Written by London swaminathan

Pictures are taken from various sources; thanks.

நான் மதுரை யாதவர் தெரு வடக்கு மாசி வீதியில் கால் நூற்றாண்டுக் காலம் வசித்தேன். அப்பொழுது பல காட்சிகளைக் கண்டதுண்டு. திடீரென டவுன் பஸ் நிற்கும். அதிலிருந்து ஒருவனைக் கீழே தள்ளி நாலைந்து பேர் அடிப்பார்கள். உடனே ரோட்டில் போகும் வருவோரெல்லாம் அவர்களுடன் சேர்ந்து கொண்டு அவனை அடிப்பார்கள். அவன் குத்துயிரும் கொலை உசிருமாக இருக்கையில் அவனை ஓட ஓட விரட்டுவார்கள். கடைசியில் அவன் எப்படியோ தப்பி த்து ஓடி விடுவான். இதே போல மதுரை சித்திரைத் திருவிழாவிலும் கண்டதுண்டு. காரணம் என்ன என்று கேட்டால் அவன் “பெண்கள் மீது கை வைத்துவிட்டான்” சார்! என்பர். ஆனால் அடித்தவர்களில் பாதிப்பேருக்கு ஏன் அடித்தோம், யாரை அடிக்கிறோம் என்றே தெரியாது! இதற்குப் பெயர் தர்ம அடி!

இப்போது நான் வசிக்கும் ஊரிலும் (LONDON) பெண்கள் மீது இப்படிக் கைவைப்பதுண்டு. பெரும்பாலும் பஸ்களிலும் அதிகமாக மெட்ரோ

(METRO சுரங்க) ரயிலிலும் நடக்கும். அதை அவ்வப்போது பத்திரிக்கைகளில் வரும் சில கட்டுரைகளில் சி. சி. டிவி. (C C TV= Closed Circuit Television) காமெரா மூலம் படம் எடுத்துப் பிரசுரிப்பார்கள்.

வாரம் தோறும்  நாங்கள் ‘ஸ்கைப்’ SKYPE மூலம் நடத்தும் கம்ப ராமாயணம் வகுப்பில், கிஷ்கிந்தா காண்டம் படிக்கையில் இப்படி ஒரு காட்சி வந்தவுடன் , மதுரையில் பழைய காலத்தில் பார்த்த அவ்வளவும் நினைவுக்கு வந்து விட்டது. மன திற்குள்ளேயே சிரித்துக் கொண்டேன். காரணம் இல்லாமல் இல்லை. எங்கள் வீட்டுப் பக்கத்துச் சந்தில் ஒரு ஐயர், இட்டிலிக் கடை வைத்து நடத்தி வந்தார். அவரது இட்டிலியும் பக்கோடாவும் மதுரை முழுதும் பிரசித்தம். அவரும் ஒரு முறை இப்படி தர்ம அடி கொடுக்கும் கும்பலில் நாலு அடி போட்டு விட்டுத் திரும்பி வந்தார்.

“என்ன மாமா? நீங்களும் அடித்தீர்கள்? ஏதாவது உங்களி டம் விஷமம் செய்தானா? என்று நாங்கள் கேட்டோம். இல்லை எனக்குத் தெரியாது. எல்லோரும் அடித்தார்கள். நானும் அடித்தேன். என்ன? பொம்பளை மீது கை வச்சிருப்பான். அல்லது பிக் பாக்கெட் அடிச்சிருப்பான். நாலு சாத்து சாத்த வேண்டியதுதானே? என்றார் !!!

இதுபேர்தான் தர்ம அடி!!!

இதை எல்லாம் கேட்ட பின்னர் நாங்கள் (என் சகோதர்கள்) எல்லோரும் வீட்டிற்குள் போய் சிரி, சிரி என்று சிரிப்போம். அவரைப் பார்க்கும் போதெல்லாம் ‘தர்ம அடி’ நினைவுக்கு வரும்.

நிற்க. கம்பன் பாட்டைப் பார்ப்போம்.

ஆறுடன் செல்பவர் அம் சொல் மாதரை

வேறு உளார் வலி செயின் விலக்கி வெஞ் சமத்து

ஊறுற தம் உயிர் உகுப்பர் என்னையே

தேறினள் துயரம் நான் தீர்க்ககிற்றிலேன்

–கலன் காண் படலம் , கிஷ்கிந்தா காண்டம், கம்ப ராமாயணம்

பொருள்:-

வழியில் செல்லும் மகளிரை வேறு எவரேனும் வருத்தினால் (ரோட்டில் போகும் பெண்கள் மீது யாரேனும் கை வைத்தால்), அவர்களுடன் தமக்குத் தொடர்பில்லையானாலும், அது செய்ய முடியாதபடி (தர்ம அடி போட்டு),  தடுத்துப் போர் செய்து உயிரையும் கொடுப்பர் உலகத்தார். அப்படியிருக்கையில் நானோ என்னை நம்பியிருந்த என் மனைவியின் (சீதா தேவியின்) துயரத்தைப் போக்க மாட்டாதவனாய் உள்ளேன் (இவ்வாறு ராம பிரான் புலம்புகிறார்)

இதைப் பார்க்கும்போது கம்பன் காலத்திலும் சாலையில் இப்படி நடந்து, அதில் பலர் தலையிட்டு,  தர்ம அடி கொடுத்து, சிலர் உயிர் கூட போனதுண்டு என்று தெரிகிறது.

