எட்டு ரிஷிகளின் பெயர்களைக் கண்டுபிடியுங்கள்; எல்லோரின் பெயர்களும் ‘அ’ என்னும் எழுத்தில் துவங்கும்; பெயர்களைக் கண்டுபிடிக்க மேலே, கீழே, குறுக்கே பாய்க.
ஒருவர் கடலையே குடித்தார்; இன்னும் ஒருவர் அப்பாவின் தவறான வேத உச்சரிப்பைக் கேட்டு கர்ப்பத்திலேயே எட்டு கோணல் அடைந்தவர். இன்னொருவர் பெயரில் அக்கினி உண்டு. மற்றொருவர் பெயர் சமண மதத்திலும் உண்டு; விநாயகர் உபநிஷத்திலும் உண்டு. மேலும் இருவர் சப்தரிஷிகளில் எண்ணப்படுபவர் ; நாலாம் நம்பர் ரைப்ய மஹரிஷியின் புதல்வர் ; எட்டாம் நம்பர் :பிரம்மாவின் புதல்வர் பிரசேதஸ்.;பிரசேதஸின் குமாரர் எட்டாம் நம்பர் : புராண , இதிஹாச அறிவைக் கொண்டு புதிரை விடுவியுங்கள்
Let us visit some Khandoba and Mhasoba temples now.
Part 17
79. Khandoba Temple at Jejuri
The Khandoba temple of Jejuri is a Hindu temple dedicated to the god Khandoba, located on a hill in the town of Jejuri. Jejuri is at Purandar taluka, Pune districtit .It is about 50 kilometers away from Puna city.
Khandoba (or Martanda Bhairava, Malhari, Malhar) is a deity worshipped as a manifestation of Lord Shiva mainly in the Deccan plateau — especially in Maharashtra and North Karnataka.
More than 40 to 50 lakh people visit Jejuri every year while around two lakh visit during the annual Jatra.
He is the family deity of many Maharashtrians. There are two temples in Jejuri that are sacred to Lord Khandoba – one is Kadepathaara, and Gad-kot temple.
The temple Gad kot is situated on a hill and one has to climb 200 steps to reach the temple. The climb is steep and one requires good stamina. The temple is made of black stone and one can see turmeric all around giving it the name as Sonyachi Jejuri (Jejuri made of Gold).
The shrine of Khandoba also known as Marthanda Bhairava. The Lord a warrior king adorned with Sword (Khand) and turban looks magnificent. The pooja is done to two swayambhu Lingas representing Shiva & Parvathy. There are two huge stone horses inside the shrine at the gate.
Established by the princely king of Maharashtra on a small hill in a fort, Khandoba Temples are sacred to Hindu god, Khandoba. Set against the backdrop of lush green hills, Khandoba Temples are a must visit on a pilgrimage tour to Maharashtra.
KADEPATHAARA TEMPLE
Kadepathaara, the older one amongst the two, looks ancient from its structure. The temple is situated at an elevation of 133 meters and is spread over an area of 11 acres. To reach the temple, devotees will have to climb steep stairs and go through several arches.
GAD-KOT TEMPLE
This temple has about 450 steps, 18 Kamani (arches) and 350 Dipmalas (lamp-pillars). Although the temple appears small in size, but it has two divisions – Mandap and Gabhara (Garbagraha). Inside the main sanctum of the temple, there is a huge statue of Lord Khandoba with a big ‘Khanda’ (literal meaning swords). In garbhagriha, there are two swayambhu lingams.
Jatra (Yatra), an annual fair that takes place in the month of November is a good time to visit the temple. On an average, approximately 40, 000 people visit the temple to attend the festival. Another important festival that is celebrated with pomp and show is Somvati Amavasya; during which a palanquin procession is organized from the Gad-kot temple to the Karha river.
Xxxx
80.Karmala Bhavani temple
The most important pilgrim spot of Karmala is the beautiful Kamala Bhavani Temple. The temple is dedicated to Kamaladevi, who is considered as the incarnation of Tulja Bhavani Mata (Tuljapur).
It is at a distance of 95 kilometres from Ahmednagar and 140 kilometres from Pune
Rao Raje Nimbalkar built Kamala Bhavani Temple in 1727. The temple attracts numerous visitors with its unique and wonderful architecture. Kamala Bhavani Temple is built in Hemandpathi style of architecture. It is surrounded by a wall and the fort has twenty one bastions with a distance of 115 feet between two bastions.
The temple homes an artistic spire in front of the homakund and three lamp posts (Dipmals) in the back of the homakund.
it has entrance doors in all three sides. Among the gopuras, the one over the west gate is more impressive. You can see a bell in the sabhamandap of the temple, which is nearly 150 years old. There is an inscription over the bell, which mentions that it has been hung there since Sake 1740. Idol of Mahadeo and Ganapati is situated one side of the Goddess and the other side homes idols of Vishnu and Lakshmi.
Magic number ‘96’ Another important attraction of this temple is its magic number ‘96’. The number ‘96’ has a significant relation with the architecture of Kamala Bhavani Temple. The temple possesses 96 pillars, 96 windows and 96 steps that lead you to the gates of the temple. It also has 96 staircases that reach to the big well called as Barav. The temple top also consists of 96 pictures. xxxx
81.Aryadurga devi, Devihasol
Aryadurga devi, Devihasol आर्यादुर्गा देवी देवीहसोळ, is a Hindu temple situated in Devihasol village in Rajapur taluka, Maharashtra. It is 18 km (11 mi) from Rajapur, 52 km (32 mi) from Ratnagiri and 380 km (240 mi) from Mumbai.[1]
The fair of Aryadurga devi and Navadurga devi (bhalavli) is also famous, occurring annually in October on the eighth day of the Hindu Navratri festival. Goddess Aryadurga is the family deity of many Karahde Brahmin.
Several other temples, including in the towns of Mahakali, Adivare, Marleshwar, and Ganpatipule are located nearby.
There was a cruel demon named Vratsaru, who was very strong. There was a bitter battle between the demon and Bhavani. At last, the mother killed the demon.
Xxx
82 Sitala devi temple at Kelve
The Township of Kelwa is situated on the Western Railway, nearly 75 Kilometers from Mumbai Central Railway Station, about 12 Kilometers from Palghar.
A very ancient temple of the Goddess Shitala-Mata is located here. This temple, built in very distant past, underwent a complete renewal and restoration at the hands of Hindu queen of Indore Ahilyabai Holkar about three hundred years ago.
In 1986 restoration of Shri Shitala Devi Temple, Hanuman Temple, Valekeshwar Temple and Ramkund, in the neighbourhood was carried out.
