மஹாகவி பாரதியார் பற்றிய நூல்கள் – 36 (Post No.4144)

Written BY S NAGARAJAN

 

Date: 10 August 2017

 

Time uploaded in London:- 5-22 am

 

 

Post No.4144

 

 

Pictures are taken from different sources such as Face book, Wikipedia, Newspapers etc; thanks.

 

 

பாரதி இயல்

 

மஹாகவி பாரதியார் பற்றிய நூல்கள் – 36

பாரதிதாசன் கவிதைகள்!

 

ச.நாகராஜன்

 

பாரதியாருடன் நெருங்கிப் பழகி அவரது கவிதா சந்நிதானத்தில் பெரிதும் ஆழ்ந்து ஈடுபட்டு மகிழ்ந்தவர்; பாரதியின் புகழை இடைவிடாது பரப்பியவர்; பாரதியாருக்குத் தன் அருமையான கவிதைகளினால் புகழாரம் சூட்டியவர் – இத்தனை பெருமைக்கும் உரியவர் பாரதிதாசன்.

 

புதுவையில் வாழ்ந்த காலத்தில் பாரதியார் பற்றி அதிகாரபூர்வமாக நடந்த நிகழ்ச்சிகளைச் சொல்லும் பாங்கும் வன்மையும் தொடர்பையும் பெற்றவர் பாரதி தாசன் என்பதால் பாரதியார் பற்றிய அவரது எழுத்துக்களும் கவிதைகளும் மிக முக்கியமானவை.

 

பாரதிதாசன் கவிதைத் தொகுப்புகளில் அவர் பாரதிக்குச் சூட்டிய கவிதை முத்தாரங்களைப் படித்து மகிழலாம்.

அனைவரின் உள்ளத்தையும் கொள்ளை கொண்ட கவிதை ‘புதுநெறி காட்டிய புலவன்” என்ற கவிதையாகும்.

அதில் வரும் வரிகள் வைர வரிகள்:

 

பைந்தமிழ்த் தேர்ப்பாகன். அவனொரு

செந்தமிழ்த் தேனீ, சிந்துக்குத் தந்தை!

குவிக்கும் கவிதைக் குயில்! இந் நாட்டினைக்

கவிழ்க்கும் பகையைக் கவிழ்க்கும் கவிமுரசு;

நீடுதுயில் நீக்கப் பாடிவந்த நிலா;

காடு கமழும் கற்பூரச் சொற்கோ;

கற்பனை ஊற்றாம் கதையின் புதையல்

திறம் பாட வந்த மறவன்; புதிய

அறம் பாட வந்த அறிஞன்; நாட்டிற்

படரும் சாதிப் படைக்கு மருந்து!

மண்டும் மதங்கள் அண்டா நெருப்பவன்;

அயலார் எதிர்ப்புக் கணையா விளக்கவன்;

என்னென்று சொல்வேன் என்னென்று சொல்வேன்’                   தமிழால், பாரதி தகுதி பெற்றதும்

தமிழ், பாரதியால் தகுதி பெற்றதும்

எவ்வாறென்பதை எடுத்துரைக்கின்றேன்

 

இப்படி இனிய கம்பீரமான அழகிய சொற்களால் பாரதியைப் போற்றி மகிழ்ந்தார் பாரதிதாசன்; இந்தப் பாடலைப் பாடி மகிழ்கிறோம் நாம்!

“பாரதி உள்ளம்” என்ற கவிதையில்,

மேலவர் கீழவர் இல்லைஇதை

மேலுக்குச் சொல்லிட வில்லை

 

என்று கூறும் கவிஞர் பாரதியார் ‘நாலாயிரத்தவர் காண, தோலினில் தாழ்ந்தவ்ர் என்று சொல்லும் தோழர் சமைத்ததை உண்பார்’ என்று கூறுகிறார்.

 

கல்கி ஆரம்ப காலத்தில் பாரதியாரை உலக மகாகவி என்று சொல்ல முடியாது என்று ஆனந்தவிகடனில் எழுதிய போது வெகுண்டெழுந்தார் பாரதிதாசன்.

 

ஞானரதம் போலொரு நூல் எழுதுதற்கு

    நானிலத்தில் ஆளில்லை; கண்ணன் பாட்டுப்

போல் நவிலக் கற்பனைக்குப் போவதெங்கே?

    புதிய நெறிப் பாஞ்சாலி சபதம் போலே

தேனினிப்பில் தருபவர் யார்? மற்றும் இந் நாள்

  ஜெய பேரிகை கொட்டடா என் றோதிக்

கூனர்களும் குவலயத்தை அளாவும் வண்ணம்

  கொட்டி வைத்த கவிதை திசை எட்டும் காணோம்

 

என்று முழங்கி அடுக்கடுக்கான காரணங்களை அள்ளி வீசி மஹாகவி சாதாரண கவிஞர் அல்ல; உலக மகா கவி என்று சான்று காட்டி நிறுவினார்.

 

பின்னால் கல்கி மனம் மாறி பாரதிக்கு மணி மண்டபம் அமைத்ததை நாம் அறிவோம். அதற்குக் காரணமாய் அமைந்த பாரதி தாசர்களில் முத்ல் தாசனாக பெயரில் மட்டுமல்லாமல் செயலிலும் அமைந்தார் பாரதி தாசன்.

