முஸ்லீம் நாட்டில் துர்கை, அகஸ்தியர் சிலைகள்! (Post No.5242)

WRITTEN by London swaminathan

Date: 21 JULY 2018

 

Time uploaded in London – 9-24 am  (British Summer Time)

 

Post No. 5242

 

Pictures shown here are taken from various sources such as Facebook friends, Wikipedia, Books, Google and newspapers; thanks. Pictures may be subject to copyright laws.

 

 

உலகிலேயே மிகப்பெரிய முஸ்லீம் நாடு இந்தோநேஷியா. இங்கே 1500 ஆண்டுகளுக்கு இந்துக்களின் ஆட்சி நடந்தது. இப்பொழுது இது பற்றி நிறைய புதிய தகவல்கள் வெளியாகி வருகின்றன. நான் மூன்று புஸ்தகங்களில் இருந்து தொகுத்து ஆங்கிலத்தில் எழுதிய நீண்ட கட்டுரையின் முக்கிய அம்சங்களை மற்றும் குறிப்பிடுகிறேன்.

 

இந்தோ நேஷியாவின் ஜாவா, சுமத்ரா, போர்னியோ, பாலி தீவுகள் நான்கிலும் ஏராளமான ஸம்ஸ்க்ருத கல்வெட்டுகள், ஜாவனிய கல்வெட்டுகள் உள்ளன. அவற்றிலிருந்து பல தகவல்கள் கிடைக்கின்றன.

சண்டி என்று துவங்கும் ஊர்ப்பெயர்கள் அனைத்தும் துர்க்கையின் பெயரில் அமைந்தவை. இங்குள்ள துர்க்கை இரு வடிவங்களில் காணப்படுகின்றன. எருமை அசுரனை வதைக்கும் மஹிஷாசுர மர்தினி கோலம்,  சோழர் கோவிலில் சாதாரணமாக நிற்பது போன்ற கோலம்.

 

துர்க்கை பற்றிப் பல கல்வெட்டுகள் உள; அவைகளும் இரு வகைப்படும். பழங்கால கல்வெட்டுகளில் துர்க்கையின் சாபம் பயன்படுத்தப்படுகிறது. யாரேனும் அரசன் கொடுத்த தானத்தை கபளீகரம் செய்தாலோ ஊறு விளைவித்தாலோ துர்க்கா தேவி அவனைத் தண்டிப்பாள் என்று பொருள்படும் கல்வெட்டுகள் உள.

 

பிற்காலத்தில் வெற்றி வரம் தரும் தேவி என்று போற்றப்படுகிறாள்.

இதே போல அகஸ்தியர் சிலைகளும் இரு வகைப்படும். ஒன்று ரிஷி முனிவர்கள் போல ஜடாமுடியுடன் காட்சி தரும் கோலம்; மற்றொன்று தலைப்பாகை கட்டிய கோலம்.

 

மற்றொரு விநோதம்- பிரம்மாண்டமான பீமன் சிலைகளாகும். பஞ்ச பாண்டவர்களில் மல்யுத்த வீரனான பீமனின் பெரிய சிலைகள் உள. இவைகளில் சிலவற்றைப் பைரவன் என்று கருதுவோரும் உண்டு. பெரிய ஆண் உறுப்புகளைச் சொருகி வைக்கும்படி சிலைகள் வடிக்கப்பட்டுள்ளன. இதுவும் ஒரு தனி அம்சம்.

 

பிராஹ்மணர் ஆதிக்கம்

மிகப் பழங் காலத்திலேயே தமிழ் நாட்டுப் பிராஹ்மனணர்கள் யாக யக்ஞங்களுக்கு அழைக்கப்பட்டதும் தெரிகிறது. பழைய  கல்வெட்டுகள் பல்லவ கிரந்தம் போன்ற எழுத்துக்களில் உள்ளன. ஆரம்ப கால மன்னர்களின் பெயர்களும் பல்லவர் போல வர்மன் பெயரிலேயே உள்ளன.

 

மூன்றாம் நூற்றாண்டு முதல் தகவல் கிடைக்கிறது. மூல வர்மன் என்ற மன்னன் பஹு சுவர்ணக யாகம் செய்து பிராஹணர்களுக்குத் தங்கம் மற்றும் 20,000 பசு மாடுகள் தானம் செய்த செய்தி ஏழு ஸம்ஸ்க்ருத கல்வெட்டுகளில் உள்ளன. அவர்கள் தானம் பெற்ற பின்னர் யூப ஸ்தம்பங்களில் இதைப் பொறித்துள்ளனர்.

 

யூபம் என்ற ரிக் வேத ஸம்ஸ்க்ருத சொல் புறநானூற்றில் இரண்டு பாடல்களிலும் அதன் தமிழ் ஆக்கமான வேள்வித்தூணம் என்பது வேறு இரண்டு சங்கப் பாடல்களிலும் வருவதை ஏற்கனவே எழுதிவிட்டேன்.

மூல வர்மனின் தந்தை பெயர் அஸ்வ வர்மன். மற்றொரு முக்கிய மன்னன் பெயர் பூர்ண வர்மன்.

 

மூலவர்மன் யாகம் நடத்திய புனித பூமியின் பெயர் வப்ரகெசவ. இது போர்னியோவின் அடர்ந்த காட்டுக்குள் இருந்தது; 70 ஆண்டுகளுக்கு முன்னர் மனிதர்களின் காலடி படாத கன்னி பூமிக்குள் நுழைகிறோம் என்று ஆராய்ச்சியாளர்கள் உள்ளே நுழைந்த போது அதிசயமான பிராஹ்மண வேள்வித் தூண்களைக் கண்டு அசந்து போனார்கள்.

 

பூர்ணவர்மனின் பெயர் பொறித்த கற்கள் நிறைய கிடைக்கின்றன. ஒரு கல் ஆற்றோடையில் கிடந்தது. மற்றொரு பெரிய பாறையில் அவனது காலடிச் சுவடுகள் பொறிகப்பட்டுள்ளன. பெரியோர்களின் காலடிச் சுவடுகளைப் பதித்து வணங்குவது இந்து மரபு. அவனது காலடிச் சுவடுகளை விஷ்ணு பதம் என்று போற்றும் கல்வெட்டுக ளும் கிடைத்தன. அவனை உலகத்துக்கே ஆதாரம் என்றும் கல்வெட்டுகள் போற்றுகின்றன.

பூர்ண வர்மனின் தலைநகருக்குப் பெயர் தர்ம நகரம்; இது இப்போதைய இந்தோநேஷிய தலை நகரம் ஜாகர்த்தாவுக்கு அருகில் இருந்தது.

 

 

சங்கத் தமிழ் இலக்கியத்திலும் மன்னனை, மநு சொன்னது போல, தெய்வமாகவே பார்த்தனர். இறைவன் என்பது மன்னனுக்கும் கடவுளுக்கும் கோயில் என்பது அரண்மனைக்கும் கடவுளின் இருப்பிடத்துக்கும் பயிலப்பட்டன.

 

சீன யாத்ரீகன் பாஹியான் பல சுவையான செய்திகளை அள்ளித் தெளிக்கிறான். “நான்  பொது ஆண்டு 414 ஆம் ஆண்டில் கப்பலைத் தள்ளும் காற்று துவங்கும் நாளுக்காக ஜாவாவில் தங்கியிருந்தேன்; இங்கு பிராஹ்மண மதம் கொடிகட்டிப் பறக்கிறது. புத்த மதம் பரிதாப நிலையில் உள்ளது” என்று பௌத்தன் (பாஹியான்) எழுதியுள்ளான். சீனாவுக்கு விரைந்து செல்ல காற்றின் திசைக்காக பாஹியான் காத்திருந்த போது கொடுத்த செய்தி இது.

 

தமிழர்களுக்கு பருவக் காற்றின் ரஹஸியம் தெரியும்; அந்தக் காற்று வீசத்துவங்கும் நாளில் புறப்பட்டால் இலங்கையிலிருந்து பாட்னா (பீஹார்) வந்து சேர ஏழே நாட்கள் போதும் அசோக மாமன்னனின் தூதுக்குழு இப்படி வந்த செய்தி மஹாவம்ஸத்தில் உளது ( எனது முந்தைய ஆராய்ச்சிக் கட்டுரைகளில் விவரம் காண்க)

 

இன்னொரு முக்கிய மன்னன் உதயணனுக்கும் மஹேந்திர தத்தாவுக்கும் பிறந்த மகன் ஐர்லங்கா ஆவான். ஆனக வாஞ்சன் என்பவன் காலத்தில் 27 கல்வெட்டுகள் வெளியாகின.

 

தமிழைப் பொறுத்த வரையில் சுமத்ராவில் ஒன்றும் மலேசியாவில் இரண்டுமாக மூன்று கல்வெட்டுகள் கண்டு பிடிக்கப்பட்டன. இவை 1000 ஆண்டுப் பழமை உடையவை. ஆனால் ஸம்ஸ்க்ருதக் கல்வெட்டுகள் ஆயிரத்துக்கும் மேலாக (தென் கிழக்காஸிய நாடுகளில்) கிடைத்திருக்கின்றன.