Goddess made a divine appearance before a farmer in his dream. Then the villagers dug out her idol t from a farm land. They brought the idol of the Goddess to the township in procession and installed the image quite ceremoniously at the place where it remains to-day.
Sitala means cool and peaceful .The idol of Siddhi-Vinayak, carved in unbroken stone with Riddhi and Siddhi in his lap is installed nearby.
Shri Valukeshvar
There is a temple on the north side of Shitala Devi of Lord Shiva called Bhavani Shankar Valukeshwar’ Lord Rama worshipped this emblem quite in according to the rules and after drinking the holy water of the Ganga which oozed out the emblem. The Ganga spotlessly clean and cool keeps on flouring from this idol.
In times of famine and drought, the people of Kelwa, after devout worship to God Valukeshwara and keep the emblem of God drowned or submerged in the water of the Ramkund which is just opposite the Shitala-Mata Temple. It has been the experience of the people of Kelwa that within a couple of days from the worship there is a torrential downpour which dispels the famine and drought.
On the north side of the God Valukeshwar, there is the image of the Goddess Parvati carved in marble.
There is a small Hanuman Mandir (Temple) just near the Shitala Devi Temple on the South. The idol faces the east
Shri Govla (Kovala = Gopala)
Just outside the entrance of the Shitala Devi Temple, there is the idol of Govala towards South. The word Govala means a milkman. He is the only brother of Shitala Devi and her six sisters. Devotees trust pay a visit here, offer coconut to Govale after which, they enter the Temple.
Xxx
Mhasoba temples
The word Mhasoba comprises two words, viz. “Mhas” and “Baa”. The word “Mhas” means a buffalo, and “Baa” is a vocative word generally meaning chief/father. Therefore, the word Mhasoba means “the chief of buffaloes”.
Most of the Masoba temples are smaller in size. They are found under trees, on farm borders, on village borders, near water, or at the main spots in villages. There are a few big Mhasoba temples across Maharashtra.
Unlike other Hindu gods, Mhasoba is worshipped in a shapeless form. It is generally a round or a vertical stone coated in red lead with facial features etched on it. Some idols do not have facial features etched on them. In some temples, you would find a silver mask (male-faced) put on the idol. Most of the idols are depicted without horns, but some idols have horns.
Most of the Maharashtrians believe that Mhasoba is an incarnation of Lord Shiva. Surprisingly, you won’t find a Brahmin priest in a Mhasoba temple. The temple is managed by local non-Brahmin priests called Gurav. Animals are sacrificed in these temples
Goddess Jogubai is the wife of Masoba. She is believed to be an incarnation of Goddess Durga.
It is believed that the worship of Mhasoba is in practice since the 13th century. His worship is more prevalent in the Maratha caste. Mhasoba controls ghosts and is believed to be as powerful as Vetala. He is also the guardian of farms, villages, and animals. He is also believed to control diseases, especially pandemics. Annual fairs are organized at many places, and people offer he-goats, lambs, roosters, milk, red lead, coconuts, alcohol, etc., to Mhasoba. Idols are coated with red lead on this occasion
83. Mhasoba Devasthan Kharawade:
It is located in Kharawade village in the Pune district. It is very famous in the Pune district. This temple is also notorious for black magic. The temple trust has taken appropriate steps to curb black magic activities, but the ill practice is still going on. Most of the black magic victims living in the Pune district are either affected by Kharawade Mhasoba or Kalubai.
84. Shreenath Mhaskoba Temple:
This temple is located in Veer village near Purandar. A big fair is organized on Magha Purnima every year.
85. Mhasoba Temple in Mhase, Thane.
Although the origin of Mhasoba is unknown, people worship him as an incarnation of Lord Shiva.
Xxx
86.Kolwadi Mhaosba temple
Kolwadi village is located in Haveli tehsil of Pune district in Maharashtra. It is situated 10km away from sub-district headquarter Pune (tehsildar office) and 24km away from district headquarter Pune.
Brahmin saint jnaneshvar taught the vedas to the buffalo in order to confound orthodox Brahmins who opposed him. A fair is held in Chaitra Sukla Ekadasi.
Xxxxx
87. Amandhradevi Kalubhai Temple
Amandhardev is a Village in Wai Taluka in Satara District of Maharashtra State, It belongs to Pune Division .
Located on a hill 4,650 feet above sea level, the temple, some 20 km from Wai, overlooks the picturesque Pandavgad Fort and Purandar fort. Devotees attribute miraculous properties to a grove around the shrine. Local lore has it that the temple is more than 400 years old and was built during Chatrapati Shivaji’s Maratha rule.
The idol of Kalubai sports two silver masks and silk finery. The masks are carried in a procession by members of the Gurav family, seen as the hereditary custodians of the shrine
Kalubai Jatra pilgrimage
The temple is popular among Hindus who undertake the annual Kalubai Jatra pilgrimage over a ten-day period every January. The main event is a 24-hour-long festival on the day of the full moon that includes animal sacrifices to the demons of goddess whom she killed. The goddess is offered puran poli (a sweet) and curd rice. The religious event usually draws more than 300,000 devotees. The annual fair is in honour of Kaleshwari Devi, fondly called Kalubai by the faithful.
Xxx
88. Matobha Temples in Naitale, Niphad
This is “Mhatoba” mandir in the heart of Rajiv Gandhi IT Park (aka Hinjawadi IT park) in Pune. The God Mhatoba is the gram-daivat (village diety) of Hinjawadi and nearing villages.
A fair is held from from Pausha sukla Chaturthi for a week.
ஆந்திரப் பிரதேசத்தத்தைச் சேர்ந்த ஹரிஜன பையன் பிரபாகர் காந்திஜியிடம் சொன்னான்- பாபுஜி, நம்முடைய தாயாரைவிட பசு என்னும் கோ மாதா சிறந்தவள் என்று நான் நினைக்கிறேன். ஏன் என்றால் தாயார் ஆனவள் குழந்தை பிறந்த பின்னர் சில ஆண்டுகளுக்கு மட்டுமே பால் தருகிறாள்; ஆனால் பசு மாடோ நமக்கு வாழ்நாள் முழுதும் பால் தருகிறது அல்லவா?
இதைக் கேட்டவுடன் காந்திஜி சொன்னார்:
டேய் பையா! நான் உன்னைவிட கூடவே சொல்லுவேன் டா !
நம்மைப் பெற்ற தாயை விட , பலஅம்சங்களில் சிறந்தவள் கோ மாதா.
