Written by London Swaminathan

Post No. 16,367

Date uploaded in London – 2 November 2026

Contact – swami_48@yahoo.com

Pictures are taken from various sources for spreading knowledge.

This is a non- commercial blog. Thanks for your great pictures.

tamilandvedas.com, swamiindology.blogspot.com

xxxx

கம்ப ராமாயணத்தில் சுமார் 10,000 பாடல்கள் உள்ளன; அவ்வளவையும் படிப்பதற்கு எல்லோருக்கும் நேரம் கிடைக்காது; முழுக்க படிக்க வேண்டாம்; சுவையான பகுதிகளை மட்டும் தருகிறேன்; பால காண்டம், அயோத்தியா காண்டம்,  ஆரண்ய காண்டங்களை முடித்து இப்பொழுது கிஷ்கிந்தா காண்டத்தில் இருக்கிறோம். இதற்கு முன்னர் வெளியிட்ட 260 கேள்விகளும், விடைகளும் எனது பிளாக்குகளில் எப்போதும் கிடைக்கும். கம்ப ராமாயணம் பற்றி நான் எழுதிய இரண்டு நூல்களையும் வாங்கிப் படிக்க முடிந்தால் படியுங்கள்.

அடுத்தது கலன் காண் படலம் .

261

ராமனிடம், சுக்ரீவன் சீதையின் ஆபரணங்களைக் காட்டி என்ன சொன்னான் ?

262

சீதையின் நகைகளைக் கண்ட ராமன்  எப்படி வருந்தினான் என்று கம்பன் சொல்கிறான் ?

263

நகைகளாக கண்ட அதிர்ச்ச்சியால் மயக்கம் அடைந்த ராமனை சுக்ரீவன் எப்படிக் காப்பாற்றினான் ?

264

மயக்கம் தெளிந்த ராமனிடம் சுக்ரீவன் சொன்ன ஆறுதல் வசனம் என்ன ?

265

ராமன் தன் குலப்பெருமையைச் சொல்லி, இப்போதுள்ள நிலைமை  குறித்து  வருந்தும் போது, பொரும் புலி மானொடு புனலும் ஊட்டினர் என்று சொல்கிறானே; அதன் பொருள் என்ன?

266

வாலியை போருக்கு அழை என்று ராமன் சொன்னவுடன் சுக்ரீவன் என்ன செய்தான் ?

267

வீர பாண்டிய கட்டபொம்மன் திரைப்படத்தில் நாம் கண்டது போல போகாதே, போகாதே என் கணவா! பொல்லாத சொப்பனம் நானும் கண்டேன் என்று  வாலியின் மனைவி தாரா பாடினாளா ?

268

தாரா எச்சரித்த பொழுது இறுமாப்போடு வாலி சொன்ன பதில் என்ன ?

269

“ஸுக்ரீவன் துணைக்கு ராமன் வந்திருக்கிறான்” என்று தாரா சொன்னவுடன் சீ சீ! நீ  பொம்பளப் புள்ள ; அதான் உனக்கு அறிவு கொஞ்சம் குறைவு; என்று வாலி சொன்னதாகக் கம்பன் புகல்வது யாது ?

270

அண்ணன் தம்பிக்கு இடையே, சண்டை மூட்டும் அற்ப குணம் ராமனுக்கு இருக்கவே முடியாது என்று வாலி அவனுடைய மனைவியிடம் கூறியது ஏன் ?

***********

விடைகள்

261. சீதையின் நகைகளை ஒப்படைத்தல்

“வைத்தனம் இவ்வழி வள்ளல் நின்வயின்

உய்த்தனம் தந்தபோது உணர்தியால்” எனாக்

கைத்தலத்து அன்னவை கொணர்ந்து காட்டினான்

நெய்த்தலைப் பால்கலந் தனைய நேயத்தான்.

பொருள்:

பாலில் நெய் கலந்தது போன்ற பிரிக்க முடியாத தூய்மையான அன்பைக் கொண்டவனான சுக்கிரீவன், இராமனை நோக்கி:

“வள்ளலே! உன்னுடைய மனைவியின் இந்த ஆபரணங்களை நாங்கள் இந்த இடத்தில் பத்திரமாகப் பாதுகாத்து வைத்துள்ளோம். இவற்றை உன்னிடம் கொண்டு வந்து சேர்க்கும்போது, நீயே பார்த்து அடையாளம் தெரிந்து கொள்வாயாக” என்று கூறினான். அவ்வாறு கூறிக்கொண்டே, தன் கைகளில் அந்த அணிகலன்களைக் கொண்டு வந்து இராமனிடம் காண்பித்தான்.

****

262.சீதையின் ஆபரணங்களைச் சுக்கிரீவன் இராமனிடம் காட்டியபோது, அதைப் பார்த்து இராமன் அடைந்த பேரதிர்ச்சியையும் அளவற்ற துயரத்தையும் கம்பர் இந்தப் பாடலில் விவரிக்கிறார்.

ஈர்த்தன செங்கண் நீர் வெள்ளம் யாவையும்;

போர்த்தன மயிர்ப்புறும் புளகம்; பொங்குதோள்

வேர்த்தனன் என்கெனோ? வெதும்பினான் என்கோ?

தீர்த்தனை அவ்வழி யாது செப்புகேன்?

பாடலின் பொருள்:

• ஈர்த்தன செங்கண் நீர் வெள்ளம் யாவையும்: தூய்மையானவனாகிய இராமனுடைய சிவந்த கண்களிலிருந்து பெருகி வந்த கண்ணீர் வெள்ளமானது, அங்குச் சுற்றிலும் இருந்த எல்லாப் பொருட்களையும் அடித்துக் கொண்டு (இழுத்துக் கொண்டு) சென்றது.

• போர்த்தன மயிர்ப்புறும் புளகம்; பொங்குதோள்: அவனது உடல் முழுவதும் மயிர்ச் சிலிர்ப்பு (புளகாங்கிதம்) ஆடை போலப் போர்த்திக் கொண்டது.

• வேர்த்தனன் என்கெனோ? வெதும்பினான் என்கோ? தீர்த்தனை அவ்வழி யாது செப்புகேன்?: அவனுடைய பருத்த தோள்கள் வியர்த்தன என்று சொல்வதா? அல்லது அவன் மனமும் உடலும் வெம்பி வாடினான் என்று சொல்வதா? அந்த உத்தமனான இராமன் அடைந்த அந்த துயர நிலையை நான் எவ்வாறு விவரிப்பேன்?

***

263.சீதையின் ஆபரணங்களைக் கண்டு இராமன் மயக்கம் அடைந்து கீழே சாய்ந்தான் :

விடம் பரந்து அனையது ஓர் வெம்மை மீ கொள,

நெடும்பொழுது உணர்வினோடு உயிர்ப்பும் நீங்கிய

தடம்பெருங் கண்ணனைத் தாங்கினான்; தனது

உடம்பினில் செறி மயிர் சுறுக்கொண்டு ஏறவே.

• விடம் பரந்து அனையது ஓர் வெம்மை மீ கொள: உடம்பில் நஞ்சு (விஷம்) பரவினால் உண்டாகக் கூடிய கொடிய வெப்பத்தைப் போலத் துயரத்தின் வெப்பம் இராமனின் உடலில் அதிகமாகியது.

• நெடும்பொழுது உணர்வினோடு உயிர்ப்பும் நீங்கிய: அதனால், நீண்ட நேரம் உணர்வும் (அறிவு) மூச்சும் அற்றுப் போய் இராமன் மயங்கி விழுந்தான்.

• தடம்பெருங் கண்ணனைத் தாங்கினான்: அப்படி மயங்கிய பெரிய கண்களை உடைய இராமனைச் சுக்கிரீவன் தாங்கிப் பிடித்துக் கொண்டான்.

• தனது உடம்பினில் செறி மயிர் சுறுக்கொண்டு ஏறவே: அப்படித் தாங்கும் போது, சுக்கிரீவனுடைய உடம்பில் அடர்த்தியாக இருந்த மயிர்கள் (முடிகள்), இராமனின் உடம்பில் ‘சுறுசுறு‘ என்று குத்தும்படியாகத் தாங்கினான்.

***

264.திருமகள் அனைய அத் தெய்வக் கற்பினாள்

வெருவரச் செய்து உள வெய்யவன் புயம்

இருபதும் ஈரைந்து தலையும் நிற்க ; உன்

ஒரு கணைக்கு ஆற்றுமோ ? உலகம் ஏழுமே .

சுக்ரீவன் சொல்கிறான் : உன்னுடைய ஒரு அம்பினில் ராவணனின் பத்து தலைகளையும் சிதறடிக்கலாமே  ! ஏன் வருந்துகிறாய்?

• திருமகள் அனைய: திருமகளான லட்சுமியைப் போன்றவளும்,

• அத்தெய்வக் கற்பினாள்: தெய்வத்தன்மை பொருந்திய கற்புடையவளுமான சீதை,

• வெருவரச் செய்து உள: அஞ்சும் படி அவளுக்குத் தீங்கு செய்த,

• வெய்யவன்: கொடியவனான இராவணனுடைய,

• புயம் இருபதும் ஈர் ஐந்து தலையும் நிற்க: இருபது தோள்களும் பத்துத் தலைகளும் அழியாமல் அப்படியே இருக்க, அவற்றை அழிக்க ‘உன் ஒரு கணைக்கு ஆற்றுமோ அல்லது உலகம் ஏழுமோ?’

***

265.ஒரு நாட்டில்  தர்ம ஆட்சி நடந்தால், அந்த மன்னனுக்கு முன்னால் புலியும் மானும் கூட ஒரே நீர் நிலையில் தண்ணீர் குடிக்கும்; இயற்கையான பகைமை யை மறந்து விடும் ; இது சம்ஸ்க்ருதத்தில் உள்ளது. புலிப்போத்தும் புல்வாயும் ஒரு துறையில் நீருண்ண உலகாண்ட ஒருவன் — என்று சூரியவம்ஸா மன்னர்கள் பெருமைப்படுவர்.

“கரும் கடல் தொட்டனர்; கங்கை தந்தனர்;

பொரும் புலி மானொடு புனலும் ஊட்டினர்;

பெருந் தகை என் குலத்து அரசர்; பின், ஒரு

திருந்திழை துயரம் நான் தீர்க்ககிற்றிலேன்.”

• கரும் கடல் தொட்டனர்: (கடலைத் தோண்டிய சாகரர்கள்) என் குலத்து முன்னோர்கள் கரிய பெரிய கடலையே தோண்டினார்கள்.

• கங்கை தந்தனர்: (பகீரதன்) தேவருலகில் இருந்த கங்கையாற்றை எவராலும் செய்ய முடியாத கடும் தவத்தைச் செய்து பூமிக்குக் கொண்டு வந்தார்.

• பொரும் புலி மானொடு புனலும் ஊட்டினர்: பகைமை பாராட்டிப் போரிடும் புலியையும், சாதுவான மானையும் ஒரே துறையில் எவ்வித அச்சமுமின்றி ஒன்றாக நீர் அருந்தச் செய்யும் அளவுக்கு அறநெறி தவறாது உலகை ஆண்டனர்.

• பெருந்தகை என் குலத்து அரசர்; பின், ஒரு திருந்திழை துயரம் நான் தீர்க்ககிற்றிலேன்: இத்தகைய ஒப்பற்ற பெருமைகளைக் கொண்ட சூரிய குலத்தில் பிறந்த நான், இன்று என் மனைவியான சீதையின் துயரத்தைக் கூட தீர்க்க முடியாமல் செயலற்று நிற்கிறேனே!

என் தந்தையோ இந்திரனின் துயரைத் தீர்க்க அரக்கர்களையே அழித்தானே என்று அடுத்த பாட லில் புலம்புகிறான் ராமன்.

***

266.சுக்கிரீவனது போர் முழக்கம்

வாலியைக் கொன்று சுக்ரீவனின் படை மூலம் அரக்கர்களை வெல்லலாம் என்று அனுமன் யோசனை சொல்கிறான்; அவர்கள் பத்து யோஜனை தூரம் நடந்து மகேந்திர மலைக்குச் சென்றனர் .

இடித்து , உரப்பி , ‘வந்து போர்

எதிர்த்தியேல் அடர்ப்பன் ‘ என்று

அடித் தலங்கள் கொட்டி ,

வாய் மடித்து , அடுத்து , அலங்கு தோள்

புடைத்து நின்று , உளைத்த பூசல்

புக்கது என்ப ; மிக்கு இடம்

துடிப்ப அங்கு உறங்கு வாலி

திண் செவி தொளைக்கணே .

: “எதிர்த்து வந்து நீ என்னோடு போர் புரிந்தால், உன்னை நசுக்கி அழித்துவிடுவேன்” என்று சூளுரைத்து, தன் கால்களால் தரையை உதைத்து அதிரச் செய்து, உதடுகளைக் கடித்து, வலிமையான தோள்களைத் தட்டி, சுக்கிரீவன் செய்த அந்தப் பெரும் ஆரவாரம் எட்டுக் திக்குகளும் அதிரச் செய்தது.

அந்தச் சமயத்தில், தீய நிமித்தமாக இடக்கண்ணும் இடத்தோளும் துடிக்க, மாளிகையில் உறங்கிக் கொண்டிருந்த வாலியினுடைய வலிமையான காதுத் துவாரங்களுக்குள் அந்தச் சத்தம் போய் ஈட்டி பாய்வது போல நுழைந்தது.

சுக்கிரீவன் வாலியைப் போருக்கு அழைத்த வீரம் மற்றும் சினம் நிறைந்த இக்காட்சியை கம்பர் மிகக் கம்பீரமாக விவரித்துள்ளார்

****

267.இல்லை; அபசகுனப் பாடல் பாடவில்லை! வாலியின் மனைவி அதி புத்தி சாலி! சுக்ரீவன் துணையில்லாமல் வந்தால் இப்படி சண்டைக்கு அழைக்க மாட்டான் ; அவன் துணையுடன் வந்திருக்கிறான் என்று வாலியின் மனைவி தாரா எச்சரிக்கிறாள்

‘கொற்றவ , நின்பெருங் குவவுத் தோள் வலிக்கு

இற்றனன் , முன்னை நாள் , ஈடு உண்டு ஏகினான் ;

பெற்றிலன் பெருந்திறல் ; பெயர்த்தும் போர்செயற்கு

உற்றது , நெடும் துணை உடைமையால் ‘ என்றாள்

***

268.    (என் வலிமையை அறியாத) அறிவில்லாத மூடர்கள்

என்னை எதிர்த்துப் போரிட வந்தாலும் அவர்கள் தவம் செய்து பெற்ற பயனுள்ள வரங்களும் அவர்களின் உடல் வலிமையும்

அவற்றிடம் உள்ளவற்றில் பாதி அளவும் என்னுடையதாகிவிடும் (என்னை வந்தடைந்துவிடும்)  அப்படியிருக்க அவர்கள் என்னை எப்படி எதிர்க்க முடியும்? உன்னுடைய இந்த வீண் கவலையை விடுப்பாயாக- என்று வாலி தாராவிடம் கூறுகிறான்

‘பேதையர் எதிர்குவர் எனினும் பெற்று உடை

ஊதிய வரங்களும் , உரமும் , உள்ளதில்

பாதியும் என்னதால் ; பகைப்பது எங்ஙனம் ?

நீ துயர் ஒழிக ‘ என , நின்று கூறினான் .

வாலியுடன் சண்டைக்கு வருபவர்களின் பாதி பலம் வாலிக்கே வந்து விடும் என்று இந்திரன் வரம் கொடுத்துள்ளான் (இதனால்தான் ராமன் மரத்துக்குப் பின்னால் மறைந்து நின்று வாலியின் மீது அம்பு தொடுத்தான் என்பது இன்னும் ஒரு பாடலில் வருகிறது).

***

269.வாலி, இராமனுடைய நற்பண்புகளை யெடுத்துரைத்துத் தாரையின் கூற்றினை மறுத்தல் (4068-4073)

‘உழைத்த வல் இரு வினைக்கு ஊறு காண்கிலாது

அழைத்து அயர் உலகினுக்கு அறத்தின் ஆறு எலாம்

இழைத்தவற்கு , இயல்பு அல இயம்பி என் செய்தாய் ?

பிழைத்தனை , பாவி ! உன் பெண்மையால் ‘ என்றான் .

