7. The castor-oil plant or Without decoration or ornaments or refers to “plenteous (light) in Shakta worship
8.Rishi or Saints residence
9.Pandava’s wife (left to right)
10.Satyavan’s wife who fought with Yama
12.Name of Lotus in Sanskrit
13.Association in Indian languages
14. 1. A name of Saraswati; the goddess of speech. 2. The place where an elephant is tied or fastened. 3. A captive, a prisoner. 1. A water-pot, whether large or small, pitcher, a jar. 2. The rope that fastens an elephant. 3. A hole or trap for catching elephant. , 4.Water .
15.Indra’s wife (left to right)
16. Nala’s wife
Down
1.Gautama’s wife, molested by Indra
2.Serpent in Sanskrit
3.Siva’s Wife
4.Yama’s Sister
5.Harichandra’s wife
6.Ravana’s wife
9. Name of the eighteenth of 60 years cycle or refers to “raft” (e.g., for crossing the ocean of worldly existence), according to the Siva Purana or Aloe vera plant in Kannada
Shirdi is located at a distance of 122 Km from Nasik in the Ahmednagar district of Maharashtra, Shirdi is the home of Sai Baba. It is believed that Sai Baba arrived at Shirdi in 1858 and spent 60 years of his life here until he attained salvation in 1918. His Samadhi attracts a huge crowd all through the year.
Apart from his shrine, there are many small temples in the complex, such as Chavadi, Samadhi Mandir, Dwarkamai.
The temple offers different darshans and aartis throughout the day. The temple opens at 4 AM and has darshans during the morning, noon, and evening slots. The last Arti is at 10 pm.
The world’s largest solar cooker is operated at the Shirdi Bhojanalaya. It prepares food for thousands of devotees every day. The timings of Bhojanalaya are 10 AM to 10 PM.
Baba has promised, “I shall be active and vigorous even from the tomb,”
At busy times, especially during festivals, the queue for darshan used to stretch for long distance and People may wait up to eight hours just for Darshan.
The shrine which houses Baba’s tomb was originally constructed as a wada (large private house) during Baba’s last years in his physical body. It is built on some land that Baba had tended as a garden.
The shrine was built by a wealthy devotee from Nagpur, Gopalrao Booty. The wada was originally intended as a rest house and mandir. The inspiration for the building came to Booty in a dream, when he was sleeping beside his friend and fellow devotee, Shama, Baba appeared and told him to build a house and temple. The work was begun around 1915. But Saibaba’s health rapidly deteriorated and on 15 October 1918, he attained Samadhi.
A photograph of Sai Baba was placed on a throne on the platform of the tomb. It remained there until the statue was installed in 1954. There is an interesting story about the marble statue we see today.
The statue, which has become such a famous and well-loved image of Baba, was not installed until 1954. Some white marble arrived from Italy at the Bombay docks, but nobody seemed to know anything about it who it was for, or why it had come. In the absence of a claimant, the dockyard auctioned it and the purchaser offered it to the Shirdi Sansthan (temple authorities). Impressed by the quality of the marble, they wanted to use it for an idol of Baba and gave the commission to a sculpture from Bombay, Balaji Vasant Talim. However, the latter had only one black and white photo of Baba as his model, and was struggling to get the likeness. One night Baba came to him in a dream, remarked on his difficulties and then showed him his face from various angles, encouraging Talim to study it thoroughly and remember it well. This gave Talim the fillip he needed .
xxxx
The Display of Baba’s Belongings in Museum
In the Museum some things associated with Baba are on display. These include three pairs of sandals (though Baba was almost always barefoot), his folded clothes in a glass fronted cupboard, cooking pots and a silver palanquin.
Many clay pipes and earthen vessels used by Baba are also seen here. The coins given by Baba to Mahalsapati, Khandoba’s temple priest, are seen. The idols of Muralidhar along with the idols of Rama, Sita and Lakshmana are seen here which were actually meant to be installed in Booty Mandir. But as per Baba’s wish this wada became baba’s Samadhi Mandir.
xxx
Chavadi
Chavadi means “village office”, and was the place where taxes were collected, village records kept and visiting officials put up. After Baba’s Maha samadhi the Sansthan acquired Chavadi, and until the late 1930s, used it for storing books and accommodating pilgrims. The village offices have long been relocated and Chavadi is kept as a shrine to Baba and is open to all.
Chavadi is also very significant to Sai devotees as it played a major role in the inception of formal worship of Baba. Once Baba started sleeping at Chavadi, the custom arose of offering regular arati to him on his arrival from the mosque. Inside Chavadi is a large portrait of Baba which was painted by Ambaram from Nausari in Gujarat after Baba had given him darshan in a dream in 1953. At the time, Ambaram was only eighteen years old.
xxx
72 Panchavati
Panchvati is situated on the left banks of sacred river Godavari in Nashik city.
Close to Kalaram temple there are some very old and lofty banyan trees which are believed to be sprung from five banyans which gave its name to Panchvati.The name ‘Panchvati’ is derived from the words Panch which means five and Vati which means banyan tree. This is the site where Sita Gumph or Sita’s Cave is situated . Kalaram temple , Kapaleshwar temple, Ganga Godavari temple, Sunder Narayan temple, Talkuteshwar temple,temple, NilkantheshwarGoraram mandir Murlidhar Mandir,Tilbhandeshwar mandir, Balaji temple, Sandvyachi devi temple, Vitthal temple, Pataleshwar temple,Naroshankar temple, Ramkund, Karthikswami temple,Dutondya maruti , Katya maruti temple, Panchmukhi Hanuman temple , Bhadrakali temple,Katpurthala monuments are located in and around Panchavati area. Nashik has earned name of the Banaras of western India due to large no of temples.
Panchavati is in the fiery forests of Dandakaranya along the flowing Godavari River.
Panchavati was the place where Rama, Lakshmana and Sita made their home while serving the exile. The trees could still be seen in the temple premises nearby Sita Gufaa.
xxxx
73.Kalaram (Black Rama) Temple
Kalaram Mandir is situated within the Panchvati area of Nashik City.
This temple is supposed to stand on the spot where Lord Ram lived during his exile. It was built in 1782 by Sardar Rangrao Odhekar on the site of an old wooden temple. The work is said to have lasted twelve years, 2000 persons being daily employed. It is one of the finest modern temples of Ramji in western India. The temple has standing images of Lord Rama, Sita, Laxmana are of black stone and around 2 feet height. The temple is 70 ft high with beautifully sculptured idols of Lord Rama and Lady Sita, along with Lakshman in black stone, giving the temple its name.
xxx
74.Sita Gufaa (Guha=Cave):Panchavati
Sita Gufaa: Panchavati, Maharashtra The cave where Sita was staying when demon Ravana came to kidnap her, is located on the western door of the Kalaram temple. ‘Lakshman Rekha’ drawn by Lakshman for protection of Sita is located some one kilometer from the caves.
Sita gupha is situated in Panchawati area about 3 km away from the Nashik Central bus stand.
The deities of Ram, Seeta and Laxman are placed inside the first main gummpha. In the second small gupha there is a Shivling . The main reason attributed for the Shivling is that Seeta used to worship God Shiva and she never took her meals before worshiping him.
A room opposite to Seetagmupha is decorated with the scenes from Ramayana like Marich Vadha (i.e. Ram Killing Marich, the demon.), Seetaharan (the kidnapping of Seeta by Ravan).
xxxx
75 Godavari River Sthala
River Banks of Godavari: The place is spot for the Kumbh Mela bathing and gets full of pilgrims from every corner of world during the occasion.
By Rail: After reaching Nashik Road Railway Station, passengers can take local transportation to North of Nashik, where now-heavily-populated Panchavati is located.
By Road: Nashik is connected to cities like Delhi, Bangalore, Nagpur, Mumbai, etc, thus easily reached by buses, cars and taxis.
( I visited Shirdi, Trayambakeshwar Temple, Panhavati, Kaalaa Raam temple, Muktidham temple, shin Shignapur Shiva and Sanaicharan (Saneesvar) temples in 2015- London swaminathan)
76.Khandoba Temple
This temple is situated on small hill in Deolali Cantonment area.