நம் தாயார் நமக்குச் சில ஆண்டுகளுக்குப் பால் கொடுத்துவிட்டு, நாம் வளர்ந்த பின்னால் , நம்முடைய உதவியை வாழ்நாள் முழுதும் எதிர்பார்க்கிறாள் .ஆனால் பசு என்னும் தாயோ அப்படி எதிர் பார்க்கவில்லை. புல்லும் தானியமும் அதற்குப் போட்டால் போதும்.
நம்ம தாயார் அடிக்கடி நோய் வாய்ப்படுகிறார்.அப்போது நம் சேவையை எதிர்பார்க்கிறாள் பசு என்னும் தாயோ அபூர்வமாகத்தான் நோய்வாய்ப்படுகிறாள் .
அதுமட்டுமல்ல இறந்த பின்னரும் நமக்கு உதவுவது பசு என்பதால் இடைவிடாத, தொய்வில்லாத உதவியைப் பெறு கறோம். நம் தாயார் இறந்தால் அவளை எரிக்கவோ, புதைக்கவோ காசு வேண்டும். ஆனால் பசு மாடு இறந்தாலோ இறந்தாலும் ஆயிரம் பொன் ; இருந்தாலும் ஆயிரம் பொன். அந்த மாட்டின் ஒவ்வொரு பகுதியையும் , நாம் பயன் படுத்துகிறோம். அதனுடைய மாமிசம், எலும்பு, குடல், கொம்புகள், தோல் ஆகிய அனைத்தும் பயன்படுகின்றன இதை நான் சொல்லும்பபோது , பெற்று எடுத்த தாயாரை தாழ்த்துவதாக எண்ணி விடாதே. . நான் ஏன் கோ மாதாவை வழிப்படுறேன் என்பதை எடுத்துக் காட்டவே இதைச் சொன்னேன் .
ஹரிஜன் பத்திரிகை, 15-9-1940
XXXX
என் கருத்து
கடந்த சில தினங்களில் நான் எழுதிய கட்டுரைகளில் காந்திஜியின் முரண் பாடுகளை எடுத்துக் காட்டினேன். முஸ்லீம்கள் பசுக்களை வெட்டிச் சாப்பிடுவதை தடுக்காதீர்கள் என்று அவர் எழுதிய கட்டுரைகளைக் காட்டினேன். மேற்கூறிய எழுத்திலும் பசு மாமிசம் பயன்படுவதைக் குறிப்பிடுகிறார். நாம் வணங்கும் தாயை பிறர் வெட்டிச் சாப்பிடுவதை அனுமதிக்க வேண்டும் என்று அவர் சொல்லுவது புரியாத புதிராக உள்ளது; காந்திஜியே புகழ்ந்த மனுவோ ,
மனு நீதி நூலில் ஒரு தாய் ஆயிரம் தந்தைகளுக்கும் மேலானவர் என்று புகழ்கிறார்
இதோ மனுவின் ஸ்லோகம்
उपाध्यायान् दशाचार्य आचार्याणां शतं पिता ।
सहस्रं तु पितॄन् माता गौरवेणातिरिच्यते ॥ Manu 2-१४५ ॥
upādhyāyān daśācārya ācāryāṇāṃ śataṃ pitā |
sahasraṃ tu pitṝn mātā gauraveṇātiricyate || Manu 2- 145 ||
உப ஆசார்யார் /ஆசிரியர் என்பவரை விட பத்து மடங்கு பெரியவர் பேராசிரியர் ; அந்தப் பேராசிரியரைவிட நூறு மடங்கு வணங்கப்பட வேண்டியவர் நம்முடைய தந்தை ; ஆனால் தாயாரோ ஆயிரம் தந்தைகளுக்கும் மேலாக வணங்கப்பட வேண்டியவர்.– 2-145 மநு
–SUBHAM—
TAGS- கோ மாதா , தாய், மனு, ஆயிரம் தந்தை , மேலானவள்
Pictures are taken from various sources for spreading knowledge.
this is a non- commercial blog. Thanks for your great pictures.
tamilandvedas.com
இராமாயண வழிகாட்டி
விஸ்வாமித்திரருடன் சென்ற 25 நாட்களில் ஶ்ரீ ராமருக்குக் கல்யாணம்!
ச.நாகராஜன்
பெரிய மஹான்கள் ஒருவருடன் சேர்ந்தால் அப்படிச் சேர்ந்தவருக்கு நிச்சயமாக நல்லது நடக்கும் என்பது ஹிந்துக்களின் நம்பிக்கை.
இராமாயணத்தில் விஸ்வாமித்திரர் அயோத்தி வந்து தசரதனிடம் அவரது குமாரரான ஶ்ரீ ராமரை தனது யாகத்தை இடையூறின்றி நடத்த பாதுகாப்பதற்கு அனுப்ப வேண்டும் என்று வேண்டிக் கொண்டார்.
முதலில் தசரதர் தயங்கினாலும் பின்னர் வசிஷ்டர் அவரை சமாதானப்படுத்த ஶ்ரீ ராமரை விஸ்வாமித்திர மஹரிஷியுடன் அனுப்பச் சம்மதித்தார்.
அதிலிருந்து என்ன நடக்கிறது என்பதை நாள் வாரியாக ஶ்ரீ ஞானானந்த பாரதீ ஸ்வாமிகள் ‘வால்மீகி ஹ்ருதயம்’ என்ற நூலில் விவரித்துள்ளார்.
நாள்வாரியாக அவர் தரும் விவரத்தின் சுருக்கத்தை இங்கே பார்க்கலாம்.
முதல் நாள் ; விஸ்வாமித்திரர் ஶ்ரீ ராம, லக்ஷ்மணரை அழைத்துக் கொண்டு புறப்பட்டார். சரயூ நதியின் தென் கரையில் அரை யோஜனை தூரம் சென்றவுடன் அவருக்கு ஆசமனம் செய்யச் சொல்லி பலை, அதிபலை ஆகிய இரு மந்திரங்களை உபதேசித்தார்.
இரண்டாம் நாள் : சரயு நதியும் கங்கையும் சேருமிடத்தில் உள்ள காமனுடைய ஆசிரமம் சென்று அங்கே இரண்டு நதிகளின் மத்தியில் அன்றிரவு அனைவரும் தங்கினர்.
மூன்றாம் நாள் : காலையில் முனிவர்கள் தயாரித்துக் கொடுத்த ஓடத்தில் ஏறி நதியைக் கடந்து ஜம்பாஸுரனின் புத்திரனான ஸுந்தனியின் மனைவியும் மாரீசனின் தாயுமான தாடகையை விஸ்வாமித்திரரின் வார்த்தையைக் கேட்டு ராமர் சம்ஹாரம் செய்தார். அன்றிரவு அங்கேயே அனைவரும் தங்கினர்.