 

 

செந்தமிழ் நாடெனும் போதினிலே என்ற கவிதையில் இந்தத் தலைப்பில் பாரதியார் பாடிய கவிதை எப்படி எதனால் பிறந்தது என்ற கதையைச் சொல்கிறார் பாரதிதாசன்.

 

மதுரைத் தமிழ்ச்சங்கம் “தமிழ்நாட்டைப் பற்றித் தமிழ்ப்பாக்கள் தந்தால் அமைவான பாட்டுக்களிப்போம் பரிசு” என்று அறிவிப்பை வெளியிட அதனால் அன்பர்கள் பாரதியாரை வேண்ட அவர் எழுதிய கவிதை தான் செந்தமிழ் நாடெனும் போதினிலே என்ற கவிதை!

 

 

திருப்பள்ளியெழுச்சி என்ற பாடலை பாரதியார் ஏன் பாடினார்? அதற்கான விடையைத் தருகிறார் தன் கவிதையில் பாரதிதாசன்.

ஒரு நாள், “பொற்பு மிகும் மடு நீரினில் ஆடிடப் போகும் வழியினில்” நண்பர் ஒருவரைப் பெற்ற முதுவயதன்னையார் அவரை வேண்டிக்கொள்ள, அவர் திருப்பள்ளி எழுச்சி பாடலைப் பாடினார்.

 

 

நாடக விமர்சனம் என்ற கவிதையில் பாரதியார் வாழ்க்கையில் நடந்த நகைச்சுவை நிகழ்ச்சி ஒன்றைக் கவிஞர் தருகிறார்.

ஒரு நாள் அனைவருடனும் ஒரு நாடகம் பார்க்கச் சென்றார் பாரதியார். அதில் விஷமருந்திய மன்னன் ஒருவன், “என்றனுக்கோ ஒருவித மயக்கந்தானே வருகுதையோ” என்று பாடத் தொடங்கினான். இதைக் கேட்ட பாரதியார், மயக்கம் வந்தால் படுத்துக் கொள்ள வேண்டியது தானே! வசங்கெட்ட மனிதனுக்குப் பாட்டா?” என்றார்.

 

 

அனைவரும் சிரித்தனர். இயல்புக்கு அல்லாததை ஒரு நாளும் ஏற்றவர் இல்லை கவிஞர் பிரான்.

 

பாரதியாரைப் பற்றி தெள்ளு தமிழ் வார்த்தைகளில் பாரதி தாசன் எழுதிய கவிதைகள் காலத்தால் அழியாதவை.

 

பாரதி இயலில் ஆர்வம் கொண்டோர் பாரதியாரைப் போற்றி பாரதிதாசன் இயற்றிய கவிதைகளைப் படித்தால் களியுவகை கொள்வது நிச்சயம்!

***

உணவு எனப்படுவது நிலத்தொடு நீரே – புற நானூறு (Post No.4143)

Written by London Swaminathan

 

Date: 9 August 2017

 

Time uploaded in London- 21-17

 

Post No. 4143

Pictures shown here are taken from various sources such as Facebook friends, Books, Google and newspapers; thanks.

 

சங்க இலக்கிய நூல்கள் 18-ல் மிகவும் முக்கியமானது புறநானூறு. தமிழர்களின் வாழ்க்கையை அப்படியே படம்பிடித்துக் காட்டுகிறது. 2000 ஆண்டுகளுக்கு முன்னரே தமிழர் அறிந்த வாழ்வியல் கோட்பாடுகளையும் அறிவியல் உண்மைகளையும் எடுத்துரைக்கிறது

 

புற நானூற்றில் 18 ஆவது பாடல் குடபுலவியனார் பாடியது. முதலில் புலவரின் பெயரே பல புதிர்களைப் போடுகிறது. எவருக்கும் சரியாகப் பொருள் சொல்ல முடியவில்லை ஒருவேளை, புலஸ்த்ய மகரிஷியின் குடியைச் சேர்ந்தவரோ என்று (குடி புலஸ்திய) என்று ஐயப்பாடு எழுப்பியோர் உண்டு. ஆனால் அதுவும் சரியாகத் தோன்றவில்லை. இவர் பாண்டியன் நெடுஞ்செழியனைப் பாடியுள்ளார்.

 

இந்தப் பாடலில் உள்ள அறிவியல் உண்மைகள் என்ன?

ஒன்று பத்து அடுக்கிய கோடி கடை …………

இதைப் பலவகையாக நோக்கலாம்

1, 10, 100, 1000, 10,000, 100,000, கோடி, பத்து கோடி, 100 கோடி, 1000 கோடி

தசாம்ச முறை எனப்படும் டெஸிமல் சிஸ்ட (Decimal System) த்தைக் கண்டுபிடித்தவர்கள் வேத கால ரிஷிகள். உலகின் பழைய நூலான ரிக்வேதத்தில் நூற்றுக் கணக்கான இடங்களில் டெஸிமல் முறை காணப்படுவதோடு சஹஸ்ரநாமம், லட்சார்ச்சனை, கோடி அர்ச்சனை என்று நம் சமய வாழ்வில் இரண்டறக் கலந்துள்ளது. இந்துக்களின் பழமொழிகள் கூட டெஸிமல் மு முறையில் இருக்கும். சாபம் இடும் இடங்களில் கூட உன் தலை சுக்கு நூறாக உடையட்டும் என்று தசாம்ச முறையில்தான் இருக்கும்.

