Rev. G U Pope Blasts Bishop Caldwell’s Theories (Post No.5320)


Picture of G U Pope

Compiled  by London swaminathan

Date: 14 August 2018


Time uploaded in London –18-08 (British Summer Time)


Post No. 5320


Pictures shown here are taken from various sources such as Facebook friends, Wikipedia, Books, Google and newspapers; thanks. Pictures may be subject to copyright laws.


“During Bishop Caldwell’s time, Sanskrit enthusiasts argued that Sanskrit was the mother of Tamil language. They showed extraordinary proportion of words of Sanskritic origin in Dravidian vocabulary as a proof. But they did not take into account the dissimilarity of the Dravidian grammatical forms to the Sanskritic forms. Bishop Caldwell had no difficulty in demolishing that theory  but he installed in its stead the equally untenable Scythic theory which it took many years of discussion to dislodge from its position. Subsequent workers in the field discovered serious errors in his work. Dr G U Pope is one of the critics.


Dr G U Pope was a distinguished missionary, well versed in Tamil language and literature and he did not accept Caldwell’s theories; and in a series of articles in in the Indian Antiquary he suggested enquiry as to whether in these theories “certain things have not been taken for granted rather too suddenly in regard to the Dravidian dialects. He was the first to point out that the law of harmonic sequence of vowels did not obtain in most of these dialects. He was further of opinion,


1.”that between the languages of Southern India and those of the Aryan family there are many deeply seated affinities;

2.that the differences between the Dravidian tongues and the Aryan are not so great as between the Celtic (for instance) and the Sanskrit; and

3.that, by consequence, the doctrine that the place of Dravidian dialects is rather with the Aryan than with the Turanian family of languages is still capable of defence. He illustrated these positions by means of copious illustrations and pointed out that the resemblances (appeared) most frequently in the more cultivated Dravidian dialects and that the identity was most striking in the names of instruments, places and acts connected with a simple life.


He also promised to consider derivative words in a future paper and to show that the prefixes and affixes were Aryan; but no such papers have been published.

Scythian and Dravidian

The Scythian affinities referred to are the affinities asserted to exist in the Dravidian languages by Bishop Caldwell, who following the Danish philologist Rask, use the term Scythian in the sense of what we have been generally called Turanian – non Aryan and Non Semitic languages. But the editors of Linguistic Survey of India and most of the scholars have rejected this affinity.


Professor J Kennedy wrote that rice, peacock etc. were known to Greeks in the fifth century BCE by their Dravidian (Tamil) names. This was due to Caldwell’s writing who said that these are Tamil words.


Bishop Caldwell was indeed a great magician! He pronounced a spell and there sprung up a vision of Phoenician sea men voyaging with Solomon’s servants down the West coast of India to Ophir once in three years to bring gold, silver, algum, peacocks and apes. This vision still fascinates some Dravidian scholars, though it had been pointed out that Hebrew ‘algum’ was not wanted for its scent, but to be used as props and pillars for which sandalwood was wholly unfitted, that peacocks could be had in plenty in Gujarat, and that there was no gold or silver for export from India. The whole vision rests on Bishop Caldwell’s opinion that ‘oryza’ (rice) algum and tawas (Tuki=Tokai= tawas=peacock) are derived from Tamil words. It is time that the spell is broken”.


–R Swaminatha Aiyar, Dravidian Theory, Motilal Banarsidass, 1975

Linguists’ bluffing blasted by Tamil Language (Post No.5252)

Compiled by London swaminathan

Date: 24 JULY 2018


Time uploaded in London – 7-19 am  (British Summer Time)


Post No. 5252


Pictures shown here are taken from various sources such as Facebook friends, Wikipedia, Books, Google and newspapers; thanks. Pictures may be subject to copyright laws.


Following is the question and answer from The Guardian Newspaper of London and my comments are added at the end


How do YOU know the correct way to pronounce a dead language?

“Old languages don’t die. They just fade into new languages (at least most of them do). While the entire sound system of ancient language rarely survives intact, fragments can usually be found scattered around its various daughter languages.


For example, many traits of Latin pronunciation are directly observable in Italian French Spanish and Romanian. The job of linguistic historian is to try to piece these various bits together. The most tried and tested technique is comparative reconstruction, which focuses on the systematic sound correspondences that emerge when we compare the same words in different sister languages. Where this exercise turns up different sounds, it is usually possible to trace them back to a common historical source.

For example, many English words beginning with ‘t’ correspond to words beginning with ‘ ts’ ( Spelt z) , in sister language German; compare English ten, to, time with German Zein, zu, zeitgeist.


On the basis of this and many similar correspondences, we can reconstruct a Common Germanic parent language in which the older sound in this particular instance is the knowledge that each type of sound change takes place in one direction only. On the strength of what happens in many other languages, we know that ‘t’ at the beginning of a word can turn into ‘ts’ but not vice versa. The more  widely we cast our comparative net, the further we can reach back into the mists of time. The ‘t’ of early Germanic itself derives from an even older ‘d’ — contrast English two and tooth with, say, Italian ‘due’ and ‘dente’. Ultimately we arrive at the sound system of an ancient Indo-European tongue, the common ancestor of languages as apparently diverse as English, French, Russian, Irish, Greek and Urdu.”

John Harris, Department of Phonetics and Linguistics, University college, London





Compare changes in Tamil

IN TAMIL also we see ‘S’ of Sanskrit change into ‘T’ in Tamil

I will give some examples though there are hundreds of such words

Purushan– Purutan
Visesham– Visetam
Sishya — Seetan
Joshyam — Jothitam
VishaM —  Vitam
Koshtam — Kottam
Pushpam — Putpam

In my earlier research articles, I have  Exploded all the OLD theories about similarities or changes in Indo- European languages. In fact, those changes or similarities are found even in Pacific Ocean and Mayan languages. In short, all the bluffing of ‘D’ of Aryans changing into ‘L’ after contacting Dravidians, are wrong. Once they study the similarities between Tamil and Sanskrit or other languages they will know all those are nothing but SHEER bluffing.



Tamil and Sanskrit: Rewrite Linguistics Theory…

Tamil and Sanskrit: Rewrite Linguistics Theory … But this D/L or R/L changes are natural. They are in Tamil … in Tamil itself. In Sanskrit language Sandhi .

