written by London Swaminathan

Post No. 16,361

Date uploaded in London – 31 October 2026

Contact – swami_48@yahoo.com

Pictures are taken from various sources for spreading knowledge.

This is a non- commercial blog. Thanks for your great pictures.

tamilandvedas.com, swamiindology.blogspot.com

xxxx

கம்ப ராமாயணத்தில் சுமார் 10,000 பாடல்கள் உள்ளன; அவ்வளவையும் படிப்பதற்கு எல்லோருக்கும் நேரம் கிடைக்காது; முழுக்க படிக்க வேண்டாம்; சுவையான பகுதிகளை மட்டும் படியுங்க!! மேலும் கம்பன் ஒவ்வொரு விஷயத்துக்கும் 10 அல்லது 15 பாடல்களைச் சொல்வதால்  அவைகளைப் படிக்கும் பொழுது தெவிட்டிவிடுகிறது ; ஆகையால்தான் முக்கிய பகுதிகளை மட்டும் கேள்வி – பதில் வடிவில் தருகிறேன்; பால காண்டம், அயோத்தியா காண்டம்,  ஆரண்ய காண்டங்களை முடித்து இப்பொழுது கிஷ்கிந்தா காண்டத்தில் இருக்கிறோம் ; இதிலும் இதற்கடுத்த சுந்தர காண்டத்திலும் ஆஞ்சனேயரின் பெருமையைக் காண்கிறோம்; சுவையான பகுதிகள் என்பதைச் சொல்லத்தேவை இல்லை.

இதற்கு முன்னர் வெளியிட்ட 240 கேள்விகளும், விடைகளும் எனது பிளாக்குகளில் எப்போதும் கிடைக்கும். கம்ப ராமாயணம் பற்றி நான் எழுதிய இரண்டு நூல்களையும் வாங்கிப் படிக்க முடிந்தால் படியுங்கள்.

241

கிருஷ்ண பரமாத்மா எடுத்த விஸ்வரூபத்தைக் கண்டு அர்ஜுனன் வியந்தான் ; இங்கு கிருஷ்ணனுக்கு முந்தைய அவதாரமான ராமன் வியக்கும் அளவுக்கு அனுமன் எடுத்த விஸ்வரூபம் எப்படிக் காட்சி அளித்தது ?

242

விஸ்வரூபத்தைக் கண்டு அதிசயித்த ராமன் , தம்பி இலக்குவனிடம் என்ன விமர்சனம் செய்தான் ?

243

Flash news! Headline!

வாலிக்கு காலன் (யமன்) வந்தான் – என்ற தலைப்புச் செய்தியுடன் மகிழ்ச்சி பொங்க, சுக்ரீவனிடம் அனுமன் சொன்னது என்ன ?

244

Rama + Sugreeva = New moon Day! அமாவாசை!

ராமனின்  பெருமையை அனுமன் விரிவாகக் கூறியவுடன்  சுக்ரீவன் ராமனைச் சந்தித்தான் ; அதை அம்மாவாசை (New moon Day) என்று கம்பன் வருணித்தது ஏன்?

245

சரண் உனைப் புகுந்தேன்; என்னைத்

தாங்குதல் தருமம்’ – என்று சுக்ரீவன் சரணடைந்தது எவ்வாறு ?

246

Your Friend is My Friend; Your Enemy is my Enemy too!

ராமன்- சுக்ரீவன் நட்புறவு ஒப்பந்தத்தின் முக்கிய ஷரத்துக்கள் / விதிகள் என்ன ?

247

Long Live Rama, Long Live Sugreeva- Slogans!

நட்புறவு ஒப்பந்தம் கையெழுத்தானவுடன் ராமனுக்கு ஜே; சுக்ரீவனுக்கு ஜே;  ராமா ஜிந்தாபாத்! சுக்ரீவன் ஜிந்தாபாத்! என்று அனுமன் டான்ஸ் ஆடிய  பின்னர் என்ன நடந்தது?

248

நட்புறவு ஒப்பந்தத்தைக் கொண்டாட குரங்குகள் பட்டாசு வெடித்தார்களா?  லட்டு விநியோகித்தார்களா? எப்படிக் கொண்டாடினார்கள் ?

249

Where is your wife, Sugreeva? சுக்ரீவன் அரண்மனையில் தட புடலான விருந்து நடந்தது ! உணவு பிரமாதம் !உன் மனைவி எங்கே ? – என்று ராமன் ஏன் கேட்டான்?

250

சுக்ரீவனுக்குப் பதிலாக அனுமன் சொன்ன பதில் என்ன ?

XXXXXXXXXXXXXXXX

விடைகள்

241.அனுமன் எடுத்த விஸ்வரூபம்

மின்உருக் கொண்ட வில்லோர்

வியப்புற, வேத நல் நூல்

பின் உருக்கொண்டது என்னும் பெருமை

ஆம் பொருளும் தாழ,

பொன் உருக் கொண்ட மேரு,

புயத்திற்கும் உவமை போதாத்

தன் உருக்கொண்டு நின்றான்,

தருமத்தின் தனிமை தீர்ப்பான்.

வில்லேந்திய இராமலக்குவர் வியப்படையுமாறு தருமத்தின் தனிமையைப் போக்க வந்தவனாகிய அனுமன் மின்னல் ஒளிவீசும் வடிவம் எடுத்தான் ;வேதம் முதலான சாத்திரங்களே ஒரு வடிவம் எடுத்து வந்தது என்று சொல்லும் பாராட்டுரையும் பொருந்தாது! பொன் மயமான வடிவங் கொண்டமேருமலையும் அனுமனின்  தோள்களுக்கு உவமையில் ஒப்பாகாது! அப்பேற்பட்ட பேருருவத்தைக் கொண்டு நின்றான்.

(இராமலக்குவர்களின் தனிமை தீர்ப்பவன் ஆதலின், அனுமன் தருமத்தின் தனிமை தீர்ப்பான் ஆயினான். அனுமன் தருமத்திற்குத் துணையாவன் என்பதை ‘மெய்ம்மையின் வேலி போல்வான்” (3775), அறத்துக்கு ஆங்கொருதனித்துணையென நின்ற அனுமன். (5804) என்ற அடிகளாலும் உணரலாம். அவன் வேத நன்னூல்களே ஓர் உருக்கொண்டு வந்தது போன்றவன் என்றால், அவ்வுரை தாழ்வுடைத்து என்பதாம்.  இதனால் அவன் வேத சாத்திரங்களிலும் மேம்பட்ட ஞானி ஆவான் என்க. இவையெல்லாம் துளசிதாஸரின் ஹனுமான் சாலீஸாவிலும் வருகிறது!)

கண்டிலன்,உலகம் மூன்றும்

காலினால் கடந்து கொண்ட

புண்டரீகக் கண் ஆழிப் புரவலன்,

பொலன் கொள் சோதிக்

குண்டல வதனம் என்றால்,

கூறலாம் தகைமைத்து ஒன்றோ,

பண்டை நூல் கதிரோன் சொல்ல,

படித்தவன் படிவம்? அம்மா!

முன்பு திரிவிக்கிரமனாக வடிவங்கொண்ட திருமாலான இராமபிரானே அனுமானின் முகத்தைக் காண இயலவில்லை யெனில், அப்பேருருவத்தின் பெருமையைக் கூற எங்ஙனம் இயலும்? திரிவிக்கிரமனாக உலகளந்த திருமாலே இராமனாக வந்துள்ளமையால் ‘உலக மூன்றும் காலினால் கடந்து கொண்ட புண்டரிகக் கண் ஆழிப் புரவலன்’ என்றார்.  ”மூவுலகும்

ஈரடியால் முறை நிரம்பா வகை முடியத் தாவிய சேவடி” எனச் சிலப்பதிகாரம் (ஆய்ச்சியர் குரவை) உலகளந்த செய்தியைக் கூறுகிறது. கதிரவனின் மாணவனாய், அவனை நெருங்கிப் பாடம் கேட்கும் பெரும் வடிவுடையனாய் விளங்கிய தன்மை புலப்படக் ‘கதிரோன் சொல்லப் படித்தவன் படிமம்’  என்றார்.

அம்மா – வியப்பிடைச்சொல்.  அனுமனின் பேருருவ (விசுவரூப) வர்ணனையைச் சுந்தர  காண்டத்தும் (5326 – 5332) காணலாம்.

*******

242.அனுமனைப் பற்றி இலக்குவனிடம் இராமன் வியந்து பேசுதல்!

தாள்படாக்கமலம் அன்ன தடங்

கணான், தம்பிக்கு, ‘அம்மா!

கீழ்ப் படாநின்ற நீக்கி, கிளர்

படாது ஆகி, என்றும்

நாட்படா மறைகளாலும், நவை

படா ஞானத்தாலும்,

கோட்படாப் பதமே, ஐய!

குரக்கு உருக்கொண்டது’ என்றான்.

தாமரை மலர்போன்ற பெரிய கண்களை உடைய இராமன் தம்பியாகிய இலக்குவனிடம் ஐயனே!  இராஜச, தாமச குணங்கள் நீங்கப் பெற்று ஞான ஒளி கெடாமல் எப்பொழுதும் காலவரையறைக்கு உட்படாத வேதங்களாலும், தத்துவ ஞானத்தாலும்   கூட அறியப்படாத பரம்பொருள் தத்துவமே  குரங்கின் வடிவத்தைக் கொண்டது என்றான்/

(நாட்படா மறைகள் என்றதற்கு – அழியாது நிலைத்து நிற்கும் வேதங்கள் என்பது பொருள்.  வேதங்களுக்கும்

ஞானத்திற்கும் அப்பாற்பட்டு நிற்பது பரம்பொருள். ஆதலின்

‘மறைகளாலும் நவைபடா ஞானத்தாலும் கோட்படாப் பதம்’ என்றார். இதனால் பரம்பொருள் தத்துவமே குரங்கின் வடிவத்தைக் கொண்டது என, இராமனே அனுமனைப் பரம்பொருள் எனக் குறிப்பது ஆழ்ந்த கருத்துடையது.;தமிழச்சாதி அமரத்துவம் வாய்ந்தது என்றிருந்தேன் என்ற மகாகவி பாரதியார் கூற்றினை ஒப்பிட்டு ஆழம் உணர்க.

அடுத்த பாடலில் நல்ல சகுனம்   இது;  இனி துன்பம் இல்லை என்று முடிக்கிறான் ராமன்

நல்லன நிமித்தம் பெற்றேம்;

நம்பியைப் பெற்றேம்; நம்பால்

இல்லையே துன்பம் ஆனது;

இன்பமும் எய்திற்று;

****

243. அனுமன் டான்ஸ் ஆட்டிக்கொண்டே சந்தோஷமாகச் சொன்னான் :

மேலவன்,திருமகற்கு உரை

செய்தான், ‘விரை செய் தார்

வாலி என்ற அளவு இலா

வலியினான் உயிர் தெறக்

காலன் வந்தனன்; இடர்க்

கடல் கடந்தனம்’ எனா,

ஆலம் உண்டவனின் நின்று,

அரு நடம் புரிகுவான்.

(அனுமன்) ஆலகால நஞ்சு உண்ட சிவபெருமானைப்போல நடனம் ஆடிக்கொண்டே பேசினான்: வாசனை மிக்க மாலையை உடைய வாலி என்று சொல்லப்படும் அளவில்லாத வலிமை உடையவனின் உயிரை அழிக்க யமன் வந்துவிட்டான்;  (ஆதலால்) நாம் துன்பக்கடலைக் கடந்து விட்டோம் என்று  சூரியனின் மகனான சுக்கிரீவனுக்கு உரைத்தான்.

வாலியைக்  கொல்லும் யமன் போன்று இராமலக்குவர் வந்துள்ள செய்தியை மகிழ்ச்சியால்ஆடிக் கொண்டே அனுமன் சொன்னான் . அவன் சிவபெருமான்  அம்சமாய் அவதரித்தவன் ஆதலின் ‘ஆலம் உண்டவனின் நின்று’ என்றார். முன்னரும் அனுமனைத் ‘தனி அருளும் தாழ்சடைக் கடவுள்’ (3753) எனக் கூறியது காண்க.

வாலியின் பெருமை :–

வாலி இதுவரை போரில் வென்று வெற்றிமாலைக்கு உரியவன் ஆதலின் ‘விரை செய் தார் வாலி’ என்றான். சுக்கிரீவன் முதலானாரோடு போர்செய்யத் தும்பை சூடி வருதலின் ‘விரை செய் தார் வாலி’ எனவும் கொள்ளலாம்.  தன்னோடு போர்செய்வாரின் வலிமையில் பாதியைத் தன் வலிமையோடு பெற்றுவிடுவான் ஆதலின் ‘அளவிலா வலியினான்’ எனப்பட்டான். வாலி பிறந்தபோது, இந்திரன் வந்து பொன்மாலையை அணிவித்து, யார் எதிர்த்தாலும் எதிர்த்தார்.  வலிமையில் பாதி வாலிக்கு வருவதாக என வரம் அளித்தான் .

****

244.Rama + Sugreeva = New moon Day! அமாவாசை சூரிய சந்திரன்

தவாவலி அரக்கர் என்னும்

தகா இருள் பகையைத் தள்ளி,

குவால் அறம் நிறுத்தற்கு ஏற்ற

காலத்தின் கூட்டம் ஒத்தார்;

அவா முதல் அறுத்த சிந்தை

அனகனும், அரியின் வேந்தும்,

உவா உற வந்து கூடும்,

உடுபதி, இரவி, ஒத்தார்.

ஆசையை வேரோடு களைந்த மனத்தையுடைய இராமனும் குரங்கினத்து அரசனாகிய சுக்கிரீவனும் (ஒன்று கூடியவராய்), அழியாத வலிமையை உடைய அரக்கர் என்கின்ற தகுதியில்லாத இருளாகிய பகைவர்களை ஒழித்து தர்மத்தை நிலைபெறச் செய்வதற்கு வந்த காலத்தின்  சேர்க்கையை ஒத்திருந்தார்கள்;  அவர்கள்  அமாவாசை நேர ஒன்றாக வந்து சேர்கின்ற சந்திரனையும் சூரியனையும் ஒத்து விளங்கினர்.

தவாவலி அரக்கர் என்னும்

தகா இருள் பகையைத் தள்ளி,

குவால் அறம் நிறுத்தற்கு என்ற வரிகளில்

“பரித்ராணாய ஸாதூனாம் விநாசாய ச துஷ்க்ருதாம் |

தர்ம-ஸம்ஸ்தாபனார்த்தாய ஸம்பவாமி யுகே யுகே || என்ற பகவத் கீதை கருத்தும் எதிரொலிப்பதை காண்க!

இங்கு இராமனுக்கு உவமை.  ‘கரு நாயிறு போல்பவர்’ (1163) என்றனள் சீதை. ‘இருளுடைவைகலெம் இரவி தோன்றினாய்’ (2646) எனத் தண்டகவனத்து முனிவர் இராமனைச் சூரியனாகக் கூறினர். உடுபதி – சந்திரன். குரங்குகளை நட்சத்திரங்களாகவும், சுக்கிரீவனை நட்சத்திரக் கூட்டத் தலைவன் சந்திரனாகவும் கொள்க.  தன் கலைகளை இழந்த சந்திரன் சூரியனை அடைந்து அவனால் கலைகளாகிய ஒளி வளரப்பெறுவது போல, சுக்கிரீவனும் இராமபிரானை அடைந்ததால் அரசியல் செல்வம் முதலிய நலன்கள் பெறுவது உறுதியாதலின் ‘உவா வுற வந்து கூடும் உடுபதி இரவி ஒத்தார்’ என்றார்.