Shri Khandoba Maharaj is an incarnation of Lord Shiva and this temple dedicated to him is reportedly over 500 years (five hundred) old. Lord Shiva killed two demons Malla Daitya and Mani Daitya and after killing them, Shiva relaxed on this hill and hence this temple is called ‘Vishramgadh’. The hill is popularly known as Khandobachi Tekadi.
Xxx
77.Muktidham Temple
Muktidham marble temple is located at a distance of 9 km from Nashik Central Bus Station. It is one of the popular tourist attractions in the city of Nashik.
Muktidham Temple complex was built by Late Sri Jayram Bhai Bytco in 1971. An abode of most of the gods and goddesses of the Hindu religion, this splendid shrine displays the replica of all the 12 Jyotirlingas of India.
It is a magnificent piece of architecture, made with white marble from Makran in Rajasthan. There is a temple dedicated to Lord Krishna .The walls of Krishna temple have paintings depicting scenes from life of Krishna and Mahabharata. These were painted by a noted painter Raghubir Mulgaonkar. Unique to this temple are eighteen chapters of Bhagavad-Gita written on the walls.
There are also idols of all major Hindu Gods and Goddesses like Vishnu, Goddess Lakshmi, Rama, Lakshman, Sita, Hanuman, Durga, Ganesh. Further, the complex also houses a dharamshala, which can accommodate at least 200 pilgrims.
78.Tapovan Forest
Tapovana or the Forest of Austerities is located hardly 1.5 km on the downstream of Panchwati on Godavari river.
Once a part of the holy Dandakaranya forest, Tapovan is a pictorial spot and has a close association with the epic Ramayana. Lord Ram who is believed to have lived on fruits collected by Lakshmana from this forest. At this place Lakshmana cut the nose of Shurpanakha, the sister of Ravana . Therefore the city gets its name Nashik. This sacred place has temples of Ram Parnakuti, Laxmana. At the time of Sinhastha Kumbhamela majority of Sadhus camp at Tapovan .
Kapila Tirtha, Kushavart Thirtha, Panadava Caves with Buddhist sculptures, Jain temple, Mangi Tungi temple are all located near Nashik. One can spend a few days visiting all these places or even cover them in just 24 hours.
To be continued………………..
Tags- Nashik, Muktidham, Sita Gufa, Caves, Panchavati, Kala ram, Temple, Godavari, Rama, Sita, Lakshmana, Five Banyan Trees, Shirdi, Sai baba, Samadhi
வாழ்க்கை முழுதும் முன்னுக்குப்பின் முரணான கொள்கையுடன் வாழ்ந்தவர் மஹாத்மா காந்தி; ஜனநாயக முறையில் காங்கிரஸ் கட்சி வோட்டெடுப்பில் வென்ற நேதாஜி சுபா ஷ சந்திர போஸை நாட்டிலிருந்து வெளியே ஓடச் செய்தார். பாகிஸ்தான் கொடுத்தால் செத்துப்போவேன் என்று உண்ணாவிரதம் இருந்தவர் ,முஸ்லீம் கலகத்துக்குப் பின்னர், பாகிஸ்தான் கொடுக்காவிட்டால் செத்துப்போவேன் என்று உண்ணாவிரதம் இருந்தார். தெரு நாய்களைக் கொல்லலாம், வயலுக்குள் புகும் குரங்குகளைக் கொல்லலாம், மனிதர்களைக் கொல்லும் துஷ்டர்களைக் கொல்லலாம், ஆஸ்ரமத்தில் நோய்வாய்ப்பட்ட கன்றுக்குட்டியைக் கொல்லலாம் என்று சொல்லி தினமும் நூற்றுக்கணக்கான எதிர்ப்புக் கடிதங்களை பெற்றார் .
பல்லாயிரக்கணக்கான ஹிந்து சீக்கிய பெண்களை முஸ்லிம்கள் தூக்கிச் சென்றுவிட்டனர். அந்த அரக்கர்கள் கற்பழித்த கர்ப்பிணிப் பெண்களை இந்துக்கள் ஏற்க வேண்டும் என்று கட்டுரை எழுதினார். இதே போல பசு மாடு என் தாய்க்கும் மேலானவள்; நான் வணங்கும் தெய்வம்; ஆனால் முஸ்லீம்கள் பசு மாட்டை வெட்டிச் சாப்பிடுவதைத் தடுக்காதீர்கள்; அது சரி தான் என்று கட்டுரை எழுதினார். இவை எல்லாம் பிராணி நல ஆர்வலர்களையும் சனாதன இந்துக்களையும் கொதித்து எழச் செய்தன . காந்திஜியே தனக்கு வெள்ளம் போல எதிர்ப்புக் கடிதங்கள் வருகின்றன. அது பிரிட்டிஷ் தபால் இலாகாவின் வருமானத்தைப் பெருக்குகிறது என்று எழுதிவிட்டு “டேய் கிழவா உன்னை விஷ ஊசி வைத்துக் கொல்லாமல் எப்படிடா டாக்டர்கள் வெளியே விட்டனர்?” என்பன போன்ற கடிதங்கள் குவிகின்றன என்றும் எழுதினார் ..
இதோ காந்திஜியின் மாட்டுக் கறி கட்டுரை
கேள்வி
காந்திஜி அவர்களே ! ஒரு முக்கியமான கேள்வி பற்றி நீங்கள் தெளிவாக்குவதை முஸ்லீம்கள் எதிர்பார்த்து நிற்கிறார்கள். இந்து மெஜாரிட்டி அரசாங்கத்தில், முஸ்லீம்களின் தேசீய உணவான மாட்டு மாமிசத்தை சாப்பிட அனுமதி தருவார்களா? இந்த விஷயத்தில் நீங்கள் முஸ்லீம்களுக்கு திருப்தி தரும் முடிவைச் சொன்னால், பல பிரச்சனைகள் தீர்ந்து போகும் . நீங்கள் நடத்தும் ஹரிஜன் பத்திரிகையில் ‘பொட்டில் அடித்தாற்போல’ இந்தக் கேள்விக்கு பதில் தாருங்கள்
காந்திஜியின் பதில்
இந்தக்கேள்வி ஏன் வந்தது என்பதே எனக்கு விளங்கவில்லை. காங்கிரஸ் கட்சியினர் பதவி வகித்த இடங்களில் முஸ்லீம்கள் மாட்டுக்கறி தின்னும் விஷயத்தில் அவர்கள் தலையிட்டதே இல்லை. மேலும் உங்கள் கேள்வி கொஞ்சம் நெருடலாக உள்ளது . ஹிந்து மெஜாரிட்டி (பெரும்பான்மை) அரசு என்பதற்கே இடமில்லை.. இந்தியா சுதந்திரம் அடைந்து, அமைதியான முறையில் வாழ வேண்டுமானால் மத விஷயங்களின் அடிப்படையில் இல்லாமல் அரசியல் அடிப்படையில்தான் அது வாழ வேண்டும். இப்போதைய சூழ்நிலையில் மத வேற்றுமைகள் பூதாகரமாக உருவெடுத்தபோதிலும் பெரும்பாலான அரசியல் கட்சிகளிலும் எல்லா மதத்தினரும் இருக்கிறார்கள் . மேலும் முஸ்லீம்களின் தேசீய உணவு மாட்டு மாமிசம் என்பதும் தவறு . முதலாவதாக, இந்திய முஸ்லீம்கள் இன்னும் தனி நாடு பெறவில்லை இரண்டாவததாக, மாட்டுக்கறி அவர் களின் சாதாரண உணவும் இல்லை.. பல லட்சம் மக்கள் சாப்பிடும் உணவைத்தான் அவர்களும் சாப்பிடுகின்றனர் .
. முஸ்லீம்களில் மரக்கறி உணவு மட்டும் சாப்பிடுவோர் மிகக் குறைவு என்பது உண்மையே.. ஆகையால் கிடைக்கும் இடங்களில் அவர்கள் மற்ற மாமிச உணவுடன் மாட்டுக்கறியையும் சாப்பிடுவார்கள்; ஆயினும் வறுமை காரணமாக ஆண்டின் பெரும்பகுதியில் அவர்கள் மாமிசமே சாப்பிடாமலும் இருக்கிறார்கள்.. இவைதான் சரியான தகவல்கள் .
