Written by London Swaminathan

Post No. 16,326

Date uploaded in London – 20 October 2026

Contact – swami_48@yahoo.com

Pictures are taken from various sources for spreading knowledge.

this is a non- commercial blog. Thanks for your great pictures.

tamilandvedas.com, swamiindology.blogspot.com

xxxx

இதற்கு முன்னர் வெளியிட்ட 130 கேள்விகளும், விடைகளும்  எனது பிளாக்குகளில் எப்போதும் கிடைக்கும்.

131

ராமன் கங்கையைக் கடந்தான், பின்னர் காளிந்தி என்னும் யமுனை நதியைக்  கடந்தான் ; சித்திர கூடம் சென்றான்; அதன் பின், தண்டக வனத்தில் நுழைந்தான்; அங்கு அவனைக் கண்ட வினோதமான முனிவர்கள் யார் ?

132

அரக்கர்கள் கொடுமையால் அந்தணர் செய்யும் அறுதொழிகளைச் செய்ய முடியவில்லை என்று தண்டகாரண்ய முனிவர்கள் புகார் மனு கொடுத்தவுடன் ராமன் என்ன ப்ராமிஸ் PROMISE தந்தான்  /  சத்தியம் செய்தான் ?

133

ராமனுக்கு 14 ஆண்டுகள் வனவாசம் ; அதில் எத்தனை ஆண்டுகள் தண்டகாரண்யத்தில் ராமன் இருந்ததாக கம்பன் கணக்குச் சொல்கிறான் ?

134

முன்னொரு பாட்டில் தமிழ் எனும் கடல் தந்தவன் என்று அகத்தியனைப் புகழ்ந்த கம்பன் இப்போது ராமரை வரவேற்கையில் நீண்ட தமிழால் உலகை நேமியின் அளந்தான் – என்று போற்றக் காரணம் என்ன ?

135

“ஆதி சிவன் பெற்றுவிட்டான் – என்னை

ஆரிய மைந்தன் அகத்தியன் என்றோர் வேதியன்

கண்டு மகிழ்ந்தே – நிறை

மேவும் இலக்கணஞ் செய்து கொடுத்தான்.” என்று பாரதியார் சொன்னது சரியா? சிவபெருமான்தான் தமிழ் மொழியை உண்டாக்கினார் என்று கம்பனும் சொன்னானா ?

136

அகத்தியர் வருவதற்கு முன்னரே தமிழ் மொழியைத் தமிழ்நாட்டு மக்கள் பேசினார்கள்  என்பதைக் கம்பன் எப்படிக் குறிப்பிடுகிறான் ?

137

ராம பிரானுக்கு அகத்தியன் கொடுத்த அற்புத ஆயுதங்களின் சக்தி என்ன? அவை சிவனிடமிருந்து வந்தனவா? விஷ்ணுவிடமிருந்து வந்தனவா? சுவையான வாதப்பிரதி வாதங்கள் என்ன ?

138

GOOD BYE, RAMA! CHALO, CHALO ! PANCHAVATI CHALO! குட் பை! ராமா; பஞ்ச வடி சலோ! ஜல்தி சலோ! என்று அகத்தியன் சொன்னபோது கம்பன் எப்படி, தான் பிறந்த காவிரி நதி தீரத்துக்கு தேங்க்ஸ் THANKS சொன்னான் ?

139

ராமனும் லட்சுமணனும் ஜடாயுவைச் சந்த்திக்கின்றனர் ; அந்தப் பறவை யமனுக்கு தினமும் விருந்து படைக்கும் என்கிறானே கம்பன் !

140

ராம லட்சுமணர், சீதையுடன் வருவதைக் கண்டவுடன் ஜடாயு மனதில் தோன்றிய எண்ணம் என்ன ?

XXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXX

விடைகள்

131.பண்டைய அயன்

தரு பாலகில்லரும்,

முண்டரும், மோனரும்,

முதலினோர்கள் அத்

தண்டக வனத்து உறை

தவத்துளோர் எலாம்

கண்டனர் இராமனை,

களிக்கும் சிந்தையார்.

முதன் முதலில் தோன்றிய பழமையான பிரமதேவன் பெற்றவர்களாகிய பாலகில்லரும்; முண்டரும் -மழித்த தலையை உடையவர்களும்; மோனரும் – மௌன விரதம் பூண்டவர்களும்;  முதலியவர்களாகிய அந்தத் தண்டகாரணியம் எனும் காட்டில் வாழ்கின்ற முனிவர்கள் இராமனைக் கண்டனர்; ஆனந்தம் அடைந்தார்கள்

பாலகில்லர் – வாலகில்யர் பிரமனது மயிரிலிருந்து தோன்றியவர்கள்; அவனுடைய மானச புத்திரர்கள்; இவர்கள் அறுபதினாயிரவர் என்பர்; பெருந்தவம் புரிந்தவர்கள்; இவர்கள் கட்டைவிரல் அளவுள்ள குறுவடிவினர்; நாளும் கதிரவனின் இரதத்தை வலம் வந்து கொண்டிருப்பவர்.

xxx

இவர்களைப்பற்றி 2012-ல் இதே பிளாக்கில் எழுதிய அதிசய விஷயங்கள் இதோ:

“நிலமிசை வாழ்நர் அலமரல் தீரத்

தெறுகதிர் கனலி வெம்மை தாங்கிக்

கால் உணவாகச் சுடரொடு கொட்கும்

அவிர்சடை முனிவரும் மருள கொடுஞ்சிறைக்

கூருகிர்ப் பருந்தின் ஏறுகுறித் தொரீ இத்

தன்னகம் புக்க குறுநடைப் புறவின்”

—புறம் 43 தாமப் பல் கண்ணனார் (இது நரசிம்மன் என்பதன் தமிழ் மொழிபெயர்ப்பு; நரசிம்ம காயத்ரியில் அவருடைய பெயர் தம் ஸ்ட்ர தந்த= தாமப் பல் )

“செம்பொறி வாங்கிய மொய்ம்பின் சுடர் விடுபு

வண்புகழ் இறைந்து வசிந்து வாங்கு நிமிர் தோள்

விண் செலல் மரபின் ஐயர்க்கு ஏந்தியத்

ஒரு கை உக்கம் சேர்த்தியது ஒரு கை”

——திருமுருகாற்றுப்படை 106-109

“சுடரொடு திரிதரு முனிவரும் அமரரும்

இடர்கெட அருளும் நின் இணை அடி தொழுதேம்

அடல் வலி எயினர் நின் அடிதொடு கடனிது”

—-சிலப்பதிகாரம் (வேட்டுவ வரி 15.அவிப் பலி)

“வசை தவிர் ககன சரசிவ கரண

மகாவ்ருத சீல சால வரமுனி சித்தரை

அஞ்சல் என்று வாழ்வித்து நின்றன”

—அருணகிரிநாதர் (புயவகுப்பு)

வாலகியர்கள் எனப்படும் 60,000 குள்ள முனிவர்கள் பற்றி ரிக் வேதமும் தமிழ் நூல்களும் சுவையான பல செய்திகளைத் தருகின்றன. ரிக் வேதத்தின் எட்டாவது மண்டலத்தில் பிற்சேர்க்கையாக 11 பாடல்கள் சேர்க்கப்பட்டுள்ளன. இவைகளைப் பிற்சேர்க்கை என்பதால் வேதத்துக்கு உரை எழுதிய சாயணர் இந்தப் பகுதிக்கு உரை எழுதவில்லை. ஆனால் ராமாயணம், மஹாபாரதம் மற்றும் புராணங்களில் இவர்களுடைய வரலாறு உள்ளது.இவர்களுடைய வரலாற்றில் பல வியப்பூட்டும் விஷயங்கள் இருக்கின்றன.

ஆங்கிலத்தில் ஜோனதன் ஸ்விப்ட்(Gulliver’s Travels by Jonathan Swift) என்பவர் கல்லிவரின் பயணம் என்ற ஒரு நாவலைப் படைத்தார். கல்லிவர் தனது பயணத்தில் லில்லிபுட் என்ற நாட்டுக்குப் போனபோது எல்லோரும் விரல் அளவுக்கே இருந்ததால் அந்த இடத்தில் கல்லிவர் என்ன என்ன சாஹசங்கள் செய்தார் என்று கதை மிக சுவையாகப் போகும். அந்தக் கதைக்கான கருத்தை ஜோனதன் ஸ்விப்ட் நமது வேதத்திலிருந்தும் இதிஹாசங்களிலிருந்தும் எடுத்தார் என்றே தோன்றுகிறது. அந்தக் காலத்தில் இந்தியாவைப் பற்றி ஆங்கில நாளேடுகள் நிறைய செய்திகளை வெளியிட்டது குறிப்பிடத்தக்கது.

மற்றொரு சுவையான விஷயம் பூமியிலுள்ள மக்களைக் கதிரவனின் கடுமையான கதிர்களிலிருந்து காப்பது இந்த முனிவர்கள்தான் என்று படிக்கும்போது சில அறிவியல் உண்மைகள் தெரியவருகின்றது. சூரியனிடமிருந்து வரும் புற ஊதாக் கதிர்கள் மனிதன் மீது அதிகமாகப் பட்டால் தோலில் புற்று நோய் உள்பட பல நோய்கள் ஏற்படும். ஆக சூரிய வெம்மை மனிதன் மீது அதிகம் படக்கூடாது என்பதை அவர்கள் சில ஆயிரம் ஆண்டுகளுக்கு முன் எழுதியதே வியப்பான விஷயம்தான். அத்தோடு நிற்காமல் இந்த முனிவர்கள் 60,000 பேர் வெம்மையை தாங்களே வாங்கிக் கொண்டு நம்மைக் காப்பதற்காக தினமும் சூரியனுடன் சுற்றிவருவதாக எழுதியிருப்பது இன்னும் அதிசயமாக இருக்கிறது. இவர்களை நம்மை புற ஊதாக் (ultra violet rays) கதிர்களிலிருந்து பாதுகாக்கும் ஓசோன் வளையத்துக்கு (ozone layer) ஒப்பிட்டால் அது மிகையாகாது

வடமொழி நூல்களில் சுவையான புராணக் கதைகள் மட்டுமே இருக்கின்றன. ஆனால் தமிழில் சில பாட்டுகளுக்கு உரை எழுதியோர் அறிவியல் உண்மைகளை மிகத் தெளிவாக எழுதியுள்ளனர்.

யார் இந்தக் குள்ளர்கள்?

இவர்கள் க்ரது என்பவருக்குப் பிறந்தவர்கள். தாயின் பெயர் கிரியை.பிரம்மாவின் மானச புத்திரர்கள் என்றும் அழைக்கப் படுவர். இவர்கள் கட்டை விரல் உயரம் தான் இருப்பார்கள். ஆனால் தேஜோ (ஒளி) மயமானவர்கள். முற்றும் துறந்த இவர்கள் மரத்தில் தலைகீழாகத் தொங்கிக் கொண்டே தவம் செய்வார்கள். 60,000 எண்ணிக்கையுடைய இவர்கள் சூரியனுக்கு முன் அவனுடன் பயணம் செய்வார்கள்.

ஒரு முறை காச்யப முனிவர் தனது 2 மனைவிகளுக்கு குழந்தைப் பேறு கிடைக்க ஒரு யாகம் ஏற்பாடு செய்தார். அதில் இந்திரன் உள்பட அனைத்து தேவர்களும் முனிவர்களும் உதவிக்கு அழைக்கப் பட்டனர். இந்திரன் முதலானோர் வேகம் வேகமாக பெரிய விறகுகளை யாகத்தீக்கு கொண்டுவந்தனர். ஆனால் குட்டை வாலகில்யர்களோ ஒவ்வொரு இலை இலையாகக் கொண்டுவந்தனர். அத்தோடு சிறு சிறு குழிகளில் தேங்கியிருக்கும் தண்ணீரில் விழுந்தும் புரண்டும் வந்தனர். இதைப் பார்த்த இந்திரனுக்கு சிரிப்பு தாங்கவில்லை. சத்தம் போட்டு சிரித்து விட்டான்.

(இதுபோன்ற நகைச்சுவைக் கருப்பொருளை ‘காப்பி’ அடித்துதான் ஒரு கற்பனை நாவலை எழுதிவிட்டார் ஜோனதன் ஸ்விப்ட்).

வாலகீல்யர்களுக்கு பயங்கரக் கோபம் வந்தது. நாம் ஒரு புதிய இந்திரனைப் படைப்போம் என்று முடிவு எடுத்தனர். இந்திரன் நடு நடுங்கிப் போய் விட்டான். ஓடிப்போய் காஸ்யபரிடம் நடந்த அனைத்தையும் கூறினான். “வாலகீல்யர்கள் சக்தி வாய்ந்த தவசீலர்கள் அவர்கள். மூர்த்தி சிறிதானாலும் கீர்த்தி பெரியது. ஆனால் ஏதேனும் சமாதானம் செய்து மாற்று வழி கண்டுபிடிக்கிறேன்“ என்று காஸ்யபர் பதில் சொன்னார். பின்னர் வாலகீல்யர்களிடம் போய் இந்திரன் பயந்து நடுங்குகிறான் என்று கூறி புது இந்திரனைப் படைக்காதீர்கள் என்றும் நீங்கள் பறவைகளுக்கு இந்திரனான கருடனைப் படையுங்கள் என்றும் மன்றாடினார். வேறு ஒரு நேரத்தில் இந்திரனைத் தோற்கடிக்க வகை செய்வதாகவும் சொல்லி சமாதானப் படுத்தினார்.வாலகில்யர்கள் தனியாக யாகம் செய்தனர்.

இந்த சமாதான உடன்படிக்கையின்படி காஸ்யபரின் ஒரு மனைவீக்கு வாலகீல்யர்களின் யாகப் பிரசாதம் கொடுக்கப்பட்டது. அதைச் சாப்பிட்ட வினதை என்னும் மனைவி அருணனையும் கருடனையும் பெற்றெடுத்தாள். மற்றொரு மனைவியான கத்ரு வேறு ஒரு யாகப் பிரசாதத்தை சாப்பிட்டு நாகர்களைப் பெற்றெடுத்தாள். மற்றொரு தருணத்தில் கருடன் இந்திரனைத் தோற்கடித்து அமிர்தத்தைக் கொண்டுவந்து பழி தீர்த்துக் கொண்டான்.

திருமுருகாற்றுப் படைக்கு உரை எழுதிய கி.வா.ஜகந்நாதன் அவர்கள் வேறு ஒரு விஷயத்தையும் கூறுகிறார். மந்தோகருணர் என்று அழைக்கப்படும் அசுரர்கள் சூரியனுக்கு தினமும் தீங்கு செய்வதாகவும் அந்தணர்கள் நாள்தோரும் மூன்று வேளைச் சந்தியாவந்தனத்தில் கொடுக்கும் அர்க்யம் (நீர்) இந்த அசுரர்களை வீழ்த்த சூரியனுக்குத் துணைசெய்கிறது என்றும் கூறுகிறார். இந்த மந்தோகருண அசுரர்கள் சூரியன் வீசும் புற ஊதாக் கதிர்களா (ultra violet rays) அல்லது காந்த அலைகளா (magnetic storms and solar flares) என்பதை மேலும் ஆராயவேண்டும்.

******************

132.முருகனே வந்தாலும் சிவனும் திருமாலுமே வந்தாலும் அவர்களை எதிர்த்துப் போரிட்டு உங்களைக் காப்பேன் பசுவுவையும் பார்ப்பானையும் காப்பாற்றத வாழ்க்கை என்ன வாழ்க்கை? நான் செத்தாலும் பரவாயில்லை என்கிறான் ராமன்.

ஆபயன் குன்றும் அறுதொழிலோர் நூல்மறப்பர் காவலன் காவான் எனின். (குறள் எண்: 560)- என்னும் குறளை மனதில் வைத்துக்கொண்டு கம்பன் இதைப் பாடுகிறான்:

அறம் தவா நெறி

அந்தணர் தன்மையை

மறந்த புல்லர் வலி

தொலையேன் எனின்,

இறந்துபோகினும் நன்று;

இது அல்லது,

பிறந்து யான் பெறும்

பேறு என்பது யாவதோ?

XXXX

உங்களைக் காக்கும்பொருட்டு மரணத்தையும் சந்திக்கத் தயார்.

ஆவுக்கு ஆயினும்

அந்தணர்க்கு ஆயினும்,

யாவர்க்கு ஆயினும்,

எளியவர்க்கு ஆயினும்,

சாவப்பெற்றவரே, தகை

வான் உறை

தேவர்க்கும் தொழும்

தேவர்கள் ஆகுவார்.

வள்ளுவர் குறளின் (560) எதிரொலி இந்தப்பாடல்

xxx

‘சூர் அறுத்தவனும்,

சுடர் நேமியும்,

ஊர் அறுத்த

ஒருவனும், ஓம்பினும்,

ஆர் அறத்தினொடு அன்றி

நின்றார் அவர்

வேர் அறுப்பென்; வெருவன்மின்

நீர்’ என்றான்.

சூர் அறுத்தவனும் – சூரபன்மனை வேல் கொண்டழித்த முருகக் கடவுளும்; சுடர் நேமியும் – பகைவரை சுதர்சன சக்கரத்தால் அழிக்கும் திருமாலும்; ஊர் அறுத்த ஒருவனும் – திரிபுரர் ஊர்களை எரித்தழித்த சிவபெருமானும் துணையாக நின்று காத்தாலும், யார் தருமத்தொடு பொருந்தாமல் பாவ வழிகளில் நின்றார்களோ; அக்கொடியவர்களை வேரோடு அழிப்பேன். நீங்கள் அஞ்சாதீர்கள் என்று இராமன் PROMISE உறுதிமொழிந்தான்.

******************

133. இராம, லக்குவர்கள், அவ்விடத்தில் பத்துஆண்டுகள் ஒரு துன்பமுமில்லாமல் தங்கியிருந்தனர்.

ஐந்தும் ஐந்தும் அமைதியின்

ஆண்டு, அவண்,

மைந்தர் தீது இலர்

வைகினர்; மா தவர்

சிந்தை எண்ணி, ‘அகத்தியற்

சேர்க’ என,

இந்து-நன்னுதல்

தன்னொடும் ஏகினார்.

இராம, லக்குவர்கள், அவ்விடத்தில் பத்துஆண்டுகள் ஒரு துன்பமுமில்லாமல் தங்கியிருந்தனர்;  முனிவர்கள்

மனத்தில் ஆலோசித்து, அகத்திய முனிவரைச்

சேர் வீராக என்று சொல்ல, சீதையுடன் புறப்பட்டனர்.