வெண்ணிறத்தாலும் சந்திரனுக்குச் சுக்கிரீவன் ஒப்பாவான்.  ‘அரியின் வேந்தும் அனகனும் உடுபதி இரவி ஒத்தார்’ என மாற்றிப் பொருள் காண்க.

இராம சுக்கிரீவர் நட்பைக் காலத்தின் சேர்க்கையாகத் தத்துவப்படுத்தியும், சூரிய சந்திர சேர்க்கையாகக் காட்சிப் பொருளாக்கியும் கம்பர் காட்டியுள்ள நயம் சிறப்புடையது.  இஃது உவமை அணி பொருந்தியபாடல். முதல் இரண்டு அடிகளில், அரக்கரை இருளாக உருவகித்ததற்கு ஏற்ப, அறத்தை வெளிச்சமாக உருவகம் செய்கிறார்.

*************

245.சுக்ரீவன் சரணாகதி

3810.  ‘முரணுடைத் தடக் கை ஓச்சி,

முன்னவன், பின்வந்தேனை,

இருள்நிலைப் புறத்தின்காறும், உலகு

எங்கும், தொடர இக் குன்று

அரண் உடைத்து ஆகி உய்ந்தேன்;

ஆர் உயிர் துறக்கலாற்றேன்;

சரண் உனைப் புகுந்தேன்; என்னைத்

தாங்குதல் தருமம்’ என்றான்.

எனக்கு அண்ணனாகிய வாலி,  பின்

பிறந்த தம்பியாகிய என்னை (அடிக்க வலிமையுள்ள

பெரிய கையை ஓங்கிக்

இருட்டுக்கு இருப்பிடமாகிய இவ்வுலகத்திற்கு அப்புறம்

எல்லா உலகங்களிலும் பின்தொடர்ந்து துரத்த

இம்மலையையே

பாதுகாவலாகக்கொண்டு உயிர் பிழைத்தேன்;

அரிய உயிரை விடுவதற்கும் முடியாதவனாகிய நான்

சரண் உனைப் புகுந்தேன் – உன்னை அடைக்கலமாக அடைந்தேன்; என்னைத் தாங்குதல் – என்னைக் காப்பாற்றுதல்; தருமம் என்றான்- நினக்குரிய தருமமாகும் என்றான்.

தம்பி என்ற உறவும் பாராது, வலிமை குறைந்தவன் என்ற போர் முறையையும் நோக்காது, அஞ்சி ஓடியவனைத் துரத்தி ஓடுதல்

போர்முறைக்குப் பழியாகும் என்பதையும் உணராது வாலி, சுக்கிரீவனை வருந்தினான் என அவ்வாலியின் முறையற்ற செயலைச் சுக்கிரீவன் உணர்த்தினான்.

மதங்க முனிவர் சாபத்தால் ருசியமுக மலையில் வாலி வந்தால்

அவன் தலை வெடித்து இறப்பான் ஆதலால் ‘இக்குன்று அரண் உடைத்து ஆகி உய்ந்தேன்’ என்றான்.

********************

246.IMPORTANT CLAUSES IN THE FRIENDSHIP TREATY

246   ‘மற்று,இனி உரைப்பது என்னே?

வானிடை, மண்ணில், நின்னைச்

செற்றவர் என்னைச் செற்றார்;

தீயரே எனினும், உன்னோடு

உற்றவர் எனக்கும் உற்றார்; உன்

கிளை எனது; என் காதல்

சுற்றம், உன்சுற்றம்; நீ என்

இன் உயிர்த் துணைவன்’ என்றான்.

மேலும் நான் இனிச் சொல் லக்கூடியது யாது உளது?  விண்ணுலகிலும், மண்ணுலகிலும் நின்னை என்னை வருத்தியவராவர்;  தீயவராகவே இருந்தாலும் உன்னோடு நட்புக்

கொண்டவர்கள் எனக்கும் நண்பராவர்; உன் உறவினர்; என் உறவினராவர்; என் அன்புள்ள சுற்றத்தினர்; உன் சுற்றத்தினராவர்; நீ என் இன் உயிர்த்துணைவன் – நீ எனது இனிய உயிர் நண்பன்’ என்றான் இராமன்.

‘தீயரே எனினும் உன்னோடு உற்றவர் எனக்கும்

உற்றார்’ என்று மேலும் தன் நட்பின் வலிமையை உரைத்தான்.

.  ”என் உயிர் அனையாய் நீ; இளவல் உன் இளையான்’ என்று

இராமன் குகனிடம் கூறியதை (1994) ஒப்பு நோக்கலாம்.

**********

248 குரங்குப் படையின் கொண்டாட்டம்

3813.  ஆர்த்ததுகுரக்குச் சேனை;

அஞ்சனை சிறுவன் மேனி,

போர்த்தன, பொடித்து உரோமப்

புளகங்கள்; பூவின் மாரி

தூர்த்தனர், விண்ணோர், மேகம்

சொரிந்தென, அனகன் சொன்ன

வார்த்தை, எக் குலத்துளோர்க்கும், மறையினும்

மெய் என்று உன்னா.

இராமன் சொன்ன சொல், எல்லாக் குலத்தில் தோன்றியவர்க்கும்

வேதவாக்கைக் காட்டிலும் உண்மையானதாகும் என்று எண்ணி குரங்குக் கூட்டம் ஆரவாரம் செய்தது; அஞ்சனையின்

புதல்வனான அனுமன் மேனியை  அரும்பி மறைத்து விட்டன;

(தேவர்கள்  மலர் மழையால் பூமியை நிரப்பினர்; மேகங்கள் மழையைப் பொழிந்தன. இந்த நட்பால் நல்ல பயன் என்பதற்கு நன்னிமித்தமாக மேகம் மழை பொழிந்தது).

****

249.நீயும் மனைவியைப் பிரிந்துள்ளாயோ?’ என இராமன் சுக்கிரீவனை வினாவுதல்

3820.  விருந்தும் ஆகி, அம்

மெய்ம்மை அன்பினோடு

இருந்து, நோக்கி, நொந்து,

இறைவன், சிந்தியா,

‘பொருந்து நன் மனைக்கு

உரிய பூவையைப்

பிரிந்துளாய்கொலோ நீயும்

பின்?’ என்றான்.

சுக்ரீவன் அரண்மனையில் ராம இலக்குவர்க்குச் சுக்ரீவன் விருந்து அளித்தான்; இராமன்  அவர்கள் விருந்து கொடுத்த  போது (சுக்கிரீவன் மனைவியைக் காணாமையால்) மனம் வருந்தி, ஆலோசித்து,

(சுக்கிரீவனைப் பார்த்து) நல்ல இல்லற வாழ்க்கைக்கு   உரிய பூவையை  / மனைவியை  நீயும் பிரிந்துள்ளாயோ என்று

வினவினான்.

விருந்தினனாகிய தன்னைச் சுக்கிரீவன் மனைவி இல்லாமல்

உபசரிப்பதைக் கண்டு ‘நன்மனைக்குரிய பூவையைப் பிரிந்துளாய் கொல்’ என இராமன் வினவினான்.  மனையாள் இல்லாத இடத்து விருந்தோம்புதல் சிறக்காது என்பர்.  மகளிரும் விருந்தோம்புதலைத் தலையாய கடனாகக் கொண்டனர் என்பதை   ”விருந்தெதிர் கோடலும் இழந்த என்னை” (சிலம்பு – 2 – 16 – 73) என்ற கண்ணகியின் வருத்தமும் விருந்தோம்பலில் மகளிர் பங்கை உணர்த்தும்.

**************

250.சுக்ரீவன் பதில் சொல்வதற்குப் பதிலாக அனுமனை  நீண்ட பதிலை அளித்தான் ; அதில் கண்ட முக்கியச்  செய்திகள்

3825. ‘கிட்டுவார்பொரக் கிடைக்கின், அன்னவர்

பட்ட நல் வலம் பாகம் எய்துவான்;

எட்டு மாதிரத்து இறுதி, நாளும் உற்று,

அட்ட மூர்த்தி தாள் பணியும் ஆற்றலான்;

சுக்ரீவனின் அண்ணனான வாலி , யாராவது போருக்கு வந்தால் அவர்களிடம் உள்ள நல்ல வலிமையில் பாதியைத் தான் அடைவான்;

எட்டுத் திக்கு எல்லையிலும் நாள்தோறும் சென்றுஅட்டமூர்த்தியாய் விளங்கும் சிவபிரானின் திருவடிகளை வணங்குகிற; ஆற்றலான் –

ஆற்றலையுடைவன்.

அட்டமூர்த்திகள் – பஞ்ச பூதங்கள், சூரியன், சந்திரன்,

இயமானன் என்பன.  இவ்வெட்டையும் திருமேனியாய்க் கொண்டவனாதலின்; சிவபிரான் ‘அட்ட மூர்த்தி’ எனப்பட்டான்.  நாளும் எட்டுத் திசைகளுக்குச் சென்று சிவன்தான் பணிந்து வரும் ஆற்றலை உடையவனாதலின் ‘ஆற்றலான்’ என்றார்.  வாலிக்குள்ள வரபலமும், தெய்வபக்தியும் இப்பாடலால் உணர்த்தப்படுகின்றன.                                           40

3826.  ‘கால்செலாது அவன் முன்னர்;

கந்த வேள்

வேல் செலாது அவன்

மார்பில்; வென்றியான்

வால் செலாத வாய்

அலது, இராவணன்

கோல் செலாது; அவன்

குடை செலாது அரோ.

அந்த வாலியின் வேகத்திற்கு முன்னதாக

காற்றுச் செல்லாது; அவ்வாலியின்

முருகப்பிரானின் வேலும் நுழையாது;

வெற்றியை உடையவனான அவ்வாலியின்

(வால் சென்ற இடத்தில்)  இராவணனது ஆட்சி செல்லாது,

அவ்விராவணனது வெற்றிக் குடையும் செல்லாது.

சுக்ரீவன் மனைவியை வாலி கவர்ந்தான் ; அவள் பெயர் ருமா .

3852.  ‘உருமை என்று இவற்கு

உரிய தாரம் ஆம்

அரு மருந்தையும்,

அவன் விரும்பினான்;

இருமையும் துறந்து,

இவன் இருந்தனன்;

கருமம் இங்கு இது; எம்

கடவுள்!’ என்றனன்.

எம் தெய்வமே! உருமை என்று பெயர்பெற்று இச்சுக்கிரீவனுக்கு உரிய மனைவியாய் இருந்த கிடைத்தற்கரிய தேவாமிர்தம்

போன்றவளையும்  அவ்வாலி விரும்பிக் கவர்ந்து

கொண்டான்; சுக்கிரீவன் அரசச் செல்வத்தையும் மனைவியையும் இழந்து, இம்மலையில் இருந்தான்;  இதுவே நடந்த

செய்தியாகும் என்று அனுமன் உரைத்தான்.

உருமை – சுக்கிரீவன் மனைவி.  வாலி சுக்கிரீவர்களுக்கு மாமனும், தேவகுருவாகிய பிரகஸ்பதியின் மகனுமான தாரன் என்னும் வானர வீரனின் மகள். ருமா என்னும் ஸம்ஸ்க்ருதப் பெயர் தமிழில் உருமை ஆனது.

-சுபம்—

TAGS- கம்பராமாயணம், 250  கேள்விகள்,  அனுமனின் விஸ்வரூபம், ராமன் வியப்பு, சுக்ரீவன், நட்புறவு ஒப்பந்தம், வாலி, மனைவியைக் கவர்ந்தான், ருமா, உருமை

Written by London Swaminathan

Post No. 16,360

Date uploaded in London – 31 October 2026

Contact – swami_48@yahoo.com

Pictures are taken from various sources for spreading knowledge.

This is a non- commercial blog. Thanks for your great pictures.

tamilandvedas.com, swamiindology.blogspot.com

***

Points to ponder

Compare Kural 534 with Bhagavad Gita 2-3

क्लैब्यं मा स्म गमः पार्थ नैतत्त्वय्युपपद्यते ।

क्षुद्रं हृदयदौर्बल्यं त्यक्त्वोत्तिष्ठ परन्तप ॥ 2-3

“O son of Pṛthā, do not yield to this degrading cowardice/ impotence. It does not become you. Give up such petty weakness of heart and arise, O chastiser of the enemy.BG 2–3

**

Compare Kural 540 with Bhagavad Gita 6-5

उद्धरेदात्मनात्मानं नात्मानमवसादयेत् ।

आत्मैव ह्यात्मनो बन्धुरात्मैव रिपुरात्मन: ॥6-5

“One must elevate oneself by one’s own self, not degrade oneself. The self alone is the friend of the self, and the self alone is the enemy of the self.6-5

**

Note SEVEN BIRTHS in Kural 538. Valluvar repeatedly declare that he is a Hindutva person!

**

Note Kural 533 says Nuulor= Authors of Scriptures; this shows that Valluvar studied Smritis (Hindu Law Books) and repeat it.

**

Go to Project Madurai website for all Tamil books; it is free and trouble free. No advertisements; no cookies!

****

Following Translations are used:

1.A Aranganatha Mudaliyar – ANM+2 ( B.L. Aranganatha iyer and R. Srinivasa Desikan), Year 1933

2.S M Diaz, I G of Police- SMD, Year 2000

3.Rev.Dr.GU Pope – GUP, Year 1886

4.Suddhananda Bharathiyar- SB

5.EVS Publishers, Singapore- EVS, Year 1986

6.H A Popley – HAP (not full book; only selected couplets) Year 1931

7.Tamil Original

****

Part 72; Chapter 54 in Tirukkural Book: பொச்சாவாமை

CHAPTER 54. Against Forgetfulness; Vigilance; ON AVOIDING ARROGANT THOUGHTLESSNESS; Unforgetfulness; பொச்சாவாமை

531.Luxurious indolence, born of excessive self-complacency and forgetfulness, is worse than blind wrath –A Aranganatha Mudaliyar – ANM+2 ( B.L. Aranganatha iyer and R. Srinivasa Desikan), Year 1933

***

531.Worse than excessive rage is the arrogant unguardedness,

Arising from unbounded and inebriating pleasure- S M Diaz, I G of Police – SMD, Year 2000

***

531
‘Tis greater ill, it rapture of o’erweening gladness to the soul
Bring self-forgetfulness than if transcendent wrath control.
More evil than excessive anger, is forgetfulness which springs from the intoxication of great joy.- Rev.Dr.GU Pope – GUP, Year 1886

***

531.Worse than wrath in excess is
Forgetfulness in joy-excess.      Suddhananda Bharathiyar – SB

***
531.Worse than excessive wrath is neglect that arises from excessive self-complacency –EVS Publishers, Singapore- EVS, Year 1986

***

531. இறந்த வெகுளியின் தீதே சிறந்த
உவகை மகிழ்ச்சியிற் சோர்வு.

XXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXX

532.Poverty freezes the genial current of the soul. Forgetfulness blights its glory– ANM+2

***

532.A false sense of security kills glory

Even as indigence crushes understanding– SMD

***

532
Perpetual, poverty is death to wisdom of the wise;
When man forgets himself his glory dies!
Forgetfulness will destroy fame, even as constant poverty destroys knowledge. – GUP

***

532.Negligence kills renown just as
Ceaseless want wisdom destroys– SB
***

532.negligence of duty kills renown just as constant poverty destroys one’s wisdom- EVS, Year 1986

***

532. பொச்சாப்புக் கொல்லும் புகழை அறிவினை
நிச்ச நிரப்புக்கொன் றாங்கு.

XXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXX

533.All the scriptures and the wisdom of the world have declared that the thoughtless know no fame– ANM+2

***

533.The people, who are not watchful, will earn no renown,

Which is the considered view of all schools of thought– SMD

***

533
‘To self-oblivious men no praise’; this rule
Decisive wisdom sums of every school.
Thoughtlessness will never acquire fame; and this tenet is upheld by all treatises in the world. – GUP
***

533.Forgetful nature fails of fame
All schools of thinkers say the same.      – SB

***

533.Men of forgetful nature cannot mount to glory. All schools of thought assure this- EVS, Year 1986

***

533. பொச்சாப்பார்க்கு இல்லை புகழ்மை அதுவுலகத்து
எப்பால்நூ லோர்க்கும் துணிவு.

XXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXX

534.Cowards quake with fear even in well-garrisoned fortresses. The heedless know no joy of wealth even in the abundance of their riches– ANM+2

***

534.Fortresses serve no purpose to those who are not brave so too nothing avails those who are not vigilant– SMD

***
534
‘To cowards is no fort’s defence’; e’en so
The self-oblivious men no blessing know.
Just as the coward has no defence (by whatever fortifications ha may be surrounded), so the thoughtless has no good (whatever advantages he may possess). – GUP
***

534.The fearful find no fortress here
The forgetful find good never– SB

***
534.Fortifications are of little use to cowards; resources are of little use to the forgetful- EVS, Year 1986

***

534. அச்ச முடையார்க்கு அரணில்லை ஆங்கில்லை
பொச்சாப் புடையார்க்கு நன்கு.
XXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXX

535.Remorse enters the heart which, in its forgetful ease, guards not against impending evils– ANM+2

***

535.A person who does not foresee and guard against untoward developments in future,

Will deplore his negligence, when surprised by disaster – SMD

***

535
To him who nought foresees, recks not of anything,
The after woe shall sure repentance bring.
The thoughtless man, who provides not against the calamities that may happen, will afterwards repent for his fault. – GUP
***

535.Failing foresight the guardless man
Shall rue his folly later on– SB

***

535.He who is not forearmed against coming danger, shall repent his fault in the end – EVS, Year 1986

***

535. முன்னுறக் காவாது இழுக்கியான் தன்பிழை
பின்னூறு இரங்கி விடும்.

XXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXX

536.There is nothing like ceaseless and searching vigilance to the king– ANM+2

***

536.If the king maintains constant watchfulness and thoughtfulness at all times,

About all persons around him, he needs nothing better– SMD

***

536
Towards all unswerving, ever watchfulness of soul retain,
Where this is found there is no greater gain.
There is nothing comparable with the possession of unfailing thoughtfulness at all times; and towards all persons. – GUP
***

536.Forget none; watch with wakeful care
Miss none; the gain is sans compare.        – SB

***

536.Watch wakefully always forgetting none; no gain can be compared to this vigilance- EVS, Year 1986

***

536. இழுக்காமை யார்மாட்டும் என்றும் வழுக்காமை
வாயின் அதுவொப்பது இல்.

XXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXX

537.Nothing is impossible to the monarch who is all eyes and ears about the work– ANM+2

***

537.With constant watchfulness and full consideration given to the task on hand,

There is nothing difficult or impossible– SMD

***

537
Though things are arduous deemed, there’s nought may not be won,
When work with mind’s unslumbering energy and thought is done.
There is nothing too difficult to be accomplished, if a man set about it carefully, with unflinching endeavour. – GUP
***

537.With cautious care pursue a thing
Impossible there is nothing– SB

***

537.Pursue a project with cautious care and there is nothing then impossible to achieve- EVS, Year 1986

***

537. அரியஎன்று ஆகாத இல்லைபொச் சாவாக்
கருவியால் போற்றிச் செயின்.

XXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXX

538.Criminal neglect of what is praiseworthy, brings in its train countless ills through all our sevenfold births– ANM+2

***

538.The prince should devote himself wholeheartedly to words, commended by the wise,

By neglecting these, he will suffer in all seven births– SMD

***

538
Let things that merit praise thy watchful soul employ;
Who these despise attain through sevenfold births no joy.
Let (a man) observe and do these things which have been praised (by the wise); if he neglects and fails to perform them, for him there will be no (happiness) throughout the seven births. – GUP
***

538.Do what the wise commend as worth
If not, for seven births no mirth– SB

***

538.Devote yourself to what wise commend worthy, else you will not find joy for many years – EVS, Year 1986

***

538. புகழ்ந்தவை போற்றிச் செயல்வேண்டும் செய்யாது
இகழ்ந்தார்க்கு எழுமையும் இல்.

XXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXX

539.In your self-intoxication of joy, remember those monarchs, who, in their thoughtless mirth, have ruined themselves– ANM+2

***

539.When you revel in kingly pleasure and so, are inclined to be arrogant and negligent,

Think of the man, who have gone the same way before to ruin– SMD

***

539
Think on the men whom scornful mind hath brought to nought,
When exultation overwhelms thy wildered thought.
Let (a king) think of those who have been ruined by neglect, when his mind is elated with joy. – GUP
***

539.When joy deludes, their fate recall
Whom negligence has made to fall.      – SB

***

539.Whenever you are inclined to be proud and self-complacent, think of that came to grief though negligence- EVS, Year 1986

***

539. இகழ்ச்சியின் கெட்டாரை உள்ளுக தாந்தம்
மகிழ்ச்சியின் மைந்துறும் போழ்து.

XXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXX

540.All the yearnings of a king become fulfilled, if he keeps them constantly in his mind– ANM+2

***

540.It is easy for a king to achieve his objective,

Provided he keeps it constantly in mind– SMD

***

540
‘Tis easy what thou hast in mind to gain,
If what thou hast in mind thy mind retain.
It is easy for (one) to obtain whatever he may think of, if he can again think of it. – GUP

***

540.Easy it is a thing to get
When the mind on it is set.        – SB

***

540.Concentrate the mind upon what you want to achieve; it becomes easy then to attain- EVS, Year 1986

***

540.

It is easy achieve an aim,

If it be firmly kept in mind H A Popley – HAP (not full book; only selected couplets) Year 1931

***
540. உள்ளியது எய்தல் எளிதுமன் மற்றுந்தான்
உள்ளியது உள்ளப் பெறின்.

–subham—

Tags -Tiruukural Encyclopaedia, Chapter 54, vigilance, forgetfulness , பொச்சாவாமை, Bhagavad Gita Echo

WRITTEN BY S NAGARAJAN

Post No. 16,359

Date uploaded in London – 31 October 2026

Contact – swami_48@yahoo.com

Pictures are taken from various sources for spreading knowledge.

this is a non- commercial blog. Thanks for your great pictures.

tamilandvedas.com, swamiindology.blogspot.com

xxxx

லலிதா சஹஸ்ர நாமத்தில் பக்தி சம்பந்தமான நாமாக்கள்! – 1

ச. நாகராஜன்

லலிதா சஹஸ்ர நாமத்தை, வேத துல்யம் – வேதத்திற்கு சமமானது என்று மகான்கள் கூறி அருளியுள்ளனர்.

இது மந்திர சாஸ்திரம். தந்திர சாஸ்திரம். கர்மம், பக்தி, ஞானம் ஆகிய யோகங்களை விளக்கும் அற்புத நூல். இதில் ஏராளமான ரகசியங்கள் உள்ளன.

நூல் அமைப்பு, சப்தங்களின் அமைப்பு, பொருள் அமைப்பு உள்ளிட்ட ஏராளமான அமைப்புகளின் நுணுக்கங்கள் உள்ளன. லலிதா தேவியின் அருள் பெற்ற ஒருவரே இதன் மஹிமையைப் பற்றி ஒரு சிறிதளவு உணரக் கூடும்; உணர்ந்ததில் ஒரு சிறிதளவையே சொல்லக் கூடும்.

பாஸ்கர ராயர் இந்த வகை மகான்களில் ஒருவர். அவர் இதற்கு இயற்றி அருளியுள்ள பாஷ்யத்தின் வாயிலாகத் தான் நம்மால் நாமங்களின் அர்த்தத்தையும் மஹிமையையும் உணர முடிகிறது.

பக்தி சம்பந்தமாகவும் பக்தர்களுக்கு லலிதாம்பிகை அருள் புரிவது சம்பந்தமாகவும் உள்ள நாமங்களில் ஒரு சில நாமங்களை இங்கு பார்ப்போம். இந்த விளக்கம் பாஸ்கர ராயர் தரும் விளக்கமே.

நாமம் 119 பக்தி கம்யா

பக்தி மார்க்கத்தால் அடையக் கூடியவள். இன்னொரு அர்த்தம் பக்தியோடு உபாஸனை செய்வதால் பிரத்யக்ஷமாகிறவள்.

பரமாத்மாவை சாதாரணமாக நேரில் பார்ப்பது முடியாது என்று சொல்லப்பட்டிருந்தாலும் பக்தியின் தீவிரத்தால் பரமாத்வாவின் சொரூபத்தை பக்தர்கள் பார்க்க முடியும். இது கீதை உள்ளிட்ட பல நூல்களில் சொல்லப்பட்டிருக்கிறது.

பக்த்யாது அனன்யா சக்ய: அஹம் ஏவம் விதோ அர்ஜுன |

ஞாதும் த் ரஷ்டும் தத்வேன ப்ரவேஷ்டும் ச பரந்தப ||

கீதையில் 11வது அத்தியாயமான விஸ்வரூப தர்சன யோகத்தில் 54வது ஸ்லோகம் இது.

இதன் பொருள்:

“எதிரிகளை அடக்கும் பரந்தபனே, அர்ஜுனா! வேறு எதிலும் சிதறாத (அனன்ய) தூய பக்தியினால் மட்டுமே, என்னை இந்த விஸ்வரூபத்தில் உண்மையாக அறியவும், நேரடியாகக் காணவும், இறுதியாக என்னோடு கலந்திடவும் முடியும்.

இதுவே ச்ருதியிலும் கூறப்பட்டுள்ளது.

பக்தி என்பது அம்பாளை அடையக் கூடிய ஒரு வழியாகும். அந்த வழியில் போனால் அடையக் கூடிய – கம்யமான- இடமாகிற அம்பாளை பக்தி கம்யா என்று சொல்லப்பட்டிருக்கிறது.

இன்னொரு விதமாகவும் இதைப் பார்க்கலாம்.

பக்தி என்பதற்கு லக்ஷணம் என்று ஒரு அர்த்தம் உண்டு. இந்த விதத்தில் பார்த்தால் பக்தி கம்யா என்றால் உள்ளபடியாகத் தெரியாமல் இருந்தாலும் கூட லக்ஷணங்களினால் அறியக் கூடியவள் என்று பொருள் கொள்ளலாம்.

பிரம்மத்தைச் சொல்லும் போது ஸத்யம், ஞானம் உள்ளிட்ட சொற்கள் பிரம்மத்தின் லக்ஷணத்தைச் சொல்கின்றனவே தவிர, உண்மையான ரூபத்தை – உருவத்தைச்- சொல்லவில்லை. ஆகவே தான் லலிதா

த்ரிசதியில் கூட லக்ஷணா கம்யா – லக்ஷணத்தால் அறியக் கூடியவன் – அடையக் கூடியவள் – என்று சொல்லப்பட்டிருக்கிறது.

ஆகவே கம்யா என்ற சொல்லின் மூலமாக லலிதாம்பிகை பிரத்யக்ஷமாகிறவள், அடையப்படுகிறவள், அறியப்படுகிறவள் என்ற மூன்று வித அர்த்தங்களைப் பெறுகிறோம்.

இது பக்தியினால் சாத்தியமாகிறது.

அடுத்து இந்த ஸ்தோத்ரத்தில் உள்ள இன்னும் சில பக்தி சம்பந்தமான நாமங்களைப் பார்ப்போம்.                         **                    தொடரும்

london swaminathan picture taken from 100 year old book.

Written by London Swaminathan

Post No. 16,358

Date uploaded in London – 30 October 2026

Contact – swami_48@yahoo.com

Pictures are taken from various sources for spreading knowledge.

This is a non- commercial blog. Thanks for your great pictures.

tamilandvedas.com, swamiindology.blogspot.com

xxxx

கம்ப ராமாயணத்தை முழுக்க படிக்க வேண்டாம்; சுவையான பகுதிகளை மட்டும் படியுங்க!! கம்பன் ஒவ்வொரு விஷயத்துக்கும் 10 அல்லது 15 பாடல்களைச் சொல்வதால் 10,000 பாடல்கள் கிடைக்கின்றன; அவைகளைப் படிக்க முடியாதோருக்கு சுவையான பகுதிகளை மட்டும் கேள்வி – பதில் வடிவில் தருகிறேன்; எப்போதும் என் பிளாக்குகளில் இலவசமாகக் கிடைக்கும் ; தொடர்ந்து படியுங்கள்: இதற்கு முன்னர் வெளியிட்ட 230 கேள்விகளும், விடைகளும் எனது பிளாக்குகளில் எப்போதும் கிடைக்கும்.

231

ராம லட்சுமணர்கள் தொலைவில் வருவதைப் பார்த்து வாலியின் ஆட்கள் என்று எண்ணி ஒடி ஒளிந்தான் சுக்ரீவன் ! பயப்படாதீர்! நான் போய் பார்த்தது வருகிறேன் என்று அனுமன் சென்றான் ; இதுதான் கம்பராமாயணத்தில் அனுமன் வரும் முதல் காட்சி ; அனுமன் எந்த வடிவத்தில் சென்றான்?

232

இருவரையும் கண்டவுடன் அனுமனின் மனதில் எழுந்த எண்ணங்கள் என்ன? எந்தக் காரணமும் இல்லாமல் அனுமன் உள்ளத்தில் அன்பு பீறிட்டெழுந்ததை கம்பன் எப்படிச் சொல்கிறான் ?

233

ராம, லெட்சுமணர்களுக்கு அருகில் புலி, சிங்கம், பறவைகள் முதலியன செய்த அற்புதக் காட்சிகளைக் கண்டு அனுமன் வியந்தது எங்ஙனம் ?

234

அன்பிற்கும் உண்டோ அடைக்கும் தாள்? என்றான் வள்ளுவன் ; அன்பினுக்கு எல்லை இல்லை – என்று கம்பன் உதிர்த்த பொன்மொழியின் சிறப்பு என்ன?

235

ராம லெட்சுமணர்களை என்ன சொல்லி அனுமன் வரவேற்றான் ?

236

அனுமனைப் பார்த்த ராமன், யார்கொல் இச்சொல்லின் செல்வன்?- என்று வியப்படைந்ததன் காரணம் என்ன?

237

இவன் சாதாரண பிரம்மச்சாரி அல்ல; உலகிற்கே அச்சாணி என்று தம்பியிடம் ராமன் விளம்பியது என்ன ?

238

அனுமனிடம் “சுக்ரீவனைக் காண வந்தோம் ; அவனைக் காட்டுவீராக” என்று ராமன் சொன்னவுடன் அனுமன் சொன்ன பதில் என்ன ?

239

வாலி- சுக்ரீவன் பகைமைபற்றி அனுமன் அளித்த செய்தி என்ன?

240

நீங்கள் யார் என்று ஆஞ்சனேயன் (அனுமன்) கேட்டவுடன் ரத்தினச் சுருக்கமாக மூன்றே பாடல்களில் லெட்சுமணன் தங்கள் யார் என்பதை எப்படி அழகாகச் சொன்னான் ?

XXXXXXXXXXXXXXX

விடைகள்

231.பிரம்மச்சாரி வடிவத்தில் அனுமன்!

3754.  அஞ்சனைக்கு ஒரு சிறுவன்,

அஞ்சனக் கிரி அனைய

மஞ்சனைக் குறுகி, ஒரு

மாணவப் படிவமொடு,

‘வெஞ் சமத் தொழிலர், தவ மெய்யர்,

கைச் சிலையர்’ என,

நெஞ்சு அயிர்த்து, அயல் மறைய

நின்று, கற்பினின் நினைவும்:

அஞ்சனாதேவியின் ஒப்பற்ற மகனான அனுமன்,  ஒரு மாணாக்கன் (பிரம்மச்சாரி) வடிவம் தாங்கி, நீலமலையைப் போன்ற இராமனை நெருங்கி அருகில் மறைவாக நின்று, இவர்கள் கொடிய போர்த்தொழில் உடையர்;  தவவேடம் தாங்கிய உடம்பினர்; கையில் வில்லேந்தியுள்ளனர்’ என்று சந்தேகத்தோடு சிந்தித்தான்.

