Pictures are taken from various sources for spreading knowledge.
this is a non- commercial blog. Thanks for your great pictures.
tamilandvedas.com, swamiindology.blogspot.com
xxxx
Verses 10,11,12
10.
நோற்றுச் சுவர்க்கம் புகுகின்ற அம்மனாய்!
மாற்றமும் தாராரோ வாசல் திறவாதார்?
நாற்றத் துழாய் முடி நாராயணன்
நம்மால் போற்றப் பறை தரும் புண்ணியனால்
பண்டொரு நாள் கூற்றத்தின் வாய்வீழ்ந்த கும்ப கரணனும்
தோற்றம் உனக்கே பெருந் துயில்தான் தந்தானோ?
ஆற்ற அனந்தல் உடையாய்! அருங்கலமே!
தேற்றமாய் வந்து திறவேலார் எம் பாவாய். (10)
First translation by Ms Kausalya Hart, Second by PR Ramachander and the third by Dr Chenni Padmanabhan M D
483. The girls come to wake up their friends. They say, “You want to find happiness doing your nombu but you don’t open the door and don’t answer us. The virtuous Nārāyaṇan, adorned with a thulasi garland, will give us the Paṛai. Does Kumbakarṇan who fell into the mouth of Yama in battle make you sleep so soundly? You are very lazy! You are a precious ornament! Wake up and open the door. Let us go and worship our Pāvai.”
Oh lady fine, who has entered the heaven, Due to penance done in last birth, Won’t you reply, please Won’t you open the door, please If we pray the God Narayana, Having with him the scented garland, Made of holy basil, He would give us gifts, many, He is the same who is holy in times ancient, Sent Kumbhakarna to his death, After beating him in the field of war. Did that ogre give you his sleep, Before he went off from here, Oh lass who is very lazy, Oh lass, who is like pretty jewels, Wake up from your sleep, well, And open the door. And worship the Goddess Pavai.
****
You lady would fast until enter Heaven;
If one wouldn’t open entry, should she not speak?
Adorned fragrant basil crown, Narayana virtuous
Bestows the desire on our prayer;
Of yore consigned Kumbakarna to death.
Has that demon lost in contest peak
Handed the grand sleep over unto thee?
Lazy to the core
Thou shalt precious décor
Trimmed and dressed, open the door
Listen and consider our damsel.
*******************
கற்றுக் கறவைக் கணங்கள் பலகறந்து செற்றார் திறலழியச் சென்று செருகச் செய்யும் குற்றமொன்றில்லாத கோவலர் தம் பொற்கொடியே புற்றரவு அல்குல் புனமயிலே போதராய் சுற்றத்துத் தோழிமார் எல்லாரும் வந்துநின் முற்றம் புகுந்து முகில்வண்ணன் பேர்பாட சிற்றாதே பேசாதே செல்வப்பெண்டாட்டி! நீ எற்றுக்கு உறங்கும் பொருளேலோர் எம்பாவாய்.
484. The girls come to wake up their friends. They say, “You are as beautiful as a golden vine, the daughter of the faultless cowherds, owners of many cows, who fight their enemies bravely and destroy their valor. You are as beautiful as a forest peacock, get up. Your friends in the neighborhood have come and stand in your front yard and praise the fame of the dark cloud-colored Kaṇṇan but you have not stirred from your bed. O dear girl, you have not said a word. Why are you sleeping like this? Let us go and worship our Pāvai.”
Oh daughter of the cattle baron, Who milks herds of cows, And wages war on enemies And makes his enemies loose their strength, Oh Golden tendril, Oh lass who has the mount of venus, Like the hood of the snake, Wake up and come, When your flock of friends, Have come to your courtyard, And sing of Krishna, Who has the colour of the cloud, Oh rich, rich lady, How can you neither move nor talk, And lie in deep trance, And not worship our Goddess pavai.
Thou, the daughter of cowherd, who
Sans a single guilt , milks many a milk-cow
Daunts arrogance, pre empt stuns at its precincts;
Thy girdle seems a serpent in a pit;
Wild jungle peacock start!
All neighbour mates have arrived now
Entered thy courtyard in grace
And sing the name of the cloud coloured yet
Creeper gold! Unperturbed and mute
Drowsest thou; what for, our pet?
Beloved bride, listen and consider, our damsel- 12
*******************
For Picture go to swamiindology.blogspot.com
wordpress is not uploading that picture.
கனைத்திளங் கற்றெருமை கன்றுக்கு இரங்கி
நினைத்து முலைவழியே நின்றுபால் சோர
நனைத்தில்லம் சேறாக்கும் நற்செல்வன் தங்காய்!
பனித்தலை வீழ நின் வாசல் கடைபற்றி
சினத்தினால் தென் இலங்கைக் கோமானைச் செற்ற
மனத்துக்கு இனியானைப் பாடவும் நீ வாய்திறவாய்
இனித்தான் எழுந்திராய் ஈதென்ன பேருறக்கம்!
அனைத்தில்லத் தாரும் அறிந்தேலோர் எம்பாவாய்-12
485. The girls come to wake up their friends. They say, “You come from a rich family. The buffaloes that just gave birth drip milk from their udders lovingly, thinking of their calves, and the front yard of the house is wet with their milk. We sing praising the names of the sweet god who angrily destroyed the king of southern Lanka but you haven’t opened your mouth. Wake up. Why do you sleep like this? Don’t you know all the people in your house are up? Let us go and worship our Pāvai.”
Hey, sister of the rich one, who owned, The mooing she buffalo with a calf, Which took pity on the calf, And gave out plenty, Of milk to it through its udder, And made his courtyard slushy with milk, We are assembled in thine yard, In the dripping fog, And sing about Him, Who killed in anger the king of Southern Lanka And who is very dear one, But open your mouth, you don’t. At least wake up now, Why this very deep slumber, For people of all houses around, Have already become alert And are ready to worship our Goddess Pavai…
Young buffalo yearns for calf, mumbles:
Milk dribbles from udder and home a mire wet;
Thou, sister of a fair and wealthy, with a snow hail
Over the head as we clench thy entrance
We pray Him the Delight of our mind,
He by His wrath had let
The monarch of Lanka South trounced.
Shalt arise now the very least
What a grand sleep you acquiesce
Residents all aware and muse,
Open thy mouth! listen and consider, our damsel.
To be continued………………
Tags- Tiruppavai in Pictures , Three English Translations- Part Four, Verses 10,11,12, Pictures by London swaminathan
Pictures are taken from various sources for spreading knowledge.
this is a non- commercial blog. Thanks for your great pictures.
tamilandvedas.com, swamiindology.blogspot.com
xxxx
Purananuru Wonders -18 Ancient Tamil Encyclopaedia -Part 58; One Thousand Interesting Facts -Part 58
Item 429
Context: Two Chozha kings were feuding. The poet sang this to Chozhan Nedunkilli who was not politically astute, when Chozhan Nalankilli besieged Āvūr and Chozhan Nedunkilli was hiding inside his palace
Do or Die; Kshatriya Dharma
Two Choza kings were fighting with one another, and the poet Kovur Kizar asked the hiding Nedunkilli Choza to come out and fight or accept defeat. This reminds us of Bhagavad Gita where Krishna points out to Arjuna to get up and fight. That is the Kshatriya Dharma.
“Do not yield to this degrading impotence, O son of Pṛthā! It does not become you. Give up such petty weakness of heart and arise, O chastiser of the enemy!”
***
Item 430
War time woes
We see a lot of bad things happening in the Middle East where common folk suffer more than fighters. This is what happened in ancient Tamil Nadu as well. Chera, Choza, Pandyas fought with one another.People suffered a lot, says the poet.
Women and children were suffering. Even animals could not enjoy normal life.
In the Ukraine- Russia War and the Middle East war thousands of cats and dogs were abandoned or killed. Public had to live in shelters fearing bomb explosions every hour.
Now we know that it has been going on for over 2000 years. History repeats itself.
Even in the Dharma Yuddha during the epic period, we hear how moral codes were violated. At the end of Mahabharata war, Pandavas lost all their children and grand children when three of the Kaurava survivors set fire to the Pandava army tents. Only one in the womb of a pregnant Pandava woman survived to continue the Kuru Vamsa.
பால் இல் குழவி அலறவும் – and babies without milk crying, மகளிர் – women, பூ இல் – without flowers, வறுந்தலை முடிப்பவும் – and tying hair without oil, நீர் இல் வினை புனை நல் இல் இனைகூஉக் கேட்பவும் – and hearing the sad sounds of women in finely made houses without water
***
Item 431
Courage of the Poets
Nowadays even journalists are afraid to write what is right and what is wrong. Unlike Lord Krishna, Kovur Kizar was just a poet. But in those days poets and saints acted without any fear or favour. They were not selfish like modern day journalists.
****
Puranānūru 44, Poet Kōvūr Kizhār sang to Chozhan Nedunkilli, Thinai:
1
(War time woes)
The male elephants cannot go to the huge reservoirs to bathe with their females, nor have they been fed mashed rice mixed with ghee, and so they lean on their strong posts with perfect bases, bending them, distressed, their trunks rolling on the ground as they sigh with hot breaths and trumpet like thunder.
Babies scream without milk, women tie their bare hair without flowers and wailing sounds are heard from fine, well-constructed houses that have no water. It is cruel for you to linger here,
2
(Kshatriya Dhama- Do or Die)
O Greatness with powerful horses whose strengths are hard to measure! If you are righteous, open the gates and tell him that it is his. If you live by martial laws, open and fight!
If you are without righteousness or martial courage and just hide on one side within your high walls, your door with sturdy headers closed, it is cause for shame!
****
புறநானூறு44, பாடியவர்: கோவூர் கிழார், பாடப்பட்டோன்: சோழன் நெடுங்கிள்ளி, திணை: வாகை, துறை: அரச வாகை
1 இரும் பிடித் தொழுதியொடு பெருங்கயம் படியா, நெல்லுடைக் கவளமொடு நெய்ம்மிதி பெறாஅ, திருந்தரை நோன் வெளில் வருந்த ஒற்றி, நில மிசைப் புரளும் கைய வெய்து உயிர்த்து, அலமரல் யானை உருமென முழங்கவும், 5 பால் இல் குழவி அலறவும் மகளிர் பூ இல் வறுந்தலை முடிப்பவும், நீர் இல் வினை புனை நல் இல் இனைகூஉக் கேட்பவும், இன்னாது அம்ம ஈங்கு இனிது இருத்தல் துன்னரும் துப்பின் வயமான் தோன்றல்! 10
2 அறவை ஆயின் நினது எனத் திறத்தல்! மறவை ஆயின் போரொடு திறத்தல்! அறவையும் மறவையும் அல்லையாகத், திறவாது அடைத்த திண்ணிலைக் கதவின் நீள் மதில் ஒரு சிறை ஒடுங்குதல் 15 நாணுத் தகவுடைத்து இது காணுங்காலே.