அணைகள் கட்ட அறிவுரை

நிலன் நெளி மருங்கில் நீர் நிலை பெருகத்

தட்டோர் அம்ம, இவண் தட்டோரே

தள்ளாதோர் இவண் தள்ளாதோரே

 

மக்களுக்கான குடிநீர் வசதிகளைச் செய்து தா; அணகள் கட்டி நீர்ப்பாசனத்துக் கு உதவுக என்பது புலவரின் அறிவுரை. இது அக்காலத்தில் நடந்த அறப்பணிகளையும் பொதுநல சிந்தனையையும் காட்டுகிறது. புலவர் தனக்கு தங்கம் கொடு, நிலம் கொடு என்று கேட்காமல் பொது மக்களுக்கு வசதிகள் செய்து தா என்று இறைஞ்சுகிறார்.

 

நீர் இன்று அமையா யாக்கைக்கு எல்லாம்

உண்டிகொடுத்தோர் உயிர்கொடுத்தோரே;

உண்டி முதற்றே உணவின் பிண்டம்

உணவு எனப்படுவது நிலத்தொடு நீரே

உலகில் குடி நீர் இல்லாமல் யாரும் நீண்ட காலம் வாழ முடியாது

யார் ஒருவர் அன்னதானம் செய்கிறாரோ அவர், மற்றவர்களுக்கு உயிர் கொடுத்ததற்குச் சமம்

 

இதை பகவத் கீதையில் கிருஷ்ண பரமாத்மாவும் சொல்லுவார்:

அன்னாத் பவதி பூதானி பர்ஜன்யாத் அன்ன ஸம்பவ:

யக்ஞாத் பவதி பர்ஜன்யோ யஜ்ஞ கர்ம ஸமுத்பவ: (3-14)

 

உணவிலிருந்தே உயிர்கள் உண்டாகின்றன

மழையிலுருந்து உணவு உண்டாகின்றது

யக்ஞத்திலிருந்து மழை உண்டாகின்றது

நல்வினைகளில் இருந்து  வேள்வி உண்டாகின்றது.

 

 

நல்லார் ஒருவர் உளரேல் அவர் பொருட்டு எல்லார்க்கும் பெய்யும் மழை – என்பது ஆன்றோர் வாக்கு. வள்ளுவரும் பத்தினிப் பெ ண்களால் மழை பெய்யும். நல்லாட்சி நடைபெறும் வேந்தன் நாட்டில்  முயற்சியின்றியே அறுவடைகள் பெருகும் என்றெல்லாம் செப்புகிறார்.

உணவு எனப்படுவது நிலத்தொடு நீரே = நல்ல நிலமும் நல்ல நீர்ப் பாசனமும் இருந்தால்தான் உணவு விளைச்சல் கிடைக்கும்.

 

மேலும் நீரும் ஒரு உணவு. இதை வள்ளுவரும் சொன்னார்

துப்பார்க்குத் துப்பாய துப்பாக்கித் துப்பார்க்குத் துப்பாய தூஉ  மழைகுறள் 12

உண்பவர்களுக்கு நல்ல உணவுகளை உண்டாக்கி, அவ்வுணவுகளை உண்பவர்க்குத் தாமும் உணவாகி, இருப்பதும் மழையே.

 

இதைத்தான் குடபுலவியனாரும் செப்பினார்.

இன்னொரு படலில் ‘’நெல்லும் உயிரன்றே, நீரும் உயிரன்றே  மன்னன் உயிர்த்தே மலர்தலை உலகம்’’–186- மோசிகீரனார்

என்று சொல்லுவதிலிருந்து நெல்லும் (நிலம்) நீரும் உயிருக்கு இன்றியமையாதவை என்பது புலப்படும்

 

இவைகளை எல்லாம் பார்க்கையில் குடபுலவியனார் ஏன் இப்படிச் சொன்னார் என்று தெளிவாகிறது.

 

உண்டிகொடுத்தோர் உயிர் கொடுத்தோரே

 

இது பகவத் கீதையிலும் உள்ளது. தனக்கென மட்டும் உணவு சமைப்பவன் பாவி என்று கண்ணன் உரைப்பான் (பகவத் கீதை 3-13)

யே ஆத்ம காரணாத் பசந்தி, தே பாபா: அகம் புஞ்சதே.

 

இப்பொழுது புறநானூற்றுப் பாடலின் முழுப் பொருளையும் பார்ப்போம்:

கடல் சூழ்ந்த உலகில் முயற்சியால் புகழை நிலைநாட்டிய அரசர் வழி வந்தவனே! சங்கம் எனச் சொல்லப்படும் பெரிய எண் அளவுக்கு உன் வாழ்நாள் அமையட்டும். வாளை, ஆரல், வரால், கெடிற்று மீன்களை உடைய நீர் நிலைலகளையும் உயர்ந்த மதிலிலையும் உடையவனே!

