British Lion and American Eagle! Speech Anecdotes (Post No.5316)



Date: 13 August 2018


Time uploaded in London – 8-40  am (British Summer Time)


Post No. 5316


Pictures shown here are taken from various sources such as Facebook friends, Wikipedia, Books, Google and newspapers; thanks. Pictures may be subject to copyright laws.



More Speeches Anecdote More!
The ability of various public speakers was being discussed in Sydney Smith’s Club. Someone said that Archbishop Whatley was gifted with unusual oratorical powers. Smith granted that there were some things he could indeed admire in the worthy doctor’s discourses, remarking with emphasis of one particular speech,
“There he had some splendid flashes of silence”.

Lincoln’s Speech!

President Lincoln was attending a dinner at which many personages were asked to give speeches. Many and flowery were the phrases that were tossed about the table. At last the President was called upon to add his remarks to all that had gone before.
“I appear before you, fellow citizens, said Lincoln, merely to thank you for this compliment. The inference is a very fair one that you would hear me for a while at least, were I to commence to make a speech. I do not appear before you for the purpose of doing so, and for several substantial reasons. The most substantial of these is that I have no speech to make. In my position it is somewhat important that that I should not say any foolish things (At this point a voice was heard to say, if you can help it— but the president went on without appearing to have noticed it.).
It very often happens that the only way to help it is to say nothing at all. Believing that is my present condition this evening, I must beg of you to excuse me from addressing you further.


British Lion and American Eagle

The distinguished Senator from Minnesota ( Cushman K Davis) , a member of the Peace Commission, said in the Senate. “We stand in the vestibule of a century full of miracles, and, following the metaphor of the English orator who eloquently proclaimed, “The British lion whether it is roaming the deserts of India or climbing the forests of Canada, will not draw in its horns or retire into its shell, so the American eagle will continue to guard whatever territory comes under the shadow of its wings so long as it chooses to hold it.”


Rotten Egg Vs Gold Watch
William Lloyd Garrison, the Abolitionist, had much unhappy experience with mobs and missiles. At a dinner given by him by the British anti -slavery society he was presented with a watch.
“Well, gentlemen, he said, if this had been a rotten egg, I should have known what to do with it, but as it is a gold watch, I have nothing to say”.

Jules Janin, at a banquet, was given the toast,
Long live success !
Yes, he retorted, it is the only thing that succeeds.


Mystic Mingling of Star and Clod?

Congress man Fred Landis of Indiana had made a reputation for himself as an orator. Speaking at the unveiling of a monument to President Lincoln, he uttered the phrase, “Abraham Lincoln-that mystic mingling of star and clod”.

This was loudly applauded.
After the speech a friend of Landis approached him and, repeating the phrase, said
Fred, what in the name of heaven does that mean?
Landis replied,

“I don’t know really, but it gets ‘em every time”.


Who is A.G.?

The story is told in London that god fearing Prime Minister Stanley Baldwin was going over with the cabinet the speech he was subsequently to make in the House of Commons upon the accession of King Edward VIII. Afterwards Mr. Baldwin’s secretary gathered up the manuscript and observed a marginal note by the prime minister,
‘Refer again to A G’
Promptly the speech was rushed to Attorney General .
The hour was late and in some puzzlement the AG and his staff scrutinised the wholly innocuous phrases , wondering what Mr Baldwin could possibly have thought might be indiscreet or dangerous. It turned out next morning that orator Baldwin had meant to remind himself by his marginal note to refer again to ‘Almighty God’.


Fire and Icebergs!
Rev. Samuel J. May,

“Mr Garrison, you are too excited, you are on fire!”
William Lloyd Garrison,
“I have need to be on fire, for I have icebergs around me to melt”.

Xx x
At the laying of a cornerstone, while President Coolidge turned a spade full of earth and then remained silent. The gathering expected him to speak . The master of ceremonies suggested that a few words would be fitting.
Mr Coolidge looked over the upturned earth.

“That’s a fine fishworm”, said he.


Intellectual Steam
During a parliamentary discussion on curtailing a debate Sir Campbell Bannerman remarked that it was reasonable that Members should wish to let off a certain amount of intellectual steam.

“Is that a polite way of describing debate in this House?”, interposed Balfour.
“I thought steam was a motive power”, replied Bannerman.
“Not when its let off”, retorted Balfour amidst the laughter of the House.


Churchill Speeches

Some years ago Winston Churchill highly amused his fellow Members in the House by distributing among them printed copies of his recent speeches. A Liberal Member for one of the Devonshire constituencies acknowledged the gift in the following manner

“Dear Mr Churchill, Thanks for copy of your speeches lately delivered in the House of Commons. To quote the late Lord Baconsfield, “I shall lose no time in reading them”.

Xxx Subham xxx


தமிழர்களின் பழக்க வழக்கங்கள்! (Post No.5315)

Written by S Nagarajan

Date: 13 August 2018


Time uploaded in London – 7-55 AM  (British Summer Time)


Post No. 5315


Pictures shown here are taken from various sources such as Facebook friends, Wikipedia, Books, Google and newspapers; thanks. Pictures may be subject to copyright laws.



சங்க இலக்கியத்தில் காணப்படும் தமிழர்களின் பழக்க வழக்கங்கள்!




பழம் பெரும் இலக்கியமாக இலங்கும் சங்க இலக்கியம் தமிழர்களின் பழக்க வழக்கங்களைப் பற்றிய பல சுவையான செய்திகளைத் தருகிறது.


இவற்றை பகுத்தறிவு நோக்கோடு பார்க்கக்கூடாது; அறிவியல் உரைகல்லில் உரைக்கக் கூடாது.

இவை தமிழர்களின் வாழ்வியல் நம்பிக்கைகள்; அந்த நம்பிக்கைகளின் அடிப்படையில் அவர்கள் வாழ்வு சிறந்து விளங்கியது.

சில அரிய வழக்குகளின் பட்டியல் கீழே தரப்படுகிறது.


குடவோலை எடுத்துப் பிரமாணம் செய்தல்


நுளைச்சியர் சுறவுக்கோடு நட்டு வருணனுக்குப் பரவுக்கடன் கொடுத்தல்


பார்ப்பார் தூது செல்லுதல்


மகளிர் சுவரில் கோடிட்டு நாள் எண்ணுதல்


மகளிர் பல்லி சகுனம் கேட்டல்


பிறை தொழுதல்


வேங்கை மலர் கொய்ய புலி புலி என்று கூவல்


சிறுமியர் அலவனாட்டுதல்


கிளி கடிதல்





சிற்றில் இழைத்துச் சிறு சோறடுதல்




மன்னர் கடகுக்காரரை அழைத்துப் படை காணுதல்


வீரர் போருக்குப் புறப்படுமுன் நடுகல்லைப் பூசித்தல்


நல்ல நிமித்தம் பார்த்தல்


வேளாப்பார்ப்பான் சங்கறுத்தல்


கொங்கர் மணியரை ஆர்த்து மறுகின் ஆடுதல்


மணமகளைப் புதல்வர் பெற்ற மகளிர் நால்வர் குளிப்பாட்டல்


இடையர் இடபத்தின் கழுத்தில் மூங்கில் குழாயில் உணவடைத்துக் கட்டி நிரை மேய்த்துச் செல்லல்


இறந்த வீரனுக்குரிய நடுகல் இடத்து அவன் பிடித்த வேல் முதலிய கருவிகளை ஊன்றியும் சார்த்தியும் வைத்தல்

உமணர் கழுதை மேல் உப்புப் பொதியை ஏற்றிச் செல்லல்


மேற்கண்டவை பாடல்களில் காணப்படும் செய்திகள்.

தமிழர் தம் பழம் இலக்கியங்களில் இப்படி அரிய செய்திகள் ஏராளம்  காணப்படுகின்றன.


மங்கையர் நெற்றியில் திலகம் இடும் பழக்கம் தொன்று தொட்டு பாரத நாடெங்கும் நிலவி வரும் பழக்கம்.


தமிழ் மங்கையரும் இதற்கு விலக்கல்ல. ஹிந்து மதத்தின் சிறப்புக்களில் இது ஒன்று. அடையாளங்களிலும் இது முக்கியமான ஒன்று.


பத்துப்பாட்டு நூல்களில் முதலாவதாக அமையும் திருமுருகாற்றுப்படையில் வரும் வரி இது:


திலகம் தைஇய தேங்கமழ்  திருநுதல் (திருமுருகாற்றுப்படை வரி 24)


நுதல் என்றால் நெற்றி. அது தேங்கமழ் திரு நுதல் ஆவது எப்போது? திலகம் இடும் போது!


நற்றிணையில் வரும் பாடல் வரி இது:


திலகம் தைஇய தேங்கமழ் திரு நுதல் (நற்றிணை 62 -6)

திருமுருகாற்றுப்படையில் காணப்படும் அதே வரி தான் இது.


கம்பன் சீதையை வர்ணிக்கும் போது வனிதையர் திலகம் என்கிறான். ஆக திலகம் என்பதை சிறப்புப் பட்டமாகப் பயன்படுத்த வழி கண்டவன் கம்பன்.


பின்னால் நமது நாளில் நடிகர் திலகம் சிவாஜி கணேசன்; நடிகையர் திலகம் சாவித்திரி என்று பல திலகங்களைக் காண முடிகிறது.


திலகம் திருநுதலின் அலங்காரம்; மங்கலப் பொருள்; அழகையும் சிறப்பையும், மங்கலத்தையும் கூட்டுவது.

ஆகவே அதை சிறந்தவர்களின் பட்டப் பெயரில் இடம் பெறச் செய்து விட்டோம்!


கணவன் உடனுறைந்து இருக்கும் காலத்தில் மட்டுமே மகளிர் பூச்சூட்டுவர் சங்க காலத்தில். அவன் வெளியிடம் சென்றாலோ பூவைச் சூட்ட மாட்டார்.