***
Item 432
Fearless poet Kovur Kizar points out that both kings belonged to the same Choza Vamsa/lineage. It is like two brothers fighting. This shows the condition of ancient Tamil Nadu where brotherly fighting continued for over 1500 years. In other parts of the world such a thing happened only for a few hundred years.
ஆத்தி, a garland dense with bauhinia flowers
***
Puranānūru 45, Poet Kōvūr Kizhār sang to Chozhan Nalankilli and Chozhan Nedunkilli
You are not wearing garland made with white fronds of palm trees, or a garland from a neem tree with black branches. You are wearing a garland dense with āthi flowers, and the one fighting with you also wears a garland dense with āthi flowers.
***
புறநானூறு45, பாடியவர்: கோவூர் கிழார், பாடப்பட்டோர்: சோழன் நலங்கிள்ளியும், நெடுங்கிள்ளியும், திணை: வஞ்சி, துறை: துணை வஞ்சி இரும்பனை வெண்தோடு மலைந்தோன் அல்லன், கருஞ்சினை வேம்பின் தெரியலோன் அல்லன், நின்ன கண்ணியும் ஆர் மிடைந்தன்றே, நின்னொடு பொருவோன் கண்ணியும் ஆர் மிடைந்தன்றே, ஒருவீர் தோற்பினும் தோற்ப நும் குடியே, 5 இருவீர் வேறல் இயற்கையும் அன்றே, அதனால், குடிப் பொருள் அன்று நும் செய்தி, கொடித் தேர் நும்மோர் அன்ன வேந்தர்க்கு மெய்ம்மலி உவகை செய்யும், இவ் இகலே.
***
Item 433
Kovur Kizar also pointed out that Chozas came from North West India where the Sibi, ancestor of Chozas lived and ruled. Again he points out the suffering of people during war times.
***
Puranānūru 46, Poet Kōvūr Kizhār sang to Chozhan Kulamutrathu Thunjiya Killivalavan, Thinai: Vanji, Thurai: Thunai Vanji
You are the heir of him who removed not just the anguish of a dove, but also wiped away many other sorrows. They descend from men who shared with others and ate, who, fearing the poverty of wise men, gave cool shade to them.
These children with parched heads who cried looking at the elephant have forgotten to cry now, and eye the new crowds with bewildered looks. They have this new distress. You have heard what I had to say! Do what you may!
புறநானூறு46, பாடியவர்: கோவூர் கிழார், பாடப்பட்டோன்: சோழன் குளமுற்றத்துத் துஞ்சிய கிள்ளிவளவன், திணை: வஞ்சி, துறை: துணை வஞ்சி
நீயே புறவின் அல்லல் அன்றியும் பிறவும் இடுக்கண் பலவும் விடுத்தோன் மருகனை, இவரே புலன் உழுது உண்மார் புன்கண் அஞ்சித் தமது பகுத்து உண்ணும் தண்ணிழல் வாழ்நர், களிறு கண்டு அழூஉம் அழாஅல் மறந்த 5 புன்தலைச் சிறாஅர், மன்று மருண்டு நோக்கி, விருந்திற் புன்கண் நோவுடையர், கேட்டனையாயின், நீ வேட்டது செய்ம்மே.
***
Item 434
Saved another poet
Here is an interesting anecdote to show the power and influence of ancient Tamil poets. Kovur Kizar saved one poet who was dubbed as a spy of enemy king.
A poet named Ilanthathan came from Chozhan Nalankilli who was besieging Uraiyur. Chozhan Nedunkilli thought he was a spy and was going to kill him. Poet Kovūr Kizhār sang this and saved him
***
Item 435 Poet’s Life
To save a comrade, Kovur Kizar says what his comrades do. Here we see a beautiful description of the life and role of a Tamil Poet. They were honest, kind and selfless people.
Here is what he says about a poet,
“being happy for what is given to them, eating without saving and giving to others without holding back, is the sad life of those in need. Is this life harmful to others?”
***
Puranānūru 47, Poet Kōvūr Kizhār sang to Chozhan Nedunkilli, Thinai: Vanji, Thurai: Thunai Vanji
***
புறநானூறு47, பாடியவர்: கோவூர் கிழார், பாடப்பட்டோன்: சோழன் நெடுங்கிள்ளி,
வள்ளியோர்ப் படர்ந்து புள்ளின் போகி, நெடிய என்னாது சுரம் பல கடந்து,
நண்ணார் நாண அண்ணாந்து ஏகி, ஆங்கு இனிது ஒழுகின் அல்லது, ஓங்கு புகழ் மண்ணாள் செல்வம் எய்திய 10 நும்மோர் அன்ன செம்மலும் உடைத்தே.
***
Item 436
KOTHAI- Pun on the word கோதை
King’s name is Maa Kothai. Kothai has two other meanings: Garland, Woman.
Here poet Poykaiyar used it in two or three meanings
***
Item 437
Another interesting thing is the name of the poet
Poikai means a tank , a water source.
Of the 12 Alvars, Tamil Viaishnavite poets, early three were called Muthal Muuvar – First Three. One of them is Poikai Alvar. So that Alvar musrt have lived nearer to Sangam period. The reason for my guess is that we rarely find this name.
***
Item 438
Another interesting thing is the word Iraivan
The poet called his patron king Iraivan, which means God. Nowadays this is used for Gods only.
In the ancient Tamil world , words like Kovil, Iraivan were used for King, his palace etc., because Hindus considered king as God.அவன் எம் இறைவன்
Puranānūru 48, Poet Poykaiyār sang for Cheraman Kōkōthai Mārpan,
Thondi with groves has honey fragrance from the garlands worn by Kōthai, those worn by his wives, and the waterlilies blooming in the vast backwaters.
That is my town. He is my king. Think of me, O man of ancient wisdom who seeks patrons. If you go to him, tell him “I saw the man who sang your praises when you were victorious in battle”.
***
புறநானூறு48, பாடியவர்: பொய்கையார், பாடப்பட்டோன்: சேரமான் கோக்கோதைமார்பன், திணை: பாடாண், துறை: புலவராற்றுப்படை
2 மாக்கழி மலர்ந்த நெய்தலானும், கள் நாறும்மே கானல் அம் தொண்டி அஃது எம் ஊரே, அவன் எம் இறைவன், 5
அன்னோன் படர்தி ஆயின், நீயும் எம்மும் உள்ளுமோ முதுவாய் இரவல! அமர் மேம்படூஉம் காலை நின், புகழ் மேம்படுநனைக் கண்டனம் எனவே.
***
Item 439
Puram verse 49 is skipped; nothing interesting is found.
Puram verse 50 by Mosikeeranar has an interesting anecdote.
(When poet Mōsi Keeranār climbed unknowingly on the bed of the royal drum, he woke up only to find the king fanning him. This king is the son of the Chera king Selvakkadunkō Valiyāthan for whom Kapilar wrote Pathitruppathu 61-70 and Puranānūru 8 and 14. Pathitruppathu poems 71-80 were written by the poet Arisil Kizhār for this king. Thakadur is modern Dharmapuri, and that is where the king defeated Athiyan Ezhini (Athiyamān Nedumān Anji). Mōsi Keeranār wrote Puranānūru 50, 154, 155, 156 and 186)
A poet by name Mosikeeran was very tired when he arrived at the king’s palace. There was the palace drum decorated with flowers and fine cloths; the poet mistaking it for a bed climbed it and lied on the drum. The king came to know that someone showed disrespect to his royal symbol. When he approached the place, he was informed that person was a tired poet sleeping there. Without becoming angry and without disturbing the poet’s sleep, he fanned him with the royal fan.
In Tamil Nadu Royal Drum, Royal Tree, Royal emblems and Royal Umbrella were respected as King himself. Anyone showing disrespect to it, will lose his life. Here we see a quite opposite action.
This will remind anyone of another incident. King Raja Raja Choza lived 1000 years ago. He built the famous Thanjavur Big Shiva Temple. While the construction was going on Rajaraja came to supervise the work. The sculptors always chew the betel leaves and supari (betel nuts) and spit the waste out. To save the sanctity of the place an attendant used to hold a cup or bowl to get the spit. When the king came, the attendant of the chief sculptor was absent for some minutes. When the sculptor wanted to spit the betel waste King Rajaraja himself held the bowl and received it. Sculptors never remove their eyes from the stone they are sculpting; so he did not even see the king. Only when hus attendant came back the chief sculptor knew it was the mighty Choza king who served as his servant for some time. He profusely apologised but the king felt very happy to see the astute care the sculptor was showing in his work.
***
Item 440
The poet finds a reason for the king’s action. Since the king was a Tamil scholar he gave that much respect to the poet. Such is the value of Tamil language.
***
Item 441
Poet Mosi Keeranar adds one more point.
Is it because you knew that in the upper world there is room only for those who lived in this earth with soaring fame?
Hindus believe that those who meritorious things on earth only will get a place in the heaven.
***
Puranānūru 50, Poet Mōsi Keeranār sang to Cheraman Thakadur Erintha Peruncheral Irumporai,
1 Before it was brought back from washing, the fierce, dark wood drum, tightly tied with long leather straps, that hungers for blood, decorated with dense, long feathers with bright spots belonging to peacocks, sapphire strands, and flowers of ulignai vines that have gold colored tender leaves, I climbed on its delicate flower bed, as soft as the foam on oil, in ignorance. You did not chop me into pieces in anger,
2
because of your great knowledge of fine Thamizh. Not satisfied with that, you came close to me and fanned me with your strong arms that are like drums, to keep me cool.
3
What is the reason for this, O victorious king? Is it because you knew that in the upper world there is room only for those who lived in this earth with soaring fame?