***

232.இருவரையும் கண்டவுடன் அனுமனின் மனதில் எழுந்த எண்ணங்கள்:-

‘தேவருக்கு ஒரு தலைவர் ஆம்

முதல் தேவர் எனின்,

மூவர்; மற்று, இவர் இருவர்;

மூரி வில் கரர்; இவரை

யாவர் ஒப்பவர், உலகில்? யாது,

இவர்க்கு அரிய பொருள்?

கேவலத்து இவர் நிலைமை தேர்வது

எக் கிழமை கொடு?

தேவர்களுக்கெல்லாம் ஒப்பற்ற தலைவர்களாகிய தேவர்களோ

என்றால் அவர்கள் மூவராவர்; இவர்கள் இருவராய் இருக்கின்றனர் (அவர்கள் சூலம், திகிரி, வேதம் ஏந்தியிருக்க) இவர்கள் வில்லைத் தாங்கினர்;  இவர்களை போன்றவர்கள்   உலகில் யாருளர்? இவர்களுக்குச் செய்தற்கு அரிய செயல்தான் யாது உளது? இவர்கள் நிலைமையை எந்தத் தகுதியைக் கொண்டு தெளிவது?

(மும்மூர்த்திகட்கும் இராமலக்குவர்க்கும் உள்ள வேற்றுமை கூறப்பட்டது. முத்தேவர் அல்லாதவராயினும் யாவர்க்கும் மேலானவர்களாகத் தோன்றியதால் ‘இவரை ஒப்பார் யார்? யாது இவர்க்கு அரிய பொருள்’ என வியக்கிறான்)

அனுமன் இவர்களே தருமம் என்று துணிதல்.

3759.  என்பன பலவும் எண்ணி,

இருவரை எய்த நோக்கி,

அன்பினன், உருகுகின்ற

உள்ளத்தன், ஆர்வத்தோரை

முன்பிரிந்து, அனையர்தம்மை முன்னினான்

என்ன நின்றான் –

தன் பெருங்குணத்தால் தன்னைத்

தான்அலது ஒப்பு இலாதான்.

தனது சிறந்த குணங்களால் தனக்குத்தானே வேறு ஒப்புமை இல்லாதவனாகிய அனுமன், மேற்கூறியவாறு பலவற்றையும் எண்ணினான். அவ்விருவரையும்  உற்றுப்பார்த்து அன்பால் உருகுகின்ற உள்ளம் கொண்டவனாய்,  முன்னர் ஒரு காலத்தில் விட்டுப்பிரிந்து அவர்களை மீண்டும் சந்தித்தது போல அன்புருக  நின்றான்.

*************

233 விலங்குகள் செய்த அற்புதங்கள்

3760.  ‘தன்கன்று கண்ட அன்ன

தன்மைய, தறுகண் பேழ் வாய்

மின் கன்றும் எயிற்றுக் கோள்மா,

வேங்கை, என்று இனையவேயும்,

பின்சென்று, காதல் கூரப்

பேழ்கணித்து இரங்குகின்ற;

என்கன்றுகின்றது, எண்ணிப்

பற்பல இவரை? அம்மா!

கொடிய கண்ணையும், பெரிய வாயினையும் பளபளக்கும்  பற்களையும் உடைய சிங்கம்,புலி போன்ற கொடிய விலங்குகளும் (இராமலக்குவரைக் கண்டு), தன் குட்டிகளை கண்டாற்போல

இவர்கள் பின்னால் சென்று அன்புகாட்டி உருகுகின்றன;  (இங்ஙனம் இருக்க) இவர்களைப் பகைவர்களாகப் பலவாறு எண்ணி வருந்துவது ஏன்? (கொடிய விலங்குகளும் தம் கொடுமை நீங்கி, இராமலக்குவர் இடத்தில் அன்புகாட்டி உருகுமாயின், இவர்களைப் பகைவர்களாக எண்ணி அஞ்சுவதற்குக் காரணம் இல்லை; இவ்வாறு அனுமன் எண்ணினான்)

3761.  ‘மயில் முதல் பறவை எல்லாம்,

மணி நிறத்து இவர்கள் மேனி

வெயில் உறற்கு இரங்கி, மீதா,

விரி சிறைப் பந்தர் வீசி,

எயில் வகுத்து எய்துகின்ற; இன

முகில் கணங்கள், எங்கும்

பயில்வுற, திவலை சிந்தி,

பயப்பயத் தழுவும், பாங்கர்.

மயில் முதலான பறவைகள் எல்லாம் இவர்கள் மேனியில் வெயில் படாமல் இருப்பதற்காக, விரிந்த சிறகுகளைப் பந்தலாகப் பரப்பி தொடர்ந்து வருகின்றன;மேகக் கூட்டங்கள் எல்லா இடங்களிலும் நீர்த்துளிகளைச் சிந்திக்கொண்டு இவர்கள் பக்கத்தில்  மெல்ல மெல்லத் தொடர்ந்து வருகின்றன – என்ற அதிசயக் காட்சிகளை அனுமன் கண்டான்.

************

234.அன்பினுக்கு எல்லை இல்லை

3763.  துன்பினைத் துடைத்து, மாயத் தொல்

வினை தன்னை நீக்கி,

தென் புலத்து அன்றி, மீளா

நெறி உய்க்கும் தேவ்ரோதாம்?

என்பு எனக்கு உருகுகின்றது; இவர்கின்றது

அளவு இல் காதல்;

அன்பினுக்கு அவதி இல்லை; அடைவு

என்கொல்? அறிதல் தேற்றேன்.

பிறவித் துன்பங்களைப் போக்கி, (அத்துன்பங்களுக்குக் காரணமான)

மயக்கத்தால் உண்டாகின்ற பழவினை தன்னைப் போக்கி, யமலோகத்தில் அல்லாமல்  (சென்றவர்கள்) மீண்டு வருதலில்லா முத்திநெறியில்செலுத்துகின்ற  கடவுளரோ இவர்கள்?  என் எலும்பும் உருகுகின்றது;  அளவு இல்லாத அன்பு மிகுகின்றது; அன்பினுக்கு அவதி இல்லை – (இவர்களிடம் எனக்குத் தோன்றும்) அன்பிற்கு எல்லை இல்லை; (அவ்வாறு ஆவதற்குக்) காரணம் யாதோ?; அறிய முடியவில்லையே!

இராமனால் சரபங்கனும் சபரியும் பிறப்புநீங்கி முக்தியடைந்தனர்.     இறைவனைக் காண்கையில் எலும்பு உருகும் என்பதை ‘இரும்பு மனத்தேனை ஈர்த்து ஈர்த்து என் என்புருக்கி‘ (திருவாசகம் 544) என்ற மணிவாசகர் வாக்கும் உணர்த்தும். அனுமன் உருகியதுபோல வீடணனும் ‘என்புறக் குளிரும் நெஞ்சுருகும் மேலவன், புன்புலப் பிறவியின் பகைஞன் போலுமால்” (6384) என்று கூறுவதைக் காணலாம்.

****************

235.அனுமன் எதிர் சென்று வரவேற்றலும்’நீ யார்’ என இராமன் வினாவுதலும்

3764.  இவ் வகை எண்ணி, ஆண்டு,

அவ் இருவரும் எய்தலோடும்,

செவ் வழி உள்ளத்தானும், தெரிவுற

எதிர் சென்று எய்தி,

‘கவ்வை இன்றாக, நுங்கள்

வரவு! ‘ என, கருணையோனும்,

‘எவ் வழி நீங்கியோய்? நீ யார்’

என, விளம்பலுற்றான்:

இவ்வாறு ஆலோசித்து  அனுமனும் அவ்விரண்டு பேரும் வந்தஅளவில்அவர்களுக்குத் தெரியுமாறு எதிரில்சென்று அடைந்து;  ”உங்கள் வருகை துன்பம் இல்லாதது ஆகுக” என வரவேற்றான்.

இராமனும் நீஎவ்விடத்திலிருந்து வருகின்றாய்? நீ யார்  என்று வினவ (அனுமன்) சொல்லத் தொடங்கினான். காற்றில் வேந்தற்கு –

வாயுதேவனுக்கு; அஞ்சனை வயிற்றில் – அஞ்சனாதேவியின் வயிற்றில்; வந்தேன் – பிறந்தேன்; நாமமும் – என் பெயரும்; அனுமன் என்பேன் –அனுமன் என்று அழைக்கப்பெறுவேன்– என்று சுருக்கமாகப் பேசினான் அனுமன்

********

236. சொல்லின் செல்வன்

3767.  மாற்றம்அஃது உரைத்தலோடும்,

வரிசிலைக் குரிசில் மைந்தன்

தேற்றம் உற்று, இவனின் ஊங்கு

செவ்வியோர் இன்மை தேறி

‘ஆற்றலும், நிறைவும், கல்வி

அமைதியும், அறிவும் என்னும்

வேற்றுமை இவனோடு இல்லையாம்’

என, விளம்பலுற்றான்.

அந்த மறுமொழியை அனுமன் சொன்ன அளவில் இராமன் தெளிவடைந்து  இவ்வனுமனைக் காட்டிலும் செம்மைக் குணம் உடையோர் பிறர் இன்மையைத் தெளிந்து, திறமையும்  நிறைந்த குணங்களும்,கல்வியால் வரும் அடக்கமும் அறிவும் இவனிடம் உள்ளது

3768.  ”’இல்லாத உலகத்து எங்கும், இங்கு

இவன் இசைகள் கூரக்

கல்லாத கலையும், வேதக் கடலுமே”

என்னும் காட்சி

சொல்லாலே தோன்றிற்று அன்றே?

யார்கொல் இச் சொல்லின்செல்வன்? –

வில் ஆர்தோள் இளைய

வீர! – விரிஞ்சனோ? விடைவலானோ?

இளைய வீரனே (லெட்சுமணா!)! இவன் கற்றுக்கொள்ளாத கலைகளும், வேதமாகிய கடலும் உலகத்தில் எங்கும் இல்லை; (இவன்பெற்றிருக்கும்) அறிவு,  இவன் பேசிய சொல்லாலேயே; வெளிப்பட்டதன்றோ?  இத்தகைய சொல்லின் செல்வனாக விளங்கும் இவன்  நான்முகனோ?  விடை ஏறி வலம் வரும் சிவனோ?  யாராக இருத்தல் கூடும்.

இவன் கல்லாத கலையும் வேதக்கடலும் உலகத்து இல்லாதனவே என்றதால் அனுமன் எல்லாக் கலைகளையும் எல்லா வேதங்களையும் நன்கு கற்றவன் என்பது புலனாம்.  பிரமனின் அம் சமாகவோ,உருத்திரனின் அம்சமாகவோ இருந்தாலன்றி இத்தகைய சொல்லின் செல்வம் பெற இயலாது. எனவே இச்செல்வம் பெற்ற அனுமன், அவ்விருவருள் யார்  என்று  வியந்து இராமன் பாராட்டினான்

*****************

237. இவன் சாதாரண பிரம்மச்சாரி இல்லை!

3769.  ‘மாணிஆம் படிவம் அன்று, மற்று

இவன் வடிவம்; மைந்த!

ஆணி இவ் உலகுக்கு எல்லாம்

என்னலாம் ஆற்றற்கு ஏற்ற

சேண் உயர் பெருமைதன்னைச்

சிக்கு அறத் தெளிந்தேன்; பின்னர்க்

காணுதி மெய்ம்மை’ என்று,

தம்பிக்குக் கழறி, கண்ணன்,

இலக்குவ! இவனது  வடிவம்இப்போது காணப்பெறும் சாதாரண பிரமச்சாரி வடிவம் அன்று; இவ்வுலகுக்கு எல்லாம் அச்சாணி என்று சொல்லக்கூடிய   மிகவும் மேம்பட்ட திறமை உடையவன் என்று  ஐயமின்றித் தெரிந்து கொண்டேன்; அஃது உண்மையாதலை நீயும் பின்பு காண்பாய் என்று இராமபிரான் கூறினான் .

****************

238. அனுமன் விடை

3771.  ‘மாதிரப் பொருப்போடு ஓங்கு வரம்பு

இலா உலகில், மற்றுப்

பூதரப் புயத்து வீரர் நும்

ஒக்கும் புனிதர் யாரே?

ஆதரித்து அவனைக் காண்டற்கு அணுகினிர்

என்னின், அன்னான்,

தீது அவித்து அமையச் செய்த, செய்

தவச் செல்வம் நன்றே!

திசைகளின் எல்லைகளில் உள்ள சக்கரவாளகிரி என்னும் மலையோடுஎல்லையில்லாமல் விரிந்து கிடக்கும் உலகத்தில்பூமியைத் தாங்கும் மலைபோன்ற (உலகத்தைத் தாங்கும்) தோள்களையுடைய வீரர்களாகிய உங்களுக்குத் சமமானவர் எவருமிலர். அச்சுக்கிரீவனிடத்து அன்பு காட்டி அவனைக் காண்பதற்க நீங்கள் இங்கு வந்தீர்கள் என்றால் சுக்கிரீவன் செய்த தவம் பெரிதே !

(பெருந்தவம் செய்திருந்தாலன்றி இராமபிரானைக் காணும் பேறு பெறாமையின் ‘தீது அவித்து அமையச் செய்த செய்தவச் செல்வம் நன்றே’என்றான்.)

*****************

239.வாலி- சுக்ரீவன் பகைமைப்பற்றி அனுமன் அளித்த செய்தி

3772.  ‘இரவிதன் புதல்வன் தன்னை,

இந்திரன் புதல்வன் என்னும்

பரிவுஇலன் சீற, போந்து,

பருவரற்கு ஒருவன் ஆகி,

அருவிஅம் குன்றில், என்னொடு

இருந்தனன்; அவன்பால் செல்வம்

வருவது ஓர் அமைவின் வந்தீர்;

வரையினும் வளர்ந்த தோளீர்!

மலையினும் பெரிதாக வளர்ந்த தோள்களை உடையவர்களே!  சூரியன் மகனாகிய சுக்கிரீவனை இந்திரன் மகன் என்று கூறப்படும் இரக்கமற்றவனாகிய வாலி என்பவன் சினந்து துரத்தியதால் அஞ்சி வந்து  தனியே அருவிகள் பாய்கின்ற ருசியமுகம் என்னும் இம் மலையில் என்னோடு தங்கியிருக்கிறான்; அவனிடத்து செல்வம் வருதற்குரிய நல்ல காலம் (நீங்கள் இங்கு) வந்தீர்கள்.

(இராமலக்குவர் வந்ததால் இனிச் சுக்கிரீவன் இழந்த செல்வத்தைப் பெறுவன் என்பதாம்).

