Pictures are taken from various sources for spreading knowledge.
this is a non- commercial blog. Thanks for your great pictures.
tamilandvedas.com, swamiindology.blogspot.com
xxxx
Jewellery in Kamasutra: Ancient Hindu Jewellery! You can get Ph.D.- Part 4 (Post No.15,879)
Hindu Mother Goddess in Indus Valley
Vatsayayana’s Kamasutra, the oldest Sex Book in the world, has details of types of jewellery that was used 2000 years ago.
Kamasutra in Sanskrit has the world’s oldest syllabus for teenage girls; Hindu women were far advanced in learning than other ancient cultures. One of the 64 subjects that a girl should study is JEWELLERY.
Apart from jewellery, he has dealt with garland making, the art of dressing and crowns and head ornaments.
Pronunciation – vaatsyaayana, kaama suutra;
1
Crowns and head ornaments
Headbands or circlets of flowers of all colours used especially by town people.
2
Theart of dressing
To chose garments and jewels to embellish the body, according to place and circumstances.
3
Ivory and mother of pearl ornaments
4
Perfumes
5
Jewellery
These are of two kinds: necklaces ornamented with jewels worn around the hips, used mostly for the theatre.
Under the topic of the conduct of the well-bred townsmen vatsyayana says,
At dusk numerous people gather for reception, including singers, dancers and the players of instruments.
Gentlemen should go to the reception room elegantly dressed. Elegance is a matter of the quality of the clothes and jewels. Bharata gives some indications in his Natya Shastra (naatya shaastra). An elegant man wears four kinds of clothes made of vegetable silk/kshauma, cotton/kaarpaasa, natural silk/kaushysa or wool/rangava. Vegetable silk is made from hemp fibre and can also be made from bark.
After this gentlemen put on their jewels. Varahamihira describes thirteen kinds of precious stones and nine kinds of golden jewels. The gemstones are
Diamond/ vajra,
Pearl/mukta,
Ruby/pamaraga,
Emerald/ maragata
Sapphire/ indranila,
Lapis lazuli/vaidurya,
Topaz/puhparaga,
A black stone,
A whet stone,
Amber/pulaka,
Garnet/rudhiraaksha,
Amethyst/bhiisma
Crystal/sphatika, opla/pravaala.
Jewels are of four kinds:
picture of African Negro Dancer from Indus Valley with Jewels.
Avedhya – for which the flesh is pierced: earrings, diamond in the nose;
Nibhandaniiya- attached with bands; attached to the arm/angada, headband for the hair/venii; crown /shikaa dridhikaa, belt/shroni suutra, diadem/chuudaamani.
Prakshepya –slipped on : ring/urmikaa, nail guards/kataka, bracelets/valaya, anklets/manjiira.
Aaropya – worn around the neck; necklaces/hara, necklace of twenty seven perarls/nakshatramaalikaa.
Then vaatsyaayana describes other flower decorations and perfume types.
Later in a chapter he gives details of how a woman should behave:
For amorous encounters, she must dress luxuriously with many jewels, many flowers and ointments.
On going out to amusements, she must wear elegant but unpretentious garments, only a few jewels, discreet scent and makeup, white flowers in her hair.
Pretty but simple clothes, simple ear rings, no colours that are too flashy.
If her husband practises periodic abstinence or fasting, she does the same. She tells him” We are bound to one another. I am not independent”.
She does as he does to show her devotion.
When her husband departs on a journey abroad, she removes the married woman’s marks and her jewels, dedicates herself to devotion, and looks after the house according to the rules established by her husband.
She attends to worshipping the gods, praying, fasting, and must behave as her husband has taught her.
She must sleep beside her parents-in-law and obey their instructions.
Vaatsyaayana gives more details of daily routine. I am not writing here because it has not anything to do with jewellery.
–to be continued
Tags – Kamasutra, Vatsyayana, jewellery, part 4, Jewellery in Kamasutra: Ancient Hindu Jewellery, You can get Ph.D.
Pictures are taken from various sources for spreading knowledge.
this is a non- commercial blog. Thanks for your great pictures.
tamilandvedas.com, swamiindology.blogspot.com
xxxx
திருப்புட்குழி
திருப்புட்குழி (Thiruputkuzhi) என்பது காஞ்சிபுரம் மாவட்டத்தில் அமைந்துள்ள, 108 வைணவ திவ்ய தேசங்களில் 57-வது திவ்ய தேசமாகும். ராமாயண காலத்தில் சீதையை மீட்க ராவணனுடன் போரிட்ட ஜடாயு என்ற பறவைக்கு, ஸ்ரீ ராமர் இறுதிச் சடங்குகளைச் செய்து மோட்சம் அளித்த சிறப்பு வாய்ந்த ஆன்மீகத் தலமாகும்.
மூலவர்: விஜயராகவப் பெருமாள் (வீற்றிருந்த திருக்கோலம், கிழக்கு நோக்கி காட்சி தருகிறார்).
தாயார்: மரகதவல்லித் தாயார் (தனி சன்னதி).தீர்த்தம்:
ஜடாயு தீர்த்தம்.
விமானம்: வீரகோடி விமானம்.
இத்தலத்தில் ஜடாயுவுக்கு ஈமக்கிரியை செய்த குழி, இன்றும் ஒரு தீர்த்தமாகப் பாதுகாக்கப்பட்டு வருகிறது. பித்ரு கடன் மற்றும் தர்ப்பணம் செய்வதற்கு மிகவும் உகந்த தலமாக இது கருதப்படுகிறது.
காஞ்சிபுரத்திலிருந்து மேற்கே சுமார் 12 கி.மீ தொலைவிலும், சென்னை – வேலூர் தேசிய நெடுஞ்சாலையில் பாலுசெட்டி சத்திரம் (Baluchetti Chattiram) அருகே அரை கிலோமீட்டர் தொலைவிலும் அமைந்துள்ளது.
****
திருப்பவளவண்ணம் (காஞ்சிபுரம்)
மூலவர் – பவளவண்ணன், நின்ற திருக்கோலம், மேற்கே திருமுக மண்டலம்.
தாயார் – பவளவல்லி. (தனிக்கோயில் நாச்சியார்) .
தீர்த்தம் – சக்ர திர்த்தம்.
விமானம் – ப்ரவாள விமானம்.
ப்ரத்யக்ஷம் – அச்விநி தேவதை, பார்வதி.
விசேஷங்கள் – இந்த ஸந்நிதிகள் கங்கைகொண்டான் மண்டபத்திலிருந்து கிழக்காகச் செல்லும் செங்கழுநீரோடைத் தெருவின் இடையில் வலது புறம் செல்லும் சாலையில் எதிரெதிராக உள்ளன. பச்சைவண்ணர் ஆதிசேஷன் மீது வீற்றிருந்த திருக்கோலத்தில் பரமபதநாதனாக எழுந்தருளி உள்ளார். ப்ருகுமஹரிஷிக்கு பிரத்யக்ஷம்.
குறிப்பு – “பனிவரையின் உச்சியார், பவளவண்ணா” என்ற திருநெடுந்தாண்டகத்துப் பாசுரம் பெருமாள் திருமேனியின் நிறத்தைக் குறிப்பிடுகின்றதே தவிர, இந்த ஸ்தலத்தின் அடையாளம் எதையும் குறிப்பிடவில்லை. எனவே, இதுதான் பழைய திவ்ய தேசமா அல்லது அது வேறெங்காவது இருக்கிறதா என்று அபிப்ராய பேதங்கள் உள்ளன. ஆயினும், பெரியவர்கள் வெகு காலமாக இதைத்தான் திவ்யதேசமாகக் கருதி ஸேவித்து வருகிறார்கள்.
மங்களாசாஸனம்.
திருமங்கையாழ்வார் – 2060 – 1 பாசுரம்.
பெரிய காஞ்சீபுரத்தில், “காஞ்சீபுரம் ரயில்வேஸ்டேஷனின் அருகிலுள்ளது. இதற்கு 2 பர்லாங் மேற்கே உள்ள பச்சை வண்ணரின் ஸந்நிதி மங்களாசாஸனம் செய்யப்படவில்லை ஆனாலும், பவளவண்ன் பச்சைவண்ணன் ஸந்நிதிகள் இரண்டையுமே ஒரே திவ்யஸ்தலமாக சேர்ந்தே ஸேவிப்பது வழக்கமாகவிருக்கிறது. இரண்டு ஸந்நிதிகளும்எதிரெதிராக அமைந்துள்ளன.
*****
காஞ்சீபுரம் திவ்ய தேசங்கள் வைஷ்ணவ தலங்கள்
காஞ்சிபுரம் திவ்ய தேசங்களில் சில இடங்களை முந்தைய பகுதிகளில் கண்டோம் ; மேலும் சில கோவில்களை இங்கே காண்போம்
இங்குள்ள 15 திவ்ய தேசங்கள் தொண்டை நாட்டுத் திருப்பதிகள் என்று அழைக்கப்படுகின்றன. இவற்றில் 14 கோயில்கள் மாநகர எல்லைக்குள்ளும், 1 கோயில் காஞ்சிபுரத்திற்கு அருகிலும் அமைந்துள்ளன.
திருவேளுக்கை: அழகிய சிங்கர் (நரசிம்மர்) பெருமாள் கோயில்
திருத்தண்கா: விளக்கொளி பெருமாள் கோயில்
திருநிலாத்துண்டம்: ஏகாம்பரேஸ்வரர் கோயிலுக்குள் அமைந்துள்ள பெருமாள் சன்னதி
கள்வப்பெருமாள்: காமாட்சி அம்மன் கோயிலுக்கு அருகில் அமைந்துள்ள தலம்
திருப்பவளவண்ணம்: பவளவண்ண பெருமாள் கோயில்
திருமறுமார்பன் (பச்சைவண்ணன்): பச்சைவண்ண பெருமாள் கோயில்
திருபரமேஸ்வர விண்ணகரம்: வைகுண்ட பெருமாள் கோயில் ****
3. காஞ்சிபுரம் அருகில்:
திருப்புட்குழி: ஸ்ரீ விஜயராகவர் பெருமாள் கோயில் (காஞ்சிபுரத்தில் இருந்து வேலூர் செல்லும் வழியில் உள்ளது)
–subham—
Tags- Vishnu Temples 108 “Divya Desams” in Pictures-56; திவ்யதேசம், லண்டன் சுவாமிநாதன் படங்கள், திருப்புட்குழி, பவளவண்ண பெருமாள் கோயில் திருமறுமார்பன், பச்சைவண்ணன்
Pictures are taken from various sources for spreading knowledge.
this is a non- commercial blog. Thanks for your great pictures.
tamilandvedas.com, swamiindology.blogspot.com
xxxx
சங்க இலக்கியத்தில் ரத்தினக் கற்கள் , நகைகள்
அணிகலன் = ஆபரணம் , நகை
மிகவும் வியப்பான விஷயம் என்னவென்றால் இப்போது தமிழர்கள் அணியும் பல நகைகளுக்கு சங்க இலக்கியத்தில் சான்றுகளே இல்லை !இந்தியா முழுதும் சிலைகளிலும் ஓவியங்களிலும் எண்ணற்ற அணிகலன்களைக் காண்கிறோம் ; ஆயினும் சங்க இலக்கியத்தில் சில அணிகலன்களே பேசப்படுகின்றன .