***
புறநானூறு50, பாடியவர்: மோசிகீரனார், பாடப்பட்டோன்: சேரமான் தகடூர் எறிந்த பெருஞ்சேரல் இரும்பொறை,
நானுன் திருவடி பேணும் படி … யான் உன்னுடைய திருவடிகளை
விரும்பிப் போற்றும்படி
இருபோதுங் கருணையில் மறவாது … காலை மாலை இரண்டு
வேளைகளிலும் உன் கருணைத்திறத்தில் ஞாபகம் வைத்து,
உன்நாமம் புகழ்பவர் பாதந் தொழ … உன் திருநாமங்களைப்
போற்றுவோரின் பாதங்களைத் தொழ
இனி நாடும் படியருள் புரிவாயே … இனியேனும் யான்
விரும்பும்வண்ணம் நீ திருவருள் புரிவாயாக.
***
எல்லா அடியார்களும் சொல்லும் இந்த விஷயம் இந்து மதத்தில் மட்டுமே உண்டு ; இதன் மூலம் அதர்வண வேதத்தில்உள்ளது.
இதோ அதர்வண வேத மந்திரம்:
ஒன்பது வாசல் உடைய இந்த உடலை நன்கு அறிந்தால் உனது சக்தியைப் பெருக்கு; அல்லது உனக்குப் பலன் இல்லை (5-16/9)
கடோபநிஷத்திலும், ஸ்வேதஸ்வதார உபநிஷத்திலும் இதே கருத்துகள் உள்ளன. அதர்வண வேத மந்திரம் தொடர்ச்சியாக உபநிஷத் வழியாக கீதை (மஹாபாரதத்தில் உள்ளது) மூலம் பாரதம் மூலம் பரவியது. இதையே மாணிக்க வாசகர் அவரது திருவாசகத்திலும், திருமூலர் அவரது திருமந்திரத்திலும், பட்டினத்தார் அவரது பாடல்களிலும் அவ்வையார் அவரது விநாயகர் அகவலிலும் பாடினர். ஆழ்வார்கள், நாயன்மார்களின் திவ்யப் பிரபந்த தேவாரத்திலும் சித்தர் பாடல்களிலும் இக்கருத்துகள் உள.
ஆதிசங்கரர் மட்டும் விவேக சூடமணியில் இவ்வுடலை அஷ்ட புரி (எட்டு நகரம்) என்பார்.
காளிதாசனும் குமார சம்பவ காவியத்தில் (3-50) பகவத் கீதை என்ன சொன்னதோ அதே கருத்தை எதிரொலிக்கிறார்.
sarva-karmāṇi manasā sannyasyāste sukhaṁ vaśhī nava-dvāre pure dehī naiva kurvan na kārayan
The embodied beings who are self-controlled and detached reside happily in the city of nine gates free from thoughts that they are the doers or the cause of anything. Bhagavad Gita 5-13
ஆத்ம ஞானம் பெற்ற ஒருவன், பற்றுதலின்றி மனதால் அனைத்துச் செயல்களையும் துறந்து, ஒன்பது வாயில்கள் கொண்ட இந்த உடல் எனும் நகரத்தில் மகிழ்ச்சியாக வாழ்கிறான் என்று கூறுகிறது. அவன் செயல்பட்டாலும், செயல்களின் பலன்களில் பற்று இல்லாததால் பந்தப்படுவது இல்லை.
15-10-1932-ல் சென்னையில் ஆற்றிய உபந்யாசத்தில் காஞ்சி சங்கராசார்யார் (1894-1994) கூறிய அதிசயப் பாடல்:
“ ஒரு பெரியவர் ஒரு பெரிய ஆச்சரியத்தைச் சொல்லுகிறார் நாமெல்லாம் மரணமடைவது ஆச்சரியமன்று; இந்த உடம்பில் இருக்கிற ஒன்பது ஓட்டைகளுக்குள்ளே உயிரானது போகாமல் நிற்கிறதே, அதுதான் பெரிய ஆச்சரியம் என்று அவர் சொல்லியிருக்கிறார்.
நவத்வாரே சரீரே அஸ்மின் ஆயு: வசதி சந்ததம்
ஜீவததீ த்யத்புதம் தத்ர கச்சதீதி கிமத்புதம்
அதைப் போலவே பலவிதமான ஸந்தேஹங்களுக்கும் வித்யாஸங்களுக்கும் இடமான இந்த மதமானது எவ்வளவோ வருஷங்களாக இருக்கிறதே என்பதை நினைத்து ஆச்சரியப்பட வேண்டியிருக்கிறது”.
—பக்கம் 109, ஸ்ரீ ஜகத்குருவின் உபதேசங்கள், முதற் பாகம், ஸ்ரீ காமகோடி கோசஸ்தானம், சென்னை-1, முதல் பதிப்பு ஆண்டு 1933, இரண்டாம் பதிப்பு 1957
பட்டினத்தார் பாடல்:
ஒன்பது வாய்த் தோற்பைக்கு ஒருநாளைப் போலவே
அன்புவைத்து நெஞ்சே அலைந்தாயே! – வன் கழுக்கள்
தத்தித் தத்திச் செட்டை தட்டிக்கட்டிப்பிட்டுக்
கத்திக்குத்தித் தின்னக் கண்டு …………
திருமூலர் சொல்வது……………….
ஒன்பது வாசல் உடையதோர் பிண்டத்துள்
ஒன்பது நாடி உடையதோர் ஓர் இடம்
ஒன்பது நாடி ஒடுங்க வலார்கட்கு
ஒன்பது காட்சி யிலை பலவாமே (திருமந்திரம் 638)
ஒன்பது துளைகளையுடைய இப்பிண்டமாகிய உடம்பகத்து வீங்காற்று ஒழிந்த ஏனைய ஒன்பது காற்றும் புகும் ஒன்பது நாடிகளையும் ஒடுக்கவல்ல யோகப் பயிற்சி உடையார் வல்லாராவர். அவர்கள் இந்த நாடிகள் சேரும் நாற்சந்தி இடத்தை அருளால் காண்பர். இவர்கள் அகத்தே கேட்கப்படுவது பல்வேறு ஓசைகளாகும்.
ஒன்பது வாசல்கள் யாவை?
இரண்டு காதுகள், இரண்டு கண்கள், மூக்கின் இரண்டு துளைகள், வாய், மல ஜலம் கழிக்கும் இரு உறுப்புகள் ஆக ஒன்பது துளைகள்.
திருவாசகம் எனும் தேனில் மாணிக்கவாசகர் சொல்வது,
அறம் பாவம் எனும் அருங்கயிற்றால் கட்டி
புறந்தோல் போர்த்தெங்கும் புழுவழுக்கு மூடி
மலஞ்சோரும் ஒன்பது வாயிற் குடிலை
மலங்கப் புலனைந்தும் வஞ்சனையைச் செய்ய … (சிவபுராணம்)
சங்க காலம் முதல் ஆறு பேர் — அவ்வையார் —- என்னும் பெயரில் தமிழ் கூறும் நல்லுலகத்துக்கு அறிவுரைகள் பகன்றனர். அவர்களில் 14ஆம் நூற்றாண்டில் வாழ்ந்த ஒரு அவ்வையார் பாடிய விநாயகர் அகவலில்,
தலம் ஒரு நன்கும் தந்து எனக்கருளி
மலம் ஒரு மூன்றின் மயக்கம் அறுத்தே
ஒன்பது வாயில் ஒரு மந்திரத்தால்
ஐம்புலக் கதவை அடைப்பதுங் காட்டி
ஆறாதாரத்து அங்கிசை நிலையும் ……..
இவ்வாறு நூற்றுக் கணக்கான இடங்களில் ஒன்பது வாயில் குடில் பற்றி இமயம் முதல் குமரி வரை நம்மவர் பாடியது, இந்த நாடு ஏக பாரதம் என்பதையும், சொல் செயல் சிந்தனையால் இணைந்த ஒரே இனம் இது என்பதையும், இவர்களே இந்த நாட்டின் பூர்வ குடிகள் என்பதையும் ஐயமற விளக்கும்.
—-subham—-
Tags- உடல் , ஒன்பது வாசல் நகரம் , அதர்வண வேதம் பகவத் கீதை, திருப்புகழ் , 14 உலகங்கள் பெயர்கள் , ஆவி, சாவி, part 67
வீர்யம் (மகத்தான வலிமை) இல்லாமல், உற்சாகமில்லாமல்,, வெல்லுகின்ற சாஹஸமில்லாமல் எந்த ஒரு பெரும் காரியமும் துர்பலமுள்ள பலஹீனர்களால் அடையப்பட முடியாது.
கெட்டவனின் வாயில் வரும் இனிய சொற்கள்!
அமதி பவதி சலஜ்ஜா க்ஷாரம் நீரம் ச ஷீதலம் பவதி |
தம்போ பவதி விவேகி ப்ரியவக்தா பவதி துர்ஜன: ||
ஒழுக்கமற்ற ஒரு பெண்ணானவள் வெட்கமின்றி நிற்கிறாள். உப்பு கலக்கப்பட்ட நீரானது இன்னும் சற்று குளுமையை அடைகிறது. முட்டாளானானவன் விவேகி போல நடிக்கிறான் அதே போல துர்ஜனன் வாயில் இனிய வார்த்தைகள் எழுகின்றன.
நெருங்கிய நட்பில் சம்பிரதாய நடமுறைக்கு இடமில்லை!
உபசார: கர்தவ்யோ யாவத்நுத்பன்னசௌஹ்ரதா புருஷா: |
உத்பன்ன சௌஹ்ருதாநாமுபசார: கைதவம் பவதி ||
இதயத்தோடு இதயம் கலக்காமல் நெருங்கிய நட்பானது இருவருக்கிடையே உருவாகாத வரை, சம்பிரதாயமான நடைமுறைகள் பின்பற்றப்பட வேண்டும். எப்போது நெருங்கிய நட்பு இருக்கிறதோ அப்போது சம்பிரதாயமான நடைமுறைகள் தேவையிருக்காது.
சூரியனுடைய உயிர் கொடுக்கும் ஒளிக்கிரணங்களானவை பட்டவுடன் எப்படி ஒரு மலரானது மலர்கின்றதோ அதே போல, எழுதப் படிக்கத் தெரிந்ததாலும், கூர்ந்த கவனத்தைக் கொண்டிருப்பதாலும் ஒரு பண்டிதனுடைய நெருங்கிய தொடர்பாலும் ஒருவனுடைய அறிவு கூர்மை விகசிக்கிறது.
யாருக்கு முக்தி உடனே கிடைக்கும்?