ஐங்குறுநூறு தரும் வரி இது:

போதவிழ் கூந்தலும் பூ விரும்புகவே (ஐங்குறுநூறு  496-5)

நற்றிணையில் வரும் வரிகள் இவை:

மண்ணாக் கூந்தல் மாசறக் கழீஇச்

சில்போது கொண்டு பல்குரல் அழுத்திய (நற்றிணை 42:8,9)



இதுமட்டுமன்றி மகளிர் காதில் பூவும் தளிரும் செருகிக் கொள்வர்.

இதை விளக்கும் பாடல் வரிகள் வருமாறு:-


வண்காது நிறைந்த பிண்டி ஒண்தளிர்  (திருமுருகாற்றுப்படை வரி 31)

செயலைத் தண்தளிர் துயல்வரும் காதினள் (திருமுருகாற்றுப்படை வரி 207)


திருமணத்தின்போது மணமகன் மணமகள் கூந்தலில் மலர் சூட்டுவது வழக்கம். இதை ஐங்குறுநூறு கூறுகிறது.

நன்மனை வதுவை அயர இவள்

பின்னிருள் கூந்தல் மலர் அளிந்தோயே (ஐங்குறுநூறு 294 – 4,5)


கணவன் இறந்து விட்டால் கைம்மை அடைந்த மகளிர் பூச்சூட்ட மாட்டார்கள்.


இது பற்றிக் கூறும் புறநானூற்றுப் பாடல்கள் சிலவற்றைப் பார்ப்போம்:


ஒண்ணுதல் மகளிர் கைம்மை கூர

அவிர் அறல் கடுக்கும் எம்மென்

குவையிரும் கூந்தல் கொய்தல் கண்டே (புறம் 25; 12-14)


கொய்ம்மழித் தலையொடு கைம்மையுறக் கலங்கிய (புறம் 261: 17-18)


மண்ணுறு மழித்தலைத் தெண்ணீர் வரை (புறம் 280:1)


புலி புலி என்று கூவி அச்சுறுத்தினால் வேங்கை மரம் தாழும் என தமிழ் மகளிர் நம்பினர். அப்படிக் கூவி அது தாழும் போது மலர்களைக் கொய்வது அவர்கள் வழக்கம்.


இதை விளக்கும் பல பாடல்கள் சங்க இலக்கியத்தில் உள்ளன:

ஏறாது இட்ட ஏமம் பூசல் (குறுந்தொகை 241:5)


ஒலிசினை வேங்கை கொய்குவம் சென்றுழிப்

புலிபுலி என்னும் பூசல் தோன்ற (அகநானூறு 48:6-7)


பொன்னேர் புதுமலர்  வேண்டிய குறமகள்

இன்னா இசைய பூசல் பயிற்றலின் ….

… ஆகொள் வயப்புலி ஆகும் அஃதென  (அகநானூறு 52:3-6)

கருங்கால் ஏங்கை இருஞ்சினைப் பொங்கர்

நறும்பூக் கொய்யும் பூசல்  (மதுரைக்காஞ்சி 296-297)


தலைநாட் பூத்த பொன்னிணர் வேங்கை

மலைமார் இடூஉம் ஏமப் பூசல் ( மலைபடுகடாம் 305-306)


இப்படி நூற்றுக்கணக்கான பழக்க வழக்கங்களை விளக்கும் ஏராளமான பாடல்களை சங்க இலக்கியம் தருகிறது.

படித்தால் சங்க கால  வாழ்க்கை பற்றி நன்கு அறிந்து கொள்ள முடியும்!






இறந்துபோன முன்னோருக்கு சூடான உணவும், நதிக்கரை சாப்பாடும் பிடிக்குமாம்- மநு (Post No.5314)

WRITTEN by London swaminathan

Date: 12 August 2018


Time uploaded in London – 21-41 (British Summer Time)


Post No. 5314


Pictures shown here are taken from various sources such as Facebook friends, Wikipedia, Books, Google and newspapers; thanks. Pictures may be subject to copyright laws.


மநு நீதி நூல்- Part 24


மூன்றாம் அத்யாயத் தொடர்ச்சி


3-183 முதல்  3-240 வரை உள்ள ஸ்லோகங்களில் முக்கிய விஷயங்கள்–


இறந்துபோன முன்னோருக்கு சூடான உணவும்,

நதிக்கரை சாப்பாடும் பிடிக்குமாம்- மநு (Post No.5314)


மர்ம விஷயங்கள்

3-189 பிதுர் தேவதைகள் வாயு ரூபமாக வந்து சிரார்த்தப் பிராஹ்மணர்கள் அருகில் உட்கார்வர் என்றும் அவர்கள் செல்லும் இடமெல்லாம் அவர்களும் சுற்றி வருவர் என்றும் மநு சொல்கிறார். ஆகையால் அவன் பரிசுத்தனாக இருக்க வேண்டும்.


3-190 ஒரு பிராஹ்மணன் வருவதாகச் சொல்லிவிட்டு வராமல் போனால் பன்றியாய்ப் பிறப்பார் என்கிறார்.

3-192-ல் பிதுர்களின் குணாதிசயங்களை வருணிக்கிறார்:


பிதுர்கள், அதாவது இறந்த முன்னோர்கள்,

1.கோபம் இல்லாதவர்கள்

2.சண்டை போடாதவர்கள்

3.உள்ளும் புறமும் பரிசுத்தமானவர்கள்

4.அவர்கள் மஹானுபாவர்கள்

5.பிரம்ம விசாரம் செய்பவர்கள்


ஆகையால் வந்த பிராஹ்மணர்களும் அவர்களுக்கு உணவு தருவோரும் அதே போல தூயவர்களாக இருக்க வேண்டும்.

சிரார்த்ததித்திற்கு அழைப்போருக்கு வேதம், ஆறு அங்கம் தெரிந்திருக்க வேண்டும் என்று சொல்லிவிட்டு

த்ரி நஸிகேதஸ் = கடோப நிஷதத்திலுள்ள நஸிகேதஸ் கதை அறிந்தோர்;

த்ரி ஸுபர்ண = ரிக் வேதத்திலுள்ள மூன்று பறவை கதை அறிந்தோர் (10-114-3);

ஜ்யேஷ்ட சாமன் = உயர்ந்த சாமன் ஓதுவோர்

ஆகியோரை அழைப்பது சிறப்பு என்பார். (Slokam 185)


இதற்கடுத்தாற் போல 1000 பசு தானம் செய்தவர்கள், நூறு வயது எய்தியவர்கள் சிறப்பு என்பார்.


அந்தக் காலத்தில் 1000 பசு தானம்  செய்தவர்கள், 100 வயதை எட்டியவர்கள் இருந்ததை இதன் மூலம் அறிகிறோம். ரிக் வேதம், மூல வர்மன் (இந்தோநேஷியா) கல்வெட்டுகளில் 20,000 பசுக்கள் தான செய்திகள் வருவதால் மநு சொல்லுவது நடை முறையில் இருந்ததை அறிகிறோம்.

பித்ருக்களின் வகைகளும் தோற்றமும்


ஸ்லோகம் 194 முதல் பித்ருக்களின் வகைகளை விவரிக்கிறார்.

அந்தப் பெயர்கள் எல்லாம் விநோதமாக இருக்கின்றன. உதாரணத்துக்கு சோமம் குடிப்போர், தீயால் சுவைக்கப்பட்டோர், நெய் சாப்பிடுவோர், தீயால் சுடப்பட்டோர், தீயால் சுடப்படாதவர் என்று பல வகைகள் பட்டியலில் உள்ளன. இவைகளின் வியாக்கியானங்களைப் பார்த்தால்தான் புரியும்.


ஸ்லோகம் 201 முதல் பித்ருக்களின் தோற்றம் பற்றி சொல்லப்படுகிறது.



ஸ்லோகம் 205-ல் முதலில் கடவுளருக்கும் பின்னர் பித்ருக்களுக்கும் சிரார்த்தம் படைக்க வேண்டியது பற்றிச் சொல்கிறார்


இயற்கை அன்பர்கள்


ஸ்லோகம் 207-ல் பித்ருக்கள் இயற்கை விரும்பிகள் என்பதை மநு விவரிக்கிறார்; அவர்களுக்கு திறந்த வெளிகளும் நதிக்கரைகளும், தனிமையான இடங்களும் பிடிக்கும் என்பார்.


பழகினும் பார்ப்பாரைத் தீப்போல் ஒழுகு

212-ல் சிரார்த்த அக்னி இல்லாவிடில் பிராஹ்மணர் கைகளில் ஹோமம் செய்யலாம்; ஏனெனில் பிராஹ்மணர்கள் தீயைப் போன்றவர்கள்.


‘பழகினும் பார்ப்பாரைத் தீப்போல் ஒழுகு’ என்று தமிழ்ப் பாடல்களும் செப்பும்; அகலாது அணுகாது தீக்காய்வார் போல பிராஹ்மணர்களிடத்தில் இருக்க வேண்டும் என்பது கருத்து.



சிரார்த்ததுக்கு வந்த பிராஹ்மணர்களுக்கு என்ன என்ன உணவு என்பதை விளக்கிப் பரிமாற வேண்டும்.


3-230-ல் பிராஹ்மணர்களுக்கு உணவு படைக்கையில் கோபப்படக் கூடாது; கண்ணீர் சிந்தக் கூடாது; அசுத்தப்படுத்தக் கூடாது.

வேதத்திலுள்ள விடுகதைகள்

சந்தோஷத்தோடு உணவு பரிமாறி அவர்களையும் சந்தோஷப்படுத்த வேண்டும்; எது பிடிக்குமோ அதை உபசரித்துப் போட வேண்டும்; வேத வேதாந்தங்களை அப்போது படிக்கலாம். வேதத்திலுள்ள விடுகதைகள், புதிர்களைப் படிக்கலாம்.