எங்கள் லண்டனிலும் கூட மாதம் தோறும் இப்படிச் சில செய்திகள்

வருகின்றன. சூப்பர்மார்க்கெட் கார் பார்க்கிலும் (CAR PARK) ‘பப்’ (PUBLIC HOUSE) பிலும் (மது பானக்கடை) சண்டை போடுவோர் இடையே சமரசம் செய்யப்போய் கத்திக் குத்து வாங்கி இறந்தோர் பற்றிய துயரச் செய்திகளை படிக்கிறோம்.

வாழ்க கம்பன்! வளர்க தமிழ்! அனைவரும் படிக்க கம்ப ராமாயணம்!!!

-SUBHAM-

Written by London swaminathan

Pictures are taken from various sources; thanks.

தமிழ் மொழி பழைய மொழி, சிவன் உருவாக்கிய மொழி, அகத்தியரால் இலக்கணம் படைக்கப்பட்ட மொழி, சிவ பெருமானும் முருகனும் பேசிய மொழி —  என்ற கருத்துக்களை 2000 ஆண்டுகளாக மக்கள் நம்புகின்றனர்.

இந்த உண்மைகள் பற்றி அவ்வப்போது மனதில் சில சந்தேகங்கள் எழும். ஆகவே தடைகலை எழுப்பி விடை காண்போம்:-

ரொம்ப நாளாக எனக்கு ஒரு டவுட்டு (Doubt)‘

ஆசிரியரிடம் மாணவன் கேள்வி

அகத்தியனோ பார்ப்பனன்; இமய மலையில் வாழ்ந்த ரிஷி; அவரை ஏன் சிவன் அனுப்பினார்?

அகத்தியன் வெறும் ரிஷி மட்டு மல்ல. பூகோளமும் ( Geography நிலவியல்), சரித்திரமும் (History வரலாறு), அரசியல் தந்திரமும் (Politics), பொறியியலும் (Enginering எஞ்சினீயரிங்), தெரிந்தவர். ஆகையால் தமிழ் மொழிப் பணி மட்டும் அன்றி காவிரியை திருப்பிவிட்ம் பொறியயல் பணி, தென் கிழக்கு ஆசியா (South East Asia)  முழுதும் இந்திய கலாசாரத்தைப் பரப்பும் பணி, வாதாபி, இல்வலன் போன்ற மனிதர்களை உண்ணும் அரக்கர்களை (Cannibals) தந்திரத்தால் வெல்லும் பணி ஆகிய வற்றை மனதிற்கொண்டு சிவன், அவரைத் தெரிவு செய்தார். பகீரதன் பெரிய (Engineers) எஞ்சினீயர்களுடன் கலந்தாலோ சித்து எப்படி கங்கையைத் திருப்பிவிட்டானோ அது போல காவிரியையும் திருப்பிவிடும் செயல்திட்டத்துடன் அனுப்பி வைத்தார்.

அது சரி, சிவனுக்கும் தமிழுக்கும் என்ன தொடர்பு?

சிவன் எழுப்பிய உடுக்கை ஒலியிலிருந்து ஒரு புறம் சம்ஸ்கிருதமும் மறுபுறம் தமிழ் மொழியும் வந்தன என்பது தமிழ்ச் சான்றோர்களின் நம்பிக்கை. மஹேச்வர சூத்திரம் எனப்படும் 14 ஒலிகளிலிருந்து சம்ஸ்கிருதம் வந்ததை பாணினி என்ற உலகப் புகழ் பெற்ற இலக்கண வித்தகன் காட்டி இருக்கிறான். தொல்காப்பியர் இதை மறைமுகமாகச் சுட்டிக்காட்டி அங்கே தெரிந்துகொள்க என்று சொல்லிவிட்டுப் போய்விடுகிறார்.

ஆஹா! அப்பொழுது அகத்தியருக்கு முன்னரே தமிழ் மொழி இருந்ததை ஒப்புக்கொள்கிறீர்கள் இல்லையா?

ஆமாம் , இதில் என்ன சந்தேகம். பாரதி கூட

ஆதி சிவன் பெற்றுவிட்டான் – என்னை

ஆரிய மைந்தன் அகத்தியன் என்றோர்

வேதியன் கண்டு மகிழ்ந்தே – நிறை

மேவும் இலக்கணஞ் செய்து கொடுத்தான்

மூன்று குலத் தமிழ் மன்னர் என்னை

மூண்ட நல்லன்போடு நித்தம் வளர்த்தார்

ஆன்ற மொழிகளுனுள்ளே – உயர்

ஆரியத்திற்கு நிகரென வாழ்ந்தேன்

-என்று பாடியுள்ளார். பாரதிக்கும் மேலான தமிழன் எவரேனும் உண்டோ.

அவரே உயர் சம்ஸ்கிருத மொழிக்கு நிகராக வாழ்ந்தேன் என்னை சிவ பெருமான் படை த்தார்  என்று சொல்லுகிறார்.

சரி, அகத்தியரோ வேத மந்திரங்ங்களைக் கண்டுபிடித்த அகத்திய கோத்திரத்தில் வந்த ஒரு ரிஷி. அவரது பெருமை ரிக்வேதம் மற்றும் இதிஹாச, புராணங்களில் உள்ளது. அவருக்குத் தமிழ் தெரியுமா?

அவருக்குத் தமிழ் தெரியாது ஆனால் முதலில் சிவ பெருமானும், பின்னர் முருகனும் சொல்லிக் கொடுத்தனர்.

அட, இது என்ன புதுக்கதை? முருகனுக்கு எப்படித் தமிழ் தெரியும்?