யஸ்ய சித்தம் நிர்விஷயம் ஹ்ருதயம் யஸ்ய சீதளம் |
தஸ்ய மித் ரம் ஜகத்சர்வம் தஸ்ய முக்தி: கரஸ்திதா ||
எவன் ஒருவனுடைய மனம் விஷயங்களில் பற்றற்று இருக்கிறதோ, எவன் ஒருவனுடைய இதயம் குளுமையாக (கோபம் போன்றவற்றை விட்டு விட்டு) இருக்கிறதோ அவனுக்கு அனைத்து உயிர்களுமே நண்பர்கள் தாம். அவனுக்கு அவன் கையிலேயே முக்தி இருக்கிறது.
Pictures are taken from various sources for spreading knowledge.
this is a non- commercial blog. Thanks for your great pictures.
tamilandvedas.com, swamiindology.blogspot.com
xxxx
Pictures were taken by London Swaminathan at Uppiliappan Temple.
கீசு கீசென்றெங்கும் ஆனைச்சாத்தன்
கலந்து பேசின பேச்சரவம் கேட்டிலையோ? பேய்ப்பெண்ணே!
காசும் பிறப்பும் கலகலப்பக் கை பேர்த்து
வாச நறும் குழல் ஆய்ச்சியர்
மத்தினால் ஓசை படுத்தத் தயிர் அரவம் கேட்டிலையோ?
நாயகப் பெண் பிள்ளாய்! நாராயணன் மூர்த்தி
கேசவனைப் பாடவும் நீ கேட்டே கிடத்தியோ?
தேசம் உடையாய்! திறவேலோர் எம் பாவாய். (7)
480. The girls come to wake up their friends . They say,
“O crazy one, don’t you hear the sound of the sparrows flocking together
and calling “keech, keech” everywhere?
The cowherd women with fragrant hair and many ornaments
are churning the yogurt. Don’t you hear their sound?
You are a queen of the cowherd village.
How can you sleep when you hear people
singing the praise of Kesavan?
You shine brightly! Open the door.
Let us go and worship our Pāvai.”
**
Did you not hear, Oh slow witted girl, The twittering sound of black birds of the morn, Which sounds like a talk between them, Did you not hear the tingling sound, When the big and small coin like pendants, Rub against each other, Did you not hear the sound of vigouros pull, Of the curd churner being pulled, By the flower bedecked cow herdesses, Did you not hear the sound of twirling curd, When churned using the mixer, Oh, leader among girls, How can you sleep, When they sing the names sweetly. Of Narayana[16] and Kesava[17], Oh, She who is sparkling, Be pleased to open the door, And worship our goddess Pavai.
**
Cant you listen to the kingcrow mingled all around?
The clatter- keesu, keesu- , a medley
Gurgling noise of curd by churndash
Hands moving see-saw, to alter,
Of Ayar women with tresses fragrant and
Coins clanking in their necklace seedy;
Thou devilish lass, our chief, conceive;
As we sing Narayana Moorthy Kesava
Shouldst thou lie-along well oriented?
Lay open thou variant
Listen and consider our damsel. — verse 7
******************
கீழ்வானம் வெள்ளென்று, எருமை சிறுவீடு
மேய்வான் பரந்தன காண்; மிக்குள்ள பிள்ளைகளும்
போவான் போகின்றாரைப் போகாமல் காத்து
உன்னை கூவுவான் வந்து நின்றோம்,
கோது கலம் உடைய பாவாய் ! எழுந்திராய்; பாடிப் பறைகொண்டு
மாவாய் பிளந்தானை, மல்லரை மாட்டிய
தேவாதி தேவனைச் சென்று நாம் சேவித்தால்
ஆவா என்றாராய்ந்தருளேலோர் எம் பாவாய். (8)
481. The girls come to wake up their friend. They say,
“The east is growing bright
and the buffaloes leave their small sheds and go to graze.
Women are about to do their nombu,
but we have stopped them so they will wait for you
and we have come to wake you up.
Get up, cheerful one!
If we sing his praise wishing to get the Paṛai
and worship the god of gods who split open the mouth
of the Asuran Kesi when he came as a horse
and fought with the wrestlers and defeated them,
he will give us his grace.
That would be a wonderful thing.
Let us go and worship our Pāvai.”
**
The eastern sky has become white, The buffalos are free to walk and graze, The remaining lasses, have stopped from going, All those who wanted to go, And have come to call you, Oh girl filled with happiness, Please wake up. Let us all sing and get gifts, From Him who has killed the horse like ogre[18], By pulling apart his mouth, From Him who killed the wrestlers [19], Sent to kill him, From the Narayana, who is first among the Gods, And prostrate before him.. Please hear what we tell. And decide for yourself, And worship our Goddess Pavai
**
Orient sky is pale; the buffalo
Before gives milk plods to graze the field, Lo!
Girls go abreast I gang and the remnant
Are told to await to have thee;
We call at thee astand; girl zealot!
If we pray, procure the desire our vow
By reaching the Divine among Divine and sing
Him who had split snout of the devil
Killed wrestlers and quelled;
He shall hearken our welfare and spell;
Arise, listen consider our damsel. — verse 8
***********
தூமணி மாடத்துச் சுற்றும் விளக்கெரியத்,
தூபம் கமழத் துயில் அணைமேல் கண் வளரும்
மாமான் மகளே! மணிக் கதவம் தாள் திறவாய்;
மாமீர்! அவளை எழுப்பீரோ?
உம் மகள் தான் ஊமையோ? அன்றிச் செவிடோ அனந்தலோ?
ஏமப் பெருந்துயில் மந்திரப் பட்டாளோ
‘மாமாயன், மாதவன், வைகுந்தன்’ என்றென்று
நாமம் பலவும் நவின்றேலோர் எம் பாவாய். (9)
482. The girls come to wake up their friends. They say,
“O my uncle’s daughter, it is morning
and still you are sleeping on your bed in your room
where the fragrance of incense spreads everywhere
and the lamps on all sides of the palace
studded with pure jewels shine.
Open your beautiful door.
O aunts, won’t you wake her up?
Doesn’t your daughter speak? Doesn’t she hear?
Has some magic put her into deep sleep?
Let us praise the god singing his many names,
saying ‘You are the Māyan, Madhavan, Vaikuṇṭan!’
Let us go and worship our Pāvai.”
**
Oh my uncle’s daughter, who sleeps, In the soft cotton bed, In the pearl filled Villa, Well lit from all sides, And full of the smoke of incense, Please open the ornamental door. Oh aunt, why don’t you wake her up, Is your daughter dumb or deaf, Or down right lazy, Or she is in trance of deep pleasurable sleep, Let us all call him the great enchanter, Madhavan[20] and he who lives in Vaikunta[21], By several of His names, And get benefited, And worship the Goddess Pavai.
**
Mansion studded with pure precious stones
Wicks of light all around gleaming
Asleep a couch perfume afloat;
Thou, uncle’s daughter , unlock the door bedecked
Auntie, would you arouse her ?
Is your daughter dumb, deaf, lazy and dreaming ?
Accurs’d to a grand sleep with a sentry ?
Extol Him as Madhava,
Great hypnotist Mukuntha
And so forth chant the Vaigunta;
Listen and consider our damsel- 9
(Translation by Dr Chenni Padmanabhan)
To be continued…………………..
Part 3, Tiruppavai, Pictures, London swaminathan, Uppiliappan temple
Pictures are taken from various sources for spreading knowledge.
this is a non- commercial blog. Thanks for your great pictures.
tamilandvedas.com, swamiindology.blogspot.com
xxxx
தொல்காப்பியம் – பாயிரம் – நச்சினார்க்கினியர் உரை – சந்தேகம்
Inbox
R K
Wed 1 Apr, 16:58 (2 days ago)
to Santhanam, me
நமஸ்காரம்
மதிப்பிற்குரிய திரு சுவாமிநாதன் ஐயா அவர்களுக்கு
நான் இதற்கு முன்பாக ஒன்றிரண்டு முறை சில சந்தேக விளக்கங்களுக்காக தங்களுக்கு எழுதி பதில் பெற்றிருக்கிறேன்.
தற்போது மேலும் ஒரு விளக்கம் வேண்டி இதை எழுதுகிறேன்
தொல்காப்பிய பாயிரத்தில் வரும் நான்மறை என்ற சொல் நான்கு வேதங்கள் என்று நான் புரிந்து வைத்துள்ளேன்.
ஆனால் சமீபத்தில் என் நண்பன் ஒருவன்
தொல்காப்பிய உரையாசிரியரான நச்சினார்க்கினியர் மற்றும் சில தமிழறிஞர்கள், ‘நான்மறை’ என்பது ஆரிய வேதங்களுக்கு முந்தைய தமிழ் மறைகளை மட்டுமே குறிக்கும் என்று வாதிடுகின்றனர். அவர்களின் கூற்றுப்படி, இவை தமிழ் மொழியில் இயற்றப்பட்டவை என்றும்
தைத்திரீயம்
பௌடிகம்
தலவகாரம்
சாமம் (அல்லது அதர்வணம்)
என்றும்
நான்மறை என்பது பொதுவாக சமஸ்கிருத வேதங்களைக் குறிக்கும் சொல்லாக இருந்தாலும், தமிழ் மரபில் அது பழமையான தமிழ் மூல மறைகளைக் குறிப்பதாகவும் ஒரு வலுவான கருத்து நிலவுகிறது
என்றும் கூறுகிறார்.
இந்த பாயிரத்திற்கு நச்சினார்க்கினியர் எழுதிய சரியான (உண்மை) விளக்கம் கிடைக்குமா?
அவர் எழுதிய உரை டிஜிட்டல் புத்தக வடிவில் தங்களிடம் இருந்தால் அதையும் விளக்கத்துடன் சேர்த்து அனுப்பும்படி மிக தாழ்மையுடன் கேட்டுக் கொள்கிறேன்
தங்கள் விளக்கத்தை எதிர்நோக்கி உள்ளேன்
சிரமத்திற்கு மன்னிக்கவும்
நன்றி
ரா…. கு…..