நீ மறுமைச் செல்வம் விரும்பினாலும், மன்னர்களை வென்று புகழ்பெற விரும்பினாலும் அதற்கான வழியை நான் சொல்லித் தருகிறேன்.

நீரை முக்கியமாக கொண்டுள்ள உடம்புக்கு உணவு கொடுத்தவர் உயிர் கொக்டுத்ததற்குச் சமம்.

அந்த நெல்லையும் நீரையும் ஒன்றாகச் சேர்த்தவர் உயிரையும் உடலையும் சேர்த்தவர் ஆவர். நெல் முதலியவற்றை விளைவிக்கும் நிலம் பெரிதாக இருந்தாலும் மன்னன் முயற்சிக்குப் பலன் தராது; ஒரு வழி சொல்லித் தருகிறேன். அதைக் கடைப் பிடிப்பாயாக. பள்ளமான இடத்தில் நீர் தேங்கும்படி செய்தவர்கள் போகும் வழிக்குப் புண்ணியம் சேர்த்தவர் ஆவர்; அதோடு புகழும் கிட்டும் அப்படிச் செய்யாதவர் புகழ் நிற்காது. எனவே நீயும் நீர் நிலை பெருகச் செய்வாய்.

 

இதில் 4 வகை மீன்களைச் சொல்லுவதைக் கவனிக்கவும். நீர் சூழ்ந்த உலகம என்னும் அறிவியல் உண்மை சம்ஸ்கிருதத்திலும் தமிழிலும் ஆயிரக்கணக்கான இடங்களில் திரும்பித் திரும்பி வரும். இந்த பூமியில் மூன்றில் இரண்டு பங்கு நீரால் நிரம்பிய உண்மை இந்தியர்களுக்கு பல ஆயிரம் ஆண்டுகளுக்கு முன்னரே தெரியும். அது மட்டும் அல்ல; “உண்டி கொடுத்தோர் உயிர் கொடுத்தோர்” என்பது மணிமேகலையிலும் நீரின்றமையாது உலகம் என்னும் வரி திருக்குறளிலும் வருவது காண்க. உணவும் நீரும் கொடுத்தால் புண்ணியம் கிடைக்கும் என்னும் இந்து மதக் கருத்தும் பாரதத்தில் மட்டுமே காணப்படும். பிற நாட்டு இலக்கியத்தில் இப்படிப்பட்ட கொள்கைகளைக் காண முடியாது.

வாழ்க குடபுலவியனார்.

India, That is Bharat! Why do we call India, Bharat?

Written by London Swaminathan

 

Date: 9 August 2017

 

Time uploaded in London- 18-08

 

Post No. 4142

Pictures shown here are taken from various sources such as Facebook friends, Books, Google and newspapers; thanks.

 

India’s true name is Bharat. It is in Mahabharat. Indian constitution also begins with the words, India, that is  Bharat……………….”

This country is named after the greatest of the Indian kings  Emperor Bharat.

“All those born in this land before Bharata

All those born after, are called after this name”

–Mahabharata 1-69-49

 

Kalidasa’s most popular drama Sakuntalam is about Dushyana, Sakuntala and their child Bharata. He is known as Sarva Damana – all tamer. He could play with wild animals. Greatest of the modern Tamil poets Bharatiyar sings that Bharata played with little lion cubs.

We are all sons of Bharatavarsa- the country of Bharata.

Kalidasa says,

“He will be a sovereign of the World. Know this too.

Crossing the oceans in a chariot gliding smooth

he shall conquer and rule unopposed

the rich Earth with her seven continents;

named All Tamer here, because he subdues all creatures

by his strength, the future will see his name

proclaimed Bharata; He who bears the world

 

There are very interesting details about Bharata in the Vedic Brahmana literature.

“Sage Dirgatama consecrated King Bharata, son of Dusmanta, who conquered the earth and performed 133 Asvamedha sacrifices.” – Aitareya Brahmana

 

The Aitareya Brahmana gives more details about the coronation ceremonies of other kings. The names of the kings consecrated along with their priests who anointed them are mentioned.

 

In Greece, Egypt and Babylonia all the old kings are listed in the history of those countries. But in India, British people began our history with Asoka in third century BCE! We must change it and begin our history from 4000 BCE.

 

The Kings who ruled India, that is Bharat, are :

King Janamejaya – Tura Kavaneya consecrated him

King Saaryaataa – Cyaavana Bhaargava consecrated him

Sataaniika Satraajita – Soma Suusmaa consecrated him

 

Amvassthya – Paravata consecrated him

 

Yudhaamsrausti  Augrasenya- Narada consecrated him

 

Visvakarmaa Bhauvana – Kasyapa consecrated him

Sudaas Paijavana – Vasistha consecrated him

Marutta Aviksita – Samvarta Angirasa consecrated him

Anga – Udamanya consecrated him

 

Very clear history is in the Vedic literature. We have to rewrite our history before it is too late.

Sage Udamaya ,son of Atri, anointed king Anga and the latter made a gift of

10,000 elephants

10,000 maid servants, decorated with gold ornaments

Ten million cows

87,000 white stallions to the sage.

TEN GENERATIONS OF VEDIC KINGS!