பொருள்:

• உழைத்த – உயிர்களைத் துன்புறுத்துகின்ற

• வல் இரு வினைக்கு – நல்வினை, தீவினை ஆகிய வலிமையான இருவினைகளுக்கும்

• ஊறு காண்கிலாது – அழிவு அல்லது முடிவு காணும் வழியினை அறிய முடியாமல்

• அழைத்து அயர் உலகினுக்கு – இறைவனை உதவிக்கு அழைத்து வருந்துகின்ற உலக மக்களுக்கு

• அறத்தின் ஆறு எலாம் இழைத்தவற்கு – தர்மத்தின் வழிகளையெல்லாம் தன் செயல்களால் வகுத்துக் காட்டிய இராமனுக்கு

• இயல்பு அல இயம்பி என் செய்தாய் – அவனது நற்குணத்திற்கு மாறான குற்றங்களைச் சொல்லி என்ன காரியம் செய்தாய்?

• பிழைத்தனை பாவி உன் பெண்மையால் – பேதமை நிறைந்த பெண்ணாகப் பிறந்ததால் பெரும் பிழை செய்துவிட்டாய் (அறியாமையால் பேசிவிட்டாய்).

***

270.சுக்கிரீவனுடன் போரிடச் செல்லும் வாலியை அவனது மனைவி தாரை தடுத்து, “சுக்கிரீவனுக்குத் துணையாக இராமன் வந்திருக்கிறான்” என்று எச்சரிக்கிறாள். அப்போது தாரையிடம் வாலி, “தன் தம்பிமார்களைத் தவிர தனக்கு என்று தனியாக வேறு ஒரு உயிர் இந்த உலகத்தில் இல்லை என்று எண்ணி வாழ்பவனும், கருணைக் கடலுமான இராமன், நானும் என் தம்பியும் நேருக்கு நேர் மோதும் போரின் நடுவே புகுந்து என் மீது அம்பு தொடுப்பானா? மாட்டான்” என்று இராமனின் அறநெறி மீது கொண்ட பெருநம்பிக்கையை வெளிப்படுத்துகிறான்

‘தம்பியர் அல்லது தனக்கு வேறு உயிர்

இம்பரின் இலது ‘ என எண்ணி ஏய்ந்தவன்

எம்பியும் யானும் உற்று எதிர்ந்த போரினில்

அம்பு இடைதொடுக்குமோ , அருளின் ஆழியான் ? ‘4080

தம்பியர் அல்லது = தம்பிகளை தவிர

தனக்கு வேறு உயிர் = தனக்கு வேறு ஒரு உயிர்

இம்பரின் இலது = இந்த உலகில்  இல்லை

என எண்ணி ஏய்ந்தவன் = என எண்ணி வாழ்கிறவன்

எம்பியும் = என் தம்பியும்

யானும் = நானும்

உற்று எதிர்ந்த போரினில் = ஒருவரோடு ஒருவர் எதிர்த்து சண்டை இடும் போது

அம்பு இடை தொடுக்குமோ = அம்பை இடையில் விடுவானோ ?

அருளின் ஆழியான் = கருணை கடல் (ஆழி = கடல் ) ராம பிரானைக் கருணைக் கடல் என்றும் புகழ்கிறான் வாலி

–subham—

Tags – கம்ப ராமாயணம், 270 கேள்விகள், விடைகள், பெண்கள் மீது கம்பன் மீண்டும் தாக்குதல், வாலியின் மனைவி தாரா,

Written by London Swaminathan

Post No. 16,366

Date uploaded in London – 2 November 2026

Contact – swami_48@yahoo.com

Pictures are taken from various sources for spreading knowledge.

This is a non- commercial blog. Thanks for your great pictures.

tamilandvedas.com, swamiindology.blogspot.com

xxxx

Valluvar says Death Sentence Zindabad! Tiruukural Encyclopaedia- Chapter 55; Just Rule; செங்கோன்மை

Points to Ponder:

Kural 546- Not bullet, but Ballot wins.

It is very relevant now. Violent struggles or draconian laws are no good when the ballot is available people can voice their views through ballots.

Kural 543—Vedas of brahmins

If Dharma has to flourish the must be a good ruler

Kural 545- rains and dharma link

It is absolutely a Hindu concept. In other cultures it will be considered a superstition; only Hindus believe that there will be rains and ggod harvest. In Tamil its said that Even if there is one Good Person there will be rains (Nallaar oruvar Ularel avar poruttu ellaarkkum Peyyum Mazai). In Ramayana we see saints are brought into towns for good rains.

Before Valluvar , Kalidasa also said it- see Raghuvamsa 5-29/33

Kural 547- Dharmo Rakshati Rakshitah

Good people are protected by God ; any one upholds rule of law will never suffer.

Kural 548- Manu’s list of Bad kings

Valluvar did not mention the names. Manu Smriti named Venan, Sumuka, Nahusha who were thrown out because of their bad rule.

Kural 550- Death Sentence Zindabad; neither a Buddhist nor a Jain ;but like a Gupta king

Paritranaya sadhunam………………. Vinaasaaya Duskrtam couplet in Bhagavad Gita supports weeding out bad people. A judge who pass death sentences to scores of people is never called a sinner. He is doing his duty. In the same way kings wed out bad people.

xxxxxxxxxxxxx

Go to Project Madurai website for all Tamil books; it is free and trouble free. No advertisements; no cookies!

****

Following Translations are used:

1.A Aranganatha Mudaliyar – ANM+2 ( B.L. Aranganatha iyer and R. Srinivasa Desikan), Year 1933

2.S M Diaz, I G of Police- SMD, Year 2000

3.Rev.Dr.GU Pope – GUP, Year 1886

4.Suddhananda Bharathiyar – SB

5.EVS Publishers, Singapore – EVS, Year 1986

6.H A Popley – HAP (not full book; only selected couplets) Year 1931

7.Tamil Original

****

Part 73; Chapter 55 in Tirukkural Book: செங்கோன்மை ;Just Rule; The Right Sceptre; Just Government

541.Go into the details of a crime, view things impartially without being swayed by any motive; consult wise men of the realm; that is the way to administer even-handed justice – A Aranganatha Mudaliyar – ANM+2 ( B.L. Aranganatha iyer and R. Srinivasa Desikan), Year 1933

***

541.A fair-minded king takes cognisance of all offences, and does not lean towards anyone in rendering justice;

Where necessary, he consults men of law and awards the penalty S M Diaz, I G of Police – SMD, Year 2000

***

541
Search out, to no one favour show; with heart that justice loves
Consult, then act; this is the rule that right approves.
To examine into (the crimes which may be committed), to show no favour (to any one), to desire to act with impartiality towards all, and to inflict (such punishments) as may be wisely resolved on, constitute rectitude. Rev.Dr.GU Pope – GUP, Year 1886

***
541.Test and attest impartially
Consult and act the laws justly.    Suddhananda Bharathiyar- SB

***

541.Consider well, examine impartially, consult the wise; for this is the way to do justice to all- EVS Publishers, Singapore- EVS, Year 1986

***

541. ஓர்ந்துகண் ணோடாது இறைபுரிந்து யார்மாட்டும்
தேர்ந்துசெய் வஃதே முறை.

xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx
542.Our earth is beholden unto the clouds for her prosperity. The subjects look to the sceptre for their protection – ANM+2

***

542.All the world looks to the rain clouds for its sustenance;

So too, the people look up to the king for just rule– SMD, Year 2000

***

542
All earth looks up to heav’n whence raindrops fall;
All subjects look to king that ruleth all.
When there is rain, the living creation thrives; and so when the king rules justly, his subjects thrive. – GUP, Year 1886
***
542.The earth looks up to sky and thrives
And mankind to king’s rod of justice. – SB       542

***

542.The world looks up to the sky for its life; the subjects look up to the leaders for their welfare– EVS

***

542. வானோக்கி வாழும் உலகெல்லாம் மன்னவன்
கோல்நோக்கி வாழும் குடி.

xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx

543.Learning and righteousness flourish under the benevolent sway of a monarch —ANM+2

***

543.As the ultimate basis of the Vedas of the sages, and the Dharma of wise men,

Stands the straight sceptre of a just king– SMD, Year 2000

***
543
Learning and virtue of the sages spring,
From all-controlling sceptre of the king.
The sceptre of the king is the firm support of the Vedas of the Brahmin, and of all virtues therein described. – GUP, Year 1886
***
543.The Sage’s scripture and virtue spring
From the sceptre of a stately king.    – SB   543

***

543.The sceptre of a leader is the stable support of the scriptures of the blessed and all the virtues enunciated by them– EVS

***

543. அந்தணர் நூற்கும் அறத்திற்கும் ஆதியாய்
நின்றது மன்னவன் கோல்.

xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx
544.The whole world is at the feet of the monarch who, with loving care, wields the sceptre- ANM+2

***

544.All the world will be at the feet of the king, who rules justly and benevolently,

In accordance with the fair wishes of his people– SMD, Year 2000

***

544
Whose heart embraces subjects all, lord over mighty land
Who rules, the world his feet embracing stands.
The world will constantly embrace the feet of the great king who rules over his subjects with love. – GUP, Year 1886
***
544.The world clings to the ruler’s feet
Whose sceptre clasps the people’s heart.  – SB     544

***

544.The world clings to the feet of the great leader who wields his sceptre with love for his subjects– EVS

***

544. குடிதழீஇக் கோலோச்சும் மாநில மன்னன்
அடிதழீஇ நிற்கும் உலகு.

xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx

545.Smiling plenty and seasoning showers gladden the land of the sovereign who rules with perfect justice- ANM+2

***

545.Seasonal rains and rich harvests will attend on a good king,

Who rules his land with natural justice and moral rectitude– SMD, Year 2000

***

545
Where king, who righteous laws regards, the sceptre wields,
There fall the showers, there rich abundance crowns the fields.
Rain and plentiful crops will ever dwell together in the country of the king who sways his sceptre with justice. – GUP, Year 1886
***
545.Full rains and yields enrich the land
Which is ruled by a righteous hand– SB

***

545.Rains and harvests are rich in the land ruled by the righteous sceptre of an able leader – EVS

***

545. இயல்புளிக் கோலோச்சும் மன்னவன் நாட்ட
பெயலும் விளையுளும் தொக்கு

xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx

546. It is not the javelin, but the sceptre swayed with equity, that brins glory unto the king – ANM+2

***

546.Not spear that gives king’s victory,

But sceptre, if held with equity– SMD, Year 2000

***

546
Not lance gives kings the victory,
But sceptre swayed with equity.
It is not the javelin that gives victory, but the king’s sceptre, if it do no injustice. – GUP, Year 1886
***

546.Not the spear but the sceptre straight
That brings success to monarch’s might.        – SB
***

546.It is not the spear that wins, but sceptre; and that too when not deflected– EVS

***

546.It is not the spear that to the king give victory;

But it is his royal sceptre, if that never crooked be H A Popley – HAP (not full book; only selected couplets) Year 1931

***
546. வேலன்று வென்றி தருவது மன்னவன்
கோலதூஉம் கோடா தெனின்

xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx

547.The armour of his subjects is the king. The armour of the king is his equity- ANM+2

***

547.The king protects his realm, but he himself will be protected by his sceptre,

If he delivers eve handed justice, under difficult circumstances too– SMD, Year 2000

***
547
The king all the whole realm of earth protects;
And justice guards the king who right respects.
The king defends the whole world; and justice, when administered without defect, defends the king. – GUP, Year 1886
***

547.The king protects the entire earth
And justice protects his royal worth.        – SB

***

547.The leader shields the world; his justice shields him  when unhampered – EVS

***

547. இறைகாக்கும் வையக மெல்லாம் அவனை
முறைகாக்கும் முட்டாச் செயின்.

xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx

548.The sovereign perishes by himself, who is not easy of access and does not lend a patient and listening ear to the grievances of his subjects- ANM+2

***

548.The king, who is not of easy access, and does not render justice according to law and procedure,

Will by himself go into oblivion before long and perish– SMD, Year 2000

***

548
Hard o f access, nought searching out, with partial hand
The king who rules, shall sink and perish from the land.
The king who gives not facile audience (to those who approach him), and who does not examine and pass judgment (on their complaints), will perish in disgrace. – GUP, Year 1886

***

548.Hard of access, the unjust king
He shall himself his ruin bring.      – SB 548

***

548.A leader who is hard of access, unjust, unconsulting shall bring quick ruin to him – EVS

***

548. எண்பதத்தான் ஓரா முறைசெய்யா மன்னவன்
தண்பதத்தான் தானே கெடும்.

xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx

549.To stem the tide of invasion from without and to punish the wicked to preserve the peace and happiness of the land, is no reproach to the king; but it is a duty legitimate assigned to him- ANM+2

***

549.In the protection of his people, and justice delivery, by punishing the wrongdoer,

Is no blot on the king, it is his bounden duty– SMD, Year 2000

***

549
Abroad to guard, at home to punish, brings
No just reproach; ’tis work assigned to kings.
In guarding his subjects (against injury from others), and in preserving them himself; to punish crime is not a fault in a king, but a duty. – GUP, Year 1886

***

549.Save his subjects and chide the wrong
Is flawless duty of a king.        – SB
***

549.The leader saves his subjects from enemies and flawlessly punishes wrong doers– EVS

***

549. குடிபுறங் காத்தோம்பிக் குற்றம் கடிதல்
வடுவன்று வேந்தன் தொழில்.

xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx

550.Punishing the wicked is like removing weeds that choke the healthy growth of a sturdy plant – ANM+2

***

550.When the king imposes the severest penalty on a cruel murderer,

It is like weeding the field to protect the crops– SMD, Year 2000

***
550
By punishment of death the cruel to restrain,
Is as when farmer frees from weeds the tender grain.
For a king to punish criminals with death, is like pulling up the weeds in the green corn. – GUP, Year 1886

***
550.Killing killers, the king, behold
Weeds removes from cropful field.        – SB

***

550.The judge gives capital punishment to wicked killers like removing weeds from a flourishing field – EVS

***

550. கொலையிற் கொடியாரை வேந்தொறுத்தல் பைங்கூழ்
களைகட் டதனொடு நேர்.

—Subham—

Tags- Right sceptre, Just Rule, செங்கோன்மை, Tiruukural Encyclopaedia- Chapter 55; Just Rule , Valluvar says, Death Sentence Zindabad

WRITTEN BY S NAGARAJAN

Post No. 16,365

Date uploaded in London –2 November 2026

Contact – swami_48@yahoo.com

Pictures are taken from various sources for spreading knowledge.

this is a non- commercial blog. Thanks for your great pictures.

tamilandvedas.com, swamiindology.blogspot.com

xxxx

லலிதா சஹஸ்ர நாமத்தில் பக்தி சம்பந்தமான நாமாக்கள்! – 2

ச. நாகராஜன்

பக்தி நாமாக்களின் மஹிமை தொடர்கிறது.

நாமம் 120  பக்தி வச்யா

பக்திக்குக் கட்டுப்பட்டவள் அல்லது பக்தியின் மூலமாக வசமாகக் கூடியவள்

உண்மையான பக்தி யாரிடம் இருக்கிறதோ அவரிடம் எந்தக் குறை இருந்தாலும் அதை கவனியாது அவருக்கு லலிதாம்பிகை அனுக்ரஹம் செய்வாள் என்று சொல்லப்பட்டிருக்கிறது.

நாமம் 117

பக்த சௌபாக்யதாயினி

பக்தர்களுக்கு சகல விதமான சௌபாக்கியத்தைக் கொடுப்பவள்.

சௌபாக்யம் பற்றி ஏற்கனவே ‘சௌபாக்யவதி பவ! என்ற எனது கட்டுரையில் விளக்கப்பட்டிருப்பதால் இங்கு மீண்டும் விரிவாக அது பற்றிக் குறிப்பிடப்படவில்லை.

நாமம் 118 பக்தி ப்ரியா

பக்தியில் பிரியமுள்ளவள்.

அதாவது பக்தி உபாஸனை செய்பவர்களிடம் ப்ரீதி உள்ளவள்.

பக்தி முக்யம், ஸாமான்யம் என இருவகைப்படும். முக்ய பக்தி என்பது ஈஸ்வரனிடத்தில் அனுராகம் என்ற சித்த விருத்தியோடு கூடியிருப்பதாகும். இதைப் பற்றி சிவானந்த லஹரியில் ஆதி சங்கரர் கூறுவது இது:

அழிஞ்சில் மரத்தின் விதையானது தாய் மரத்தையும், ஊசியானது காந்தத்தையும், பதிவிரதையானவள் தன் பதியையும், கொடியானது மரத்தையும், நதியானது சமுத்திரத்தையும் சுபாவமாகவே வந்தடைவது போல மனமானது பரமாத்மாவை அடைவது தான் பக்தி.

