One cannot clap with one hand means nothing can be done successfully by a single person. It also means it takes two to make a quarrel . It also means in anyone of misconduct between a man and a woman nobody can blame only one party . These points are found in Chinese, Malay, Sanskrit and Tamil proverbs.
In Pancha Tantra the following sloka illustrates this point,
Yathaikena na hastena taalikah samprapadyate
Tathodhamapariyaktam na phalam karmanah smrtam
यथैकेन न हस्तेन तालिका संप्रपद्यते ।
तथोद्यम-परित्यक्तं न फलं कर्मणः स्मृतम् ॥
Meaning is,
As no clapping results from one hand, fate will also not bring fruits for men without working.
The corresponding proverb is found in at least 21 Asian languages.
In Tamil
Our kai thattinaal osai ezumbumaa?
ஒரு கை தட்டினால் ஓசை எழும்புமா?
Can clapping be effected by one hand ?
In Japanese,
Kosho narashi gatashi meaning one hand can hardly clap.
In German,
Mit einer hand allein kann man nicht klatschen
In Hindustani
एक हाथ से ताली नहीं बजती • (ek hāth se tālī nahī̃ bajtī) (Urdu spelling ایک ہاتھ سے تالی نہیں بجتی)
“one cannot clap with just one hand”: it takes two to make a quarrel.
*****
Another Pancha Tantra Proverb is also found worldwide
A frog in the well cannot see the ocean
It is found in at least 12 Asian languages.
In China it is found 2000 years ago.
Panchatantra sloka says,
Yo na nirgatya nihsesham aalokayati medinim
Anekaascarya sampuurnaam sa narah kuupaadardurah
He who does not leave his home and doe not behold the earth full oof many wonders, this man is like the frog in the well.
In Tamil
What has the frog in the well to do with the news of the country ?
கிணற்றுத் தவளைக்கு ஏன் நாட்டு வளப்பம்?
In Mongolian
The frog of the well does not know the vastness of the ocean
The frog of the ocean does not know the smallness of the well
In Japanese
Seia wa motte umi no katarubekarazu, meaning
There is no point in talking about the ocean to a frog in a well.
Story
A frog lived at the bottom of a well and was fully content to be the master of this area. Once a turtle came from the sea and talked about the wonderful life there. hearing this, the frog fell silent, staring at the turtle.
Indian story is slightly different.
Why we disagree? Swami Vivekananda
Swami Vivekananda told this story at the Parliament of the World’s Religions on 15 September 1893. It was his second lecture at the Parliament. He told—
“I will tell you a little story. You have heard the eloquent speaker who has just finished say, “Let us cease from abusing each other,” and he was very sorry that there should be always so much variance.
But I think I should tell you a story which would illustrate the cause of this variance. A frog lived in a well. It had lived there for a long time. It was born there and brought up there, and yet was a little, small frog. Of course, the evolutionists were not there then to tell us whether the frog lost its eyes or not, but, for our story’s sake, we must take it for granted that it had its eyes, and that it every day cleansed the water of all the worms and bacilli that lived in it with an energy that would do credit to our modern bacteriologists. In this way it went on and became a little sleek and fat. Well, one day another frog that lived in the sea came and fell into the well.
“Where are you from?”
“I am from the sea.”
“The sea! How big is that? Is it as big as my well?” and he took a leap from one side of the well to the other.
“My friend,” said the frog of the sea, “how do you compare the sea with your little well?”
Then the frog took another leap and asked, “Is your sea so big?”
“What nonsense you speak, to compare the sea with your well!”
“Well, then,” said the frog of the well, “nothing can be bigger than my well; there can be nothing bigger than this; this fellow is a liar, so turn him out.”
That has been the difficulty all the while.
I am a Hindu. I am sitting in my own little well and thinking that the whole world is my little well. The Christian sits in his little well and thinks the whole world is his well. The Mohammedan sits in his little well and thinks that is the whole world. I have to thank you of America for the great attempt you are making to break down the barriers of this little world of ours, and hope that, in the future, the Lord will help you to accomplish your purpose.
*****
Kupamanduka/ Kupamanduka-nyaya (कूपमण्डूक)
Kupamanduka/ Kupamanduka-nyaya (कूपमण्डूक) is a Sanskrit language expression, meaning “frog in a well”.[1] In Sanskrit, Kupa means a well and Manduka means a frog. The phrase is used for a small-minded person who foolishly imagines the limits of his knowledge to form the limit of all human knowledge (much as a frog might imagine the well in which it lived to be the largest body of water possible, being completely unable to conceive of anything as vast as an ocean). Equally, if such a frog looked up from its well, and saw but a small circle of sky, it might imagine this tiny disc to be the entirety of the heavens, unaware of the existence of other beings existing beyond the walls of the well and able to see the whole sky bounded by the true horizon.
—-subham—Tags- Tamil Sanskrit, Pancha tantra, Proverbs, Frog in the well, clap, one hand, Kupa manduka
ஜிப்ஸி மொழியை ஆராய்ந்த அகஸ்ட் பாட்(Post No.13,781)
வேறு யாரும் செய்யாத அரிய பணிகளை ஜெர்மனியில் பிறந்த அகஸ்ட் பாட் செய்தார். ஐரோப்பாவில் குடியேறிய இந்திய ஜி ப் ஸிக்கள் என்ற நாடோடிக ளின் மொழி, இனம் , நடை உடை பாவனைகளை இருநூறு ஆண்டுகளுக்கு முன்னரே ஜெர்மன் மொழியில் வடித்தார் சம்ஸ்க்ருதம் என்ற சொல்லைச் சொன்னால் உலகமே இந்தியாவிலிருந்து பண்பாட்டினைப் பெற்றது தெரிந்து விடுமே என்று அஞ்சி நடுங்கி இந்திய -ஐரோப்பிய மொழிக்குடும்பம் என்ற புதிய சொல்லை வெள்ளைக்காரர்கள் கண்டுபிடித்தனர். அந்த சம்ஸ்க்ருத மொழிக்குடும்ப ஒற்றுமையை அவர் அகராதியாகத் தொகுத்து வெளியிட்டார் . இவை இரண்டும் இவரது ஒப்பற்ற சாதனைகள் .
ஜிப் ஸிக்கள் எப்படி இந்தியாவிலிருந்து பரவினர் என்பதை கட்டுரையின் இறுதியில் காண்க
AUGUST POTT 1802- 1887
பிறந்த தேதி -14-9-1802
பிறந்த ஊர் -NETTLEREDE NEAR HANOVAR
இறந்த தேதி 5-7-1887
கல்வி கற்ற இடம் – GOTTINGEN UNIVERSITY
அவரது குரு – FRANZ BOPP பிரான்ஸ் பாப்
பார்த்த வேலைகள் – LECTURER விரிவுரையாளர்.. PROFESSOR, HALLE UNIVERSITY
எழுதிய அல்லது மொழிபெயர்த்த நூல்கள் –
THE GIPSIES IN EUROPE AND ASIA, AN ETHNOLOGICAL LINGUISTIC STUDIES,
THE INEQUALITY OF RACES,
FAMILY NAMES AND THEIR MODE OF ORIGIN
DICTIONARY OF INDO- EUROPEAN ROOTS
அகஸ்ட் பிரெடெரிக் பாட் ஜெர்மனியில் ஹனோவர் அருகிலுள்ள நெட்டில் ரீட் என்ற இடத்தில் பிறந்தார். கிராமத்து கிறிஸ்தவ பிரசாரகரின் மகன்; இதனால் இயற்கையாகவே காட்டி ங்கன் பல்கலைக் கழகத்தில் சமயக்கல்வியைக் கற்றார். செல் என்னும் இடத்தில் முதலில் ஆசிரியர் வேலை கிடைத்தது. அப்போது லத்தீன் மொழியில் முதல் ஆராய்ச்சிக் கட்டுரையை எழுதினார் ; பின்னர் பெர்லின் நகருக்குச் சென்று பிரான்ஸ் பாப் நிகழ்த்திய உரைகளைச் செவிமடுத்தார். பின்னர் அவர் பேராசிரியர் பதவிக்கு உயர்த்தப்பட்டார். அப்போது சம்ஸ்க்ருதம், கிரேக்கம், லிதுவேனியன், காத்திக் மொழித் தொடர்புகள் என்ற புஸ்தகத்தை எழுதி வெளியிட்டார்; தற்கு நல்ல வரவேற்பு கிடைத்தது.. ஏற்கனவே பிரான்ஸ் பாப் எழுதியஇலக்கண ஒப்பீடு என்ற நூலுக்கு இது துணைப் புஸ்தகமாக அமைந்தது
பின்னர் ஹால் HALLE பல்கலைக் கழகத்தில் முழு நேர பேராசிரியராகப் பொறுப்பேற்றார். அங்கே ஐம்பது ஆண்டுகளுக்கு அந்தப் பதவியை வகித்தார்.
பல ஆராய்சசி இதழ்களில் கட்டுரைகளையும் விமர்சனங்களையும் எழுதினார்.
ஸ்லாவோனிக் மொழிக் குடும்பத்திலுள்ள மொழிகளை ஆராய்ந்து எழுதிய பின்னர், குடும்பப் பெயர்கள் எப்படி உருவாயின என்று ஒரு நூல் எழுதினார்.
இந்திய ஐரோப்பிய மொழிக் குடும்ப வேர்ச் சொற்கள் என்ற நூலை எழுதினார்; இது ஒன்பது தொகுதிகளில் வந்த மிகப்பெரிய நூல்.
இவருக்கு முன்னர் மனித இனத்தில் உள்ள வேறுபாடுகள் என்ற நூலை கவுண்ட் கோபிநா எழுதியிருந்தார்; அதே தலைப்பில் இவர் மறுப்புரை எழுதி மொழியியல் ரீதியில் மனித இனங்களின் வேறுபாடுகள் என்ற நூலை வெளியிட்டார்.
ஆப்பிரிக்க மொழிகளை ஆராய்ந்தும் எழுதினார்.; சொற்பொழிவுகளை நிகழ்த்தினார் ஐரோப்பா ஆசியாவிலுள்ள ஜிப்ஸிக்களின் மொழிகள் என்ற இவரது புஸ்தகம் மீண்டும் மீண்டும் அச்சிடப்படுகிறது. வேறு எவரும் ஆராயாத இந்தத் துறையை இவர் முழுதும் ஆராய்ந்து ஜிப்ஸிக்கள் தொடர்பான ஆய்வுக்கு அடித்தளம் அமைத்தார்
******
ஜிப்ஸிக்கள் யார் ?
1992- ம் ஆண்டில் நான் தினமணிப் பத்திரிகையில் எழுதிய கட்டுரையின் சுருக்கத்தினைத் தருகிறேன் ஐரோப்பாவில் குடியேறிய இந்திய நாடோடிகள் என்ற தலைப்பில் கட்டுரை எழுதி இருந்தேன் .
ஜிப்ஸிக்கள் ஆயிரம் ஆண்டுகளுக்கு முன்னர், இந்தியாவிலிருந்து கால்நடையாகவே ஐரோப்பாவுக்குச் சென்றனர்.
ஜிப்ஸிக்கள் என்ற சொல் தோன்றியதற்கு எகிப்து EGYPT நாடே காரணம் .முதலில் இந்த நாடோடிகள் எகிப்துக்குச் சென்றனர்; எகிப்து என்பது ஜிப்ஸி என்று உருமாறியது. பாமர மக்கள் குதிரையை குருதை என்றும் மதுரையை மருதை என்றும் சொல்வது போன்ற மாற்றம் இது .
இவர்கள் ஐரோப்பாவில் நரிக்குறவர்கள் போல வாழ்க்கை நடத்தினர். ஓரிடத்தில் அதிக காலம் இருக்க மாட்டார்கள்; அவர்களுடைய இயல்பு நாடு விட்டு நாடு செல்லும் நாடோடி வாழ்க்கை.
