Written by London Swaminathan

Post No. 15,907

Date uploaded in London –23 June 2026

Contact – swami_48@yahoo.com

Pictures are taken from various sources for spreading knowledge.

this is a non- commercial blog. Thanks for your great pictures.

tamilandvedas.com, swamiindology.blogspot.com

xxxx 

Purananuru wonders-33, Tamil Encyclopedia-73; One Thousand Interesting Facts -Part 73

Item 572 

A short poem by Miss Angavai and Miss Sangavai, daughters of PAARI,  philanthropist and ruler of Parampu region. They were sad after losing their father in the battle. They lamented saying “on one full moon day we were with our father and during this full moon day he was no more”. Here they said “the three kings WON!” But according to great scholar U Ve Sa., it is a sarcastic remark; not a praise but a rebuke, a condemnation.

 Only about 25 women poets are known in Sangam literature. Though it is short by two of them, It gives us lot of information.

Puranānūru 112, Poets: Vēl Pāri’s daughters,

Last month, under that white moon,
we had our father,
and nobody had seized our mountain.
This month, under this white moon,
the kings with victory drums have
seized our mountain.  We don’t have
our father!

புறநானூறு 112, பாரியின் இரண்டு பெண்களும் பாடியது,  

 அற்றைத் திங்கள் அவ் வெண்ணிலவின்,
எந்தையும் உடையேம், எம் குன்றும் பிறர் கொளார்,
இற்றைத் திங்கள் இவ் வெண்ணிலவின்,
வென்று எறி முரசின் வேந்தர் எம்
குன்றும் கொண்டார், யாம் எந்தையும் இலமே.  5

Notes:  This poem was written by the two daughters of Pāri.   Kapilar appealed to the Chozha, Chera and Pandiya kings not to invade and attack Pāri’s Parampu Mountain and country.  Despite that, they killed him by treacherous means and took his country.  Kapilar took custody of the girls and trieed to arrange their marriages.

***

 Item 573 

This poem is Kapilar’s elegy after losing his patron Paari. Here we see the abundant food served by Paari to his people and bards. Though Kapilar was a Brahmin, he mentioned the non vegetarian food cooked in Parampu. Few scholars thought that Kapilar also ate meat which was not correct. Kalidas also praised non vegetarian food in one of his poems and few scholars commented in the same way. They were wrong inded.

Puranānūru 113, Poet Kapilar sang as he left Parampu Mountain, Thinai: Pothuviyal, Thurai: Kaiyaru Nilai

O Parampu Mountain of great fame!

In the past, wine jars were opened,
male sheep were slaughtered,
unlimited rice and fatty meat were
cooked together and served,
great wealth was bestowed according
to the desires of the receivers,
and you made me your friend.

Now Pāri is dead, I am confused and
helpless, and my tears stream down.
I worship and praise you.

I am leaving in search of husbands for
his daughters with fragrant, dark hair
and rounded, thick small bangles on
their forearms.

புறநானூறு 113, பாடியவர் கபிலர்,  பாடப்பட்டோன்: வேள் பாரி, திணை: பொதுவியல்,  துறை:  கையறு நிலை

மட்டுவாய் திறப்பவும், மை விடை வீழ்ப்பவும்,
அட்டு ஆன்று ஆனாக் கொழுந்துவை ஊன் சோறும்
பெட்டாங்கு ஈயும் பெருவளம் பழுனி,
நட்டனை மன்னோ முன்னே, இனியே,
பாரி மாய்ந்தெனக் கலங்கிக் கையற்று  5
நீர் வார் கண்ணேம், தொழுது நிற் பழிச்சிச்
சேறும், வாழியோ, பெரும் பெயர்ப் பறம்பே,
கோல் திரள் முன் கைக் குறுந்தொடி மகளிர்
நாறு இருங்கூந்தல் கிழவரைப் படர்ந்தே.

***

Item 574  Double entendre சிலேடை (இரட்டுற மொழிதல்

This is my comment: 

In the Puram verse 113 Kapilar said to Pari,  I worship you. And in this Puram verse  114, he praised Paari’s Parampu as நெடியோன் குன்றம் Nediyon Kundram.

This is the hills where world famous and richest Balaji temple is located. So my opinion is Kapilar used the word deliberately  to compare Paar’s hills to the great Venkatam Hills.  Venkatam Hillls, where Balaji/ Venkatachalapathy temple is located is praised from Sangam days.

நெடியோன் குன்றம்

சிலப்பதிகாரம் காப்பியத்தில், “நெடியோன் குன்றமும் தொடியோள் பௌவமும் தமிழ் வரம்பறுத்த தண்புனல் நல்நாட்டு” என்ற பாடல் வரி இடம்பெற்றுள்ளது

Puranānūru 114, Poet Kapilar sang after the fall of Parampu Mountain, Thinai: Pothuviyal, Thurai: Kaiyaru Nilai

His Mountain appears close to those who
stand here.  It also appears to those who
move away a little farther, the great man
who donated chariots in his court, whose
courtyard had flowing, fermenting liquor
dregs, appearing like the fibrous refuse
spit by elephants after they chewed food.

புறநானூறு 114, பாடியவர் கபிலர், பாடப்பட்டோன்: வேள் பாரி, திணை: பொதுவியல்,  துறை:  கையறு நிலை

ஈண்டு நின்றோர்க்கும் தோன்றும் சிறு வரை,
சென்று நின்றோர்க்கும் தோன்றும் மன்ற,
களிறு மென்று இட்ட கவளம் போல,
நறவுப் பிழிந்து இட்ட கோது உடைச் சிதறல்
வார் அசும்பு ஒழுகும் முன்றில்,  5
தேர் வீசு இருக்கை நெடியோன் குன்றே.

 **** 

Item 575 

Water Falls and Wine Falls

Here there is another description of water falls and pouring toddy/wine.

Kapilar’s poems make it very clear that Tamils of his age were (heavy) drinkers and meat eaters! Again, he deliberately used Water falls and Wine Falls ,is my opinion.

Puranānūru 115, Poet Kapilar sang this after the death of Vēl Pāri, Thinai: Pothuviyal, Thurai: Kaiyaru Nilai

On one side waterfalls roared.
On the other side, filtered clear liquor
was poured to fill bowls of bards
as it overflowed and moved pebbles
in the mountain belonging to the sweet man
who was ferocious to kings who commanded
many spears and mighty elephants.

புறநானூறு 115, பாடியவர் கபிலர்,  பாடப்பட்டோன்: வேள் பாரி, திணை: பொதுவியல்,  துறை:  கையறு நிலை
ஒரு சார் அருவி ஆர்ப்ப, ஒரு சார்
பாணர் மண்டை நிறையப் பெய்ம்மார்,
வாக்க உக்க தேக் கள் தேறல்
கல் அலைத்து ஒழுகும் மன்னே, பல் வேல்
அண்ணல் யானை வேந்தர்க்கு  5
இன்னான் ஆகிய இனியோன் குன்றே.

****

Item 576 Elegy Poems

We have about 40 elegies in Purananuru and we see Kapilar’s elegy after Paari’s death. So the compilers mentioned it as one of Kaiyaru Nilai (கையறுநிலை) poems.

Kaiyaru Nilai (கையறுநிலை) is a prominent literary term in ancient Tamil Sangam literature, specifically found in the Puram (புறம்) tradition. It describes a state of utter helplessness, profound grief, and not knowing what to do upon experiencing the loss or death of a revered figure.

In this Puram verse 116, Kapilar lamented and at the same time gives us a beautiful description of Parampu Hills natural scenery.

Puranānūru 116, Poet Kapilar sang this after the death of Vēl Pāri, Thinai: Pothuviyal, Thurai: Kaiyaru Nilai

Skirts made of fully opened blue waterlilies
from the large, deep sweet-water springs,
sway on the loins of the young women
with beautiful moist-eyes and sweet smiles.

They climb on heaps of date palm fronds,
……….where surai and peerkkai gourd vines have spread
……….near a small house that has cotton growing in
……….its front yard with a thorn fence surrounding it,
……….near the forked path choked by grass,
and count salt wagons belonging to salt merchants.

I am in pain!  May my life end!

They used to climb the summit
of the wide mountain with unending prosperity,
……….where peacocks rose up and danced in flowering
……….groves, trees yielded fruits even in unseasonal times,
……….and monkeys that leaped and swung in the dense
………slopes couldn’t eat all the fruits,
and count proud horses with gold saddles belonging to
kings with great armies, who were ignorant about how
difficult it would be to defeat their father
Pāri who wielded sharp spears and had abundant liquor.