ஒவ்வொரு முனிவர்கள் ஆச்சிரமத்திலும் சிலசில திங்கள்கள்

தங்கியிருக்கப் பத்தாண்டுகள் கழிந்தன. வான்மீகத்தில் ஆச்சிரமங்களில் முறையே 13, 12, 4, 5, 7, 1, 1/4,3/4, 3, 8 ஆகிய மாதங்கள் என்று பத்து ஆச்சிரமங்களில் ஐந்து ஆண்டுகளை ஒரு வட்டத்தில்கழித்துப் பின் அதேபடி இரண்டாம் வட்டத்தையும் கழித்தனன் எனக் காணப்பெறும்.

பத்து ஆண்டுக் காலச் செய்தியை ஒரே பாடலில் காட்டிக் காப்பியத்தில் கால விரைவுணர்த்தும் பாங்கைக் காணமுடிகிறது.

******************

134. நீண்ட தமிழால் உலகை நேமியின் அளந்தான்.

ஆண்தகையர் அவ் வயின்

அடைந்தமை அறிந்தான்;

ஈண்டு, உவகை வேலை துணை

ஏழ் உலகம் எய்த,

மாண்ட வரதன் சரண் வணங்க,

எதிர் வந்தான்-

நீண்ட தமிழால் உலகை

நேமியின் அளந்தான்.

நீண்ட தமிழால் உலகை நேமியின் அளந்தான் – நீண்ட காலம்

உள்ள தமிழ்மொழியால் திருமால் மூவுலகை அளந்தது போல உலகை அளந்தவனாகியஅகத்திய முனிவர்;

இராமலக்குவர்கள் அந்த இடத்துக்கு வந்ததை அறிந்து

ஆனந்தம் அடைந்து, (பதினான்கு) உலகங்களையும்அடையும்

வரங்களை அருளும் இராமன் திருவடிகளில் வீழ்ந்து வணங்க எதிரே வந்தார்.

சிவபெருமான் அகத்தியற்கு அருளியதாலும் தொன்று தொட்டு அடியார் பலர் இறைவனைத் துதித்ததுஇம்மொழியினால் ஆதலாலும் ‘நீண்ட தமிழ்’என்றார். சிவபெருமான் இலக்கணம் உபதேசித்துத்தெற்கே அதை வளர்க்கச் செய்ததால் அகத்தியன் தமிழால் உலகை அளந்தான் என்றார். அகத்தியனைத் திருமாலுடன்ஒப்பிட்டார்.

******************

135.ஆமாம்! சிவன்தான் தமிழ் மொழியைத் தந்தார்! என்று கம்பனும் தலையில் அடித்துச் சத்தியம் செய்கிறான் :

.உழக்கும் மறை நாலினும், உயர்ந்து

உலகம் ஓதும்

வழக்கினும், மதிக் கவியினும்,

மரபின் நாடி,-

நிழல் பொலி கணிச்சி மணி நெற்றி

உமிழ் செங் கண்

தழல் புரை சுடர்க் கடவுள்

தந்த தமிழ்-தந்தான்.

ஒளி விளங்கும் மழுவாயுதத்தையும் அழகிய நெற்றியில் நெருப்பைக் கக்கும் சிவந்த கண்ணையும்உடைய, நெருப்பை ஒத்த

ஒளிவடிவான சிவபெருமான், அருளிய தமிழ் மொழியை

வருந்தி ஓதி அறியக்கூடிய வழக்கினாலும், உயர்ந்தோராகியஉலகம் கூறுகின்ற உலக வழக்காலும் , அறிவாலும் செய்யுள்

வழக்காலும் மரபு நெறியாலும் முறைப்பட ஆராய்ந்து,

உலகினர்க்கு அருளினான்.

உழக்கும் மறை என்பது கனம் முதலிய முறையே பயின்று ஓசை தவறாமல் ஓதி உணரத்தக்க வேதம் என்பதாம். இதனால் வேதம் ஓதுதலிலுள்ள கடின நிலை புலப்படும். ஆதியில் தமிழ் நூல்

அகத்தியற்குணர்த்திய மாதொரு பாகனை வழுத்துதும் எனச் சேனாவரையர் கூற்றையும் இதனோடுஒப்பிடலாம்.

அகத்தியர் அருளிய இலக்கணம்- சிற்றகத்தியம், பேரகத்தியம் எனப்படும். வடமொழி,  தென்மொழிகளுக்கு இறைவன் சிவபெருமானே முதல் என்ற கருத்தை இது புலப்படுத்தும்.

அகத்தியர் செய்த அருஞ் செயல்கள் அனைத்தையும் ஒவ்வொரு பாடலில் செப்பிவிட்டு அதற்கு முத்தாய்ப்பாக தமிழ்  பற்றிக் கூறுகிறான் கம்பன் ;இப்பாடல்களால் கடலை

உண்டது, வாதாபி வலம் அழித்தது, விந்தத்தை அடக்கியது. தென்திசை வட திசையைச் சமனாக்கியது. முதலிய அகத்தியரின் அருஞ்செயல்களை அறிய முடிகிறது.

நீண்ட தமிழால்அளந்ததில் (2666) தொடங்கி இங்குத் தமிழ்

தந்தான் எனக் கூறுவதால் அகத்தியரின் பெருமையில் தமிழே முதலும் முடிவுமாய் விளங்குவது புலனாம்.                               *************

என்றும் உள தென் தமிழ்!

136. என்றும் உள தென் தமிழ்!

நின்றவனை, வந்த நெடியோன்

அடி பணிந்தான்;

அன்று, அவனும் அன்பொடு தழீஇ,

அழுத கண்ணால்,

‘நன்று வரவு’ என்று, பல நல்

உரை பகர்ந்தான்-

என்றும் உள தென் தமிழ் இயம்பி

இசை கொண்டான்.

அகத்தியரை அங்கே வந்த இராமன் அவர் திருவடிகளில் விழுந்து

வணங்கினான் ;அப்பொழுது; என்றும் உள தென் தமிழ் இயம்பி

இசை கொண்டான் – எக்காலத்தும் உள்ளதாகிய இனிய தமிழின்

இலக்கணங்களைக் கூறிப்புகழ் பெற்ற அகத்தியராகிய–

அம்முனிவரும் இன்பக் கண்ணீர் விட்டவராய் அன்பினால் தழுவிக் கொண்டு; வரவு நன்று WELCOME !WELCOME; GOOD DAY! என்ற நல்ல சொற்களைச் சொன்னார்.

குட்டையான குறுமுனியாம் அகத்தியர்,  நெட்டையான

நெடியோனாம் இராமன் முன்னால் வந்து

வணங்கினான். மாவலியிடத்து உலகனைத்தும் அளக்க எடுத்த

திரிவிக்கிரமனை இது நினைவூட்டும்.

. தமிழ் மொழி என்றுமுள்ளது என்பதைச் சுட்டியதால்

முன்னரே இருந்த மொழிக்கு அகத்தியர் இலக்கணம் அமைத்தார் என்ற வரலாறு இத்தொடரால் புலப்படும்.

***********************

137.அகத்தியன் இராமனுக்குப் வில்லும் வாளும் வழங்கிப் பஞ்சவடிக்கு அனுப்புதல் (2776-2779)

விழுமியது சொற்றனை; இவ் வில் இது

இவண், மேல்நாள்

முழுமுதல்வன் வைத்துளது;

மூஉலகும், யானும்,

வழிபட இருப்பது; இதுதன்னை

வடி வாளிக்

குழு, வழு இல் புட்டிலொடு கோடி’

என, நல்கி,

(அது கேட்ட அகத்தியன்) நன்றாகச் சொன்னாய் ராமா!  இந்த வில், முற்காலத்தில் திருமால் வைத்திருந்தது;  மூன்று உலகங்களும் நானும் வணங்கிப் பூசை செய்யும் வில் இது; இவ் வில்லை அம்புப் புட்டிலொடு கொள்வாயாக என்று கொடுத்து,

(இதில் முழுமுதல்வன் என்று கம்பன் செப்பியது யார்?

முழுமுதல்வன் என்பதற்குச் சிவபெருமான் என்பாரும் உளர். ஆயினும் இவ்வில்லின் வரலாறு பற்றிக் கூறும் போது இதனை விசுவகருமா செய்து திருமாலிடம் அளித்தான். அது பரசுராமனிடம் வந்து பின்னர் இராமனிடம்கொடுக்கப்பட்டது. அதனை இராமன் வருணனிடம் கொடுக்க (1307) அவன் அரக்கர் வதம் குறித்து இராமனிடமே அளிக்குமாறு அகத்தியரிடம்

அளித்தான் என்பர். கரன் வதைப்படலத்தில் ‘வில்லை வருணன் கொடுத்தனன்’ என வருவதால் (3052) இப்போது அகத்தியர் அளித்த வில் வேறு என்பர்சிலர்! )

XXX

இப் புவனம் முற்றும் ஒரு

தட்டினிடை இட்டால்

ஒப்பு வரவிற்று என உரைப்ப

அரிய வாளும்,

வெப்பு உருவு பெற்ற அரன்

மேரு வரை வில்லாய்

முப்புரம் எரித்த தனி மொய்க்

கணையும், நல்கா,

அடுத்ததாக அகத்தியன் ஒரு வாளினைக் கொடுத்தான் .

இவ்வுலக முழுவதையும் ஒரு தராசுத் தட்டில் வைத்து

நிறுத்தாலும்ஒப்பாகாத வாள் இதோ!  தீ வடிவு கொண்ட சிவபெருமான் மேரு மலையை வில்லாகக் கொண்டு திரிபுரங்களை எரித்த ஒப்பில்லாத வலிய அம்பையும் எடுத்துக்கொள் என்றான் குறு முனி.

இதிலுள்ள இன்னொரு சர்ச்சை ! வால் மீகி சொல்லுவது வேறுவிதமாக உள்ளது

இந்த வில் விசுவகருமாவினால் செய்யப் பெற்றுத் திருமாலிடம் அளித்தது என்றும், அந்த அம்பு பிரமனால் அளிக்கப் பெற்றதென்றும், அவ்வம்புப் புட்டிலும் வாளும் இந்திரனால்

கொடுக்கப் பெற்றவை என்றும் அகத்தியர் கூறி இராமனிடம் அளித்ததாக வான்மீகம் கூறும். ‘மொய்க்கவச நல்கா’ என்ற பாடம் கொண்டு அகத்தியர் இராமனுக்குக் கவசமும் அளித்தார் என்பர். இதற்குப் பிற நூல்களில் சான்றில்லை.

****************************

தெய்வப் பொன்னி

138.‘கன்னி இள வாழை கனி

ஈவ; கதிர் வாலின்

செந்நெல் உள; தேன் ஒழுகு

போதும் உள; தெய்வப்

பொன்னி எனல் ஆய புனல்

ஆறும் உள; போதா,

அன்னம் உள, பொன் இவளொடு

அன்பின் விளையாட.

(பஞ்சவடியில்) பழங்களைத் தரும் மிக இளமையான வாழை மரங்களும் செந்நெற்பயிர்களும் உள்ளன;  தேன் வழிகின்ற மலர்களும் உள்ளன; தெய்வப் பொன்னி எனல் ஆய புனல் ஆறும் உள – தெய்வத் தன்மை பொருந்திய ‘காவிரி என்று கூறத்தக்க நீர் வெள்ளம் பாயும் நதிகளும்’ உள்ளன; சீதையுடன் விளையாடுவதற்கு; பெருநாரைகளும் அன்னங்களும் உள்ளன.

(நீர்வளம் உள்ளது என்று சொல்லி நிறுத்திக்கொள்ளாமல் , தெய்வீக காவிரி நதி போன்ற என்றும் சொல்லி தான் பிறந்த நாட்டுக்கு நன்றி தெரிவிக்கிறான் கம்பன்.)

***************************

வீட்டி வாள் அவுணரை,

விருந்து கூற்றினை

ஊட்டி, வீழ் மிச்சில்

தான் உண்டு, நாள்தொறும்

தீட்டி, மேல் இந்திரன்

சிறு கண் யானையின்

தோட்டிபோல் தேய்ந்து ஒளிர்

துண்டத்தான் தனை.

அவுணர்களைக்கொன்று எமனுக்கு விருந்து கொடுத்து மிச்சமுள்ளதை புசிப்பானாம் ஜடாய; இது தினமும் நடக்கிறதாம் !

******************

சிறந்த உத்தமப் புருட லட்சணங்கள்!

140.     ‘உலகு ஒருமூன்றும் தம்

உடைமை ஆக்குறும்

அலகு அறும் இலக்கணம்

அமைந்த மெய்யினர்;

மலர்மகட்கு உவமையாேளாடும்

வந்த இச்

சிலை வலி வீரரைத்

தரெிகிலேன் ‘எனா,

மூன்று உலகங்களையும் (விண்ணுலகம், மண்ணுலகம், பாதாள உலகம்) தங்களுக்கே உரிய உடைமையாக மாற்றிக்கொள்ளும் பேராற்றல் வாய்ந்தவர்கள்.அளவில்லாத சிறந்த உத்தமப் புருட லட்சணங்கள் (இலக்கணங்கள்) பொருந்திய திருமேனியை உடையவர்கள்.தாமரை மலரில் வீற்றிருக்கும் லட்சுமி தேவிக்கு ஒப்பான பெண்ணுடல் வந்திருக்கிறார்கள்.: இந்த வில் வீரர்களை யாரென்று என்னால் அறிந்து கொள்ள முடியவில்லையே என்று சடாயு வியக்கிறான்.

xxx

‘கருமலை செம்மலை அனைய காட்சியர்;

திரு மகிழ் மார்பினர்; செங்கண் வீரர்தாம்

அருமை செய் குணத்தின் என் துணைவன் ஆழியான்

ஒருவனை இருவரும் ஒத்துளார் அரோ.

• கருமலை  கரிய நிறமுடைய ( இராமன்) நீல நிற மலையைப் (கருமலை) போலவும், சிவந்த பொன்னிறமுடைய (இலக்குவன்) மேரு மலையைப் (செம்மலை/பொன்மலை) போலவும் காட்சி தருகின்றனர்.

• திருமகிழ் மார்பினர்; செங்கண் வீரர்தாம்: திருமகள் (இலக்குமி) வீற்றிருக்கும் அழகிய மார்பையும், சிவந்த கணகளையும் உடைய வீரர்களாக விளங்குகிறார்கள்.

• அருமைசெய் தவம்உடை அத்தன்…: அரிய தவம் செய்த அவர்களின் தந்தையான (தசரத சக்கரவர்த்தி) யின் நல்வினையும், தேவர்கள் அனைவரும் ஒன்று கூடிச் செய்த பெரும் புண்ணியமும் சேர்ந்து, இந்த இரு வீரர்களின் வடிவமாக (உருவம் கொண்டு) நம் கண் முன்னே நிற்கிறார்களோ! என்று சடாயு வியக்கிறான்.

அவர்கள் யார் என்று தெரியாத நிலையில் ஜடாயுவின் மனதில் எழுந்த சந்தேகங்களை கம்பன் ராமனை விஷ்ணு என்று புகழ பயன்படுத்திக் கொள்கிறான்; வால்மீகி எழுதிய ராமாயணத்தில் ஒப்பற்ற, ஈடு இணையில்லாத, குணங்கள் உள்ள மனிதனாகவே ராமன் சித்தரிக்கப்படுகிறான் ; அவருக்குப் பல ஆயிரம் ஆண்டுகளுக்குப் பின்னர் பாடிய கம்பன், ஆரம்பம் முதலே ராமனைக் கடவுளாகச் சித்தரிக்கிறான்  அவனுக்கு முன்னர் வாழ்ந்த ஆழ்வார்களின் பாடல்களே அவனை இப்படி மாற்றியது தெரிகிறது .

–சுபம்—

கம்ப ராமாயணத்தில் 140 கேள்விகள், தமிழ் மொழி பற்றி, அகத்தியன் , ஆயுதங்கள்

Written by London Swaminathan

Post No. 16,325

Date uploaded in London – 20 October 2026

Contact – swami_48@yahoo.com

Pictures are taken from various sources for spreading knowledge.

this is a non- commercial blog. Thanks for your great pictures.

tamilandvedas.com, swamiindology.blogspot.com

xxxx

Points to Ponder

Though Tiru Valluvar gave this advice to the Rulers/Kings, it is applicable to anyone who starts a business or a project or any new endeavour.

Think first; assess the pros and cons; don’t overload; and go ahead.

xxx

Two similes: peacock feather cart and going up the tree are his original similes.

Xxx

Kural 475: Don’t Overload!  a few Sanskrit words in Kural 475 are noted (saakaadu=Sakata in Sanskrit; Panda=thing, object.

xxx

Go to Project Madurai website for all Tamil books; it is free and trouble free. No advertisements; no cookies!

****

Following Translations are used:

1.A Aranganatha Mudaliyar – ANM+2 ( B.L. Aranganatha iyer and R. Srinivasa Desikan), Year 1933

2.S M Diaz, I G of Police- SMD, Year 2000

3.Rev.Dr.GU Pope – GUP, Year 1886

4.Suddhananda Bharathiyar- SB

5.EVS Publishers, Singapore- EVS, Year 1986

6.H A Popley – HAP (not full book; only selected couplets) Year 1931

7.Tamil Original

****

Part 66; Chapter 48 in Tirukkural Book.

Chapter 48-Forethought -The Knowledge of Power- வலியறிதல்

xxxxxxxxxxxxxxx

471.Consider the hardships of the expedition, your strength and the strength of your enemy, the strength also of your allies, and then go to war- A Aranganatha Mudaliyar – ANM+2 (B.L. Aranganatha iyer and R. Srinivasa Desikan), Year 1933

***

471.A king will assess the force he needs, the force at his disposal , the enemy’s strength,

And that of his allies, before he launches on an operation -S M Diaz, I G of Police – SMD, Year 2000

***

471
The force the strife demands, the force he owns, the force of foes,
The force of friends; these should he weigh ere to the war he goes.
Let (one) weigh well the strength of the deed (he purposes to do), his own strength, the strength of his enemy, and the strength of the allies (of both), and then let him act.- Rev.Dr.GU Pope – GUP, Year 1886

***

471.Judge act and might and foeman’s strength
The allies’ strength and go at length.        Suddhananda Bharathiyar- SB

***
471.Weigh the magnitude of your action, your strength, the strength of your allies and then resort to it- EVS Publishers, Singapore- EVS, Year 1986

***

471. வினைவலியும் தன்வலியும் மாற்றான் வலியும்
துணைவலியும் தூக்கிச் செயல்.

XXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXX

472.The king who understands the nature of his enterprises, weighs his strength, and is ever intent on it, knows no defeat– ANM+2

***

472.For a king, who is aware of his range of possibilities, and studies related problems in full

Nothing is impossible, if he concentrates on his enterprise– – SMD

***

472
Who know what can be wrought, with knowledge of the means, on this,
Their mind firm set, go forth, nought goes with them amiss.
There is nothing which may not be accomplished by those who, before they attack (an enemy), make themselves acquainted with their own ability, and with whatever else is (needful) to be known, and apply themselves wholly to their object. – GUP
***
472.Nothing hampers the firm who know
What they can and how to go.        – SB

***

472.Nothing is impossible for the leader who knows his ability, facts and tacts and braves his limit– EVS

***

472. ஒல்வ தறிவது அறிந்ததன் கண்தங்கிச்
செல்வார்க்குச் செல்லாதது இல்.

XXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXX

473.Many a monarch who Has not gauged his strength, and that of his powerful enemy has been humbled in the midst of the battle– ANM+2

***

473.Many ambitious kings have enthusiastically over-rated their own strength

And destroyed themselves during their campaign—SMD

***

473
Ill-deeming of their proper powers, have many monarchs striven,
And midmost of unequal conflict fallen asunder riven.
There are many who, ignoran t of their (want of) power (to meet it), have haughtily set out to war, and broken down in the midst of it. – GUP
***
473.Many know not their meagre might
Their pride breaks up in boastful fight.  – SB  

***

473.Many are they who ventured on action without knowing the strength they had and broke down in the middle– EVS

***
473. உடைத்தம் வலியறியார் ஊக்கத்தின் ஊக்கி
இடைக்கண் முரிந்தார் பலர்.

XXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXX

474.Destruction swift overtakes the king who is ignorant of his resources, boastful of his greatness and does not live in harmony with the neighbouring princes– ANM+2

***

474.Those, who do not know to live in peace, knowing their own limitations,

But are full of self -conceit, will surely come to a swift end- SMD

***

474
Who not agrees with those around, no moderation knows,
In self-applause indulging, swift to ruin goes.
He will quickly perish who, ignorant of his own resources flatters himself of his greatness, and does not live in peace with his neighbours. – GUP
***
474.Who adapts not, outsteps measure
And brags himself-his fall is sure.        – SB

***

474.He quicky comes to grief who does not remain in peace and thinks highly of himself without knowing the measure of his strength– EVS

***
474. அமைந்தாங் கொழுகான் அளவறியான் தன்னை
வியந்தான் விரைந்து கெடும்.

XXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXX

475.What if it is a cart load of light peacock feathers? The last feather will break its axle – ANM+2

***

475.Too great even a load of peacock feathers will break

The axle tree of the cart- SMD

***

475
With peacock feathers light, you load the wain;
Yet, heaped too high, the axle snaps in twain.
The axle tree of a bandy, loaded only with peacocks’ feathers will break, if it be greatly overloaded. – GUP
***
475.Even the gentle peacock’s plume
Cart’s axle breaks by gross volume.        – SB

***

475.The axle of an overloaded cart breaks by adding even a gentle peacock’s feather– EVS

***

475.Even if with peacocks’ feathers the cart be piled high

The axle-tree will break, if over bulky the load- H A Popley – HAP (not full book; only selected couplets) Year 1931

***

475. பீலிபெய் சாகாடும் அச்சிறும் அப்பண்டஞ்
சால மிகுத்துப் பெயின்.

XXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXX

476.There will be an end to this life who, having climbed out to the end of a branch, ventures to go further– ANM+2

***

476.The person, who climbs a tree up to the thin end of its branch,

And still attempts to go farther, will perish by a sure fall– SMD

***

476
Who daring climbs, and would himself upraise
Beyond the branch’s tip, with life the forfeit pays.
There will be an end to the life of him who, having climbed out to the end of a branch, ventures to go further. – GUP
***

476.Beyond the branches’ tip who skips
Ends the life as his body rips.        – SB

***

476.There will be an end to the life of a man who having climbed out to the end of a branch attempts to go further– EVS

***

476.Those who climbed to the branch’s utmost tip

And still go pressing on, will surely lose their life-HAP

***
476. நுனிக்கொம்பர் ஏறினார் அஃதிறந் தூக்கின்
உயிர்க்கிறுதி யாகி விடும்.

XXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXX

477.Let your charity be proportionate to your wealth. That is the way to preserve it– ANM+2

***

477.A wise man has a measure of his income and a plan for his charity,

That is the way to protect his wealth and live with dignity- SMD

***

477
With knowledge of the measure due, as virtue bids you give!
That is the way to guard your wealth, and seemly live.
Let a man know the measure of his ability (to give), and let him give accordingly; such giving is the way to preserve his property. – GUP
***
477.Know the limit; grant with measure
This way give and guard your treasure.    – SB
***

477.Take measure of what you may part with and give in the right manner; that is the way to cherish wealth– EVS

***

477. ஆற்றின் அளவறிந்து ஈக அதுபொருள்
போற்றி வழங்கும் நெறி.
XXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXX

478. No evil befalls the king whose expenditure does not overrun his income– ANM+2

***

478.It matters little if the channel of inflow is small and narrow,

Provided thee out-flow is not disproportionate- SMD

***

478
Incomings may be scant; but yet, no failure there,
If in expenditure you rightly learn to spare.
Even though the income (of a king) be small, it will not cause his (ruin), if his outgoings be not larger than his income. – GUP
***
478.The outflow must not be excess
No matter how small income is.      – SB

***

478.Small as the sources of income may be, there is no harm if the sources of expenditure not heavy– EVS

***

478. ஆகாறு அளவிட்டி தாயினும் கேடில்லை
போகாறு அகலாக் கடை.

XXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXX

479.Behold the monarch who lavishes his wealth beyond his resources; he appears to be prosperous, but he only treads the downward path to destruction– ANM+2

***

479.The apparent prosperity of a man, living beyond his means,

Would soon disappear without a trace- SMD

***

479
Who prosperous lives and of enjoyment knows no bound,
His seeming wealth, departing, nowhere shall be found.
The prosperity of him who lives without knowing the measure (of his property), will perish, even while it seems to continue. – GUP
***
479.Who does not know to live in bounds
His life seems rich but thins and ends.        – SB

***

479. A man’s life and wealth seem rich, but they dwindle and end if he does not live within thrifty limits– EVS

***

479. அளவறிந்து வாழாதான் வாழ்க்கை உளபோல
இல்லாகித் தோன்றாக் கெடும்.

XXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXX

480.Extravagance, which is blind to its resources, perishes– ANM+2

***

480.Limitless munificence in the sharing of one’s wealth,with those that deserve too,

Will result in final disappearance  of that wealth– SMD

***

480
Beneficence that measures not its bound of means,
Will swiftly bring to nought the wealth on which it leans.
The measure of his wealth will quickly perish, whose liberality weighs not the measure of his property. – GUP
***

480.Wealth amassed quickly vanishes
Sans level if one lavishes.      – SB

***

480.His amassed wealth will quickly vanish who lavishes it without thrift, upon needless things—EVS

***

480. உளவரை தூக்காத ஒப்புர வாண்மை
வளவரை வல்லைக் கெடும்.

—subham—

Tags- வலியறிதல் – Judging strength, Tirukkural Encyclopaedia -Chapter 48

WRITTEN BY S NAGARAJAN

Post No. 16,324

Date uploaded in London – 20 October 2026

Contact – swami_48@yahoo.com

Pictures are taken from various sources for spreading knowledge.

this is a non- commercial blog. Thanks for your great pictures.

tamilandvedas.com, swamiindology.blogspot.com

xxxx

பதினான்கு லோகங்களில் பாவம் செய்தாலும் அனைத்து பாவங்களையும் போக்கும் ஒரே ஒரு அபூர்வ நாமம்!

ச. நாகராஜன் 

“இதனுடைய ஒரு நாமத்திற்கு இருக்கக்கூடிய பாபஹரண சக்திக்குப் போதுமான பாவம் செய்ய பதினாலு லோகங்களாலும் முடியாது.”

(அத்ரைகநாம்னோ யா சக்தி: பாதகானாம் நிவர்த்தனே |

தன்னிவர்த்யம் அகம் கர்த்தும் நாலம் லோகாச்சதுர்தச ||)

“எவ்வளவு பாவத்தை ஒரு நாமத்தைச் சொன்னால் போக்கடிக்கலாமோ அவ்வளவு பாவத்தை பதினாலு லோகங்களிலும் உள்ள ப்ராணிகள் சேர்ந்து செய்தாலும் செய்ய முடியாது”

இந்த அற்புதமான பொருள் பொதிந்த வாக்கியத்தைப் படித்துத் திகைக்கிறோம்.

லலிதா சஹஸ்ர நாமத்தில் உத்தரபாகத்தில் பல்ச்ருதியில் வரும் ஸ்லோகம் (எண் 16) இது.

அப்படி என்ன நாமம் அது?  லலிதாம்பிகையின் ஒரு நாமம் தான் அது!

அன்னை லலிதாம்பிகையின் ஆயிரம் நாமங்களைச் சொல்வதால் ஏற்படும் பலன்களை விஸ்தாரமாகக் கூறும் பலச்ருதி ஸ்லோகங்களில் பதினாறாவது ஸ்லோகம் இது.

மனம் எவ்வளவு பெரிய ஆறுதலை அடைகிறது!

லலிதா சஹஸ்ரநாமம் எதில் வருகிறது?

மஹரிஷி வேத வியாஸரால் இயற்றப்பட்ட பதினெட்டு புராணங்களில் ஒன்றான பிரம்மாண்ட புராணத்தில், உத்தர காண்டத்தில் அகத்தியருக்கும் ஶ்ரீ ஹயக்ரீவருக்கும் நடந்த உரையாடல் ரூபமான லலிதோபாக்கியானத்தில் உள்ள ஸ்தோத்திரமே லலிதா சஹஸ்ர நாமம்.

சர்வ வல்லமை பொருந்திய இந்த சஹஸ்ரநாமத்தை நல்ல குருவானவர் மூலம் அறிந்து சொல்வது உத்தமமானது.

சுலபாகதி – சுலபமாக உபாசிக்கப்படக் கூடியவள் என்ற பெயரை உடைய அன்னையைத் துதிப்பது உடல் வருத்தமில்லாமல் சொல்லக் கூடியது.  நியம நிர்பந்தங்கள் இல்லாதது. நான்கு வருணத்தார்களும் ஜாதி பேதமின்றி சொல்லக் கூடியது.

இதை தினமும் சொல்லக் கூடிய நல்ல பாக்கியம் உடையவர்களின் புண்ணியத்தைப் பற்றி சொல்வதற்கு முடியுமா, என்ன?

இந்த சஹஸ்ரநாமத்தின் பெருமையைப் புரிந்து கொள்ள ஶ்ரீ பாஸ்கரராயரின் பாஷ்யம் நமக்கு உதவும்.

பாஸ்கரராயரின் காலம் கி.பி.1690 முதல் 1785 முடிய என்று தீர்மானிக்கப்படுகிறது. இவரது மகிமையை வெளிப்படுத்தும் ஏராளமான சம்பவங்கள் உண்டு. ஒரு சமயம் காசியில் ஒரு மஹாயாகம் செய்யப்போவதாக இவர் அறிவித்தார். யாகம் மிக அருமையாக நடந்து முடிந்தது. இவரைக் கண்டு பொறாமை கொண்ட பண்டிதர்கள் பலர், மந்திர சாஸ்திரம் சம்பந்தமான சிக்கலான பல கேள்விகளைக் கேட்டனர். இவர் உடனுக்குடன் தக்க பதிலைக் கூறிக் கொண்டே வந்தார். அச்சமயம் அங்கு வந்த மகானான குங்குமானந்த ஸ்வாமிகள் பண்டிதர்களை நோக்கி, “இவரை உங்களால் ஜெயிக்க முடியாது. இவரது தோள்களில் அம்பாள் ஆரூடையாக இருந்து உங்களது கேள்விகளுக்கு பதில் சொல்லி வருகிறாள்’ என்றார். உடனே பண்டிதர்களில் முக்கியமானவராக இருந்த நாராயண பட்டர் என்பவர், “அது உண்மையானால் நான் அம்பாளை தரிசிக்க வேண்டும்” என்று வேண்டினார். உடனே குங்குமானந்த ஸ்வாமிகள் அம்பாளுக்கு செய்யப்பட்ட அபிஷேக ஜலத்தை எடுத்து அவர் கண்களைத் துடைத்தார். அவருக்கு சரியான திருஷ்டி ஏற்பட்டு அவர் அம்பாளை தரிசித்து ஆனந்தம் அடைந்தார்.

இப்படி ஏராளமான சம்பவங்கள் உண்டு.

ஒவ்வொரு நாமமும் எந்த அக்ஷரத்தில் (எழுத்தில்) ஆரம்பிக்க வேண்டும், ஒரு நாமத்தில் எத்தனை மந்திர அக்ஷரங்கள் இருக்க வேண்டும், அதற்கான பலன்கள் யாவை ஆகிய அனைத்தும் வேதோக்தமாகத் தீர்மானிக்கப்பட்டு ஒரு மாலையாக இந்த சஹஸ்ரநாமத்தில் தொடுக்கப்பட்டுள்ளன.

ஶ்ரீ மாதா என்ற முதல் நாமத்துடன் ஆரம்பிக்கும் ஆயிரம் நாமங்கள் லலிதாம்பிகா என்ற நாமத்துடன் முடிவடைகிறது,

அம்பிகா, அம்பா ஆகிய சொற்கள் தாயாரைக் குறிப்பவை. அனைத்து லோகங்களையும் படைத்தவள் என்பதோடு அவள் லலிதையாகவும் இருக்கிறாள்.

லலனம் செய்வதால் அவள் லலிதா எனப்படுகிறாள். லலனம் என்றால் செல்லமாக விளையாடுவது என்று பொருள். லோகத்திற்கு அதிபதியாக கிரீடித்துக் கொண்டிருப்பதாலும் அவள் லலிதா எனப்படுகிறாள். மனதிற்கு சந்தோஷத்தைக் கொடுக்கும் அனைத்தும் லலிதம் என்ற சொல்லினால் குறிக்கப்படும்.

மஹா லாவண்ய சேவதி (நாமம் 48) என்பதால் அவள் அழகுக் களஞ்சியம் என்பது பெறப்படுகிறது. சௌந்தர்ய லஹரியில் ஆதி சங்கரர் அவள் அழகை விரிவாகத் துதிப்பது குறிப்பிடத் தகுந்தது.

இது போன்ற ஏராளமான அர்த்தங்கள் ஒவ்வொரு நாமத்திற்கும் உண்டு. அவற்றைத் தெரிந்து கொள்ள ஒவ்வொரு பக்தரும் முயல வேண்டும்.

ரஹஸ்தர்பண தர்பிதா (நாமம் 382) என்று அவள் துதிக்கப்படுகிறாள்,

தர்பணம் என்பது திருப்தியைக் கொடுக்கும் கர்மாவைக் குறிப்பிடும் சொல், மந்திரத்தின் அர்த்தத்தை நன்றாகத் தெரிந்து கொள்ளுதலே ரஹஸ்தர்பணமாகும்.

இப்படி முயன்று பக்தியுடன் அர்த்தத்தைப் புரிந்து கொண்டு துதிக்கும் பக்தனிடம் அளவற்ற கருணையை அவள் பொழிகிறாள்.

நவராத்ரியில் கடைசி இரண்டு நாட்கள் மஹா நவமி என்று அழைக்கப்படுகிறது. இது சக்தி மயமானது. இந்த நாட்களில் ஜாதி வேறுபாடின்றி அனைவரும் அம்பிகையை பூஜிக்க வேண்டும் என்பது விதி.

பக்த சௌபாக்யதாயினி (நாமம் 117) என்ற நாமம் லலிதாம்பிகை பக்தர்களுக்கு சௌபாக்யத்தை அளிப்பவள் என்ற அர்த்தத்தைத் தருகிறது. பகம் என்ற சொல்லுக்கு ஶ்ரீ, காம, மாஹாத்ம்யம் வீர்யம், ஒளி, கீர்த்தி உள்ளிட்ட ஏராளமான அர்த்தங்கள் உண்டு. இவை அனைத்தையும் வழங்குபவள் லலிதாம்பிகை என்பது பெறப்படுகிறது.

பக்திப்ரியா (நாமம் 118) என்ற நாமம் பக்தியுடன் உபாசனை செய்தால் அவள் மகிழ்வாள் என்பதைக் குறிக்கிறது.

பக்தியைப் பற்றி சிவானந்த லஹரி குறிப்பிடுவதை இங்கு நாம் கவனத்தில் கொள்ள வேண்டும்.

“அழிஞ்சில் மரத்தின் விதையானது தாய் மரத்தையும், ஊசியானது காந்தத்தையும், பதிவிரதையானவள் தன் கணவனையும், கொடியானது மரத்தையும், நதியானது கடலையும், இயற்கையாகவே வந்து அடைவது போல மனதானது பரமாத்மாவை அடைவது தான் பக்தி!”

இந்த பக்திக்கு கட்டுப்பட்டவள் அன்னை என்பதை பக்திவச்யா (நாமம் 120) என்ற நாமத்தால் அறிகிறோம்.

ஆகவே லலிதா சஹஸ்ரநாமத்தை தினம்தோறுமோ, பௌர்ணமி, நவராத்ரி போன்ற முக்கிய தினங்களிலோ பக்தியுடன் துதிப்பவர்கள் அடையும் பேறைச் சொல்ல வார்த்தைகளே இல்லை!

**

குறிப்பு: லலிதா சஹஸ்ரநாம மஹிமையை முழுதுமாகத் தெரிந்து கொள்ள G.V. கணேச ஐயர் தமிழில் தந்துள்ள “ லலிதா சஹஸ்ர நாமம்- பாஸ்கர ராயர் பாஷ்யத்தை” இணையதளத்தில் archive.org உள்ளிட்ட பல தளங்களிலிருந்தும் இலவசமாகத் தரவிறக்கம் செய்து படிக்கலாம்.

**

Written by London Swaminathan

Post No. 16,323

Date uploaded in London – 19 October 2026

Contact – swami_48@yahoo.com

Pictures are taken from various sources for spreading knowledge.

this is a non- commercial blog. Thanks for your great pictures.

tamilandvedas.com, swamiindology.blogspot.com

xxxx

FIRST PART WAS POSTED YESTERDAY.

