Disappearing Hindu Vedas (Post No.3095)


Compiled by London Swaminathan


Date: 26 August 2016


Time uploaded in London: 16-56


Post No.3094


Pictures are taken from various sources; thanks for the pictures.



Not many people in India knew that we have only 11 parts out of 1130 parts of the Vedas. It is a great loss. Every ancient language in the world has lost lot of books. In India we know how many books we have lost in Tamil and Sanskrit. Foreign invasions, negligence by the people, weather conditions and insects such as white ants Rama baanam (Rama’s arrow insect) have destroyed thousands of books. Nalanda University Library was burning for several days when Muslim invaders set fire to the university and its library. It emphasises the need to preserve at least what we have now.


What is the meaning of ‘preserving’?

I don’t mean preserving and saving the books in museum shelves. I mean actual support for learning the Vedas and lending all sorts of support to the Vedic Pundits. The reason being they are used until today in the temples, prayer halls, houses, weddings and funeral ceremonies. No one else in the world has such as old legacy. It is the history of human race.


Patanjali in Mahabhasya says,

Rig veda has 21 shakhas (branch or parts)

Yajur veda has 100 shakhas

Sama veda has 1000 shakhas


Atharvaveda 9 shakhas


But the Muktikopanishad says that we had 21, 109, 1000 1nd 50 shakhas respectively.

Whatever the total number is, it shows we have lost a big chunk of the Vedic literature. Today we have only 11 Shakhas in full.

The way to find out what we lost is to look at the commentaries where the lost books are quoted. Some authors list the books that were current at their time or before their time. Varahamihira refers to lot of books which are not available today. Kalidasa and Panini mentioned their predecessors whose writings are not available today.


We have 20,000 suktas from the four Vedas at the moment. No one can master such a huge volume of literature.


Why did Veda Vyas divide Vedas into four Vedas?

Even during the epic period Vedas became unwieldy; its vastness prevented people from mastering it. So Veda Vyas found out a solution by dividing it in to four: Rik, Yajur, Sama and Atharva and gave them to his four disciples to spread them. If it had become too vast to handle around 3100 BCE (Veda Vyas period), no wonder we had lost a lot today.


Look at what happened to Manu Smrti:-

Narada Smriti says that Manu had

100,000 slokas/couplets in Krita Yuga which was reduced to 12,000 by Markandeya and 4000 by Sumati, Bhrgu’s son.

Now we have 2685 slokas in 12 chapters.


What does it show?

Hindus knew that it would be impossible to use vast number of rules in Kali Yuga and so accepted the reductions.

And Hindus believe that ‘change is inevitable’. Everything must change including the law books. So they composed various smritis according to the need of the time.

Also the law makers knew that Hindus wouldn’t have time to read all the books or rules in ages like Kaliyuga where the span of life is reduced to 100 years. In Krta yuga, the golden age, people had lived for 400 years according to Manu.


Foreign invaders gave wrong dates to all our scriptures by looking at the latest addition or updates. I have already written in one of my articles that several Manus were named in the oldest book in the world – The Rig Veda.


It is our imperative duty to preserve all the books, particularly the Vedas, that we have today.




Never run after your Hat! Shrewdness Anecdotes – Part 3 (Post No.3094)


Compiled by London Swaminathan


Date: 26  August 2016


Time uploaded in London: 8-18 AM


Post No.3094


Pictures are taken from various sources; thanks for the pictures.



Valentine Williams says, “I was walking with Sir Herbert Tree one day when my hat blew off. I was about to hurl myself into the thick of traffic in pursuit when Tree restrained me

My brother Max says, he told me gravely, “Never run after your hat someone sure is to bring it to you”.

True enough a moment later, a passer-by dashed up breathlessly and restore d my hat to me.




Shrewder Blind Man

One sunny May Day in Central Park a blind man was tapping for attention with his cane and carrying on his chest a sign Help the Blind. No one paid much attention to him. A little farther on another blind beggar was doing better. Practically every passer-by put a coin in his cup., even some turning back to make their contributions.

His sign said, “It is May — and I am blind”.



Hang him before……

Tribulations was jester to Francis I. A great Lord offended at his sallies threatened to flog him to death. Tribulations went to complain to his master.

If he does it, said the King, I will hang him a quarter of an hour after.

Thank you, cousin, piped the jester, but if it is all the same to you, couldn’t you do it a quarter of an hour before?



Lincoln’s Trick

Once when a deputation visited Lincoln and  urged emancipation before he was ready. He argued that he could not enforce it even if he proclaimed it.

He asked, “How many legs will a sheep have if you call the tail a leg?

“Five”, they answered

You are mistaken, said Lincoln, for calling a tail a leg don’t make it so.




மறைந்து போன வேதங்கள்! (Post No.3093)


Compiled by London Swaminathan


Date: 26  August 2016


Time uploaded in London: 6-26 AM


Post No.3093


Pictures are taken from various sources; thanks for the pictures.




உலகிலுள்ள பழையமொழிகள் ஒவ்வொன்றும் நிறைய நூல்களை இழந்துள்ளன. எந்த பழைய மொழியும் இதற்கு விதிவிலக்கல்ல. இந்திய மொழிகளில் சம்ஸ்கிருதமும் தமிழும் நிறைய நூல்களை இழந்துவிட்டன. சில நூல்களின் மேற்கோள்களைப் பல உரையாசிரியர்கள் கையாளும்போது அவர் காலத்தில் அந்த நூல்கள் இருந்தது நமக்குத் தெரிகிறது. இன்னும் சில நூற் பெயர்கள் மட்டும் கிடைக்கின்றன. இன்னும் சில ஆசிரியர்கள் பெயர்கள் மட்டும் கிடைக்கின்றன.


உலகில் மிகப் பழைய சமய நூல் ரிக் வேதம் ஆகும். அ தை ஒட்டி யஜூர், சாமம், அதர்வண வேதங்களை வியாசர் தொகுத்து வைத்தார். இந்துக்கள் இற்றைக்கு 5000 ஆண்டுகளுக்கு முன் அவர் வாழ்ந்ததாகக் கணக்கிடுகின்றனர்.