சங்க காலப் புலவர்கள் நகைகள் ஆபரணங்கள் பற்றி நிறைய பாடல்களில் பாடி இருக்கிறார்கள் ; அவர்கள் நூபுரம் , மணி , கிண்கிணி முதலிய ஸம்ஸ்க்ருதச் சொற்களை பயன்படுத்தியுள்ளனர் ; வளையம் என்பதும் இரண்டு மொழிகளிலும் உள்ளது ; அக்கால மக்கள் பெரும்பாலும் சங்கு வளையல்களை அணிந்தனர் ஹரப்பா மொஹஞ்சதாரோ உருவங்களில் வளையல் சங்கிலி முதலிய ஆபரணங்களைக் காணலாம் .
நூபுரம் – காற்சிலம்பு – நூபுரம் என்பது சிலம்பு, பாதசரம் அல்லது கால் சலங்கை ஆகியவற்றைக் குறிக்கும் ஒரு சம்ஸ்க்ருதச் சொல். கலித்தொகை 83-16; 96-16
கழல் -பழங்காலத்தில் போருக்குச் செல்லும் வீரர்கள், மன்னர்கள் மற்றும் கடவுளர்கள் தங்கள் கால்களில் அணியும் வீரத்தைக் குறிக்கும் அணிகலன் ‘கழல்’ என அழைக்கப்படுகிறது. சங்க இலக்கியத்திலுள்ள 18 நூல்களிலும் – பத்துப்பாட்டு, எட்டுத் தொகை – இதைக் காணலாம்.
கிண்கிணி – ஸம்ஸ்க்ருதச் சொல்; கிண்கிணி என்பது அழகிய சதங்கை ஆகும்.குழந்தைகளின் கால்களிலும், இடையிலும் கட்டப்படும் சிறிய மணிகள் கொண்ட சலங்கையை இது குறிக்கும். இது நடக்கும்போது இனிய ஓசையை எழுப்பும். இசைக்க கருவிக்கும் இந்தப் பெயர் உளது
அகம் 254;
கலி.74;81;85;86;96.
குறு.148;
திரு .13;
நற்.250;269;
பதி.52;
புறம் 77;198;
மணி – உருண்டை வடிவிலான ரத்தினக் கல் அல்லது ஸ்படிகம் அல்லது உலோகத்திலான பொருள்; கோவில் மணி என்ற பொருளும் உண்டு; சங்க இலக்கியத்தில் எண்ணற்ற இடங்களில் வருகிறது ; ரிக்வேதம் முதல் எல்லா சம்ஸ்க்ருத நூல்களிலும் அதே பொருளில் உள்ளது ..
சிலம்பு – காலில் அணியும் அணி; சங்க இலக்கியத்தில் அகத்துறைப் பாடல்களில் தேகம் வரும் ஆபரணம் .
வளை– கையில், தோளில் அணியப்படும் நகை; சங்க இலக்கியத்தில் கணக்கற்ற இடங்களில் வரும் ஆபரணம் இது ; சம்ஸ்கிருதத்திலும் இதே பொருளில் வழங்குகிறது
வளை , மணி போன்ற சொற்கள் மிகப்பழங்காலம் முதல் சம்ஸ்கிருதத்திலும் தமிழிலும் இருப்பதால் இரண்டு மொழிகளும் ஒரே மூலத்திலிருந்து பிறந்தன என்பது உறுதியாகிறது .
****
மோதிரம் – ஒரே ஒரு இடத்தில் காணப்படுகிறது ; கலி-84;
சுறாமீன் /மகர மோதிரம்
கலித்தொகை 84
சிறு பட்டி; ஏதிலார் கை, எம்மை எள்ளுபு நீ தொட்ட, 20
மோதிரம் யாவோ? யாம் காண்கு
அவற்றுள் நறா இதழ் கண்டன்ன செவ் விரற்கு ஏற்பச்
சுறா ஏறு எழுதிய மோதிரம் தொட்டாள்
குறி அறிந்தேன்; ‘காமன் கொடி எழுதி, என்றும்
செறியாப் பரத்தை இவன் தந்தை மார்பில் 25
பொறி ஒற்றிக்கொண்டு ஆள்வல்’ என்பது தன்னை
அறீஇய செய்த வினை
தாய் மகனிடம் சினம் கொண்டு பேசுகிறாள் – குறும்புக்கார பயலே! என்னை ஏளனம் செய்வதற்காக ஒருத்தி அடிவித்த மோதிரம் எது? காட்டு. – என்றாள்.
அவன் கையைக் காட்டினான்.
அவனது விரல்கள் “நறா”ப் பூவின் இதழ்கள் போன்று இருந்தன.
அந்த விரலுக்கு ஏற்றாற் போல சுறா மீன் போல் கலை வேலைப்பாடு கொண்ட மோதிரம் விரலில் இருந்தது.
அதனைத் தாய் தொட்டுப் பார்த்தாள்.
அது காமனின் கரும்பு வில் எழுதிய தன் தோளில் உன் கணவன் மார்பினைக் கட்டி ஆள்வேன் என்று அந்த விலைமகள் /பரத்தை சொல்லிக் காட்டுவது போல அவள் இவனுக்கு அணிவித்திருக்கிறாள் – இவ்வாறு தலைவி நினைக்கிறாள்..
***
ஐம்படைத்தாலி, புலிப்பல் தாலி, தங்கத் தாலி பற்றி
புறம் – 374; 77;
குறு -161;
அகம் -7;
ஆகியவற்றில் குறிப்புகள் உள. குழந்தை பிறந்த ஐந்தாம் நாளில் அணியும் ஐம்படைத்தாலி போல , அரையில்- இடுப்பிற்கு கீழே – இடபப்பூணும் அணிவர்.
அதனோடு வெட்டாத மழுவும் வாழும் இரண்டு பக்கமும் கட்டப்பட்டிருக்கும். இடையுள்ள இடபப் பூண், ஈசல் பூச்சியின் நிறம்போன்று பவளத்தால் செய்யப்பட்டிருக்கும்.
காலவை, சுடு பொன் வளைஇய ஈர் அமை சுற்றொடு
பொடி அழற் புறம் தந்த செய்வுறு கிண்கிணி
உடுத்தவை, கைவினைப் பொலிந்த காசு அமை பொலங் காழ்; மேல்
மை இல் செந் துகிர்க் கோவை; அவற்றின் மேல்
தைஇய, பூந் துகில், ஐது கழல் ஒரு திரை 5
கையதை, அலவன் கண் பெற அடங்கச் சுற்றிய
பல உறு கண்ணுள் சில கோல் அவிர் தொடி
பூண்டவை, எறியா வாளும் எற்றா மழுவும்
செறியக் கட்டி, ஈர்இடைத் தாழ்ந்த,
பெய் புல மூதாய்ப் புகர் நிறத் துகிரின் 10
மை அற விளங்கிய ஆன் ஏற்று அவிர் பூண்
சூடின, இருங் கடல் முத்தமும், பல் மணி, பிறவும், ஆங்கு
ஒருங்கு உடன் கோத்த உருள் அமை முக் காழ்; மேல்
சுரும்பு ஆர் கண்ணிக்குச் சூழ் நூலாக,
அரும்பு அவிழ் நீலத்து ஆய் இதழ் நாண, 15
சுரும்பு ஆற்றுப்படுத்த மணி மருள் மாலை
காலில் கிண்கிணி. பொன்னைச் சுட்டு உள்ளே பரல் இடும் இரண்டு அடுக்காகச் சுற்றி அழல் தீயில் இட்டுப் பொடி வேலைப்பாடுகளுடன் செய்யப்பட்டது.
உடுத்திருப்பவை – பொன்னும் வயிரமும் பதித்துக் கை வேலைப்பாடுகளுடன் செய்யப்பட்டு இடுப்பில் அணியும் காசு. அதன் மேல் பவளம் பதித்துச் செய்யப்பட்ட கோவை.
தைத்துப் போட்டிருப்பது – பூ தைத்த ஆடை. கால் வரையில் திரைக்கால்-சட்டை.
கையணி – நண்டுக் கண் போல அமைப்பினை உடைய ‘கண்ணுள்’ என்னும் பெயர் கொண்ட ஒளி திகழும் வளையல்
பூண்டிருப்பவை – வெட்டாத வாள். எறியாத மழு. பூண் என்னும் அணிகலன் – இவை பசுவும் காளையும் போல் அமைந்த அணிகலன்கள். மூதாய் என்னும் தம்பலப் பூச்சி நிறத்தில் பவளம் பதித்த அணிகலனில் கட்டப்பட்டிருந்தன.
சூடியவை – கடலில் பிறந்த முத்தும், மலையில் பிறந்த பல்வகை மணிகளும் கோத்து அமைக்கப்பட்ட முக்கோவை வயிர மாலை – இது வண்டு மொய்க்கும் பூ மாலை போல், ஆனால் வண்டு மொய்க்காத மாலையாக நூலில் கோத்துச் செய்யப்பட்டிருந்தன
****.
அந்தணர்களின் வேதம் ஓதாத சிலர், பெண்களுக்கு வளையல் செய்யும் தொழில் ஈடுபட்டதை அகநானுறு கூறுகிறது ; சங்குகளை அறுத்து அவர்கள் வளையல் செய்தனர் .
வேளாப் பார்ப்பான் வாளரந் துமித்த
வளை களைந்து ஒழிந்த கொழுந்தின் அன்ன,
தளை பிணி அவிழா, சுரி முகப் பகன்றை,
சிதரல் அம் துவலை தூவலின், மலரும்
தைஇ நின்ற தண் பெயல் கடைநாள், அகம் –செய்யுள் 24
***
மூக்குத்தி, காதில் அணியும் தோடு முதலிய சொற்கள் சங்க காலத்தில் இல்லை ; ஆனால் காதில் ஓலை , பூ முதலியன அணிந்தனர் ; பிற்காலத்தில் நுதலணி , மூக்குத்தி, காதணி, கொலுசு முதலியன வழக்கத்தில் வந்தது போலும்! பனைமரத்தின் குறுத்தோலையைச் சுருட்டிக் காதில் அணிந்தனர்.