நீங்கள் கேட்ட கொள்கை ரீதியிலான கேள்விக்கு பதில் சொல்லுவது அவசியம்.. நான் ஹிந்து; மரக்கறி உணவு மட்டுமே சாப்பிடுபவன்; என் தாயைப் போல (அடக்கடவுளே; இன்று அவள் என்னுடன் இல்லையே) பசுவையும் வணங்குபவன் முஸ்லீம்கள் விரும்பினால் அவர்கள் பசுக்களை வெட்டிச் சாப்பிட பரிபூரண சுதந்திரம் இருக்க வேண்டும் என்பதே என் நிலை. சுகாதார முறையில், அருகில் வசிக்கும் இந்து மக்களுக்கு கஷ்டம் ஏற்படாமல் அவர்கள் இதைச் செய்யலாம்.வகுப்பு நல்லிணக்கம் நிலவுவதற்காக முஸ்லீம்களுக்கு பசுக்களை வெட்டிக் கொன்று சாப்பிடும் பரிபூரண சுதந்திரம் இன்றியமையாதது ; இது பசுக்களை பாதுக்காக்க உதவும் 1921ம் ஆண்டில் முஸ்லிம்களே முன்வந்து ஆயிரக் கணக்கான பசுக்களைக் காத்தார்கள்
இப்போது இருண்ட மேகங்கள் தலைக்கு மேலே காணப்படுகின்றன அவை விலகி நாம் இந்த துரதிருஷ்டமான பூமியில் வகுப்பு நல்லிணக்கத்துடன் வாழ முடியும் என்ற நமிப்பிக்கையைக் கைவிட நான் தயாராக இல்லை. என்னுடைய நம்பிக்கைக்கு (Hope) ஆதாரம் என்ன? என்று கேட்டால் , அது எனது சமய நம்பிக்கையின் (Faith) அடிப்படையில் வந்தது. சமய நம்பிக்கைக்கு ஆதாரம் தேவை இல்லை..”
ஹரிஜன் 27-4-1940
xxxx
எனது கருத்து
காந்திஜி அரசியலுக்குத் தகுதியற்றவர். ஒரு சந்நியாசி போல மடம் கட்டி வாழ்ந்திருக்க வேண்டியவர். கடைசி சில வரிகளில் அவர் குறிப்பிடும் இருண்ட மேகம் பாகிஸ்தான் தனி நாடு கோரிக்கை ஆகும் . மயிலே மயிலே இறகு போடு என்னும் பாலிஸியைப் பின்பற்றி, முஸ்லீம்கள் மாட்டுக்கறி தின்ன உதவினால், பாகிஸ்தான் வராது என்ற அவரது நம்பிக்கை பொய்யாய் பழங்கதையாய் போனதை நம் அறிவோம். மாட்டுக்கறி கேள்வியை ஒரு சங்கராசார்யார் அல்லது நல்ல இந்துவின் முன் வைத்திருந்தால், இந்த நாட்டில் முஸ்லீம்கள் அதைச் செய்யக்கூடாது. எப்படி பன்றிக்கறியை முசுலீம் நாடுகள் விரும்பவில்லையா அப்படி நாங்கள் மாட்டுக்கறியை அனுமதிக்க மாட்டோம் என்று சொல்லி இருப்பார்கள். வேறு ஒரு கட்டுரையில் தாயைவிட மேலானவள் கோ மாதா என்று ஆறு காரணங்களை வேறு முன் வைத்துள்ளார்; ஆனால் அதே தாயை மற்றவர்கள் வெட்டினால் எனக்கு ஒன்றுமில்லை என்று எழுதுகிறார் . இப்படி அவர் எழுதியதும், எல்லா அறிவுரைகளையும் இந்துக்களுக்கு மட்டுமே சொல்லிவிட்டு முஸ்லீம்களைக் கண்டிக்காமல் இருந்ததும் இந்துக்களை ஆத்திரம் அடையச் செய்தன. .
மாட்டு மாமிசம் பற்றி காந்திஜி எழுதிய கட்டுரைகளுக்கு அக்காலத்தில் கடுமையான எதிர்ப்புக் கடிதங்கள் வந்திருக்கும்.அது 1940ம் ஆண்டுப் பத்திரிக்கைகளைப் பார்த்தால் தெரியும் .
–subham—
Tags- மாட்டுக்கறி , பசு மாமிசம், முஸ்லீகள், காந்திஜி, கோ மாதா , என் கருத்து, மரக்கறி உணவு
வால்மீகி ராமாயணத்தில் ஏராளமான ஜோதிடக் குறிப்புகள் தெளிவாகத் தரப்பட்டுள்ளன.
சிலவற்றை இங்கே காணலாம்.
ஶ்ரீ ராமரின் ஜென்ம நக்ஷத்திரம் – புனர்பூசம் (27 நக்ஷத்திரங்களில் ஏழாவது நக்ஷத்திரம்)
பால காண்டம் 18ஆம் ஸர்க்கம் 9, 10,11 ஸ்லோகங்கள் தரும் விவரங்கள் இவை.
“அப்போது பன்னிரண்டாவது மாதத்தில் சித்திரை மாதத்து சுக்கில பக்ஷ நவமி திதியிலும் புனர்வஸு நக்ஷத்திரத்தில் ஐந்து கிரகங்கள் உச்சமாய் நிற்க கர்க்கடக லக்கினத்தில் குரு சந்திரனோடு உதயமாகும் போது ஜகன்னாதரான ஸர்வலோக நமஸ்கிருதரும், திவ்ய லக்ஷணங்கள் பொருந்திய விஷ்ணு பகவானுடைய பாதி அம்சமான மஹாபாக்கியசாலியான இக்ஷ்வாகு வம்சத்தை மகிழ்வூட்டுகின்ற ராமராகிய குழந்தையை கௌஸல்யை பெற்றெடுத்தாள்
பரதனின் நக்ஷத்திரம் – புஷ்யம்; லக்ஷ்மணன் மற்றும் சத்ருக்னனின் நக்ஷத்திரம் ஆயில்யம்!
பால காண்டம் 18ஆம் ஸர்க்கம் 15வது ஸ்லோகம் தரும் விவரம் :-
களங்கமற்ற புத்தி உடைய பரதரோ எனில் புஷ்ய நக்ஷத்திரத்தில் மீன லக்னத்தில் பிறந்தார். (பூச நக்ஷத்திரம் 27 நக்ஷத்திரங்களில் எட்டாவது நக்ஷத்திரம்) சுமித்திரையின் இரண்டு புதல்வர்களும் – லக்ஷ்மணன் மற்றும் சத்ருக்னன் ஆகிய இருவரும் – ஆயில்ய நக்ஷத்திரத்தில் சூரியன் உச்சமாய் இருக்க கர்க்கடக லக்னத்தில் பிறந்தனர். (ஆயில்ய நக்ஷத்திரம் 27 நக்ஷத்திரங்களில் ஒன்பதாவது நக்ஷத்திரம்)
ரோஹிணிக்கும் சந்திரனுக்கும் உள்ள நெருக்கம்!
ரோஹிணி நக்ஷத்திரத்திற்கும் சந்திரனுக்கும் உள்ள நெருக்கம் அனைவரும் அறிந்த ஒன்றே.
சுந்தர காண்டம் இருபத்திநான்காவது ஸர்க்கத்தில் ரோஹிணிக்கும் சந்திரனுக்கும் உள்ள நெருக்கம் பலருடன் ஒப்பிடப்பட்டு அப்படிப்பட்ட நெருக்கத்தை சீதையும் ராமரும் கொண்டிருப்பதாக சீதையே கூறுவதை 10,11, 12 ஆகிய ஸ்லோகங்களில் பார்க்கலாம்.