அவர் ஏன் 4 வேதங்களை த் தொகுத்தார்?

ஏனென்றால் அவர் காலத்திலேயே வேதம் என்பது கடல் போலப் பரந்த இலக்கியம் ஆனது. யார் ஒருவராலும் தனியாக அவ்வளவையும் மனப்பாடம் செய்ய இயலாது என்பது அவருக்கு விளங்கியது. உடனே நான்காகத் தொகுத்து நான்கு சீடர்களை அழைத்து ஒவ்வொருவரும் ஒரு வேதத்தைப் பரப்புங்கள் என்றார். அதிலும் கூட முழு வேதத்தையும் மனப்பாடம் செய்ய முடியாவிடில் ஒரு சாகையை (கிளை) மட்டும் படித்தால் போதும் என்றார். இப்படியெல்லாம் எளிமைப்படுத்தியும் இன்று வேதம் இருக்கும் நிலையை நாம் அறிவோம்.


பிற இலக்கியங்களிலிருன்த்து அழிந்து போன வேத நூல்கள் என்ன என்பதை அறிகிறோம்.



பதஞ்சலி எழுதிய மஹாபாஷ்யம்,  வேதங்களின் எண்ணிக்கை எவ்வளவு என்று சொல்லும். அந்த நூல் குறைந்தது 2100 ஆண்டுகளுக்கு முந்தையது.


ரிக் வேதத்தில் 21 சாகைகளும்,

யஜுர் வேதத்தில் 100 சாகைகளும்

சாம வேதத்தில் 1000 சாகைகளும்

அதர்வ வேதத்தில் 9 சாகைகளும்

இருந்ததாக பதஞ்சலி கூறுகிறார்.


முக்திகோபநிஷத், இந்த வேதங்களில் முறையே 21, 109, 1000, 50 சாகைகள் இருந்ததாகக் கூறுகிறது.


எல்லோரும் வேதம் அழிந்துவருவதைக் காட்டி இருக்கின்றனர். இருக்கும் வேதங்களையாவது காப்பாற்றுவது இந்துக்களின் தலையாய கடமை ஆகும்.

1130-க்கும் அதிகமான சாகைகள் இருக்க வேண்டிய இடத்தில் இப்பொழுது 11 சாகைகள்தான் இருக்கின்றன. மேலும் 4 சாகைகளின் சில பகுதிகள் மட்டும் கிடைத்திருப்பதாக அறிஞர் பெருமக்கள் உரைப்பர்.



இப்போதுள்ள நான்கு வேதங்களிலும் 20,000 துதிகள் இருக்கின்றன. உலகில் மற்ற மதத்தினரும், மற்ற மொழியினரும் எழுதுவதற்கு முன்னரே வேதம் கடல் போலப் பரவிவிட்டது. இன்றுவரை, அது கோவில்களிலும், பூஜை, வழிபாடுகளிலும் பயன்படுகின்றன. திருமணச் சடங்குகளிலும் இறுதிச் சடங்குகளிலும் வேத மந்திரங்கள் பயன்படுகின்றன்.



முதல் இலக்கண   நூல்

2700 க்கு ஆண்டுகளுக்கு முன்னர் பாணினி எழுதிய அஷ்டாத்யாயீ — தான் உலகின் முதல் இலக்கண   நூல். அவர் தனக்கு முந்தைய இலக்கண ஆசிரியர்களின் பெயர்களைச் சொல்லுகிறார். நமக்கோ ஒன்றும் கிடைத்தில.


மனு ஒரு லட்சம் ஸ்லோகங்கள் கொண்ட தர்ம சாஸ்திரத்தை 1080 அத்தியாயங்களாகப் பிரித்து எழுதியதாக நாரத ஸ்ம்ருதி கூறுகிறது.


நாரதர் அதை 12,000 ஸ்லோகங்களாகவும், மார்க்கண்டேயர் அதை 8000  ஸ்லோகங்களாகவும், பிருகுவின் மகன் சுமதி அதை 4000  ஸ்லோகங்களாகவும் குறைத்ததாகக் கூறும். ஆனால் இப்பொழுதுள்ள மனு ஸ்மிருதி 12 அத்தியாயங்களில் 2685 ஸ்லோகங்கள் மட்டுமே இருக்கின்றன.


இதிலிருந்து நமக்குத் தெரிவது என்ன?


Picture of Hindu Yogi/ Saint/ ascetic

கிருத யுகத்தில் எல்லோரும் நல்லவர்கள். அவர்கள் 400 ஆண்டுகள் வாழ்ந்த தாக மனு சொல்லுவார். ஆனால் கலியுகத்தில் இராட்சத புத்தியுள்ளவர்கள் அதிகம். ஆகையால் எல்லாவற்றையும் குறைத்துக் குறைத்து சிறிதாக்கி விட்டனர். திருவள்ளுவரும் கூட ‘எனைத்தானும் நல்லவை கேட்க’ என்பார். ஏதாவது உங்கள் காதில் நல்லது விழட்டும் என்பார். ஆகவே இருப்பதைக் காப்பாற்றிப் போற்றுவது நம் கடமை. யாருக்கு விஷயம் தெரியுமோ அவர்களை ஆதரிப்பதும் நமது கடமை.


மேலும் வெளிநாட்டுக்காரர்கள் நமது சாத்திரங்களுக்குத் தேதி குறிப்பதும் தவறு என்று தெரிகிறது. அவர்கள் குப்தர் காலத்திலும், அதற்கு முந்தைய பிராமண சுங்க வம்ச ஆட்சிக்காலத்திலும் எழுதப்பட்ட புத்தகங்களையும் அதிலுள்ள ஓரிரு குறிப்புகளையும் வைத்து தவறாகக் காலம் கணிப்பர். அதை ஒதுக்கி விடுதல் நன்று.


வேதம் என்றும் வாழ்க என்று கொட்டு முரசே – மஹாகவி பாரதியார்.