Satapata Brahmana (12-9-3-1 and 13) gives historical details of Vedic Kings:

Dustaritu Paumsayana (Srnjaya King) boasts that he inherited the kingdom through ten continuous generations. Aitareya Brahmana also refers to Dasapurusam Rajyam.

This shows that one kingdom had at least 350 year history (10X35 years). Before him many other kings  might have ruled that area.

 

Tamil Sangam literature which came into existence 2000 years ago says that the number of kings ruled this land is equal to the sand particles (Innumerable, uncountable). Even before 2000 years they knew that Bharat had thousands and thousands of kings.

 

The history of Three Tamil Sangams (Tamil Academy) also give the number of kings who ruled the Tamil Land. If we put all these data together we will get a picture of ancient Bharat.

 

Asvamedha Yajna

Brahmana books give the list of all the kings who did Asvamedha Yajna:-

Satapata Brahmana (13-5-4) gives a long list of kings:

Indrota Daivaapa Saunaka did Asvameda for Janamejaya Parikshit

Bhimasena, Ugrasena, Srutasena in his line also did Asvameda. They may be brothers of Parikshit or separate kings

Kosala (Kausalya) King Para Aaanaara, son of King Aaatnaara

King Purukutsa of Iksvaku race

Ayoga King Marutta Aviksita

Pancal aKing Kraivya

Matsya King Dhvasaa Dvaitavana

Bharata Dauhsyanti

—–all performed Asvamedha.

Bharata did use 78 steeds on the banks of Yamuna and 55 steeds on the banks of Ganga.

In total he used 133 horses and covered the whole country and brought it under his rule. That is why we call this country (India)  Bharat.

There is one Gaathaa (laudatory verse) for every king who did Asvameda.

One laudatory verse says that King Bharata used 1000 horses and no one could beat him.

King Rsaba Yajnatura of Siviknas and  Sona Saatrasaaha of Pancala also performed horse sacrifice.

King Dhrtarastra’s white horse was captured by King Saataniika Saatraajita.

 

So much detail about the kings and their kingdoms were given in the Brahmana literature dated 1000 BCE.

 

This is foreigners’ date. We think that they are all Pre Puranic Kings. We have 150 generations in the Puranas under Chandra and Surya vamsas.

 

So Vedic kings must have ruled the vast North India from Yamuna to Sarasvati before 3100 (Kaliyua beginning) BCE.

We must rewrite Indian History and start our history from 4000 BCE.

Moses is not a historical figure. So far they haven’t found any historical material to confirm his existence. But three religions  stand upon his shoulders!!!

My old articles on Yagas and Yajnas:-

 

List of Tamil Kings who performed Yagas and Yajnas -Post No. 3086In “Culture”

Why do Hindus say ‘Idam Na Mama’/ It is Not Mine? (Post No. 3309)In “Science & Religion”

 

 

Hindu Fire Ceremonies: 7 Paka Yajnas and 14 Srauta Yajnas (Post No.3310)In “Religion”

Interesting Titbits about Asvamedha Yajna- Part 1(Post No.3159)In “சமயம். தமிழ்”

Tamil King’s Rajasuya Yagna! (Post No.3084)In “Culture”

 

Asvamedha: New Explanation (Post No.3163)

 

 

400 Types of Yagas (Fire Ceremonies) | Tamil and Vedas

https://tamilandvedas.com/2014/03/06/400types-of-yagas-fire-ceremonies/

6 Mar 2014 – Kanchi Paramacharya Sri Chandrasekarendra Saraswati Swamikal mentioned in one of his lectures that there are 400 different types of Yagas …

 

 

400 வகை யாகங்கள்: காஞ்சி பரமாசார்யார் …

https://tamilandvedas.com/…/400வகையாகங்கள்

Translate this page

6 Mar 2014 – 400 வகை யாகங்கள்காஞ்சி பரமாசார்யார் உரை. rudra baba. Sri Sathya Sai Baba in Ati Rudra Maha Yagna.

5 மஹா யக்ஞம், 14 ச்ரௌத யக்ஞம், 7 பாக …

swamiindology.blogspot.com/2016/11/5-14-7-post-no3312.html

Translate this page

2 Nov 2016 – … கட்டுரையையும் படிக்கவும்:– 400 வகை யாகங்கள்காஞ்சி பரமாசார்யார் உர

 

தமிழ் மன்னர்கள் செய்த யாகங்கள்! (Post No.3085)

 

 

–subham–

 

 

 

CONFIDENCE : THE KEY TO SUCCESS (Post No.4141)

Compiled BY S NAGARAJAN

 

Date: 9 August 2017

 

Time uploaded in London:- 6-15 am

 

 

Post No.4141

 

 

Pictures are taken from different sources such as Face book, Wikipedia, Newspapers etc; thanks.

 

 

 

 

All of us know how many times Abraham Lincoln failed.

Very many times we have come across the list given below in books and net sites.

Abraham Lincoln overcame great setbacks and obstacles on his journey.

1809 Born February 12

1816 Abraham Lincoln’s family was forced out of their home and he needed to work to support his family.

1818 His mother passed away

1828 His sister dies

1831 A business venture failed

1832 He ran for the State Legislature. He lost.

1832 In the same year, he also lost his job. He decided he wanted to go to law school but couldn’t get in.

1833 He borrowed money from a friend to start a business. By the end of the year, he was bankrupt.

1834 He ran for the State Legislature again. This time he won.

1835 The year was looking better as he was engaged to be married. Unfortunately, his fiancee died and he was grief stricken.