இவர்களது மொழியில் நிறைய இந்தி சொற்கள் உண்டு. ரோமனி என்றும் மொழிக்குப் பெயர். காரணம் இவர்கள் ஐரோப்பா சென்ற பின்னர் பல மொழிகள் பேசுவோரிடையே வசித்தவுடன் அவர்களுடைய மொழியின் தாக்கமும் ஏற்பட்டது . இதனால் ஜிப்ஸி மொழிகள் என்று பன்மையில் பேச தொடங்கினர் ஆராய் ச்சியாளர்கள்.
கிழக்கு ஐரோப்பிய கமியூனிஸ்ட் நாடுகளின் அரசுகள் வீழ்ச்சி அடைந்த போது பொருளாதாரக் கஷ்டங்கள் தோன்றின அப்போது ஆயிரக்கணக்கில் ஜிப்ஸிக்கள் பல நாடுகளுக்குள் நுழைத்தனர். ருமேனியாவிலிருந்து நிறைய பேர் ஜெர்மனிக்குள் புகுந்தார்கள்.
பிரிட்டனில் நாற்பது ஆண்டுகளுக்கு முன்னர் 6000 ஜிப்ஸிக்கள் இருப்பதாகப் புள்ளி விவரம் கூறியது ஆனால் பலரும் தங்களை ஜிப்ஸிக்கள் என்று சொல்ல வெட்கப்பட்டு அறிவிக்காமலும் இருந்தனர். முதலில் இவர்களைத் தீண்ட தகாதவர்களாக நடத்திய பிரிட்டன் 1988- சட்டம் இயற்றி இவர்களுக்காக ஒவ்வொரு நகரசபையும் கூடாரம் அடிக்கத் தனியான திடல்களை ஒதுக்க வேண்டும் என்று கூறியது
ருமேனியாவில் நான்கு லட்சம் பேர் இருப்பதாகப் புள்ளி விவரம் கூறியது. ஆனால் உண்மையான எண்ணிக்கை இருபது லட்சம் பேர் என்று கணிக்கிறார்கள்.
ருமேனியாவின் தலைநகர் புகாரெஸ்டில் ஒரு மதுபானக்கடை திறப்பதாக விளம்பரம் வெளியானவுடன் 3000 பெண்கள் மனுப்போட்டனர். ஆனால் அதன் உரிமையாளர் ஜிப்ஸி என்று தெரிந்தவுடன் 600 பேர் மட்டுமே இன்டெர்வியூவுக்கு வந்தார்கள்.
முதலில் குதிரை வண்டியில் சென்றவர்கள் பிற்காலத்தில்– இன்று வரை- காரவான் எனப்படும் மோட்டார் வாகனத் தொடர் வண்டிகளில் செல்லத் தொடங்கினர். எங்கு பொட்டல்வெளிகள் இருந்தாலும் அங்கு முகாமிடத் தொடங்கினர். இவர்களைத் திருடர்கள் ,ஏமாற்றுப் பேர்வழிகள் என்று முத்திரை குத்திய ஐரோப்பியர்கள் இவர்களைத் தீண்டத் தகாதவர்கள் என்று அறிவித்து மதுபான விடுதிக்குள் வரக்கூடாது என்று போர்டு வைத்தனர். இவர்களுக்காகப் போராடிய பலர், புதிய சட்டங்களை இயற்றவைத்து பாதுகாப்பு பெற்றனர். இவர்கள் எங்கு முகாமிட்டலும் வழக்குப் போட்டு அந்தத் தீர்ப்பு வந்த பின்னர்தான் இவர்களை வெளியேற்றலாம்.
குதிரைகள் விஷயத்தில் இவர்கள் கைதேர்ந்தவர்கள் பாசி மணி உடைகள் தயாரிப்பதும் இவர்களின் தனிப்பட்ட திறமையைக் காட்டும். இவர்கள் அணியும் பல வண்ண உடைகளும் முகமும் இவர்களை இனம் காட்டிவிடும்.
இந்தியாவில் ஜாதி வேறுபாடு உள்ளது போல ஜிப்ஸிக்களுக்கு இன்றுவரை சம உரிமைகள் இல்லை. பிறப்பொக்கும் எல்லா உயிரும் என்ற வள்ளுவன் வாக்கு உலகில் எங்குமே பின்பற்றப்படவில்லை. எல்லோரும் சமம் என்பது உறுதியாச்சு என்ற பாரதியின் வாசகமும் செயல் முறைக்கு வரவில்லை.
பிரிட்டன் போன்ற நாடுகளில் இன்றும் அரச வம்சம் ஜாதியின் அடைப்படையில் உள்ளது இந்தியாவில் பல மாநிலங்களில் வம்சாவளி ஆட்சி இருப்பதைக் கண்ணால் காண்கிறோம்.
நான் சுவீடன் நாட்டுத் தலை நகர் ஸ்டாக்ஹோமுக்கு சென்ற போது பஜார் தெருவில் ஒரு தண்ணீர் தொட்டி அருகில் ஜிப்ஸிக்கள் முகாமிட்டு ரோட்டில் கொடிகளில் துணிகளை உணர்த்தி இருந்ததைக் கண்டு அசந்தே போனேன். ஒரு நாட்டின் தலைநகரில் கடைத்தெரு ரோட்டில் நான் கண்ட காட்சி இது. அவர்களும் திருந்தவில்லை என்பதை இது காட்டுகிறது.
—subham—
TAGS- ஜிப்ஸிக்கள், AUGUST POTT ,ஜிப்ஸி மொழி, ஆராய்ச்சி ,அகஸ்ட் பாட்,linguist
If one looks at what Shakespeare says about omens, in particular about owls, one would know that Hindu beliefs only were prevalent in the whole of Europe.
The very word OWL is derived from ULUKA in Sanskrit. it is in Atharva Veda, Sangam Tamil Literature and Sanskrit books on Omens.
All knew that Sakunam is the Sanskrit word for Bird as well as good and Bad predictions and forecasts.
But owls have some good connotations as well. Throughout Europe, we see it in the emblems ofmany educational institutions. And in Hinduism, owl is the Vahana of Goddess Lakshmi.
Let us first look at what Shakespeare says about this bad bird.
In Julius Caesar, the owl is a symbol of death and impending calamity. It appears in Act I, Scene iii, when an owl is seen sitting in the marketplace during the day. This is similar to how ravens and crows appear before important characters die in the final battle.
In early Rome a dead Owl nailed to the door of a house averted all evil that it supposedly had earlier caused. To hear the hoot of an Owl presaged imminent death. The deaths of Julius Caesar, Augustus, Commodus Aurelius, and Agrippa were apparently all predicted by an Owl.
And yesterday the bird of night did sit
Even at noon-day, upon the market-place,
Hooting and shrieking. When these prodigies
Do so conjointly meet, let not men say,
These are their reasons; they are natural;
For, I believe they are portentous things
Unto the climate that they point upon.
–Julius Caesar
A soothsayer warned Julius Caesar seven times about the impending danger in the play. But he ignored all the warnings. He was killed by seventy senators in the Senate and Caesar was surprised to see his friend Brutus leading the murderers .
He said
“Et tu, Brute?” is a Latin phrase that translates to “You too, Brutus?” or “Even you, Brutus?”.
****
Macbeth
The owl is a symbol of death and is used in many instances to portray evil and darkness. Here, the sound of the owl marks the death of Duncan, alarming Lady Macbeth that the Macbeth has already committed the deed.
No surprise, therefore, that Lady Macbeth hears an owl while Duncan is being murdered in Macbeth (ii.2)
Hark! Peace!
It was the owl that shrieked, the fatal bellman,
Which gives the sternest good night.
At the moment of Duncan’s death, Lady Macbeth hears an owl shrieking. Macbeth himself is most often associated with an owl – a bird of prey. On Tuesday last, / A falcon tow’ring in her pride of place / Was by a mousing owl hawked at and killed.
Owls very often come with negative descriptions – “the vile owl” in Troilus and Cressida (ii.1) or “the obscure bird” in Macbeth (ii.3).
In Macbeth (iv.2), Lady Macduff likens herself to a wren:
The poor wren,
The most diminutive of birds, will fight,
Her young ones in the nest, agaist the owl.
Earlier in the play (ii.4), owls show behaviour that is unnatural even for them:
On Tuesday last,
A falcon, towering in her pride of place,
Was by a mousing owl hawked at and killed.
****
In Shakespeare’s poem Venus and Adonis,
The owl, night’s herald, shrieks “tis very late!”
The sheep are gone to fold, birds to their nest,
And coal-black clouds that shadow heaven’s light
Do summon us to part and bid goodnight.
****
In Shakespeare’s poem The Rape of Lucrece,
Now stole upon the time the dead of night,
When heavy sleep had closed up mortal eyes:
No comfortable star did lend his light,
No noise but owls’ and wolves’ death-boding cries:
Now serves the season that they may surprise
The silly lambs: pure thoughts are dead and still,
While lust and murder wake to stain and kill.
And later in the poem;
The dove sleeps fast that this night-owl will catch:
Thus treason works ere traitors be espied.
Who sees the lurking serpent steps aside,
But she, sound sleeping, fearing no such thing,
Lies at the mercy of his mortal sting.
The myth was that owls hooted when someone lost their virginity.
****
In King Lear
When King Lear (ii.4) decides to avoid his inhospitable daughters and make his own way, he says he’d rather be outdoors than near them:
No, rather I abjure all roofs, and choose
To wage against the enmity o’ the air,
To be a comrade with the wolf and owl –
Necessity’s sharp pinch!
****
Titus Andronicus
In Titus Andronicus (ii.3), Tamora and her savage sons attack Lavinia in a desolate, dark corner of the forest.
Here never shines the sun; here nothing breeds,
Unless the nightly owl or fatal raven.
****
The Comedy of Errors
Likewise in The Comedy of Errors, when Antipholus of Syracuse and his servant Dromio find themselves exploring Ephesus, Dromio is nervous;
This is the fairy land: o spite of spites!
We talk with goblins, owls and sprites:
If we obey them not, this will ensue,
They’ll suck our breath, or pinch us black and blue.
Dromio associates owls with goblins and sprites – supernatural creatures that mean trouble.
In The Tempest (v.1), Ariel describes where he sleeps while the owls are out hunting;
Where the bee sucks, there suck I,
In a cowslip’s bell I lie,
There I couch when owls do cry.
****
In A Midsummer Night’s Dream (ii.2), Titania instructs her fairies to keep the owls away while she sleeps:
Then, for the third part of a minute, hence
Some to kill cankers in the musk-rose buds,
Some war with rere-mice for their leathern wings,
To make my small elves coats, and some keep back
The clamorous owl that nightly hoots and wonders
At our quaint spirits.
****
If an owl was heard while a child was being born, it was a very ill omen. In Henry IV part III (v.6), King Henry mentions how such a sign appeared when Gloucester was born. And of course Gloucester grew up to become the clearly cursed Richard III.
The owl shriek’d at thy birth, an evil sign.
****
At the end of A Midsummer Night’s Dream (v. 1), Puck is describing just how late at night it is, as everything is winding up. It’s a grim note in the otherwise jolly conclusion of the play:
The screech-owl, screeching loud,
Puts the wretch that lies in woe
In remembrance of a shroud.
The three parts of Henry VI feature a great many owls. Most shocking is the scene Part II (i.4) when Gloucester’s wife summons a spirit from the dead to get information about her husband’s prospects. Her fellow necromancer tells her:
Patience, good lady; wizards know their times:
Deep night, dark night, the silent of the night,
The time of night when Troy was set on fire;
The time when screech-owls cry and ban-dogs howl,
And spirits walk and ghosts break up their graves,
Later on, the screech-owls resurface in Part II (iii.2). The Earl of Suffolk is having a particularly angry moment when he spits out a rather spectacular stream of curses:
Their chiefest prospect murdering basilisks!