236-237-ல் இறந்து போன முன்னோர்கள் சூடான உணவை மட்டுமே உண்ணுவர்; ஆகையால் சூடான பொருளை மட்டுமே பரிமாற வேண்டும்


இந்தப் பகுதியில் வரும் விஷயங்கள் ஆரிய -திராவிட வாதத்தையும், திராவிட கலாசாரம் என்று தனியாக ஒன்று உண்டென்னும் வாதத்தையும் வேட்டு வைத்து தகர்க்கிறது.

வெப்ப மண்டலப் பிரதேசத்தில் வளரும்    எள், தர்ப்பை, அரிசி பற்றிய கிரியைகள் உள்ளதால் அவர்கள் (இந்துக்கள் ) மண்ணின் மைந்தர்கள் என்பது புரியும்.


திராவிடரகளும் இதையே பின்பற்றுவதால் அவர்களுக்குத் தனி ஒரு கலாசாரம் இல்லை ஒரே இனம் தான் என்பதும் விளங்கும்.

தென் புலம், தர்ப்பைப் புல், பிண்டம் என்பன புற நானூறு, திருக்குறள் போன்ற நூல்களிலும் வருகின்றன. ஆறு பருவங்கள் பற்றி ரிக் வேதத்திலும் சங்க இலக்கியத்திலும் வருகிறது. இந்தியா தவிர மற்ற இடங்களில் நாலு பருவங்கள்- எள், பிண்டம் (அரிசிச் சோறு) ஆகியன இல்லை. ஆகையால் இந்துக்களே மண்ணின் மைந்தர்கள், அவர்கள் வெளியேயிருந்து வந்தவர்கள் என்று கூறுவோருக்கு பலத்த அடி கொடுக்கும் பகுதி இது!










Handicaps and Afflictions Anecdotes (Post no.5313)


Date: 12 August 2018


Time uploaded in London – 15-19  (British Summer Time)


Post No. 5313


Pictures shown here are taken from various sources such as Facebook friends, Wikipedia, Books, Google and newspapers; thanks. Pictures may be subject to copyright laws.


God gave you Perfect Hunchback!
The Reverend Whitefield having remarked in a sermon that everything made by god was perfect.
What think you of me?
said a deformed man in a pew beneath who arose from his seat, and pointed at his own back .
Think of you, reiterated the preacher.
Why sir, you are the most perfect hunch back my eyes ever beheld



Which leg?

Madame Bernhardt had a subtle sense of humour. Shortly after recovering from the amputation of her leg, she received a cable from the manager of the Pan American Exposition at San Francisco. He had the temerity to ask permission to exhibit her leg at the Exposition, offering her 100000 dollars. She cabled back only two words
Which leg?
That ended the matter



Bridge is Gone!
Junius Brutus Booth, the tragedian, had a broken nose.
“You are such a wonderful actor Mr Booth, said a lady upon being introduced to him, but to be perfectly frank with you, I can’t get over your nose.”
‘There is no wonder, Madam’, Booth replied, ‘the bridge is gone’.


A British veteran of the Boer War was discharged from the army in a hopeless condition; he had lost a leg and an arm, and one eye was gone. In his distress, he was obliged to solicit alms on the London streets. One day an Irish man who spied him showered coins upon the unfortunate man with both the hands.

Why do you do that?
Demanded a bystander.
Don’t you see that man is a British soldier —- a foe to Ireland.
I do retorted the Irish man . But he can have all I have got. He is the first English man I have ever seen that was trimmed up to suit me.

Xxxxxxx Subham xxxx

நீடித்த ஆயுளைத் தரும் கார்போஹைட்ரேட்! (Post No.5312)

Written by S Nagarajan

Date: 12 August 2018


Time uploaded in London – 6-28 AM  (British Summer Time)


Post No. 5312


Pictures shown here are taken from various sources such as Facebook friends, Wikipedia, Books, Google and newspapers; thanks. Pictures may be subject to copyright laws.



திருநெல்வேலியிலிருந்து ஆர் சி ராஜாவை ஆசிரியராகக் கொண்டு வெளி வரும் ஆரோக்கிய தமிழ் மாத இதழ் ஹெல்த்கேர். இதில் ஆகஸ்ட் 2018 இதழில் வெளியாகியுள்ள கட்டுரை

நீடித்த ஆயுளைத் தரும் கார்போஹைட்ரேட்!



நல்ல ஆரோக்கிய வாழ்விற்கு கார்போஹைட்ரேட் இன்றியமையாதது. அது இனிப்பு, ஸ்டார்ச், ஃபைபர் ஆகிய மூன்றை உடலுக்கு வழங்குகிறது.

கார்போஹைட்ரேட்டை கடந்த பல ஆண்டுகளாக நியாயமற்ற முறையில் தவறான தகவல்களைத் தந்து நிந்திக்கிறார்கள்.

டயபடீஸை தரும் வில்லனாக அது சித்தரிக்கப்படுகிறது.

தேவைக்கு அதிகமாக அதை உண்டால் அது வில்லன் தான். இன்றைய நவீன உணவுப் பழக்கங்கள் கார்போஹைட்ரேட்டை அதிகமாக உடலில் சேர்க்கிறது என்பதும் உண்மை தான். ஆகவே அளவோடு அதைச் சேர்த்தால் வளமோடு வாழலாம்.

கார்போஹைட்ரேட் தரும் மூன்று சக்திகளைப் பார்க்கலாம்:-

இனிப்பு : இயற்கையாகக் கிடைக்கும் இனிப்பு உடலுக்கு மிகவும் நல்லது. கரும்பிலிருந்து கிடைக்கும் இனிப்பு ஆற்றலைத் தரும். பால், பழங்களிலும் இனிப்பு உண்டு. இது உடலில் எளிதில் ஜீரணமாகக்கூடியது. அளவோடு இனிப்பைச் சேர்க்க வேண்டும்.


ஸ்டார்ச் : மாவு, ரொட்டி, உருளைக்கிழங்கு, கிழங்கு வகைகள், அரிசி, பீன்ஸ் உள்ளிட்டவற்ற்றில் ஸ்டார்ச் கிடைக்கிறது. உடலுக்கு சக்தியைத் தரும் முக்கியமான ஒன்று ஸ்டார்ச். நீண்டகாலம் நிலைத்திருக்கும் சக்தியையும், உடல் வலிமையையும் ஸ்டார்ச் தருகிறது. உடலில் ஸ்டார்ச் மெதுவாகத் தான் ஜீரணிக்கப்படும். ஜீரணிக்கப்பட்டவுடன் இது க்ளுகோஸ் என்று அழைக்கப்படும் இனிப்பாக மாறுகிறது. அரிசியில் கொழுப்பு குறைவாக உள்ளது. ஆனால் கார்போஹைட் ரேட் ஸ்டார்ச் அதிகமாக உள்ளது. அரிசியில் புரோட்டின் குறைவு; பருப்பு வகைகள் தரும் நன்மையும் இதில் குறைவாகத் தான் கிடைக்கும். ஃபைபர், தாதுக்கள், விடமின் பி இதில் உள்ளது.

ஃபைபர் : பழங்கள், பருப்பு வகைகள், கறிகாய்கள் ஆகியவற்றிலிருந்து கிடைப்பது ஃபைபர். மிருகங்கள் ஃபைபரை எளிதில் ஜீரணித்து விடும். ஆனால் மனிதர்களோ ஃபைபரை எளிதில் ஜீரணிக்க முடியாது. ஆனால் உடலின் சக்திக்காக இதை நாம் சேர்த்துத் தான் ஆக வேண்டும். இது தேவையற்றவற்றைக் கழிவாக உடலிலிருந்து வெளியேற்றுவதால் இன்றியமையாததாக ஆகிறது.

கிழே உள்ள அட்டவணையில் வெவ்வேறு உணவு வகைகளில் உள்ள கார்போஹைட்ரேட் அளவைக் காணலாம்.


கார்போஹைட்ரேட் அளவு

நூறு கிராமில் உள்ள இனிப்பு மற்றும் ஸ்டார்ச் கார்போஹைட்ரேட் அளவை கீழ்க்கண்ட அட்டவணையில் காணலாம்.

உணவு (100 கிராமில்)    இனிப்பு (கிராம்)   (ஸ்டார்ச் கிராம்)

வாழைப்பழம்               16                9

சாக்லேட்                  43               24

சோளம்                     7               78

தேன்                      76                0

ஐஸ்கிரீம்                  19                1

மாமிசம்                    0                0

பால்                       4                 0

ஆரஞ்சு                    26                0

உருளைக்கிழங்கு (வெந்தது)  1                17

அரிசி                       –                31

ஜீனி                      100                 0

தக்காளி கெட்ச்-அப்         23                 1

ஒய்ட் ப்ரட்                  3                46

கார்போஹைட்ரேட் தரும் நன்மைகளைக் கீழே காணலாம்:

மனநிலையைச் சீராக்குகிறது :-

பசி அதிகமாக இருக்கும் போது எரிச்சல் எரிச்சலாக வருகிறது, இல்லையா?காரணம் என்ன? உடலுக்கு கார்போஹைட்ரேட் தேவைப்படுவதால் தான்! இரத்தத்தில் இனிப்பு அளவு குறையும் போதும் எரிச்சல் வரும். மூட்  – மனநிலை மாறும். குறைந்த கார்போஹைட்ரேட் மனச்சோர்வைத் தரும். கார்போஹைட்ரேட் உணவை எடுத்துக் கொண்டவுடன் மனநிலை சீராகும்.

எடை கூடுதலைத் தவிர்க்கும்:-

ஃபைபர் மிக மெதுவாகவே ஜீரணிக்கப்படும். ஆகவே பைபர் வகை உணவுகளைச் சாப்பிடுவோர் சீரான உடல் எடையைக் கொண்டிருப்பர். சிலரது எடை குறையக் கூடச் செய்யும்.

