தாவரங்களுக்கும் உயிர் உண்டு, உணர்ச்சிகள் உண்டு என்பதை அறிவியல் பூர்வமாக நிரூபித்த ஒருவர் யார்? மார்கோனி வானொலியைக் கண்டுபிடிப்பதற்கு முன்னரே அதைக் கண்டுபிடித்தவர் யார்?
அவர் தான் விஞ்ஞானி ஜகதீஷ் சந்திர போஸ்
பிறப்பும் இளமையும்
இன்றைய பங்களாதேஷில் இருக்கும் டாக்கா நகருக்கு அருகில் ஃபரீத்பூர் மாவட்டத்தைச் சேர்ந்த மைமென்சிங் என்ற ஊரில் ஜகதீஷ் சந்திர போஸ் 1858-ம் ஆண்டு நவம்பர் மாதம் 30-ம் தேதி பிறந்தார்.
தந்தையார் பகவான் சந்திர போஸ் பிரிட்டிஷ் இந்தியாவில் அரசாங்க உயர் அதிகாரியாகப் பணி புரிந்தார். ஆனால் தேசப்பற்று மிகுந்தவர். தனது மகனை சாதாரண ஏழை எளிய மக்கள் படிக்கும் பள்ளியிலேயே சேர்த்தார். தந்தையின் வழிகாட்டுதலுக்கு இணங்க அனைவருடனும் எளிமையாகப் பழகிய ஜகதீஷ், படிப்பில் சூரனாக விளங்கினார். மிகுந்த தேசப்பற்றுடன் வளர்ந்தார். போஸின் தாயாரோ இந்தியப் பெண்மணிக்குரிய இலக்கணத்துடன் வாழ்ந்தவர். தன் மகனுக்கு நல்ல நற்பண்புகளைக் கற்பித்தார்.
இராமாயண மஹாபாரதத்தை நன்கு அறிந்து கொண்ட ஜகதீஷுக்கு இராமாயணத்தில் ராமர் மற்றும் லட்சுமணன் பாத்திரமும் மஹாபாரதத்தில் கர்ணன் பாத்திரமும் மிகவும் பிடித்த பாத்திரமானது.
பள்ளிப்படிப்பு
ஆரம்பக் கல்வியை தூய சேவியர் உயர் நிலைப்பள்ளியில் முடித்துக் கொண்ட ஜகதீஷ் கல்கத்தா சென்று கல்வியைத் தொடர்ந்தார்.
கல்கத்தாவில் ஒரு மிஷனரி பள்ளியில் அவர் சேர்ந்து படித்த போது அங்கிருந்த ஆங்கில மற்றும் ஆங்கிலோ இந்திய மாணவர்கள் அவரது எளிமையையும் நாட்டுப்புற பின்னணியையும் கண்டு கேலி செய்ய ஆரம்பித்தனர். அந்த மாணவர்களுள் குத்துச் சண்டை தெரிந்த ஒருவன் அடிக்கடி அவரைக் குத்தி வம்புக்கு இழுப்பது வழக்கம். இதற்கு முடிவு கட்ட வேண்டும் என்று எண்ணிய போஸ் ஒரு நாள் அவன் சண்டைக்கு வந்த போது அவனை அடித்து நொறுக்கி விட்டார். அன்றிலிருந்து அவர் மதிப்பு பள்ளியில் உயர்ந்தது.
கல்கத்தாவில் 19-ம் வயதிலேயே பட்டத்தைப் பெற்ற பின்னர் இங்கிலாந்து சென்று அங்கு லண்டன் மற்றும் கேம்பிரிட்ஜில் அவர் உயர் கல்வியைத் தொடர்ந்தார்.
கல்லூரியில் ஆசிரியர்
லண்டனில் தன் மேல் படிப்பை முடித்து விட்டு கல்கத்தாவிற்குத் திரும்பி வந்த போஸ் 1885-ம் ஆண்டு பிரஸிடென்ஸி காலேஜில் பேராசிரியராகப் பணி புரியச் சேர்ந்தார். ஆனால் அவரது சம்பளமோ மற்ற ஐரோப்பிய பேராசிரியர்களின் சம்பளத்தில் மூன்றில் இரண்டு பங்காக நிர்ணயிக்கப்பட்டது. அத்தோடு புதியவர் என்பதால் அந்த சம்பளத்திலிருந்தும் இன்னும் கொஞ்சம் குறைக்கப்பட்டது. இதனால் வெகுண்ட போஸ் அந்த சம்பளத்தை ஏற்கவில்லை.ஆனாலும் பணியை விடாது தொடர்ந்து செய்து வந்தார். மாதாமாதம் சம்பளம் வாங்காமல் அவர் பணி புரிந்தது மூன்று வருடம் வரை தொடர்ந்தது. இறுதியில் தங்கள் தவறை உணர்ந்த நிர்வாகத்தினர் ஒரு விசேஷ ஆர்டரை மாண்புமிகு ஹிஸ் மெஜஸ்டிக் அரசின் வாயிலாகப் பிறப்பித்தனர். இதன் மூலம் மூன்று ஆண்டுக்கான முழு சம்பளத்தொகையும் அவருக்கு வழங்கப்பட்டது.
கல்லூரியில் வேலை பார்க்கும் போதே பல்வேறு துறைகளிலும் தன் ஆராய்ச்சியை அவர் தொடங்கலானார்.
தாவரங்கள் பற்றிய ஆராய்ச்சி
தாவரங்கள் மிருகங்களைப் போலவே வலியை உணரும் தன்மை படைத்தவை என்பது போஸின் முடிவு. பல்வேறு சோதனைகள் மூலமாக இதைக் கண்டறிந்த போஸ் உலகிற்கு இதைக் காண்பிக்கத் துடித்தார்.
தனது கண்டுபிடிப்பை உலகிற்கு நிரூபிப்பதற்குள் அவர் பட்ட கஷ்டங்கள் கொஞ்சநஞ்சமல்ல.
இந்தியர்களுக்கு ஒன்றும் தெரியாது என்பதை நிரூபிக்கத் துடித்த பிரிட்டிஷார் அவரை அங்கீகரிக்கவே இல்லை என்பது ஒரு புறமிருக்க அவரை அவமானப்படுத்தினர்; தொல்லை கொடுத்தனர்.
சகோதரி நிவேதிதா தேவியின் உதவி
இதிலிருந்தெல்லாம் அவர் மீண்டு வர உத்வேகமூட்டியவர் சகோதரி நிவேதிதை என்பது பலருக்கும் தெரியாது.
மார்கரெட் எலிஜபத் நோபிள் 1867ஆம் ஆண்டு அக்டோபர் மாதம் 28ஆம் தேதியன்று வட அயர்லாந்தில் ஒரு ஸ்காட் குடும்பத்தில் பிறந்தார். 1895ஆம் ஆண்டில் அவரது 28ஆம் வயதில் ஸ்வாமி விவேகானந்தரை அவர் சந்தித்தார்; அதிலிருந்து அவர் வாழ்க்கைப் போக்கே மாறிப் போனது. 1898ஆம் ஆண்டு ஜனவரியில் அவர் இந்தியா வந்தார். அவருக்கு நிவேதிதை என்ற புதிய பெயரை ஸ்வாமி விவேகானந்தர் சூட்டினார்.
ஜகதீஷ் சந்திர போஸ் ஒரு சிறந்த விஞ்ஞானி என்பதை நிவேதிதா தேவி ஆரம்பத்திலேயே நன்கு உணர்ந்து கொண்டார்.
ஆயிரத்தி எண்ணூற்றுத் தொண்ணூறுகளிலேயே ஜகதீஷ் சந்திர போஸ் ரேடியோ டிரான்ஸ்மிஷன் பற்றிய அரிய கண்டுபிடிப்பைக் கண்டார். அத்துடன் தாவரங்கள் வலியை உணரும் சக்தி கொண்டவை என்று அவர் கூறிய போது யாரும் அவரை நம்பத் தயாராக இல்லை.
ஆனால் நிவேதிதை அவரிடமிருந்த அபாரமான அறிவியல் அறிவை நன்கு கண்டு கொண்டு அவரை ஊக்குவித்ததோடு, அவருக்கு பண உதவியும் தங்க இடமும் கூடத் தந்தார்.
1899ஆம் ஆண்டில் பாரிஸில் விவேகானந்தரும் நிவேதிதையும் இருந்த போது ஜகதீஷ் சந்திர போஸ் அவர்களைச் சந்தித்தார்.
போஸும் அவரது மனைவி அபலாவும் விம்பிள்டனில் இருந்த நிவேதிதையின் வீட்டில் 1900ஆம் ஆண்டு தங்கி இருந்தனர்; திடீரென்று அங்கு போஸ் நோய்வாய்ப்படவே நிவேதிதையின் தாயார் மேரி நோபிள் தான் அவருக்குத் தேவையான உதவிகளை ஒரு மாத காலம் அவர் நோயிலிருந்து குணமடையும் வரை செய்தார்.
இங்கிலாந்தில் இந்தியர்களை மதிக்காத ஒரு பெரும் ராட்சஸ பிரிட்டிஷ் அரசாங்கத்துடன் மோத வேண்டி இருப்பதை உணர்ந்த போஸ் மிகவும் மனம் நொந்து போனார்
இப்படி மனம் நொந்திருந்த போஸின் மன நிலையை நன்கு அறிந்து கொண்டு நிவேதிதை, ஆய்வு லாபரட்டரியை அமைக்க அவருக்கு உதவி செய்தார். பிரபல வயலின் மேதை ஓல் புல் -இன் மனைவியும் விவேகானந்தரின் சிஷ்யையுமான சாரா சாப்மன் புல் தந்த நன்கொடை மூலம் இந்த ஆய்வுக் கூடம் அமைக்கப்பட்டது. நிவேதிதா போஸை விட ஒன்பது வயது சிறியவர். என்றாலும் கூட 1911இல் அவர் இறக்கும் வரை போஸுக்கு உதவத் தவறவில்லை.
Eclipse ,Ghosts and Omens from Shakespeare, Tamil and Sanskrit Books (Post.13,785)
Fear about the solar and lunar eclipses is seen in most of the ancient cultures. Europe in the Middle Ages had the same fear. We see many negative remarks about them in Shakespeare’s plays. They reflect the view of the Europeans. Here are some quotations from his plays and songs.
A mote it is to trouble the mind’s eye. In the most high and palmy state of Rome, A little ere the mightiest Julius fell, The graves stood tenantless, and the sheeted dead Did squeak and gibber in the Roman streets; As stars with trains of fire and dews of blood, Disasters in the sun; and the moist star, Upon whose influence Neptune’s empire stands, Was sick almost to doomsday with eclipse.— Hamlet
All the ominous portends such as dead spirits are on the Roman streets, disaster in the sun and the moon (moist staar), with fire and blood, eclipse are listed here.
Commentators say, this is what seen just before Julius Caesar’s death in Rome. So, they expected the same thing in Denmark.
“These late eclipses in the sun and moon portend no good to us” is a line from King Lear by William Shakespeare. The Earl of Gloucester says this line in Act 1, Scene 2, connecting the eclipse to the decline of his family and kingdom. He goes on to predict that the eclipse will lead to:
There was a partial eclipse in 1590 and a more major one on October 12 1605, which is probably what he refers to in King Lear, where the Earl of Gloucester predicts “These late eclipses in the sun and moon portend no good to us… Love cools, friendship falls off, brothers divide.
Vikings believed that wolves were eating the sun, the Chinese thought they predicted the death of the Emperor, and the ancient Greeks thought eclipses were signs that the gods were angry, and about to visit destruction on humans.
After killing her, Othello suggests Desdemona’s murder was an act so serious that:
Methinks it should be now a huge eclipse Of sun and moon, and that the affrighted globe Should yawn at alteration.
It’s not the only celestial event: at the moment there is a “supermoon” which means the moon is close to the earth making it appear larger than usual. Othello also refers to this phenomenon, blaming the moon’s influence for the rash of murders. It is the very error of the moon, She comes more near the earth than she as wont, And makes men mad.
My comments
Moon and madness is already explained in the article hare on the moon. Vedas clearly link the moon and the mind
But here Shakespeare says MOIST moon/ star in Hamlet. Hindus only link moon and moist in their hymns. Hindus said moon is the one that sustains plants. Science is yet to prove it. But we see it in Hamlet.
Mr Crooke, in his book Popular Religion and Folk-Lore of Northern India, has an interesting note on the moon:
“The moon has several special functions in relation to disease. Roots and simples collected by moonlight are more efficacious”. This is quite Shakespearian for Jessica says,
“n such a night Medea gathered the enchanted herbs
That did renew old Aeson “(The Merchant of Venice)
And Laertes speaks of the poison ‘collected from all simples that have virtue under the moon’ (Hamlet) .
Also very common is the belief that any disease contracted by a man under the waning moon tends to diminish. Patients are often told to look at the moon reflected in butter or milk or water, and the cure will be effected. This is mostly done in the case of leprosy and similar diseases.
“In spite of all these advantages there is very little special worship of the Moon. When an image is erected to him it is usually associated with that of the Sun God. Moon worship is most popular in Bengal and Behar.”
****
Hindu Beliefs on Eclipses.
Atri Hymn in the Rig Veda described the Total Solar Eclipse.
SRI UMAPADA SEN OF CALCUTTA HAS ESTABLISHED THE DATE OF RIG VEDA AROUND 3000 BCE IN HIS BOOK THE RIGVEDIC ERA. HE SUPPORTS THE VIEW OF A. LUDWIG WHO ALSO APPRECIATED THE VEDIC HINDUS’ AMAZING KNOWLEDGE ABOUT HEAVENLY BODIES.