Ja and Ya in Indian languages | Tamil and Vedas

Posts about Ja and Ya in Indian languages written by Tamil and … with other languages will rewrite linguistic … this change lies in Tamil and Sanskrit …



Origin of Tamil and Sanskrit | Tamil and Vedas…/origin-of-tamil-and-sanskrit

They believed that Siva’s drum Damaruka gave Sanskrit from one side and Tamil from another side. … //


  1. Vowels = Life, Consonants = Body; Hindu concept of Alphabet ……

Research paper No 1958 Written by London swaminathan Date: 27 June 2015 Uploaded in London at 20-15 I have been arguing in my earlier posts that the Western …


Sanskrit Alphabet | Tamil and Vedas

Posts about Sanskrit Alphabet written by Tamil and Vedas


  1. Tamil or Sanskrit: Which is Older? | Tamil and Vedas…

Tamil or Sanskrit: Which is Older? … my pet theory is Tamil and Sanskrit originated from a common source on the … comparative reconstruction pays no attention to …

  1. Tamil and Sanskrit | Tamil and Vedas

Posts about Tamil and Sanskrit written by Tamil and Vedas. … (for old articles go to OR … Tamil and Sanskrit, Tamil Grammar. Posted by Tamil …



முதலை விழுங்கிய பாலகனை உயிர்ப்பித்து மீட்ட தலம்! (post No.5153)

Tiruchengodu temple sculpture

Written by S NAGARAJAN


Date: 27 JUNE 2018


Time uploaded in London –   8-45 AM (British Summer Time)


Post No. 5153


Pictures shown here are taken from various sources such as Facebook friends, Wikipedia, Books, Google and newspapers; thanks. Pictures may be subject to copyright laws.



முதலை விழுங்கிய பாலகனை உயிர்ப்பித்து மீட்ட தலம்!




அற்புதமான வரலாறுகளைக் கொண்டது பாரதம். இங்கு தோன்றிய மகான்கள் பல அற்புதங்களை நிகழ்த்தியுள்ளனர். ஆனாலும் அவற்றையெல்லாம் அவர்கள் பெரிது படுத்தி பெருமை கொண்டாடியதில்லை. இறைவனின் திருவிளையாடல்களில் தாங்கள் ஒரு சிறு கருவி என்ற மட்டில் அதற்கு உரிய மதிப்பைத் தந்தனர்.


ஆனால் அற்புதங்களைப் பார்த்து வியந்தோர் அதைப் பல்வேறு விதமாகப் பதிவு செய்துள்ளனர்.

கொங்கு மண்டல சதகத்தில் வரும் 16ஆம் பாடல் திரு அவிநாசி தலத்தில் நடந்த ஒரு பெரும் அற்புதத்தை விவரிக்கிறது.


பூவென்ற சீரடி யாரூர்ப் பரவைதன் போகங்கொளும்

பாவென்ற செந்தமிழ்ச் சுந்தரன் பாடிப் படர்குளத்தில்

ஆவென்ற வாயின் முதலைகொள் பிள்ளையை யன்றுகொண்டு

வாவென் றழைத்த வவிநாசி சூழ்கொங்கு மண்டலமே.


பாடலின் பொருள் : பிள்ளையைக் கொண்டு வா என்று செந்தமிழ் சுந்தரர் பதிகம் பாட, ஆவென்று பிள்ளையை விழுங்கிய முதலையானது அந்தப் பிள்ளையை கொண்டு வந்த  அவிநாசியை உடையது கொங்கு மண்டலமே.


வரலாறு: திருநாவலூரர் என்று சிறப்பிக்கப்படும் சுந்தர மூர்த்தி நாயனார் அவிநாசிக்கு எழுந்தருளிய சமயம், ஒரு வீட்டில் மங்கல ஒலியும் அடுத்த வீ ட்டில் அழு குரலும் கேட்டது.


மூன்று ஆண்டுகளுக்கு முன்னர் சில சிறுவர்கள் குளக்கரைக்குச் சென்றனர். அங்கிருந்த முதலை ஒரு சிறுவனை விழுங்கி விட்டது.


அச்சிறுவனுடன் சென்றவனுக்கு இன்று உபநயனம். ஆகவே அந்த வீட்டில் மங்கல ஒலி எழுந்தது. அடுத்த வீட்டிலோ தனது குழந்தை இன்று இருந்தால் அவனுக்கும் இது போல உபநயனம் நடந்து கொண்டிருக்குமே என்று அவன் தாயார் ஓவென்று அழுத வண்ணம் இருந்தார்.


இதை சுந்தர மூர்த்தி நாயனார்க்கு அங்குள்ளோர் தெரிவித்தனர்.

மனமிரங்கிய நாயனார் குழந்தையை இழந்த தாயார் படும் துயரத்தைக் கண்டு பொறாதவராக இருந்தார்.

நேராக குளக்கரைக்குச் சென்று ”காலனைக் குழந்தையைக் கொடுக்கச் சொல்” என்று பதிகம் ஓதி அருளினார். மூன்று ஆண்டுக்குரிய வளர்ச்சியுடன் அந்தச் சிறுவனை முதலை கரையில் கக்கிற்று.

இதை அவிநாசிப் புராணமும் சுந்தர மூர்த்தி தேவாரமும் தனது பாடல்களால் அழகுற விளக்குவதை கீழ்க்கண்ட பாடல்கள் மூலம் தெரிந்து கொள்ளலாம்:


உரைப்பாருரையென் றுள்குறவல்லா ருச்சியின்மீதே யொளிவிடுசுடரே

யரைக்காடரவா வாதியு நடுவு மந்தமுமளவு மல்லவுமானாய்

புரைக்காடவை சூழ்புக்கொளியூரா புகழவிநாசிப் புண்ணியமுதலே

கரைக்கான் முதலையைப் பிள்ளைதரச்சொல் காலனையென்றே கட்டுரை செய்தார்

  • அவிநாசிப் புராணம்

உரைப்பாருரையிகந் துள்கவல்வார் தங்களுச்சியா

யரைக்காடரவா வாதியு மந்தமுமானாய்

புரைக்காடு சோலைப் புக்கொளியூ ரவிநாசியே

கரைக்கான் முதலையைப் பிள்ளை தரச்சொல்லு காலனையே

  • சுந்தரமூர்த்தி தேவாரம்


இந்தத் திருவிளையாடலில் மகத்தான விஞ்ஞானப் பேருண்மைகள் அடங்கியுள்ளன.

மூன்று வயது வளர்ச்சியுடன் பாலகன் திரும்பி வந்தான் என்பது ஒரு அரிய செய்தி.

மல்டிவர்ஸ் – Multiverse- என்னும் அரிய நவீன விஞ்ஞானக் கோட்பாட்டின் படி பல்வேறு பிரபஞ்சங்கள் ஒன்றின் மேல் ஒன்று அடுக்கடுக்காக உள்ளன என்பது தெரிகிறது.

W.Dunne  எழுதிய   “Nothing Dies” என்ற நூல் ‘எதுவும் இறக்காத நிலை’ என்ற கோட்பாட்டை அழகுற விளக்குகிறது.