இதய ஆரோக்கியம் மேம்படும்: –

கார்போஹைட்ரேட் இதயத்தை மேம்படுத்தும் அல்லது மோசமாக்கும். எந்த வித கார்போஹைட்ரேட் உணவை நீங்கள் எடுத்துக் கொள்கிறீர்கள் என்பதைப் பொறுத்து அது அமைகிறது. சோடாவில் இருக்கும் கார்போஹைட்ரேட் மோசமான விளைவைத் தரும். ஓட்ஸோ வலிமையைத் தரும்.

மூளை ஆற்றலைக் கூட்டுவிக்கும் :-

கார்போஹைட் மனத்தின் ஆற்றலைக் கூர்மையாக்கும். குறைந்த கார்போஹைட் உணவு மூளை ஆற்றலை மேம்படுத்தும்.

கான்ஸர் அபாயம் குறையும் :-

சரியான கார்போஹைட்டை நீங்கள் தேர்ந்தெடுத்தால் கான்ஸர் வரும் அபாயம் குறையும். கார்போஹைட்ரேட் என்றவுடன் உருளைக்கிழங்கை மட்டுமே அனைவரும் நினைப்பர். ஆனால் வெங்காயம், தக்காளி போன்ற நூற்றுக்கணக்கான கறிகாய்களில் நல்ல கார்போஹைட்ரேட் உள்ளது. அது கான்ஸர் அபாயத்தைத் தடுக்கும். ஆன்டி ஆக்ஸிடெண்ட் இவற்றில் இருப்பதால் நன்மை ஏற்படும். ஃபைபரை அதிகம் எடுத்துக் கொண்டால் கொலஸ்ட்ரால் அபாயமும் நீங்கும்.

நல்ல உறக்கம் வரும் :-

மெதுவாக ஜீரணிக்கப்படும் கார்போஹைட்ரேட் உணவு வகைகள் மன நிலையைச் சீராக்கும். நல்ல ஓய்வைத் தரும். அருமையான தூக்கத்தைத் தரும்.

ஜீரணம் நன்கு ஆவதால் ஆரோக்கியம் மேம்படும் :-

ஃபைபர் உணவு வகைகள் குடலின் ஆரோக்கியத்தை  மேம்படுத்தும். கழிவுகளை உடலில் எங்கும் தேங்க விடாது உடனடியாக அப்புறப்படுத்தும். மலச்சிக்கல் ஏற்படுத்துவதைத் தவிர்க்கும், கோலன் கான்ஸரை ஏற்படவிடாமல் செய்து ஆரோக்கியத்தை மேம்படுத்தும்.


Metabolism எனப்படும் வளர்சிதை மாற்றத்தை மேம்படுத்தும் :-

பசி எடுக்காமல் இருக்கும் போது உடல் நன்கு இயங்கும். கார்போஹட்ரேட் சரியான தைராட்ய்ட் ஹார்மோனுக்கு உதவியாக இருக்கும். உடல் முழுவதிலுமான மெடபாலிஸத்தைச் சீராக இருக்க வைக்கும்.


விளையாட்டில் மேம்பட்ட செயல்திறன் வரும் :-

கார்போஹைட்ரேட் விளையாட்டில் ஈடுபடுவோருக்கு அதிக செயல்திறனைத் தரும். ஏனெனில் விளையாட்டின் போது உடலின் அதிக பட்ச ஆற்றலைக் காண்பிக்க வேண்டியிருப்பதால் உடலுக்கு அதிக ஆற்றல் தேவைப்படுகிறது. கொழுப்பு  சக்தி உதவும் என்றாலும் கூட கார்போஹைட்ரேட் தரும் சக்தி கொழுப்பு தருவதை விஞ்சும்.


சக்தியை அதிக அளவில் தரும் :

கார்போஹைட்ரேட், ‘எனர்ஜி கரன்ஸி எனப்படும் ஏடிபி ATP-யைத் தரும் க்ளூகோஸை உற்பத்தி செய்வதால் உடலின் சக்தி மேம்படும். சோம்பேறித்தனமாக இருப்பதாகத் தோன்றினால் தரமான கார்போஹைட்ரேட் உணவை எடுத்துக் கொள்ளுங்கள். சுறுசுறுப்பு தேடி வரும்.


தசை பொருள்திணிவை மேம்படுத்தும்

Muscle Mass என்பது க்ளைகோஜன் உள்ள தரமான புரோட்டினை உட்கொள்வதால் வரும். ஆக இதற்கும் கார்போஹைட்ரேட்

 இன்றியமையாததாக ஆகிறது.


ஆயுளை நீட்டிக்கும் :-  இரண்டு அனபாலிக் ஹார்மோன்களை கார்போஹைட்ரேட் அதிகமாக உள்ள உணவு வகைகள் ஊக்குவிக்கின்றன. இன்சுலின் மற்றும் இன்சுலின் லைக் க்ரோத் ஃபேக்டர் எனப்படும் IGF-1 ஆகிய இரண்டை கார்போஹைட்ரேட்

 ஊக்குவிப்பதால் செல்களின் ஆயுள் நீடிக்கிறது.


திருப்தியைத் தரும் :-

செரோடோனினின் இயக்கங்களாலும் கேஸ்ட்ரிக் என்ஜைம்களாலும் கார்போஹைட்ரேட் உணவு வகைகள் உங்களுக்கு நல்ல உணவை உண்ட திருப்தியை ஏற்படுத்தும்.


ஆகவே கார்போஹைட்ரேட் உணவுவகைகளைப் பற்றி நன்கு தெரிந்து கொண்டு அதை நமது உடல் ஆற்றலையும் ஆயுளை யும் கூட்டுவதற்காக முறையாப் பயன்படுத்திக் கொண்டால் ஆரோக்கியமான நீண்ட ஆயுளுடன் வாழலாம்!





Written by London SWAMINATHAN

Date: 11 August 2018


Time uploaded in London – 20-34 (British Summer Time)


Post No. 5311


Pictures shown here are taken from various sources such as Facebook friends, Wikipedia, Books, Google and newspapers; thanks. Pictures may be subject to copyright laws.




This part of Third Chapter of Manu Smrti contains several Interesting and Mysterious things:

What is Mysterious?

See 231 (departed souls like riddles) and

274 (solar eclipse)

194-202 Strange Names for different types of Manes and Origin of Manes

Invisible Presence of departed souls- See 189

What is interesting?

This part gives severe blow to Aryan Immigration theory for two reasons: all the ingredients used are from tropical regions. No where else in the world we see such ceremonies.

It gives a severe blow to Aryan- Dravidian division; there is no such cultures as Dravidian; even in funeral ceremonies we see similar customs from south to north of the country.

Most Interesting Point

The Four Blessings sought from the departed souls:


  1. ‘May liberal men abound with us! (MAY OUR GENEROUS DONORS PROPSER)

May our knowledge of the Vedas and our progeny increase! (MAY THE VEDAS AND OUR DESCENDANTS PROSPER)

May faith not forsake us!  (MAY OUR FAITH DISSIPTAE)

May we have much to give to the needy!'(NAY THERE BE MUCH GIVEN TO US THAT WE MIGHT GIVE TO OTHERS)

What a Great Genius Manu is!

Four Types of Questions (see 254)

Brahmins are fire ! (See 212)

Departed souls are Nature Lovers (see 207)

Three Best People (see 185)

Manes are more important than Gods! (see 203)




  1. Now hear by what chief of twice-born men a company defiled by the presence of unworthy guests is purified, and the full description of the Brahmanas who sanctify a company.


Best People

  1. Those men must be considered as the sanctifiers of a company who are most learned in all the Vedas and in all the Angas, and who are the descendants of Srotriyas.
  2. A Trinaciketa, one who keeps five sacred fires, a Trisuparna, one who is versed in the six Angas, the son of a woman married according to the Brahma rite, one who sings the Jyeshthasaman,

Tri naciketa= The Story of Naciketas in Katha Upanishad

Tri Suparna = Three Bird passage in Rig Veda 10-114-3

Jyeshta Saman= Excellent Chants in the Tandya Brahmana 21-2-3


  1. One who knows the meaning of the Veda, and he who expounds it, a student, one who has given a thousand cows (as donation or gift), and a centenarian must be considered as Brahmanas who sanctify a company.

Giving and receiving up to 20000 cows as gift is in the Rig veda and Mulavarman Yupa inscription of Indonesia (4th Century CE).

It is found in several Indian Inscriptions as well .

At least Three Brahmanas for the Srardha

  1. On the day before the Sraddha-rite is performed, or on the day when it takes place, let him invite with due respect at least three Brahmanas, such as have been mentioned above.
  2. A Brahmana who has been invited to a rite in honour of the manes shall always control himself and not recite the Veda, and he who performs the Sraddha must act in the same manner.


  1. For the manes attend the invited Brahmanas, follow them when they walk like the wind, and sit near them when they are seated.

(The departed souls come at the speed of wind and sit near the Brahmins.)


Brahmin becomes Pig!

  1. But a Brahmana who, being duly invited to a rite in honour of the gods or of the manes, in any way breaks the appointment, becomes guilty of a crime, and in his next birth a hog/Pig.
  2. But he who, being invited to a Sraddha, dallies with a Sudra woman, takes upon himself all the sins which the giver of the feast committed.
  3. The manes are primeval deities, free from anger, careful of purity, ever chaste, averse from strife, and endowed with great virtues.
  4. Now learn fully from whom all these manes derive their origin, and with what ceremonies they ought to be worshipped.


  1. The various classes of the manes are declared to be the sons of all those sages, Marici and the rest, who are children of Manu, the son of Hiranyagarbha.
  2. The Somasads (soma drinkers) , the sons of Virag, are stated to be the manes of the Sadhyas, and the Agnishvattas (Tasted by Fire), the children of Marici, are famous in the world (as the manes) of the gods.
  3. The Barhishads (Seated on the Sacrificial Grass) , born of Atri, are recorded to be (the manes) of the Daityas, Danavas, Yakshas, Gandharvas, Snake-deities,

Rakshasas, Suparnas, and a Kimnaras,

  1. The Somapas (Soma drinkers) those of the Brahmanas, the Havirbhugs (Oblation Eaters) those of the Kshatriyas, the Agyapas those of the Vaisyas, but the Sukalins those of the Sudras.
  2. The Somapas are the sons of Kavi (Bhrigu), the Havishmats the children of Angiras, the Agyapas the offspring of Pulastya, but the Sukalins (the issue) of Vasishtha.
  3. One should know that (other classes), the Agnidagdhas (Fire Burnt) , the Anagnidagdhas (Non Fire Burnt) , the Kavyas, the Barhishads, the Agnishvattas, and the Saumyas (Connected with Soma) , are (the manes) of the Brahmanas alone.