Solar eclipses narrated in the Veda cannot be overlooked. In passage 10-138-4 of the Rig Veda, it is said Indra ‘maseva suryo vasu puryam adade’. this means it was the sun that was eclipsed, for the words ‘ vi suryo Madhya amuchat rathevam divah’ in the preceding verse point clearly to a solar eclipse.
Purananuru 174 in Sangam Tamil literature explains the solar eclipse that happened in first century BCE. The poest says the demons hide the sun. Hindus believe that Rahu and Ketu , the demons planets devour sun or moon. Buth they knew both are shadows. They calculated the exact date of the occurrences.
Jayadratha episode in the Mahabharata showed Krishna’s exact calculation of the solar eclipse.
I am giving the gist of my articles written between 2017 and 2021
The beautiful Rig Veda Hymn 5. 40 gives to us the solar eclipse .
Rig Veda says very clearly that a solar eclipse finished before Atri finished reciting his verse/hymn. His disciples praised him for this feat. They did not know that Rishi Atri was an astronomer. No total eclipse can lost more than seven minutes. That too is very rare.
Until today Hindus are the only race in the world who take eclipses seriously. They knew the bad and good effects of the eclipses. Any prayer done during eclipse is 100 times more effective. Any food eaten during or just before the eclipse will have bad effects. Such beliefs and special rituals like propitiating the departed souls do not exist in any other religion. They put Dharba grass in all the cooked foods to save it from the radiation. The reason is that not all the eclipses are bad. But they want the same rules for all eclipses so that people will remember to follow them.
Eclipses are believed to be of evil omen. Gloucester summarises admirably the Hindu belief in passage in King Lear (1-2)
“These late eclipses in the sun and pointed no good to us… love cools, friendship falls off, brothers divide; in cities mutinies; in countries discord; in palaces treason; and the bond cracked ‘twixt son and father”.
Shakespeare said more than what Hindu scriptures said about the eclipses. Hindus will eat no food which has remained in the house during an eclipse, and all the earthen vessels which are in the house must be broken. During an eclipse, all the household business is suspended and eating and drinking prohibited. Even sleeping is forbidden. They bathe before and after the eclipse; use the time for prayers. Orthodox Hindus stand in the water and recite Gayatri mantra. Bathing during eclipse also cleanses from sin.
People born under particular stars wear special talisman, i.e., a palm leaf written with mantra is worn on forehead.
Though Hindus knew what causes eclipses and they calculated precisely and forecast the date and time, they told the laymen some stories. Ignorant people cant understand astronomical calculations. They told the laymen that two planets (shadows) Rahu and Ketu are demons or snakes and they devour sun and moon.
Ghosts in Shakespeare
Foreigners have big confusion about Hindu beliefs in ghosts. All the foreigners described Hindus as devil worshippers. Ignorant people like Dr Caldwell called all the Nadar community members as devil worshippers. Other foreigners described 90 percent Hindus are devil worshippers. This is because of their ignorance; they could not differentiate between the Asuras, Rakshasas, departed souls, Brahmarakshas (Brahmin ghosts), demon planets Rahu and Ketu and the actual ghosts (of people who died unnaturally in murders, suicides, accidents); apart from these some tribal beliefs about forests caves and hills (they are like Bermuda Triangles) and anything that cant be explained were classified as mysterious ghosts.
Foreign writers classified all these as devil worships. Such beliefs exist in all parts of the world and in all cultures. Atharva Veda described even bacteria and Viruses as demons because the laymen won’t understand. Eclipsing planets such as Rahu and Ketu were described as Snake demons but not ghosts
In King Lear, Shakespeare says,
Unsepulchred they roamed and shrieked, each wandering ghost”.
The earliest Shakespeare in which Ghosts appear is Richard III. Richard is visited by the spirits of his victims in sleep.
In Hamlet, Horatio doubts the existence of ghosts that Barnardo and Marcellus claimed to have seen on two previous nights.
Horatio says that before Julius Caesar’s assassination,
“he sheeted dead
Did squeak and gibber in Roman streets”
In Julius Caesar, Shakespeare says, Brutus saw the apparition of murdered Caesar. He wondered whether it was some god or angel or devil.
This is definitely Hindu way of questioning.
In Macbeth Banquo’s ghost plays an important role.
In short, all the important plays of Shakespeare have ghosts.
****
Monier William’s Ignorance:—
Rev, E Osborn Martin adds the epithet “bloody” for all the Hindu gods and goddesses: Shiva, Kali, Avatars of Vishnu and Ganesh! They are described in the chapter ‘Demon and Devil worship in India’ in his book ‘The Gods of India’.
Ignorant Sir Monier Williams writes, “the people worshipping a milkman who was killed by a tiger and he became devil”.
Sangam Tamil literature said that the heroes were worshipped after their death. If a person dies in an attack by a tiger or any animal when he tried to save the general public, Tamils erect Hero Stone for him and worship. Even today all the countries in the world erect memorials for their leaders and the visiting foreign dignitary must lay a wreath there. When some accidents happen people go to the spots and lay wreaths or flower bunches and light candles etc. Poor Monier Williams and his colleagues including Caldwell would have described them as devil worship!
All the ladies who sacrificed their lives to save their honour or in Satee are worshipped! Ignorant foreigners called those devil worship. But they themselves erect war memorials in every nook and corner and ask Kings and Queens to lay flower wreaths every year. we can call them Devil worshippers!!
Westerners killed millions of women as Witches in Inquisition; Joan of Arc was the most famous woman burnt alive by the British in France.
Sir Alfred Ryall declared that “every mysterious, gruesome looking dell, cavern, steep pass and wild and desolate hill top or ridge in Central India has its Deo (god), never seen of man, but felt by those who visit the spot – by shepherds and herdsmen camping out far amid the melancholy worlds or by travellers along the lonely tracks…. The whereabouts of the spirits is sometimes marked by a heap of stones, sometimes by rags tied to bush, occasionally by chains suspended mystically from a cliff or a tree; or the spirit wanders around a huge banyan tree or a ruined temple.
Mr Bowtring, in his Eastern Experiences (1871), described the Spirit Houses found in the Mysore Forests – little sheds built over the white ant hills and dedicated to the wood demons.
Captain Forsyth, writing about Berar, mentions that when the Gonds fell the wood on a hill side, they leave a little clump of trees to serve as a refuge for the spirit whom they have dislodged.
Westerners also believed in haunted buildings; every year newspaper articles about haunted places appear during Halloween times.
Sangam Age Tamils also believed that spirits occupy all the hills, water sources and trees. It is in Sangam literature. Those who don’t study both Tamil and Sanskrit literature blabber more than others. Hindus believed in ghosts but they are different from good spirits.
Note: Rāhu represents the moon’s node, i.e., one of the two points where the moon’s orbit cuts the ecliptic.
1. Some say that Rāhu, the asura, though his head was cut, dies not but lives in the shape of a planet having tasted of ambrosia.
2. That he has a disc like the sun and moon and as that disc is black it is invisible when in the sky except on the occasion of eclipses in virtue of a boon from Brahmā.
3. Others say that he resembles a serpent in shape with his head severed from his tail; a few that he is bodiless, that he is mere darkness and that he is the son of Siṃhikā.
4. Now, if he has a body or be simply a head with a regular motion in the ecliptic, how comes it that he eclipses the sun and moon when they are 180° from him?
5. If his motion be not subject to fixed laws, how comes it that his exact place is ascertained; how comes it that he never eclipses by the part of his body between his head and tail?
6. If being of the shape of a serpent he eclipses with his head or with his tail, how comes it that he does not hide one half of the heavens lying between his head and tail?
7. If, as some say, there be two Rāhus, when the moon is eclipsed by one of them at rising or setting how comes it we see the sun in the opposite point uneclipsed by the other Rāhu of equal motion?
8. The truth is that in her own eclipse, the moon enters the shadow of the earth, and in that of the sun, the solar disc. Hence, the lunar eclipse does not commence at the western limb nor the solar at the eastern limb.
9. Just as the shadow of a tree neither continues in the same direction nor of the same length, so changes the shadow of the earth, night after night owing to the revolution of the sun.
10. When the moon, whose course is always from west to east, is due opposite to the sun swerving neither much to the north nor to the south, she enters the shadow of the earth.
11. The moon, moving from the west, hides the solar disc from below just like a cloud; and the solar eclipse varies differently in different countries according to the different degrees of visibility of the eclipsed disc.
12. What eclipses the moon is bigger than the moon; what eclipses the sun is smaller than the sun. Hence in semi-lunar and semi-solar eclipses, the luminous horns are respectively blunt and sharp.
17. It is wrong to say that there can be no eclipse unless five planets are in conjunction and it is equally wrong to suppose that on the previous Aṣṭamī (eighth lunar) day, the coming eclipse and its properties can be ascertained by examining the appearance of a drop of oil on the surface of water.
18. The magnitude of the solar eclipse is determined by means of the moon’s parallax (in latitude); the points (on the disc) of the commencement and termination of the eclipse are determined by means of both parallax and angles;[1] the times of the commencement and termination of the eclipse by means of the time of new moon.
19. Commencing from the time of creation, Brahmā is the lord over the new and full moon periods of the first six months; the Moon is the lord over those of the second six months; Indra over those of the third six months; Kubera over those of the fourth six months; Varuṇa over those of the fifth six months; Agni over those of the sixth six months and Yama over those of the seventh six months; and so on the cycle being repeated over and over again.
20. If Brahmā should be lord as stated above, cows and Brāhmins will prosper; there will be health and happiness in the land; and crops will thrive. If the moon should be the lord, the effects will be those described above; also, learned men will suffer and there will be drought.
21. If Indra should be the lord, the princes will be at war with each other, the crops of Śarat (October and November), will perish and there will be no prosperity in the land. If Kubera should be the lord, rich men will suffer in their wealth but there will be prosperity in the land.
22. If Varuṇa should be the lord, princes will suffer; the rest will be happy and crops will flourish. If Agni should be the lord, there will be good crops, and there will also be health, freedom from fear and abundance of water.
23. If Yama should be the lord, there will be drought, famine, and total blight of crops; in the next parva mankind will be afflicted with misery, hunger, death and drought.
24. If the eclipses should occur before the calculated times, there will be miscarriage of pregnancy and wars in the land; if they should occur after the calculated times, flowers and fruits will perish and there will be fear in the land and crops.[2]
25. I have described, as above, the effects of the occurrence of eclipses either before or after the calculated times in accordance with the ancient śāstras; but the calculation of a really learned Astronomer will at no time fail.
26. If there should be both lunar and solar eclipses in one month,[3] princes will suffer both from dissensions among their own army and from wars.
27. If the eclipse should occur at rising or setting, the crops of Śarat (October and November) will perish and princes will suffer. In total eclipses if the eclipsed sun or moon should be subject to malefic planetary influence, there will be death and famine in the land.
28. If the sun and moon should begin to be eclipsed when only half risen, deceitful men will suffer as well as sacrificial rites. If they should be eclipsed when in the first section[4] of the firmament, those that live by fire and virtuous Brahmins will suffer as well as men belonging to one of the holy orders.
29. If they should be eclipsed when in the second section of the firmament, agriculturists, heretics, merchants, the Kṣatriyas and commanders of the army will suffer. If when in the third section, artisans, the Śūdras, the Mlecchas and ministers will suffer.
30. If when in mid-heaven, the central provinces will suffer, but there will be happiness over the land and the price of food grains will fall. If when in the fifth section, herbivorous animals, ministers and household inmates will suffer as also the Vaiśyas.
31. If they should be eclipsed when in the sixth section of the firmament, women and the Śūdras will suffer; if when setting, robbers and the border Mlecchas will perish. Those will be happy in whose section the eclipse terminates.[5]
32. If the sun and moon should be eclipsed when in their uttarāyaṇa (northward march), the Brāhmins and the Kṣatriyas will suffer; if when in their dakṣiṇāyana (southward march) the Vaiśyas and the Śūdras will suffer. If the eclipse should commence at the northern, eastern, southern, or western point of the disc, the Brāhmins, the Kṣatriyas, the Vaiśyas or the Śūdras will suffer respectively.
33. If the disc should be eclipsed at one of the comers, the Mlecchas, persons proceeding to battle and those who live by fire[6] will perish; if the southern limb should be eclipsed aquatic creatures as well as elephants will die; and if the northern limb should be eclipsed cows will suffer.
34. If the eastern limb should be eclipsed there will be abundant rain; if the western limb should be eclipsed, farmers and servants will suffer and seed grains will be destroyed,
36. If the sun or moon should be eclipsed when in the sign of Taurus (Vṛṣabha), shepherds, cows, their owners and eminent men will suffer miseries.
37. If they should be eclipsed when in the sign of Gemini (Mithuna), chaste women, princes, powerful petty chiefs, learned men, people living on the banks of the Yamunā and the rulers of Bahlikā and Matsya with their subjects will suffer miseries.
39. If the sun and moon should be eclipsed when in the sign of Leo (Siṃha) hill men, prince like people possessed of a single military force,[16] princes and forest men will suffer miseries. If they should be eclipsed when in the sign of Virgo (Kanyā), crops, poets, writers and singers will suffer and the rice fields of Aśmaka and Tripura[17] will be destroyed.
40. If they should be eclipsed when in the sign of Libra (Tulā), the people of the extreme border lands on the west, the people of Sindha, the trading classes and the people of Kaccha will be afflicted with miseries. If when in the sign of Scorpio (Vṛścika), the people of Udambara, of Madra,[18] of Colā and of Yaudheya will all suffer miseries along with soldiers armed with poisoned weapons.