அட்டிகை ,சங்கிலி , சதங்கை போன்ற சொற்களும் சங்க இலக்கியத்தில் கிடையாது
சங்க காலச் சொல்லடைவில் ஒரு பொருள் குறி க்கப்படாததால் அது அக்காலத்தில் இல்லை என்று எண்ணிவிடக்கூடாது.
பிற்காலத்தில் எழுந்த தேவாரம், திவ்விய பிரபந்தம் திருப்புகழ் முதலிய நூல் களில் பல anikalankalaik காணலாம்; ஆயினும் சங்க காலப்புலவர்கள் ஏன் இவைகளைக் குறிப்பிடவில்லை என்பது ஆராய்ச்சிக்குரியதே ; நாம் தமிழ் நாட்டில் நாம் காணும் சிலைகளும் ஓவியங்களும் சுமார் ஆயிரம் ஆண்டுகள் பழமை உடையனதான்.
***
நவரத்தினங்களில் முத்தும் பவளமும் சங்க இலக்கியத்தில் பல இடங்களில் பாடப்பட்டுள்ளன ; வயிரம் அகம், பரிபாடல், பதிற்றுப்பத்தில் உளது ;
நீலம் என்ற சொல் சம்ஸ்க்ருதம் தமிழ் மொழிகளில் ஒரே பொருளில் கையாளப்படுகிறது நீலமணி என்ற சொல்லும் புறப்பாட்டில் வருகிறது ; மரகதம் இல்லாவிடினும் பச்சை என்ற நிறம் வரும் இடங்களில் உரைகளில் மரகத்தைக் காணலாம்.
***
தமிழ் அணிகலன்கள்
நுதலணி என்பது தமிழ் மொழியில் நெற்றிச்சுட்டி (Forehead ornament), மகரநெடுங்குழை, கொலுசு, மகர மோதிரம், தாடங்கம், மெட்டி.
–subham—
Tags- தமிழ் அணிகலன்கள் , சங்க இலக்கியத்தில் ரத்தினக் கற்கள், நகைகள்! ,இந்துக்களின் பழங்கால நகைகள் – Part 4,ஐம்படைத்தாலி, புலிப்பல் தாலி, தங்கத் தாலி, சுறாமீன் /மகர மோதிரம்
Pictures are taken from various sources for spreading knowledge.
this is a non- commercial blog. Thanks for your great pictures.
tamilandvedas.com, swamiindology.blogspot.com
xxxx
13-6-26 கல்கி ஆன்லைன் இதழில் வெளியான கட்டுரை
பூமியின் இருண்ட பாதாள உலகம்: மனிதனே செல்ல அஞ்சும் உலகின் மிக ஆழமான குகைகள்!
ச. நாகராஜன்
பூமியில் உள்ள குகைகள் பல்வேறு விதமானவை.
சில குகைகளில் ரிஷிகள் தவம் செய்துள்ளனர்; செய்து வருகின்றனர்.
இன்னும் சில குகைகளில் ஆதிவாசிகள் வாழ்ந்து வருகின்றனர்.
கெண்டுகியில் உள்ள குகை மிக நீளமான குகை என்று சொல்லப்படுகிறது.
அடுத்த்து வியட்நாமில் உள்ள குகையும் மிக நீளமான ஒன்று தான்! மெக்ஸிகோவில் உள்ள குகை தான் நீருக்கடியில் உள்ள நீளமான குகை.
ஆனால் உலகில் இருளடைந்த மிக ஆழமான குகை எது?
லைவ் ஸயின்ஸ் பத்திரிகை இது பற்றிய தகவல்களைத் தருகிறது.
ரிபப்ளிக் ஆஃப் ஜார்ஜியாவில் அப்காஸியா என்ற இடத்தில் உள்ள சுண்ணாம்பு குகைகளில் இரு குகைகளே மிக ஆழமான குகைகள் என்று அறியப்படுகிறது. விரியோவ்கினா மற்றும் க்ருபேரா வொரொன்ஜோ ஆகிய இரு குகைகள் 6560 அடிக்கும் அதிகமாக ஆழமானவை!
இதை ஆராயப் புகுந்த அலாஸ்கா நேஷனல் பார்க்கைச் சேர்ந்த பால் பர்ஜர் என்ற நிலவியலாளர் விரியோவ்கினா 7257 அடி ஆழமுள்ளது என்று துல்லியமாகக் கூறுகிறார். க்ருபேரா 7215 அடி ஆழம் உள்ளதாகும்.
காகஸஸ் பகுதியில் உள்ள இந்த இரண்டு குகைகளும் மிக மிக இருள் நிறைந்தவை; ஈரமானவை; குளிர்ச்சி உடையவை. இரண்டு முதல் 3 டிகிரி செல்ஸியஸ் உஷ்ணநிலை உள்ளவை!
இங்கு வாழும் மிருகங்கள் இந்த இருளடைந்த குகைகளில் சூழ்நிலைக்கேற்ப வாழக் கற்றுக் கொண்டு விட்டன.
ஆழம் அதிகமாக அதிகமாக அங்கு பயிர்களே இருக்காது. ஆகவே இவை இருப்பவற்றை நெடுநாட்களுக்கு ஒருமுறையே உண்கின்றன.
ஸ்பிரிங்டெய்ல் (Springtail) என்று ஒரு பூச்சி வகை இங்கு இருக்கிறது
இதை ஆராய்ச்சியாளரான பெண்மணி ரெபொலெய்ராவும் (Reboleira) அவரது சக ஆய்வாளர்களும் கண்டுபிடித்துள்ளனர்.
இதற்கு இறக்கைகள் கிடையாது. 6500 அடி ஆழத்தில் இந்த பூச்சி இனம் வாழ்கிறது!
இவற்றை எல்லாம் ஆராய்வதால் நம் கால்களுக்குக் கீழே பூமியில் என்ன நடக்கிறது என்பதைத் தெரிந்து கொண்டோம் என்கிறார் அவர்.
“பாதாள உலகத்தில் பரந்து கிடக்கும் பகுதியில் குகைகளே ஜன்னல்களாக அமைகின்றன” என்கிறார் அவர்.
சுற்றுப்புறச்சூழல் அமைப்பிற்கு குகைகளும் ஒரு பெரிய பங்கை அளிக்கிறது. அவை நீரைப் பல்வேறு அடுக்குகளில் சுத்தம் செய்து உலகிற்குத் தருகிறது. கார்பன் என்ற மாசுப் பொருளை தங்கள் பாறைகளில் ஈர்த்து அங்கேயே தக்க வைத்துக் கொண்டு உலகின் மாசுக் கட்டுப்பாடு வேலையைச் செய்கிறது.
16.3 கோடி வருஷங்களுக்கு முன்னர் உருவாகிய இவைகள் காலப்போக்கில் சுண்ணாம்புக் கலவை அடுக்குகளை இறுகச் செய்து இப்படிப்பட்ட ஆழமான குகைகளை உருவாக்கி இருக்கிறது.
நீரானது சுலபமாகப் பாய்வதற்கு ஏற்றபடி இந்தச் சுண்ணாம்புப் பாறைகள் செங்குத்தாக நிற்கின்றன. நீரானது இடுக்குகளின் வழியே பாய்ந்து அருகில் உள்ள தரைப் பகுதிகளை அடைந்து அங்கிருந்து ஆறுகளையும் நீர்நிலைகளையும் அடைந்து நீர் பற்றாக்குறையைப் போக்குகிறது.
நமது இமயமலை குகைகளில் ரிஷிகளும் முனிவர்களும் வாழ்வது நாம் அறிந்த ஒரு செய்தி தான். அஜந்தா, எல்லோரா குகைகளில் உள்ள வண்ணச் சிற்பங்களை உலகினரை ஈர்ப்பவை. திருவண்ணாமலை குகையிலே சமீப காலத்தில் வாழ்ந்த மஹரிஷி ரமணர் திருவண்ணாமலை பற்றிய பல அரிய தெய்வீக தகவல்களை அறிவித்துள்ளார்.
குகைகள் மனித குலத்திற்கு இறைவன் தந்துள்ள வரங்களில் ஒன்று என்பதில் ஐயமில்லை!
Pictures are taken from various sources for spreading knowledge.
this is a non- commercial blog. Thanks for your great pictures.
tamilandvedas.com, swamiindology.blogspot.com
xxxx
The dress and ornaments used by the women in Kalidas’s time were unrivalled in their simplicity, elegance and effectiveness. He used the rings to give surprises and twists in his dramas. He used the following ornaments,
Nupura- anklet; nuupura
Mekala or Kanchi or Rasna -girdle; waistband; mekalaa, kaanchi, rasnaa .
Valaya – bracelet;
Kankana – bracelet;
Keyura or Angadha – armlet;
Karnapura or Kundala Thadanga – ear ornaments; ear stud or earring; karnapoora, kundela, thaadanga;
Cudamani- ornament for the middle of the head; cuudaamani;
Mudrika- rings ; Aṅgulīyaka अङ्गुलीयक A finger-ring
Pictures of Gem stones found in Excavations in Sri Lanka
Following are some references where Kalidasa used ornaments –
There is no reference to nose ring; but brahmins and tribes in the hills are wearing it until this day.
Details of the jewels
In the plot of Sakuntala drama, the ring figures very conspicuously. So also, in Malavikagnimitra , the sarpamudrika, the serpent shaped ring, plays an important part .
Some of the above mentioned ornaments were worn both by men and women. Ancient statues of Gods and Goddesses, men and women show jewels worn on every part of the body. 2000 year old Sangam Tamil literature also confirms it.
Sanskrit words like Kinkini, Nupura, Mani, Kanchi, Mekhala are used in 2000-year-old Tamil Sangam Literature
***
Amarakosha, the oldest dictionary of synonyms in the world, give details of Hindu ornaments:
The Amarakosha, the ancient Sanskrit thesaurus by Amarasimha, catalogues a wide variety of traditional ornaments (ābharaṇa/alaṅkāra). It classifies these jewels comprehensively by the body part they adorn, providing the foundational vocabulary for Indian jewellery.
Specific ornaments mentioned in the Amarakosha include:
1. Head and Ear Ornaments (śīrṣa-ābharaṇa)
• Mukuṭa: A crown or diadem.
• Cūḍāmaṇi: A jewel worn on the crest of the head or hair.
• Kundala: Earrings.
2. Neck and Chest Ornaments (kaṇṭha-ābharaṇa)
• Hāra: A prominent chain or necklace made of pearls.
• Niṣka: A necklace made of gold coins.
