Pictures are taken from various sources for spreading knowledge.
this is a non- commercial blog. Thanks for your great pictures.
tamilandvedas.com, swamiindology.blogspot.com
xxxx
ஹிந்தி திரைப்பட மெட்டில் மலர்ந்த சூப்பர் சிறுவர் பாடல்கள்!
சின்னஞ்சிறு மலரை மறந்து விடாதே!
ச. நாகராஜன்
ஹிந்தி திரைப்பட மெட்டில் மலர்ந்த பாடல்களில் குறிப்பிடத் தகுந்த இரண்டு சிறுவர் பாடல்கள் அனைவர் மனதையும் மகிழ்வித்த
பாடல்கள்!
படங்கள் : ஹிந்தியில் தீதார், தமிழில் நீங்காத நினைவு
அடுத்து ஹிந்தியில் கைதி நம்பர் 911 தமிழில் கைதி கண்ணாயிரம்
முதலில் தீதார் மற்றும் நீங்காத நினைவு படங்களைப் பார்ப்பொம்.
பச்பன் கே தின் பூலானா தேனா – படம் தீதார் (Bachpan Ke Din Bhoolana Dena – Deedar)
1951-ம் ஆண்டு வெளிவந்த தீதார் ஹிந்தி திரைப்படத்தில் வந்த பாடல் பச்பன் கே தின் பூலானா தேனா. நௌஷாத்தின் இசை அமைப்பில் சிகரம் ஏறிய பாடல்களில் இதுவும் ஒன்று. நௌஷாத் (பிறப்பு 25-12-1919 மறைவு 5-5-2006) மிகச் சிறந்த ஹிந்தி திரையுலக இசை அமைப்பாளர்களில் ஒருவர்.
பாடலைப் பாடியவர்கள் இருவர். லதா மங்கேஷ்கரும் சம்ஷத் பேகமும் இதைப் பாடியுள்ளனர்.
பாடலை எழுதியவர் உருதுக் கவிஞரான ஷகீல் பதாயுனி. (பிறப்பு 3-8-1916 மறைவு 20-4-1970)
தீதார் என்றால் பார்வை என்று பொருள்
சோகமான படத்தில் இரு முறை இந்தப் பாடல் வருகிறது. சிறுவயதில் சேர்ந்து பழகிய இருவர் பின்னால் பிரிந்த கதை இது. உள்ளத்தை உருக்கிய படம் ஹிட் ஆனது.
ஆனால் பல ஆண்டுகள் கழித்து இந்தப் படத்தைப் பார்த்த நடிகர் மனோஜ்குமார் இயக்குநர் ராஜ் கோஸ்லாவை இதைச் சற்றி மாற்றி அமைக்க முடியுமா என்று கேட்டார். அதன் விளைவாக தோ பதன் 1966-ல் உருவானது. அதுவும் வெற்றிப் படமாக ஆனது.
தீதார் படத்தில் வரும் பாடல் இது தான் :
lata: bachpan ke din bhula na dena o.. bachpan ke din bhula na dena
shamshad: aaj hanse kal rula na dena – 2
both: o.. bachpan ke din bhula na dena
shamshad: lambe hain jeevan ke raste – 2 aao chale ham gaate hanste gaate, hanste aaa aaaaa
lata: door des ek mahal banaye pyar ka jis mein deep jalaye deep jalaye
both: deep jalakar bujha na dena aaj hanse kal rula na dena o.. bachpan ke din bhula na dena
lata: rut badale ya jeevan beete dil ke taraane hon na puraane
shamshad: nainon mein ban kar sapan suhaane aayenge ek din yahi zamaane yahi zamaane
both: yaad hamaari mita na dena aaj hanse kal rula na dena o.. bachapan ke din bhula na dena
லம்பே ஹை ஜீவன் கி ராஸ்தா – வாழ்க்கைப் பாதை நீண்ட நெடிய ஒன்று.
ஆவோ சலே ஹம் காதே ஹன்ஸ்தே – வா, நாம் பாடிக்கொண்டும் சிரித்துக் கொண்டும் போவோம்!
தூர் தேஷ் ஏக் மஹல் பனாயே – வெகு தூரத்தில் உள்ள தேசத்தில் ஒரு மாளிகையை அமைப்போம்!
பச்பன் கி தின் புலா ந தேனா – இளமைப் பருவ தினங்களை மறந்து விடாதே
அற்புதமான இளமைக் காலக் கனவுகளின் வரிகள் இவை. அற்புத மெட்டில் ஒலிக்கிறது.
சின்னஞ்சிறு மலரை மறந்து விடாதே
இந்தப் பாடலின் மெட்டு 1963-ம் ஆண்டு வெளியான நீங்காத நினைவு என்ற தமிழ் படத்தில் அமைக்கப்பட்டது.
இந்தப் படத்தின் இசையமைப்பாளர் கே.வி.மகாதேவன்.
பாடலை எழுதியவர் வாலி.
பி.சுசீலாவும் எல்.ஆர். ஈஸ்வரியும் இந்தப் பாடலைப் பாடினர். 3.10 நிமிடப் பாடல் இது.
பாடல் இதோ:
பெண் : ஓ, சின்னஞ்சிறு மலரை மறந்து விடாதே
ஓ,ஓ சின்னஞ்சிறு மலரை மறந்து விடாதே
சிரிக்க வைத்தே என்னை வருந்த விடாதே
சிரிக்க வைத்தே என்னை வருந்த விடாதே
இருவரும் : ஓ, சின்னஞ்சிறு மலரை மறந்து விடாதே
சிரிக்க வைத்தே என்னை வருந்த விடாதே
ஆண் :வண்ணப் புறா போல் மண்ணில் பிறந்தோம்
மண்ணில் பிறந்தோம்
பெண்: மண்ணில் பறந்தே விண்ணில் பறந்தோம்
ஆண் : , தூரம் தூரமாய் பயணம் என்றாலும் துணிவுடன்
நாமே தொடர்ந்து செல்வோமே
பெண் : தொடர்ந்து செல்வோமே
ஆண் : சேர்ந்து வராமல் இருந்து விடாதே
இருவரும் :சிரிக்க வைத்தே என்னை வருந்த விடாதே
ஓ
பெண் :புதுவிதமான உலகத்தில் நாமே
பொன்மயமான வீடமைப்போமே
புதுவிதமான உலகத்தில் நாமே
பொன்மயமான வீடமைப்போமே
அஹ்ஹஹ்ஹா
பெண் : வீட்டினில் இன்ப விளக்கு வைப்போமே
ஆண் : காற்று வராமல் காத்திருப்போமே
காத்திருப்போமே
ஆண் : பருவங்கள் மாறும் மறந்து விடாதே
இருவரும் : சிரிக்க வைத்தே என்னை வருந்த விடாதே
அருமையான மெட்டும், அற்புதமான பாடல் வரிகளும், உருக்கமான நிலைக்களனும், குதிரை மீது சவாரி செய்து உற்சாகமாகப் பாடும் சிறுவனும், சிறுமியும் நம் உள்ளத்தைக் கொள்ளை கொள்கின்றனர்.
பாடலை என்றும் கேட்கலாம். இருக்கவே இருக்கிறது யூ டியூப்
Eleven years ago, I wrote and posted here two articles on Bells:
1.Hindus invented Calling Bell
2.Why do Hindus worship Bell?
Now I want to add more points on the same topic.
Two Tamil Kings Manu Neethi Choza (Manu Smriti follower) and Veerapandya Kattabomman made the bells more popular. One Purana purusha by name Ghantakarna also made the story more popular.
Clockwise direction found in all clocks also is a Hindu invention.
Hindus do all good activities in clockwise direction. Doing Arti at temples, going round the temple or Gods are a few activities for this clockwise direction. Only in funeral ceremonies they do it in reverse. Hindus change their sacred thread to left side when they do ceremonies for departed souls. They do anti clockwise circumambulation in the crematorium. The very word Pradakdhina meant going towards or turning towards right side.
xxxx
What did Manu Neethi Choza, Veera Pandya Kattabomman and Ghantakarna do?
In all Hindu palaces there hung a bell known as Search Bell or Calling Bell. Since it was at the entrance of the palace, anyone with a grievance can ring it to draw the attention of the ruler. When such a bell was rung at the palace of Manu Neethi Choza, the whole capital city was shocked and surprised. It had never happened in Choza empire. And the person who rang the bell was A COW!. When the king ordered enquiry, it was found out that his own son crushed a calf by rash driving. Then following Manu Smriti principle “eye for eye, tooth for tooth, blood for blood”, he crushed his own son under the chariot wheel at the same spot to reduce the grievance of the mother cow. Then god himself came and appreciated his just rule and revived all the dead. Now one can see his statue in Madras High Court and Tiruvarur. Since this Choza was a legendary king, scholars believe that he lived 2000 year agoin Pre Sangam Period.
Veerapandya Kattabomman fought against the British atrocities in Tamil Nadu and was hanged by the British rulers 300 years ago. He was a great devotee of Lord Skanda/ Muruga at Tiruchendur. He would eat only after the morning Puja and Arti were finished at the temple. But his palace at Panchalankurichi was 40 miles away from Tiruchendur Temple. He built clock towers along the 40 mile route so that he could hear the temple bell. Once the main bell at the temple was rung, the man at all the clock towers will ring the bell one after another. When the bell at his Palace rang, he would go for his lunch.
