Except Manu, Whole World treated Women with Contempt! – Part 2
We saw how Manu praised women sky high in the Manu Smrti in the first part. Like Manu, one hundred percent support is seen in Tamil poet Bharatiya’rs poems. In between Rig Veda and modern times, Kamban, Kalidasan and others supported and opposed them on certain grounds. Tamil Veda author Valluvar praised them as housewives and criticised them as courtesans or prostitutes. Only Bharatiyar stands above all in praising women.
****
There are more quotations from Shakespeare :
“Make the doors upon a woman’s wit, and it will out at the casement; shut that, and ’twill out at the key-hole; stop that, ’twill fly with the smoke out at the chimney” is a line from As You Like It by William Shakespeare. It appears in Act 4, Scene 1.
Meaning
ROSALIND
If she wasn’t wise, she wouldn’t have the wits to act so badly. The wiser the woman, the more wayward she is. Lock the doors on a woman’s wit, and it will fly out the window. Shut the windows, and it will escape through the keyhole. Stop up the keyhole, and it will fly out the chimney with the smoke.
****
—But, mistress, know yourself. Down on your knees
And thank heaven, fasting, for a good man’s love
,For I must tell you friendly in your ear,
Sell when you can; you are not for all markets.
Cry the man mercy, love him, take his offer.65
Foul is most foul, being foul to be a scoffer.—
So take her to thee, shepherd. Fare you well.
– As You Like It
[To PHOEBE] But mistress, know yourself. Get down on your knees and thank heaven for giving you a good man’s love. I must tell you as a friend that you should sell while you can, for you won’t have buyers for long. Ask for this man’s mercy, love him, and take his offer. Ugliness is at its worst when it is scornful of others.
****
I know a wench of excellent discourse,
Pretty and witty, wild and yet, too, gentle.
There will we dine. This woman that I mean,
My wife—but, I protest, without desert—
Hath oftentimes upbraided me withal;
To her will we to dinner. [to ANGELO] Get you home
And fetch the chain; by this I know ’tis made.
Meaning
I know a girl who’s a great conversationalist, pretty and witty, wild and gentle at the same time. We’ll dine with her. My wife has often complained to me about this woman when I didn’t deserve it. Now we’ll go to her place for dinner.
****
The following passage is from Shakespeare’s Antony and Cleopatra IV.15.
CLEOPATRA
No more, but e’en a woman, and commanded
By such poor passion as the maid that milks
And does the meanest chares. It were for me
To throw my sceptre at the injurious gods;
To tell them that this world did equal theirs
Till they had stol’n our jewel. All’s but naught;
Patience is scottish, and impatience does
Become a dog that’s mad: then is it sin
To rush into the secret house of death,
Ere death dare come to us? How do you, women?
What, what! good cheer! Why, how now, Charmian!
My noble girls! Ah, women, women, look,
Our lamp is spent, it’s out! Good sirs, take heart:
We’ll bury him; and then, what’s brave, what’s noble,
Let’s do it after the high Roman fashion,
And make death proud to take us. Come, away:
This case of that huge spirit now is cold:
Ah, women, women! come; we have no friend
But resolution, and the briefest end.
death proud to take us. Come, away: This case of that huge spirit now is cold: Ah, women, women! come; we have no friend But resolution, and the briefest end.
Meaning
CLEOPATRA
I am no longer a queen but just an ordinary woman. I am overpowered by the same unworthy emotions as any milkmaid who performs the humblest chores. It would be more fitting for me to hurl my scepter at the gods who have injured me and tell them that this earthly world was as good as their divine world until they stole away the greatest man. Everything is worthless. It is idiotic to be patient and endure things calmly, and to become impatient is quickly to become like a mad dog. In that case, is it really sinful to rush towards death before death comes to us naturally? How are you, my women? What, what, be cheerful! Why, how are you doing there, Charmian? My noble girls! Ah, women, women! Look, our lamp has run out of oil, it’s gone out. Good women, take heart. We’ll bury him, and then, whatever is brave or noble, we’ll do it in the noble Roman style, and die so nobly that death will be proud to take us. Come, away. The body that contained that great spirit is now cold. Ah, women, women! Come. The only thing that can help us is determination, and the quickest possible death.
****
YORK Thou art as opposite to every good, As the Antipodes are unto us, Or as the South to the Septentrion. O tiger’s heart, wrapped in a woman’s hide, How couldst thou drain the life-blood of the child, To bid the father wipe his eyes withal, And yet be seen to bear a woman’s face? Women are soft, mild, pitiful, and flexible; Thou stern, obdurate, flinty, rough, remorseless.
–Henry IV
Meaning
Oh, you have a tiger’s heart wrapped in a woman’s skin! How could you drain the blood of a child and make the father wipe his eyes with it, and still appear to have a woman’s face? Women are soft, mild, compassionate and yielding. You are stern, stubborn, hard, violent and without remorse. You ask me to be angry? Well, now your wish will come true. Do you want me to cry? Well, now you’ll get what you want.
*****
Portia
I would have had thee there and here again
Ere I can tell thee what thou shouldst do there.
[Aside] O constancy, be strong upon my side;
Set a huge mountain ‘tween my heart and tongue!
I have a man’s mind, but a woman’s might.
How hard it is for women to keep counsel!
[To Lucius] Art thou here yet?
Meaning
PORTIA
I want you there and back again before I can even tell you what you should do there.
[To herself] Oh, willpower, support me so that I do not say what I know in my heart! I have a man’s mind, but only a woman’s strength. How hard it is for women to keep secrets!
****
“A woman, naturally born to fears” is a line from King John by William Shakespeare. It appears in Act III, scene 1, and is part of a line that continues, “A widow, husbandless, subject to fears”.
Thou shalt be punish’d for thus frighting me,
For I am sick and capable of fears,
Oppress’d with wrongs and therefore full of fears,
A widow, husbandless, subject to fears,
A woman, naturally born to fears;
—King John
Meaning
You will be punished for frightening me in this way, because I am sick and easy to scare and I’m a woman, naturally afraid.
****
Down from the waist they are centaurs,
Though women all above.
But to the girdle do the gods inherit.
Beneath is all the fiends’; there’s hell, there’s
darkness,
There’s the sulphurous pit— burning, scalding,
Stench, consumption! Fie, fie, fie, pah, pah!
Give me an ounce of civet, good apothecary,
To sweeten my imagination.
There’s money for thee.
—King Lear
From the waist down women are lecherous centaurs, though they’re chaste up above. God only gets the woman down to her belt—below that belongs to the devil. That part is hell, darkness, the lake of fire—burning, scalding, stench, sickness! Shame, shame, shame, ah, ah! Give me a strong perfume to sweeten my imagination, good pharmacist. There’s some money for you.
To be continued……………………….
–subham–
Except Manu, Whole World , Women , Contempt! – Part 2, Shakespeare’s, Quotes, on Women, Woman, Bharatiyar
ரிக் வேத சம்ஹிதை முழுவதையும் மொழிபெயர்த்து பெரிய சாதனை நிகழ்த்த வேண்டும் என்று எண்ணி, முதல் மண்டலத்தை லத்தீன் மொழியில் மொழிபெயர்த்த ஜெர்மானிய அறிஞர் , பிரெடெரிக் ரோசன் முப்பத்திரண்டு வயதில் இறந்ததால் அவரது கனவு நிறைவேறவில்லை. ஆயினும் ஜெர்மனியில் ஹனோவரில் பிறந்து லைப்சிக் பல்கலைக் கழகம், பாரிஸ் முதலிய இடங்களில் சம்ஸ்க்ருதம், அராபிக்,பாரசீகம், ஹிந்துஸ்தானி மொழிகளைக் கற்று லண்டனில் வேலை பார்த்து, இண்டாலஜி – இந்தியவியலில் — ஒரு சிறப்பிடம் பெற்றார்.
அவரது குரு FRANZ BOPP பிரான்ஸ் பாப் AND SILVESTRE DE SAZY
பார்த்த வேலைகள் – UNIVERSITY COLLEGE, LONDON சம்ஸ்க்ருத பேராசிரியர்.
எழுதிய அல்லது மொழிபெயர்த்த நூல்கள் –
SANSKRIT ROOTS IN ALPHABETICAL ORDER WITH EXAMPLES
RIGVEDA SPECIMEN
THE HINDOOS
EDITED BENGALI AND SANSKRIT DICTIONARY
EDITED THE ALGEBRA OF MOHAMMED BEN MUSA
BOOK ON INDIAN LAW
LATIN TRASLATION OF RIG VEDA, FIRST BOOK
ரோசன் செய்த பணிகள் பிற்காலத்தில் வந்த மாக்ஸ்முல்லர் முதலியோருக்கு முன்னோடியாக அமைந்தது.
சட்டத்துறையில் வல்லுனரான தந்தையிடம் முதலில் கற்று, காட்டிங்கன், லைப்சிக் நகரங்களில் உயர் கல்வி பெற்றார். . தந்தை வீட்டுக்குச் சென்ற பொழுது ஸம்ஸ்க்ருதத்தில் ஆர்வம் ஏற்பட்டு, குழந்தைகளுடன் மஹாபாரதத்தைப் படித்தார்.
பின்னர் பிரான்ஸ் பாப், சில்வஸ்டர் சசி ஆகியோரைச் சந்தித்து ஸம்ஸ்க்ருத இலக்கணத் துறையில் புகுந்தார். ஸம்ஸ்க்ருத வேர்ச் சொற்களை அகர வரிசையில் தொகுத்து எடுத்துக் காட்டுகளையும் கொடுத்தார் .
லண்டனுக்கு வந்து யூனிவர்சிட்டி காலேஜில் பேராசிரியராகப் பணியாற்றினார்.
சம்ஸ்க்ருதம் கற்றவுடன் வேதங்களை படித்தால்தான் அந்த மொழியின் மஹிமை புரியும் என்று கருதி இலக்கணத்தை விட்டு வேதக் கல்வியில் நுழைந்தார். சாயன பாஷ்யம் , பாணினியின் வியாகரணம், யாஸ்கரின் மொழியியல் நூல்/ நிருக்தம் ஆகியவற்றின் துணையுடன் ரிக்வேதத்தை மொழிபெயர்க்கத் துவங்கினார். பேராசிரியர் பதவியை ராஜினாமாச் செய்துவிட்டு ஜெர்மன் மொழியைக் கற்பித்து பொருள் ஈட்டினார். ஏற்கனவே வெளியான இந்துக்கள் THE HINDOOS , வங்காளி- சம்ஸ்க்ருத அகராதி, முகமது மூஸாவின் அல்ஜீப்ரா முதலிய நூல்களை எடிட் செய்து– முறையாகத் தொகுத்து- வெளியிட்டார் கோல்ப்ரூக் எழுதிய கட்டுரைகளையும் தொகுத்து வெளியிட்டார். பிரிட்டிஷ் மியூசியத்தில் இருந்த சிரியாக் மொழி சுவடிகளின் அட்டவணையைத் தயாரித்துக் கொடுத்தார் . இவரது சில நூல்களும் கட்டுரைகளும் அச்சில் ஏறவில்லை ரிக்வேதத்தின் முதல் மண்டல லத்தீன் மொழி நூல் மட்டும் 1968 ல் வெளியானது நாலாவது மண்டலத்துக்கு நோட்ஸ்- குறிப்புகள் – எழுதி தயாராக இருந்த நிலையில் உயிர் நீத்தார் . இது இந்தியவியல் துறைக்கு பெரும் இழப்பு.
ஒரு ஏழை நெசவாளர் குடும்பத்தில் பிறந்த ஹென்றிச் எவால்டு அரசியலில் ஈடுபட்டதால் மேலும் ஆறு பேராசிரியர்களுடன் காட்டிங்கன் பல்கலைக்கழத்திலிருந்து பணி நீக்கம் செய்யப்பட்டனர். அவர் பைபிளையும், இஸ்ரேல் வரலாற்றையும், எபிரேய மொழி இலக்கணத்தையும் எழுதி புகழ்பெற்றார். ஹனோவர் நகரில் அரசியல் சட்ட நீக்கத்தை எதிர்த்து கையெழுத்திட்டதால் காட்டிங்கன் எழுவர் GOTTINGEN SEVEN டிஸ்மிஸ் செய்யப்பட்டனர். பின்னர் அவர் ட்யூபங்கன் பல்கலைக் கழகத்தில் பேராசிரியராகப் பதவி ஏற்றார்.
ஹனோவர் ராஜாவுக்கும் பிரஷ்யா ராஜாவுக்கும் ஏற்பட்ட மோதலில் இவர் ஹனோவருக்கு ஆதரவு தெரிவித்ததால் சொற்பொழிவு ஆற்றும் உரிமைகளை இழந்தார்
ஸ ம்ஸ்க்ருத மொழியின் பழைய யாப்பிலக்கணம், காளிதாசரின் ஸ்ருதபோத நூலின் யாப்பு, சாதகப் பறவை மீதான கவிதை, பரனுப் BURNOUF சுவடிகளின்படி பாகவத புராணம் என்பது இவரது கட்டுரைகள். அனைத்தும் கீழ்த்திசை ஆய்வுப் பத்திரிகையில் வெளியானது
GEORG HEINRICH AUGUST EWALD 1803-1875
பிறந்த தேதி -16-11-1803
பிறந்த ஊர் – GOTTINGEN
இறந்த தேதி – 4-5-1875
கல்வி கற்ற இடம் – GOTTINGEN UNIVERSITY
பார்த்த வேலைகள் – TUEBINGEN UNIVERSITY பேராசிரியர்.