விக்கிபீடியா போன்ற சில இந்து விரோத வெப் சைட்டுகளில் ஒரு புதிய கண்டு பிடிப்பைக் காணலாம் ; ஒரு அயோக்கியன், ஆதி மும்மூர்த்திகள் என்ற புதிய கண்டுபிடிப்பைக் கண்டு பிடித்துள்ளான் ; இப்படிப் பொய் சொல்வதால் தமிழ் மொழிக்கு மூச்சுத் திணறும் வாய்ப்பு இருக்கிறது; ஏனெனில் பொய்கள் நிலைக்காது என்பது இந்தியாவின் தேசீய சின்னத்தில் உள்ள முண்டகோபநிஷத் வாக்கியம் ஆகும் : சத்யமேவ ஜெயதே = வாய்மையே வெல்லும் ; பொய் சொல்லும் மொழி பிழைக்காது ; ஆகையால் இதை நீக்க வேண்டும் . இந்த மாதிரி திராவிடப் பொய்களை நீக்காவிடில் தமிழ் மொழிக்கு மூச்சுத் திணறும்; ஆக்சிஜன் ஏற்றும் நிலை ஏற்படும்; இது நான் போடும் சாபம் அல்ல; உண்மை மட்டுமே உலகில் நிலைக்கும் என்ற வேத வாக்கியத்தினால் வரும் விளைவு ஆகும்.

ஆதி மும்மூர்த்திகளைக் கண்டு பிடித்தவன் ஈ வே ராமசாமி நாயக்கரின் பக்தன் ; சங்கீத மும்மூர்த்திகள் மூவரும் பார்ப்பனர்கள்  ; அவர்களை ஓரம் கட்ட அந்த அயோக்கியன் கண்டுபிடித்தது இது.

நூறு ஆண்டுகளுக்கு முன்னர் எந்த நூலிலும் ஆதி மும்மூர்த்திகள் என்ற கண்டுபிடிப்பைக் காண முடியாது !ஒரு அயோக்கியனின் புதுக் கண்டு பிடிப்பு ! முழுக்கு முழுக்க தமிழ் கீர்தனைகளையே பாடிய சிலருக்குப் பிந்தி வாழ்ந்தவர்களை இவனாக அணி சேர்த்து உண்டாக்கிய பொய் இது.

“தமிழ் ஆதி மும்மூர்த்திகள் எனப்படுபவர்கள் அருணாசலக் கவிராயர் (1712-1779), மாரிமுத்தாப் பிள்ளை, முத்துத் தாண்டவர் (1525-1625)” என்பது அவனது வெத்து வேட்டு!

இதில் இரண்டு விஷங்கள்/ விஷமங்கள் இருப்பதைக் கவனிக்க வேண்டும் ; அதாவது பார்ப்பனர்களாகிய மும்மூர்த்திகளுக்கும் முன்னவராம் இவர்கள் ; அதனால் இவர்கள் ஆதி மும்மூர்த்திகளாம் . அதையும் சம்ஸ்க்ருதத்தில் ஆதி, மூர்த்தி என்ற சொற்களுடன் போட்டு சங்கீத மும்மூர்த்திகளை வம்புக்கு இழுத்து அவர்களை பின்னுக்குத் தள்ளியுள்ளது.

Oothukkaadu Venkata Kavi (c. 1700-1765)

இரண்டாவது விஷமம் ; சில நாட்களுக்கு முன்னர்தான் இதே பிளாக்கில் பத்து கேள்விகள் வரிசையில் ஊத்துக்காடு வேங்கட சுப்பையர் பற்றி பத்து விஷயங்களை போட்டிருந்தேன். அவருடைய காலம்– (16 அக்டோபர் 1700 – 1765) . அதாவது மேலே குறிப்பிட்ட இருவருக்கு முந்தையவர்; அவர் பாடிய அலைபாயுதே , ஆடாது அசங்காது வா  கண்ணா, கண்ணன் வருகின்ற நேரம் – கரையோரம், அசைந்தாடும் மயிலொன்று , தாயே யசோதா என்ற பாடல்கள் உலகப் பிரசித்தம் . அவர் பிராமணர் என்ற காரணத்துக்காக அவரை ஓரம் கட்டி, மூன்று பிராமணர் அல்லாதோருக்குக் கொடுத்த அயோக்கியர்கள் கொடுத்த டைட்டில் ஆதி மும்மூர்த்தி.

மூன்றாவது விஷமம், முத்துத் தாண்டவர் ((1525-1625) என்பவருக்கு இவர்கள் கொடுத்த காலம் ஆதாரமற்ற பொய், ஆதி மும்மூர்த்திகளை உண்டாக்கிய அயோக்கியனின் கற்பனை . ஆனால் இவர்கள் மூவரும் மஹா மேதைகள், பெரியவர்கள் என்பதில் எள்ளளவும் ஐயம் வேண்டாம். சங்கீத மும்மூர்த்திகளைத் தாழ்த்தி, மேலே குறிப்பிட்டோருக்கு மூத்தவரான ஊத்துக்காடு வேங்கட சுப்பையரை ஒதுக்கி வைத்ததைக் காட்டவே இதை எழுதுகிறேன் இந்த விஷமும் விஷமமும் மேலே குறிப்பிட்ட ஆதி மும்மூர்த்திகள் சைட்டில் இருப்பதால்தான் இங்கே எழுதுகிறேன் . இதை உண்டாக்கிய அயோக்கியன், கர்நாடக இசை மீது அணுகுண்டு வீசியுள்ளான். அதைத் தனியாகப் பார்ப்போம்

அப்பர் ,சம்பந்தர், சுந்தரர் ஆகியோர் 1400 ஆண்டுகளுக்கு முன்னரே தமிழ் இசையைப் பரப்பினார்கள்; நாளும் இன்னிசையால் தமிழ் பரப்பிய ஞான சம்பந்தன் என்று பின்னர் வந்த சுந்தரமூர்த்தி நாயனார்  போற்றினார் ; ஆகவே தமிழையும் தமிழ் இசையையும் முதலில் பரப்பியவர்கள் தேவார மூவரே ; அதற்குச் சான்றாக இன்றும் ஓதுவா மூர்த்திகள் நிற்கிறார்கள்.

****

மு அருணாசலம் கண்டு பிடிப்பு !

இதோ விக்கிபீடியா பொறுக்கி எழுதுவது ; பொறுக்கி என்பதை முன்னரே விளக்கியுள்ளேன்; அதாவது பி பி சி போன்ற வெளிநாட்டு அமைப்புகள் இந்தியாவுக்கு எதிரான விஷயங்களை பொறுக்கி  வெளியிடும்; அது போலவே விக்கிபீடியா பொறுக்கி -கள் . தெருப்பொறுக்கி வேறு . அதைச் சொல்லவில்லை நான்.

ஆங்காங்கே பொடி வைத்து விஷயங்களை நுழைப்பார்கள் ; உலகின் பழைய நூலான ரிக்வேதத்துக்கு 600- BCE என்று யாரோ ஊர் பேர் தெரியாதவன் சொன்னதை பொறுக்கி – சேர்ப்பார்கள் !

****

FOLLOWING IS TAKEN FROM WIKIPEDIA

“மு.அருணாசலனார், இசைத்தமிழ் பற்றிய வரலாறு பற்றிய இரண்டு ஆய்வு நூல்களை மிக விரிவாக எழுதியுள்ளார். தமிழ் இசை இலக்கிய வரலாறு, தமிழ் இசை இலக்கண வரலாறு என்பவையே அவை. மு. அருணாசலனார் இந்த இருநூல்களை எழுதி வெளியிடாமல் கையெழுத்துப் படியாக வைத்தவண்ணம் இயற்கை எய்தினார். மதுரை அமெரிக்கன் கல்லூரிப் பேராசிரியர் முனைவர் உல.பாலசுப்பிரமணியன் இந்தக் கையெழுத்துப்படிகளை அரிதின் முயன்று வெளிக்கொண்டு வந்துள்ளார்.[2][3] இரண்டாயிரம் ஆண்டுகளாகத் தமிழில் இசை வளர்ந்த வரலாற்றை, தக்க ஏற்புடைய சான்றாதாரங்களுடன் விளக்கும் இப்பெரு நூல்கள் தமிழின் இசை தொடர்பான அனைத்தையும் ஆவணப்படுத்துகிற களஞ்சியமாக விளங்குகின்றன. “கருநாடக சங்கீதம் என்ற ஒன்று இல்லை; அந்தப் பெயரால் சொல்வதெல்லாம் தமிழிசை தான். திருவையாற்றில் தியாகையர் பாடியதெல்லாம் தமிழிசையைத் தெலுங்கு மொழியில் பாடிய கீர்த்தனங்கள்’’, என்னும் கருத்தைச் சான்றாதாரங்களுடன் இவை நிறுவுகின்றன.[4]

இந்நூல்களுள் தெளிவு தர வேண்டுமென்பதற்காகக் கருநாடக சங்கீத மும்மூர்த்திகள் பற்றிய, அடிப்படை வரலாறுகள் தரப்பட்டுள்ளன. தெலுங்கு, சமஸ்கிருத கீர்த்தன இசைகளின் தோற்றம்; வளர்ச்சி பற்றிய விவரங்களையும் அவை எவ்வாறு தமிழிசையினின்று மொழிமாற்றம் பெற்றன என்பதையும் இந்நூல்களில் காணலாம். சமஸ்கிருத இசை இலக்கண நூல்கள் பற்றிய விவரமும் விளக்கமும் இவற்றில் உள்ளன. இவ்வடமொழி குறிப்புகள் முக்கியமானவை. பொதுவாக இந்நூல்கள் தரும் செய்திகள் தமிழிசை வரலாறு பற்றி மட்டும் அமையாமல், தமிழகத்தில் நிகழ்ந்த பொது இசை பற்றிய அனைத்து வரலாறுகளையும் தெரிவிக்கின்றன. கர்நாடக இசை என்பது பழந்தமிழ் இசையே என்பதனைக் காட்டி தமிழிசைச் சிற்பிகளான முத்துத்தாண்டவர், அருணாசலக் கவிராயர், மாரிமுத்துப் பிள்ளை ஆகியோரின் வரலாற்றை விளக்கி, மூவருமே கருநாடக இசையின் ஆதி மும்மூர்த்திகள் என நிறுவி, உலகிற்கு வெளிச்சம் போட்டுக் காட்டிய பெருமையும் அருணாசலனாரையே சாரும்.[4]

*****

இந்தக் கண்டுபிடிப்புக்கு ????? நோபல் பரிசு ????? கிடைத்தாலும் கிடைக்கலாம் !!!!!

கர்நாடக சங்கீதத்தின் பிதாமகன் புரந்தரதாசர் (1470-1564).

அதாவது அயோக்கியன் ஆதி மும்மூர்த்திகளுக்குச் சொன்ன காலத்தை விட மூத்தவர் !

32,000 கிருதிகளைத் தெலுங்கு மொழியில் இயற்றிய அன்னமாச்சார்யாவின் காலம் 9 May 1408 – 23 February 1503.

மீராபாய் பாடல்களை எம் எஸ் . மற்றும் பீம்சென் ஜோஷி முதலிய சங்கீத மேதைகள் பாடிக் கேட்காத சங்கீதப்பிரியர்கள் இல்லை ! மீராபாய் காலம் கி பி 1600.

பாபநாசம் சிவன் (செப்டம்பர் 26, 1890 – அக்டோபர் 1, 1973)

இப்படி அடுக்கிக்கொண்டே போகலாம் !

பொய்களை அகற்றாவிடில் தமிழ் மொழிக்கு மூச்சுத் திணறும்; ஆக்சிஜன் ஏற்றும் நிலை ஏற்படும் முன்னர் சொன்னது போல பொய்கள் நிலைக்காது என்பது எல்லா வேதப் புத்தகங்களிலும் உள்ளது; ஆகையால் சங்கீத விற்பன்னர்கள்  ஆதாரங்ககளை வெளியிட்டு பொய்க்களைத் தவிடு பொடியாக்க வேண்டும் ; அப்போது தமிழ் மொழிக்கு ஆக்சிஜன் கிடைத்துவிடும்!

மு ராகவ அய்யங்கார் , ரா ராகவ அய்யங்கார், வையாபுரிப்பிள்ளை, கே என் சிவராஜ பிள்ளை , கா சு பிள்ளை போன்றோர் எழுதிய விஷயங்களைத் தொகுத்து எழுதி தன் பெயரைப் போட்டுக்கொண்டுள்ளார் மு அருணாசலம்; அதாவது பொறுக்கி !

கடைசியாக இவரைத்  தோலுரித்துக் காட்ட ஒரு ஆதாரம் : இவர் எழுதிய நூல்களில் ஒன்று  – வால்டேரும் பெரியாரும் (ஈ வே ராம சாமி நாயக்கரும்)

—-SUBHAM—

TAGS- பொறுக்கி, ஆதி மும்மூர்த்திகள் , கண்டுபிடிப்பு, அயோக்கியன் , தமிழ் மொழி , விஷ ஊசி, கர்நாடக சங்கீதம், PART 2

Written by London Swaminathan

Post No. 16,322

Date uploaded in London – 19 October 2026

Contact – swami_48@yahoo.com

Pictures are taken from various sources for spreading knowledge.

this is a non- commercial blog. Thanks for your great pictures.

tamilandvedas.com, swamiindology.blogspot.com

xxxx

இதற்கு முன்னர் வெளியிட்ட 120 கேள்விகளும், விடைகளும் எனது பிளாக்குகளில் எப்போதும் கிடைக்கும்.

121

எல்லார் பாபங்களையும் கங்கை நதி எடுத்துக் கொள்கிறது ; கங்கையின் பாவச் சுமை எப்படி நீங்குகிறது?  ராமனிடம், கங்கை நதிசொன்ன அதிசயச் செய்தி என்ன ?

122

FIRST IMPRESSION MUST BE THE BEST IMPRESSION இன்டெர்வியுவுக்கு போகும்போதும், வேலைக்கு முதல் நாள் செல்லும் போதும், GOOD IMPRESSION நல்ல இம்ப்ரெஸ்ஸனை உண்டாக்க வேண்டும் என்று HOW TO WIN FRIENDS நண்பர்களை வெல்வது எப்படி? என்ற நூல்கள் இயம்பும்; குகனைப் பார்த்த மாத்திரத்தில் லெட்சுமணன் மனதில் பதிந்த சித்திரம் என்ன ?

123

DID RAMA EAT FISH BROUGHT BY THE HUNTER GUHA?

ராமன் க்ஷத்திரியன் ; வெஜிட்டேரியன் அல்ல! மீனும் மானும் சாப்பிடலாம் ; மெளரிய மன்னர்கள் மயில் மாமிசப் பிரியர்கள் !மெளரிய என்பதே மயூர- மயில் வேட்டைக்காரர்கள் என்பதிலிருந்து வந்தது; அசோகன் புத்த மதத்தைத் தழுவிய பின்னரும் அரண்மனையில் கொல்லும் மயில்களின் எண்ணிக்கையைக் குறைக்கத்தான் செய்தான் ; நிறுத்தவில்லை; குகன் கொண்டு வந்த மீனை க்ஷத்ரிய மன்னனான ராமன் சாப்பிட்டானா ?

124

WHAT TYPE OF MATTRESS WAS USED BY RAMA IN THE JUNGLE? CUSHION?, COTTON?, FOAM? OR SPRING MATTRESS?

ராமனுக்கு காட்டில் என்ன மெத்தை கிடைத்தது ? அதில் பஞ்சு இருந்ததா? குஷன், போம் இருந்ததா?

125

RAMA PROMISED GUHAN WHAT?

குகன் அன்போடு இங்கேயே தங்கலாம் என்று சொல்லி என்ன என்ன கிடைக்கும் என்று சொல்லியும் ராமன் சித்திரக்கூடம் போக வழி கேட்டான் ஆனால்  குகனுக்கு ஒரு ப்ராமிஸ் -சத்தியம் செய்தான்; அது என்ன ?

126

HELLO MY DARLING! MY HONEY! SITA! LOOK! LOOK THERE!

ராமன் சித்திர கூடத்தை நோக்கி நடந்து செல்கையில் கண்ட இயற்கைக் காட்சிகளை கம்பன் ஆங்கிலப்புலவன் WILLIAM WORDSWORTH வோர்ட்ஸ்வொர்த்  போல வருணித்தான். ராமன் சீதையை ஹலோ டார்லிங், ஹனி என்று சொன்னதைக் கம்பன் எப்படிக் கேட்டான்?

127

வனத்தில், ராமன் மேலும் ஒரு முனிவரைச் சந்திக்கிறான் ; அவர் பெயர் பரத்வாஜர் ; ஒரு முனிவர் என்றால் அவர் எப்படி இருப்பார் என்பதை இப்போது திரைப்படங்களில் மட்டுமே காண்கிறோம் ; கம்பன் அதை எப்படி தத்ரூபமாகப் பாடுகிறான்?

128

KARMA THEORY EXPLAINED BY KAMBAR

தீதும் நன்றும் பிறர் தர வாரா என்று பரத்வாஜர் விளக்கியது எவ்வாறு ?

129

குஹனைப் போலவே பரத்வாஜரும் அவருடன் தங்குமாறு வேண்டி என்னென்ன கிடைக்கும் என்று சொன்னபோதிலும், ராமன் மறுத்துவிட்டு நடை கட்டுகிறான்  ; அப்போது சீதைக்கு நீர்வீழ்ச்சிகள் , மலர்ச் செடிகள், மலை ஆடுகளைக் கட்டிவிட்டு ஒரு குரங்கு மத்தளம் வாசிப்பதைக் காட்டுகிறான் ; கம்பன் பாடல் மூலம் அதைக் காண்போமா?

130

சிலப்பதிகாரத்தில் கோவலன் சொன்னது :–

“மாசறு பொன்னே, வலம்புரி முத்தே,

காசறு விரையே, கரும்பே, தேனே

அரும்பெறற் பாவாய், ஆருயிர் மருந்தே,

பெருங்குடி வாணிகன் பெருமடமகளே,

மலையிடைப் பிறவா மணியே என்கோ?

அலையிடைப் பிறவா அமிழ்தே என்கோ”

யாழிடைப் பிறவா இசையே என்கோ?

தாழிருங் கூந்தல் தையால்! நின்னை. ”

நெஞ்சசையள்ளும் சிலப்பதிகாரத்தில் கண்ணகியைக் கோவலலன் அழைத்தது தங்கமே! ரத்தினமே!… என்று. ஒவ்வொரு இயற்கைக் காட்சியையும் காட்டும்பொழுது சீதையை ராமன் என்னவெல்லாம் சொல்லி அழைத்தான்?

xxxxxx

விடைகள்

121.கன்னி நீக்க அருங் கங்கையும் கைதொழா,

‘பன்னி நீக்க அரும் பாதகம், பாருளோர்,

என்னின் நீக்குவர்; யானும், இன்று என் – தந்த

உன்னின் நீக்கினென்; உய்ந்தனென் யான்’ என்றாள்.