நான்காம் நாள் : காலையில் விஸ்வாமித்திரர் சகல விதமான அஸ்திரங்களையும் ராமருக்கு உபதேசிக்கிறார். அஸ்திர உபசம்ஹார மத்திரங்களையும் உபதேசிக்கிறார். தனது ஆசிரமமான சித்தாஸ்ரமம் சென்று அன்றே விஸ்வாமித்திரர் தீக்ஷை எடுத்துக் கொள்கிறார்.
ஐந்தாம் நாள் : விஸ்வாமித்திரரிடம் உற்சாகமாக ராம லக்ஷ்மணர், “ராக்ஷஸர்கள் எப்போது வருவார்கள்?” என்று கேட்க விஸ்வாமித்திரர் தீக்ஷையினால் பேச முடியாதவராக இருக்க, இதர முனிவர்கள் ‘இன்னும் ஆறு தினங்கள் இங்கு காவல் இருக்க வேண்டும்” என்று கூறுகின்றனர்.
6,7,8,9 ஆகிய நாட்களில் ராமரும் லக்ஷ்மணரும் காவல் காக்கின்றனர்.
பத்தாம் நாள் : யாகத்தின் கடைசி தினம். மாரீசனும் ஸுபாஹுவும் வந்து ரத்தத்தை வர்ஷிக்க, ராமர் மானவாஸ்திரத்தை பிரயோகித்து மாரீசனை நூறு யோஜனை தூரத்திற்கு அப்பால் உள்ள கடலில் அமிழ்த்தி விடுகிறார். ஆனால் கொல்லவில்லை. ஸுபாஹுவை ஆக்னேயாஸ்திரத்தால் அடித்து ஸம்ஹரிக்கிறார். மற்றவர்களை வாயவ்யாஸ்திரத்தினால் அடித்து ஸம்ஹரிக்கிறார்.
யாகம் முடிகிறது. விஸ்வாமித்திரர் மிக்க மகிழ்ச்சியை அடைகிறார்.
அனைவரும் இரவு ஓய்வு எடுக்கின்றனர்.
பதினொன்றாம் நாள் : மிதிலைக்குச் சென்றால் ஒரு யக்ஞத்தையும் தனுசையும் பார்க்கலாம் என்று சொல்ல, அனைவரும் கிளம்பி அன்று சூரியன் மறையும் வேளையில் சோணா நதி தீரம் சென்று அங்கே தங்குகின்றனர்.
பனிரெண்டாம் நாள் : சோணா நதியில் காலை ஆஹ்நிகங்களை முடித்த பின்னர் கங்கைக் கரையைச் சேர்கின்றனர். அங்கு கங்கையின் கதையை விஸ்தாரமாக விஸ்வாமித்திரர் சொல்ல அதை ராமர் மிக உற்சாகமாகக் கேட்கிறார்.
பதிமூன்றாம் நாள் : கங்கையைக் கடந்து வடகரையில் உள்ள விசாலா என்ற நகரம் சென்று அடைகின்றனர். விசாலனின் வம்ச பரம்பரையில் வந்த ஸுமதி என்ற மஹாராஜன் உபசரிக்க அங்கே தங்குகின்றனர்.
பதிநான்காம் நாள் : மிதிலை நகருக்கு வெளியே ஒரு உபவனத்தை அடைகின்றனர். அங்கு அகல்யையின் சாப விமோசனம் நடைபெறுகிறது. பின்னர் ஜனகரின் யாக சாலை சென்றடைய அங்கே ஜனகர் அனைவரையும் வரவேற்கிறார்.
பதினைந்தாம் நாள் : ஜனகரிடம் விஸ்வாமித்திரர் சிவதனுசைக் கொண்டு வருமாறு சொல்ல, ஶ்ரீ ராமர் அதை எடுத்து வளைத்து ஞாண் பூட்டும் போது அது ஒடிகிறது. உடனே சீதையை ராமருக்கு மணம் செய்விப்பதற்காக தசரத மஹாராஜனுக்கு தூதர்கள் அனுப்பப்படுகின்றனர்.
16, 17ஆம் நாட்கள் : மூன்று தினங்களில் தூதர்கள் அயோத்தி சென்று சேர்கின்றனர்.
பதினெட்டாம் நாள் : தசரதரிடம் அனைத்து விஷயங்களும் விவரிக்கப்பட அவர் மிக்க மகிழ்ச்சி கொள்கிறார். மறுநாளே கிளம்பலாம் என முடிவு செய்யப்படுகிறது.
20, 21ஆம் நாட்கள் : தசரதரின் யாத்திரை மிதிலையை நோக்கித் தொடர்கிறது.
இருபத்தியிரண்டாம் நாள் : மாலை அனைவரும் மிதிலை அடைகின்றனர். மொத்தம் பயணப்பட்ட நாட்கள் நான்கு. ஜனகரால் அனைவரும் மிக்க மரியாதையுடன் வரவேற்கப்படுகின்றனர்.
சீதையை ராமருக்கும் ஊர்மிளையை லக்ஷ்மணருக்கும் கொடுக்க ஜனகர் தீர்மானித்து விவாகத்திற்கு முன்பு செய்ய வேண்டியதைச் செய்ய ஆரம்பிக்கிறார்.
இருபத்திமூன்றாம் நாள் : ஜனகர் இக்ஷூமதி நதிக்கரையில் ஸாங்காசியம் என்ற நகர்த்தில் உள்ள தனது தம்பி குசத்வஜரை அழைத்து வரச் செய்கிறார். அன்று மக நக்ஷத்திரம். ஆகவே மூன்றாம் நாள் உத்தரபல்குனீ நக்ஷத்திரத்தில் விவாகம் நடக்க முடிவு செய்யப்படுகிறது.
குசத்வஜரின் குமாரிகள் இருவரையும் பரதனுக்கும் சத்ருக்னனுக்கும் கொடுக்கத் தீர்மானம் செய்யப்படுகிறது. அதற்கான முன்னேற்பாடுகளும் செய்யப்படுகிறது.
இருபத்திநான்காம் நாள் : கைகேயியின் தம்பி யுதாஜித் விவாகம் பற்றித் தெரிந்து கொண்டு மிதிலை வந்து சேர்கிறார். தசரதர் அனைத்து தானங்களையும் செய்கிறார்.
இருபத்திஐந்தாம் நாள் : விவாக நாள். ஜனகர் அக்னி சாக்ஷியாக சீதா தேவியை ஶ்ரீ ராமருக்கும் ஊர்மிளையை லக்ஷ்மணனுக்கும், மாண்டவியை பரதனுக்கும், சுருதகீர்த்தியை சத்ருக்னனுக்கும் பாணிக்ரஹணம் செய்து வைக்கிறார்.