எழுதிய அல்லது மொழிபெயர்த்த நூல்கள் –
HEBREW GRAMMAR,
HISTORY OF ISRAEL
INDIAN MANUSCRIPTS IN TUEBINGEN UNIVERSITY LIBRARY
KALIDASA’S SHRUTABODHA
INDIAN POEM ON THE CATAKA BIRD
BHAGAVATA PURANA
பிரஷ்ய அரசுக்கு எதிராக அவதூறு கற்பித்ததாக, இவர் மீது குற்றச்சாட்டுகள் எழுந்தன. ஆயினும் இவர் இஸ்ரேல், பைபிள், ஹீப்ரு முதலிய துறைகளில் செய்த ஆய்வுகள் இவருக்குச் சிறப்பிடம் பெற்றுத் தந்தன.
–SBHAM—
TAGS- ரிக் வேத சம்ஹிதை, பிரெடெரிக் ரோசன், யாப்பிலக்கணம் , ஹென்றிச் எவால்டு, GEORG HEINRICH AUGUST EWALD, FRIEDRICH BALLHORN ROSEN
Pictures are taken from various sources for spreading knowledge.
this is a non- commercial blog. Thanks for your great pictures.
tamilandvedas.com, swamiindology.blogspot.com
xxxx
மாலைமலர் 25-9-24 இதழில் வெளியாகியுள்ள கட்டுரை! இரு பகுதிகளாக இங்கு வெளியிடப்படுகிறது.
ஜகதீஷ் சந்திர போஸ்! – 2
ச. நாகராஜன்
தாகூருக்கு கடிதம்
ரவீந்திர நாத் தாகூர் ஜகதீஷ் சந்திர போஸை மிகவும் போற்றினார்.
லண்டனிலிருந்து 1900ஆம் ஆண்டு லண்டனிலிருந்து போஸ் தனது மன வேதனையை ரவீந்திர நாத் தாகூருக்கு ஒரு கடிதம் மூலமாகத் தெரிவித்தார்,இப்படி : “நீங்கள் நான் எதிர்கொள்ள வேண்டிய கஷ்டங்களை அறிய மாட்டீர்கள். உங்களால் கற்பனையே செய்ய முடியாது. ‘தாவர உணர்வு’ பற்றிய எனது கட்டுரையை சென்ற மே மாதம் ராயல் சொஸைடியில் வெளியிடப்படுவதை வாலர் மற்றும் சாண்டர்ஸன் ஆகிய இருவரும் தடுத்து நிறுத்தினர். ஆனால் வாலர் அதைத் தனது பெயரில் நவம்பர் மாதம் வெளியிட்டுக் கொண்டார். எனக்கு இத்தன நாள் வரை அது தெரியாமலேயே இருந்தது. நான் மிகவும் நொந்து போயிருக்கிறேன். பாரதபூமியின் தூசியைத் தொட்டு வாழ்க்கையின் உற்சாகத்தை மீண்டும் பெற இப்போது இந்தியா வர விரும்புகிறேன்.”
க்ரஸ்கோகிராப் கருவி
தாவரங்களுக்கு உணர்ச்சி உண்டு என்பதைக் காட்ட க்ரஸ்கோகிராப் (Crescograph) என்ற கருவியை அவர் வடிவமைத்தார். தாவரத்தின் வளர்ச்சியை மிக நுட்பமாக, நுணுக்கமாக இது காட்டும். அதாவது ஒரு லட்சத்தில் ஒரு பங்கு என்ற அளவிற்கு மிக நுண்ணிய அளவில் தாவரத்தின் வளர்ச்சியை இது காட்டியதால் உலகமே வியந்து அவரை ஆச்சரியத்துடன் பார்த்தது. அவரது கருவி தாவரம் அசையும் போது அதுவும் அசைந்து துல்லியமாக தாவர இயக்கத்தைக் காட்டியது.
இந்திய துணைக்கண்டத்திலிருந்து விஞ்ஞானக் கண்டுபிடிப்பிற்காக முதன் முதலாக ஒரு பேடண்டைப் பெற்றவர் அவரே. பிரபல விஞ்ஞானிகளான டெஸ்லா, மார்கோனி, போபாவ் ஆகியோர்களுக்குச் சமமாக இந்த சாதனையை அவர் நிகழ்த்திக் காட்டினார். எவ்வளவோ பேர் தடுத்தும் கூட அவர் முன்னேற்றத்தைத் தடுத்து நிறுத்த முடியவில்லை. 1920இல் ராயல் சொஸைடிக்குத் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டு அதில் அறிவியலில் கௌரவிக்கப்பட்ட முதல் இந்தியர் என்ற பெருமையையும் பெற்றார்.
சதியை முறித்த போஸ்
ஒரு முறை ‘லெக்சர் டூர்’ ஒன்றுக்காக அவர் இங்கிலாந்து சென்றிருந்தார். அவரது கண்டுபிடிப்புகளை நேரடியாகக் காண்பித்து விளக்க ஒரு கூட்டம் ஏற்பாடு செய்யப்பட்டிருந்தது. தாவரங்களைப் பிடுங்கும் போது வலியால் அவை துடிக்கின்றன என்பதையும் விஷம் கொடுக்கப்பட்டால் அவை துடிதுடித்து இறக்கின்றன என்பதையும் அவர் நேரில் காட்ட விழைந்தார்.
ஏராளமான விஞ்ஞானிகளும் பெண்கள் பலர் உள்ளிட்ட பிரபலமானவர்களும் குழுமி விட்டனர். போஸ் விஷம் அடங்கிய ஊசியை எடுத்து தாவரத்தின் மீது இஞ்ஜெக்ட் செய்தார். தாவரம் துடிதுடிக்க வேண்டும். ஆனால் ஒன்றுமே நிகழவில்லை. இதைப் பார்த்த அனைவரும் சிரிக்க ஆரம்பித்தனர். போஸோ தன் நிதானத்தை இழக்கவில்லை. யோசிக்க ஆரம்பித்தார். இந்த விஷம் தாவரத்தை ஒன்றும் செய்யவில்லை எனில் என்னையும் ஒன்றும் செய்யாது என்ற முடிவுக்கு வந்த அவர் அதே விஷத்தைத் தன் மீது ஏற்றுமாறு கூறினார்.
இஞ்செக் ஷன் ஊசி எடுக்கப்பட்ட போது அங்கு வந்திருந்தோரில் ஒருவன் தான் விஷத்திற்குப் பதில் அதே நிறத்தில் உள்ள சாயத் தண்ணிரை வைத்து விட்டதாக ஒப்புக் கொண்டான். போஸ் நிஜமான விஷத்தை எடுத்து தாவரத்தின் மீது செலுத்த அது துடி துடித்து இறந்தது. அனைவரும் பார்த்து ஆச்சரியப்பட்டனர்.
தன்னையே சோதனைக்குட்படுத்திக் கொள்ளவும் தயங்காத மேதை ஜகதீஷ் சந்திர போஸ்!
பெர்னார்ட்ஷாவின் ஆச்சரியம்!
எதையும் நேரில் பார்க்க ஆசைப்படும் பெர்னார்ட் ஷா ஒரு முறை அவரது சோதனையைப் பார்க்க வந்தார். ப்ரோமைட் கரைசலில் முட்டைகோஸ் இலையைப் போடும் போது அந்த விஷக் கரைசலில் அது துடிதுடிக்க ஆரம்பித்ததைப் பார்த்த பெர்னார்ட் ஷா அந்த பயங்கரத்தைப் பார்க்க முடியாமல் வேதனைப் பட்டார்; சோதனையை எண்ணி ஆச்சரியப்பட்டார்.
அறிவியல் புனைகதைகளில் ஆர்வம்
மிகப் பெரிய விஞ்ஞானியாக இருந்த போதிலும் கூட ஸயின்ஸ் ஃபிக் ஷன் எனப்படும் அறிவியல் புனைகதைகளை எழுதுவதிலும் அவருக்கு ஆர்வம் இருந்தது. வங்காள மொழியில் அவர் எழுதிய ‘போலடாக் தூஃபான்’ என்ற அவரது பிரபலமான கதை எப்படி ஒரு பாட்டிலில் வைக்கப்பட்டிருந்த தலைக்குத் தடவிக் கொள்ளும் எண்ணெய் ஒரு சூறாவளியைத் தடுத்து நிறுத்தியது என்பதை சுவைபடச் சொல்கிறது. எண்ணெயானது புறப்பரப்பு விசையை (Surface tension) மாற்றி நீரைத் தக்க வைத்துக் கொள்கிறது என்பது தான் கதையின் அடிப்படையான கரு. ‘நிருத்தேஷர் கஹானி’ என்ற அவரது நாவல் தான் முதன் முதலாக வங்க மொழியில் எழுதப்பட்ட ஸயின்ஸ் ஃபிக்ஷன் நாவல்!
குடும்பம்
1887-ல் அவர் அபலா (பிறப்பு 8-8-1865 மறைவு 25-4-1951) என்பவரை மணந்தார். அபலா போஸ் சிறந்த சமூக சேவகி. பெண் உரிமைகளுக்காகப் பாடுபட்டவர்.
மறைவு
1937-ம் ஆண்டு நவம்பர் மாதம் 23-ம் தேதி போஸ் மறைந்தார்.
அனைத்து உயிர்களையும் நேசியுங்கள்
தன் வாழ்நாள் முழுவதும் பல அரிய கருத்துக்களைச் சொல்லிக் கொண்டே வந்தார் போஸ்.
அவற்றில் சில:
மனமே ஒரு சோதனைச்சாலை. அதில் மறைத்திருக்கும் மாயையை விலக்கிவிட்டால் சத்தியத்தின் விதிகளைக் காணலாம்.
எல்லா உயிரினங்களுக்கும் உள்ள உயிர் ஒன்றே; மனித உயிரும் அத்தகையதே. எனவே அனைத்து உயிரினங்களும் பொறுமை, ஒற்றுமை, இணைந்து வாழ்தல் ஆகியவற்றைக் கடைப்பிடிக்க வேண்டும்.
பேருண்மையை உலக மக்களுக்கு உணர்த்திய விஞ்ஞானி!
தாவரங்களுக்கும் உயிர் உண்டு; அனைத்து உயிர்களையும் நேசியுங்கள் என்ற பேருண்மையை உலக மக்களுக்கு உணர்த்தியவர் என்ற அள்வில் அபூர்வமான உன்னத அறிவியல் அறிஞராகிறார் போஸ்!
Do you not know I am a woman ? when I think I must speak.
As You Like it
(all the above quotes are from Shakespeare. I will give more in the second part)
****
A woman, an ass, and a walnut tree, the more you beat them, the better they will be.
Bon cheval, mauvais cheval veut l’eperon; bonne femme, mauvaise femme veut le baton- French
Win weib, ein esel und eine nuss- diese drei man klofen muss- german
Donne, asini e noci voglion le mani atroci- italian
It is in Latin and other European languages.
*****
It is a sad house where the hen crows louder than the cock.
It is in German, Hungarian and other languages.
The hen announces the morning, an ill omen for the house says Book of Shu of first century BCE.
According to Chinese tradition women play a major part in creating destruction. If an emperor gets under the influence of a woman, his rule will end soon.
Jie, the last ruler of the legendary Xia dynasty , 21- 16 century BCE , was a tyrant influenced by his beautiful wife. He committed all sorts of excesses. He was defeated by his opponents, dethroned and forced to exile. Similar cases were recorded in Shang dynasty and also in 19th century.
****
Even Tamil and Sanskrit books have anti woman proverbs. But the condition of women was good during Vedic days and Sangam Age. Manu did not even mention the custom of Sati.
****
English people treated women as rubbish in the Elizabethan age. Shakespeare also showed us murderous Lady Macbeth or mad Ophelia. He never showed educated, cultured women in any of his plays. Because there was none. But we cant blame him for this. The whole of Europe treated women as stupid and dumb asses.
Here is the proof
Following is given to school children and asked to do more work on these points. In short, these are students notes.
In many of Shakespeare’s plays, the female villain, or femme fatale, is instrumental in moving the plot forward. These characters are manipulative and clever, but they almost always meet a grisly end as a payback for their evil deeds
How were women treated in Shakespeare’s plays?
Women were expected to be subservient, quiet and homebound, with their primary ambitions entirely confined to marriage, childbirth and homemaking; granted, social status and economic class played into what degree these expectations manifested, with the chief example being Queen Elizabeth I herself.21 Nov 2018
Who was the femme fatale in Shakespeare?
Before Lady Macbeth took center stage as Shakespeare’s leading femme fatale, the bard experimented with a number of scheming women, most notably in his first works, the trio of history plays covering the tumultuous reign of Henry VI.30 Sept 2019
Who is the mad woman in Shakespeare?