(அங்கோலம் நிஜ….. ஸா பக்திரித்யுச்யதே என்ற ஸ்லோகத்தைப் பார்க்கவும்)

ஸாமான்ய பக்தி என்பது சேவாரூபமான பக்தியாகும். இது ஸ்மரணம், கீர்த்தனம் முதலிய பலவகைப்பட்டது. எட்டு விதம் என்று கருட புராணத்திலும், ஒன்பது விதம் என்று பாகவதத்திலும், பத்து விதம் என்று ப்ருகன்னாரதீயத்திலும் இம்மாதிரியாக பலவகையாகச் சொல்லப்படும்.

நாரத பக்திசூத்ரத்தில் பக்தியைப் பற்றி விரிவாகச் சொல்லப்பட்டிருக்கிறது.

நாமம் 747

பக்த சித்த கேகி கனாகனா

பக்தர்களுடைய சித்தங்களாகிற மயில்களுக்கு உல்லாசத்தைக் கொடுக்கும் மேக ஸ்வரூபமாக இருப்பவள்

மயில்கள் நீருண்ட மேகத்தைப் பார்த்தால் ஆனந்தமடைந்து நடனமாடத் தொடங்கி விடும்.

கனம் என்பது மேகத்தின் பெயர். அம்பாளுடைய லீலா விசேஷங்கள் பக்தர்களின் மனதிற்கு உல்லாசத்தைக் கொடுப்பதால் அந்த சித்தங்களாகிற மயில்களுக்கு உல்லாசத்தைக் கொடுக்கும் மேகங்களாக இருக்கின்றன.

பக்த சித்த கேகி ககனா – இவ்விதமான சரித்திரங்களை (கனமாக) நிரம்ப உடையவளாகையால் அம்பாளுக்கு இந்தப் பெயர் ஏற்பட்டதாகவும் சொல்லலாம்.

நாமம் 647

லோபாமுத்ரார்ச்சிதா

லோபாமுத்ரையினால் பூஜிக்கப்பட்டவள்

லோபாமுத்ரை என்பவள் அகத்தியருடைய மனைவி. அம்பாளுடைய உபாஸகச்ரேஷ்டர்களில் ஒருவள் என்றும், ஶ்ரீ வித்யையின் பேதங்களில் ஒன்றான ஹாதி வித்யை என்பதன் ரிஷி (மந்த்ரத்ருஷ்டா) என்றும் சொல்லப்பட்டிருக்கிறது.

தனது பக்தர்களில் முக்கியமானவர் என்பதாக அம்பாளாலேயே சொல்லப்பட்டதாக ஶ்ரீ லலிதா

த்ரிசதியில் சொல்லப்பட்டிருக்கிறது. இதனால் அம்பாளுக்கே லோபாமுத்ரா என்ற பெயர் உண்டு என்பதாக த்ரிபுராஸித்தாந்தத்தில் சொல்லப்பட்டிருக்கிறது.

ஆகவே இந்த நாமத்தை இந்த அர்த்தத்தில் லோபாமுத்ரா, அர்ச்சிதா என்று இரண்டாகப் பிரித்துச் சொல்வதும் பொருத்தமாகவே இருக்கிறது.

அல்லது லோபாமுத்ரை எனப்படும் வித்யையின் மூலமாக உபாஸிக்கப்படுபவள் என்றும் எடுத்துக் கொள்ளலாம்.

மேலும் சில நாமங்களைப் பார்ப்போம்.

***                 தொடரும்

Picture From H APopley’s 1931 Tirukkural Book.

Written by London Swaminathan

Post No. 16,364

Date uploaded in London – 1 November 2026

Contact – swami_48@yahoo.com

Pictures are taken from various sources for spreading knowledge.

This is a non- commercial blog. Thanks for your great pictures.

tamilandvedas.com, swamiindology.blogspot.com

xxxx

It is great to know the names of scholars who spread the name and fame of Tiruvalluvar and his work Tirukkural around the world about 200 years ago. Later hundreds of Tamil scholars wrote in English and Tamil about Kural and Valluvar.

1.Translation of Tirukkural in Latin of books I and II by Father Constanticus Josephus  Beschius; in India Office Library; first published by Dr G U Pope as an appendix to his edition. About 1730

2.F W Ellis, published in Dr G U Pope’s edition. A small portion only, with copious notes

3.Rev. W H Drew and Ramanuja Kavirayar . two vols. Madras 1852. Sixty three chapters only including the commentary of Primelalagar

4.T M Scott

5.A French edition in the Bibliothèque Nationale. Referred to by M Ariele, 1767

6.N E Kindersley, in Specimens of Hindoo Literature, 1794

7.The Divine Pariah by E J Robinson

8.P G de Dumast Nancy, 1854. French, portions only

9.Dr Graul, Leipzig,1856. German and Latin. Probably used by Beschi. Incomplete.

10.M Lamairresse, Pondicherry,1867, French . complete

11.Folk Songs of Southern India by  C E Grover, Madras, 1871. Contains translations of a few chapters only.

12.Tamil Wisdom by E J Robinson, London, 1873. . Contains translations of 24 chapters only.

13.Extracts from the Kural, by Rev. P Percival

14.By M Ariele, portions only, French

15.Dr J Lazarus, madras, 1885. Tamil edition with English renderings

16.The Sacred Kural, Dr G U Pope , London 1886, complete translation

17.Le Livre de l’ Amour de Tirouvallouva by G. de Barrigue de Fontainieu, Paris, 1889, French translation of Part III only

18.A chapter from the Kural by J M Nallaswamy  Pillai; translation and notes on chapter 36 in Tamil Antiquary Vol. II, pp52-72. Trichinopoly, 1913.

19.The Kural, by Dr J Lazarus; a short article in Tamil Antiquary, Vol.II, pp52-72, Trichinopoly, 1913.

20.A Gem for Each Day, by Mrs Ttirunavukkarasu, madras, 1915. Selected stanzas with English renderings

21.The Maxims of Tiruvalluvar, by  V V S Aiyar, madras, 1916; complete translation

22.Rev. J S Hooper. A paper read before the Madras Missionary Conference and printed in the Madras Christian College Magazine, April 1918

23.K Vadivelu Chettiar, madras, 1919. Tamil edition with English renderings

24.Kural Nanuru by A Mathavaiyar, madras, 1925. Four hundred selected stanzas with English translations

25.Thiruvalluvar by S Somasundara Bharati, Madura, 1928. A little pamphlet on the legends about the poet.

26.Critical Studies in the Kural  by  M S Puranalingam Pillai, Biblotheca, Munnirpallam, 1928

This list not claimed to be complete, but simply contains those which the writer has come across

–subham—

Tags – tanslations , Tirukkural, Valluvar, Latin, French, German,200 years ago

Written by London Swaminathan

Post No. 16,363

Date uploaded in London – 1 November 2026

Contact – swami_48@yahoo.com

Pictures are taken from various sources for spreading knowledge.

This is a non- commercial blog. Thanks for your great pictures.

tamilandvedas.com, swamiindology.blogspot.com

xxxx

கம்ப ராமாயணத்தில் சுமார் 10,000 பாடல்கள் உள்ளன; அவ்வளவையும் படிப்பதற்கு எல்லோருக்கும் நேரம் கிடைக்காது; முழுக்க படிக்க வேண்டாம்; சுவையான பகுதிகளை மட்டும் தருகிறேன்; பால காண்டம், அயோத்தியா காண்டம்,  ஆரண்ய காண்டங்களை முடித்து இப்பொழுது கிஷ்கிந்தா காண்டத்தில் இருக்கிறோம் ; இதிலும் இதற்கடுத்த சுந்தர காண்டத்திலும் ஆஞ்சனேயரின் பெருமையைக் காண்கிறோம்; சுவையான பகுதிகள் என்பதைச் சொல்லத்தேவை இல்லை.

இதற்கு முன்னர் வெளியிட்ட 250 கேள்விகளும், விடைகளும் எனது பிளாக்குகளில் எப்போதும் கிடைக்கும். கம்ப ராமாயணம் பற்றி நான் எழுதிய இரண்டு நூல்களையும் வாங்கிப் படிக்க முடிந்தால் படியுங்கள்.

251

“அடுத்தவன் பொண்டாட்டி மீது வாலி கை வச்சான்” என்று அனுமன் சொன்னதைக் கேட்ட மாத்திரத்தில் ராமன் எப்படிச் சீறினான் ?

252

ராமபிரான் விஷ்ணுவின் அவதாரம் என்று நிரூபிக்க அனுமன் காட்டிய சாமுத்ரிகா லட்சணங்கள் யாவை ?

253

அனுமனுக்கு அவனது தந்தை இட்ட கட்டடளை என்ன ? கம்பன் சொல்லும் புதிய செய்தி?!?!

254

“மை டியர் அனுமா! உன் ஐடியா என்னா ? “-என்று சுக்ரீவன் கேட்காமலேயே அனுமன் சொன்ன IDEA ஐடியா என்ன?

255

Good, Very Good! Give me a hug!

ஏழு மரங்களைத் துளைக்கும்படி ராமனை வேண்டுவோம் என்று அனுமன் யோசனை கூறியவுடன் நன்று நன்று ; குட் Good வெரி குட் Very Good என்று சொல்லி சுக்ரீவன், அனுமன் வெட்கப்படும் படி ஒரு Big Hug ஹக் கொடுத்தான் என்கிறான் கம்பன் ; பின்னர் நிறைய பாடல்களில் மராமரத்தை வருணிக்கிறான்; அதில் மரத்தை வேதத்துடன் ஒப்பிடுவது எப்படி?

256

All Number SEVENs got Scared!

ஏழு என்ற எண் உள்ள எல்லோரும் பயந்து நடுங்கியது ஏன் ?

257

ராமனின் வில்லாற்றலைக் கண்ட சுக்ரீவன் ராமபிரானை எப்படிப் புகழ்ந்து தள்ளினான் ?

258

துந்துபி என்ற பெரிய அரக்கனின் எலும்புக்கூட்டைக் கண்ட ராமன் என்ன சொல்லி ஆச்சரியப்பட்டான் ?

259

துந்துபியின் உடல் எவ்வளவு பெரியது என்று கம்பன் வருணனை செய்கிறான்?

260

Lakshman became Ronaldo playing Football!

கம்பன் வள வளவென்று பல பாடல்களில் வருணிக்கும் துந்துபியின் கதை என்ன ? இறுதியில் லெட்சுமணன் துந்துபி உடலை ரொனால்டோ புட் பாலை உதைப்பது போல, துந்துபியின் உடலை கால்பந்து விளையாடியது ஏன்?

***********

விடைகள்

251.இராமன் சினந்து, வாலியைக் கொல்வதாகச் சூளுரைத்தல்

பொய் இலாதவன் வரன்முறை

இம் மொழி புகல,

ஐயன், ஆயிரம் பெயருடை

அமரர்க்கும் அமரன்,

வையம் நுங்கிய வாய் இதழ்

துடித்தது; மலர்க் கண் –

செய்ய தாமரை, ஆம்பல் அம்

போது எனச் சிவந்த.

பொய் கூறுதலை அறியாத அனுமன் , சுக்கிரீவனைப் பற்றிய

செய்திகளைக் கூற, தலைவனும், ஆயிரம்  திருநாமங்களை உடைய தேவர்களுக்கு எல்லாம் மேம்பட்ட தேவனுமான இராமபிரானின்

உதடுகள் கோபத்தால் துடித்தன; அவனது கண்களாகிய

சிவந்த தாமரை மலர்கள்    செவ்வாம்பல் மலர் போலச் சிவந்தன.

வாலி சுக்கிரீவனின் மனைவியைக் கவர்ந்த செய்தியினையும் மறைக்காது உரைத்தமையால் ‘பொய் இலாதவன்’ என்றார்  கவிச் சக்ரவர்த்தி.

வையம் நுங்கிய – பிரளய காலத்தில் எல்லா உலகங்களுக்கும்

அழிவில்லாதவாறு திருமால் தன் வயிற்றில் உலகங்களை வைத்துக் காத்தார் என்பது புராணக்கதை.  இராமபிரான் வடிவு கொண்ட திருமால் ஆயிரம் பெயருடையவன் (விஷ்ணு சஹஸ்ரநாமத்தில் ஆயிரம் பெயர்கள் உள்ளன).

‘உலகம் ஏழினோடு ஏழும் வந்து

அவன் உயிர்க்கு உதவி

‘விலகும் என்னினும், வில்லிடை

வாளியின் வீட்டி,

தலைமையோடு, நின் தாரமும்,

உனக்கு இன்று தருவென்;

புலமையோய்! அவன் உறைவிடம்

காட்டு’ என்று புகன்றான்.

பதினான்கு உலகில் உள்ளோர் யாவரும் திரண்டு வந்து, வாலியின் உயிரைக் காப்பதற்கு உதவி புரிந்து என்னைத் தடுக்குமாயினும் என் வில்லில் பூட்டிய அம்பினால் அவனை அழித்து வானரங்களுக்குத் தலைவனாகும்  அரசாட்சியோடு- உனது மனைவியையும் உனக்கு இப்பொழுதே மீட்டுத் தருவேன்; அறிவில் சிறந்தவனே! அவன் வசிக்கும் இடத்தைக் காண்பிப்பாய்! என்று (சுக்கிரீவனிடம் இராமன்) கூறினான்.

முன் தண்டக வனத்து முனிவர்களிடத்தும் ‘சூர் அறுத்தவனும், சுடர்நேமியும், ஊர் அறுத்த ஒருவனும் வந்தாலும் , ஆர் அறத்தினொடு அன்றி நின்றார் அவர், வேர் அறுப்பென், வெருவன்மின் நீர்’ (2652) என இராமன் கூறியுள்ளதை இங்கே நினைவு கூறுவது பொருத்தமாகும்.

************

252.சாமுத்ரிகா லட்சணம்

‘சங்கு சக்கரக் குறி உள,

தடக் கையில், தாளில்;

எங்கும் இத்தனை இலக்கணம்

யாவர்க்கும் இல்லை;

செங் கண் விற் கரத்து

இராமன், அத் திரு நெடு மாலே;

இங்கு உதித்தனன், ஈண்டு அறம்

நிறுத்துதற்கு; இன்னும்,

செறுக்கும்  வன்திறல் திரிபுரம்

தீ எழச் சினவிக்

கறுக்கும், வெஞ் சினக் காலன்தன்

காலமும் காலால்

அறுக்கும் புங்கவன் ஆண்ட பேர்

ஆடகத் தனி வில்

இறுக்கும் தன்மை, அம்

மாயவற்கு அன்றியும் எளிதோ?

(இராமனது) பெரிய கைகளிலும், பாதங்களிலும், சங்கு சக்கரங்களின் ரேகைகள் உள்ளன;  இத்தனைச் சிறந்த இலக்கணம் எவ்வுலகத்திலும் யார்க்கும் இருந்த தில்லை; சிவந்த கண்களையும், வில்லேந்திய கரத்தையும் உடைய இராமன் அப்பரம் பொருளாகிய திருமாலே ஆவன். இப்பொழுது அறத்தை நிலைநிறுத்துவதற்கு இவ்வுலகத்தில் அவதரித்துள்ளான்;

மேலும் . . . . யாவரையும் வருத்துகின்ற மிக்க வலிமை

உடைய முப்புரங்களும் நெருப்புப் பற்றி எரியும்படி சினங்கொண்டு, (மார்க்கண்டேயன் மீது) கொடிய யமனுடைய ஆயுள் காலத்தையும் காலினால் உதைத்து அழித்துவிட்ட மேலோனான சிவபிரான் கையாண்ட  பெரிய பொன்மயமான ஒப்பற்ற வில்லை முறிக்கின்ற செயல் அத்திருமாலுக்கு அல்லாது பிறர்க்கு எளிதாமோ? (ஆகாது).

கம்பன் அடிக்கடி சிவபெருமானையும் குறிப்பிட்டுப் புகழ்வது குறிப்பிட்டது தக்கது . இது அவனது சைவ- வைணவப் பொது நோக்கினைக் காட்டுகிறது

****

253.கம்பன் சொல்லும் புதிய செய்தி?! ?!

‘என்னை ஈன்றவன், ”இவ்

உலகு யாவையும் ஈன்றான் –

தன்னை ஈன்றவற்கு அடிமை செய்;

தவம் உனக்கு அஃதே;

உன்னை ஈன்ற எற்கு உறு

பதம் உளது” என உரைத்தான்;

இன்ன தோன்றலே அவன்;

இதற்கு ஏது உண்டு; – இறையோய்!