மதுரை
*****
London Swaminathan’s Reply:
காஞ்சி ஜகத்குரு சங்கராசார்ய சுவாமிகள் (1894-1994) இதற்குப் பதில் கொடுத்துள்ளார். அவரைவிட வேதங்களைப் பற்றிப் பேசுவதற்கு வேறு எவருக்கும் தகுதி இருக்கமுடியாது . நச்சினார்க்கினியர் செய்த தவற்றினை அவர் தெய்வத்தின் குரலில் இரண்டு இடங்களில் சுட்டிக்காட்டியுள்ளார் மொழியியல் பற்றி அபாரமான, அற்புதமான மிக நீண்ட உரையை அனைவரும் படிக்க வேண்டும்
“சங்க நூல்களின் உரையாசிரியர்களுல் முக்யமானவரான நச்சினார்க்கினியர் தொல்காப்பியத்துக்கு எழுதிய உரையில் ‘தைத்திரீயம், பௌடிகம், தலவகாரம், ஸாமம்’என்று நாலு வேதங்கள் இருந்ததாகச் சொல்லியிருக்கிறார். இவர் சாகைகளையே வேதம் என்று தவறுதலாகச் சொன்னாலும்கூட, இதிலிருந்தே ஆதியில்
தமிழ்நாட்டில் தலவகாரம் என்பதே ஒரு முழு வேதம் மாதிரியான ஸ்தானத்தைப் பெற்றிருந்தது என்றும் தெரியவருகிறது அல்லவா?தைத்திரீயம் என்பது கிருஷ்ண யஜுர் வேதத்தைச் சேர்ந்த தைத்திரீய சாகை. பௌடியம் என்பது ‘பௌஷ்யம்’ எனப்படும். ரிக் வேதத்தில் ஸாங்காயன சாகையைச் சேர்ந்த கௌஷீதகீ
ப்ராம்மணத்துக்குத்தான் பௌஷ்யம் என்றும் பெயர். இங்கே ‘பௌடியம்’என்று இவர் சொல்வது ஆழ்வார் வாக்கிலே ‘பௌழியா’என்று வருவதிலிருந்தும் ‘ட’வுக்கும் ‘ழ’வுக்கும் உள்ள தொடர்பு தெரிகிறது. ஆக இப்படி வேத சாகைகளில் உள்ள உச்சாரண பேதத்தை வைத்தே, அந்தந்தப் பிரதேசங்களிலுள்ள பாஷைகளில் தனித் தன்மையுள்ள எழுத்து உண்டாயிருக்கிறது.”
***
“தமிழில் தொல்காப்பியம் என்று மிகப் பழைய இலக்கண நூல் இருக்கிறதல்லவா? அது அகஸ்திய சிஷ்யர்கள் பன்னிரண்டு பேர்களுல் ஒருவரான திருணதூமாக்கினியால் செய்யப்பட்டது. அந்தப் புஸ்தகத்துக்கு பனம்பாரனார் செய்துள்ள சிறப்புப் பாயிரத்தில், ‘அறங்கறை நாவின் நான்மறை முற்றிய அதங்கோட்டு ஆசான்’ என்று வருகிறது. இதற்கு நச்சினார்க்கினியர் உரை எழுதும் போது, ‘இங்கே ரிக்-யஜுஸ்-ஸாம- அதர்வ வேதங்களை நான்மறை என்று சொல்லவில்லை. அல்பாயுஸும், அநேக வியாதிகளும், ஸ்வல்பமே அறிவும் கொண்ட கலிகால ஜனங்களான ‘சின்னாட் பல்பிணிச் சிற்றறிவின’ரின் ஸெளகரியத்தை முன்னிட்டு, மஹா ஸமுத்ரமாயிருந்த வேதங்களை வியாஸர் நாலாகப் பிரிப்பதற்கும் முற்பட்ட காலத்தில் தொல்காப்பியம் உண்டாயிற்று. ஆகையால், இங்கே நான்மறை என்பவை தைத்தரியம், பௌடிகம், தலவகாரம், ஸாமம் என்ற ஆதிகால வேத பாகங்களே என்று எழுதியிருக்கிறார். திவ்வியப் பிரபந்தத்தில், ‘பௌழியா சந்தோகா’என்று வருகிறது. அதில் ‘சந்தோகம்’ என்பது ஸாமவேதம். ‘பௌழியம்’என்பதே மேலே சொன்ன ‘பௌடிகம்’. ரிக்வேத சாகைகளில் ஒன்றைச் சேர்ந்த ‘கௌஷீதகீ ப்ராஹ்மணம்’என்ற ‘பௌஷ்யம்’தான் பௌழியம் என்றும், பௌடிகம் என்றும் ஆகியிருக்கிறது. தலவகாரம், தைத்ரீயம், பௌழியம் என்பவை முறையே ஸாமவேதம், க்ருஷ்ண யஜுர்வேதம், ரிக் வேதம் ஆகியவற்றைச் சேர்ந்த வேத சாகைகளின் பெயர்கள். ஸாமம் மட்டுமே முழுவேதத்தின் பெயர்.
மலையாளத்தில் உள்ள நம்பூத்ரிப் பிராம்மணர்கள் யாவரும் வேதாத்தியயனம் செய்வார்கள். லௌகிகப் பிரவிருத்தி உள்ளவர்கள்கூட இளமையில் வேதாத்தியயனம் பண்ணினவர்களாகத்தான் இளமையில் வேதாத்தியயனம் பண்ணினவர்களாக இருப்பார்கள். ஈ.எம். எஸ். நம்பூத்ரிப்பாடு என்று முதன் மந்திரியாக இருந்த கம்யூனிஸ்டு தலைவர்கூட, பால்யத்தில் அத்யயனம் பண்ணியவர்தான். சமீப காலம் வரை அங்கே பிரம்மச்சாரிகள் கௌபீனம், கிருஷ்ணாஜினம் (மான்தோல்) தண்டம், ஸமிதாதானம் முதலியவைகளை விடாமல் கைக்கொண்டு இருக்கிறார்கள். ஆனால், இப்பொழுது அவர்கள்கூட மாறிக் கொண்டு வருகிறார்கள். …………………..
வடவேங்கடம் தென்குமரி ஆயிடைத் தமிழ்கூறு நல்லுலகத்து வழக்கும் செய்யுளும் ஆயிரு முதலின் எழுத்தும் சொல்லும் பொருளும் நாடி செந்தமிழ் இயற்கை சிவணிய நிலத்தொடு முந்துநூல் கண்டு முறைப்பட எண்ணிப் புலம் தொகுத் தோனே போக்கறு பனுவல் நிலந்தரு திருவிற் பாண்டியன் அவையத்து அறங்கறை நாவின் நான்மறை முற்றிய அதங்கோட்டு ஆசாற்கு அரில்தபத் தெரிந்து மயங்கா மரபின் எழுத்துமுறை காட்டி மல்குநீர் வரைப்பின் ஐந்திரம் நிறைந்த தொல்காப்பியன் எனத் தன்பெயர் தோற்றிப் பல்புகழ் நிறுத்த படிமை யோனே.
***
எனது பதில் :
This is a very good book by Tiruvavduthurai Adeenam
உச்சி மேற் புலவர்கொள் நச்சினார்க்கினியர் உரை இல்லாவிடில் பாதி தமிழ் இலக்கியத்துக்குப் பொருள் தெரிந்திருக்காது அவர் சுமார் 700 ஆண்டுகளுக்கு முன்னர் வாழ்ந்தவர்தான் அவருக்கு முன்னரே சாயனர் முதலி யோர் 4 வேதங்களுக்கும் உரை எழுதிவிட்டனர் ஒவ்வொரு உரையை முடிக்கும்போதும் மதுரை பாரத்வாஜ கோத்திர நச்சினார்க்கினியர் என்று பெருமையோடு சொல்லிக்கொள்கிறார் நச்சி.
காஞ்சி பரமாசார்ய சுவாமிகள், நச்சி. செய்த ஒரு தவற்றினைத்தான் சுட்டிக்காட்டி இருக்கிறார் . ஆனால் P T சீனிவாச அய்யங்கார் போன்றோர் நச்சி. செய்த பல தவறுகளை சுட்டிக்காட்டியுள்ளனர் .
அவர் தொல்காப்பியரின் பெயர் த்ருண தூமாக்கினி என்கிறார் தொல்காப்பியர் – அகஸ்தியர் மோதல் , ராவணன்-பாண்டியர் மோதல் பற்றி அவர் சொன்ன கதைகளையும் நம்புவோர் இந்த நான் மறை கப்சாவையும் நம்பலாம் !
****
My article posted on September 9, 2012
WHO WAS TOLKAPPIYAR?
There is an interesting story about Tolkappiar in the commentary written by Nachinarkkiniar (abbreviated as Nachi.) Nachi was a Brahmin who lived in 14th century Tamil Nadu. He wrote commentary after commentary like the greatest commentator of India, Adi Shankara. Nobody has beaten Adi Shankara in Sanskrit and Nachi in Tamil. Nachi was a Tamil enthusiast and so he believed Tolkappiam was written even before the Vedas were classified in to four by Veda Vyasa. So he committed many blunders. In spite of his blunders, still he is held in high esteem by all the Tamil scholars for his sheer qualitative and quantitative Tamil commentaries.
(Kanchi Paramacharya Swamikal has pointed out the blunder committed by Nachi. without naming him in one of his lectures. See his 1932 lectures in Madras)
Tolkappiyar’s name was Trnadumagni and he was one of the 12 disciples of Agastya was the old story. Agastya’s wife was Lopamudra.
Now I give the version of PT Srinivasa Iyengar’s translation from his book “History of the Tamils”, page 224)
“ The worst myth is what what Nachinarkiniyar tells us in his commentary on the prefatory ode to the Tolkappiyam, called Payiram, that Agathiyanar asked his disciple, Trnadumagni, to escort the master’s wife, Lopamudra of Vidarbha to the Podhiya Hill. He at the same time warned his disciple not to approach his wife nearer than the length of four rods. When Trnadumagni and Lopamudra had to cross the river Vaigai, the river was in flood, and fearing that she would be washed away by the river, he extended his walking stick to her and asked her to cling to it. He thus isobeyed his master’s solemn injunctions, for in crossing the river, he was but one rod’s length from her.The irate master, when he heard of this, exclaimed, “ May you two not reach Swarga”. The pupil in turn said, “ As you have cursed us for no fault of ours, may you not reach svarga”. This legend was invented perhaps to explain the fact tht the Agathiyam has perished, where as the Tolkappiyam has not.”
My Comments:
People who wanted to date Tolkappiyar must remember certain facts:
1. The Payiram says that it was launched at the court of Nilam Tharu Thiru Vil Pandyan in front of the teacher Athangottu Asan, who was well versed in the four Vedas.
2. Tolkappiar’s Tamil is not very far from Sangam Tamil. So there was not a big gap between the two.
3. Tolkappiayar mentioned Vedic Gods Indra and Varuna as Tamils’ Gods. He also mentioned Dharma Artha Kama Moksha (Aram Porul Inbam Veedu).