 

தமிழ் சொற்களின் ரஹஸிய அர்த்தம்

வியட்நாம் நாட்டில் (சம்பா) கண்டு பிடிக்கப்பட்ட மிகப் பழைய கல்வெட்டு பாண்டியன் திருமாறன் என்பவனின் கல்வெட்டு ஆகும் ( நான் 1990-களில் லண்டன் “மேகம்” பத்திரிக்கையில் எழுதிய “வியட்நாமை ஆண்ட பாண்டியன்” என்ற கட்டுரையில் முழு விவரம் உளது; கண்டு மகிழக)

 

கடலுள் மாய்ந்த இளம்பெரும் வழுதி என்ற புறநானூற்றுப் பாண்டிய மன்னன் இந்திரன் அமுதம் பற்றி எழுதிய பாடல் ( 182) மிகவும் பிரஸித்தம். அவன் ஏன் கடலில் செத்தான்? தென் கிழக்காசிய நாடுகளுக்குக் கப்பலில் செல்லும் போது புயலில் மாண்டான். அதை மறக்காமல் தமிழனின் பெருமையை உலகிற்குப் பறைசாற்ற புறநானூற்றைத் தொகுத்தளித்த மஹாதேவன் என்ற புலவனும் (தமிழில் பெருந்தேவன்) அப்படியே நமக்குக் “கடலுள் மாய்ந்த” என்ற பெயரைக் கொடுத்துச் சென்றார்.

 

கடல் சுவற வேல் விட்ட பாண்டியன் என்று திருவிளையாடல் புராணத்தில் ஒரு கதை உண்டு. கடலில் இருந்து நிலத்தை மீட்ட ‘நிலம் தரு வில் பாண்டியன்’ , பரஸுராமர் பற்றிய குறிப்புகளும் உண்டு. இதன் தாத்பர்யம்- அவர்கள் எல்லாம் கடலின் சீற்றத்துக்கு அஞ்சாது வில் தாங்கிய படைகளுடன் சென்று, தென் கிழக்காசிய நாடுகளில் இந்து தர்மத்தை நிலை நாட்டினர் என்பதாகும்.

 

பொது ஆண்டு 385-ல் போர்னியோ காட்டுக்குள் தமிழ் பிராஹ்மணர்கள் யாகம் செய்ய, மூலவர்மன் அழைப்பில் சென்றிருந்தால் அதற்கு முன்னதாகவே தமிழ் மன்னர் ஆட்சி அங்கு இருந்திருக்க வேண்டும். அது மட்டுமல்ல. சாதவாஹனர் என்ற பிராஹ்மண மன்னர்களின் காசுகளில் கப்பல் படமும் உள்ளது இவர்கள் 2000 ஆண்டுகளுக்கு முன்னர் ஆண்டவர்கள்.

மேலும் அகஸ்த்ய ரிஷி என்ற தமிழ் பிராஹ்மண ரிஷியின் சிலைகள் பல நாடுகளில் கிடைப்பதும் திருஞான சம்பந்தரின் கோத்ரமான கௌண்டின்ய கோத்ரப் பிராஹ்மணர்கள் நாக ராணியைக் கல்யாணம் செய்துகொண்ட தென்கிழக்காஸிய நாட்டுக் கதைகளும் இதற்குச் சான்று பகரும்.

 

ஆக, தென்னக மன்னர்களும் பிராஹ்மணர்களும் முதலில் அங்கே காலடி எடுத்து வைத்தற்கு பல்லவர் எழுத்துக்களும் தமிழ் இலக்கியமும் உறுதுணையாய் நிற்கின்றன.

 

கட்டுரையில் காணப்படாத விஷயங்களை ஆங்கிலக் கட்டுரையிலும் , இணைக்கப்பட்ட படங்களிலும் கண்டு மகிழ்க. 1920 ஆம் ஆண்டு டச்சு மொழி நூலில் இருந்து எடுக்கப்பட்ட அரிய புகைப்படங்களும் அடக்கம்.

 

அகஸ்தியர் கடலைக் குடித்தார் என்று புராணங்கள் சொல்லும். அகத்ஸ்யர் கடலைத் தாண்டி தென் கிழக்காஸியாவுக்குப் போனார் என்று அர்த்தம்.

 

இந்தோநேஷியாவில் துர்க்கை சிலையை வட புற சந்நிதிகளிலும் அகஸ்த்ய ரிஷியின் சிலையைத் தென்புறங்களிலும் வைத்துள்ளனர் வடக்கில் இமய மலையில் இருந்த அகஸ்த்யரை தமிழுக்கு இலக்கணம் உருவாக்க சிவ பெருமான் அனுப்பிய கதை புராணங்கள் முதல் பாரதியார் பாடல் வரை உள்ளது அவர் தென் புறத்துக்கு வந்ததைச் சிறப்பிக்கும் முகத்தான் தென் வானத்தில் ஒளிரும் மிகப் ப்ரகாஸமான நக்ஷத்ரத்துக்கு அகஸ்த்ய நக்ஷத்ரம் என்றும் பெயர் சூட்டினர். அதன் அருகில் த்ரிஸங்கு சொர்கம் எனப்படும் நக்ஷத்ரத் தொகுதியைக் காணலாம்.

–சுபம்—

 

 

எளிமையான வாழ்க்கையே சிறந்த வாழ்க்கை! (Post No.5241)

Written by S NAGARAJAN

 

Date: 21 JULY 2018

 

Time uploaded in London –   7-03  AM (British Summer Time)

 

Post No. 5241

 

Pictures shown here are taken from various sources such as Facebook friends, Wikipedia, Books, Google and newspapers; thanks. Pictures may be subject to copyright laws.

 

 

 

 

 

எளிமையான வாழ்க்கையே சிறந்த வாழ்க்கை!

 

ச.நாகராஜன்

 

‘உண்மையான ஞானஸ்தன் எளிமையான வாழ்க்கையைத் தான் விரும்புவான்; எளிமையாகத் தான் வாழ்வான் என்று நம்பினார் சாக்ரடீஸ்.

தனது வாழ்க்கையிலும் அவர் எளிமையையே கடைப்பிடித்தார். இதனால் அவர் காலில் செருப்பு கூட அணிந்ததில்லை.

இருந்தாலும் கூட அடிக்கடி கடை வீதிக்கு வருவார். அங்குள்ள கடைகள் அனைத்தையும் பார்வையிடுவார்.

 

 

ஒரு நாள் அவரது நண்பர்களில் ஒருவர்,”எதையுமே நீங்கள் வாங்குவதில்லை; அப்படியிருக்க தினமும் ஏன் கடைவீதிக்கு வந்து அனைத்துக் கடைகளிலும் உள்ள பொருள்களைப் பார்வையிடுகிறீர்கள்” என்று வியப்புடன் கேட்டார்.

அதற்கு சாக்ரடீஸ், “ அங்கு அடிக்கடி போக நான் விரும்புவது உண்மைதான்! எத்தனை விதமான  பொருள்கள் இல்லாமல் என்னால் சந்தோஷமாக இருக்க முடிகிறது என்பதை அறிவதற்காகத் தான்” என்று பதிலளித்தார்.

**

ஜப்பானில் முதியவர் கூட்டம் ஒன்று அடிக்கடி கூடி செய்திகளைப் பரிமாறிக்கொண்டே டீ அருந்துவதைப் பழக்கமாகக் கொண்டிருந்தது.

சுவையான புதிய வகை டீ ஏதேனும் எங்கேயும் கிடைக்கிறதா என்பதைப் பார்ப்பது அவர்களின் ஒரு வழக்கம். அந்த டீ எவ்வளவு விலையாக இருந்தாலும் சரி, அதைப் பற்றி அவர்கள் விசாரித்து அறிந்துகொண்டு அது எப்படிப்பட்ட கலவையைக் கொண்டிருக்கிறது என்பதைத் தெரிந்து கொள்வர்.

ஒரு நாள் அங்கிருந்த வயதானவர் ஒருவரின்  முறை வந்தது. அவர் தான் கொண்டு வந்திருந்த புது மாதிரியான டீயை அனைவருக்கும் தந்தார். அனைவரும் அதை சுவைத்துப் பார்த்தனர்.அருமையோ அருமை! இதுவரை அப்படிப்பட்ட சுவையுள்ள டீயை சாப்பிட்டதே இல்லை என்று ஒருமனதாக அனைவரும் கூறினர். இப்படிப்பட்ட டீயை எப்படிக் கலந்து தயாரிப்பது என்பதை அறிய அனைவரும் ஆர்வம் கொண்டு அவரைக் கேட்டனர்.

அதற்கு அவர்,”நண்பர்களே! இது எனது வயலில் உள்ள குடியானவன் காலம் காலமாகச் சாப்பிட்டு வரும் டீதான்! மிக அருமையான விஷயங்கள் உண்மையிலேயே அதிக விலை கொண்டவையும் அல்ல; எங்கேயோ தூரத்தில் இருப்பவையும் அல்ல; நமக்கு அருகில் உள்ள சிறந்த விஷயங்களை நாம் அறிவதே இல்லை” என்றார்.

 

 

அனைவரும் இந்த உண்மையைத் தெரிந்து கொண்டு ஆமோதித்தனர்.

**

“I have just three things to teach; Simplicity,Patience, Compassion. These three are your greatest treasures.: – Lao Tsu

எளிமை, பொறுமை, தயை இந்த மூன்றுமே உங்களுக்கு நான் போதிக்க வேண்டிய மூன்று விஷயங்கள். இவையே உங்களது பெரிய பொக்கிஷங்கள் என்றார் லாவோட்சு.

 

**

ஈஸ்வர சந்திர வித்யாசாகர் பெரிய பண்டிதர். எளிமையாக உடையை அணிபவர்.  படாடோபமான ஆடை அணிந்தவர்களையே பெரிய மனிதராக நினைத்து வந்த காவலாளி அவரை ஒருமுறை அழைக்கப்பட்ட இடத்தில் உள்ளே அனுமதிக்க மறுத்து விட்டான். படாடோபமான உடைகளைக் காட்டி வித்யாசாகர் இதற்கு அனுமதியை வழங்குங்கள் என்று சொன்ன போது தான் அனைவருக்கும் நடந்த விஷயம் தெரிய வந்தது. அவர்கள் மன்னிப்புக் கேட்டனர்.

 

இந்த சமபவம் அனைவரும் அறிந்த ஒன்று.