Four More Shrewdness Anecdotes (Post No.3092)


Compiled by London Swaminathan


Date: 25  August 2016


Time uploaded in London: 17-07


Post No.3092


Pictures are taken from various sources; thanks for the pictures.



1.Autograph Sale!

Cornelian Otis Skinner (American author and actress) declares that as a child she was so ugly that her mother used to weep.  “But I did have a genius for something even then”, she says.

I was good at trade and I made money from dad. He thought I was a good correspondent; I was; for every letter I wrote him, I received an answer. I cut the Cornelia from the address on the envelope containing his reply, and sold the Otis Skinner as my father’s autograph. Sometimes it brought a dime, sometimes a quarter”.



2.Otto Kahn

Otto Kahn, the well-known financie , was one day driving through the East Side of New York when he saw a large sign reading,

“Samuel Kahn, cousin of Ottoman Kahn”

He immediately called up his lawyer, instructing him to have the sign changed, sparing no expense.  A few days later Kahn drove by the place again. The offending sign had been changed. It read, Samuel Kahn, formerly cousin of Otto Kahn.



(3)Thousand Dollars a Week!

When the films were in their infancy, David Freedman claimed to have arranged a splendid contract for Francis X Bushman by a well-conceived stratagem. Bushman had been playing in Chicago at 250 dollars a week. Freedman brought him to New York and met him at grand central to take him across the Broadway to the office of Metro. Freedman carried a sack of 2000 pennies. He stewed these along behind him in a thin trickle as they walked.


First children and then curious adults began to follow. By the time they had crossed 42nd street to Broadway and entered the office of Metro, a vast throng was surging in their wake. Looking out the window, the executive of Metro was easily induced to sign Bushman at a thousand dollars a week.



4.Boy and the Blacksmith

A boy, generally known about the village as being not too bright was annoying the busy blacksmith. Hoping to scare him away, the blacksmith finally held a red hot piece of iron under the boys nose.

“If you give me half a dollar I will lick it” , said the simple looking youngster.

The smith held out the coin. Without a word the boy took the coin and licked it, dropped it in his pocket, and whistling softly walked away.


— Subham–

Strange Caste Customs in Cochin and Travancore (Post No. 3091)


Compiled by London Swaminathan


Date: 25  August 2016


Time uploaded in London: 11-57 AM


Post No.3091


Pictures are taken from various sources; thanks for the pictures.



From the book


By John P.Jones D.D.

The Macmillan Company, 1908


“The relation of the Maharajah of Travancore to his Prime Minister, who is a Brahman, is an interesting illustration. The Rajah is not a born Brahman; he is by many of his people regarded as a manufactured Brahman. But His Highness himself does not regard himself as equal to his Brahman Prime Minister; hence he will never be seated in his presence. Nor will the Brahman Dewan deign to sit in the presence of his royal master, the Maharajah. Hence all the business of the State (sometimes requiring conferences of three hours a day) is transacted by them while standing in each other’s presence.


Rajah of Cochin


The Rajah of Cochin, who lives temporarily near the writer, and who is evidently a sticker for caste observances, receives calls from European friends only before nine o’clock in the morning, for the obvious reason that is the hour of his daily ablution.


The Maharajah of Travancore bathes at 7 am daily; hence intending European guests find reception only before that early hour. In the state of Travancore, in which Brahmanical influence is great, even the high caste Nair cannot touch, though may approach a Nambudiri Brahmin. A member of the artisan casts will pollute his holiness 24 feet off; cultivators at 48 feet off; the beef eating Pariah at 64 feet. Like the Palestinian leper of old, the low caste man of that part of India was, until recently, expected to leave the road when he saw a Brahman come, and remove his polluting person to be required number of feet from his sacred presence.


Low caste witnesses were not allowed to approach a court of justice, but standing without, at the requisite distance, to yell their testimony to the Brahman judge who sat in uncontaminated purity within. The falling of the shadow of a low caste person upon any Brahman in India necessitates an ablution on the part of the latter.


Hinduism Digests and Absorbs Everything!

Page 71

“In this extended pilgrimage, during which we have sought ancient and modern expressions of the many faiths which have dominated, or which now dominate, the people of this land, we have come to touch not only with those tolerant faiths which have found their origin here, or which have found refuge and popularity in this peninsula, – such as Hinduism, Demonolatry, Buddhism, Jainism, Zoroastrianism and Sikhism. We have also come into touch with the three most intolerant faiths of the world, — Christianity, Mohammedanism, and Judaism. There is no land where these religions have suffered less of opposition than in India. Indeed, it is not from persecution and opposition that they have stood in most danger, but from fraternal contact, growing appreciation, and ultimate absorption. The Hindu mind, like the Hindu faith, has a fatal facility for accepting, semi-assimilating, and finally absorbing, all of religious belief and conviction that may come into contact with it. And this never necessarily involves the abandoning of the old beliefs.”





புத்தி கூர்மை: பலே! பலே! ரபலே!!! (Post No.3090)


Written by London Swaminathan


Date: 25  August 2016


Time uploaded in London: 8-06 AM


Post No.3090


Pictures are taken from various sources; thanks for the pictures.



பிரான்ஸ் நாட்டின் புகழ்பெற்ற எழுத்தாளர்களில் ஒருவர் பிரான்ஸ்வா ரபலே. அவர் சுமார் 500 ஆண்டுகளுக்கு முன் மறுமலர்ச்சி காலத்தில் வாழ்ந்தார். கிறிஸ்தவ மத போதகராகவும், அங்கத எழுத்தாளராகவும், நகைச்சுவை எழுத்தாளராகவும், கிரேக்க மொழி அறிஞராகவும் திகழ்ந்தவர். அவர் எழுதிய ‘கார்காங்டுவா’ என்ற நூல் பிரெஞ்சு அரசியலையும் வாழ்க்கை முறையையும் கிண்டல், கேலி செய்யும் புகழ்மிகு புத்தகம் ஆகும்.