Ophelia
The ‘mad woman’ in Shakespearean drama. Ophelia may be the token madwoman character in Shakespearean drama, but there are others, including Katherine (The Taming of the Shrew), Lady Macbeth (Macbeth), Cassandra (Troilus and Cressida), Volumnia (Coriolanus), and arguably Desdemona (Othello).19 Dec 2016
How many women performed in Shakespeare’s play?
Of the total 981 characters, 826 are men while only 155 are women; that means that women account for less than 16% of all Shakespearean characters. Even fewer women actually performed on stage since most female roles were portrayed by men until the mid-seventeenth century.26 Sept 2015
XXXXX
Life for women in Shakespeare’s England (In Shakespeare’s England), women’s lives were heavily controlled by the patriarchal society. Women were not allowed to attend school or university, which hugely limited their access to work beyond domestic roles and were not allowed to vote or purchase property. Women were encouraged to be obedient to male authority; fathers tended to have control over who they married and passed legal control of them to their husbands. There was also a huge disparity in terms of expected behaviour between the genders; women were expected to be submissive and sexually pure whereas men were expected to be dominant and promiscuity went unchallenged.
XXXXX
Women got voting rights only in 1928-Equal Franchise Act 1928
It was not until the Equal Franchise Act of 1928 that women over 21 were able to vote and women finally achieved the same voting rights as men. This act increased the number of women eligible to vote to 15 million.
Xxxx
Marriage in Elizabethan England replicated society’s patriarchal structure. Legally a girl could marry as young as 12 with her parents’ consent, though young women typically married in their late teens or early twenties. When a woman’s father deemed her ready to marry, he had a large degree of control of who she married. Among the aristocracy, where marriages were often more about politics than love, women often had no say at all in who they married. Upon entering marriage, a woman ceased to be her father’s responsibility, and her husband became her legal master. Shakespeare reflects this condition in The Taming of the Shrew,when Petruchio refers to his wife as “my goods, my chattels . . . my ox, my ass, my anything” (III.ii.). As his wife’s legal guardian, a husband was permitted to punish his wife as he saw fit, particularly in cases of infidelity. In several of his plays Shakespeare showcases the real danger that male anxiety over infidelity posed for women. Hermione in The Winter’s Tale is imprisoned because her husband mistakenly believes that she is pregnant by another man. In Othello,Desdemona is murdered by her husband because he believes (again mistakenly) that she is having an affair.
(All the above notes are given to school students in Britain and they are asked to discuss it in class rooms)
xxxx
Hindu View during Vedic Days
Manu, author of the great law book Manava Dharma Shastra, says,
‘’women must be honoured and adorned by their fathers, brothers, husbands and bothers-in-law, who desire their own welfare. Manu 3-55
‘’Where women are honoured, there the gods are pleased; but where they are not honoured, no sacred rite yields rewards. Manu 3-56
Where the female relations live in grief, the family soon wholly perishes; but that family where they are not unhappy ever prospers. 3—57
The houses, on which the female relations, not being duly honoured, pronounce a curse, perish completely, as if destroyed by magic’’ Manu 3-58
Hence men, who seek their own welfare, should always honour women on holidays and festivals with gifts of ornaments, clothes and dainty food. 3-59
Sanskrit and Tamil literature even entered the magic or the superstitious world to show that chaste women can do miracles. They can bring fire and rain by their power. But women never abused their powers. Sita says to Hanuman, the first International ambassador, that she can burn the 14 worlds with her power, but she wanted her husband to take the credit of finishing the demon king Ravana of Sri Lanka.
Great poet Valluvar went one step further and says that any chaste woman has the power to make rain at her bidding (Kural 55)
Seeing Arundhati Star
Arundhati: Wife of great ascetic Vashista. Symbol of faithfulness, symbol of Indian womanhood and astral goddess in the Saptarishi Mandalam (Great Bear Constellation in the Northern Sky). Every Hindu must see the star on the First Night in the sky. She was the most praised woman on earth. 5000 year old Vedas and 2000 year old Sangam Tamil literature praised her sky high.
Manu says
‘’Akshamala, a woman of the lowest birth, being united to Vashista and Sarangi (being united) to Mandapala became worthy of honour’’(4-23).Akshamala=Arundhati.
Women in Rig Veda
Many women were regarded as Rishis or seers, i.e. composers of hymns and some of the hymns in the Rig Samhita were attributed to women. Twenty such hymn composing ladies are named in Sarvanukramanika ( List of poetesses and poets). This was 5000 years ago.
Two thousand years ago we see 20 plus Tamil poetesses in Sangam literature
Women attended Conferences!
Gargi Vachaknavi was the only example one can quote for women’s education and freedom from the most ancient days. She was invited to attend an assembly of scholars to discuss philosophical matters. King Janaka of Videha convened the conference. It happened at least 3000 years ago. Even the foreign scholars, who always underestimate and underrate anything Indian, gave the date 800 BC for the Brihad Aranyaka Upanishad, where Gargi appears for the first time. Gargi, a great philosopher, not only attended the conference, but also challenged the most revered philosopher of the day, Yajnavalkya.
Thousand years later, the grand old dame of Sangam Tamil literature Avvaiyar appeared on the scene. She was able to attend the great assembly of the three most powerful kings of the Tamil speaking world– Chera, Choza and Pandya. The occasion was the great Rajasuya Yajnam done by Choza king Peru Nar Killi. She praised them for their unity and wished them long life. She was able to enter any palace without a permit or visit any country without a visa. Poets and ascetics had more rights than the diplomats of the modern world. They can challenge the kings in the assemblies and question their misbehaviour.
To be continued……….
–Subham—
Tags- Woman, Women, Sangam Age, Elizabethan age, England, Shakespeare’s Quotes, Vedic period, Manu on women, Valluvar, Poetesses, Tamil, Sanskrit
அந்தர்வேதி ஸ்ரீ லெட்சுமி நரசிம்ம சுவாமி கோவில் -39
ஆந்திர பிரதேசத்தின் 108 புகழ்மிகு கோவில்கள் 39
அந்தர்வேதி ஸ்ரீ லெட்சுமி நரசிம்ம சுவாமி கோவில், ஆந்திர பிரதேசத்தில் அமலாபுரத்திலிருந்து 65 கி.மீ, ராஜமஹேந்திரவாரத்திலிருந்து 100 கி.மீ காகிநாடாவிலிருந்து 130 கி.மீ தொலைவில் உள்ளது; வசிஷ்ட நதி வங்காள விரிகுடாக் கடலில் கலக்கும் இடத்தில் அமைந்துள்ளது.
Sri Lakshmi Narasimha Swamy Vari Devasthanam, Antharvedi
வசிஷ்ட நதி என்பது கோதாவரியின் கிளை நதி. இந்த ஆறு கடலில் கலக்கும் இடம் என்பதால் அந்தர்வேதிக்குக் கூடுதல் சிறப்பு.
இது இருக்கும் மாவட்டம் கோணஸீமா மாவட்டம்.
வசிஷ்ட சேவாஸ்ரமம் இங்கே இருக்கிறது; நீலகண்டேஸ்வரர் என்ற சிவன் கோவிலும் இருக்கும் இடம் இது
கோவில் சுமார் ஐநூறு ஆண்டுகால வரலாறு உடையது கோவிலில் உள்ள தெலுங்கு மொழிக்கு கல்வெட்டு ஒரு குறுநில மன்னர் செய்த முதல் சுவர் பணியைக் குறிப்பிடுகிறது.
இங்கிருந்து படகு மூலம் எதிர்க்கரையிலுள்ள புதிய கோவில்களுக்கும் செல்லலாம். படகு சர்வேஸ் பயணிகளை பல இடங்களுக்கு அழைத்துச் செல்லும் வசதிகள் உள்ளன.
கோவிலின் சிறப்பு
நவதா லோகபால மாலிக என்பவர் தனது மகன்களுக்காக வேண்டி கோவில் மதபங்கள், மதில் சுவர் ஆகியவற்றை நிர்மாணித்ததை கல்வெட்டு கூறுகிறது இதன் காலம் 1823-ஆம் ஆண்டு. அவர் தன்னை அக்நி குல க்ஷத்ரியர் என்றும் பல்லவ ராஜ வம்சம் என்றும் அறிவித்துள்ளார். மன்னரின் பெயர் கொப்பநதி கிருஷ்ணம்மா என்று தெரிகிறது . ஆயிரக்கணக்கான ஏக்கர் நிலத்தையும் தங்கம், ரத்தினக் கற்களையும் அவர் கோவிலுக்கு தானம் செய்த செய்தியும் கல்வெட்டில் சொல்லப்படுகிறது
முக்கிய திருவிழாக்கள்
மாசி மாதம் கல்யாண உற்சவம் நரசிம்ம ஜெயந்தி . லிவிங் இவை தவிர வெங்கடேஸ்வரா கல்யாணமும் நடக்கிறது.
****
அரசவல்லி சூர்யநாராயணர் கோவில்
SURYANARAYANA SWAMY TEMPLE, அரசவல்லி
ஸ்ரீகாகுளம் நகரிலிருந்து ஒரு கிலோ மீட்டர் தொலைவில் அரசவல்லி கிராமத்தில் சூரிய பகவானுக்கு கோவில் கட்டப்பட்டுள்ளது. இதன் சிறப்பு என்னவென்றால் ஆண்டுக்கு இரண்டு முறை குறிப்பிட்ட நாளில் சூரிய நாராயணன் திருப்பாதங்களில் சூரிய கிரணங்கள் விழுவதாகும்.
அரசவல்லி சூரியநாராயணன் ஆலயத்தின் காலம் ஏழாம் நூற்றாண்டு; இதைக் கட்டியமன்னனின் பெயர் கலிங்க மன்னர் தேவந்திர வர்மன். ஆலயமானது ஒடிசா மாநிலத்தை ஒட்டியுள்ள வங்காள விரிகுடாவின் கடற்கரைக்கு அருகில் இருக்கிறது மிகவும் சிதிலமடைந்த கோவில் 17 – 18-ஆம் நூற்றாண்டுகளில் திருப்பணி செய்யப்பட்டது.
ஏழாம் நூற்றாண்டு கீழைச் சாளுக்கியர் காலம் தொடங்கி கலிங்க, கங்க, விஜயநகர, ரெட்டி வம்சம் வரை பலரும் கோவிலை மேம்படுத்தியுள்ளனர் சாளுக்கிய அரசன் பீமன் கோவிலை எழுப்புவதில் முனைப்பு காட்டினார்.
வட இந்திய பஞ்சயாதனக் கட்டிடக் கலைப் பாணியில் கட்டப்பட்டது. மூலவரான சூரிய தேவனின் கருவறையின் நான்கு மூலைகளில் சிறிய கோவில்கள் அமைந்துள்ளது. மேலும் கோவில் விமானத்திற்கும், மகா மண்டபத்திற்கு இடையே அந்தராளம் எனும் முற்ற வெளி அமைத்துக் கட்டப்பட்டது.
சூரியநாராயணருடன் அவரது மனைவியர் உஷா, சாயா, பத்மினி ஆகியோரையும் தரிசனம் செய்யலாம். சூரியபகவான் பயணம் செய்யும் தேரினை சாரதி/ ட்ரைவர் அருணன் செலுத்துகிறார். சிலைகள் அனைத்தும் ஒரே கல்லில் செதுக்கப்பட்டுள்ளன.
கோவிலில் சிவன் நவக்ரஹ சந்நிதிகளும் இருக்கின்றன .
முக்கிய விழா -ரத சப்தமி; ஜூன் அல்லது ஜூலை மாதத்தில் நடைபெறும் ஒன்பது நாள் ரத உற்சவம் மிகவும் பெரிய திருவிழா.
கோவில் வரலாறு
அரசவல்லியில் மக்களின் நன்மைக்காக காஸ்யப மகரிஷி சூர்ய நாராயணரைப் பிரதிஷ்டை செய்ததாக பத்மபுராணம் செப்பும். தேவேந்திர வர்மன் பற்றிய கல்வெட்டுகள் கோவிலில் உள்ளன. சுமார் இரு நூறு ஆண்டுகளுக்கு முன்னர் கட்டடத்தில் உள்ள தவறுகளைத் திருத்த திருப்பணிகள் மேற்கொள்ளப்பட்டன. புலாஜி பந்துலு இதைச் செய்தார்
கோவிலின் மூர்த்தியின் திருப்பாதங்களில் சூரிய ஒளி விழும் நாட்கள் :
உத்தராயணத்தில் மார்ச் மாதம் 9-11 ஆம் தேதிகள்;
தஷிணானத்தில் அக்டோபர் மாதம் 1-3 ஆம் தேதிகள்
கோவிலின் முக்கிய நுழைவாயில் மூடப்பட்டிருந்தாலும் சூரிய கிரணம் விழும் முறையில் அற்புதமாக கோவில் வடிவமைக்கப்பட்டுள்ளது
உலகெங்கிலும் தமிழ்ப் பழமொழிகள்- கிணற்றுத் தவளைக்கு நாட்டு வளப்பம் ஏன்?
கிணற்றுத் தவளைக்கு நாட்டு வளப்பம் ஏன்?