பல்லுயிரும் பல்வேறு உலகங்களில் இருப்பதாலேயே, மகத்தான தன் ஆன்மீக சக்தியின் மூலம் மூன்று வயது வளர்ந்த நிலையில் அந்த பாலகனை சுந்தரர் மீட்டார் என்பது வியப்புறும் விஞ்ஞானத்திற்கொத்த ஒரு செய்தியாகும்.

இந்த அரிய அற்புதத்தை வழங்கிய மண்டலம் கொங்கு மண்டலமே.





Date: 12 JUNE 2018


Time uploaded in London –  21-11  (British Summer Time)


Post No. 5103


Pictures shown here are taken from various sources such as Facebook friends, Books, Google and newspapers; thanks. Pictures may be subject to copyright laws.




Professor Bency Kumar Sarkar of Calcutta (Kolkata) has written an article about the political ideas of Cendeswara who has dealt with political thought under sixteen topics. When I read that I did my own quick research with the political thoughts of Tamil poet Tiruvalluvar. It is not a comprehensive one but touches all the 16 topics. Ilango of Tamil epic Silappadikaram also make several statements reflecting Tamil political thought.

Candesvara was the author of Raajaniiti Rantnaakaara. He lived in the fourteenth century and served as a minister under king Harisimha deva of Mithila (North Bihar). He was a student of law and so wrote this book. But he never claimed any originality, but collected materials from several ancient authors and produced them as a digest. So his work Rajaniiti Ratnaakara is a digest. In addition to collection Candesvara made comments as well.


Unfortunately, we have no law book in Tamil to compare with Sanskrit law books which are umpteen in number. But Sangam Tamil literature has several verses which deal with the law. Post Sangam works such as Tirukkural and 17 other minor works and Tamil epic Silappadikaram deal with law, but not separately. Tirukkural, a didactic work, may come nearer to a law book and Silappadikaram by Ilango is also useful to compare some points.

It is very interesting to see Tirukkural- a single book of the Tamils, covers almost all the topics except Coronation.

The author of the original article B K Sarkar has given the 16 topics and showed how many times Candesvara quotes the books or authors. I will use it as the base for my research and show how many times Tamil poets touched those topics (only a rough figure):-


Kulluka Bhatta Rajaniiti Kamadhenu (twice); Guru (Brihaspati or Candesvara’s Guru), Yajnavalkya- thrice; Narada Niti aand Mahabharata- twice, Mahabharata – twice, Manu (4 times); Yasa, Naradiya Smrti, Harita

Tirukkural of Tiruvalluvar- Chapters 70, 39, 55, 56 (Total 40 couplets)




Manu (4), Yajnavalkya, Vysa, Amarakosa, Mahabharata, Harita, Nardas smriti.

Tirukkural of Tiruvalluvar -Chapter 64 (Ten couplets)



Vyasa, Manu (2), Yanjavalkya (1)




KaatyaayanaBrihaspati, Pallavakara Lakshmidhra, Harita, Vyasa, Manu, Narada.

Tirukkural of Tiruvalluvar -Chapter 12, 108




Manu, Harita, Brhaspati

Tirukkural of Tiruvalluvar – Chapter 99, 100


Manu, Yajnavalkya, Mahabharata

Tirukkural of Tiruvalluvar – Chapters 74,75




Manu, Yajnavalkya, Mahabharata

Tirukkural of Tiruvalluvar – Chapter 45



Manu, Yajnavalkya, Pallava

Tirukkural of Tiruvalluvar -Chapter 76+ couplet 247




Manu (7 times), Kamandaka, Mahabharata

Tirukkural of Tiruvalluvar -Chapter 77, 78



Manu, Mahabharata, Rajaniti

Tirukkural of Tiruvalluvar -Chapter 77, 78



Manu, Sukraniti, Yajnavalkya, Mahabharata, Pallava, Kamandaka

Tirukkural of Tiruvalluvar -Chapter 69




Manu, Yajnavalkya, Maya Maitra

Tirukkural of Tiruvalluvar- Chapter 39, 49, 50, 55, 56




Manu, Yajnavalkya, Narada, Pallava

Chapters 57, 55,44



Manu, Kandaki, Harita, Narada, Vyasa, Mahabharata, Ramayana, Brihaspati, Katyayana



Manu, Amarakosa, Ramayana, sukraniti, Padmapurana, Lakshmidhara, Narada, Pallavakara

Pathitrupaththu (one of the 18 Major works of Sangam Period)



Candesvara cites 42 authors or books under this topic.

He quoted Manu 38 times

Yajnavalkya 19

Mahabharata 14

Narada 13

Kamandaka 2

Pallavakaara 8

Lakshmidhara 7

Katyayana 6 Times

Candesvaea did not consider Arthasastra as a dharma sastra. It is not a Law book but a book on politics and economics.

Tirukkural , Naladiyar and 16 other didactic works are called 18 Minor Works. They contain lot of law points.





பாரதியார் பற்றிய நூல்கள் – 49 (Post No.5037)

Written by S NAGARAJAN


Date: 23 MAY 2018


Time uploaded in London –  5-43 AM   (British Summer Time)


Post No. 5037


Pictures shown here are taken from various sources such as Facebook friends, Books, Google and newspapers; thanks. Pictures may be subject to copyright laws.




மஹாகவி பாரதியார் பற்றிய நூல்கள் – 49

க.கைலாசபதி அவர்களின் ‘இரு மகா கவிகள்



pictures from Taitini Das are used;thanks. 


பாரதி ஆர்வலர் .கைலாசபதி அவர்கள் மகாகவி பாரதியாரையும் வங்கக் கவிஞர் இரவீந்திரநாத் தாகூர் பற்றியும் ஒப்பிட்டு எழுதியுள்ள நூல் இது. 114 பக்கங்கள் கொண்ட இந்த நூல் என்சிபிஎச் பிரைவேட் லிமிடெட், சென்னை -2 பதிப்பகத்தாரால் செப்டம்பர் 1962ஆம் ஆண்டு வெளியிடப்பட்டுள்ளது.

மிக அழகாகவும், தெளிவாகவும் இரு கவிஞர்களைப் பற்றிய முக்கிய விஷயங்களை பத்து அத்தியாயங்களில் தருகிறார் நூலாசிரியர்.