“மஹா பாக்கியவதியான சசிதேவி எப்படி இந்திரனை இணை பிரியாமல் இருக்கிறாளோ, அருந்ததி வசிஷ்டரையும், ரோஹிணி சந்திரனையும் எப்படியோ, லோபாமுத்திரை அகஸ்த்யரை எப்படியோ, சுகன்யை ச்யவனரை எப்படியோ, ஸாவித்ரீ ஸத்யவானை எப்படியோ, ஶ்ரீமதி தேவி கபிலரை எப்படியோ, மதயந்தி ஸௌதாஸரை எப்படியோ, கேசினீ தேவி ஸகரரை எப்படியோ, கணவனாகப் பின்பற்றிய பீமராஜன் குமாரத்தியான தமயந்தி நள மஹாராஜனை எப்படியோ, அப்படியே நான் இக்ஷ்வாகு குலக் கொழுந்தான ஶ்ரீ ராமரை மணாளனாக விடாது தொடர்பவள்” என்று இப்படி சீதா தேவியார் ராவணனால் நியமிக்கப்பட்ட ராக்ஷஸிகளிடம் கூறுகிறாள்.
இங்கு வசிஷ்ட நக்ஷத்திரம், அருந்ததி நக்ஷத்திரம், அகஸ்த்ய நக்ஷத்திரம் ஆகிய நக்ஷத்திரங்கள் குறிப்பிடப்படுவதையும் பார்க்க முடிகிறது.
உத்தர பல்குனி நக்ஷத்திரத்தில் ஶ்ரீ ராமர் கல்யாணம்
27 நக்ஷத்திரங்களில் 12வது நக்ஷத்திரமாக அமைவது உத்தர பல்குனி. இது மிகவும் சிறப்பு வாய்ந்த நக்ஷத்திரமாகவும் மிகவும் புனிதமான ஒன்றாகவும் கருதப்படுகிறது.
இந்த நக்ஷத்திரத்தில் தான் ஶ்ரீ ராமர் சீதையை மணந்தார். பரதன், லக்ஷ்மணன், சத்ருக்னன் ஆகியோருக்கும் இதே நாளில் இதே நக்ஷத்திரத்தில் தான் திருமணம் நடைபெற்றது.
பால காண்டத்தில் 71வது ஸர்க்கத்தில் வஸிஷ்டரிடம் ஜனகர் தனது வம்சம் பற்றி விவரித்துக் கூறுகிறார். அதில் 24வது ஸ்லோகத்தில் வருவது இது.
ஜனகர் கூறுகிறார்: “மஹாபாகுவே! இன்று மக நக்ஷத்திரம் அல்லவா! பிரபுவே! மூன்றாவது தினத்தில் பல்குனி என்கிற அந்த உத்தர நக்ஷத்திரத்தில் கல்யாணத்தைச் செய்யும். அரசே! இராமர் லக்ஷ்மணர் இவர்களின் விஷயத்தில் மேன்மேலும் நலங்களைக் கொடுக்கின்ற தானமானது செய்யத் தக்கது.
இதில் மக நக்ஷத்திரம் மற்றும் உத்தரபல்குனி நக்ஷத்திரங்கள் குறிப்பிடப்படுகின்றன.
ஶ்ரீ ராமரின் நக்ஷத்திரம் புனர்வஸு. அதற்கு ஏழாவது நக்ஷத்திரமாக அமையும் ஹஸ்த நக்ஷத்திரம் வதத்தாரை ஆகும். ஆகவே அது அவருக்கு ஆகாத நக்ஷத்திரம். உத்திர நக்ஷத்திரம் ஆறாவது நக்ஷத்திரம். ஆகவே அது ஸாதகத்தாரை.
யுத்த காண்டத்தில் நான்காவது ஸர்க்கத்தில் ஆறாவது ஸ்லோகத்தில் வருவது இது:
சுக்ரீவனிடம் பயணப்பட ஆயத்தமாகு என்று ஶ்ரீ ராமர் சொல்லும் போது இதைச் சொல்கிறார்.
Pancha Kanyas and Saptapuris Tamil Crossword 18-5-2023
இந்து மதத்தில் ஐந்து புகழ்பெற்ற பெண்களை பஞ்ச கன்யாஹா என்று தினமும் மனத்தில் ஸ்மரிப்பர் (நினைப்பார்கள்) அதே போல மோட்சம் நல்கும் 7 நகரங்களையும் சொல்லுவார்கள். இந்தக் கட்டத்தில் அவை உள்ளன. கண்டுபிடியுங்கள் பார்க்கலாம் .
கீழேயுள்ள விடையைப் பார்க்காமல் சொல்லுங்கள்
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
, 11
12
13
14
15
குறுக்கே (இடம் வலமாக அல்லது வலம் இடமாகச் செல்லவும்)
2. ராவணன் மனைவி; பத்தினி
3.ஏழு நகரம் என்பதன் ஸம்ஸ்க்ருதச் சொல்
4 பல்லவர் தலைநகர்
4 விஸ்வநாதர் கோவில்
5 கோசல நாட்டின் தலை நகர்
8 மஹா காலம் என்னும் சிவன் உறை தலம்
9 வாலியின் மனைவி
13 உஜ்ஜையினியின் மறு பெயர்
14 கங்கை நதி சமவெளியில் இறங்கும் ஊரின் மறு பெயர்
15 ஐந்து பெண்கள்
xxxx
கீழே (மேல் கீழாக அல்லது கீழ் மேலாகச் செல்லவும்)
1.கெளதமரின் மனைவி ; ராமரின் கால் பட்டதால் விமோசனம்.
6 கங்கை நதி மீது பாலம்; அது சமவெளியில் இறங்கும் ஊர்
The Muslim public need to be satisfied on a very important question. Will the Muslims be allowed to eat their national food—beef—under a Hindu majority government? If you can satisfy the Muslims on this all important question, a great deal of knots will be solved. You should give a straight answer to this question in your paper Harijan.
Answer (by Gandhiji)
I do not know how the question arises. For whilst congressmen were in office, they are not known to have interfered with the practice of beef eating by Muslims. The question is also badly conceived. There is no such thing as a Hindu majority government. If a free India is to live at peace with herself, religious divisions must entirely give place to political divisions placed on considerations other than religious. Even as it is, though unfortunately religious differences loom large, most parties contain members drawn from all sects. It is more over not true to say that beef is the national food of the Muslims. In the first place, the Muslims in India are not as yet a separate nation. In the second beef is not their ordinary food. Their ordinary food is the same as that of the millions. What is true is that there are very few Muslims who are vegetarians from a religious motive. Therefore, they will take meat, including beef, when they can get it. But during the greater part of the year, millions of Muslims, owing to poverty, go without meat of any kind. These are facts.
But the theoretical question demands a clear answer. As a Hindu, a confirmed vegetarian, and a worshipper of the cow, whom I regard with the same veneration as I regard my mother ( alas no more on this earth) , I maintain that the Muslims should have full freedom to slaughter cows, if they wish, subject of course to hygienic restrictions, and in a manner not to wound the susceptibilities of their Hindu neighbours. Fullest recognition of freedom to the Muslims to slaughter cows is indispensable for communal harmony, and is the only way of saving the cow. In 1921, thousands of cows were saved by the sole and willing effort of the Muslims themselves. In spite of the black clouds hanging over our heads, I refuse to give up the hope that they will disperse and that we shall have peace in this unhappy land. If I am asked for proof, I must answer that my hope is based on faith and faith demands no proof.
Harijan, 27-4-1940
Xxx
My comments
If the same question is put to any Hindu saint, he would have said, No, you should not kill cows. Like your religion forbids pork, my religion bans beef eating. In the articles on cow protection, he says cow is better than our own mother in many ways. So, he contradicts himself when he said that beef eating is okay. The last few sentences is about a separate country for Muslims. There also Gandhiji’s hope failed. He tried to act like a saint in a wrong place, that is politics, at the wrong time. He was not bold enough to tell the Muslims not to kill the cows. His writing like this, only advising Hindus, enraged the Hindus. He himself admitted that he was inundated with letters every day criticising him and the letters increased the income British postal service to a large extent. And yet he could not feel the pulse of the people.