Their softest touch as smart as lizards’ sting!
Their music frightful as the serpent’s hiss,
And boding screech-owls make the concert full!
In Part III (ii.1), things aren’t going well for Warwick as he describes the action:
Our soldiers’, like the night-owl’s lazy flight,
Or like an idle thresher with a flail,
Fell gently down, as if they struck their friends.
****
King Edward IV has his say in (ii.6), scoffing at those who might have prophesied his failure:
Bring forth that fatal screech-owl to our house,
That nothing sung but death to us and ours…
Earlier, in Henry VI part I (iv. 2), the General rails that Talbot/Shrewsbury is an “ominous and fearful owl of death!” Later, in Richard III (iv. 4), the final play that covers this period in history, the king is exasperated as he receives nothing but bad news, interrupting his messenger:
Out on you, owls! nothing but songs of death?
****
Boding, ominous, fearful owls, with nothing but songs of death indeed. In Troilus and Cressida (v.10), Troilus wonders who would want to be like an owl and bring the bad news of Hector’s death to Priam and Hecuba:
Let him that will a screech-owl aye be called
Go in to Troy, and say there, Hector’s dead.
*****
In Troilus and Cressida (v.1), Thersites crows that he would rather be any number of unpleasant creatures rather than trade places with Menelaus:
To be a dog, a mule, a cat, a fitchew, a toad, a lizard,
an owl, a puttock, or a herring without a roe,
I would not carel but to be Menelaus,
I would conspire against destiny.
****
Owl with Positive Connotations
There are very few positive references to owls at all. In Cymbeline (iii.6), Innogen is welcomed by Belarius and his sons:
The night to the owl and morn to the lark less welcome.
Likewise, Sir Toby Belch in Twelfth Night (ii.3) is determined to party, regardless of the time of day or night:
Shall we rouse the night-owl in a catch that will draw three souls out of one weaver?
****
Hindu Beliefs
Goddess Lakshmi and Chamunda have owls as their Vahanas. In Judaism, the female night demon Lilith is described in the company of the owl; Mayan death God Hunahau is often depicted with a head like an owl’s.
In the pre –Aztec civilization of ancient Mexico (Teotihuacan), the owl was the sacred animal of the rain god. But Aztecs considered it an evil omen.
In Greece owls are associated with Goddess Pallas Athena/Minerva, the Goddess of Wisdom.
In the Vedas
“Uluka is the ordinary word for owl from the Rig Veda (10-165-4) onwards. The bird was noted for its cry and was deemed the harbinger of (nairrta) ill fortune (AV 6-19-2;Taittiriya samhita 5-5-18-1;Vajasaneyi samhita 24-38). Owls were offered at the horse sacrifice to the forest trees (Vajasaneyi Samhita 24-23; Maitrayani Samhita 3-14-4)”.
(page 102, Vedic Index of Names and Subjects, A A Macdonell & AB Keith)
Narada and owl
Scriptures refer to calls of owls as having the character of songs i.e. one note or or a simple combination of notes repeated at various intervals. Thus the call of the Brown Wood Owl is said to consist of four deep musical syllables, who—hoo—hoo–hoo. There is a story that narrates how sage Narada was advised to learn music from an owl residing near the Manasarovar lake on the Himalayas (Lingapuranam). This shows that the ancient Indians also appreciated the musical calls of the hated bird. (Tamils also had the same belief; see below for more details).
The long eared owl is distinguished by long tufts, usually borne erected and is most probably the ‘sasoluka’ which has served as a model for the face of a particular attendant of Lord Skanda (M.Bh. 9-45-79). One of the Matris of the same deity is said to have a face like that of the sasoluka (ch 30)
(Mayans also had the same description; see above)
Crow killing owls
A particular species of owl has the habit of killing crows. ‘Kakolukiya’ section of the Panchatantra describes it in detail. They live in the Himalayan region. They are the species of Dusky Horned Owls. Mahabharata describes them as Pravarakarna and long lived (3-199-4). There is also a reference in the Ramayana. When after a break with Ravana, Vibhishana goes to Rama, the latter’s ally Sugriva warns him against the owl like tactic of the enemy (96-17-19).
Again after seeing this owl work havoc among the crows at night, Aswaththamam decided to kill Pandavas while asleep during the night time ( M.Bh 1-2-296) and the epic gives an interesting description of the bird:
Owl may look weak but the omen (that it portends) is not weak
ஆந்தை பஞ்சையாய் இருந்தாலும் சகுனத்தில் பஞ்சை இல்லை
We can also conclude that Hindus are very good observers of nature. There are lot of references to owls in the epics Ramayana and Mahabharata.
*****
Tamil References in Sangam Literature:
The shriek of the owl in the Nemai tree in the desert tract is like the sound of the smithy (Natrinai 394)
A stanza in Natrinai (verse 83) is an apostrophe to the owl that has its abode in the deep recess of a tree on the bank of the village tank. Its shriek at night is said to be alarming and the lady-companion promises it a fine pleasant dish of meat boiled in ghee and fried flesh of rats if only it kept silent at nights when the hero comes on visit.
One description is of a night bright with the moon light and full of disturbances with the barking of dogs and the hooting of owls (Aka.122)
****
Owl saved Genghis Khan
The arms of the Tartar rulers contain a black night owl in a golden shield, because the first of them, Genghis Khan was saved his life with the help of such a bird. They believed that the barn owl saved his life. When his horse was shot in one of the battles he ran for his life and hid under a bush. His enemies were looking for him. At that time a white owl came and sat on the tree under which he was hiding. They did not even come near that tree thinking that he would definitely not be there. His enemies thought the owl would not have sat there if any man had been hiding under the tree. So owl earned a permanent place in their emblems!
****
From Mahabharata
Owl and Crow fight
(8).Uluka (owl) was the name of emissary sent by Duryodhana to tell the Pandavas that their peace proposal is rejected. Seer Kausika (Visvamitra) also means owl. In Tamil also we have many poets with owl name (Pisir Anthai, Othal Anthai). People thought that they are the names of their towns. My view is that they actually mean the bird of wisdom owl, which is the vehicle of Lakshmi and Greek Goddess Athena. In western countries it is a very common logo in the educational institutions.
This confirms my view that most of the tribal names are totem symbols I have already given the names of Tamil poets with frog names like their counterparts in Sanskrit. Tortoise is also the name of several rishis/seers.
Tamil almanac called Panchangam is sold every year like hot cakes around Tamil New Year. It has Panca Pakshi Predictions, meaning Five Bird Predictions and the five birds are Falcon, Owl, Crow, Cock/hen, and Peacock.
It is a complicated way of predicting.
****
Only strange and unique feature from Hindu sources is that owl is associated with music!
My Comments:
1.It is interesting to note that the Jews and Hindus believed that owls are messengers of death. Sanskrit literature and Sangam Tamil literature associate owls with death (See Tamil Purananuru verses 240, 261,364)
2.It is equally interesting that owl like face of Lord Skanda’s attendant and one of the Matri’s is like Mayan Death God Hunahau, who has owl like face.
3.It is also interesting God Indra is called Uluka and several Rishis have the name Uluka and Kausika ,another name of owl. It is same in Tamil literature, as many of the Sangam age poets have Andhai (owl) attached to their names. Previously it was thought they were from the towns with the name of owl (Andhai). So we can conclude that both the positive and negative notions existed side by side. Otherwise we cannot have many Rishis with the name Uluka, Kausika and many Tamil names like Kukai Koziyaar, Pisiranthaiyaar, Othal andhaiyaar etc.
It is amazing to read that Tamils and their counterparts in the North has the same belief the owls have musical skills.
All these debunk the racist Aryan – Dravidian divisive theories created by foreigners with a motive to stabilise their rule and spread their religion.
We also have various types of demons named after large birds like Uluka (owl), Suparna (Eagle) and Grudhya (RV: 7-104-17)
—subham—
Owl , Shakespeare, poems, plays, Tamil literature, Vedas, Sanskrit literature, Panchatantra, Panca Pakshi, Hindu epics,
வணங்குவது போல வந்து படுகொலை செய்யும் நிகழ்ச்சிகள் தமிழ் நாட்டில் இரண்டு நடந்தன. இதை திருவள்ளுவர் தமிழ் வேதத்தில் 1500 ஆண்டுகளுக்கு முன்னரே படம்பிடித்துக் காட்டிவிட்டார். இது பற்றிய பழமொழிகள் நிறைய உள்ளன.
ஜப்பானிய மொழியில்
குச்சி நீ மிட்சு அரி ஹாரா நீ கென் அரி என்பார்கள் இதன் பொருள் நாக்கில் தேன், வயிற்றில் கத்தி.
ஹிந்தியில்
बाहर से दोस्त अंदर से जानी दुश्मन A friend outside, enemy inside
பாஹர் சே தோஸ்த் அந்தர் சே ஜானி துஷ்மன்
வெளியே நண்பன் வேடம், உள்ளே எதிரி – என்று பொருள்.
பாகல் மேம் சூரி முங் மேம் ராம் ராம்
நெஞ்சில் கத்தி வாயில் ராம் ராம்
बग़ल में छुरी मुँह में राम राम
ஆங்கிலத்தில் நெஞ்சில் சிலுவை இதயத்தில் பிசாசு
A cross on the breast, and the devil in the heart or
அல்லது ஆட்டுத் தோல் போர்த்திய ஓநாய்
A wolf in sheep’s clothing.
Many kiss the hand they wish to cut off
வெட்டப் போகும் கைக்குப் பலரும் முத்தம் கொடுக்கிறார்கள் என்றும் சொல்லுவார்கள்
தமிழ் மொழியில்
அடி நாக்கில் நஞ்சும் நுனி நாக்கிலே அமிர்தமுமா?
What! is it nectar at the tip of the tongue while poison is at the root? Said of one, or to one whose professions are at variance with his intentions.
அகோர தபஸி விபரீத சோரன்! (சோரன்= திருடன், கள்ளன்)
A terrible ascetic, an atrocious cheat என்றும் சொல்லுவார்கள்
****
இரண்டாயிரம் ஆண்டுகளுக்கு முன்னர் ரோமானிய பார்லிமெண்டில் (Senate) 70 எம்.பிக்கள் (Senators) சேர்ந்து ஜூலியஸ் சீசர் என்ற மன்னனைக் கொன்றனர். அதில் முக்கியமானவர் அவரது ஆத்ம நண்பரான புரூட்டஸ்-சும் ஒருவர். சீசர் அதிர்ச்சி அடைந்து நீயுமா புரூட்டஸ் ?என்று சொல்லிக்கொண்டே செத்தார்
பெரிய புராணத்தில் வரும் மெய்ப்பொருள் நாயனார் கதை ஆயிரம் ஆண்டுகளுக்கு முன்னர் முத்தநாதன் செய்த படுகொலையை விவரிக்கிறது
மேலை நாடுகளும் இந்தியாவும் பயங்கர வாத இயக்கம் என்று அறிவித்த விடுதலைப் புலிகள் இயக்கம், ஒரு பெண்ணை அனுப்பி காங்கிரஸ் தலைவரும் முன்னாள் பிரதமருமான ராஜீவ் காந்தியைப் படுகொலை செய்தது; அந்த நிகழ்ச்சி விடுதலைப் புலிகள் இயக்கத்துக்கு சாவு மணி அடித்து அதை அடியோடு அழித்தது. இதே போல சீசரின் உறவினர்களும் அவரது எதிரி களுக்கு சாவு மணி அடித்து புதிய ரோமானிய சாம்ராஜ்யத்தை உருவாக்கினர் .