Taitinidas Dance Troupe


இரவீந்திரநாத் தாகூரைப் பற்றி மகாகவி பாரதியார் எழுதியுள்ள இந்தக் குறிப்புடன் நூல் ஆரம்பிக்கிறது:

கீர்த்தியடைந்தால் மஹான் ரவீந்திரரைப் போலே அடைய வேண்டும். வங்காளத்தில் மாத்திரமா? இந்தியா முழுமையுமா? ஆசியா முழுதுமா? ஜெர்மனி, ஆஸ்திரியா, பிரான்ஸ் பூமண்டல முழுமையும் பரவின கீர்த்தி. இத்தனைக்கும் அவர் பாடிய பாட்டுக்களோ வங்க பாஷையிலே உள்ளன. வெறும் மொழிபெயர்ப்புகளைத்தான் உலகம் பார்த்திருக்கிறது. அதற்குத் தான் இந்தக் கீர்த்தி.

தாகூர் இறப்பதற்கு இருபது ஆண்டுகள் முன்னதாகவே இறந்தவர் பாரதியார். அவரை விட இருபத்தோரு ஆண்டுகள் இளையவர்.

இருவரது கவிதைகளின் ஆழத்தையும், கவிஞர்களின் பார்வையில் உள்ள ஒற்றுமை, வேற்றுமைகளையும் அலசி ஆராய்கிறது இந்த நூல்.


ஒரு முக்கிய நிகழ்ச்சியை இந்த நூல் இரண்டாம் அத்தியாயத்தில் பதிவு செய்கிறது. அது வருமாறு:

மகாகவி பாரதியாருடைய சரிதையைத் தமிழில் எழுதியவர்களில் ஒருவரான சுத்தானந்த பாரதியாரும், ஆங்கிலத்தில் எழுதியுள்ள பேராசிரியர் பி.மகாதேவனும்  ஒரு சம்பவத்தைக் குறிப்பிட்டுள்ளனர். பாரதியார் இரவீந்திரநாத் தாகூருடன் கவிதைப் போட்டி நடத்த விரும்பினார் என்பதைக் காட்டும் அந்தச் சம்பவத்தைச் சுத்தானந்தர் பின்வருமாறு எழுதியுள்ளார்.

பாரதி : அப்பா! இப்போது டாகூர் எங்கிருக்கிறார்?

சிஷ்யன் : மதுரையில்.

பாரதி : உடனே புறப்படு. சலோ மதுரை.அவனை ஒரு கை பார்க்கிறேன்.

சிஷ்யன் : நாம் போவதற்குள் டாகூர் சென்று விட்டால்..?

பாரதி : அட அபசகுனமே! நமது தமிழ்நாட்டுக்கு டாகூர் வந்து நம்மைக் காணாமல் செல்லுவதா?

சிஷ்யன் : விலாசம் தெரியாதே!

பாரதி : அட சீ! “டாகூர் மதுரை என்றால் தந்தி பறக்கும் ஐயா!

சிஷ்யன் : சரி, என்ன செய்தி அறிவிக்க?

பாரதி : ‘தமிழ்நாட்டுக் கவியரசர் பாரதி, உம்மைக் கண்டு பேச வருகிறார் என்று உடனே தந்தி அடியும்.

சிஷ்யன் : அங்கே போய் என்ன செய்யப் போகிறீர்?

பாரதி : ஓய் ஓய், நாம் டாகூருக்கு ஒன்று சொல்லுவோம்.நீர் வங்கக் கவி; நாம் தமிழ்க் கவி, விக்டோரியா ஹாலில் கூட்டம் கூட்டுவோம். உமது நோபல் பரிசைச் சபைமுன் வையும். நாமும் பாடுவோம்.நீரும் பாடும். சபையோர் யார் பாட்டுக்கு ‘அப்ளாஸ் கொடுக்கிறார்கள் என்று பார்ப்போம். நமது பாட்டே நயம் என்று சபையோர் மெச்சுவார்கள். உடனே உமது கையால் எமக்கு நோபல் வெகுமதியைத் தந்து செல்ல வேண்டியது என்போம்.

Dancer Taitini Das in Tagore Celebrations

சிஷ்யன் : அதெப்படி? அவர் வங்காளத்தில் பாடுவார். நீர் தமிழில் பாடுவீர். வங்காளத்திற்குக் கிடைத்த நோபல் பரிசு உமது தமிழுக்கு எப்படிக் கிடைக்கும்?

பாரதி : அட, அட ஜெயமே! சர்வேசுவரன் தமிழனுக்கு எல்லாம் வைத்தான்; புத்தி மட்டும் வைக்கவில்லை. நேற்றுப் பிறந்த வங்காளத்தான் நோபல் பரிசு வாங்க வேண்டும். கற்பகோடி காலம் வாழ்ந்த தமிழ் அந்தப் பரிசு லாயக்கில்லையோ?

சிஷ்யன் : மன்னிக்க வேண்டும். தமிழ் வங்கத்திற்குத் தாழ்ந்ததில்லை. ஆனாலும் அவர் உலக மகாகவி, உலகப் புகழ் பெற்றவர்.

பாரதி : நாம் உலகப் புகழ் பெற முடியாதோ? அட தரித்திர மனிதா! அந்த இழவுக்குத் தான் நோபல் வெகுமதியை டாகூரிடமிருந்து வெல்ல வேண்டும் என்கிறோம்!

இந்த மாதிரியே பேசிக் கொண்டு பாரதியார் இரவில் எட்டையபுரம் வந்தார். (1919) பிறகு நன்றாகச் சாப்பிட்டுத் தலையைச் சாய்த்தார்; மறுநாள் காலையில் தான் எழுந்தார். நோபல் வெகுமதி விஷயம் மறந்தே போயிற்று.


இது யோகி சுத்தானந்த பாரதியார் தீட்டிய சித்திரம். 1918-ல் பாரதியார் புதுச்சேரி வாழ்க்கை அலுத்துப் போய்த் தமது மனைவியின் ஊரான கடயத்திற்குச் சென்றார். கடயத்தில் ஈராண்டு வாழ்க்கை; அப்பொழுதுதான் மேற்கூறிய சம்பவம் நிகழ்ந்ததாகத் தெரிகிறது.

நூலாசிரியர் ரவீந்திரரைப் பாரதியார் பாராட்டி எழுதியதையும் அவரது சிறுகதைகள் சிலவற்றை மொழிபெயர்த்திருப்பதையும் இந்த அத்தியாயத்தில் குறிப்பிடுகிறார்.

ஸ்ரீ ரவீந்திர திக் விஜயம் என்னும் கட்டுரையை 1921 ஆகஸ்டு 25ல் சுதேசமித்திரனிலே பாரதியார் எழுதினார்.அதற்கடுத்த மாதம் செப்டம்பர் 11ம் தேதி பாரதி அமரராகிறார்.

புதுச்சேரியில் இருந்த காலத்தில் (1908-1918) தாகூர் சிறுகதைகளில் எட்டைப் பாரதியார் மொழி பெயர்த்தார்.