பிறர் செய்த பாவங்களைப் போக்கும் கங்கை இன்று தன்னைத் தந்த இறைவனாகிய இராமனே   முழுகியதால் தன் பாவங்களைப் போக்கிக்கொண்டு மகிழ்ந்தாளாகக்  கூறினாள்.

அழியாத் தன்மை உடைய ஜீவ நதியான  கங்கையும் கைகளால்

வணங்கி,  ‘இப் பூமியில் உள்ளோர் சொல்ல முடியாத பாவங்களை;  என் மூலமாக (முழுகி) போக்கிக் கொள்வார்கள்,  நானும் இன்றைக்கு, என்னைத் தந்த திருமாலாகிய உன்னால் (என்பாவங்களைப் ) போக்கிக் கொண்டேன்; நானும் பிழைத்தேன், என்று சொன்னாள்.

*************

LAKSHMAN INTRODUCING GUHAN TO RAMA

122.‘நிற்றி ஈண்டு’ என்று, புக்கு

நெடியவன் – தொழுது, தம்பி,

‘கொற்றவ! நின்னைக் காணக் குறுகினன்,

நிமிர்ந்த கூட்டச்

சுற்றமும், தானும்; உள்ளம் தூயவன்;

தாயின் நல்லான்;

எற்று நீர்க் கங்கை நாவாய்க்கு இறை; குகன்

ஒருவன்’ என்றான்.

அரசரைக் காணச் செவ்வியறிந்து  செல்லல் முறை ஆதலின், குகனை வெளியே நிற்கச்செய்து,  இராமன்பால் தெரிவிக்கச் சென்றான் இலக்குவன். பார்த்த அளவில் தன்னையே, இராமனாக எண்ணும் குகனது வெள்ளை உள்ளத்தை அறிந்தபடியால் ‘உள்ளம் தூயவன்’ என்று முதலிற் கூறினான். உண்ணுதற்குரிய பொருள்களை என்றும் எடுத்துவருதல் தாயின் தன்மையாதலின் ‘தேனும்மீனும் கொண்டணுகிய குகனது  தாயன்பைக்

கருதித் ‘தாயின் நல்லான்’ என்றான்.  நாம்கங்கையைக் கடத்தல் வேண்டும் ஆதலின், இவனது தோழமை நமக்கு மிகவும் இன்றியமையாதது என்பதைப் புலப்படுத்த ‘நாவாய்க்கு இறை’ என்றான். இங்ஙனம் இராமன் ஏற்றுக்கொள்ளும் முன்னரே இலக்குவன் குகனது  தோழமையை ஏற்று அங்கீகரித்தான் என்னும்படி இவ்வறிமுகம் அமைந்துள்ளது அறிந்து

இன்புறத்தக்கது.

**************

123.இல்லை தந்திரமாகப் பதில் சொல்லித் தப்பித்தான் ராமன் ; ஏனெனில் சின்னம்மா கைகேயி என்ன சொன்னாள்? தாழிருஞ் சடைகள் தாங்கி  தவம் மேற்கொண்டு ; ஆகையால் ராமன் மீன் சாப்பிடவில்லை ஆனால் ராமனை ஜடையுடன் காட்டும் எந்தப் படத்தையும் காணாவில்லை!

‘அரிய, தாம் உவப்ப, உள்ளத்து

அன்பினால் அமைந்த காதல்

தெரிதரக் கொணர்ந்த என்றால்,

அமிழ்தினும் சீர்த்த அன்றே?

பரிவினின் தழீஇய என்னின்

பவித்திரம்; எம்மனோர்க்கும்

உரியன; இனிதின் நாமும்

உண்டனெம் அன்றோ?’ என்றான்.

அருமையான பொருள்கள்; ரொம்ப ரொம்ப சந்தோஷம் எனக்கு! நீ அன்புடன் கொண்டு வந்ததால் இது அமிர்தத்துக்குச் சமம்

எப்பொருளும் அன்பினால் கொண்டு வரப்பட்டவை என்றால்அவை தூய பொருள்களே; எம்போன்ற தவம் மேற்கொண்டவர்களுக்கும்; உரியன ; இனிமையாக நாமும் உண்டதற்குச் சமானம் ஆகும் அன்றோ;’ என்றான்

நான் சாப்பிட்டதற்கு சமம் ஆனது ! (ஆகையால் சாப்பிடவில்லை என்பதைக் கம்பன் நாசூக்காகச் சொல்கிறான்) !

*****************

124.மாலைக் காலத்தே செய்ய வேண்டிய கடமைகளைச் செய்து, செய்ய வேண்டிய முறைப்படியே செய்து, பாற்கடலிலிருந்து தோன்றிய அமுதம் போன்றவளும் இராமபிரானும் பூமியில் வரிசையாக விரிக்கப் பெற்ற நாணற்புல்லாகிய படுக்கையிலே உறங்கினர்; தம்பி இலக்குவன் காலைப் பொழுது வரும் வரை  வில்லை ஏந்தி, கண் இமையாது காத்து நின்றான் .

*************

125.‘படர் உற உளன், உம்பி

கான் உறை பகல் எல்லாம்;

இடர் உறு பகை யா? போய்,

யான் என உரியாய் நீ;

சுடர் உ று வடி வேலாய்!

சொல் முறை கடவேன் யான்;

வடி திசை வரும் அந் நாள்,

நின்னுழை வருகின்றேன்.

ஒளி படைத்த கூரிய வேலை உடைய குகனே! உன்

தம்பியாகிய இலக்குவன் வனத்தின்கண் நான்வசிக்கும் நாள்கள் எல்லாம், எனக்கு வருத்தம் நேராமல் இருக்க, என்னுடனே இருக்கின்றான்; நீ உன் நாட்டிற்குச் சென்று ஆட்சி புரிவாயாக; நான் மீண்டு வடதிசை நோக்கி அயோத்திக்கு வரும் காலத்தில் உன் இருப்பிடத்திற்கு வருகின்றேன்;  சொல்லிய பேச்சிலிருந்து  மாற மாட்டேன்.’

(குகனுடன் ஐவரானோம் என்ற பாடல் பின்னால் வருகிறது; அதை அப்போது காண்போம்.)

*******************

126.அருந்ததி அனையாளே!

அமுதினும் இனியாளே! –

செருந்தியின் மலர் தாங்கும்

செறி இதழ் வன சோகம்

பொருந்தின களி வண்டின்

பொலிவன, பொன் ஊதும்

இருந்தையின் எழு தீ ஒத்து

எழுவன; – இயல் காணாய்!

அருந்ததி அனையாளே!

– அருந்ததியை ஒத்தவளே!அமிழ்தத்தைக் காட்டிலும் இனியவளே!செருந்திமலரைத் தாங்கிக்கொண்டுள்ள;

நெருங்கிய இதழ்களை உடைய அசோகம் மலரானது களிப்பு நிறைந்த வண்டுகளாற்  சூழப்பெற்று என்ன அழகாக ஜொலிக்கிறது பார் !பொன்னை வைத்து ஊதுகின்ற  பொற்கொல்லனது  கரியில்  மேல் எழுந்து  எரிகின்ற நெருப்பை ஒத்துத் தோன்றுகின்றது ; பார் பார்!!

(செருந்திப் பூ பொன்னாகவும் அதைத் தாங்கிய அசோக மலர் நெருப்பாகவும், அதனைச்சுற்றியுள்ள வண்டுகள் கரியாகவும் உவமித்தான் கம்பன் !)

‘ஏந்து இள முலையாளே!

எழுத அரு எழிலாளே!

காந்தளின் முகை கண்ணின்

கண்டு, ஒரு களி மஞ்ஞை,

‘பாந்தள் இது’ என உன்னிக்

கவ்விய படி பாரா,

தேம் தளவுகள் செய்யும்

சிறு குறுநகை – காணாய்!

(சாயாது) மேல் நிமிர்ந்துள்ள இளமையான அழகிய முலையினை உடையாளே!; ஓவியத்தில் எழுதுதற்கரிய அழகு படைத்தவளே!;  மயங்கிய ஒரு மயில், காந்தள் அரும்பைத் தன் கண்ணால் பார்த்து, இது பாம்பு என்று கருதி, கவ்விக் கொண்டதை பார்த்து தேன் பொருந்திய முல்லை அரும்புகள் நகைப்பதை பார் !

இது போல நிறைய பாடல்கள்!

********************

127.குடையினன்; நிமிர் கோலன்;

குண்டிகையினன்; மூரிச்

சடையினன்; உரி மானின்

சருமன்; நல் மர நாரின்

உடையினன்; மயிர் நாலும்

உருவினன்; நெறி பேணும்

நடையினன்; மறை நாலும்

நடம் நவில்தரு நாவான்;

குடையினன் – குடை உடையவன்;  நிமிர் கோலன் – உயர்ந்த

தண்டத்தைஏந்தி இருப்பவன்; குண்டிகையினன் – கமண்டலம் உடையவன்;

மூரிச் சடையினன் –மிகுந்த சடைமுடியை உடையவன்;  உரிமானின் சருமன் – உரிக்கப்பெற்ற மான்தோலைப் போர்த்திருப்பவன்; நல் மர நாரின் உடையினன் – அழகிய மரவுரி ஆடையை உடைவன்; மயிர் நாலும் உருவினன் – மயிர் தொங்குகின்ற வடிவத்தை உடையவன்; நெறி

பேணும் நடையினன் – நன்னெறியைப் பாதுகாக்கும்  ஒழுக்கத்தை

உடையவன்;; மறை நாலும் நடம் நவில்தரு நாவான் –

நான்குவேதங்களும் எப்போதும் நடனம் இடுகின்ற நாக்கினை உடையவன்.

பரத்துவாச முனிவன் முந்நூறு வருஷ காலம் பிரமசரிய விரதம் பூண்டு வசித்தான் என்று வேதங்கூறுதற்கேற்ப இங்ஙனம் கூறினார்.  ‘நூலே கரகம் முக்கோல் மணையே, ஆயுங்காலை அந்தணர்க்குரிய’என்னும் தொல்காப்பியத்தின் படி (தொல். பொருள், மரபு. 71) அந்தண முனிவனாகிய பரத்துவாசனை வருணித்தாராம்.

செந் தழல் புரி செல்வன்;

திசைமுக முனி செவ்வே

தந்தன உயில் எல்லாம்

தன் உயிர் என நல்கும்

அந்தணன்; ‘உலகு ஏழும்

அமை’ எனின், அமரேசன்

உந்தியின் உதவாமே,

உதவிடு தொழில் வல்லான்.

செந்நிறமுள்ள முத்தீயை வளர்த்தலையே செல்வமாக உடையவன்;  பிரமதேவன் படைத்த உயிர்களை எல்லாம்; தன் உயிரைப் போலப்

பாதுகாக்கின்ற அந்தணன்; ஏழுலகங்களையும்  படைக்க என்றாலும்; தேவ தேவனாகிய திருமால் உந்தியின் மூலமாகப்

படைக்க வேண்டாதபடி, தனது சங்கற்பத்தாலேயே படைக்கும்;

தொழிலில் வல்லவன்.

எவ்வுயிர்க்கும் செந்தண்மை பூணுதலே அந்தணர் இயல்பு  என்ற குறளினைக் கம்பர் நினைவு கூர்கிறார்.

********************

128.ராமன் கானகம் ஏகிய சோகச் செய்தியைக் கேட்ட பரத்வாஜர் , புறநானூற்றில் கணியன் பூங்குன்றன் செப்பிய தத்துவத்தை அப்படியே சொல்கிறார்:

அல்லலும் உள’ இன்பம்

அணுகலும் உள அன்றோ?

நல்லவும் உள; செய்யும்

நவைகளும் உள; அந்தோ!

இல்லை ஒர் பயன் நான்

இன்று இடர் உறும் இதின்’ என்னா,

புல்லினன், உடனே கொண்டு

இனிது உறை புரை புக்கான்.

‘அல்லலும் உள இன்பம் அணுகலும் உள அன்றோ? – துன்பமும், இன்பமும் வாழ்க்கையில் மாறி மாறி வந்து சேருதல் உண்டு அல்லவா?; நல்லவும் உள செய்யும் நவைகளும்உள;  அந்தோ! – நாம்செய்யும்

நல்வினைகளும்  உள்ளன;  தீவினைகளும்  உள்ளன. ஐயோ! ( அவற்றின் பயனே இன்ப துன்பங்கள்) ஆகவே; நான் இன்று இடர் உறும் இதின் ஓர் பயன்இல்லை – நான் இன்று துன்பப்படுகின்ற இதனால் ஒரு பயனும் இல்லை;’ என்னா – என்று முனிவன் கூறி;  புல்லினன் – இராமனைத் தழுவியவனாய்; உடனே கொண்டு – சேர அழைத்துக் கொண்டு; இனிது உறை புரை புக்கான் – தான் இனிதாகத் தங்கி யுள்ளதாகிய தவச்சாலையிற் புகுந்தான்.

அவரவர் செய்யும் நல்வினை தீவினைகளுக்கேற்ப விதிவழி இன்ப துன்பங்கள் விளையும். ஆதலின், இராமா! நீ வனம் புகுந்தது கருதி நான் வருந்துவதில் பயன் ஏதும் இல்லை என்றுபரத்துவாசன் கூறினான்.

**************************

129.  ‘அறை கழல் சிலைக் குன்றவர்

அகன் புனம் காவல்

பறை எடுத்து, ஒரு கடுவன் நின்று

அடிப்பது – பாராய்!

பிறையை எட்டினள் பிடித்து, “இதற்கு

இது பிழை” என்னா,

கறை துடைக்குறும் பேதை ஓர்

கொடிச்சியைக் – காணாய்!

ஓர் ஆண் குரங்கு, வீரக்கழலை அணிந்த வில்லை உடைய மலை வாழ்நர்களது அகன்ற புனத்தைக் காவல் செய்ய வைத்திருக்கின்ற பறையை எடுத்துக் கொண்டு அடிப்பதனை;  பாராய்! இளம்பிறையை;

பிடித்து , இப்பிறை  மதிக்கு இக்களங்கம் இருப்பது தவறு என்று கருதி; களங்கத்தை துடைத்துவிடுகின்ற சிறுமியாகிய

ஒரு குறமகளை; காணாய்

தினைப்புனத்துத் தினை கவர வரும் பறவைகளை ஓட்டக் குன்றவர் பறை வைத்திருப்பர். அப்பறையை ஓர் ஆண்குரங்கு எடுத்து அடிக்கிறது. அடுத்து  ஒரு சிறிய குறமகள் . நிலவினைப் பிடித்து, அதன் களங்கத்தைத் துடைக்கின்றாளாம். இதனால் நமக்கு மலையின் உயரத்தைக் கம்பன் காட்டுகிறான்

XXXXXXXXXXXXXXX

சீதையை அழைக்க, ராமன் பயன்படுத்திய காதல் மொழிகள்:

130.வாளும் வேலும் விட்டு, அளாயின

அனைய கண் மயிலே!

குருதி வாள் எனச் செம் வரி

பரந்த கண் குயிலே!

வடம் கொள் பூண் முலை மடம் மயிலே!

உவரிவாய் அன்றிப் பாற்கடல்

உதவிய அமுதே!

இழைந்த நூல் இணை மணிக் குடம்

சுமக்கின்றது என்னக்

குழைந்த நூண் இடைக் குவி இள

வன முலைக் கொம்பே!

வீறு பஞ்சு இன்றி அமுதம் நெய்

மாட்டிய விளக்கே!

சீலம் இன்னது என்று அருந்ததிக்கு

அருளிய திருவே!

வில்கொள் வாள் நுதல் விளங்கு இழை

இளம் தளிர்க் கொழுந்தே!

இலவும் இந்திரகோபமும்

புரை இதழ் இனியாய்!

மடந்தைமார்களில் திலதமே!

குழுவும் நுண் தொளை வேயினும்,

குறி நரம்பு எறிவுற்று

எழுவு தண் தமிழ் யாழினும்,

இனிய சொல் கிளியே!

வளைகள் காந்தளில் பெய்தன

அனைய கை மயிலே!

இவ்வாறு இன்னும் பல.

–சுபம் —-

Tags- கம்ப ராமாயணத்தில், 130 கேள்விகள்.

WRITTEN BY S NAGARAJAN

Post No. 16,321

Date uploaded in London – 19 October 2026

Contact – swami_48@yahoo.com

Pictures are taken from various sources for spreading knowledge.

This is a non- commercial blog. Thanks for your great pictures.

tamilandvedas.com, swamiindology.blogspot.com

xxxx

17-10-26 கல்கி இதழில் வெளியாகியுள்ள கட்டுரை!

சர்வதேச விண்வெளி நிலையத்தின் (International Space Station) ஆயுள் முடிவடைகிறது!

ச. நாகராஜன்

உஷார்! ஜாக்கிரதை! இரண்டாயிரத்து முப்பதாம் வருடம் ஆரம்பித்தவுடன் என்று வேண்டுமானாலும் பசிபிக் பிராந்தியத்தில் பன்னாட்டு விண்வெளி நிலையம் எங்கோ ஒரு இடத்தில் தலை மீது விழும் அபாயம் இருக்கிறது!

அது உழைத்துக் களைத்துத் தாயகமான பூமிக்கு திரும்பி வருகிறது.

பல வருடங்களாக பூமியைச் சுற்றி சுற்றி வந்த, விண்ணில் சுற்றிய, மனிதனால் சுற்றவிடப்பட்ட மிகப் பெரிய பொருள் இது. கட்டுப்பாடுடனான ஆணைகளின் மூலம் பூமியில் இறங்கும் போது இது எரிந்து விடும். இதன் சில பாகங்கள் பூமியின் மீது வந்து மோதி விழக் கூடும்.

இதன் இறுதிச் சடங்கு நமக்கு வருத்தத்தை அளிக்கும் ஒன்று தான்!

பல உருளைகள், ரேடியேட்டர்கள், சோலார் அர்ரேக்கள், கேபிள்கள், சேமிப்புப் பைகள், லாப்டாப்கள், பல நவீன இயந்திர சாதனங்கள் ஆகியவை அசெம்பிள் செய்யப்பட்டு இதில் வைக்கப்பட்டிருந்தன. 25 வருடங்களுக்கும் மேலாக மனித குலத்தைச் சேர்ந்த சில மனிதர்கள் வசிக்கும் அபூர்வ இடமாக இருந்தது இது.