He wrote that several thousands of Hindu women were kidnapped and raped and made pregnant by monsters and those Hindu pregnant women should be accepted by the Hindus.
See my old article,
What Gandhiji wrote Before Godse’s Shooting (Post No. …
4 May 2023 — Gandhiji was shot dead by Nathuram Godse n 30th January 1948. Millions of Hindus in Punjab and Bengal were suffering because of partition.
மஹாராஷ்டிரத்தில் சாதாரா (सातारा Satara) நகரில் சிதம்பரம் போலவே ஒரு நடராஜர் கோவிலை காஞ்சி மகா சுவாமிகள் (1894-1994) கட்டினார் . மகாராஷ்டிரத்தில் பக்தி வெள்ளம் கரைபுரண்டு ஓடும் பண்டரீபுரம் விட்டோபா கோவிலுக்கு பாடிக்கொண்டும் ஆடிக்கொண்டும் பத்து லட்சம் பக்தர்கள் வருவது ஆண்டுதோறும் நடைபெறுகிறது. இதோ விவரங்கள்:-
மாநில அளவில் தெருவெங்கும் நடைபெறும் கணேஷ் சதுர்த்தி விழா, ஐந்து ஜோதிர்லிங்க சிவ பெருமான் தலங்கள் ஆகியவற்றுக்கு அடுத்த படியாக பேசப்படுவது பண்டரிபுரம் விட்டோபா கோவில் ஆகும் .
xxx
108 மஹாராஷ்டிர மாநில புனித தலங்கள் – Part 16
69. பண்டரிபுரம் விட்டோபா கோவில்
விட்டல் என்னும் விட்டோபாவும் (கிருஷ்ணன்) ருக்மிணியும் தரிசனம் தரும் விட்டோபா கோவில் இடம்பெற்ற பண்டரிபுரம் , சோலாப்பூரிலிருந்து 72 கிலோமீட்டர் தொலைவில் உள்ளது , பண்டரீபுரம் ரயில் நிலையத்தில் இறங்கியும் கோவிலுக்குப் போகலாம்.
1195-ம் ஆண்டுமுதல் வரலாற்றுக் குறிப்புகளில் இடம்பெறும் கோவில் இது.
இந்த ஊரில் மேலும் பல கோவில்களும் புனிதர்களின் மடங்களும் பக்தர்களைக் கவர்ந்து இழுக்கின்றன . பீமா என்னும் நதி இந்த ஊரின் நடுவே சந்திரபாகா என்ற பெயரில் பாய்கிறது . தமிழ் நாட்டில் தேவாரம், திவ்யபிரபந்தம் உள்ளது போலவே மஹாராஷ்டிரத்தில் மராத்தி மொழியில் அபங்கம் என்னும் பக்தி பாடல்கள் உள்ளன. அவற்றில் இந்த நதியின் பெயரும் இறைவனின் பெயரும் அடிக்கடி வரும்.
நாமதேவ் பயரி என்னும் இடத்தைத் தாண்டி பஸ்ச்சிம வாயில் வழியாக நுழைந்தால் கீழ்கண்ட கடவுளரின் கோவில்களைக் காணலாம் : கணபதி, தத்தாத்ரேயர், கருடன், மாருதி என்னும் அனுமன், செளரங்கி தேவி , கருட கம்பம் , நரசிம்மர், ஏகமுக தத்தாத்ரேயர், ராமேஸ்வர லிங்கம், கால பைரவர், லெட்சுமி நாராயணன், காசி விஸ்வநாதர் , சத்ய பாமா, ராதிகா, சித்தி விநாயகர் , மஹா லெட்சுமி, வெங்கடேஸ்வர் , கண்டோபா , அமிதா பாய் , சனைச்சரன் , குப்த லிங்கம், கனோபத்ர சந்நிதிகள்.
Xxx
விட்டோபா சந்நிதி
இதுதான் பிரதான கோவில்; நகரின் நடுவில் அமைந்துள்ளது கோவிலுக்கு எட்டு வாசல்கள் இருக்கின்றன.கிழக்கு வாசலை நாமதேவர் என்ற மகானின் பெயரில் அழைக்கின்றனர். அவர் இறந்த பின்னர் அவருடைய வேண்டுகோளின்பேரில் அவருடைய உடற்பகுதிகள் புதைக்கப்பட்ட இடத்தின் மீது கட்டப்பட்ட படிகளை உடையது நாமதேவ் ப்யாரி .அதைத் தாண்டிச் சென்றால் வருவது முக்தி மண்டபம்.அங்கே மூன்று அறைகள் உண்டு. பின்னர் நாம் நுழைவது மரத் தூண்களைக் கொண்ட சபா மண்டபம்.; அடுத்தது 16 கம்பங்களை/ தூண்களை உடைய சோல் கம்ப ; அதில் ஒரு தூண் தங்கத் தகடால் மூடப்பட்டிருக்கும்
இது கருட கம்பம் எனப்படும் . அதனருகே உள்ள கற்பலகையில் பொது .ஆண்டு CE 1208 கல்வெட்டைக் காணலாம் . பின்னர் 4 தூண்களை உடைய சோகாம்ப் வரும்.
பின்னர் வெள்ளிக்கூரை வேய்ந்த மண்டபத்தில் ஸ்ரீ விட்டோபா நின்ற திருக்கோலத்தில் தரிசனம் தருவார் அவரைக் கண்டு ஆசிபெற ஆண்டுதோறும் பத்து லட்சம் பக்தர்கள் வருகிறார்கள். விட்டல் , விட்டோபா, விட்டல் நாத் , பண்டரிநாதன் , பாண்டுரங்கன் என்ற பல பெயர்களில் அவரைப் போற்றியவாறு பக்தர்கள் பவனி வருவார்கள் . பின்னர் ருக்மிணி சந்நிதி வருகிறது. அவரையும் தரிசித்த பின்னர் வெளியே செல்லலாம்.
பாத ஸ்பர்ச தரிசனம் – காலைத் தொட்டு வணங்கலாம்
ஜாதி, குலம் , கோத்ரம் வேறு பாடின்றி அனைவரும் விட்டோபா சிலை அருகில் சென்று, தொட்டு வணங்கலாம். விடோபாவின் பாதங்களில் பக்தர்கள் தலையை வைத்து வழிபடுவது மரபு. இந்த சம்பிரதாயத்தை வேறு எந்தக் கோவிலிலும் காணமுடியாது இதற்கான வரிசையில் நின்றால் 3 மணி நேரம் காத்திருக்க வேண்டும். விழாக் காலங்களில் 5 மணியும் ஏகாதசி மற்றும் யாத்திரை ஊர்வலம் வரும் நாட்களில் 36 மணி நேரமும் காத்திருக்க நேரிடலாம் ; இவரிடம் திருப்பதி பாலாஜியும் கூடத் தோற்றுவிடுவார்!!
முக தரிசனம்
கியூவரிசையில் நிற்க இயலாதோர், முக தரிசனம் செய்யலாம். இதை அரை மணி நேரத்தில் முடித்து விடலாம். ஆயினும் விட்டலையும் ருக்மிணியையும் 25 அல்லது 15 மீட்டர் தொலைவிலிருந்தே காண முடியும் . தமிழ் நாட்டுக் கோவில்களில் ஆறு கால பூஜை இருப்பது போல இங்கும் அதிகாலை முதல், பல ஆரத்திகள், தீவாராதனைகள் நடைபெறும்
நகரிலுள்ள ஏனைய கோவில்கள் : பத்மாவதி கோவில், லகுபாய் அம்பா பாய், கோபால்பூர், விஷ்ணு பாத, புண்டரீக , நாமதேவ், ஞான தேவ் , துகாராம் , கால மாருதி, தம்பத மாருதி, வியாச நாராயண, யாமை துர்கா , கஜான மஹராஜ்,ராம் பாக் , லக்ஷ்மண் பாக் கோவில்கள் .