Ghnatakarna story is in Mahabharata. Sri Ramkrishna Paramahamsa narrated it beautifully in his teachings to illustrate one should not be a religious fanatic. Ghanta means Bell in Sanskrit; Karna meant ear. He was a great devotee of Lord Shiva and wore a bell in one of his ears to make noise when someone said NARAYANA. He could not tolerate any other God other than Shiva. But Shiva himself tried his best to change his fanaticism. He appeared as Sankara NARAYANA (half Shiva, Half Vishnu) before him. But this stupid fanatic showed arti only to Shiva half. Children used to tease him by saying before him, Narayana, Narayana! As a result, he wore two bells in both his ears. At last Shiva told him if he wanted to go to heaven he had to worship Krishna of Dwaraka. As he matured in course of time, he did worship Krishna and went to Vaikundam, the abode of Narayana/Vishnu.
Picture: Manu Neethi Cholan statue at Madras High Court.
xxx
Vedanta Desika and the Silver Bell
Vedanta Desika was a great Vaishnavite saint who came after Sri Ramanuja. He is considered the reincarnation of THE BELL. In Vaishnava tradition each Alvar saint is considered as one aspect of Vishnu; in other words, he is the reincarnation of that part of Vishnu or Perumal in Tamil. Vedanta Desika is considered incarnation of the bell that was used by Brahma in Tirupati Balaji Temple. Brahma used the bell to do Puja to Sri Venkatachalapathy in the temple . Vedanta Desika himself says that he was the reincarnation of the bell that Brahma used.
It is found in one of his over 100 books. But today Balaji temple don’t use any bell inside the sanctum sanctorum.
In 1967 a committee was formed in Chennai to celebrate Desika’s 701st birth anniversary. The committee decided that a silver bell should be made and taken to different places in India. Rich and poor contributed their mite to make the Silver Bell and the Bell went around 60 cities in India. Wherever the bell was taken, a big reception was given to it. And the ardent Vaishnavites worshiped it as Vedanta Desika.
xxxx
Bells in Tamil Chariots
2000 years ago, Sangam age Tamils had bells in their chariots. Romans also had bells like Tamils. Sangam age Tamils were nature lovers and so they tied the tongue of the bells when they watched beautiful birds and animals in the forest. It is in Sangam poems.
Another fact revealed in the Sangam books Mullaip Pattu, Madurai Kanchi and Narrinai is they had Time Keepers in Tamil Nadu. They were called Nazaikai Kanakkar (who calculates Nazikai). They used to announce time at the end of Nazikai or Muhurtham or Jamam( Yamam). They announced it by ringing the bells according to Tamil poems. This also showed the existence of bells in Tamil Nadu 2000 years ago.
There are lot of proverbs such as who is to bell the cat? That shows the existence of bells. Hindus were so Time Conscious they did everything according to almanac. Lot of details in Mahabharat proved this.
Nazaikai= 24 minutes; two and a half Nazikai= One hour; a day consist of 60 Nazikais.
xxxx
Following Details are available in Wisdom Library
Goddess Kali, Veerabhadra and Ghantakarna had bells.
Kadambari of Bhanabhatta, who lived 1400 years ago has a reference to bell in his book. Tamil Saivite Saint Appar says that calling bells were at the Kailash, the abode of Lord Shiva. He said that even before the Devas rang the calling bell to say SOS, Lord Shiva laughed and the demons’ space Stations were burnt down. Demons had three Space Stations called hanging palaces and attacked all on earth and the sky above. Shiva’s laughter burnt them down in a fraction of a second. Lord Shiva is famous for his Third Eye with laser weapons. Once he opens it, the targets will be bunt to ashes!
From Wisdom Library
Ghaṇṭā (घण्टा) refers to a “bell”, according to the Netratantra of Kṣemarāja: a Śaiva text from the 9th century in which Śiva (Bhairava) teaches Pārvatī topics such as metaphysics, cosmology, and soteriology.—Accordingly, [verse 11.1-24ab, while describing the appearance and worship of Tumburu]—“[…] The Devīs are white, red, yellow, and black, four-faced, four armed, three eyed, and in [their] hands bear golden hatchets, sticks and rosaries. […] Ajitā [is yellow, like] the calyx of a lotus. Four-faced and four-armed, [she] bears a spear and a bell (śākti-ghaṇṭā-dharā) and rests on a flat hide. […] [When one] worships and meditates on [the Devīs, as they] stand in the cardinal directions, [the Devīs grant the practitioner] the fruits of siddhi. […]”.
xxx
Ghaṇṭā (or, the bell) is another musical instrument, which is generally found in the hands of Vīrabhadra and Kālī. (In Iconography).
xxxx
Ghaṇṭā (घण्टा) refers to a “bell”, according to Bāṇa’s Kādambarī (p. 224).—Accordingly, “[From afar] Candrāpīḍa first sees a ‘crimson ensign’, inscribing the sky with a gold trident, from which swung a terrifying bell (ghora-ghaṇṭā) making a raucous clanging that dangled down from an iron chain attached to the tip, arranged with a yak-tail whisk as splendid as a lion’s mane”.
xxxx
Largest Bell in Ayodhya Ram Temple
The temple has a bell weighing 2,400 kg. The monumental bell has been made of ‘ashtadhatu’ (eight metals) and costs ₹ 25 lakhs.
Made by a diverse team of approximately 30 skilled workers in Uttar Pradesh, the bell is composed of eight metals: gold, silver, copper, zinc, lead, tin, iron, and mercury. The bell will produce a resonant sound audible within a two-kilometre radius and measures an impressive six feet in height and five feet in width. Etah has a town called Jalesar which sent the Bell to Ram Temple
xxxxx
All Hindu Temples have bells.
Four Maharashtra temples have Portuguese Bells that were recovered by Maharashtra Peshwa commander who beat the Portuguese navy along the west coast of India 200 years ago
xxxx
My Old Articles
Hindus invented Calling Bell !
Hindus invented the Calling Bell !
Written by London Swaminathan and posted here on 1 Marxh 2013
Who invented the Calling Bell? My research shows that Tamil Hindus have invented it 2000 years ago. We have two stories to confirm my finding. Though encyclopaedias give names of different inventors for mechanical and electrical bells at door steps, the idea came from Tamil Hindus according to the available literary evidence.
Many of us know that a 500 year old Tamil bell was discovered in New Zealand. It is now in Te Papa Museum in Wellington, New Zealand. William Colenso, A missionary, had found this bell used by Maori tribes as a cooking vessel. When the inscription was read by Tamils, it said Mohideen Buk ship’s bell. A Tamil Muslim trader had used it in his ship. From the orthography of the inscription we came to know it must be 500 year old.
Palace Bell Miracle
Manu Neethi Cholan was a famous Choza king who ruled from Tiruvarur in Tamil Nadu. Manu Neethi Cholan means a Chola who followed Manu Smriti, the Hindu law maker. Lot of Tamil epigraphs and copper plate inscriptions also praised Tamil kings as strict followers of Manu Smriti. This Chola was so just he even killed his own son on the basis of a complaint from a COW!
Manu Neethi Chola hung a Calling Bell at the entrance of his palace. Anyone who had a grievance can go to the palace and ring the calling bell. But nobody used the bell for long, because the king was so just and there were no grievance at all. One day the prince went through the streets in his chariot. He was careless in his driving and he ran over a calf and killed it. The mother of the calf ran to the palace and rang the bell! Immediately the king and ministers came out and found out what happened. The king killed his son under the chariot to punish his son and himself by Putra soham (bereavement through the loss of a son). This was the first use of calling bell in history.
This story has been repeated in Tamil literature in several books from the days of Silappadikaram. We hear this incident for the first time from the mouth of Kannaki in Silappadikaram, then in Mahavamsam, Pazamozi 400, Periapuranam and later day Sthala Puranas. Tamil epic Silappadikaram is variously dated but all agree the epic story happened in the Second Century AD. This shows that Manu Neethi Cholan lived before this period. A similar story is narrated in Mahavamsam, A Sri Lankan chronicle, attributing the incident to Elara, a just Tamil king who may have ruled in the 2nd century BC.
Divine Calling Bell in the Heaven
The reason I am attributing the invention of calling bell to Tamil Hindus is another story found in Thevaram hymns which is at least 1300 years old. Dr R Nagasamy, famous archaeologist and historian of Tamil Nadu, has written about Manu Neethi Cholan and heavenly divine bell in his book Poyyili Malai (Page 107, titled Kadai Thoongu Mani):
“ In the Shivaloka, Lord Shiva hung a bell so that the Devas who have grievances can easily approach him. The idea is that Shiva will hear the bell and respond immediately. But this bell was not used for long and got the name Sleeping Bell (Thoongu Mani). But Dr Nagasamy also explained Thoongu may mean hanging as well. One day the Devas rang the bell and surprised Lord Shiva. They complained about the demons that have flying metal forts. (I have already described them as space ships made up of copper, gold and silver which were burnt down with a laser weapon in my earlier post GOD WITH A LASER WEAPON: swami). The Thevaram hymn says that even before the bell sound subsided Shiva burnt down the three metal forts by his Third Eye. This was sung by Appar alias Thirunavulkkarasu. He was the contemporary of Pallava king Mahendra Varman.
Appar praised Shiva as an embodiment of mercy. Even before the grievances were said, he helped his devotees, Appar says in his verse. The Tamil reference is given for the Tamil readers at the end.