சிவ பெருமான் மகனாகப் பிறந்தாலும் அவர் பிறவியிலேயே பெரிய ஜீனியஸ் Genius – எல்லாம் அறிந்தவர் — ஓம் என்னும் ஒலியிலிருந்துதான் உலகமே தோன்றியது– அந்தப் பிரணவ மந்திரத்தின் பொருளை யே அவர் சிவனுக்குச் சொல்லிக் கொடுத்ததால் அவனுக்கு சாமி நாதன் என்று பெயர். அவருக்குத் தமிழ்மீது அலாதிப் பிரியம்; அதனால் தமிழில் திட்டினால்கூட , அட இனிமையாக இருக்கிறதே என்று அவருக்கு வரம் கொடுப்பான் என்று அருணகிரி நாதரே சொல்லிவிட்டார் – தமிழால் வைதாரையும் வாழ வைப்பான் என்கிறார். தமிழ் மொழி அவ்வளவு இனிமையான மொழி. இதை வைத்துதான்

பாரதியும் யாமறிந்த மொழிகளிலே தமிழ் மொழிபோல் இனிதாவது எங்கும் காணோம் – என்றார்.

சரி, தமிழ் மொழி பழைய மொழி என்பதை ஒப்புக்கொண்டுவிட்டீர்கள்; ஆரியத்துக்கு (சம்ஸ்கிருதத்துக்கு) நிகரானது என்றும் ஒப்புக் கொண்டீர்கள்; அகத்தியருக்கு முன்னர் அதற்கு இலக்கணம் இல்லையா?

அகத்தியர்தான் முதலில் இலக்கணம் படைத்தார் என்பதே ஆன்றோர் வாக்கு. இதற்குப் பின்னர் வந்ததே ஐந்திரம், தொல்காப்பியம் என்னும் இலக்கணங்கள்

நான் இப்பொழுது ஒரு பாயிண்டில் (One Point) உங்களைத் திணறடிக்கப் போகிறேன்/ ஆரியம் என்று சம்ஸ்கிருதத்துக்கு பாரதியாரே பெயர் சூட்டி விட்டார். மேலும் பாணினி இலக்கணம் தான் சம்ஸ்கிருததின் புகழ்மிகு இலக்கணம் என்று சொல்லுகிறீர்கள். அகத்தியரின் காலமோ கி.மு800 முதல் கி.மு1000 என்று பல ஆராய்ச்சிக் கட்டுரைகள் கூறுகின்றன; பாணினியின் காலத்தை கி.மு 700 என்றே சொல்லுவர். அப்படியானால் ஆரியர்கள் பேசியது சம்ஸ்கிருதம் என்பதையும் பாணினி இலக்கண த்துக்கு முன்னரே சம்ஸ்கிருத இலக்கணம் இருப்பதையும் ஒப்புக்கொண்டுவிட்டீர்களே!!

அருமையான கேள்வி; முதலில் ஆரிய என்ற சொல்லுகு சரியான பொருள் தெரிந்துகொள்ளுங்கள் ‘திராவிட’ என்ற சொல்லே சம்ஸ்கிருதச் சொல். இதே போல ‘ஆரிய’ என்ற சொல்லும் சம்ஸ்கிருத சொல். பாரதியார் பாடல்களில் ஆரிய என்ற சொல்லை நூறுக்கக் ணகான இடங்களில் பயன்படுத்தி இருக்கிறார். புற நானூற்றுப் புலவர்களும் பயன்படுத்தி இருக்கின்றனர். ஆரிய என்றால் பண்பாடுடையோர், வடக்கில் வாழும் ரிஷி முனிவர்கள் என்றே பொருள்.

மதத்தைப் பரப்ப வந்த , நாடு பிடிக்க வந்த அயோக்கியர்கள் 300 ஆண்டுகளாக திராவிட (தென் பகுதி) ஆரிய (மாண்புமிகு, முனிவர்) என்ற சொற்களில் இன விஷத்தைப் புகுத்திவிட்டனர். இதைக் கேட்ட ஹிட்லரும் நான் தான் ஆரியன்;  ஜெர்மானிய வெள்ளையர்தான் ஆரியன் என்று சொல்லி லட்சக்கணக் கானோரைக் கொன்றுவீட்டான்.

பாணினி இலக்கண த்துக்கு முன்னர் இலக்கணம் இருந்திருக்கலாம் அது இன்று நம்மிய்டையே இல்லை என்பது பெரிய குறையே! ஆனால் பாணினி சம்ஸ்கிருத மொழியின் முதல் இலக்கண கர்த்தா அல்ல. அவனுக்கு முன்னர் இருந்த இலக்கண வித்தகர்களின் நீண்ட பட்டியலை அவனும் பலரும் தந்திருக்கின்றனர். அவைகளும் அகத்தியம் போல ம  ந்துவிட்டன. நாம் எப்படித் தொல்காப்பியருக்கு ஆயிரம் ஆண்டுகளுக்குப் பின்னர் வந்த பவனந்தி முனிவரின் நன்னூலைப் பயன்படுத்துகிறோமோ அதுபோல சம்ஸ்கிருத மக்களும் பாணினியைப் பயன்படுத்துகின்றனர். பாணினிக்கு பல ஆயிரம் ஆண்டுகளுக்கு முன் தோன்றிய வேத கால சம்ஸ்கிருத இலக்கணமே வேறு –

ரிக் வேதத்திலேயே 400-க்கும் மேலான புலவர்கள் பெயர்கள் உண்டு; விந்தையிலும் விந்தை அவர்களில் இருபது பேர் பெண் புலவர்கள்! இது உலக அதிசயம். எந்த மொழிக்கும் இல்லாத சிற ப்பு; சம்ஸ்கிருதத்துக்கு 2000 அல்லது 3000 ஆண்டுக்கு பின் எழுந்த சங்கத் தமிழ் இலக்கியத்திலும் இப்படிப் பெண் புலவர்களை ப் பார்க்கலாம். உலகிலேயே முதலில் எழுத்தறிவு பெற்றவர்கள், நாகரீகம் படைத்தவர்கள் இந்துக்களே  என்பதற்கு இந்த இரண்டும் சான்றுகள்.