வாரி விழாவின்போது, பல சந்யாசிகள் பெயர்களில் பக்தர்கள் சுமந்துவரும் பல்லக்குகள், கோவிலுக்கு ஐந்து கிலோ மீட்டர் தொலைவில் வர்காரி என்னும் இடத்தில் நிறுத்தப்படும் மஹான் ஞானேஸ்வர் பெயரில் ஆலந்தி நகரிலிருந்து 2 லட்சம் பக்தர்களுடனும் தேஹு என்னும் இடத்திலிருந்து மேலும் பல்லாயிரம் துகாராம் பக்தர்களும் ,வருவார்கள். பிற இடங்களில் மேலும் எட்டு லட்சம் பேர் சேருவர் . இது 800 ஆண்டுகளாக நடைபெறுகிறது ஆஷாட ஏகாதசி விழாதான் மிகப்பெரியது சித்திரை, ஆடி, கார்த்திகை, மாசி ஆகிய நாலு மாதங்களில் இந்த பவனிகள் நடைபெறுகின்றன.
வாரி என்பது கால் நடையாக பவனி வருதல், வர்காரி என்பது அப்படி காலில் நடந்து வரும் பக்தர்கள் ஆவர்.. பக்தர்களின் பரவசம்மிகுந்த ஊர்வலங்கள், நம்மூர் காவடி ஊர்வலங்களை நினைவப்படுத்தும்.
Xxx
70. உத்தர சிதம்பர நடராஜர் கோவில்
காஞ்சி மஹா சுவாமிகள் (1894-1994), சாதாரா நகரில், 1980-ல் வியாச பூஜை காலத்தில் சில மாதங்களுக்கு முகாமிட்டிருந்தார். அப்போது சிதம்பரம் மாதிரியில் வடக்கிலும் ஒரு கோவில் அமைக்க திட்டமிட்டார்.
ஏழு குன்றுகள் சூழ்ந்ததால் இது சாதாரா என்று அழைக்கப்படுகிறது . சுவாமிகளின் திட்டத்தைக் கேட்டவுடன் ஊர்ப் பிரமுகரும் காஞ்சி சங்காராச்சார்யார் ஸ்ரீ சந்திர சேகர சரஸ்வதியின் பக்தருமான சாமண்ணா , தனது நிலத்தைக் கோவில் கட்ட தானம் செய்தார். அப்போதைய கர்நாடக, தமிழ்நாடு, மஹாராஷ்டிர அரசுகள், அந்தக் கோவிலுக்கு நிதி உதவி செய்தன. கேரள மாநிலம், நல்ல ஜாதி மரங்களைக் கோவில் கட்ட கொடுத்து உதவியது. தர்ம சிந்தனையாளர்களும் பொருளுதவி செய்தனர் .
சிதம்பரம் போலவே எழுந்த இந்தக் கோவிலின் கும்பாபிஷேகம் ஸ்ரீ ஜெயேந்திர சரஸ்வதி சுவாமிகளால் 1984-ம் ஆண்டு நடத்தப்பட்டது கோவில் கட்டும் பணி 1981ல் துவங்கி மூன்றே ஆண்டுகளில் நிறைவு அடைந்தது. சிதம்பரத்திலிருந்து வரும் தீட்சிதர்களே உத்தர சிதம்பரம் நடராஜருக்கும் அபிஷேக ஆராதனைகள் செய்யவேண்டும் என்றும் சுவாமிகள் விரும்பினார். அதன்படி இப்போதும் ரொடேஷன் Rotation முறையில் சிதம்பரம் தீட்சிதர்களே இக்கவிலுக்கு வந்து பூஜை செய்கின்றனர்.
வடக்கிலும் ஒரு சிதம்பரம் இருப்பது நாட்டு ஒற்றுமைக்கு உதவுவதோடு, தென்னிந்திய மக்களுக்கு வரப்பிரசாதமாகவும் அமைந்துள்ளது .
Pictures are taken from various sources for spreading knowledge.
this is a non- commercial blog. Thanks for your great pictures.
tamilandvedas.com, swamiindology.blogspot.com
Xxxx
கொங்குமண்டல சதகம் பாடல் 59
சிங்களரை எதிர்த்து ஓடவிட்ட கோப்பணனின் வீரம்!
ச.நாகராஜன்
ஒரு முறை பாண்டிய நாட்டை யார் ஆள்வது என்ற அரசுரிமை பற்றி பராக்கிரம பாண்டியனுக்கும் குலசேகர பாண்டியனுக்கும் சண்டை வந்தது.
குலசேகர பாண்டியன், பராக்கிரம பாண்டியனின் மனைவி மக்களைக் கொன்று அவனை நாசம் செய்து விட்டான்.
இதனைக் கேள்விப்பட்ட சிங்கள தேசத்து அரசனான பராக்கிரம பாகு என்பவன் தனது தண்டநாயகனான இலங்காபுரி என்பவனை அழைத்தான்.
அவனை ஒரு பெரும் படையுடன் அனுப்பினான். இலங்காபுரி இராமேஸ்வரத்தை முதலில் பிடித்தான். பின்னர் அங்குள்ள சில பாகங்களையும் அழித்தான்.
குந்துகாலம் என்னும் ஒரு இடத்தில் கோட்டை ஒன்றைக் கட்டி அதற்குப் பராக்கிரம புரம் என்ற பெயரை இட்டான்.
இவனை எதிர்த்த பாண்டியராஜன் மற்றும் சுந்தரபாண்டியன் என்ற இரு பாண்டியர்கள் இறந்தனர்.
அந்தச் சமயம் ராஜகேசரி இராஜாதி ராஜன் என்பவன் கொங்கு நாட்டை ஆண்டு கொண்டிருந்தான்.
அவன் குலசேகர பாண்டியனுக்கு மாமன் முறை ஆக வேண்டும்.
ஆகவே அவனிடம் குலசேகர பாண்டியன் உதவி கேட்க உடனே ராஜாதி ராஜன் ஒரு பெரும் படையை அனுப்பினான்.
அந்தப் படை திருக்கானப்பேர், தொண்டி, பாசி, பொன்னமராவதி, மணமேற்குடி, மஞ்சக்குடை ஆகிய இடங்களில் சிங்களைப் படையை எதிர்த்துப் போரிட்டு வென்று சிங்களைப் படையைப் பாண்டிய நாட்டை விட்டுத் துரத்தி அடித்தது.
இந்தக் கொங்குப் படைக்குச் சேனாதிபதியாக இருந்தவர்களுள் ஒருவன் கோப்பணன் என்பவன்.
அவனது வீரத்தைப் புகழ்ந்து கொங்குமண்டல சதகம் பாடல் 59இல் புகழ்ந்து கூறுகிறத்.
பாடல் இதோ:
தென்பாண்டி நாட்டினிற் சிங்களர் தீமை செயச்செழியன்
முன்போ யகற்ற வலியற்ற காலத்தில் மொய்ம்பொடவர்
பின்போடத் தானை கொடுமோட்டு வீரன் பெருங்களந்தை
மன்பூ வலனெனுங் கோப்பண னுங்கொங்கு மண்டலமே
பாடலின் பொருள் ;
தென் பாண்டிய மண்டலத்தில் சிங்களவர் புகுந்து தீமை செய்வதைத் தடுக்க பாண்டியனுக்கு முடியாத காலத்தில், பெரும் சேனையைத் திரட்டி அவர்களை திருப்பி ஓடச் செய்தவன் களந்தை என்னும் பதிக்குத் தலைவனும் ஆகிய பூவலன் என்னும் குடியில் பிறந்தவனுமாகிய கோப்பணன் என்பான். அவனும் கொங்குமண்டலத்தைச் சேர்ந்தவனே என்பதாம்.
இந்தச் சண்டை கி.பி. 1190இல் நடந்தது என சாசனத்தை ஆராய்ந்தவர்கள் கூறி நிர்ணயித்திருக்கிறார்கள்.
1898 சென்னை ஆர்க்கலாஜிகள் வருடாந்தர அறிக்கையில், காஞ்சிபுரத்திற்கு அடுத்த ஆரம்பாக்கத்தில் உள்ள கோவில் சாசனத்திலும் இந்தப் படை எடுப்பு குறிப்பிடப்பட்டிப்பதை சுட்டிக் காட்டப்பட்டுள்ளது
இவனது மரபினர் பேரூர் மற்றும் அவிநாசியில் திருப்பணி செய்திருக்கின்றனர்.