இப்படியாக விஸ்வாமித்திரருடன் கிளம்பிய ஶ்ரீ ராமர் மற்றும் லக்ஷ்மணருக்கும் 25ஆம் நாள் மிதிலையில் திருமணம் நடைபெறுவதை வால்மீகி விளக்கமாகக் குறிப்பிடுகிறார்.
ராமாயணம் முழுவதும் ஆங்காங்கே ஒவ்வொரு சம்பவத்திற்கும் காலத்தை வால்மீகி குறிப்பிடுவது குறிப்பிடத்தகுந்த ஒரு விஷயம்.
(The following is taken from a discourse a Harijan boy from Andhra named Prabhakar had with Gandhiji and reported by M.D.)
I (Prabhakar) said to Bapu that I had realised that the cow was like our mother. Mother gives us milk for a couple of years. Mother cow gives us milk the whole of our life.
But Bapu (Gandhiji) said,
I am prepared to go one better than you. Mother cow is in many ways better than the mother who gave us birth. Our mother gives us milk for a couple of years and then expects us to serve her when we grow up. Mother cow expects from us nothing but grass and grain. Our mother falls often ill and expects service from us. Mother cow rarely falls ill. Here is an unbroken record of service which does not end with her death. Our mother when she dies means expenses of burial or cremation. Mother cow is as useful dead as when she is alive. We can make use of every part of part of her body – her flesh, her bones, her intestines, her bones and her skin. Well I say this not to disparage the mother who gives us birth, but in order to show you the substantial reasons for my worshipping the cow.
Harijan 15-9-1940
Xxx
My comments
As I mentioned earlier in my article Gandhiji remained A Bundle of Contradictions. He supported Muslims killing the cow for flesh. Even in the above write up, he used flesh is also useful.
Manu says in Manu Smriti
One acharya/Guru excels ten Upadhyayas/teachers in glory; a father excels 100 acharyas/Gurus in glory; but a MOTHER excels even a thousand fathers in glory (Manu 2-145)
उपाध्यायान् दशाचार्य आचार्याणां शतं पिता । सहस्रं तु पितॄन् माता गौरवेणातिरिच्यते ॥ Manu 2-१४५ ॥
upādhyāyān daśācārya ācāryāṇāṃ śataṃ pitā | sahasraṃ tu pitṝn mātā gauraveṇātiricyate || Manu 2- 145 ||
In veneration, the Preceptor excels ten Sub-teachers; the Father a hundred preceptors, and the Mother a thousand Fathers.—(145)
7 Jun 2013 — Ancient Indian women made more literary contributions than women of any other country in the world. Hindus worshipped God as ‘He’ and ‘She’ …
I will give you one clue; all names begin with Capitals; so look for capitals. Names may be across or down.
Across
5.God on earth (in two rows); 9.Uma’s husband, 14.Siva’s angry /furious form; red in colour
Down
1.God of Kasi 2. Big Lord 3. Always Siva 4.Shiva’s heroic form ,7.One who destroyed three worlds; 6.One who dances for ever; 8.One who does good
10.Lord of living beings 11.Lord, Boss, 12. One who is ever existent (go upwards), 13.God with moon or God of moon
ANSWER
Answer
P r a b h u, B h a v a ,Vishwanath, Umapati, V e e r a b h a d r a , Tripurari, Rudra, Pashupati,Shankara, ,Nataraja,Maheshwara, Sadasiva,Bhudeva, Someshwara
கடந்த 100 ஆண்டுகளுக்குள் உருவான புதிய தலம் ஷீரடி என்னும் கிராமம் ஆகும். இங்கு 60 ஆண்டுகள் வாழ்ந்த பின்னர் சாய் பாபா சமாதி ஆனார். இன்று ஆண்டுதோறும் லட்சக் கணக்கானோர் சமாதியை தரிசிக்க வருகின்ரனர். விழா நாட்கள், விடுமுறை நாட்களில் மணிக்கணக்கில் கியூவில் நின்றால்தான் தரிசனம்.
மஹாராஷ்டிரா மாநில அஹமதுநகர் மாவட்டத்தில் நாசிக் என்னும் நகரிலிருந்து 122 கிலோமீட்டர் தொலைவில் ஷீரடி இருக்கிறது . 1858-ம் ஆண்டில் இங்கு பாபா வந்தார். 1918ல் சமாதி ஆனார் . அவருடைய சமாதி மீந்து 36 ஆண்டுகளுக்கு வெறும் புகைப்படம் மட்டுமே இருந்தது. கோபால் ராவ் பூட்டி என்பவர் கனவில் பாபா வந்து சொன்னதால் அவரும் ஷாமா என்னும் நண்பரும் கட்டிடம் கட்டினார்கள் . வசிப்பதற்கான இடமும் கோவிலும் கட்டத் துவங்கி, பாபா இறந்ததால் பின்னர் சமாதி ஆனது . புதிய சமாதி 1954-ல் எழுந்தது. இப்போது தங்கத்தால் வார்க்கப்பட்டு ஜொலிக்கிறது. காலை 4 மணி முதல் இரவு 10 மணி வரை, பல ஆ ரத்திகள் (தீபாராதனை) நடைபெறுகிறது . உலகிலேயே பெரிய ஸூரிய அடுப்பு மூலம் சமைத்த பிரசாதம் காலை 10 மணி முதல் விநியோகிக்க ப்படுகிறது.
பாபாவின் சமாதியுடன் சாவடி என்னும் பழைய கிராம அலுவலகம், பாபாவின் வெள்ளிப் பல்லக்கு , பாதுகைகள், சமையயல் பாத்திரங்கள், பழைய புகைப்படங்கள் அடங்கிய மியூசியமும் சமாதி வளாகத்தில் இருக்கின்றன. சாவடியில் பாபவின் நல்ல வரைபடம் இருக்கிறது .பாபாவின் அருமையான பளிங்குச் சிலை அமைந்ததும் ஒரு கனவின் மூலம்தான் நடந்தது . பம்பாய் துறைமுகத்தில் அருமையான இதாலி நாட்டு சலவைக்கற்கள் வந்து இறங்கின. யார் அனுப்பினார், யாருக்காக அனுப்பினார் என்னு தெரியாததால் துறைமுக அதிகாரிகள் அதை
ஏலம் .விட்டனர். அதை வாங்கிய பணக்கார கனவான், அவற்றை பாபா கோவிலுக்கு நன்கொடையாக கொடுத்தார் . பாபா சிலையை வடிக்கும் பணியை புகழ்பெற்ற மும்பை கலைஞர் பாலாஜி வசந்த தலீம் என்பவரிடம் ஒப்படைத்தனர் . அவர் பழையகால கருப்பு- வெள்ளை படம் ஒன்றை மட்டும் வைத்துக்கொண்டு எப்படியடா சிலை செதுக்குவது என்று மலைத்து நின்றார். பாபாவே கனவில் வந்து பலவித கோணங்களில் நின்று போஸ் POSE கொடுத்த பின்னர், பல்லோர் புகழும் சிலை உருவானது
நான் இறந்த பின்னரும் சமாதியிலிருந்து அருள் மழை பொழிவேன் என்று பாபா சொன்னதால் இன்றும் பக்தர் கூட்டம் பெருகி வருகிறது..