What has the frog in the well to do with the news of the country ?
கிணற்றுத் தவளை பற்றிய பழமொழிகள் உலகம் முழுதும் பல மொழிகளில் இருக்கிறது; அதுமட்டுமல்ல. சுவாமி விவேகானந்தர் உலகம் புகழும் சிகாகோ சொற்பொழிவு நடத்தியதை நாம் அறிவோம். இரண்டாவது நாள், இந்தக் கிணற்றுத் தவளைக் கதையைச் சொல்லி அவரவர் தங்கள் மதத்தை மட்டுமே அறிந்து பிதற்றுகின்றனர் என்றும் விளக்கினார் . ஆக அவரது சொற்பொழிவு மூலம் 130 ஆண்டுகளுக்கு முன்னரே இது ஆங்கிலப் பத்திரிக்கைகள் அனைத்திலும் மீண்டும் வந்தது.
சீனா ஜப்பான் உள்பட குறைந்தது 15 ஆசிய மொழிகளில் இருக்கிறது. இது பஞ்ச தந்திரக் கதைகள் மூலம் உலகம் முழுதும் பரவியிருக்க வேண்டும். இந்துமத நூல்களில் முதலில் பஞ்ச தந்திரக் கதைகளில் இது சம்ஸ்க்ருத ஸ்லோகமாக வருகிறது,
Yo na nirgatya nihsesham aalokayati medinim
Anekaascarya sampuurnaam sa narah kuupaadardurah
யோ ந நிர்கத்தய நிஸ்சேஷம் ஆலோக்யதி மேதினீம்
அநேகாஸ்சர்ய சம்பூர்ணாம் கி ச நரஹ கூபாதர்த்துரஹ
வீட்டை விட்டு வெளியே சென்று அற்புதங்கள் நிறைந்த இந்த உலகத்தைக் காணாதவன் கிணற்றுத் தவளை போன்றவனே .
மங்கோலிய மொழியில் இதை விரிவாகவே விளம்புவர் ,
கிணற்றுத் தவளைக்கு பெரிய சமுத்திரத்தின் அளவு தெரியாது
சமுத்திரத் தவளைக்கு கிணற்றின் சிறிய அளவு தெரியாது
ஜப்பானிய மொழியில்,
செய்ய வா மொட்டே உமி நோ கேட்ருபெக சாறு
Seia wa motte umi no katarubekarazu, meaning
கிணற்றுத் தவளையிடம் மஹா சமுத்திரம் பற்றிப் பேசுவது வீண்
*****
விவேகானந்தர் சொன்ன கிணற்றுத் தவளை கதை
ஒரு கிணற்றில் ஒரு தவளை நீண்ட காலம் வாழ்ந்து வந்தது. ஒரு நாள் கடலில் வசித்து வந்த ஒரு தவளை அந்தக் கிணற்றில் விழுந்தது. உடனே அந்தத் தவளையைப் பார்த்து ‘’நீ எங்கிருந்து வருகிறாய்?’’ என்று கேட்டது. ‘’நான் கடலில் இருந்து வருகிறேன்’’ என்று சொன்னவுடன் கடல் எவ்வளவு பெரியது என்று கேட்டது. அது மிகப் பெரியது என்று கடல் தவளை சொன்னது. கிணற்றுத் தவளை, அந்தக் கிணற்றின் ஒரு பக்கத்தில் இருந்து மறு பக்கத்துக்குத் தாவியது. இவ்வளவு பெரிதாக இருக்குமா? என்று கேட்டது. கடல் தவளை, ‘’கடல் என்பது மிகப் பெரியது’’ என்று சொன்னவுடன் மீண்டும் ஒருமுறை பழைய இடத்துக்குத் திரும்பித் தாண்டியது. இவ்வளவு பெரிதாக இருக்குமா? என்று கேட்டது.
கடல் தவளை, ‘’நீ என்ன முட்டாள் மாதிரி பேசுகிறாய்? கடல் மிக மிகப் பெரியது’’ என்று சொன்னது. உடனே என் கிணற்றை விடப் பெரியதாக ஒரு இடம் இருக்க முடியாது என்று சொல்லி அந்தத் தவளையைப் பொய்யன் என்று கூறி வெளியேறச் சொன்னது. இப்படித்தான் நாம் இருக்கிறோம். ஒவ்வொரு மதத்தினரும் கிணற்றுத் தவளையாக இருக்கிறோம். நான் இந்துக் கிணற்றிலும், கிறிஸ்தவர்கள் அவர்கள் கிணற்றிலும், முஸ்லீம்கள் அவர்கள் கிணற்றிலும் வாழ்ந்து கொண்டிருக்கிறோம். அவரவர்கள் அவர்கள் கிணறே உலகம் என்றிருக்கிறோம். இந்தச் சிறிய உலகத்தின் தடைகளைத் தகர்த்தெறிய இந்தக் கூட்டத்துக்கு ஏற்பாடு செய்த அமெரிக்காவுக்கு நன்றி கூறுகிறேன். உங்கள் முயற்சிகள் வெற்றியடைய கடவுள் உதவட்டும்’’ என்றார் சுவாமி விவேகாநந்தர் 130 ஆண்டுகளுக்கு முன்.
*****
அப்பர் சொன்ன கிணற்றுத் தவளை கதை
இதையே நால்வரில் ஒருவரான அப்பர் பெருமான் ஆமையாக உருவகித்துச் சொல்லுகிறார்.
அப்பர் சொன்ன கதை மேலே உள்ள கதையில் தவளை என்பதற்குப் பதிலாக கடல் ஆமை, கிணற்று ஆமையைச் சந்தித்ததாக அப்பர் பாடிய பாடல் இதோ:
கூவல் ஆமை குரைகடல் ஆமையைக் கூவலோடு ஒக்குமோ கடல் என்றால்போல் பாவகாரிகள் பார்ப்பதரிது என்பரால் தேவதேவன் சிவன் பெருந்தன்மையே — (ஆதிபுராணத் திருக்குறுந்தொகை)
கிணற்றில் வசிக்கும் ஆமை, கடல் ஆமையைப் பார்த்து உன் கடல் இந்தக் கிணறு அளவுக்குப் பெரிதாக இருக்குமா? என்று கேட்டது போல பாவம் செய்வோருக்கு சிவனுடைய பெரிய தன்மையை அறிய முடியாது.
சீனாவில் அப்பர் சொன்னகதை
கிணற்றுத் தவளை குறித்து அப்பர் பெருமான் சொன்ன கதை சீனாவிலும் உள்ளது!
கிணற்றுக்கு அடியில் வசித்த ஒரு தவளை அதுதான் உலகம் என்று நினைத்து பரம திருப்தியுடன் வாழ்ந்தது . ஒரு நாள் ஒருஆமை கடலிலிருந்து வந்து அதைச் சந்தித்தது. கடல் வாழ்க்கை எவ்வளவு அருமையானது என்று ஆமை விளக்கியது; அதைக் கேட்ட தவளை மவுனமானது ; இது சீனக்ககத்தை.
****
ஒரு கை தட்டினால் ஓசை எழும்புமா?
ஒரு கை தட்டினால் ஓசை எழும்புமா? என்ற பழமொழியும் உலகம் முழுதும் இருக்கிறது
Can clapping be effected by one hand ?
இந்தப் பழமொழியும் பஞ்ச தந்திரக் கதை ஸ்லோகத்தில் இருக்கிறது
யதைகேன ந ஹஸ்தேன தாலிகா ஸம்ப்ரபத்யதே
ததோத்தம பரித்யக்தம் ந பலம் கர்மணஹ ஸ்ம்ருதம்
यथैकेन न हस्तेन तालिका संप्रपद्यते ।
तथोद्यम-परित्यक्तं न फलं कर्मणः स्मृतम् ॥
ஒரு கை தட்டினால் ஓசை எழும்புவதில்லை[ ஒரு வினை செய்யாமல் அதற்கான பலன் வருவதில்லை.
அதாவது தீதும் நன்றும் பிறர் தர வாரா .
நமக்கு நாமே உண்டாக்கிக்கொள்வதுதான்.
****
இது குறைந்தது 21 ஆசிய மொழிகளில் இருக்கிறது
ஜப்பானிய மொழியில்
In Japanese,
Kosho narashi gatashi meaning one hand can hardly clap.
கோஷா நராசி கடாஷி என்பார்கள் ; ஒருகையினால் சப்தம் எழுப்ப முடியாது என்பது இதன் பொருள்
ஜெர்மன் மொழியில்
Mit einer hand allein kann man nicht klatschen
ஹிந்துஸ்தானியில்
एक हाथ से ताली नहीं बजती • (ek hāth se tālī nahī̃ bajtī) (Urdu spelling ایک ہاتھ سے تالی نہیں بجتی)
ஓரு கையினால் ஒலி எழுப்ப முடியாது; இருவர் இருந்தால்தான் சண்டை என்பது இதன் பொருள்
“one cannot clap with just one hand”: it takes two to make a quarrel.
ஜப்பானிலும் கணவன் மனைவி சண்டை வந்தால் இதைச் சொல்லி ஒருவர் மட்டும் காரணமில்லை என்று தீர்மானிக்கிறார்கள்.
–subham—
Tags-கிணற்றுத் தவளைக்கு, நாட்டு வளப்பம் ஏன்? உலகெங்கிலும், தமிழ்ப் பழமொழிகள் , ஒரு கை தட்டினால் , Japanese, German Proverbs, Tamil, பஞ்ச தந்திரக் கதை
தாவரங்களுக்கும் உயிர் உண்டு, உணர்ச்சிகள் உண்டு என்பதை அறிவியல் பூர்வமாக நிரூபித்த ஒருவர் யார்? மார்கோனி வானொலியைக் கண்டுபிடிப்பதற்கு முன்னரே அதைக் கண்டுபிடித்தவர் யார்?
அவர் தான் விஞ்ஞானி ஜகதீஷ் சந்திர போஸ்
பிறப்பும் இளமையும்
இன்றைய பங்களாதேஷில் இருக்கும் டாக்கா நகருக்கு அருகில் ஃபரீத்பூர் மாவட்டத்தைச் சேர்ந்த மைமென்சிங் என்ற ஊரில் ஜகதீஷ் சந்திர போஸ் 1858-ம் ஆண்டு நவம்பர் மாதம் 30-ம் தேதி பிறந்தார்.
தந்தையார் பகவான் சந்திர போஸ் பிரிட்டிஷ் இந்தியாவில் அரசாங்க உயர் அதிகாரியாகப் பணி புரிந்தார். ஆனால் தேசப்பற்று மிகுந்தவர். தனது மகனை சாதாரண ஏழை எளிய மக்கள் படிக்கும் பள்ளியிலேயே சேர்த்தார். தந்தையின் வழிகாட்டுதலுக்கு இணங்க அனைவருடனும் எளிமையாகப் பழகிய ஜகதீஷ், படிப்பில் சூரனாக விளங்கினார். மிகுந்த தேசப்பற்றுடன் வளர்ந்தார். போஸின் தாயாரோ இந்தியப் பெண்மணிக்குரிய இலக்கணத்துடன் வாழ்ந்தவர். தன் மகனுக்கு நல்ல நற்பண்புகளைக் கற்பித்தார்.
இராமாயண மஹாபாரதத்தை நன்கு அறிந்து கொண்ட ஜகதீஷுக்கு இராமாயணத்தில் ராமர் மற்றும் லட்சுமணன் பாத்திரமும் மஹாபாரதத்தில் கர்ணன் பாத்திரமும் மிகவும் பிடித்த பாத்திரமானது.
பள்ளிப்படிப்பு
ஆரம்பக் கல்வியை தூய சேவியர் உயர் நிலைப்பள்ளியில் முடித்துக் கொண்ட ஜகதீஷ் கல்கத்தா சென்று கல்வியைத் தொடர்ந்தார்.
கல்கத்தாவில் ஒரு மிஷனரி பள்ளியில் அவர் சேர்ந்து படித்த போது அங்கிருந்த ஆங்கில மற்றும் ஆங்கிலோ இந்திய மாணவர்கள் அவரது எளிமையையும் நாட்டுப்புற பின்னணியையும் கண்டு கேலி செய்ய ஆரம்பித்தனர். அந்த மாணவர்களுள் குத்துச் சண்டை தெரிந்த ஒருவன் அடிக்கடி அவரைக் குத்தி வம்புக்கு இழுப்பது வழக்கம். இதற்கு முடிவு கட்ட வேண்டும் என்று எண்ணிய போஸ் ஒரு நாள் அவன் சண்டைக்கு வந்த போது அவனை அடித்து நொறுக்கி விட்டார். அன்றிலிருந்து அவர் மதிப்பு பள்ளியில் உயர்ந்தது.
கல்கத்தாவில் 19-ம் வயதிலேயே பட்டத்தைப் பெற்ற பின்னர் இங்கிலாந்து சென்று அங்கு லண்டன் மற்றும் கேம்பிரிட்ஜில் அவர் உயர் கல்வியைத் தொடர்ந்தார்.