ஒரு முறை அவர் தெற்கு பிரான்ஸில் ஓரிடத்தில் பணமே இல்லாமல் மாட்டிக்கொண்டார். தலைநகரான பாரீசுக்குத் திரும்பிவருவதற்கு அவர் கையில் தம்பிடிக் காசு (பைசா கூட) இல்லை.


அந்தக் கிராமத்திலுள்ள ஒரு சத்திரத்தில் ஒரு அறையை வாடகைக்கு எடுத்தார். அதை நடத்தும் பெண்மணியிடம் தான் முக்கிய விஷயங்களை எழுதவிருப்பதால் தனக்கு ஒரு எழுத்தர் தேவை என்றார்.

அப்பெண்ணும், அதற்கென்ன? என் மகன் கெட்டிக்காரன்; 12 வயது என்றாலும் அச்சுப்பொறித்தாற் போல எழுதிக் கொடுப்பான். அவனை சம்பளத்துக்கு வைத்துக் கொள்ளுங்கள் என்று அனுப்பிவைத்தார்.


பையனும் வந்தான். ரபலே பேசினார்: டே! பையா! மிக முக்கியமான ஒரு காரியத்தைச் செய்யப்போகி றேன். ஆகையால் கவனமாகக் கேட்டு எழுது என்று சொல்லி துவங்கினார்; முதலில் எழுது:


ராஜாவுக்கான விஷம்

இதையும் எழுது

மஹாராணிக்கான விஷம்

ஆர்லியன்ஸ் நகர பிரபுவுக்கான விஷம்


இதையெல்லாம் கொட்டை எழுத்தில் எழுது. ஏனென்றா ல் இவை எல்லாம் டப்பா மீது ஒட்டும் அடையாள வில்லை என்றார்.


பையனுக்கு பயம்! இருந்தாலும் அச்சுப்பொறித்தாற் போல, மாக்கோலம் போல எழுதினான்.


இதற்கிடையில் ரபலேயோ ஒரு பெட்டியிலிருந்த சாம்பலைச் சுரண்டினார். அதைத் தன் மூக்குப்பொடி டப்பிக்குள் போட்டுக் குலுக்கினார். முகத்தை மிகவும் கடுமையாக வைத்துக் கொண்டு காகிதத்தில் போட்டார்.


இதைப் பார்த்த எழுத்தருக்கு — 12 வயது பாலகனுக்கு — மேல் மூச்சூ கீழ் மூச்சு வாங்கியது. அலறி புடைத்துக்கொண்டு மாடியிலிருந்து இறங்கி அம்மா, அம்மா! இவன் ஒரு கொலைகாரன்,  ராஜா ராணியை விஷம் வைத்துக் கொள்ள விஷம் தயாரித்துக் கொண்டிருக்கிறான் என்று எல்லாவற்றை யும் சொல்லி முடித்தான்.


உடனே அப்  பெண் போலீசுக்கு ஆள் அனுப்பினாள்; அவர்களும் விரைந்தோடி வந்து ஆளை க் கையும் களவுமாகப் பிடித்து,

யாரடா நீ, அயோக்கியா? என்றனர்.


பிரபல ரபலேயை அவர்களுக்குத் தெரியவில்லை. அவரும் பதில் சொல்லாமல் பேந்தப் பேந்த முழித்தார். ஆளை அலாக்காகத் தூக்கி ஒரே கட்டாக கட்டி வண்டியில் பாரீசுக்குக் கொண்டு சென்றனர். போலீசுக்கு மிகவும் பெருமிதம். பிரான்ஸு நாட்டின் ராஜத்  துரோகியைக் கண்டுபிடித்து  விட்டோ ம்; நமக்குப் பரிசு கிடைக்கும்; இவனுக்கு மரண தண்டனை கிடைக்கும் என்று கணக்குப் போட்டனர்.

rabelais 1

பாரீஸ் நகரத்துக்கு வந்து சேர்ந்தவுடன் அவசரமாக மன்னர் தலைமையில் நீதிமன்றம் கூடியது. மன்னருக்கோ ரபலேயைப் பார்த்தவுடன் அதிர்ச்சி! திகைப்பு! ரபலே நடந்தவற்றை அப்படியே விவரித்தார். மன் னரும் புன்சிரிப்புடன் ரபலேயை விடுவித்தார்.


வாயுள்ள பிள்ளை பிழைக்கும் ! கத்தியை விட பேனா வலிமை வாய்ந்தது அல்லவா!


தொல்காப்பியத்தில் கார்த்திகைத் திருவிழா (Post No.3089)

kartikai annamali

Written by London Swaminathan


Date: 24  August 2016


Time uploaded in London: 19-50


Post No.3089


Pictures are taken from various sources; thanks for the pictures.


தமிழ்நாட்டில் ஆண்டுதோறும் கார்த்திகை பௌர்ணமி அன்று நடைபெறும் கார்த்திகைத் திருநாள் கண்கொள்ளாக் காட்சியாகும். மூன்று நாட்களுக்கு ஜாதி, இன வேறு பாடின்றி அனைவர் வீட்டு வாசலிலும் தண்ணீர் தெளித்து சுத்தப் படுத்தி, கோலமிட்டு, அகல் விளக்குகளை வரிசையாக ஏற்றி வைப்பர். கண்ணுக்கெட்டிய தூரம் வரை எங்கு பார்த்தாலும் ஒரே விளக்கொளிதான்!


கோவில்களிலும் இது போலவே ஆயிரக் கணக் கான விளக்குகள் ஒளிரும். இதற்காகவே அன்று இலுப்பை எண்ணை   கொண்டு விளக்கு ஏற்றுவர்.

அதைப் பார்த்தவுடன் தீப மங்கள ஜோதி நமோ நம: — என்னும் அருணகிரியின் திருவாக்கு நினைவுக்கு வரும் ( நாதவிந்துகலாதீ நமோ நம: என்ற திருப்புகழ் ).