தலைவனே! என்னைப் பெற்ற தந்தையாகிய வாயுதேவன் (என்னை நோக்கி) ”இவ்வுலகங்களையெல்லாம் படைத்த பிரமனை

(தன் உந்திக்கமலத்தில்) ஈன்றவனாகிய திருமாலுக்கு  தொண்டு செய்வாயாக; அதுவே உனக்குத் தவமாகும்;  உன்னைப் பெற்ற எனக்கும் சிறந்த பதவி கிடைப்பதாகும்”; என உரைத்தான்  என்று

சொன்னான்;  இந்த இராமனே; அவன் – அந்தத் திருமாலாகும்.   இவ்வாறு யான் கூறுவதற்கு வேறொரு காரணமும் உண்டு. உடனே அந்த விஷ்ணுவை நான் எப்படி அறிவது , என்ன அடையாளம்?    என்று கேட்டேன் :

3862.  ‘துன்பு தோன்றிய பொழுது,

உடன் தோன்றுவன்; ”எவர்க்கும்

முன்பு தோன்றலை அறிதற்கு முடிவு

என்?” என்று இயம்ப,

”அன்பு சான்று” என உரைத்தனன்;

ஐய! என் ஆக்கை,

என்பு தோன்றல உருகின

எனின், பிறிது எவனோ?

அப்பெருமானை நான் அறிந்து கொள்வதற்கு உறுதியான வழி யாது?

என்று கேட்க ”யாவர்க்கும் துன்பம் ஏற்படும் காலத்தில்;  உடனே அத்துன்பம் தீர்க்க எதிரில் வந்து தோன்றுவான்;  அப்பரமனைக் கண்டதும் உனக்கு அவன்மாட்டு அன்பு உண்டாவதே தக்க சான்றாகும்” என உரைத்தனன் என்று சொன்னான்; (அதற்கேற்ப இப்பெருமானைக் கண்ட மாத்திரத்தில்) என் உடல் எலும்புகள் உருகின என்றால் இதற்கு மேல் வேறு சான்று எதற்கு?

*****

254.இராமனின் ஆற்றலைக் கண்டறிய அனுமன் சொன்ன ஐடியா / யோசனை

3863.  ‘பிறிதும், அன்னவன் பெரு

வலி ஆற்றலை, பெரியோய்!

அறிதி என்னின், உண்டு உபாயமும்;

அஃது அரு மரங்கள்

நெறியில் நின்றன ஏழில், ஒன்று

உருவ, இந் நெடியோன்

பொறி கொள் வெஞ் சரம் போவது

காண்!’ எனப் புகன்றான்.

ராமனின் ஆற்றலைக் கண்டுபிடிக்க நான் ஒரு யோசனை சொல்கிறேன் ; இடைவெளி விட்டு ,ஒரே வரிசையில் நிற்கும் ஏழு மராமரங்களை ஒரே அம்பினால் துளைத்துக்காட்டு என்று சொல்லுவோம் என்று அனுமன் சொன்னான் .

****

255.சாகை என்ற ஸம்ஸ்க்ருதச் சொல்லுக்கு இரண்டு பொருள் உண்டு; ஒன்று மரத்தின் கிளை ; இரண்டாவது வேதத்தின் கிளை/ பிரிவு; இதைக் கம்பன், சிலேடைப் பொருளில் அழகாகப் பயன்படுத்துகிறான்:

3871.  தீது அறும் பெருஞ்

சாகைகள் தழைக்கின்ற செயலால்

வேதம் என்னவும் தகுவன;

விசும்பினும் உயர்ந்த

ஆதி அண்டம் முன்பு அளித்தவன்

உலகின், அங்கு அவன் ஊர்

ஓதிமம், தனி பெடையொடும்

புடை இருந்து உறைவ.

(அம்மரங்கள்) அழிதல் இல்லாத

பெரிய கிளைகள்செழித்து வளர்கின்ற செயலால் வேதங்கள் என்று சொல்லவும் தகுதியுடையன;  வான மண்டலத்தினும் உயர்ந்து விளங்குவன; பழமையான அண்டங்களை முன்னே படைத்தளித்த பிரமனுடைய சத்தியலோகத்தில் அவன் ஏறிச் செல்கின்ற அன்னப்பறவை தனது ஒப்பற்ற பெடை அன்னத்தோடு அம்மரங் களில் வாழ்கின்றன!

வேதங்களின் சாகைகள் அழிவற்றனவாயும், அளவற்றனவாயும் இருத்தல் போல மரங்களின் கிளைகளும் அழிவற்றும், அளவற்றும் விளங்குகின்றன என்றார். செம்மொழிச் சிலேடை அணி பொருந்தியது.

****

256.ஏழு மராமரங்களை ராமன் அம்பு துளைத்தவுடன் ஏழாம் நம்பர் அணியிலிலுள்ள எல்லோரும் பயந்து நடுங்கினர் என்று அழகுபட வருணிக்கிறான் கம்பன் !

ஏழு வேலையும், உலகம்

மேல் உயர்ந்தன ஏழும்,

ஏழு குன்றமும், இருடிகள்

எழுவரும், புரவி

ஏழும், மங்கையர் எழுவரும்,

நடுங்கினர் என்ப –

‘ஏழு பெற்றதோ இக் கணைக்கு

இலக்கம்?’ என்று எண்ணி,

இப்பாடலில் ஏழு என்னும் எண்ணால் தொகுதியாய் உள்ள

பொருள்களை ஒன்று கூட்டிக் கூறியது ஒப்புமைக் கூட்ட அணி.  ‘ஏழு’ என்ற ஒரே பொருளை உடைய சொல் மீண்டும் மீண்டும் வருவதால் சொற்பொருள் பின் வருநிலை அணியும் பொருந்தியது.

ஏழு கடல்களும் மேலே இருக்கும்  உலகங்கள் ஏழும்ஏழு குல மலைகளும், ஏழு முனிவர்களும்,சூரியன் தேரை இழுத்துச் செல்லும் ஏழு குதிரைகளும், ஏழு கன்னியர்களும் இந்த அம்பிற்குக் குறி ஏழு என்னும் தொகைப் பொருள் அனைத்தையும் அழிக்குமோ  என்று நினைத்து அஞ்சி நடுங்கினர்.

ஏழு கடல்: உவர்நீர், கருப்பஞ்சாறு, மது, நெய், தயிர், பால், நன்னீர் இவற்றை உடைய கடல்கள்; மேல் ஏழு உலகம் : பூலோகம், புவர்லோகம்,சுவர்லோகம் ஐநலோகம், மஹாலோகம், தபோலோகம், ச த்தியலோகம் என்பன; ஏழு குன்றம் : கயிலை, இமயம், மந்தரம், விந்தம், நிடதம், ஹேமகூடம்,கந்தமாதனம் என்பன.  இருடிகள் எழுவர் – அத்திரி, பிருகு, குத்ஸவர்,வசிட்டர், கௌதமர், காசியபர், ஆங்கிரஸர் எனப்படுவோர்; புரவி ஏழு -காயத்ரீ, உஷ்ணிக், அநுஷ்டுப், ப்ருஹதீ, பங்க்தி, த்ரிஷ்டுப், ஜகதி என்னும் சந்தசுகள். ஏழு மங்கையர் – பிராஹ்மி, மாகேச்வரி, கௌமாரி,நாராயணி, வாராகி, இந்திராணி, சாமுண்டி எனப்படுபவர்.

****

257.சுக்கிரீவன் இராமனைப் புகழ்ந்துரைத்தல்

I AM A DOG; YOU ARE THE GOD!

3883.  ‘வையம் நீ! வானும் நீ!

மற்றும் நீ! மலரின்மேல்

ஐயன் நீ! ஆழிமேல் ஆழி

வாழ் கையன் நீ!

செய்ய தீ அனைய அத்

தேவும் நீ! நாயினேன்,

உய்ய வந்து உதவினாய்,

உலகம் முந்து உதவினாய்!

நிலமும் நீயே! ஆகாயமும் நீயே! மற்றும் நீ பூதங்களாகிய நீர், காற்று, தீ என்பனவும் நீயே!  தாமரை மலரின் மேல் விளங்கும் பிரமதேவனும் நீயே!   பாற்கடல் மேல் பள்ளி கொண்ட சக்கரப்படை

தாங்கிய கையுடைய திருமாலும் நீயே!  சிவந்த நெருப்பினை ஒத்த  அந்த சிவபிரானும் நீயே!  உலகங்களை எல்லாம் முற்காலத்தில் படைத்தருளினாய்; நாய் போன்றவனாகிய நான் நற்கதி அடையும்

பொருட்டு என்னை நாடி வந்து அருள் புரிந்தாய்.

இராமனின் வில்லாற்றலை நேரில் கண்ட சுக்கிரீவன் ‘இவன் அனுமன் கூறியாங்கு முழுமுதற் கடவுளாகிய திருமாலின் அவதாரமே’ எனத் தெளிந்து இராமனைப் பலவாறு போற்றலாயினன்.  இராமன் மும்மூர்த்தியாய் விளங்கும் பரம்பொருளே என்பதைத் தண்டகாரணியத்து முனிவர்கள், விராதன், இந்திரன், கவந்தன், சவரி, வாலி ஆகியோர் இராமனைப் போற்றும் பாடல்களில் காணலாம்.

***

258 .துந்துபி என்ற பெரிய அரக்கனின் எலும்புக்கூட்டைக் கண்ட ராமன் ஆச்சரியப்பட்டான்

3887.  ‘தென் புலக் கிழவன் ஊர்

மயிடமோ? திசையின் வாழ்

வன்பு உலக் கரி

மடிந்தது கொலோ? மகரமீன்

என்பு உலப்புற உலர்ந்தது

கொலோ? இது எனா,

அன்பு உலப்பு அரிய நீ,

உரை செய்வாய்’ என, அவன்,

இந்த வறண்ட உடல் தெற்குத் திசைக்குத் தலைவனான யமன் வாகனமான எருமைக் கடாவோ? அஷ்ட திக் கஜங்களில் ஒன்றான யானை மடிந்து கிடக்கிறதோ?   கரை ஒதுங்கிய திமிங்கிலத்தின் எலும்பு உலர்ந்து கிடக்கின்றதோ? என்று வியந்து நீ  சொல்வாய் என்று இராமன் கேட்டவுடன், சுக்கிரீவன் (நிறைய பாடல்களில்) துந்துபி என்ற அரக்கனை வாலி கொன்று வீழ்த்திய கதையைச் சொல்கிறான்

*******

259 துந்துபியின் உடல் – கம்பன் வருணனை:

3886.  அண்டமும், அகிலமும் அடைய,

அன்று அனலிடைப்

பண்டு வெந்தன நெடும்

பசை வறந்திடினும், வான்

மண்டலம் தொடுவது, அம்

மலையின்மேல் மலை எனக்

கண்டனன், துந்துபி, கடல்

அனான், உடல்அரோ!

ஊழிக்கால இறுதியில் அண்டங்களும் உலகங்களும் வெந்ததை ஒத்தும்,மலையின் மேல் மற்றொரு மலை இருப்பது போன்றும், வான மண்டலத்தைத் தொட்டும் கடல்போல் பரந்தும் துந்துபியின் உடலின் எலும்புக்கூடு கிடந்தது.

****

260.Lakshman became Ronaldo playing Football!

260. துந்துபி என்ற அரக்கன் விஷ்ணுவைப் போருக்கு அழைத்தான் ; அவர் சிவனுடன் போர் செய் என்று அனுப்பினார்; அவன் சிவ பெருமானைச் சந்தித்தபோது இந்திரனுடன் போர் புரிவாயாகுக என்று அனுப்பினார்; குரங்கு இனத்தலைவனான வாலியுடன் சண்டை போடு என்று இந்திரன் அனுப்பினான்;  இறுதியில் வாலிக்கும் துந்துபிக்கும் இடையே நடந்த போரில் வாலி வெற்றிவாகை சூடி துந்துபியின் அசுர உடலைத் தூக்கி எறிந்தான் பிறகு என்ன நடந்தது ?

3899.  ‘முட்டி, வான் முகடு சென்று

அளவி, இம் முடை உடற்

கட்டி, மால் வரையை

வந்து உறுதலும், கருணையான்

இட்ட சாபமும், எனக்கு

உதவும்’ என்று இயல்பினின்,

பட்டவா முழுவதும்,

பரிவினால் உரைசெய்தான்.

முடை நாற்றமுடைய இவ்வுடற் பிண்டம் ஆகாயத்தின் உச்சியைத் தாக்கிச் சென்று  பெரிய இந்த மலையைவந்து அடைந்ததால்,  கருணை மிக்கவரான மதங்க முனிவர் (வெகுண்டு வாலிக்குக்) கொடுத்த சாபமும் எனக்கு இப்பொழுது உதவியாக இருக்கின்றது’ என்று நடந்த வரலாறு முழுவதையும் சொன்னான் சுக்கிரீவன்.

வாலி எறிந்த துந்துபி உடல் ருசியமுகமலையில் மதங்க முனிவர் தவஞ்செய்து கொண்டிருந்த ஆசிரமத்தில் விழுந்து அதன் தூய்மையைக் கெடச் செய்ததால் முனிவர் வாலிமேல் சாபமிட்டார்.  வாலி இம்மலைப்பகுதிக்கு வரின் தலை வெடித்து இறக்கக்கடவன் என்பதும், அவனைச் சேர்ந்த நண்பர்கள் வரின் கல்வடிவமாகக் கடவர் என்பதும் அவரிட்ட சாபமாகும். தான் இம்மலையில் பயமில்லாமல் வாழும் காரணம் இதுதான் என்றும் சுக்கிரீவன் இராமனுக்கு உரைத்தான்.

இலக்குவன் தந்துபின் உடலை உந்துதல்

ராமன் ஒரு தந்திரம் செய்தான் ; லெட்சுமணன் எவ்வளவு பலசாலி என்று காட்ட ஒரு ஐடியா செய்தான் ; சுக்ரீவன் போன்றோர் கடல்  போலப் பெரிது, மலை போலப் பெரிது என்று சொன்னதெல்லாம் என் தம்பிக்குக்கூட வெறும் கொசு தான் என்று காட்டுவதற்காக, “தம்பி இந்த எலும்புக்கூட்டினை ஒரு உதை கொடுத்து தூக்கி எறிந்து” கால் பந்து விளையாடு என்றான் ; லெட்சுமணும் ரொனால்டோ  புட் பாலை உதைப்பது போல ஒரு அடி அடித்தான் ; எலும்புக்கூடு பறந்தது !

3900.  கேட்டனன், அமலனும்,

கிளந்தவாறு எலாம்,

வாள் தொழில் இளவலை,

‘இதனை, மைந்த! நீ

ஓட்டு’ என, அவன்

கழல் விரலின் உந்தினான்;

மீட்டு, அது விரிஞ்சன்

நாடு உற்று மீண்டதே!

இராமனும் (சுக்கிரீவன்) சொன்ன வரலாறு முழுமையும் கேட்டு

வாளேந்திப் போர் செய்யும் தம்பி! ‘வீரனே! இந்த உடலை நீ அப்பால் தள்ளு’ என்று கூற, அந்த இலக்குவன் தன் கால் விரல்களால் தள்ளி எறிந்தான்;  அவ்வெலும்புக்கூடு மறுபடியும் பிரமலோகத்தை அடைந்து திரும்பி வந்து வீழ்ந்தது!

மராமரத்தை எய்து தன் வலிமையைக் காட்டிய இராமன், தன் இளவலின் ஆற்றலைச் சுக்கிரீவனுக்குக் காட்டத் துந்துபியின் உடலைத் தூக்கி எறியுமாறு கூறினன்.  முன்பு வாலி தூக்கி எறிந்த போது ஒரு முறை, பிரமலோகம் வரை சென்று வந்ததால் இங்கு ‘மீட்டு’ என்றார். வாலி கையால் சுழற்றி எறிந்த உடல்எச்சத்தை இலக்குவன் கால் விரலால் எற்றி வலிமைப் பெருமிதத்தைப்

புலப்படுத்தினான் என்பதை உணர்க. இச்செய்கையால், இலக்குவனும் இராமன் போலவே வலியவன் என்பதை உணர்த்தியவாறு.