இப்போதுள்ள கேள்வி, இதற்கு பதிலாக இதன் இடத்தை நிரப்பப் போவது எது? அதில் எப்படி எத்தனை மனிதர்கள் வசிக்கப் போகின்றனர்?

2000ம் ஆண்டு நவம்பர் மாதம் இரண்டாம் தேதி வில்லியம் ஷெப்பர்ட், யூரி ஜிட்ஜெங்கோ, செர்ஜி கிரிகாலெவ் ஆகிய மூன்று விண்வெளிவீரர்கள் இதனுள் புகுந்தனர். அன்றிலிருந்து இன்று வரை விண்வெளியில்  மனிதர்களுக்கான தங்குமிடமாக இது அமைந்திருந்தது. நவம்பர் 2025-உடன் 25 ஆண்டுகள் தங்கு தடையின்றி மனிதர்களின் தங்குமிடமாக இது இருந்து வந்திருக்கிறது.

மனிதகுலத்தைச் சேர்ந்த யாரோ சிலர் பூமியில் இல்லாமல் விண்வெளியில் இருக்கிறார்கள் என்பது சாதாரண செய்தியா என்ன? ஒரு குழு செல்கிறது. ஒரு குழு திரும்பி வருகிறது. அவர்களுக்குத் தேவையான பொருள்கள் அங்கு வந்து கொண்டே இருக்கின்றன. விண்வெளிவீரர்கள் போட்டோக்களை எடுத்துக் கொண்டே இருக்கிறார்கள். பூமிக்கு அனுப்பிக் கொண்டே இருக்கிறார்கள். புதுப்புது உண்மைகள் தெரியவருகின்றன. மனிதகுலம் மகிழ்கிறது. மலைக்கிறது!

இது சாதாரண விஷயமல்ல; கற்பனைக்கும் எட்டாத பொருள் செலவு ஒரு பக்கம்; மலைக்க வைக்கும் துல்லியமான தொழில்நுட்பம் ஒரு பக்கம். தவறுக்கு இங்கு இடமே இல்லை.

இந்த நிலையம் ஒரு லாபரட்டரி தான். நமது எலும்புகள் இங்கு புவி ஈர்ப்புவிசை பற்றிச் சொல்கிறது. நமது தசைகள் அதை எதிர்த்து வேலை செய்ய வேண்டும், நமது இதயம் இயங்குவதில் புதிய விதிகள் உள்ளன. நிறைய நாட்கள் இங்கு இருந்தால் நமது தசைகள், எலும்புகள் ஆகியவை தேயும்; அங்கங்கள் மாறுபடும்.

டாக்டர்கள் தரவுகளைச் சேகரித்து ஆய்வு செய்து கொண்டே இருக்கின்றனர். பொறியியல் வல்லுநர்கள் நவீன சாதனங்களைப் புதுப்பித்துக் கொண்டே இருக்கின்றனர். ஆய்வாளர்கள் வினாடி கூட விடாமல் தொடர்ந்து கண்காணித்து ஆய்வைத் தொடர்கின்றனர்.

2025ல் மட்டும் இந்த நிலையம் 76 ஆய்வறிக்கைகளைத் தந்துள்ளது. இதுவரை இது தந்த மொத்த ஆய்வறிக்கைகள் 630. இந்த ஆராய்ச்சி மூலம் 400 ஆய்வுப் பேப்பர்களை விஞ்ஞானிகள் வெளியிட்டுள்ளனர். 41 காப்புரிமைகள் பெறப்பட்டுள்ளன.

இதில் சேரும் விண்கலம் – டாக் செய்வது – சரியாகச் சேர வேண்டும்.  இது விண்வெளிக் குப்பை எதனுடனும் மோதாமல் இருக்க வேண்டும். விண்வெளி வீரர்கள் தங்கள் பணியை முடித்து விட்டால் பத்திரமாக பூமிக்குத் திரும்பி வர வேண்டும்.

இனி என்ன நடக்கப்போகிறது?

இனி பல நாடுகளும் பல ஸ்டேஷன்களை உருவாக்கப் போகின்றன. அண்டை வீட்டார் போல பல நிலையங்கள் இருக்கக் கூடும். இனி நிலையங்கள் வர்த்தகமயமாக்கப்படலாம்.

தற்போதைய இந்த நிலையம் பூமி மீது விழுந்து நொறுங்கி விட்டால்…..? கவலைப்பட வேண்டாம். அதற்குள் புதிய விண்வெளி நிலையம் விண்வெளியில் செயல்படத் தொடங்கும்.

பூமியை விட்டு மனிதர்கள் வெளியில் வாழ முடியும் என்று நிரூபித்த சர்வதேச விண்வெளி நிலயத்திற்கு ஒரு பெரிய சல்யூட் செய்வோமா?

அடுத்த விண்வெளி நிலையத்தை வருக வருக என வரவேற்போமா?

கோடானுகோடி நட்சத்திரங்களும், கிரகங்களும் சுழன்று கொண்டிருக்கும் பிரபஞ்சத்தில் மனிதனின் சர்வதேச நிலையம் சின்னக் குழந்தை தத்தித் தத்தி எடுத்து வைக்கும் ஒரு சிறிய காலடி தான்.

ஆனால் குழந்தையின் அந்த முதல் காலடியைப் பார்க்கும் போது  மனம் எப்படிப்பட்ட மகிழ்ச்சியை அடைகிறது.

வளர்ச்சியைக் காண்போம்; விண்ணை வசமாக்குவோம்!

**

Written by London Swaminathan

Post No. 16,320

Date uploaded in London – 18 October 2026

Contact – swami_48@yahoo.com

Pictures are taken from various sources for spreading knowledge.

this is a non- commercial blog. Thanks for your great pictures.

tamilandvedas.com, swamiindology.blogspot.com

https://www.pustaka.co.in/home/author/london-swaminathan

xxxx

இந்த நிலையில் நான் இதை எழுதுவது ஏன் என்றால் , இந்த நிலையில் நீங்கள் படித்துக்கொண்டு இருப்பதால் இந்த நிலையில் நான் இதை எழுத வேண்டியதாயிற்று என்பதை நான் இந்த நிலையில் உங்களுக்குத் சொல்லக் கடமைப்பட்டுள்ளேன் ; நீங்களும் இந்த நிலையில் பத்திரிகைகளில் வரும் செய்திகளில் இந்த நிலையில் என்று சொற்கள் இல்லாவிடில் இந்த நிலையில் எனக்குத் தெரிவிக்கும்படி நான் உங்களை இந்த நிலையில் கேட்டுக்கொள்ளக் கடமைப்பட்டுள்ளேன் என்பதை இந்த நிலையில் உங்களுக்குத் தெரிவித்துக் கொள்கிறேன் .

***

பத்திரிகைகளில் தோலான் துருத்தியான்,  வெத்துவேட்டு ஆட்கள் ‘Tom, Dick and Harry’ அதிகரித்துவிட்டனர். இன் தி மீன் டைம், மீன் ஒயில் In the meantime, Meanwhile என்பதை இந்த நிலையில் என்று மொழி பெயர்ப்பது வழக்கம் ; இப்பொழுது இந்த நிலையில் என்ற சொற்களைக் கண்டபடி , ஆங்கிலத்தில் இல்லாத செய்திகளில் கூட, எழுதுவது பத்திரிக்கைகளின் தரம் குறைவதையும் தமிழ் மொழிக்கு மூச்சுத் திணறல் ஏற்பட்டதையும் காட்டுகிறது .

ஐம்பது ஆண்டுகளுக்கு தினமணி, பி பி சி தமிழோசை ஒலிபரப்பு முதலிய இடங்களில் பணியாற்றிய எனக்கு இந்த நிலையில் இது கவலை அளிக்கிறது ; தடி எடுத்தவன் எல்லாம் தண்டல்காரன் என்பது போல பேனா எடுத்தவன் , கம்ப்யூட்டரில்  தமிழ் தட்டச்சு தெரிந்தவன் எல்லாம் பத்திரிகை நிருபர் என்ற பெயரில் உலா வருவதால் ஏற்பட்ட கேடு இது ; மூச்சுத் திணறும் தமிழ் மொழிக்கு ஆக்சிஜன் ஏற்றுவது அவசியம். இதை விட மோசமான விஷ யங்களை அடுத்த பகுதியில் எழுதுகிறேன் .

***

மஹா பாவி எழுதிய தமிழ் !

மஹா கவி சுப்ரமண்ய பாரதி, கவிச் சக்ரவர்த்தி கம்பன் எழுதிய கவிதைகளை படித்து நாம் மகிழ்கிறோம் ; மஹா பாவி எழுதிய தமிழ்ப் பாடங்களைப் பற்றிச் சொல்கிறேன் .

நான், அஞ்சல் வழி மூலம் பி ஏ . தமிழ் கற்போருக்கு ஆன் லைன் பாடம் எடுக்கிறேன் ; அதில் திருக்குறள் பற்றிய பாடத்தில் அதற்கு மூன்றாம் நூற்றாண்டு  என்று எழுதியுள்ளான். நம் எல்லோருக்கும் தெரியும் ஒரு தமிழ் வெறிக்கும்பல் நூறு ஆண்டுகளுக்கு முன்னர் மகாநாடு கூட்டி, கூட்டத்தில் கலாட்டா, கூச்சல், குழப்பத்துக்கு இடியே, அறிஞர்களின் வெளிநடப்புக்கு இடையே, அந்தக் கும்பல் திருக்குறளை வள்ளுவர் எழுதிய காலம் கி.மு 31 என்று கட்டைப் பஞ்சாயத்து முறையில் அக்மார்க் முத்திரை குத்தியது ; அதை இன்றுவரை தமிழ் நாடு அரசும் அச்சிட்டுப் பரப்பியும் வருகிறது.

அதே தமிழ்நாடு அரசிடம் காசு வாங்கிக்கொண்டு ஒருவன் துணிச்சலாக புதிய முத்திரை குத்தியுள்ளான் !

இங்கு என்னுடைய இரண்டு கருத்துக்களையும் சொல்லக் கடமைப்பட்டுள்ளேன் :

கி.மு 31 என்று வள்ளுவருக்கு முத்திரை குத்திய கும்பல் உண்மையில் நல்ல எண்ணத்துடன்தான் அதைச் செய்தது ; வெள்ளைக்காரர்களைத் திருப்திப்படுத்தவும் கிறிஸ்தவ பிரசாரத்துக்கு உதவவும் ஒரு கும்பல் வள்ளுவருக்குக் கிறிஸ்தவர்களைத் தெரியும் அவர்களது செல்வாக்கும் குறளில் இருக்கிறது என்று விஷமப்பிரசாரம் செய்தது; அதை முறியடிக்கும் நல்ல எண்ணத்துடன்தான் ஏசு கிறிஸ்துக்கும் முன்னர் வாழந்தவர் வள்ளுவர் என்று முத்திரை குத்தினார்கள்.

உண்மை என்ன ?

பேராசிரியர் வைசாயாபுரிப் பிள்ளை மற்றும் பல தமிழ் அறிஞர்கள் சொல்வது போல வள்ளுவர் ஐந்தாம் நூற்றாண்டைச் சேர்ந்தவரே ; 500- க்கும் மேலான குறள்களில் சம்ஸ்க்ருதச் சொற்களை பயின்றதும் நூலுக்கே தர்ம அர்த்த காம (முப்பால்) என்று பெயரிட்டதும் பல சம்ஸ்க்ருத சுலோகங்களை அப்பட்டமாக மொழிபெயர்த்ததும் அவரை ஒரு ஹிந்துத்துவா பேர்வழி என்பதைக் காட்டுகிறது . நாங்கள்  லண்டன்  பல்கலைக் கழகத்தில் வள்ளுவர் சிலையை நிறுவியபோதும் ஐந்தாம் நூற்ராண்டுப் புலவர் என்றுதான் அழைப்பிதழில் அச்சடித்தோம்.

நிற்க

மஹா பாவி எழுதிய தமிழ்  பாடங்களுக்கு மீண்டும் வருகிறேன் ! ஓவியக் கலை என்ற பாடத்தில் வங்காளி ஓவியர், ஐரோப்பிய பிக்காஸோ போன்ற பெயர்களைக் குறிப்பிட்ட ஒரு ஆசாமி, உலகப்  புகழ்பெற்ற ரவி வர்மாவின் பெயரைக் குறிப்பிடவில்லை ! மலையாள எதிர்ப்பு உணர்வா அல்லது அறியாமைக்கு ஆயிரம் வாட் பல்ப் போட்டுக் காட்டிக்கொள்கிறாரா என்று புரியவில்லை ! அதே அஞ்சல் வழிக் கல்வித் பாடத்தை எழுதிய இன்னும் ஒருமஹா பாவி , புத்தமத, சமண மத வழிபாட்டுத் தளங்களை இந்துக்கள் மாற்றிவிட்டதாக எழுதியுள்ளான் . தேவாரம், திருவாசகம், பெரிய புராணம் நூல்களில் இதற்கு நேர் மாறான உண்மை நிலையைக் காண்கிறோம். பாடங்களை எழுதிய ஆசாமிகள் பொறுக்கிகள் ! அதாவது இந்து மதத்துக்கு எதிரான விஷயங்ககளை மட்டும்  பொறுக்கி எடுத்து, மயிர் புடுங்கிய சங்கடசாமி அவர் நூலில்  இப்படிக்  கூறியுள்ளார் என்று எழுதுகிறார்கள் : சரியான “பொறுக்கி” கள் !

இதை விட சில ((மூ))தேவிகள் சங்கீத மும்மூர்த்திகளை ஓரம் கட்டி ஆதி மும்மூர்த்திகளைக் கண்டுபிடித்த!!!!!! விஷயத்தையும் . சங்கீத மும்மூர்த்திகளும் தமிழ்ப் பாடல்களை அப்படியே மொழிபெயர்த்ததையும்  எழுதி, இலக்கிய நோபல் பரிசு பெற முயற்சி செய்துள்ளார்கள் அந்த ((மூ)) தேவிகள் வேறு ஒரு “பொறுக்கி”யை மேற்கோள் காட்டியுள்ளார்கள் ; அதை அடுத்த கட்டுரையில் காண்போம் .

இன்னொரு  ஆசாமி   உ.வே சாமிநாத   ஐயரைக் கிண்டல் செய்கிறான் ! பிராமணர் வீட்டில் எரிந்த முத்தீ பற்றி சங்க இலக்கியம் முழுதும் வருகிறது ! உ.வே.சா.வும் விளக்கியுள்ளார் !அதற்கு அந்த ஆசாமி சமையல் அடுப்புத் தீ ஒன்று என்றும் கண்டு யிடித்துள்ளான் !

இப்படிக்கு

லண்டன் சாமிநாதன் 18-10-2026

Written by London Swaminathan

Post No. 16,319

Date uploaded in London – 18 October 2026

Contact – swami_48@yahoo.com

Pictures are taken from various sources for spreading knowledge.

this is a non- commercial blog. Thanks for your great pictures.

tamilandvedas.com, swamiindology.blogspot.com

xxxx

இதற்கு முன்னர் வெளியிட்ட 110 கேள்விகளும், விடைகளும் எனது பிளாக்குகளில் எப்போதும் கிடைக்கும்.

xxxxxx

111

மையோ! மரகதமோ! மறிகடலோ!

மழை முகிலோ!

ஐயோ! இவன் வடிவு என்பது ஒர்

அழியா அழகு உடையான்- அய்யய்யோ! ராமனின் அழகை வருணிக்கவே முடியாது என்று ஒரு பாட்டினை  ஆச்சர்யக் குறியுடன் முடித்த கம்பன்,  அடுத்த பாட்டில் சீதை பற்றி என்ன சொன்னான் ?

112

கங்கையை தெய்வ நதி என்று கம்பன், முத்திரை குத்தியது ஏன்?

113

கங்கை நதியில் குளித்தால் பாவம் நீங்கும் என்பது இந்துக்களின் நம்பிக்கை ; ராமனும் சீதையும் குளித்ததால் என்ன விளைவு   ஏற்பட்டது ?

114

கங்கைக் கரை வேடர் தலைவனாகிய குகன் காலில் என்ன (நைக்கி -அடிடாஸ் -பூமா ???) பூட்ஸ் அணிந்திருந்தான் ?

115

ராமனும் லெட்சுமணனும் சீதையுடன் தண்டகாரண்ய காட்டுக்குள் நுழைந்தவுடன் விராதன் என்னும் அரக்கன் தோன்றினான் ; அவனுடைய பூதாகார உடலை கம்பன் எவ்வாறு நமக்கு சித்தரிக்கிறான் ?

116

ராமனால் வதம் செய்யப்பட விராதனின் பூர்வீகக் கதை என்ன ?

117

ஓம்! ஸஹஸ்ர சீர்ஷா புருஷ: ஸஹஸ்ராக்ஷ: ஸஹஸ்ரபாத்

ஸ பூமிம் விச்வதோ வ்ருத்வா அத்யதிஷ்டத் தசாங்குலம்- என்று ரிக் வேதத்தில் புருஷ சூக்தத் துதியில் இறைவனின் விஸ்வரூபம் வருகிறது ; அதை விராதன் வாய் மொழியாகக் கேட்போமா ?

118

நாம் எல்லோரும் பார்த்து வியக்கக்கூடிய விஷயம்: எப்படி ஒவ்வொரு கன்றும் அதன் தாய்ப்பசுவைக் கண்டுபிடிக்கிறது? நமக்கோ எல்லாம் ஒன்றுபோலவே தோன்றுகிறதே ! இதைக் கம்பன் எவ்வாறு சாதுர்யமாகப் பயன்படுத்துகிறான் ? நாலடியாரில் உள்ள சமணர் பாடலுக்கு கம்பன் மறுப்பு சொல்வது எங்ஙனம் ?

119

ஐரோப்பிய நாடு ஒன்றில் இந்து சந்நியாசி தீப்புகுந்து உயிர்விட்டு எல்லோரையும் விய ப்பில் ஆழ்த்தினார் ; அலெக்ஸ்சாண்டர் முன்னிலையில் ஒரு இந்து சந்நியாசி தீக்குளித்து அவனை வியப்பில் ஆழ்த்தினார் ; புகழ் பெற்ற தமிழ்ச் சங்கப்புலவர்  கபிலர், திருக்கோவிலூர் அருகில் தீப்புகுந்து உயிர் நீத்த இடம் கபிலர் கல் என்ற பெயரில் உள்ளது ; ஆதி  சங்கரர்  வாதம் புரிய வந்தபோது குமாரில  பட்டர் உமி யைக் குவித்து, தீ மூட்டி  அதன் நடுவே இருந்து உயிர் நீத்துக் கொண்டிருந்தார் ; ராமன் வரவுக்காகக் காத்திருந்த சரபங்க முனிவரும் தீயில் புகுவதற்கு ராமனிடம் அனுமதி கேட்டது எப்படி?