1836 This was the year he had a total nervous breakdown and for 6 months was bedridden.

1836 He sought to become Speaker of the State Legislature. He was defeated.

1840 He sought to become Elector. He was defeated.

1842 He gets married to a woman named Mary Todd. They have 4 boys but only one would live to maturity.

1843 He ran for Congress. He lost.

1846 He ran for Congress again. He won and moved to Washington.

1848 He ran for re-election to Congress. He lost.

1849 He sought the job of Land Officer in his home state. He didn’t get the job.

1850 His son, Edward, dies.

1854 He ran for the Senate of the United states. He lost.

1856 He sought the Vice Presidential nomination at a national convention. He got less than 100 votes.

1858 He ran for the Senate again. He lost again.

1860 Abraham Lincoln is elected President of the United States

1862 His son, Willie, dies at age 12.

1865 On April 14, Abraham Lincoln is assassinated

Lincoln’s confidence took him to the top post of the U.S.

He made every stumbling block as a stepping stone.

‘Self trust is the first secret of success’ said Ralph Waldo Emerson.

‘For a man to achieve all that is demanded of him he must regard himself as greater than he is’ said Johann W. Von Gothe.

‘They are able who think they are able‘– Thus observed the great Virgil.

Failures are not failures; They are the stepping stones; that is all.

Let us have confidence and then we will also  achieve anything and everything.

***

 

சாக்ரடீஸை கிண்டல் அடிக்கும் கிரேக்கர்கள்! (Post No.4140)

Written by London Swaminathan

 

Date: 8 August 2017

 

Time uploaded in London- 20-46

 

Post No. 4140

Pictures shown here are taken from various sources such as Facebook friends, Books, Google and newspapers; thanks.

 

 

நம்முடைய கண்ணோட்டத்தில் சாக்ரடீஸ் ஒரு சிந்தனைச் சிற்பி; பேரறிஞர்! ஆனால் அவர் காலத்திய கிரேக்க அறிஞர்கள் அவரை பைத்தியக்கரப் பயல் என்று சித்தரித்துள்ளனர். நான் ஏதென்ஸ் நகரில் ஆவலோடு வாங்கிய சீட்டுக் கட்டில் ஜோக்கர் கார்டில் சாக்ரடீஸ் உள்ளார். ஆனால் வேறு ஒரு கார்டிலும் சாக்ரடீஸ் படம் இருந்தது எனக்குக் கொஞ்சம் திருப்தி. இதைப் பார்க்கையில் சாக்ரடீஸ் பற்றி இரு வேறு கருத்துகள் உண்டோ என்று எண்ணத் தோன்றுகிறது. ஆயினும் இரண்டாயிரத்து நானூறு ஆண்டுகளுக்கு முன் நாடகங்கள் எழுதி புகழ் சேர்த்த அரிஸ்டோபனிஸ் என்பவர், எல்லா தத்துவ அறிஞர்களும் தீய கருத்துக்களைப் பரப்புவதாகக் குற்றஞ்சாட்டியுள்ளார். அவர் சாக்ரடீஸை பைத்தியக்காரன் என்கிறார்.

 

 

நம்மூர் அரசியல்வாதிகளைப் பார்க்கையில் சாக்ரடீஸ் பிழைக்கத் தெரியாத பைத்தியக்காரன்தான். கிரேக்கம் எனப்படும் கிரீஸ் நாட்டில் அக்காலத்தில் தூக்குத் தண்டனை, சிரச் சேதம் முதலியன கிடையா. எவருக்கேனும் மரண தண்டனை விதிக்கப்பட்டால் உன் கொள்கைகளைக் கைவிடுகிறாயா? அல்லது விஷத்தைக் குடிக்கிறாயா? என்று கேட்பர். அப்பாவி சாக்ரடீஸ் எனக்கு இருக்கும் ஒரே சொத்து என் கொள்கைதான்; அது என்னுடன் இருக்கட்டும் என்று சொல்லி விஷத்தைக் குடித்தார்.

அவரது ஆத்ம சிநேகிதனான கிரீட்டோ, தப்பித்துச் செல்ல வழிவகைளைக் கூறியும் சிறையிலிருந்து வெளியேற மறுத்துவிட்டார். கடைசியில் கிரீட்டோவை அழைத்து, “கிரீட்டொ! நான் வேண்டிக்கொண்ட தெய்வத்துக்கு ஒரு கோழியைப் பலி கொடுக்க மறந்து விடாதே” என்று சொல்லிவிட்டு ஹெம்லாக் என்னும் விஷத்தைக் குடித்தார். நிற்க.

 

இவரை நையாண்டி செய்து, நக்கல் அடித்த அரிஸ்டோபனிஸ், 40 நாடகங்களுக்கு மேல் எழுதினார். ஆனால் நம் கைகளில் சிக்கியது 11 நாடகங்கள்தான்.