 

உருவு கண்டு எள்ளாமை வேண்டும் என்றார் வள்ளுவரும்! (குறள் எண் 667)

**

 

மகாத்மா காந்திஜி எளிமையின் உருவம். உடை, உணவு என்று எதை எடுத்தாலும் மிகக் குறைந்த தேவையையே அவர் கொண்டிருந்தார்.

அவர் இறந்த போது அவருக்கென்று இருந்த உடமைகள் பத்து கூடத் தேறவில்லை. அவரது கண்ணாடி, உண்ணுகின்ற பாத்திரம், செருப்பு, கடிகாரம் போன்றவை தான் அவருக்கென இருந்தன.

இந்தியாவைத் தட்டி எழுப்ப பிரிட்டிஷாரின் துணிகளை பகிஷ்காரம் செய்ய அவர் அறைகூவல் விடுத்தார். ஒவ்வொருவரும் அவரவருக்கான இடுப்புக் கச்சையை அவரவரே நூற்று உடுக்கலாம் என்று  கூறி முன்னுதாரணமாகத் தானே நூற்க ஆரம்பித்தார். இந்த எளிமை உணர்வு வெகு ஜன உணர்வைத் தட்டி எழுப்பியது.

 

எளிமை என்றும் மதிப்பைத் தரும் என்பது தான் உண்மை.

சாக்ரடீஸ் முதல் காந்திஜி வரை அனைவரும் உணர்த்தும் உண்மையும் இதுவே தான்!

***

 

இமய மலை ரஹஸியங்கள்! (Post No.5240)

WRITTEN by London swaminathan

Date: 20 JULY 2018

 

Time uploaded in London – 18-29  (British Summer Time)

 

Post No. 5240

 

Pictures shown here are taken from various sources such as Facebook friends, Wikipedia, Books, Google and newspapers; thanks. Pictures may be subject to copyright laws.

 

 

இமயமலை முழுதும் ரஹஸியங்கள், மர்மங்கள் இருக்கின்றன!

 

அமர்நாத்தில் ஒரு குகையில் ஆண்டுதோறும் ஆகஸ்ட் மாதம் மிகப்பெரிய பனிக்கட்டி லிங்கம் உருவாகும்; இது ஒரு இயற்கை நிகழ்வு என்றாலும் இப்படி பனி லிங்கமாகக் காட்சி தருவது மக்களின் பக்தி உணர்வை தூண்டி விடுகிறது. காஷ்மீரில் உள்ள முகமது நபியின் தலை (HAIR) முடியும், இதாலியில் டூரின் (TURIN) நகரில் உள்ள ஏசு மீது போர்த்திய ஆடையும் லட்சக் கணகான சுற்றுலாப் பயணிகளை ஈர்க்குமானால் அதிசயமாக உருவாகி மறையும் பனி லிங்கம் ஈர்க்காதா?

பிரம்ம கமலம் எனப்படும் அபூர்வ மலர்!!

நந்த தேவி என்னும் மிகப் பெரிய மலைச் சிகரம்!!

உலகிலேயே உயரமான எவரெஸ்ட்!!

 

புறநானூறு புகழும் காஞ்சன ச்ருங்கம் (பொற்கோட்டு இமயம்; இதைப் புலவர்கள் அப்படியே தமிழ்ப் படுத்திவிட்டனர்)

 

பனி மனிதன் எனப்படும் யேட்டி (YETI= SNOWMAN)

 

அதிசயம் நிகழும் மானஸரோவர் ஏரி; கங்கை, பிரம்மபுத்ரா, சிந்து ஆகிய மாபெரும் புனித நதிகள் புறப்படும் இடம் அருகருகே உள்ளன.

 

மணம் பரப்பும் கஸ்தூரி மான்!!

காஷ்மீரின் குங்குமப் பூ!!

புத்த சந்யாசிகள் வாழும் மலைக் குகைகள்!!

 

உபநிஷத முனிவர்கள் வாழ்ந்த அடர்ந்த கானகங்கள்!!

 

கிரேட் இண்டியன் பஸ்டார்ட் (GREAT INDIAN BUSTARD) எனப்படும் உயர்ந்த கொக்கு வகை!!

சைபீரியாவிலிருந்து குடியேறும் ரஷ்யப் பறவைகள்!

அரிய பெரிய வனவிலங்குகள்!

ஆர்க்கிடுகள் (ORCHIDS) எனப்படும் அபூர்வ மலர்கள்!

நேபாளத்தில் குமாரி எனப்படும் வாழும் சிறுமி!

எண்ணற்ற கோவில்கள்- கேதார் நாத்,பத்ரி நாத், கைலாஷ், வைஷ்ணவி தேவி குகைக் கோயில், பாதாள புவனேஷ்வர், ரிஷி கேஷ், ஹரித்வார்!!!

இப்படி நூற்றுக் கணக்கில் அடுக்கலாம். ஒரு சில விஷயங்களை மட்டும் இன்று காண்போம்.

XXX

32 சாமுத்ரிகா லக்ஷணம்!

நேபாள நாட்டில் குமாரி என்னும் ஒரு இளம் பெண், கடவுளின் அம்சம் உள்ளவராகத் தேர்ந்தெடுக்கப்பட் டு வழிபடப்படுகிறார். 32 சாமுத்ரிகா லக்ஷணங்கள் உடைய ஒரு சிறுமி இப்படிக் குமாரியாகத் தேர்ந்தெடுக்கப்படுவார். அவர் பருவம் எய்திவிட்டால் அவர் மீதுள்ள தெய்வாம்சம் போய்விட்டது எனப் பொருள்; வேறு ஒரு பெண் தேர்ந்தெடுக்கப்படுவாள். முன்னொரு காலத்தில் திரைக்குப் பின்னால் கடவுள் இருப்பதாக எண்ணி நேபாள மன்னர்கள் ஆட்சி செய்தனர். ஒரு மன்னருக்கு ஆர்வம் தாங்கவில்லை. திரைக்குப் பின்னால் இருப்பது தேவியா இல்லையா என்ற புதிருக்கு விடை காண திரையைத் திறந்தார். பின்னால் இருந்த இறைவிக்குக் கோபம் வரவே என்மீது சந்தேகப் பட்டாயா? இனிமேல் நீயே ஒரு சிறுமியைத் தேர்ந்து எடுத்து அவளைக் கண்ணால் பார்த்துக்கொள். நான் அவள் மூலம் உனக்கு அருள் புரிவேன் என்று சொல்லிவிட்டுப் போய்விட்டாள்.

 

மன்னருக்கும் சந்தோஷம்! கும்பிடப் போன தெய்வம் குறுக்கே வந்தது போல இருக்கிறது என்று குமாரியைத் தேர்ந்தெடுக்கும் பழக்கம் நடை முறைக்கு வந்தது. நேபாள மன்னர்கள் அந்தச் சிறுமியிடம் ஆசி பெறுவது நடைமுறை.

 

தேர்ந்தெடுக்கப்படும் சிறுமிக்கு மென் தோல், சீரான பல் வரிசை, அழகிய கரு முடி, கரு விழி, சரியான விரல்கள், ரேகைகள் முதலிய இருக்கிறதா என்று இதற்கான பெண்கள் சோதிப்பர்.

 

இந்தியாவில் கன்யா ஸ்த்ரீக்களை இந்துக்கள் வழிபடுவது தென்னாட்டிலும் உண்டு. ஆயினும் அவை ஒரு சில விழா நாட்களில் மட்டும்தான்; நேபாளம் போல நிரந்தரமாக அல்ல.

நந்த தேவி ரஹஸியம்

 

இந்தியாவில் உள்ள இரண்டாவது பெரிய சிகரம் நந்த தேவி; இது ஒரு இறைவியின் பெயர். வரம் தரும் தேவி என்பது இதன் பொருள். தங்கச் சிகரம் என்று அழைக்கப்படும் பொற்கோட்டு இமயம் ‘’காஞ்சன ச்ருங்கம்’’ (KANJENJUNGA) இதை விட உயரமானது. நந்த தேவியின் உயரம் 25 643’.

நந்த தேவி பற்றிப் பல சுவையான கதைகள் உண்டு; இந்த சிகரத்தின் உச்சியில் அவ்வப்போது புகை கிளம்புமாம்; இதை தேவியின் சமையல் அறை என்று மலைவாழ் மக்கள் அழைப்பர். ஒரு வேளை புகை போன்ற மேகமாகவும் இருக்கலாம்.

 

ஆயினும் மலையில், குகையில், நீரில் தெய்வங்கள் உறையும் என்பது இந்துக்களின் நம்பிக்கை; சங்கத் தமிழ் இலக்கியம் முழுதும் பல்வேறு அணங்குகள் பற்றிப் புலவர் பெருமக்கள் பாடிச் சென்றுள்ளனர்.

 

பிரிட்டனைச் சேர்ந்த கொள்ளைக்காரர்கள்— வெள்ளைக்காரர்கள் நமது நாட்டை ஆண்ட காலத்தே, ஒருவர் நந்த தேவி சிகரம் அருகே இருந்த அலுவலகத்தை அல்மோரா என்னும் இடத்துக்கு மாற்றினார். அவருக்கு திடீர் என்று கண் குருடாகிவிட்டது. பனி வெளிச்சத்தால் இப்படி ஆவதுண்டாம். மக்கள் அனைவரும் தேவியின் கோபத்தை எடுத்துரைத்து மன்னிப்புக் கேட்க சொன்னவுடன் அவரும் அப்படியே செய்தார். பின்னர் கண் பார்வை வந்தது.