• Graiveyaka: A torque or collar necklace worn close to the neck (also known traditionally as kanthi).
• Tarala: A central pendant on a necklace.
3. Arm and Hand Ornaments (hasta-ābharaṇa)
• Keyūra and Aṅgada: Armlets worn on the upper arm.
• Valaya: Bracelets or bangles.
• Kaṭaka: Rings or bracelets often having a round crest shape. [1, 2, 3, 4, 5]
4. Waist and Hip Ornaments (kaṭi-ābharaṇa)
The Amarakosha distinguishes several types of ornamented waist belts: [1]
• Mekhalā: The primary term for a jeweled girdle.
• Kāñcī: A specific type of waist girdle.
• Raśanā: A multi-stringed or multi-beaded waist ornament.
• Sārasana: Another variant of a decorated waist belt. [1, 2, 3]
5. Ankle Ornaments
• Nūpura: Ankle ornaments or anklets.
Head & Hair Ornaments
• Chūḍāmaṇi: A prominent crest jewel or diadem worn on the top of the head, often used as a key plot point or status symbol.
• Ratnajāla / Muktajāla: Nets or networks of pearls and gems used to adorn and veil the hair. [1, 2, 3]
Ear Ornaments
• Kuṇḍalas: Large earrings often crafted in specific designs, such as the Makara-kuṇḍala (shaped like a mythical sea creature) or the Ratna-kuṇḍala (gem-encrusted). [1]
Neck & Chest Ornaments
• Kaṇṭhīkā / Kaṇṭhīhāra: Traditional, tightly fitting chokers and necklaces.
• Ekāvalī: A single-string pearl necklace.
• Muktāvalī: A classic, multi-strand pearl necklace. [1, 2]
Arm & Wrist Ornaments
• Aṅguliya / Ratna-aṅgulīyam: Gem-studded rings, most famously the signet ring given by King Dushyanta to Shakuntala.
• Kankaṇa: Bangles and bracelets worn on the wrists. [1, 2]
Waist & Hip Ornaments
• Mekhalā: Elaborate beaded or multi-stranded hip belts and girdles.
• Raśanā: A multi-stringed (often 16-strand) beaded waist chain.
• Kāñcī: A single-strand hip girdle. [1]
Ankle Ornaments
• Nūpura / Mañjīra: Ornate, often heavy anklets.
• Kiṅkiṇī: Tinkling anklets adorned with small bells, typically worn by dancers.
***
My old articles on this topic are also attached herewith:
Three wivws of most celebrated Madurai Nayak King Tirumalai Nayak.
Four Gold Rings in Ramayana and Kalidasa’s Works
Research paper written by London Swaminathan
Research article No.1520; Dated 26th December 2014.
Gold Rings play an important part in Valmiki Ramayana and three of Kalidasa’s works in addition to Vishaka Datta’s Mudra Rakshasa.
Valmiki, the great Adi Kavi, inspired Kalidasa and Vishaka datta. All these are Sanskrit works. In Sangam Tamil literature we have one reference to a gold ring with shark picture on it. Such rings are found in Rome and Greece. Apart from their literary merits, there are lot of things for researchers.
1.Gold rings were used as seals. They were like government seals and emblems.
2.Gold rings have personal names inscribed on it. Rama’s name was there on his ring. Dushyanata’s name was inscribed on it.
3.Sita was able to recognise the letters RAMA and Shakuntala was able to read the letters. So women were literates and highly educated. Kalidasa tells us how many letters were in Dushyanta’s name and asked Shakuntala to count them so that she would know many days she had to wait.
Tiberius ring
4.Tamil had rings with shark picture on them. They might have been imported from Rome. Roman gold coins are found in nook corner of Tamil Nadu and the vaults of Ananta Padmanabha Swami Temple of Tiruvanathapuram, Kerala.
5.Kalidasa gives information about gem studded rings (Ratna Angukiyam) in Raghu Vamsa (6-18, 12-62, 12-65). In the Sakuntalam, he mentioned about giving engagement rings. Now it has become a big custom and big business in Western countries. Actually Hindus taught the world about giving Engagement Rings. Giving flowers is in Tamil literature.
6.Kalidasa also gives information about ring with a snake picture on it in his drama Malavika Agnimitram.
7.In Kalidasa’s Abinjana Sakuntalam and in Vishaka Datta’s Mudra Rakshasa, the ring plays an important part. Sanskrit scholar Chandra Rajan compared it with Shakespeare’s Othello (hand kerchief instead of ring in Othello).
Snake ring
8. Tamil Poet Maruthan Ilanakan used (Kali- 84) the ring in his Kalitokai verse. It is a gold ring given by a prostitute to the hero. It shows that prostitutes were very rich and they may even give rings to their customers if they fall in love with them. In other parts of the world, it is other way round; they only received, never donated.
9.Since Tamil ring has a Makara/shark, Romans might have brought them. Sailors used to visit prostitutes the counties they visit and the VD or STD are called Sailor’s diseases. But the heroine actually said that it was Manmatha’s flag emblem, meaning that the prostitute wanted to rule over his heart for ever. Manamatha is God of Love.
10.in Mudra Rakshasa, it is the signet ring of a minister. So, all the top government officials used their rings as signatures. Each one must have a different picture or personal name on it.
11.It is unfortunate that we have such rings only in the vaults of Maharajas now, which slowly find their way to auction houses in London and New York.
12.When I visited Stockholm I was able to see all the jewellery in the museums. In my city London, people queue to see the Royal jewellery including India’s Kohinoor diamond. I paid to enter Metropolitan Museum in New York. India can mint money by displaying her treasures properly. Government should set up a panel for this purpose with historians and archaeologists.
13.Indian government must ban legal or illegal “export” of all Indian jewellery to foreign auction houses. They must also make arrangements to display all the jewellery of temples such as Tirupati, Tiruvananthapuram and palaces of Maharajas. There are many more hidden gems lying in the dark rooms of India. I have written about our treasures in Tehran museum.
(Please Read my articles on “India needs an Indian Jones” and the Diamond studded Rs 1000 crore Globe in Tehran Museum)
Gold Ring in Valmiki Ramayana (Sundara Kanda, Canto 36)
Sangam Tamil book Purananuru says that the monkeys did not know how to wear Sita’s jewellery! Sita threw them down from Ravana’s air plane. Hanuman took Sita’s jewellery back to Rama . Hanuman won Sita’s confidence when he gave her Rama’s ring. When she saw the ring with Rama’s name on it she believed that Hanuman was a real messenger from Lord Rama.
Here is the verse from Sundara Kanda
“O, Fortunate One, I am a monkey, the messenger of the sagacious Rama; behold this precious ring on which his name is engraved! O, Goddess, it was given to me by that magnanimous hero so that thou shouldst have faith in me”
“Janaki taking the jewel that had adorned her lord, was overcome with joy, as if he himself were present her gentle countenance with its large eyes sparkle with delight resembling the moon released from Rahu’s hold. Blushing with pleasure on receiving this token from her lord, that youthful woman, in her satisfaction, began to look on that great monkey as on a friend and paid tribute to him”.
From The Ramayana of Valmiki, Volume II, Translated by Hari Prasad Shastri
Here is the Gold Ring from Abhinjana sakuntalam:-
King : Then putting the ring on her finger, I said to her;
Madhavya: What did you say?
King: Count off each day one letter of my name
On the Ring; and when you come to the last,
An escort will present himself, my love,
To lead you to my Royal Apartments.
But in blank confusion I acted cruelly.
Mitrakesi: A charming arrangement, no doubt; only fate slipped in and broke it
Madhavya: How on earth did the ring enter the (fish) carp’s mouth as if it were a hook?
King: It slipped off your friend’s finger when she was worshipping the waters at Sasi’s pool (Soma Tirtha).
Act 6 of Sakuntalam (Chandra Rajan’s Translation in “Kalidasa-The Loom of Time”).
Chandra Rajan compared it with Othello of Shakespeare:
“In Othello, proof of the heroine’s chastity and love is demanded. Desdemona’s chastity hangs on a hand kerchief; Sakuntala’s on a ring. Both heroines are blissfully unaware of the importance of the token. To them love is its own proof and a witness to their charity”
Snake ring in Malavikagnimitram
Act 4 of Malavikagnimitram says that the queen parted with her signet ring bearing a serpent seal, as it was required by the poison-doctor to effect a magical cure. He thus procures the freedom of Malavika.
Mudra Rakshasa
The meaning of the drama is “The Signet Ring of Rakshasa”, the Chief Minister of last Nanda King. Chanakya, installed Chandragupta Maurya as king, and dethroned the last Nanda king. Nanda king’s chief minister Rakshasa was made to switch sides through the clever plans of Chanakya.
***
GEM STONES IN KALIDASA & TAMIL LITERATURE
From my blogs dated 13-2-2012
(This is the third part of my thesis to prove that the age of Kalidasa is around 1st century B.C. Please read other two parts as well-S .Swaminathan)
A country’s wealth is reflected in its literature. If the poets always sing about poverty and begging bowl we know that the general public suffered and starved. If the poets sing about gold and gems and enormous wealth and donation it means that the country was wealthy. Kalidasa,the greatest of the Indian secular poets, sings about gold and gems though out his seven books. As a matter of fact he himself was considered one of the Nine Gems (Nava Ratnas) in the court of Vikramaditya who started his own era in 56 BC.
Kalidasa’s praise of Himalayan gems is sung by Sangam poets as well. Sangam poets who lived hundred or two hundred years after Kalidasa might have got the information from his works. If this is the only similarity then we can ignore it as coincidence. But I have identified 225 similes between Kalidasa and Tamil Sangam literature which proves that Kalidasa lived around 1st century BC or before the Sangam period.
Tamil kings were very rich. Tamil literature refers to thrones and cots made up of ivory and gold. The chariots were decorated with gold. Even the elephants had big gold plated coverings to its face. Roman ships poured gold in to Tamil Nadu (South India) and took spices in exchange. This was corroborated by Roman writers of first few centuries and discovery of thousands of Roman gold coins though out South India.
Kalidasa uses 16 names for the Himalayas including Kailash and Kubera saila. He is all praise for the Himalayas. He is so excited whenever he describes the mountains.
“There is in the northern quarter, the deity souled Lord of Mountains, by name Himalaya,who stands, like the measuring rod of the earth, spanning the Eatern and Western oceans”. 1-1:Kumarasambhava
“Snow could not be a destroyer of beauty in the case of him who is the source of countless jewels.” 1-3
“Who bears on his peaks, a richness of metals, appearing like an untimely twilight, with its colours reflected upon patches of clouds, and the cause of amorous decking of the heavenly nymphs.” 1-4
In Kumara I-3 and Ragu. II 29, IV 79 he describes the gems available in the Himalayas.