.
இந்த மரபினர் இன்றும் கோவை மாவட்டதில் புரவிபாளையம் (பாளையபட்டு) ஜமீன் பரம்பரையாக இருந்து வருகின்றனர். இவர்கள் பாண்டிய வம்சத்தார் என பல விசேஷ உரிமைகளைப் பெற்று வந்தனர்.
விஜய நகரம், மைசூர்,மதுரை நாயக்கர் சமஸ்தானம் மலையாள சமஸ்தானம் உள்ளிட்ட சமஸ்தானங்களில் இவர்கள் சிறப்பு கௌரவம் பெற்றிருந்தனர்.
கள்ளிக்கோட்டை அமீன் சாயபுக்கும் ஶ்ரீரங்கப்பட்டணம் நவாபுக்கும் வாளையாற்றில் நடந்த ஒரு சண்டையின் போது வழி ஒன்று மறிக்கப்பட்டது. உடனேயே புதிய வழி ஒன்று உருவாக்கப்பட்டது.
இதனால் மிகுந்த மகிழ்ச்சி அடைந்த நவாபு சில உதவிகளை இவர்களுக்குச் செய்தான்.
இம்முடி மன்றாடி என்பன போன்ற பல பழைய காலப் பட்டங்களை இவர்கள் பெற்றிருந்தனர்.
‘இம்முடி’ ஜக மண்டலாதிபதி கோப்பண மன்றாடியார் என்பதை இந்த வமிச வழி வந்தவர்கள் சென்ற நூற்றாண்டில் கொண்டிருந்தனர்.
பாடலில் குறிப்பிடப்படும் களந்தை என்பது வாரக்க நாட்டில் உள்ள ஒரு ஊர்.
பூவலன் என்று பாடலில் குறிப்பிடப்பட்டிருப்பது பூவலியர் என்னும் ஒரு ஜாதியைக் குறிப்பிடுகிறது. இதை பூலுவர் என்றும் கூறுவர்.
பூவலியர், மாவலியர், காவலியர், வேட்டுவர், வேடர் என ஐந்து வகுப்பினரை பஞ்சவருண வாளரச வகுப்பினர் என்று கூறுவர்.
ஒரு கோவையில், நாணிக்கண் புதைத்தல் துறையில் வரும் பாடல் இது.
பம்பிடச் சிங்களர் தென்னர் களிக்கப் பணுங் களந்தைக்
கம்பக் கரிக்கோப் பணன் வரை யீர் வேள் கலாபத்திலே
செம்பொற் குடத்தைப் பவளத்தை முத்தைத் தெரியவிட்டு
அம்பைப் புதைந்த்து வைத் தீரிந்த வெண்ண மறிந்திலனே
பழம்பெரும் சரித்திரத்தைக் கொண்ட கொங்கு மண்டல வீரர் பலர் இருந்தனர் என்பது கொங்குமண்டல சதகத்தால் நன்கு விளங்குகிறது.
Next to Ganesh Chaturthi Festival and Five Jyotirlinga Shiva Shrines, Maharshtra is famous for the Varkari procession with one million people towards Pandharpur Vitobha Temple. Even those who could not go there listen to Marathi Abhang songs every day. Abhanga (flawless, continuous) is a form of devotional poetry sung in praise of the Hindu god Vitthal, also known as Vithoba.
Part 15
69. Pandharpur Vitobha Temple
PANDHARPUR is a holy place of god Vitthal and goddess Rukmini. It is also known as the Southern Kashi of India. It is located at a distance of 72 kms by road. from Solapur District headquarters. The Pandharpur Railway Station falls on the Miraj-Kurduwadi-Latur railway line.
The ancient temple of Vitthal was renovated in 1195 A.D. There are many other temples of Indian Deities and Mathas (Dharmshalas) of many Saints. The Chandrabhaga (Bhima) river flows through the City.
The following are the temples inside the main temple as one enters from Namdev Payari and come out of Pachhim Dwar of the temple.
Namdev Payari – In memory of Shri.Sant Namdev, Ganesh Mandir, Datta Mandir,Garud Mandir,Maruti Mandir,Chowrangee Devi Mandir,Garud Khamb,
Vithoba Temple which is the main temple is situated in the central part of the town. The temple has eight entries. The main entrance is the eastern one known as Mahadwar which is also called as Namdev Payari, because one of the steps known as Namdev Payari is built up over the places where the remains of the great saint Namdev are believed to have been burried at his desire.
After Namdev Payari there are three small rooms called Mukti Mandap. After crossing the Mukti Mandap there is a quadrangle of about 120’ x 60’ with wooden pillars, presently called as Vithal Sabha Mandap. After crossing this sabha mandap one enters a hall known as Solkhamb, by reason of the fact that its superstructure rests on 16 pillars. One of the pillar is plated with Gold at the base and silver above it and is known as Garood Khamb. Near solkhamb there is a large stone slab with inscription of 1208 A.D. Close to the Solkhamb mandap, towards the sanctum is a small hall called Chowkhambh as the superstructure rests on four pillars.
From the chowkhambhi hall one is let into the shrine or Garbhagraha,, a small room about 6’ square consists of a platform of 3’ height with silver canopy above and on this platform stands the idol of Shri. Vithoba which attracts millions every year. The idol is called by different names Vithoba, Pandurang, Pandhari, Vithal, Vithalnath etc. Behind Vithoba temple in the north east corner of the temple, facing east is the temple of Rukmini, the consort of Vithoba. It has a Garbhagraha,, entry / exit, outer hall and a sabha mandap.
Paadsparshdarshan
Every devotee not only entere the sanctum irrespective of the dress/caste/creed, but even places his or her head on the feet of the deity actually touching it. And this is a privilege prized and exercised by all devotees. This Padsparshadarshan is unique and not found in most of the Hindu temples elsewhere. For padsparsha Darshan it requires 2 to 3 hours on ordinary days, 4 to 5 hours on weekly holidays and Ekadashi day and upto 24 to 36 hours on Yatra days.
Mookh (mukha) Darshan
For the devotees who cannot spare long hours in queues for Padsparshadarshana one can have the Mookhdarshan. Bhakta or devotee can take darshan of Vitthal from the distance of about 25 metres and of Rukmini, from the distance of about 15 metres. It requires only 15 to 20 minutes for darshan.
The various daily rituals like Kakda Aarati, Mahapooja, Mahanaivedhya, Poshakh, Dhooparati, Padyapooja, Shejarti etc are performed in the main temple of Lord.Vitthal.
Xxxx
Other temples in the town
Padmavati Mandir, Railway Station Road
Lakhubai/Rukmini Mandir, Chinch Baag
Ambabai Mandir, Dagadi Bridge, Solapur Road
Gopalpur, 2 kms. from Pandharpur
Vishnupad , 2 kms. from Pandharpur
Pundalik Mandir, On Chandrabhaga River Bank
Namdev Mandir, Pradakshina Road
Dnyaneshwar Mandir, Naath Chowk
Tukaram Mandir, Pradakshina Road
Kala Maruti Mandir , Pradakshina Road
Tambada Maruti Mandir, Pradakshina Road
Vyas Narayan Mandir, Solapur Road
Yamai Tukai Mandir, Sangola Road
Gajana Maharaj Mandir, Shivaji Chowk
Takpeethya Vithoba, Near Mandi
Ram Baag, Solapur Road
Laxman Baag, Railway Station Road
xx
Places of Importance in Pandharpur
Sant Kaikadi Maharaj Math –
Sant Tanapure Maharaj Math
Gujarathi Devsthan – It is on the other side of the river Bhima. The pilgrims have to cross the river and visit the Shrinathji Temple.
The Palaquins (Palakhi) of various Saints originating from various locations gather at Wakhari, five kms. from Pandharpur for the Waari festival.