41. If they should be eclipsed when in the sign of Sagittarius (Dhanuṣa), ministers, fine horses, the Videhas, the Mallānas, the Pāñcālas, physicians, merchants and persons skilled in the use of destructive weapons will perish. If when in the sign of Capricornus (Makara), fishes, the families of ministers, the Cāṇḍālas, skilled magicians, physicians and old soldiers will perish.
42. If they should be eclipsed when in the sign of Aquarius (Kumbha), hill men, men of western countries, carriers, robbers, shephards, serpents, worthy men, lions, citizens and the people of Barbara will perish. If when in the sign of Pisces (Mīna), the products of the sea beach and of the sea, man of respectability and of learning and persons that live by water will suffer.[19] Also those provinces will be affected which correspond to particular lunar mansions in which the eclipses happen to occur, as will be explained in the chapter (14) on Kūrmavibhāga.
43. Solar and Lunar eclipses are of ten kinds and they are technically known as—1. Savya, 2. Apasavya, 3. Leha, 4. Grasana, 5. Nirodha, 6. Avamardana, 7. Āroha, 8. Āghrāta, 9. Madhyatama, 10. Tamontya.[20]
44. If the eclipse should commence on the left side of the disc, it is technically known as Savyagata: the earth will then be flooded with water and there will be joy and freedom from fear. If it should commence on the right side of the disc, it: is technically known as Apasavyagata: mankind will suffer from their rulers and from robbers.
45. If the solar or lunar disc should be just dimmed by darkness all round which disappears immediately, the eclipse is technically known as Leha (licking): all creatures will be happy and the earth will be flooded with water.
46. If a third, or a fourth, or one half of the disc should be eclipsed, it is technically known as Grasana (seizing with the mouth) grasa—partial eclipse: the wealth of prosperous princes will suffer diminution and prosperous countries will be afflicted with calamities.
47. If the eclipse should, commencing at the edge, travel inwards and remain there for a time of the shape of a dark ball, it is technically known as Nirodha (blocking up): all creatures will be happy.
48. If the eclipse should be a total one and continue so for a time, it is known as Avamardana (tormenting): the then chief provinces will suffer and the then chief rulers will be afflicted with miseries.
49. If immediately after the termination of the eclipse, the disc should be re-eclipsed[21] (by comets and the like), it is technically known as Ārohaṇa (climbing): the princes will be at war and there will be fear in the land.
50. If a small portion of the disc should be so slightly eclipsed as to resemble a mirror covered with the vapour of hot breath, the eclipse is known as Āghrāta (smelling): there will be good rain in the land.
51. If the middle of the eclipsed disc should be dark while the disc continues bright all round, the eclipse is known as Madhyatama (centrally dark)—annular eclipse: the Central Provinces[22] will be afflicted with miseries, mankind will suffer from stomach pain and there will be fear in the land.
52. If all round the disc, the darkness be thick and in the middle, it be slight, the eclipse is technically known as Antyātma (terminally dark): the crops will be injured[23] and mankind will suffer from robbers.
53. If the eclipsed disc should appear white, there will be prosperity and plenty in the land, but the Brāhmins will suffer; persons who live by fire will be afflicted with miseries.
54. If the disc should appear yellow, there will be increase of disease in the land and crops will suffer. If the disc should appear of gold color, swift footed animals and the Mlecchas will suffer and there will be famine in the land.
55. If the disc should be of the colour of the sky at dawn of day, there will be famine and drought and birds will suffer. If red-black, there will be prosperity and plenty in the land but slight rain.
56. If the disc be of the colour of the pigeon or of blood colour or of the colour of gold or yellow-black, mankind will suffer from starvation. If again the disc be black or as said above, of the colour of the pigeon, the Śūdras will suffer from disease.
57. If the eclipsed disc should appear yellow resembling the topaz in colour, the Vaiśyas will perish and there will be prosperity in the land. If the disc should appear to be burning, there will be fear from ñre; if it should resemble gold ore, there will be wars in the land.
58. If the disc should appear black resembling the colour of the stem of dūrvā grass (agrostis linearis) or yellow, there will be much death in the land. If of the colour of the flower pāṭali (Bignonia Suaveolenis) ‘trumpet flower’ there will be fear from lightning.
59. If the eclipsed disc be of the colour of red dust, the Kṣatriyas will suffer and there will be no rain. If of the colour of the rising sun, of lotus, of the rainbow, there will be suffering from weapons.
60. If Mercury should see the eclipsed disc, honey and oil will become scarce; princes will suffer. If Mars should see the eclipsed disc, there will be war in the land and fear from fire and robbers.
61. If Venus should see the eclipsed disc, crops will be injured and there will be drought and famine in the land and the mankind will have fear from robbers.
62. These evil effects, resulting from planetary look at eclipsed disc, apply as well to the time of termination of the eclipse as to its commencement. If Jupiter, a beneficent planet, should also see the eclipsed disc, the evils described will vanish in just the same way as the flame of fire dies out when water is poured over it.
63. If during the eclipse, there should occur portents, meteoric fails, dust storms, earthquakes, universal darkness or thunderbolt, the eclipse will re-occur after six, twelve, eighteen, twenty-four, thirty, or thirty-six months respectively.
64. If Mars should be eclipsed by Rāhu,[24] the people of Āvanti, those living on the banks of the Kāverī and the Narmada and haughty princes will be afflicted with miseries.
65. If Mercury should be so eclipsed, men living between the Ganges and the Yamunā, on the banks of the Sarayū and in the country of Nepāla, those living about the east sea and on the banks of the Śoṇa will suffer and women, princes, soldier boys and men of letters will perish.
66. If Jupiter should be so eclipsed, learned men, kings, ministers, elephants and horses will perish and persons living on the banks of the Indus and in the northern countries[25] will suffer calamities.
67. If Venus should be so eclipsed, the people of Dāśeraka, of Kaikaya, of Yaudheya and of Āryāvarta and the Śibīs will suffer; women and ministers will be afflicted with miseries.
68. If Saturn should be so eclipsed, the people of Marubhava, of Puṣkara[26] and of Saurāṣṭra, the minerals, the low classes inhabiting the Arbuda hills, and the hillmen of Gomanta and Pāriyātrā will perish immediately.
69. If the solar or lunar eclipse should fall in the lunar month of Kārttika,[27] persons who live by fire, the Magadhas, the eastern princes, the Kosalas,[28] the Kalmāṣas, the Śūrasenas and the people of Benares will suffer miseries; the ruler of Kaliṅga with his ministers and servants and the Kṣatriyas will perish but there will be prosperity and plenty in the land.
70. If the eclipses should fall in the lunar month of Mārgaśīrṣa, [29] the people of Kāśmīra, of Audha and of Puṇdra[30] will suffer miseries; quadrupeds will perish, men of the western countries and Somayajīs[31] will suffer calamities; there will be good rain and prosperity and plenty throughout the land.
71. If the eclipses should fall in the lunar month of Pauṣa,[32] the Brāhmins and the Kṣatriyas will suffer; the people of Sindh, the Kukuras[33] and the Videhas will perish; there wall be slight rain and fear of famine in the land.
72. If the eclipses should fall within lunar month of Māgha[34], persons noted for filial duty, the descendants of Vasiṣṭha, men acting up to the Vedic principles, elephant and horses will suffer distress; the people of Vaṅga[35] of Aṅga,[36] and of Benares will be afflicted with miseries; and there will be rain suited to the wants of the ryots.
73. If the eclipses should fall in the lunar month of Phālguna[37], the people of Vaṅga, of Āśmaka, of Avantikā and the Mekalās will be afflicted with disease; dancers, food crops, chaste women, bow-makers, the Kṣatriyas and ascetics will also suffer.
74. If the eclipses should fall in the lunar month of Caitra[38] painters, writers, singers, prostitutes, men learned in the Vedas and dealers in gold, the people of Pauṇḍra, of Auḍra, of Kekaya and of Āśmaka will suffer distress and there will be good rain throughout the land.[39]
75. If the eclipses should fall in the lunar month of Vaiśākha[40] cotton, gingelly and beans will be injured; the Ikṣvākus,[41] the Yaudheyas, the Śakas and the Kaliṅgas will suffer; but there will be prosperity over the land.[42]
76. If the eclipses should fall in the lunar month of Jyeṣṭha,[43] the Brāhmins, the Queens of the reigning sovereign, crops, rain, large gatherings of men, beautiful persons, the Sālvas and the Niṣādas will suffer.
77. If the eclipses should fall in the lunar month of Āṣāḍha,[44] wells, wet fields and rivers will become dry; dealers in roots and fruits, the people of Gāndhāra, of Kāśmīra, of Pulinda and of Cīna (China) will perish; and there will be abundance of rain.
78. If the eclipses should fall in the lunar month of Śrāvaṇa,[45]the people of Kāśmīra, of Pulinda and of Cīna (China), the Yavanas, the Kurus, the Gāndhāras and the people of Madhyadeśa (Central Provinces), the horses of Kāmboja and the crops of Śarat will perish; the rest of mankind will enjoy prosperity and will be happy.
79. If the eclipses should fall in the lunar month of Bhādrapada[46], the people of Kaliṅga, of Vaṅga, of Magadha and of Saurāṣṭra, the Mlecchas, the Sauvīras, the Daradās[47] and the Śakas will perish; pregnant women will miscarry but there will be prosperity over the land.
80. If the eclipses should fall in the lunar month of Aśvayuja[48] the people of Kāmboja, of Cīna (China), the Yavanas, surgeons, the Vāhlīkas and the people living on the banks of the Indus, together with the physicians of Ānarta and of Pauṇḍra and the Kirātas[49] will perish, but there will be prosperity in the land.
81. Lunar and solar eclipses terminate in ten ways technically known as—1. Dakṣiṇa hanu, 2, Vāma hanu, 3. Dakṣiṇa kukṣi, 4. Vāma kukṣi, 5. Dakṣiṇa pāyu, 6. Vāma pāyu, 7, Sañchardana, 8. Jaraṇa, 9. Madhvavidaraṇa, 10. Antavidaraṇa.[50]
82. If the lunar eclipse should terminate at the south-eastern point of the disc, the termination is technically known as dakṣiṇa-hanu (right jaw): crops will perish; facial disease will afflict mankind; princes will suffer; and there will be good rain.
83. If the lunar eclipse should terminate at the north-eastern point of the disc, the termination is known as vāma-hanu (left jaw): the king’s son will be afflicted with fears; there will be facial disease and wars, but prosperity over the whole land.
84. If the lunar eclipse should terminate at the southern point of the disc, the termination is known as dakṣiṇa-kukṣi (right abdomen): the king’s son will suffer and the enemies in the south may then be defeated in wars.
85. If the lunar eclipse should terminate at the northern point of the disc, the termination is techincally known as vāma-kukṣi (left abdomen): pregnant women will miscarry and crops will suffer to some extent.
86. If the lunar eclipse should terminate at the south-western and north-western points of the disc, the terminations are known as dakṣiṇa-pāyu (right anus) and vāma-pāyu (left anus) respectively: there will be diseases of the genital organs in the case of both terminations and the Queens of reigning sovereigns will suffer in the case of the latter.
87. If the lunar eclipse should commence and terminate at the eastern point of the disc,[51] the termination is known as sañchardana (vomitting): there will be prosperity and joy in the land and food crops will flourish.
88. If the lunar eclipse should commence at the eastern point and terminate at the western point of the disc, the termination is known as jaraṇa (decaying): mankind will be afflicted with hunger and with wars: where then will they go for protection?
89. If the middle of the eclipsed disc should first begin to clear, the termination is known as madhyavidaraṇa (central opening): there will be anger at heart and prosperity over the land but not much rain.
90. If the edge should first begin to clear all round, while there is darkness in the centre, the termination is known as antavidaraṇa (terminal opening): Madhyadeśa or Central Provinces will suffer, and the crops of Śarat will be injured.
91. These terminations of the lunar eclipse apply to those of the solar eclipse, the only difference being that where the east has been referred to in the former, it must be taken to mean the west in the latter.[52]
92. If, within seven days from the termination of an eclipse there should occur a dust storm, mankind will suffer from starvation; if there should occur a fall of snow there will be fear from disease; if there should occur an earthquake, the chief rulers will die.
93. If, within the said period, there should occur any meteoric fall, the ministers will die; if clouds of various hues should appear, mankind will suffer from various fears; if clouds should begin to roar, there will be miscarriage of pregnancy; if lightning should appear, rulers and tusked animals will suffer.
94. If, within seven days from the termination of an eclipse, there should appear a halo round the Sun or Moon, there will be disease in the land; if there should be an appearance of false fire about the horizon mankind will suffer from rulers and from fire; if there should be a storm, there will be fear from robbers.
95. If there should appear either a rainbow, or a comet club-like in shape, people, afflicted with hunger, will suffer from foreign yoke; if there should be either planetary conjunctions or cometary appearances princes will be at war with one another.
96. If there should occur a fall of good rain within the said period, there will be prosperity in the land and the evils described above will disappear.
97. If on the new-moon day immediately succeeding a lunar eclipse, there should occur a solar eclipse, there will be dissensions among men and discord between husbands and wives.
98. If, on the contrary, there should occur a lunar eclipse on the full moon day immediately succeeding a solar eclipse, the Brāhmins will perform various sacrificial rites and mankind will be happy.
Note on the ceremonies for the expiation of the evil effects of the eclipses:
It may be some relief to the monotony of what has preceded to append here a description of certain ceremonies for the expiation of the evil effects of the eclipses.