My interpretation: I consider these two anecdotes are evidence of Calling Bell in India. Later this idea was adapted to smaller homes. Discovery of electricity helped to devise the modern calling bells. But the concept is Hindus’. Since there was no reference in Sanskrit scriptures I think the credits go to Tamil Hindus.
Appar Thevaram
மூவா உருவத்து முக்கண் முதல்வ மிக்கூர் இடும்பை
காவாய் எனக் கடைத் தூங்கு மணியைக் கையால் அமரர்
நாவாய் அசைத்த ஒலி ஒலிமாறியதில்லை அப்பால்
தீயாய் எரிந்து பொடியாய் கழிந்த திரிபுரமே.
xxxx
Why do Hindus Worship Bell?
Written by London Swaminathan and posted here on 25 June 2013
I have already written about Hindus’ worship of Cows (Go Puja), Elephants (Gaja Puja), Snakes (Naga Panchami), Scorpions, Sandals (Paduka Puja), Fossils (Salagrama Puja), Gem Stones(Spatika/crystal), Conches (Shanka Puja) and flowers (Pushpanchali). I have also written that the calling bell was invented by the Hindus in my post ‘’Hindus invented the Calling Bell’’. Now I give some details about Bell Puja! Yes, Hindus worship bells as well. You know the story of Manu Neethi Choza who followed Manu Dharma Shastra during his rule. When the palace bell was rung by the cow which lost its calf under the wheels of his son’s chariot he killed his own son in the same way under the wheels of the palace chariot (for details go to my earlier post).
Bell Worship is called Ghanta Puja (Ghanta is bell in Sanskrit). The sound that comes out of the sacred bell is called Jaya Dwani (Victorious Sound). This sound helps to drive away the demonic forces and brings in the auspicious and positive forces. This has a deeper and inner meaning as well. This will drive away the evil thoughts from us. The bell will ring from inside us giving us positive energy.
When the priest or the performer of puja puts some flowers on the bell and rings it loud he recites a Sanskrit mantra echoing this meaning –‘Agamanartham thu Devanam, Gamanartham thu Rakshasam’. This Ghanta Puja is done in the beginning of Goddess worship and other rituals.
Every Hindu temple has a bell big or small. As soon as the devotee enters he or she rings the bell. During the main Arti all the bells in the temple will be used. This big sound improves one’s concentration. It helps devotees to focus their attention on the finale i.e. the main Arti. Hindus consider bell sound as a good omen. If they hear bell sound while discussing something important, they take it as positive sign or a Big YES.
Hanging a bell in front of the palace so that people can represent their grievances easily, was a great Hindu invention. The Hindu Kings who ruled from Sukothai in Thailand also followed this custom. We read about such bells in the Stories of Vikramaditya and other literature. Nowadays people in distress send SOS messages ( Save Our Souls ) from air planes and ships. In those days they rang a bell.
Ancient Ships also carried such bells. They used to ring it for giving messages. I have written about the Tamil Bell recovered from a ship and kept in New Zealand Museum. London is the Head Quarters for the Ship insurance company Lloyds. They have installed a bell that was recovered from HMS Lutine ship lost in sea in 1799. After that time the Lutine Bell was used by Lloyds to signal the loss of a ship at sea. Every time a ship was lost it was rung. Nowadays it is used for ceremonial occasions. So the custom of ringing a bell during distress has spread to different parts of the world, probably from India. We have proof for this in Tamil and Sanskrit literature.
Picture – Tamil Bell found in New Zealand
In Japan, bronze bells date back to 300 AD. They hang it at the entrance of Shinto shrines. In China people believed bells can fly. Christian churches used it to summon worshippers. Larger bells have been used in the monastery from sixth century. Bells were used in exorcism and in the rites of excommunication. Shakespeare knew this and used it in his King John (‘’bell .book and candle’’). Many cultures believed that the bell dispelled the demons.
Lutine Bell at London Lloyds
Ring out the old, ring in the new,
Ring happy bells, across the snow:
The year is going, let him go;
Ring out the false, ring in the true.
Ring out the grief that saps the mind
For those that here we see no more
Ring out the feud of rich and poor,
Ring in redress to all mankind –(Lord Alfred Tennyson)
—-subham—
Tags– Bells, in Temples, Portuguese, Ram Temple, Kattabomman, Gantakarna, Appar, Manuneethi Choza,, Tamil Bell, Nazikai, Time Keepers
இலங்கை பற்றியும் அங்குள்ள கோவில்களைப் பற்றியும் லண்டனில் வசிக்கும் இலங்கைத் தமிழர்களின் வாயிலாகக் கேட்டவுடன் அந்த நாட்டிற்குப் போகவேண்டும் என்று பல ஆண்டுகளாக எண்ணி வந்தேன். ஆயினும் அங்கு நடந்த இனப்பூசல்கள் பற்றியும் பாதுகாப்பு பிரச்சனைகள் பற்றியும் நண்பர்கள் எச்சரித்தனர். பின்னர் எல்லாம் ஆடி , அடிபட்டு விழுந்தவுடன், ஓரளவுக்கு அமைதி திரும்பியவுடன், 2023 செப்டம்பரில் தைரியமாக டிக்கெட் வாங்கினேன் ; கொழுப்பு நகருக்கு கிடைத்தது; யாழ்ப்பாணத்துக்கு கிடைக்கவில்லை ; முதலில் வந்ததை வரவில் வைப்போம் சென்றதைச் செலவில் வைப்போம் என்ற கொள்கையின் அடிப்படையில் கொழும்பு நகரில் இறங்கினேன் ; முன்பின் அறியாத, டெலிபோனில் மட்டுமே கதைத்த, அடையபலம் விஸ்வநாதன் அவர்கள் நான் அங்கு தங்கிய ஐந்து நாட்களிலும் பேருதவி புரிந்தார். அவருக்கும் அவரை அறிமுகப்படுத்திய லண்டன் நண்பர் வெங்கடேசன் அவர்களுக்கும் நன்றி சொல்லக் கடமைப்பட்டுள்ளேன்.
கொழும்பு நகரிலுள்ள முக்கியக் கோவில்களுக்கும் , திருகோணமலை , கதிர்காமம், அனுராதபுரம் , முன்னேஸ்வரம் ஆகிய இடங்களில் உள்ள கோவில்களுக்கும் புத்த விஹாரங்களுக்கும், மியூசியங்களுக்கும் மட்டுமே செல்ல முடிந்தது. ஏனைய விஷயங்களை யு ட்யூப் YOU TUBE மூலம் பார்த்து அறிந்த பின்னரே எழுதத் துவங்கினேன் . எதையும் பார்க்காமல் எழுதக் கூடாது என்பது என்னுடைய கொள்கை.
இலங்கையிலுள்ள 108 புகழ்பெற்ற இந்து ஆலயங்கள் என்று தலைப்பிட்டு எழுதத் துவங்கிய பின்னர்தான் தெரிந்தது இது 108-ல் முடியக்கூடிய காரியம் இல்லை என்பது . ஆயினும் ஓரளவுக்கு கட்டுப்பாட்டிற்குள் கொண்டு வந்துவிட்டேன்.
புகழ்பெற்ற தமிழ் அறிஞர் கம்ப வாரிதி ஜெயராஜ் அவர்களைச் சந்தித்து அளவளாவும் அரிய வாய்ப்பும் கிட்டியதில் பெரு மகிழ்ச்சி .
இன்னும் எழுத எவ்வளவோ விஷயங்கள் உள்ளன. நேரம் கிடைக்கையில் அதையும் செய்து முடிக்க ஆசை; எல்லாம் கதிர்காமக் கந்தன், சுவாமிமலை சுவாமிநாதன் அருளைப் பொருத்தே உளது
1.மன்னர்கள் அரண்மனை வாயிலில் தொங்கவிட்ட மணியை ஆராய்ச்சி மணி (calling Bell) என்பார்கள் ; இது தேவலோகத்தில் சிவபெருமான் வசிப்பிடத்திலும் இருந்ததாக அப்பர் தேவாரம் செப்புகிறது. ஆயினும் மனுநீதிச் சோழன் கதையில் வரும் இந்த மணி தமிழில் மிகவும் பிரபலமானது . மன்னன் மகன் ஒரு கன்றினை தேர் சக்கரத்தில் கொன்றவுடன் தாய்ப்பசு அரண்மனைக்குச் சென்று மணியை அடித்து மன்னரை அழைத்தது ; மன்னன் அதற்கு நீதிவழங்கினான்.