இவருடைய வாழ்க்கைச் சரிதம் முழுதும் கிடைக்கவில்லை. ஆனால் ஏதென்ஸ் நகரில் பிறந்து 20 வயதுக்குள்ளேயே நகைச்சுவை நாடகங்களை எழுதத் துவங்கினார். இவரது  காலத்தில் ஏதன்ஸுக்கும் ஸ்பார்டாவுக்கும் 27 ஆண்டுகளுக்கு நடந்த போரில் ஏதென்ஸ் தோல்வி அடைந்தது. அத்துடன் மிகப்பெரிய கிரேக்க நாகரீகம் சீரழியத் தொடங்கியது. ஊழல் தலைவிரித்தாடியது. அவைகளக் குறை கூறியும் கிண்டல் செய்தும் நகைச் சுவை நாடகங்களை எழுதினார்.

 

இவருடைய நாடகங்கள் அங்கத நாடகங்கள் இரு பொருள்பட இருக்கும். இவரது புகழ்பெற்ற நாடகங்களில் ஒன்று தவளைகள் பற்றியது. ரிக் வேதத்தில் வரும் தவளைப் பாடலுடன் அதை ஒப்பிட்டு ஏற்கனவே ஒரு கட்டுரை எழுதியுள்ளேன்.

 

பிறந்த ஆண்டு- கி.மு.450

இறந்த ஆண்டு – கி.மு.385

 

My old article:

 Aristophanes, Vashistha and the Frog Song in the Rig Veda …

tamilandvedas.com/2016/12/15/aristophanes…

राजेंद्र गुप्ता Rajendra Gupta has left a new comment on your post “Aristophanes, Vashistha and the Frog Song in the R…”

 

XXXX

 

80 நாடகம் எழுதிய ஏஸ்கைலஸ்!

கிரேக்க நாடகத்தின் முன்னோடி இவர். ஏஸ்கைலஸ்– சோக நாடகங்களின் மன்னன். ஏதென்ஸ் அருகில் பிறந்தவர். அடிக்கடி இதாலிக்குச் சொந்தமான சிசிலி தீவுக்குப் போய் வந்தார். அங்கேதான் இறந்தார்.

 

மராத்தன் போரிலும் சலாமிஸ் போரிலும் பங்கேற்றவர்.

 

80 நாடகம் எழுதி 52 முறை முதல் பரிசு பெற்றவர் ஏஸ்கைலஸ் . ஆனால் நமக்குக் கிடைத்தவை ஏழே நாடகங்கள் தான்.

கிரேக்க புராணக் கதைகளைப் பயன்படுத்தி அரசியல் செய்திகளை அளித்தார். இவருடைய நாடகம் பற்றிய சிறப்பு என்னவென்றால் 2500 ஆண்டுகளுக்குப் பின்னர் இன்றும் இவருடைய நாடகங்கள் மேடையில் நடிக்கப்படுகின்றன (நம்முடைய மஹாபாரத நாடகங்கள் இன்றும் இந்தோநேஷியாவில் நடப்பது போல).

 

இவரது காலத்தில் பாரசீகத்துடன் நடந்த சண்டையில் கிரேக்கம் வெற்றி பெற்றது. அதன் விளைவாக போர்க்கால துன்பங்களை இவரது நாடகத்தில் காணலாம்.

பிறந்த ஆண்டு- கி.மு. 524

இறந்த ஆண்டு – கி.மு.456

 

–Subham–

இளவயது மேதைகள் (Post No.4139)

PICTURE OF THOMAS FULLER

 

WRITTEN BY S NAGARAJAN

 

Date: 8 August 2017

 

Time uploaded in London:- 7-04 am

 

 

Post No.4139

 

 

Pictures are taken from different sources such as Face book, Wikipedia, Newspapers etc; thanks.

 

 

பாக்யா 21-7-2017 தேதியிட்ட இதழில் அறிவியல் துளிகள் தொடரில் வெளியாகியுள்ள கட்டுரை (ஏழாம் ஆண்டு 22வது கட்டுரை)

 

மூன்று கறுப்பு நிற பீன்ஸ்களை வெள்ளை நிறமாக்க எத்தனை பீன்ஸ்கள் வேண்டும்?

ச.நாகராஜன்

 

 

‘அனைவருமே ஒரு இளவயது மேதை தோற்பதையே விரும்புகின்றனர். அப்போது தான் நாம் சாதாரணமாக இருப்பதைப் பொறுக்க முடிகிறது!” –  ஹரால்ட் ப்ளூம்

 

         மின்னல் வேகத்தில் கணக்குகளைப் போட்டு அனைவரையும் அயர வைத்த மேதைகளில் ஆப்பிரிக்காவில் 1710ஆம் ஆண்டில் பிறந்த தாம்ஸ புல்லர் (Thomas Fuller) குறிப்பிடத்தகுந்த ஒருவர். இவர் ஒரு நீகரோ. 1724இல் இவர் பிடிக்கப்பட்டு  அமெரிக்காவில் உள்ள வர்ஜீனியாவிற்கு அடிமையாக அனுப்பி வைக்கப்பட்டார். 1790ஆம் ஆண்டு இறக்கும் வரை அங்கேயே வாழ்ந்தார்.

 

 

இவருக்கு எழுதப் படிக்கத் தெரியாது. ஆனால் மனதிற்குள்ளாக ஒன்பது இலக்கங்கள் கொண்ட இரு எண்களை உடனடியாகப் பெருக்கி விடையைக் கூறுவார்.