சரி இன்னும் ஒரே ஒரு சந்தேகம்; பார்ப்பன அகத்தியன் தமிழுக்கு இலக்கணம் படைத்தான் என்பதை அனைவரும் ஒப்புக்கொள்கின்ரனர். ஆனால் பார்ப்பனர்கள், சம்ஸ்கிருதம் பேசுபவர்கள்;  தமிழ் நாட்டின் பூர்வகுடிகள் இல்லை என்று திராவிடங்களும் அதுகளும் இதுகளும் அவ்வப்போது வெட்டி முழங்குகின்றனவே!

உண்மைதான் ‘வோட்டு’களுக்காக அரசியல் நடத்துவோர், நாக்கில் நரம்பில்லாமல் பேசுவார்கள். நீங்களே அதுகளும் இதுகளும் என்று அஃறிணை யில் பேசிவிட்டீர்கள் அதுவே போதும்.

உண்மை யில் சங்கத் தமிழ் இலக்கியத்தில் மூன்றில் ஒரு பகுதி பார்ப்பனர் இயற்றிய பாடல்கள்தான்; கபிலன் என்னும் “புல ன் அழுக்கற்ற  அந்தணாளந்தான்” அதிக பாடல்களை  இயற்றிய ர்; “நாளும் இன்னிசையால் தமிழ் பரப்பிய” ஞான சம்பந்தனும் பார்ப்பனனே! மூழ்கிப் போகும் நிலையில் இருந்த  தமிழ் மொழியை கரையேற்றிய பாரதியும் உ.வே.சா.வும் பார்ப்பனர்கள்; அதிகமாக உரைகள் எழுதிய மதுரை பாரத்வாஜ கோத்ர “உச்சிமேற் புலவர்கொள் நச்சினார்க்கினியன்”  ஒரு பார்ப்பனன்.

அவரோ தொல்காப்பியனும் ஒரு பார்ப்பனன்; அவன் பெயர் த்ருண தூமாக்கினி என்றும் சொல்லுகிறார். அதை ஒப்புக்கொள்ளாத வர்களும் தொல்காப்பியத்துக்கு சர்ட்டிபிகேட் CERTIFICATE கொடுத்தது அதங்கோட்டு ஆச்சார்யன் என்பதை மறுக்கவில்லை. ஆக ஒரு பார்ப்பனன் சர்ட்டிபிகேட் கொடுத்த பின்னரே அதை தமிழ் கூறு நல்லுலகம், நிலந்தரு திருவில் பாண்டியன் அவைக்கு வெளியே உலா வர அனுமதித்தது. தமிழ் மன்னர்கள் செய்த யாக யக்ஞங்களை யும் தமிழில் வேள்வி போன்ற மூலச் சொற்கள் இருப் பதும் தமிழ் பண்பாடுதான் இந்தியா முழுவ தும் நிலவிய பண்பாடு என்று ஐயம் திரிபறச் சொல்லும்.

வாழ்க தமிழ்

Written by London swaminathan

Pictures are taken from various sources; thanks.

வேதங்களையும், பிராமணீயத்தையும் பல இடங்களில் புகழ்ந்து பாடிய பாரதி, சில இடங்களில் பிராமணர்களைக் கடுமையாகத் தாக்கியுள்ளான். இது ஏன்? என்று பார்ப்போம்.

பாரதியே ஒரு பிராமணன் என்பதையும் வேதங்களைக் கற்றவன் என்பதையும்,  தீவிர தெய்வ நம்பிக்கை உடையவன் என்பதையும் மறந்து விடக்கூடாது.

சுதந்திரப் போராட்டத்தை முன்னின்று நடத்திய பல தலைவர்கள் அந்தணர்களே. ஆனால் அதை    விட அதிக அளவுக்கு வெள்ளைக்காரனிடம் வேலை பார்த்ததும் அந்தணர்களே. இவர்களில் பலர்,  பாரதிக்கு எதிராக நின்றனர். உளவும் சொன்னார்கள்.

பாரதியின் சீர்திருத்தக் கருத்துகளை ஜீரணிக்கும் அளவுக்கு அறிவின் வளர்ச்சியும் பல பிராமணர்களுக்கு இல்லை. மனைவி செல்லம்மாவுடன் கைகோர்த்து, ஆணும் பெண்ணும் சமம் என்று சொல்லி, தெருக்களில் நடந்தது அவர்களுக்குப் பிடிக்கவும் இல்லை. அதைக் கிண்டலும் செய்தார்கள்.

இதற்கெல்லாம் மேலாக பெரும்பாலான பிராமணர்கள் வேதங்களின் உண்மைக் கருத்துகளைப் பின்பற்றாமல் சடங்குகளில் மட்டுமே நம்பிக்கை வைத்திருந்தனர். இன்னும் பலரோ எந்த வித அனுஷ்டானங்களையும் பின்பற்றாமல் — அதாவது சந்தியா வந்தனம் முதலியன செய்யாமல் — பிறப்பினாலும், பூணுல் போட்டதாலுமே — தாங்கள்தான் சமுதாயத்தில் மதிக்கப்பட வேண்டியவர்கள் என்று எதிர்பார்த்தனர். இந்த போலித் தனத்தை பாரதி ஏற்கவில்லை. மற்ற விஷயங்கள் அவனது பாடல் வரிகளிலேயே இலகு தமிழில், பழகு தமிழில் உள்ளன. நான் விளக்கத் தேவை இல்லை.