வள்ளுவன் வாக்கு
திருவள்ளுவரும் சொல் வணக்கம், வில் வணக்கம் பற்றி எச்சரிக்கிறார். தொழுத கைக்குள்ளும் ஆயுதம் இருக்கும் என்றும் எச்சரிக்கிறார். அவருக்கும் ஜூலியஸ் சீஸர் கதை தெரிந்திருக்க வாய்ப்பு உண்டு.
சொல் வணக்கம் ஒன்னார்கண் கொள்ளற்க வில்வணக்கம்
தீங்கு குறித்தமையான்— குறள் 827
பொருள்
வில் வளைவது தீமை வரப் போவதைக் காட்டும். அதே போல பகைவர்கள் வணக்கத்தோடு சொல்லும் சொல்லை நன்மை என்று கருதி விடக்கூடாது ((வணங்குவது போல வணங்கி காலை வாரி விடுவர்; புலி பதுங்குது பாய்வதற்காகத் தானே)- 827
தொழுத கையுள்ளும் படை ஒடுங்கும் ஒன்னார்
அழுத கண்ணீரும் அனைத்து- 828
பொருள்
பகைவர் வணங்கும் கைகளுக்கு உள்ளும் கொலைக் கருவியை மறைத்து வைத்திருப்பர். அவர்கள் அழுது சொரியும் கண்ணீரும் அத்தகையதே-828
****
ராஜிவ் காந்தி கொலை
ராஜீவ் காந்தி, இவர் 21 மே 1991 அன்று தமிழ்நாட்டிலுள்ள ஸ்ரீபெரும்புதூரில் ஒரு மனித குண்டு வெடிப்பில் படுகொலை செய்யப்பட்டார். இதில் 21 பேர் கொல்லப்பட்டனர். இத்தாக்குதல் விடுதலை புலிகளின் தற்கொலைப் படையைச் சேர்ந்த , தானு என்ற தேன்மொழி இராசரத்தினத்தால் நடத்தப்பட்டது.கொலையாளி, தானு, அவரை அணுகி வாழ்த்தினார். அவரது கால்களை தொட கீழே குனியும் போது தனது ஆடையின் அடியே வைத்திருந்த ஆர் டி எக்ஸ் (RDX) வெடிபொருளை வெடிக்கச் செய்தார் தானு. ராஜீவ் காந்தி, மற்றும் 19 பேர் அந்த மனித குண்டு வெடிப்பில் கொல்லப்பட்டனர். இச்சம்பவம் அங்கிருந்த ஒரு புகைப்படக்காரரின் புகைப்பட கருவியில் பதிவாகியிருந்தது கண்டுபிடிக்கப்பட்டது. ஹரிபாபு என்ற அந்தப் பேர்வழியும் பயங்கரவாத இயக்கத்தைச் சேர்ந்தவர்; அவரும் அதே இடத்தில் செத்து விழுந்தார். நல்ல வேளையாக அவரது காமெரா கிடைத்தது; அதுவே எல்லோரையும் காட்டிக் கொடுத்துவிட்டது தன்வினை தன்னைச் சுடும்.
****
மெய்ப்பொருள் நாயனார் கதை
சேதிநாட்டில், திர்க்கோவலூரில்,மலையமான் குலத்தில் வந்த அரசன் ஒருவன் ஆண்டு வந்தான். எப்பொழுதும் திருநீறு பூசி சிவனைப் பூஜித்து, மெய்ப்பொருள் காண்பதையே லட்சியமாகக் கொண்டிருந்ததால், அவர் பெயரே மெய்ப் பொருள் நாயனார் என்று ஆயிற்று. அவரிடம் பலமுறை போரில் தோற்றுப்போன முத்தநாதன் என்பவன், நேர் வழியில் வெல்லுவது அரிது என்று கருதி, பொய்யான தவ வேடம் பூண்டு வந்தான். சிவ குரு என்று சொல்லி எல்லாக் காவல் நிலைகளையும் தாண்டி வந்தபோதும் மெய்ப் பொருள் நாயனாரின் முக்கியக் காவல் அதிகாரி தத்தன் மட்டும் சந்தேகக் கண்ணுடன் பார்த்தான். படுக்கை அறையில் மனைவியுடன் இருப்பதையும் மீறி மெய்ப்பொருள் நாயனாரின் பள்ளி அறையில் நுழைய மஹா ராணி திடுக்கிட்டு எழுந்தாள். மன்னரோ முத்த நாதன் சிவனியார் வேடத்தில் வந்ததால் வணங்கி என்ன காரணத்தினால் வந்தீர்? என வினவ புதிய ஆகம நூல் கிடைத்து இருப்பதாகவும் அதை உபதேசிக்க வந்து இருப்பதாகவும் சொன்னான்.
முத்தநாதன் ‘மனதிலே கரு(று)ப்பு வைத்து’
முத்த நாதனின் வேடத்தை சேக்கிழார் வருணிக்கும் அழகே அழகு. உடம்பெல்லாம் வெண்மை நிறம். ஆனால் மனம் மட்டும் கறுப்பாம்:
மெய்எலாம் நீறு பூசி
வேணிகள் முடித்துக் கட்டிக்
கையினில் படைக ரந்த
புத்தகக் கவளி ஏந்தி
மைபொதி விளக்கே என்ன
மனத்தின்உள் கறுப்பு வைத்துப்
பொய்த்தவ வேடம் கொண்டு
புகுந்தனன் முத்த நாதன்
மனைவி உடனிருந்தால் உபதேசிக்க முடியாது என்று சொல்லி அவளை அனுப்பச் செய்துவிட்டு, மன்னர் தனியாக வந்த போது புத்தக் கட்டை (ஏட்டுச் சுவடிக் கட்டு) அவிழ்ப்பது போல அவிழ்த்து ஏடுகளுக்குள் மறைத்து வைத்திருந்த கத்தியால் குத்தி அவரைக் கொலை செய்தான்.
சப்தம் கேட்டு தத்தன் உள்ளே வந்து, முத்த நாதனைக் கையும் களவுமாகப் பிடித்த போதும் சிவ சின்னங்களை அணிந்திருந்த ஒரே காரனணத்துக்காக அவரை, ‘தத்தா இவர் நமர் (நம்ம ஆள்)’ என்று சொல்லி ஊர் எல்லை வரை பாதுகாப்போடு அழைத்துச் சென்று விடுக என்று கட்டளையும் இடுகிறார். தத்தனும் அப்படியேசெய்தான்.
பகைவனுக்கருள்வாய் நன்னெஞ்சே
பகைவனுக்கருள்வாய் நன்னெஞ்சே
தின்னவரும் புலிதனையும் -……………….
பகைவனுக்கருள்வாய் நன்னெஞ்சே
என்ற பாரதி பாட்டை நினைவுபடுத்துகிறது மெய்ப்பொருள் நாயனாரின் செயல்.
கைத்தலத்து இருந்த வஞ்சக்
கவளிகை மடிமேல் வைத்துப்
புத்தகம் அவிழ்ப்பான் போன்று
புரிந்துஅவர் வணங்கும் போதில்
பத்திரம் வாங்கித் தான்முன்
நினைந்தஅப் பரிசே செய்ய
மெய்த்தவ வேட மேமெய்ப்
பொருள்எனத் தொழுது வென்றார்
நிறைத்தசெங் குருதி சோர
வீழ்கின்றார் நீண்ட கையால்
தறைப்படும் அளவில் தத்தா
நமர் எனத் தடுத்து வீழ்ந்தார்
****
பைபிளிலும் ஜூடாஸ் பற்றி ஏசு கிறிஸ்து இப்படி எச்சரித்ததாக இருக்கிறது
In the Bible we have
But Jesus said unto him, Judas,
Betrayest thou the son of Man with a kiss
–St Luke 22-48
****
சீனாவிலும் இப்படி ஒரு பழமொழி இருக்கிறது
லீ லிஙப்பூ ,என்ற பெயரில் ஒரு பிரதம அமைச்சர் டாங் வம்ச அரசர் சுவாங் சாங்கிடம் பணியாற்றினார் அந்த அமைச்சர் கபட நாடகத்தில் ருத்திராட்ச பூனை! உடம்பு /உள்ளம் முழுதும் விஷம்.! தேள் போல எவரைக் கொட்டுவது என்று எப்போதும் காத்திருந்தார்; காலப்போக்கில் மக்களுக்கு இது தெரிய வரவே அவரது குட்டு அம்பலமானது அதிலிருந்து வாயில் தேன் வயிற்றில் கத்தி என்ற பழமொழி சீனாவில் தோன்றியது.
–subham—
Tags- தமிழ் படுகொலைகள் , பழமொழிகள், ராஜீவ் கொலை, விடுதலைப் புலிகள், மெய்ப்பொருள் நாயனார் ஜூலியஸ் சீசர், முத்த நாதன் ப்ரூட்டஸ் , சீன ஜப்பானிய இனி பழமொழிகள் கபட வேடம்,
Pictures are taken from various sources for spreading knowledge.
this is a non- commercial blog. Thanks for your great pictures.
tamilandvedas.com, swamiindology.blogspot.com
xxxx
செப்டம்பர் 2024 ஹெல்த்கேர் இதழில் வெளியாகியுள்ள கட்டுரை
யோகா வரம்!
ச.நாகராஜன்
அமெரிக்காவில் ஒரு குடும்பத்தில் ஒருவர் குடும்ப உறுப்பினராகவே இருந்தாலும், குழந்தை சொந்தக் குழந்தையாகவே இருந்தாலும் கை நீட்டி அடிக்கக் கூடாது.
விவரம் அறிந்த சிறுவனாக இருந்தால் தானாகவே போலீஸை போனில் அழைத்து தன்னை தாயாரோ தந்தையோ அல்லது உறவினரோ அடித்ததைக் கூறினால் போலீஸ் சில நிமிடங்களில் விரைந்து அங்கு வந்து விடும். பிறகென்ன? விசாரணை தான்! யாராயிருந்தாலும் தப்பிப்பது பிரம்மப் பிரயத்தனம் ஆகி விடும்.
இன்றும் நடைமுறையில் உள்ள வழக்கம் இது.
இதே போல ஒரு கேஸ் தான் 2004-ல் நடந்தது.
சுவையான கேஸின் விவரம் இது தான்.
ஜேம்ஸ் லீ க்ராஸ் (James Lee Cross) என்ற ஒரு கார் சேல்ஸ்மேன் டெக்ஸாஸில் ஹாரிஸ் கவுண்டியில் டாம்பால் என்ற இடத்தில் வேலை பார்த்து வந்தார். அவருக்கு வயது 53.
ஒரு புத்தாண்டு தினத்தன்று கணவனுக்கும் மனைவிக்கும் வாய்த் தகராறு ஆரம்பித்தது. விவாதம் சிறிது நேரத்தில் பெரிதாக ஆகி விட்டது.
விஷயம் இது தான். தனது மனைவி அதிகமாகக் குடிப்பதை விரும்பாத க்ராஸ், அது போதைப் பழக்கமாக ஆகி விடக்கூடும் என்று பயந்தார். மனைவி கேட்பதாயில்லை. கோபம் தலைக்கு மேல் ஏறி விட்டது க்ராஸுக்கு.
விட்டார் ஒரு அறை பளாரென்று மனைவி மீது.
தன் மனைவி நல்ல விதமாக இருக்க வேண்டும் என்ற அக்கறையினால் வந்த கோபத்தால் ஏற்பட்டது இந்த அடி!
தன் மேல் கை பட்டு விட்டால் மனைவியால் சும்மா இருக்க முடியாது.
போலீஸ் வந்தது. வழக்கு பதிவு செய்யப்பட்டது.