****

240.லெட்சுமணன் தங்கள் யார் என்று சொல்லும் மூன்று பாடல்கள்  இதோ :

3776.  ‘சூரியன்மரபில் தோன்றி,

சுடர் நெடு நேமி ஆண்ட

ஆரியன்; அமரர்க்காக

அசுரரை ஆவி உண்ட

வீரியன்; வேள்வி செய்து

விண் உலகோடும் ஆண்ட

காரியன்; கருணை அன்ன

கண்ணன் அக் கவிகை மன்னன்;

அந்த வெண்கொற்றக் குடையை உடைய அரசன் (தயரதன்) சூரிய குலத்தில் தோன்றி, பெரிய ஆணைச் சக்கரத்தை உடையவனாய் உலக முழுவதும் ஆட்சி செலுத்திய உயர்ந்தோன்; தேவர்கள் பொருட்டு சம்பரன் முதலிய அசுரர்களை வென்று உயிரைப் பறித்த வீரம் உடையவன்;பல வேள்விகளைச் செய்து மண்ணுலகத்தோடு விண்ணுலகத்தையும் ஆட்சி புரிந்த செயல்திறம் படைத்தவன்; அருளே வடிவு எடுத்தாற் போன்ற குணம் உடையவன்;

3777.  ‘புயல் தரு மதத் திண் கோட்டுப்

புகர் மலைக்கு இறையை ஊர்ந்து,

மயல் தரும் அவுணர் யாரும்

மடிதர, வரி வில் கொண்ட,

இயல் தரும் புலமைச் செங்கோல்

மனு முதல் யாரும் ஒவ்வாத்

தயரதன்; கனக மாடத் தட

மதில் அயோத்தி வேந்தன்;

மலைகள் போன்ற யானைகளுக்குத் தலைவனாகிய தயரதன், மதி மயக்கம் கொண்ட அசுரர்கள் எல்லாம் அழியும்படி வில்லைக் கொண்டு போர் செய்தான். அறிவினையும் செங்கோலையும் உடைய   மனு முதலான எந்த அரசர்களும் தயரதனுக்கு நிகர் ஆகமாட்டார்  பொன் மயமான மாளிகைகளையும்;, பெரிய மதிலையும் உடைய அயோத்தி நகரத்திற்கு வேந்தனாவான்.

3778.  ‘அன்னவன்சிறுவனால், இவ்

ஆண்தகை; அன்னை ஏவ,

தன்னுடைய உரிமைச் செல்வம்

தம்பிக்குத் தகவின் நல்கி,

நல் நெடுங் கானம் சேர்ந்தான்;

நாமமும் இராமன் என்பான்;

இந் நெடுஞ் சிலைவலானுக்கு ஏவல்

செய் அடியென் யானே.’

இந்த வீரர்களிற் சிறந்தவன் அந்தத் தயரத சக்கரவர்த்தியின் மகனாவான்;  தன் சிற்றின்னையின் கட்டளையால் மூத்த மகனாகிய தனக்கு உரிமையுடைய ஆட்சிச் செல்வத்தை தன் தம்பியாகிய பரதனுக்குப் பெருந்தன்மையோடு கொடுத்து விட்டு, நெடிய காட்டை அடைந்தான்; அவன் பெயர் இராமன்; அப்பேற்பட்ட வில்லாற்றல் பொருந்தியவனுக்கு குற்றேவல் செய்கின்ற அடியவன் யான்’

இம்மூன்று பாடல்களால் தன் தமையனைப் பற்றியும் தன்னைப் பற்றியும் உணர்த்தினான் இலக்குவன்.

–subham—

Tags- கம்பராமாயணம் , 240 கேள்விகள், கிஷ்கிந்தா காண்டம், அனுமன், சுக்ரீவன்

london swaminathan picture from 100 year old book.

WRITTEN BY R. SESHADRINATHAN

Post No. 16,357

Date uploaded in London –   30 October 2026

Contact – swami_48@yahoo.com

Pictures are taken from various sources for spreading knowledge.

This is a non- commercial blog. Thanks for your great pictures.

tamilandvedas.com, swamiindology.blogspot.com

xxxx

கிஷ்கிந்தா காண்டம்-ஓர் ஆய்வு – 35

(ஆர், சேஷாத்ரிநாதன்)     

சுக்ரீவனின் சந்தேகம்

-‘सखा सोच तोरे’ என்று சொல்வதன் மூலம் இராமன் சுக்ரீவனிடம் எனது புஜபலத்தின் மீது நம்பிக்கை வைத்து உனது கவலையை விடு. நான் உனக்கு எல்லா வகைகளிலும் உதவி  செய்வேன் என்று ஆறுதலளித்தான்.  இங்குதான் சுக்ரீவனுக்குச் சந்தேகம் வருகிறது. இவர் வாலியின் பலத்தை அறியாமல் அவனைக் கொல்வேன் என்று வாக்களித்துள்ளாரே? இவரை எப்படி நம்புவது என்று குழப்பத்தில் ஆழ்ந்தான்.

* कह सुग्रीव सुनहु रघुबीरा। बालि महाबल अति रनधीरा॥

दुंदुभि अस्थि ताल देखराए। बिनु प्रयास रघुनाथ ढहाए॥6॥

அதைக் கேட்ட சுக்ரீவன் “இரகுநாதரே! வாலியைச் சாதரணமாக எண்ணி விடாதீர்கள் அவன் மிகவும் வலிமை உடையவன்; களத்தில் நிலைத்து நிற்க்கக் கூடிய போர் வீரன்; “ என்றான். பிறகு அவன்  துந்துபி அரக்கனின் எலும்பு மலையையும், ஏழு மராமரங்களையும் இராமனுக்குக் காண்பித்து “இந்த மலையை ஒரே உதையால் சாய்த்துத் தள்ளக் கூடியவரும், இந்த ஏழு மராமரங்களையும் ஒரே அம்பால்  துளைக்க வல்லவரும் தான் வாலியை வெல்ல முடியும்” என்று கூறினான்.

வால்மீகி இராமாயணத்தில் வாலி துந்துபியின் உடலை ஒரு யோசனை தூரம் தூக்கி எறிந்தான். िक्षेप वेगवान्वाली वेगेनेकेन योजनम्‌। என்றும் ஆனால் இப்போது அவனது எலும்புக் கூட்டைக் கூட யாராலும் தூக்க முடியாது என்றும் அதுபோல அங்கிருந்த ஏழு மரங்களை உலுக்கி அவைகளை இலைகள் அற்றவையாக ஆக்கிவிடுவான் என்றும் அந்த எலும்புக் கூட்டை அசைத்தாலோ அந்த மரங்களில் ஏதாவது ஒன்றையாவது பாணத்தினால் துளைத்தால் தங்களால் வாலியைக் கொல்ல முடியும் என்று நான் நம்புவேன் என்றான்,

ஆத்யாத்ம இராமாயணத்தில் सुग्रीवो5प्याह राजेन्द्र वाली बलवतां बली। कथं हनिष्यति भवान्देवैरपि दुरासदम्‌॥’ (अध्यात्म० १। ६०) என்று சொல்லப்பட்டுள்ளது. அதாவது சுக்ரீவன் கேட்கிறான் “இராகவா! ूरश्च शूरमानी च प्रख्यातबलपौरुष: । बलवान्वानरो वाली संयुगेष्वपराजित: ॥’ दृश्यन्ते चास्य कर्माणि दुष्कराणि सुरैरपि॥’ வாலி எல்லோரையும் விட சிறந்த பலசாலி, தேவர்கள் கூட அவனுடன் மோதுவதற்குத் தயங்குவாரகள். தாங்கள் எப்படி அவனை வெல்வீர்கள்?

சுக்ரீவன் இராமனுக்கு வைத்த தேர்வு

இலக்ஷ்மணன் சுக்ரீவனிடம் கேட்கிறான். “எதைச் செய்தால் உங்களுக்கு இராமனின் மீது நம்பிக்கை வரும்  என்று. சுக்ரீவன் உடனே துந்துபியின் எலும்புக் கூட்டைக் காட்டி இந்த எலும்புக் கூட்டை காலால் இரு நூறு விற் கடை தூரம் ஏறிய வேண்டும் स्मिन्कर्मणि निर्व॑त्ते श्रद्ध्या वालिनो वधम्‌॥ हतस्य महिषस्यास्थि पादेनैकेन लक्ष्मण। उद्यम्य प्रक्षिपेच्चापि तरसा द्वे धनु:शते॥’  என்கிறான். ஆனால் துளசிதாசர் இது பற்றி விவரங்கள் ஏதும் எழுதவில்லை. துளசிதாசர் बिनु प्रयास என்ற பதத்தைப் போடுகிறார். அதாவது இராமன் எந்தவித சிரமமுமில்லாமல் தனது கால் கட்டை விரலால் பத்து யோசனை தூரம் துந்துபியின் எலும்புக்கூட்டை தூக்கி எறிந்தார் என்று சொல்கிறார் துளசிதாசர்.

वम् उक्त्वा तु सुग्रीवम् सान्त्वयन् लक्ष्मणाग्रजः |

राघवो दुन्दुभेः कायम् पाद अंगुष्ठेन लीलया || ४-११-८४

तोलयित्वा महाबाहुः चिक्षेप दश योजनम् |

असुरस्य तनुम् शुष्कम् पादांगुष्टेन वीर्यवान् ||

ஆனால் அப்படியும் சுக்ரீவனுக்கு நம்பிக்கை வரவில்லை .

क्षिप्तम् दृष्ट्वा ततः कायम् सुग्रीवः पुनर् अब्रवीत् |

लक्ष्मणस्य अग्रतो रामम् तपन्तम् इव भास्करम्

हरीणाम् अग्रतो वीरम् इदम् वचनम् अर्थवत् || ४-११-८६

आर्द्रः स मांसः प्रत्यग्रः क्षिप्तः कायः पुरा सखे |

परिश्रान्तेन मत्तेन भ्राता मे वालिना तदा|| ४-११-८७

लघुः संप्रति निर्मांसः तृण भूतः च राघव |

क्षिप्ता एवम् प्रहर्षेण भवता रघुनंदन || ४-११-८८

न अत्र शक्यम् बलम् ज्ञातुम् तव वा तस्य वा अधिकम् |

आर्द्रम् शुष्कम् इति हि एतत् सुमहद् राघव अन्तरम् || ४-११-८९

स एव संशयः तात तव तस्य च यद् बलम् |

सालम् एकम् विनिर् भिद्या भवेत् व्यक्तिः बलाबले || ४-११-९०

அவன் இராமனிடம் “ சண்டையில் வாலி களைத்துப் போயிருந்தான். அப்போது அந்த எலும்புகூட்டில் மாமிசம் இருந்தது. அதனால் எடை அதிகமாக இருந்தது. ஆனால் தாங்கள் தூக்கி எறிந்தது மாமிசமற்ற வெறும் எலும்புக்கூடு. இதைவைத்து வாலியைவிட தாங்கள் பலசாலி என்று எவ்வாறு கருதுவது? ஆதலால் இந்தச் சால மரங்களில் ஒன்றையாவது தங்களது பாணத்தினால் துளைத்தால் தாங்கள் வாலியை விட பலசாலி என்று ஏற்றுக் கொள்வேன்” என்றான்.

இராமன் எந்தவித சிரமுமின்றித்  தனது கால் கட்டை விரலால் அவ்வெலும்பு மலையைத் தூக்கி எறிந்துவிட்டு ஒரே பாணத்தால் ஏழு மராமரங்களையும் துளைத்தெடுத்தான். அந்த பாணம் மரங்களைத் துளைத்து எல்லா உலகங்களுக்கும் சென்று மீண்டும் இராமனின் அம்புறாத் துணிக்கு வந்து சேர்ந்தது. இங்கு ஒரு கதை சொல்லப்படுகிறது.

வாலி ஒரு முறை வனத்திற்குச் சென்றபோது அங்கு சால மரத்தில் பழுத்திருந்த ஏழு பழங்களைப் பறித்துக்  குளத்தின் கரையில் வைத்துவிட்டு நீராடச் சென்றான். குளித்து விட்டு வெளி வந்தபோது அவன் கண்ட காட்சி அவனை திடுக்கிடச் செய்தது. ஒரு கொடிய பாம்பு அந்த பழங்களின் மீது அமர்ந்து அவற்றைச் சேதப்படுத்திக் கொண்டிருந்தது. இதைக் கண்ட வாலி கோபம் கொண்டு நீ மரங்களாகக் கடவாய். பின்னொரு நாள் ஒருவன் ஒரே பணத்தால் உன்னைச் சிதைப்பான் என்று சபித்தான். பாம்பின் தந்தையான தக்ஷன் சீற்றம் கொண்டு எவன் ஒரே பாணத்தால் அந்த மரத்தைச்  சிதைக்கிரானோ அந்த பணத்தாலாயே நீ மரிப்பாய் என்று சபித்தது.

மற்றொரு வரலாறும் சொல்லப்படுகிறது.. அதாவது சால மரங்களுக்குப் பதில் ஏழு தென்னை மரங்கள் என்று சொல்லப்படுகிறது. அதாவது வாலி சந்தோஷப்படும் சமயம் தென்னை மரங்களை உலுக்குவது வழக்கமாம். அப்போது அந்த மரத்து  காய்கள் கீழே இறந்து  கிடக்கும் துந்துபியின் உடல் மீது வேகமாக வந்து விழுமாம். அப்படி விழுவதால் துந்துபியின் ஆன்மாவுக்கு கோபம் வந்தது, இதைக் கண்ட வனதேவதை எவனொருவன் தனது ஒரே பாணத்தால் இந்த ஏழு மரங்களைத் துளைக்கிரானோ அவனது ஒரே பாணத்தால் வாலி கொல்லப்படுவான் என்று சபித்தது.

இராமனைப் புகழும் சுக்ரீவன்

देखि अमित बल बाढ़ी प्रीती। बालि बधब इन्ह भइ परतीती॥

இராமனின் வலிமையைக் கண்டதும் சுக்ரீவனின் மனதில்  இராமனிடம் மேலும் அன்பு அதிகரித்தது. அவர் வாலியை நிச்சயம் வதம் செய்து விடுவார் என்ற நம்பிக்கை அவனுக்குத் தோன்றியது.

இங்கு देखि अमित बल” என்கிற பதப் பிரயோகம் செய்கிறார் துளசிதாசர்.. இலக்ஷ்மணன் தாடகை, கர தூஷண, மாரீசன், விராதன் கபந்தன் ஆகியோர் இராமனின் மூலமாக கொல்லப்பட்ட வீர வரலாற்றை சொல்லக் கேட்டிருக்கிறான்  लछिगमन रामचारित सब भ्राषा। பிறகு இராமன் தனது வாயால் தனது பலத்தைப் பற்றிச் சொல்வதையும் கேட்டுள்ளான் சுக்ரீவன். सुनु सुग्रीव मारिहों बालिहि एकाहि बान। ब्रह्म रुद्र सरनागत गए न उबारिहि प्रान. ஆனாலும் அவன் மனதில் ஒரு திருப்தி ஏற்படவில்லை. ஆனால் எப்பொழுது இராமன் துந்துபியின் சடலத்தை பத்து யோசனை தூரம், கால் கட்டை விரலால்  எந்தவித சிரமும் இல்லாமல் வீசினானோ, எப்பொழுது ஏழு சால மரங்களையும் தனது ஒரே பாணத்தால் துளைத்தானோ, அப்பொழுது சுக்ரீவன் இராமனின் பலத்தை நோக்கினான்.   அவன் இராமனைப் புகழ்ந்து பேசுவதை வால்மீகி இவ்வாறு தெரிவிக்கிறார்.

स इन्द्रान् अपि सुरान् सर्वाम् त्वम् बाणैः पुरुषर्षभ |

समर्थः समरे हन्तुम् किम् पुनर् वालिनम् प्रभो || ४-१२-८

येन सप्त महा साला गिरिर् भूमिः च दारिताः |

बाणेन एकेन काकुत्स्थ स्थाता ते को रण अग्रतः || ४-१२-९

अद्य मे विगतः शोकः प्रीतिर् अद्य परा मम |

सुहृदम् त्वाम् समासाद्य महेन्द्र वरुणोपमम् || ४-१२-१०

இதற்கு முன் வாலியை மகா பலசாலி बालि महाबल अति रनधीरा। என்று சொன்னவன் இப்பொழுது இராமனை அதிபலசாலி अमित बल என்று அழைக்கிறான். இப்பொழுது இராமன் மீது இன்னும் மரியாதையும் அன்பும் ஏற்படுகிறது.