தாகூருடைய ஐந்து கட்டுரைகளை பாரதியார் மொழி பெயர்த்திருக்கிறார். 1917-ல் ‘மாடர்ன் ரிவியூசஞ்சிகையில் இந்தக் கட்டுரைகள் வெளிவந்தன.



மூன்றாம் அத்தியாயத்தில் தாகூர் உலகக் கண்ணோட்டத்தைக் கொண்டிருந்ததையும் பாரதியார் இந்தியாவில் முகிழ்ந்த மறுமலர்ச்சியானது இந்து மதத்தின் அடிப்படையில் இருந்ததை ஏற்றுக் கொண்டதையும் நூலாசிரியர் விவரிக்கிறார்.

மகாத்மா காந்தியை எமது தலைவர் என்று தாகூர் பாராட்டினாலும் அவர் ஆரம்பித்த வெகு ஜன இயக்கத்தைக் கண்டித்தார். ஆனால் பாரதியாரோ, “ஸ்ரீ காந்தியின் நெறியையும் திடசித்தத்தையும் பார்த்தால் இப்படிப்பட தெய்வீக குணங்களமைந்த புருஷனும் உலகத்திலிருக்கிறானாவென்று யோசிக்க வேண்டியதாயிருக்கிறது” என்று மகாத்மாவை வெகுவாகப் பாராட்டினார்.



இந்தியா முழுவதையும் கவர்ந்த சக்தி வழிபாட்டை ஏறத்தாழ தாகூர் நிராகரித்தார் என்றே சொல்ல வேண்டும் என்று ஆறாம் அத்தியாயத்தில் விவரிக்கும் நூலாசிரியர் பாரதியார் சிவாஜி உற்சவம் கோலாகலமாக நடைபெற வேண்டும் என்று ‘இந்தியா பத்திரிகையில் வேண்டுகோள் விடுத்ததையும் சக்தி வழிபாட்டை பாரதியார் மேற்கொண்டதையும் விவரிக்கிறார்.இருவருக்கும் உள்ள வேறுபாடு நன்கு விளக்கப்பட்டிருக்கிறது.



ஏழாம் அத்தியாயம் தாகூர் இயந்திரங்களைப் பற்றி கருத்துத் தெரிவிக்கையில் அவை சிருஷ்டிக்கு முரணானவை என்று கருத்துக் கொண்டிருந்த போது பாரதியாரோ அதற்கு நேர் முரணான கருத்தைக் கொண்டிருந்ததைச் சுட்டிக் காட்டுகிறது.


மகாகவிகள் இருவரும் தமது எழுத்துக்களில் கவிதையே நித்தியத்துவத்தைப் பெறும் என்பதை உணர்ந்திருந்தனர்.இருவரும் மேலான இசை உணர்வு கொண்டவர்கள். இது இருவருக்கும் உள்ள ஒற்றுமை.


இது போன்ற ஒற்றுமைகளைச் சுட்டிக் காட்டும் நூல் அரவிந்தருடனான பாரதியாரின் தொடர்பை விரிவாக இறுதி அத்தியாயங்களில் சுட்டிக் காட்டுகிறது.




நூலாசிரியர் இலங்கையின் பிரபலமான எழுத்தாளர். இலங்கை சர்வகலாசாலையில் விரிவுரையாளராகப் பணியாற்றியவர். இந்த சிறந்த ஆய்வு நூலை எழுதியுள்ளதன் மூலம் இரு கவிஞர்களைப் பற்றிய சிறந்த ஒப்பீடு நமக்குக் கிடைக்கிறது.

பாரதி ஆர்வலர்கள் அவசியம் படிக்க வேண்டிய ஒரு நூலாக இது அமைகிறது.





WRITTEN by London Swaminathan 


Date: 22 April 2018


Time uploaded in London –  17-22 (British Summer Time)


Post No. 4939


Pictures shown here are taken from various sources such as Facebook friends, Books, Google and newspapers; thanks. Pictures may be subject to copyright laws.






TIRUKKURAL is considered the Tamil Veda; it was written by Thiru Valluvar. One of Valluvar’s contemporary himself said this in Thiruvallauva Malai. He said that Sanskrit has Veda and Tamil has now got Tirukkural. It has 1330 couplets divided into 133 chapters which deal with didactic topics. There are lots of myths about its author Tiruvalluvar and his book. After Dravidian parties came to power in Tamil Nadu fifty years ago, lot of things about Vallauvar’s personal life was changed in the text books. And the accepted commentary of Parimel Azakar is tampered with. Dr R Nagaswamy, eminent historian and famous archaeologist looks at the book from a new angle.


He explodes the myths about G U Pope’s contribution to Tamil literature, Pope’s half- baked statement about Valluvar’s date  (800 to 900 CE) and some people’s attempt to show Tirukkural a text of Jain origin. G U Pope who translated 72 Purananuru verses, deliberately vomited Kapilar’s vesre showing him as an ‘Antana’ (Brahmin) and dubbed him a Pariah. Dr Nagasamy also Shows how hardly Pope tried to show Valluvar as a Christian or influenced by Christianity.

Another myth exploded by Dr R N is the gold coin of Valluvar. The coin said to have been issued by Ellis is not of Valluvar, but of Buddha. It was found in a museum in Calcutta. Ellis’ name was unnecessarily dragged into this matter.

Nagaswamy described in detail the futile colonial attempt to Christianise Tirukkural.

Dr R Nagaswamy needs no introduction. He was the Director of Archaeology in Tamil Nadu from 1966 to 1988. He was the Vice Chancellor of Kancheepuram University. He was the author of over 50 books and hundreds of research articles. He has travelled around the world lecturing on History and culture of Tamil people. Recently he has been awarded Padmabhusan by the Government of India.


He says that there is no gem in the whole field of Tamil literature more precious than Tirukkural. He has compared Tirukkural with lot of similar verses in Sanskrit Dharma sastras, Artha sastra, Natya sastra and Kama Sastra. He has also shown that Valluvar wrote it on the basis of Hindu values Dharma, Artha, Kama and Moksha. Valluvar himself divided his book into three major sections Dharma (Aram), Artha (porul) and Kama (Inbam). Moksha is dealt with in the book under Dharma.


Dr Nagaswamy says that the work of Valluvar is an abridgement of Sanskrit sastras.  Without leaving anyone to guess the authenticity, he has given the relevant passages as well. So no one could challenge him. It is a treasure for the English speakers,  and particularly the Non Tamil speakers in India.

Though scholars like V R Ramachndra Dikshitar has done such a comparative study before Dr Nagasawmy, he has added more materaias from different scriptures such as Dhammapada of Buddha and Bhagavad Giat of Lord Krishna.