120

சரபங்க முனிவர் தீக்குளிக்க ராமன் அனுமதி கொடுத்தானா ? முனிவர் மனைவியுடன் தீயில் புகுந்தாரா ? மோட்சம் கிடைத்ததா ? கம்பனின் கருத்து என்ன?

XXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXX

விடைகள்

111.அளி அன்னது ஓர் அறல் துன்னிய

குழலாள், கடல் அமுதின்

தெளிவு அன்னது ஓர் மொழியாள்,

நிறை தவம் அன்னது ஓர் செயலாள்

வெளி அன்னது ஓர் இடையாளொடும் –

விடை அன்னது ஓர் நடையான் –

களி அன்னமும் மட அன்னமும்

நடம் ஆடுவ கண்டான்.

வண்டைப் போன்ற (கரிய) ஒப்பற்ற, கருமணல் நெருங்கி இருப்பது போன்ற கூந்தலை உடையவளும்,  கடலைக் கடைந்து எடுத்த அமிழ்தம் போன்ற ஒப்பற்ற பேச்சினை உடையவளும்,

நிறைந்த தவத்தைப் போன்ற ஒப்பற்ற தூய செயலை உடையவளும்,

ஆகாயம் போன்ற ஒப்பற்ற இடையினை உடையவளுமாகிய சீதையோடும்,   காளை மாட்டினைப் போன்ற ஒப்பற்ற நடையினை உடைய  இராமன், செருக்கினை உடைய ஆண் அன்னமும்,  மடப்பத்தை உடைய பெண் அன்னமும்  சேர்ந்து உலாவிடுவதைக்

கண்டான்.

தானும் சீதையும் நடப்பது போன்ற குறிப்பினை அவற்றின்பால் கண்டான் இராமன் என்க. அன்னங்கள் நடப்பது நடனம் ஆடுதல் போல உள்ளது என்ற   பொருளும் உண்டு

***********

112.மூவரும் நடந்து கங்கை நதியை அடைந்தனர் ; அந்த ஆறு சிவன் தலை முடியில் விழுந்து, ஹரித்வாரில் விஷ்ணுவின் பாதங்களை வருடி வந்ததோடு, தவம் புரியும் முனிவர்கள் வசிக்கும் இடம் என்பதைச் சுட்டி, தெய்வ ஆறு என்றான் கம்பன் :

கங்கை என்னும் கடவுள் திரு நதி

தங்கி வைகும் தபோதனர் யாவரும்,

‘எங்கள் செல் கதி வந்தது’ என்று ஏமுறா,

அம் கண் நாயகற் காண, வந்து அண்மினார்.

கங்கை என்ற தெய்வத்தன்மைஉடைய அழகிய ஆற்றின் கரையில்,

தங்கி இருக்கின்ற முனிவர்கள் எல்லாரும்,  எங்களுக்கு மோட்ச மாகிய செல்வம் நல்கும் தெய்வம் எதிர்ப்பட்டது என்று இன்பம் அடைந்து,  அருளுடைய கண்களை உடைய இராமனைக் காண்பதற்கு

வந்து அணுகினார்கள்.

பரம்பொருளே இராமனாக அவதரித்துள்ளமை உணர்ந்தவர் ஆதலின்,‘எங்கள் செல்கதி வந்தது’என்று முனிவரர் இன்புற்றனர் என்க. கும்பிடப்போன தெய்வம் குறுக்கே வந்தது ! எனலாம் .

***********

113.ராமனுக்கும் கூட வந்த இருவருக்கும் காட்டில் விளைந்த வெஜிட்டேரியன் பண்டங்களை முனிவர்கள் கொணர்ந்தனர்; அவர்களை நீராடச் சொன்னார்கள் ; அதனால் பாவம் நீக்கும் கங்கையின் சக்தி அதிகரித்ததாம் !

செய்ய தாமரைத் தாள் பண்டு தீண்டலால்

வெய்ய பாதகம் தீர்த்து விளங்குவாள்

ஐயன் மேனி எலாம் அளைந்தாள், இனி,

வையம் மா நரகத்திடை வைகுமே?

சிவந்த செந்தாமரை போலும், திருமாலின் (இராமனின்) திருவடிகள் பண்டு தொடப்பெறுதலால்,  உலகோரது கொடிய பாவங்களை

எல்லாம் போக்கி விளங்குபவளாகிய கங்கை, இப்போது இராமனாகிய

திருமால் நீராடலால்,  இனிமேல்,கங்கையில் முழுகும் இவ் உலகம்;

கொடிய நரகத்தில் தங்கவே தங்காது.

ஹரித்வார் என்னும் புனிதத் தலத்தில் விஷ்ணுவின் காலடி மட்டுமே பட்டது; அதற்கே பிரம்மாண்ட சக்தி கங்கை நதிக்கு கிடைத்தது; இப்போது விஷ்ணுவின் அவதாரமாகிய இராமனின் உடல் முழுதும் கங்கையில் பட்டதால் இனிமேல் நரகத்துப் போவார் இல்லை ( கங்கையில் குளித்தால்)

**********

114. குகனின் தோற்றம்

துடியன், நாயினன், தோற் செருப்பு ஆர்த்த பேர் –

அடியன், அல செறிந்தன்ன நிறத்தினான்,

நெடிய தானை நெருங்கலின், நீர் முகில்

இடியினோடு எழுந்தாலன்ன ஈட்டினான்.

குகன் துடி என்னும் பறை உடையவன்;

வேட்டைநாய்களை உடையவன்;  தோலாற் செய்த மிதியடிஇறுக்கிய பெரிய பாதங்களை

உடையவன் இருள்நெருங்கித்

திரண்டால் ஒத்த கருநிறம்(காக்கா கருப்பு)  உடையவன்

தன்னுடையமிகப்பெரிய சேனை நெருங்கி் வருதலின்

பெய்யும் மேகம்,   இடியோடு கூடி மேற் கிளம்பினாற் போன்ற தன்மைகொண்டவன்.

**********

115.விராதன் என்னும் அரக்கனின் தோற்றம் :

பூதம் அத்தனையும் ஓர் வடிவு கொண்டு, புதிது என்று

ஓத ஒத்த உருவத்தன்; உரும் ஒத்த குரலன்;

சீத உத்தமியை, ‘இப் பொழுது தின்பென்’ என, வாரிப்

பாதபத்தோடு எழு விந்த நல் வரைப் பான்மையன் வந்தான்

நிலம், நீர், தீ, காற்று, ஆகாயம் ஆகிய ஐந்து மகாபூதங்களும் தங்களின் தனித்தனித் தன்மைகளை விடுத்து, ஒன்றாகச் சேர்ந்து ஒரு புதிய வடிவத்தை எடுத்தது போல மிக பிரம்மாண்டமான உடலமைப்பைக் கொண்டவன். இடி முழக்கத்தைப் போன்ற பயங்கரமான குரலை உடையவன்.

கற்புக்கரசியான சீதாப்பிராட்டியை “இப்போதே பிடித்துத் தின்றுவிடுவேன்” என்று கூறித் தன் கைகளால் அள்ளி எடுத்தான்.

மரங்களோடு சேர்த்துப் பெயர்த்துக் கொண்டு மேலே எழுகின்ற மலை போன்ற தோற்றத்துடன் அந்த அரக்கன் வந்தான்.

**********

116.குபேரனின் சாபத்தால் அரக்கனாக மாறிய ‘தும்புரு’ என்ற கந்தர்வன் (விராதன்), ராமபிரானின் கரங்களால் வதம் செய்யப்படுபோது சாபவிமோசனம் பெற்று மீண்டும் தனது பழைய திவ்ய வடிவத்துடன் விண்ணுலகில் தோன்றுகிறான் :

விராதன் சாபம் நீங்கி விண்ணில் எழும் காட்சியை விவரிக்கும் பாடல் இதோ:

பட்ட தன்மையும் உணர்ந்து, படர் சாபம் இடர் தீர,

முட்ட வந்த விதியால், முரண் அரக்கன் வடிவு நீங்கி,

வட்ட வான் முகடு உகப்ப, ஒளி மல்கு திசை விளங்க,

நட்ட நல் நடன நாதன் என, விண்மிசை நவிற்றா.

இராம லட்சுமணர்களால் தன் தோள்கள் வெட்டப்பட்டு, பள்ளத்தில் புதைக்கப்படும் போது விராதன் தன் அரக்க உடலின் பிணிப்பு நீங்குவதை உணர்கிறான். தனக்கு நேர்ந்த துன்பங்கள் நிறைந்த சாபம் முடிவுக்கு வந்ததையும், அதற்குத் தன் விதிப்பயனே காரணம் என்பதையும் அறிகிறான்.

அடுத்த கணமே அவனது கொடிய அரக்க வடிவம் மறைந்து, வானுலகமே மகிழும்படியும் திசைகள் யாவும் ஒளிரும்படியும், நடனமாடும் சிவபெருமானைப் போன்ற பேரொளியோடு கந்தர்வ வடிவம் பெற்று விராதன் விண்ணுலகில் (வானில்) தோன்றினான்.

**********

117. இராமா, உன்னுடைய திருவடியே இப்படி என்றால், உன் பெருமை எப்படியோ இருக்குமோ என்று சிலிர்க்கிறார் கம்பர்.

“வேதங்கள் அறைகின்ற உலகு எங்கும் விரிந்தன உன்

பாதங்கள் இவை என்னின், படிவங்கள் எப்படியோ?

ஓதம் கொள் கடல் அன்றி, ஒன்றினோடு ஒன்று ஒவ்வாப்

பூதங்கள்தொறும் உறைந்தால், அவை உன்னைப் பொறுக்குமோ?”

எல்லையற்ற உலகங்கள் உள்ளன என்று வேதங்கள் உரக்கக் கூறுகின்றன. அத்தகைய உலகங்கள் முழுவதிலும் பரந்து விரிந்திருப்பது உன்னுடைய திருவடிகளாகும். உனது பாதங்களே இவ்வளவு பிரம்மாண்டமாகப் பரவியிருக்கிறது என்றால், உனது முழு வடிவமும் (படிவமும்) எப்படியோ?

அலைகளைக் கொண்ட கடலோடு மட்டுமல்லாமல், ஒன்றுக்கொன்று முற்றிலும் மாறுபட்ட பஞ்சபூதங்களிலும் (நிலம், நீர், நெருப்பு, காற்று, ஆகாயம்) நீ கலந்து வாழ்கிறாய். அப்படிப்பட்ட உன்னுடைய பேராற்றலை அந்தப் பூதங்கள் எவ்வாறு தாங்கிக் கொள்கின்றனவோ? என்று விராதன் இராமபிரானின் விஸ்வரூபத்தை வியந்து துதிக்கிறான்.

முதலையால் பிடிக்கப்பட்ட கஜேந்திரன் என்னும் யானைக்குதவிய கதையையும் சொல்லி விராதன் துதிக்கிறான்.

*************

118.’தாய் தன்னை அறியாத கன்று இல்லை; தன் கன்றை

ஆயும் அறியும்; உலகின் தாய் ஆகின், ஐய!

நீ அறிதி எப் பொருளும்; அவை உன்னை நிலை அறியா;

மாயை இது என்கொலோ?-வாராதே வர வல்லாய்!

• தாய் தன்னை அறியாத கன்று இல்லை: எந்தவொரு கன்றும் தன் தாயை அடையாளம் காணாமல் இருந்ததில்லை.

• தன் கன்றை ஆயும் அறியும்: அதுபோலவே, தாய் பசுவும் தன் கன்றை அறிந்து கொள்ளும்.

• உலகின் தாய் ஆகின், ஐய! நீ அறிதி எப்பொருளும்: ஆனால் ஐயனே, நீயே இந்த உலகமனைத்திற்கும் தாயாக விளங்குபவன்; ஆதலால் நீ அறியாத பொருள் உலகில் ஏதுமில்லை.

• அவை உன்னை நிலை அறியா; மாயை இது என்கொலோ?: ஆனால் உன்னைப் படைத்த அந்த உலகப் பொருள்களோ உனது உண்மையான நிலையை அறியாமல் இருக்கின்றன; இது என்ன வியப்புக்குரிய மாயையோ!

• வாராதே வர வல்லாய்: அடியார்களுக்கு எட்டாதவராகத் தோன்றினாலும், மிக எளியவராக அவர்கள் முன் வந்து அருளும் வல்லமை கொண்டவனே

நாலடியார் செய்யுளில் சமண மதக்கொள்கைகளை வலியுறுத்த ஒரு புலவர் கன்று- தாய்ப் பசு உவமையைப் பயன்படுத்துகிறார் ; விதி என்பது தானாக அப்படி ஒவ்வொருவனையும் கண்டுபிடிக்கும் (சமண மதத்தில் இறைவன் இல்லை) என்பது சமணர் கொள்கை; இங்கு விராதன் இறைவன் பேரில் அதைச் சொல்கிறான் ; ஒருவேளை கம்பன், நாலடியார் பாட்டுக்கு மறுப்பு சொல்கிறான் என்றும் கருதலாம்!

*************

119.ஆயிடை, அறிஞனும், அவன் எதிர் அழுவத்

தீயிடை நுழைவது ஒர் தெளிவினை உடையான்,

‘நீ விடை தருக!’ என, நிருபனை உரை நேரா,

சேயிடை நின்ற தன் அருந் தவம் சிதையாமுன்

இராமபிரான் தன் முன்னே வந்து நிற்பதைக் கண்ட சரபங்க முனிவர் (அறிஞன்), தான் எண்ணியபடியே அவனுக்கு எதிரே எரியும் வளர்த்திய வேள்வித் தீயினுள் இறங்கித் தன் உடலை நீக்கப் போகும் தெளிந்த முடிவை உடையவரானார்.நெடுங்காலமாகத் தான் செய்து வந்த அரிய தவம் அழிந்து போவதற்கு முன்னதாகவே, தன் உடலைத் தீயில் மாய்த்துக்கொண்டு உயர் பதம் அடைய நினைத்த அவர், உலகாளும் வேந்தனான இராமனை நோக்கி, “எனக்குத் தீயில் புக விடை தந்து அருளுவாயாக!” என்று வேண்டினார்.

*************

120. ராமன் கேட்கிறான்: நான் வரும்போது நீவீர் தீயில் புகுவதற்குக் காரணம் என்ன ? உடனே சரபங்க முனிவர் நான் நீண்ட தவம் செய்தென்; இந்திரன் வந்து தேவலோகத்துக்கு அழைத்தான் ; நான் செல்ல மறுத்துவிட்டேன் ; உன்னைக் கண்டவுடன் என் இரு வினைகளும் போயின ; ஆகையால்தான் இந்த முடிவு ; ராமனும் இணங்கினான் ; சரபங்கன் மோட்சம் அடைந்தான் ; கம்பனும் முனிவர் தீப்புகுந்ததை சரி என்கிறான் இதைவிட பெரும்பேறு யாருக்குக்கிட்டும் என்று வியக்கிறான்

இராமன் வினாவும் முனிவன் விடையும் (2716-2718)

‘யான் வரும் அமைதியின் இது செயல் எவனோ ?

மான் வரு தனி உரி மார்பினை ! ‘எனலும் ,

மீன் வரு கொடியவன் விறல் அடு மறவோன் ,

ஊன் வரும் உவகையின் உரை நனி புரிவான் .

மான் தோலைப் போர்த்திய ஒப்பற்ற மார்பினை உடையவரே!நான் இங்கு வந்துள்ள இந்தத் தருணத்தில், நீர் (தீயில் புகுந்து) உயிர்விடும் இச்செயலைச் செய்வது ஏனோ? – இராமன்

xxx

2718    இந்திரன் அருளினன் இறுதிசெய் பகலா

வந்தனன் ,’மருவுதி மலர் அயன் உலகம்

தந்தனன் ‘என ,’அது சாரலென் ‘உரவோய் !

அந்தம் இல் உயர் பதம் அடைதலை முயல்வேன் .

இராமனே! சற்றுமுன் தேவர்களின் தலைவனான இந்திரன், என்னுடைய பூவுலக வாழ்வின் இறுதிநாளைக் கணித்து, எனக்கு அருள் செய்வதற்காக இங்கு வந்திருந்தான்.அவன் என்னிடம், ‘முனிவரே! தாமரை மலரில் வீற்றிருக்கும் பிரம்மனின் உலகத்தை (பிரம்ம லோகம்) உமக்கு நான் பரிசாகத் தருகிறேன்; நீர் அங்கு வந்து மகிழ்ந்திருப்பீராக!’ என்று கூறி என்னை அழைத்தான்;அவனிடம், ‘எனக்கு அந்தப் பிரம்ம லோகப் பதவி வேண்டாம்’ என்று கூறி மறுத்துவிட்டேன். ஏனெனில், உன்னை அடைவதன் மூலம் மட்டுமே கிடைக்கக்கூடிய, அழிவில்லாத, எல்லையற்ற உன்னதப் பதவியாகிய முக்தியை (வீடுபேற்றை) அடையவே நான் முயல்கிறேன்”

xxx

‘ஆதலின் இது பெற அருள் ‘என உரையாக்

காதலி அவளொடு கதழ் எரி முழுகிப்

போதலை மருவினன் ; ஒரு நெறி புகலா

வேதமும் அறிவரு மிகு பொருள் உணர்வோன் .

“ஆதலால் நான் வேண்டிய இந்த முக்தியைப் பெற நீ அருள் செய்வாயாக” என்று இராமபிரானிடம் வேண்டி, சரபங்க முனிவர் தனது அன்பான மனைவியோடு சேர்ந்து, வேகமாக எரியும் அக்கினியில் (தீயில்) மூழ்கி மறைந்தார். அவ்வாறு மறைந்த அவர், பொன்னிறமான அழகிய பிரம்மாவின் உலகத்தை அடைந்து பேரின்பப் பெருவாழ்வு பெற்றார்

கம்பர் வியப்பு!

‘அண்டமும் அகிலமும் அறிவரும் நெறியால்

உண்டவன் ஒரு பெயர் உணர்குநர் உறு பேறு

எண் தவ நெடிது ‘எனின் , இறுதியில் அவனைக்

கண்டவர் உறு பொருள் கருதுவது எளிதோ ?