வேதம் அறிந்தவன் பார்ப்பான்

வேதங்களில், நான்கு வர்ணம் என்று தொழில் ரீதியில் ஜாதியை அணுகியதை, பாரதி ஏற்கிறான். அவனே அதைப் பாடலிலும் தருகிறான்:-

“வேதம் அறிந்தவன் பார்ப்பான், பல

வித்தை தெரிந்தவன் பார்ப்பான்

நீதி தவறாமல் – தண்ட

நேமங்கள் செய்பவன் நாய்க்கன்

(நாய்க்கன் = அரசன்)

பண்டங்கள் விற்பவன் செட்டி – பிறர்

பட்டினி தீர்ப்பவன் செட்டி

தொண்டரென்றோர் வகுப்பில்லை – தொழில்

சோம்பலைப் போல் இழிவில்லை

நாலு வகுப்பும் இங்கு ஒன்றே- இந்த

நான்கினில் ஒன்று குறைந்தால்

வேலை தவறிச் சிதைந்தே- செத்து

வீழ்ந்திடும் மானிடச் சாதி”

இதே கருத்து ரிக் வேதத்தின் புருஷ சூக்த மந்திரத்தில் இருப்பதை முதல் பகுதியில் கொடுத்துள்ளேன்.( இது மூன்றாவது கட்டுரை.)

“நாலு குலங்கள் அமைத்தான்; – அதை

நாசமுறப் புரிந்தனர் மூட மனிதர்

சீலம் அறிவு கருமம் – இவை

சிறந்தவர் குலத்தினில் சிறந்தவராம்

மேலவர், கீழவர் என்றே – வெறும்

வேடத்திற் பிறப்பினில் விதிப்பனவாம்

போலிச் சுவடியை எல்லாம் – இன்று

பொசுக்கி விட்டால் எவர்க்கும்நன்மை யுண்டென்பான்”

(கண்ணன் என் தந்தை – பாடல்)

பேராசைக்காரனடா பார்ப்பான்!

“முன்னாளில் ஐயரெல்லாம் வேதம் – ஓதுவார்

மூன்று மழை பெய்யுமடா மாதம்

இந்நாளிலே பொய்மைப் பார்ப்பார் — இவர்

ஏதுசெய்தும் காசு பெறப் பார்ப்பார்.

பேராசைக் காரனடா பார்ப்பான் – ஆனால்

பெரிய துரை என்னில் உடல் வேர்ப்பான்

யாரானாலும் கொடுமை…………….

………………………………………. (வரிகள் கிடைக்கவில்லை)

பிள்ளைக்குப் பூணூலாம் என்பான் – நம்மைப்

பிச்சுப் பணம் கொடு எனத் தின்பான்

கொள்ளைக் கேசெந்—————-(வரிகள் கிடைக்கவில்லை)

சொல்லக் கொதிக்குதடா நெஞ்சம் – வெறும்

சோற்றுக்கோ வந்ததிந்தப் பஞ்சம்

……………………….

…………………………………(வரிகள் கிடைக்கவில்லை)

நாயும் பிழைக்கும் இந்தப் பிழைப்பு

நாளெல்லாம் மற்றிதிலே உழைப்பு

பாயும் கடி நாய்ப் போலீசு – காரப்

பார்ப்பானுக்கு உண்டிதிலே பீசு (fees)”

பூணூல் போட்டுக் கொண்டதால் மட்டும் உயர்வு என்ற கொள்கையை பாரதி ஏற்கவில்லை. மஹாபாரதம் சொல்லுவது போல (முதல்  இரண்டு பகுதியில் காண்க), குண நலன்களால் பிராமணனாக இருக்க வேண்டும் என்று எதிர்பார்த்தார். ஆகையால் வெள்ளைக்கரனை எப்படி “துரை” என்று சொல்லக்கூடாதோ அப்படி பிராமணர்களையும் இனிமேல் “ஐயர்” (பண்பாடுமிக்க உயர்ந்தோர்) என்று சொல்லாதீர்கள் என்றார்:-

“பார்ப்பானை ஐயரென்ற காலமும் போச்சே

வெள்ளைப் பறங்கியை துரை என்ற காலமும் போச்சே”

ஆர்ய (சம்ஸ்கிருதம்)= அஜ்ஜ (ப்ராக்ருதம்)= ஐய(ர்)-தமிழ்

பொருள்: பண்பட்ட மக்கள், மதிப்பிற்குரியோர்.

சுங்க வம்ச பிராமணர் ஆட்சிக்காலத்தில் மனு ஸ்மிருதியில் ஏராளமான இடை செருகல் நுழைக்கப்பட்டன. அதில் பல ஸ்லோகங்கள் சூத்திரர்களுக்கு எதிராக உள்ளன. ரிக் வேதத்தில் முதற்கொண்டு இடைச் செருகல், பிற்சேர்க்கை கண்டு பிடித்த வெளி நாட்டு “அறிஞர்களும்”, அவர்களுடைய இந்திய அடிவருடிகளும் மனு ஸ்மிருதியை மட்டும் அப்படியே எடுத்துக்கொண்டனர். ஏனெனில் திட்டுவதற்கு அதில் நிறைய சரக்குகள் இருந்தன. அந்த மனு நீதி எங்கேயும் பின்பற்றப்பட்டு சூத்திரர்களை தண்டித்ததாக வரலாறு இல்லை. அவரவர் குற்றத்துக்கு ஏற்பவே தண்டனைகள் கொடுக்கப்பட்டன. வெள்ளைக்கா ரன் காலத்திலும் அவனை எதிர்த்த பிராமணர் அனைவரும் தூக்கில் போடப்பட்டனர் அல்லது சுட்டுக்கொல்லப்பட்டனர். இப்படி இறந்தோர் ஏராளம் (குறிப்பாக வங்கத்தில்). இந்த மனு நீதியைத் “தமது” என்று சொல்லிய சில பேதைகளைக் கண்டிக்கும் முகத்தான் பாரதியும் பாடினான்.