வழக்கு லாரி ஸ்டாண்ட்லி (Larry Standley, Judge, Country Criminacal court ) என்ற கிரிமினல் வழக்குகளை விசாரிக்கும் நீதிபதி முன் விசாரணைக்கு வந்தது.
விநோதமான இந்த வழக்கில் கணவனுக்கு என்ன தண்டனை கிடைக்கப் போகிறது என்று அமெரிக்காவே ஆவலுடன் கூர்ந்து கவனிக்க ஆரம்பித்தது.
கணவன் மனைவி மீது கொண்ட அளவு கடந்த அன்பினால் அவளைக் கண்டித்துத் திருத்தப் பார்த்தான். ஆனால் கோபத்தில் அடித்து விட்டான்.
இதற்கு தண்டனை உண்டா? உண்டு என்றால் என்ன? அனைவர் மனதிலும் இந்தக் கேள்வி எழுந்தது.
நீதிபதி ஸ்டாண்ட்லி ஒரு முன்னாள் பிராஸிக்யூடர். வழக்கை விசாரித்த அவர் க்ராஸ்- ஐ கைது செய்ய வேண்டாம் என்று கூறி விட்டார்.
இது ஒரு விசேஷமான வழக்கு என்று கூறிய அவர் தனது தீர்ப்பை வாசித்தார். அமெரிக்காவே அதைப் பாராட்டியது.
தீர்ப்பு என்ன? இது கோபத்தை நிர்வகிக்கும் நிர்வாகத்திறமை சம்பந்தப்பட்ட விஷயம். ஆகவே க்ராஸுக்கு ஒரு வருட காலம் யோகா பயிற்சி பெற வேண்டும் என்று தீர்ப்பை வழங்குகிறேன் என்றார்.
அமெரிக்கா முழுவதும் யோகா நன்கு பரவி இருக்கிறது. நீதிபதி “ஹிந்துக்களின் யோகா பயிற்சி ஹிந்து தத்துவம் மட்டுமல்ல, அது ஆரோக்கியத்தைத் தரும் ஒன்று “என்றார். இங்கு கணவன் தன் மனைவியை நல்ல விதமாக தன்னுடன் சேர்ந்து இருக்க வேண்டும் என்றே விருப்பப்பட்டார். அவருக்குத் தேவையானது கோபத்தைக் கட்டுப்படுத்தும் ஒரு நிர்வாகத் திறமை தான். யோகா இதைக் கற்றுத் தரும். யோகா பயிற்சி செய்பவர்கள் தானாகவே அமைதியாக ஆகி விடுவார்கள்” என்றார் அவர்.
தனக்கு விதிக்கப்பட்ட தண்டனையைக் கேட்டு ஆச்சரியப்பட்ட க்ராஸ், “எனக்கு யோகா பற்றி அவ்வளவாகத் தெரியாது. ஆனால் எல்லோரும் கூறுவதைப் பார்த்தால் என்னை மனதளவில் அமைதியாக ஆக்குவதோடு எனது எடையையும் கூடக் குறைத்து விடும் என்பதை அறிந்து கொண்டேன்” என்றார்.
ஒக்ஸ் நதி அருகே ஹூஸ்டனில் உள்ள யோகா பயிற்சி மையத்தைச் சேர்ந்த டார்லா மேகி, க்ராஸை அடிப்படை யோகா பயிற்சியை மேற்கொள்ளுமாறு அறிவுறுத்தினார்.
“இதில் மூச்சைக் கட்டுப்படுத்துவது, ஆசனங்கள், உடலை முன்னாலும் பின்னாலும் வளைப்பது உள்ளிட்ட உடல் பயிற்சிகள் கற்றுத் தரப்படும். இந்தப் பயிற்சி மூலம் (மோசமான) உணர்ச்சிகள் கட்டுப்படுத்தப்படும். அது மட்டுமல்ல, அது ஆன்மீக சுத்தத்தையும் ஏற்படுத்தும். “ என்றார் அவர்.
க்ராஸ் அவ்வப்பொழுது தனது முன்னேற்றம் பற்றித் தனக்குத் தெரிவிக்க வேண்டும் என்று நீதிபதி தீர்ப்பில் முத்தாய்ப்பாகக் கூறினார்.
வழக்கின் தீர்ப்பைக் கவனித்த லிங்கன் குட்வின் என்ற பிராஸிகியூடர்,
“இது நல்ல தீர்ப்பு தான். இதை நான் ஒத்துக் கொள்கிறேன். ஜெயில் தண்டனை இல்லை. க்ராஸுக்கு ஒரு குற்றப் பின்னணியுமே இல்லை” என்றார்.
அவர் மட்டுமல்ல, அமெரிக்காவே இந்த அதிசயமான நல்ல தீர்ப்பை ஏற்று நீதிபதியைப் பாராட்டியது! க்ராஸுக்குக் கிடைத்தது தண்டனை அல்ல, யோகக்காரரான அவருக்குக் கிடைத்த வரம் அது என்றனர் அனைவரும்!
இதே போல மதுரையில் சில ஆண்டுகளுக்கு முன்னர் நடந்த ஒரு வழக்கில் வழக்கில் குற்றம் சாட்டப்பட்டவருக்கு மதுரை தமுக்கம் மைதானம் அருகே உள்ள காந்தி மியூஸியத்தில் குறிப்பிட்ட காலம் சேவை செய்யுமாறு நீதிபதி, தனது தீர்ப்பைக் கூறினார்.
அனைவரும் இதை வரவேற்றனர்.
யோகாவினால் ஏராளமான பயன்கள் உண்டு.
ஆனால் அதைச் சுருக்கமாக ஒரே வரியில் கூறுங்கள் என்றால் இப்படிக் கூறலாம்:
தமிழ், சம்ஸ்க்ருத நூல்களில் ஷேக்ஸ்பியர் பொன்மொழிகள்—15
சகுனங்கள் –ஷேக்ஸ்பியர், தமிழ் சம்ஸ்க்ருத நூல்களில் -15
சகுனங்கள் பற்றி எழுதத் துவங்கினால் மஹாபாரதம் தொடங்கி சங்க காலம் வரையே ஆயிரக் கணக்கான குறிப்புகள் கிடைக்கின்றன. இரண்டாயிரம் ஆண்டுகளுக்கு முன்னர் காட்டுப்பன்றி கூட பல்லி சொல்லைக் கேட்டு பயந்து மீண்டும் அதன வலைக்குள் சென்ற செய்தி சங்க இலக்கியத்தில் உள்ளது. திருவள்ளுவரோ தமிழ் வேத நூலில் தும்மல் பற்றிக் கூட சகுன சாஸ்திரம் சொல்கிறார். பஞ்சாங்கத்தைத் திறந்தாலோ பஞ்ச பட்சி சாஸ்திரத்தில் ஐந்து பட்சிகளின் சாஸ்திரம் பற்றிப் படிக்கிறோம் ஆந்தை அலறினால் என்ன, காக்காய் வலம் போனால் என்ன , நரி இடம்போனால் என்ன என்று ஆயிரக் கணக்கில் படிக்கலாம். வராஹ மிஹிரர் எழுதிய பிருஹத் ஸம்ஹிதாவில் அத்தியாயம் அத்தியாயமாக சகுனங்கள் பற்றிப் பேசுகிறார். ஷேக்ஸ்பியர் இதில் கொஞ்ச ம் சளைக்கவில்லை. நூற்றுக் கணக்கான இட ங்களில் சகுனம், தீய அறிகுறிகள், பேய் பிசாசுகள், ஆவி ரூபத்தில் இறந்தோர் வருதல் முதலியவற்றை நாடகங்களில் அ ள்ளித் தெளித்து இருக்கிறார். அவரது காலத்தில்– அதாவது நானூறு ஆண்டுகளுக்கு முன்னர் ஐரோப்பா முழுதும் இந்து மத நம்பிகைகளே இருந்தன என்பதற்கு இதோ சான்றுகள்
ஜூலியஸ் சீசர் நாடகத்தில் சீசர் இரண்டு முறை குறி சொல்லுவோ பார்க்கிறார் . அவர் ஏழுமுறை மார்ச் மாத ஆபத்து பற்றி எச்சரிக்கிறார்.
இது 2000 ஆண்டுகளுக்கு முன்னர் ரோமானிய சாம்ராஜ்யத்தில் இருந்த குறி சொல்லும் சாஸ்திரத்தையும் அதில் 400 ஆண்டுகளுக்கு முன்னர் ஷேக்ஸ்பியருக்கு இருந்த நம்பிக்கையயும் எடுத்துக்காட்டுகிறது
மார்ச் மாத ஆபத்து இதை ஆங்கிலத்தில் The Ides of March என்பர்.
The Ides of March is the day Julius Caesar was assassinated by Roman senators in 44 BCE
மார்ச் மாத ஆபத்து என்பது சந்திரனின் போக்கினை வைத்து கணக்கிடப்படுகிறது. இன்று இந்தியாவில் வேத பாட சாலைகள் எப்படி அஷ்டமி ,நவமி ,அமாவாசை ,பெள ர்ணமி ஆகிய நாட்களில் விடுமுறை விடுகிறார்களோ இதே நம்பிக்கை ரோமானிய சாம்ராஜ்யத்தில் இருந்தது. இன்றும் கூட அஷ்டமி நவமிகளில் பிரதமையில் நாம் முகூர்த்தம் வைப்பதில்லை. ஏழு முறை குறி சொல்லுவோன் எச்சரித்தும் சீசர் அந்த ஆழ கனவு காண்கிறான் இரு சொல்லி புறக்கணித்தார். அவர் பார்லிமெண்டுக்குப் போனபோது 70 எம்பிக்கள் அவரை மாறி மாறி குத்திக் கொல்கிறார்கள். அப்போது அருமை நண்பன் புரூட்டஸ் அவர்களுக்கு தலைமை தாங்கி முதல் கத்திக் குத்து கொடுத்தவுடன் சீசர் கதறுகிறார்
அடடா புரூட்டஸ்! நீயுமா?
“Et tu, Brute?” (Latin: “You too, Brutus?”).
In Act I, Scene 2 of Shakespeare’s Julius Caesar, a soothsayer warns Caesar to take heed of the Ides of March. Caesar dismisses him: “He is a dreamer; let us leave him: pass.”
ஜுவலியஸ் சீசர் படுகொலை நமக்கு இந்திரா காந்தி படுகொலையை நினைவுபடுத்தும்; காவலர்களே அவளைக் கொன்றார்கள். வேலியே பயிரை மேய்ந்ததைக் கண்டோம்.
தமிழ் திரைப்படங்களில் ஒரு பெண் கற்பழிக்கப்பட்டால் அதைக் காட்டாமல் ஒரு ரோஜா மலர் கசங்குவதையும் ஒருவர் இறந்துவிட்டால் ஒரு விளக்கு அணைவதையும் காட்டுவார்கள். இந்துக்கள் பின்பற்றும் இந்த உத்தியை ; ஷேக்ஸ்பியரும் கடைப்பிடிக்கிறார். ஆந்தைகள் அலறினால் யாரோ இறக்கப் போகிறார் என்பது இந்துக்களின் நம்பிக்கை
ஆந்தைகள அலறல்
ஆந்தைகளை தீய பறவைகளாகவே இந்துக்கள் கண்டனர். ஷேக்ஸ்பியரும் அப்படித்தான் .
ஜூலியஸ் சீசரின் படுகொலைக்கு முன்னால், இரவு நேர ஆந்தைகள் பகலில் சந்தைத்திடலில் அலறின என்று ஜூலியஸ் சீசர் நாடகத்தில் கூறுகிறார்
“Yesterday the bird of night did sit, even at noon-day upon the market-place; hooting and shrieking” is a line from Julius Caesar by William Shakespeare. It appears in Act 1, Scene 3, when an ominous owl portends the death of Julius Caesar.