கல்லூரியில் ஆசிரியர்
லண்டனில் தன் மேல் படிப்பை முடித்து விட்டு கல்கத்தாவிற்குத் திரும்பி வந்த போஸ் 1885-ம் ஆண்டு பிரஸிடென்ஸி காலேஜில் பேராசிரியராகப் பணி புரியச் சேர்ந்தார். ஆனால் அவரது சம்பளமோ மற்ற ஐரோப்பிய பேராசிரியர்களின் சம்பளத்தில் மூன்றில் இரண்டு பங்காக நிர்ணயிக்கப்பட்டது. அத்தோடு புதியவர் என்பதால் அந்த சம்பளத்திலிருந்தும் இன்னும் கொஞ்சம் குறைக்கப்பட்டது. இதனால் வெகுண்ட போஸ் அந்த சம்பளத்தை ஏற்கவில்லை.ஆனாலும் பணியை விடாது தொடர்ந்து செய்து வந்தார். மாதாமாதம் சம்பளம் வாங்காமல் அவர் பணி புரிந்தது மூன்று வருடம் வரை தொடர்ந்தது. இறுதியில் தங்கள் தவறை உணர்ந்த நிர்வாகத்தினர் ஒரு விசேஷ ஆர்டரை மாண்புமிகு ஹிஸ் மெஜஸ்டிக் அரசின் வாயிலாகப் பிறப்பித்தனர். இதன் மூலம் மூன்று ஆண்டுக்கான முழு சம்பளத்தொகையும் அவருக்கு வழங்கப்பட்டது.
கல்லூரியில் வேலை பார்க்கும் போதே பல்வேறு துறைகளிலும் தன் ஆராய்ச்சியை அவர் தொடங்கலானார்.
தாவரங்கள் பற்றிய ஆராய்ச்சி
தாவரங்கள் மிருகங்களைப் போலவே வலியை உணரும் தன்மை படைத்தவை என்பது போஸின் முடிவு. பல்வேறு சோதனைகள் மூலமாக இதைக் கண்டறிந்த போஸ் உலகிற்கு இதைக் காண்பிக்கத் துடித்தார்.
தனது கண்டுபிடிப்பை உலகிற்கு நிரூபிப்பதற்குள் அவர் பட்ட கஷ்டங்கள் கொஞ்சநஞ்சமல்ல.
இந்தியர்களுக்கு ஒன்றும் தெரியாது என்பதை நிரூபிக்கத் துடித்த பிரிட்டிஷார் அவரை அங்கீகரிக்கவே இல்லை என்பது ஒரு புறமிருக்க அவரை அவமானப்படுத்தினர்; தொல்லை கொடுத்தனர்.
சகோதரி நிவேதிதா தேவியின் உதவி
இதிலிருந்தெல்லாம் அவர் மீண்டு வர உத்வேகமூட்டியவர் சகோதரி நிவேதிதை என்பது பலருக்கும் தெரியாது.
மார்கரெட் எலிஜபத் நோபிள் 1867ஆம் ஆண்டு அக்டோபர் மாதம் 28ஆம் தேதியன்று வட அயர்லாந்தில் ஒரு ஸ்காட் குடும்பத்தில் பிறந்தார். 1895ஆம் ஆண்டில் அவரது 28ஆம் வயதில் ஸ்வாமி விவேகானந்தரை அவர் சந்தித்தார்; அதிலிருந்து அவர் வாழ்க்கைப் போக்கே மாறிப் போனது. 1898ஆம் ஆண்டு ஜனவரியில் அவர் இந்தியா வந்தார். அவருக்கு நிவேதிதை என்ற புதிய பெயரை ஸ்வாமி விவேகானந்தர் சூட்டினார்.
ஜகதீஷ் சந்திர போஸ் ஒரு சிறந்த விஞ்ஞானி என்பதை நிவேதிதா தேவி ஆரம்பத்திலேயே நன்கு உணர்ந்து கொண்டார்.
ஆயிரத்தி எண்ணூற்றுத் தொண்ணூறுகளிலேயே ஜகதீஷ் சந்திர போஸ் ரேடியோ டிரான்ஸ்மிஷன் பற்றிய அரிய கண்டுபிடிப்பைக் கண்டார். அத்துடன் தாவரங்கள் வலியை உணரும் சக்தி கொண்டவை என்று அவர் கூறிய போது யாரும் அவரை நம்பத் தயாராக இல்லை.
ஆனால் நிவேதிதை அவரிடமிருந்த அபாரமான அறிவியல் அறிவை நன்கு கண்டு கொண்டு அவரை ஊக்குவித்ததோடு, அவருக்கு பண உதவியும் தங்க இடமும் கூடத் தந்தார்.
1899ஆம் ஆண்டில் பாரிஸில் விவேகானந்தரும் நிவேதிதையும் இருந்த போது ஜகதீஷ் சந்திர போஸ் அவர்களைச் சந்தித்தார்.
போஸும் அவரது மனைவி அபலாவும் விம்பிள்டனில் இருந்த நிவேதிதையின் வீட்டில் 1900ஆம் ஆண்டு தங்கி இருந்தனர்; திடீரென்று அங்கு போஸ் நோய்வாய்ப்படவே நிவேதிதையின் தாயார் மேரி நோபிள் தான் அவருக்குத் தேவையான உதவிகளை ஒரு மாத காலம் அவர் நோயிலிருந்து குணமடையும் வரை செய்தார்.
இங்கிலாந்தில் இந்தியர்களை மதிக்காத ஒரு பெரும் ராட்சஸ பிரிட்டிஷ் அரசாங்கத்துடன் மோத வேண்டி இருப்பதை உணர்ந்த போஸ் மிகவும் மனம் நொந்து போனார்
இப்படி மனம் நொந்திருந்த போஸின் மன நிலையை நன்கு அறிந்து கொண்டு நிவேதிதை, ஆய்வு லாபரட்டரியை அமைக்க அவருக்கு உதவி செய்தார். பிரபல வயலின் மேதை ஓல் புல் -இன் மனைவியும் விவேகானந்தரின் சிஷ்யையுமான சாரா சாப்மன் புல் தந்த நன்கொடை மூலம் இந்த ஆய்வுக் கூடம் அமைக்கப்பட்டது. நிவேதிதா போஸை விட ஒன்பது வயது சிறியவர். என்றாலும் கூட 1911இல் அவர் இறக்கும் வரை போஸுக்கு உதவத் தவறவில்லை.
Eclipse ,Ghosts and Omens from Shakespeare, Tamil and Sanskrit Books (Post.13,785)
Fear about the solar and lunar eclipses is seen in most of the ancient cultures. Europe in the Middle Ages had the same fear. We see many negative remarks about them in Shakespeare’s plays. They reflect the view of the Europeans. Here are some quotations from his plays and songs.
A mote it is to trouble the mind’s eye. In the most high and palmy state of Rome, A little ere the mightiest Julius fell, The graves stood tenantless, and the sheeted dead Did squeak and gibber in the Roman streets; As stars with trains of fire and dews of blood, Disasters in the sun; and the moist star, Upon whose influence Neptune’s empire stands, Was sick almost to doomsday with eclipse.— Hamlet
All the ominous portends such as dead spirits are on the Roman streets, disaster in the sun and the moon (moist staar), with fire and blood, eclipse are listed here.
Commentators say, this is what seen just before Julius Caesar’s death in Rome. So, they expected the same thing in Denmark.
“These late eclipses in the sun and moon portend no good to us” is a line from King Lear by William Shakespeare. The Earl of Gloucester says this line in Act 1, Scene 2, connecting the eclipse to the decline of his family and kingdom. He goes on to predict that the eclipse will lead to:
There was a partial eclipse in 1590 and a more major one on October 12 1605, which is probably what he refers to in King Lear, where the Earl of Gloucester predicts “These late eclipses in the sun and moon portend no good to us… Love cools, friendship falls off, brothers divide.
Vikings believed that wolves were eating the sun, the Chinese thought they predicted the death of the Emperor, and the ancient Greeks thought eclipses were signs that the gods were angry, and about to visit destruction on humans.
After killing her, Othello suggests Desdemona’s murder was an act so serious that:
Methinks it should be now a huge eclipse Of sun and moon, and that the affrighted globe Should yawn at alteration.
It’s not the only celestial event: at the moment there is a “supermoon” which means the moon is close to the earth making it appear larger than usual. Othello also refers to this phenomenon, blaming the moon’s influence for the rash of murders. It is the very error of the moon, She comes more near the earth than she as wont, And makes men mad.
My comments
Moon and madness is already explained in the article hare on the moon. Vedas clearly link the moon and the mind
But here Shakespeare says MOIST moon/ star in Hamlet. Hindus only link moon and moist in their hymns. Hindus said moon is the one that sustains plants. Science is yet to prove it. But we see it in Hamlet.
Mr Crooke, in his book Popular Religion and Folk-Lore of Northern India, has an interesting note on the moon:
“The moon has several special functions in relation to disease. Roots and simples collected by moonlight are more efficacious”. This is quite Shakespearian for Jessica says,
“n such a night Medea gathered the enchanted herbs
That did renew old Aeson “(The Merchant of Venice)
And Laertes speaks of the poison ‘collected from all simples that have virtue under the moon’ (Hamlet) .
Also very common is the belief that any disease contracted by a man under the waning moon tends to diminish. Patients are often told to look at the moon reflected in butter or milk or water, and the cure will be effected. This is mostly done in the case of leprosy and similar diseases.
“In spite of all these advantages there is very little special worship of the Moon. When an image is erected to him it is usually associated with that of the Sun God. Moon worship is most popular in Bengal and Behar.”
****
Hindu Beliefs on Eclipses.
Atri Hymn in the Rig Veda described the Total Solar Eclipse.
SRI UMAPADA SEN OF CALCUTTA HAS ESTABLISHED THE DATE OF RIG VEDA AROUND 3000 BCE IN HIS BOOK THE RIGVEDIC ERA. HE SUPPORTS THE VIEW OF A. LUDWIG WHO ALSO APPRECIATED THE VEDIC HINDUS’ AMAZING KNOWLEDGE ABOUT HEAVENLY BODIES.
Solar eclipses narrated in the Veda cannot be overlooked. In passage 10-138-4 of the Rig Veda, it is said Indra ‘maseva suryo vasu puryam adade’. this means it was the sun that was eclipsed, for the words ‘ vi suryo Madhya amuchat rathevam divah’ in the preceding verse point clearly to a solar eclipse.
Purananuru 174 in Sangam Tamil literature explains the solar eclipse that happened in first century BCE. The poest says the demons hide the sun. Hindus believe that Rahu and Ketu , the demons planets devour sun or moon. Buth they knew both are shadows. They calculated the exact date of the occurrences.
Jayadratha episode in the Mahabharata showed Krishna’s exact calculation of the solar eclipse.
I am giving the gist of my articles written between 2017 and 2021
The beautiful Rig Veda Hymn 5. 40 gives to us the solar eclipse .
Rig Veda says very clearly that a solar eclipse finished before Atri finished reciting his verse/hymn. His disciples praised him for this feat. They did not know that Rishi Atri was an astronomer. No total eclipse can lost more than seven minutes. That too is very rare.
Until today Hindus are the only race in the world who take eclipses seriously. They knew the bad and good effects of the eclipses. Any prayer done during eclipse is 100 times more effective. Any food eaten during or just before the eclipse will have bad effects. Such beliefs and special rituals like propitiating the departed souls do not exist in any other religion. They put Dharba grass in all the cooked foods to save it from the radiation. The reason is that not all the eclipses are bad. But they want the same rules for all eclipses so that people will remember to follow them.
Eclipses are believed to be of evil omen. Gloucester summarises admirably the Hindu belief in passage in King Lear (1-2)
“These late eclipses in the sun and pointed no good to us… love cools, friendship falls off, brothers divide; in cities mutinies; in countries discord; in palaces treason; and the bond cracked ‘twixt son and father”.
Shakespeare said more than what Hindu scriptures said about the eclipses. Hindus will eat no food which has remained in the house during an eclipse, and all the earthen vessels which are in the house must be broken. During an eclipse, all the household business is suspended and eating and drinking prohibited. Even sleeping is forbidden. They bathe before and after the eclipse; use the time for prayers. Orthodox Hindus stand in the water and recite Gayatri mantra. Bathing during eclipse also cleanses from sin.
People born under particular stars wear special talisman, i.e., a palm leaf written with mantra is worn on forehead.
Though Hindus knew what causes eclipses and they calculated precisely and forecast the date and time, they told the laymen some stories. Ignorant people cant understand astronomical calculations. They told the laymen that two planets (shadows) Rahu and Ketu are demons or snakes and they devour sun and moon.
Ghosts in Shakespeare
Foreigners have big confusion about Hindu beliefs in ghosts. All the foreigners described Hindus as devil worshippers. Ignorant people like Dr Caldwell called all the Nadar community members as devil worshippers. Other foreigners described 90 percent Hindus are devil worshippers. This is because of their ignorance; they could not differentiate between the Asuras, Rakshasas, departed souls, Brahmarakshas (Brahmin ghosts), demon planets Rahu and Ketu and the actual ghosts (of people who died unnaturally in murders, suicides, accidents); apart from these some tribal beliefs about forests caves and hills (they are like Bermuda Triangles) and anything that cant be explained were classified as mysterious ghosts.