“சூத்திரனுக்கொரு நீதி தண்டச்
சோறுண்ணும் பார்ப்புக்கு வேறொரு நீதி,

சாத்திரம் சொல்லிடு மாயின்
அது சாத்திரம் அன்று சதியென்று கண்டோம்”.

பாரதிக்கு 2000 ஆண்டுகளுக்கு முன்னரே சங்கத் தமிழில் அதிகப் பாடல்களைப் பாடிய கபிலன் என்ற “புலன் அழுக்கற்ற அந்தணாளன்”, பாரியின் மகள்களை ஊர் ஊராக அழைத்துச் சென்று மாப்பிள்ளை வரன் தேடினான். இது போல ஜாதிக் கட்டுப்பாடுகளைத் தகர்த்து எறிந்து, மனு நீதியைப் பின்பற்றாமல், பணியாற்றியோர் ஏராளம். மயில் வளர்க்கும் கீழ் ஜாதி மக்களை அழைத்து மாபெரும் மௌர்ய சாம்ராஜ்யத்தை உண்டாக்கிய சாணக்கியன் கடைசி வரையில் குடிசையில் வாழ்ந்தான். மனு தர்மமும் கூட பிராமணன் பொருளே சேர்த்துவைக்கக் கூடாதென்கிறது..

இந்தப் பிண்ணனியில் பாரதியின் வரிகளைப் படித்தால் அவன் ஏன்

சாத்திரத்தை “சதி” என்று சொன்னான் என்று தெளிவடைவோம்.

முன்னாள் ராஷ்டிரபதியும், தத்துவ வித்தகருமான டாக்டர் எஸ். ராதாகிருஷ்ணன், அவரது பகவத் கீதை வியாக்கியானத்தில், ஜாதிகள்/வர்ணம் பற்றி விள்ளக்குகையில்,  கீழ்கண்ட ஸ்லோகங்களைக் கொடுத்துள்ளார்:-

அந்த்யஜோ விப்ர ஜாதி ச ஏக ஏவ சஹோதர:

ஏக யோனி ப்ரசூதஸ் ச ஏக சாகேன ஜாயதே

அந்தணர்களும், ஐந்தாவது ஜாதியினரும் சஹோதர்களே; அவர்கள் ஒரு தாயிடத்தில் பிறந்தவர்களே (பழைய கால ஸ்லோகம்)

ஏகவர்ணம் இதம் பூர்வம் விஸ்வம் ஆசீத் யுதிஷ்டிர

கர்மக்ரியா விஷேசேன  சாதுர்வர்ண்யம் ப்ரதிஷ்டிதம்

ஓ, யுதிஷ்டிரா! ஆதிகாலத்தில் ஒரே ஜாதிதான் இருந்தது; தொழில் வேறுபாட்டால் நான்கு பிரிவுகளாக அவை பிரிக்கப்பட்டன.

எல்லாரும் ஓர் குலம்

எல்லாரும் ஓர் குலம் – எல்லாரும் ஓரினம்

எல்லாரும் இந்திய மக்கள்;

எல்லாரும் ஓர் நிறை எல்லாரும் ஓர் விலை

எல்லாரும் இந்நாட்டு மன்னர்- நாம்

எல்லாரும் இந்நாட்டு மன்னர் — ஆம்

எல்லாரும் இந்நாட்டு மன்னர் – வாழ்க

பாரத சமுதாயம் வாழ்கவே — வாழ்க வாழ்க

பாரத சமுதாயம் வாழ்கவே — ஜய ஜய ஜய

பாரத சமுதாயம் வாழ்கவே  – சுப்பிரமணிய பாரதி

–Subham–

Written by London swaminathan

Pictures are taken from various sources; thanks.

ஜாதிகள் என்பன பிற்காலத்தில் தோன்றியன. வர்ணம் என்பது வேத காலத்தில் தோன்றின. நால் வர்ணம் என்பது பிராமண, க்ஷத்ரிய, வைஸ்ய, சூத்திரர்களைக் குறிப்பதாகும். இன்றோ பல்லாயிரம் ஜாதிகள் உள்ளன. இது எப்படிப் பல்கிப் பெருகின என்பது உலகிலேயே மிகவும் அதிசயமான ஒரு விஷயம். யாரும் தீவிரமாக ஆராய்ந்து எழுதவில்லை. வெள்ளைக்காரர் காலத்தில் தர்ஸ்டன் முதலியோர் பட்டியலிட்டு, அவர்களின் பழக்க வழக்கங்களை பல தொகுதிகளாக வெளியிட்டுள்ளனர். ஆனால் அவை ஏன் இப்படிப் பிரிந்தன, தோற்றம் என்ன? என்பதெல்லாம் இன்று வரை கேள்விக்குறியாகவே தொக்கி நிற்கின்றன.

தமிழ் இலக்கியத்தில் 2000 ஆண்டுகளுக்கு முன்னர் குறிஞ்சி, முல்லை, மருதம், நெய்தல், பாலை ஆகிய ஐந்து பகு திகளிலும் இருந்த மேற்குடிகள், கீழ்க்குடிகள், புற நானூற்றில் குறிப்பிடப்படும் ஜாதிகள் பற்றி முன்னரே ஒரு ஆய்வுக் கட்டுரை எழுதியுள்ளேன்.