(இந்தக் கட்டுரை எழுதும் லண்டன் சுவாமிநாதன், ஷீரடி , த்ரயம்பகேஸ்வரம் , பஞ்சவடி, காலா ராம் கோவில், சீதா தீவி குகை, முக்திதாம் , கோதாவரி நதி தோற்றுவாய், நாசிக் நகர், சிங் சிங்னாபூர் சனைச்சரன் கோவில் ஆகிய அனைத்தையும் மும்பை நகர முக்கியக் கோவில்களையும் 2015ம் ஆண்டில் தரிசித்தார்).
ஷீரடி முதலிய இடங்கள் பார்க்க வேண்டிய இடங்கள் .
XXX
72. பஞ்சவடி
நாசிக் நகரின் அருகில் கோதாவரி நதியின் இடது புறம் உள்ளது பஞ்சவடி. இதன் அர்த்தம் ஐந்து ஆல மரம். இப்போதும் அவைகளைக் காணலாம். நாசிக் என்றால் லெட்சுமணன் சூர்ப்பனகையின் நாசியை/ மூக்கை வெட்டிய இடம் என்று பொருள். தண்டகாரண்யம் என்னும் அடர்ந்த, கொடிய வனவிலங்கு நிறைந்த காடு இது. இப்போது சுற்றுலாப்பயணிகள் வருகையால் மாறி வருகிறது. ராம், லட்சுமண, சீதா தேவி மூவரும் 14 ஆண்டு வனவாச காலத்தில் பெரும்பகுதியை இங்குதான் கழித்தனர் . ராவணன் வந்து சீதையை தூக்கிக்கொண்டு போன இடமும் இதுதான். லெட்சுமணன் போட்ட லக்ஷ்மண் ரேகா ( எல்லைக் கோடும்) அருகில்தான் இருக்கிறது.
இந்தப் புனித பூமியில் ஏராளமான கோவில்கள் இருப்பதால் இதை மேற்கு இந்தியக் காசி நகரம் என்றும் அழைப்பர். கபாலீஸ்வர் , கங்கா- கோதாவரி , சுந்தர் நாராயண் , திலபந்தேஸ்வர் , தாகூஸ்டேவர் , நீல கண்டேஸ்வர, பாலாஜி, விட்டல் , பஞ்சமுகி ஹனுமான், பத்திரகாளி கோவில்கள் என்று நிறைய கோவில்கள் வந்துவிட்டன .
XXX
73.காலா ராம் கோவில்
கருப்பு ராமன் என்பதை காலா ராமன் என்பர். ராமபிரானே ஒரு கருப்பன் தான் . அவனுக்கும், அவன் தம்பி, லெட்சுமணனுக்கும் , சீதா தேவிக்கும் இரண்டு அடி உயரச் சிலைகள் நிற்கும் இடம் காலா ராமன் கோவில் 200 ஆண்டுகளுக்கு முன்னர் சர்தார் ரங்காராவ் என்பவர் 2000 ஆட்களைப் பணியில் அமர்த்தி, அரும்பாடு பட்டுக் கட்டிய கோவில் . 70 அடி கோபுரம் உடையது இது, தற்காலக் கோவில்களில் முக்கியமானது.
XXX
74. சீதா குகை
சீதையை ராவணன் கடத்திய இடம். ராம, லட்சுமணர்கள் வெளியே சென்றால் , இங்குதான் சீதை பாதுகாப்பாக ஒளிந்து கொள்வாள். அப்படியும் ராவணன் சன்யாசி வேடத்தில் வந்து பிச்சை கேட்டபோது ஏமாந்து போனாள் ; குகைக்குள் நுழைய தலை குனிந்து பணிவாகச் செல்ல வேண்டும் . நாசிக் பஸ் நிலையத்திலிருந்து 3 கிலோ மீட்டர் தொலைவில் குகை இருக்கிறது. .பஞ்சவடி , காலாராம் கோவில் எல்லாம் அடுத்தடுத்து இருக்கும் இடங்கள்தான் . குகையின் முதல் அடுக்கில் ராமர் , லெட்சுமணர், சீதா தேவி சிலைகள் உள்ளன. அடுத்த அடுக்கினுள்ளே சிவலிங்கமும் இருக்கிறது. அன்றாடம் சிவனை வழிபட்ட பின்னரே ராம லெட்சுமணர், சீதா தேவி சாப்பிட்டனர் . குகைக்கு எதிரே ராமாயணக் காட்சிகளைக் காட்டும் ஓவியங்கள், சிற்பங்கள் இருக்கின்றன.
Ravana in Panchavati
XXX
75.கோதாவரி நதி உற்பத்தி
நான்கு ஆண்டுச் சுழர்ச்சியில் வெவ்வேறு இடங்களில் நடைபெறும் MINI மினி கும்ப மேளா கோதாவரி நதி தோன்றும் இடத்தில் நடைபெறும் . நாசிக் நகர பஸ் நிலையம், ரயில் நிலையத்திலிருந்து செல்லுவதற்கு வசதிகள் உண்டு
XXX
76. கண்டோபா கோவில்
தேவ லாலி கண்டோன்மென்ட் பகுதில் இந்தக் கோவில் அமைந்துள்ளது . சிவனின் மற்றோர் வடிவமாகக் கருதப்படுபவர் கண்டோபா. இது இரண்டு .அரக்கர்களைக் கொல்ல சிவன் எடுத்த வடிவம். கோவில் 500 ஆண்டுப் பழமையானது.. அரக்கர்களை மாய்த்த பின்னர் சிவன் ஓய்வெடுத்த இடம் என்பதால் இதை விஸ்ராம் காட் என்பர்.