மூவா உருவத்து முக்கண் முதல்வ மிக்கூர் இடும்பை
காவாய் எனக் கடைத் தூங்கு மணியைக் கையால் அமரர்
நாவாய் அசைத்த ஒலி ஒலிமாறியதில்லை அப்பால்
தீயாய் எரிந்து பொடியாய் கழிந்த திரிபுரமே.– அப்பர் தேவாரம்
பொருள்–மூத்தல் இல்லாத வடிவத்தை உடைய முக்கண்ணனாகிய காரணனே! மிகுந்த துயரிலிருந்து எங்களைக் காப்பாற்றுவாயாக என்று உன் இருப்பிடத்தின் வாசலில் தொங்கும் மணியைத் தேவர்கள் கையால் அதன் நாவில் அசைத்து எழுப்பிய ஒலி குறைந்து அழியுமுன் திரிபுரங்கள் நெருப்பில் எரிந்து சாம்பற் பொடியாய்ப் போய்விட்டன.
xxxx
2.இந்துமத புராணங்கள் , சங்கத் தமிழ் நூல்கள் ஆகியன 2000 ஆண்டுகளுக்கு முன்னரே இந்தியா முழுதும் மணிகள் இருந்ததைக் காட்டுகின்றன ; ஒவ்வொரு மணி அல்லது நாழிகை முடிந்தவுடன் நகரங்களில் மணி ஓசை ஒலித்ததாக சங்க இலக்கியம் கூறுகிறது; மணி அடித்து நாழிகையை அறிவிப்போரை நாழிகைக் கணக்கர் என்பார்கள். மதுரைக் காஞ்சி , முல்லைப்பாட்டு நற்றிணை நூல்களில் இதுபற்றிய குறிப்புகள் உள்ளன 1 நாழிகை = 24 நிமிடங்கள்; இரண்டரை நாழிகை= ஒரு மணி ; ஒரு நாளில் 60 நாழிகைகள் இருக்கிறது
xxxx
3.வீர பாண்டிய கட்டபொம்மன் ; இதற்காக அவன் திருச்செந்தூர் முதல் பாஞ்சாலங்குறிச்சி வரை மணிக்கூண்டு கோபுரத்தை எழுப்பி இருந்தான். இந்த மணிக்கூண்டு கோபுரங்கள் சிலவற்றை இன்றும் காணலாம் கோவில் பூஜை முடிந்தவுடன் ஒவ்வொரு கோபுர மணியும் வரிசையாக ஒலிக்கத்துவங்குவதற்கு இந்த ஏற்பாடு.
திருச்செந்தூர் – பாஞ்சாலங்குறிச்சி இடையே 40 மைல் தொலைவு.
xxxx
4.கண்டாகர்ணன்
xxxx
5.வெறி பிடித்த பக்தனாக இருக்கக்கூடாது என்பதற்காக ராமகிருஷ்ண பரமஹம்சர் கண்டாகர்ணன் கதையைச் சொல்கிறார் . கண்டா என்றால் மணி; கர்ண என்றால் காது ; அவன் அபார சிவ பக்தன். சிவனைத் தவிர வேறு எந்த தெய்வத்தின் பெயரும் காதில் விழக்கூடாது என்று காதில் மணியைக் கட்டிக்கொண்டு அலைந்தான். அரி யும் சிவனும் ஒன்று , அறியாதவன் வாயில் மண்ணு என்பதைக் கற்பிக்க சிவனே நேரடியாக வந்து உபதேசம் செய்தார். அவர் சங்கர நாராயணனாக அவதரித்தபோதும் சிவன் பக்கத்துக்கு மட்டும் ஆராதனை செய்தான். நாராயணன் இருந்த பக்கத்தைப் பார்க்க மறுத்தான். இறுதியில் ஒரு கிராமத்தில் குடிபுகுந்தான் ; அங் கு இவன் குணத்தை அறிந்த சிறுவர்கள் அவனைப்பார்த்து நாராயண நாராயண என்று கோஷம் இட்டார்கள் அப்போது இரண்டு பக்க காதுகளிலும் மணியைக் கட்டிக்கொண்டான் .பின்னர் சிவன் அருளாலே அவனுக்கு ஞானம் கிட்டியது ; அவர் சொற்படி கண்ணனை வணங்கி வைகுண்டம் சேர்ந்தான் என்று கதை முடிகிறது .
xxxx
6.இது 500 ஆண்டு பழமையான மணி. இப்போது நியூசிலாந்தில் ரே பாபா தேசிய அருங்காட்சியகத்தில் கா ட்சிக்கு வைக்கப்பட்டுள்ளது .நியூசிலாந்தில் நோர்த்லாந்து பிராந்தியத்தில் வங்காரை அருகே மாவோரி பெண்கள் உருளைக்கிழங்குகள் அவிக்கும் பாத்திரமாக பயன்படுத்தி வந்தனர்.
உடைந்த நிலையில் காணப்படும் பழங்காலத்தைச் சேர்ந்த ஒரு வெண்கலக் கப்பல் மணி ஆகும். வில்லியம் கொலென்சோ என்பவர் 1836 ஆம் ஆண்டில் கண்டுபிடித்தார் .
இந்த மணி 13 செ.மீ உயரமும் 9 செ.மீ அகலமும் உடையது. அதைச் சுற்றிலும் பழங்காலத் தமிழ் எழுத்துகள் பொறிக்கப்பட்டுள்ளன. அதில் முகைய்யதீன் பக்சு உடைய கப்பல் மணி எனும் எழுத்துக்கள் பொறிக்கப்பட்டுள்ளன. அக்காலத்தில் நியூசிலாந்துக்கு தமிழர்களின் கப்பல்களின் வருகையை எடுத்துக்காட்டுகிறது. மேலும் மாவோரியர்களுக்கும் தமிழர்களுக்கும் இடையில் வணிகத் தொடர்பு இருந்தது என்பதற்கு இது சான்றாக அமையலாம் என இந்தியவியலாளர் இராமச்சந்திர தீட்சிதர் தெரிவிக்கிறார்
Xxxx
7.மகாராஷ்டிர மாநிலத்தில் நான்கு கோவில்களில் போர்ச்சுகீசிய மணி இருக்கிறது
நரசபூர் என்னுமிடத்தில் உள்ள பாணேச்வரர் சிவன் கோவில் அதில் ஒன்று.
புனே நகரிலிருந்து 36 கிலோமீட்டர் தொலைவில் நரசபூரில் அமைந்த சிவன் கோவில் இது. காடுகளுக்கிடையில் அமைந்த இந்தக் கோவிலில் 300 ஆண்டுகளுக்கு முன்னர் வெல்லப்பட்ட போர்ச்சுகீசிய மணி கட்டப்பட்டு இருக்கிறது. போர்ச்சிகீசிய கடற்படையை வென்ற மஹாராஷ்டிர தளபதி , 4 பெரிய மணிகளைக் கொண்டுவந்து 4 கோவில்களில் கட்டினார் அவருடைய பெயர் சிமாஜி அப்பா . இது நடந்த ஆண்டு 1739.
xxxx
8. அயோத்தியில் ஜனவரியில் கும்பாபிஷேகம் நடந்த ராமர் கோவிலுக்கு தழிழ் நாட்டிலுள்ள ஏரல் உள்பட பல இடங்களிலிருந்து ஆலய மணிகள் சென்றன. ஆயினும் மிகப்பெரிய மணியை அனுப்பிய பெருமை உததரப் பிரதேசத்தையே சேரும்.2400 கிலோ எடையுள்ள மணியை 30 தொழிலாளர்கள் செய்துள்ளனர். இதன் நாதம் — மணி ஓசை– இரண்டு கிலோமீட்டர் சுற்று வட்டாரத்துக்குக் கேட்கும். இதை அஷ்ட தாது என்று சொல்லப்படும் எட்டு உலோகங்களைக் கொண்டு செய்தனர். இதற்கு 25 லட்ச ரூபாய் செலவானது அஷ்டதாது என்பதில் தங்கம், வெள்ளி, செம்பு, பாதரசம், துத்தநாகம். ஈயம், தகரம், இரும்பு ஆகியன அடக்கம். உத்தர பிரதேசத்தில் எடா ஜில்லாவில் உள்ள ஜலேஸார் நகரம் இந்த மணியைச் செய்து அனுப்பியது.
Xxxxx
9.ஹர்ஷர் காலத்தில் வாழ்ந்த பாண பட்டர் 1400 ஆண்டுகளுக்கு முன்னர் எழுதிய காதம்பரி காவியத்தில் மணி பற்றி ஒரு விநோதச் செய்தியைச் சொல்கிறார்.
வானத்தில் ஒரு தங்க திரிசூலம் வரைவதை கதாநாயகன் சந்திர பீடன் காண்கிறான். அதி லிருந்து இரும்புச் சங்கிலியில் தொங்கிய ஒரு மணி கோரமான சப்தத்தை உண்டாக்குகிறது .
xxxx
10.வேதாந்த தேசிகனை திருமாலை பூஜிக்கும் மணியாக கருதுகிறார்கள் இதை அவரே ஒரு பாடலில் சொல்லியும் இருக்கிறார். திருப்பதியில் பெருமாளை பூஜிக்க பிரம்மதேவன் பயன்படுத்திய மணியின் அவதாரம் தானே என்று அவர் பாடியிருக்கிறார். இதனால் அவருடைய பக்தர்கள் 701ஆவது அவதார தினத்தில் வெள்ளி மணி செய்து இந்தியாவில் 60 நகரங்களில் அதை ஊர்வலமாக எடுத்துச் சென்றனர்.
Xxxx
BONUS QUESTIONS
11.தமிழ் இலக்கியத்தில் மணி பற்றி என்ன காணப்படுகிறது ?
xxxx
சங்கத் தமிழ் நூல்களில் காதலர்கள் ஒட்டிய ரதங்களில், தேர்களில் மணிகள் தொங்கின. இயற்கைக் காட்சிகளைக் கண்டபோது , பிராணிகள் பறவைகளுக்கு தொல்லை வரக்கூடாதே என்று மணியின் நாக்கினைக் கட்டிவிட்டு வேடிக்கைப் பார்த்தனர்.