Foreign writers classified all these as devil worships. Such beliefs exist in all parts of the world and in all cultures. Atharva Veda described even bacteria and Viruses as demons because the laymen won’t understand. Eclipsing planets such as Rahu and Ketu were described as Snake demons but not ghosts
In King Lear, Shakespeare says,
Unsepulchred they roamed and shrieked, each wandering ghost”.
The earliest Shakespeare in which Ghosts appear is Richard III. Richard is visited by the spirits of his victims in sleep.
In Hamlet, Horatio doubts the existence of ghosts that Barnardo and Marcellus claimed to have seen on two previous nights.
Horatio says that before Julius Caesar’s assassination,
“he sheeted dead
Did squeak and gibber in Roman streets”
In Julius Caesar, Shakespeare says, Brutus saw the apparition of murdered Caesar. He wondered whether it was some god or angel or devil.
This is definitely Hindu way of questioning.
In Macbeth Banquo’s ghost plays an important role.
In short, all the important plays of Shakespeare have ghosts.
****
Monier William’s Ignorance:—
Rev, E Osborn Martin adds the epithet “bloody” for all the Hindu gods and goddesses: Shiva, Kali, Avatars of Vishnu and Ganesh! They are described in the chapter ‘Demon and Devil worship in India’ in his book ‘The Gods of India’.
Ignorant Sir Monier Williams writes, “the people worshipping a milkman who was killed by a tiger and he became devil”.
Sangam Tamil literature said that the heroes were worshipped after their death. If a person dies in an attack by a tiger or any animal when he tried to save the general public, Tamils erect Hero Stone for him and worship. Even today all the countries in the world erect memorials for their leaders and the visiting foreign dignitary must lay a wreath there. When some accidents happen people go to the spots and lay wreaths or flower bunches and light candles etc. Poor Monier Williams and his colleagues including Caldwell would have described them as devil worship!
All the ladies who sacrificed their lives to save their honour or in Satee are worshipped! Ignorant foreigners called those devil worship. But they themselves erect war memorials in every nook and corner and ask Kings and Queens to lay flower wreaths every year. we can call them Devil worshippers!!
Westerners killed millions of women as Witches in Inquisition; Joan of Arc was the most famous woman burnt alive by the British in France.
Sir Alfred Ryall declared that “every mysterious, gruesome looking dell, cavern, steep pass and wild and desolate hill top or ridge in Central India has its Deo (god), never seen of man, but felt by those who visit the spot – by shepherds and herdsmen camping out far amid the melancholy worlds or by travellers along the lonely tracks…. The whereabouts of the spirits is sometimes marked by a heap of stones, sometimes by rags tied to bush, occasionally by chains suspended mystically from a cliff or a tree; or the spirit wanders around a huge banyan tree or a ruined temple.
Mr Bowtring, in his Eastern Experiences (1871), described the Spirit Houses found in the Mysore Forests – little sheds built over the white ant hills and dedicated to the wood demons.
Captain Forsyth, writing about Berar, mentions that when the Gonds fell the wood on a hill side, they leave a little clump of trees to serve as a refuge for the spirit whom they have dislodged.
Westerners also believed in haunted buildings; every year newspaper articles about haunted places appear during Halloween times.
Sangam Age Tamils also believed that spirits occupy all the hills, water sources and trees. It is in Sangam literature. Those who don’t study both Tamil and Sanskrit literature blabber more than others. Hindus believed in ghosts but they are different from good spirits.
Note: Rāhu represents the moon’s node, i.e., one of the two points where the moon’s orbit cuts the ecliptic.
1. Some say that Rāhu, the asura, though his head was cut, dies not but lives in the shape of a planet having tasted of ambrosia.
2. That he has a disc like the sun and moon and as that disc is black it is invisible when in the sky except on the occasion of eclipses in virtue of a boon from Brahmā.
3. Others say that he resembles a serpent in shape with his head severed from his tail; a few that he is bodiless, that he is mere darkness and that he is the son of Siṃhikā.
4. Now, if he has a body or be simply a head with a regular motion in the ecliptic, how comes it that he eclipses the sun and moon when they are 180° from him?
5. If his motion be not subject to fixed laws, how comes it that his exact place is ascertained; how comes it that he never eclipses by the part of his body between his head and tail?
6. If being of the shape of a serpent he eclipses with his head or with his tail, how comes it that he does not hide one half of the heavens lying between his head and tail?
7. If, as some say, there be two Rāhus, when the moon is eclipsed by one of them at rising or setting how comes it we see the sun in the opposite point uneclipsed by the other Rāhu of equal motion?
8. The truth is that in her own eclipse, the moon enters the shadow of the earth, and in that of the sun, the solar disc. Hence, the lunar eclipse does not commence at the western limb nor the solar at the eastern limb.
9. Just as the shadow of a tree neither continues in the same direction nor of the same length, so changes the shadow of the earth, night after night owing to the revolution of the sun.
10. When the moon, whose course is always from west to east, is due opposite to the sun swerving neither much to the north nor to the south, she enters the shadow of the earth.
11. The moon, moving from the west, hides the solar disc from below just like a cloud; and the solar eclipse varies differently in different countries according to the different degrees of visibility of the eclipsed disc.
12. What eclipses the moon is bigger than the moon; what eclipses the sun is smaller than the sun. Hence in semi-lunar and semi-solar eclipses, the luminous horns are respectively blunt and sharp.
17. It is wrong to say that there can be no eclipse unless five planets are in conjunction and it is equally wrong to suppose that on the previous Aṣṭamī (eighth lunar) day, the coming eclipse and its properties can be ascertained by examining the appearance of a drop of oil on the surface of water.
18. The magnitude of the solar eclipse is determined by means of the moon’s parallax (in latitude); the points (on the disc) of the commencement and termination of the eclipse are determined by means of both parallax and angles;[1] the times of the commencement and termination of the eclipse by means of the time of new moon.
19. Commencing from the time of creation, Brahmā is the lord over the new and full moon periods of the first six months; the Moon is the lord over those of the second six months; Indra over those of the third six months; Kubera over those of the fourth six months; Varuṇa over those of the fifth six months; Agni over those of the sixth six months and Yama over those of the seventh six months; and so on the cycle being repeated over and over again.
20. If Brahmā should be lord as stated above, cows and Brāhmins will prosper; there will be health and happiness in the land; and crops will thrive. If the moon should be the lord, the effects will be those described above; also, learned men will suffer and there will be drought.
21. If Indra should be the lord, the princes will be at war with each other, the crops of Śarat (October and November), will perish and there will be no prosperity in the land. If Kubera should be the lord, rich men will suffer in their wealth but there will be prosperity in the land.
22. If Varuṇa should be the lord, princes will suffer; the rest will be happy and crops will flourish. If Agni should be the lord, there will be good crops, and there will also be health, freedom from fear and abundance of water.
23. If Yama should be the lord, there will be drought, famine, and total blight of crops; in the next parva mankind will be afflicted with misery, hunger, death and drought.
24. If the eclipses should occur before the calculated times, there will be miscarriage of pregnancy and wars in the land; if they should occur after the calculated times, flowers and fruits will perish and there will be fear in the land and crops.[2]
25. I have described, as above, the effects of the occurrence of eclipses either before or after the calculated times in accordance with the ancient śāstras; but the calculation of a really learned Astronomer will at no time fail.
26. If there should be both lunar and solar eclipses in one month,[3] princes will suffer both from dissensions among their own army and from wars.
27. If the eclipse should occur at rising or setting, the crops of Śarat (October and November) will perish and princes will suffer. In total eclipses if the eclipsed sun or moon should be subject to malefic planetary influence, there will be death and famine in the land.
28. If the sun and moon should begin to be eclipsed when only half risen, deceitful men will suffer as well as sacrificial rites. If they should be eclipsed when in the first section[4] of the firmament, those that live by fire and virtuous Brahmins will suffer as well as men belonging to one of the holy orders.
29. If they should be eclipsed when in the second section of the firmament, agriculturists, heretics, merchants, the Kṣatriyas and commanders of the army will suffer. If when in the third section, artisans, the Śūdras, the Mlecchas and ministers will suffer.
30. If when in mid-heaven, the central provinces will suffer, but there will be happiness over the land and the price of food grains will fall. If when in the fifth section, herbivorous animals, ministers and household inmates will suffer as also the Vaiśyas.
31. If they should be eclipsed when in the sixth section of the firmament, women and the Śūdras will suffer; if when setting, robbers and the border Mlecchas will perish. Those will be happy in whose section the eclipse terminates.[5]
32. If the sun and moon should be eclipsed when in their uttarāyaṇa (northward march), the Brāhmins and the Kṣatriyas will suffer; if when in their dakṣiṇāyana (southward march) the Vaiśyas and the Śūdras will suffer. If the eclipse should commence at the northern, eastern, southern, or western point of the disc, the Brāhmins, the Kṣatriyas, the Vaiśyas or the Śūdras will suffer respectively.
33. If the disc should be eclipsed at one of the comers, the Mlecchas, persons proceeding to battle and those who live by fire[6] will perish; if the southern limb should be eclipsed aquatic creatures as well as elephants will die; and if the northern limb should be eclipsed cows will suffer.
34. If the eastern limb should be eclipsed there will be abundant rain; if the western limb should be eclipsed, farmers and servants will suffer and seed grains will be destroyed,
36. If the sun or moon should be eclipsed when in the sign of Taurus (Vṛṣabha), shepherds, cows, their owners and eminent men will suffer miseries.
37. If they should be eclipsed when in the sign of Gemini (Mithuna), chaste women, princes, powerful petty chiefs, learned men, people living on the banks of the Yamunā and the rulers of Bahlikā and Matsya with their subjects will suffer miseries.
39. If the sun and moon should be eclipsed when in the sign of Leo (Siṃha) hill men, prince like people possessed of a single military force,[16] princes and forest men will suffer miseries. If they should be eclipsed when in the sign of Virgo (Kanyā), crops, poets, writers and singers will suffer and the rice fields of Aśmaka and Tripura[17] will be destroyed.
40. If they should be eclipsed when in the sign of Libra (Tulā), the people of the extreme border lands on the west, the people of Sindha, the trading classes and the people of Kaccha will be afflicted with miseries. If when in the sign of Scorpio (Vṛścika), the people of Udambara, of Madra,[18] of Colā and of Yaudheya will all suffer miseries along with soldiers armed with poisoned weapons.
41. If they should be eclipsed when in the sign of Sagittarius (Dhanuṣa), ministers, fine horses, the Videhas, the Mallānas, the Pāñcālas, physicians, merchants and persons skilled in the use of destructive weapons will perish. If when in the sign of Capricornus (Makara), fishes, the families of ministers, the Cāṇḍālas, skilled magicians, physicians and old soldiers will perish.
42. If they should be eclipsed when in the sign of Aquarius (Kumbha), hill men, men of western countries, carriers, robbers, shephards, serpents, worthy men, lions, citizens and the people of Barbara will perish. If when in the sign of Pisces (Mīna), the products of the sea beach and of the sea, man of respectability and of learning and persons that live by water will suffer.[19] Also those provinces will be affected which correspond to particular lunar mansions in which the eclipses happen to occur, as will be explained in the chapter (14) on Kūrmavibhāga.
43. Solar and Lunar eclipses are of ten kinds and they are technically known as—1. Savya, 2. Apasavya, 3. Leha, 4. Grasana, 5. Nirodha, 6. Avamardana, 7. Āroha, 8. Āghrāta, 9. Madhyatama, 10. Tamontya.[20]
44. If the eclipse should commence on the left side of the disc, it is technically known as Savyagata: the earth will then be flooded with water and there will be joy and freedom from fear. If it should commence on the right side of the disc, it: is technically known as Apasavyagata: mankind will suffer from their rulers and from robbers.
45. If the solar or lunar disc should be just dimmed by darkness all round which disappears immediately, the eclipse is technically known as Leha (licking): all creatures will be happy and the earth will be flooded with water.
46. If a third, or a fourth, or one half of the disc should be eclipsed, it is technically known as Grasana (seizing with the mouth) grasa—partial eclipse: the wealth of prosperous princes will suffer diminution and prosperous countries will be afflicted with calamities.
47. If the eclipse should, commencing at the edge, travel inwards and remain there for a time of the shape of a dark ball, it is technically known as Nirodha (blocking up): all creatures will be happy.
48. If the eclipse should be a total one and continue so for a time, it is known as Avamardana (tormenting): the then chief provinces will suffer and the then chief rulers will be afflicted with miseries.
49. If immediately after the termination of the eclipse, the disc should be re-eclipsed[21] (by comets and the like), it is technically known as Ārohaṇa (climbing): the princes will be at war and there will be fear in the land.
50. If a small portion of the disc should be so slightly eclipsed as to resemble a mirror covered with the vapour of hot breath, the eclipse is known as Āghrāta (smelling): there will be good rain in the land.
51. If the middle of the eclipsed disc should be dark while the disc continues bright all round, the eclipse is known as Madhyatama (centrally dark)—annular eclipse: the Central Provinces[22] will be afflicted with miseries, mankind will suffer from stomach pain and there will be fear in the land.