புறநானூறு 116, பாடியவர்: கபிலர்,  பாடப்பட்டோன்: வேள் பாரி, திணை: பொதுவியல்,  துறை:  கையறு நிலை

தீ நீர்ப் பெருங்குண்டு சுனைப் பூத்த குவளைக்
கூம்பு அவிழ் முழு நெறி புரள்வரும் அல்குல்,
ஏந்து எழில் மழைக் கண் இன்னகை மகளிர்
புல் மூசு கவலைய முள் முடை வேலிப்
பஞ்சி முன்றில் சிற்றில் ஆங்கண்,  5
பீரை நாறிய சுரை இவர் மருங்கின்,
ஈத்து இலைக் குப்பை ஏறி உமணர்
உப்பு ஒய் ஒழுகை எண்ணுப மாதோ,
நோகோ யானே, தேய்கமா காலை,
பயில் பூஞ் சோலை மயில் எழுந்து ஆலவும்,  10
பயில் இருஞ் சிலம்பில் கலை பாய்ந்து உகளவும்,
கலையும் கொள்ளாவாகப் பலவும்
காலம் அன்றியும் மரம் பயம் பகரும்
யாணர் அறாஅ வியன் மலை அற்றே
அண்ணல் நெடுவரை ஏறித், தந்தை  15
பெரிய நறவின் கூர் வேல் பாரியது
அருமை அறியார், போர் எதிர்ந்து வந்த
வலம்படு தானை வேந்தர்
பொலம் படைக் கலி மா எண்ணுவோரே.

***

Item 577 Counting

In the previous poems of Kapilar I gave you two points

1.He spoke in bullet points: point 1, point 2……..

2.He gave us a stats: 300 towns in Parampu under Paari.

Now in the above verse 116 he deliberately used COUNTING twice. It showed not only Kapilar’s interest in Mathematics but also Tamil’s knowledge in counting and statistics.

***

Item 578 Astronomy in Ancient Tamil Nadu

Kapilar’s poem Purananuru verse 117 is an important verse that shows the ancient knowledge of astronomy in Tamil Nadu. There are some Hindu beliefs which are not scientifically proved yet. That is about the position of Venus and its link to rain and drought.  But the compilers of Puram put all Venus related poems together nearer to the end of the anthology. That shows their strong belief in it. These Hindu beliefs about Venus and comet are seen in Sanskrit books as well.

Here Kapilar talks about three astronomical events:

Saturn; Comet; Venus.

1.Even If the planet Saturn looks hazy or smoky or  abnormal;

2.Even if a comet appears;

3.Even if Venus runs southward;

Pari’s land will be ever green, flourishing, prosperous.

All the above three are not proved or accepted in science; but we see these things in earlier Sanskrit books as well.

Moon’s influence on plants (Soma meant moon, plant etc), Venus’ influence on Plants or rain or drought must be probed in depth. Nowadays statistics are available on websites. But no scholar has done anything to prove or disprove it

Puranānūru 117, Poet Kapilar sang this remembering Vēl Pāri ‘s Parambu Nadu, Thinai: Pothuviyal, Thurai: Kaiyaru Nilai

Even if Saturn smoldered, a comet appeared,
or if Venus ran toward the south,
his fields were full, bushes blossomed with
flowers, and rows of large-eyed wild cows calved
in the yards of houses and grazed on good grass.

Because of his just scepter, many wise men came
to him, rains never failed even in the dry lands,
and green-leaved mullai vines have buds looking
like the thorny teeth of young wildcats, in their
father’s land, the young girls with beautiful bangles.

புறநானூறு 117, பாடியவர்: கபிலர், பாடப்பட்டோன்: வேள் பாரி, திணை: பொதுவியல்,  துறை:  கையறு நிலை

மைம்மீன் புகையினும், தூமம் தோன்றினும்,
தென் திசை மருங்கின் வெள்ளி ஓடினும்,

வயல் அகம் நிறையப் புதல் பூ மலர,
மனைத்தலை மகவை ஈன்ற அமர்க்கண்
ஆமா நெடுநிறை நன் புல் ஆரக்,  5
கோஒல் செம்மையின் சான்றோர் பல்கிப்
பெயல் பிழைப்பு அறியாப் புன்புலத்ததுவே,
பிள்ளை வெருகின் முள் எயிறு புரையப்
பாசிலை முல்லை முகைக்கும்,
ஆய் தொடி அரிவையர் தந்தை நாடே.  10

***

வெள்ளி திசை மாறினும்: புறநானூறு 35 – இலங்கு கதிர் வெள்ளி தென்புலம் படரினும், புறநானூறு 117 – தென் திசை மருங்கின் வெள்ளி ஓடினும், புறநானூறு 388 – வெள்ளி தென் புலத்து உறைய, புறநானூறு 389 – வெண்பொன் போகுறு காலை, மதுரைக்காஞ்சி 108 – வரும் வைகல் மீன் பிறழினும், பட்டினப்பாலை 1- வயங்கு வெண்மீன் திசை திரிந்து தெற்கு ஏகினும்.

Meanings:  மைம்மீன் – Saturn, புகையினும் – even if it smokes, தூமம் தோன்றினும் – even if a comet appears, தென் திசை – south, மருங்கின் – side, வெள்ளி ஓடினும் – even if the silver planet runs, Venus, வயல் அகம் நிறைய – fields were filled.

Tags- Astronomy , Ancient Tamil Nadu, Purananuru wonders 33, Tamil Encyclopaedia 73, item 578,One Thousand Interesting Facts ,Part 73, Saturn, Venus, comet

To be continued……….

Written by London Swaminathan

Post No. 15,907

Date uploaded in London –23 June 2026

Contact – swami_48@yahoo.com

Pictures are taken from various sources for spreading knowledge.

this is a non- commercial blog. Thanks for your great pictures.

tamilandvedas.com, swamiindology.blogspot.com

xxxx 

Part 63

கோகுலம் திருவாய்ப்பாடி

உத்தரப் பிரதேச மாநிலம் மதுராவில் அமைந்துள்ள ஒரு வரலாற்றுச் சிறப்புமிக்க தலம்  ;இங்குதான்   கண்ணன் குழந்தைப் பருவத்தில் தனது  விளையாட்டுகள் மூலம் எல்லோரின் அன்பையும் பெற்றார் ; இன்றும் வீடுகளில் சேட்டை செய்யும் சிறுவர்களைக் கண்ணனுக்கு ஒப்பிடுவதைக் காணலாம்.

மதுரா ஜங்ஷனிலிருந்து 3 மைல் தூரமுள்ள யமுனைப் பாலத்தைக் கடந்து அங்கிருந்து 5 மைல் பஸ்ஸில் சென்று இவ்வூரை அடையலாம்.

மூலவர் – நவமோஹன கிருஷ்ணன், நின் திருக்கோலம், கிழக்கே திருமுக மண்டலம்.

தாயார் – ருக்மிணி ஸத்யபாமா பிராட்டியார்கள்.

தீர்த்தம் – யமுனா நதி.

விமானம் – ஹேமகூட விமானம்.

ப்ரத்யக்ஷம் – நந்தகோபர்.

ஆழ்வார்கள் பாடிய கோவில்களோ மூர்த்திகளோ ஒன்றும் இப்போது இல்லை. இப்போது உள்ளவை எல்லாம் பிற்காலத்தவை. கோகுல் என்ற இடத்துக்கு சுமார் முக்கால் மைல் தூரத்தில் “புராணா கோகுல்” (பழைய கோகுலம்) என்று ஓர் ஆலயத்தை ஸ்தாபித்துள்ளனர். கோவில் வாசலிலேயே யமுனை ஓடுகிறது. நந்தகோபர், யஸோதா, பலராமர் விக்ரஹங்களுக்கடியில் குழந்தை கிருஷ்ணன் ஒரு சிறிய மரத்தொட்டிலில் ஸேவை ஸாதிக்கிறார். இவை எல்லாம் மர விக்ரஹங்கள். இந்த இரண்டு கோகுலங்களில் எது உண்மையானது என்று தெரியாது.

மங்களா சாஸனம் –

பெரியாழ்வார் – 14, 16, 132, 145, 231, 235, 237, 239, 263, 281

ஆண்டாள் – 474, 618, 630, 636, 638.

திருமங்கையாழ்வார் – 1021, 1392, 1435, 1993, 1994, 1995, 2673 (28)

மொத்தம் 22 பாசுரங்கள்.

கண்ணனின் குழந்தைப்பருவ லீலைகள் , நாலாயிர திவ்ய பிரபந்தத்தில் உள்ள பல பாசுரங்களில் போற்றப்பட்டுள்ளன. ஆண்டாள் அருளிய திருப்பாவை, பெரியாழ்வார் திருமொழி மற்றும் நம்மாழ்வார் பாசுரங்கள் கோகுலத்தின் அழகையும் கண்ணனின் லீலைகளையும் விவரிக்கின்றன.

திருப்பாவை (ஆண்டாள்):ஆயர்பாடியில் அவதரித்த கண்ணனின் பெருமைகளையும், கோகுலத்துப் பெண்களின் மார்கழி நோன்பையும் விவரிக்கும் முப்பது பாசுரங்களின் தொகுப்பு இது. “கீசுகீசென்றெங்கும்” எனத் தொடங்கும் பாசுரம், கோகுலத்தில் பறவைகள் எழுப்பும் ஓசையையும், பெண்களின் விடியலையும் அழகாகக் கூறுகிறது.