திருவண்ணாமலையில் நடைபெறும் கார்த்திகை தீபம், பரணி தீபம் என்பன மிகவும் பிரசித்தமானவை. லட்சக் கணக்காணோரைக் கவர்ந்திழுக்கும் திருவிழாவாகும்.

karthikai deepam

தமிழ்நாட்டின் எல்லாக் கோவில்களிலும் சொக்கப்பனை கொளுத்துல் நிகழ்ச்சியும் அன்று இரவில் நடைபெறும். ஐப்பசி கார்த்திகை மாதங்களில் பயிர்களை அழிக்கும் வெட்டுக்கிளி முதலிய பூச்சிகள் பெருகி இருக்கும் என்பதால் இப்படிச் சொக்கப்பனை கொளுத்துவர். அதில் பூச்சிகள் விழுந்து இறந்துவிடும். வீடுகளிலும் பழைய பொருட்களை வெளியே போட்டு சொக்கப்பனை கொளுத்தும் வழக்கம் இருந்திருக்க வேண்டும்.


கார்த்திகை பற்றி சங்க இலக்கிய நூல்களில் இடம்பெற்ற குறிப்புகளைப் பலரும் அறிவர். ஆனால் தொல்காப்பியத்தில் இது பற்றிய குறிப்பு இருப்பது பலருக்கும் தெரிந்திராது.




வேலி நோக்கிய விளக்கு நிலையும்–

தொல்.பொருள்.புறத்திணை இயல்-35


வேலி நோக்கிய விளக்கு நிலையும்– என்ற சூத்திர வரிகளுக்குப் பொருள் கூறுகையில் “கார்த்திகைத் திங்கள் கார்த்திகை நாளில் ஏற்றிய விளக்கு” என்று உச்சிமேற் புலவர்கொள் நச்சினார்க்கினியர் உரை வகுத்துள்ளார்.

kartik deep

தொல் காப்பியத்தில் வரும் இந்திரன், வருணன், அக்னி, துர்கை முதலிய குறிப்புகளுடன் இதையும் வைத்துப் பார்க்கையில் தொல்காப்பிய உரை சரியே என்று தெளிவுபெறலாம்.

அகநானூறு,  நற்றிணை போன்ற அகத்துறை நூல்களில் கூட  கார்த்திகை விழா பற்றிய குறிப்புகள் இருப்பது, இதன் புகழைக் காட்டும்.


தீபாவளிக்கு இப்பொழுது  எப்படி எல்லோரும் குடும்பத்தினரைப் பார்க்கப் போய்விடுகிறார்களோ, அது போல அந்தக் காலத்தில் கார்த்திகை திருவிழாவுக்கு எல்லோரும் சொந்த ஊருக்குப் போய்விடுவர்.


தொழில் விஷயமாக வெளியூர் என்ற கணவன், கார்த்திகை விழாவுக்கு வரட்டும் என்று மனைவி சொல்லும் பாடல் அகநானூற்றில் (141) இருக்கிறது


குறுமுயல் மறுநிறம் கிளர, மதி நிறைந்து

அறுமீன் சேரும் அகல் இருநடுநாள்

அறுகு விளக்குறுத்து, மாலை தூக்கி (அகம்.141)


இதே போல அகம்.185, 11, நற்றிணை 202 ஆகிய பாடல்களிலும் கார்த்திகை விழா சிறப்பிக்கப் படுகிறது.


சிலர் சிந்து சமவெளி நாகரீகத்தில் காணப்படும் ஆறு கோடுகள் எல்லாம் முருகனை வளர்த்த ஆறு கார்த்திகைப் பெண்கள் என்றும் நம்புவர்.


வேதத்திலும், குமார சம்பவம் முதலிய நூல்களிலும் கார்த்திகைப் பெண்களும், அவர்களைக் குறிக்கும் விண்மீன்களும் இடம் பெற்றிருகின்றன. ஆக வேத காலக் கார்த்திகை இன்று வரை வழிபடப் படுகிறது.


கார்த்திகை பௌர்ணமி அன்று இந்த ஆறு நட்சத்திரங்களும் நிலவுடன் நெருங்கி நிற்கும்.


வானவியல் கணக்குப்படி கார்த்திகை நட்சத்திரங்கள் ஏழு ஆகும். நாமும் அதை முருகன்+ ஆறு கார்த்திகைப் பெண்கள் என்று சொன்னாலும் தவறில்லை.


முத்தொள்ளாயிரம் என்னும் நூலில்.

குடத்து விளக்கேபோல் கொம்பன்னார் காமம்

புறப்படா பூந்தார் வழுதி — புறப்படின்

ஆபுகும் மாலை அணிமலையில் தீயே போல்

நாடறி கௌவை தரும்




சீவக சிந்தாமணி ஆசிரியர் திருத்தக்க தேவர்


“குன்றிற் கார்த்திகை விளக்கீட்டென்ன”



பொய்கையார், கார் நாற்பதில்

“கார்த்திகைச் சாற்றிற் கழி விளக்கைப் போன்றனவே”

என்றும் கார்த்திகை தீபத்தைப் போற்றுவர்.



தொல்காப்பியம்  தொடர்பான எனது முந்தைய கட்டுரைகள்:—


தொல்காப்பிய அதிசயங்கள்- Part 2, 24-12-2014

தொல்காப்பிய அதிசயங்கள், 14-11-2014

தொல்காப்பியர் காலம் தவறு-1, 9 செப்டம்பர் 2012

தொல்காப்பியர் காலம் தவறு–பகுதி 2, தேதி-10 செப்டம்பர் 2012

பகுதி4-தொல்காப்பியர் காலம் தவறு, 13 செப்டம்பர் 2012

தொல்காப்பியர் காலம் தவறு–பகுதி3, 12 செப்டம்பர் 2012

தொல்காப்பியத்தில் துர்கை, அக்னி!, 31 மார்ச் 2014

தொல்காப்பியத்தில் எட்டுவகைத் திருமணங்கள்!!, 9 ஏப்ரல் 2015

தொல்காப்பியர் காலம் தவறு—பகுதி1, 2, 3, 4 (posted 9-9-12 முதல் 13-9-12 வரை)