–சுபம்—

Tags- கம்பராமாயணம்,  260 கேள்விகள்,சாமுத்ரிகா லட்சணங்கள், வாலி கதை, துந்துபி கதை , ஏழு மராமரம் , அனுமன் ஐடியா

written by London Swaminathan

Post No. 16,361

Date uploaded in London – 31 October 2026

Contact – swami_48@yahoo.com

Pictures are taken from various sources for spreading knowledge.

This is a non- commercial blog. Thanks for your great pictures.

tamilandvedas.com, swamiindology.blogspot.com

xxxx

கம்ப ராமாயணத்தில் சுமார் 10,000 பாடல்கள் உள்ளன; அவ்வளவையும் படிப்பதற்கு எல்லோருக்கும் நேரம் கிடைக்காது; முழுக்க படிக்க வேண்டாம்; சுவையான பகுதிகளை மட்டும் படியுங்க!! மேலும் கம்பன் ஒவ்வொரு விஷயத்துக்கும் 10 அல்லது 15 பாடல்களைச் சொல்வதால்  அவைகளைப் படிக்கும் பொழுது தெவிட்டிவிடுகிறது ; ஆகையால்தான் முக்கிய பகுதிகளை மட்டும் கேள்வி – பதில் வடிவில் தருகிறேன்; பால காண்டம், அயோத்தியா காண்டம்,  ஆரண்ய காண்டங்களை முடித்து இப்பொழுது கிஷ்கிந்தா காண்டத்தில் இருக்கிறோம் ; இதிலும் இதற்கடுத்த சுந்தர காண்டத்திலும் ஆஞ்சனேயரின் பெருமையைக் காண்கிறோம்; சுவையான பகுதிகள் என்பதைச் சொல்லத்தேவை இல்லை.

இதற்கு முன்னர் வெளியிட்ட 240 கேள்விகளும், விடைகளும் எனது பிளாக்குகளில் எப்போதும் கிடைக்கும். கம்ப ராமாயணம் பற்றி நான் எழுதிய இரண்டு நூல்களையும் வாங்கிப் படிக்க முடிந்தால் படியுங்கள்.

241

கிருஷ்ண பரமாத்மா எடுத்த விஸ்வரூபத்தைக் கண்டு அர்ஜுனன் வியந்தான் ; இங்கு கிருஷ்ணனுக்கு முந்தைய அவதாரமான ராமன் வியக்கும் அளவுக்கு அனுமன் எடுத்த விஸ்வரூபம் எப்படிக் காட்சி அளித்தது ?

242

விஸ்வரூபத்தைக் கண்டு அதிசயித்த ராமன் , தம்பி இலக்குவனிடம் என்ன விமர்சனம் செய்தான் ?

243

Flash news! Headline!

வாலிக்கு காலன் (யமன்) வந்தான் – என்ற தலைப்புச் செய்தியுடன் மகிழ்ச்சி பொங்க, சுக்ரீவனிடம் அனுமன் சொன்னது என்ன ?

244

Rama + Sugreeva = New moon Day! அமாவாசை!

ராமனின்  பெருமையை அனுமன் விரிவாகக் கூறியவுடன்  சுக்ரீவன் ராமனைச் சந்தித்தான் ; அதை அம்மாவாசை (New moon Day) என்று கம்பன் வருணித்தது ஏன்?

245

சரண் உனைப் புகுந்தேன்; என்னைத்

தாங்குதல் தருமம்’ – என்று சுக்ரீவன் சரணடைந்தது எவ்வாறு ?

246

Your Friend is My Friend; Your Enemy is my Enemy too!

ராமன்- சுக்ரீவன் நட்புறவு ஒப்பந்தத்தின் முக்கிய ஷரத்துக்கள் / விதிகள் என்ன ?

247

Long Live Rama, Long Live Sugreeva- Slogans!

நட்புறவு ஒப்பந்தம் கையெழுத்தானவுடன் ராமனுக்கு ஜே; சுக்ரீவனுக்கு ஜே;  ராமா ஜிந்தாபாத்! சுக்ரீவன் ஜிந்தாபாத்! என்று அனுமன் டான்ஸ் ஆடிய  பின்னர் என்ன நடந்தது?

248

நட்புறவு ஒப்பந்தத்தைக் கொண்டாட குரங்குகள் பட்டாசு வெடித்தார்களா?  லட்டு விநியோகித்தார்களா? எப்படிக் கொண்டாடினார்கள் ?

249

Where is your wife, Sugreeva? சுக்ரீவன் அரண்மனையில் தட புடலான விருந்து நடந்தது ! உணவு பிரமாதம் !உன் மனைவி எங்கே ? – என்று ராமன் ஏன் கேட்டான்?

250

சுக்ரீவனுக்குப் பதிலாக அனுமன் சொன்ன பதில் என்ன ?

XXXXXXXXXXXXXXXX

விடைகள்

241.அனுமன் எடுத்த விஸ்வரூபம்

மின்உருக் கொண்ட வில்லோர்

வியப்புற, வேத நல் நூல்

பின் உருக்கொண்டது என்னும் பெருமை

ஆம் பொருளும் தாழ,

பொன் உருக் கொண்ட மேரு,

புயத்திற்கும் உவமை போதாத்

தன் உருக்கொண்டு நின்றான்,

தருமத்தின் தனிமை தீர்ப்பான்.

வில்லேந்திய இராமலக்குவர் வியப்படையுமாறு தருமத்தின் தனிமையைப் போக்க வந்தவனாகிய அனுமன் மின்னல் ஒளிவீசும் வடிவம் எடுத்தான் ;வேதம் முதலான சாத்திரங்களே ஒரு வடிவம் எடுத்து வந்தது என்று சொல்லும் பாராட்டுரையும் பொருந்தாது! பொன் மயமான வடிவங் கொண்டமேருமலையும் அனுமனின்  தோள்களுக்கு உவமையில் ஒப்பாகாது! அப்பேற்பட்ட பேருருவத்தைக் கொண்டு நின்றான்.

(இராமலக்குவர்களின் தனிமை தீர்ப்பவன் ஆதலின், அனுமன் தருமத்தின் தனிமை தீர்ப்பான் ஆயினான். அனுமன் தருமத்திற்குத் துணையாவன் என்பதை ‘மெய்ம்மையின் வேலி போல்வான்” (3775), அறத்துக்கு ஆங்கொருதனித்துணையென நின்ற அனுமன். (5804) என்ற அடிகளாலும் உணரலாம். அவன் வேத நன்னூல்களே ஓர் உருக்கொண்டு வந்தது போன்றவன் என்றால், அவ்வுரை தாழ்வுடைத்து என்பதாம்.  இதனால் அவன் வேத சாத்திரங்களிலும் மேம்பட்ட ஞானி ஆவான் என்க. இவையெல்லாம் துளசிதாஸரின் ஹனுமான் சாலீஸாவிலும் வருகிறது!)

கண்டிலன்,உலகம் மூன்றும்

காலினால் கடந்து கொண்ட

புண்டரீகக் கண் ஆழிப் புரவலன்,

பொலன் கொள் சோதிக்

குண்டல வதனம் என்றால்,

கூறலாம் தகைமைத்து ஒன்றோ,

பண்டை நூல் கதிரோன் சொல்ல,

படித்தவன் படிவம்? அம்மா!

முன்பு திரிவிக்கிரமனாக வடிவங்கொண்ட திருமாலான இராமபிரானே அனுமானின் முகத்தைக் காண இயலவில்லை யெனில், அப்பேருருவத்தின் பெருமையைக் கூற எங்ஙனம் இயலும்? திரிவிக்கிரமனாக உலகளந்த திருமாலே இராமனாக வந்துள்ளமையால் ‘உலக மூன்றும் காலினால் கடந்து கொண்ட புண்டரிகக் கண் ஆழிப் புரவலன்’ என்றார்.  ”மூவுலகும்

ஈரடியால் முறை நிரம்பா வகை முடியத் தாவிய சேவடி” எனச் சிலப்பதிகாரம் (ஆய்ச்சியர் குரவை) உலகளந்த செய்தியைக் கூறுகிறது. கதிரவனின் மாணவனாய், அவனை நெருங்கிப் பாடம் கேட்கும் பெரும் வடிவுடையனாய் விளங்கிய தன்மை புலப்படக் ‘கதிரோன் சொல்லப் படித்தவன் படிமம்’  என்றார்.

அம்மா – வியப்பிடைச்சொல்.  அனுமனின் பேருருவ (விசுவரூப) வர்ணனையைச் சுந்தர  காண்டத்தும் (5326 – 5332) காணலாம்.

*******

242.அனுமனைப் பற்றி இலக்குவனிடம் இராமன் வியந்து பேசுதல்!

தாள்படாக்கமலம் அன்ன தடங்

கணான், தம்பிக்கு, ‘அம்மா!

கீழ்ப் படாநின்ற நீக்கி, கிளர்

படாது ஆகி, என்றும்

நாட்படா மறைகளாலும், நவை

படா ஞானத்தாலும்,

கோட்படாப் பதமே, ஐய!

குரக்கு உருக்கொண்டது’ என்றான்.

தாமரை மலர்போன்ற பெரிய கண்களை உடைய இராமன் தம்பியாகிய இலக்குவனிடம் ஐயனே!  இராஜச, தாமச குணங்கள் நீங்கப் பெற்று ஞான ஒளி கெடாமல் எப்பொழுதும் காலவரையறைக்கு உட்படாத வேதங்களாலும், தத்துவ ஞானத்தாலும்   கூட அறியப்படாத பரம்பொருள் தத்துவமே  குரங்கின் வடிவத்தைக் கொண்டது என்றான்/

(நாட்படா மறைகள் என்றதற்கு – அழியாது நிலைத்து நிற்கும் வேதங்கள் என்பது பொருள்.  வேதங்களுக்கும்

ஞானத்திற்கும் அப்பாற்பட்டு நிற்பது பரம்பொருள். ஆதலின்

‘மறைகளாலும் நவைபடா ஞானத்தாலும் கோட்படாப் பதம்’ என்றார். இதனால் பரம்பொருள் தத்துவமே குரங்கின் வடிவத்தைக் கொண்டது என, இராமனே அனுமனைப் பரம்பொருள் எனக் குறிப்பது ஆழ்ந்த கருத்துடையது.;தமிழச்சாதி அமரத்துவம் வாய்ந்தது என்றிருந்தேன் என்ற மகாகவி பாரதியார் கூற்றினை ஒப்பிட்டு ஆழம் உணர்க.

அடுத்த பாடலில் நல்ல சகுனம்   இது;  இனி துன்பம் இல்லை என்று முடிக்கிறான் ராமன்

நல்லன நிமித்தம் பெற்றேம்;

நம்பியைப் பெற்றேம்; நம்பால்

இல்லையே துன்பம் ஆனது;

இன்பமும் எய்திற்று;

****

243. அனுமன் டான்ஸ் ஆட்டிக்கொண்டே சந்தோஷமாகச் சொன்னான் :

மேலவன்,திருமகற்கு உரை

செய்தான், ‘விரை செய் தார்

வாலி என்ற அளவு இலா

வலியினான் உயிர் தெறக்

காலன் வந்தனன்; இடர்க்

கடல் கடந்தனம்’ எனா,

ஆலம் உண்டவனின் நின்று,

அரு நடம் புரிகுவான்.

(அனுமன்) ஆலகால நஞ்சு உண்ட சிவபெருமானைப்போல நடனம் ஆடிக்கொண்டே பேசினான்: வாசனை மிக்க மாலையை உடைய வாலி என்று சொல்லப்படும் அளவில்லாத வலிமை உடையவனின் உயிரை அழிக்க யமன் வந்துவிட்டான்;  (ஆதலால்) நாம் துன்பக்கடலைக் கடந்து விட்டோம் என்று  சூரியனின் மகனான சுக்கிரீவனுக்கு உரைத்தான்.

வாலியைக்  கொல்லும் யமன் போன்று இராமலக்குவர் வந்துள்ள செய்தியை மகிழ்ச்சியால்ஆடிக் கொண்டே அனுமன் சொன்னான் . அவன் சிவபெருமான்  அம்சமாய் அவதரித்தவன் ஆதலின் ‘ஆலம் உண்டவனின் நின்று’ என்றார். முன்னரும் அனுமனைத் ‘தனி அருளும் தாழ்சடைக் கடவுள்’ (3753) எனக் கூறியது காண்க.

வாலியின் பெருமை :–

வாலி இதுவரை போரில் வென்று வெற்றிமாலைக்கு உரியவன் ஆதலின் ‘விரை செய் தார் வாலி’ என்றான். சுக்கிரீவன் முதலானாரோடு போர்செய்யத் தும்பை சூடி வருதலின் ‘விரை செய் தார் வாலி’ எனவும் கொள்ளலாம்.  தன்னோடு போர்செய்வாரின் வலிமையில் பாதியைத் தன் வலிமையோடு பெற்றுவிடுவான் ஆதலின் ‘அளவிலா வலியினான்’ எனப்பட்டான். வாலி பிறந்தபோது, இந்திரன் வந்து பொன்மாலையை அணிவித்து, யார் எதிர்த்தாலும் எதிர்த்தார்.  வலிமையில் பாதி வாலிக்கு வருவதாக என வரம் அளித்தான் .

****

244.Rama + Sugreeva = New moon Day! அமாவாசை சூரிய சந்திரன்

தவாவலி அரக்கர் என்னும்

தகா இருள் பகையைத் தள்ளி,

குவால் அறம் நிறுத்தற்கு ஏற்ற

காலத்தின் கூட்டம் ஒத்தார்;

அவா முதல் அறுத்த சிந்தை

அனகனும், அரியின் வேந்தும்,

உவா உற வந்து கூடும்,

உடுபதி, இரவி, ஒத்தார்.

ஆசையை வேரோடு களைந்த மனத்தையுடைய இராமனும் குரங்கினத்து அரசனாகிய சுக்கிரீவனும் (ஒன்று கூடியவராய்), அழியாத வலிமையை உடைய அரக்கர் என்கின்ற தகுதியில்லாத இருளாகிய பகைவர்களை ஒழித்து தர்மத்தை நிலைபெறச் செய்வதற்கு வந்த காலத்தின்  சேர்க்கையை ஒத்திருந்தார்கள்;  அவர்கள்  அமாவாசை நேர ஒன்றாக வந்து சேர்கின்ற சந்திரனையும் சூரியனையும் ஒத்து விளங்கினர்.

தவாவலி அரக்கர் என்னும்

தகா இருள் பகையைத் தள்ளி,

குவால் அறம் நிறுத்தற்கு என்ற வரிகளில்

“பரித்ராணாய ஸாதூனாம் விநாசாய ச துஷ்க்ருதாம் |

தர்ம-ஸம்ஸ்தாபனார்த்தாய ஸம்பவாமி யுகே யுகே || என்ற பகவத் கீதை கருத்தும் எதிரொலிப்பதை காண்க!

இங்கு இராமனுக்கு உவமை.  ‘கரு நாயிறு போல்பவர்’ (1163) என்றனள் சீதை. ‘இருளுடைவைகலெம் இரவி தோன்றினாய்’ (2646) எனத் தண்டகவனத்து முனிவர் இராமனைச் சூரியனாகக் கூறினர். உடுபதி – சந்திரன். குரங்குகளை நட்சத்திரங்களாகவும், சுக்கிரீவனை நட்சத்திரக் கூட்டத் தலைவன் சந்திரனாகவும் கொள்க.  தன் கலைகளை இழந்த சந்திரன் சூரியனை அடைந்து அவனால் கலைகளாகிய ஒளி வளரப்பெறுவது போல, சுக்கிரீவனும் இராமபிரானை அடைந்ததால் அரசியல் செல்வம் முதலிய நலன்கள் பெறுவது உறுதியாதலின் ‘உவா வுற வந்து கூடும் உடுபதி இரவி ஒத்தார்’ என்றார்.

வெண்ணிறத்தாலும் சந்திரனுக்குச் சுக்கிரீவன் ஒப்பாவான்.  ‘அரியின் வேந்தும் அனகனும் உடுபதி இரவி ஒத்தார்’ என மாற்றிப் பொருள் காண்க.

இராம சுக்கிரீவர் நட்பைக் காலத்தின் சேர்க்கையாகத் தத்துவப்படுத்தியும், சூரிய சந்திர சேர்க்கையாகக் காட்சிப் பொருளாக்கியும் கம்பர் காட்டியுள்ள நயம் சிறப்புடையது.  இஃது உவமை அணி பொருந்தியபாடல். முதல் இரண்டு அடிகளில், அரக்கரை இருளாக உருவகித்ததற்கு ஏற்ப, அறத்தை வெளிச்சமாக உருவகம் செய்கிறார்.