बार-बार नावइ पद सीसा। प्रभुहि जानि मन हरष कपीसा॥7॥

उपजा ग्यान बचन तब बोला। नाथ कृपाँ मन भयउ अलोला॥

அவன் மீண்டும் மீண்டும் இராமனது திருவடிகளை வணங்கினான். பகவானை அடையாளம் கண்டு கொண்ட சுக்ரீவனின் மனம் மகிழ்ச்சியால் நிரம்பியது. “ஐயனே! எனக்கு அறிவு பிறந்தது. தங்களின் கிருபையால் என் மனம் ஒரு நிலைக்கு வந்தது.” என்றான்.  இறைவனை அடையாளம் கண்டுகொண்ட பிறகு அவனை மீண்டும் மீண்டும் வணங்குவது சிறப்பானது. பரவசத்தின் உச்ச நிலையைக் காட்டுகிறது.

**

WRITTEN BY S NAGARAJAN

Post No. 16,356

Date uploaded in London – 30 October 2026

Contact – swami_48@yahoo.com

Pictures are taken from various sources for spreading knowledge.

this is a non- commercial blog. Thanks for your great pictures.

tamilandvedas.com, swamiindology.blogspot.com

xxxx

24-10-26 கல்கி ஆன் லைன் இதழில் வெளியாகியுள்ள கட்டுரை!

மூளைத் திறனைக் குறைக்கும் குப்பை! பிரின்ஸ்டன் ஆய்வு சொல்வது என்ன?

ச. நாகராஜன்

வீட்டிலோ அல்லது ஒரு நிறுவனத்திலோ வேலை பார்க்கும் போது நம்மைச் சுற்றி குப்பை கூளம் அதிகமாக இருப்பதாக அடிக்கடி உணர்கிறோமல்லவா?

இந்த வேண்டாத பொருள்கள் நம் மன நிலையையும் பாதிக்கும் என்று இப்போதைய ஆய்வு முடிவுகள் தெரிவிக்கின்றன.

பிரின்ஸ்டன் பல்கலைக் கழகத்தில் உள்ள நியுரோஸயின்ஸ் இன்ஸ்டிடியூட்டில் fMRI ஸ்கானை வைத்து நடத்தப்பட்ட ஒரு ஆய்வு அதிசயமான முடிவுகளைத் தெரிவிக்கிறது. மனித மூளைக்கு எதிலும் ஒரு ஒழுங்கு, நேர்த்தி இருப்பது தான் பிடிக்குமாம். குப்பை கூளங்கள், வேண்டாத பொருள்கள் தேவையற்று நம்மைச் சுற்றி இருப்பதானது நமது மூளையை களைப்படையச் செய்து கவனமின்மையை ஏற்படுத்தி மூளைத் திறனைக் குறைக்கிறதாம். சோதனையில் பங்கேற்றவர்கள் தேவையற்ற பொருள்களைத் தூக்கி எறிந்துவிட்டு வேலை பார்க்க ஆரம்பித்த போது அவர்கள் மூளைத்திறன் கூடி அதிக கவனத்துடன் வேலை பார்க்க ஆரம்பித்தனர். அவர்களது உற்பத்தித் திறனும் கூடியது.

இப்படி தேவையற்ற பொருள்களின் “கூட்டமானது” ஒருவரை எந்த வேலையிலும் முழுமனதுடன் ஈடுபடச் செய்யாமல் “அப்புறம் செய்யலாம்” என்ற மன நிலையை உருவாக்குகிறது.

தேவையற்றதைத் தூக்கி எறி என்று அழுத்தம் திருத்தமாகச் சொல்லி உலகினருக்கு ஒரு புது உத்வேகம் கொடுத்தவர் மேரி கோண்டோ.

9-10-1984ல் ஜப்பானில் ஒஸாகாவில் பிறந்த மேரி, ‘கோன்மாரி வழி’ என்ற புதிய வழியை உலகிற்கு அளித்தார். அதாவது தேவையற்ற பொருள்களை அகற்றும் விதத்தை இவர் நேரில் பல வீடுகளுக்கும் சென்று காண்பித்து அவர்கள் வாழ்வை மேம்பட வைத்தார்.  2015ம் ஆண்டு டைம் தனது முக்கியமான நூறு பேர்கள் பட்டியலில் இவர் பெயரையும் சேர்த்தது.

நான்கு புத்தகங்களை இவர் எழுதியுள்ளார். ஒவ்வொன்றும் லட்சக்கணக்கில் விற்பனை ஆனது. இளம் வயதிலேயே மற்ற தோழிகள் விளையாடச் செல்லும் போது இவர் பள்ளியில் உள்ள அனைத்தையும் ஒழுங்குபடுத்தி வைப்பாராம். ஒருநாள் நரம்புகள் சுண்டி இழுக்க இவர் சுயநினைவை இழந்து கீழே விழுந்தார். சுமார் இரண்டு மணி நேரம் நினைவே இல்லை. திரும்பி சுயநினைவு வந்த போது ஒரு அசரீரி இவருக்குக் கேட்டது. அந்த அசரீரியின் படி தனக்கு அருகில் இருந்தவற்றை இவர் கூர்ந்து கவனித்தபோது தான் இவரது தவறு இவருக்குப் புலப்பட்டதாம். தேவையற்ற பொருள்களைத் தூக்கி எறிவதை விட மனமகிழ்ச்சி தரும் பொருள்களை அருகில் வைத்திருக்க வேண்டும் என்ற படிப்பினையை இவர் பெற்றாராம்.

ஆகவே மன நிம்மதியை வேண்டும் அனைவரும் முதலில் தாங்கள் வாழும் இடத்தை ஒழுங்கு படுத்த வேண்டும் என்பது தான் மேரி கோண்டா வழி.

மிக மிக தேவையான பொருள்களை அதனதன் தேவைக்கும் முக்கியத்திற்கும் தக்கபடி அடுக்கி வரிசையாக வைக்க வேண்டும்.

தேவையற்ற பொருள்களைத் தூக்கி எறிய வேண்டும்.

ஒரு எளிய வழி நமது புத்தகங்கள், துணிகள், சொந்த குறிப்புகள், போட்டோக்கள் உள்ளிட்ட அனைத்தையும் சேகரித்து அவற்றைத் தனித்தனியே அடுக்கி வைத்து அன்றைய தேதியையும் அந்தந்தப் பெட்டியின் மேல் குறிப்பிட வேண்டும். சரியாக ஒரு வருடத்திற்குப் பின்னர் அவற்றைப் பார்த்தால் எவை தேவையற்றவை என்பது நமக்குப் புரிந்து விடும். உடனே அவற்றைத் தூக்கி எறிந்து விடலாம். சிலர் அன்றாட பால் பாக்கட்டுகள், தினசரி செய்தித்தாள்கள் உள்ளிட்டவற்றை சேகரித்து வைப்பார்கள் – அதை வெளியில் விற்றால் கிடைக்கும் சொற்பத் தொகைக்காக. இது அவர்க:ளை எவ்வளவு பெரிய அளவில் பாதிக்கும் என்பது அவர்களுக்குத் தெரியாது.

ஒரு ரூபாயைச் சேர்க்கப் போய் நூறு ரூபாயை இழந்த கதை தான்.

சுத்தமான சுற்றுப்புறம் ஆரோக்கியத்தை மேம்படுத்தும். அன்றாட கழிவுப் பொருள்களை உரிய முறையில் அகற்றுவது சமூகத்தை மேம்படச் செய்ய நாம் செய்யும் உதவியும் ஆகும்.

இந்த மேரி கோண்டோ வழி ஒரு நாளையப் பயணம் அல்ல; இது நீண்ட பயணம்- வாழ்நாள் முழுதும் செல்லக்கூடிய பயணம்.

இதனால் கிடைக்கும் ஆதாயமோ சொல்லவொண்ணா மகிழ்ச்சி, திறம்பட்ட வேலை செய்யும் சுகம், மனமகிச்சி தரும் வீட்டுச் சூழ்நிலை உள்ளிட்டவையே.

செய்து பார்த்தால் பலன் தெரியும்; எப்போது ஆரம்பிக்கலாம்.

இப்போதே, இந்தக் கணத்திலேயே!

வாழ்த்துகள் வளமான வாழ்க்கைக்கு!

***

Written by London Swaminathan

Post No. 16,355

Date uploaded in London – 29 October 2026

Contact – swami_48@yahoo.com

Pictures are taken from various sources for spreading knowledge.

This is a non- commercial blog. Thanks for your great pictures.

tamilandvedas.com, swamiindology.blogspot.com

xxxx

Be like a Crow! and Indian Politics! Tiruukural Encyclopaedia Chapter 53 Cherishing one’s Kith and Kin சுற்றந்தழால்

Points to Ponder

Valluvar says “Be like a Crow; when you get something, don’t enjoy it all alone!” Hindus are great nature lovers! Bhagavad Gita used tortoise for self control; Manu and Valluvar used heron to strike at right time. A Sanskrit sloka said six thigs one should learn from a crow. Dattatreya gave us a list of Nature teachers; Valluvar used Anicham flower as similes in a few couplets. He used Yak which will die if the hair is removed. This list is a long list. From Rig Vedic Vaatsalyam (affection between calf and cow) to the latest scriptures, we get lot of animal phrases as well. Sangam Tamil poet Kabilar listed 99 flowers at one go! (all these things are dealt with in my articles separately in this blog).

In short, Hindu literature has hundreds of Wordsworths!

***

INDIAN POLITICS

Last two couplets in this chapter echo what is happening in Indian political Scene today!

***

Go to Project Madurai website for all Tamil books; it is free and trouble free. No advertisements; no cookies!

****

Following Translations are used:

1.A Aranganatha Mudaliyar – ANM+2 ( B.L. Aranganatha iyer and R. Srinivasa Desikan), Year 1933

2.S M Diaz, I G of Police- SMD, Year 2000

3.Rev.Dr.GU Pope – GUP, Year 1886

4.Suddhananda Bharathiyar- SB

5.EVS Publishers, Singapore- EVS, Year 1986

6.H A Popley – HAP (not full book; only selected couplets) Year 1931

7.Tamil Original

****

Part 71; Chapter 53 in Tirukkural Book:

CHAPTER 53. CHERISHING ONE’S KINDRED ;Cherishing one’s Kindred; சுற்றந்தழால்

***
521.Constancy of love belongs only to our kindred, even in the days of our gloom- A Aranganatha Mudaliyar – ANM+2 ( B.L. Aranganatha iyer and R. Srinivasa Desikan), Year 1933

***

521.Constancy of attachment even in adversity

Is the characteristic only of the king – S M Diaz, I G of Police – SMD, Year 2000

***

521
When wealth is fled, old kindness still to show,
Is kindly grace that only kinsmen know.
Even when (a man’s) property is all gone, relatives will act towards him with their accustomed (kindness). -Rev.Dr.GU Pope – GUP, Year 1886

***

521.Let fortunes go; yet kinsmen know
The old accustomed love to show.    Suddhananda Bharathiyar

***

521.Even when wealth is lost, kinsmen alone will show the accustomed attachment to you- EVS Publishers, Singapore- EVS, Year 1986

***

521. பற்றற்ற கண்ணும் பழமைபா ராட்டுதல்
சுற்றத்தார் கண்ணே யுள

xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx

522.Fortune ever smiles on him who has never-failing relatives- ANM+2

***

522.With kindred that retain unfailing love,

A man’s fortunes will proper in many ways– SMD

***

522
The gift of kin’s unfailing love bestows
Much gain of good, like flower that fadeless blows.
If (a man’s) relatives remain attached to him with unchanging love, it will be a source of ever-increasing wealth. – GUP

***

522.The gift of loving Kins bestows
Fadeless fortune’s fresh flowers.  – SB

***

522.Fortunes bloom and boom ever afresh in the life of one who has the gift of loving kinsmen – EVS, Year 1986

***

522. விருப்பறாச் சுற்றம் இயையின் அருப்பறா
ஆக்கம் பலவுந் தரும்.

xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx

523.Like the waters of a bundless lake, does the fortune of a man ebb away who rejoices not in the sweet concord of friendship with his kith and kin- ANM+2

***

523.A man, who does not have appropriate social intercourse with his affectionate kindred,

Is like lake without bunds getting a bountiful supply of water– SMD

***
523
His joy of life who mingles not with kinsmen gathered round,
Is lake where streams pour in, with no encircling bound.
The wealth of one who does not mingle freely with his relatives, will be like the filling of water in a spacious tank that has no banks. – GUP

***

523. A kinless wealth is like a tank
Which overflows without a bank– SB

***

523.The life of a rich man who lacks loving kinsmen is like an overflowing tank without a protective bund- EVS, Year 1986

***

523. அளவளா வில்லாதான் வாழ்க்கை குளவளாக்
கோடின்றி நீர்நிறைந் தற்று.

xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx

524.To form a happy circle of relatives around our hearth is the only happiness that wealth can bestow- ANM+2

***

524.To gather together and establish social intercourse with one’s own class,

Should be the end-result of one’s prosperity– SMD

***
524
The profit gained by wealth’s increase,
Is living compassed round by relatives in peace.
To live surrounded by relatives, is the advantage to be derived from the acquisition of wealth. – GUP

***

524.The fruit of growing wealth is gained
When kith and kin are happy found– SB

***

524.To live happily with one’s kith and kin around is the real benefit of a wealthy life- EVS, Year 1986

***

524. சுற்றத்தால் சுற்றப் படஒழுகல் செல்வந்தான்
பெற்றத்தால் பெற்ற பயன்.

xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx

525.There is a ceaseless stream of relatives in the happy home of him who has a sweet voice and a loving and a generous heart- ANM+2

***

525.If a man has a kind word and generous hand, his kindred,

Will gather round in serried ranks– SMD

***

525
Who knows the use of pleasant words, and liberal gifts can give,
Connections, heaps of them, surrounding him shall live.
He will be surrounded by numerous relatives who manifests generosity and affability. – GUP

***

525.Loving words and liberal hand
Encircle kith and kin around– SB

***

525.Relatives crowd around the man who is generous in gifts and receives them with kind words- EVS, Year 1986

***

525. கொடுத்தலும் இன்சொலும் ஆற்றின் அடுக்கிய
சுற்றத்தால் சுற்றப் படும்.

xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx

526.Innumerable are they who claim kinship with him who is a mine of bounty and knows no wrath – ANM+2

***

526.If a man is generous with his gifts and free from anger,

There is no limit to the loyal people who surround him– SMD

***
526
Than one who gifts bestows and wrath restrains,
Through the wide world none larger following gains.
No one, in all the world, will have so many relatives (about him), as he who makes large gift, and does not give way to anger. – GUP

***
526.Large giver and wrathless man
Commands on earth countless kinsmen– SB

***

526.The prince who gives largely and who never gets angry, commands on earth countless relatives- EVS, Year 1986

***

526. பெரும்கொடையான் பேணான் வெகுளி அவனின்
மருங்குஉடையார் மாநிலத்து இல்.

xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx

527.The crow beckons to its kind to share a common prey. Only with men of such disposition does fortune abide- ANM+2

***

527.The crow does not hide what it has got , but cries out to its fellows before it eats,

Prosperity among men will come only to those who have this disposition – SMD

***

527
The crows conceal not, call their friends to come, then eat;
Increase of good such worthy ones shall meet.
The crows do not conceal (their prey), but will call out for others (to share with them) while they eat it; wealth will be with those who show a similar disposition (towards their relatives). – GUP

***

527.The crows hide not; thy call and eat
Welfare abides a man of heart– SB

***

527.The crow invites its kind to share its prey without concealing it; fortune abides only with men of a similar nature – EVS, Year 1986