Another unique feature is the addition of Sanskrit verses in Devanagari lipi which would be of help to North Indians.

He as beautifully summarised all the relevant data from Sangam literature to prove the ancient character of the Tirukkural. First he deals with the three theories about the age of the work and concludes that it is older than the Tamil epic Silappadikaram of second century CE. He rightly pointed out that the couplets are in Sutra format which is further proof for its age.


About Valluvar’s religion Dr Nagasamy says, after examining the previous arguments, “The examination of the personal religion of Valluvar does not  give us any definite lead in the matter. Valluvar did not wish to give his work a sectarian character. He gives lot of examples to show the striking correspondence between the Kural couplets and the works of Manu, Kautilya and Vatsyayana.


In another chapte,r the author of the current book examines the statement of Nataka Valakku by the doyen of Tamil literature U Ve  Swaminatha Aiyar.

In the concluding chapter hr makes an important statement, “Thirukkural of Thiruvalluvar can be fully understood only with the knowledge of Sanskrit, as it draws heavily from Dharma sastras, Artha sastras, Natya sastra and Kama Sastra and also their commentaries.

Everyone who is interested in Tamil literature  must have this book.


The book is priced only 150 rupees which is very cheap. The book has got great value for money.

Details of the Publication:

Tirukkural- An Abridgement of Sastras

Dr R Nagaswamy

December 2017

Pages 248, Price Rs.150

Published by Tamil Arts Academy and Giri Trading Agency Private Limited






WRITTEN by London Swaminathan 


Date: 17 April 2018


Time uploaded in London –  14-49 (British Summer Time)


Post No. 4924


Pictures shown here are taken from various sources such as Facebook friends, Books, Google and newspapers; thanks. Pictures may be subject to copyright laws.






Rig Veda is the oldest book in the world. Tamil Veda is Tirukkural written by Tiruvalluvar, the greatest of the Tamil poets, who lived around 5th century CE. Tamil Nadu government placed him in 30 BCE.

Tiruvalluvar, Kavasa Ailushan and Grtsamada- all the three poets praise wealth (money). They know the importance of wealth. Tamil poet Tiruvalluvar makes it very clear that this world in not for the poor.


Let us look at a few verses from both the Rig Veda and the Tamil Veda Tirukkural.

“As those without money (wealth) can have no enjoyments in this world so also are those without compassion denied the blessings of the world above (heaven)”—Kural/couplet 247


The poor may sometimes (by winning a lottery prize, finding a treasure trove)  prosper, but those without compassion will be ruined without redemption – Kural 248


It is interesting to note that Valluvar insists one should have money but money may come and go, but compassion once gone, gone for ever, no redemption.

Money and wealth are compared with the wheel of a cart, elsewhere in the Rig Veda. It goes up and down.


Now look at what the Vedic poets say about wealth: –

The Right Way to Wealth

Rishi- Kavasha, son of Elusha

Rig Veda 10-31-2

Let a man think well of wealth, and try to

win it by the path of Law and by worship;

and let him consult his own intellect

and grasp with his mind greater ability



And in another hymn,

Rishi Gritsamada

RV 2-21-6


Bestow on us, Indra, the best of treasures;

the efficient mind and great brilliance

the increase of wealth, the health of bodies

the sweetness of speech and the fairness of days.


Bring thou to us wealth with the power to strike – says another rishi/seer in RV3-46-4



But the Brihadaranyaka (Big Forest Upanishad) Upanishad warns money wont help a person in the other world:-

Through wealth there is no hope of immortality

–Br.U. 4-5

What should I do with worldly wealth by which I cannot become immortal?


–Maitreyi to Yajnavalkya in Br.Up. 2-4-3


That is the reason Hindu seers erected the Hindu building on the four pillars of Dharma, Artha , Kama, and Moksha ( Virtue, Wealth, Pleasure and Salvation.)

Seers insist that one should find a balance between the four and they say one should have one or two  without affecting the others in the four.

Tirukkural followed the same pattern and Valluvar divided his book into three chapters: Virtue, Wealth and Pleasure.

It is also interesting to note that the same order is recited in the oldest Tamil book Tolkappiam in at least two or three verses.










Research Article Written by London Swaminathan 


Date: 12 April 2018


Time uploaded in London –  10-33 am  (British Summer Time)


Post No. 4907


Pictures shown here are taken from various sources such as Facebook friends, Books, Google and newspapers; thanks. Pictures may be subject to copyright laws.






Dice is a Vice; Be Wise and slip out Nicely! –The Rig Veda (10-34)


It is very interesting to see both Rig Veda, the oldest book in the world, and the Tamil Veda Tirukkural, the greatest Tamil book, oppose gambling. Both point out the evils of gambling. This message is very relevant even today. Unlike the olden days now Governments themselves are encouraging gambling by conducting lotteries in almost all the countries. Only when poor people lost everything and started stealing and robbing, they put some limits for spending or gambling in casinos. All the people knew this is only an eyewash. Governments get more funds from horse races, betting shops and lotteries. In London and other western cities every bazar street has at least three to four Betting shops. It makes people to think that they can make good money without working. Even Manu, the oldest law maker in the world lists gambling as an evil.


The longest epic in the world with two million lines, The Mahabharata, is an epic based on the evils of gambling. In those days, even kings gambled their countries.


Let us compare the famous Gambling Hymn in the Rig Veda and the chapter on gambling in the Tamil Veda Tirukkural written by Tiru Valluvar.

The author of the Rig Vedic gambling hymn (10-34) is

a seer called Kavasa Ailushan.

Picture posted by Lalgudi Veda


It is in the last mandala of the RV (10-34). This describes the lament of a gambler and the advice he gives to the world. A very interesting poem!


Dice is a Vice; Be wise and slip out Nicely!

The poem has 14 stanzas or mantras; the summary of the poem is: –

Gambling gives pleasure like the Soma drink from Mujawan mountains ( no one is sure about its location; only guess work).


My wife was very nice to me and my friends. She never got angry; but I drove her out after losing in the gambling (What a shame!)


Wives don’t like it; mother and mother in law hate it. They think that the person is going wrong.

My father, mother, wife and sons say- We do not know this fellow, take him out! (like a drunkard on the roadside)

Every time I go to the casino; I think I am going to win! But the dice favours only my opponent (very much disappointing)


The dice go up and down and dance. They are like the coal that burns my heart.

The gambler goes to others’ houses in the night ( to steal or borrow money)

The gambler feels remorseful when he sees the status of his wife and wives of others. He started the day with good hopes and finished it miserably.