XXXX
77.முக்திதாம் கோவில்
நாசிக் பஸ் நிலையத்திலுந்து 9 கிலோமீட்டர் தூரத்திலுள்ளது முக்திதாம் கோவில். இது 1971ம் ஆண்டில்தான் கட்டப்பட்டது . இங்கு 12 ஜோதிர் லிங்கத் தலங்களையும் சிற்ப வடிவில் தரிசிக்கலாம். உள்ளே கிருஷ்ணர் சந்நிதியும் இருக்கிறது. அங்கே கிருஷ்ண லீலைகள் வரையப்பட்டுள்ளன . பிரபல ஓவியர் ரகுவீரா மல்காவ்ங்கர் வரைந்த ஓவியங்கள் அவை.
பல இந்தக் கடவுளரின் சிலைகளும் நிறுவப்பட்டுள்ளன. 200 பேர் தாங்கக்கூடிய தர்ம சாலையும், உணவு விடுதியும் உளது.
XXXX
78.தபோவனக் காடுகள்
கோதாவரி நதி இறங்கும் இடத்தில், பஞ்சவடியிலிருந்து 1. 5 கிலோமீட்டர் தொலைவில் இருக்கிறது.
இந்த தண்டகாரண்ய புண்ய பூமி ராமனின் காலடி ச் சுவடுகள் பட்ட இடம் ஆகும். ராம, லட்சுமணர்கள் அன்றாடம் பழங்களைப் பறிக்க வரும் இடம் இதுவே.. இங்கும் ராம லெட்சுமணருக்குக் கோவில் வைத்துள்ளார்கள் . ராம் பர்ண குடில் இருக்கும் இந்த இடத்தில்தான் , மினி கும்ப மேளா காலத்தில், சாது சந்யாசிகள் முகாமிடுவர் .
இந்த வட்டாரத்தில் கபில தீர்த்தம், குஷாவர்த் தீர்த்தம், புத்தர் சிலைகள் உள்ள பாண்டவர் குகைகள், சமண மத கோவில், மங்கி துங்கி கோவில் முதலி யனவும் அமைந்திருப்பதால் ஒன்றிரண்டு நாட்கள் தங்கி நாசிக் வட்டாரக் கோவில்களை முடிக்கலாம். ஏனெனில் அருகிலேயே த்ரயம்பகேஸ்வர சிவன் கோயிலும் இருக்கிறது. ஒரே நாளில் தரிசிக்கவும் முடியும்.
TO BE CONTINUED……………………………. tags- ஷீரடி ,சாய் பாபா, சமாதி, .காலா ராம், கோவில்,சீதா குகை, பஞ்சவடி, முக்திதாம் ,
Pictures are taken from various sources for spreading knowledge.
this is a non- commercial blog. Thanks for your great pictures.
tamilandvedas.com, swamiindology.blogspot.com
Xxxx
கடவுளைக் காண வழி சொல் – ஒரு வாரத்திற்குள்!
ச. நாகராஜன்
முன்னொரு காலத்தில் தெய்வ பக்தியுள்ள ஒரு மன்னன் தனது நாட்டை ஆண்டு வந்தான். அவனுக்கு வாய்த்த மந்திரியோ மதியூகி. மன்னனைப் போலவே மிகவும் தெய்வ பக்தி கொண்டவன்.
எந்த வெற்றியை அடைந்தாலும் இந்த இருவருமே, ‘கடவுளின் அருளால்’ என்று ஆரம்பித்தே தங்கள் வெற்றிகளைச் சொல்லி மகிழ்வது வழக்கம்.
காலம் சென்றது. மன்னனுக்கு வயதாகிக் கொண்டே போனது. ஒரு நாள் அவன் இறைவனடி சேர்ந்தான்.
முறைப்படி ராஜகுமாரன் மன்னனாக முடி சூடப்பட்டு மன்னனாக ஆனான்.
ஆனால் அவனுக்கு தெய்வ நம்பிக்கை இல்லை.
மந்திரியிடம். ‘தந்தையிடம் கூறுவது போல, ‘கடவுளின் அருளால்’ என்று எதையும் ஆரம்பித்துச் சொல்லக் கூடாது’ என்று கண்டிப்பாகக் கூறி விட்டான்.
ஒரு நாள் பழக்க தோஷத்தின் காரணமாக மந்திரி, அவனிடம், ‘கடவுளின் அருளால்’ என்று முக்கிய வெற்றியைக் கூற ஆரம்பித்தார்.
உடனே மன்னனாக இப்போது இருக்கும் ராஜகுமாரனுக்கு மிகுந்த கோபம் வந்தது.
“உங்களிடம் எத்தனை முறை கூறி இருக்கிறேன். கடவுள் என்று சொல்லாதீர்கள் என்று” என்று கோபத்துடன் மந்திரியைப் பார்த்துக் கூறிய அவன், “சரி, உங்களிடம் மூன்று கேள்விகளைக் கேட்கிறேன்.
முதலாவது, கடவுளை எப்படிப் பார்ப்பது, உங்களால் வழி சொல்ல முடியுமா? இரண்டாவது அவர் எந்தத் திசையைப் பார்த்து இருக்கிறார்? மூன்றாவது அவர் என்ன அற்புதத்தை நிகழ்த்துகிறார்? ஒரு வாரத்திற்குள் இதற்கான விடைகளைச் சொல்ல வேண்டும்.” என்றான்.
மந்திரி மிகவும் வருத்தப்பட்டார். ஒரு வாரத்திற்குள் எப்படி கடவுளைக் காணும் வழியைச் சொல்ல முடியும்? அவர் எந்த திசையை யாரைப் பார்க்கிறார் என்பதை எப்படிச் சொல்ல முடியும்? அவர் எப்படி மன்னனிடம் அற்புதத்தை நிகழ்த்துவார்?
தூக்கம் வராத மந்திரி மிகவும் சோகமாக இருந்தான்.
மூன்று தினங்கள் கழிந்தன.
மந்திரியின் வேலைக்காரன் அவரை மிகுந்த சோகத்துடன் சாப்பிடாமல் இருப்பதைப் பார்த்து, “ஐயா? என்ன விஷயம்?” என்று கேட்டான்.
மந்திரி, ‘போ, போ, உனக்கு ஒன்றும் புரியாது’ என்று சொல்லி அவனைத் துரத்தி விட்டார்.
ஆறாவது நாள் வந்தது.
வேலைக்காரன் விடாமல் அவரிடம் வந்து காரணத்தைக் கேட்ட வண்ணம் இருந்தான்.
மந்திரியும் அவன் தொந்தரவு பொறுக்க முடியாமல் மன்னனின் கேள்விகளைச் சொன்னார்.