*************

245.சுக்ரீவன் சரணாகதி

3810.  ‘முரணுடைத் தடக் கை ஓச்சி,

முன்னவன், பின்வந்தேனை,

இருள்நிலைப் புறத்தின்காறும், உலகு

எங்கும், தொடர இக் குன்று

அரண் உடைத்து ஆகி உய்ந்தேன்;

ஆர் உயிர் துறக்கலாற்றேன்;

சரண் உனைப் புகுந்தேன்; என்னைத்

தாங்குதல் தருமம்’ என்றான்.

எனக்கு அண்ணனாகிய வாலி,  பின்

பிறந்த தம்பியாகிய என்னை (அடிக்க வலிமையுள்ள

பெரிய கையை ஓங்கிக்

இருட்டுக்கு இருப்பிடமாகிய இவ்வுலகத்திற்கு அப்புறம்

எல்லா உலகங்களிலும் பின்தொடர்ந்து துரத்த

இம்மலையையே

பாதுகாவலாகக்கொண்டு உயிர் பிழைத்தேன்;

அரிய உயிரை விடுவதற்கும் முடியாதவனாகிய நான்

சரண் உனைப் புகுந்தேன் – உன்னை அடைக்கலமாக அடைந்தேன்; என்னைத் தாங்குதல் – என்னைக் காப்பாற்றுதல்; தருமம் என்றான்- நினக்குரிய தருமமாகும் என்றான்.

தம்பி என்ற உறவும் பாராது, வலிமை குறைந்தவன் என்ற போர் முறையையும் நோக்காது, அஞ்சி ஓடியவனைத் துரத்தி ஓடுதல்

போர்முறைக்குப் பழியாகும் என்பதையும் உணராது வாலி, சுக்கிரீவனை வருந்தினான் என அவ்வாலியின் முறையற்ற செயலைச் சுக்கிரீவன் உணர்த்தினான்.

மதங்க முனிவர் சாபத்தால் ருசியமுக மலையில் வாலி வந்தால்

அவன் தலை வெடித்து இறப்பான் ஆதலால் ‘இக்குன்று அரண் உடைத்து ஆகி உய்ந்தேன்’ என்றான்.

********************

246.IMPORTANT CLAUSES IN THE FRIENDSHIP TREATY

246   ‘மற்று,இனி உரைப்பது என்னே?

வானிடை, மண்ணில், நின்னைச்

செற்றவர் என்னைச் செற்றார்;

தீயரே எனினும், உன்னோடு

உற்றவர் எனக்கும் உற்றார்; உன்

கிளை எனது; என் காதல்

சுற்றம், உன்சுற்றம்; நீ என்

இன் உயிர்த் துணைவன்’ என்றான்.

மேலும் நான் இனிச் சொல் லக்கூடியது யாது உளது?  விண்ணுலகிலும், மண்ணுலகிலும் நின்னை என்னை வருத்தியவராவர்;  தீயவராகவே இருந்தாலும் உன்னோடு நட்புக்

கொண்டவர்கள் எனக்கும் நண்பராவர்; உன் உறவினர்; என் உறவினராவர்; என் அன்புள்ள சுற்றத்தினர்; உன் சுற்றத்தினராவர்; நீ என் இன் உயிர்த்துணைவன் – நீ எனது இனிய உயிர் நண்பன்’ என்றான் இராமன்.

‘தீயரே எனினும் உன்னோடு உற்றவர் எனக்கும்

உற்றார்’ என்று மேலும் தன் நட்பின் வலிமையை உரைத்தான்.

.  ”என் உயிர் அனையாய் நீ; இளவல் உன் இளையான்’ என்று

இராமன் குகனிடம் கூறியதை (1994) ஒப்பு நோக்கலாம்.

**********

248 குரங்குப் படையின் கொண்டாட்டம்

3813.  ஆர்த்ததுகுரக்குச் சேனை;

அஞ்சனை சிறுவன் மேனி,

போர்த்தன, பொடித்து உரோமப்

புளகங்கள்; பூவின் மாரி

தூர்த்தனர், விண்ணோர், மேகம்

சொரிந்தென, அனகன் சொன்ன

வார்த்தை, எக் குலத்துளோர்க்கும், மறையினும்

மெய் என்று உன்னா.

இராமன் சொன்ன சொல், எல்லாக் குலத்தில் தோன்றியவர்க்கும்

வேதவாக்கைக் காட்டிலும் உண்மையானதாகும் என்று எண்ணி குரங்குக் கூட்டம் ஆரவாரம் செய்தது; அஞ்சனையின்

புதல்வனான அனுமன் மேனியை  அரும்பி மறைத்து விட்டன;

(தேவர்கள்  மலர் மழையால் பூமியை நிரப்பினர்; மேகங்கள் மழையைப் பொழிந்தன. இந்த நட்பால் நல்ல பயன் என்பதற்கு நன்னிமித்தமாக மேகம் மழை பொழிந்தது).

****

249.நீயும் மனைவியைப் பிரிந்துள்ளாயோ?’ என இராமன் சுக்கிரீவனை வினாவுதல்

3820.  விருந்தும் ஆகி, அம்

மெய்ம்மை அன்பினோடு

இருந்து, நோக்கி, நொந்து,

இறைவன், சிந்தியா,

‘பொருந்து நன் மனைக்கு

உரிய பூவையைப்

பிரிந்துளாய்கொலோ நீயும்

பின்?’ என்றான்.

சுக்ரீவன் அரண்மனையில் ராம இலக்குவர்க்குச் சுக்ரீவன் விருந்து அளித்தான்; இராமன்  அவர்கள் விருந்து கொடுத்த  போது (சுக்கிரீவன் மனைவியைக் காணாமையால்) மனம் வருந்தி, ஆலோசித்து,

(சுக்கிரீவனைப் பார்த்து) நல்ல இல்லற வாழ்க்கைக்கு   உரிய பூவையை  / மனைவியை  நீயும் பிரிந்துள்ளாயோ என்று

வினவினான்.

விருந்தினனாகிய தன்னைச் சுக்கிரீவன் மனைவி இல்லாமல்

உபசரிப்பதைக் கண்டு ‘நன்மனைக்குரிய பூவையைப் பிரிந்துளாய் கொல்’ என இராமன் வினவினான்.  மனையாள் இல்லாத இடத்து விருந்தோம்புதல் சிறக்காது என்பர்.  மகளிரும் விருந்தோம்புதலைத் தலையாய கடனாகக் கொண்டனர் என்பதை   ”விருந்தெதிர் கோடலும் இழந்த என்னை” (சிலம்பு – 2 – 16 – 73) என்ற கண்ணகியின் வருத்தமும் விருந்தோம்பலில் மகளிர் பங்கை உணர்த்தும்.

**************

250.சுக்ரீவன் பதில் சொல்வதற்குப் பதிலாக அனுமனை  நீண்ட பதிலை அளித்தான் ; அதில் கண்ட முக்கியச்  செய்திகள்

3825. ‘கிட்டுவார்பொரக் கிடைக்கின், அன்னவர்

பட்ட நல் வலம் பாகம் எய்துவான்;

எட்டு மாதிரத்து இறுதி, நாளும் உற்று,

அட்ட மூர்த்தி தாள் பணியும் ஆற்றலான்;

சுக்ரீவனின் அண்ணனான வாலி , யாராவது போருக்கு வந்தால் அவர்களிடம் உள்ள நல்ல வலிமையில் பாதியைத் தான் அடைவான்;

எட்டுத் திக்கு எல்லையிலும் நாள்தோறும் சென்றுஅட்டமூர்த்தியாய் விளங்கும் சிவபிரானின் திருவடிகளை வணங்குகிற; ஆற்றலான் –

ஆற்றலையுடைவன்.

அட்டமூர்த்திகள் – பஞ்ச பூதங்கள், சூரியன், சந்திரன்,

இயமானன் என்பன.  இவ்வெட்டையும் திருமேனியாய்க் கொண்டவனாதலின்; சிவபிரான் ‘அட்ட மூர்த்தி’ எனப்பட்டான்.  நாளும் எட்டுத் திசைகளுக்குச் சென்று சிவன்தான் பணிந்து வரும் ஆற்றலை உடையவனாதலின் ‘ஆற்றலான்’ என்றார்.  வாலிக்குள்ள வரபலமும், தெய்வபக்தியும் இப்பாடலால் உணர்த்தப்படுகின்றன.                                           40

3826.  ‘கால்செலாது அவன் முன்னர்;

கந்த வேள்

வேல் செலாது அவன்

மார்பில்; வென்றியான்

வால் செலாத வாய்

அலது, இராவணன்

கோல் செலாது; அவன்

குடை செலாது அரோ.

அந்த வாலியின் வேகத்திற்கு முன்னதாக

காற்றுச் செல்லாது; அவ்வாலியின்

முருகப்பிரானின் வேலும் நுழையாது;

வெற்றியை உடையவனான அவ்வாலியின்

(வால் சென்ற இடத்தில்)  இராவணனது ஆட்சி செல்லாது,

அவ்விராவணனது வெற்றிக் குடையும் செல்லாது.

சுக்ரீவன் மனைவியை வாலி கவர்ந்தான் ; அவள் பெயர் ருமா .

3852.  ‘உருமை என்று இவற்கு

உரிய தாரம் ஆம்

அரு மருந்தையும்,

அவன் விரும்பினான்;

இருமையும் துறந்து,

இவன் இருந்தனன்;

கருமம் இங்கு இது; எம்

கடவுள்!’ என்றனன்.

எம் தெய்வமே! உருமை என்று பெயர்பெற்று இச்சுக்கிரீவனுக்கு உரிய மனைவியாய் இருந்த கிடைத்தற்கரிய தேவாமிர்தம்

போன்றவளையும்  அவ்வாலி விரும்பிக் கவர்ந்து

கொண்டான்; சுக்கிரீவன் அரசச் செல்வத்தையும் மனைவியையும் இழந்து, இம்மலையில் இருந்தான்;  இதுவே நடந்த

செய்தியாகும் என்று அனுமன் உரைத்தான்.

உருமை – சுக்கிரீவன் மனைவி.  வாலி சுக்கிரீவர்களுக்கு மாமனும், தேவகுருவாகிய பிரகஸ்பதியின் மகனுமான தாரன் என்னும் வானர வீரனின் மகள். ருமா என்னும் ஸம்ஸ்க்ருதப் பெயர் தமிழில் உருமை ஆனது.

-சுபம்—

TAGS- கம்பராமாயணம், 250  கேள்விகள்,  அனுமனின் விஸ்வரூபம், ராமன் வியப்பு, சுக்ரீவன், நட்புறவு ஒப்பந்தம், வாலி, மனைவியைக் கவர்ந்தான், ருமா, உருமை

Written by London Swaminathan

Post No. 16,360

Date uploaded in London – 31 October 2026

Contact – swami_48@yahoo.com

Pictures are taken from various sources for spreading knowledge.

This is a non- commercial blog. Thanks for your great pictures.

tamilandvedas.com, swamiindology.blogspot.com

***

Points to ponder

Compare Kural 534 with Bhagavad Gita 2-3

क्लैब्यं मा स्म गमः पार्थ नैतत्त्वय्युपपद्यते ।

क्षुद्रं हृदयदौर्बल्यं त्यक्त्वोत्तिष्ठ परन्तप ॥ 2-3

“O son of Pṛthā, do not yield to this degrading cowardice/ impotence. It does not become you. Give up such petty weakness of heart and arise, O chastiser of the enemy.BG 2–3

**

Compare Kural 540 with Bhagavad Gita 6-5

उद्धरेदात्मनात्मानं नात्मानमवसादयेत् ।

आत्मैव ह्यात्मनो बन्धुरात्मैव रिपुरात्मन: ॥6-5

“One must elevate oneself by one’s own self, not degrade oneself. The self alone is the friend of the self, and the self alone is the enemy of the self.6-5

**

Note SEVEN BIRTHS in Kural 538. Valluvar repeatedly declare that he is a Hindutva person!

**

Note Kural 533 says Nuulor= Authors of Scriptures; this shows that Valluvar studied Smritis (Hindu Law Books) and repeat it.

**

Go to Project Madurai website for all Tamil books; it is free and trouble free. No advertisements; no cookies!

****

Following Translations are used:

1.A Aranganatha Mudaliyar – ANM+2 ( B.L. Aranganatha iyer and R. Srinivasa Desikan), Year 1933

2.S M Diaz, I G of Police- SMD, Year 2000

3.Rev.Dr.GU Pope – GUP, Year 1886

4.Suddhananda Bharathiyar- SB

5.EVS Publishers, Singapore- EVS, Year 1986

6.H A Popley – HAP (not full book; only selected couplets) Year 1931

7.Tamil Original

****

Part 72; Chapter 54 in Tirukkural Book: பொச்சாவாமை

CHAPTER 54. Against Forgetfulness; Vigilance; ON AVOIDING ARROGANT THOUGHTLESSNESS; Unforgetfulness; பொச்சாவாமை

531.Luxurious indolence, born of excessive self-complacency and forgetfulness, is worse than blind wrath –A Aranganatha Mudaliyar – ANM+2 ( B.L. Aranganatha iyer and R. Srinivasa Desikan), Year 1933

***

531.Worse than excessive rage is the arrogant unguardedness,

Arising from unbounded and inebriating pleasure- S M Diaz, I G of Police – SMD, Year 2000

***

531
‘Tis greater ill, it rapture of o’erweening gladness to the soul
Bring self-forgetfulness than if transcendent wrath control.
More evil than excessive anger, is forgetfulness which springs from the intoxication of great joy.- Rev.Dr.GU Pope – GUP, Year 1886

***

531.Worse than wrath in excess is
Forgetfulness in joy-excess.      Suddhananda Bharathiyar – SB

***
531.Worse than excessive wrath is neglect that arises from excessive self-complacency –EVS Publishers, Singapore- EVS, Year 1986

***

531. இறந்த வெகுளியின் தீதே சிறந்த
உவகை மகிழ்ச்சியிற் சோர்வு.

XXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXX

532.Poverty freezes the genial current of the soul. Forgetfulness blights its glory– ANM+2

***

532.A false sense of security kills glory

Even as indigence crushes understanding– SMD

***

532
Perpetual, poverty is death to wisdom of the wise;
When man forgets himself his glory dies!
Forgetfulness will destroy fame, even as constant poverty destroys knowledge. – GUP

***

532.Negligence kills renown just as
Ceaseless want wisdom destroys– SB
***

532.negligence of duty kills renown just as constant poverty destroys one’s wisdom- EVS, Year 1986

***

532. பொச்சாப்புக் கொல்லும் புகழை அறிவினை
நிச்ச நிரப்புக்கொன் றாங்கு.

XXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXX

533.All the scriptures and the wisdom of the world have declared that the thoughtless know no fame– ANM+2

***

533.The people, who are not watchful, will earn no renown,

Which is the considered view of all schools of thought– SMD

***

533
‘To self-oblivious men no praise’; this rule
Decisive wisdom sums of every school.
Thoughtlessness will never acquire fame; and this tenet is upheld by all treatises in the world. – GUP
***

533.Forgetful nature fails of fame
All schools of thinkers say the same.      – SB

***

533.Men of forgetful nature cannot mount to glory. All schools of thought assure this- EVS, Year 1986

***

533. பொச்சாப்பார்க்கு இல்லை புகழ்மை அதுவுலகத்து
எப்பால்நூ லோர்க்கும் துணிவு.

XXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXX

534.Cowards quake with fear even in well-garrisoned fortresses. The heedless know no joy of wealth even in the abundance of their riches– ANM+2

***

534.Fortresses serve no purpose to those who are not brave so too nothing avails those who are not vigilant– SMD

***
534
‘To cowards is no fort’s defence’; e’en so
The self-oblivious men no blessing know.
Just as the coward has no defence (by whatever fortifications ha may be surrounded), so the thoughtless has no good (whatever advantages he may possess). – GUP
***

534.The fearful find no fortress here
The forgetful find good never– SB

***
534.Fortifications are of little use to cowards; resources are of little use to the forgetful- EVS, Year 1986

***

534. அச்ச முடையார்க்கு அரணில்லை ஆங்கில்லை
பொச்சாப் புடையார்க்கு நன்கு.
XXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXX

535.Remorse enters the heart which, in its forgetful ease, guards not against impending evils– ANM+2

***

535.A person who does not foresee and guard against untoward developments in future,

Will deplore his negligence, when surprised by disaster – SMD

***

535
To him who nought foresees, recks not of anything,
The after woe shall sure repentance bring.
The thoughtless man, who provides not against the calamities that may happen, will afterwards repent for his fault. – GUP
***

535.Failing foresight the guardless man
Shall rue his folly later on– SB

***

535.He who is not forearmed against coming danger, shall repent his fault in the end – EVS, Year 1986

***

535. முன்னுறக் காவாது இழுக்கியான் தன்பிழை
பின்னூறு இரங்கி விடும்.

XXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXX

536.There is nothing like ceaseless and searching vigilance to the king– ANM+2

***

536.If the king maintains constant watchfulness and thoughtfulness at all times,

About all persons around him, he needs nothing better– SMD

***

536
Towards all unswerving, ever watchfulness of soul retain,
Where this is found there is no greater gain.
There is nothing comparable with the possession of unfailing thoughtfulness at all times; and towards all persons. – GUP
***

536.Forget none; watch with wakeful care
Miss none; the gain is sans compare.        – SB

***

536.Watch wakefully always forgetting none; no gain can be compared to this vigilance- EVS, Year 1986

***

536. இழுக்காமை யார்மாட்டும் என்றும் வழுக்காமை
வாயின் அதுவொப்பது இல்.

XXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXX

537.Nothing is impossible to the monarch who is all eyes and ears about the work– ANM+2

***

537.With constant watchfulness and full consideration given to the task on hand,

There is nothing difficult or impossible– SMD

***

537
Though things are arduous deemed, there’s nought may not be won,
When work with mind’s unslumbering energy and thought is done.
There is nothing too difficult to be accomplished, if a man set about it carefully, with unflinching endeavour. – GUP
***

537.With cautious care pursue a thing
Impossible there is nothing– SB

***

537.Pursue a project with cautious care and there is nothing then impossible to achieve- EVS, Year 1986

***

537. அரியஎன்று ஆகாத இல்லைபொச் சாவாக்
கருவியால் போற்றிச் செயின்.

XXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXX

538.Criminal neglect of what is praiseworthy, brings in its train countless ills through all our sevenfold births– ANM+2

***

538.The prince should devote himself wholeheartedly to words, commended by the wise,

By neglecting these, he will suffer in all seven births– SMD

***

538
Let things that merit praise thy watchful soul employ;
Who these despise attain through sevenfold births no joy.
Let (a man) observe and do these things which have been praised (by the wise); if he neglects and fails to perform them, for him there will be no (happiness) throughout the seven births. – GUP
***

538.Do what the wise commend as worth
If not, for seven births no mirth– SB

***

538.Devote yourself to what wise commend worthy, else you will not find joy for many years – EVS, Year 1986

***

538. புகழ்ந்தவை போற்றிச் செயல்வேண்டும் செய்யாது
இகழ்ந்தார்க்கு எழுமையும் இல்.

XXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXX

539.In your self-intoxication of joy, remember those monarchs, who, in their thoughtless mirth, have ruined themselves– ANM+2

***

539.When you revel in kingly pleasure and so, are inclined to be arrogant and negligent,

Think of the man, who have gone the same way before to ruin– SMD

***

539
Think on the men whom scornful mind hath brought to nought,
When exultation overwhelms thy wildered thought.
Let (a king) think of those who have been ruined by neglect, when his mind is elated with joy. – GUP
***

539.When joy deludes, their fate recall
Whom negligence has made to fall.      – SB

***

539.Whenever you are inclined to be proud and self-complacent, think of that came to grief though negligence- EVS, Year 1986

***

539. இகழ்ச்சியின் கெட்டாரை உள்ளுக தாந்தம்
மகிழ்ச்சியின் மைந்துறும் போழ்து.

XXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXX

540.All the yearnings of a king become fulfilled, if he keeps them constantly in his mind– ANM+2

***

540.It is easy for a king to achieve his objective,

Provided he keeps it constantly in mind– SMD

***

540
‘Tis easy what thou hast in mind to gain,
If what thou hast in mind thy mind retain.
It is easy for (one) to obtain whatever he may think of, if he can again think of it. – GUP

***

540.Easy it is a thing to get
When the mind on it is set.        – SB

***

540.Concentrate the mind upon what you want to achieve; it becomes easy then to attain- EVS, Year 1986

***

540.

It is easy achieve an aim,

If it be firmly kept in mind H A Popley – HAP (not full book; only selected couplets) Year 1931

***
540. உள்ளியது எய்தல் எளிதுமன் மற்றுந்தான்
உள்ளியது உள்ளப் பெறின்.

–subham—

Tags -Tiruukural Encyclopaedia, Chapter 54, vigilance, forgetfulness , பொச்சாவாமை, Bhagavad Gita Echo

WRITTEN BY S NAGARAJAN

Post No. 16,359

Date uploaded in London – 31 October 2026

Contact – swami_48@yahoo.com

Pictures are taken from various sources for spreading knowledge.

this is a non- commercial blog. Thanks for your great pictures.

tamilandvedas.com, swamiindology.blogspot.com

xxxx

லலிதா சஹஸ்ர நாமத்தில் பக்தி சம்பந்தமான நாமாக்கள்! – 1

ச. நாகராஜன்

லலிதா சஹஸ்ர நாமத்தை, வேத துல்யம் – வேதத்திற்கு சமமானது என்று மகான்கள் கூறி அருளியுள்ளனர்.

இது மந்திர சாஸ்திரம். தந்திர சாஸ்திரம். கர்மம், பக்தி, ஞானம் ஆகிய யோகங்களை விளக்கும் அற்புத நூல். இதில் ஏராளமான ரகசியங்கள் உள்ளன.

நூல் அமைப்பு, சப்தங்களின் அமைப்பு, பொருள் அமைப்பு உள்ளிட்ட ஏராளமான அமைப்புகளின் நுணுக்கங்கள் உள்ளன. லலிதா தேவியின் அருள் பெற்ற ஒருவரே இதன் மஹிமையைப் பற்றி ஒரு சிறிதளவு உணரக் கூடும்; உணர்ந்ததில் ஒரு சிறிதளவையே சொல்லக் கூடும்.

பாஸ்கர ராயர் இந்த வகை மகான்களில் ஒருவர். அவர் இதற்கு இயற்றி அருளியுள்ள பாஷ்யத்தின் வாயிலாகத் தான் நம்மால் நாமங்களின் அர்த்தத்தையும் மஹிமையையும் உணர முடிகிறது.

பக்தி சம்பந்தமாகவும் பக்தர்களுக்கு லலிதாம்பிகை அருள் புரிவது சம்பந்தமாகவும் உள்ள நாமங்களில் ஒரு சில நாமங்களை இங்கு பார்ப்போம். இந்த விளக்கம் பாஸ்கர ராயர் தரும் விளக்கமே.

நாமம் 119 பக்தி கம்யா

பக்தி மார்க்கத்தால் அடையக் கூடியவள். இன்னொரு அர்த்தம் பக்தியோடு உபாஸனை செய்வதால் பிரத்யக்ஷமாகிறவள்.

பரமாத்மாவை சாதாரணமாக நேரில் பார்ப்பது முடியாது என்று சொல்லப்பட்டிருந்தாலும் பக்தியின் தீவிரத்தால் பரமாத்வாவின் சொரூபத்தை பக்தர்கள் பார்க்க முடியும். இது கீதை உள்ளிட்ட பல நூல்களில் சொல்லப்பட்டிருக்கிறது.

பக்த்யாது அனன்யா சக்ய: அஹம் ஏவம் விதோ அர்ஜுன |

ஞாதும் த் ரஷ்டும் தத்வேன ப்ரவேஷ்டும் ச பரந்தப ||

கீதையில் 11வது அத்தியாயமான விஸ்வரூப தர்சன யோகத்தில் 54வது ஸ்லோகம் இது.

இதன் பொருள்:

“எதிரிகளை அடக்கும் பரந்தபனே, அர்ஜுனா! வேறு எதிலும் சிதறாத (அனன்ய) தூய பக்தியினால் மட்டுமே, என்னை இந்த விஸ்வரூபத்தில் உண்மையாக அறியவும், நேரடியாகக் காணவும், இறுதியாக என்னோடு கலந்திடவும் முடியும்.

இதுவே ச்ருதியிலும் கூறப்பட்டுள்ளது.

பக்தி என்பது அம்பாளை அடையக் கூடிய ஒரு வழியாகும். அந்த வழியில் போனால் அடையக் கூடிய – கம்யமான- இடமாகிற அம்பாளை பக்தி கம்யா என்று சொல்லப்பட்டிருக்கிறது.

இன்னொரு விதமாகவும் இதைப் பார்க்கலாம்.

பக்தி என்பதற்கு லக்ஷணம் என்று ஒரு அர்த்தம் உண்டு. இந்த விதத்தில் பார்த்தால் பக்தி கம்யா என்றால் உள்ளபடியாகத் தெரியாமல் இருந்தாலும் கூட லக்ஷணங்களினால் அறியக் கூடியவள் என்று பொருள் கொள்ளலாம்.

பிரம்மத்தைச் சொல்லும் போது ஸத்யம், ஞானம் உள்ளிட்ட சொற்கள் பிரம்மத்தின் லக்ஷணத்தைச் சொல்கின்றனவே தவிர, உண்மையான ரூபத்தை – உருவத்தைச்- சொல்லவில்லை. ஆகவே தான் லலிதா

த்ரிசதியில் கூட லக்ஷணா கம்யா – லக்ஷணத்தால் அறியக் கூடியவன் – அடையக் கூடியவள் – என்று சொல்லப்பட்டிருக்கிறது.

ஆகவே கம்யா என்ற சொல்லின் மூலமாக லலிதாம்பிகை பிரத்யக்ஷமாகிறவள், அடையப்படுகிறவள், அறியப்படுகிறவள் என்ற மூன்று வித அர்த்தங்களைப் பெறுகிறோம்.

இது பக்தியினால் சாத்தியமாகிறது.

அடுத்து இந்த ஸ்தோத்ரத்தில் உள்ள இன்னும் சில பக்தி சம்பந்தமான நாமங்களைப் பார்ப்போம்.                         **                    தொடரும்

london swaminathan picture taken from 100 year old book.

Written by London Swaminathan

Post No. 16,358

Date uploaded in London – 30 October 2026

Contact – swami_48@yahoo.com

Pictures are taken from various sources for spreading knowledge.

This is a non- commercial blog. Thanks for your great pictures.

tamilandvedas.com, swamiindology.blogspot.com

xxxx

கம்ப ராமாயணத்தை முழுக்க படிக்க வேண்டாம்; சுவையான பகுதிகளை மட்டும் படியுங்க!! கம்பன் ஒவ்வொரு விஷயத்துக்கும் 10 அல்லது 15 பாடல்களைச் சொல்வதால் 10,000 பாடல்கள் கிடைக்கின்றன; அவைகளைப் படிக்க முடியாதோருக்கு சுவையான பகுதிகளை மட்டும் கேள்வி – பதில் வடிவில் தருகிறேன்; எப்போதும் என் பிளாக்குகளில் இலவசமாகக் கிடைக்கும் ; தொடர்ந்து படியுங்கள்: இதற்கு முன்னர் வெளியிட்ட 230 கேள்விகளும், விடைகளும் எனது பிளாக்குகளில் எப்போதும் கிடைக்கும்.

231

ராம லட்சுமணர்கள் தொலைவில் வருவதைப் பார்த்து வாலியின் ஆட்கள் என்று எண்ணி ஒடி ஒளிந்தான் சுக்ரீவன் ! பயப்படாதீர்! நான் போய் பார்த்தது வருகிறேன் என்று அனுமன் சென்றான் ; இதுதான் கம்பராமாயணத்தில் அனுமன் வரும் முதல் காட்சி ; அனுமன் எந்த வடிவத்தில் சென்றான்?

232

இருவரையும் கண்டவுடன் அனுமனின் மனதில் எழுந்த எண்ணங்கள் என்ன? எந்தக் காரணமும் இல்லாமல் அனுமன் உள்ளத்தில் அன்பு பீறிட்டெழுந்ததை கம்பன் எப்படிச் சொல்கிறான் ?

233

ராம, லெட்சுமணர்களுக்கு அருகில் புலி, சிங்கம், பறவைகள் முதலியன செய்த அற்புதக் காட்சிகளைக் கண்டு அனுமன் வியந்தது எங்ஙனம் ?

234

அன்பிற்கும் உண்டோ அடைக்கும் தாள்? என்றான் வள்ளுவன் ; அன்பினுக்கு எல்லை இல்லை – என்று கம்பன் உதிர்த்த பொன்மொழியின் சிறப்பு என்ன?

235

ராம லெட்சுமணர்களை என்ன சொல்லி அனுமன் வரவேற்றான் ?

236

அனுமனைப் பார்த்த ராமன், யார்கொல் இச்சொல்லின் செல்வன்?- என்று வியப்படைந்ததன் காரணம் என்ன?

237

இவன் சாதாரண பிரம்மச்சாரி அல்ல; உலகிற்கே அச்சாணி என்று தம்பியிடம் ராமன் விளம்பியது என்ன ?

238

அனுமனிடம் “சுக்ரீவனைக் காண வந்தோம் ; அவனைக் காட்டுவீராக” என்று ராமன் சொன்னவுடன் அனுமன் சொன்ன பதில் என்ன ?

239

வாலி- சுக்ரீவன் பகைமைபற்றி அனுமன் அளித்த செய்தி என்ன?

240

நீங்கள் யார் என்று ஆஞ்சனேயன் (அனுமன்) கேட்டவுடன் ரத்தினச் சுருக்கமாக மூன்றே பாடல்களில் லெட்சுமணன் தங்கள் யார் என்பதை எப்படி அழகாகச் சொன்னான் ?

XXXXXXXXXXXXXXX

விடைகள்

231.பிரம்மச்சாரி வடிவத்தில் அனுமன்!

3754.  அஞ்சனைக்கு ஒரு சிறுவன்,

அஞ்சனக் கிரி அனைய

மஞ்சனைக் குறுகி, ஒரு

மாணவப் படிவமொடு,

‘வெஞ் சமத் தொழிலர், தவ மெய்யர்,

கைச் சிலையர்’ என,

நெஞ்சு அயிர்த்து, அயல் மறைய

நின்று, கற்பினின் நினைவும்:

அஞ்சனாதேவியின் ஒப்பற்ற மகனான அனுமன்,  ஒரு மாணாக்கன் (பிரம்மச்சாரி) வடிவம் தாங்கி, நீலமலையைப் போன்ற இராமனை நெருங்கி அருகில் மறைவாக நின்று, இவர்கள் கொடிய போர்த்தொழில் உடையர்;  தவவேடம் தாங்கிய உடம்பினர்; கையில் வில்லேந்தியுள்ளனர்’ என்று சந்தேகத்தோடு சிந்தித்தான்.

***

232.இருவரையும் கண்டவுடன் அனுமனின் மனதில் எழுந்த எண்ணங்கள்:-

‘தேவருக்கு ஒரு தலைவர் ஆம்

முதல் தேவர் எனின்,

மூவர்; மற்று, இவர் இருவர்;

மூரி வில் கரர்; இவரை

யாவர் ஒப்பவர், உலகில்? யாது,

இவர்க்கு அரிய பொருள்?

கேவலத்து இவர் நிலைமை தேர்வது

எக் கிழமை கொடு?

தேவர்களுக்கெல்லாம் ஒப்பற்ற தலைவர்களாகிய தேவர்களோ

என்றால் அவர்கள் மூவராவர்; இவர்கள் இருவராய் இருக்கின்றனர் (அவர்கள் சூலம், திகிரி, வேதம் ஏந்தியிருக்க) இவர்கள் வில்லைத் தாங்கினர்;  இவர்களை போன்றவர்கள்   உலகில் யாருளர்? இவர்களுக்குச் செய்தற்கு அரிய செயல்தான் யாது உளது? இவர்கள் நிலைமையை எந்தத் தகுதியைக் கொண்டு தெளிவது?

(மும்மூர்த்திகட்கும் இராமலக்குவர்க்கும் உள்ள வேற்றுமை கூறப்பட்டது. முத்தேவர் அல்லாதவராயினும் யாவர்க்கும் மேலானவர்களாகத் தோன்றியதால் ‘இவரை ஒப்பார் யார்? யாது இவர்க்கு அரிய பொருள்’ என வியக்கிறான்)

அனுமன் இவர்களே தருமம் என்று துணிதல்.