அவரது நாடகங்களில் ஆந்தையை தீய சகுனமாகவே காட்டுகிறார்.
Venus and Adonis (Shakespeare poem) வீனஸ் அன்ட் அடானிஸ் கவிதையில் சொல்கிறார்
நேரமாகிவிட்டது என்று ஆந்தை அலறுகிறது அந்த கவிதையில் அடானிசை காட்டுப் பன்றிகள் கொன்றுவிடுகிறன.
*****
.
In Shakespeare’s works, owls are often associated with negative things, such as bad news, hunting, and virginity. For example, in Venus and Adonis, an owl shrieks, “tis very late!”. In The Rape of Lucrece, லுகிறீஸ் கற்பழிப்பு என்ற கவிதையில் ஆந்தைகளும் ஓநாய்களும் மரண ஓலமிட்டு இட்டன என்கிறார்
ஆந்தைகள் அலறல்: நல்ல சகுனமா? கெட்ட சகுனமா?-
பகல் வெல்லும் கூகையைக் காக்கை இகல்வெல்லும்
வேந்தர்க்கு வேண்டும் பொழுது (குறள் 481)
பஞ்ச தந்திரக் கதையை அப்படியே வள்ளுவர் கூறுகிறார். கூகையை தீ வைத்து காக்கைகள் அழிக்கும் கதை அது; அதை பார்த்து அஸ்வத்தாமன் பாண்டவர் கூடாரங்களுக்கு இரவு நேரத்தில் தீவைத்தததாக மஹாபாரதம் கூறுகிறது சுருக்கமாகச் சொல்ல வேண்டுமானால் ஆந்தைகள் என்றால் அழிவு.
கிரேக்க நாட்டின் தேவதை அதீனாவுக்கு ஆந்தை வாகனம் அல்லது பிரியமான பறவை. இதேபோல இந்துக்களின் தெய்வங்களான சாமுண்டிக்கும் லெட்சுமிக்கும் ஆந்தை வாஹனம். இப்படி தெய்வ வாஹனமாக இருந்தபோதிலும் ஆந்தைகள் அலறலைக் கண்டு அஞ்சுவது ஏன்?
முதலில் சங்கத் தமிழ் இலக்கியத்தில் உள்ள பாடல்களைப் பார்ப்போம்:
“எம்மூர் வாயில் உண்டுறைத் தடை இய
கடவுள் முதுமரத்து உடனுறை பழகிய
தேயா வளைவாய்த் தெண்கண் கூருகிர்
வாய்ப்பறை அசாஅம் வலிமுந்து கூகை
மையூன் தெரிந்த நெய்வெண் புழுக்கல்
எலி வான்சூட்டொடு மலியப் பேணுதும்
எஞ்சாக் கொள்கைஎங் காதலர் வரல்நசைஇத்
துஞ்சாது அலமரும் பொழுதில்
அஞ்சுவரக் கடுங்குரல் பயிற்றாதீமே”–( நற்றிணை 83 )
பொருள்: வலிமைமிகு கூகையே! ஊர்வாசலில் நீர்த்துறையில் நிற்கும், கடவுள் இருப்பதாகக் கருதப்படும் மரத்தில் இருப்பாய். வளைந்த வாய், தெளிந்த கண்கள், கூரிய நகங்கள் உடைய நீ, உன் வாயால் பிறரை வருத்துகிறாய்.. உனக்கு ஆட்டு மாமிசத்தோடு நெய் கலந்த சோறு தருவோம். வெள்ளெலியின் சூட்டிறைச்சியும் தருவோம். என் காதலர் வரும் இரவு நேரத்தில் பயமுறுத்தும் சப்தத்தைப் போடாமல் இரு.
xxxxx
சில வகை ஆந்தைகள் எழுப்பிய ஒலி கர்ண கடூரமாக இருந்ததும் தெரிகிறது:–
“அத்தக் குடிஞைத் துடிமருள் தீங்குரல்” (புறம் 370)
பொருள்: கூகைகள் எழுப்பும் துடி போன்ற கடிய குரல் ஓசை……
“கூகைச் சேவல் குராலோழடேறி
ஆரிருஞ் சதுக்கத் தஞ்சுவரக் குழறும்
அணங்கு கால் கிளருங் மயங்கிருள் நடுநாள்”–-(அகம் 260)
பொருள்: முதிய மரத்தில் எப்போதும் இருக்கும் முழங்கும் பெரிய வாயை உடைய பேராந்தை வாய்குழறி ஒலிப்பதும் பேய் திரிவதும் ஆகிய பாதி இரவில்……………………….
சாவுக்கும் ஆந்தைக்கும் தொடர்பு
புறநானூற்றுப் பாடல்கள் ஆந்தையை மரணத்துடனும் இடுகாடு–சுடுகாட்டுடனும் தொடர்புபடுத்திக் காட்டுகின்றன. தமிழர்களுக்கு சகுன சாத்திரத்தில், அதாவது புள் நிமித்தத்தில் மிகுந்த நம்பிக்கை உண்டு. ஆந்தையின் கூக்குரல் பற்றி அவர்கள் பயப்படுகின்றனர். மரணத்தோடு தொடர்பு படுத்தும் மூன்று புறநானூற்றுப் பாடல்களே இதற்குச் சான்று கூறும்.
“திங்கள் கல்சேர்பு கனையிருள் மடியின்
இல்லெலி வல்சி வல்வாய்க் கூகை
கழுது வழங்கு யாமத்து அழிதகக் குழறும்”– (அகம் 122)
பொருள்: நிலவானது மேற்குத் திசையில் மறைந்து இருளைப் பரப்பும் நேரத்தில் வீட்டில் வாழும் எலிகளை இரையாக உண்ணும் கூகை— பேய்கள் உறங்கும் நள்ளிரவில் அழிவு உண்டாகக் குழறும்.
“பொத்த அறையுள் போழ்வாய்க் கூகை
சுட்டுக்குவியென செத்தோர்ப்பயிரும்
கள்ளியம் பறந்தவை” – (புறம்.240)
பொருள்: ஆயண்டிரன் இறந்தவுடன் அவனது உரிமை மகளிரும் தீப்பாய்ந்து மாய்ந்தனர். பிளவுபட்ட வாயுடைய பேராந்தைகள், ‘சுட்டுக்குவி’ என்று செத்தோரை அழைப்பது போலக்கூவும். கள்ளிச் செடிகளை உடைய சுடுகாட்டில்,,,,,,,,,,,,,,,
பல் ஆ தழீஇய கல்லா வல்வில்
உழைக்குரற் கூகை அழைப்ப ஆட்டி–(புறம்.261)
இப்போது பல பசுக்கூட்டங்களைக் கைப்பற்றிய கல்லாத வன்மையான வில்வீரனை கூகையானது தன் இனத்தாரை அழைப்பது போல அலைத்து துரத்தும்
முதிய மரத்தின் பொந்துகளில் இருந்து கதும் எனக்கூவும் பேராந்தைகள் நீங்காத தாழிகளை உடைய இடுகாட்டை………………………..
குடும்பங்கள் வாழும் கூடாரத்தின் மேல் கோட்டான்கள் உட்கார்ந்தால் பழங்குடி மக்கள் சில பரிகாரங்களைச் செய்வர். சிலநேரங்களில் புதுக் கூரையே வேய்ந்துவிடுவர் என்று பிலோ இருதயநாத் கூறுவார். இவர் பழங்குடி இனங்களை ஆராய்பவர்.
மாயன் நாகரீகத்திலும்…………
இன்னொரு வியப்பான ஒற்றுமையும் இருக்கிறது:
புறநானூற்றில் எப்படிப் புலவர்கள் ஆந்தையை மரணத்துடனும் சுடுகாட்டுடனும் தொடர்புபடுத்தினரோ அதே போல மாயன் நாகரீக மரணக் கடவுள் ஹூனாஹுவும் ( God Hunahau) ஆந்தையுடன் தொடர்புடையது. இதனுடைய தலை ஆந்தைத் தலைபோலவே காட்டப்பட்டிருக்கும். சாவு பற்றிய ஒற்றுமையுடன் நின்றுவிடவில்லை. எப்படி இதற்கு ஆந்தையின் தலை (long eared owl )இருக்கிறதோ அதே போல கந்தனுடைய சேவகர்களில்(M.Bh. 9-45-79) ஒருவனுக்கு ஆந்தைத் தலை என்றும் மாத்ரீகளில் ஒருவர்க்கும் இப்படி இருப்பதாகவும் கந்தபுராணம் கூறும்.
மெக்சிகோவில் அஸ்டெக் நாகரீகத்துக்கு முந்தைய நாகரீகம் ஆந்தையைப் புனிதப் பறவையாகக் கருதியது. ஆனால் அஸ்டெக் நாகரீகத்தில் இது தீய பறவையாகக் கருதப் பட்டது. சீனாவிலும் இப்படித் தீய பறவையாகவே கருதப் பட்டது.
இந்தியாவில் பொதுவாக மரணத்துடன் சம்பந்தப்பட்ட பறவை, எப்படி செல்வத்துக்கு அதிதேவதையான லெட்சுமிக்கு வாகனமாகியது என்பது மர்மமாகவே நீடிக்கிறது.
ஆந்தையும் ஜெங்கிஸ்கானும்
மங்கோலிய தார்தார் இனத்தைச் சேர்ந்த ஜெங்கிஸ்கான சூறாவளித் தாக்குதல் நடத்தி உலகின் பலபகுதிகளைப் பிடித்தான். அவனது படையினர் உடைகளில் ஆந்தைச் சின்னத்தைப் பொறித்துக் கொண்டனர். இதற்குக் காரணம், அந்த சாம்ராஜ்யத்தை நிறுவிய ஜெங்கிஸ்கானை ஒரு ஆந்தை காப்பாற்றியதாகும். பல போர்களைப் புரிந்து முன்னேறிவந்த ஜெங்கிஸ் கானின் குதிரையை எதிரிகள் தாக்கிக் கொன்றனர். அவன் உயிருக்குத் தப்பி ஓடினான்.. ஒரு பெரிய மரத்துக்கு அடியில் போய் ஒளிந்து கொண்டான். எதிரிகள் துருவித் துருவி தேடிக் கொண்டிருந்தனர். அப்போது ஒரு பெரிய ஆந்தை அந்த மரத்தின் மேல் உட்கார்ந்தது. ஆந்தை அமைதியாக உட்கார்ந்து இருப்பதால் அந்தப் புதர்ப் பகுதியில் மனித நடமாட்டம் இருக்க வாய்ப்பில்லை என்று கருதி எதிரிகள் எதிர்த் திசையில் தேடச் சென்றனர்.
இவ்வாறு ஆந்தையே வந்து தன்னைக் காப்பாற்றியதால் அவன் ஆந்தைச் சின்னத்தைத் தன் படைகளில் பொறிக்கச் செய்தான்.
மந்திர தந்திரத்தில் ஆந்தை
தீபாவளிப் பண்டிகை காலத்தில் ஆயிரம் ஆந்தைகள் வரை கொல்லப்படுவதாகப் பத்திரிக்கை செய்திகள் கூறும். ஆந்தைகளைப் பலி கொடுத்தால் செல்வம் கிடைக்கும், அபூர்வ சக்திகள் கிட்டும் என்ற நம்பிக்கையே இதற்குக் காரணம். இரவு நேரத்தில் ஓசையின்றி பறப்பதாலும், பாழடைந்த கட்டிடங்களில் பயமின்றி உலவுவதாலும் ஆந்தையை மாய, மந்திரத்தில் தொடர்புடையதாகக் கருதி இருக்கலாம்.