தொல்காப்பியத்தில் இந்திரன் posted on 14 ஜூன் 2013

தொல்காப்பியத்தில் வருணன் posted on 8 ஜூலை 2013

மூன்று தமிழ் சங்கங்கள் கட்டுக்கதையா? (25-2-2012)

தமிழ், சம்ஸ்கிருத இலக்கியங்களில் மங்கலச் சொற்கள் (Post No.2826), 20-5-2016

தீபாவளிக் கட்டுரை: தீப மங்கள ஜோதீ நமோ நம! , 10 நவம்பர், 2015

kartikai, sai babu.jpg

No Brahmins ! No Tamil ! (posted on 12/1/2012)

Tolkappian- A Genius ( posted on 12/9/2012)

Indra in the Oldest Tamil Book

Varuna In the Oldest Tamil Book

Did TOLKAPPIYAR copy from Sanskrit Books?, 10-9-2012






Rabelais and Shrewdness Anecdotes (Post No.3088)

rabelais 1

Compiled by London Swaminathan


Date: 24  August 2016


Time uploaded in London: 18-33


Post No.3088


Pictures are taken from various sources; thanks for the pictures.



A sidewalk pitchman was disgusted by his failure to elicit any profitable response from the large crowd assembled around him.

“You pikers, he said in disgust, are too tight to offer me 50 cent for a dollar”.

“I will”, someone spoke up.

“All right, said the pitch man, handover the fifty cents.”

“I am not taking any chances. Take it out of the buck and hand me the change”.




(Francois Rabelais (1494-1553) was a French writer. He wrote Gargantuan and Pantagruel, a hilarious classic of French literature and one of the greatest books ever written.  He was a Greek scholar and joined a monastery.)


Rabelais once found himself stranded in a village in southern France without a sou (a former French coin of low value) to get him back to Paris.  He took this means to obtain quick and easy passage to the French capital.


He engaged a room in the only tavern in the town and asked for a secretary to assist him in some writing. The mistress of the inn sent him her son, a sharp lad about twelve years old.


Rabelais said to his ‘secretary’, “My boy, we are about to undertake a very serious business here. I want you to sit down here and print these labels for me. Poison for the King, Poison for the queen, Poison for the Duke of Orleans etc While you are doing this I shall be preparing the poison.


While the terrified youngster was busy at his task of printing, RABELAIS Scrapped up the ashes from the grate, mixed them with the contents of his snuff box  and wrapped up the contents in several neat packages, on which he pasted his labels.


He then dismissed his ‘secretary’ with a solemn warning and the boy at once rushed downstairs and breathlessly told his mother of the whole business. The woman summoned the gendarmes (French Police) who came to the inn and caught the dangerous guest with his damning evidence.  As the suspect could not give an account of himself he was bundled off to Paris. Hence he was brought to court and recognised by the King who heard his case and of course set him free.





எவரெஸ்ட் வெற்றியும் உயிர் தியாகங்களும்! (Post No.3087)


Article Written S NAGARAJAN

Date: 24th  August 2016

Post No. 3087

Time uploaded in London :– 5-29 AM


(Thanks for the Pictures)




(for old articles go to tamilandvedas.com OR swamiindology.blogspot.com)



பாக்யா 19-8-16 இதழில் அறிவியல் துளிகள் தொடரில் வெளியாகியுள்ள கட்டுரை



எவரெஸ்ட் வெற்றியும் உயிர் தியாகங்களும்!



மேலை நாட்டினரின் மலையேறும் நோக்கமும் நமது மலையேறும் நோக்கமும் முற்றிலும்  மாறுபட்டது” –ஜம்லிங் டென்சிங் (எவரெஸ்டை வெற்றி கொண்ட டென்சிங்கின் மகன்)


எவரெஸ்ட் சிகரத்தில் ஏறி வெற்றி கண்ட முதல் மனிதர் டென்சிங் நார்கே. (தோற்றம் 29-5-1914 மறைவு 9-5-1986) இருபதாம் நூற்றாண்டின் செல்வாக்குள்ள போற்றப்படும் நூறு பேர்களில் அவரையும் சேர்த்துக் கொண்டாடியது டைம் பத்திரிகை.

1953ஆம் ஆண்டு மே மாதம் 29ஆம் தேதி எவரெஸ்ட் சிகரத்தின் உச்சியில் சர் எட்மண்ட் ஹிலாரியுடன் அவர் ஏறினார்.


மேலை நாட்டினருக்கு  மலை ஏறுவது என்பது ஒரு விளையாட்டான பொழுது போக்கு. ஆனால் இந்தியா, திபத் மற்றும் நேபாளத்தில் உள்ள ஷெர்பாக்களுக்கோ அது ஒரு வழிபாடு போல. எவரெஸ்ட் அருகில் உள்ள இடத்தை அவர்கள் புனிதத் தாய் என்று போற்றி வழிபட்டு வருகின்றனர்.


எவரெஸ்ட் வெற்றியைப் பற்றி டென்சிங் கூறுகையில், “நான் முயன்றேன். ஏழு  முறை முயன்றேன். தாயின்  மீது தவழத் துடிக்கும் சேயைப் போல. முடிவாக அவள் வெற்றியை அருளினாள் என்று கூறினார்.


எவரெஸ்ட் சிகரத்தில் ஏற முயன்று பலியானோர் எண்ணிலடங்காத பேர்கள்.


1996ஆம் ஆண்டு மே மாதம் 10 மற்றும் 11ஆம் தேதிகளில் பனிப்புயலில் சிக்கி எட்டு பேர் உயிரிழந்தனர். கோரமான விபத்து என்ற பெயரை இது பெற்றது. எவரெஸ்ட்  மீது ஏறுவதில் வருடா வருடம் பலர் உயிரிழப்பது வழக்கமாக ஆனது.