***
527. காக்கை கரவா கரைந்துண்ணும் ஆக்கமும்
அன்னநீ ரார்க்கே உள.

xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx

528.Relatives flock unto the kings who respect their ranks and lineage- ANM+2

***

528.The king does not treat all alike, but each according to his merit and desert,

Many in the court look forward to such distinctions– SMD

***

528
Where king regards not all alike, but each in his degree,
‘Neath such discerning rule many dwell happily.
Many relatives will live near a king, when they observe that he does not look on all alike, but that he looks on each man according to his merit. – GUP

***

528.From public gaze when kings perceive
Each one’s merits so many thrive– SB

***

528.The man who does not regard all alike but each according to his quality is held in regard by many- EVS, Year 1986

***

528. பொதுநோக்கான் வேந்தன் வரிசையா நோக்கின்
அதுநோக்கி வாழ்வார் பலர்.

xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx

529.Close the rift in the lute: kinsmen who have grown cold and sullen towards you, will gather round you again- ANM+2

***

529.The kinsfolk, who were with you and left for some reason,

Will return if that reason is no longer there – SMD

***
529
Who once were his, and then forsook him, as before
Will come around, when cause of disagreement is no more.
Those who have been friends and have afterwards forsaken him, will return and join themselves (to him), when the cause of disagreement is not to be found in him. – GUP

***

529.Forsaken friends will come and stay
When cause for discord goes away.        – SB

***

529.Friends that have forsaken you will return and stay, as soon as the cause of discord disappears- EVS, Year 1986

***

529. தமராகித் தற்றுறந்தார் சுற்றம் அமராமைக்
காரணம் இன்றி வரும்.

xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx

530.Let the king welcome back into his fold the deserter who returns to him; but let him be cautious of him- ANM+2

***

530.Even if some kinsmen, who had left the Royal Camp, return to him for their own reason,

They may not be summarily rejected, but taken after suitable tests  – SMD

***
530
Who causeless went away, then to return, for any cause, ask leave;
The king should sift their motives well, consider, and receive!
When one may have left him, and for some cause has returned to him, let the king fulfil the object (for which he has come back) and thoughtfully receive him again. – GUP

***

530.Who leaves and returns with motive
The king should test him and receive.        – SB

***

530.The leader should carefully test and receive a friend who deserted him and returns with a secret motive- EVS, Year 1986

***
530. உழைப்பிரிந்து காரணத்தின் வந்தானை வேந்தன்
இழைத்திருந்து எண்ணிக் கொளல்.

—subham—–

tags- Be like a Crow! and Indian Politics! Tiruukural Encyclopaedia Chapter 53 Cherishing one’s Kith and Kin சுற்றந்தழால்

My picture of Sabari from 100 year old book

Written by London Swaminathan

Post No. 16,354

Date uploaded in London – 29 October 2026

Contact – swami_48@yahoo.com

Pictures are taken from various sources for spreading knowledge.

This is a non- commercial blog. Thanks for your great pictures.

tamilandvedas.com, swamiindology.blogspot.com

xxxx

கம்ப ராமாயணத்தை முழுக்க படிக்க வேண்டாம்; சுவையான பகுதிகளை மட்டும் படியுங்க!! கம்பன் ஒவ்வொரு விஷயத்துக்கும் 10 அல்லது 15 பாடல்களைச் சொல்வதால் 10,000 பாடல்கள் கிடைக்கின்றன; அவைகளைப் படிக்க முடியாதோருக்கு சுவையான பகுதிகளை மட்டும் கேள்வி – பதில் வடிவில் தருகிறேன்; எப்போதும் என் பிளாக்குகளில் இலவசமாகக் கிடைக்கும் ; தொடர்ந்து படியுங்கள்:

இதற்கு முன்னர் வெளியிட்ட 220 கேள்விகளும், விடைகளும்  எனது பிளாக்குகளில் எப்போதும் கிடைக்கும்.

221

ராமரின் மூலம் சுய உருவம் பெற்ற கவந்தன் தன் வரலாறு கூறிய பின்னர்,  எல்லோருக்கும் உதவி அவசியம் ; சிவபெருமான் கூட பூத கணங்களை உதவிக்கு வைத்துக்கொண்டிருக்கிறார் ; உங்களுக்கும் உதவி தேவை என்று சொன்ன பொன்மொழி என்ன ?

222

சபரியைச் சந்திப்பாயாக; சுக்ரீவனைத் துணைக்குப் பெறுவாயாக என்று சொன்னது யார் ?

223

இப்போது யானைகளைப் பாதுகாக்க தாய்லாந்திலும் பிரிட்டனிலும் ஏராளமான சாரிட்டிகள் பண வசூல் செய்கின்றன! கம்பன் காட்டும் யானைப் பிரியன் யார் ? அவருக்கு ஏன் மிஸ்டர் யானை MR ELEPHANT என்ற பெயர் வந்தது ?

224

சார் தாமஸ் மூர் உடோபியா-வைக் கற்பனையில் கண்டுபிடித்து (Sir Thomas More coined the term in his 1516 Latin book Utopia) எழுதுவதற்கு முன்னரே கம்பன் கண்ட பூலோக சொர்க்கம் எங்கே இருக்கிறது ?

225

மதங்காஸ்ரமத்தில் இருந்த தவச் செல்வி – கிழவி சபரி – ராமரை எப்படி உபசரித்தாள் ?

226

சபரி இருந்த இடத்தில் ராம லெட்சுமணர் கண்ட அதிசயக் காட்சி  என்ன ?

227

சம்ஸ்க்ருதம் முதலிய 18 பாஷைகளின்  பெருமையைக் கம்பன் உவமித்தது எவ்வாறு ?

228

பம்பா நதி தீரத்தின் இயற்கை அழகினை இருபது பாடல்களுக்கு மேல் கம்பன் வருணிக்கிறான்; ஒரு பாடலில் காட்டில் நடந்த நடனம், நட்டுவாங்கம் பற்றி எப்படிப்  பாடினான் ?

229

செடி, கொடி, மலர், பறவைகளைக் கண்டு ராமன் புலம்பியதை கம்பன் நமக்கு எப்படிச் அழகாகச்  சொல்கிறான்  ?

230

கீழ்கண்ட இரண்டு பாடல்களில் கம்பன் சொல்ல வந்த ஒரே வரிச் செய்தி என்ன ?  நீங்களே சொல்லலாம் !

3747.  பூஒடுங்கின; விரவு புள்

ஒடுங்கின, பொழில்கள்;

மா ஒடுங்கின; மரனும் இலை

ஒடுங்கின; கிளிகள்

நா ஒடுங்கின; மயில்கள் நடம்

ஒடுங்கின; குயில்கள்

கூ ஒடுங்கின; பிளிறு குரல்

ஒடுங்கின, களிறு.

3748.  மண் துயின்றன; நிலைய மலை

துயின்றன; மறு இல்

பண் துயின்றன; விரவு பணி

துயின்றன; பகரும்

விண் துயின்றன; கழுதும் விழி

துயின்றன; பழுது இல்

கண் துயின்றில, நெடிய கடல்

துயின்றன களிறு.

*****************************************

விடைகள்

221 கடலைக்.கடப்பதற்கு படகு தேவை; சீதையைத் தேடுவதற்கு உதவி தேவை – கவந்தன் உதிர்த்த பொன்மொழி

‘கணை உலாம் சிலையினீரைக் காக்குநர் இன்மையேனும்

இணை இலாள் தன்னை நாடற்கு  ஏயன செய்தற்கு ஏற்கும்;

புணை இலாதவற்கு வேலை போக்கு  அரிது; அன்னதேபோல்,

துணை இலாதவருக்கு இன்னா, பகைப் புலம் தொலைத்து நீக்கல்.

வில் ஏந்திய உங்களை காக்க வேண்டியவர்களோ காக்கும் தகுதியுடையவர்களோ எவரும் இல்லை; ஆயினும்  சீதா பிராட்டியாரைத் தேடுவதற்கு பிறர் துணையை நாடிப்பெறுதல் அவசியமாகும்; தெப்பம் இல்லாதவர்களுக்கு கடலைக் கடப்பது

அரிது; அதைப் போல; பகைவர்களை அழித்தொழிப்பது துணை அற்றவர்களுக்குத் துன்பம் விளைவிக்கும்.

***

222.சத் சங்கம் அவசியம்

.’ஆயது செய்கை என்பது, அறத்துறை

நெறியின் எண்ணி

தீயவர்ச் சேர்க்கிலாது, செவ்வியோர்ச்

சேர்த்து, செய்தல்;

தாயினும் உயிர்க்கு நல்கும் சவரியைத்

தலைப்பட்டு, அன்னாள்

ஏயது ஓர் நெறியின் எய்தி,

இரலையின் குன்றம் ஏறி,

அறநெறி இது என முறைப்படி எண்ணி (துணை சேர்த்துக்

கொள்ள வேண்டுமே என்பதற்காகத்) தீயவர்களைச் சேர்த்துக்கொள்ளாமல்; நல்லவர்களையே (சத் சங்கம்) துணைவராகச் சேர்த்துக்கொண்டு செயல்படுங்கள்;  உயிர்களுக்குத் தாயைவிட அன்பொடு உதவுகின்ற சவரியைச் சந்தித்து, அவள் சொன்ன  வழியிலே போய், இருசிய முக மலை மீது ஏறுவீர்களாகுக.

‘கதிரவன் சிறுவன் ஆன கனக

வாள் நிறத்தினானை

எதிர் எதிர் தழுவி, நட்பின் இனிது அமர்ந்து,

அவனின், ஈண்ட,

வெதிர் பொரும் தோளினாளை நாடுதல்

விழுமிது’ என்றான்.

அதிர் கழல் வீரர்தாமும், அன்னதே

அமைவது ஆனார்.

சூரிய தேவனின் மகனும் பொன்போல ஒளிகொண்ட நிறம் உடையவனும் ஆகிய சுக்கிரீவனை சந்தித்து நண்பனாக ஏற்று அவன் உதவியால், விரைவாக சீதையை தேடுவது சிறந்தது  என்று கவந்தன் கூறினான்.

****

223.மதங்க (யானை) முனிவரது ஆச்சிரமம் ELEPHANT SANCTUARY

ஆன பின், தொழுது வாழ்த்தி, அந்தரத்து

அவனும் போனான்

மானவக் குமரர்தாமும் அத் திசை வழிக்

கொண்டு ஏகி

கானமும் மலையும் நீங்கி, கங்குல் வந்து

இறுக்கும் காலை,

யானையின் இருக்கை அன்ன, மதங்கனது

இருக்கை சேர்ந்தார்.

அதன்பின், கவந்தன் இராம இலக்குவரைத் தொழுது வாழ்த்திவிண் வழியே போனான். மனு மரபில் தோன்றியவர்களாகிய இராமலக்குவரும் கவந்தன் குறித்த இரலை மலை இருந்த திசை நோக்கிச்  சென்றனர்.  காடும் மலையும் கடந்துஇரவு நேரம் வந்து சேர்ந்தபோது, யானைகள் இருக்கும் இடம் போன்ற மதங்க முனிவரது ஆச்சிரமத்தை அடைந்தார்கள்.

ELEPHANT SANCTUARY

மதங்க முனிவர் யானைகளிடத்துப் பரிவு கொண்டவராய் அவற்றைப் பேணியவர். ஆதலின், அவருடைய ஆச்சிரமச் சூழலில் யானைகள் மிகுதியாக வாழ்ந்தன. எனவே, யானைகளின் இருப்பிடந்தானோ என்று எண்ணும் வகையில் அவர் தம் ஆச்சிரமம் அமைந்திருந்தது.

***

224.மதங்க முனிவரின் தவச் சாலை UTOPIA

கண்ணிய தருதற்கு ஒத்த கற்பகத்

தருவும் என்ன,

உண்ணிய நல்கும் செல்வம் உறு நறுஞ்

சோலை – ஞாலம்

எண்ணிய இன்பம் அன்றி,

துன்பங்கள் இல்லை ஆன,

புண்ணியம் புரிந்தோர் வைகும் – துறக்கமே

போன்றது அன்றே!

நினைத்ததை எல்லாம்  தரவல்ல கற்பக

மரத்தைப் போல, உண்பதற்கு (ஏற்ற காய் கனி

கிழங்கு தேன் போன்றவற்றை) வழங்குகின்ற

வளம் மிக்கதும் நறுமணம் உள்ளதுமான (மதங்காசிரமம்

அமைந்த) சோலையானது  உலகத்தார் அடைய

எண்ணிய இன்பத்தைத் தவிரத் துன்பமே இல்லா, பூலோக சொர்க்கம் ஆகும். புண்ணியம் செய்தோர் மட்டுமே வாழும் சுவர்க்கத்தையே நிகர்த்தது. விண்ணுலகத்துக் கற்பக மரம் தன் கீழிருப்போர் கேட்பனவற்றையெல்லாம் தரவல்லது;

கற்பகம் போன்ற மரங்கள் செறிந்து இன்பம்

அளிக்கவல்லதாய் இருப்பதால் மதங்கா சிரமச் சோலைக்குச் சுவர்க்கம் உவமையாயிற்று. சுவர்க்கத்தில் உள்ள தேவர் துன்பம் உறுதலும் உண்டு; ஆயின், மதங்கச் சோலையில் உள்ளார் தவ மேம்பாட்டாலும், இறைவனுக்கு ஆட்பட்ட சிறப்பாலும் இன்பமே தவிரத் துன்பம் அறியார். ‘நாமார்க்கும் குடியல்லோம்’ என்றெடுத்த திருவாக்கில் ‘இன்பமே எந்நாளும் துன்பம் இல்லை’ என்று ஓதிய அப்பர் பெருமான் பாங்கினை எண்ணுக. ‘வேண்டிய வேண்டியாங்கு எய்தலால் செய்தவம் ஈண்டு முயலப்படும்’ (265) என்ற திருக்குறளின் பொருள் இப்பாடலில் கம்பரால் போற்றப்பட்ட பாங்கினை எண்ணி உணர்க.

• Sir Thomas More coined the term in his 1516 Latin book Utopia. He combined the Greek words ou (“not, no”) and topos (“place”) to mean “no place,” while also playing on eutopia (“good place”).

• Core Idea: It represents a society free from major human evils like poverty, greed, corruption, and suffering, featuring balanced laws, equality, and peace.

***

225.அருவி போல ஆனந்தக் கண்ணீர் விட்டாள் கிழவி சபரி!

225.ஆண்டு, அவள் அன்பின்

ஏத்தி, அழுது இழி அருவிக்கண்ணள்,

‘மாண்டது என் மாயப் பாசம்;

வந்தது, வரம்பு இல் காலம்

பூண்ட மா தவத்தின் செல்வம்;

போயது பிறவி’ என்பாள்

வேண்டிய கொணர்ந்து நல்க,

விருந்துசெய்து இருந்த வேலை,

அவ்வேளையில், சவரி இராமபிரானை அன்பினால் புகழ்ந்து

(பக்திக் கனிவினால்) அழுது, வழிகின்ற அருவிபோன்ற

கண்ணீர் உடையவளாய்; பொய்யான என் உலகப் பற்று அழிந்தது;

அளவற்ற காலம் மேற்கொண்டிருந்த பெருந் தவத்தின் பயன் என்னை வந்தடைந்தது. இனிமேல் பிறப்பு ஒழிந்தது  – என்று சொல்லி ஏராளமாகக் கனி முதலியவற்றைக் கொண்டு வந்து

அவள் விருந்து படைத்தாள்.