52. If all round the disc, the darkness be thick and in the middle, it be slight, the eclipse is technically known as Antyātma (terminally dark): the crops will be injured[23] and mankind will suffer from robbers.
53. If the eclipsed disc should appear white, there will be prosperity and plenty in the land, but the Brāhmins will suffer; persons who live by fire will be afflicted with miseries.
54. If the disc should appear yellow, there will be increase of disease in the land and crops will suffer. If the disc should appear of gold color, swift footed animals and the Mlecchas will suffer and there will be famine in the land.
55. If the disc should be of the colour of the sky at dawn of day, there will be famine and drought and birds will suffer. If red-black, there will be prosperity and plenty in the land but slight rain.
56. If the disc be of the colour of the pigeon or of blood colour or of the colour of gold or yellow-black, mankind will suffer from starvation. If again the disc be black or as said above, of the colour of the pigeon, the Śūdras will suffer from disease.
57. If the eclipsed disc should appear yellow resembling the topaz in colour, the Vaiśyas will perish and there will be prosperity in the land. If the disc should appear to be burning, there will be fear from ñre; if it should resemble gold ore, there will be wars in the land.
58. If the disc should appear black resembling the colour of the stem of dūrvā grass (agrostis linearis) or yellow, there will be much death in the land. If of the colour of the flower pāṭali (Bignonia Suaveolenis) ‘trumpet flower’ there will be fear from lightning.
59. If the eclipsed disc be of the colour of red dust, the Kṣatriyas will suffer and there will be no rain. If of the colour of the rising sun, of lotus, of the rainbow, there will be suffering from weapons.
60. If Mercury should see the eclipsed disc, honey and oil will become scarce; princes will suffer. If Mars should see the eclipsed disc, there will be war in the land and fear from fire and robbers.
61. If Venus should see the eclipsed disc, crops will be injured and there will be drought and famine in the land and the mankind will have fear from robbers.
62. These evil effects, resulting from planetary look at eclipsed disc, apply as well to the time of termination of the eclipse as to its commencement. If Jupiter, a beneficent planet, should also see the eclipsed disc, the evils described will vanish in just the same way as the flame of fire dies out when water is poured over it.
63. If during the eclipse, there should occur portents, meteoric fails, dust storms, earthquakes, universal darkness or thunderbolt, the eclipse will re-occur after six, twelve, eighteen, twenty-four, thirty, or thirty-six months respectively.
64. If Mars should be eclipsed by Rāhu,[24] the people of Āvanti, those living on the banks of the Kāverī and the Narmada and haughty princes will be afflicted with miseries.
65. If Mercury should be so eclipsed, men living between the Ganges and the Yamunā, on the banks of the Sarayū and in the country of Nepāla, those living about the east sea and on the banks of the Śoṇa will suffer and women, princes, soldier boys and men of letters will perish.
66. If Jupiter should be so eclipsed, learned men, kings, ministers, elephants and horses will perish and persons living on the banks of the Indus and in the northern countries[25] will suffer calamities.
67. If Venus should be so eclipsed, the people of Dāśeraka, of Kaikaya, of Yaudheya and of Āryāvarta and the Śibīs will suffer; women and ministers will be afflicted with miseries.
68. If Saturn should be so eclipsed, the people of Marubhava, of Puṣkara[26] and of Saurāṣṭra, the minerals, the low classes inhabiting the Arbuda hills, and the hillmen of Gomanta and Pāriyātrā will perish immediately.
69. If the solar or lunar eclipse should fall in the lunar month of Kārttika,[27] persons who live by fire, the Magadhas, the eastern princes, the Kosalas,[28] the Kalmāṣas, the Śūrasenas and the people of Benares will suffer miseries; the ruler of Kaliṅga with his ministers and servants and the Kṣatriyas will perish but there will be prosperity and plenty in the land.
70. If the eclipses should fall in the lunar month of Mārgaśīrṣa, [29] the people of Kāśmīra, of Audha and of Puṇdra[30] will suffer miseries; quadrupeds will perish, men of the western countries and Somayajīs[31] will suffer calamities; there will be good rain and prosperity and plenty throughout the land.
71. If the eclipses should fall in the lunar month of Pauṣa,[32] the Brāhmins and the Kṣatriyas will suffer; the people of Sindh, the Kukuras[33] and the Videhas will perish; there wall be slight rain and fear of famine in the land.
72. If the eclipses should fall within lunar month of Māgha[34], persons noted for filial duty, the descendants of Vasiṣṭha, men acting up to the Vedic principles, elephant and horses will suffer distress; the people of Vaṅga[35] of Aṅga,[36] and of Benares will be afflicted with miseries; and there will be rain suited to the wants of the ryots.
73. If the eclipses should fall in the lunar month of Phālguna[37], the people of Vaṅga, of Āśmaka, of Avantikā and the Mekalās will be afflicted with disease; dancers, food crops, chaste women, bow-makers, the Kṣatriyas and ascetics will also suffer.
74. If the eclipses should fall in the lunar month of Caitra[38] painters, writers, singers, prostitutes, men learned in the Vedas and dealers in gold, the people of Pauṇḍra, of Auḍra, of Kekaya and of Āśmaka will suffer distress and there will be good rain throughout the land.[39]
75. If the eclipses should fall in the lunar month of Vaiśākha[40] cotton, gingelly and beans will be injured; the Ikṣvākus,[41] the Yaudheyas, the Śakas and the Kaliṅgas will suffer; but there will be prosperity over the land.[42]
76. If the eclipses should fall in the lunar month of Jyeṣṭha,[43] the Brāhmins, the Queens of the reigning sovereign, crops, rain, large gatherings of men, beautiful persons, the Sālvas and the Niṣādas will suffer.
77. If the eclipses should fall in the lunar month of Āṣāḍha,[44] wells, wet fields and rivers will become dry; dealers in roots and fruits, the people of Gāndhāra, of Kāśmīra, of Pulinda and of Cīna (China) will perish; and there will be abundance of rain.
78. If the eclipses should fall in the lunar month of Śrāvaṇa,[45]the people of Kāśmīra, of Pulinda and of Cīna (China), the Yavanas, the Kurus, the Gāndhāras and the people of Madhyadeśa (Central Provinces), the horses of Kāmboja and the crops of Śarat will perish; the rest of mankind will enjoy prosperity and will be happy.
79. If the eclipses should fall in the lunar month of Bhādrapada[46], the people of Kaliṅga, of Vaṅga, of Magadha and of Saurāṣṭra, the Mlecchas, the Sauvīras, the Daradās[47] and the Śakas will perish; pregnant women will miscarry but there will be prosperity over the land.
80. If the eclipses should fall in the lunar month of Aśvayuja[48] the people of Kāmboja, of Cīna (China), the Yavanas, surgeons, the Vāhlīkas and the people living on the banks of the Indus, together with the physicians of Ānarta and of Pauṇḍra and the Kirātas[49] will perish, but there will be prosperity in the land.
81. Lunar and solar eclipses terminate in ten ways technically known as—1. Dakṣiṇa hanu, 2, Vāma hanu, 3. Dakṣiṇa kukṣi, 4. Vāma kukṣi, 5. Dakṣiṇa pāyu, 6. Vāma pāyu, 7, Sañchardana, 8. Jaraṇa, 9. Madhvavidaraṇa, 10. Antavidaraṇa.[50]
82. If the lunar eclipse should terminate at the south-eastern point of the disc, the termination is technically known as dakṣiṇa-hanu (right jaw): crops will perish; facial disease will afflict mankind; princes will suffer; and there will be good rain.
83. If the lunar eclipse should terminate at the north-eastern point of the disc, the termination is known as vāma-hanu (left jaw): the king’s son will be afflicted with fears; there will be facial disease and wars, but prosperity over the whole land.
84. If the lunar eclipse should terminate at the southern point of the disc, the termination is known as dakṣiṇa-kukṣi (right abdomen): the king’s son will suffer and the enemies in the south may then be defeated in wars.
85. If the lunar eclipse should terminate at the northern point of the disc, the termination is techincally known as vāma-kukṣi (left abdomen): pregnant women will miscarry and crops will suffer to some extent.
86. If the lunar eclipse should terminate at the south-western and north-western points of the disc, the terminations are known as dakṣiṇa-pāyu (right anus) and vāma-pāyu (left anus) respectively: there will be diseases of the genital organs in the case of both terminations and the Queens of reigning sovereigns will suffer in the case of the latter.
87. If the lunar eclipse should commence and terminate at the eastern point of the disc,[51] the termination is known as sañchardana (vomitting): there will be prosperity and joy in the land and food crops will flourish.
88. If the lunar eclipse should commence at the eastern point and terminate at the western point of the disc, the termination is known as jaraṇa (decaying): mankind will be afflicted with hunger and with wars: where then will they go for protection?
89. If the middle of the eclipsed disc should first begin to clear, the termination is known as madhyavidaraṇa (central opening): there will be anger at heart and prosperity over the land but not much rain.
90. If the edge should first begin to clear all round, while there is darkness in the centre, the termination is known as antavidaraṇa (terminal opening): Madhyadeśa or Central Provinces will suffer, and the crops of Śarat will be injured.
91. These terminations of the lunar eclipse apply to those of the solar eclipse, the only difference being that where the east has been referred to in the former, it must be taken to mean the west in the latter.[52]
92. If, within seven days from the termination of an eclipse there should occur a dust storm, mankind will suffer from starvation; if there should occur a fall of snow there will be fear from disease; if there should occur an earthquake, the chief rulers will die.
93. If, within the said period, there should occur any meteoric fall, the ministers will die; if clouds of various hues should appear, mankind will suffer from various fears; if clouds should begin to roar, there will be miscarriage of pregnancy; if lightning should appear, rulers and tusked animals will suffer.
94. If, within seven days from the termination of an eclipse, there should appear a halo round the Sun or Moon, there will be disease in the land; if there should be an appearance of false fire about the horizon mankind will suffer from rulers and from fire; if there should be a storm, there will be fear from robbers.
95. If there should appear either a rainbow, or a comet club-like in shape, people, afflicted with hunger, will suffer from foreign yoke; if there should be either planetary conjunctions or cometary appearances princes will be at war with one another.
96. If there should occur a fall of good rain within the said period, there will be prosperity in the land and the evils described above will disappear.
97. If on the new-moon day immediately succeeding a lunar eclipse, there should occur a solar eclipse, there will be dissensions among men and discord between husbands and wives.
98. If, on the contrary, there should occur a lunar eclipse on the full moon day immediately succeeding a solar eclipse, the Brāhmins will perform various sacrificial rites and mankind will be happy.
Note on the ceremonies for the expiation of the evil effects of the eclipses:
It may be some relief to the monotony of what has preceded to append here a description of certain ceremonies for the expiation of the evil effects of the eclipses.
In lunar eclipses those persons will suffer in the sign of whose nativity in which the Sun was, the moon happens to be eclipsed.
Again, if an eclipse should occur in the sign in which the Sun was in one’s nativity, then the persons on his father’s side will suffer; if in the sign in which the Moon was in one’s nativity then the persons on his mother’s side will suffer.
Again that person will also suffer in whose Lagna[53] or Nakṣatra the Sun or Moon is eclipsed.
If the eclipse should occur in the 19th constellation from that in which the moon was in one’s nativity the person will be afflicted with miseries, if he should fail to perform the requisite expiatory rites: it therefore behoves a person to avert the evil effects of an eclipse by gifts, by fire ceremonies, by worship of the Devas, by japa and by (eclipse) ceremonial ablutions.
He should get a serpent made of gold or flour and present it to Brāhmins on the day of the eclipse. He shall then recite the mṛtyuñjaya and other well-known mantras. As all the Devas are present on the occasion of an eclipse, mantras or japas ought not to be recited or performed while the eclipse progressess but only when the eclipse begins to decline and terminate, though, during the former period new mantras may be learnt. As regards the ablutions above referred to, we quote from Matsyapurāṇa:
That person, in the lagna of whose nativity an eclipse occurs, ought to bathe in the water purified by mantras and by drugs as prescribed below. On the occasion of the eclipse he shall adorn four Brāhmins with garlands of white flowers and with white sandal paste; he shall fix four pots in four places near each other and he shall bring earth from places frequented by elephants, by horses, by chariots and by cows and from ant-hills and from before the entrance to the palaces of kings as well as from deep waters, and throw the earth into the water pots; he shall also put into the water pañcagavya,[54] pearls, yellow pigment, lotus, the conch shell, a piece of crystal, white sandal paste, mustard seed, ariconuts, the fragrant root of the plant Andropogon Muricatus and the resin bdelium (exudation of the Amyris Agallowchum); he shall then invoke the Devas into the pots. The Brāhmins shall then say aloud,
“May all the seas, rivers, and other waters come into these pots for the purification of our Master”.
The Brāhmins shall then invoke, by their respective mantras, the Devas presiding over the eight points of the compass. They shall also invoke into the pots the deities presiding over all creatures and things, with or without motion, in the three worlds as well as Brahmā, Viṣṇu and the Sun. They shall also chant verses from the Ṛk, Yajus and Sāma Vedas. The pots also shall have threads tied round their necks and adorned with white flowers and white paste. The master shall then be bathed with the charmed waters; after bathing the master shall present cloths and cows to Brāhmins and worship his favourite gods. At the commencement of the eclipse, the Brāhmins shall tie, over the master’s head, a cloth containing bits of the five precious gems and a gold plate with mantras inscribed in it. The gold plate shall then be presented to the Brāhmins.