Tamil poets echo it in Puram 218 (Kannakanar) 377 (Ulochanar )Pattina. 190-198 sung by a Brahmin poet Kadiyalur Rudran Kannanar:
“Brought by the cart, gems and gold from the Northern Mountain
Sandal and eagle wood from the hills of Coorg
Pearls from the southern sea, coral from the east
Ganga’s wealth and Kaveri’s produce
Eza’s provisions and Kazhaga’s plenty “(Pattinapalai 193-197)
In addition to these there are hundreds of mention of all types of gem stones and precious metals.
Nagaratna/Cobra Jewel
(Please read my article :How did Shakespeare know Cobra Jewel-the Indian Nagaratna, where in I have explained what is Nagaratna)
We find the following references about the cobra jewel in Tamil and Sanskrit.
Kakaipatini Nachellaiyar ,a poetess of Sangam period says that the the snakes with cobra jewels are dancing in the holy Himalayas like the women possessed by divine spirits in Pathitru Pathu (6-lines 10 to 1)
Hindus believed that the snakes carried luminescent gem stones on their heads. They used them to find their prey. The general theme is that snakes use the light of Nagaratnam (cobra jewel) and if they lose it, snakes become very upset.
This is not an exhaustive list. We find such references in innumerable places.
Pearl in the Oyster
If the rain falls on Swati star day the oysters open their mouth to drink the rain drops and the rain drops become pearls-This was the belief of ancient Indians including Tamils.
Malavi.1-6: Kalidasa says , ‘the skill of a teacher imparted to a worthy pupil attains greater excellence, as the water of a cloud is turned in to a pearl in a sea shell.In Puram 380 ,Karuvur Kathapillay says the same about the origin of pearls. Bhartruhari makes it more specific by saying the rain on Swati Nakshatra days become pearls. Biologits also confirm on full moon days lot of sea animals like corals release their eggs or spores. So far as India is concerned it might have happened in that particular (Swati star with Moon) season.
Kalidasa gives more similes about pearls. He describes the river that is running circling a mountain as a garland of pearls( Ragu.13-48 and Mega.-49)
Other references from Kalidasa: sweat drops as pearl:Rtu.6-7; tears as pearls: Mega 46, Ragu VI 28,,Vikra V 15; smile-KumarI-44, water drops on lotus leaf:Kumara VII 89
In Tamil the teeth are compared to the pearls: Ainkur. 185, Akam 27
Since Gulf of Mannar is the main source of pearls in India ,thre are innumerable references to pearls in Tamil literature. Even Kautilya refers to the pearls from Pandya country. Korkai was the harbour city where the pearl fishing was flourishing. Aink 185,188, Akam 27,130 and Natri 23mention pearls from Korkai.
Ivory
The pearl recovered from elephant ivory is referred by Kalidasa and other poets:Kumar I-6,Ragu 9-65.This is referred to by several Sangam Tamil poets:Murugu 304, Malaipadu 517, Kali 40-4, Puram 170 (V M Damodaran),Pathitru.32 (K Kappiyanar), Natri. 202 (P P Katunko), Kurinji 36 (Kapilar), Akam 282 (Thol Kapilar).
Pearl from bamboo trees is also sung by a Tamil poet in Akam 173 (Mulliyur Puthiyar).
Pictures are taken from various sources; they are representational only; thanks.
contact; swami_48@yahoo.com
Recorded by The Rev. J E Padfield B.D. year 1908 in his book The Hindu at Home.
It is an old world notion that magic properties are attached to certain gems, and this idea has been systematized by the Hindus. It is called “The Test of Precious Stones” (Ratna Pareeksha). But the testing is largely confined, to the luckiness or otherwise of the particular gem and has nothing to do with its intrinsic value, nine kinds of precious stones are enumerated and mention is made of the deity, or planet with which each is connected.
It is stated that the wearer of a particular gem receives the blessing of the patron deity. Thus rubies are the favoured gems of the sun; diamonds of Venus; pearls the moon; emeralds of Budha, the son of the moon. sapphires of Saturn; cat’s eye of the dragon’s tail, or descending node of the moon (Rahu); topaz of Jupiter; coral of the ascending node of the moon (Ketu) and the agate of Mars.
Faulty Gems!
Six kinds of rubies with flaws are enumerated, each of which is said to bring misfortune to the wearer. A ruby, with milky layers enveloping it, is said to bring poverty to the wearer; one with a broken ray in it will cause quarrels and disputes; one chipped will make enmity between relatives; one full of cracks will plunge the wearer into sorrows for ever; one with many flaws will endanger the life of the wearer one rough and dark in colour will be sure to cause evils. It is advisable to avoid either of these six kinds. It is also said that rubies containing two or three round spots are not lucky. It is not advisable to cast one’s eyes upon such a stone on awaking in the morning. It is most lucky to wear good and pure rubies; the sun, their patron, will bless the wearer with wealth and prosperity castes.
diamond
Diamonds are divided into four classes or castes. Those that are pure white are said to be of Brahmin caste, and bestow great benefits upon of wearer. Those that are red, are of the Kshatriya caste, and bestow upon the wearer the power. Those that are yellow are of the Banya caste, and bestow prosperity generally. Those that are black, are of the Sudra caste, and mean ruin to the wearer.
When a diamond contains shining streaks, resembling the feet of a crow, it will cause death of the wearer. If a pure diamond is worn, Venus, its patron, will bless the wearer with the comforts of life.
There are said to be nine places in which pearls are found. In the clouds; this kind said to be oval in shape, and to be worn by the gods. In the of a serpent; these are said to be like small seed, and to have the quality of relieving the wearers from all troubles. In the hollow of a bamboo; these are said to be black in colour, and give the wearer certain attractions. In a fish; these are white in colour, and protect the wearer from danger by fire. In the head of an elephant ; these are yellowish green and should be worn by king. In a sugarcane, this kind is of reddish colour and is said to have the power of causing all , even and queens, to be subjected to be subjected to the will of the wearer. In a conch shell; these are said to be like a dove’s egg, but they cannot be obtained by ordinary men. it requires a knowledge of mantrams, or of magic, to get them. In the tusk of a wild boar; this kind is red in colour, and is in size like the regu fruit (ziziphus jujuba); it will bring fame to the wearer.
pearl
In the pearl oyster; of these there are said to be three kinds, of a reddish, a golden, or a white colour. The moon, the patron of pearls, will bless a wearer of pure pearls with fame and the pleasures of life.
emerald
Emeralds are said to be of eight classes according to their colour. Poisons have no power over those persons who wear a good emerald. It gives protection against the power of the evil eye and develops the mental faculties. Emeralds also have the power of protecting the wearer of one from the designs foes, from sorrows, madness, internal pains, swoon and various diseases of the liver. A sure access to heaven is promised to that one who freely gives emerald to a Brahmin.
sapphire
Sapphires are divided into three classes according to the depth of their colour. There are also six kinds (with flaws) that are said to bring evil to the wearer; such evils as quarrels with relatives, loss of children, hazard to life, certain death within a year. A sapphire is purest when, if placed in milk it gives to the milk a bluish tinge. It is then a true sapphire. A sapphire is said to be electric, when a blade of grass will adhere to it though blown upon. Such a stone is said to bring lustre to the wearer. The Saturn, the patron of sapphires, will bless the wear of a true sapphire with prosperity and immunity from death.
The topaz is described as having a colour like a drop of dew on a flower, and its patron deity, Jupiter will bless the wearer with immense wealth.
Four kinds of coral (with flaws) are enumerated that will cause evil to the wearer, troubles, grief, disease, and death. There are six kinds of good coral mentioned, according to the colour, and the wearer of such is promised the pleasures of life and the accomplishment of his designs.
agate
The blessing of Mars is promised to the wearer of an agate, which blessing ensures wealth and prosperity.
The details given in this chapter, have, I think, served to show how strong the passion for jewels amongst the Hindus.
(My comments: Being a Christian preacher, Rev. Padfield had criticized the Hindus for their beliefs at the end of each chapter; that is why he gave more information about flawed (bad) gems than good gems. I have already written about the good gems mentioned by Kalidasa and Varahamihira (Brhat Samhita). Manu also advise that gems should be worn by the kings (7-218)
–Subham—
Tags- Ornaments in Kalidasa Works, Ancient Hindu Jewellery, You can get Ph.D., part 3
Pictures are taken from various sources for spreading knowledge.
this is a non- commercial blog. Thanks for your great pictures.
tamilandvedas.com, swamiindology.blogspot.com
xxxx
ஆராய்ச்சிக் கட்டுரை–Part 3
ராமாயணத்துக்கு அடுத்தபடியாக மோதிரத்துக்கு முக்கியத்துவம் கொடுத்தவன் உலகப் புகழ்பெற்ற கவிஞன் காளிதாசனே ; ராமன் கொடுத்த மோதிரத்தை இலங்கையில் அசோகவனத்திலிருந்த சீதா தேவியிடம் அனுமன் கொடுத்த காட்சி மிக முக்கியமான காட்சி; இதை ராமாயண உபன்யாசகர்கள் சொல்லும்போது அவர்களுக்கு பரிசாக, மோதிரத்தைக் கொடுப்பதையும் நானே கண்டிருக்கிறேன் . இந்த மோதிர உத்தியை காளிதாசன் சாகுந்தலம் , மாளவிகாக்னி மித்திரம், விக்ரமோர்வசீயம் ஆகிய நாடகங்களில் பயன்படுத்தியதோடு அவன் எழுதிய ரகுவம்சம், மேக தூதம், ருது சம்ஹாரம் , குமார சம்பவம் ஆகிய நூல்களில் ஆபரணங்களையும் எடுத்தாண்டுள்ளான்.
மேகலா அல்லது காஞ்சி அல்லது ரசனா – இடையில் அணியும் ஒட்டியாணம் ;இதையும் தமிழ் நூல்களில் புலவர்கள் பயன்படுத்தினார்கள் . மணி மேகலை என்பது ஒரு காப்பியத்தின் பெயர்.
ஹார – தமிழில் ஆரம் அல்லது மாலை ; மாலை என்பதும் ஸம்ஸ்க்ருதச் சொல்தான் ;ஆயினும் தமிழ் இலக்கியத்தில் காணலாம் . தமிழில் தொங்கல் ,அலங்கல் போன்ற தூய தமிழ்ச் சொற்களும் உண்டு.