மேலும் ஆந்தை இறைச்சி, குழந்தைகளின் வியாதிகளைத் தீர்க்கும் என்ற நம்பிக்கை காரணமாகவும் ஆந்திகள் கொல்லப்படுகின்றன.
வேதத்தில் ஆந்தை
உலகின் மிகப் பழமையான மத நூல் ரிக் வேதம். இதிலும் ஆந்தை இடம் பெறுகிறது. உலூக (10-165-4; 7-104-17) என்ற பெயரில் ஆந்தையைக் குறித்தனர். தீய சகுனமாகவே வருணிக்கிறது (அதர்வ வேதம் 6-19-2)வாஜசனேய சம்ஹிதையில், அஸ்வமேத யாகத்தில் அக்னியில் போடப்பட்ட பட்டியலில் ஆந்தையை வனதேவதைகளுக்கு என சொல்லி இருக்கிறது.
பஞ்ச தந்திரக்கதைகளில் ஆந்தை
காகங்களுக்கும் ஆந்தைகளுக்கும் இடையே ஏற்பட்ட மோதல் பஞ்ச தந்திரக்கதைகளில் முக்கிய இடத்தைப் பிடிக்கிறது. ‘காகோலூகீயம்’ (காகம்+ உலூகம்) என்ற தத்துவத்தில் எப்படிப் பகைவர்களை அழிப்பது என்பது மிக விரிவாகக் கூறப்பட்டுள்ளது. கூகைக்குப் பகலில் கண் தெரியாது என்பதால் ஆந்தைகள் வாழும் மரங்களைச் சுற்றி காகங்கள் சுள்ளிகளை வைத்து அவைகளை எரித்டுக் கொன்றதை விஷ்ணுசர்மன் விரிவாக கூறுகிறார். பறவை இயல் நிபுணர் தவே எழுதிய புத்தகத்தில் இப்படி காகங்களை மட்டும் விரும்பிச் சாப்பிடும் ஆந்தை வகை இமயமலையில் இருக்கின்றன என்று புத்தகம் எழுதியுள்ளர். ஆகையால் ஆந்தை—காகம் மோதல் என்பது உண்மையில் நடந்ததே.
அஸ்வத்தாமன் கொலைகளும் ஆந்தையும்
கௌரவர்கள் அடியோடு அழிந்தவுடன் அன்றிரவில் துரோணரின் புதல்வன் அஸ்வத்தாமனுக்குக் கொலைவெறி வந்துவிடுகிறது. கிருபர் அவனை எவ்வளவோ தடுத்துப் பார்க்கிறார். ஆயினும் அவன் பாண்டவர் கூடாரத்துக்குச் சென்று அவர்களுடைய புதல்வர்களை வஞ்சனையாகக் கொன்றுவிடுகிறான். இதற்குக் காரணம் ஆந்தைகள்தான். அவைகள் இரவு நேரத்தில் காகங்களைத் தாக்கிக் கொன்றதைப் பார்த்தவுடன அவனுக்கு கொலைவெறி ‘ஐடியா’ கிடைக்கிறது. இதில் ஆந்தைகளுக்குரிய பங்கு பணி யை மஹாபாரதம் தெளிவாக விளக்கியுள்ளது.
ராமாயணத்தில் ஆந்தை
ராவணனைக் கைவிட்டு ராமபிரான் கட்சியில் சேரவந்த விபீஷணன் பற்றி சுக்ரீவன் எச்சரிக்கையில் இவன் ஆந்தை போல தந்திரம் உடையவனாக இருக்கலாம் என்பான்.
ஆந்தை, கூகை, கோட்டான் பற்றிய பழமொழிகள்
ஆந்தை அலறல் கெட்ட சகுனம்
ஆந்தை சிறிது கீச்சுப் பெரிது
ஆந்தை பஞ்சையாய் இருந்தாலும் சகுனத்தில் பஞ்சை இல்லை
பஞ்சாங்கத்தில் ஆந்தை
பஞ்சாங்கத்தில் ஐந்து பறவைகளின் படங்களைப் போட்டு அதற்கான பலன்களை எழுதி இருப்பர். அவைகளில் ஆந்தையும் ஒன்று. இது தவிர அவை பறக்கும் திசை, எழுப்பும் ஒலி, எத்தனை முறை ஒலி எழுப்பின என்பனவற்றின் அடிப்படையிலும் ஆரூடம் கூறுவர். மயில் வல்லூறு, சேவல்,காகம் ஆகிய நான்குடன் ஆந்தையையும் சேர்த்துக்கொண்டது இதன் முக்கியத்துவத்தைக் காட்டுகிறது. நேரத்தையும் பறவைகளின் அடிப்படையில் பிரிப்பர்.
இந்தியாவை ஆண்ட வெளிநாட்டினர் செய்த அக்கிரமங்களை மஹா கவி பாரதி ஒரே வரியில் சொல்லிவிட்டார்: “ ஆயிரம் ஆண்டு அன்பிலா அந்நியர் ஆட்சி” என்று. அப்படிப்பட்ட அன்பில்லாத கொடுங்கோலர்களில் மிகக் கொடியவர்கள் கஜினி முகமதுவும் அவுரங்கசீப்பும் ஆவர். இந்தியாவின் செல்வத்தைக் கொள்ளையடித்ததோடு நிற்காமல், 12 ஜோதிர்லிங்க தலங்களில் ஒன்றான சோமநாதபுரத்தில் இருந்த 15 அடி உயர சிவலிங்கத்தை சுக்கு நூறாக உடைத்த மதவெறியன் கஜினி முகமது. அவன்கூட ஆந்தைகளிடம் பாடம் கற்று அடங்கி ஒடுங்கிய ஒரு சம்பவம் இதோ:-
கஜினி நகருக்கு மேற்கே தொலைதூரத்திலுள்ள கிராமங்களை முகமதுவின் படை வீரர்கள் அழித்து நாசமாக்கி வந்தனர். ஆடுமாடுகளைக் கொள்ளையடிப்பது, பயிர்பச்சைகளை அழிப்பது அகியவற்றில் ஈடுபட்டதால் கிராம மக்கள் ஓடி ஒளிந்தனர். கிராமங்கள் எல்லாம் பாழடைந்த திடல்களாகிவிட்டன.
கஜினி முகமதுவிடம் மந்திரியாக வேலை பார்த்த ஒருவருக்கு தெய்வ பக்தி இருந்தது. “இடிப்பாரை இல்லாத ஏமரா மன்னன் கெடுப்பாரிலானும் கெடும்” என்பது வள்ளுவன் குறள். ஆகையால் தன் கடமை கஜினி முகமதுவிடம் சொல்லி அட்டூழியங்களை நிறுத்துவதே என்று உறுதி பூண்டார். அவருக்கு பீர் என்ற முஸ்லீம் சந்யாசி பறவைகளின் பாஷையைக் கற்பித்திருந்தார். இது விஷயம், கஜினி முகமதுவுக்கும் தெரியும். ஒரு நாள் இருவரும் வேட்டையாடப் போனார்கள்.
இருவரும் மாலையில் திரும்பிவருகையில் ஒரு மரத்தின் மீது இரண்டு ஆந்தைகள் உட்கார்ந்து பேசிக்கொண்டிருந்தன. கஜினி முகமது, குதிரைகளை நிறுத்தச் சொல்லி, மந்திரியிடம் சொன்னார்:
உனக்குத்தான் பறவைகளின் மொழி தெரியுமே! அவைகள் என்ன பேசிக்கொள்கின்றன? என்று கேட்டார்.
அமைச்சரும் அதை உற்றுக் கேட்பதுபோல கொஞ்ச நேரம் பாவனை செய்தார். பின்னர் வந்து, “அரசே அவைகள் பேசுவதைச் சொல்வதற்குத் தயக்கமாக இருக்கிறது. அது உங்களுக்கு உகந்ததல்ல” என்றார்.
கஜினி முகமது அதைச் சொல்லும்படி வலியுறுத்தவே, “நான் சொல்கிறேன். ஆனால் கோபத்தில் என்னைக் கொன்று விடக்கூடாது” என்று சொன்னார். கஜினி முகமதுவும் ஒரு தீங்கும் வராது என்று உறுதி கூறியவுடன் அமைச்சர் (மந்திரி) சொன்னார்:
அந்த ஆந்தைகளில் ஒன்று ஆண், மற்றொன்று பெண். அவைகள் இரண்டும் கல்யாணப் பேச்சில் ஈடுபட்டுள்ளன. ஒரு ஆந்தையின் பையனை மற்றொரு ஆந்தையின் பெண்ணுக்கு மணம் முடிப்பதைப் பற்றி பேசுகையில் ஆணின் தந்தை (ஆந்தை) சொன்னது: “இதோ பார் உன் பெண்ணை என் பையனுக்குத் திருமணம் செய்யத் தயார்தான். ஆனால் பெண்ணுடன் எனக்கு 50 பாழான கிராமங்களைச் சீதனமாக அனுப்ப வேண்டும்” என்றது. அதற்குப் பெண்ணின் தாயார் “நமது சுல்தான் ஆட்சியில் இருக்கும் வரை பாழாய்ப்போகும் கிராமங்களுக்கு என்ன குறை? 50 என்ன 500 கிராமங்களை வேண்டுமானாலும் தருவேன்” என்றது
கஜினி முகமது இதைக் கேட்டுவிட்டு வெட்கித் தலை குனிந்தான்.
முடிவுரை: 1. ஆந்தைக்கும் கெட்ட சகுனங்களுக்கும் (மரணத்துக்கும்) உள்ள தொடர்பு, வேத காலம் முதல் சங்க இலக்கிய காலம் வரை ஒரே மாதிரியாக இருக்கிறது. ஆரிய-திராவிட இனவாதம் பேசும் அறிவிலிகளுக்கு இது அடி கொடுக்கிறது. 2,லிங்க புராணமும் சங்க இலக்கியமும் ஆந்தைக்கும் இசைக்கும் உள்ள தொடர்பை நிலை நாட்டுகின்றன. இது ஆரிய-திராவிடக் கொள்கையினருக்கு அடி கொடுப்பதாக அமைகிறது. 3. பஞ்சதந்திரக் கதையை வள்ளுவனும் குறள் 481ல் தருகிறார். 4.மாயன் முதலிய மத்திய அமெரிக்க நாகரீகங்களில் ஆந்தை பற்றிய இந்து மதக் கருத்துகள் இருப்பது நோக்கற்பாலது. இந்திய நாகர்களே, மாயா நாகரீக அடிகோலிகள் (ஸ்தாபகர்கள்) என்று நான் எழுதிய பல கட்டுரைகளை இது மேலும் உறுதிப் படுத்துகிறது.யூத மதத்தினரும் ஆந்தைகளை மரணத்துடன் தொடர்புபடுத்துவது ஆய்வுக்குரியது 4. காகம் தின்னும் (Dusky Horned Owls) ஆந்தை, நீண்ட காது ( Long eared owl ) ஆந்தை முதலிய பலவகை ஆந்தைகள் பற்றிய தற்கால அறிவு மஹாபாரத (M.Bh.10-1-36), பஞ்சதந்திர, ராமயணக் கதை உவமைகளை உண்மை என்று உறுதிப் படுத்துகிறது. 5. சங்க இலக்கியம், காளிதாசனின் மேகதூதம், ரிக்வேதம் ஆகியவற்றில் புள் நிமித்தமும் ஒரே மாதிரியாக இருப்பதும் ஆரிய திராவிட இன வாதத்தை ஆட்டம் காண வைக்கிறது.6.ஆந்தையின் சம்ஸ்கிருதப் பெயர்களாகிய கௌசிக, உலூக, ரிஷி என்பனவற்றை சங்கப் புலவர்களான பிசிர் ஆந்தையார், ஓதல் ஆந்தையார், கூகைக் கோழியார் ஆகியோர் பயன்படுத்தி இருப்பது வேத காலப் பண்பாடும் தமிழர் பண்பாடும் ஒரே நாணயத்தின் இரண்டு பகுதிகளே என்பதை உறுதிப்படுத்துகிறது.