  1. But know also that there exist in this world countless sons and grandsons of those chief classes of manes which have been enumerated.
  2. From the sages sprang the manes, from the manes the gods and the Danavas, but from the gods the whole world, both the movable and the immovable in due order.
  3. Even water offered with faith (to the manes) in vessels made of silver or adorned with silver, produces endless (bliss).



  1. For twice-born men the rite in honour of the manes is more important than the rite in honour of the gods; for the offering to the gods which precedes the Sraddhas, has been declared to be a means of fortifying the latter.
  2. Let him first invite a Brahmana in honour of the gods as a protection for the (offering to the manes); for the Rakshasas destroy a funeral sacrifice which is left without such a protection.


  1. Let him make the Sraddha begin and end with a rite in honour of the gods; it shall not begin and end with a (rite) to the manes; for he who makes it begin and end with a rite in honour of the manes, soon perishes together with his progeny.
  2. Let him smear a pure and secluded place with cow dung, and carefully make it sloping towards the south.



  1. The manes are always pleased with offerings made in open, naturally pure places, on the banks of rivers, and in secluded spots.
  2. The sacrificer shall make the invited Brahmanas, who have duly performed their ablutions, sit down on separate, prepared seats, on which blades of Kusa grass have been placed.
  3. Having placed those blameless Brahmanas on their seats, he shall honour them with fragrant garlands and perfumes, beginning with those who are invited in honour of the gods.
  4. Having presented to them water, sesamum grains, and blades of Kusa grass, the Brahmana sacrificer shall offer oblations in the sacred fire, after having received permission to do so from all the Brahmana guests conjointly.


  1. Having first, according to the rule, performed, as a means of protecting the Sraddha, oblations to Agni, to Soma, and to Yama, let him afterwards satisfy the manes by a gift of sacrificial food.


  1. But if no sacred fire is available, he shall place the offerings into the hand of a Brahmana; for Brahmanas who know the sacred texts declare, ‘What fire is, even such is a Brahmana.’


  1. They also call those first of twice-born men the ancient deities of the funeral sacrifice, free from anger, easily pleased, employed in making men prosper.
  2. After he has performed the oblations in the fire, and the whole series of ceremonies in such a manner that they end in the south, let him sprinkle water with his right hand on the spot where the cakes are to be placed.
  3. But having made three cakes out of the remainder of that sacrificial food, he must, concentrating his mind and turning towards the south, place them on (Kusa grass) exactly in the same manner in which he poured out the libations of water.


  1. Having offered those cakes (PINDA) according to the prescribed rule, being pure, let him wipe the same hand with the roots of those blades of Kusa grass for the sake of the three ancestors who partake of the wipings (lepa).




  1. Having next sipped water, turned round towards the north, and thrice slowly suppressed his breath, the sacrificer who knows the sacred texts shall worship the guardian deities of the six seasons and the manes.
  2. Let him gently pour out the remainder of the water near the cakes, and, with fixed attention, smell those cakes, in the order in which they were placed (on the ground).
  3. But taking successively very small portions from the cakes, he shall make those seated Brahmana eat them, in accordance with the rule, before (their dinner).
  4. But if the sacrificer’s father is living, he must offer the cakes to three remoter ancestors; or he may also feed his father at the funeral sacrifice as one of the Brahmana guests.
  5. But he whose father is dead, while his grandfather lives, shall, after pronouncing his father’s name, mention (that of) his great-grandfather.
  6. Manu has declared that either the grandfather may eat at that Sraddha as a guest, or the grandson having received permission, may perform it, as he desires.



  1. Having poured water mixed with sesamum, in which a blade of Kusa grass has been placed, into the hands of the guests, he shall give to each that above-mentioned portion of the cake, saying, ‘To those, Svadha!’
  2. But carrying the vessel filled with food with both hands, the sacrificer himself shall gently place it before the Brahmanas, meditating on the manes.
  3. The malevolent Asuras forcibly snatch away that food which is brought without being held with both hands.
  4. Let him, being pure and attentive, carefully place on the ground the seasoning (for the rice), such as broths and pot herbs, sweet and sour milk, and honey,
  5. (As well as) various (kinds of) hard food which require mastication, and of soft food, roots, fruits, savoury meat, and fragrant drinks.
  6. All this he shall present to his guests, being pure and attentive, successively invite them to partake of each dish, proclaiming its qualities.



  1. Let him on no account drop a tear, become angry or utter an untruth, nor let him touch the food with his foot nor violently shake it.
  2. A tear sends the food to the Pretas, anger to his enemies, a falsehood to the dogs, contact with his foot to the Rakshasas, a shaking to the sinners.
  3. Whatever may please the Brahmanas, let him give without grudging it; let him give riddles from the Veda, for that is agreeable to the manes.
  4. At a sacrifice in honour of the manes, he must let his guests hear the Veda, the Institutes of the sacred law, legends, tales, Puranas, and Khilas.
  5. Himself being delighted, let him give delight to the Brahmanas, cause them to partake gradually and slowly of each dish, and repeatedly invite them to eat by offering the food and (praising) its qualities.
  6. Let him eagerly entertain at a funeral sacrifice a daughter’s son, though he be a student, and let him place a Nepal blanket on the on the seat (of each guest), scattering sesamum grains on the ground.
  7. There are three means of sanctification, (to be used) at a Sraddha, a daughter’s son, a Nepal blanket, and sesamum grains; and they recommend three (other things) for it, cleanliness, suppression of anger, and absence of haste.
  8. All the food must be very hot, and the guests shall eat in silence; even though asked by the giver of the feast, the Brahmanas shall not proclaim the qualities of the sacrificial food.



  1. As long as the food remains warm, as long as they eat in silence, as long as the qualities of the food are not proclaimed, so long the manes partake of it.
  2. What a guest eats, covering his head, what he eats with his face turned towards the south, what he eats with sandals on his feet, that the Rakshasas consume.



  1. A Candala, a village pig, a cock, a dog, a menstruating woman, and a eunuch must not look at the Brahmanas while they eat.
  2. What (any of) these sees at a burnt-oblation, at a (solemn) gift, at a dinner (given to Brahmanas), or at any rite in honour of the gods and manes, that produces not the intended result.
  3. A boar makes the rite useless by inhaling the smell (of the offerings), a cock by the air of his wings, a dog by throwing his eye (on them), a low-caste man by touching (them).
  4. If a lame man, a one-eyed man, one deficient in a limb, or one with a redundant limb, be even the servant of the performer (of the Sraddha), he must be removed from that place (where the Sraddha is held).
  5. To a Brahmana (householder), or to an ascetic who comes for food, he may, with the permission of (his) Brahmana (guests), show honour according to his ability.
  6. Let him mix all the kinds of food together, sprinkle them with water and put them, scattering them (on Kusa grass), down on the ground in front of (his guests), when they have finished their meal.
  7. The remnant (in the dishes), and the portion scattered on Kusa grass, shall be the share of deceased (children) who received not the sacrament (of cremation) and of those who (unjustly) forsook noble wives.
  8. They declare the fragments which have fallen on the ground at a (Sraddha) to the manes, to be the share of honest, dutiful servants.
  9. But before the performance of the Sapindikarana, one must feed at the funeral sacrifice in honour of a (recently-) deceased Aryan (one Brahmana) without (making an offering) to the gods, and give one cake only.
  10. But after the Sapindikarana of the (deceased father) has been performed according to the sacred law, the sons must offer the cakes with those ceremonies, (described above.)
  11. The foolish man who, after having eaten a Sraddha (-dinner), gives the leavings to a Sudra, falls headlong into the Kalasutra hell.
  12. If the partaker of a Sraddha (-dinner) enters on the same day the bed of a Sudra female, the manes of his (ancestors) will lie during that month in her ordure.
  13. Having addressed the question, ‘Have you dined well?’ (to his guests), let him give water for sipping to them who are satisfied, and dismiss them, after they have sipped water, (with the words) ‘Rest either (here or at home)!’
  14. The Brahmana (guests) shall then answer him, ‘Let there be Svadha;’ for at all rites in honour of the manes the word Svadha is the highest benison.
  15. Next let him inform (his guests) who have finished their meal, of the food which remains; with the permission of the Brahmanas let him dispose (of that), as they may direct.



  1. At a Sraddha in honour of the manes one must use in asking of the guests if they are satisfied, the word


; at a Goshthi-sraddha, (the word) susrutam= WAS IT COOKED WELL?

; at a Vriddhi-sraddha, (the word) sampannam = WAS IT PERFECT;

and at (a rite) in honour of the gods, (the word) rukitam= WAS IT SPLENDID?.