In lunar eclipses those persons will suffer in the sign of whose nativity in which the Sun was, the moon happens to be eclipsed.
Again, if an eclipse should occur in the sign in which the Sun was in one’s nativity, then the persons on his father’s side will suffer; if in the sign in which the Moon was in one’s nativity then the persons on his mother’s side will suffer.
Again that person will also suffer in whose Lagna[53] or Nakṣatra the Sun or Moon is eclipsed.
If the eclipse should occur in the 19th constellation from that in which the moon was in one’s nativity the person will be afflicted with miseries, if he should fail to perform the requisite expiatory rites: it therefore behoves a person to avert the evil effects of an eclipse by gifts, by fire ceremonies, by worship of the Devas, by japa and by (eclipse) ceremonial ablutions.
He should get a serpent made of gold or flour and present it to Brāhmins on the day of the eclipse. He shall then recite the mṛtyuñjaya and other well-known mantras. As all the Devas are present on the occasion of an eclipse, mantras or japas ought not to be recited or performed while the eclipse progressess but only when the eclipse begins to decline and terminate, though, during the former period new mantras may be learnt. As regards the ablutions above referred to, we quote from Matsyapurāṇa:
That person, in the lagna of whose nativity an eclipse occurs, ought to bathe in the water purified by mantras and by drugs as prescribed below. On the occasion of the eclipse he shall adorn four Brāhmins with garlands of white flowers and with white sandal paste; he shall fix four pots in four places near each other and he shall bring earth from places frequented by elephants, by horses, by chariots and by cows and from ant-hills and from before the entrance to the palaces of kings as well as from deep waters, and throw the earth into the water pots; he shall also put into the water pañcagavya,[54] pearls, yellow pigment, lotus, the conch shell, a piece of crystal, white sandal paste, mustard seed, ariconuts, the fragrant root of the plant Andropogon Muricatus and the resin bdelium (exudation of the Amyris Agallowchum); he shall then invoke the Devas into the pots. The Brāhmins shall then say aloud,
“May all the seas, rivers, and other waters come into these pots for the purification of our Master”.
The Brāhmins shall then invoke, by their respective mantras, the Devas presiding over the eight points of the compass. They shall also invoke into the pots the deities presiding over all creatures and things, with or without motion, in the three worlds as well as Brahmā, Viṣṇu and the Sun. They shall also chant verses from the Ṛk, Yajus and Sāma Vedas. The pots also shall have threads tied round their necks and adorned with white flowers and white paste. The master shall then be bathed with the charmed waters; after bathing the master shall present cloths and cows to Brāhmins and worship his favourite gods. At the commencement of the eclipse, the Brāhmins shall tie, over the master’s head, a cloth containing bits of the five precious gems and a gold plate with mantras inscribed in it. The gold plate shall then be presented to the Brāhmins.
He who bathes as prescribed above will not only be purified from the evil effects of an eclipse but will gain the higher worlds.
For the description of technical words in this chapter please go to wisdomlib.org
பெண்ணாற்றங்கரையில் அமைந்த இந்த ஆலயம் குன்றின் உச்சியில் இருக்கிறது
ஏழு தங்கக் கலசங்களுடன் உயர்ந்த கோபுரம் நம்மை வரவேற்கும். ஆண்டுதோறும் நடக்கும் இதன் ரத உற்சவம் நெல்லூரில் மிகவும் பிரபலமானது; மார்ச் ஏப்ரல் மாதத்தில் பிரமோற்சவத் திருவிழா நடக்கிறது .
கோவிலின் வரலாறு
காஸ்யப மகரிஷி தவம் செய்ததால் ஸ்ரீ ரங்க நாதரே தரிசனம் தந்து இங்கு கோவில் கட்ட அருள்புரிந்தார்
ஏழாம் நூற்றாண்டில் கோவிலுக்கு பல்லவ மன்னன் ராஜ ராஜ நரேந்திரன் பல தானங்களை செய்தான். அதன் பின்னர் ஸ்ரீ ஜடாவர்மன் பல தங்கம், இரத்தின நகைகளை அளித்தான்
இந்தப் பெண்ணாற்றங் கரையில்தான் ஆந்திர மஹாபாரதத்தை பிரம்ம டிக்கண்ணா எழுதினார்
கிழக்கு திசையில் எழுநிலைக் கோபுரம் அமைந்துள்ளது
அங்கு கண்ணாடி மேடையில் ரங்க நாதரையும் லெட்சுமி தேவியையும் தரிசிக்கலாம் அருகில் ஆண்டாள் கோவிலும் இருக்கிறது.
****
ஜொன்னவாடா மல்லிகார்ஜுன சுவாமி காமாக்ஷி தாயி ஆலயம்
நெல்லாரிலிருந்துலு 12 கி.மீ தொலைவில் ஜொன்னவாடா மல்லிகார்ஜுன சுவாமி காமாக்ஷி தாயி ஆலயம் அமைந்துள்ளது.
இந்த ஆலயமும் பெண்ணாற்றங்கரையில்தான் இருக்கிறது
திரேதா யுகத்தில் காஸ்யப பிரம்மா இங்கு யாகம் செய்ததால் இந்த ஆலயம் உருவானது . இந்த இடத்தின் முழுப்பெயர் யக்ஞவேதிகா ஜோன்னாவாடா .
இந்த சிவன் கோவிலில் ஆதி சங்கரர் ஸ்ரீ சக்ரத்தைப் பிரதிஷ்டை செய்ததாகவும் பக்தர்கள் சொல்கிறார்கள். அருகிலுள்ள காஸ்யப தீர்த்தத்தில் ஸ்நானம் செய்து காமாட்சியையும் மல்லிகார்ஜுனரையும் தரிசித்தால் எல்லா நன்மைகளையும் பெறலாம் .
***
நரசிம்மகொண்டா என்னும் குன்று ஜொன்னவாடா கிராமத்திலிருந்து ஐந்து கி.மீ; நெல்லூரிலிருந்து 15 கிமீ
இங்கு வேதகிரி லெட்சுமி நரசிம்மர் , பக்தர்களுக்கு அருள்புரிகிறார். ஒன்பதாம் நூற்றாண்டில் நரசிம்ம பல்லவன் கட்டிய கோவில் என்று கல்வெட்டு கூறுகிறது சுமார் 350 அடி உயரத்தில் கோவில் அமைந்துள்ளது.
நரசிம்ம கொண்டா அமைந்துள்ள வேதகிரி காடுகளிடையே அமைந்துள்ளதால் இந்தக் கோவிலின் கோபுரம் தொலைவிலிருந்து காணும் போது அற்புதமான இயற்கை எழிலுடன் தோற்றமளிக்கிறது.
அருகிலுள்ள குகைகளின் பெயர் அஸ்வத்தாமா குகைகள். மகாபாரதப் போரின் போது திரவுபதியின் பிள்ளைகளை அஸ்வத்தாமன் கொன்றதால் கிருஷ்ணன் அவரை சபித்தார் ; அந்தப் பாவம் தீர பரிகாரமாக அவர் பல இடங்களில் தவம் செய்தார்; அதில் இதுவும் ஒன்று. அவர் சிரஞ்செவி எழுவரில் ஒருவர் என்பதால் இன்றும் இங்கே இருப்பதாக ஐதீகம்.
இந்தக் கோவில் காஸ்யப மகரிஷி மற்றும் சப்த ரிஷிகளுடன் தொடர்புடையது. பிநாகினி நதியின் கரையில் அமைந்திருக்கிறது மே மாதத்தில் பிரம்மோற்சவம் நடைபெறுகிறது.
****
பெஞ்சல கோண நரசிம்ம சுவாமி கோவில் மிகவும் பழமையான கோவில்; நவ நரசிம்மர் என்னும் ஒன்பது தலங்களில் இதுவும் ஒன்று
இங்கு மிகப்பெரிய பாறையில் நரசிம்மர் உருவம் உளது யோக முத்திரையுடன் நரசிம்மர் காட்சி தருகிறார்
ஹிரண்ய கசிபு என்னும் அரக்கனைக் கொன்ற பின்னர் நரசிம்மர் கோபம் தணிந்து இங்கு யோகத்தில் ஆழ்ந்ததாக வரலாறு .
பெனுஸிலா என்றால் பெரிய பாறை ; அது பெஞ்சலகோன என்று மருவியது. பக்கத்தில் கண்வ நதி ஓடுகிறது; கண்வ மகரிஷி தவம் செய்த இடம் இது .இப்பொழுது அதை கண்டலேறு என்கிறார்கள் இந்தக் கோவில் ஆயிரம் ஆண்டுகளுக்கு மேல் வரலாறு உடையது.
*****
நெல்லூர் ராஜ ராஜேஸ்வரி கோவில்
Sri Rajarajeswari Ammavari Temple, Nellore
இந்தக் கோவில் அண்மைக்காலத்தில் தோன்றிய கோவில்
ராஜ ராஜேஸ்வரி பீடாதிபதி அருள் ஜோதி நடராஜ சுவாமி, இங்கு ஆஸ்ரமம் அமைக்க தீர்மானித்தார் 1968 ம் ஆண்டில் காஞ்சி மகா சுவாமிகள் அடிக்கல் நாட்டினார்.
1975 ஆம் ஆண்டில் காஞ்சி சுவாமிகள், புஷ்பகிரி மடத்து சுவாமிகள் ஆகியோர் கும்பாபிஷேகத்தையும், விக்ரஹப் பிரதிஷ்டையையும் நடத்தி வைத்தனர்.
ரத்ன சுவாமி முதலியார், கோவில் கட்டுவதற்காகன நிதியைத் திரட்டித் தந்தார்.
ஆலய வளாகத்தில் காயத்ரீ அம்மன், நவக்கிரகங்கள், ஸ்ரீ சுந்தரேஸ்வரர் சந்நிதிகளும் இருக்கின்றன.
2020 ஆம் ஆண்டு ஜூன் மாதத்தில் நெல்லூர் ஜில்லாவில் பெருமாள்பாடு என்னும் கிராமத்தில், மணல் எடுப்போர் பழைய சிவன் கோவிலைக் கண்டுபிடித்தனர். இந்தக் கோவில் எண்பது ஆண்டுகளுக்கு முன்னால் பெண்ணாறு திசை மாறிப் பாய்ந்தபோது மணல் மூடிப்போனது. இரு நூறு ஆண்டுகளுக்கு முன்னர் இந்தக் கோவில் இருந்ததை கிராமமக்கள் உறுதி செய்தனர்.
கோவிலின் பெயர் நாகேஸ்வரன் கோவில். இதை பல்லவர்கள் கட்டியதாகத் தெரிகிறது அதனால் ஆயிரம் ஆண்டுகளுக்கும் மேலான வரலாறு கொண்டது
கோவிலை மீட்டு எடுத்தாலும் அதை எங்கே அமைப்பது என்ற பிரச்சினை இருக்கிறது. ஆற்றின் நடுவில் இது நீடிக்க முடியாது
–subham–
Tags –ஆந்திர மாநில, 108 புகழ்பெற்ற, கோவில்கள் -38, பூமிக்கடியில், சிவன் கோவில் , நெல்லூர்
அர்ஜுனனின் சகல குணாதிசயங்களையும் பற்றிய விவரங்களை ஒரே இடத்தில் மஹாபாரதத்தில் பார்க்க முடியாது.
ஒரே பாத்திரத்தின் வாயிலாகவும் பார்க்க முடியாது.
பல்வேறு உவமைகள் அர்ஜுனனைப் பற்றி உண்டு. அவனது குணாதிசயங்களை ஆங்காங்கே நாம் காணலாம்.
அர்ஜுனனின் வாழ்க்கை சம்பவங்களை வைத்து பிரமிக்க வைக்கும் பெரும் வாழ்வியல் நீதிகளை வியாஸர் நமக்கு உணர்த்துகிறார்.
ஆக, ஒரு வாழ்நாள் முழுதும் கற்க வேண்டிய பாத்திரமாக அர்ஜுனன் அமைகிறான்.
அர்ஜுனனைப் பற்றிச் சில பர்வங்களீல் வரும் ஸ்லோகங்களையும் அவற்றின் அர்த்தத்தையும் கீழே பார்க்கலாம்.
அர்ஜுனனைப் பற்றி சபையோர் பேசிக் கொள்வது
ஆதி பர்வம்
ஸ்வயம்வர பர்வம் (203வது அத்தியாயம்)
ஸ்வயம்வர மண்டபத்தில் வில்லை நாணேற்ற எழுந்த அர்ஜுனனைப் பார்த்து அங்குள்ளவர்கள் ஒருவருக்கொருவர் அர்ஜுனனைப் பற்றிப் பேசிக் கொள்ள ஆரம்பித்தனர்.
யௌவன வயதில் இருப்பவன்.
அழகுள்ளவன்.
மகா கஜத்தின் துதிக்கை போன்ற கைகளை உடையவன்.
பருத்த தோள்களும் தொடைகளும் புஜங்களும் உடையவன்.
தைரியத்தில் இமயமலை போன்றவன்.
சிம்மம் போலக் கம்பீரமான நடை உள்ளவன்.
மதயானையைப் போல நடக்கின்றவன்.
ஒளி உள்ளவன்.
இவனிடத்தில் இந்தக் காரியத்தில் திறமை எதிர்பார்க்கக்கூடியதே!
இவனுடைய உற்சாகத்தினாலும் ஊகிக்கத் தகுதி இருக்கிறது.
இவனுடைய சக்தி தான் பெரிய உற்சாகத்தைத் தருவது.