பெரியாழ்வார் திருமொழி:கண்ணனைத் தன் குழந்தையாக பாவித்து, கோகுலத்தில் அவன் செய்த குறும்புத்தனங்களை (வெண்ணெய் திருடியது, உரலில் கட்டியது, ஆய்ச்சிகளிடம் வம்பு செய்தது) பெரியாழ்வார் மிகச் சுவையாகப் பாடியுள்ளார். “மாணிக்கம் கட்டுண்டாய்” மற்றும் “கண்ணன் பிறந்த அணிமணி அரங்கத்து” போன்ற பாசுரங்கள் ஆயர்பாடியின் சிறப்பைப் போற்றுகின்றன.திருவாய்மொழி (நம்மாழ்வார்):கண்ணனின் மீது அதீத அன்பு கொண்டு, அவனது லீலைகளை வியந்து பல பாசுரங்களை நம்மாழ்வார் அருளியுள்ளார். கோகுலத்தில் கண்ணன் ஆடிய லீலைகள் இப்பாசுரங்களில் சிறப்பிடம் பெறுகின்றன.

திவ்யதேச பாசுரங்கள்

துவாபரயுகத்தில் திருமாலின் ஒரு அவதாரமான கண்ணனின் குழந்தைப்பருவ லீலைகள் நடந்த இடமே கோகுலம். கண்ணன் சின்னஞ்சிறுவனாக இருந்து இந்த ஆயர்பாடியில் செய்த லீலைகள் எல்லாம் எண்ணற்ற நூல்களில் வருணிக்கப்பட்டுள்ளது. வீடுகளில் வெண்ணெய் உண்டது, இளங்கன்னிமார்களை ஏய்த்தது, சிற்றில் சிதைத்தது. நந்த கோபாலனாக வளர்ந்தது, மாடு மேய்க்கப் போனது என்றிவ்வாறான பலவித லீலைகளை நடத்திய இந்த கோகுலம் முழுவதையும் ஆழ்வார்கள் தம் பாக்களில் பாடியுள்ளனர்.

132.  

தீய புந்திக் கஞ்சன் உன்மேல்*  சினம் உடையன் சோர்வு பார்த்து* 

மாயந்தன்னால் வலைப்படுக்கில்*  வாழகில்லேன் வாசுதேவா!*

தாயர் வாய்ச்சொல் கருமம் கண்டாய்*  சாற்றிச் சொன்னேன் போகவேண்டா*

ஆயர் பாடிக்கு அணிவிளக்கே!*  அமர்ந்து வந்து என் முலை உணாயே

145.  

முலை ஏதும் வேண்டேன் என்று ஓடி*  நின்காதிற் கடிப்பைப் பறித்து எறிந்திட்டு*

மலையை எடுத்து மகிழ்ந்து கல்-மாரி காத்துப்*  பசுநிரை மேய்த்தாய்*

சிலை ஒன்று இறுத்தாய்! திரிவிக்கிரமா!*  திரு ஆயர்பாடிப் பிரானே!*

தலை நிலாப் போதே உன்காதைப் பெருக்காதே*  விட்டிட்டேன் குற்றமே அன்றே?

231.  

தாய்மார் மோர் விற்கப் போவர்*  தமப்பன்மார் கற்றா நிரைப் பின்பு போவர்*

நீ ஆய்ப்பாடி இளங் கன்னிமார்களை*  நேர்படவே கொண்டு போதி*

காய்வார்க்கு என்றும் உகப்பனவே செய்து*  கண்டார் கழறத் திரியும்*

ஆயா! உன்னை அறிந்துகொண்டேன்*  உனக்கு அஞ்சுவன் அம்மம் தரவே*

235.  

பற்றுமஞ்சள் பூசிப்*  பாவைமாரொடு பாடியிற்*

சிற்றில் சிதைத்து எங்கும்*  தீமை செய்து திரியாமே*

கற்றுத் தூளியுடை*  வேடர் கானிடைக் கன்றின் பின்*

எற்றுக்கு என் பிள்ளையைப் போக்கினேன்?*  எல்லே பாவமே!*

237.  

வண்ணக் கருங்குழல்*  மாதர் வந்து அலர் தூற்றிடப்*

பண்ணிப் பல செய்து*  இப் பாடி எங்கும் திரியாமே*

கண்ணுக்கு இனியானைக்*  கான் -அதரிடைக் கன்றின்பின்*

எண்ணற்கு அரியானைப் போக்கினேன்*  எல்லே பாவமே!*

239.  

மிடறு மெழுமெழுத்து ஓட*  வெண்ணெய் விழுங்கிப் போய்ப்*

படிறு பல செய்து*  இப் பாடி எங்கும் திரியாமே*

கடிறு பல திரி*  கான் -அதரிடைக் கன்றின் பின்*

இடற என்பிள்ளையைப் போக்கினேன்*  எல்லே பாவமே!*

263.  

விண்ணின்மீது அமரர்கள் விரும்பித் தொழ*  மிறைத்து ஆயர் பாடியில் வீதியூடே*

கண்ணன் காலிப் பின்னே எழுந்தருளக் கண்டு*  இளஆய்க் கன்னிமார் காமுற்ற-

வண்ணம்*  வண்டு அமர் பொழிற் புதுவையர்கோன்*   விட்டுசித்தன் சொன்ன மாலை பத்தும்*

பண் இன்பம் வரப் பாடும் பத்தர் உள்ளார்*  பரமான வைகுந்தம் நண்ணுவரே.* (2) 

281.  

புவியுள் நான் கண்டது ஒர் அற்புதம் கேளீர்*  பூணி மேய்க்கும் இளங்கோவலர் கூட்டத்து*

அவையுள் நாகத்து- அணையான் குழல் ஊத*  அமரலோகத்து அளவும் சென்று இசைப்ப*

அவியுணா மறந்து வானவர் எல்லாம்*  ஆயர்-பாடி நிறையப் புகுந்து ஈண்டிச்*

செவி-உணாவின் சுவை கொண்டு மகிழ்ந்து*  கோவிந்தனைத் தொடர்ந்து என்றும் விடாரே.* 

474.  

மார்கழித் திங்கள் மதி நிறைந்த நன்னாளால்*  நீராடப் போதுவீர் போதுமினோ நேரிழையீர்*

சீர் மல்கும் ஆய்ப்பாடிச் செல்வச் சிறுமீர்காள்*  கூர்வேல் கொடுந்தொழிலன் நந்தகோபன் குமரன்*

ஏர் ஆர்ந்த கண்ணி யசோதை இளஞ்சிங்கம்*  கார் மேனிச் செங்கண் கதிர்மதியம் போல் முகத்தான்*

நாராயணனே நமக்கே பறை தருவான்*  பாரோர் புகழப் படிந்து-ஏலோர் எம்பாவாய் (2)

618.  

நாணி இனி ஓர் கருமம் இல்லை*  நால்அயலாரும் அறிந்தொழிந்தார்*

பாணியாது என்னை மருந்து செய்து*  பண்டு பண்டு ஆக்க உறுதிராகில்*

மாணி உருவாய் உலகு அளந்த*  மாயனைக் காணிற் தலைமறியும்*

ஆணையால் நீர் என்னைக் காக்க வேண்டில்*  ஆய்ப்பாடிக்கே என்னை உய்த்திடுமின்*.  

630.  

ஆரே உலகத்து ஆற்றுவார்*  ஆயர் பாடி கவர்ந்து உண்ணும்*

காரேறு உழக்க உழக்குண்டு*  தளர்ந்தும் முறிந்தும் கிடப்பேனை*

ஆராவமுதம் அனையான் தன்*  அமுத வாயில் ஊறிய*

நீர்தான் கொணர்ந்து புலராமே*  பருக்கி இளைப்பை நீக்கீரே*

636.  

அல்லல் விளைத்த பெருமானை*  ஆயர்பாடிக்கு அணி விளக்கை*

வில்லி புதுவைநகர் நம்பி*  விட்டுசித்தன் வியன் கோதை*

வில்லைத் தொலைத்த புருவத்தாள்*  வேட்கை உற்று மிக விரும்பும்*

சொல்லைத் துதிக்க வல்லார்கள்*  துன்பக் கடலுள் துவளாரே* (2) 

638.  

அனுங்க என்னைப் பிரிவு செய்து*  ஆயர்பாடி கவர்ந்து உண்ணும்*

குணுங்கு நாறிக் குட்டேற்றைக்*  கோவர்த்தனனைக் கண்டீரே?*

கணங்களோடு மின் மேகம்*  கலந்தாற் போல வனமாலை*

மினுங்க நின்று விளையாட*  விருந்தாவனத்தே கண்டோமே*.         

1993.  

தந்தை தளைகழலத்*  தோன்றிப்போய்,*  ஆய்ப்பாடி-

நந்தன் குலமதலையாய்*  வளர்ந்தான் காண்ஏடீ,*

நந்தன் குலமதலையாய்*  வளர்ந்தான் நான்முகற்குத்*

தந்தைகாண் எந்தை*  பெருமான் காண் சாழலே.

1994.  

ஆழ்கடல்சூழ் வையகத்தார்*  ஏசப்போய்,*  ஆய்ப்பாடித்-

தாழ்குழலார் வைத்த*  தயிர்உண்டான் காண்ஏடீ,*

தாழ்குழலார் வைத்த*  தயிர்உண்ட பொன்வயிறு,*  இவ்-

ஏழ்உலகும் உண்டும்*  இடம்உடைத்தால் சாழலே.

1995.  