வேத காலத்தில் வர்ணம் என்று சொன்னது தோலின் நிறத்தை வைத்து அல்ல. வர்ணம் என்ற உடனே பலரும் கலர் = நிறம் = வர்ணம் என்றே நினைப்பர். வர்ணம் என்பது “வ்ரு” என்ற சம்ஸ்கிருத வேர்ச்சொல்லில் இருந்து வந்தது. “வ்ரு” என்றால் “தேர்ந்தெடு” என்று பொருள். ஒவ்வொருவரும் சில தொழில்களைத் தேர்ந்தெடுக்கலாம். அந்தத் தொழி லின் அடிப்படையில் அவர்கள் வர்ணம் நியமிக்கப்பட்டது. ஆனால் இந்தக் காலத்தில் நடிகர் மகள் நடிகை யாவது போலும், அரசியல்வாதி மகன் அரசியல் தலைவர் ஆவது போலவும் அந்தக் காலத்திலும் இயற்கையாக, இயல்பாக அவரவர் குடும்பத் தொழில்களைப் பின்பற்றினர். ஆயினும் விஸ்வாமித்திரர், தேவாபி போன்ற வேதகால அரசர்கள் பிராமண ர்களாக மாறியதும் மஹாபாரதத்தில் உள்ளது.

வெள்ளைக்கார்கள் அடிக்கடி சுட்டிக்காட்டும் வர்ணம் பற்றிய மந்திரம்:-

ப்ராஹ்மணோஸ்ய முகமாசீத் பாஹு ராஜன்ய: க்ருத:

ஊரு ததஸ்ய  யத்வைஸ்ய: பத்ப்யாஹும் சூத்ரோ அஜாயத

–ரிக் வேதம் 10-90-12

பிராமணர்கள் வாயிலிருந்தும் (முகம்), அரசர்கள் தோள்களிலிருந்தும் வைசியர்கள் தொடையிலிருந்தும், சூத்திரர்கள் கால்களில் இருந்தும் வந்தனர் என்பது புருஷ சூக்த மந்திரம் ஆகும். இந்த மந்திரம் இவர்கள் அனைவரும் கடவுளின் விராட ஸ்வரூபத்திலுந்து தோன்றினர் என்று சொல்வதிலிருந்து அனைவரும் கடவுளின் குழந்தைகள் என்பது தெளிவாகிறது. அது மட்டுமல்ல. வாய் மூலம் வேதம் சொல்லிப் பிழைப்பு நடத்துவோர் பிராமணர், தோள்வலி மூலம் அரசாட்சி செய்வோர் க்ஷத்திரியர்கள், தொடைகள், வயிற்றுப் பகுதிக்கு வாழ்வளிப்போர் வணிகர்கள், கால் உழைப்பினால் பணி புரிவோர் சூத்திரர்கள் என்பதும் தெளிவாகும். இந்த உடல் உறுப்பில் ஒன்று இல்லாவிடிலும் ஒருவன் முழு மனிதன் இல்லை. சமுதாயத்தில் இந்த 4 வகையான தொழில் புரிவோர் இல்லாவிடில் அந்த சமுதாயம் இயங்கா து என்பதையும் அறியலாம்.

மனுவும் தனது மானவ தர்ம சாஸ்திரத்தில்,

“ஜன்மனா ஜாயதே சூத்ர: கர்மணா த்விஜ ஜாயதே” என்பார். அதாவது பிறப் பினால் எல்லோரும் சூத்திரர் களே, தொழிலினால்தான் இரு பிறப்பாளராகின்றனர். இரு பிறப்பாளர் என்பது வேத  காலத்தில், முதல் மூன்று வர்ணங்களைக் குறித்தது . பின்னர் “கழுதை தேய்ந்து கட்டெறும்பு ஆனது போல” பிராமணர்களை மட்டுமே குறித்து நின்றது!

கிருஷ்ண பரமாத்மாவும், பகவத் கீதையில் “சாதுர்வர்ண்யம் மயா ஸ்ருஷ்டம் குணகர்ம விபாகச: ( 4-13) என்கிறார். அதாவது நான்கு வர்ணம் என்பது குணங்களின் அடிப்படையில் என்னால் உருவாக்கப்பட்டது என்று சொல்லுகிறார். இதற்கு இந்தியாவிலுள்ள அறிஞர்கள் பலரும் விரிவான விளக்க உரைகள் எழுதியுள்ளனர். அத்தனையும் தொகுத்தால் அதுவே தனி புத்தகமாகிவிடும். மஹாத்மா காந்தி முதலியோரும் இதை நியாயப்படுத்தி விளக்கம் அளித்துள்ளனர்.

ஜாதிகள் பற்றி மஹாபாரதம் முதல் பாரதியார் வரை என்ன சொல்லுகின்றனர் என்பதை இரண்டாவது பகுதியில் காண்போம்.

–சுபம்—

My old articles on the same subject:–

Caste Divisions in Ancient Tamil Nadu

Posted on July 4, 2014

Eighteen groups of Indians!

Research paper written by London Swaminathan
Research article No.1390; Dated 4 November 2014.

To be continued……………………………..

Translated by London swaminathan

Pictures are taken from various sources; thanks.

“வேதம் படைக்கவும் நீதிகள் செய்யவும்

வேண்டி வந்தோமென்று கும்மியடி

சாதம் படைக்கவும் செய்திடுவோம்; தெய்வச்

சாதி படைக்கவும் செய்திடுவோம்”

–தேசியகவி சுப்பிரமணிய பாரதி

இதனால் சகல ஐயர்களுக்கும் (Priests) அறிவிப்பது என்ன வென்றால் , உங்கள் பிஸினஸ் பார்ட்னர்களாகப் (Business Partners) பெண்களும் வரவிருக்கிறார்கள். போட்டிக்குத் தயாராகுங்கள்!