4. He also mentioned the palmyra flag of Balarama, Krishna’s brother.
5. He used the word Adhikaram for the three sections like Tirukkural and Sillpadikaram.
6. If anyone argues any of the above as interpolation, then we have to reconsider everything in Tolkappiyam. We are shaking the very foundations of Tamil. My guess is, if given into computer, his vocabulary will show that he belongs to 5th century or fourth century AD. No body dared to probe into this for the fear being dubbed as a Tamil Traitor.
7. If he was proved to be a Brahmin belonging to Kappiya Gotra and his original name was Trna Dumagni or Trna Bindu, he must be the person who invented the special Tamil letter (247th in Tamil Alphabet known as Aytha Ezuthu). Trna Bindu means Three Dots= Aytha Ezuthu of Tamil language.
நச்சி உரைகளை மெச்சுவோம் / அவர் சொன்ன கப்ஸாக்களைத் தள்ளுவோம் .
Hindu Dharma
The Universal Way of Life
Bharatiya Vidya Bhavan , Mumbai, Year 2000
Pages 305, 744 (about Nachinarkiniyar’s mistke)
ஆங்கிலத்தில் விவரம் வேண்டுவோர் ஹிந்து தர்மா – பாரதீய பவன் வெளியீட்டில் காஞ்சி பரமாசார்ய சுவாமிகள் உரையில் பக்கம் 305, 744 ஆகியவற்றில் நச்சி செய்த தவறினை விளக்கியிருக்கிறார்.
****
On Nachi’s Mistakes
HISTORY OF THE TAMILS
P T SRINIVASA IYENGAR
YEAR 1930
RE EDITION 1982 BY ASIAN EDUCATIONAL SERVICES
PAGES 220, 224, 238, 399 ON NACCINAARKINIYAR
****
This is also a gook book.
நான்மறை என்றால் நான்கு வேதங்கள் , அந்தணர் என்றால் பிராமணர்கள் என்று சங்க இலக்கியம் கூறுவதை உ.வே சா உரைகளில் காணலாம் . இது பற்றி என்னுடைய பிளாக்குகளில் நிறைய கட்டுரைகள் ஆங்கிலத்திலும் தமிழிலும் உள்ளன
-subham–
tags-Q & A தொல்காப்பியம் – பாயிரம் – நச்சினார்க்கினியர் உரை – சந்தேகம், London Swaminatha Reply
Pictures are taken from various sources for spreading knowledge.
this is a non- commercial blog. Thanks for your great pictures.
tamilandvedas.com, swamiindology.blogspot.com
xxxx
English version was posted yesterday; here is the Tamil version:
கனகாபிஷேகம்
கனகாபிஷேகம் என்பது 90 அல்லது 100 வயது நிறைவடைந்த தம்பதிகளுக்கு, தங்கக்காசுகளால் அபிஷேகம் செய்து, நடத்தப்படும் ஒரு விழா.
பொருள்: ‘கனகம்’ என்றால் தங்கம். தங்கக் காசுகளால் தம்பதியர் மீது அபிஷேகம் செய்வது.
காலம்: பொதுவாக 90-வது , சில சமயங்களில் 100-வது வயதிலும் இந்த விழா நடத்தப்படுகிறது.
ஞானிகள் அல்லது கலைஞர்களுக்குத் தங்கக் காசுகளால் செய்யப்படும் ஒரு சிறப்பு கௌரவ நிகழ்வாகும்.
சிவார்க்க மணி தீபிகை என்ற நூலை அப்பைய தீட்சிதர் இயற்றினார்; அதனால் மகிழ்ந்த சின்னபொம்ம நாயக்கர், தீக்ஷிதருக்கு கனகாபிஷேகம் செய்தார். அந்தப் பணத்தைக் கொண்டு அவர் பார்வதி சமேத ஸ்ரீ காலகண்டேஸ்வரர் ஆலயத்தை அடையபலத்தில் நிறுவினார்.
60 வயதில் சஷ்டியப்த பூர்த்தி, 70 வயதில் பீமரத சாந்தி, 80 வயதில் சதாபிஷேகம், 90 வயதில் கனகாபிஷேகம் கொண்டாடப்படுகின்றன.
அப்போது அந்தப் பெரியவர்களிடம் அனைவரும் ஆசீர்வாதம் பெறுவார்கள் ; காஞ்சி பரமாசார்ய சுவாமிகளுக்கு நடந்த கனகாபிஷேகத்தை நமது காலத்தில் பலரும் நேரில் கண்டார்கள்; இப்போதும் வீடியோ மற்றும் யூ ட்யூபில் காணலாம்.
***
கேனோபநிஷத்
கேனோபநிஷத், சாமவேதத்தைச் சேர்ந்த உபநிஷத் ஆகும்., தலவாகர உபநிஷத் என்றும் இதற்குப் பெயர். ‘கேன’ (எவரால்) என்ற கேள்வியுடன் தொடங்கும் ஒரு முக்கியமான உபநிஷத் . ‘கேன’ என்றால் ‘எவனால்’ அல்லது ‘யாரால்’ என்று பொருள். மனம், வாக்கு மற்றும் புலன்கள் யாருடைய சக்தியால் இயங்குகின்றன என்ற கேள்வியுடன் இது துவங்குகிறது.
இது நான்கு பகுதிகளாகப் பிரிக்கப்பட்டுள்ளது. முதல் இரண்டு பகுதிகள் பிரம்மத்தின் இயல்பை விளக்குகின்றன, அடுத்த இரண்டு பகுதிகள் தேவர்களின் வெற்றி மற்றும் ‘யக்ஷ தரிசனம்’ (தெய்வீக தரிசனம்) கதையின் மூலம் ஞானத்தை உணர்த்துகின்றன.
கண்களால் பார்க்க முடியாத, ஆனால் கண்களுக்குக் கண், காதுக்குக் காது, மனதிற்கு மனம் என எல்லாவற்றிற்கும் ஆதாரமாக இருக்கும் அந்த பரப்பிரம்மமே உண்மையான இறைவன் என இது போதிக்கிறது. ஆதிசங்கரர் மற்றும் மத்வர் ஆகியோர் இந்த உபநிஷத்திற்கு உரைகள் எழுதியுள்ளனர்.
***
கேது கிரஹம்
உண்மையில் கிரகம் அல்ல ; வானத்தில் காண முடியாது; சாயா / நிழல் கிரகம் ஆகும் .
Astronomically, Ketu and Rahu denote the points of intersection of the paths of the Sun and the Moon as they move on the celestial sphere.
சூரியனும் சந்திரனும் சுற்றும் பாதைகளில் (கோடுகள்) ஒன்றை ஒன்று வெட்டும் இடம் இது .
கேது, பாற்கடலைக் கடைந்தபோது தோன்றிய சுவர்பானு என்ற அசுரனின் உடற் பகுதியாகும். மோகினி வடிவில் வந்த விஷ்ணு, அமுதம் அருந்திய அசுரனின் தலையை வெட்டியபோது, உடற்பகுதி கேதுவாகவும், தலைப்பகுதி ராகுவாகவும் மாறியது.
கேது சர்ப்பத்தின் தலையையும், மனித உடலையும் கொண்டதாக சித்தரிக்கப்படுகிறது. கேதுவின் அதிதேவதை கணேசர்
ஜோதிடத்தில் துறவு, மோட்சம், ஆன்மீகம் மற்றும் உலகியல் பற்றற்ற தன்மையுடன் கேது தொடர்புடையது. ஒருவரின் ஜாதகத்தில் கேது வலுவாக இருந்தால், அவர் சிறந்த அறிவாளியாகவும், தத்துவ ஞானியாகவும் அல்லது மருத்துவத் துறையில் வல்லுநராகவும் திகழ்வார் .
பொதுவான அர்த்தம்– கொடி, வால் நட்சத்திரம்.
***
கீசகன்
பீமனால் கொல்லப்பட்ட விராட தேச படைத்தலைவன்.
விராட தேச ராணி சுதேஷ்ணையின் சகோதரன். மல்யுத்தத்தில் வல்லவன், பாண்டவர்களின் ஓராண்டு மறைவு வாழ்க்கையின் போது (அஞ்ஞாதவாசம்), திரௌபதி மாறுவேடத்தில் சைரந்திரி என்ற பெயருடன் பணிப்பெண்ணாக வேலை செய்து வந்தாள். அவளைத் தவறான முறையில் கீசகன் அணுகியவுடன் பீமனுடன் சேர்ந்து திட்டம் போட்டாள்; இரவு நேரத்தில் தனியிடத்துக்கு வருமாறு சொல்லவே அவன் ஆசையுடன் வந்தான் .அங்கே படுத்திருந்த பீமனை திரௌபதி என்று எண்ணி அணுகியபோது பீமன் அவன் மீது பாய்ந்து சண்டையிட்டுக் கொன்றான்
***
கோலாட்டம் / கும்மி
தென் இந்தியாவில் பெண்கள் ஆடும் நாட்டுப்புறக் கலை. பெண்கள் வட்டமாக நின்று ஒருவருடன் ஒருவர் கோல் எனும் குச்சிகளை அடித்து பாடிக்கொண்டே சுற்றுவார்கள் கும்மி என்பதில் குச்சிகளுக்குப் பதிலாக கைகளை ஒருவருடன் ஒருவர் தட்டுவார்கள் அப்போது பாட்டும் தாளமும் இருக்கும் ; பொதுவாக தெய்வீக இந்துசமய கிராமீயக் கலை இது ; கோவில் திரு விழாக்கள்லங்களிலும் சம்பிரதாய பஜனைகளிலும் இன்றும் இடம்பெறுகிறது ; பெரும்பாலும் மார்கழி மாதத்தில் நடைபெறுகிறது.
குஜராத்திலும் டாண்டியாயென்ற பெயரில் நவராத்ரி காலத்தில் கோலாட்டம் ஆடுகிறார்கள் ; ராஜஸ்தானிலும் கோலாட்டம் உண்டு; தண்ட , கோல் என்ற இரண்டு சொற்களுக்கும் கம்பு, குச்சி என்றே பொருள்.