பிரபஞ்சத்தில் உள்ள அனைத்து அண்டங்களையும், உலகங்களையும் யாரும் அறிய முடியாதபடி தன் வயிற்றுக்குள் அடக்கிக் காத்த பெருமான் (மகாவிஷ்ணுவின் அவதாரமான இராமன்).

அவனுடைய ஒப்பற்ற திருநாமத்தை (இராம நாமம்) வாயாரச் சொல்லி, மனதால் சிந்திப்பவர்கள் அடையும் நன்மைகளும் பேறுகளும் அளவிட முடியாதவை; அவை மிகப் பெரியவை.

அப்படியிருக்க, பிறவிப் பெருங்கடலின் இறுதியில் அந்தப் பரம்பொருளையே நேரில் தரிசிக்கும் பாக்கியம் பெற்றவர்கள் அடையும் முக்தி என்னும் பெரும்பேற்றை நம்மால் வார்த்தைகளால் விவரித்துவிட முடியுமா? (அது எவராலும் எளிதில் மதிப்பிட முடியாத பேரானந்தம்!)

–subham—

Tags- சரபங்க முனிவர், விராதன், கம்ப ராமாயணத்தில் 120 கேள்விகள்

Written by London Swaminathan

Post No. 16,318

Date uploaded in London – 18 October 2026

Contact – swami_48@yahoo.com

Pictures are taken from various sources for spreading knowledge.

this is a non- commercial blog. Thanks for your great pictures.

tamilandvedas.com, swamiindology.blogspot.com

xxxx

POINTS TO PONDER

Tirukkural Encyclopaedia Chapter 47 Acting with Fore Thought தெரிந்து செயல்வகை:–

TO ERR IS HUMAN-

“To err is human” is a well-known proverb meaning that making mistakes is a natural and unavoidable part of human nature. Valluvar mentioned it in Kural 469.

xxx

Common men follow leaders; so, they must be careful not to do something stupid or unethical (Compare Kurals 464, 470)

यद्यदाचरति श्रेष्ठस्तत्तदेवेतरो जनः।

स यत्प्रमाणं कुरुते लोकस्तदनुवर्तते।। 3-२१ ।।

yad yad ācarati śreṣṭhas tat tad evetaro janaḥ

sa yat pramāṇaṁ kurute lokas tad anuvartate- BG 3-21

“Whatever action a great man performs, common men follow. And whatever standards he sets by exemplary acts, all the world pursues- Bhagavad Gita 3-21

xxx

Valluvar again and again emphasizes DO IN ROME AS ROMANS DO in Kurals-470, 140, 637; it is in another didactic work in Tamil -Pazamozi verse-195. Valluvar gives practical advice. It is in Pancha tantra as well.

xxx

Tirukkural Encyclopaedia Chapter 47 Acting with Fore Thought தெரிந்து செயல்வகை

xxx

Part 65; Chapter 47 in Tirukkural Book.

xxxx

Go to Project Madurai website for all Tamil books; it is free and trouble free. No advertisements; no cookies!

****

Following Translations are used:

1.A Aranganatha Mudaliyar – ANM+2 ( B.L. Aranganatha iyer and R. Srinivasa Desikan), Year 1933

2.S M Diaz, I G of Police- SMD, Year 2000

3.Rev.Dr.GU Pope – GUP, Year 1886

4.Suddhananda Bharathiyar- SB

5.EVS Publishers, Singapore- EVS, Year 1986

6.H A Popley – HAP (not full book; only selected couplets) Year 1931

7.Tamil Original

****

Chapter 47-Acting with Fore Thought; On the Right Forethought; தெரிந்து செயல்வகை

***

461.Take stock of the expenditure, return , and profit of any enterprise; then embark on it -A Aranganatha Mudaliyar – ANM+2 ( B.L. Aranganatha iyer and R. Srinivasa Desikan), Year 1933

***

461.The cost of sure destruction, possible acquisition as well as ultimate returns

Should be considered before launching any action-S M Diaz, I G of Police – SMD, Year 2000

***

461
Expenditure, return, and profit of the deed
In time to come; weigh these- than to the act proceed.
Let a man reflect on what will be lost, what will be acquired and (from these) what will be his ultimate gain, and (then, let him) act.- Rev.Dr.GU Pope – GUP, Year 1886

***

461.Weigh well output the loss and gain
And proper action ascertain.    Suddhananda Bharathiyar – SB

***

461.Launch on an action deliberating well over the output,

loss and final gain- EVS Publishers, Singapore – EVS, Year 1986

***

461. அழிவதூஉம் ஆவதூஉம் ஆகி வழிபயக்கும்
ஊதியமும் சூழ்ந்து செயல்.

XXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXX

462.Nothing is impossible to the sovereign who has foresight and wisdom and act on the counsel of his ministers– ANM+2

***

462.For the prince going into action after worthy counselling and due consideration

No objective is beyond achievement– SMD

***

462
With chosen friends deliberate; next use the private thought;
Then act. By those who thus proceed all works with ease are wrought.
There is nothing too difficult to (be attained by) those who, before they act, reflect well themselves, and thoroughly consider (the matter) with chosen friends. – GUP

***

462.Nothing is hard for him who acts
With worthy counsels weighing facts.  – SB     

***

462.To him that takes counsel of tried friends and proceeds to act after proper deliberation, there is no end that is hard to achieve– EVS

****

462. தெரிந்த இனத்தொடு தேர்ந்தெண்ணிச் செய்வார்க்கு
அரும்பொருள் யாதொன்றும் இல்.

XXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXX

463.The wise embark not on such ain, alluring enterprises that swallow up their own capital– ANM+2

***

463.The wise conserve what is already gained’

Before entering on a doubtful enterprise– SMD

***
463
To risk one’s all and lose, aiming at added gain,
Is rash affair, from which the wise abstain.
Wise men will not, in the hopes of profit, undertake works that will consume their principal. – GUP

***

463.The wise risk not their capital
In doubtful gains and lose their all.  – SB     

***

463.The wise venture not, on enterprises that entail loss of the capital, in quest of doubtful gains– EVS

***
463. ஆக்கம் கருதி முதலிழக்கும் செய்வினை
ஊக்கார் அறிவுடை யார்,

XXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXX

464.The great do not take a leap in the dark, lest they be ridiculed by others– ANM+2

***

464.None, fearing public disgrace, will venture on a project,

Without full deliberations and a clear decision– SMD

***
464
A work of which the issue is not clear,
Begin not they reproachful scorn who fear.
Those who fear reproach will not commence anything which has not been (thoroughly considered) and made clear to them. – GUP

***

464.They who scornful reproach fear
Commence no work not made clear.  – SB     

***

464.Thy never venture without deliberation who dread the pain of disgrace– EVS

***

464.தெளிவி லதனைத் தொடங்கார் இளிவென்னும்
ஏதப்பாடு அஞ்சு பவர்.

XXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXX

465.For a king to wage war without planning out the details, is pave the way to the success of the enemy– ANM+2

***

465.To rise against one’s enemies with ill-made plans,

Is to facilitate enemy occupation of one’s soil– SMD

***
465
With plans not well matured to rise against your foe,
Is way to plant him out where he is sure to grow!
One way to promote the prosperity of an enemy, is (for a king) to set out (to war) without having thoroughly weighed his ability (to cope with its chances). – GUP

***

465.Who marches without plans and ways
His field is sure to foster foes.  – SB     

***

465.To venture a march without plans and means, ends in planting foes on vantage fields– EVS

***

465. வகையறச் சூழா தெழுதல் பகைவரைப்
பாத்திப் படுப்பதோ ராறு.

XXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXX

466.A king, guilty of wrongful deeds and neglect of duties, brings about his own ruin– ANM+2

***

466.Doing what is forbidden as well as not doing the obligatory,

Are both equally ruinous courses– SMD

***

466
‘Tis ruin if man do an unbefitting thing;
Fit things to leave undone will equal ruin bring.
He will perish who does not what is not fit to do; and he also will perish who does not do what it is fit to do. – GUP

***
466.Doing unfit action ruins
Failing fit-act also ruins.  – SB     

***

466.It is ruinous to do what should not be done; and ruinous also to omit what should be done– EVS

***

466.Ruin may come from doing what should not be done;

But also from not doing that which should be done- H A Popley – HAP (not full book; only selected couplets) Year 1931

***

466. செய்தக்க அல்ல செயக்கெடும் செய்தக்க
செய்யாமை யானும் கெடும்.

XXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXX

467.Chalk out a course of action after great deliberation. It is the folly to think of consequences after having hastily launched out into action– ANM+2

***

467.Action should follow analytic decision, resulting from deep deliberations;

To postpone consideration until after commencing action is disgraceful– SMD

***
467
Think and then dare the deed! Who cry,
‘Deed dared, we’ll think,’ disgraced shall be.
Consider, and then undertake a matter; after having undertaken it, to say “We will consider,” is folly. – GUP

***

467.Think and dare a proper deed
Dare and think is bad in need.    – SB   
***

467.Venture on the action reflection; to say we will reflect after venturing is dangerous– EVS

***

467.Think well and then decide to do;

It is folly to decide, then say, “Now let us think”- HAP

***

467. எண்ணித் துணிக கருமம் துணிந்தபின்
எண்ணுவம் என்பது இழுக்கு.

XXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXX

468.Any enterprise without design will go to pieces, though many have joined it– ANM+2

***

468.An enterprise, not based on thorough planning

Will fail even if supported by large numbers– SMD

***

468
On no right system if man toil and strive,
Though many men assist, no work can thrive.
The work, which is not done by suitable methods, will fail though many stand to uphold it. – GUP

***
468.Toil without a plan ahead
Is doomed to fall though supported. – SB  

***

468.To strive and toil without proper plans is domed to shameful waste even if many back it – EVS

***

468. ஆற்றின் வருந்தா வருத்தம் பலர்நின்று
போற்றினும் பொத்துப் படும்.

XXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXX

469.Even a good act is marred, if it is done without a knowledge of the dispositions of men– ANM+2

***

469.If the nature and deeds of beneficiaries concerned are not taken into account,

Even in doing good, one may fall into error– SMD

***
469
Though well the work be done, yet one mistake is made,
To habitudes of various men when no regard is paid.
There are failures even in acting well, when it is done without knowing the various dispositions of men. – GUP

***
469.Attune the deeds to habitude
Or ev’n good leads to evil feud.  – SB     

***

469.Failure is possible even in a good plan when the respective dispositions of men have not been taken into account – EVS

****

469. நன்றாற்ற லுள்ளும் தவறுண்டு அவரவர்
பண்பறிந் தாற்றாக் கடை.

XXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXX

470.Let not your acts be unworthy of a king; let them be above the reproach of men– ANM+2

***

470.Enlightened world will not tolerate actions unbecoming of a king

He should pursue only worthy ends with approved means– SMD

***

470
Plan and perform no work that others may despise;
What misbecomes a king the world will not approve as wise.
Let a man reflect, and do things which bring no reproach; the world will not approve, with him, of things which do not become of his position to adopt. – GUP

***
470.Do deeds above reproachfulness
The world refutes uncomely mess.  – SB     
***

470.Let your actions be above reproach and ridicule. The word will not accept inconsistent medley– EVS

***

470. எள்ளாத எண்ணிச் செயல்வேண்டும் தம்மொடு
கொள்ளாத கொள்ளாது உலகு.

—subham—

Tags– Tirukkural Encyclopaedia Chapter 47 Acting with Fore Thought தெரிந்து செயல்வகை, To err is human, People follow leaders

WRITTEN BY S NAGARAJAN

Post No. 16,317

Date uploaded in London – 18 October 2026

Contact – swami_48@yahoo.com

Pictures are taken from various sources for spreading knowledge.

this is a non- commercial blog. Thanks for your great pictures.

tamilandvedas.com, swamiindology.blogspot.com

xxxx

14-9-26 கல்கிஆன்லைன் இதழில் வெளியாகியுள்ள கட்டுரை!

80 வயதில் இமயத்தை நான்காவது முறையாக வெற்றி கொண்ட வீரர்!

ச. நாகராஜன்

கடும் பனியில் இமயமலை மீது ஏறுவது என்பது கற்பனையில் கூட செய்து பார்க்க முடியாத காரியம்.

ஆனால் தனது எண்பதாவது வயதில் நான்காவது முறையாக இமயத்தில்  மவுண்ட் எவரெஸ்ட் மீது ஏறி வெற்றிச் சாதனை படைத்தார் ஒரு ஜப்பானியர் என்றால் நம்ப முடிகிறதா?

அவர் பெயர் யுய்சிரோ மியுரா (Yuichiro Miyura).

மிக பிரம்மாண்டமான சாதனைகளைப் படைக்க வயது ஒரு பொருட்டல்ல என்று நிருபித்திருக்கும் இவரை உலகம் மதிப்புடனும் வியப்புடனும் பார்க்கிறது.

1932ம் ஆண்டு அக்டோபர் மாதம் 12ம் தேதி ஜப்பானில் ஆமோரி என்ற இடத்தில் பிறந்த இவருக்கு இப்போது வயது 94.

இவரது தந்தையாரான கெய்ஸோ மியுரும் ஒரு மலையேறும் வீரர் தான்.

இளமை முதலே மலையேறுவதில் விருப்பம் கொண்ட யுய்சிரோ ஜப்பானில் உள்ள மலைகளை அளக்க ஆரம்பித்தார். தனது 11வது வயதில் ஃப்யூஜி மலை மீது ஏறினார்.

தனது எழுபதாவது வயதில் மவுண்ட் எவரெஸ்ட் மீது ஏறி இதுவரை எவரெஸ்டில் ஏறிய மிக வயதான மனிதர் என்ற சாதனையைப் படைத்தார்.

2008ம் ஆண்டு மீண்டும் எவரெஸ்டில் ஏறினார். பின்னர் 2013ம் ஆண்டு இன்னொரு முறை எவரெஸ்டில் ஏறிச் சாதனை படைத்தார்.

1970ம் ஆண்டு வெளியாகி ஆஸ்கார் விருது பெற்ற திரைப்படமான “தி மேன் ஹூ ஸ்கைட் டவுன் எவரெஸ்ட்’ (The Man who skied down Everest) இவர் புகழை உலகெங்கும் பரப்பியது.

இத்தனைக்கும் 2013ம் ஆண்டு எவரெஸ்ட் மீது ஏறுவதற்கு முன் இவருக்கு இதயத்தில் அறுவை சிகிச்சை மேற்கொள்ளப்பட்டது. பல முறை இதய அறுவை சிகிச்சையோடு பல முறை இடுப்பிலும் அறுவை சிகிச்சையை இவர் மேற்கொண்டார்.

1970ல் எவரெஸ்டிலிருந்து இறங்கும் போது பாரசூட்டை உபயோகித்து முதன் முதலாக இப்படி இறங்கியவர் என்ற சாதனையையும் இவரே படைத்தார்.

உணவை எடுத்துக் கொள்வதில் தீவிர கவனம் செலுத்திய இவர் மனக்கட்டுப்பாட்டிற்காகவும் உடல் திறனுக்காகவும் தியானத்தை விடாது செய்து வந்தார்.

மலையேற்றத்தில் இதயம் நன்கு செயல்படுவதற்காக இதய நாள மண்டல பயிற்சிகளையும் அவர் மேற்கொண்டார். மருத்துவ நிபுணர்களை அடிக்கடி கலந்தாலோசித்து தன் உடல் வலிமை பற்றி அவ்வப்பொழுது அவர் கண்காணித்துக் கொண்டே இருந்தார். தனது சாகஸ செயல்களைப் பற்றி அவர் பல புத்தகங்கள் எழுதியதோடு இளைஞர்களையும் தம்முடன் மலையேற அவர் ஊக்குவித்தார். அத்துடன் உலகெங்கும் பயணம் செய்து ஊக்கமூட்டும் உரைகளையும் அவர் பல கூட்டங்களில் பேசி வந்தார்.

அவர் ஒரு போட்டோ கலை நிபுணர் என்பதால் அவ்வப்பொழுது போட்டோக்களை எடுத்து அவற்றை மற்றவர்களுடன் பகிர்வது அவர் வழக்கமானது.

ஏராளமான விருதுகள் அவரைத் தேடி வந்தன. கின்னஸ் ரிகார்டில் அவர் பெயர் பதிவானது.

120 வயது வாழ்வதே என் லட்சியம் என்று கூறும் அவர், “நூறு வயது என்ற இலக்கை வைத்துக் கொண்டால் அதை அடைந்தவுடன் நீங்கள் திருப்தி அடைந்து விடுவீர்கள். நூறு வயதை அடைந்து இன்று வாழ்பவர்களில் பெரும்பாலானோர் படுத்த படுக்கையாகவே இருக்கின்றனர். நீடித்த வாழ்வு என்பதில் சுவாரசியமான செயல்களைச் செய்து வாழ்க்கை வாழ்வதற்கே தான் என்று நிரூபிக்க வேண்டும்.” என்று கூறுகிறார்.

தான் சொன்னபடியே வாழ்ந்து காட்டி வரும் அவர் நீண்ட வருடங்கள் க்ளார்க் மெமொரியல் இண்டர்நேஷனல் ஹை ஸ்கூல் பிரின்ஸிபாலாகப் பணியாற்றி வந்தார்.

அவரை சந்திக்க வரும் பத்திரிகையாளர்கள் அவருடன் சிறிது நேரம் பேசினாலேயே பிரமித்துப் போகிறார்கள் – அவரது அறிவையும் ஆற்றலையும் கண்டு.

‘இருபது வயதில் எவரெஸ்ட் சிகரத்தில் நீங்கள் ஏறி நின்றால் உங்களது வாழ்வியல் (Physiological age) வயது 90’ என்று கூறும் இவர், ‘இந்தக் கணக்குப்படி பார்த்தால் நீங்கள் 90 வயதில் எவரெஸ்ட் மீது ஏறினால் உங்கள் வயது 160’ என்று கூறிச் சிரிக்கிறார்.

யுய்சிரோ மியுரா எவரெஸ்ட் மீது ஏறி வென்ற தேதிகளும் வயதும் பின்வருமாறு:

முதல் தடவை: 1970 மே, 6 – வயது 37

இரண்டாவது தடவை 2003 மே 22 – வயது 70

மூன்றாவது தடவை 2008 மே 26 – வயது 75

நான்காவது தடவை 2013 மே 23 – வயது 80

துடிப்புடன் வாழ்ந்து வரும் இவரிடம் உலகம் கற்றது ஏராளம்; கற்க வேண்டியது இன்னும் நிறைய உள்ளன!

***