About 2 lakh Warkaris marching from pilgrim Alandi of Sant Dnyaneshwara and from Dehu of Sant Tukaram’s pilgrim centers and many other warakaris join this march on their way to this long route of Alandi-Dehu to Pandharpur. In all about 7 – 8 lakh devotees visit Pandharpur for Aashadi Ekadashi.
The procession is called the Wari and the devotees-the Warkaris ( literally ‘those who do the wari’). This 800-year-old tradition is a distinctive part of the Maharashtrian culture and is the ritualistic essence of the Wakari Panth (a sampradaya within the Bhakti tradition).
Four processions take place in the months of Chaitra (March-April), Ashadh (June-July), Kartik (October-November) and Magh (January-February). Of these, the Ashadhi Ekadashi Wari is the most popular.
Xxxx
70.Uttara Chidambaram Nataraja Temple
Kanchi Paramacharya (1894-1994) laid the foundation for a new Shiva temple in Maharashtra.
Uttara Chidambaram Nataraja (Lord Shiva) temple is in Satara (Saataaraa). Satara is a town located in the Satara District of Maharashtra. The town gets its name from the Seven (Sat) Hills(Taras) surrounding it.
Kanchi Shankaracharya (1894-1994) performed Vyasa-puja at Satara on 27th of July, 1980. During His long camp at Satara, His Holiness Sri Chandrasekarendra Saraswathi Mahaswami (1894-1994) desired that a temple for Sri Nataraja on the model of the ancient Nataraja temple at Chidambaram should be constructed at Satara. Samanna (late) an ardent devotee of the Acharya and a prominent citizen of Satara gifted away an adequate plot of land for building the temple.
The foundation for the temple was laid on an auspicious day in May 1981. Financial assistance of the then governments of the States of Maharashtra, Karnataka, Andhra Pradesh and Tamil Nadu, and the supply of the entire timber necessary for the construction by the government of Kerala were received . A number of philanthropists also helped. A majestic temple of Sri Nataraja with Tamil Nadu style gopurams (towers) over the four gateways, a replica of the original in Tamil Nadu rose up in Satara in the course of about three years.
Kumbabhishekam (consecration) of the new Uttara (North) Chidambaram temple was performed in the immediate presence of His Holiness Sri Jayendra Saraswati Swami, in 1984.
Daily worship at the temple, which is being performed by Dikshitas of the Chidambaram temple, going over to Satara by rotation, according to the desire of the Acharya.
வெளிநாட்டில் கல்வி கற்ற மஹாத்மா காந்திஜிக்கு இந்து மதம் பற்றியோ, இந்திய வரலாறு பற்றியோ ஆழமான அறிவு கிடையாது என்பதை கீழ்க்கண்ட அவரது எழுத்து காட்டும் .
மஹாத்மா காந்தி 1-10-1925ம் ஆண்டு யங் இந்தியா (Young India) பத்திரிகையில் எழுதுகிறார் :
” நான் இந்தியாவில் வாழ்ந்த ‘குரு’ – க்கள் உண்மையிலேயே வாழ்ந்தவர்கள் ; அவர்கள் வரலாற்று நாயகர்கள் என்பதற்கு போதுமான ஆதாரங்கள் உள்ளன என்று எழுதினேன். ஆனால் மஹாபாரதம் சொல்லும் கிருஷ்ணன் வாழ்ந்தானா என்பது பற்றி எனக்குத் தெரியாது. நான் வணங்கும் கிருஷ்ணன் வரலாற்றில் வாழ்ந்தவன் அல்ல. தன்னுடைய கெளரவம் பாதிக்கப்பட்டதால் மற்றவர்களைக் கொல்லும் கிருஷ்ணனை நான் வணங்க மாட்டேன் .காமலீலைகளில் ஈடுபட்டதாக பிற மதத்தினர் குற்றம்சாட்டும் இளம் வயது .கிருஷ்ணனை நான் வணங்க மாட்டேன் .பரிபூரணம் வாய்ந்த அவதாரம், மாசுமருவற்ற ஒருவன், கீதையை போதித்தவன், பல லட்சம் மனிதர்களுக்கு ஊற்றுணர்ச்சி தரும் கிருஷ்ணனை நான்மனதில் வைத்துள்ளேன். மஹாபாரதம் வரலாற்று குறிப்புதான் என்றோ, அதில் சொல்லப்பட்ட ஒவ்வொரு சொல்லும் உண்மைதான் என்றோ, அந்த மஹாபாரதத்தில் கிருஷ்ணன் செய்ததாக சொல்லப்படும் செயல்கள் அப்படித்தான் செய்தார் என்றோ, எவராவது என்னிடம் நிரூபித்தால் அந்த கிருஷ்ணனை நான் அவதார புருஷனாக ஏற்கமாட்டேன். இதற்காக என்னை இந்துமதத்திலிருந்து வெளீயே ற்றினாலும் அந்தக் கிருஷ்ணனை ஒதுக்கித் தள்ளுவேன் .
என்னைப் பொருத்த மட்டில் மஹாபாரதம் அடையாளபூர்வமாக கதை சொல்லும் (Allegorical) ஒரு சமய புஸ்தகம்தான்; அது வரலாற்றுக் குறிப்பு அல்ல .நம்முடைய மனதிற்குள் நடைபெறும் முடிவில்லாத மனப்போராட்டங்களை அடையாளபூர்வ கதைகள் ரூபமாக சொல்கிறது. அதிலுள்ள சம்பவங்கள், நமக்குள் நடைபெறுவதை மனிதர்கள் மீது ஏற்றிச் சொல்கிறது இப்போதுள்ள மஹாபாரதத்தை, குற்றம் குறைகளற்ற ஒரிஜினல் மஹாபாரதம் என்றும் நான் கருதவில்லை. அது பலவித திருத்தங்கள், மாற்றங்களுக்கு உள்ளாகியது என்றே கருதுகிறேன்
யங் இந்தியா, 1-10-1925
XXX
என் கருத்து
காந்திஜி வெளிநாட்டில் கல்வி கற்றவர்; இந்துப் பாவிகளே! என்று கூச்சலிட கிறிஸ்தவ மத பிரசாரங்களை அதிகம் கேட்டவர். அதனால் மேற்கூறிய கட்டுரையில் சிசுபால வாதத்தையும், கோபிகள் சம்பவத்தையும் குறைகூறி அது உண்மையாக இருக்க முடியாது. அப்படி இருந்தால் அந்தக் கிருஷ்ணன் எனக்கு வேண்டாம் என்கிறார். அவர் சுவாமி விவேகானந்தர், ராமகிருஷ்ண பரமஹம்சர் மற்றும் பல சாது சந்யாசிகள் மஹான்கள் எழுதிய விஷயங்களைப் படிக்காதவர் என்பதும் இந்து மதம் பற்றி நுனிப்புல் மேய்ந்தவர் என்பதும் ஆனால் ராமபிரான் மீதும் பகவத் கீதை மீதும் அபாரமான , குருட்டுத்தனமான நம்பிக்கை உடையவர் என்பதும் அவரது பிற கட்டுரைகளில் தெளிவாகத் தெரிகிறது .
மஹா பாரதம் வரலாறு பூர்வமானது என்பதை நூற்றுக்கணக்கான பல்துறை வித்தகர்கள் நிரூபித்துள்ளனர். அதுமட்டுமல்ல துவாரகா (Marine Archaeologist Excavations) கடலடி ஆராய்ச்சிகள் அது மிகவும் பழைய இடம் என்பதை தொல்பொருட் துறை சான்றுகள், விஞ்ஞான சோதனைகள் மூலம் நிரூபித்து விட்டன.. இவை எல்லாம் காந்திஜி எழுத்துக்கு 75 ஆண்டுகளுக்குப் பின்னர் வந்தவை என்றாலும் நம்முடைய முன்னோர்கள் சொன்னது உண்மை என்பதைக் காட்டிவிட்டன .
முஸ்லீகள் மாட்டு மாமிசம் சாப்பிடுவதையும் அவர் ஆதரிக்கிறார் . அதை அடுத்த கட்டுரையில் காண்போம் .
Tamil and Vedas 