***
கோவலன் / கண்ணகி
சிலப்பதிகாரம் என்னும் தமிழ் காப்பியம் கோவலன் / கண்ணகி கதையை எடுத்துரைக்கிறது; கோவலனும் கண்ணகியும் காவிரிப்பூம்பட்டினத்தைச் சேர்ந்த இரு பெரும் வணிகர்களின் புதல்வனும் புதல்வியும் ஆவார்கள் ; இருவரும் தீ வலம் வந்து இந்து சம்பிரதாயப்படி கல்யாணம் செய்துகொண்ட பின்னர் கோவலன், மாதவி என்னும் ஆடலரசியின் வலையில் வீழ்கிறான் ; பின்னர் கண்ணகியிடம் வந்தபோது , அவளும் கணவனே கண் கண்ட தெய்வம் என்று ஏற்று புதிய வாழக்கை நடத்துவதற்காக மதுரைக்குச் செல்கிறார்கள் ; சாப்பாட்டுக்கு வழி தேடுவதற்காக கண்ணகி தன்னுடைய கால் சிலம்பினைக் கொடுக்கவே அவன் மதுரைக் கடைத்தெருவுக்குச் செல்கிறான்; அங்கே ராணியின் கால் சிலம்பினைத் திருடிய பொற்கொல்லன், கோவலனைத் திருடன் என்று பொய் சொல்லி பாண்டிய மன்னன் முன் நிறுத்தவே அவன் விசாரணை செய்யாமல் கோவலனுக்கு மரண தண்டனை கொடுத்துவிடுகிறான்; இதை அறிந்த கண்ணகி சீறி எழுந்து மன்னர் அரசவைக்குள் புகுந்து தன்னுடைய சிலம்பில் மாணிக்கம் இருக்கும் , ராணி சிலம்பில் முத்துக்கள் இருக்கும் என்று சொல்லி சிலம்பினை உடைக்கிறாள்; மன்னனும் ராணியும் தவறை உணர்ந்து மாரடைப்பில் செத்து விழுகிறார்கள்; கண்ணகி தன்னுடைய ஒரு முலையைத் திருகி எறிந்து மதுரையில் உள்ள தீயோரை மட்டும் அழிக்க அக்கினி தேவனுக்கு கட்டளை இடுகிறாள்; பின்னர் சேர நாட்டுக்குச் சென்று கோவலனுடன் விமானத்தில் தேவலோகம் செல்கிறாள் இந்தக் காட்சியைக் கண்ட கானவர்கள், இந்த அற்புத நிகழ்சசியை சேர மன்னனுக்குத் தெரிவிக்கவே இளங்கோ அடிகள் சிலப்பதிகார காவியத்தில் நமக்கு இதை பாடல் வடிவில் தந்தார் பிற்காலத்தில் கண்ணகியை ஒரு முலை இழந்த திருமா பத்தினி என்ற பெயரில் தமிழ் நாட்டிலும் இலங்கையிலும் மக்கள் வணங்கினார்கள் .
***
கிருஷ்ண / கேசவ
கிருஷ்ண என்றால் கருப்பன் ; பிறப்பில் கிருஷ்ணன் கருப்புத் தோலுடனும் அவனுடைய அண்ணன் பலராமன் வெள்ளைத் தோலுடனும் பிறந்தார்கள் .
கேசவ என்றால் கேசி என்னும் அசுரனைக் கொன்றவன் என்றும் அலக்கான கேசத்தை / தலை முடியை உடையவன் என்றும் பொருள் ; விஷ்ணுவின் அவதாரமான கிருஷ்ணனின் முழு லீலைகளையும் மகாபாரதத்திலும் பாகவத புராணத்திலும் காணலாம் .சம்ஸ்க்ருதத்தில் கிருஷ்ண என்பது ஆணின் பெயர்; கிருஷ்ணா என்ற நெடிலுடன் வந்தால் பெண்ணின் பெயர். திரவுபதியும் ஒரு கருப்பி; அவளுக்கு கிருஷ்ணா என்று பெயர் .
***
க்ரியா யோகா
கிரியா யோகா என்பது மூச்சு மற்றும் உயிர்சக்தியை (பிராணன்) கட்டுப்படுத்துவதன் மூலம் உடலையும் மனதையும் தூய்மைப்படுத்தி, ஆன்மீக வளர்ச்சியை விரைவுபடுத்தும் ஒரு தியானம். இது பிராணாயாமம் (மூச்சுப் பயிற்சி), மந்திரம் மற்றும் முத்திரைகளின் ஒருங்கிணைந்த கலவையாகும்.
பாபாஜியால் புத்துயிர் பெற்று, லாஹிரி மஹாசயரால் பரப்பப்பட்டது, பின்னர் பரமஹம்ஸ யோகானந்தர் இதை மேலை நாடுகளில் பரப்பினார் மன அமைதி , மன அழுத்தக் குறைவு, உடல் ஆரோக்கியம் ,ஆன்மீக ஞானம் போன்ற தெய்வீக குணங்களை வளர்த்தல் இதன் நோக்கம் ஆகும். யோகதா சத்சங்க சொஸைடி (YSS) கிரியா யோகாவைப்ப பரப்புவதில் முதலிடம் வகிக்கிறது.
***
க்ருபாச்சார்ய – க்ருபி
இவர்கள் இருவரும் இரட்டைப் பிறவிகள் ; கானகத்தில் விடப்பட்ட இவ்விருவரையும் சந்தனு மஹாராஜா வளர்த்தார் ; கிருபாச்சார்யார் கெளரவர்களுக்கும் பாண்டவர்களுக்கும் சகல ராணுவக் கலைகளையும் கற்பித்தார் . கிருபை , துரோணாச்சார்யாவை மணந்து அஸ்வத்தாமாவைப் பெற்றாள் . மஹாபாரத யுத்தத்தில் 11 படைத்தலைவர்களில் ஒருவர் க்ருபாச்சார்ய . கடைசி வரை வாழ்ந்த இவரை சப்த/ ஏழு சிரஞ்சீவிகளில் ஒருவர் என்று இந்துக்கள் போற்றுவர் ; ஆயினும், யுத்தம் முடிந்தவுடன் பாண்டவர் கூ டாரத்துக்கு தீ வைத்த மூவரில் இவரும் ஒருவர் ; பின்னர் பாண்டவ வம்சத்தில் வந்த பரீட்சித்துக்கும் ஆசிரியர் ஆனார் .
****
கிரௌஞ்ச த்வீபம்
இந்துக்களின் புராண பூகோள சாஸ்திரப்படி ஏழு கண்டங்களில் ஒன்று ; இது ஒரு மலைக்கும் பெயர் ; அதை முருகன் உடைத்ததால் அவருக்கு கிரௌஞ்ச பேதனார் என்ற பெயரும் உண்டு ; கிரௌஞ்ச என்பது கொக்கு/ நாரை வகைப் பறவைக்கும் ஒரு பெயர்; இதே போல வடிவத்தில் வியூகம் அமைத்த செய்தி மஹாபாரதத்தில் வருகிறது; வியூகம் என்றால் படை அணிவகுப்பு; தற்காலத்தில் கிரௌஞ்ச த்வீபம் என்பதைச் சிலர் அண்டார்ட்டிகா என்றும் கிழக்கு ஆப்ரிக்கா என்றும் ஐரோப்பாவை ஒட்டிய பகுதி என்றும் கற்பனையுடன் வருணிக்கின்றனர். கிரௌஞ்ச பறவை ஒன்றினை வேடன் வீழ்த்தியத்தைக் கண்ட வால்மீகி தனது சோகத்தால், ஸ்லோக மழை பொழிந்து ராமாயணத்தை நமக்கு அளித்தார்.
மணம் வீசும், கும்பம் போன்று ஒளிவிடும், கஸ்தூரி வாசம் மிக்க
பயோதரம் புணர்ந்த பெருமாளே. … திருமார்பைத் தழுவிய பெருமாளே.
* நவநாதராகிய பெருஞ் சித்தர் பின்வருமாறு:
சத்தியநாதர், சதோகநாதர், ஆதிநாதர், அனாதிநாதர், வகுளநாதர், மதங்கநாதர், மச்சேந்திரநாதர், கடேந்திரநாதர், கோரக்கநாதர். இவர்கள் குகைகளில் இருந்து சிவனைக் குறித்துத் தவம் செய்து சித்தராயினர்.
****
சிவபெருமானுக்கு விஷ்ணு உதவிய தகவல்
வெற்பால் மத்தாக்கிக் கடல் கடை மைச்சு ஆவிக் காக்கைக்
கடவுளை விட்டார் முக்கோட்டைக்கு ஒரு கிரி இரு காலும்
வில் போலக் கோட்டி … மந்தர மலையையே மத்தாக அமைத்து
திருப்பாற்கடலைக் கடைந்து, கறு நிறம் கொண்டு உயிர்களைக் காக்கின்ற கடவுள் திருமாலின்* திருவிளையாட்டால் தர்மவழியைப் பின்பற்றாது (சிவ பூஜையை) விடடவர்களாகிய திரிபுரத் தலைவர் மூவர்களின் மும்மதிலுக்கும் மேம்பட்ட ஒப்பற்ற மேரு மலையின் இரண்டு முனைப் பக்கங்களையும் வில்லை வளைப்பது போல வளைத்து,
பிறகு ஒரு சற்றே பல் காட்டி தழல் எழு வித்தார் தத்வார்த்தக்
குருபரன் என ஓதும் பொற்பா … பின்பு ஒரு சிறிது புன்னகை செய்து
நெருப்பு மூள வைத்த சிவ பெருமானுக்கு, உண்மைப் பொருளை
உபதேசித்த குரு பர மூர்த்தி என்று சொல்லப்படுகின்ற அழகனே,
பற்றாக்கை புது மலர் பெட்டு ஏயப் பாற்பட்டு உயரிய பொன்
தோளில் சேர்த்துக் கருணை செய் என மாலாய் … அம்புத் திரள்
கட்டும் கயிற்றினின்று (மன்மதன்) தன் மலர்ப் பாணங்களை விரைவாக எய்ய, (அந்த அம்புகளால் காம வசத்தில்) அகப்பட்டு, பெருமை பொருந்திய (உனது) அழகிய தோளில் (என்னை) அணைந்து அருள் புரிவாயாக என்று (வள்ளியிடம் கூறி) ஆசை பூண்டவனாய்,
தினைப்புனத்தில் ஓட்டி, வள்ளிமலை மீது பசுமையான தினைப்
பயிர்களைக் காத்துத் திரிந்த அழகிய பூப் போன்ற வள்ளியின் பேச்சுக்கு மனம் உருகிய பெருமாளே.
* திரிபுராதிகள் சிவ பூஜையை விட்டால் ஒழிய அவர்களை வெல்ல முடியாதென உணர்ந்த திருமால் பல அற்புதங்களைக் காட்டி அசுரர்களை மயக்கிச் சிவ பூஜையைக் கைவிடச் செய்தார். அதன் பின்னரே திரிபுரம் எரிந்தது.