1924 ஆம் ஆண்டு ஜூன் மாதம் 4ஆம் தேதி பிரிட்டனைச் சேர்ந்த மலையேறும் வீரர்களான ஜார்ஜ் மல்லாரி மற்றும் ஆண்ட்ரூ இர்வின் ஆகியோர் எவரெஸ்ட் சிகரத்தின் மிக உயரத்தில் உள்ள முகாமிற்குச் சென்று தங்கினர்.


நான்கு நாட்கள் கழித்த பின்னர் அவர்கள் வடகிழக்கே சிகரத்தின் கீழ் செங்குத்தாக 800 அடிக்குக் கீழாக இருப்பதைக் கண்டதாக சிலர் பின்னர் கூறினர். ஆனால் அப்போது பிரம்மாண்டமான மேகக் கூட்டம் அவர்களை மூடியது.

பின்னர் அவர்கள்  இருவரையும் யாரும் காணவே இல்லை.

அவர்கள் என்ன ஆனார்கள்? புரியாத புதிராக இருந்தது.

அறிவியல் ஆய்வாளர்கள் அந்த இருவரும் 29029 அடி உயரத்தில் மலை உச்சியை அடைந்து கீழே இறங்கி வரும் போது ஜூன் 9ஆம் தேதி இறந்திருக்கலாம் என்று கருத்துத் தெரிவித்தனர்.


1933ஆம் ஆண்டு இர்வினின் ஐஸ் கோடரி 28907 அடியில் கண்டு பிடிக்கப்பட்டது. 1999ஆம் ஆண்டு மலாரியின்  உடலை எவரெஸ்டின் வடக்குப் பகுதியில் ஒரு மலையேறும் குழு கண்டது. சில நாட்களில் அதே பகுதியில் இன்னொரு உடல் கண்டுபிடிக்கப்பட்டது. அது இர்வினா என்ற சந்தேகமும் எழுந்தது.


ஆனால் அவர்கள் எவரெஸ்ட் உச்சியை அடைந்தனரா என்பதை யாராலும் உறுதி செய்ய முடியவில்லை.

எவரெஸ்டில் டென்சிங்கின் வெற்றியைக் கொண்டாட வெற்றி கண்ட 50ஆண்டு விழாவின் போது டென்சிங்கின் மூன்றாவது  மனைவிக்குப் பிறந்த டென்சிங்கின்  மகன், ஜம்லிங் டென்சிங் (Jamling Tenzing) எவரெஸ்ட் மீது ஏறினார். அவருக்குத் துணையாக சர் எட்மண்ட் ஹிலாரியின் மகனும் கூடச் சென்றார். தன்னை ஒரு நாளும் மலை ஏறுவதை தன் தந்தை ஊக்குவிக்கவில்லை என்று கூறிய ஜம்லிங், “ஆனால் அவன் ஒரு நாள் நிச்சயம் எவரெஸ்ட் மீது ஏறி விடுவான் என்று மற்ற அனைவரிடமும் டென்சிங் தன்னைப் பற்றிக் கூறியதாகத் தெரிவித்தார்.



டென்சிங் பற்றிய ‘எவரெஸ்ட் என்ற ஆங்கிலத் திரைப்படம் இமேஜ் மேக்ஸிமம் என்பதன் சுருக்கமான ஐமேக்ஸ் உத்தியில் 1998ஆம் ஆண்டு தயாரிக்கப்பட்டது. இதைத் தயாரிக்க ஜம்லிங் எவரெஸ்ட் பெரிதும் உதவினார். அவருக்கு 25000 டாலர்கள் தரப்பட்டது. ‘பணம் பெரிதல்ல, ஷெர்பாக்களைப் பற்றி உலக மக்கள் அறிய அது உதவியதே, அதைத் தான் பெரிதாக நினைக்கிறேன், என்று கூறி மகிழ்ந்தார் ஜம்லிங்.

45 நிமிடமே ஓடும் எவரெஸ்ட் படம் ஐமேக்ஸ் உத்தியில் தயாரிக்கப்பட்ட படங்களிலேயே அதிக வசூலை அள்ளிக் குவித்தது.



‘டச்சிங் மை ஃபாதர்ஸ் சோல் (Touching  my Father’s Soul) என்ற புத்தகத்தை அவர் எழுதி 2001 ஆம் ஆண்டில் வெளியிட்டார். புத்தகம் அமோகமாக விற்பனையைக் கண்டது, 18 மொழிகளில் மொழிபெயர்க்கப்பட்டது. ஜம்லிங் இப்போது மலையேறும் வீரர்களுக்கான பயிற்சியைத் தருவதற்கான ஒரு மையத்தை அமெரிக்காவில் நடத்தி வருகிறார்.

அத்துடன் உத்வேகம் ஊட்டும் சிறந்த மோடிவேஷனல் பேச்சாளராகவும் திகழ்கிறார்.



தந்தைக்கு ஏற்ற பிள்ளை என்று உலகம் அவரை பாராட்டுகிறது.


புனிதமான அன்னை எனக்கு வெற்றியை அருளினாள் என்று ஜம்லிங்கும் இமய மாதாவைத் தொழுது போற்றி வணங்குகிறார்!



அறிவியல் அறிஞர் வாழ்வில் .. ,,


தென் துருவத்தில், அண்டார்டிகா குளிர் என்பது பயங்கரமான குளிர்! வான்பௌதிக இயலாளரான ரோட்னி  மார்க்ஸ் (astro physicist – Rodney Marks) என்பவர் ஆஸ்திரேலியாவைச் சேர்ந்தவர். அண்டார்டிகாவில் உள்ள அமெரிக்க ஆய்வு மையமான அமுண்ட்ஸென் ஸ்காட் நிலையத்தில் தென் துருவ ஆய்வுப் பணிக்காகச் சென்றார்.


2000ஆம் ஆண்டு மே மாதம் 12ஆம் தேதியன்று திடீரென்று அவர் மரணமடைந்தார். யாருக்கும் ஒன்றும் புரியவில்லை.