கதை ஒரு புறம் இருக்கட்டும்; இந்துக்கள் எதையுமே தெய்வம் என்று நினைப்பதால்  அதை அமெரிக்கர்கள் பிரிட்டானியர்கள் போல துஷ்பிரயோகம் செய்ய மாட்டார்கள். மலைக்கும் மடுவுக்கும், ஏரிக்கும் குளத்துக்கும் பூஜை போடுவார்கள். இதனால் இயற்கையும் மக்களை, தான் பெற்ற பிள்ளை போல பாசத்துடன் வளர்த்து அருள் சுரந்தது (அந்தக் காலத்தில்).

 

XXX

அருணாசலப் பிரதேச வாஞ்சோ பழங்குடி மக்கள் கிராமத்துக்குக் கிராமம் நடைபெறும் சண்டையில் கொல்லப்பட்டவர்களின் மண்டை  ஓடுகளைப் பரிசு பொருளாக வைத்துக்கொள்ளுவர். மலைஜாதி மக்களின் தலைவன் வீட்டில் மண்டை ஓடுகள் காட்சிக்கு வைக்கப்படும்; இவர்கள் புலிகளின் நகம், மனிதனின் நகங்கள் பற்களை அணிவர். சங்கத் தமிழ் நூல்களிலும் பற்களை அணியும், புலி நகம் அணியும் பழக்கம் பாடப்பட்டுள்ளது

picture of praying rocks.

பெரிய பிராத்தனை செய்யும் கற்களை வழிபடும் மலைகள் என்று அழைப்பர்

–சுபம்–

Durga, Agastya, Tamil and Sanskrit in Indonesia! (Post No.5239)

COMPILED by London swaminathan

Date: 20 JULY 2018

 

Time uploaded in London – 13-30  (British Summer Time)

 

Post No. 5239

 

Pictures shown here are taken from various sources such as Facebook friends, Wikipedia, Books, Google and newspapers; thanks. Pictures may be subject to copyright laws.

 

 

I have collected some interesting details from three research books about

1.Durga in Indonesia

2.Agastya in Indonesia

3.Sanskrit, Tamil & Javanese inscriptions

4.Pandava hero Bhima

5.rare pictures from 100 year old book

Statues of Goddess Durga and sage Agastya are found more in Indonesia than any other country in South East Asia.

 

All towns with the Candi in its name are actually Durga shrines.

Goddess Durga is found in two forms in Java and Bali Island. She is portrayed as Mahisasura- mardini (Durga slaying the Buffalo Demon) and Durga in bas-reliefs in temples.

 

Historical places in Central Java are

Candi Borobudur

Dieng Plateau

Mount Lawu

Mount Merapi

 

Sites with Durga Statues are

Gedong Songo Complex

Candi Prambanan

Candi Sambisari

Candi Sukuh

Durga Sites are dated from Fifth Century CE CE to 1527 CE. Durga worship was there for 1000 years till Muslim invaders occupied the places.  Now Hindus are isolated in Bali.

 

 

Beginning of Vedic Religion in Indonesia

Earliest inscriptions show Brahmins presence in Indonesia from 350 CE.

According to seven Kutai (Borneo) inscriptions of Mulavarman, he performed a yaga called Bahu-Suvarnaka (gold Donation in great measure). He gave the brahmins gold and 20,000 cows. This happned in the sacred ground of Vaprakesava. The Brahmins who participated in the fire sacrifices immortalized the occasion by setting Seven Yupa Pillars (sacrificial Posts). 2000 year Sanagm Tamil literature also refer to Yupa pillars during Pandya, Choza and Chera periods in Tamil Nadu.

 

Mulavarman’s father was Asvavarman. Mulavarmans Sanskrit inscriptions are in ‘anustubh’ and ‘arya’ metres. They are in Pallava script. So the Brahmins must have travelled from Tamil Nadu.

 

Purna Varman’s Inscription in West Java

The evidence of the Kutai inscriptions is followed by evidence from West Java in the form of  the inscriptions of Purnavarman.  He founded a kingdom vcalled Tarumanagara (Dharma Nagar). It is the earliest known kingdom in Java dated to 5th century CE. Archaeological records show that he had his capital near Jakarta. His name is inscribed on a number of stones, one of which was found in a stream. The kings foot prints were engraved on a boulder and it indicated he ruled or conquered that area. In the text of the inscription he compared his foot prints to those of Vishnu. He was considered one of Vishnu’s incarnations according to Javanese sources. He was not only the saviour of the world, but also as the world sustainer.

 

Chinese traveller Fa – Hsien also confirmed that Hinduism was more prevalent than Buddhism in Indonesia. On his return to China by trip from India,  he had to wait in Java in 414 CE for the trade winds. (Once the wind blows in the favourable direction, the ships will sail towards China). He wrote that ‘heresies and Brahmanism were flourishing, while the faith of Buddha was in a very unsatisfactory condition.’

 

In Central Javanese inscriptions, Durga is used in the curses. If any one violated the orders of the king in the donated lands, Durga will punish that one. The purpose  of the curse was to protect the ownership.

Agastya in two forms

The iconographical representation of the Goddess Durga of Candi Singhasari features a prominent skull ornament in her crown. It occupies the North chamber of the shrine.

The image of Agastya occupied the south chamber of the shrine, and so also follows the standard of the Central Javanese pantheon. However his head dress has undergone some changes compared to the image at Prambanan. In Central Java the sage waesr the Jatamukuta associated with ascetics devoted to Shiva in Indian tradition, whereas in the East Javanese period the sage wears a turban like head dress which is also found very prominently on priestly figures in the narrative reliefs of East Java, and in Ketu headdresses of priests depicted in the wayang style of painting in Bali.

 

Agastya was sent to south b Lord Shiva in the Himalayas. A star is named after him in the Southern Direction and it is called Canopus- Agastya Nakshatra.

Hindu images of Mahadeva, Agastya, Nandisvara and Ganesa are found in the valley of River Pontun in East Borneo.

XXXX

 

DURGA IN INSCRIPTIONS

Pre Majapahit inscriptions mentioned Durga as Bhattari Arcarupa (Terep Inscription dated 1032 CE of King Airlangga)

The Camundi inscription (Of King Kertanagara 1292 CE) decribed Goddess Durga as a granter of victory. We see Durga as a curse giving deity in early inscriptions.

 

27 Inscriptions of AnakWungsu

27 inscriptions are issued during the reign of Anak Wungsu, the youngest son of Mahedradattaa and Udayana. The were issued between 1050-1070 CE. Many of these inscriptions refer to Anak’s parents as Bhatara (male) and Bhatari (female), which mean deity or defied ancestor.

From the historical point of view the marriage of Balinese prince Udayana and Mahedradattaa brought with it radical changes to Balinese culture. They had a son by name Airlangga and he went on to regain power in East Java. At that time Dharmawangsa was ruling. He was very much interested in literature and arranged several Sanskrit works translations into old Javanese.

‘Bharatayuddha’, ‘Arjunawivaha’ and ‘Ghatotkacasrya’ were some of the literary productions of this period.

 

Another famous son of Udayana-Mahendradatta was Dharmawangsa Marakata.

 

One of the 27 inscriptions refer to a Durga statue in Kurti.

The image of Durga Mahisasuramardhani at Kurti stands 2-2 meters high. It portrays the Goddess as having six arms. Her right arms are carrying a javelin, an arrow and a flaming disc, while her left arms are carrying a winged and flaming conch, a bow and a shield. She is standing on a buffalo with her legs spread apart. Durga was identified with Rangda in Bali in later periods.

Bhima and Bhairava Statues

 

Bhima cult is also prevalent in Bali. There is a statue of Bhima at Kebo Eda temple, Pejeng, Gijanyar District in Bali. The gigantic statue is often referred to as Bhima since he wears a head dress as Supiturang or lobster claw head dress which is typical head dress of Bhima in East Java.

 

The typical form of Bhima in the East Java culture of supernatural power can be found in massive figures of Bhima visible in reliefs at Candi Sukuh, located on the slopes of Mount Lawu, on the border of East and Central Java.

 

Since the statue at Kebo Edan temple is standing on a corpse some people consider it a Bhairava statue. The large dangling penis insert of this statue is shown protruding from  between the folds of his loin cloth. Several penis inserts are found in different temples in statues.

 

Another important feature of the Bhairava image at Pura Kebo Edan in Bali is that this gigantic figure, over 3-5 meters high, appears to be wearing a mask. Bhairava is called Ugra, Bhairava and Bhima by local people.

Three Tamil inscriptions

 

Tamil’s maritime trade is known from the three Tamil inscriptions in South East Asia and a bell in New Zealand. Some inscriptions are found in China as well; but all these are later than 1000 BCE. Though Pallavas, Pandyas and particularly Cholas were active in the sea front we don’t find many inscriptions; only literary sources give us the details.

 

Three Tamil inscriptions are found in South East Asia. Of these two have been found in Malaysia. One is the Thakupa inscription which refers to a powerful Tamil guild. This inscription is dated to ninth century.

The second Tamil inscription from Malaya is a damaged stele from Malaya is a damaged stele from the Choza period; it has been now preserved in a temple in Nakhon Sri Dhammarat.

The third Tamil inscription is from Sumatra, Indonesia. This one is from Loba Tuva and dated 1088 CE

 

OTHER INTERESTING INSCRIPTIONS

Long afterwards we come across an epigraphic record, usually called Grahi inscription, dated 1183. It records the orders of Maharaja Srimat Trilokya Raja Mauli Bhusana Varma deva for casting of a statue of Buddha.

 

Of more historical importance is the Caiya (Jaya) inscription of King Candrabhanu, also called Dharmaraja who has been designated Tambralingesvara.

Tambralinga was located on the former site of Grahi, and the details of the misadventure in Sri Lanka have been recorded in the chronicles of that island and records of South India.

 

Seven Buddhist inscriptions were found in Batu Pahat, near the springs of Sungai Tekarek.