அறியாதார்க்கு*  ஆன்ஆயன் ஆகிப்போய்,*  ஆய்ப்பாடி-

உறிஆர் நறுவெண்ணெய்*  உண்டுஉகந்தான் காண்ஏடீ*

உறிஆர் நறுவெண்ணெய்*  உண்டுஉகந்த பொன்வயிற்றுக்கு,*

எறிநீர் உலகுஅனைத்தும்*  எய்தாதால் சாழலே

2685.  

ஆரால் கடைந்திடப் பட்டது*–அவன் காண்மின்*

ஊரா நிரை மேய்த்து உலகுஎல்லாம் உண்டுஉமிழ்ந்தும்*

ஆராத தன்மையனாய் ஆங்கு ஒருநாள் ஆய்ப்பாடி*

சீரார் கலைஅல்குல் சீரடிச் செந்துவர்வாய்*

வாரார் வனமுலையாள் மத்துஆரப் பற்றிக்கொண்டு*

ஏரார் இடைநோவ எத்தனையோர் போதும்ஆய்*

சீரார் தயிர் கடைந்து வெண்ணெய் திரண்டதனை*

வேரார் நுதல் மடவாள் வேறுஓர் கலத்துஇட்டு*

நாரார் உறிஏற்றி நன்குஅமைய வைத்ததனைப்*

போரார் வேல்கண்மடவாள் போந்தனையும் பொய்உறக்கம்*

ஓராதவன்போல் உறங்கி அறிவுஉற்று*

தாரார் தடம்தோள்கள் உள்அளவும் கைந்நீட்டி*

ஆராத வெண்ணெய் விழுங்கி* — அருகுஇருந்த

கொண்டல் வண்ணனைக் * கோவல னாய்வெண்ணெய்

உண்ட வாயன் * என்னுள்ளம் கவர்ந்தானை, *

அண்டர் கோன் அணி அரங்கன் * என் அமுதினைக்

கண்ட கண்கள் *, மற்றொன்றினைக் * காணாவே. *

Tags- Vishnu Temples 108 “Divya Desams” in Pictures-63; திவ்யதேசம்- லண்டன் சுவாமிநாதன் படங்கள் , கோகுலம் , திருவாய்ப்பாடி

—subham—

 

WRITTEN BY S NAGARAJAN

Post No. 15,906

Date uploaded in London – 23 June 2026

Contact – swami_48@yahoo.com

Pictures are taken from various sources for spreading knowledge.

this is a non- commercial blog. Thanks for your great pictures.

tamilandvedas.com, swamiindology.blogspot.com

xxxx

 சுபாஷிதச் செல்வம் 

எதிரி முகாமிற்குச் செல்பவனின் கதி! 

ச. நாகராஜன்

 எல்லாக் காலத்திற்கும் பொருத்தமானவை சுபாஷிதங்கள். தனது அரசியல் ஆதாயத்திற்காக எதிரி முகாமிற்குச் செல்பவர்களின் கதியை நாம் இன்று அப்பட்டமாகக் காண்கிறோம், இல்லையா!

இதோ சில சுபாஷிதங்கள்

 பிடிக்காத உண்மைகளைக் கேட்பவர் அரிது!

 சுலபா: புருஷா ராஜன், சததம் ப்ரியவாதின: |

அப்ரியஸ்யாபி பதயஸ்ய, வக்தா ஸ்ரோதா ச துர்லப: ||

ஓ, ராஜனே! எப்போதும் இனிமையாகப் பேசுபவர்களை (மந்திரிகள், ஆலோசகர்கள் உள்ளிட்டவர்கள்)க் காண்பது மிகவும் சுலபம்.  ஆனால் மனதுக்குப் பிடிக்காத சத்யத்தைப் பேசுகின்றவர்களைக் காண்பது கஷ்டம். அது போலவே அவற்றை காது கொடுத்துக் கேட்பவர்களையும் காண்பது கஷ்டமே!

  ஆத்மாவிற்காக தேசத்தையே தியாகம் செய்யலாம்!

 த்யஜேதேகம் குலஸ்யார்தே, க்ராமஸ்யார்தே குலம் த்யஜேத் |

க்ராமம் ஜனபதஸ்யார்தே, ஆத்மார்தே ப்ருதிவீம் த்யஜேத் ||

ஒருவன் தனது குடுபத்திற்காக ஒருவரைத் தியாகம் செய்யலாம். ஒரு கிராமத்திற்காக ஒரு குடும்பத்தைத் தியாகம் செய்யலாம். ஒரு தேசத்திற்காக ஒரு கிராமத்தையே தியாகம் செய்யலாம். ஆத்மாவிற்காக ஒரு தேசத்தையே தியாகம் செய்யலாம்.

புத்திசாலி ஒரு தேசத்தையே அழிக்கும் வல்லமை படைத்தவன்!

 ஏகம் ஹன்யான்ன ஹன்யாத் வா இஷுர்முக்தோ தனுஷ்மதா |

புத்திர்புத்திமதா யுக்தா ஹந்தி ராஷ்ட்ரம் சனாயகம் ||

 ஒரு வில்லாளியின் அம்பானது வில்லிலிருந்து விடுபட்டவுடன் ஒருவரைக் கொல்லலாம் அல்லது கொல்லாமல் போகலாம். மாறாக, ஒரு நல்ல புத்திசாலியின் (ராஜதந்திரியின்) புத்தி, ஒரு பெரும் ராஷ்ட்ரத்தை அதன் தலைவர்களுடன் அழிக்க முடியும்.

 சொந்தக் குழுவை விட்டு எதிரி முகாமிற்குச் செல்பவனின் கதி!

 ய: ஸ்வபக்ஷம் பரித்யஜ்ய, பரபக்ஷம் நிஷேவதே |

ஸ: ஸ்வபக்ஷே க்ஷயம் யாதே, பஸ்சாத் தைரேவ ஹன்யதே ||

 தனது சொந்த குழுவை விட்டு விட்டு எதிரியின் குழுவிற்குச் செல்லும் ஒருவனது  விதி இரண்டு மடங்கு அழிவைத் தரும். முதலில் அவனது குழுவானது வலுவிழந்து தோல்வியை அடையும். பிறகு எதிரிகளால் அவனும் அழிக்கப்படுவான்.

 செல்வந்தனும் தொழிலாளியும்!

 ஶ்ரீமந்த: ஸ்ரமவந்த:  ச நைவ துல்யா: கதாசன |

பாந்தி ரத்னோபலை: ஏகே ஸ்ரமவாரிகணை: பரே ||

 ஒரு செல்வந்தனுடன் ஒரு தொழிலாளியை எப்போதுமே ஒப்பிட முடியாது. செல்வந்தனானவன் ரத்னங்களால் ஜொலிக்கப்படுவான். தொழிலாளியோ வேர்வைத் துளிகளால் ஜொலிக்கப் படுவான்.

**

Written by London Swaminathan

Post No. 15,905

Date uploaded in London –22 June 2026

Contact – swami_48@yahoo.com

Pictures are taken from various sources for spreading knowledge.

this is a non- commercial blog. Thanks for your great pictures.

tamilandvedas.com, swamiindology.blogspot.com

xxxx 

திரு வட மதுரை (மதுரா)

தாயார் : ஸ்ரீ சத்ய பாமா நாச்சியார்

மூலவர் : கோவர்தனேசன் (பால க்ருஷ்ணன்)

மூலவர் பாலகிருஷ்ணன், நின்ற திருக்கோலத்தில் காட்சி அளிக்கிறார். தீர்த்தத்தின் பெயர் கோவர்த்தன தீர்த்தம்.

108 வைணவ திவ்ய தேசங்களில், நூறாவது திருத்தலமாக அமையும் இது, டெல்லியிலிருந்து சுமார் 161 கிலோமீட்டர் தூரத்தில் உள்ளது.

ஒருத்தி மகனாய் பிறந்து, ஓர் இரவில் ஒருத்தி மகனாய் ஒளித்து வளர, தருக்கிலான் ஆகி, தான் தீங்கு நினைந்த, கருத்தைப் பிழைப்பித்துக், கஞ்சன் வயிற்றில், நெருப்பென்ன நின்ற நெடுமால், கண்ணனாக அவதரித்த இந்தத் திருத்தலம், உத்தர பிரதேச மாநிலத்தில் உள்ளது.

பெரியாழ்வார், ஆண்டாள், தொண்டரடிப்பொடி ஆழ்வார், நம்மாழ்வார், திருமங்கையாழ்வார் என ஐந்து ஆழ்வார்கள் 50 பாசுரங்கள் பாடிப் போற்றி வணங்கிய தலம் மதுரா.

மதுரா நகரம் தோன்றியது பற்றிய புராண வரலாறு ஒன்று உண்டு. ஒரு சமயம் இலவணாசுரன் என்னும் அரக்கன் கொடுமைகள் பல செய்து வரவே முனிவர்கள் இராமபிரானை அணுகினர். இராமர் தனது இளவலான சத்ருக்னரை அனுப்பி மது என்னும் நகரத்தின் அரசனாக இருந்த இலவணாசுரனை அழிக்கச் செய்தார்.  அசுரனை வதம் செய்த சத்ருக்னர் அங்கு யமுனா நதி தீரத்தில் அர்த்த சந்திர வடிவத்தில் மதுரா நகரை உருவாக்கினார். இந்த நகரத்தை சத்ருக்னரின் வமிசாவளியினர் ஆண்டு வந்தனர். பின்னர் யது வம்சத்தினர் இதை ஆளத் தொடங்கினர்.