கடவுளரை அழைக்க நான் இந்த மணியை ஒலிக்கிறேன் நன்மை பயக்கும் சக்திகள் என் வீட்டில் நுழையட்டும். இங்கே இருக்கும் தீய சக்திகள் வெளியேறட்டும்
xxxx
Tamil Bell in New Zealand Museum
Tamil Film Song on Temple Bell
படம் – பாலும் பழமும் இசை – விஸ்வநாதன்- ராம்முர்த்தி பாடியவர் – பி. சுசீலா
ஆலயமணியின் ஓசையை நான் கேட்டேன் அருள் மொழி கூறும் பறவைகள் ஒலி கேட்டேன் என் இறைவன் அவனே அவனே என பாடும் குரல் கேட்டேன் உன் தலைவன் அவனே அவனே எனும் தாயின் மொழி கேட்டேன் ஆலயமணியின் ஓசையை நான் கேட்டேன்.
–subham–
Tags – மணி பத்து QUIZ , ஆலய மணி, கட்டபொம்மன், திருச்செந்தூர், அயோத்தி, ராமர் கோவில் மணி, நாழிகைக் கணக்கர்,தமிழ் மணி, போர்ச்சுகீசிய , அப்பர் தேவாரத்தில், மணி அடிப்பது ஏன்
Pictures are taken from various sources for spreading knowledge.
this is a non- commercial blog. Thanks for your great pictures.
tamilandvedas.com, swamiindology.blogspot.com
xxxx
கர்ம ரகசியம்! – 9
ஒரு மனிதனுக்கும் அவன் செய்யும் செயலுக்கும் வித்தியாசம் இல்லை!
ச.நாகராஜன்
வசிஷ்டர் கர்ம ரகசியத்தை ஶ்ரீ ராமருக்கு உபதேசம் செய்கையில் மனம் பற்றிய அனைத்தையும் விளக்கி விடுகிறார்
இவை விஞ்ஞானத்தால் இதுவரை ஆராயப்படவில்லை. சோதனைச்சாலையில் பரிசோதிக்க முடியாத சத்தியங்கள் இவை.
வசிஷ்டர் யோக வாசிஷ்டத்தில் கூறிய கர்ம ரகசியத்தைத் தொடர்வோம்.
சுருக்கமாகச் சொல்லப் போனால் மனமே அனைத்திற்கும் ஆதி காரணம் என்று கூறி கர்ம ரகசியத்தின் ஆதி மூல காரணத்தைக் கூறுகிறார் வசிஷ்டர்.
குசுமாஷயயோர்பேதோ ந யதாபின்னயோரிஹ |
ததைவ கர்மமனஸோர்பேதோ நாஸ்த்யவிபின்னயோ: ||
ஒரு மலருக்கும் அதன் வாசனைக்கும் அவை இரண்டாகப் பிரிக்க முடியாமல் இருப்பதனால் ஒரு வித வித்தியாசமும் இல்லாதது போல, ஒருவனின் செயலுக்கும் அவன் மனதிற்கும் பிரிக்க முடியாதபடி ஒரு வித்தியாசமும் இல்லை.
கல்பனாத்மிகயா கர்மஷக்த்யா விரஹிதம் மன: |
ந சம்பவதி லோகேஸ்மின்குணஹீனோ குணீ யதா ||
சில குணாதிசயங்களைக் கொண்ட விஷயம் ஒன்று அப்படிப்பட குணாதிசயங்கள் இல்லாதது போல கற்பனாசக்தியை மட்டும் கொண்டு செயலைச் செய்ய சக்தி இல்லாத மனம் இந்த உலகில் இருக்க முடியாது.
யதா வஹன்யௌஷ்யயோ: சத்தா ந சம்பவதி பின்னயோ|
ததைவ கர்மமனஸோஸ்ததாத்மமனஸோரபி ||
எப்படி தீயானது வெப்பமில்லாமல் இருக்க முடியாதோ அதே போல மனமும் செயலும், ஒரு மனிதனின் ஆத்மாவும் மனமுமாக வேறுபட்டு இருக்க முடியாது.
மனாகபி ந பேதோஸ்தி சம்வித்ஸ்பந்தமயாத்மனோ: |
கல்பனாம் சாத்ருதே ராம ஸ்ருஷ்டௌ புருஷகர்மணோ: ||
ராமா! படைப்பில் ஒரு மனிதனுக்கும் அவனது செயல்களுக்கும் கொஞ்சம் கூட வித்தியாசம் இல்லை. கற்பனை என்பதை மட்டும் விட்டு விட்டு, அது பிரக்ஞையும் இயக்கமுமாக இருக்கும் இயல்பே பொலத் தான்.
கர்மைவ புருஷோ ராம புருசஹ்ஸ்யைவ கர்மதா |
ஏதே ஹ்ராபின்னே வித்தி த்வம் யதா துஹிந்ஷீததே ||
ராமா! செயலே மனிதன். செயல்-இயற்கை ஒரு மனிதனுக்காகவே இருக்கிறது. ஐஸும் அதில் இருக்கும் குளிர்ச்சியும் போல இவை இரண்டும் வித்தியாசமற்றவை என்பது உனக்குத் தெரியும்.
சம்வித்ஸ்பந்தரஸஸ்யைவ தைவகர்மநராதய: |
பர்யாய சப்தோ ந புன: ப்ருதக்கர்மாதய: ||
விதி, செயல்கள், மனிதர்கள் ஆகிய அனைத்துமே ஒரே அர்த்தத்தைக் கொடுக்கும் விதவிதமான சொற்களே (Synonyms). பிரக்ஞையின் இயக்கத்தைக் கூறும் சாரம் இவை. என்ற போதிலும், செயலும் அதைப் போன்றவையும், தனியே இருப்பதில்லை.
பீஜாங்குர்விகல்பானாம் க்ரியாபுருஷகர்மணாம் |
ஊர்மிவீசிதரங்காணாம் நாஸ்தி பேதோ ந வஸ்துதி ||
விதைக்கும் அதிலிருந்து முளைக்கும் செடிக்கும் எப்படி வித்தியாசமில்லையோ அதே போல ஒருவனின் செயல், அந்த மனிதன், விதி ஆகியவற்றிற்கு இடையே எப்படி பேரலை, அலை, குமிழிகள் ஆகியவற்றிற்கிடையே வித்தியாசம் இல்லையோ அப்படி வித்தியாசம் இல்லை.
இப்படி கர்ம ரகசியம் தெளிவாகக் கூறப்படுகிறது.
மலருக்கும் அதன் வாசனைக்கும் இடையே பேதம் இல்லை.
நெருப்பிற்கும் அது தரும் வெப்பத்திற்கும் இடையே பேதம் இல்லை.
ஐஸ் கட்டிக்கும் அது தரும் குளிர்ச்சிக்கும் இடையே பேதம் இல்லை.
விதைக்கும் அதிலிருந்து எழும் செடிக்கும் இடையே பேதம் இல்லை.
பேராழி அலை, அலை, அதில் எழும் குமிழிகள் ஆகியவற்றிற்கு இடையே பேதம் இல்லை. அதே போல ஒரு மனிதன், அவன் செயல், விதி ஆகியவற்றிற்கு இடையே பேதம் இல்லை.
மனதைக் கவனி; கர்மத்தைப் புரி- விளைவு நல்லதாக இருக்கும் என்பதே இங்கு விளக்கப்படும் சாரம்.
Two Wonder Lemons Auctioned in Tamil Nadu and Britain तमिलनाडु में एक नींबू ₹35 हजार में नीलाम
285 years old fetches £1,416 at UK auction Lemon sold for Rs 35,000 at auction in TN temple
ரூ.35,000-க்கு ஏலம் விடப்பட்ட கோவில் எலுமிச்சை பழம்
Lemon sold for Rs 35,000 at auction in TN temple
Updated: Mar 10 2024 4:26PM
Erode (TN), Mar 10 (PTI) A single lemon fetched Rs 35,000 at an auction held at a private temple at a village near here, the temple authorities said.
.
As per custom, the lemon and other items including fruits offered to Lord Shiva during the Mahasivarathiri festivities observed on Friday night at the Pazhapoosaian temple near Sivagiri village, 35 km from here, were auctioned..
சிவகிரி அருகே கோவில் பூஜையில் வைக்கப்பட்ட ஒரு எலுமிச்சை பழம் ரூ.35,000-க்கு ஏலம் போனது. ஈரோடு, ஈரோடு மாவட்டம் சிவகிரி அருகே உள்ள சிவன் கோவிலில் சிவராத்திரியை முன்னிட்டு கடந்த வெள்ளிக்கிழமை சிறப்பு வழிபாடு நடந்தது. இதில் அந்த பகுதியைச் சேர்ந்த ஏராளமான பக்தர்கள் கலந்து கொண்டு சாமி தரிசனம் செய்தன
இதைத் தொடர்ந்து பூஜையில் வைக்கப்பட்ட எலுமிச்சை உள்ளிட்ட பழங்கள் மற்றும் பூஜை பொருட்கள் ஆகியவை ஏலம் விடப்பட்டன. இவற்றை ஏராளமான பக்தர்கள் போட்டி போட்டு ஏலத்தில் எடுத்துச் சென்றனர்.