Gold objects discovered in Limbangare preserved in Brunei Museum. Vestiges of Tantric shrine and other materials excavated at Bonkissam, Santubong, in Sarawak river delta are remarkable. The Santubong discoveries include a man made structure of stone. gold objects including a Linga. They belong to 11th or 12th centuries.

Sumatra Inscriptions

There are three from the Palembang region:-

Kedukan Bukit dated 682 CE

Talang Tuvo 684 CE

Telaga Batu – undated

and three more

Krang Brahi dated686 (located on the upper course of Batang Hari

Kota Kapur in the Bangka Island.

King Adityavarman Inscription found in Manangkabau Area

 

(Sumatran Tamil Inscription detail already given)

 

Thirty more inscriptions are available from Sumatra.

Inscriptions from Bali Island

Ten inscriptions before Anak Wungu (1050 CE)

One of them is in Old Balinese and Sanskrit languages. It is a bilingual inscription.

 

Reign of Anak Wungu (1050-1078)

52 inscriptions are listed

King Jayasakti (1113-1150) and King Ragajaya – 14

King Jayapangus- 37

Adiknteketana (1204)

His son Paramesvara

 

 

— subham–

 

 

ஜகத்குரு ஸ்ரீ சந்திரசேகர பாரதி மஹாஸ்வாமிஜி! – 2 (Post No.5238)

Written by S NAGARAJAN

 

Date: 20 JULY 2018

 

Time uploaded in London –   7-09  AM (British Summer Time)

 

Post No. 5238

 

Pictures shown here are taken from various sources such as Facebook friends, Wikipedia, Books, Google and newspapers; thanks. Pictures may be subject to copyright laws.

 

 

அதிசய மஹாபுருஹர் ஜகத்குரு ஸ்ரீ சந்திரசேகர பாரதி மஹாஸ்வாமிஜி! – 2

 

.நாகராஜன்

 

1

ஒரே கால கட்டத்தில் வாழ்ந்த இரு பரமாசார்யர்கள் ஒருவரை ஒருவர் நன்கு புரிந்து கொண்டவர்கள். இருவரது ஜீவிதமும் உணர்த்தும் பாடங்கள் உன்னதமானவை; சுவாரசியமானவை.

காஞ்சிபீடத்தை அலங்கரித்தவர்  ஜகத்குரு ஸ்ரீ சந்திரசேகரேந்த்ர சரஸ்வதி ஸ்வாமிகள்.

சிருங்கேரி பீடத்தை அலங்கரித்தவர் ஸ்ரீ சந்திரசேகர பாரதி மஹாஸ்வாமிஜி!

கீதையைப் பற்றிய சுவாரசியமான ஒரு சம்பவத்தை இங்கு பார்ப்போம்.

2

காஞ்சி பெரியவாளிடம் காசியிலிருந்து ஒரு பண்டிதர் தரிசனத்திற்காக வந்தார். அவர் ஏராளமான விருதுகளைப் பெற்றவர். மஹா பெரியவாளை சந்தேகம் கேட்டு திணற அடிக்க வேண்டும் என்பது அவர் மனதிற்குள் போட்ட திட்டம்.

மெதுவாக பெரியவாளிடம் ஆரம்பித்தார்: “எனக்கு பகவத் கீதையில் ஒரு சந்தேகம்..” என்று வார்த்தையை முடிக்காமல் இழுத்தார்.

அதாவது அதை பெரியவாள் தீர்த்து வைக்க முடியுமோ முடியாதோ என்ற ஐயம் தொனிக்கும் வகையில் இருந்தது அவர் தொனி.

பெரியவாளுக்கா தெரியாது ஒருவர் மனதில் ஓடும் எண்ணங்கள்.

பெரியவாள் அவரை அருகில் அமரச் சொன்னார்.

அருகில் இருந்த அனைத்துத் தொண்டர்களையும் பார்த்து உத்தரவிட்டார் : “எல்லோரும் இவரை மூணு பிரதக்ஷிணம் பண்ணுங்கோ”

பண்டிதருக்கு எதிர்பாராத இந்த மரியாதை திகைப்பைத் தந்தது. பயந்து போனார் அவர்.

“பெரியவா..” என்று வார்த்தைகள் வராமல் குழம்பிப் போனார் அவர்.

பெரியவாள் தொடர்ந்தார்: “பகவத் கீதையில் பதத்துக்குப் பதம் எனக்கு ஆயிரம் சந்தேகங்கள். ஆனால், அடடா, உங்களுக்கோ ஒரே ஒரு சந்தேகம் தான்! என்ன ஒரு பாண்டித்யம்! அதனால் தான் அனைவரையும் உங்களை பிரதக்ஷிணம் பண்ணச் சொன்னேன்.”

பண்டிதரின் கர்வம் பொடிப்பொடியானது. நெகிழ்ந்து போனார் அவர்.

அட,எப்படிப்பட்ட ஒரு மஹான் எதிரில் இருக்கிறார்.

“உன் சந்தேகத்தைக் கேள், சொல்கிறேன்”

பவ்யமாக தனது சந்தேகத்தை பண்டிதர் கேட்க அருமையான விளக்கத்தை அளித்தார் பரமாசார்யாள். சொக்கிப் போன பண்டிதர் சாஷ்டாங்க நமஸ்காரம் செய்தார்.

அனைவரும் மகிழ்ந்தனர். அவருக்கு உரிய சன்மானத்தையும் தந்து கௌரவித்தார் பரமாசார்யாள்.

 

3

கீதையில் பாண்டித்யம் பெற்ற ஒரு பிரபல பண்டிதர் அதனால் பெரும் புகழையும் நல்ல வருமானத்தையும் பெற்றார். ஏராளமானோர் அவரது உபந்யாசத்தைக் கேட்க வருவதால் ஏற்படும் இயல்பான கர்வம் அவருக்கு இருந்தது.

அவர் ஜகத்குரு ஸ்ரீ சந்திரசேகர பாரதி மஹாஸ்வாமிகளைத் தரிசிக்க வந்தார்.

அவரை வரவேற்றார் ஸ்வாமிகள்.

ஸ்வாமிகள் : நீங்கள் கீதா உபந்யாசத்தை நல்ல முறையில் செய்து வருவதாக கேள்விப்படுகிறோம். அதைக் கேட்க சந்தோஷமாக இருக்கிறது.

பண்டிதர் : ஸ்வாமிகளின் ஆசிர்வாதத்தால் எனக்குத் தெரிந்ததைச் சொல்லி வருகிறேன்.

ஸ்வாமிகள் : நீங்கள் 18வது அத்தியாயத்தில் உள்ள ஒரு ஸ்லோகத்திற்கு எந்த வித முக்கியத்துவத்தையும் தருவதில்லை என்பதையும் கேள்விப் படுகிறோம்.

பண்டிதருக்குத் தூக்கிவாரிப் போட்டது. ஆசார்யாள் எதைச் சுட்டிக் காட்டுகிறார்?

அவருக்கு உடனே தெரிந்து விட்டது அவர் எந்த ஸ்லோகத்தை மனதில் வைத்துக்கொண்டு இப்படிச் சொல்கிறார் என்று.

பதினெட்டாம அத்தியாயத்தில் 67வது ஸ்லோகம் மிக முக்கியமான ஸ்லோகம்.

இதம் தே நா தபஸ்காய நா பக்தாய கதாசன |

சாஸுஸ்ருஷவே வாச்யம் மாம் யோப்யஸூயதி ||

இதன் பொருள் : இந்த உண்மையை தவமில்லாதவனுக்கும் பக்தியில்லாதவனுக்கும், கேட்க வேண்டுமென்ற ஆசையில்லாதவனுக்கும் ஒருபொழுதும் சொல்லாதே.தவிர என்னை வெறுப்பவனுக்கும் சொல்லாதே.

அர்ஜுனனிடம் கண்ணபிரான் இப்படித் தகுதியில்லாதவர்களுக்கு கீதையைக் கூறக் கூடாது என்று சொல்லியிருக்கிறார்.

பண்டிதரோ சகட்டுமேனிக்கு அனைவருக்கும் தராதரம் பார்க்காமல் சொல்லி வருவதோடு அதனால் சற்று கர்வமும் கொண்டிருக்கிறார்!

ஆசார்யாள் எண்ணியதை உணர்ந்து கொண்ட பண்டிதர் தலை கவிழ்ந்தார்.

நமஸ்கரித்தார். அவர் கர்வம் போயே போனது.

 

4

இன்னும் பல சுவையான சம்பவங்கள் இருவரின் மீது நாம் கொண்ட பக்தியை அதிகரிக்க வைக்கும் படி உள்ளன.

இந்த சம்பவங்களை அறிந்தால் அவர்களின் மஹிமையை நன்கு உணர முடியும். அடுத்து சில சம்பவங்களைப் பார்க்கலாம்.

***

ஆதாரம் : 1. பரமாசார்யாளுடனான பக்தரின் அனுபவங்கள் (மகாப் பெரியவாள் தரிசன அனுபவங்கள்)

  1. The Saint of Sringeri by Sri Jnanananda Bharati – formerly Sri R. Krishnaswami Ayyar of Tirunelveli)

 

 

Heroic Rajput Prince (Post No.5237)

WRITTEN by London swaminathan

Date: 19 JULY 2018

 

Time uploaded in London – 19-41 (British Summer Time)

 

Post No. 5237

 

Pictures shown here are taken from various sources such as Facebook friends, Wikipedia, Books, Google and newspapers; thanks. Pictures may be subject to copyright laws.

 

 

Rajputs are famous for their heroism and sense of honour. Colonel Tod in his book Annals and Antiquities of Rajasthan narrates an anecdote. This happened in the period of Mogul emperor Aurnagzeb:

 

A prince was asked to show respect to the emperor when he was arrested and presented in front of the king. When he was asked to bow his head, he showed his feet and commanded more respect!