***

அயோத்யா மதுரா மாயா காசி காஞ்சி அவந்திகா

புரி த்வாராவதி சைவ சப்தைதே மோக்ஷதாயிகா:

என்று குறிப்பிடப்படும் ஏழு மோக்ஷம் அருளும் தலங்களில் மதுராவும் ஒன்று.

இங்கிருந்து 11 கிலோமீட்டர் தூரத்தில் உள்ள பிருந்தாவனில் தான் கிருஷ்ணரின் இளமைப் பருவம் கழிந்தது. 22 கிலோமீட்டர் தூரத்தில் அமைந்துள்ள இன்னொரு புனித யாத்திரை தலம் கோவர்தன் ஆகும். ஆக்ராவிற்கு வடக்கே 50 கிமீ தொலைவிலும் தில்லியிலிருந்து தென்கிழக்கே 145 கிமீ தொலைவிலும் அமைந்துள்ளது.

ரிக் வேதம் குறிப்பிடும் ஐந்து வமிசங்களில் யது வம்சமும் ஒன்று. அதில் அவதரித்தவர் கிருஷ்ணர்.

கிருஷ்ணரின் ஜென்ம பூமியில் கிருஷ்ண ஜென்மபூமி ஆலயம், துவாரகாநாத் ஆலயம், கீதா மந்திர் உள்ளிட்ட பல ஆல்யங்கள் உள்ளன.

   உலகில் உள்ள மிகப் புனிதமான இடங்களில் தலையாய இடமான இங்குள்ள கர்பக்ருஹத்தில் தான் சிறையில் கிருஷ்ணர் அவதரித்தார். காலப் போக்கில் இந்த  ஜென்மஸ்தானம் ஒரு அழகிய ஆலயமாக உருவாகி விட்டது.

    கம்ஸனுக்கும் கிருஷ்ணருக்கும் நடந்த இறுதிப் போர் நடந்த இடமும் இங்கு தான் உள்ளது.

    யமுனை நதி தீரத்தில் அமைந்துள்ள விஷ்ராம் கட்டில் (Vishram Ghat) தான் கம்சனை வதம் செய்த பின்னர் கிருஷ்ணர் வந்து ஓய்வு எடுத்தார்.

    ஆண்டு தோறும், ஜென்மாஷ்டமி எனப்படும் கிருஷ்ணரின் அவதாரத் திருநாள், இங்கு வெகு விமரிசையாக, கோலாகலமாகக் கொண்டாடப் படுகிறது.

முன்னதாக இந்தக் கோவில் இருந்த இடத்தில் முகலாயர் காலத்தில் அங்கு மசூதி கட்டப்பட்டுள்ளதாக ஓர் சர்ச்சை நிலவி வருகிறது .

******

திவ்யதேச பாசுரங்கள்

264.  

அட்டுக் குவி சோற்றுப் பருப்பதமும்*  தயிர் வாவியும் நெய் அளறும் அடங்கப்-

பொட்டத் துற்றி*  மாரிப் பகை புணர்த்த*  பொரு மா கடல்வண்ணன் பொறுத்த மலை*

வட்டத் தடங்கண் மட மான் கன்றினை*  வலைவாய்ப் பற்றிக் கொண்டு*  குறமகளிர்-

கொட்டைத் தலைப் பால் கொடுத்து வளர்க்கும்*  கோவர்த்தனம் என்னும் கொற்றக் குடையே.* (2)

 265.  

வழு ஒன்றும் இல்லாச் செய்கை வானவர்கோன்*  வலிப்பட்டு முனிந்து விடுக்கப்பட்ட*

மழை வந்து எழு நாள் பெய்து மாத் தடுப்ப*  மதுசூதன் எடுத்து மறித்த மலை*

இழவு தரியாதது ஓர் ஈற்றுப் பிடி*  இளஞ் சீயம் தொடர்ந்து முடுகுதலும்*

குழவி இடைக் கால் இட்டு எதிர்ந்து பொரும்*  கோவர்த்தனம் என்னும் கொற்றக் குடையே.*

 274.  

அரவிற் பள்ளிகொண்டு அரவம் துரந்திட்டு*  அரவப்-பகை ஊர்தி அவனுடைய* 

குரவிற் கொடி முல்லைகள் நின்று உறங்கும்* கோவர்த்தனம் என்னும் கொற்றக் குடைமேல்*

திருவிற் பொலி மறைவாணர் புத்தூர்த்- திகழ்*  பட்டர்பிரான் சொன்ன மாலை பத்தும்*

பரவு மனம் நன்கு உடைப் பத்தர் உள்ளார்*  பரமான வைகுந்தம் நண்ணுவரே.* (2)

478.  

மாயனை மன்னு வடமதுரை மைந்தனைத்*  தூய பெருநீர் யமுனைத் துறைவனை *

ஆயர் குலத்தினில் தோன்றும் அணி-விளக்கைத்*  தாயைக் குடல் விளக்கம் செய்த தாமோதரனை*

தூயோமாய் வந்து நாம் தூமலர் தூவித் தொழுது*  வாயினால் பாடி மனத்தினால் சிந்திக்க*

போய பிழையும் புகுதருவான் நின்றனவும்*  தீயினில் தூசு ஆகும் செப்பு-ஏலோர் எம்பாவாய்.

 538.  

மாட மாளிகை சூழ்*  மதுரைப் பதி*

நாடி நம் தெருவின் நடுவே வந்திட்டு*

ஓடை மா*  மத யானை உதைத்தவன்*

கூடுமாகில்* நீ கூடிடு கூடலே!*   

539.  

அற்றவன்*  மருதம் முறிய நடை-

கற்றவன்*  கஞ்சனை வஞ்சனையிற்*

செற்றவன் திகழும்*  மதுரைப் பதிக்*

கொற்றவன் வரில்*  கூடிடு கூடலே!*

 560.  

கதிர் ஒளித் தீபம்*  கலசம் உடன் ஏந்திச்*

சதிர் இள மங்கையர்*  தாம் வந்து எதிர்கொள்ள*

மதுரையார் மன்னன்*  அடிநிலை தொட்டு*

எங்கும் அதிரப் புகுதக்*  கனாக் கண்டேன் தோழீ! நான்*      

617.  

மற்று இருந்தீர்கட்கு அறியலாகா*  மாதவன் என்பது ஓர் அன்புதன்னை*

உற்று இருந்தேனுக்கு உரைப்பது எல்லாம்*  ஊமையரோடு செவிடர் வார்த்தை*

பெற்றிருந்தாளை ஒழியவே போய்ப்*  பேர்த்து ஒரு தாய் இல் வளர்ந்த நம்பி*

மற் பொருந்தாமற் களம் அடைந்த*  மதுரைப் புறத்து என்னை உய்த்திடுமின்*. (2)  

646.  

பருந்தாள்களிற்றுக்கு அருள்செய்த*  பரமன்தன்னைப்*

பாரின் மேல் விருந்தாவனத்தே கண்டமை*  விட்டுசித்தன் கோதை சொல்*

மருந்தாம் என்று தம் மனத்தே*  வைத்துக் கொண்டு வாழ்வார்கள்*

பெருந்தாள் உடைய பிரான் அடிக்கீழ்ப்*  பிரியாது என்றும் இருப்பாரே* (2)    

1512.  

வில் ஆர் விழவில் வட மதுரை*  விரும்பி விரும்பா மல் அடர்த்து*

கல் ஆர் திரள் தோள் கஞ்சனைக்காய்ந்தான்*  பாய்ந்தான் காளியன்மேல்*

சொல் ஆர் சுருதி முறை ஓதிச்*  சோமுச் செய்யும் தொழிலினோர்*

நல்லார் மறையோர் பலர் வாழும்*  நறையூர் நின்ற நம்பியே.     

 1527.  

மன்னும் மதுரை*  வசுதேவர் வாழ் முதலை*

நல் நறையூர்*  நின்ற நம்பியை*  வம்பு அவிழ் தார்

கல் நவிலும் தோளான்*  கலியன் ஒலி வல்லார்*

பொன்உலகில் வானவர்க்குப்*  புத்தேளிர் ஆகுவரே. (2) 

3675.  

பொருள்கைஉண்டாய்ச் செல்லக்காணில்*  போற்றிஎன்றுஏற்றுஎழுவர்*

இருள்கொள்துன்பத்து இன்மைகாணில்*  என்னே என்பாரும்இல்லை*

மருள்கொள்செய்கை அசுரர்மங்க*  வடமதுரைப் பிறந்தாற்கு*

அருள்கொள் ஆளாய் உய்யல்அல்லால்*  இல்லைகண்டீர்அரணே.

3676.  

அரணம்ஆவர் அற்றகாலைக்கு*  என்றென்று அமைக்கப்பட்டார்*

இரணம்கொண்ட தெப்பர்ஆவர்*  இன்றியிட்டாலும் அஃதே*

வருணித்துஎன்னே?*  வடமதுரைப்பிறந்தவன் வண்புகழே*

சரண்என்றுஉய்யப் போகல்அல்லால்*  இல்லைகண்டீர் சதிரே.