பூஜையில் வைக்கப்பட்ட ஒரு எலுமிச்சை பழத்தை கோவில் நிர்வாகத்தினர் ஏலம் விட்டனர். அந்த பழத்தை பக்தர் ஒருவர் ரூ.35,000-க்கு ஏலத்தில் எடுத்தார். அவருக்கு அந்த பழத்தை கோவில் நிர்வாகத்தினர் வழங்கினர். பூஜையில் வைக்கப்பட்ட எலுமிச்சை பழத்தை ஏலத்தில் எடுப்பவருக்கு செல்வமும், ஆரோக்கியமும் என்பது பக்தர்களின் நம்பிக்கையாக உள்ளது குறிப்பிடத்தக்கது.
In a unique tradition observed during the Mahasivarathiri festivities at the Pazhapoosaian temple near Sivagiri village, a single lemon became the centre of attention as it fetched an impressive Rs 35,000 in an auction. The private temple, located 35 km from the village, saw as many as 15 devotees participating in the auction, where not only lemons but also other items, including fruits, offered to Lord Shiva were sold.
The auction took place as part of the customary practices during the Mahasivarathiri celebrations on Friday night. The lemon, symbolic of the offerings made to the deity, gained significant value during the bidding process. Ultimately, a devotee from Erode secured the lemon with the highest bid of Rs 35,000, according to the temple authorities.
This unique tradition is rooted in the belief that the person who manages to secure the lemon through the highest bid will be bestowed with blessings of riches and good health for years to come.
—SUBHAM—
Lemon believed to be 285 years old fetches £1,416 at UK auction
Lemon unexpectedly discovered in back of drawer of 19th-century cabinet
A 285-year-old lemon, found in an antique cabinet, was auctioned for £1,416 in the UK. In Indian Rs.141600
According to Brettells Auctions in Shropshire, the lemon was unexpectedly found inside a 19th-century cabinet which was being photographed for sale.
The cabinet was brought in by a family claiming it belonged to a deceased uncle.
The lemon was inscribed with these words: “Given By Mr P Lu Franchini Nov 4 1739 to Miss E Baxter.”
The auction house decided to sell the 285-year-old lemon.
“We thought we’d have a bit of fun and put it (lemon) in the auction with an estimate of £40-£60,” said auctioneer David Brettell.
They were up for a pleasant surprise when it fetched £1,416 at an auction.
On the other hand, the 19th-century cabinet sold for about £32.
According to the Sun, the cabinet is thought to have been brought back to England from colonial India as a romantic gift.
There are several examples in history of ordinary items fetching exorbitant prices in an auction. For example, in 2000, an eBay auction featured a piece of Justin Timberlake’s half-eaten French toast at a New York radio station, fetching over £785.
Another woman sold a piece of bubble gum that Britney Spears had chewed and spat out at a concert at Wembley Arena in 2000. The winning bid was about £10,000.
In Hindi
तमिलनाडु में एक नींबू ₹35 हजार में नीलाम:महाशिवरात्रि पर मंदिर में चढ़ा था; पुजारी बोले- यह पैसा और अच्छी सेहत देगा
तमिलनाडु के इरोड से 35 किमी दूर शिवगिरी गांव के एक मंदिर में चढ़ा नींबू 35 हजार रुपए में नीलाम हुआ। यह नींबू पझापूसियन मंदिर में शुक्रवार (8 मार्च) की रात मनाए गए महाशिवरात्रि उत्सव के दौरान भगवान शिव को चढ़ा था। नींबू के अलावा भगवान को चढ़ाए गए फलों और बाकी चीजों की नीलामी भी की गई।
मंदिर के अधिकारियों ने कहा कि यह मंदिर में चली आ रही सालों पुरानी परंपरा है। इस बार की नीलामी में 15 भक्तों ने हिस्सा लिया। नीलामी के बाद इरोड के एक भक्त ने यह नींबू 35 हजार रुपए में खरीदा।
हालांकि यह पहला मौका नहीं है, इससे पहले भी ऐसी ही नीलामी हो चुकी है। 2019 में विल्लुपुरम के पास रथिनावेल मुरुगन मंदिर में 9 नींबू 1.03 लाख रुपए में बेचे गए थे।
क्यों खास था यह नींबू पझापूसियन मंदिर के पुजारी ने नीलाम किए गए नींबू को भगवान शिव के सामने रखा था। इसके बाद एक छोटी सी पूजा की थी। इसके बाद भक्तों की मौजूदगी में इसे उस व्यक्ति को लौटा दिया जिसने नीलामी में सबसे अधिक बोली लगाई थी।
ऐसा माना जाता है कि जो व्यक्ति सबसे ऊंची बोली लगाने में सफल होता है और नींबू प्राप्त करता है, उसे आने वाले सालों में धन और अच्छे सेहत का आशीर्वाद मिलता है।
तिरुवनैनल्लूर में भी होती है नींबू की नीलामी तिरुवनैनल्लूर के बालथंडायुथपानी मंदिर में इष्टदेव मुरुगा के भाले पर कील लगे नींबू की नीलामी करने की प्रथा है। त्योहार के पहले 9 दिनों के दौरान हर दिन एक नींबू पर कील लगाई जाती है। इसके बाद आखिरी दिन इनकी बोली लगती है। 2016 में इस मंदिर में पहले दिन के नींबू की कीमत 39 हजार रुपए थी।
बनारस में नींबू के दाम कम करने हुई थी तंत्र पूजा
2022 में नींबू के दाम में कमी लाने के लिए वाराणसी के देवी मंदिर में तंत्र पूजा की गई थी। यह पूजा भगत सिंह यूथ फ्रंट के अध्यक्ष हरीश मिश्रा ने स्थानीय लोगों के साथ मिलकर की थी। पूजा के लिए सिगरा क्षेत्र में मां आदिशक्ति के मंदिर में नींबू के साथ तंत्र विधान किया गया था। जिस समय यह पूजा की गई थी, उस समय एक नींबू 15 रुपए का बिक रहा था।
–SUBHAM—
TAGS- TEMPLE, LEMON, AUCTION, 285 YEAR OLD, SHROPSHIRE
Sankha Conch in Hinduism – Part 2 (Post No.13,081)
Hindus blew Chanks in London Demo. against Anti Hindu BBC.
Why is that Dakshinavarta (Valampuri) is considered holy? Hindus invented the clockwise system. Anything clockwise is holy in Hinduism. They do all auspicious things by going round in the clockwise direction ; if it is temple they go round the god in clockwise direction. They use only right hand in all temple rituals. Going clockwise is called Pradakshina; that is you stand facing sun in the east and turn Dakshina/South. So the very word Pradakshina shows that you turn in clockwise direction. Only in funeral ceremony they do Apradakshina (anti- clockwise). Another reason is rarity; in Nature we have less Dakshina Avarta (Right whorl) Sankhas/conches/shells.
The Indian chank Turbinella pyrum is a shell with special meaning in India. Its transformation into a shell trumpet is accomplished by simply knocking off its apex. It is found only in Indian ocean around Andaman Islands and Gulf of Mannar.
A reversed Chank is valuable because it is extremely rare. Hindus call it right whorled Chanks; but biologist call it left handed chanks because they look it from different angle (topsy turvy). These conches/ Chanks are encased in gold or silver and kept in temples for use. They have stands embedded with precious stones. Cheap varieties are available from South Africa and Florida (USA); they are not smooth ones found in temples but with thorny edges.
xxxxx
In the Vedas
Valampuri = Dakshinaavarta Sankha/Chank/Conch
Following information is taken from Wisdom Library
Śaṅkha (शङ्ख) or Śaṅkhamaṇi refers to one of the Maṇis (protection amulets) mentioned in the Atharva-veda. Maṇis refer to small round objects made from natural plant parts or from the solid coverings of animal bodies. It has the properties of being an amulet for protection and warding off evil spirits. or as an herb for treating illnesses. Sudev Krishna Sharman G. listed 9 types of Maṇi [e.g., śaṅkha-maṇi [sangkhamani]—means pearl from the conch shell (Strombus gigas or Conch Pearl)] according to the Atharvaveda including specifying assumptions about the meaning.
Xxx
In Tamil Houses
Sankha Nidhi and Padma Nidhi are two treasures of Kubera. Tamil houses , particularly, Chettiar community business keep the symbols on main doors of their palatial houses.
Kubera’s Nine Treasures
Valampuri Chank- Cheap Variety
Śaṅkha (शङ्ख, “conch”):—One of the nine symbols representing the cosmic principles of the universe, according to the Pāñcarātra literature. These nine weapons and ornaments symbolize the principles which they represent as the presiding deity. The Conch (śaṅkha) represents sāttvic ahaṃkāra (‘virtuous and rightous egoism’).
Śaṅkha (शङ्ख) or Śaṅkhamudrā is the name of a mudrā described in the Īśvarasaṃhitā 31.33.—Accordingly, “the left thumb shall be grasped with the right fist. The fingers in the left hand are to be placed on those of the right. The tip of the left forefinger shall mutually adhere face to face with the right. This is śaṅkhamudrā when it is on the back”. Mūdra (eg., Śaṅkha-mudrā) is so called as it gives joy to the tattvas in the form of karman for those who offer spotless worship, drive out the defects which move about within and without and sealing up of what is done.