 

Following is the story from Tod’s book:

 

“The reply of the Deorah Prince of Sirohi (in Rajasthan) shows the high spirit and the independence of character of a  true Rajput and his intense love for his country. He was arrested while he was asleep in the palace by Mokund Das, one of the Generals of Jaswant Sing. Mokund Das told him that no one is exempted from profound obeisance to the emperor.

 

The prince told him that “his life was in King’s hands and his honour in his own; he had never bowed the head to mortal man, and never would”.

As Jaswant had pledged himself for his honourable treatment, the officers of the ceremonies endeavoured by stratagem to obtain a constrained obeisance, and instead of introducing him as usual, they allowed him a wicket, knee high and very low overhead by which to enter, but putting his feet foremost, his head was the past part to appear.

 

 

This stubborn ingenuity, his noble bearing and his long protracted resistance, added to Jaswant Sing pledge, won the king’s favour; and he not only offered him pardon, but whatever lands he might desire.

 

‘Though the king did not name the return, Soortan was well aware of the terms, but he boldly and quickly replied, ‘what can your Majesty bestow equal to Ahalgarh? Let me return to it is all I ask’.

 

The king had the magnanimity to comply with his request; Soortan was allowed to retire to the castle of Abu, nor did he, any of the Deoras ever rank themselves amongst the vassals of the empire; but they have continued to the present hour a life of almost savage independence”.

Tod’s Rajasthan Vol.II, pp 56, 57

 

Earlier posts on the same subject:

 

  1. Kanaikkal Irumporai | Tamil and Vedas

tamilandvedas.com/tag/kanaikkal-irumporai

Posts about Kanaikkal Irumporai written by Tamil and Vedas

 

டாக்டர்கள், ஜோதிடர்கள், நடிகர்களுக்கு மநு தடை! (Post No.5236)

WRITTEN by London swaminathan

Date: 19 JULY 2018

 

Time uploaded in London – 8-37 am (British Summer Time)

 

Post No. 5236

 

Pictures shown here are taken from various sources such as Facebook friends, Wikipedia, Books, Google and newspapers; thanks. Pictures may be subject to copyright laws.

 

மநு நீதி நூல்- Part 23

 

மூன்றாம் அத்யாயத் தொடர்ச்சி

 

3-150 முதல் உள்ள  3-182 வரை உள்ள ஸ்லோகங்களில்

யார் யாரை சிராத்தத்துக்குச் சாப்பிட அழைக்கக்கூடாது என்றும் சிரார்த்தச் சாப்பாட்டுக்கு தவறானவரை அழைத்தால் என்ன பாவம் நேரிடும் என்றும் குண்டன், கோளகன் என்ற இரு வகைப் புதல்வர்கள் யார் என்றும், சிரார்த்தச் சாப்பாடு சாப்பிடுவோரைத் தகாதவர்கள் கண்டால் என்ன நேரிடும் என்றும் மநு விளக்குகிறார்.

 

இதில் வியாதிக்காரர்கள் முதலியோருடன் டாக்டர்கள், சோதிடர்கள் ஆகியோரையும் மநு சேர்த்திருப்பது அக்காலத்தில் உள்ள நம்பிக்கையைக் காட்டுகிறது. மேலும் இது மூன்று வருணத்தார் செய்யும் சிரார்த்தம் ஆதலால் பல தொழில்துறையினரின் பெயர்கள் இதில் வருகின்றன. குண்டன், கோளகன் என்பதன் விளக்கம் சுவையானது.

 

 

அண்ணன் இருக்கையில் தம்பி கல்யாணம் செய்து கொள்வதையும் மநு எதிர்க்கிறார்.

இப்போது யாரும் மநு தர்ம சாஸ்திரத்தைப் பின்பற்றுவதில்லை; இப்பொழுது அம்பேத்கர் தலைமையில் வந்த இந்திய அரசியல் சாசன சட்டப் புத்தகத்தையே, அதற்குப் பின்னர் இயற்றப்பட்ட, திருத்தப் பட்ட சட்டங்களையே பின்பற்றுகிறோம்.

 

அமெரிக்கா முதலிய நாடுகளிலும் கூட மாநிலத்துக்கு மாநிலம் வேறு வேறு சட் டங்கள் உள; ஒரு மாநிலத்தில் கொலை செய்தால் மரண தண்டனை; இன்னொரு மாநிலத்தில் மரண தண்டனை கிடையாது.

 

அயர்லாந்து போன்ற கிறிஸ்தவ தேசங்களும் ஒரு இந்துப் பெண்மணி கொடூரமாக இறக்க நேரிட்டவுடன் சட்டத்தை அண்மையில் திருத்திவிட்டது.

 

மநு முதல் அதிகாரத்தில் சொன்னதைப் போல சட்டம் என்பது கால, தேச, வர்த்தமானத்தைப் பொறுத்தது; அதற்கும் மேல் சந்தேகம் வந்தால் அப்போதைய பெரியோர்கள் என்ன சொல்கிறார்களோ அதுவே சட்டம் என்கிறார்.

 

அது மட்டுமல்ல மநு தர்ம சாஸ்திரத்தைப் பின்பற்றி கீழ் ஜாதியினர் தண்டிக்கப்பட்டத்தாக உள்ள சான்றுகள் மிகக் மிகக் குறைவு; அத்தகைய பிழைகள் எந்த நாட்டிலும் எக்காலத்திலும் நடைபெறுகின்றன. கிரேக்க நாட்டில் ஊருக்கு ஊர் வேறு வேறு சட்டங்களும் அடிமைகளுக்கு எதிராக வேறு சட்டங்களும் இருந்ததை வரலாறு படித்தோர் அறிவர். இந்தியாவுக்கும் பின்னரே பெண்களுக்கு பிரிட்டன் வோட்டுரிமை அளித்தது என்பதையும் நினைவிற்கொண்டால் சிலர் மநு தர்மத்தை எதிர்த்து அவ்வப்போது போராடுவது அரசியல் பித்தலாட்டம் என்பது தெள்ளிதின் விளங்கும்.

அவர்கள் செத்த பாம்பை அடிக்கும் வீரர்களே! மநு சொன்ன பல நூறு விஷயங்களை பிராஹ்மணர்களே பல நூறு ஆண்டுகளுக்கு முன்னர் கைவிட்டுவிட்டனர்!!!

 

ஆட்டாங்கொடி

 

சோம பானம் தரும் சோம லதையை 100 ஆண்டுகளுக்கு முன்னர் ஆட்டாங்கொடி என்று மொழி பெயர்த்து இருப்பதும் சுவையானது. வெள்ளைக்கார்கள் உளறிக்கொட்டியது போல போதை தரும் காளான் (mushroom) அல்ல சோம லதை என்பதை கொடி (creeper) என்ற சொல்லே விளக்கும். உண்மையில் வெள்ளைக்கார்கள் சோம லதையை அடையாளம் கண்டிருந்தால் இவ்வளவு காலம் அதைப் புட்டியிலும் டப்பாவிலும் அடைத்து விற்பனை செய்து கோடி கோடியாய்ச் சம்பாதித்து இருப்பர்!

 

சிரார்த்தத்து அழைக்கக்கூடாத பட்டியல் பற்றி பல கேள்விகள் தொக்கி நிற்கின்றன. பிரஹ்மணர்களில் இவ்வளவு தொழில் செய்தவர்கள் இருந்தனரா? அல்லது மூ வருணத்தார் சிரார்த்தம் பற்றி மநு உரைப்பதால் இவ்வளவு தொழில் செய்வோர் பெயர்கள் வருகின்றனவா? மநு தர்ம சாஸ்திரத்துக்குப் பல வியாக்கியானங்கள் உண்டு கற்றறிந்தோர் கண்டு கொள்க!

 

 

–subham–

 

சக்தியும் சிவனும் ஒன்று; சக்தியின்றேல் சிவன் இல்லை! (Post No.5235)

Written by S NAGARAJAN

 

Date: 19 JULY 2018

 

Time uploaded in London –   7-06  AM (British Summer Time)

 

Post No. 5235

 

Pictures shown here are taken from various sources such as Facebook friends, Wikipedia, Books, Google and newspapers; thanks. Pictures may be subject to copyright laws.

 

 

சக்தியும் சிவனும் ஒன்று; சக்தியின்றேல் சிவன்  இல்லை!

 

.நாகராஜன்

 

ஹிந்து மதம் விளக்கும் தத்துவங்களுள் மிக முக்கியமான தத்துவம் சிவனும் சக்தியும் ஒன்றே; சக்தியின்றேல் சிவன் இல்லை என்பது தான்பெண்மைக்கு மிக அதிக முக்கியத்துவம் கொடுக்கும் தலையாய சிறந்த மதம் ஹிந்து மதமே.

 

ஆனால் துரதிர்ஷ்டவசமாக இந்த தத்துவத்தை அறியாதவர்கள் (மேலை நாட்டோரும் நம் நாட்டு செகுலரிஸ்டுகளும்) ஏராளம்.

இந்த சக்திசிவன் தத்துவத்தை விளக்கும் தலம் திருச்செங்கோடு.

திருச்செங்கோடு பழைய கால கொங்கு மண்டலப் பிரிவில் கீழ்கரைப் பூந்துறை நாட்டைச் சேர்ந்தது. தற்காலத்தில் நாமக்கல் மாவட்டத்தில் உள்ளது.

 

இந்தத் தலத்தின் பெருமையை விளக்கும் பாடல் கொங்கு மண்டலச் சதகத்தில் 13வது பாடலாக அமைந்துள்ளது.