Tags-Vishnu Temples 108 “Divya Desams” in Pictures-62; திவ்யதேசம்- லண்டன் சுவாமிநாதன் படங்கள்,திரு வட மதுரை ,மதுரா.

–subham–

Written by London Swaminathan

Post No. 15,903

Date uploaded in London –22 June 2026

Contact – swami_48@yahoo.com

Pictures are taken from various sources for spreading knowledge.

this is a non- commercial blog. Thanks for your great pictures.

tamilandvedas.com, swamiindology.blogspot.com

xxxx 

Part 3 (English version posted separately with meaning in English)

21

த்வம் ஸ்த்ரீ த்வம் புமானசி  த்வம்  குமார

உத  வா குமாரீ

த்வம்  ஜீர்ணோ தண்டேன வம்சஸி

த்வம்  ஜாதோ பவஸி விச்வதோ முக :

–ச்வேதாச்வரோபநிஷத்

நீதான் பெண், ஆண் , குமாரன், குமாரி , தடி பிடித்து நடுங்கும் கிழவன்   ; நீ விஸ்வரூபம் உடையவன் .

त्वं स्त्री त्वं पुमानसि त्वं कुमार उत वा कुमारी।
त्वं जीर्णो दण्डेन वञ्चसि त्वं जातो भवसि विश्वतोमुखः॥

tvaṁ strī tvaṁ pumānasi tvaṁ kumāra uta vā kumārī |
tvaṁ jīrṇo daṇḍena vañcasi tvaṁ jāto bhavasi viśvatomukhaḥ ||

****

22

யதோ வாசோ நிவர்த்தந்தே

அப்ராப்ய மனஸா ஸஹ 

ஆனந்தம் ப்ரஹ்மணோ வித்வான்

ந பிபேதி கதா சனேதி  

-தைத்ரீயோபநிஷத் 2-4

எந்தப் பிரம்மத்தை அடையப்பெறாது  வாக்கம் மனதும் பின்வாங்குகிறதோ , அந்தப் பிரம்மத்தின் ஆனந்தத்தை அறிகிற வித்வான் எதற்கும் அஞ்சுவதில்லை ; இது உண்மை .

यतो वाचो निवर्तन्ते । अप्राप्य मनसा सह । आनन्दं ब्रह्मणो विद्वान् । न बिभेति कुतश्चनेति ॥ १ ॥ तैत्तिरीयोपनिषद्ब्रह्मानन्दवल्लीनवमोऽनुवाकः

yato vāco nivartante | aprāpya manasā saha| ānandaṁ brahmaṇo vidvān| na bibheti kutaścaneti |

****

அஜாமேகாம் லோஹித சுக்ல க்ருஷ்ணாம்

பஹ்வீ: ப்ரஜா: ஸ்ருஜமானாம் ஸரூபா:

அஜோ ஹ்யேகோ ஜூஷமாணோ (அ)னுசேதே

ஜஹாத்யேனாம் புக்தபோகாமஜோ(அ)ன்ய:

—-ச்வேதாச்வரோபநிஷத் 4-5

பிறவாத பிரக்ருதியானவன்  சிவப்பு, வெள்ளை, கருப்பு நிறம் உடைவனாக இருக்கிறான். தன்னைப் போல பல வடிவங்களை அவன் உண்டு பண்ணுகிறான் . பிறவாத ஒரு ஜீவன் அவளில் கட்டுண்டு அவளைச் சார்ந்து கிடக்கிறான்; பிறவாத இன்னும் ஒரு ஜீவன்அனுபவித்துப் பார்த்துவிட்டு அவளைத் துறந்து விடுகிறான்.

ajām ekāṁ lohita-śukla-kṛṣṇāṁ bahvīḥ prajāḥ sṛjamānāṁ sarūpāḥ |
ajo hy eko juṣamāṇo ’nuśete jahāty enāṁ bhukta-bhogām ajo ’nyaḥ || [1]

–Shvetashvatara Upanishad (Verse 4.5)

अजाम् एकाम् लोहितशुक्लकृष्णम् बह्वीः प्रजाः सृजमानां सरूपाः
अजो ह्येको जुषमाणोनुशेते जहात्येनां भुक्तभोगाम् अजोन्यः

****

24

நைவ ஸ்த்ரீ ந புமானேஷ ந சைவாயம் நபும்ஸக:

யத்யத்சரீரமாதத்தே  தேன தேன ஸ யுஜ்யதே

—  ச்வேதாச்வரோபநிஷத் 5-10

ஈசன் ஆணல்ல, பெண்ணல்ல அலியுமல்லன்; எந்தச் சரீரத்தை அவர் எடுக்கிறாரோ , அந்தச் சரீரமயமாக அவர் மிளிர்கிறார்.

naiva strī na pumāneṣa na caivāyaṃ napuṃsakaḥ |
yadyćcharīramādatte tene tene sa yujyate ||Shvetashvatara Upanishad (Chapter 5, Verse 10)

****

25

ஓம் மதுவாதா ரிதாயதே
மதுக்ஷரந்தி ஸிந்தவ:
மாத்வீர் நஸ்ஸந்த்வோஷதீ:
மது நக்தமுதோஷஸி
மதுமத் பார்த்திவக்ம் ரஜ:
மது த்யௌரஸ்து ந: பிதா
மதுமான் நோ வனஸ்பதிர்
மதுமாகம் அஸ்து ஸூர்ய:
மாத்வீர் காவோ பவந்து ந:

–மஹா நாராயண உபநிஷத் 39-4

பிராமணர்கள் அமாவாசை தர்ப்பணத்திலும் இந்த மந்திரத்தைப் பயன்படுத்துகின்றனர்.

காற்று இனிது அடிக்கட்டும் .நதிகள் இனியவைகளாக ஓடட்டும். மூலிகைகள் நமக்கு இன்பம் தருபவைகள் ஆகுக. இரவிலும் பகலிலும் இனிமையே நிறைந்திருக்கட்டும் ; நிலத்தின் மண்ணின் இன்பம் பொலிக . நம் தந்தையாகிய வானுலகில் இன்பம் ஓங்குக ; கனி கொடுக்கும் மரங்களில் இன்பம் ததும்புக.சூரியன் இன்பத்தைத் தோற்றுவிப்பானாக. பசுக்களிடத்திலிருந்து நமக்கு இன்பம் சுரப்பதாகுக .

मधु वाता ऋतायते मधु क्षरन्ति सिन्धवः ।
माध्वीर्नः सन्त्वोषधीः ॥
मधु नक्तमुतोषसो मधुमत् पार्थिवं रजः ।
मधु द्यौरस्तु नः पिता ॥
मधुमान्नो वनस्पतिर्मधुमानस्तु सूर्यः ।
माध्वीर्गावो भवन्तु नः ॥

–Rig Veda 1.90.6

[oṃ madhu vātā ṛtāyate madhu kṣaranti sindhavaḥ | mādhvīrnaḥ santvoṣadhīḥ | madhu
naktamutoṣaso madhumat pārthivaṃ rajaḥ | madhu dyaurastu naḥ pitā | madhumānno
vanaspatirmadhumāṃ astu sūryaḥ | mādhvīrgāvo bhavantu naḥ |

 To be continued………………..

Tags- முக்கிய உபநிஷத மந்திரங்கள், Part 3, Tamil Upanishad

Written by London Swaminathan

Post No. 15,902

Date uploaded in London –22 June 2026

Contact – swami_48@yahoo.com

Pictures are taken from various sources for spreading knowledge.

this is a non- commercial blog. Thanks for your great pictures.

tamilandvedas.com, swamiindology.blogspot.com

xxxx 

Part 3

21

त्वं स्त्री त्वं पुमानसि त्वं कुमार उत वा कुमारी।
त्वं जीर्णो दण्डेन वञ्चसि त्वं जातो भवसि विश्वतोमुखः॥

tvaṁ strī tvaṁ pumānasi tvaṁ kumāra uta vā kumārī |
tvaṁ jīrṇo daṇḍena vañcasi tvaṁ jāto bhavasi viśvatomukhaḥ ||

“You are the woman, You are the man; You are the youth and the maiden too. You are the old man who totters along with a staff, and You are the boy facing all directions.”- Shvetashvatara Upanishad ,Chapter 4, Verse 3

***

22

यतो वाचो निवर्तन्ते । अप्राप्य मनसा सह । आनन्दं ब्रह्मणो विद्वान् । न बिभेति कुतश्चनेति ॥ १ ॥ तैत्तिरीयोपनिषद्ब्रह्मानन्दवल्लीनवमोऽनुवाकः

yato vāco nivartante | aprāpya manasā saha| ānandaṁ brahmaṇo vidvān| na bibheti kutaścaneti |

The Bliss of the Eternal from which words turn back without attaining and mind also returneth baffled, who knoweth the Bliss of the Eternal? He feareth not for aught in this world or elsewhere– Taittiriya Upanishad, Anuvaka IX, Ananda valli.