  1. The afternoon, Kusa grass, the due preparation of the dwelling, sesamum grains, liberality, the careful preparation of the food, and (the company of) distinguished Brahmanas are true riches at all funeral sacrifices.
  2. Know that Kusa grass, purificatory (texts), the morning, sacrificial viands of all kinds, and those means of purification, mentioned above, are blessings at a sacrifice to the gods.
  3. The food eaten by hermits in the forest, milk, Soma-juice, meat which is not prepared (with spices), and salt unprepared by art, are called, on account of their nature, sacrificial food.
  4. Having dismissed the (invited) Brahmanas, let him, with a concentrated mind, silent and pure, look towards the south and ask these blessings of the manes:


  1. ‘May liberal men abound with us! (MAY OUR GENEROUS DONORS PROPSER)

May our knowledge of the Vedas and our progeny increase! (MAY THE VEDAS AND OUR DESCENDANTS PROSPER)

May faith not forsake us!  (MAY OUR FAITH DISSIPTAE)

May we have much to give to the needy!'(NAY THERE BE MUCH GIVEN TO US THAT WE MIGHT GIVE TO OTHERS)


  1. Having thus offered (the cakes), let him, after (the prayer), cause a cow, a Brahmana, a goat, or the sacred fire to consume those cakes, or let him throw them into water.
  2. Some make the offering of the cakes after (the dinner); some cause (them) to be eaten by birds or throw them into fire or into water.
  3. The sacrificer’s first wife, who is faithful and intent on the worship of the manes, may eat the middle-most cake, if she be desirous of bearing a son.
  4. Thus she will bring forth a son who will be long-lived, famous, intelligent, rich, the father of numerous offspring, endowed with the quality of goodness, and righteous.
  5. Having washed his hands and sipped water, let him prepare (food) for his paternal relations and, after giving it to them with due respect, let him feed his maternal relatives also.
  6. But the remnants shall be left where they lie until the Brahmanas have been dismissed; afterwards he shall perform the daily domestic Bali-offering; that is a settled (rule of the) sacred law.




  1. I will now fully declare what kind of sacrificial food, given to the manes according to the rule, will serve for a long time or for eternity.
  2. The ancestors of men are satisfied for one month with sesamum grains, rice, barley, masha beans, water, roots, and fruits, which have been given according to the prescribed rule,
  3. Two months with fish, three months with the meat of gazelles, four with mutton, and five indeed with the flesh of birds,
  4. Six months with the flesh of kids, seven with that of spotted deer, eight with that of the black antelope, but nine with that of the (deer called) Ruru,
  5. Ten months they are satisfied with the meat of boars and buffaloes, but eleven months indeed with that of hares and tortoises,
  6. One year with cow-milk and milk-rice; from the flesh of a long-eared white he-goat their satisfaction endures twelve years.
  7. The vegetable called Kalasaka, the fish called Mahasalka, the flesh of a rhinoceros and that of a red goat, and all kinds of food eaten by hermits in the forest serve for an endless time.
  8. Whatever food, mixed with honey, one gives on the thirteenth lunar day in the rainy season under the asterism of Maghah, that also procures endless satisfaction.



  1. ‘May such a man the manes say be born in our family who will give us milk-rice, with honey and clarified butter, on the thirteenth lunar day (of the month of Bhadrapada) and in the afternoon when the shadow of an elephant falls towards the east.'(SOLAR ECLIPSE)
  2. Whatever (a man), full of faith, duly gives according to the prescribed rule, that becomes in the other world a perpetual and imperishable (gratification) for the manes.



  1. The days of the dark half of the month, beginning with the tenth, but excepting the fourteenth, are recommended for a funeral sacrifice; (it is) not thus (with) the others.
  2. He who performs it on the even (lunar) days and under the even constellations, gains (the fulfilment of) all his wishes; he who honours the manes on odd (lunar days) and under odd (constellations), obtains distinguished offspring.


  1. As the second half of the month is preferable to the first half, even so the afternoon is better for (the performance of) a funeral sacrifice than the forenoon.
  2. Let him, untired, duly perform the (rites) in honour of the manes in accordance with the prescribed rule, passing the sacred thread over the right shoulder, proceeding from the left to the right (and) holding Kusa grass in his hands, up to the end (of the ceremony).
  3. Let him not perform a funeral sacrifice at night, because the (night) is declared to belong to the Rakshasas, nor in the twilight, nor when the sun has just risen.
  4. Let him offer here below a funeral sacrifice, according to the rule given above, (at least) thrice a year, in winter, in summer, and in the rainy season, but that which is included among the five great sacrifices, every day.
  5. The burnt-oblation, offered at a sacrifice to the manes, must not be made in a common fire; a Brahmana who keeps a sacred fire (shall) not (perform) a funeral sacrifice except on the new-moon day.
  6. Even when a Brahmana, after bathing, satisfies the manes with water, he obtains thereby the whole reward for the performance of the daily Sraddha.


  1. They call the manes of fathers Vasus, those of grandfathers Rudras, and those of great-grandfathers Adityas; thus speaks the eternal Veda.
  2. Let him daily partake of the vighasa (LEFTOVER OFFERINGS) and daily eat amrita (ambrosia); but vighasa is what remains from the meal of Brahmana guests and the remainder of a sacrifice is called amrita.
  3. Thus all the ordinances relating to the five daily great sacrifices have been declared to you; hear now the law for the manner of living fit for Brahmanas.





பத்மலோசனர் செய்த அற்புதம்! கைக்குட்டை, தண்ணீர் ரஹஸியம்! (Post No.5310)


Date: 11 August 2018


Time uploaded in London – 14-23 (British Summer Time)


Post No. 5310


Pictures shown here are taken from various sources such as Facebook friends, Wikipedia, Books, Google and newspapers; thanks. Pictures may be subject to copyright laws.


பத்மலோசனர் செய்த அற்புதம்! கைக்குட்டை, தண்ணீர் ரஹஸியம்! (Post No.5310)


ஸ்ரீ ராமகிருஷ்ண பரமஹம்சரின் பெருமையை உலகிற்குப் பறைசாற்ற விரும்பிய பெரியோர்களில் ஒருவர் பத்மலோசன். அவர் சில அற்புதங்களை நிகழ்த்தி வந்தார். அது எப்படி என்பது அவருடைய மனைவிக்கும் தெரியாது. அதை ராமகிருஷ்ணர் கண்டுபிடித்தவுடன் ராமகிருஷ்ணர் ஒரு அவதாரம் என்று அறிவிக்கத் துவங்கினார்.


இதோ அந்தக் கதை

பர்த்துவான் அரசரின் அவைப் புலவர் பத்மலோசன். அவர் மஹா மேதாவி. சாஸ்திரங்களின் கரை கண்டவர். அவரைச் சந்திக்க ராமகிருஷ்ணர் ஆசைப்பட்டார். அதன்படி அவரும் கல்கத்தா வந்தார். ஏனெனில் அவருக்கு ராமகிருஷ்ணரின் மீது அளவற்ற மரியாதை.


தாந்த்ரீக சாதனைகளைப் பழகியதன் விளைவாக பத்மலோசனர் சில அற்புதமான சக்திகளைப் பெற்றிருந்தார். அவர் எபோதும் தன் பக்கத்தில் ஒரு பாத்திரம் நிறைய தண்ணீரும் கைக் குட்டை (HAND KERCHIEF)யும்  வைத்திருப்பார்.ஏதாவது கடினமான பிர்ச்சினையைத் தீர்த்து வைக்குமாறு அவர் அழைக்கப்பட்டால், சிறிது தூரம் நடந்து சென்றுவிட்டு , திரும்பிவருவார். பாத்திரத்தில் உள்ள தண்ணீரில் முகத்தைக் கழுவுவார். பின்னர் அந்தக் கைக்குட்டையால் முகத்தைத் துடைத்துக்கொண்டு தீர்ப்பு கூறுவார். அவருடைய இஷ்ட தெய்வத்தின் அருளினால் அவர் இப்படிச் செய்துவந்தார். இப்படிச் செய்யும் அவரை யாரும் வாதத்தில் மிஞ்ச முடியாது. அவர் சொல்லும் தீர்ப்பும் கனகச்சிதமாக இருக்கும். யாரும் அதை மறுக்க முடியாது.

ஏதோ சிந்தனை செய்வது போல நடந்து சென்று வீட்டுத் தண்ணீரில் முகம் கழுவுவார். பின்னர் தீர்ப்புக் கூறுவார். எல்லோரும் ஏதோ வெளியே போய் வந்த களைப்பில் முகம் கழுவுவதாக நினைத்துக் கொள்ளுவர். அவருடைய மனைவிக்கும் இதன் ரஹஸியம் தெரியாது.


ராமாகிருஷ்ணருக்கு அன்னை காளியின் அருள் இருந்ததால் இதன் காரணம் புரிந்துவிட்டது. ஒருநாள் அவர் அந்தத் தண்ணீர் பாத்திரத்தையும், கைக்குட்டையையும் எடுத்து ஒளித்து வைத்துவிட்டார். அப்பொழுது பத்மலோசனருக்குக் கடினமான ஒரு கேள்விக்குப் பதில் சொல்ல வேண்டிய நிலை ஏற்பட்டது. பண்டிதர் அதற்குப் பதில் சொல்லும் முன் கைக்குட்டையையும் தண்ணீர் பாத்திரத்தையும் தேடினார். அவை அங்கு இல்லாதது கண்டு ஆச்சரியப்பட்டார். அவற்றை ராமகிருஷ்ணர்தான் எடுத்து மறைத்து வைத்திருக்கிறார் என்ற செய்தி கிடைத்த பின்னர் மேலும் வியப்படைந்தார். அதிலும் அவர் அதை வேண்டுமென்றே செய்திருக்கிறார் என்பதைக் கேட்டவுடன் அவர் அடைந்த ஆச்சர்யத்துக்கு அளவே இல்லை.


தன் இஷ்ட தெய்வமான காளியைத் தவிர வேறு யாராலும் அறிந்துகொள்ள முடியாத இந்த ரஹஸியத்தை அறிந்து கொண்ட ராமகிருஷ்ண பரமஹம்ஸர் காளியின் அவதாரமே என்று நினைத்து கண்ணீர் மல்கி, ராமகிருஷ்ணரையே வழிபடத் துவங்கினார். இந்த நிகழ்ச்சியால் அவர் தம்மை முழுதுமாக ராமகிருஷ்ணரிடம் அர்ப்பணித்தார்

இந்த நிகச்ழ்ச்சி பற்றி பண்டிதர் பத்மலோசனர் சொல்லும்போது, நான் நல்ல நிலையை அடைந்ததும், இந்த நாட்டிலுள்ள சமய அறிஞர்கள் எல்லோரையும் அழைத்து, ஒரு பெரிய கூட்டம் நடத்தி, அவரை கடவுளின் அவதாரம் என்று மெய்ப்பிப்பேன். யாருக்குத் தைரியம் இருக்கிறதோ அவர்கள் வந்து எதிர்க்கட்டும் என்றார். (ஆனால் பத்மலோசனர் மோசமான உடல்நிலையில் இருந்ததால் விரைவில் காலமாகிவிட்டார்.)