அசக்தன் தானே செல்லான்; மேலும் பிராமணர்களுக்கு அசாத்தியமான செயல் ஒன்றும் எந்த லோகங்களிலும் சரீரத்தோடு சஞ்சரிக்கும் எந்தப் புருஷர்களிடத்திலும் இருப்பதில்லை.
வில்லில் வீரன் அர்ஜுனன்!
முதலில் அர்ஜுனன் தனுஸை வலம் வந்தான். பின்னர் வரத்தைக் கொடுக்கும் தேவதையாகிய ஈஸ்வரனுக்குத் தலை வணங்கி கிருஷ்ணனை மனதில் நினைத்துக் கொண்டு வில்லை எடுத்தான்.
அதை ஒரு நொடியில் நாணேற்றினான்.
தனுர்வேதத்தில் சிறந்தவர்களான ருக்மன், ஸுநீதன், வக்ரன், கர்ணன், துரியோதனன், சல்லியன், ஸால்வன் ஆகியவர்களால் முதலில் மிகுந்த முயற்சி செய்தும் எந்த வில் நாணேற்றிட முடியாமல் போனதோ அந்த வில்லை அர்ஜுனன் ஒரு நொடியில் நாணேற்றினான்.
ஐந்து பாணங்களை எடுத்து லக்ஷியத்தையும் அடித்தான்.
இந்திரனுக்கு ஒப்பான அர்ஜுனனைப் பார்த்து திரௌபதி வெண்மையான உயர்ந்த புஷ்பமாலையை எடுத்துக் கொண்டு புன்னகையுடன் அர்ஜுனனிடம் சென்றாள். அவனது மார்பில் மாலையை அணிவித்தாள்.
அர்ஜுனனுக்கும் ஶ்ரீ கிருஷ்ணருக்கும் இடையே உள்ள தொடர்பானது பல்வேறு இடங்களில் பல்வேறு பாத்திரங்களின் வாயிலாகவும் வியாஸரின் வாய்மொழியாகவும் மஹாபாரதத்தில் வரிசையாக சொல்லப்படுவதைக் காணலாம்.
One cannot clap with one hand means nothing can be done successfully by a single person. It also means it takes two to make a quarrel . It also means in anyone of misconduct between a man and a woman nobody can blame only one party . These points are found in Chinese, Malay, Sanskrit and Tamil proverbs.
In Pancha Tantra the following sloka illustrates this point,
Yathaikena na hastena taalikah samprapadyate
Tathodhamapariyaktam na phalam karmanah smrtam
यथैकेन न हस्तेन तालिका संप्रपद्यते ।
तथोद्यम-परित्यक्तं न फलं कर्मणः स्मृतम् ॥
Meaning is,
As no clapping results from one hand, fate will also not bring fruits for men without working.
The corresponding proverb is found in at least 21 Asian languages.
In Tamil
Our kai thattinaal osai ezumbumaa?
ஒரு கை தட்டினால் ஓசை எழும்புமா?
Can clapping be effected by one hand ?
In Japanese,
Kosho narashi gatashi meaning one hand can hardly clap.
In German,
Mit einer hand allein kann man nicht klatschen
In Hindustani
एक हाथ से ताली नहीं बजती • (ek hāth se tālī nahī̃ bajtī) (Urdu spelling ایک ہاتھ سے تالی نہیں بجتی)
“one cannot clap with just one hand”: it takes two to make a quarrel.
*****
Another Pancha Tantra Proverb is also found worldwide
A frog in the well cannot see the ocean
It is found in at least 12 Asian languages.
In China it is found 2000 years ago.
Panchatantra sloka says,
Yo na nirgatya nihsesham aalokayati medinim
Anekaascarya sampuurnaam sa narah kuupaadardurah
He who does not leave his home and doe not behold the earth full oof many wonders, this man is like the frog in the well.
In Tamil
What has the frog in the well to do with the news of the country ?
கிணற்றுத் தவளைக்கு ஏன் நாட்டு வளப்பம்?
In Mongolian
The frog of the well does not know the vastness of the ocean
The frog of the ocean does not know the smallness of the well
In Japanese
Seia wa motte umi no katarubekarazu, meaning
There is no point in talking about the ocean to a frog in a well.
Story
A frog lived at the bottom of a well and was fully content to be the master of this area. Once a turtle came from the sea and talked about the wonderful life there. hearing this, the frog fell silent, staring at the turtle.
Indian story is slightly different.
Why we disagree? Swami Vivekananda
Swami Vivekananda told this story at the Parliament of the World’s Religions on 15 September 1893. It was his second lecture at the Parliament. He told—
“I will tell you a little story. You have heard the eloquent speaker who has just finished say, “Let us cease from abusing each other,” and he was very sorry that there should be always so much variance.
But I think I should tell you a story which would illustrate the cause of this variance. A frog lived in a well. It had lived there for a long time. It was born there and brought up there, and yet was a little, small frog. Of course, the evolutionists were not there then to tell us whether the frog lost its eyes or not, but, for our story’s sake, we must take it for granted that it had its eyes, and that it every day cleansed the water of all the worms and bacilli that lived in it with an energy that would do credit to our modern bacteriologists. In this way it went on and became a little sleek and fat. Well, one day another frog that lived in the sea came and fell into the well.
“Where are you from?”
“I am from the sea.”
“The sea! How big is that? Is it as big as my well?” and he took a leap from one side of the well to the other.
“My friend,” said the frog of the sea, “how do you compare the sea with your little well?”
Then the frog took another leap and asked, “Is your sea so big?”
“What nonsense you speak, to compare the sea with your well!”
“Well, then,” said the frog of the well, “nothing can be bigger than my well; there can be nothing bigger than this; this fellow is a liar, so turn him out.”
That has been the difficulty all the while.
I am a Hindu. I am sitting in my own little well and thinking that the whole world is my little well. The Christian sits in his little well and thinks the whole world is his well. The Mohammedan sits in his little well and thinks that is the whole world. I have to thank you of America for the great attempt you are making to break down the barriers of this little world of ours, and hope that, in the future, the Lord will help you to accomplish your purpose.
*****
Kupamanduka/ Kupamanduka-nyaya (कूपमण्डूक)
Kupamanduka/ Kupamanduka-nyaya (कूपमण्डूक) is a Sanskrit language expression, meaning “frog in a well”.[1] In Sanskrit, Kupa means a well and Manduka means a frog. The phrase is used for a small-minded person who foolishly imagines the limits of his knowledge to form the limit of all human knowledge (much as a frog might imagine the well in which it lived to be the largest body of water possible, being completely unable to conceive of anything as vast as an ocean). Equally, if such a frog looked up from its well, and saw but a small circle of sky, it might imagine this tiny disc to be the entirety of the heavens, unaware of the existence of other beings existing beyond the walls of the well and able to see the whole sky bounded by the true horizon.
—-subham—Tags- Tamil Sanskrit, Pancha tantra, Proverbs, Frog in the well, clap, one hand, Kupa manduka
ஜிப்ஸி மொழியை ஆராய்ந்த அகஸ்ட் பாட்(Post No.13,781)
வேறு யாரும் செய்யாத அரிய பணிகளை ஜெர்மனியில் பிறந்த அகஸ்ட் பாட் செய்தார். ஐரோப்பாவில் குடியேறிய இந்திய ஜி ப் ஸிக்கள் என்ற நாடோடிக ளின் மொழி, இனம் , நடை உடை பாவனைகளை இருநூறு ஆண்டுகளுக்கு முன்னரே ஜெர்மன் மொழியில் வடித்தார் சம்ஸ்க்ருதம் என்ற சொல்லைச் சொன்னால் உலகமே இந்தியாவிலிருந்து பண்பாட்டினைப் பெற்றது தெரிந்து விடுமே என்று அஞ்சி நடுங்கி இந்திய -ஐரோப்பிய மொழிக்குடும்பம் என்ற புதிய சொல்லை வெள்ளைக்காரர்கள் கண்டுபிடித்தனர். அந்த சம்ஸ்க்ருத மொழிக்குடும்ப ஒற்றுமையை அவர் அகராதியாகத் தொகுத்து வெளியிட்டார் . இவை இரண்டும் இவரது ஒப்பற்ற சாதனைகள் .
ஜிப் ஸிக்கள் எப்படி இந்தியாவிலிருந்து பரவினர் என்பதை கட்டுரையின் இறுதியில் காண்க
AUGUST POTT 1802- 1887
பிறந்த தேதி -14-9-1802
பிறந்த ஊர் -NETTLEREDE NEAR HANOVAR
இறந்த தேதி 5-7-1887
கல்வி கற்ற இடம் – GOTTINGEN UNIVERSITY
அவரது குரு – FRANZ BOPP பிரான்ஸ் பாப்
பார்த்த வேலைகள் – LECTURER விரிவுரையாளர்.. PROFESSOR, HALLE UNIVERSITY
எழுதிய அல்லது மொழிபெயர்த்த நூல்கள் –
THE GIPSIES IN EUROPE AND ASIA, AN ETHNOLOGICAL LINGUISTIC STUDIES,
THE INEQUALITY OF RACES,
FAMILY NAMES AND THEIR MODE OF ORIGIN
DICTIONARY OF INDO- EUROPEAN ROOTS
அகஸ்ட் பிரெடெரிக் பாட் ஜெர்மனியில் ஹனோவர் அருகிலுள்ள நெட்டில் ரீட் என்ற இடத்தில் பிறந்தார். கிராமத்து கிறிஸ்தவ பிரசாரகரின் மகன்; இதனால் இயற்கையாகவே காட்டி ங்கன் பல்கலைக் கழகத்தில் சமயக்கல்வியைக் கற்றார். செல் என்னும் இடத்தில் முதலில் ஆசிரியர் வேலை கிடைத்தது. அப்போது லத்தீன் மொழியில் முதல் ஆராய்ச்சிக் கட்டுரையை எழுதினார் ; பின்னர் பெர்லின் நகருக்குச் சென்று பிரான்ஸ் பாப் நிகழ்த்திய உரைகளைச் செவிமடுத்தார். பின்னர் அவர் பேராசிரியர் பதவிக்கு உயர்த்தப்பட்டார். அப்போது சம்ஸ்க்ருதம், கிரேக்கம், லிதுவேனியன், காத்திக் மொழித் தொடர்புகள் என்ற புஸ்தகத்தை எழுதி வெளியிட்டார்; தற்கு நல்ல வரவேற்பு கிடைத்தது.. ஏற்கனவே பிரான்ஸ் பாப் எழுதியஇலக்கண ஒப்பீடு என்ற நூலுக்கு இது துணைப் புஸ்தகமாக அமைந்தது
பின்னர் ஹால் HALLE பல்கலைக் கழகத்தில் முழு நேர பேராசிரியராகப் பொறுப்பேற்றார். அங்கே ஐம்பது ஆண்டுகளுக்கு அந்தப் பதவியை வகித்தார்.
பல ஆராய்சசி இதழ்களில் கட்டுரைகளையும் விமர்சனங்களையும் எழுதினார்.
ஸ்லாவோனிக் மொழிக் குடும்பத்திலுள்ள மொழிகளை ஆராய்ந்து எழுதிய பின்னர், குடும்பப் பெயர்கள் எப்படி உருவாயின என்று ஒரு நூல் எழுதினார்.
இந்திய ஐரோப்பிய மொழிக் குடும்ப வேர்ச் சொற்கள் என்ற நூலை எழுதினார்; இது ஒன்பது தொகுதிகளில் வந்த மிகப்பெரிய நூல்.
இவருக்கு முன்னர் மனித இனத்தில் உள்ள வேறுபாடுகள் என்ற நூலை கவுண்ட் கோபிநா எழுதியிருந்தார்; அதே தலைப்பில் இவர் மறுப்புரை எழுதி மொழியியல் ரீதியில் மனித இனங்களின் வேறுபாடுகள் என்ற நூலை வெளியிட்டார்.
ஆப்பிரிக்க மொழிகளை ஆராய்ந்தும் எழுதினார்.; சொற்பொழிவுகளை நிகழ்த்தினார் ஐரோப்பா ஆசியாவிலுள்ள ஜிப்ஸிக்களின் மொழிகள் என்ற இவரது புஸ்தகம் மீண்டும் மீண்டும் அச்சிடப்படுகிறது. வேறு எவரும் ஆராயாத இந்தத் துறையை இவர் முழுதும் ஆராய்ந்து ஜிப்ஸிக்கள் தொடர்பான ஆய்வுக்கு அடித்தளம் அமைத்தார்
******
ஜிப்ஸிக்கள் யார் ?
1992- ம் ஆண்டில் நான் தினமணிப் பத்திரிகையில் எழுதிய கட்டுரையின் சுருக்கத்தினைத் தருகிறேன் ஐரோப்பாவில் குடியேறிய இந்திய நாடோடிகள் என்ற தலைப்பில் கட்டுரை எழுதி இருந்தேன் .
ஜிப்ஸிக்கள் ஆயிரம் ஆண்டுகளுக்கு முன்னர், இந்தியாவிலிருந்து கால்நடையாகவே ஐரோப்பாவுக்குச் சென்றனர்.
ஜிப்ஸிக்கள் என்ற சொல் தோன்றியதற்கு எகிப்து EGYPT நாடே காரணம் .முதலில் இந்த நாடோடிகள் எகிப்துக்குச் சென்றனர்; எகிப்து என்பது ஜிப்ஸி என்று உருமாறியது. பாமர மக்கள் குதிரையை குருதை என்றும் மதுரையை மருதை என்றும் சொல்வது போன்ற மாற்றம் இது .
இவர்கள் ஐரோப்பாவில் நரிக்குறவர்கள் போல வாழ்க்கை நடத்தினர். ஓரிடத்தில் அதிக காலம் இருக்க மாட்டார்கள்; அவர்களுடைய இயல்பு நாடு விட்டு நாடு செல்லும் நாடோடி வாழ்க்கை.