குளிரோ கடும் குளிர். விமானம் பறப்பது என்பது எளிதான காரியமல்ல.ஆகவே அவரது உடல் வசந்த காலம் வரும் வரை அங்கேயே பாதுகாப்பாக வைக்கப்பட்டு பின்னர் நியூஜிலாந்திற்கு பருவநிலை சீரடைந்த பிறகு கொண்டு வரப்பட்டது. பிரேத பரிசோதனையில் அவர் மெதனால் விஷத்தால் மரணமடைந்திருப்பது கண்டுபிடிக்கப்பட்டது.



 உடனடியாக தீவிர விசாரணை மேற்கொள்ளப்பட்டது. அந்த நிலையத்தில் இருந்த 49 பேரிடம் நியூஜிலாந்து போலீஸ் விசாரணையை மேற்கொண்டது. அவர் நிச்சயம் தற்கொலையும் செய்து கொள்ளவில்லை, யாரும் அவருக்கு மெதனால் கொடுக்கவும் இல்லை என்றும் கண்டுபிடிக்கப்பட்டது. அவர் தனக்குத் தெரியாமலேயே தற்செயலாக மெதனாலை சாப்பிட்டிருக்கலாம் என்று  முடிவு செய்யப்பட்டது. 2008ஆம் ஆண்டு மீண்டும் ஒரு அறிவியல் ஆய்வை பிரேத பரிசோதனை நிபுணர் ஒருவர் மேற்கொண்டு முந்தைய முடிவை உறுதி செய்தார்.

 rodney marks


அறிவியல் அறிஞர் ஒருவரின் முடிவு தென் துருவத்தின் முதல் கொலை கேஸாக அமைந்து பிரபலமானது.





List of Tamil Kings who performed Yagas and Yajnas -Post No. 3086


Compiled by London Swaminathan


Date: 23  August 2016


Time uploaded in London: 20-59


Post No.3086


Pictures are taken from various sources; thanks for the pictures.


(Posted already the Tamil Version of this article)


Sangam Age Tamil kings were ardent Hindus who followed all the rituals prescribed in the scriptures. Thanks to the poets who sang the praise of Tamil kings we come to know the views prevailed 2000 years ago in Tamil Nadu. Aswamedha Yagam, Rajasuya Yanjam and Soma Yagam were performed during the Sangam Age by the Tamil Kings. Apart from the poems , copper plates from Sinnamanur, Dalavaipuram and Velvikkudi provide us lot of details.


Dr R Nagasamy, former Diretor of Archeaology, Tamil nadu Government and Former Vice Chancellor of Kancheepuram niversity has listed the Vedic rituals and Yajnas performed by the tamil Kings 2000 years ago. Kanchi Paramacharya has pointed out in one of his lectures that they have special words for many of the Vedic terms. This shows that the Tamils knew all thse things well before i1st century BCE.


Falcon/eagle shaped Vedic altar ; Choza King Karikalan did construct like this.


Words for Brahmins, Vedas, Dhanam, Yaga are alsready in Tamil in hundreds of verses. Kings also weighed themselves equal to gold or other things (Tula Bharam); they did Go Sahasram, Bahu swarnam etc.


Now let me give what Dr R Nagasamy, eminent historian and archaeologist say about the Yagas and Yagnas ( I am attempting a rough translation in English of his write up in Tamil):


“Kings did two types of sacrifices, one in the field of Dharma and the other in in the battle field. The ceremonial sacrifice in the battle field was done with the head of the enemy as oven, blood as boiling water for the cooking and the hands of the slained enemy as fuels sticks. Neduncheziayan who won the battle of Talai alangaanam did this according to Mankuti Kizaar and mankuti marudanaar.


Sathya Sai Baba who performed Athi Rudra  Maha Yajna

The other sacrifice done to propitiate the gods is done according to the scriptures. Same Nedunchezian did the fire sacrifice for the gods according to Mankuti Kizar (Puram.29)

Another Pandya Mudukudumi Peruvazuthi had the epithet ‘he who had done many yagas’ (Puram.15).


Karikal Peruvalathan did a yaga in the fire altar constructed in the shape of an eagle or falcon. He constructed the Yupa pillar as well. All his wives stood by his side (puram.224)


Perunarkilli who came in the same line of Karikala did Rajasuyam and he was called Perunarkilli who had done Rajasuyam.


Chera 9Kerala) kings also did not lag behind in performing Vedic yajnas.

Palyanai Selkezukuttuvan did ten sacrifices for Gauthaman (pathitrupathu).


Peruncheral Irumporai found out all the rules for observing the fast and finished the Yaga according to scriptures.


swathi homam, narasimhar, injimedu

picture  that looks like Narasimha.

Ilancheral Irumporai did Vedic yagas.


Seran Senguttuvan constructed the thatched shed for Vedic rituals in the coolest part of the capital city Vanji.


Forefathers of Athiyaman Anji, a chieftain, did fire sacrifices accordinto verses in the Sangam books. Velirs are supposed to have originated from the fire altar.

Among the later Pandyas, Arikesari Maravarman did the rituals off Hiranyagarbam, Tuabharam, Bahusuvarnam. Thermaran did these and Gosahasram as well.


Maravarman Rajasimhan alsodid the same according to inscriptions.

radha krishna in jwala

Picture of Radha, Krishna in fire.

Pallava kings did fire sacrifices according to scripture. Sivaskanda varman did Agnistomam, Asvamedham, Vajapeyam. Kumara Vishnu did Asvamedham.


All the Pallava Kings did Somayaga. There was noeception.

Among the later Choza kings, Parantakan and and Rajaraja did Tulabharam (weighing themselves against gold or grains or some valuables.)


Rajathi raja I did Asvamedha yagam according to his epigraphs. Later Vijyanagara Kings also followed suit”.


Source Book:–

Yaavarum Kelir (Tamil) by Dr R Nagasamy, Vasagar Vattam Publication, Chennai -17, year 1973


Spoons and ladles used in the fire cerwemonies





Get every new post delivered to your Inbox.

Join 818 other followers