He who bathes as prescribed above will not only be purified from the evil effects of an eclipse but will gain the higher worlds.
For the description of technical words in this chapter please go to wisdomlib.org
பெண்ணாற்றங்கரையில் அமைந்த இந்த ஆலயம் குன்றின் உச்சியில் இருக்கிறது
ஏழு தங்கக் கலசங்களுடன் உயர்ந்த கோபுரம் நம்மை வரவேற்கும். ஆண்டுதோறும் நடக்கும் இதன் ரத உற்சவம் நெல்லூரில் மிகவும் பிரபலமானது; மார்ச் ஏப்ரல் மாதத்தில் பிரமோற்சவத் திருவிழா நடக்கிறது .
கோவிலின் வரலாறு
காஸ்யப மகரிஷி தவம் செய்ததால் ஸ்ரீ ரங்க நாதரே தரிசனம் தந்து இங்கு கோவில் கட்ட அருள்புரிந்தார்
ஏழாம் நூற்றாண்டில் கோவிலுக்கு பல்லவ மன்னன் ராஜ ராஜ நரேந்திரன் பல தானங்களை செய்தான். அதன் பின்னர் ஸ்ரீ ஜடாவர்மன் பல தங்கம், இரத்தின நகைகளை அளித்தான்
இந்தப் பெண்ணாற்றங் கரையில்தான் ஆந்திர மஹாபாரதத்தை பிரம்ம டிக்கண்ணா எழுதினார்
கிழக்கு திசையில் எழுநிலைக் கோபுரம் அமைந்துள்ளது
அங்கு கண்ணாடி மேடையில் ரங்க நாதரையும் லெட்சுமி தேவியையும் தரிசிக்கலாம் அருகில் ஆண்டாள் கோவிலும் இருக்கிறது.
****
ஜொன்னவாடா மல்லிகார்ஜுன சுவாமி காமாக்ஷி தாயி ஆலயம்
நெல்லாரிலிருந்துலு 12 கி.மீ தொலைவில் ஜொன்னவாடா மல்லிகார்ஜுன சுவாமி காமாக்ஷி தாயி ஆலயம் அமைந்துள்ளது.
இந்த ஆலயமும் பெண்ணாற்றங்கரையில்தான் இருக்கிறது
திரேதா யுகத்தில் காஸ்யப பிரம்மா இங்கு யாகம் செய்ததால் இந்த ஆலயம் உருவானது . இந்த இடத்தின் முழுப்பெயர் யக்ஞவேதிகா ஜோன்னாவாடா .
இந்த சிவன் கோவிலில் ஆதி சங்கரர் ஸ்ரீ சக்ரத்தைப் பிரதிஷ்டை செய்ததாகவும் பக்தர்கள் சொல்கிறார்கள். அருகிலுள்ள காஸ்யப தீர்த்தத்தில் ஸ்நானம் செய்து காமாட்சியையும் மல்லிகார்ஜுனரையும் தரிசித்தால் எல்லா நன்மைகளையும் பெறலாம் .
***
நரசிம்மகொண்டா என்னும் குன்று ஜொன்னவாடா கிராமத்திலிருந்து ஐந்து கி.மீ; நெல்லூரிலிருந்து 15 கிமீ
இங்கு வேதகிரி லெட்சுமி நரசிம்மர் , பக்தர்களுக்கு அருள்புரிகிறார். ஒன்பதாம் நூற்றாண்டில் நரசிம்ம பல்லவன் கட்டிய கோவில் என்று கல்வெட்டு கூறுகிறது சுமார் 350 அடி உயரத்தில் கோவில் அமைந்துள்ளது.
நரசிம்ம கொண்டா அமைந்துள்ள வேதகிரி காடுகளிடையே அமைந்துள்ளதால் இந்தக் கோவிலின் கோபுரம் தொலைவிலிருந்து காணும் போது அற்புதமான இயற்கை எழிலுடன் தோற்றமளிக்கிறது.
அருகிலுள்ள குகைகளின் பெயர் அஸ்வத்தாமா குகைகள். மகாபாரதப் போரின் போது திரவுபதியின் பிள்ளைகளை அஸ்வத்தாமன் கொன்றதால் கிருஷ்ணன் அவரை சபித்தார் ; அந்தப் பாவம் தீர பரிகாரமாக அவர் பல இடங்களில் தவம் செய்தார்; அதில் இதுவும் ஒன்று. அவர் சிரஞ்செவி எழுவரில் ஒருவர் என்பதால் இன்றும் இங்கே இருப்பதாக ஐதீகம்.
இந்தக் கோவில் காஸ்யப மகரிஷி மற்றும் சப்த ரிஷிகளுடன் தொடர்புடையது. பிநாகினி நதியின் கரையில் அமைந்திருக்கிறது மே மாதத்தில் பிரம்மோற்சவம் நடைபெறுகிறது.
****
பெஞ்சல கோண நரசிம்ம சுவாமி கோவில் மிகவும் பழமையான கோவில்; நவ நரசிம்மர் என்னும் ஒன்பது தலங்களில் இதுவும் ஒன்று
இங்கு மிகப்பெரிய பாறையில் நரசிம்மர் உருவம் உளது யோக முத்திரையுடன் நரசிம்மர் காட்சி தருகிறார்
ஹிரண்ய கசிபு என்னும் அரக்கனைக் கொன்ற பின்னர் நரசிம்மர் கோபம் தணிந்து இங்கு யோகத்தில் ஆழ்ந்ததாக வரலாறு .
பெனுஸிலா என்றால் பெரிய பாறை ; அது பெஞ்சலகோன என்று மருவியது. பக்கத்தில் கண்வ நதி ஓடுகிறது; கண்வ மகரிஷி தவம் செய்த இடம் இது .இப்பொழுது அதை கண்டலேறு என்கிறார்கள் இந்தக் கோவில் ஆயிரம் ஆண்டுகளுக்கு மேல் வரலாறு உடையது.
*****
நெல்லூர் ராஜ ராஜேஸ்வரி கோவில்
Sri Rajarajeswari Ammavari Temple, Nellore
இந்தக் கோவில் அண்மைக்காலத்தில் தோன்றிய கோவில்
ராஜ ராஜேஸ்வரி பீடாதிபதி அருள் ஜோதி நடராஜ சுவாமி, இங்கு ஆஸ்ரமம் அமைக்க தீர்மானித்தார் 1968 ம் ஆண்டில் காஞ்சி மகா சுவாமிகள் அடிக்கல் நாட்டினார்.
1975 ஆம் ஆண்டில் காஞ்சி சுவாமிகள், புஷ்பகிரி மடத்து சுவாமிகள் ஆகியோர் கும்பாபிஷேகத்தையும், விக்ரஹப் பிரதிஷ்டையையும் நடத்தி வைத்தனர்.
ரத்ன சுவாமி முதலியார், கோவில் கட்டுவதற்காகன நிதியைத் திரட்டித் தந்தார்.
ஆலய வளாகத்தில் காயத்ரீ அம்மன், நவக்கிரகங்கள், ஸ்ரீ சுந்தரேஸ்வரர் சந்நிதிகளும் இருக்கின்றன.
2020 ஆம் ஆண்டு ஜூன் மாதத்தில் நெல்லூர் ஜில்லாவில் பெருமாள்பாடு என்னும் கிராமத்தில், மணல் எடுப்போர் பழைய சிவன் கோவிலைக் கண்டுபிடித்தனர். இந்தக் கோவில் எண்பது ஆண்டுகளுக்கு முன்னால் பெண்ணாறு திசை மாறிப் பாய்ந்தபோது மணல் மூடிப்போனது. இரு நூறு ஆண்டுகளுக்கு முன்னர் இந்தக் கோவில் இருந்ததை கிராமமக்கள் உறுதி செய்தனர்.
கோவிலின் பெயர் நாகேஸ்வரன் கோவில். இதை பல்லவர்கள் கட்டியதாகத் தெரிகிறது அதனால் ஆயிரம் ஆண்டுகளுக்கும் மேலான வரலாறு கொண்டது
கோவிலை மீட்டு எடுத்தாலும் அதை எங்கே அமைப்பது என்ற பிரச்சினை இருக்கிறது. ஆற்றின் நடுவில் இது நீடிக்க முடியாது
–subham–
Tags –ஆந்திர மாநில, 108 புகழ்பெற்ற, கோவில்கள் -38, பூமிக்கடியில், சிவன் கோவில் , நெல்லூர்
அர்ஜுனனின் சகல குணாதிசயங்களையும் பற்றிய விவரங்களை ஒரே இடத்தில் மஹாபாரதத்தில் பார்க்க முடியாது.
ஒரே பாத்திரத்தின் வாயிலாகவும் பார்க்க முடியாது.
பல்வேறு உவமைகள் அர்ஜுனனைப் பற்றி உண்டு. அவனது குணாதிசயங்களை ஆங்காங்கே நாம் காணலாம்.
அர்ஜுனனின் வாழ்க்கை சம்பவங்களை வைத்து பிரமிக்க வைக்கும் பெரும் வாழ்வியல் நீதிகளை வியாஸர் நமக்கு உணர்த்துகிறார்.
ஆக, ஒரு வாழ்நாள் முழுதும் கற்க வேண்டிய பாத்திரமாக அர்ஜுனன் அமைகிறான்.
அர்ஜுனனைப் பற்றிச் சில பர்வங்களீல் வரும் ஸ்லோகங்களையும் அவற்றின் அர்த்தத்தையும் கீழே பார்க்கலாம்.
அர்ஜுனனைப் பற்றி சபையோர் பேசிக் கொள்வது
ஆதி பர்வம்
ஸ்வயம்வர பர்வம் (203வது அத்தியாயம்)
ஸ்வயம்வர மண்டபத்தில் வில்லை நாணேற்ற எழுந்த அர்ஜுனனைப் பார்த்து அங்குள்ளவர்கள் ஒருவருக்கொருவர் அர்ஜுனனைப் பற்றிப் பேசிக் கொள்ள ஆரம்பித்தனர்.
யௌவன வயதில் இருப்பவன்.
அழகுள்ளவன்.
மகா கஜத்தின் துதிக்கை போன்ற கைகளை உடையவன்.
பருத்த தோள்களும் தொடைகளும் புஜங்களும் உடையவன்.
தைரியத்தில் இமயமலை போன்றவன்.
சிம்மம் போலக் கம்பீரமான நடை உள்ளவன்.
மதயானையைப் போல நடக்கின்றவன்.
ஒளி உள்ளவன்.
இவனிடத்தில் இந்தக் காரியத்தில் திறமை எதிர்பார்க்கக்கூடியதே!
இவனுடைய உற்சாகத்தினாலும் ஊகிக்கத் தகுதி இருக்கிறது.
இவனுடைய சக்தி தான் பெரிய உற்சாகத்தைத் தருவது.
அசக்தன் தானே செல்லான்; மேலும் பிராமணர்களுக்கு அசாத்தியமான செயல் ஒன்றும் எந்த லோகங்களிலும் சரீரத்தோடு சஞ்சரிக்கும் எந்தப் புருஷர்களிடத்திலும் இருப்பதில்லை.
வில்லில் வீரன் அர்ஜுனன்!
முதலில் அர்ஜுனன் தனுஸை வலம் வந்தான். பின்னர் வரத்தைக் கொடுக்கும் தேவதையாகிய ஈஸ்வரனுக்குத் தலை வணங்கி கிருஷ்ணனை மனதில் நினைத்துக் கொண்டு வில்லை எடுத்தான்.
அதை ஒரு நொடியில் நாணேற்றினான்.
தனுர்வேதத்தில் சிறந்தவர்களான ருக்மன், ஸுநீதன், வக்ரன், கர்ணன், துரியோதனன், சல்லியன், ஸால்வன் ஆகியவர்களால் முதலில் மிகுந்த முயற்சி செய்தும் எந்த வில் நாணேற்றிட முடியாமல் போனதோ அந்த வில்லை அர்ஜுனன் ஒரு நொடியில் நாணேற்றினான்.
ஐந்து பாணங்களை எடுத்து லக்ஷியத்தையும் அடித்தான்.
இந்திரனுக்கு ஒப்பான அர்ஜுனனைப் பார்த்து திரௌபதி வெண்மையான உயர்ந்த புஷ்பமாலையை எடுத்துக் கொண்டு புன்னகையுடன் அர்ஜுனனிடம் சென்றாள். அவனது மார்பில் மாலையை அணிவித்தாள்.
அர்ஜுனனுக்கும் ஶ்ரீ கிருஷ்ணருக்கும் இடையே உள்ள தொடர்பானது பல்வேறு இடங்களில் பல்வேறு பாத்திரங்களின் வாயிலாகவும் வியாஸரின் வாய்மொழியாகவும் மஹாபாரதத்தில் வரிசையாக சொல்லப்படுவதைக் காணலாம்.
Tamil and Vedas 