–subham—
Tags-தமிழ், சம்ஸ்க்ருத நூல்களில் ஷேக்ஸ்பியர் பொன்மொழிகள்—15
சகுனங்கள் ஷேக்ஸ்பியர் தமிழ் சம்ஸ்க்ருத நூல்களில் -15
நல்ல, கெட்ட சகுனங்கள்! அம்பலவாணர் தரும் நீண்ட பட்டியல்
BaGal me.n chhurii mu.nh me.n Ram Ram ;Kuchi ni mitsu ari, hara ni ken ari
In Japanese — Kuchi ni mitsu ari, hara ni ken ari
it means There is honey in the mouth but a sword in the belly
बग़ल में छुरी मुँह में राम राम
baGal me.n chhurii mu.nh me.n raam raam is a Hindustani proverb meaning
A dagger in his bosom and politeness in his mouth.
in Sindhi language Honey in his mouth and knife in his heart
बाहर से दोस्त अंदर से जानी दुश्मन A friend outside, enemy inside
In English they say
A cross on the breast , and the devil in the heart or
A wolf in sheep’s clothing.
There is another proverb in English,
Many kiss the hand they wish to cut off
Three Stories
There are two or three stories for this proverb.
The 2000 year old Pancha tantra sorry is known to most of Indians. The partridge and the hare went to the “Holy Cat” which pretended to be a holy one, but killed and ate both the hare and the partridge, when they came near him .
Never trust the rogue who sits pretending
To be absorbed in severe penance
You see them around in places of pilgrimage
Fake ascetics gorging themselves with the food –Panchatantra
****
Chinese Story
Li Linfu, Prime Minister during the reign of Emperor Xuansong of the Tang Dynasty (612-907 CE) always feigned humbleness, politeness and kindness, but he was vicious inwardly, ready to harm others. By and by people saw though his hypocrisy . Li Linfu has honey in his mouth, but a dagger in his bosom they said.
****
Tamil Story
அடி நாக்கில் நஞ்சும் நுனி நாக்கிலே அமிர்தமுமா?
What! is it nectar at the tip of the tongue while poison is at the root? Said of one, or to one whose professions are at variance with his intentions.
அகோர தபஸி விபரீத சோரன்! (சோரன்= திருடன், கள்ளன்)
A terrible ascetic, an atrocious cheat.
In Periya Puranam written around 12th century CE by Sekkizar, we have a similar story. It is a sad and heart breaking story.
Here is a summary:
There was a king by name Meyporul Nayanar ruling Chedi country from Tirukkovalur. He was a just king and conquered the nearby territories. He was a great Shiva devotee and respected any one coming with the Saivite symbols such as Vibhuti (holy ash), Rudraksha (holy garland) in saffron or white cloths.
Muthanathan, a near by king who was defeated several times by Meyporul, realised that he would never be able to defeat Meyporul by honest means. So he conspired and took the guise of Shiva devotee. He hid a dagger in a bundle of palm leaf manuscripts and approached the palace.
As usual all the gates were wide open for the ‘great devotee’ and he entered the palace room where the king was lying in bed with his wife. Knowing a person coming in an untimely hour, king’s body guard Dattan prevented him from entering the bedroom. But yet Muthanathan introduced himself as a great Guru and he had come with a rare manuscript to show it to the king. Datta could not stop him any more. When the ‘devotee/guru’ entered the bed room, the queen was surprised and got up suddenly. But the king showed all the respect due to any Shiva’s follower. When he asked the reason for his visit at the dead of night, disguised Muthanathan told the king that he had some rare Agama manuscripts and wanted to teach the king.
He also insisted that he should be alone without the queen to listen to the secret doctrines. The king readily obliged and came back all alone. Muthanathan opened the bundle and took the dagger and stabbed the king.
Hearing the commotion, his body guard Datta rushed into the room and caught hold of the assassin. But Meyporul told his bodyguard,
‘Datta, He is our man’. Please take him out of the town with full security and leave him alone; make sure that no one harms him! Datta did as he was commanded.
All this happened just because the respect for the external Saivite (religious) symbols! But Meyporul was made a saint among the 63 Famous Saivite Saints and worshipped in all the Shiva temples in Tamil Nadu.
We hear lot of stories even today that terrorists come in different disguises, particularly abusing religious faith and symbols. Since Tiruvalluvar also sings about hidden arms, he might have heard such stories.
Sekkizar, author of Periya Puranam, describes the appearance of Muthanathan in Saivite gear. ‘He appeared white outside (with smeared holy ash) but inside he was black. His mind was full of bad things’.
மெய்எலாம் நீறு பூசி வேணிகள் முடித்துக் கட்டிக் கையினில் படைக ரந்த புத்தகக் கவளி ஏந்தி மைபொதி விளக்கே என்ன மனத்தின்உள் கறுப்பு வைத்துப் பொய்த்தவ வேடம் கொண்டு புகுந்தனன் முத்த நாதன்.
—–சேக்கிழார் பாடிய பெரிய புராணம்
****
LTTE Girl Assassinated Rajiv Gandhi
Tiruvalluvar, author of Tamil Veda, Tirukkural says,
An enemy will twist his words as he bends his bow;
Neither will forbade any good- 827
The meaning is
Do not be misled by the politeness or courtesy of language on the part of enemies. The enemy bends his words as he bends his bow, which is not for your good.
In the next couplet the poet says,
The enemy’s hands raised in salutation may conceal a weapon,
So too, his tears of sympathy are not to be trusted.
This is what happened in the case of Rajiv Gandhi’s assassination on 21st May 1991 in Tamil Nadu.
When Gandhi reached a campaign rally in Sriperumbudur, he left his car and began walking towards the dais where he was to deliver a speech. Along the way, he was garlanded by many well-wishers, Indian National Congress workers and school children. The assassin, Kalaivani Rajaratnam of Tamil Terrorist Organisation LTTE, approached and greeted him. She then bent down to touch his feet and detonated an RDX explosive-laden belt tucked below her dress at exactly 10:10 PM.. Gandhi, Rajaratnam and 14 others were killed in the explosion that followed, along with 43 others who were grievously injured. The assassination was caught on film by a local photographer, Haribabu (also a conspirator), who also died in the blast but whose camera and film was found intact at the site.
****
Julius Caesar Assasination
The proverbs about such people are available in all the languages. In Tamil Nadu, we have such incidents.
In Shakespeare’s play Julius Caesar we see close friends assassinate Caesar and he wondered et tu Brute? You too Brutus?
****
Tamil Veda of Tiru Valluvar Warns
English Couplet 828:
An enemy’s hands raised in salutation may concern a weapon
So too, his tears of sympathy are not to be trusted
Or
The wicked foes carry daggers in their praying hands and destruction dire in their tearful eyes.
Or
The adoring hands of traitors hide a weapon to kill you. Their sobbing tears too betray a dangerous harm.
Or
In hands that worship weapon hidden lies; Such are the tears that fall from foeman’s eyes.
Or Couplet Explanation:
A weapon may be hid in the very hands with which (one’s) foes adore (him) (and) the tears they shed are of the same nature.
தொழுத கையுள்ளும் படை ஒடுங்கும் ஒன்னார்
அழுத கண்ணீரும் அனைத்து- 828
பொருள்
பகைவர் வணங்கும் கைகளுக்கு உள்ளும் கொலைக் கருவியை மறைத்து வைத்திருப்பர். அவர்கள் அழுது சொரியும் கண்ணீரும் அத்தகையதே-828
****
English Couplet 827:
An enemy may twist his words as he bends his bow
Neither will forbode any good
Or
The graceful bend of the bow portends evil; the humble speech of the enemy is fraught with disaster.
Or
As the bending of the bow betokens evil , one should not accept as good the humble words of he enemies.
Or
To pliant speech from hostile lips give thou no ear; ‘Tis pliant bow that show the deadly peril near! .
Or
Couplet Explanation:
Since the bending of the bow bespeaks evil, one should not accept (as good) the humiliating speeches of one’s foes.
சொல் வணக்கம் ஒன்னார்கண் கொள்ளற்க வில்வணக்கம்
தீங்கு குறித்தமையான்— குறள் 827
பொருள்
வில் வளைவது தீமை வரப் போவதைக் காட்டும். அதே போல பகைவர்கள் வணக்கத்தோடு சொல்லும் சொல்லை நன்மை என்று கருதி விடக்கூடாது ((வணங்குவது போல வணங்கி காலை வாரி விடுவர்; புலி பதுங்குது பாய்வதற்காகத் தானே)- 827
****
In the Bible we have
But Jesus said unto him, Judas,
Betrayest thou the son of Man with a kiss
–St Luke 22-48
—Subham—
Tags- Hypocrisy, Falsehood, Assassinations, Rajiv Gandhi, Julius Caesar, Meypporul Nayanar, LTTE girl, Muthanathan, Valluvar warning Hindi, Japanese, Tamil Proverbs, Honey in the mouth
பாலகாண்டத்தின் ஐம்பத்தைந்தாவது ஸர்க்கமாக அமைவது ‘விஸ்வாமித்திரர் தனுர் வேதத்தை அடைந்தது” என்ற ஸர்க்கம்.
மஹாதபஸ்வியான சதானந்தர் ஶ்ரீ ராமருக்கு விஸ்வாமித்திரருக்கு எப்படி அஸ்திரங்கள் கிடைத்தன என்ற வரலாற்றைக் கூறுகிறார்.
முன்னொரு காலத்தில் க்ஷத்ரியரான விஸ்வாமித்திரர் மன்னராக இருந்து தனது நாட்டை ஆண்டு கொண்டிருக்கையில் ஒரு நாள் காமதேனுவைப் பார்த்தார். அது வசிஷ்டரிம் இருந்தது.
அதன் மீது ஆசை கொண்டு வசிஷ்டரிம் அதைக் கேட்க அவர் கொடுக்க மறுத்து விட்டார்.
உடனே அதைத் தானே கவர்ந்து கொண்டு சென்று விட்டார்.
வருத்தமடைந்த காமதேனு வசிஷ்டரிம் வந்து அழுது முறையிட்டது.
உடனே வசிஷ்டர் ‘சத்ரு சேனையை நாசம் செய்யும் ஒரு சேனையை உண்டாக்கு’ என்றார்.
ஒரு கர்ஜனை மூலம் காமதேனு பப்லவர்கள் என்ற ஒரு சேனையை உருவாக்கியது. அதை விஸ்வாமித்திரர் அழித்தார்.
உடனே சகர்கள், மற்றும் யவனர்களை அது உருவாக்கியது. அவர்களையும் விஸ்வாமித்திரர் அழித்தார். உடனே காமதேனு ஹூம் என்ற முக்காரத்தால் காம்போஜர்களை உண்டு பண்ணியது. அவர்களைய்ம் விஸ்வாமித்திரர் அழித்தார்.
விஸ்வாமித்திரரின் நூறு பிள்ளைகள் வசிஷ்டரை எதிர்க்கவே அவர் ஹீம் என்ற சப்தத்தால் அவர்களை அழித்தார்.
இதனால் வருந்திய விஸ்வாமித்திரர் தன் ஒரு புதல்வனிடம் அரசாட்சியை ஒப்புவித்து விட்டு இமயமலை சென்று தவம் புரிய ஆரம்பித்தார்.
அவரது கடும் தவத்தினால் மகிழ்ந்த மஹாதேவர் அவர் முன் தோன்றினார்.
Tamil and Vedas 