காதலாகிக் கசிந்து கண்ணீர் மல்குதல் பக்தியின் இயல்பான

மெய்ப்பாடு. இங்கே பக்தியுணர்வு  மட்டுமன்றி, பரம்பொருளாய

இராமனைப் புறக்கண்ணாலும் காணப்பெற்ற மகிழ்ச்சியும் கண்ணீர்

அருவிக்குக் காரணமாயிற்று. உலகப் பற்று என்பது ஒரு பொய்த் தோற்றத்தால் ஏற்படுவது என்பதால் ‘மாயப் பாசம் என்றார். முன்னையோர் சேகரித்து விட்டுச் செல்வது செல்வம் ஆகாது; தம் முயற்சியால் சேர்ப்பதே செல்வம், பயன் தான் செய்த தவத்தின் முடிவான பயனைச் செல்வம் என்றாள் சவரி. அச் செல்வப் பயன் பிறவாமைப் பேறாகும்.

****

226.ராம லெட்சுமணன் கண்ட அதிசயக் காட்சி

மும்மூர்த்திகளும் இந்திரனும் அழைத்தபோது போகாமல் ராமனைத்  தரிசித்த பின்னர் பிறப்பு அறும் என்று காத்திருந்தாள் கிழவி சபரி ;  ராமனின் அனுமதி பெற்று அவன் முன்னாலேயே தீ மூட்டி அதில் நுழைந்தாள் என்கிறார் வால்மீகி; கம்பனோ அதிசயக் காட்சி என்று மட்டும் செப்பிவிட்டான் .

According to Valmiki’s Ramayana (Aranya Kanda, Sarga 74), Shabari died by entering a self-created sacred fire (immolation) after meeting Lord Rama and Lakshmana.

• The Encounter: After showing Rama and Lakshmana the hermitage of Sage Matanga and serving them as honored guests, Shabari expressed her desire to depart and join her spiritual teachers (rishis) in the higher spheres.

• The Ascension: With Rama’s consent, she stepped into a sacred fire, shed her mortal body, emerged in a radiant divine form (divine angel), and ascended to heaven

பின், அவள் உழந்து பெற்ற

யோகத்தின் பெற்றியாலே

தன் உடல் துறந்து, தான் அத்

தனிமையின் இனிது சார்ந்தாள்;

அன்னது கண்ட வீரர் அதிசயம்

அளவின்று எய்தி,

பொன் அடிக் கழல்கள் ஆர்ப்ப,

புகன்ற மா நெறியில் போனார்.

சவரி வழி சொல்ல இருவரும் கேட்ட பிறகு அரிய முயற்சியால் வருந்திப் பெற்ற யோக நெறியின் சிறப்பாலே தன் உடம்பை விடுத்து, அவள் அந்தத் தனிப்பெரு நிலையினை அடைந்தாள்; அதனை நேரிலே கண்ட வீரர்களாகிய இராமனும் இலக்குவனும் அளவற்ற அதிசயம் அடைந்தார்கள் ; சவரி சொல்லிய வழியிலே போனார்கள்.

யோக நெறி உணர்தலும் அதனைப் பின்பற்றலும் அருமை; அதனைப் பெரிதும் பாடுபட்டு அறிந்தவள் சவரி. அந்நெறியில் முற்றுற வெற்றி பெற்ற அவள், யோகக் கனலை எழுப்பி அவ்வழி வீடு எய்தினாள். அதனைக் கண்டு வியந்தனர். இராமலக்குவர். பின்னர் அச் சவரி சொன்ன வழியைப் பற்றி இரலை மலை நோக்கிப் பயணம் சென்றனர் .

“குண்டலி அதனில் கூடிய அசபை

விண்டெழு மந்திரம் வெளிப்பட உரைத்து

மூலாதாரத்து மூண்டெழு கனலைக்

காலால் எழுப்பும் கருத்தறி வித்தே– என்று அவ்வையாரும் விநாயகர் அகவலில் கூறியது காண்க . (கால்= காற்று= பிராணாயாமம் )

உடலினைச் சிதை மூட்டித் தகனம் செய்யாமல் உதறிச் சென்றது யோகத் தவம். பல்துறைத் தவமுனிவர்களைக் கண்டறிந்த இராமலக்குவர்க்குச் சவரியின் யோக முத்தி புதிய காட்சி. புதுமை பற்றிய வியப்பினைக் கம்பர் ‘அதிசயம்‘ என்றார். வாழ்விலே வியப்புக்கு உரிய வெற்றிக் காட்சியைக் காணும் பேறு பெற்றனர் என்பதை வீரக் கழல் ஒலிப்பதாகச் சொல்லி விளக்குகிறார். கவிச்சக்கரவர்த்தி.

சங்க இலக்கியமான பதிற்றுப்பத்து நூலிலும் இந்த அதிசயக்காட்சி வருகிறது ! பார்ப்பானும் பார்ப்பனியும் எங்களை மேலுலத்துக்கு அனுப்பு என்று சேர மன்னனிடம் வேண்டியவுடன் வேத விற்பன்னர்கள் சொன்ன முறைப்படி சேர மன்னன் யாகங்களைச் செய்தான்; பத்தாவது யாகத்தின் போது பிராமணப் புலவனும் அவனது மனைவியும் மாயமாய் மறைந்தனர் என்கிறது சங்கத் தமிழ் நூல்!

***

பத்தாயிரம் பாடல்களில், 3800 முடித்துவிட்டோம்! கிஷ்கிந்தா காண்டத்தில் நுழைவோம்!

****

227.சம்ஸ்க்ருத மொழியின் முதன்மை; கம்பன் கொடுத்த சர்ட்டிபிகேட் CERTIFICATE

ஆரியம் முதலிய பதினெண் பாடையில்

பூரியர் ஒரு வழிப் புகுந்தது ஆம் என,

ஓர்கில கிளவிகள் ஒன்றோடு ஒப்பு இல,

சோர்வு இல, விளம்பு புள் துவன்றுகின்றது;

சம்ஸ்க்ருதம்  முதலான பதினெட்டு மொழிகளில், புலமை இல்லாத புல்லறிவாளர்  ஓரிடத்தில்  கூடி ஆரவாரிப்பது போல  (இன்ன பறவையின் குரல் என) கேட்டு அறிய முடியாத ஒலிகள் ஒன்றோடொன்று தொடர்பு இல்லாமல் ,நிறுத்தாமல் ஒலிக்கும்

பறவைகள் அந்தக்குளத்தில் இருந்தன

சம்ஸ்க்ருதம்  முதலிய மொழிகளில் என்று ஸம்ஸ்க்ருதத்தை முதலில் வைத்தது அதன் முதன்மையையும், பழமையையும், பெருமையையும் கம்பன் உணர்த்தியது நோக்கற்பாலது.

(ஆரியம் – சம்ஸ்க்ருதம் ; பாடை – பாஷா என்னும் வட சொல்லின் திரிபு; கிளவி – பேச்சு – ஒலி; விளம்புதல் -பேசுதல்- ஒலித்தல்; புள் – பறவை.  பூரியர் – தம்மைப் பெரியராய்க் கருதும் அற்பர்.)  ஆங்கிலச் சொல் SPURIOUS/ ஸ்பூரியஸ் என்பது தமிழிலிருந்து உண்டாக்கியது!

பஜ கோவிந்தம் துதியில் ஆதி சங்கரரும் இப்படி மொழிப்பிரியர்கள் காரசாரமாக விவாதித்தது கண்டு இதையெல்லாம் விடுத்து கோவிந்தனைத் துதி, கோவிந்தனைத் துதி என்று பாடியது இங்கே நம் நினைவுக்கு வருகிறது.

பஜ கோவிந்தம் பஜ கோவிந்தம்

கோவிந்தம் பஜ மூடமதே ।

ஸம்ப்ராப்தே ஸன்னிஹிதே காலே

நஹி நஹி ரக்ஷதி டுக்ருங்கரணே ॥ 1 ॥

****

228.     பம்பா நதிக்கரையில் நடந்த டான்ஸ்

வலி நடத்திய வாள் என     வாளைகள் பாய,

ஒலி நடத்திய திரைதொறும்     உகள்வன, நீர்நாய்

கலிநடக் கழைக் கண்ணுளர்     என நடம் கவின,

பொலிவு உடைத்து என,   தேரைகள் புகழ்வனபோலும்.

வேகமாக  வீசிய வாளாயுதம் போன்று (அப்பொய்கையில்) வாளை மீன்கள் பாய்ந்து ஒலித்துக் கொண்டு சென்றன;  அதே நேரத்தில்  நீர் நாய்கள் அலைகளிடையே உருண்டு சென்றன;  அது (சதங்கை) ஒலிக்கும் நடையுடைய கழைக்கூத்தாடிகள் போல (அவ்வாளை மீன்களின் மேல்) அழகிய நடனம் ஆடின; அதைக்கண்ட தவளைகள், நடனம் நன்றாய் இருக்கின்றதென புகழ்ந்து பேசுவன போல குரல் எழுப்பின!

வாளைகள் பாய்தலும் நீர்நாய்கள் அலைகளிடையே உருண்டு செல்லுதலும், தவளைகள் ஒலித்தலும் ஆகிய நிகழ்ச்சிகளால் பொய்கை, கழைக்கூத்து நடைபெறும் இடம்போல் விளங்கிற்று. அலை கயிற்றுவடமாகவும், நீர்நாய்கள் கயிற்றின் மேல் நடக்கும் கழைக்கூத்தாடிகளாகவும், வாளை பாய்தல் கழைக்கூத்தாடிகள் வீசும் வாளின் வீச்சாகவும், தவளைகளின் ஒலி பாராட்டுரையாகவும் கற்பனை செய்யப்பட்டன.

சபாஷ் ! பலே ஜோர்! பலே ஜோர்! என்று தவளையின் ஒலி பாராட்டுரையாகத் தோன்றியது தற்குறிப்பேற்ற அணியாகும்.

வாளை பாய்தலுக்கு வாள் வீச்சு உவமையாதல் ‘வாளென வாளை பாய்வன’ (1180) ‘வாளென வாளைபாய’ (2583) எனச் சிந்தாமணியும் ‘வாளை வாளிற் பிறழ’ (390) என நற்றிணையும் உரைப்பதில் காண்க.

***

229 ராமன் புலம்பல்

பக்தி வெறி ஏறிவிட்டால் பார்க்கும் எல்லாம் இறைவனாகத் தோன்றும் ; இதை பாரதியாரும் பாடினார்:

நந்த லாலா

ராகம்-யதுகுல காம்போதி தாளம்-ஆதி

காக்கைச் சிறகினிலே நந்த லாலா!-நின்தன்

கரியநிறந் தோன்று தையே நந்த லாலா!

பார்க்கும் மரங்க ளெல்லாம் நந்த லாலா!-நின்தன்

பச்சை நிறந் தோன்று தையே நந்த லாலா!

கேட்கு மொலியி லெல்லாம் நந்த லாலா!-நின்தன்

கீத மிசக்குதடா நந்த லாலா!

தீக்குள் விரலை வைத்தால் நந்த லாலா!-நின்னைத்

தீண்டு மின்பந் தோன்று தடா நந்த லாலா! —பாரதியார்:

அதே போல பெண்களின் நினைவு வந்து விட்டால் என்ன நேர்ந்தது என்பதை ராமனின் புலம்பலில் கம்பன் காட்டுகிறான் :

குவளை மலரைப்பார்த்து என்னைக் கண்டு நீ நகைப்பது ஏனோ — என்கிறான் ராமன்

3739.  ‘பஞ்சு பூத்த விரல், பதுமம்

பவளம் பூத்த அடியாள், என்

நெஞ்சு பூத்த தாமரையின் நிலையம்

பூத்தாள், நிறம் பூத்த

மஞ்சு பூத்த மழைய அனைய குழலாள்,

கண்போல் மணிக் குவளாய்!

நஞ்சு பூத்ததாம் அன்ன நகையால்

என்னை நலிவாயோ?’

செம்பஞ்சுக்குழம்பு ஊட்டிய விரல்களால் , செந்தாமரை மலரில் பவளம் பொருந்தியது போன்ற அடிகளை என் மனமென்னும் மலர்ந்த தாமரை மலராகிய நிலையத்தில், (எப்பொழுதும்)விளங்குபவளும்   கருநிறத்தால் சிறந்து அழகுமிக்க மேகம் போன்ற கூந்தலை உடையவளுமான சீதையின்   கண்களைப்போன்று அழகிய குவளை மலரே! நஞ்சு படர்ந்தது போல   (நின்)சிரிப்பால்  என்னை வருத்துவாயோ?

(எப்போதும் என் மனத்தாமரையில் தங்கியிருக்கும் சீதையின் கண்களை நீ ஒத்திருத்தலால், அவள் என்னிடம் அன்புகாட்டுதல் போல் நீயும் அன்புகாட்ட வேண்டியதிருக்க, என் துன்பங்கண்டு பரிகசித்து மகிழ்தல் தக்கதன்று என்பதாம்.  திருமகள் தங்குமிடம் தாமரை ஆதலாலும், இராமன் மனத்தில் அவள் என்றும் இருப்பதாலும் ‘என் நெஞ்சு பூத்த தாமரையின் நிலையம்’ என்றார்.  சீதையின் திருவடிகள் தாமரை மலராகவும், செம்பஞ்சூட்டிய விரல்கள் தாமரையில் பூத்த பவளமாகவும் கொள்ளத்தகும்).

****

230.சீதையை எண்ணி எண்ணி ராமன் தூங்கவில்லை; ஆனால் உலகமே உறங்கியது !

(இரவு வருதலும்) மலர்கள் குவிந்தன ;  சோலைகளில் வந்து கலந்த பறவைகள் தத்தம் இடங்களில் போய் அடங்கின; விலங்குகள் தம் செயல் அடங்கின; மரங்களும் இலைகள் குவியப் பெற்றன; கிளிகள் பேசுதல் இன்றி அடங்கின; மயில்கள் ஆடுதல் ஒழிந்தன; குயில்கள் இனிமையாகக் கூவுதலை நிறுத்தின;  யானைகள் பிளிறுதலாகிய பேரொலி அடங்கின.

(ஒடுங்குதல் என்ற சொல் ஒரே பொருளில் பலமுறை வந்ததால் சொற்பொருள் பின்வரு நிலையணியாகும்).

(இப்பாடல் சுந்தரகாண்டம் 158 ஆம்பாடலை ஒத்திருத்தல் காண்க.(4992)

பூமியில் வாழும் உயிரினங்கள் தூங்கின

அசையாத நிலையை உடைய மலையில் உள்ள உயிர்கள்

உறங்கின;  குற்றமற்ற நீர் நிலைகள் தூங்கின;

(நாகலோகத்தில்) பாம்புகள் உறங்கின; பெருமையாகச் சொல்லப்படும் விண்மிசை உயிர்கள் தூங்கின; பேய்களும் கண் உறக்கம் கொண்டன; பெரிய திருப்பாற்கடலில் உறங்குவனவாகிய இராமலக்குவராகிய யானைகள்  கண்களை மூடவில்லை.

(மண், மலை, பண், பணி, விண், பேய், ஆகிய அனைத்தும் உறங்க,

இராமலக்குவர் உறக்கம் கொள்ளவில்லை.  இராமன் பிராட்டியைப் பிரிந்த வருத்தத்தாலும், இலக்குவன் எப்போதும் விழித்திருந்து இராமனைக் காக்கும் இயல்புடையனாதலாலும் இருவரும் உறங்கவில்லை.)

மண், மலை, விண் என்பவை ஆகுபெயராய் அவற்றிலுள்ள உயிர்களை உணர்த்தின. களிறு/ யானைகள் உவமை ஆகுபெயராய் இராமலக்குவரை உணர்த்திற்று.

–சுபம் –

Tags- சபரி, கவந்தன் யோசனை, மதங்க ஆஸ்ரமம் , யானையின் பெயர், கம்ப ராமாயணம், 230 கேள்விகள்,