Now I open both my palms to show I have nothing on me now. (I am bankrupt)

Good Advice!

Do not play with the dice.

Better till your lands and be content (with what you harvest there)

Only when you feel content, thinking that is plenty, you will feel happy and regain your wife. This is God’s advice. Savita Devi told me this!

(To the dice coins, the gambler say)–

Don’t be angry with me; be my friend. Do not attack me. Let your anger fall on the misers. Go to my enemy and let him fall in your trap.


Family might have enjoyed the winning money; but they are not ready to share the sin.

The game of the dice was played in public places such as halls (compare it with modern casinos)

The sound of the rolling dice is luring; I vow not to repeat the mistake; but the sound of the rolling dice and friends pull me towards it. I run to it like a woman runs to the meeting place to see her lover.

After losing I look like an old horse ready to be sold (unwanted stuff).

Mysterious Number 53

There is one stanza which baffles every translator.

The group of the avowed gamblers plays the game, divided into three five (tri pancha in Sanskrit); or three times five or in a group of fifty three. – Sayana takes it as 53 coins in the gambling; Ludwik says 15;it shows Vedic language is very difficult to understand. Though we have detailed report about Dice Games in Nala Charita and Mahabharata, still we could not solve this mysterious Tri pancha!!!)

In the same way, ‘To the great captain of your mighty army’ is translated as the big number in Dice by some and  as Kali, the losing throw by others. Vedic language is several thousand years old; no one can translate it correctly; Griffith attempted to translate it in English and say that the meaning is obscure, the meaning is uncertain in every other page; Mischief makers like Max Muller say they followed Sayana, but use their own interpretations; Sayana of 13th century himself only guessed the meaning several thousand years after the Vedic seers recited it!

The dice are made with Vibhitaka seeds- no one knew the plant!



Now let us compare it with the Tamil Veda Tirukkural:

Tiru Valluvar described the evils of gambling in ten couplets ( Chapter 94; from 931 to 940)


931.Do not take to gambling even if you can win.

What can the fish gain by swallowing the baited hook?

  1. To win once, the gambler loses a hundred to foes. What good can gamblers gain in life? Nothing but loss.

933.Were a man to speak incessantly of that which he gains by rolling dice, the wealth would leave him and pass on to others.

934.Gambling increases miseries and ruins one’s fame. There is nothing that reduces one to poverty like that.

935.Many who took pleasure in gambling and gambling booths, proud of their skill in dice have been ruined.


(like the Rig Vedic seer, Tiru Valluvar also talks about casinos/gambling booths. Like Rig Veda, we see the miserable status of the gambler here, loosing fame and standing like on old unwanted horses, ready to be sold).

938.Gambling ruins a man’s fortune, makes him resort to falsehood.

This can be compared with the night visit of the gambler in the Veda (for stealing or borrowing).


  1. The five things




fame and


avoid a person who takes to gambling


  1. Passion for gambling grows with every loss. It is craving for life which grows through all suffering.

This can be compared to a woman running to see her lover kin the Rig Veda. The more she is separated the more she longs to see him. A person who is sick wants to live longer.

In the Kural couplet 936 , Tiruvalluvar refers to Hindu goddess of Misfortune Muudevi (Mukati in Tamil). He says gambling is the ogress misfortune.

Manu also refers to the evils of gambling in at least 20 couplets.





Time uploaded in London- 19-48

Written by London swaminathan

Post No. 4782

PICTURES ARE TAKEN from various sources. They may not be directly related to the article. They are only representational.




Tamil and Sanskrit poets are keen observers of nature. We have already seen how Dattatreya and others observed the nature and learnt from them. Crows and snakes are used by the poets and saints to teach us lot of things. Two poets warn us not to accumulate money so that we would not lose like the bees. William Wordsworth said, ‘Let Nature be your Teacher’; Hindu poets have been following it for over two thousand years. Here are two verses about the bees:

Chanakya says,

The pious people should always give food and money in charity, never should they accumulate them. The glory of the illustrious Karna, Bali and Vikramditya persists unabated even now. Look, the honey bees rub their hands and feet because of the despondency of losing honey that they had gathered for long.

–Chanakya Niti 11-18


deyam bhojyadhanam sadaa sukruthirbinaa sanchitavyam sadaa

sriikarnasya nhaleerasca vikramateradhyaapi kiirtihi sthithaa


asmaakammadhu daanabogarahitam nashtam chiraat sanchitam

wirvaanaaditi paanipaathayugale garshantyaho makshikaahaa


A Tamil poet in Naladiyar says………………

Naladiyaar is a Tamil didactic book composed by Jain saints in Tamil. The poet Padumanaar, who compiled 400 verses, says,

“Those who vexing their own bodies by stinting in food and clothing, perform not acts of charity that ever remain undestroyed, but avariciously hoard up a great wealth, will lose it all. O Lord of the mountains, which touch the sky, the bees that are driven away from the honey they have collected bear testimony to this.






மாணவர்கள் நாடகம் (சினிமா) பார்க்கக்கூடாது! சாணக்கியன் கட்டளை (Post No.4770)

Date: 21 FEBRUARY 2018


Time uploaded in London- 7-06 am


Written by London swaminathan


Post No. 4770


PICTURES ARE TAKEN from various sources. They may not be directly related to the article. They are only representational.






சாணக்கியன் என்ற பிராஹ்மணன் 2300 ஆண்டுகளுக்கு முன் வாழ்ந்தான். உலகம் வியக்கும் முதல் பொருளாதார நூலான அர்த்தசாஸ்திரத்தை யாத்தான்; பல நீதி மொழிகளை புகன்றான். மகத சாம்ராஜ்யத்தை ஸ்தாபித்து அலெக்ஸாண்டரின் படைகளை நடுநடுங்க வைத்தான். ஆனால் வியப்பான விஷயம் என்ன வென்றால் ஒரு குடிசையில் வாழ்ந்தான். விருப்பு வெறுப்பற்ற ஒரு யோகி போல வாழ்ந்ததால் யாருக்கும் கட்டளை இடும் துணிவு அந்த பிராஹ்மணனுக்கு இருந்தது.


அவன் செப்பாத விஷயம் இல்லை; பேசாத பொருள் இல்லை. சாணக்கிய நீதி என்னும் நீதி நூலில் அவன் மொழிவதாவது:


முட்டாளாக இருக்கும் மந்தமான மாணவர்களுக்குக் கற்பிக்கும் , புத்திசாலியான ஆசிரியர்களும் துன்பமே அடைவார்கள்;

கெட்ட பெண்களைக் கவனித்துக் கொள்வோர் நிலையும் அஃதே;

கெட்டவர்களுடன் நட்பு பாராட்டுவோரும் பரிதாபத்துக்கு உரியவர்களே;

சாணக்கிய நீதி, அத்தியாயம் 1, ஸ்லோகம் 4


மூர்க்க சிஷ்ய உபதேசேன  துஷ்ட ஸ்த்ரீபரணேன ச

துக்கிதைஹி ஸம்ப்ரயோகேன பண்டிதோஅப்யவஸீததி




மாணவர்கள் நாடகம் (சினிமா) பார்க்கக்கூடாது!