Śaṅkha (शङ्ख) and Padma are the two treasures (nidhis) which dharma bears. These are intended to help those people who pursue the right course conduct in order that the pursuits (kāma and artha) would have been fruitfully taken up by them. Kāma means desires in life. Artha means wealth or economic condition. Money is required to pursue these. The two measures Śaṅkha and Padma are thus helpful for them in pursuing these goals. The Viṣvaksena-aṃhitā (XX 87-88) mentions conch, discus and yellow cloth while describing dharma.
xxxx
Musical Instrument
Śaṅkha (शङ्ख) refers to a “musical instruments” that existed in ancient Kashmir (Kaśmīra) as mentioned in the Nīlamatapurāṇa.—The Nīlamata says that the land of Kaśmīra was thronged with ever-sportive and joyful people enjoying continuous festivities. Living amidst scenes of sylvan beauty they played, danced and sang to express their joys, to mitigate their pains, to please their gods and to appease their demons.
The Nīlamata mentions Śaṅkha twice.
Xxxx
The conch represents the first manifestation of articulate language—AUM—nāda-brahman. This monosyllable contains within itself all language and meaning in a potential state. It is the seed from which speech developed—the nutshell containing the whole of knowledge and wisdom. All matter is light and vibration. All the forms of the universe are effects of the primeval sonic vibration. Thus the conch is the symbol of the origin of exist e nce. Its shape is a spiral, starting at one point and evolving into ever increasing spheres. It comes from water, the first compact element. When blown it produces the sound AUM.
Source: Shodhganga: Kasyapa Samhita—Text on Visha Chikitsa (p)
xxxx
Śaṅkha (शङ्ख) refers to one of the eight Divine Serpents visualized as the decorations (nāgābharaṇa) of Garuḍa, according to the second chapter of the Kāśyapa Saṃhitā: an ancient Sanskrit text from the Pāñcarātra tradition dealing with both Tantra and Viṣacikitsā (Toxicology).—Accordingly, text text dictates that a Garuḍa-upāsaka, the aspirant, must meditate on Garuḍa of the following form—[…] He shines with his head adorned with a crown, bedecked with jewels, handsome in every limb, with tawny eyes and tremendous speed, shining like gold, long-armed, broad-shouldered and adorned with the eight divine serpents or Nāgas [e.g., Śaṅkha form his crown]. Śaṅkha form his crown.
1Śaṅkha (शङ्ख).—Considered to be a great, sublime treasure, found in Kubera’s court. Brahmadatta, King of Pāñcāla attained heaven as he used to give Śaṅkha to good brahmins. (Śānti Parva, Chapter 234 and Anuśāsana Parva, Chapter 137). Śaṅkha appeared on earth, according to one belief, from the bones of Śaṅkhacūḍa. (For details see under Tulasī, Para 2).
Śaṅkha (शङ्ख, “conch”): a Musical Instrument.—The Jātakas mention it. In the epic war-scenes use of the śaṅkhas is very common, and we find in the Gītā the śaṅkhas of various warriors mentioned by name. Kauṭilya testifies to the use of śaṅkhas in war. The Vāyu-purāṇa, however, shows its use only in connection with the worship of Śiva by the Bhūtas.
xxxx
Source of Aum
The conch (Śaṅkha) in Viṣṇu’s upper left hand represents the first manifestation of articulate language— AUM— nāda Brāhman. This monosyllable contains within itself all language and meaning in a potential state. It is the seed from which speech developed — the nutshell containing the whole of wisdom.
All the forms of the universe are effects of the primeval sonic vibration. Thus the conch is the symbol of the origin of existence. Its shape is a spiral, starting at one point and evolving into ever increasing spheres. It comes from water, the first compact element. When blown it produces the sound AUM.
xxxx
In Mathematics
Śaṅkha (शङ्ख) refers to a “quintillion” (1,000,000,000,000,000,000) in various lists of numeral denominations, according to gaṇita (“science of calculation”) and Gaṇita-śāstra, ancient Indian mathematics and astronomy.—We can definitely say that from the very earliest known times, ten has formed the basis of numeration in India. While the Greeks had no terminology for denominations above the myriad (104), and the Romans above the milk (103), the ancient Hindus dealt freely with no less than eighteen denominations [e.g., śaṅkha]. Cf. Yajurveda-saṃhitā (Vājasanyī) XVII.2; Taittirīya-saṃhitā IV.40.11, VII.2.20.1; Maitrāyaṇī-saṃhitā II.8.14; Kāṭhaka-saṃhitā XVII.10, XXXIX.6; Anuyogadvāra-sūtra 142; Āryabhaṭīya II.2; Triśatikā R.2-3; Gaṇitasārasaṃgraha I.63-68.
xxxx
Śaṅkha (शङ्ख, “conchshell”) is a Sanskrit word referring to a musical instrument, to be sounded during the ceremony of “laying the foundation” of the playhouse (nāṭyamaṇḍapa), according to the Nāṭyaśāstra 2.35-37.
இந்த நூலில் அகரவரிசைப்படி மூலிகைகள் கொடுக்கப்பட்டுள்ளன.
சென்ற பகுதியில் 150வரை பார்த்தோம் ;இதோ தொடர்ச்சி………
PART 16
xxxxx
முனிசாமி முதலியார் சொல்லும் மூலிகை அதிசயங்கள்—16
xxxxx
க
151.மூலச்சூடு தணிய
151. கற்றாழைச் சோறும் ஆவின் பாலும் கலந்து காலை மாலை புன்னைக்காயளவு உண்டு வந்தால் மூலச்சூடு தணியும். விந்து கட்டும் ; சொறி நமை சோகையிவை தீரும் .
xxxxx
152 லிங்க வீக்கத்திற்கு
கற்றாழைச் சோற்றை ஏழுதரம் கழுவியெடுத்து கொருக்குரிணம் கண்டு … ற்குமேல் வீக்கமுண்டாயிருக்கும் லிங்கத்தின் மீது ஒரு ராத்திரி வைத்துக்கட்ட வாடிப்போகும் .
xxxx
153. பிள்ளைகள் அடித்தள்ளினதற்கு
கரிசலாங்கண்ணியும் பழம்புளியும் சரியிடைவைத்தறைத்து கெச்சக்கரவு அல்லது புன்னைக்காயளவு எட்டு நாள் கொடுக்கத் தீரும்.
xxxx
154. சீத சுரத்திற்கு
கண்டங்கத்திரி சீந்தில் தண்டு தாமரை வளையம் மூன்றும் கிஷாயம் வைத்து சுக்கு கோரைக்கிழங்கு பொடி செய்து கொஞ்சம் கொடுக்கவும்; இப்படி 2-3 வேளை கொடுக்கத் தீரும் .
xxxx
155.விக்கல் வாந்தி சுரத்திற்கு
கண்டங்கத்திரி விரை அமுக்குரா சமூலம் திப்பிலி இவை சமநிடை போட்டு கிஷாயம் வைத்து தேன் முலைப்பால் விட்டுக் கொடுக்கத் தீரும்.
xxxx
156.பல்வலிக்கு
கண்டங்கத்திரி சமூலத்தைச் சுட்டுக்கரியாக்கி பொடித்து வைத்துக்கொண்டு அந்தி சந்தி பல் துலக்கி வந்தால் பல் வலி சாந்தியாகும்.
xxxx
157.பீனிசத்திற்கு தைலம்
கண்டங்கத்திரி பழம் துளசி வெற்றிலை இவைகளின் சாறு கஞ்சா கிஷாயம் நல்லெண்ணெய் வகைக்கு படி அறைத்து ஒன்றாய் கலந்து காய்ச்சி வடித்து தலை முழுகி வர ரத்த பீனிசம், சிராய் பீனிசம் இவை தீரும்; இச்சா பத்தியம்.
xxxx
158.சுரத்தின் பேரில் கொடுக்கும் பேதி கிஷாயம்
கற்றாழைச் சருகு வேம்பின் பட்டை கடுக்காய் கார் கோலரிசி இவைகளை சிதைத்துக் கிஷாயம் செய்துகொடுக்க இரண்டோரு விசை விரோசனமாகி சுரம் தணியும்.
xxxx
159.உட்சுரம் கால் எரிவுக்கு
கற்றாழைச் சாறு நெல்லிக்காய் சாறு முசுமுசுக்கைச் சாறு வகைக்கு அரைக்கால்படி நல்லெண்ணெய் ஒரு படி அதிமதுரம் ஒரு பலம் அறைத்துபோட்டுக் காய்ச்சி முழுகிவந்தால் நிவர்த்தியாகும்
xxxx
160.அண்ட வாய்வுக்கு
கழச்சிப்பருப்பு வெள்ளுள்ளி முருங்கைப்பட்டை சுக்கு கருங்காணம் வகைக்கு இரண்டு களஞ்சி எடுத்து இடித்து ஒரு படி தண்ணீரில் போட்டு அரைக்கால் படியாகக் காய்ச்சி இறக்கிக் கொடுக்கவும். இப்படி ஆறு வேளை கொடுக்க சாந்தியாகும்
இதுவுமது
கழச்சிப்பருப்பு சித்திர மூல வேரின் பட்டை மாவிலிங்கம் வேர்ப்பட்டை, வகைக்கு பலம் ஒன்றெடுத்து இடித்துப்பொடித்து அண்டவெள்ளைக் கருவால் கிளறி களஞ்சிக் காயளவு கொடுக்க சாந்தியாகும் .
கர்மபாஷோச்சேத் – அதாவது கர்ம விதிகளிலிருந்து விடுதலை என்ற முக்கியமான அத்தியாயம் யோக வாசிஷ்டத்தில் விரிவாக விளக்கப்படுகிறது.
1. கர்மபல நியம:
2.