3759.  என்பன பலவும் எண்ணி,

இருவரை எய்த நோக்கி,

அன்பினன், உருகுகின்ற

உள்ளத்தன், ஆர்வத்தோரை

முன்பிரிந்து, அனையர்தம்மை முன்னினான்

என்ன நின்றான் –

தன் பெருங்குணத்தால் தன்னைத்

தான்அலது ஒப்பு இலாதான்.

தனது சிறந்த குணங்களால் தனக்குத்தானே வேறு ஒப்புமை இல்லாதவனாகிய அனுமன், மேற்கூறியவாறு பலவற்றையும் எண்ணினான். அவ்விருவரையும்  உற்றுப்பார்த்து அன்பால் உருகுகின்ற உள்ளம் கொண்டவனாய்,  முன்னர் ஒரு காலத்தில் விட்டுப்பிரிந்து அவர்களை மீண்டும் சந்தித்தது போல அன்புருக  நின்றான்.

*************

233 விலங்குகள் செய்த அற்புதங்கள்

3760.  ‘தன்கன்று கண்ட அன்ன

தன்மைய, தறுகண் பேழ் வாய்

மின் கன்றும் எயிற்றுக் கோள்மா,

வேங்கை, என்று இனையவேயும்,

பின்சென்று, காதல் கூரப்

பேழ்கணித்து இரங்குகின்ற;

என்கன்றுகின்றது, எண்ணிப்

பற்பல இவரை? அம்மா!

கொடிய கண்ணையும், பெரிய வாயினையும் பளபளக்கும்  பற்களையும் உடைய சிங்கம்,புலி போன்ற கொடிய விலங்குகளும் (இராமலக்குவரைக் கண்டு), தன் குட்டிகளை கண்டாற்போல

இவர்கள் பின்னால் சென்று அன்புகாட்டி உருகுகின்றன;  (இங்ஙனம் இருக்க) இவர்களைப் பகைவர்களாகப் பலவாறு எண்ணி வருந்துவது ஏன்? (கொடிய விலங்குகளும் தம் கொடுமை நீங்கி, இராமலக்குவர் இடத்தில் அன்புகாட்டி உருகுமாயின், இவர்களைப் பகைவர்களாக எண்ணி அஞ்சுவதற்குக் காரணம் இல்லை; இவ்வாறு அனுமன் எண்ணினான்)

3761.  ‘மயில் முதல் பறவை எல்லாம்,

மணி நிறத்து இவர்கள் மேனி

வெயில் உறற்கு இரங்கி, மீதா,

விரி சிறைப் பந்தர் வீசி,

எயில் வகுத்து எய்துகின்ற; இன

முகில் கணங்கள், எங்கும்

பயில்வுற, திவலை சிந்தி,

பயப்பயத் தழுவும், பாங்கர்.

மயில் முதலான பறவைகள் எல்லாம் இவர்கள் மேனியில் வெயில் படாமல் இருப்பதற்காக, விரிந்த சிறகுகளைப் பந்தலாகப் பரப்பி தொடர்ந்து வருகின்றன;மேகக் கூட்டங்கள் எல்லா இடங்களிலும் நீர்த்துளிகளைச் சிந்திக்கொண்டு இவர்கள் பக்கத்தில்  மெல்ல மெல்லத் தொடர்ந்து வருகின்றன – என்ற அதிசயக் காட்சிகளை அனுமன் கண்டான்.

************

234.அன்பினுக்கு எல்லை இல்லை

3763.  துன்பினைத் துடைத்து, மாயத் தொல்

வினை தன்னை நீக்கி,

தென் புலத்து அன்றி, மீளா

நெறி உய்க்கும் தேவ்ரோதாம்?

என்பு எனக்கு உருகுகின்றது; இவர்கின்றது

அளவு இல் காதல்;

அன்பினுக்கு அவதி இல்லை; அடைவு

என்கொல்? அறிதல் தேற்றேன்.

பிறவித் துன்பங்களைப் போக்கி, (அத்துன்பங்களுக்குக் காரணமான)

மயக்கத்தால் உண்டாகின்ற பழவினை தன்னைப் போக்கி, யமலோகத்தில் அல்லாமல்  (சென்றவர்கள்) மீண்டு வருதலில்லா முத்திநெறியில்செலுத்துகின்ற  கடவுளரோ இவர்கள்?  என் எலும்பும் உருகுகின்றது;  அளவு இல்லாத அன்பு மிகுகின்றது; அன்பினுக்கு அவதி இல்லை – (இவர்களிடம் எனக்குத் தோன்றும்) அன்பிற்கு எல்லை இல்லை; (அவ்வாறு ஆவதற்குக்) காரணம் யாதோ?; அறிய முடியவில்லையே!

இராமனால் சரபங்கனும் சபரியும் பிறப்புநீங்கி முக்தியடைந்தனர்.     இறைவனைக் காண்கையில் எலும்பு உருகும் என்பதை ‘இரும்பு மனத்தேனை ஈர்த்து ஈர்த்து என் என்புருக்கி‘ (திருவாசகம் 544) என்ற மணிவாசகர் வாக்கும் உணர்த்தும். அனுமன் உருகியதுபோல வீடணனும் ‘என்புறக் குளிரும் நெஞ்சுருகும் மேலவன், புன்புலப் பிறவியின் பகைஞன் போலுமால்” (6384) என்று கூறுவதைக் காணலாம்.

****************

235.அனுமன் எதிர் சென்று வரவேற்றலும்’நீ யார்’ என இராமன் வினாவுதலும்

3764.  இவ் வகை எண்ணி, ஆண்டு,

அவ் இருவரும் எய்தலோடும்,

செவ் வழி உள்ளத்தானும், தெரிவுற

எதிர் சென்று எய்தி,

‘கவ்வை இன்றாக, நுங்கள்

வரவு! ‘ என, கருணையோனும்,

‘எவ் வழி நீங்கியோய்? நீ யார்’

என, விளம்பலுற்றான்:

இவ்வாறு ஆலோசித்து  அனுமனும் அவ்விரண்டு பேரும் வந்தஅளவில்அவர்களுக்குத் தெரியுமாறு எதிரில்சென்று அடைந்து;  ”உங்கள் வருகை துன்பம் இல்லாதது ஆகுக” என வரவேற்றான்.

இராமனும் நீஎவ்விடத்திலிருந்து வருகின்றாய்? நீ யார்  என்று வினவ (அனுமன்) சொல்லத் தொடங்கினான். காற்றில் வேந்தற்கு –

வாயுதேவனுக்கு; அஞ்சனை வயிற்றில் – அஞ்சனாதேவியின் வயிற்றில்; வந்தேன் – பிறந்தேன்; நாமமும் – என் பெயரும்; அனுமன் என்பேன் –அனுமன் என்று அழைக்கப்பெறுவேன்– என்று சுருக்கமாகப் பேசினான் அனுமன்

********

236. சொல்லின் செல்வன்

3767.  மாற்றம்அஃது உரைத்தலோடும்,

வரிசிலைக் குரிசில் மைந்தன்

தேற்றம் உற்று, இவனின் ஊங்கு

செவ்வியோர் இன்மை தேறி

‘ஆற்றலும், நிறைவும், கல்வி

அமைதியும், அறிவும் என்னும்

வேற்றுமை இவனோடு இல்லையாம்’

என, விளம்பலுற்றான்.

அந்த மறுமொழியை அனுமன் சொன்ன அளவில் இராமன் தெளிவடைந்து  இவ்வனுமனைக் காட்டிலும் செம்மைக் குணம் உடையோர் பிறர் இன்மையைத் தெளிந்து, திறமையும்  நிறைந்த குணங்களும்,கல்வியால் வரும் அடக்கமும் அறிவும் இவனிடம் உள்ளது

3768.  ”’இல்லாத உலகத்து எங்கும், இங்கு

இவன் இசைகள் கூரக்

கல்லாத கலையும், வேதக் கடலுமே”

என்னும் காட்சி

சொல்லாலே தோன்றிற்று அன்றே?

யார்கொல் இச் சொல்லின்செல்வன்? –

வில் ஆர்தோள் இளைய

வீர! – விரிஞ்சனோ? விடைவலானோ?

இளைய வீரனே (லெட்சுமணா!)! இவன் கற்றுக்கொள்ளாத கலைகளும், வேதமாகிய கடலும் உலகத்தில் எங்கும் இல்லை; (இவன்பெற்றிருக்கும்) அறிவு,  இவன் பேசிய சொல்லாலேயே; வெளிப்பட்டதன்றோ?  இத்தகைய சொல்லின் செல்வனாக விளங்கும் இவன்  நான்முகனோ?  விடை ஏறி வலம் வரும் சிவனோ?  யாராக இருத்தல் கூடும்.

இவன் கல்லாத கலையும் வேதக்கடலும் உலகத்து இல்லாதனவே என்றதால் அனுமன் எல்லாக் கலைகளையும் எல்லா வேதங்களையும் நன்கு கற்றவன் என்பது புலனாம்.  பிரமனின் அம் சமாகவோ,உருத்திரனின் அம்சமாகவோ இருந்தாலன்றி இத்தகைய சொல்லின் செல்வம் பெற இயலாது. எனவே இச்செல்வம் பெற்ற அனுமன், அவ்விருவருள் யார்  என்று  வியந்து இராமன் பாராட்டினான்

*****************

237. இவன் சாதாரண பிரம்மச்சாரி இல்லை!

3769.  ‘மாணிஆம் படிவம் அன்று, மற்று

இவன் வடிவம்; மைந்த!

ஆணி இவ் உலகுக்கு எல்லாம்

என்னலாம் ஆற்றற்கு ஏற்ற

சேண் உயர் பெருமைதன்னைச்

சிக்கு அறத் தெளிந்தேன்; பின்னர்க்

காணுதி மெய்ம்மை’ என்று,

தம்பிக்குக் கழறி, கண்ணன்,

இலக்குவ! இவனது  வடிவம்இப்போது காணப்பெறும் சாதாரண பிரமச்சாரி வடிவம் அன்று; இவ்வுலகுக்கு எல்லாம் அச்சாணி என்று சொல்லக்கூடிய   மிகவும் மேம்பட்ட திறமை உடையவன் என்று  ஐயமின்றித் தெரிந்து கொண்டேன்; அஃது உண்மையாதலை நீயும் பின்பு காண்பாய் என்று இராமபிரான் கூறினான் .

****************

238. அனுமன் விடை

3771.  ‘மாதிரப் பொருப்போடு ஓங்கு வரம்பு

இலா உலகில், மற்றுப்

பூதரப் புயத்து வீரர் நும்

ஒக்கும் புனிதர் யாரே?

ஆதரித்து அவனைக் காண்டற்கு அணுகினிர்

என்னின், அன்னான்,

தீது அவித்து அமையச் செய்த, செய்

தவச் செல்வம் நன்றே!

திசைகளின் எல்லைகளில் உள்ள சக்கரவாளகிரி என்னும் மலையோடுஎல்லையில்லாமல் விரிந்து கிடக்கும் உலகத்தில்பூமியைத் தாங்கும் மலைபோன்ற (உலகத்தைத் தாங்கும்) தோள்களையுடைய வீரர்களாகிய உங்களுக்குத் சமமானவர் எவருமிலர். அச்சுக்கிரீவனிடத்து அன்பு காட்டி அவனைக் காண்பதற்க நீங்கள் இங்கு வந்தீர்கள் என்றால் சுக்கிரீவன் செய்த தவம் பெரிதே !

(பெருந்தவம் செய்திருந்தாலன்றி இராமபிரானைக் காணும் பேறு பெறாமையின் ‘தீது அவித்து அமையச் செய்த செய்தவச் செல்வம் நன்றே’என்றான்.)

*****************

239.வாலி- சுக்ரீவன் பகைமைப்பற்றி அனுமன் அளித்த செய்தி

3772.  ‘இரவிதன் புதல்வன் தன்னை,

இந்திரன் புதல்வன் என்னும்

பரிவுஇலன் சீற, போந்து,

பருவரற்கு ஒருவன் ஆகி,

அருவிஅம் குன்றில், என்னொடு

இருந்தனன்; அவன்பால் செல்வம்

வருவது ஓர் அமைவின் வந்தீர்;

வரையினும் வளர்ந்த தோளீர்!

மலையினும் பெரிதாக வளர்ந்த தோள்களை உடையவர்களே!  சூரியன் மகனாகிய சுக்கிரீவனை இந்திரன் மகன் என்று கூறப்படும் இரக்கமற்றவனாகிய வாலி என்பவன் சினந்து துரத்தியதால் அஞ்சி வந்து  தனியே அருவிகள் பாய்கின்ற ருசியமுகம் என்னும் இம் மலையில் என்னோடு தங்கியிருக்கிறான்; அவனிடத்து செல்வம் வருதற்குரிய நல்ல காலம் (நீங்கள் இங்கு) வந்தீர்கள்.

(இராமலக்குவர் வந்ததால் இனிச் சுக்கிரீவன் இழந்த செல்வத்தைப் பெறுவன் என்பதாம்).

****

240.லெட்சுமணன் தங்கள் யார் என்று சொல்லும் மூன்று பாடல்கள்  இதோ :

3776.  ‘சூரியன்மரபில் தோன்றி,

சுடர் நெடு நேமி ஆண்ட

ஆரியன்; அமரர்க்காக

அசுரரை ஆவி உண்ட

வீரியன்; வேள்வி செய்து

விண் உலகோடும் ஆண்ட

காரியன்; கருணை அன்ன

கண்ணன் அக் கவிகை மன்னன்;

அந்த வெண்கொற்றக் குடையை உடைய அரசன் (தயரதன்) சூரிய குலத்தில் தோன்றி, பெரிய ஆணைச் சக்கரத்தை உடையவனாய் உலக முழுவதும் ஆட்சி செலுத்திய உயர்ந்தோன்; தேவர்கள் பொருட்டு சம்பரன் முதலிய அசுரர்களை வென்று உயிரைப் பறித்த வீரம் உடையவன்;பல வேள்விகளைச் செய்து மண்ணுலகத்தோடு விண்ணுலகத்தையும் ஆட்சி புரிந்த செயல்திறம் படைத்தவன்; அருளே வடிவு எடுத்தாற் போன்ற குணம் உடையவன்;

3777.  ‘புயல் தரு மதத் திண் கோட்டுப்

புகர் மலைக்கு இறையை ஊர்ந்து,

மயல் தரும் அவுணர் யாரும்

மடிதர, வரி வில் கொண்ட,

இயல் தரும் புலமைச் செங்கோல்

மனு முதல் யாரும் ஒவ்வாத்

தயரதன்; கனக மாடத் தட

மதில் அயோத்தி வேந்தன்;

மலைகள் போன்ற யானைகளுக்குத் தலைவனாகிய தயரதன், மதி மயக்கம் கொண்ட அசுரர்கள் எல்லாம் அழியும்படி வில்லைக் கொண்டு போர் செய்தான். அறிவினையும் செங்கோலையும் உடைய   மனு முதலான எந்த அரசர்களும் தயரதனுக்கு நிகர் ஆகமாட்டார்  பொன் மயமான மாளிகைகளையும்;, பெரிய மதிலையும் உடைய அயோத்தி நகரத்திற்கு வேந்தனாவான்.

3778.  ‘அன்னவன்சிறுவனால், இவ்

ஆண்தகை; அன்னை ஏவ,

தன்னுடைய உரிமைச் செல்வம்

தம்பிக்குத் தகவின் நல்கி,

நல் நெடுங் கானம் சேர்ந்தான்;

நாமமும் இராமன் என்பான்;

இந் நெடுஞ் சிலைவலானுக்கு ஏவல்

செய் அடியென் யானே.’

இந்த வீரர்களிற் சிறந்தவன் அந்தத் தயரத சக்கரவர்த்தியின் மகனாவான்;  தன் சிற்றின்னையின் கட்டளையால் மூத்த மகனாகிய தனக்கு உரிமையுடைய ஆட்சிச் செல்வத்தை தன் தம்பியாகிய பரதனுக்குப் பெருந்தன்மையோடு கொடுத்து விட்டு, நெடிய காட்டை அடைந்தான்; அவன் பெயர் இராமன்; அப்பேற்பட்ட வில்லாற்றல் பொருந்தியவனுக்கு குற்றேவல் செய்கின்ற அடியவன் யான்’

இம்மூன்று பாடல்களால் தன் தமையனைப் பற்றியும் தன்னைப் பற்றியும் உணர்த்தினான் இலக்குவன்.

–subham—

Tags- கம்பராமாயணம் , 240 கேள்விகள், கிஷ்கிந்தா காண்டம், அனுமன், சுக்ரீவன்