ஆதாரம்- பக்கம் 181-182, பகவான் ஸ்ரீ ராமகிருஷ்ணர், ராமகிருஷ்ண மடம் வெளியீடு, மயிலாப்பூர், சென்னை.



நைடதத்தில் உள்ள நான்கு சிலேடைப் பாடல்கள்! (Post No.5309)

Written by S Nagarajan

Date: 11 August 2018


Time uploaded in London – 7-00 AM  (British Summer Time)


Post No. 5309


Pictures shown here are taken from various sources such as Facebook friends, Wikipedia, Books, Google and newspapers; thanks. Pictures may be subject to copyright laws.



நைடதத்தில் உள்ள நான்கு சிலேடைப் பாடல்கள்!




அதிவீரராம பாண்டியன் இயற்றிய தமிழ்க் காவியமான நைடதம் சிருங்காரச் சுவை சொட்டச் சொட்ட எழுதப்பட்ட ஒன்று.

இதில் சுயம்வரப் படலம் குறிப்பிடத் தகுந்த ஒன்று.

திரிலோகத்தில் உள்ள அரசர்களெல்லாம் ஒருங்கு கூடி சுயம்வர மண்டபத்தில் வந்து சேர தமயந்தியின் தந்தையான வீமராஜன் மகிழ்ச்சியும் திகைப்பும் அடைந்தான்.



அனைவரும் போட்டி போட்டுக் கொண்டு தன் மகளை மணம் செய விரும்புவது குறித்து மகிழ்ச்சி,

ஆனால் இவரை இன்னார் என்று நல்ல விதத்தில் அறிமுகப்படுத்தக் கூடியவர் இந்த மண்ணுலகில் இல்லையே என்பதை நினைத்து திகைப்பு.



நாரணனை மனம் உருக வேண்டினான். நாரணனோ பிரம்மாவை நோக்கி, ‘பிரம்ம தேவா!. இவர் இன்னின்னார் என்று கூற கலைமகள் அன்றி வேறு யார் இருக்கிறார்கள்” என்று கேட்டார். பிரம்மா கலைமகளை நோக்கி, “நீ சென்று அரசர் கூட்டத்தை தமயந்திக்கு இவர் இன்னார் என்று விளக்கி வருவாய்” என்று பணிக்க கலைமகள் சுயம்வர மண்டபம் வந்து ஒவ்வொருவரைப் பற்றியும் தமயந்திக்கு எடுத்துக் கூற ஆரம்பித்தாள்.



42 பாடல்களில் அரசர்கள் பற்றிய அறிமுகம் விளக்கப் படுகிறது.

தமயந்தியை மணக்க வேண்டி சுயம்வர மண்டபத்திற்கு வந்த இந்திரன், அக்கினி தேவன், யமன்,வருணன் ஆகியோரை விளக்கும் பாடல்கள் நளனுக்கும் இவர்களுக்குமாக அமைந்துள்ள சிலேடைப் பாடல்களாக அமைந்துள்ளன.

இந்திரனுக்கும் நளனுக்கும் சிலேடை:


கலை வளர்திங்க ளென்னக் கடிகமழ் கமலம் வாட்டுந்

திலக வாண் முகத் தாயிங்கு வைகிய சினவேற் காளை

வலனுடை வயிர வாளான் கற்பகமலிந்த தோளான்

பலபகைவரை முன்செற்ற பகட்டெழின் மார்பினானே.


இதன் பொருள் :- கலைமகளுடைய அருளும், நல்ல வாசனை பொருந்திய தாமரை மலரும் வாடி விடும்படியான, திலகமிட்ட சந்திரனைப் போன்ற முகத்தை உடைய தமயந்தியே! இங்கே இருக்கும் அரசன் கோபமும் வீரமும் ஒருங்கே பெற்றும், வலனைக் கொன்ற வெற்றியுடையவனும், வெற்றி மிகுந்த கூரிய வாளை உடையவனும், கற்பக மாலை சூடியவனும், மலை பிளக்கும் தோழனும், பகைவரை முதலில் ஜெயித்து  பெருமை பொருந்திய அழகிய மார்பினனுமான இந்திரன் ஆவான்.

இந்த அரசனின் வர்ணனை – கோபமும் வீரமும் ஒருங்கே பெற்றவன், கூரிய வாளை உடையவன், பகைவரை ஜெயித்தவன் ஆகியவை நளனுக்கும் பொருந்துபவை. ஆகவே இந்திரனையும் நளனையும் குறித்த சிலேடைப் பாடலாக இது அமைகிறது.


அக்னிதேவனுக்கும் நளனுக்கும் சிலேடை:

நகைமதி முகத்தாயீங்கு வைகிய நாமவேலான்

புகலுரும் வெகுளி யுள்ளத் தொருவினான் பொங்கி யார்த்த

பகையிருட் பிழம்பு சீக்கும் பலசுட ருமிழும் வாளான்

றகைமைசால் புலவ ரேத்துந் தால மேழுடைய கோவே


இதன் பொருள் :

சந்திர பிம்பம் போன்ற முகத்தை உடைய தமயந்தியே! (நகை மதி முகத்தாய்) இங்கு இருப்பவர் யார் எனில் சொல்ல முடியாத அளவு கோபமும் ஒளியும் பொருந்தியவனுமான அக்னி தேவன்.

இருளை ஒத்த பகைவரை தன் வாளால் வென்று பெருமை மிக்க புலவர்களால் சத்சத் தீவை உடையவன்.



தீவு தேவர்கள் தங்கள் வாழ்க்கைக்கு அக்னியையே முதலாவதாக பூஜிப்பதாலும் அவர்களுக்கு வேண்டிய ஹவிர் பாகங்களை அக்னி மூலமாகப் பெறுவதாலும் வேதத்தில் அக்னியை மூலமாகச் சொல்வதாலும் இருள் பிழம்பை ஓட்டி ஒளி தரும் ஏழு நாவை உடையவன் ஆதலாலும் தேவர்களால் புகழப்படுவதாலும் அக்னி தேவன் இவ்வாறு புகழப் படுகிறான்.



அக்னியைக் கூறும் போது தேவர்கள் என்றும் நளனைக் குறிப்பிடும் போது புலவர்கள் என்று கூறுவதும் காண்க. தேவர்களும் புலவர்களும் சிலேடையாகக் கூறப்படுகிறது.


யமனுக்கும் நளனுக்கும் சிலேடை

அஞ்சன மெழுத லாற்றா தம்மவோ வென்று நையும்

வஞ்சிநுண் ணிடையா யிங்கு வைகிய நாமவேலா

னெஞ்சலி றருமன் றெண்ணி ரிருங்கட லுலக மெல்லாஞ்

செஞ்சவே யோசை போய தீதறு செங்கோல் வேந்தே


இதன் பொருள் : அஞ்சன மை எழுதும் போது அதன் கனம் கூடத் தாங்க மாட்டாது நைந்து போகும் நுண்ணிய இடையை உடையவளே! இதோ இருக்கின்றானே இவன் யம தருமன்! பயமுறுத்தும் வேல் படையை உடையவன். செவ்விய கால தண்டாயுதத்தைக் கொண்டு கடல் சூழ்ந்த உலகை புகழ் பரப்பச் செங்கோலால் ஆள்பவன்!

நளனும் இருங்கடல் உலகம் ஆள்பவன். செங்கோலால் ஆட்சி செய்து புகழ் பெற்றவன். ஆக ஈற்றடி இரண்டினாலும் நளனுக்கும் யமனுக்கும் சிலேடை புகலப்பட்டது.


வருணனுக்கும் நளனுக்கும் சிலேடை :

பாற்றிரை யமிரத மூறும் படரொளிப் பவளச் செவ்வாய்

கோற்றொடி மடந்தை யீங்கு வைகிய குலவுத் தோளான்

மகற்றருஞ் சிறப்பின் மிக்க வளங்கெழு புவன வேந்த

னாற்றிசை பரப்புஞ் சூழ்போ நலங்கெழு நேமி வேந்தே


இதன் பொருள் ; பாற்கடலில் தோன்றிய அமிர்தமென ஊறுகின்ற பவளச் செவ்வாயை உடையவளே! அழகிய வளையலை அணிந்துள்ளவளே! இங்கு  வந்திருப்பவன் நன்மை பொருந்திய கடல் அரசனான வருண தேவன்.



புவனம் என்றால் நீர் ; நீருக்கு அரசன் வருணன்

புவனம் என்றால் பூமி : பூமிக்கு அரசன் நளன்

நேமி என்றால் கடல். வருணனைக் குறிப்பது.

நேமி என்றால் சக்கரம். நளனைக் குறிப்பது.

ஆக வருணனுக்கும் நளனுக்கும் சிலேடை புகலப்பட்டது.


இப்படி இந்திரன், அக்னி, யமன், வருணன் ஆகியோரின் சிறப்பியல்புகள் அனைத்தும் ஒருங்கே கொண்டவன் என்று குறிப்பால் தமயந்திக்கு கலைமகள் சொல்லிக் கொண்டே வருகிறாள் என்பது சுவையான செய்தி!

அதிவீரராம பாண்டியனின் நைடதம் கற்போர்க்கு ஔடதம்.



14 கோடிக்கு மேல் ஒரு பைஸா கூட வேண்டாம்!!! (Post No.5308)

Written by London swaminathan

Date: 10 August 2018


Time uploaded in London – 12-50 am (British Summer Time)


Post No. 53078


Pictures shown here are taken from various sources such as Facebook friends, Wikipedia, Books, Google and newspapers; thanks. Pictures may be subject to copyright laws.