இவர்களது மொழியில் நிறைய இந்தி சொற்கள் உண்டு. ரோமனி என்றும் மொழிக்குப் பெயர். காரணம் இவர்கள் ஐரோப்பா சென்ற பின்னர் பல மொழிகள் பேசுவோரிடையே வசித்தவுடன் அவர்களுடைய மொழியின் தாக்கமும் ஏற்பட்டது . இதனால் ஜிப்ஸி மொழிகள் என்று பன்மையில் பேச தொடங்கினர் ஆராய் ச்சியாளர்கள்.
கிழக்கு ஐரோப்பிய கமியூனிஸ்ட் நாடுகளின் அரசுகள் வீழ்ச்சி அடைந்த போது பொருளாதாரக் கஷ்டங்கள் தோன்றின அப்போது ஆயிரக்கணக்கில் ஜிப்ஸிக்கள் பல நாடுகளுக்குள் நுழைத்தனர். ருமேனியாவிலிருந்து நிறைய பேர் ஜெர்மனிக்குள் புகுந்தார்கள்.
பிரிட்டனில் நாற்பது ஆண்டுகளுக்கு முன்னர் 6000 ஜிப்ஸிக்கள் இருப்பதாகப் புள்ளி விவரம் கூறியது ஆனால் பலரும் தங்களை ஜிப்ஸிக்கள் என்று சொல்ல வெட்கப்பட்டு அறிவிக்காமலும் இருந்தனர். முதலில் இவர்களைத் தீண்ட தகாதவர்களாக நடத்திய பிரிட்டன் 1988- சட்டம் இயற்றி இவர்களுக்காக ஒவ்வொரு நகரசபையும் கூடாரம் அடிக்கத் தனியான திடல்களை ஒதுக்க வேண்டும் என்று கூறியது
ருமேனியாவில் நான்கு லட்சம் பேர் இருப்பதாகப் புள்ளி விவரம் கூறியது. ஆனால் உண்மையான எண்ணிக்கை இருபது லட்சம் பேர் என்று கணிக்கிறார்கள்.
ருமேனியாவின் தலைநகர் புகாரெஸ்டில் ஒரு மதுபானக்கடை திறப்பதாக விளம்பரம் வெளியானவுடன் 3000 பெண்கள் மனுப்போட்டனர். ஆனால் அதன் உரிமையாளர் ஜிப்ஸி என்று தெரிந்தவுடன் 600 பேர் மட்டுமே இன்டெர்வியூவுக்கு வந்தார்கள்.
முதலில் குதிரை வண்டியில் சென்றவர்கள் பிற்காலத்தில்– இன்று வரை- காரவான் எனப்படும் மோட்டார் வாகனத் தொடர் வண்டிகளில் செல்லத் தொடங்கினர். எங்கு பொட்டல்வெளிகள் இருந்தாலும் அங்கு முகாமிடத் தொடங்கினர். இவர்களைத் திருடர்கள் ,ஏமாற்றுப் பேர்வழிகள் என்று முத்திரை குத்திய ஐரோப்பியர்கள் இவர்களைத் தீண்டத் தகாதவர்கள் என்று அறிவித்து மதுபான விடுதிக்குள் வரக்கூடாது என்று போர்டு வைத்தனர். இவர்களுக்காகப் போராடிய பலர், புதிய சட்டங்களை இயற்றவைத்து பாதுகாப்பு பெற்றனர். இவர்கள் எங்கு முகாமிட்டலும் வழக்குப் போட்டு அந்தத் தீர்ப்பு வந்த பின்னர்தான் இவர்களை வெளியேற்றலாம்.
குதிரைகள் விஷயத்தில் இவர்கள் கைதேர்ந்தவர்கள் பாசி மணி உடைகள் தயாரிப்பதும் இவர்களின் தனிப்பட்ட திறமையைக் காட்டும். இவர்கள் அணியும் பல வண்ண உடைகளும் முகமும் இவர்களை இனம் காட்டிவிடும்.
இந்தியாவில் ஜாதி வேறுபாடு உள்ளது போல ஜிப்ஸிக்களுக்கு இன்றுவரை சம உரிமைகள் இல்லை. பிறப்பொக்கும் எல்லா உயிரும் என்ற வள்ளுவன் வாக்கு உலகில் எங்குமே பின்பற்றப்படவில்லை. எல்லோரும் சமம் என்பது உறுதியாச்சு என்ற பாரதியின் வாசகமும் செயல் முறைக்கு வரவில்லை.
பிரிட்டன் போன்ற நாடுகளில் இன்றும் அரச வம்சம் ஜாதியின் அடைப்படையில் உள்ளது இந்தியாவில் பல மாநிலங்களில் வம்சாவளி ஆட்சி இருப்பதைக் கண்ணால் காண்கிறோம்.
நான் சுவீடன் நாட்டுத் தலை நகர் ஸ்டாக்ஹோமுக்கு சென்ற போது பஜார் தெருவில் ஒரு தண்ணீர் தொட்டி அருகில் ஜிப்ஸிக்கள் முகாமிட்டு ரோட்டில் கொடிகளில் துணிகளை உணர்த்தி இருந்ததைக் கண்டு அசந்தே போனேன். ஒரு நாட்டின் தலைநகரில் கடைத்தெரு ரோட்டில் நான் கண்ட காட்சி இது. அவர்களும் திருந்தவில்லை என்பதை இது காட்டுகிறது.
—subham—
TAGS- ஜிப்ஸிக்கள், AUGUST POTT ,ஜிப்ஸி மொழி, ஆராய்ச்சி ,அகஸ்ட் பாட்,linguist
If one looks at what Shakespeare says about omens, in particular about owls, one would know that Hindu beliefs only were prevalent in the whole of Europe.
The very word OWL is derived from ULUKA in Sanskrit. it is in Atharva Veda, Sangam Tamil Literature and Sanskrit books on Omens.
All knew that Sakunam is the Sanskrit word for Bird as well as good and Bad predictions and forecasts.
But owls have some good connotations as well. Throughout Europe, we see it in the emblems ofmany educational institutions. And in Hinduism, owl is the Vahana of Goddess Lakshmi.
Let us first look at what Shakespeare says about this bad bird.
In Julius Caesar, the owl is a symbol of death and impending calamity. It appears in Act I, Scene iii, when an owl is seen sitting in the marketplace during the day. This is similar to how ravens and crows appear before important characters die in the final battle.
In early Rome a dead Owl nailed to the door of a house averted all evil that it supposedly had earlier caused. To hear the hoot of an Owl presaged imminent death. The deaths of Julius Caesar, Augustus, Commodus Aurelius, and Agrippa were apparently all predicted by an Owl.
And yesterday the bird of night did sit
Even at noon-day, upon the market-place,
Hooting and shrieking. When these prodigies
Do so conjointly meet, let not men say,
These are their reasons; they are natural;
For, I believe they are portentous things
Unto the climate that they point upon.
–Julius Caesar
A soothsayer warned Julius Caesar seven times about the impending danger in the play. But he ignored all the warnings. He was killed by seventy senators in the Senate and Caesar was surprised to see his friend Brutus leading the murderers .
He said
“Et tu, Brute?” is a Latin phrase that translates to “You too, Brutus?” or “Even you, Brutus?”.
****
Macbeth
The owl is a symbol of death and is used in many instances to portray evil and darkness. Here, the sound of the owl marks the death of Duncan, alarming Lady Macbeth that the Macbeth has already committed the deed.
No surprise, therefore, that Lady Macbeth hears an owl while Duncan is being murdered in Macbeth (ii.2)
Hark! Peace!
It was the owl that shrieked, the fatal bellman,
Which gives the sternest good night.
At the moment of Duncan’s death, Lady Macbeth hears an owl shrieking. Macbeth himself is most often associated with an owl – a bird of prey. On Tuesday last, / A falcon tow’ring in her pride of place / Was by a mousing owl hawked at and killed.
Owls very often come with negative descriptions – “the vile owl” in Troilus and Cressida (ii.1) or “the obscure bird” in Macbeth (ii.3).
In Macbeth (iv.2), Lady Macduff likens herself to a wren:
The poor wren,
The most diminutive of birds, will fight,
Her young ones in the nest, agaist the owl.
Earlier in the play (ii.4), owls show behaviour that is unnatural even for them:
On Tuesday last,
A falcon, towering in her pride of place,
Was by a mousing owl hawked at and killed.
****
In Shakespeare’s poem Venus and Adonis,
The owl, night’s herald, shrieks “tis very late!”
The sheep are gone to fold, birds to their nest,
And coal-black clouds that shadow heaven’s light
Do summon us to part and bid goodnight.
****
In Shakespeare’s poem The Rape of Lucrece,
Now stole upon the time the dead of night,
When heavy sleep had closed up mortal eyes:
No comfortable star did lend his light,
No noise but owls’ and wolves’ death-boding cries:
Now serves the season that they may surprise
The silly lambs: pure thoughts are dead and still,
While lust and murder wake to stain and kill.
And later in the poem;
The dove sleeps fast that this night-owl will catch:
Thus treason works ere traitors be espied.
Who sees the lurking serpent steps aside,
But she, sound sleeping, fearing no such thing,
Lies at the mercy of his mortal sting.
The myth was that owls hooted when someone lost their virginity.
****
In King Lear
When King Lear (ii.4) decides to avoid his inhospitable daughters and make his own way, he says he’d rather be outdoors than near them:
No, rather I abjure all roofs, and choose
To wage against the enmity o’ the air,
To be a comrade with the wolf and owl –
Necessity’s sharp pinch!
****
Titus Andronicus
In Titus Andronicus (ii.3), Tamora and her savage sons attack Lavinia in a desolate, dark corner of the forest.
Here never shines the sun; here nothing breeds,
Unless the nightly owl or fatal raven.
****
The Comedy of Errors
Likewise in The Comedy of Errors, when Antipholus of Syracuse and his servant Dromio find themselves exploring Ephesus, Dromio is nervous;
This is the fairy land: o spite of spites!
We talk with goblins, owls and sprites:
If we obey them not, this will ensue,
They’ll suck our breath, or pinch us black and blue.
Dromio associates owls with goblins and sprites – supernatural creatures that mean trouble.
In The Tempest (v.1), Ariel describes where he sleeps while the owls are out hunting;
Where the bee sucks, there suck I,
In a cowslip’s bell I lie,
There I couch when owls do cry.
****
In A Midsummer Night’s Dream (ii.2), Titania instructs her fairies to keep the owls away while she sleeps:
Then, for the third part of a minute, hence
Some to kill cankers in the musk-rose buds,
Some war with rere-mice for their leathern wings,
To make my small elves coats, and some keep back
The clamorous owl that nightly hoots and wonders
At our quaint spirits.
****
If an owl was heard while a child was being born, it was a very ill omen. In Henry IV part III (v.6), King Henry mentions how such a sign appeared when Gloucester was born. And of course Gloucester grew up to become the clearly cursed Richard III.
The owl shriek’d at thy birth, an evil sign.
****
At the end of A Midsummer Night’s Dream (v. 1), Puck is describing just how late at night it is, as everything is winding up. It’s a grim note in the otherwise jolly conclusion of the play:
The screech-owl, screeching loud,
Puts the wretch that lies in woe
In remembrance of a shroud.
The three parts of Henry VI feature a great many owls. Most shocking is the scene Part II (i.4) when Gloucester’s wife summons a spirit from the dead to get information about her husband’s prospects. Her fellow necromancer tells her:
Patience, good lady; wizards know their times:
Deep night, dark night, the silent of the night,
The time of night when Troy was set on fire;
The time when screech-owls cry and ban-dogs howl,
And spirits walk and ghosts break up their graves,
Later on, the screech-owls resurface in Part II (iii.2). The Earl of Suffolk is having a particularly angry moment when he spits out a rather spectacular stream of curses:
Their chiefest prospect murdering basilisks!
Their softest touch as smart as lizards’ sting!
Their music frightful as the serpent’s hiss,
And boding screech-owls make the concert full!
In Part III (ii.1), things aren’t going well for Warwick as he describes the action:
Our soldiers’, like the night-owl’s lazy flight,
Or like an idle thresher with a flail,
Fell gently down, as if they struck their friends.
****
King Edward IV has his say in (ii.6), scoffing at those who might have prophesied his failure:
Bring forth that fatal screech-owl to our house,
That nothing sung but death to us and ours…
Earlier, in Henry VI part I (iv. 2), the General rails that Talbot/Shrewsbury is an “ominous and fearful owl of death!” Later, in Richard III (iv. 4), the final play that covers this period in history, the king is exasperated as he receives nothing but bad news, interrupting his messenger:
Out on you, owls! nothing but songs of death?
****
Boding, ominous, fearful owls, with nothing but songs of death indeed. In Troilus and Cressida (v.10), Troilus wonders who would want to be like an owl and bring the bad news of Hector’s death to Priam and Hecuba:
Let him that will a screech-owl aye be called
Go in to Troy, and say there, Hector’s dead.
*****
In Troilus and Cressida (v.1), Thersites crows that he would rather be any number of unpleasant creatures rather than trade places with Menelaus:
To be a dog, a mule, a cat, a fitchew, a toad, a lizard,
an owl, a puttock, or a herring without a roe,
I would not carel but to be Menelaus,
I would conspire against destiny.
****
Owl with Positive Connotations
There are very few positive references to owls at all. In Cymbeline (iii.6), Innogen is welcomed by Belarius and his sons:
The night to the owl and morn to the lark less welcome.