ஏகாவளீ- பல ரத்தினங்களால் இணைக்கப்பட்ட சங்கிலி ;
தாரஹார – பெரிய முத்துமாலை
வலய – கையில் அணியும் காப்பு ; மாலை போலவே இந்தச் சொல்லும் தமிழிலும் சம்ஸ்க்ருதத்தில் ஒரே பொருளில் வருகிறது; இரண்டு மொழிகளும் ஒரே மூலத்திலிருந்து பிறந்தவை என்பதை மெய்ப்பிக்கிறது .
கேயூர அல்லது அங்கத – ஆண்களும் பெண்களும் தோள்களில் அணியும் ஆபரணம்.
கர்ணபூர அல்லது குண்டல அல்லது தாடங்கம் – காதில் அணியும் அணி ; இதுவும் ஆண்களும் பெண்களும் அணிவது; சிவ பெருமான் சிலைகளிலும் காதுகளில் தொங்கும் .
சூடாமணி – சூளாமணி – தலையில் தொங்கும் நகை;
மூக்குத்தி பற்றி எங்கும் சொல்லப்படவில்லை ; ஆயினும் பிராமணர் முதல் பழங்குடி மக்கள் வரை இதை அணிந்து வருகின்றனர்
முத்ரிகா – மோதிரம் – அங்குலீயக-
__
சாகுந்தலத்தில் இது முக்கியப் பங்காற்றுகிறது; மாளவிகாக்நி மித்திரத்திலும் பாம்பு மோதிரம் முக்கியப் பங்காற்றுகிறது.
உலகப் புகழ்பெற்ற நாடகம் சாகுந்தலம் ஆகும் ; துஷ்யந்தன் என்ற மன்னன் கானகத்தில் வாழ்ந்த பறவைப் பெண்ணை கந்தர்வ / காதல் திருமணம் செய்கிறான்( சாகுந்தல என்றால் பறவைங்களால் வளர்க்கப்பட்டவள் என்பது பொருள்; இதிலிருந்து வந்த சகுனம் – பறவை ஜோதிடத்தை — இன்றுவரை இந்துக்கள் பின்பற்றி வருகின்றனர் ); நாட்டுக்குத் திரும்பியபின்னர் சகுந்தலையை மறந்து விடுகிறான்; அவன் சகுந்தலாவுக்குக் கொடுத்த மோதிரத்தையும் ஒரு மீன் விழுங்கி விடுகிறது; சகுந்தலையை கண்வ மஹ ரிஷி சிஷ்யர்கள் புடை சூழ துஷ்யந்தன் அரண்மனைக்கு அனுப்புகிறார்; மன்னரோ “பெண்ணே! உன்னை யாரென்றே எனக்குத் தெரியாதே” என்று மறதியில் உளறுகிறான்; அந்த நேரத்தில் ஒரு மீனவன் பிடித்த மீனின் வயிற்றில் அரச மோதிரம் (ரத்னாங்குலீயகா) இருக்கவே அதைக் கொண்டு ஓடிவருகிறான்; அந்த மோதிரத்தைக் கண்டவுடன் பழைய நினைவுகள் வந்தவுடன் சகுந்தலையை மனைவி என்று துஷ்யந்தன் ஒப்புக்கொள்கிறான்; அவர்களுடைய மகன் பரதன் ஆண்டதால் இந்தியாவுக்குப் பாரத நாடு என்ற பெயர் ஏற்பட்டதை மஹாபாரதம் இயம்புகிறது; அதை பாரதியாரும் பாடி மகிழ்ந்துள்ளார்.
***
மாளவிகா அக்நிமித்திரம் நாடகத்தில் ஒரு சுவையான மோதிரக் காட்சி வருகிறது; மாளவிகா சிறை வைக்கப்பட்டாள்; அவளை விடுவிக்க நகைச் சுவை நடிகன் / விதூஷகன் ஒரு தந்திரம் செய்கிறான் ; பாம்பு கடித்தது போல பாசாங்கு செய்து மஹாராணி தாரிணியிடமிருந்து பாம்பு மோதிரத்தைப் பெறுகிறான்; அதைக்கொண்டு பாம்பு விஷத்தை இறக்கிவிடலாம் என்பது அக்கால நம்பிக்கை; அதை எடுத்துக்கொண்டு ஓடிப்போய்ச் சிறைக் காவலர்களிடம் காட்டி , “ராணியின் உத்தரவு; உடனே மாளவிகாவை விடுதலை செய்யுங்கள்” என்கிறான்; சிறைக்காவலர்களும் உடனே மாளவிகாவை விடுதலை செய்கின்றனர்; எல்லா சம்ஸ்க்ருத நாடகங்களிலும் விதூஷகன் / காமெடியன் – கதாபாத்திரமுண்டு; இன்று வரை இந்த 2000 ஆண்டு வழக்கத்தை இந்தியத் திரைப்படங்களில் காணலாம். அரசவை விதூஷகனுக்கு மிகவும் செல்வாக்கு இருந்ததைத் தெனாலிராமன் கதைகளிலும் காண்கிறோம்; சம்ஸ்க்ருதத்தில் 600-க்கும் மேல் நாடகங்கள் இருக்கின்றன ; தமிழில் பழங்கால நாடகம் ஒன்றுகூடக் கிடைக்கவில்லை!
சங்க காலத் தமிழர்கள் தங்கம், வெள்ளி, முத்து, பவளம் மற்றும் இயற்கை மணிகளைக் கொண்டு நேர்த்தியான நகைகளைச் செய்தனர். பண்டைத் தமிழ் இலக்கியங்களில் தாலி, காதணி, மேகலை, மற்றும் வளையல்கள் போன்ற ஆபரணங்கள்
சங்க காலத்தில் மக்கள் விரும்பி அணிந்த முக்கிய நகைகள்:
காதணிகள் (குழை, காதணி): காதுகளில் அணியப்பட்ட இந்த நகைகள் சங்கப் பாடல்களில் மிகவும் புகழப்படுகின்றன.
Pictures are taken from various sources for spreading knowledge.
this is a non- commercial blog. Thanks for your great pictures.
tamilandvedas.com, swamiindology.blogspot.com
xxxx
சிறுபுலியூர்
அரு மாகடல் பெருமாள் கோயில்
திவ்யதேசம்— திருச்சிறுபுலியூர், பாலவியாக்ரபுரம்
மூலவர்– அருள்மாகடல் பெருமாள் / சலசயனப்பெருமாள்
உத்ஸவர் — க்ருபாசமுத்திர பெருமாள்
தாயார்– திருமாமகள் நாச்சியார் / உத்சவர் தயாநாயகி
திருக்கோலம்– கிடந்த திருக்கோலம் (புஜங்க சயனம்)
திசை– தெற்கு
மங்களாசாசனம்– திருமங்கையாழ்வார் 10
இத்தலத்தைப் பற்றிய வரலாறு கருட புராணத்தில் பேசப்படுகிறது. பகவான் ஸ்ரீமந் நாராயணனை சயனத்தில் தாம் தாங்குவதாக ஆதிசேஷனுக்கும், எல்லா இடங்களிலும் அவரைச் சுமந்து செல்வதாக கருடனுக்கும் கர்வம் ஏற்பட்டது. இருவரும் இரு வேறு காலத்தே தாமே பகவானைத் தாங்குவதாக எண்ணம் கொண்டனர். விளைவு, இருவருக்கும் போட்டியும் வெறுப்பும் வளர்ந்து பகையாக மாறியது. ஆதிசேஷன் இந்தப் பகை விலக எண்ணம் கொண்டு தவமிருந்தார். அவர் தவத்துக்கு இரங்கி மாசி மாதம் வளர்பிறை ஏகாதசி தினத்தன்று அவருக்கு சேவை சாதித்த பெருமாள், ஆதிசேஷன் மடியில் அனந்த சயனம் கொண்டு சிறு குழந்தையாக பாலசயனக் கோலத்தில் கோயில் கொண்டார். அதாவது, பாற்கடலில் மிதக்கும் ஆதிசேஷன் மீது பள்ளிகொண்டிருக்கும் கோலம். கருடனுக்கு அபயமளித்த தலம். எனவே இத்தலத்தில் உயரத்தில் ஆதிசேடனுக்கும் பூமிக்கு கீழ் கருடனுக்கும் சன்னதி அமைந்துள்ளது. கருடா சௌக்கியமா? என்று கேட்டதற்கு அவரவர்கள் இருக்கவேண்டிய இடத்தில் இருந்தால் சௌக்கியம் என்று சொல்லப்பட்ட ஸ்தலம்.
ஆதிசேஷனுக்கு தனி சன்னதி உள்ளது. இந்த ஸ்தலம் நாகதோஷங்கள் நீங்க சிறப்பான ஒன்று. பால் பாயசம் நிவேதனம், ஆதிசேஷனுக்கு செய்வது சிறப்பு.
கருடனுக்கு அபயமளித்த இடம். இங்கு பூமிக்கு கீழ் கருடனுக்கு சன்னதியும், உயர்ந்த இடத்தில் ஆதிசேஷனுக்கு சன்னதியும் உள்ளன.
இத்தலத்தின் எம்பெருமானை பூஜித்து மோக்ஷம் அடைந்த வியக்கிரபாதர் எம்பெருமானின் திருவடிகளுக்கு அருகிலேயே உள்ளார். பதஞ்சலியும் எம்பெருமான் சன்னதியில் உள்ளார்.
கருடாழ்வார் சன்னதி, உள் திருச்சுற்றில் விஷ்வக்சேனர், மூலவர் சன்னதி, வெளித்திருச்சுற்றில் ஆண்டாள் சன்னதி, பால அனுமார் சன்னதி, திருமாமகள் தாயார் சன்னதி, ஆழ்வார் சன்னதி ஆகியவை உள்ளன.
ஸ்தலபுராணம்
ஒரு சமயம் கருடனுக்கும், ஆதிசேஷனுக்கும் யார் பெரியவர் என்று வாக்கு வாதம் ஏற்பட்டது. இதைக் குறித்து ஆதிசேஷன் இந்த க்ஷேத்திர குளக்கரையில் தவம் புரிந்தார். எம்பெருமான் மகிழ்ந்து ஒரு மாசி மாத சுக்லபக்ஷ ஏகாதசி அன்று இந்த ஸ்தலத்தில், பால சயனத்தில் எழுந்துஅருளினார். ஆதிசேஷனை அனந்த சயனமாக்கிக்கொண்டு குழந்தை வடிவில் சேவை சாதிக்கிறார்.
வியக்கிரபாதர் என்னும் முனிவர் சிதம்பரத்தில் தவமியற்றி தனக்கு மோட்சம் வேண்டுமென்று நடராஜனிடம் கேட்க, அவர் சிவலிங்க ரூபமாக
வழிகாட்ட, அவரை விரைந்து பின்பற்றுவதற்கு தாம் பெற்ற வலிமையால் விரைந்து செல்லும் புலியின் கால்களால் அவரை தொடர்ந்து, இத்தலத்திற்கு வந்து சேர்ந்து எம்பெருமானின் கருணையால் முக்தி பெற்றதால் இதற்குச் சிறுபுலியூர் என்று ஆயிற்று.