****

23

ajām ekāṁ lohita-śukla-kṛṣṇāṁ bahvīḥ prajāḥ sṛjamānāṁ sarūpāḥ |
ajo hy eko juṣamāṇo ’nuśete jahāty enāṁ bhukta-bhogām ajo ’nyaḥ || [1]

–Shvetashvatara Upanishad (Verse 4.5)

अजाम् एकाम् लोहितशुक्लकृष्णम् बह्वीः प्रजाः सृजमानां सरूपाः
अजो ह्येको जुषमाणोनुशेते जहात्येनां भुक्तभोगाम् अजोन्यः

ajām ekām lohita-śukla-kṛṣṇām
bahvīḥ prajāḥ sṛjamānāṁ sarūpāḥ
ajo hy eko juṣamāṇo ‘nuśete
jahāty enāṁ bhukta-bhogām ajo ‘nyaḥ 

This verse uses the metaphor of a goat (Aja/Ajā) to explain the relationship between the individual soul, the supreme soul, and material nature:

• The Material World: The unborn, singular Prakriti is red, white, and black (representing the three gunas), and she continuously creates a multitude of living beings that resemble her.
• The Bound Soul: One unborn soul (the Jiva) becomes attached to this material nature, gets entangled in it, and enjoys its experiences.
• The Liberated Soul: Another unborn soul (the Supreme or liberated soul) disengages from Prakriti once her purpose (experience and eventual liberation) has been fulfilled.– Shvetashvatara Upanishad (Verse 4.5)

Or

There is one beginningless entity who is clear-white when she transmits conscious perception, reddish-hued when she inspires creativity, and dark-blue when she coagulates and destroys. There is another beginningless entity who wants to procreate with her. Yet another beginningless entity forsakes her after enjoying her.

***

24

naiva strī na pumāneṣa na caivāyaṃ napuṃsakaḥ |
yadyćcharīramādatte tene tene sa yujyate ||Shvetashvatara Upanishad (Chapter 5, Verse 10)

“He is neither female, nor male, nor is he neuter. Whatever body he takes, with that he is joined.” Shvetashvatara Upanishad (Chapter 5, Verse 10)

****

25

मधु वाता ऋतायते मधु क्षरन्ति सिन्धवः ।
माध्वीर्नः सन्त्वोषधीः ॥
मधु नक्तमुतोषसो मधुमत् पार्थिवं रजः ।
मधु द्यौरस्तु नः पिता ॥
मधुमान्नो वनस्पतिर्मधुमानस्तु सूर्यः ।
माध्वीर्गावो भवन्तु नः ॥

–Rig Veda 1.90.6

[oṃ madhu vātā ṛtāyate madhu kṣaranti sindhavaḥ | mādhvīrnaḥ santvoṣadhīḥ | madhu
naktamutoṣaso madhumat pārthivaṃ rajaḥ | madhu dyaurastu naḥ pitā | madhumānno
vanaspatirmadhumāṃ astu sūryaḥ | mādhvīrgāvo bhavantu naḥ |

 The mantra calls for sweetness and harmony in all aspects of life

Winds, rivers, and herbs bring sweetness, aligning with cosmic law (Rta).

Nights, dawns, the earth’s dust, and the sky (Father Heaven) are sweet.

Trees, the sun, and cows (offering milk) are full of sweetness.

Or

Rivers bliss us with sacred water and provide us; health, night, morning, vegetation. Sun bliss us with peaceful life. Our cows provide us milk.

To be continued………………..

Tags- Important, Upanishad mantras, Part 3

 WRITTEN BY S NAGARAJAN

Post No. 15,901

Date uploaded in London – 22 June 2026

Contact – swami_48@yahoo.com

Pictures are taken from various sources for spreading knowledge.

this is a non- commercial blog. Thanks for your great pictures.

tamilandvedas.com, swamiindology.blogspot.com

xxxx

சுபாஷிதச் செல்வம்

என் புருஷன் தான் ஒசத்தி!

ச. நாகராஜன்

என் புருஷன் தான் ஒசத்தி! 

சதுர் சகி மே பர்த்தா யத் லிகதி தத் பரோ ந வாசயதி |

தஸ்மாத் அபி அதிக: மே ஸ்வயம் அபி லிகிதம் ஸ்வயம் ந வாசயதி ||

இரண்டு பெண்மணிகள் தமக்குள் பேசிக் கொண்டிருந்தனர். அப்போது முதலாமவள் சொன்னாள்: என் புத்திசாலி புருஷன் எழுதுவதை அவரைத் தவிர வேறு யாராலும் புரிந்து கொள்ள முடியாது. அதற்கு பதிலாக அடுத்தவள் சொன்னாள்: என் புருஷன் தான் இதுல ஒசத்தி. அவர் எழுதுவரை அவராலேயே புரிந்து கொள்ள முடியாது.

இது எப்படி இருக்கு!

இந்த சுபாஷிதத்தின் பொருள்: ஒரு பெண்மணி அடுத்தவளிடம் சொன்னாள்: “என் பிரியமான தோழியே!  என் கணவரானவர், அவர் எழுதுவதை அடுத்தவர் யாரும் புரிந்து கொள்ள முடியாதபடி எழுதும் திறமைசாலி!”  இதற்கு அடுத்த பெண்மணி கர்வத்துடன் பதில் கூறினாள்: “எனது புருஷன் இன்னும் அதிக திறமைசாலி. ஏனெனில் அவர் எழுதுவதை அவராலேயே புரிந்து கொள்ள முடியாது!”

இலக்கியம், இசை ஆர்வம் இல்லாதவன் மிருகம் தான்!

சாஹித்யசங்கீதகலாவிஹீன: சாக்ஷாத் பசு: புச்சவிஷானஹீன: |

த்ருணம் ந காதன் அபி ஜீவமான: தத் பாகதேயம் பரமம் பசூணாம் ||

எந்த ஒரு மனிதனுக்கு இலக்கியம், சங்கீதம் மற்றும் இதர கலைகளில் ஆர்வம் இல்லையோ அவன் கொம்புகளும் வாலும் இல்லாத மிருகத்திற்குச் சமானம். அந்த மனிதன் புல்லைத் தின்னாமல் இருப்பது மிருக உலகத்தின் அதிர்ஷ்டம் தான்!

பதினாறு வயது மகனை நண்பனாக பாவித்து நடத்து!

லாலயேத் பஞ்சவர்ஷாணி தச வர்ஷாணி  தாடயேத் |

ப்ராப்தே து ஷோடஷே வர்ஷே புத்ரம் மித்ரமிவாசரேத் ||

ஐந்து வருடங்கள் வரை குழந்தையை அன்புடன் வளர்க்க வேண்டும். அடுத்த பத்து வருடங்கள் தேவையென்றால் கண்டித்து தண்டனை கொடுத்து வளர்க்க வேண்டும். ஆனால் எப்போது அவன் பதினாறு வயதை அடைகிறானோ அப்போது மகனை நண்பனாக மதித்து நடத்த வேண்டும்.

குழந்தையைப் படிக்க வைக்காத தாயும் தந்தையும் எதிரிகளே!

மாதா சத்ரு: பிதா வைரீ யேன பாலோ ந பாடித: |

ந ஷோபதே சபாமத்யே ஹம்ஸமத்யே பகோ யதா ||

தங்கள் குழந்தைகளை சரியாகப் படிக்க வைக்காத தாய் குழந்தைக்கு எதிரி; தந்தை ஒரு பகைவன். அப்படிப்பட்ட குழந்தைகள் வளர்ந்த நிலையில் நல்ல அன்னங்களுக்கு இடையே அவலட்சமாண குஞ்சுகளாகக் காட்சியளிப்பது போல (சமுதாயத்தில்) இருக்கும்.

தர்ம வழியில் நின்று பொருள் சம்பாதிக்கும் ஒரு புத்திரனே உத்தமம்!

பஹுபிர்பத கிம் ஜாதை: புத்ரைதர்மார்தவர்ஜித: |

வரமேகம் பதி தரு: யத்ர விஸ்ரமதே ஜன: ||

தர்மத்தைக் கடைப்பிடிக்காமலும், பொருளைச் சம்பாதிக்காமலும் பல புத்திரர்கள் இருந்து என்ன பிரயோஜனம்? அதற்கு பதிலாக ஒரே மரமாகத் தனித்து சாலையோரத்தில் இருந்து வழிப்போக்கர்களுக்கு நிழலுடன் தங்குமிடம் அளிக்கும் மரமாக (தர்மத்தைக் கடைப்பிடிக்கும் பொருளைச் சம்பாதிக்கும்) ஒரே புத்திரன் இருப்பது சாலச் சிறந்தது.

**

Coins of Yaudheyas

Coin of Kumara Gupta

Written by London Swaminathan

Post No. 15,899

Date uploaded in London –21 June 2026

Contact – swami_48@yahoo.com

Pictures are taken from various sources for spreading knowledge.

this is a non- commercial blog. Thanks for your great pictures.

tamilandvedas.com, swamiindology.blogspot.com

xxxx 

Research Article

உலகப் புகழ்பெற்ற முதல் இலக்கண நூலை எழுதிய  பாணினி 2700 ஆண்டுகளுக்கு முன்னர் யாதேயர் குடியரசினைக் குறிப்பிட்டுள்ளார் ; அவர்கள் யுத்தத்தினால் வாழ்ந்தவர்கள் என்பதால் யாதேயர்கள்

(யுத்தம் =போர் என்று அழைக்கப்பட்டனர். அவர்கள் வெளியிட்ட நாணயங்களில் ஆறு தலைகளைக் கொண்ட ஆறுமுகன் உருவம் உள்ளது அந்த நாணயங்கள் 2000 ஆண்டுப் பழமையானவை .