 

பாடல் வருமாறு:-

நெடுவா ரிதிபுடை சூழுல கத்தி னிமலியுமை

யொடுவாகு பெற்ற திருமேனி காணு முயிர்கட்கெல்லாம்

நடுவாக நின்ற பரஞ்சோதி தானர்த்த நாரிச்சிவ

வடிவான துந்திருச்செங்கோடு சூழ்கொங்கு மண்டலமே

 

பாடலின் பொருள் : –  கடல் சூழ்ந்த இந்த உலகத்தில் உமா தேவியாரோடு சிவபெருமான் அர்த்தநாரீஸ்வரராக ஒரு வடிவமாக திருச்செங்கோடு மேவியது கொங்கு மண்டலமே.

 

பாடல் விளக்கும் புராண வரலாறு மஹிமை வாய்ந்த ஒன்று.

கைலாயத்தில் சிவபெருமானை தரிசிக்க பிருங்கி முனிவர் வந்தார். பரம்சிவனைத் தவிர ஏனைய அனைத்துமே அழியும் தன்மையுள்ளன என்று அவர் நினைத்ததால் அவர் சிவ பெருமானை மட்டுமே வணங்குவார். ஆகவே அவர் உமையை வணங்காமல் சிவபெருமானை மட்டுமே வணங்கிச் சென்றார். இன்னொரு நாள்  சிவபெருமானும் உமையும் ஒரே ஆசனத்தில் திருமேனி பிரிவு தோன்றாமல் இறுக அணைத்து அமர்ந்திருந்ததைக் கண்ணுற்றார். என்ன செய்வது என்று எண்ணிய பிருங்கி முனிவர் ஒரு வண்டின் வடிவத்தை எடுத்தார்.

 

கழுத்துச் சந்தின் வழியே சென்று சிவபெருமானை மட்டும் வலம் செய்தார். உமாதேவி சினந்து, ‘என்னை அவமதித்தாய்;ஆகவே  என் கூறு ஆன பொருளை நீக்கி விடு என்று கூறினார்.உடனே ஊன் முதலியன பிருங்கி முனிவரின் சரீரத்தை விட்டு நீங்கவே, அவர் மயங்கி விழுந்தார்.

 

கிரணம் இன்றி சூரியன் இல்லை; சூடின்றி நெருப்பில்லை; ஆதலின் சக்தி இன்றி சிவம் இல்லை; இந்த உண்மையை உணராது மயங்கி இருந்தாய் என்று அருளி பிருங்கியை சிவபிரான் எழுப்பினார்.

உண்மை உணர்ந்த பிருங்கி முனிவர் சிவபெருமானையும் பார்வதியையும் வணங்கி மகிழ்ந்தார்.

 

சிவம் வேறு; நாம் வேறாக இருப்பதால் அன்றோ இந்த முனிவன் நம்மை வணங்காமல் சென்றான் என்று எண்ணிய உமை, கேதாரம், காசி, காஞ்சி,திருவண்ணாமலை முதலிய தலங்களில் தவம் புரிந்து திருச்செங்கோட்டுத் தலத்தில் எழுந்தருளி கேதார விரதம் இயற்றினார். சிவ பரஞ்சுடரின் இடப்பாகத்தைப் பெற்று ஸ்ரீ அர்த்தநாரீஸ்வரராக விளங்கினார்.

 

திருச்செங்கோட்டு தலத்தின் இறைவன் பெயர் ஸ்ரீ அர்த்தநாரீஸ்வரர்.

இறைவியின் பெயர் பாகம்பிரியாள்.

இது திருஞானசம்பந்தரின் பாடல் பெற்ற தலம். செங்கோட்டு வேலவர் என முருகனுக்கு இங்கு தனி சந்நிதி உண்டு. ஏராளமான சிறப்புகளைப் பெற்றது இந்தத் தலம் (விக்கி பீடியாவில் பட்டியலிடப்பட்ட இதன் சிறப்புகளைக் காணலாம்)

 

திருஞானசம்பந்தரின் தேவாரப் பாடல்களின் ஒன்றைக் கீழே காணலாம்:

வெந்தவெண் ணீறணிந்து விரிநூறிகழ் மார்பினல்ல              

பந்தணவும் விரவா ளொரு பாக மமர்ந்தருளிக்                   

கொந்தண வும்பொழில்சூழ் கொடிமாடச்செங் குன்றூர் ன்ற  

அந்தணனைத் தொழுவா ரவல மறுப்பாரே

திருச்செங்கோட்டுப் புராணத்தில் வரும் ஒரு பாடல் இது:

 

பணிமலையி லெழுந்தருளிப் பரைக்கொருபா கங்கொடுத்த பரிசின் றோற்றம்

அணிமணித்தண் டூச்சியின்மூன் றங்குலியை வளைத்தமைத்த வனப்புக் கொப்பா

மணிவரைமா துமையிடத்து வைத்தணைத்து மகரகுழை வலத்தே நாலத்

தணிவிலொளி தயங்கியதண் டரளமணிந் தோடிரூபா லாகித்தானே.

தென்னாடுடைய சிவனே போற்றி |

எந்நாட்டவர்க்கும் இறைவா போற்றி ||

***

 

 

 

HIMALAYAN WONDERS- NANDA DEVI and KUMARI (Post No.5234)

WRITTEN by London swaminathan

 

Date: 18 JULY 2018

 

Time uploaded in London – 18-31 (British Summer Time)

 

Post No. 5234

 

Pictures shown here are taken from various sources such as Facebook friends, Wikipedia, Books, Google and newspapers; thanks. Pictures may be subject to copyright laws.

 

 

Nanda Devi is the second highest peak in India; Kangjenjunga is higher than Nandadevi. Kangjenjunga is the distorted Sanskrit name Kanchana Srngam (Golden Horn or peak) . Sangam Tamil literature literally translated it in to Tamil as Por Kottu Imayam.

The height of Nada Devi is 25643 feet. Nanda Devi is the name of a goddess. It means boon giving goddess.

There are two interesting stories about this Goddess.

The natives maintain that smoke is seen to issue from its summit, which they regard as the kitchen of the local deity. Probably they mean the smoke like white clouds.

 

The locals believe Nanda Devi is a boon giving goddess and at the same time she can destroy those who stray from the moral path.  The legend of Nanda Devi says that the daughter of a Garhwal chieftain escaped to the mountains and took refuge there. Temples dedicated to her can be found in Almora and other places in Garhwal.

 

In the hills, there are more stories about British people, who visited  it during their rule. The first commissioner, was stuck blind because he moved Nanda Devi temple near his office in the Badhan Fort to Almora. He did not like the festivities of the temple. He regained his sight only when he begged for forgiveness.

 

Another version of the story is, “When the British took possession of the Kumaon, the revenue free villages attached to the temple were sequestrated by Mr Traill. In 1818, he was on a visit to Bhotiya Valley of Juhar. While he was passing Nanda Kot was struck blind by the dazzling colour of the snow. People told him unless the worship of Goddess was restored, his temporary snow blindness would remain for ever, and on promising to this effect, his eyes were opened and healed.

KUMARI OF NEPAL – A LIVING GODDESS

In Nepal,  a young virgin is worshipped as Kumari, Goddess. This custom started in the seventh century. King Jayaprakash Malla was ruling Nepal under the guidance of goddess Taleju, hidden behind the screen. One day fascinated by the Goddess, he decided to see her. She became angry and told him that she would appear in the form of a girl in future.

They selected one girl with 32 Divine Marks (shamudrika Lakshanas) as Kumari. All the Kings go to Kumari to get her blessings.  The Kumari is said to embody Goddess Taleju. She has to possess 32 perfections that are marks of Goddess. Before a girl child has been recognised as Kumari,  she is inspected by female attendants for this purpose. They look for clear skin with small pores, even teeth, black hair and eyes, soft hands, a moist tongue, and absence of bad body odour.

A girl does not stay a Kumari for ever. With the first hint of tell tale bleeding (puberty) , the ritual of worship is transferred to a new virgin Kumari and the previous Kumari goes back home. She has to enter family life like any normal girl.

In other parts of India also Kanya Stris (virgin girls)  are worshipped as Goddess, but for a brief period. They invoke Goddesses on those girls and at the end of the day they are treated as normal girls.

Source Book- Himalayan Mysteries, Ganesh Saili

–subham–

 

அமாவாஸை சிரார்த்தம் பற்றி மநு (Post No.5233)

 

Srardha during Amavasya in Ganges, Kolkata

WRITTEN by London swaminathan

 

Date: 18 JULY 2018

 

Time uploaded in London – 15-23 (British Summer Time)

 

Post No. 5233

 

Pictures shown here are taken from various sources such as Facebook friends, Wikipedia, Books, Google and newspapers; thanks. Pictures may be subject to copyright laws.

 

மநு நீதி நூல்- Part 22

 

WRITTEN by London swaminathan

 

Date: 18 JULY 2018

 

Time uploaded in London – 14-39 (British Summer Time)

 

Post No. 5233

 

Pictures shown here are taken from various sources such as Facebook friends, Wikipedia, Books, Google and newspapers; thanks. Pictures may be subject to copyright laws.

 

 

மநு ஸ்ம்ருதியின் மூன்றாம் அத்யாயத்தைத் தொடர்ந்து காண்போம்.

 

இதிலுள்ள சுவையான விஷயங்கள்:

 

யார் யாரை அமாவாஸை சிரார்த்தத்துக்குச் சாப்பிடக் கூப்பிடக் கூடாது என்ற நீண்ட பட்டியலில் டாக்டர்கள், ஜோதிடர்கள், நடிகர்கள், சோமலதை (ஆட்டாங்கொடி) விற்போர் உள்ளனர்

 

மநு காலத்தில் சோம லதை கொடி விற்போர் பற்றி அடிக்கடி வருவதால் இவரை வேத காலத்தை ஒட்டியவர் என்றே கருத வேண்டியுள்ளது.