Pictures taken by London Swaminathan at Uppiliappan Temple, Tamil Nadu.
WRITTEN BY S NAGARAJAN
Post No. 15,578
Date uploaded in London – 5 April 2026
Contact – swami_48@yahoo.com
Pictures are taken from various sources for spreading knowledge.
this is a non- commercial blog. Thanks for your great pictures.
tamilandvedas.com, swamiindology.blogspot.com
xxxx
சுபாஷிதச் செல்வம்
அந்திம நேரத்தில் விஷ்ணுவை தியானிக்க வேண்டும்!
ச. நாகராஜன்
கடந்ததை நினைத்துக் கவலைப் படாதே!
அதிக்ராந்தம் து ய: கார்யம் பச்சாச்சிந்தயதே நர: |
தச்சாஸ்ய ந பவேத் கார்யம் சிந்தயா து வினஷ்யதி ||
கடந்த காலத்தில் கடந்து போன விஷயங்களைப் பற்றி எவன் ஒருவன் நினைத்து ஏங்குகிறானோ அவன் அவற்றின் விளைவுகளை மட்டும் இழப்பதில்லை, கவலையினால் அழிந்தும் படுகிறான்.
நிகழ்கால இன்பம் எனும் மாயை ஏழைக்கும் பணக்காரனுக்கும் ஒன்றே தான்!
அதிக்ராந்தம் அதிக்ராந்தம் அநாகதமநாகதம் |
வர்தமானசுகக்ராந்திர் நவா போகிதரித்ரயோ: ||
கடந்த காலத்தில் நடந்தது நடந்து போனது தான். எதிர்காலம் என்பது இனிமேல் தான் வரப் போகிறது. ஆகவே ஏழைக்கும் பணக்காரனுக்கும் இன்றைய காலத்தில் கிடைக்கும் இன்பங்கள் எனப்படும் மாயை ஒன்றே தான்!
எந்த ஒரு கவிதையில் அதிகப்படியான மறைமுகமான அர்த்தங்கள் உள்ளனவோ, ஆழ்ந்த அர்த்தம் இல்லையோ, இன்னும் இன்ன பிற விசேஷ குணங்கள் இல்லையோ அது தொடக்கூட முடியாத குறைபாடுள்ளதாகும். அது வளைந்த நாய் வால் போல மதிப்பில்லாத ஒன்றாகும். அதனால் என்ன பயன்?
உயர்ந்த யோகி யார்?
அதீதானாகதானர்தானி விப்ரக்ருஷ்டதிதோஹிதான் |
விஜானாதி யதா யோகீ ததா சம்க்திதி ஸ்ம்ருதா ||
எப்போது ஒரு யோகியானவர் கடந்த காலத்தையும் வருங்காலத்தையும் நன்கு அறிகிறாரோ, பார்வைக்குட்படாத தொலைதூரத்தில் உள்ளதையும் பார்க்க வல்லவரோ அந்த யோகி உயர்ந்த ஞானம் உள்ளவராக பிரகடனம் செய்யப்பட்டவராவர்.
அந்திம நேரத்தில் விஷ்ணுவை தியானிக்க வேண்டும்!
அந்தே சந்தோவதம் விஷ்ணும் ஸ்மரேத் ஹந்தாரமாபதாம் |
சரதல்பகதோ பீஷ்ம: தஸ்மார் கருடத்வஜம் ||
ஒருவனுடைய வாழ்க்கையில் கடைசித் தருணங்களில் எல்லா ஆபத்துக்களையும் விலக்கும் விஷ்ணுவைப் பற்றி நினைக்க வேண்டும். சரதல்பத்தில் படுத்திருந்த பீஷ்மர் விஷ்ணுவையே தியானித்திருந்தார்.
Pictures are taken from various sources for spreading knowledge.
this is a non- commercial blog. Thanks for your great pictures.
tamilandvedas.com, swamiindology.blogspot.com
xxxx
Pictures are taken by London Swaminathan at Uppiliappan temple.
4
ஆழி மழைக்கண்ணா! ஒன்று நீ கை கரவேல்
ஆழி உள் புக்கு முகந்து கொடார்த்தேறி,
ஊழி முதல்வன் உருவம்போல் மெய் கறுத்துப்
பாழியந் தோளுடைப் பற்பநாபன் கையில்
ஆழிபோல் மின்னி, வலம்புரி போல் நின்றதிர்ந்து,
தாழாதே சார்ங்கம் உதைத்த சரமழைபோல்
வாழ உலகினில் பெய்திடாய், நாங்களும்
மார்கழி நீராட மகிழ்ந்தேலோர் எம் பாவாய். (4)
477. The girls come to wake up their friends. They say, “O Varuṇa, you take water from the ocean. Do not hide your rain. O cloud, you enter the ocean, scoop up water and rise, looking like the dark form of the lord of the eon, making lightning like the discus that shines in the hands of Padmanabhan, roaring with thunder like the sound of his conch, and pouring rain like the arrows from his Sarngam bow. O Varuṇa, give us rain so that the people of the world may live happily. Come and let us bathe joyfully in this month of Markazhi and go to worship our Pāvai.”
Please obey our wishes, Oh rain God who comes from the sea, Enter the sea, please, and bring water to your fill, And with zest and sound take it up, And like the God of the deluge become black, And shine like the holy wheel in the hands, Of The God Padmanabha[8] who has powerful biceps, And make booming pleasing sounds, Like the right spiralled conch, And rain with out stop like the arrow storm, From Saranga the bow of Vishnu and descend on us, To make this world happy, And to help us take bath in month of Margahzhi, And worship our goddess Pavai.
Oh Rain Gracious like ocean, pupil of my eye;
Thou shalt never flout this attitude
Enter sea, emerge replete, ascend a ass dark in space
Colour a la form of Lord Eternal. Let lightning flash
Thunder shoot as wheel and dextrogyral,
In the hands of Padmanabha, His arms a fortitude;
Brook no delay, force a cloud burst;
Pour down as would darts from Sarnga lash
To facilitate life on earth bright;
And the Margali bath to our delight;
Listen and consider, our damsel.
*****
5
மாயனை மன்னு வடமதுரை மைந்தனைத்,
தூய பெருநீர் யமுனைத் துறைவனை,
ஆயர் குலத்தினில் தோன்றும் அணி விளக்கைத்,
தாயைக் குடல் விளக்கம் செய்த தாமோதரனை,
தூயோமாய் வந்து நாம் தூமலர் தூவித் தொழுது
வாயினால் பாடி மனத்தினால் சிந்திக்கப்
போய பிழையும் புகுதருவான் நின்றனவும்
தீயினில் தூசாகும் செப்பேலோர் எம் பாவாய். (5)
478. The girls come to wake up their friends. They say,
“He, the bright light of cowherd clan,
Damodaran who made his mother’s womb divine,
the young Māyan, the king of northern Mathura,
grew up playing on the banks of the Jamuna river
whose water is abundant and pure.
Faultless, we come, sprinkle flowers, worship him,
sing his praises and think only of him in our minds.
All the bad things we have done and may do
will disappear like dust in fire.
Let us go and worship our Pāvai.”
5
To Him the enchanter of all, To Him the son of Mathura[9]in the north, To Him who played and frolicked, In the shores of holy Yamuna[10] , To Him who is the ornamental lamp, Of the family of cow herds, And to the Damodhara[11] who made, His mothers womb holy, We came after a holy bath, And offered pure flowers at his feet, And sang with our mouth, And brought the thoughts of him in our mind, And we were sure, That all our mistakes of the past, And all that we will do in future, Will vanish as ashes in fire, Oh, Goddess Pavai.
*** The elusive son of booming North Mathura
River man de facto of grand Yamuna pure
Appeared in Ayar tribe a glow lamp and
Brought sanctity to mother’s womb
If we reach pure, shower fine flower and
Worship him, Damodara the Lure.
With songs in lips, mind engrossed
The sins committed deliberate or inadvertent
In the past, present and future entire
Shall be burnt a refuse in bonfire:
Prithee , Listen and consider, our damsel
****
6
புள்ளும் சிலம்பின காண்; புள்ளரையன் கோயில்
வெள்ளை விளி சங்கின் பேர் அரவம் கேட்டிலையோ?
பிள்ளாய்! எழுந்திராய், பேய்முலை நஞ்சுண்டு,
கள்ளச் சகடம் கலக்கழியக் காலோச்சி,
வெள்ளத்தரவில் துயில் அமர்ந்த வித்தினை,
உள்ளத்துக் கொண்டு முனிவர்களும் யோகிகளும்
மெள்ள எழுந்தரி என்ற பேர் அரவம்
உள்ளம் புகுந்து குளிர்ந்தேலோர் எம் பாவாய். (6)
479. The girls come to wake up their friends. They say,
“See, the birds are singing.
Do you hear the loud calling of the white conch
in the temple of the god of Garuḍa?
O friend, get up.
He, the seed of the world
who drank the poison from Putanā’s breasts
and destroyed the cheating Sakaṭāsuran,
rests on the ocean on the snake Adishesha.
Sages and yogis rise and praise him saying, “Hari, Hari!”
Listen to their praise and get up, happy in your heart.
Let us go and worship our Pāvai.”
6.
Did you not hear alternate twittering birds making loud noises, Did you not hear the loud sound of white conch, From the temple of the king of Garuda[12], Oh, girls please wake up, Let us hear the holy sounds of “Hari], Hari”. From the savants and sages, Calling him who drank the poisonous milk from the ghost [14], Him who kicked and killed the ogre of the cart [15], And him who sleeps on the great serpent Adi Sesha So that it goes through our mind, And make our mind cool, Oh, Goddess Pavai.
Behold! Birds clanged, whitish conch
At the abode of eagle’s king is blaring
Wont thou listen ? Lassie arise!
Poison, He sucked from devil’s breast
Kicked deftly the treacherous cart, to a shatter
On the serpent alighted in ocean had set sleeping;
Keep this seed in mind, monks and yogis
Arise gently and Hari they mumble
This chant pierces the mind as a rumble;
Awakens and enthuses like a roar to assemble
Listen and consider our damsel.
Picture of Andal
To be continued……………………
Tags- Tiruppavai in Pictures, Three English Translations, Part Two, Verses 4, 5, 6, Andal
.JPG)
Tamil and Vedas 