Likewise, Sir Toby Belch in Twelfth Night (ii.3) is determined to party, regardless of the time of day or night:
Shall we rouse the night-owl in a catch that will draw three souls out of one weaver?
****
Hindu Beliefs
Goddess Lakshmi and Chamunda have owls as their Vahanas. In Judaism, the female night demon Lilith is described in the company of the owl; Mayan death God Hunahau is often depicted with a head like an owl’s.
In the pre –Aztec civilization of ancient Mexico (Teotihuacan), the owl was the sacred animal of the rain god. But Aztecs considered it an evil omen.
In Greece owls are associated with Goddess Pallas Athena/Minerva, the Goddess of Wisdom.
In the Vedas
“Uluka is the ordinary word for owl from the Rig Veda (10-165-4) onwards. The bird was noted for its cry and was deemed the harbinger of (nairrta) ill fortune (AV 6-19-2;Taittiriya samhita 5-5-18-1;Vajasaneyi samhita 24-38). Owls were offered at the horse sacrifice to the forest trees (Vajasaneyi Samhita 24-23; Maitrayani Samhita 3-14-4)”.
(page 102, Vedic Index of Names and Subjects, A A Macdonell & AB Keith)
Narada and owl
Scriptures refer to calls of owls as having the character of songs i.e. one note or or a simple combination of notes repeated at various intervals. Thus the call of the Brown Wood Owl is said to consist of four deep musical syllables, who—hoo—hoo–hoo. There is a story that narrates how sage Narada was advised to learn music from an owl residing near the Manasarovar lake on the Himalayas (Lingapuranam). This shows that the ancient Indians also appreciated the musical calls of the hated bird. (Tamils also had the same belief; see below for more details).
The long eared owl is distinguished by long tufts, usually borne erected and is most probably the ‘sasoluka’ which has served as a model for the face of a particular attendant of Lord Skanda (M.Bh. 9-45-79). One of the Matris of the same deity is said to have a face like that of the sasoluka (ch 30)
(Mayans also had the same description; see above)
Crow killing owls
A particular species of owl has the habit of killing crows. ‘Kakolukiya’ section of the Panchatantra describes it in detail. They live in the Himalayan region. They are the species of Dusky Horned Owls. Mahabharata describes them as Pravarakarna and long lived (3-199-4). There is also a reference in the Ramayana. When after a break with Ravana, Vibhishana goes to Rama, the latter’s ally Sugriva warns him against the owl like tactic of the enemy (96-17-19).
Again after seeing this owl work havoc among the crows at night, Aswaththamam decided to kill Pandavas while asleep during the night time ( M.Bh 1-2-296) and the epic gives an interesting description of the bird:
Owl may look weak but the omen (that it portends) is not weak
ஆந்தை பஞ்சையாய் இருந்தாலும் சகுனத்தில் பஞ்சை இல்லை
We can also conclude that Hindus are very good observers of nature. There are lot of references to owls in the epics Ramayana and Mahabharata.
*****
Tamil References in Sangam Literature:
The shriek of the owl in the Nemai tree in the desert tract is like the sound of the smithy (Natrinai 394)
A stanza in Natrinai (verse 83) is an apostrophe to the owl that has its abode in the deep recess of a tree on the bank of the village tank. Its shriek at night is said to be alarming and the lady-companion promises it a fine pleasant dish of meat boiled in ghee and fried flesh of rats if only it kept silent at nights when the hero comes on visit.
One description is of a night bright with the moon light and full of disturbances with the barking of dogs and the hooting of owls (Aka.122)
****
Owl saved Genghis Khan
The arms of the Tartar rulers contain a black night owl in a golden shield, because the first of them, Genghis Khan was saved his life with the help of such a bird. They believed that the barn owl saved his life. When his horse was shot in one of the battles he ran for his life and hid under a bush. His enemies were looking for him. At that time a white owl came and sat on the tree under which he was hiding. They did not even come near that tree thinking that he would definitely not be there. His enemies thought the owl would not have sat there if any man had been hiding under the tree. So owl earned a permanent place in their emblems!
****
From Mahabharata
Owl and Crow fight
(8).Uluka (owl) was the name of emissary sent by Duryodhana to tell the Pandavas that their peace proposal is rejected. Seer Kausika (Visvamitra) also means owl. In Tamil also we have many poets with owl name (Pisir Anthai, Othal Anthai). People thought that they are the names of their towns. My view is that they actually mean the bird of wisdom owl, which is the vehicle of Lakshmi and Greek Goddess Athena. In western countries it is a very common logo in the educational institutions.
This confirms my view that most of the tribal names are totem symbols I have already given the names of Tamil poets with frog names like their counterparts in Sanskrit. Tortoise is also the name of several rishis/seers.
Tamil almanac called Panchangam is sold every year like hot cakes around Tamil New Year. It has Panca Pakshi Predictions, meaning Five Bird Predictions and the five birds are Falcon, Owl, Crow, Cock/hen, and Peacock.
It is a complicated way of predicting.
****
Only strange and unique feature from Hindu sources is that owl is associated with music!
My Comments:
1.It is interesting to note that the Jews and Hindus believed that owls are messengers of death. Sanskrit literature and Sangam Tamil literature associate owls with death (See Tamil Purananuru verses 240, 261,364)
2.It is equally interesting that owl like face of Lord Skanda’s attendant and one of the Matri’s is like Mayan Death God Hunahau, who has owl like face.
3.It is also interesting God Indra is called Uluka and several Rishis have the name Uluka and Kausika ,another name of owl. It is same in Tamil literature, as many of the Sangam age poets have Andhai (owl) attached to their names. Previously it was thought they were from the towns with the name of owl (Andhai). So we can conclude that both the positive and negative notions existed side by side. Otherwise we cannot have many Rishis with the name Uluka, Kausika and many Tamil names like Kukai Koziyaar, Pisiranthaiyaar, Othal andhaiyaar etc.
It is amazing to read that Tamils and their counterparts in the North has the same belief the owls have musical skills.
All these debunk the racist Aryan – Dravidian divisive theories created by foreigners with a motive to stabilise their rule and spread their religion.
We also have various types of demons named after large birds like Uluka (owl), Suparna (Eagle) and Grudhya (RV: 7-104-17)
—subham—
Owl , Shakespeare, poems, plays, Tamil literature, Vedas, Sanskrit literature, Panchatantra, Panca Pakshi, Hindu epics,
வணங்குவது போல வந்து படுகொலை செய்யும் நிகழ்ச்சிகள் தமிழ் நாட்டில் இரண்டு நடந்தன. இதை திருவள்ளுவர் தமிழ் வேதத்தில் 1500 ஆண்டுகளுக்கு முன்னரே படம்பிடித்துக் காட்டிவிட்டார். இது பற்றிய பழமொழிகள் நிறைய உள்ளன.
ஜப்பானிய மொழியில்
குச்சி நீ மிட்சு அரி ஹாரா நீ கென் அரி என்பார்கள் இதன் பொருள் நாக்கில் தேன், வயிற்றில் கத்தி.
ஹிந்தியில்
बाहर से दोस्त अंदर से जानी दुश्मन A friend outside, enemy inside
பாஹர் சே தோஸ்த் அந்தர் சே ஜானி துஷ்மன்
வெளியே நண்பன் வேடம், உள்ளே எதிரி – என்று பொருள்.
பாகல் மேம் சூரி முங் மேம் ராம் ராம்
நெஞ்சில் கத்தி வாயில் ராம் ராம்
बग़ल में छुरी मुँह में राम राम
ஆங்கிலத்தில் நெஞ்சில் சிலுவை இதயத்தில் பிசாசு
A cross on the breast, and the devil in the heart or
அல்லது ஆட்டுத் தோல் போர்த்திய ஓநாய்
A wolf in sheep’s clothing.
Many kiss the hand they wish to cut off
வெட்டப் போகும் கைக்குப் பலரும் முத்தம் கொடுக்கிறார்கள் என்றும் சொல்லுவார்கள்
தமிழ் மொழியில்
அடி நாக்கில் நஞ்சும் நுனி நாக்கிலே அமிர்தமுமா?
What! is it nectar at the tip of the tongue while poison is at the root? Said of one, or to one whose professions are at variance with his intentions.
அகோர தபஸி விபரீத சோரன்! (சோரன்= திருடன், கள்ளன்)
A terrible ascetic, an atrocious cheat என்றும் சொல்லுவார்கள்
****
இரண்டாயிரம் ஆண்டுகளுக்கு முன்னர் ரோமானிய பார்லிமெண்டில் (Senate) 70 எம்.பிக்கள் (Senators) சேர்ந்து ஜூலியஸ் சீசர் என்ற மன்னனைக் கொன்றனர். அதில் முக்கியமானவர் அவரது ஆத்ம நண்பரான புரூட்டஸ்-சும் ஒருவர். சீசர் அதிர்ச்சி அடைந்து நீயுமா புரூட்டஸ் ?என்று சொல்லிக்கொண்டே செத்தார்
பெரிய புராணத்தில் வரும் மெய்ப்பொருள் நாயனார் கதை ஆயிரம் ஆண்டுகளுக்கு முன்னர் முத்தநாதன் செய்த படுகொலையை விவரிக்கிறது
மேலை நாடுகளும் இந்தியாவும் பயங்கர வாத இயக்கம் என்று அறிவித்த விடுதலைப் புலிகள் இயக்கம், ஒரு பெண்ணை அனுப்பி காங்கிரஸ் தலைவரும் முன்னாள் பிரதமருமான ராஜீவ் காந்தியைப் படுகொலை செய்தது; அந்த நிகழ்ச்சி விடுதலைப் புலிகள் இயக்கத்துக்கு சாவு மணி அடித்து அதை அடியோடு அழித்தது. இதே போல சீசரின் உறவினர்களும் அவரது எதிரி களுக்கு சாவு மணி அடித்து புதிய ரோமானிய சாம்ராஜ்யத்தை உருவாக்கினர் .
வள்ளுவன் வாக்கு
திருவள்ளுவரும் சொல் வணக்கம், வில் வணக்கம் பற்றி எச்சரிக்கிறார். தொழுத கைக்குள்ளும் ஆயுதம் இருக்கும் என்றும் எச்சரிக்கிறார். அவருக்கும் ஜூலியஸ் சீஸர் கதை தெரிந்திருக்க வாய்ப்பு உண்டு.
சொல் வணக்கம் ஒன்னார்கண் கொள்ளற்க வில்வணக்கம்
தீங்கு குறித்தமையான்— குறள் 827
பொருள்
வில் வளைவது தீமை வரப் போவதைக் காட்டும். அதே போல பகைவர்கள் வணக்கத்தோடு சொல்லும் சொல்லை நன்மை என்று கருதி விடக்கூடாது ((வணங்குவது போல வணங்கி காலை வாரி விடுவர்; புலி பதுங்குது பாய்வதற்காகத் தானே)- 827
தொழுத கையுள்ளும் படை ஒடுங்கும் ஒன்னார்
அழுத கண்ணீரும் அனைத்து- 828
பொருள்
பகைவர் வணங்கும் கைகளுக்கு உள்ளும் கொலைக் கருவியை மறைத்து வைத்திருப்பர். அவர்கள் அழுது சொரியும் கண்ணீரும் அத்தகையதே-828
****
ராஜிவ் காந்தி கொலை
ராஜீவ் காந்தி, இவர் 21 மே 1991 அன்று தமிழ்நாட்டிலுள்ள ஸ்ரீபெரும்புதூரில் ஒரு மனித குண்டு வெடிப்பில் படுகொலை செய்யப்பட்டார். இதில் 21 பேர் கொல்லப்பட்டனர். இத்தாக்குதல் விடுதலை புலிகளின் தற்கொலைப் படையைச் சேர்ந்த , தானு என்ற தேன்மொழி இராசரத்தினத்தால் நடத்தப்பட்டது.கொலையாளி, தானு, அவரை அணுகி வாழ்த்தினார். அவரது கால்களை தொட கீழே குனியும் போது தனது ஆடையின் அடியே வைத்திருந்த ஆர் டி எக்ஸ் (RDX) வெடிபொருளை வெடிக்கச் செய்தார் தானு. ராஜீவ் காந்தி, மற்றும் 19 பேர் அந்த மனித குண்டு வெடிப்பில் கொல்லப்பட்டனர். இச்சம்பவம் அங்கிருந்த ஒரு புகைப்படக்காரரின் புகைப்பட கருவியில் பதிவாகியிருந்தது கண்டுபிடிக்கப்பட்டது. ஹரிபாபு என்ற அந்தப் பேர்வழியும் பயங்கரவாத இயக்கத்தைச் சேர்ந்தவர்; அவரும் அதே இடத்தில் செத்து விழுந்தார். நல்ல வேளையாக அவரது காமெரா கிடைத்தது; அதுவே எல்லோரையும் காட்டிக் கொடுத்துவிட்டது தன்வினை தன்னைச் சுடும்.