ஆழ்வார்கள்
இத்திருத்தலத்தில், எம்பெருமான் புஜங்கசயனத்தில் மிகச்சிறிய உருவமாக இருந்ததைக் கண்டு திருமங்கையாழ்வார் தமக்குள் குறைபட, உமது குறைதீர திருக்கண்ணமங்கையில், நமது மிகப்பெரிய உருவை காணும் என்று எம்பெருமான் அருளிச் செய்த க்ஷேத்திரம்.
மயிலாடுதுறையில் இருந்து பேரளம் செல்லும் வழியில் கொல்லுமாங்குடி அருகில் இந்த திவ்யதேசம் இருக்கிறது. சுற்றிலும் அருமையான வயல்வெளிகளுக்கு இடையே அழகான திவ்யக்ஷேத்திரம். அதைவிட அழகான சிறிய திருவுருவில் சந்நிதியில் சயனத்தில் எம்பெருமான்.
“கீழேழு திவ்ய தேசங்கள்” வெறும் வழிபாட்டுத் தலங்கள் மட்டுமல்ல, பெருமாளே நேரடியாக முக்தி அளிக்கக் கூடிய “சப்த அம்ருத க்ஷேத்திரங்கள்” (ஏழு மோட்சத் தலங்கள்) ஆகும்!
அந்த அற்புதக் கோயில்களின் பட்டியல் இதோ:
1.திருக்கண்ணபுரம் (ஸ்ரீ சௌரிராஜப் பெருமாள் கோயில்):
• அமைவிடம்: திருவாரூர் மாவட்டம், நன்னிலம் அருகில்.
• சிறப்பு: பெருமாளின் திருமுடியில் (தலையில்) நிஜமாகவே தலைமுடி (சௌரி) இருந்ததால் “சௌரிராஜன்” என்று பெயர். விபீஷணனுக்குப் பெருமாள் தனது நடையழகைக் காண்பித்த தலம். இங்கு வழங்கப்படும் ‘முனையதரையன் பொங்கல்’ பிரசாதம் மிகவும் பிரசித்தி பெற்றது.
***
2.திருக்கண்ணமங்கை (ஸ்ரீ பக்தவத்சலப் பெருமாள் கோயில்):
• அமைவிடம்: திருவாரூர் அருகில்.
• சிறப்பு: லட்சுமி தேவி பெருமாளைத் திருமணம் செய்யத் தவம் இருந்த இடம். தாயாரின் திருமணத்தைக் காண தேவர்கள் தேனீக்களாக வந்து அமர்ந்ததாகக் கூறப்படும் ‘தேன்கூடு’ இன்றும் கருவறையில் உள்ளது விசேஷம். “பஞ்ச கிருஷ்ண க்ஷேத்திரங்களில்” இதுவும் ஒன்று.
***
3.திருக்கண்ணங்குடி (ஸ்ரீ லோகநாதப் பெருமாள் கோயில்):
• அமைவிடம்: நாகப்பட்டினம் வட்டத்தில் உள்ளது.
• சிறப்பு: திருமங்கையாழ்வார் பெருமாளின் விக்ரகத்தை நெல் வயலில் ஒளித்து வைத்த தலம். இங்குள்ள மகிழ மரம் என்றும் காய்க்காத “உறங்கா புளி” மற்றும் “காயா மகிழம்” என்ற அதிசய இயற்கை அமைப்பைக் கொண்டது.
***
4.திருநாகை (ஸ்ரீ சௌந்தரராஜப் பெருமாள் கோயில்):
• அமைவிடம்: நாகப்பட்டினம் நகரம்.
• சிறப்பு: ஆதிசேஷன் (நாகராஜன்) தவமிருந்து பெருமாளைத் தரிசித்த தலம். இங்கு மூலவர், உற்சவர் தவிர ‘அழகுப் பெருமாள்’ என்ற சௌந்தரராஜப் பெருமாள் கொள்ளை அழகுடன் காட்சியளிக்கிறார்.
***
5.திருச்சேறை (ஸ்ரீ சாரநாதப் பெருமாள் கோயில்):
• அமைவிடம்: கும்பகோணம் – திருவாரூர் வழித்தடத்தில் உள்ளது.
• சிறப்பு: காவிரித் தாய் பெருமாளின் மடியில் குழந்தையாக அமர்ந்து தவம் செய்த தலம். மாசி மாத மாசி மகத்தன்று காவிரித் தாய்க்குப் பெருமாள் காட்சியளிக்கும் வைபவம் பிரசித்தி பெற்றது.
***
6.சிறுபுலியூர் (ஸ்ரீ அருமாகடல் பெருமாள் கோயில்):
• அமைவிடம்: மயிலாடுதுறை மாவட்டம், பேரளம் அருகில்.
• சிறப்பு: வியாக்ரபாதர் (புலிக்கால் முனிவர்) பெருமாளிடம் வேண்டியதால், அவருக்குப் பெரிய வடிவைக் காட்டாமல், மிகச் சிறிய பாலசுப்பிரமணியர் போன்ற வடிவில் பெருமாள் பள்ளி கொண்ட கோலத்தில் காட்சியளிக்கும் தலம்.
***
7.தலைச்சங்கநாண்மதியம் (ஸ்ரீ நாண்மதியப் பெருமாள் கோயில்):
• அமைவிடம்: மயிலாடுதுறை – ஆக்கூர் வழித்தடத்தில் உள்ளது.
• சிறப்பு: சந்திரனின் சாபத்தை நீக்கி, அவனுக்குப் பாதி நிலவை (நாண்மதி) பெருமாள் தன் சிரசில் சூடிக் கொண்ட தலம். பெருமாளின் கையில் உள்ள பாஞ்சஜன்யம் என்னும் சங்கு மிகவும் விசேஷமானது.
இந்தக் கீழேழு திவ்ய தேசங்களையும் வாழ்நாளில் ஒருமுறையாவது தரிசிப்பது, நம் பாவங்களை நீக்கி மன அமைதியையும், மோட்சத்தையும் தரும் என்பது பெரியோர்களின் வாக்கு.
–subham—
Tags-Vishnu Temples 108 “Divya Desams” in Pictures-55; திவ்யதேசம்- லண்டன் சுவாமிநாதன் படங்கள், சிறுபுலியூர் ,அரு மாகடல் பெருமாள் கோயில், கீழேழு திவ்ய தேசங்கள்
Pictures are taken from various sources for spreading knowledge.
this is a non- commercial blog. Thanks for your great pictures.
tamilandvedas.com, swamiindology.blogspot.com
xxxx
11-6-26 கல்கிஆன்லைன் இதழில் வெளியான கட்டுரை
மாக்ஸ் ஹோடக் திட்டம்: மனித மூளையில் ஒரு சென்ஸர்! அது செய்யவிருக்கும் அதிசயங்கள்!
ச. நாகராஜன்
மாக்ஸ் ஹோடக் என்ற பெயரை இதுவரை அறியாதவர்கள் இனி அவரைப் பற்றித் தெரிந்து கொண்டே ஆக வேண்டும்.
அமெரிக்காவைச் சேர்ந்த ஹோடக் உயிரியல் மருத்துவ பொறியாளர் (Biomedical Engineer). 2021ம் ஆண்டு ஏப்ரலில் இவர் ஸயின்ஸ் கார்பொரேஷன் என்ற தனது நிறுவனத்தைத் தொடங்கினார்.
எலான் மஸ்க் நிறுவிய நியூராலிங்க் நிறுவனத்தில் பணியாற்றிய எட்டு விஞ்ஞானிகளில் இவரும் ஒருவர்
MAX HODAK .
இவர் கண்டுபிடித்த பிரைமா அமைப்பு (PRIMA SYSTEM) பார்வை இழந்தோர்களுக்குப் பார்வையைத் தர உதவியது. இந்த அமைப்பில் ப்ரெய்ன் – கம்ப்யூட்டர் இண்டர்ஃபேஸ் (BCI – Brain Computer Interface) என்னும் அதி நவீன தொழில்நுட்பம் பயன்படுத்தப்பட்டது,
இப்போது அடுத்தபடியாக ஒரு பெரும் முன்னேற்றத்திற்கு அடிகோலியிருக்கிறார் ஹோடக். இந்தத் திட்டத்தின் படி மூளையில் ஒரு சென்ஸர் (உணர்கருவி) பொருத்தப்படும்.
இதற்காக ஹோடக், உலகின் ஆகப் பெரும் மூளை இயல் நிபுணரான டாக்டர் முரட் குனல் என்பவரைத் தனது நிறுவனத்தில் பணியாற்ற அழைத்துள்ளார்’
இந்தக் கம்பெனியின் செயல்பாடுகளைக் கண்டு வியந்த உலகம் 23 கோடி டாலர் மதிப்புள்ள இவரது நிறுவனத்தை இப்போது நூறு கோடி டாலர் மதிப்புள்ள நிறுவனமாக ஆக்கி விட்டது!
கம்ப்யூட்டருக்கும் மனித மூளைக்கும் நல்ல ஒரு இணைப்பைத் தருவதே ஹோடக்கின் நோக்கம்.
முதுகெலும்பு முறிவு உள்ளிட்ட பல்வேறு வியாதிகளுக்கு எலக்ட்ரானிக் சென்ஸர்களைப் பொருத்தி, புரட்சி செய்தது நியூராலிங்க் நிறுவனம்.
இந்த அமைப்பை நன்கு ஆய்வு செய்த ஹோடக், “இந்த முறையில் மின்சக்தி மூலம் எலக்ட்ரோடுகள் பொருத்தப்படுகின்றன; அது தவறு” என்று உணர்ந்தார்.
ஆகவே இந்த சிகிச்சை நடைமுறையை விட்டு விட்டு மூளையில் உள்ள நியூரான்களிடம் நேரடியாக இணைப்பைச் செய்வது என்று தீர்மானித்தார்.
அதற்காகத் தான் இந்த சென்ஸர் கருவி மூளையில் பொருத்தப்படும் முறை உருவாகி இருக்கிறது.
முதல் படியாக உயிருள்ள மனிதர் ஒருவரின் மூளையில் – மண்டையோட்டில் மூளைக்கு மேல் பகுதியில் – சென்ஸர் பொருத்தப்பட இருக்கிறது.