14 கோடிக்கு மேல் ஒரு பைஸாகூட வேண்டாம்- முனிவர்

கண்டிப்பு! காளிதாசன் தரும் சுவைமிகு தகவல்

உலகப் புகழ்பெற்ற ஸம்ஸ்க்ருதக் கவிஞன் காளிதாசன் ஒரு சுவையான சம்பவத்தை பாடுகிறான். கௌத்ஸ முனிவர் என்பவர் மன்னனிடம் 14 கோடிப் பொன் கேட்டார். மன்னன் ரகுவோ தயாள குணம் கொண்டவர். முனிவர் கேட்டதற்கு மேல் மூட்டை மூட்டையாக கொண்டுவந்து இறக்கினார். முனிவரோ ‘கறார் பேர்வழி’ இதோ பார் நான்    கேட்டதற்கு மேல் ஒரு பொன் கூட எடுக்க மாட்டேன். அதை மட்டும் எண்ணி வை என்றார்.


மன்னன் ரகு வாரி வழங்கும் பாரி வள்ளல்; வலது கை கொடுப்பதை இடது கை அறியாது வழங்குவான்; முனிவரோ கொஞ்சமும் பேராசை இல்லாதவர். கூடக் கொடுத்தாலும் வேண்டாம் என்று சொல்லும் பெருந்தகை. நாம் எல்லோரும் பின்பற்ற வேண்டிய இரு உதாரண புருஷர்கள்!



காளிதாசனின் ரகு வம்ச காவியத்தில் ஐந்தாவது சர்கத்தில் வரதந்து- கௌத்ச முனிவர்களின் கதை வருகிறது.


மன்னன் ரகுவை கௌத்சர் சந்திக்கிறார்.


இதில் அருமையான விஞ்ஞான விஷயங்கள் வருகின்றன

உலகம் சூர்யனிடமிருந்து உயிர் பெறுகிறது (5-4): சூரியன் இல்லாவிடில் உயிர்கள் இல்லை. வரதந்து முனிவர் ஞான சூரியன்; அவருடைய ஒளியைப் பெற்றவர் கௌத்சர்.


மரங்கள், பிள்ளைகளைப் போன்றவர்கள்! ஆஸ்ரமத்திலுள்ள புத்திரர்களைப் போன்ற மரங்கள் காட்டுத் தீயினாலோ காற்றாலோ சேதமடையாமல் இருக்கின்றனவா?. என்று கௌத்ஸரிடம் ரகு குசலம் விசாரிக்கிறான். இது புற சூழல் விஞ்ஞானம்.


ஆஸ்ரமத்திலுள்ள மான்கள் அபாயமில்லாமல் வாழ்கின்ற்னவா? ரகுவின் கேள்வி; வனவிலங்குப் பாதுகாப்பு அறிவியல்.



இது போன்ற பல கேள்விகளைக் கேட்டுவிட்டு உமது வரவினால் எனக்கு மகிழ்ச்சி. ஆனாலும் எனக்கு இன்னும் திருப்தி ஏற்படவில்லை. உங்கள் குரு ஏதேனும் சொல்லி அனுப்பி இருந்தால் அதை நிறைவேற்ற ஆசை என்றான் ரகு.


கௌத்சர் சொன்னார்

நீங்கள் தானம் கொடுத்தே வறுமைக்கு வந்து விட்டீர்; பொன் குடத்தால் என்னை வரவேற்காமல் மண்குடத்தை வைத்து என்னை வரவேற்றதிலிருந்தே அது தெரிகிறது ஆகையால் நான் வேறு ஒருவரிடம் செல்கிறேன் என்றார். ரகு அவரைத் தடுத்து உமது குருவுக்குத் தரவேண்டிய தக்ஷிணை என்ன? என்று கேட்டான்.


குரு எனது பணிவிடையையே குருதக்ஷிணை என்று சொன்னார்;

நான் வற்புறுத்தவே கோபத்தில் 14 கோடிப் பொன் கொண்டுவரச் சொல்லிவிட்டார் என்றார் கௌத்ஸர்.


என்னிடம் ஒருவர் யாசகம் கேட்டுத் திரும்பிப் போன அபவாதம் எனக்கு வேண்டாம் எனது யாக சானை  லையில் சில தினங்கள் இருங்கள் பணம் கொண்டு வருகிறேன் என்றான் ரகு.


அவன் ஆயுதங்களின் ரதத்தில் ஏறிப் படுத்த இரவில் குபேரன் அவரது அரண்மனை கஜானாவில் பொன் மழை பெய்தான். ரகு படை எடுத்து வரப்போகிறானே என்று அஞ்சி குபேரனே வந்து கொட்டிவிட்டான்.

தங்கம் முழுதும் ஆகாஸத்திலிருந்து விழுந்தது.

அந்த தங்கத்தை அப்படியே கௌத்ஸரிடம் கொடுத்தான் ரகு. ஆனால் 14 கோடிக்கு மேல் ஒரு பொன் கூட இருந்தாலும் அதைத் தான் ஏற்கமாட்டேன் என்று கௌத்ஸர் சொல்ல, இல்லை முழுதும் உங்களுக்குத்தான் என்று ரகு சொல்ல இருவருக்கும் இடையே வாக்குவாதம் நடந்தது; இதைக் கண்டு அயோத்தி நகரமே வியப்பில் ஆழ்ந்தது.


பிறகு கௌத்ஸர் நூற்றுக் கணக்கான குதிரைகள் ஒட்டகங்களின் மீது பணத்தை ஏற்றிச் சென்றார். நல்லாட்சி நடத்தும் அரசனுக்கு பூமி விரும்பியதை எல்லாம் தரும். உனக்கு பூமி மாத்திரமின்றி ஆகாசமும் கொடுத்து விட்டது; உன்னைப் போலவே உனக்கு ஒரு மகன் பிறப்பான் என்று ஆஸீர்வதித்து விட்டுச் சென்றார்.


இதில் கவனிக்க வேண்டிய விஷயம்- கேட்டதை விட கூடத் தரும் மனிதன் ரகு.

தேவைக்கு மேல் ஒரு பைஸா கூட எடுக்க மாட்டேன் என்ற கௌத்ஸ முனிவர்.


இதுதான் க்ருத யுகத்தின் அடையாளம்! ஒருவர் பொருளை மற்றொருவர் விரும்பார்; எடுக்கவும் மாட்டார்.




Written by London swaminathan

Date: 10 August 2018


Time uploaded in London – 9-28 AM (British Summer Time)


Post No. 5307


Pictures shown here are taken from various sources such as Facebook friends, Wikipedia, Books, Google and newspapers; thanks. Pictures may be subject to copyright laws.



A great poet by name Kamban wrote the Ramayana in Tamil verses about 1000 years ago. Though he said that he followed Valmiki , he deviated in some places. But the main story remained intact unlike the South East Asian Ramayanas.


15 billion years ago, there was an explosion and the universe expanded from a  hot, central core; what we see as stars, galaxies, solar system etc evolved from it in stages. The big crunch theory says that the continuously expanding universe will stop expanding at one point in time and collapse suddenly. It is like a blowing balloon suddenly explodes and collapses.


Hinduism is the only religion which says the age of universe is around 15 billion years; other religions place it a few thousand years back. In Hinduism, all the Sanskrit words and Tamil words for all heavenly bodies including universe is globular or circular or spherical.

Now to Kamban… He says in Yuddha kanda,

Seeing the condition of his brother Lakshmana, Rama sobbed. Then Devas said,

“O the Supreme! Like the spider

which can spin the finest thread

out of itself, and make a web

and can withdraw it all

You will never cease to make

and unmake these various worlds,

All lives, inside out

Which you will swallow and spit out”


–The Brahmastra chapter.


Here expanding universe and crunching universe is compared to the spider web. And it is explained more clearly in ‘swallowing and spitting out’, i.e. the big crunch and big bang. According to Hindus it is done again and again. But scientists have not reached to that level. Even big crunch is only in hypothesis.


If it is a passing remark in only one place one may even ignore it. But Kamban and other Hindu scriptures repeatedly say it (Please see the link given below to my articles dealing with the same theme).

In the earlier Aranya Kanda (canto, under the chapter on Sarabanga, this point is discussed; there Kamban talks about the Great Deluge. He says everything merges in to Him at the time and at another creation it changes into many. In short, Hindus looked at Time as cyclical and all the events also repeated.

Manikka vasagar, a great Saiva saint, who lived several hundred years before (around 6th century) Kamban described the universe in clearer terms:

“The development of the sphere of the elemental universe

Its immeasurable nature, and abundant phenomena

If one would tell their beauty in all kits particulars

As- when more than a hundred million in number spread,

The thronging atoms are sent in the ray that enters the house

So is He the great One, who exists in the minutest elements

If you would know him, Brahma and rest with Vishnu

His greatness, source, glory and end

Conjoined with His eternity, His extent, His abiding essence




Here we can see the word used is ‘spherical’, ‘more than a hundred million’, ‘spreading/expanding’.


All these correlates with the words in Big Bang Theory. Manaikkavasagar used a simile which every Indian would easily understand; India is a tropical country with dust every where. When the sun ray enters the house through small holes in the roof of a hut or through the narrow window of a house one would see millions of dust particles floating. He rightly compared it to the expanding universe. One would see the dust particles floating and moving. They don’t stand still; That is what happening in the universe; everything is floating(galaxies and Stars) in the vast expanse of time and space. They are moving without stopping.


It is amazing to see such images in the Rig Vedic Nasadiya Sukta and other hymns.


How did they know all these things? Did they ravel back in time? Did they find it by intuition? Hindu scriptures talk about different periods of time at different levels for different people (like Brahma and Indra; they lose their posts after certain period and new ones come). We couldn’t even find such things in science fiction stories or novels until very recently.


Kamban mentioned the universe, various worlds etc in other cantos as well.