****
மெய்ப்பொருள் நாயனார் கதை
சேதிநாட்டில், திர்க்கோவலூரில்,மலையமான் குலத்தில் வந்த அரசன் ஒருவன் ஆண்டு வந்தான். எப்பொழுதும் திருநீறு பூசி சிவனைப் பூஜித்து, மெய்ப்பொருள் காண்பதையே லட்சியமாகக் கொண்டிருந்ததால், அவர் பெயரே மெய்ப் பொருள் நாயனார் என்று ஆயிற்று. அவரிடம் பலமுறை போரில் தோற்றுப்போன முத்தநாதன் என்பவன், நேர் வழியில் வெல்லுவது அரிது என்று கருதி, பொய்யான தவ வேடம் பூண்டு வந்தான். சிவ குரு என்று சொல்லி எல்லாக் காவல் நிலைகளையும் தாண்டி வந்தபோதும் மெய்ப் பொருள் நாயனாரின் முக்கியக் காவல் அதிகாரி தத்தன் மட்டும் சந்தேகக் கண்ணுடன் பார்த்தான். படுக்கை அறையில் மனைவியுடன் இருப்பதையும் மீறி மெய்ப்பொருள் நாயனாரின் பள்ளி அறையில் நுழைய மஹா ராணி திடுக்கிட்டு எழுந்தாள். மன்னரோ முத்த நாதன் சிவனியார் வேடத்தில் வந்ததால் வணங்கி என்ன காரணத்தினால் வந்தீர்? என வினவ புதிய ஆகம நூல் கிடைத்து இருப்பதாகவும் அதை உபதேசிக்க வந்து இருப்பதாகவும் சொன்னான்.
முத்தநாதன் ‘மனதிலே கரு(று)ப்பு வைத்து’
முத்த நாதனின் வேடத்தை சேக்கிழார் வருணிக்கும் அழகே அழகு. உடம்பெல்லாம் வெண்மை நிறம். ஆனால் மனம் மட்டும் கறுப்பாம்:
மெய்எலாம் நீறு பூசி
வேணிகள் முடித்துக் கட்டிக்
கையினில் படைக ரந்த
புத்தகக் கவளி ஏந்தி
மைபொதி விளக்கே என்ன
மனத்தின்உள் கறுப்பு வைத்துப்
பொய்த்தவ வேடம் கொண்டு
புகுந்தனன் முத்த நாதன்
மனைவி உடனிருந்தால் உபதேசிக்க முடியாது என்று சொல்லி அவளை அனுப்பச் செய்துவிட்டு, மன்னர் தனியாக வந்த போது புத்தக் கட்டை (ஏட்டுச் சுவடிக் கட்டு) அவிழ்ப்பது போல அவிழ்த்து ஏடுகளுக்குள் மறைத்து வைத்திருந்த கத்தியால் குத்தி அவரைக் கொலை செய்தான்.
சப்தம் கேட்டு தத்தன் உள்ளே வந்து, முத்த நாதனைக் கையும் களவுமாகப் பிடித்த போதும் சிவ சின்னங்களை அணிந்திருந்த ஒரே காரனணத்துக்காக அவரை, ‘தத்தா இவர் நமர் (நம்ம ஆள்)’ என்று சொல்லி ஊர் எல்லை வரை பாதுகாப்போடு அழைத்துச் சென்று விடுக என்று கட்டளையும் இடுகிறார். தத்தனும் அப்படியேசெய்தான்.
பகைவனுக்கருள்வாய் நன்னெஞ்சே
பகைவனுக்கருள்வாய் நன்னெஞ்சே
தின்னவரும் புலிதனையும் -……………….
பகைவனுக்கருள்வாய் நன்னெஞ்சே
என்ற பாரதி பாட்டை நினைவுபடுத்துகிறது மெய்ப்பொருள் நாயனாரின் செயல்.
கைத்தலத்து இருந்த வஞ்சக்
கவளிகை மடிமேல் வைத்துப்
புத்தகம் அவிழ்ப்பான் போன்று
புரிந்துஅவர் வணங்கும் போதில்
பத்திரம் வாங்கித் தான்முன்
நினைந்தஅப் பரிசே செய்ய
மெய்த்தவ வேட மேமெய்ப்
பொருள்எனத் தொழுது வென்றார்
நிறைத்தசெங் குருதி சோர
வீழ்கின்றார் நீண்ட கையால்
தறைப்படும் அளவில் தத்தா
நமர் எனத் தடுத்து வீழ்ந்தார்
****
பைபிளிலும் ஜூடாஸ் பற்றி ஏசு கிறிஸ்து இப்படி எச்சரித்ததாக இருக்கிறது
In the Bible we have
But Jesus said unto him, Judas,
Betrayest thou the son of Man with a kiss
–St Luke 22-48
****
சீனாவிலும் இப்படி ஒரு பழமொழி இருக்கிறது
லீ லிஙப்பூ ,என்ற பெயரில் ஒரு பிரதம அமைச்சர் டாங் வம்ச அரசர் சுவாங் சாங்கிடம் பணியாற்றினார் அந்த அமைச்சர் கபட நாடகத்தில் ருத்திராட்ச பூனை! உடம்பு /உள்ளம் முழுதும் விஷம்.! தேள் போல எவரைக் கொட்டுவது என்று எப்போதும் காத்திருந்தார்; காலப்போக்கில் மக்களுக்கு இது தெரிய வரவே அவரது குட்டு அம்பலமானது அதிலிருந்து வாயில் தேன் வயிற்றில் கத்தி என்ற பழமொழி சீனாவில் தோன்றியது.
–subham—
Tags- தமிழ் படுகொலைகள் , பழமொழிகள், ராஜீவ் கொலை, விடுதலைப் புலிகள், மெய்ப்பொருள் நாயனார் ஜூலியஸ் சீசர், முத்த நாதன் ப்ரூட்டஸ் , சீன ஜப்பானிய இனி பழமொழிகள் கபட வேடம்,
Pictures are taken from various sources for spreading knowledge.
this is a non- commercial blog. Thanks for your great pictures.
tamilandvedas.com, swamiindology.blogspot.com
xxxx
செப்டம்பர் 2024 ஹெல்த்கேர் இதழில் வெளியாகியுள்ள கட்டுரை
யோகா வரம்!
ச.நாகராஜன்
அமெரிக்காவில் ஒரு குடும்பத்தில் ஒருவர் குடும்ப உறுப்பினராகவே இருந்தாலும், குழந்தை சொந்தக் குழந்தையாகவே இருந்தாலும் கை நீட்டி அடிக்கக் கூடாது.
விவரம் அறிந்த சிறுவனாக இருந்தால் தானாகவே போலீஸை போனில் அழைத்து தன்னை தாயாரோ தந்தையோ அல்லது உறவினரோ அடித்ததைக் கூறினால் போலீஸ் சில நிமிடங்களில் விரைந்து அங்கு வந்து விடும். பிறகென்ன? விசாரணை தான்! யாராயிருந்தாலும் தப்பிப்பது பிரம்மப் பிரயத்தனம் ஆகி விடும்.
இன்றும் நடைமுறையில் உள்ள வழக்கம் இது.
இதே போல ஒரு கேஸ் தான் 2004-ல் நடந்தது.
சுவையான கேஸின் விவரம் இது தான்.
ஜேம்ஸ் லீ க்ராஸ் (James Lee Cross) என்ற ஒரு கார் சேல்ஸ்மேன் டெக்ஸாஸில் ஹாரிஸ் கவுண்டியில் டாம்பால் என்ற இடத்தில் வேலை பார்த்து வந்தார். அவருக்கு வயது 53.
ஒரு புத்தாண்டு தினத்தன்று கணவனுக்கும் மனைவிக்கும் வாய்த் தகராறு ஆரம்பித்தது. விவாதம் சிறிது நேரத்தில் பெரிதாக ஆகி விட்டது.
விஷயம் இது தான். தனது மனைவி அதிகமாகக் குடிப்பதை விரும்பாத க்ராஸ், அது போதைப் பழக்கமாக ஆகி விடக்கூடும் என்று பயந்தார். மனைவி கேட்பதாயில்லை. கோபம் தலைக்கு மேல் ஏறி விட்டது க்ராஸுக்கு.
விட்டார் ஒரு அறை பளாரென்று மனைவி மீது.
தன் மனைவி நல்ல விதமாக இருக்க வேண்டும் என்ற அக்கறையினால் வந்த கோபத்தால் ஏற்பட்டது இந்த அடி!
தன் மேல் கை பட்டு விட்டால் மனைவியால் சும்மா இருக்க முடியாது.
போலீஸ் வந்தது. வழக்கு பதிவு செய்யப்பட்டது.
வழக்கு லாரி ஸ்டாண்ட்லி (Larry Standley, Judge, Country Criminacal court ) என்ற கிரிமினல் வழக்குகளை விசாரிக்கும் நீதிபதி முன் விசாரணைக்கு வந்தது.
விநோதமான இந்த வழக்கில் கணவனுக்கு என்ன தண்டனை கிடைக்கப் போகிறது என்று அமெரிக்காவே ஆவலுடன் கூர்ந்து கவனிக்க ஆரம்பித்தது.
கணவன் மனைவி மீது கொண்ட அளவு கடந்த அன்பினால் அவளைக் கண்டித்துத் திருத்தப் பார்த்தான். ஆனால் கோபத்தில் அடித்து விட்டான்.
இதற்கு தண்டனை உண்டா? உண்டு என்றால் என்ன? அனைவர் மனதிலும் இந்தக் கேள்வி எழுந்தது.
நீதிபதி ஸ்டாண்ட்லி ஒரு முன்னாள் பிராஸிக்யூடர். வழக்கை விசாரித்த அவர் க்ராஸ்- ஐ கைது செய்ய வேண்டாம் என்று கூறி விட்டார்.
இது ஒரு விசேஷமான வழக்கு என்று கூறிய அவர் தனது தீர்ப்பை வாசித்தார். அமெரிக்காவே அதைப் பாராட்டியது.
தீர்ப்பு என்ன? இது கோபத்தை நிர்வகிக்கும் நிர்வாகத்திறமை சம்பந்தப்பட்ட விஷயம். ஆகவே க்ராஸுக்கு ஒரு வருட காலம் யோகா பயிற்சி பெற வேண்டும் என்று தீர்ப்பை வழங்குகிறேன் என்றார்.
அமெரிக்கா முழுவதும் யோகா நன்கு பரவி இருக்கிறது. நீதிபதி “ஹிந்துக்களின் யோகா பயிற்சி ஹிந்து தத்துவம் மட்டுமல்ல, அது ஆரோக்கியத்தைத் தரும் ஒன்று “என்றார். இங்கு கணவன் தன் மனைவியை நல்ல விதமாக தன்னுடன் சேர்ந்து இருக்க வேண்டும் என்றே விருப்பப்பட்டார். அவருக்குத் தேவையானது கோபத்தைக் கட்டுப்படுத்தும் ஒரு நிர்வாகத் திறமை தான். யோகா இதைக் கற்றுத் தரும். யோகா பயிற்சி செய்பவர்கள் தானாகவே அமைதியாக ஆகி விடுவார்கள்” என்றார் அவர்.
தனக்கு விதிக்கப்பட்ட தண்டனையைக் கேட்டு ஆச்சரியப்பட்ட க்ராஸ், “எனக்கு யோகா பற்றி அவ்வளவாகத் தெரியாது. ஆனால் எல்லோரும் கூறுவதைப் பார்த்தால் என்னை மனதளவில் அமைதியாக ஆக்குவதோடு எனது எடையையும் கூடக் குறைத்து விடும் என்பதை அறிந்து கொண்டேன்” என்றார்.
ஒக்ஸ் நதி அருகே ஹூஸ்டனில் உள்ள யோகா பயிற்சி மையத்தைச் சேர்ந்த டார்லா மேகி, க்ராஸை அடிப்படை யோகா பயிற்சியை மேற்கொள்ளுமாறு அறிவுறுத்தினார்.
“இதில் மூச்சைக் கட்டுப்படுத்துவது, ஆசனங்கள், உடலை முன்னாலும் பின்னாலும் வளைப்பது உள்ளிட்ட உடல் பயிற்சிகள் கற்றுத் தரப்படும். இந்தப் பயிற்சி மூலம் (மோசமான) உணர்ச்சிகள் கட்டுப்படுத்தப்படும். அது மட்டுமல்ல, அது ஆன்மீக சுத்தத்தையும் ஏற்படுத்தும். “ என்றார் அவர்.
க்ராஸ் அவ்வப்பொழுது தனது முன்னேற்றம் பற்றித் தனக்குத் தெரிவிக்க வேண்டும் என்று நீதிபதி தீர்ப்பில் முத்தாய்ப்பாகக் கூறினார்.
வழக்கின் தீர்ப்பைக் கவனித்த லிங்கன் குட்வின் என்ற பிராஸிகியூடர்,
“இது நல்ல தீர்ப்பு தான். இதை நான் ஒத்துக் கொள்கிறேன். ஜெயில் தண்டனை இல்லை. க்ராஸுக்கு ஒரு குற்றப் பின்னணியுமே இல்லை” என்றார்.
அவர் மட்டுமல்ல, அமெரிக்காவே இந்த அதிசயமான நல்ல தீர்ப்பை ஏற்று நீதிபதியைப் பாராட்டியது! க்ராஸுக்குக் கிடைத்தது தண்டனை அல்ல, யோகக்காரரான அவருக்குக் கிடைத்த வரம் அது என்றனர் அனைவரும்!
இதே போல மதுரையில் சில ஆண்டுகளுக்கு முன்னர் நடந்த ஒரு வழக்கில் வழக்கில் குற்றம் சாட்டப்பட்டவருக்கு மதுரை தமுக்கம் மைதானம் அருகே உள்ள காந்தி மியூஸியத்தில் குறிப்பிட்ட காலம் சேவை செய்யுமாறு நீதிபதி, தனது தீர்ப்பைக் கூறினார்.
அனைவரும் இதை வரவேற்றனர்.
யோகாவினால் ஏராளமான பயன்கள் உண்டு.
ஆனால் அதைச் சுருக்கமாக ஒரே வரியில் கூறுங்கள் என்றால் இப்படிக் கூறலாம்:
Tamil and Vedas 