 

 

பணக்காரனாக இருந்தாலும் ஐந்து பேருக்கு மேல் சிரார்த்தச் சாப்பாடு போடக் கூடாது என்பது குறிப்பிடத் தக்கது.

 

நண்பர்களை, சலுகைகளை உத்தேசித்து சாப்பிட அழைப்பது பாவம் என்றும் மநு சொல்கிறார்.

 

மநு ஏழு தலைமுறை பற்றிப் பேசுகிறார் (இது பற்றி நேற்று தனிக் கட்டுரை எழுதிவிட்டேன்)

மநு பயன்படுத்தும் உவமைகள் மிகவும் சுவையானவை

1.ரத்தத்தை ரத்தத்தால் கழுவ முடியாது

 

இது சேக்ஸ்பியரின் மாக்பெத் (MACBETH) நாடக வசனத்தை நினைவுபடுத்து; “கொலைகாரி மாக்பெத்தின் கைகளில் படிந்த ரத்தக் கறையை அரேபியாவில் உள்ள அத்தனை சென்ட்டும் கூட போக்க முடியாது” என்று மாக்பெத் வசனத்தில் வருகிறது.

2.இன்னொரு உவமை- குருட்டு மாடு

3.தண்ணீரில் போட்ட சுடப்படாத களிமண் கலம் (இது குறளிலும் கையாளப்படும் உவமை)

 

4.காய்ந்த புல் எரிவது போல

5.ஆறிய சாம்பலில் அவிஸைப் போடுவது போல

7.கொழுந்துவிட்டு எரியும் இரும்பு குண்டுகளை விழுங்குவது போல

 

8.களர் நிலத்தில் விதைப்பது போல

XXXXX

வேதம் படித்த ஒருவனுக்கு சாப்பாடு போடுவது ஒரு லட்சம் பேருக்குப் போடுவதை விட சிறந்தது என்கிறார் மநு.

 

பெண்களும் மாலைநேரத்தில் மந்திரம் இல்லாமல் வைஸ்வதேவ யக்ஞம் செய்ய வேண்டும் என்பார்.

 

அண்ணன் இருக்கும் போது தம்பி கல்யாணம் முடிப்பது தகாது என்கிறார்

 

குண்டன், கோளகன் என்னும் இருவகை பு த ல்வர்கள் பற்றியும் பேசுகிறார்

 

நான்கு வகை பிராஹ்மணர்கள் (3-144) பற்றியும் விளக்குகிறரர்.

விதியை மீறுவோருக்கு என்ன என்ன நேரிடும் என்றும் எச்சரிக்கிறார்.

 

இதோ ஸ்லோகம் வாரியான மொழி பெயர்ப்பு:-

 

3-121 பகலில் தானும் மாலையில் மனைவி மந்திரம் இல்லாமலும் வைஸ்வதேவம் எனும் உஅணவு படைக்கும் சடங்கை இயற்றல் வேண்டும்

 

3-122 மாதம் தோறும் அமாவாசையன்று பிண்டம் மூலம் முன்னோர்களுக்கு பலி கொடுத்த பின்னர் சிரார்த்தம் செய்ய வேண்டும்

 

3-123 இதற்கு அன்வஹார்யம் என்று பெயர்; இதற்கான விசேஷ உண்வுடன் படைக்க வேண்டும்

 

3-124  என்ன உணவு, எத்தனை பேரை அழைப்பது, யாரை அழைக்கக்கூடாது என்று விள்ம்புவேன்.

3-125 விஸ்வேதேவர்க்கு இரண்டு பிராஹ்மணர்க ள்:, பிதுர்களுக்கு (இறந்து போன முன்னோர்) மூன்று பிராஹ்மணர்கள் வீதம் சாப்பாடு போட வேண்டும். இயலாவிட்டால் ஒவ்வொருவர் வீதம் போதும்; பணக்காரன் ஆனாலும் ஐந்து பேருக்கு மேல் கூடாது.

 

3-126 ஏன் தெரியுமா? 5 காரணங்கள் உள: நல்ல உபசாரம், தகுந்த நேரம், தகுந்த இடம் தேவை, சுத்தம் இருக்க வேண்டும், சாப்பிட வருவோர் இடையே நல்லிணக்கம் நிலவுதல் அவசியம்

 

3-127 இது மிகவும் பிரபலமானது. இதனால் பிதுரர்களுக்கு மறுமையில் பலனும் நமக்கு இம்மையில் சந்ததியும் செல்வமும் கிடைக்கும்.

 

3-128 வேதம் மனப்பாடமாகத் தெரிந்தவர்க்கே சாப்பாடு போடுக; இது நல்ல பலன் தரும்

3-129 வேதம் ஓதாத ஆளுக்கு அளிப்பதை விட வேதம் தெரிந்த ஒவ்வொருவருக்கு — இரு சடங்குகளிலும் — சாப்பாடு போட்டால் போதும்

 

3-130 இதற்காக முன்கூட்டியே பிராஹ்மணர்களைத் தேடி வைத்துக் கொள்; சொந்த கிராமத்தான் ஆனாலும் அவன் விருந்தினனே.

 

3-131 ஆயிரம் ஆயிரம் பேர சாப்பிட்டாலும் ரிக் வேதம் தெரிந்த ஒருவன் சாப்பிடுவதும் திருப்தி அடைவதும் நல்ல புண்ணியம் தரும்

 

3-132 அதிக ஞானம் உடையவனுக்கே முன்னோர்களுக்கான, தெய்வங்களுக்கான உணவை அளிக்க வேண்டும் ரத்தக் கறை படிந்தவன் கைகளை ரத்தம் கொண்டு கழுவ முடியாதல்லவா!

 

 

ஞானமில்லாதவனுக்குக் கொடுப்பது பலனற்றது; பாவகரமானது

 

3-133 வேதம் ஓதாதவன் எவ்வளவு கவளம் உண்கிறானோ அவ்வளவுக்கு இறந்து போன முன்னோர்கள் கொதிக்கும் இரும்புக் குண்டுகளையும், முள் நிறைந்த கம்பிகளையும்      ஈட்டிகளையும் உண்ண நேரிடும்

 

3-134 சிலருக்கு ஞானம் அதிகம்; சிலருக்கு தவ வலிமை அதிகம்; இன்னும் சிலருக்கு வேத அறிவும் தபோ பலமும் சேர்ந்து இருக்கும்; நாலாவது வகையினர் சடங்களைச் செய்விப்பதில் வல்லவராக இருப்பர்.

 

3-135 முன்னோர்களுக்காக கொடுப்பதை ஞானத்தில் மிகுந்தவனுக்குக் கொடு; தெய்வ த்துக்காக கொடுப்பதை நால்வரில் எவருக்கேனும் அளி

 

3-136 ஒரு புதல்வனின் தந்தை வேத வித்து- ஆனால் புதல்வனுகுக்கு வேதம் தெரியாது; மற்றொரு தந்தைக்கு வேதம் தெரியாது ஆனால் புதல்வன் வேதம் ஓதியவன் என்று வைத்துக் கொள் (யாரைக் கவனிப்பாய்?)

 

3-137 இவ்விருவரில் வேதம் அறிந்தவனுடைய பிள்ளையே சிறந்தவன்; மற்றொரு புதல்வன், வேதம் படித்தமைக்காக தக்க மரியாதை கொடு.

 

3-138 சிரார்த்தத்தில் நண்பர்களை சாப்பிட அழைக்காதே; அவர்களை நீ எப்படியும் வெல்லலாம்; நண்பனும் அல்ல, எதிரியும் அல்ல என்பவரையே அழை

3-139 நண்பர்களைத் திருப்தி செய்யும் சிரார்த்தம் பலன் தரா.

3-140 அறியாமையால் இப்படிச் செய்பவன் தேவலோகம் சென்றாலும் கீழே விழுந்து விடுவான்

 

3-141 மூன்று வருணத்தாரும் இப்படி நண்பர்களைத் திருப்தி செய்ய முயன்றால் அது இருளில் திரியும் குருட்டு மாடு போன்றதாகும் பலன் தராது

3-142 களர் நிலத்தில் விதைப்பவனுக்கு அறுவடை இல்லை; ரிக் வேதம் தெரியாதவனுக்குக் கொடுப்பவனுக்கும் பலன் இல்லை.

 

3-143 வேதம் அறிந்த பார்ப்பானுக்குக் கொடுப்பது இருவர்க்கும் இம்மையிலும் மறுமையிலும் பலன் தரும்.

 

 

 

3-144 வேதம் அறிந்த பார்ப்பான் கிடைக்காவிடில் நண்பனையும் அழைக்கலாம்; எதிரி ஞானவானாக இருந்தாலும் அவனுக்கு உணவு போடுவது பலனற்றதே

 

3-145 ரிக், யஜுர், சாம வேதம் ஓதியவர்களை அழை

 

3-146 இவர்களில் ஒருவருக்கு கொடுக்கும் உணவும் இறந்து போன ஏழு தலைமுறையினரை கடைத்தேற்றும்

 

3-147 இதுதான் முக்கிய விதி; சில துணை விதிகளும் உள

 

3-148 தாய்ப்பாட்டன், அம்மான், மருமான், மாமனார், ஆச்சார்யன், பெண்ணின் வயிற்றில் பிறந்தோன், மாப்பிள்ளை, சித்தி, பெரியம்மா, இவர்களின் பிள்ளைகள், சிஷ்யன், ரிக் வேதம் அறிந்தோன் ஆகிய வகையினரும் புசிக்க அருகதை ஆனவர்களே.

 

3-149 தேவ காரியங்களில் சாப்பிட வரும் அந்தணர் பற்றி அதிகம் கேட்கத் தேவை இல்லை; பிதுர் காரியங்களில் சாப்பிட வரும் பார்ப்பனர்களின் ஞானம், மூதாதையர் பற்றி சோதித்து அழை.

 

தொடரும்………..