இதன் மூலம் முதுகெலும்பு முறிந்தவர்களுக்கான சிகிச்சை துரிதப்படுத்தப்படும். அத்துடன் மூளையில் கட்டி உள்ளவர்களுக்கு உடனடி எச்சரிக்கையைக் கொடுத்து உரிய சிகிச்சையை துரிதமாக அளிக்க இந்த மூளையில் பதிக்கப்படும் சென்ஸர் உதவும்.
பார்கின்ஸன் வியாதிக்கும் இது ஒரு தீர்வைத் தரும் என்று பலரும் நம்புகின்றனர்.
2027ல் முதல் கட்ட சோதனைகள் முடிவடையும். பின்னர் பெரிய அளவில் மூளை மருத்துவத்தில் ஒரு புரட்சி ஏற்படும்.
மாக்ஸ் ஹோடக்கின் பெயர் உலகளாவிய விதத்தில் பரவ ஆரம்பித்து விட்டது.
Colour pictures here are from Madurai Meenakshi Temple of Lord Siva.
Crowns worn by Goddes Meenakshi//Parvati
Written by London Swaminathan
Post No. 15,871
Date uploaded in London –14 June 2026
Contact – swami_48@yahoo.com
Pictures are taken from various sources for spreading knowledge.
this is a non- commercial blog. Thanks for your great pictures.
tamilandvedas.com, swamiindology.blogspot.com
xxxx
Research article
One of the wonders of Tamil Language is that they used the jewellery or ornaments to name their five epics; we know the greatest poet of India Kalidasa used ornaments, particularly rings, in his dramas to give twists. But Sanskrit Maha Kavyas are not named after ornaments. Tamils used ornaments in the following Pancha Maha Kayas of Tamil literature.
Kundala kesi (Kundala= “earring,” “hoop,” or “ornament for the ear)
Valaiyapathy (Valai=bangle)
Tamils were crazy about jewels! But in the stories the characters are not associated with any particular ornament except the first one, i.e.Silappadikaram (Silambu/Anklet+ Adikaram/Chapter)
No other language has named their epics with the ornaments.
***
Jewels in Silappadikaram
Kovalan, the hero of the epic married Kannaki; both were from the wealthiest businessmen family in Poompuhar, the port city of Sangam Age. When Kovalan, lover of music and dance, fell in love with a courtesan called Madhavi, the story moved towards a tragic end.
The event that made Kovalan to fall in love with Madhavi was a dance event in the Indra Festival in the port city. There Ilango the author of the epic, lists 11 types of dances and the ornaments she was wearing.
Following are the Ornaments:
Madhavi bathed her fragrant black hair, soft as flowers, till it shone, in the perfumed oil prepared by mixing up ten kinds of astringents, five spices, and thirty two herbs soaked in water; she dried it in fuming incense, and perfumed the different plaits—five plaits of hair were generally worn by Tamil ladies, especially when they were young—with the thick paste of the musk from deer. She adorned her little feet, reddened by dye, by wearing choice rings- PILI on her fair and tender toes, and on her ankles becoming ornaments known as PARIYAKAM, NUUPURAM, PAATAKAM, SATANGAI AND ARIYAKAM. She put ornaments on her rounded thighs. Over her waist was a GIRDLE MADE OF THIRTY TWO STRANDS OF BIG PEARLS worn over a blue cloth embroidered with the figures of flowers. Round her upper arms she had ARMLETS STUDDED WITH PEARLS TOGETHER WITH ATTRACTIVE BANGLES OF PRECIOUS STONES= KAAMAR KANTIKAI.
Round her soft haired wrists were beautiful BRACELETS=CUUTAGAM in which was set the costliest gem in front with DIAMONS ALL ROUND, GOLD BANGLES, GOLD BANGLES OF NINE GEMS = PARIYAKAM, CONCH BANGLES AND BANGLES OF CORAL.
On to her tiny fingers, red as kantal flower, so as to hide them she slipped a ring bent into the shape of an open mouthed fish, and a highly brilliant and lustrous ring of gems and A ROUND RING GLITTERING WITH RUBIES AND BRILLIANT DIAMONDS.
Her delicate and beautiful neck was adorned with a chain necklace called NUNTOTAR, with a fine string of exquisite workmanship and with a garland. Added to these was an ornamental gems held by a clasp, which covered the small nape of her neck.
A pair of ear rings, in which emeralds alternated with diamonds, glittered in her beautiful ears. In her dark tresses becoming head ornaments such as DAIVAUTTI, SRI DEVI, VALAMPURI, TALAI PAALAI, SEA CONCH, TOYYAKAM AND PULLAKAM WERE SET.
EXPLANATIONS FROM COMMENTATORS
PILI= It is in use even today, and it is considered inauspicious if it is not worn by a girl on her marriage
TOYYAKAM PULLAKAM =this is said to be a head ornament of two sections called TEN PALLI, VADA PALLI.
PALLI= HOUSE LIZARD .
Donated by English collector Rose Peter to the temple.
Tamil Epic Silappadikaram, written around fifth century CE, is an encyclopaedia. It has lot of information on every subject connected with Hindus, particularly Tamils. Ilango, the author of the epic, never hesitated to use Sanskrit words. Even many of the ornaments mentioned above are Sanskrit terms. We come across the inter galactic traveller-saint Narada and the Veena for the first time in this epic; they are not in 2000 year old Sangam Tamil literature. All the epic and Puranic stories are also used by the author. And for the first time we hear a long stanza of praise on Jain Tirtankaras (without naming them). No Buddha, No Mahavir is found in ancient Tamil Literature.
We can see Kalidasa’s influence in this book. His Ujjain, Vindhyas, Himalayas, Vidhyadhara etc are used by Ilango. One Brahmin called Madala Maraiyon is the uniting link in the epic.
Strangely Tamils never mentioned Indus/Sindhu river. They praised only Ganges and Himalayas. Sangam Age Tamil literature or later literature had no reference to Sindhu (Indus Valley) region!
To be continued…………………
Tags- Tamil Wonder, Ancient Hindu Jewellery, You can get Ph.D.,part 2, Research article, five Tamil epics, names of ornaments, Silappadikaram
Pictures are taken from various sources for spreading knowledge.
this is a non- commercial blog. Thanks for your great pictures.
tamilandvedas.com, swamiindology.blogspot.com
xxxx
Part 2
தமிழ் அதிசயம்!
உலகிலேயே ஐந்து காப்பியங்களை ஆபரணங்களின் பெயரைச் சூட்டியவன் தமிழன் ஒருவனே ; சம்ஸ்க்ருதத்தில் காளிதாசன் நூல்களில் ஒவ்வொரு ஆபரணம் முக்கியத் திருப்புமுனையாக அமைந்தாலும் அவன் நூல்களுக்கு நகைகளின் பெயர்களை சூட்டவில்லை ; தமிழ் ஐம்பெருங்காப்பியங்கள் நகைகளின் பெயரில் உள்ளன .
தமிழன் ஒரு நகைப்பைத்தியமோ என்று வியக்க வேண்டியுள்ளது!
சிலப்பதிகாரம்
மணிமேகலை
சீவக சிந்தாமணி
குண்டல கேசி
வளையாபதி
****
டாக்டர் பட்டம் கிடைக்கும் !
Picture- Parvati as huntress, Madurai Meenakshi Temple.
இந்துப் பெண்கள் அணிந்த நகைகள் பற்றி ஒருவர் ஆராய்ந்து எழுதினால் எளிதில் டாக்டர் பட்டம் பெறலாம் ; ரிக் வேதம், ஹரப்பா நாகரீகம் , சம்ஸ்க்ருத, தமிழ் இலக்கியங்கள், கல்வெட்டுகள், சிலைகள், ஓவியங்களில் ஒரு என்சைக்ளோபீடியா அளவுக்குத் தகவல்கள் உள்ளன!
***
சிலப்பதிகாரத்தில் கடலாடு காதையில் மாதவியின் அலங்காரம் பற்றிய செய்திகள் கிடைக்கின்றன; அவள் என்னென்ன ஆபரணங்களை அணிந்து இருந்தால் என்று இளங்கோ அடிகள் ஒரு பட்டியல் தருகிறார் ; இது ஐந்தாம் நூற்றாண்டில் எழுதப்பட்ட காவியம் ஆதலால் அப்போதைய தமிழக நிலையை நமக்கு இளங்கோ படம்பிடித்துக் காட்டுகிறார். .
மாதவியின் ஒப்பனை
கூந்தலை நறுமணம் கலந்த நீரில் குளிப்பாட்டினாள். நறும்புகை கொண்டு உலர்த்தினாள். கால் அடிமுதல் தலை முடிவரை அவள் பலவகை அணிகளைப் பூண்டாள். இங்கே அவனுக்கு மாதவியாகக் காட்சி அளித்தாள். கால்விரலுக்குக் கணையாழிகள்; கணைக்காலுக்குச் சிலம்பு வகைகள்; தொடைக்குச் செறிதிரள் என்னும் அணி முத்துப்பதித்த மேகலை அவள் இடைக்கு அணிந்தாள். தோளுக்குக் கண்டிகை, வயிரம் பதித்த சூடகம்; மற்றும் பல்வகை வளையல்கள் அவள் கைகளில் அணிந்தாள்: கைவிரலுக்கு மகரமோதிரம்; கழுத்துக்குப் பொன் சங்கிலியும் முத்து ஆரமும் அணிந்தாள்: செவிக்குக் கடிப்பு: தெய்வஉத்தி, தொய்யகம் முதலியன அவள் தலைக்கு அணிந்தாள். இத்தகு ஒப்பனைகளோடு அவன் மகிழ அவனோடு ஊடலும் கூடலும் கொண்டு அவனை மகிழ்வித்தாள்.
புது விருப்பு
இந்திரவிழாவில் கலைவிழாக்களைக் கண்ட நகரத்து மாந்தர் அடுத்தது கடல்விளையாட்டைக் காணக் கடற்கரை நோக்கிச் சென்றனர். மாதவியும் அங்குச் சென்று அதனைக் காண அவாவினாள். கோவலனும் உடன் புறப்பட இசைந்தான்.
வைகறை விடிந்ததும் கோவலனும் மாதவியும் கடற்கரை நோக்கிப் புறப்பட்டனர். அவர்கள் பயணம் உல்லாசப் பயணமாக அமைந்தது. அவன் அத்திரி என்னும் அழகிய குதிரைமீது ஏறிச் சென்றான். அவள் வையம் என்னும் முடுவண்டியில் அமர்ந்து சென்றாள்.
Picture- Siva as hunter, Madurai Meenakshi Temple.
.JPG)
.JPG)
.JPG)
tirupputkuzi.JPG)
pavalavannan%20kanchi.JPG)
patakam%20kanchi.JPG)
puliyur.JPG)
Tamil and Vedas 