இதைக் கேட்ட வேலைக்காரன் விழுந்து விழுந்து சிரித்தான்.
“இவை எல்லாம் கேள்விகளா என்ன? நாளை நான் இதற்கு பதில் கூறுகிறேன். நீங்கள் என் வேலைக்காரனே இந்தக் கேள்விகளுக்கு பதில் கூறுவான்” என்று சொல்லி விடுங்கள் என்றான்.
வேறு வழியில்லை மந்திரிக்கு.
அடுத்த நாள் அரசவை கூடிய போது மந்திரி மன்னனைப் பார்த்து, “இதற்கு என் வேலைக்காரனே பதில் சொல்வான்” என்று கூறினார்.
வியப்படைந்த மன்னன் வேலைக்காரனைப் பார்த்து, “நீயா கடவுளைக் காணும் வழியை எனக்குச் சொல்லப் போகிறாய்?” என்றான்.
“ஆம், மன்னவா! நானே தான்!” என்ற வேலைக்காரன், “இப்போது கேள்வி கேட்கும் சீடன் ஸ்தானத்தில் நீங்கள் இருக்கிறீர்கள். பதில் அளிக்கும் குரு ஸ்தானத்திற்கு நான் வந்து விட்டேன். ஆகவே குரு மேலான ஆசனத்திலும் குருவுக்கு கீழாக சீடன் இருப்பதும் தான் முறை. நீங்கள் மந்திரி அருகில் வந்து உட்காருங்கள். நான் உங்கள் ஆசனத்தில் அமர்ந்து விடை சொல்கிறேன்” என்றான் வேலைக்காரன்.
வேறு வழியில்லை மன்னனுக்கு. அவன் கூறியதில் இருந்த நியாயம் அவனுக்குப் புரிந்தது. கீழே வந்து அமர்ந்தான்.
வேலைக்காரன் சிம்மாசனம் ஏறி அமர்ந்தான்.
மன்னனைப் பார்த்து, “ஒரு பாத்திரத்தில் பாலைக் கொண்டு வாருங்கள்” என்று கட்டளை இட்டான்.
மன்னனும் உடனே அதற்கு ஏற்பாடு செய்தான்.
பால் வந்தது.
“ மன்னா! இதற்குள் வெண்ணெய் இருக்கிறதா?” என்று கேட்டான்.
மன்னன், “இருக்கிறது!” என்றான்.
“காணோமே” என்றான் வேலைக்காரன்.
“இது கூடவா புரியவில்லை. கடைய வேண்டும். கடைந்தால் தான் உள்ளே இருக்கும் வெண்ணெய் வரும். அதை நீ பார்க்க முடியும்” என்றான் மன்னன்.
“மன்னா! உங்களின் முதல் கேள்விக்கு விடையை நீங்களே கூறி விட்டீர்கள்!. எப்படி உள்ளே இருக்கும் வெண்ணையைக் கடைந்தால் மட்டுமே பார்க்க முடியுமோ அதைப் போல எங்கும் உள்ள கடவுள் உங்கள் உள்ளத்திலேயேயும் கூட இருக்கிறான். மனதைக் கடையுங்கள். அவன் வெளிப்படுவான்” என்றான் வேலைக்காரன்.
அடுத்து இரண்டாவது கேள்வியைப் பார்ப்போம் என்ற வேலைக்காரன்,
“ஒரு தீபத்தைக் கொண்டு வரச் சொல்லுங்கள்’ என்றான்.
சுடர் விட்டெறியும் தீபம் வந்தது.
“மன்னா! தீபத்தின் சுடர் எந்த திசையைப் பார்த்து, யாரைப் பார்த்து இருக்கிறது?” என்று கேட்டான்.
மன்னன், “அது எல்லா திசையையும் பார்த்துத் தானே இருக்கும். எல்லோரையும் அது பார்க்கிறது. வானையும் கூட அது பார்க்கிறது?” என்றான்.
“மன்னரே! உங்கள் இரண்டாவது கேள்விக்கும் விடையைக் கூறி விட்டீர்கள்! இந்த தீபச் சுடர் போல கடவுள் எல்லா திசையையும் பார்க்கிறான். எல்லோரையும் பார்த்துக் கொண்டே இருக்கிறான்!” என்றான் வேலைக்காரன்.
அடுத்து உங்கள் மூன்றாவது கேள்விக்கு வரலாம்.
“கடவுள் என்ன அற்புதத்தை நிகழ்த்துகிறான் என்பது உங்கள் கேள்வி.
மன்னா! அற்பனான நான் அந்தஸ்தோ, செல்வமோ, அதிகப் படிப்போ இல்லாதவன். ஆனால் பாருங்கள், மன்னனான உங்களைக் கீழே இறக்கி என்னை சிம்மாசனத்தில் அமரச் செய்திருக்கிறான். ஆனால் மன்னரான உங்களையோ கீழே அமர்த்தி இருக்கிறான்.
இது தான் இறைவனது திருவிளையாடல்! லீலை! கணம் தோறும் அவன் செய்யும் அற்புதம்” என்று கூறிய வேலைக்காரன் கீழே இறங்கினான்.
மன்னனிடம் வந்து தான் சிம்மாசனத்தில் சிறிது நேரம் அமர்ந்ததற்கு மன்னிப்பையும் வேண்டினான்.
மன்னன் முகம் மலர்ந்தான்.
‘எனக்கு எல்லாம் புரிகிறது ‘என்றான். மந்திரியும் மகிழ்ந்தான். கூடி இருந்த அரசவையினர் கை தட்டி அவனைப் பாராட்டினர்.
7. The castor-oil plant or Without decoration or ornaments or refers to “plenteous (light) in Shakta worship
8.Rishi or Saints residence
9.Pandava’s wife (left to right)
10.Satyavan’s wife who fought with Yama
12.Name of Lotus in Sanskrit
13.Association in Indian languages
14. 1. A name of Saraswati; the goddess of speech. 2. The place where an elephant is tied or fastened. 3. A captive, a prisoner. 1. A water-pot, whether large or small, pitcher, a jar. 2. The rope that fastens an elephant. 3. A hole or trap for catching elephant. , 4.Water .
15.Indra’s wife (left to right)
16. Nala’s wife
Down
1.Gautama’s wife, molested by Indra
2.Serpent in Sanskrit
3.Siva’s Wife
4.Yama’s Sister
5.Harichandra’s wife
6.Ravana’s wife
9. Name of the eighteenth of 60 years cycle or refers to “raft” (e.g., for crossing the ocean of worldly existence), according to the Siva Purana or Aloe vera plant in Kannada
Tamil and Vedas 