மாணவர்கள் Make-up மேக் அப் போட்டு அலங்காரம் செய்து கொள்ளக் கூடாது; ஆடல் பாடல், நாடக ( தற்காலத்தில் திரைப்படம்) நிகழ்ச்சிகளில் ஈடுபடக் கூடாது; காமம் க்ரோதம் (கோபம்) இருக்கக்கூடாது.



ஒரு மாணவன் கீழ்க்கண்ட எட்டு விஷயங்களைக் கைவிட வேண்டும்:

காமம் , கோபம், பேராசை, கேளிக்கை நிகழ்ச்சிகள், அலங்காரம் (மேக்- அப்), ஆடல், நாடக நிகழ்ச்சிகள், அதிக தூக்கம், மற்றவர்களைப் புகழ்ந்து வாழுதல் (காரியம் நடப்பதற்காக இச்சகம் பேசுதல்)

காமம் க்ரோதம் ததா லோபம் ஸ்வாதம் ச்ருங்காரகௌதுகே

அதி நித்ராதி ஸேவே ச வித்யார்த்தீ ஹ்யாஷ்ட வர்ஜயேத்


சாணக்கிய நீதி 11-10



வாத்தியாருக்கு நன்றிக்கடன்


ஆசிரியர் ஆனவர் உனக்கு ஒரு அக்ஷரம் (எழுத்து) சொல்லிக் கொடுத்தவர் ஆகட்டும்; அப்படியும் கூட அவருக்கு நன்றிக் கடன் செலுத்த உலகில் ஒரு பொருளும் இல்லை.

ஏக மேவாக்ஷரம் யஸ்து குருஹு சிஷ்யம் ப்ரபோதயேத்

ப்ருதிவ்யாம் நாஸ்தி தத் த்ரவ்யம் யத் தத்வா சான்ருணீ பவேத்

சாணக்கிய நீதி 15-1


((பெண்கள், பெற்றோர்கள், ஆசிரியர் ஆகியோரை இந்துமத இலக்கியங்கள் உயர்த்தி வைக்கும் அளவுக்கு உலகில் வேறு எந்த இலக்கியமும் உயர்த்தி வைக்கவில்லை; அப்படி இருந்தால் அவை எல்லாம் நமக்கு 1000, 2000 ஆண்டுகளுக்குப் பின்னர் எழுதப்பட்டவையே.

விருந்தோம்பல், தூது, அமைச்சர், அரசன், கொடி, முரசு, கோ மாதா , தானம், தவம் – முதலிய விஷயங்களும் உலகில் எந்த நாட்டுப் பழைய இலக்கியங்களிலும் கிடையாது. இவை எல்லாம் இந்தியாவே உலகின் பழைய நாடு, இந்தியாவே உலகிற்கு நாகரீகத்தைப் பரப்பிய நாடு என்பதற்குச் சான்று பகரும். ரிக் வேதத்தின் கடைசி பாடல், இன்று ஐ.நா. முதலிய அமைப்புகளின் நோக்கமாக இருக்கின்றது. இத்தகைய உயர் சிந்தனை மலர, ஒரு சமுதாயம் பல்லாயிரம் ஆண்டுகள் வாழ்ந்த பின்னரே உதிக்கும்.



ஏட்டுச் சுரைக்காய் கறிக்கு உதவாது

ஒரு ஆசிரியரிடம் செல்லாது, புத்தகத்தில் இருந்து மட்டும் படித்தவன், ஒரு சபையில் சோபிக்க முடியாது; ஒரு பெண் கள்ளக் காதல் கொண்டால் எப்படியோ அப்படித்தான் இதுவும்!


புஸ்தகேஷு ச யா அதீதம் நாதீதம் குருஸந்நிதௌ

ஸபாமத்யே ந சோபந்தே ஜாரகர்பா இவ ஸ்த்ரியஹ

சாணக்கிய நீதி 17-1

ஒரு பெண், பெரிய பெரிய ஆட்களுடன் எல்லாம் படுத்து இருக்கலாம்; இருந்த போதிலும் அதை பொது இடங்களில் பேச முடியாது பேசினால் குட்டு வெளிப்பட்டுவிடும்; அது போலவே புத்தகத்தை மட்டும் படித்துப் பொருள் அறிபவன்; பொது சபைகளில் நாலு பேர் கேள்வி கேட்டால், திரு திருவென முழிப்பான்; அவன் குட்டு வெளிப்பட்டுவிடும்; ஆசிரியர் கற்பித்து இருந்தால், அவரே தடை எழுப்பி விடைகாணக் கற்றுக் கொடுத்து இருப்பார்.


ஆசிரியர்- மாணவர் உறவு பற்றி 2300 ஆண்டுகளுக்கு முன்னர் உலகில் இவ்வளவு தெளிவாக யாரும் சொல்லியிருக்க முடியாது.

அலெக்ஸாண்டரின் குரு அரிஸ்டாடில் (Aristotle)- அரிஸ்டாடிலின் குரு பிளாட்டோ (Plato) — பிளாட்டோவின் குரு சாக்ரடீஸ் (Socrates)- அவர் சாணக்கியனுக்கு ஒரு நூற்றாண்டு முன்னர் வாழ்ந்தார். அவருடைய கேள்வி கேட்டுப் பதில் காணும் முறையும் (Socratic Method) அவருக்கு 500 ஆண்டுகளுக்கு முன்னர் உபநிடதத்தில் உள்ளது. அவரும் ஏசு கிறிஸ்துவும் உபநிடதங்களைக் கற்றது அவர்களின் உபதேசங்களில் வெள்ளிடை மலை என விளங்குகிறது.


(நல்லவர்களை எப்படி அறியலாம்? பிறர் எழுதியதை, பிறர் எடுத்த படங்களை அவர்களுடைய பெயர்களுடன் வெளியிடுவார்கள். கெட்டவர்களை எப்படிக் கண்டுபிடிக்கலாம்? பிறர் எழுதியதை,அது வெளியான பிளாக், பத்திரிக்கை பெயர்களை நீக்கிவிட்டு , தங்களுடையது போல வெளியிடுவார்கள்;  கெட்டவர்களைக் கண்டுபிடிப்பது மிகவும் எளிது))