பண்டைய இந்தியாவில், தற்கால பஞ்சாப்,ஹரியானா  (சப்த சிந்து) மற்றும் ராஜஸ்தான் பகுதிகளை மையமாகக் கொண்டு கி.மு 3-ஆம் நூற்றாண்டு முதல் கி.பி 4-ஆம் நூற்றாண்டு வரை புகழ்பெற்றிருந்த ஒரு சுதந்திரமான போர்வீரர் குடியரசு (Ganasangha) ஆகும்.

‘யோதா’ (Yodha) என்றால் போர்வீரன் என்று பொருள். மகாபாரதத்தில் நகுலனால் வெல்லப்பட்ட பகுதியான ‘பஹுதன்யகா’ (Bahudhanyaka) என்பது யாதேயர்களின் நிலப்பரப்பைக் குறிப்பதாகும்.

அக்கால மன்னராட்சிகளுக்கு மாறாக, மக்களால் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட அல்லது பழங்குடி தலைவர்களால் நிர்வகிக்கப்பட்ட குடியரசு முறையைக் கொண்டிருந்தனர்.

2-ஆம் நூற்றாண்டு ஜுனாகத் பாறைக் கல்வெட்டில் (ருத்ரதாமன் கல்வெட்டு), யாதேயர்கள் “அனைத்து க்ஷத்திரியர்களிலும் வீரர்கள்” என்றும், எளிதில் அடிபணியாதவர்கள் என்றும் புகழப்பட்டுள்ளனர்.

இவர்களின் கடவுள் முருகன் (கார்த்திகேயன்) ஆவார். ரோதக் (Rohtak) பகுதி இவர்களின் நாணயங்களை அச்சடிக்கும் மையமாகத் திகழ்ந்தது. இவர்களின் நாணயங்களில் “யாதேய கணஸ்ய ஜய” (யாதேயர்களின் வெற்றி) என்ற வாசகம் பொறிக்கப்பட்டிருந்தது.

***

திருமுருகாற்றுப்படை என்னும் சங்க கால நூல் முருகனின் முழு வரலாற்றினைக் கூறுகிறது அதை நக்கீரன் என்ற பிராமணன்  எழுதினான் . சாமி பற்றி எழுதியதால் இது பிற்கால நூல் என்று சில திராவிட அசடுகள் – அரை வேக்காடுகள் -எழுதின ; ஆனால் 2300 ஆண்டுகளுக்கு முன்னரே யாதேயர்கள் (Yaudheyas) ஆறுமுகன் வடிவத்தை நாணயத்தில் பொறித்தார்கள்; இது நக்கீரரின் வருணனையை நிரூபிக்கிறது . ஆயினும் தமிழ்க் கடவுளான முருகப் பெருமானின்  பழங்காலச்  சிலைகளோ பழைய ஓவியங்களோ, காசுகளோ நமக்கு கிடைக்காதது துரதிர்ஷ்டமே; வேல்போன்ற ஈட்டிகள் மட்டுமே கிடைத்தன ; அது உலகில் இல்லாத இடமே இல்லை.

மேலும் பாணினியின் அஷ்டாத்யாயீ இலக்கண நூலுக்கு உலகம் வியக்கும் உரையை 2200 ஆண்டுகளுக்கு முன்னர் எழுதிய பதஞ்சலி முனிவரும் அவருடைய மகா பாஷ்ய நூலில் ஸ்கந்த, விசாகர் சிலைகள் விற்பனை பற்றிக் குறிப்பிலிட்டுள்ளார் ; இதுவும் நக்கீரர் நூலை சங்க கால நூல் என்பதைக் காட்டுகிறது .

****.

இந்தியாவின் பொற்காலம் எனப் புகழப்படும் குப்தர்காலத்தில் மன்னர்கள் ஸ்கந்த குப்தன், குமார குப்தன்(CE 415-450)

 என்று பெயர் வைத்துக் கொண்டனர். இவ்வளவுக்கும் குப்தர்கள் வைஷ்ணவர்கள் ; பரம பாகவதர்கள் ! இதற்குக் காரணம் 2200 ஆண்டுகளுக்கு முன்னர் உலகப் புகழ்பெற்ற கவிஞன் காளிதாசன் எழுதிய குமார சம்பவம் நூலாகும். அவர் முருகனின் புகழைத்  திக்கெட்டும் பரப்பினார் ; அதற்குப் பின்னர் புத்தசதரித்ததை முதல் முதலில் சம்ஸ்க்ருத மொழியில் எழுதிய புத்த கோஷரும் கூட புத்தரை முருகனுடன் ஒப்பிட்டார் அந்த அளவுக்கு காளிதாசன் முருகன் புகழைப்  பரப்பினார் ; அது மட்டுமல்ல குமார சம்பவத்தில் முதல் பத்து சுலோகங்களில் அவர் இமய மலையைப் புகழ்ந்த இயற்கை வருணனையை சங்க காலப் புலவர்கள் அப்படியே தமிழ்ச் சங்கப் பாடல்களில் பயன்படுத்தினார்கள். 

***

பிற்கால முருகன் நாணயங்கள் —

கனிஷ்கருக்குப் பிறகு ஆட்சி செய்த ஹுவிஸ்கா, எல்லா இந்து தெய்வங்களுக்கும்  நாணயங்கள் வெளியிட்டார். அவர் முதல் நூற்றாண்டினைச் சேர்ந்தவர் சிவா – உமா நாணயங்கள்    வெளியிட்டார் அவர்க்கு முன்னர் கனிஷ்கார் சிவ பெருமான் நாணயங்கள் வெளியிட்டார்.

இவர்கள் சொல்லும் பெயர்கள் விநோதமானவை

சிவா – ஓசோ ; உமா – ஓம் மோ

ஹுவிஸ்கா அச்சடித்த நாணயங்களில் மாசேன = மஹாசேன, ஸ்கந்த குமாரோ- விசாகா – ஸ்கந்த குமார, விசாகன் என்ற எழுத்துக்கள் உள. மேலும் அவர்கள் ஒரு மேடை மீது ஆபரணங்களைப் பூண்டு நிற்கிறார்கள்;  காலில் கைகளில் வளையங்கள், கழுத்தில் மாலை, தலைப்பாகை, இவற்றுடன் மெல்லிய ஆடைகளை அணிந்துள்ளனர்; முருகனின் ஒரு கை இடுப்பிலும் இன்னொரு கை, திரிசூலத்தை ஏந்திய வண்ணமும் உள்ளன ; சில நாணயங்களில் இடுப்பில் வாள், கதை காணப்படுகிறது ; ஈட்டியும் உளது; அதை நாம் வேல் என்று சொல்கிறோம்

யாதேயர்கள் மயிலையும் காட்டியுள்ளனர் .

யாதேயர்களைப் போல ஒளதும்பரர்களும் முருகன் நாணயங்கள் வெளியிட்டார்கள் ; குப்தர் கால தங்க நாணயங்களில்தான் அழகான முருகன் காணப்படுகிறார் ; மஹேந்திர குமார என்ற எழுத்துக்களை பொறித்துள்ளார்கள் ; முருகன் இந்திரன் படைகளுக்கு COMMANDER-IN-CHIEF கமாண்டர் இன் சீப் – சேனாபதி– என்பதும் இந்திரன் புதல்வி தெய்வானையை – தேவசேனா — மணந்தவர் என்பதும் புராணக்கதை .

பாதாமியை- வாதாபியைத் – தலைநகரமாகக் கொண்டு ஆட்சி புரிந்த மேலைச் சாளுக்கிய மன்னன் முதலாம் விக்ரமாதித்யன் (சாளுக்கிய விக்ரமாதித்ய – CE 655-681) வெளியிட்ட தங்க நாணயத்தில் முருகன் பாம்பு, மயில் தோகையுடன் காட்சி தருகிறார் ; பிற்கால கர்நாடக அரசர் கல்வெட்டுகளில் இந்த தங்க நாணயத்தை மயூர கத்யான என்று குறிப்பிட்டுள்ளார்கள்

பதினேழாம் நூற்றாண்டு ரகுநாத நாயக்கர் காசில் மயி டன் முருகன் உள்ளார் .

மைசூர் நரசராஜா உடையார் – 1638-1656 CE வரை முருகன், மயில் நாணயங்களை பார்க்க முடிகிறது . மயிலை வளர்த்தவர்களை அரசன் ஆக்கி நந்த வம்சத்தை அடியோடு அழித்தான் சாணக்கியன் என்ற பிராமணன் ;இந்த மயிலை சந்திர குப்த மெளரியன் காலம் முதல் PUNCH MARKED COINS /முத்திரைக் காசுகளில் காண்கிறோம்; மயிலை இந்திய தேசீயப் பறவையாக அறிவித்ததன் மூலம் இந்தியாவின் தேசீயக் கடவுள் முருகன்தான் என்றும் சொல்லலாம் !

—SUBHAM—

TAGS- பழைய, முருகன், கந்தன், ஷண்முகன், நாணயம், யாதேயர்கள், ஆறுமுகன்