பிரிட்டனில் இந்துக்கள் அதிகமாக வசிக்கும் நகரம் லெஸ்டர் (Leicester). லண்டனிலிருந்து 130 மைல் தொலைவில் உள்ளது. அங்கே ஒரு புரட்சி நடந்திருக்கிறது. ஒரு இந்துப் பெண்மணி இந்துசமயப் புரோகிதர் ஆகிவிட்டார். அட! அவர் தன்னை புரோகிதர் என்று அறிவித்தால் சமூகம் ஏற்றுக்கொள்ளுமா? லெஸ்டர் இந்து சமூகம் அவளை புரோகிதராக ஏற்றுக் கொண்டது! அவர் பெயர் சந்தா வியாஸ்.

பிராமணக் குடும்பத்தில் பிறந்த அவருக்கு சிறு வயதிலேயே ஆசை — புரோகிதராக வேண்டும் என்று. எல்லா ஆசைகளும் அவ்வளவு எளிதில் நிறைவேறிவிடுமா? இல்லை.

அவர் கல்யாணம் முடித்து மூன்று மகள்களை   பெற்றெடுத்தார். சமூக ஊழியராகப் பணியாற்றினார். பழைய ஆசை திடீரென மேலுக்கு வந்தது. அப்பாவிடம் அனுமதி கேட்டார். விவாக மந்திரங்களைப் பயின்றார். கல்யாணம் போன்ற மங்கல நிகழ்ச்சிகளை மட்டும் நடத்துவதென்று முடிவு செய்தார். செய்தி பரவியது.

பிரிட்டனில் வசிக்கும் இந்துக்கள், கால, தேச, வர்த்தமானத்தை மனதில் கொண்டு மாற்றங்களை ஏற்கும் மனப்பக்குவம் படைத்தவர்கள். மேலும் வேத காலத்தில் கார்கி, மைத்ரேயி போன்ற உலகப் புகழ் அறிஞ ர்கள் இந்து மதத்தில் இருந்ததையும் அவர்கள் அறிவர். சாவித்திரி, திரவுபதி போன்ற பேரறிஞர்கள் இந்து மதத்தில் இருந்ததும் அவர்களுக்குத் தெரியும். பெரிய வழக்கறிஞர்களைத் தோற்கடிக்கும் அளவுக்கு திரவுபதியும் சாவித்ரியும் வாக்குவாதம் செய்ததை அவர்கள் மஹாபாரதத்தில் படித்துள்ளனர். அது மட்டுமல்ல; அவ்வையா ர் போன்ற சங்க காலப் புலவர்களையும் சபரி போன்ற வேடர் குலப் பெண்களையும் அவர்கள் அறிவர். பெண்களில் மாமேதைகள் அவர்கள்.

இந்தப் பிண்ணனியில் சந்தா வியாசுக்கு திருமணம், பிறந்த நாள் வைபவங்கள், புதுமனை புகு விழாக்கள் (கிருஹப் ப்ரவேசம்) நடத்த அழைப்புகள் வந்த வண்ணமுள்ளன.

சந்தா வியாசுக்கு ஆங்கிலமும் குஜராத்தி மொழியும் தெரியும் என்பதால் மந்திரங்களின் விளக்கங்களை ஆங்கிலத்திலும் சொல்லி நடத்துவதால் இளம் தலை முறையினருக்கு பெரு மகிழ்ச்சி.

“ஆணும் பெண்ணும் நிகரெனக் கொள்வதால்

அறிவிலோங்கி இவ்வையம் தழைக்குமாம்”

–தேசியகவி சுப்பிரமணிய பாரதி

–subham–

Written by London Swaminathan

Date: 10 September 2016

Time uploaded in London: 21-45

Post No.3141

Pictures are taken from various sources; thanks.

பார்யா வியோக: சுஜனா அபவாத:

ருணஸ்ய சேஷம் குஜனஸ்ய சேவா

தாரித்ரய காலே ப்ரியதர்சனம் ச

வினாக்னினா பஞ்ச தஹந்தி காயம்

பொருள்:–

தீ இல்லாமலே உடலை தகிக்க வைக்கும் ஐந்து விஷயங்கள்:–

மனைவியின் பிரிவு, நல்லவர்கள் செய்யும் தீய செயல், கடன் மிச்சம், கெட்டவர்களிடம் வேலை செய்தல், வறுமையில் வாடுகையில் விருந்தினர் வருகை ஆகிய ஐந்தும் உடலை தகிக்க வைக்கும் ஐந்து விஷயங்கள்.

Xxxx

பங்கிடக்கூடாதவை

வஸ்த்ரம் பாத்ரம் அலங்காரம் க்ருதான்னம் உதகம் ஸ்த்ரிய:

யோகக்ஷேமம் ப்ரசாரம் ச ந விபாஜ்யம் பஞ்சக்ஷதே மனு 9- 219

சொற்ப விலையுள்ள துணி

செம்பு (தான் பயன்படுத்தும் பாத்ரம்)

அலங்காரப் பொருட்கள் (தான் உபயோகிப்பவை)

சமைத்த உணவு (சாப்பிடுகையில்)

கிணறு (தன் வீட்டு)

வேலைக்காரிகள்

மந்திரி

புரோகிதன்

தெருக்குறடு

வழிநடை (ரேழி)

இவை அனைத்தும் ஒருவருடைய உபயோகத்தில் இருக்கையில் மற்றவர்களுடன் பகிர்ந்து கொள்வது ஆரோக்கியத்துக்கும் அமைதிக்கும் பங்கம் விளைவிக்கும்.

–Subham–