கர்மத்தைத் தொடர்ந்து வரும் பலன்கள்
இதில் கர்ம ரகசியம் விரிவாக விளக்கப்படுகிறது.
ந ச ஷைலோ ந தத்வியோம ந சோப்பிதஸ்ச ந விஷ்டபம்|
அஸ்தி யத்ர பலம் நாஸ்தி க்ருதநாமாத்மகர்மணாம் ||
செய்யப்பட்ட ஒரு கர்மத்திலிருந்து அதன் விளைவு அல்லது பலனிலிருந்து தப்பிக்க ஒரு மலையும் இல்லை, ஒரு வானமும் இல்லை, ஒரு கடலும் இல்லை, ஒரு சொர்க்கமும் இல்லை.
அதாவது கர்மம் ஒன்றைப் புரிந்து விட்ட பின்னர் ஒருவனால் அது தரும் பலனிருந்து எங்கு சென்றாலும் விடுதலை பெற முடியாது. செய்ததற்கான பலனை அனுபவித்தே ஆக வேண்டும்.
ஐஹிகம் ப்ராவதனம் வாபி கர்ம யத்ரசித்தம் ஸ்புரத் |
பௌருஷோசௌ பரோ யத்னோ ந கதாசன நிஷ்பல: ||
பிரகாசிக்கின்ற ஒரு செயலானது, இந்த உலகத்தில் செய்தாலும் சரி அல்லது பூர்வ ஜென்மத்துடன் தொடர்பு கொண்டிருப்பதாக இருந்தாலும் சரி, அது பலனைத் தரும்போது அந்த உயரிய மனித முயற்சியானது ஒரு போதும் பலனை அளிக்காமல் போகாது.
3. கர்ம ஸ்வரூபம்
கர்மத்தின் இயற்கை
க்ரியாஸ்பந்தோ ஜகத்யஸ்மிமன்கர்மேதி கதிதோ புதை: |
பூர்வ தஸ்ய மனோ தேஹம் கர்மாதஸ்சித்தமேவ ஹி ||
அறிஞர்களால் இந்த உலகில் செயல்களின் இயக்கமானது கர்மம் என்று விளக்கப்படுகிறது. முதலில் மனமே அதன் உடலாக இருந்தது. (அதாவது செயலானது மனதில் முதலில் உதிக்கிறது) ஆகவே செயல் என்பது மனமே தான்.
மனமே அனைத்து கர்மங்களுக்கும் காரணம் என்பது இங்கு விளக்கப்படுகிறது.
மானசோயம் சமுத்தமேஷ: கலாகலநரூபத: |
ஏதத்தகர்மணாம் பீஜம் பலமஸ்யைவ வித்யதே ||
இயக்கத்தின் புரிதல் பற்றிய இயற்கையினால், செயலின் விரிவு மனதைச் சார்ந்து இருக்கிறது. இதுவே அந்த செயல்களுக்கான விதையாகும். அதன் பலன் (அல்லது விளைவு) இந்த மனதிற்கே சம்பவிக்கிறது.
கர்மபீஜம் மன:ஸ்பந்த: கத்யதேதானுபூயதே |
க்ரியாஸ்து விவிதாஸ்தஸ்ய ஷாகாஸித்ரபலாஸ்தரோ: ||
கர்மத்தின் விதையானது மனதின் இயக்கமே ஆகும். அது அப்படித்தான் என்று பிரகடனப்படுத்தப்படுகிறது. அனுபவமாகவும் கூட ஆகிறது. வெவ்வெறு உடல் சம்பந்தமான இயக்கங்கள் அந்த மரத்தின் வெவ்வெறு பழங்களைத் தரும் கிளைகளாகும்.
மனத்தில் எண்ணங்கள் எழுகின்றன. அது கர்மத்தில் முடிகிறது. வெவ்வெறு எண்ணங்கள் வெவ்வேறு உடல் இயக்கங்களைச் செய்ய கர்மம் என்னும் மரத்தின் பல்வேறு கிளைகளாக ஆகின்றன. அந்தக் கிளைகளில் செய்கைக்குத் தக்கவாறு வெவ்வேறு பழங்கள் விளைகின்றன.
மிகத் தெளிவாக மனமே அனைத்திற்கும் ஆதி காரணம் என்று இங்கு விளக்கப்படுகிறது.
ஒரு கர்மத்தைச் செய்து விட்டு அதன் பலனிலிருந்து தப்பி விடலாம் என்று யாரும் எண்ணக் கூடாது. ஏனென்றால் அந்தக் கர்மத்தைச் செய்தவன் எங்கு சென்றாலும் அது பூமியில் உள்ள மலையோ, கடலோ அல்லது வானமோ ஏன் சொர்க்கமோ கூட சென்றாலும் அவனால் செய்த கர்மத்தின் விளைவிலிருந்து தப்பிக்க முடியாது.
Shankha/ Conch in Hinduism – Part 1 (Post No.13,077)
There are very interesting beliefs and uses of Conch in Hinduism.
Hindus use Conches for making warning sounds or auspicious sounds. They use it in FIVE occasions:
1.To start a war (as we see in the Bhagavad Gita; all commanders blew the conches at the start of the great Mahabharata war. It is in Tamil literature as well)
2.Temple functions. Even today the blowing of Shanka and Ringing of bells take place during the Arti Time.
3.During Hindu Weddings. Andal’s Tamil poems confirm it. But today only Bengali Hindus follow this custom.
4.Funeral Ceremonies: When the dead boy is taken to crematorium blowing of the conch takes place.
5.Protest Meetings: To protest any particular action they blow conches to attract attention.
Anti BBC Protest
Last year I had been to Anti BBC Demonstration in Central London. It was organised by Patriotic Hindus against BBC’s mischievous propaganda about Hindus and India. Two protestors came with conches and blew them now and then.
Tamil saint Warning
Great Tamil saint Pattinathar lived abut 1000 years ago. He warned Tamils to remember three occasions when the conch is sounded. And he asked all devotees to think of God Shiva before the third Conch sound is done.
The first of the chanks feeds with milk The second shackles us with women of dense locks; The third is sounded to announce our death. How much, Oh, how much is the weal of worldly life?
The first Chank or Sankha is used by mothers to feed the child with milk.
The second sound is heard in weddings.
The third sound is heard when the dead body is taken to crematorium.
xxxx
In the Bhagavad Gita
Hindu Gods Vishnu and Varuna hold Sankha (in Tamil Sangu) in their hands.
The great conch that Vishnu holds is called Paanchajanya.
Not only Vishnu’s conch has a name, but also all Pandava conches have names. It is in the Bhagavad Gita.
Translation: Shri Krishna Maharaj blew a conchshell named Panchjanya; Arjun blew a conchshell named Devdutt, and the doer of horrifying deeds, Bheemsen blew a great conchshell named Paundr.
Translation: Kunti’s son, King Yudhishthir blew a conchshell named Anantvijay, and Nakul and Sahdev blew conchshells named Sughosh and Manipushpak.
xxxx
CONCH WONDER IN TAMIL TEMPLE
Tirukazukundram near Chengalpattu in Tamil Nadu is famous for two things. The temple in the village is attributed to Lord Shiva called Veda Girishwar. The town name in English is Holy Eagle Hill.
The temple at the top of the hill was visited by two eagles everyday at a particular time to eat the Rice Prasad (holy offering to god). It went on for hundreds of years, but recently the eagles stopped visiting for unknown reasons. The sighting of the eagles every day was recorded in 150 year old books and records.
The second wonder is sighting of conches in the temple tank at the foothills in regular intervals of almost 12 years. The temple records show the conches were washed away to the banks of the tank on 18 July, 1908, 26th June 1919, 1939, 1952, 1976, 1988, 1999, August 2011 and now in September 2024.
Lord Shiva is called Abhisheka Priya (one who is fond of bathing or anointing) and Lord Vishnu is called Alankara Priya (one who is fond of Decorations and Dressing). Following this dictum all big Shiva temples store 1008 conches for doing ritual bathing of Shiva or Shiva Linga with Ganges water (Abisheka) in the month of Kartika. Every year on all Mondays (Kartik Somavar) of that month, abisheka is done. People throng the temples to have the darshan at that time.
xxxx
The very word Conch is English is derived from Sanskrit word Sankka; The letter C is pronounced in English as S/C and K ( as in Charles and Character). Tamils also use the same Sanskrit word in Tamilized form Sangu. Tamil grammar bans Sa as initial letter of any Tamil word. So all SA letered words in Tamil are from Sanskrit.
xxxx
Conches (Shanka in Sanskrit) have been used by the Hindus for thousands of years as money, musical instrument, decorative art pieces and objects of worship. We get them from the sea. Most of the conches are anti clockwise. But very rarely we get clockwise conches and they are called Dakshinavarta Shanka ( In Tamil ‘Valampuri’). This means right whorl or clockwise whorl. They are more valuable and holier than the normal ones. The type of conches used by the Indians is ( Turbinella Pyram) coming from Indian Ocean. But cheaper varieties are available from South Africa.
xxxx
These sacred conches were on the flags of the Hindu Kings once. Travancore Maharaja had this on his flag. It is considered one of the Eight Auspicious symbols of Buddhists. Tibetans and Chinese keep them in the Buddhist Viharas. Many of them are covered with gems, gold and silver plates. Of late these have been auctioned by big Western auction houses for thousands of dollars. Museums around the world have acquired such conches.
Tamil and Vedas 