ஏதேனும் காலத்தின் ஒரு பகுதியைச் சொன்னால் உடனடியாக அதில் எத்தனை விநாடிகள் என்பதைச் சரியாகக் கூறுவார்.

ஒரு குவியலான சோளத்தையோ அல்லது இதர தானியத்தையோ காண்பித்து அதில் எத்தனை தானிய மணிகள் உள்ளன என்று கேட்டால் மிகச் சரியாக விடையைக் கூறுவார்.

 

இந்தத் திறமையைப் பார்த்த அனைவரும் வியந்தனர்.

இதே போல பல இளம் வயது கணிதம் போடும் மேதைகள் உண்டு.

 

ஆண்ட் ரே மேரி ஆம்பியர் (1775-1836) நான்கு வயதாகும் போதே மிக கஷ்டமான கணக்குகளைப் போட்டு அனைவரையும் அயர வைத்தார்.

 

கார்ல் ஃப்ரெடெரிக் காஸ் (1777-1855) மூன்று வயதிலேயே தந்தையின் வாராந்திர கூலி வழங்கும் தினத்தில் ஓவர் டைம் கூலி எவ்வளவு தர வேண்டும் என்பதைக் கணக்கிட்டு அனைவரையும் அயர வைத்தார். (திருஞானசம்பந்தர் மூன்றே வயதில், தமிழ் இலக்கணம் தவறாமல், பாடல் பாடியதையும் இங்கு நினைவு கூரலாம்)

 

டப்ளின் நகரின் ஆர்ச்பிஷப்பாகப் பின்னால் புகழ்பெற்ற ரிசர்ட் வேட்லி (1787-1863) நான்கு வயதில் பல கணக்குகளையும் போட்டுப் பார்வையாளரைத் திகைக்க வைத்தார். ஆனால் நாளடைவில் அவருக்கு இந்த சக்தி மெல்ல மெல்ல குறைந்தது.

 

 

       இன்னொரு பிரபல மேதை ஜெரா கால்பர்ன். இவர் அமெரிக்காவில் வெர்மாண்டில் 1812இல் பிறந்தார். இவர் ஒரு ஏழை விவசாயியின் மகன். ஆறு வயதிலேயே அமெரிக்கா நெடுக கணிதத் திறமை காட்ட “டூர் செய்தவர் இவர்.

லண்டனுக்கு எட்டாம் வயதில் இவரை அழைத்து வந்தனர். 8 என்ற எண்ணின் 16வது அடுக்கை – அதாவது 8 என்ற எண்ணை அந்த எண்ணாலேயே எட்டு முறை பெருக்கினால் வரும் எண் என்ன என்று இவரைக் கேட்ட போது 281,474,976,710,656 என்று உடனடியாக விடையைக் கூறினார்.

இவரது திறமையைப் பார்த்த பலரும் இவரைப் படிக்க வைத்தனர்.

 

 

இவர் பின்னாளில் மொழி இயலில் பேராசிரியராக ஆனார். இவர் தனது சுய சரிதத்தையும் எழுதியுள்ளார்.

சாதாரணமாக இப்படிப்பட்டவர்களின் திறமையைப் பரிசோதிக்கக் கேள்விகளைக் கேட்பவர்கள் இடக்கு மடக்காக கேள்வி கேட்டு அவரைத் திணற அடிக்க வேண்டும் என்பதை நோக்கமாகக் கொள்வதுண்டு.

 

அதற்கு ஈடு கொடுத்து கால்பர்னும் அவர்களது “பாஷையிலேயே பதிலடி கொடுப்பதும் உண்டு.

நிகழ்ச்சி ஒன்றில் இடக்கு மடக்கு கேள்வியைக் கேட்க முயன்ற ஒரு பார்வையாளர், “மூன்று கறுப்பு நிற பீன்ஸ்களை வெள்ளை நிறமாக்க எத்தனை பீன்ஸ்கள் வேண்டும் என்று வேண்டுமென்றே கேட்டார்.

 

உடனடியாக கால்பர்ன். “மூன்று போதும். அவற்றை உரித்துப் பாருங்கள். உள்ளே வெள்ளையாக இருக்கும் என்று பதில் கூறினார்.

 

அரங்கத்தில் பார்வையாளர்களின் கரகோஷம் அடங்க வெகு நேரமானது.

 

இப்படி இன்னும் ஏராளமானோர் இள வயதிலேயே கடினமான கணக்குகளைப் போட்ட பட்டியலில் சேர்கின்றனர்.

இவர்களால் மட்டும் எப்படி அரிய ஒரு திறமையைப் பெற முடிந்தது, இதற்கு அறிவியல் ரீதியிலான விளக்கம் ஏதேனும் உண்டா?

ஆட்டிடையர்களாக இருந்த சிலருக்கு – எழுத்தறிவு இல்லாதவர்களுக்கு – அபூர்வமான இப்படிப்பட்ட கணிதத் திறமை வந்தது எப்படி?

 

இதற்கான விடையைக் காண்பதற்கு உரிய புள்ளிவிவரங்களும் தகவல்களும் போதுமானதாக இல்லை என்பதே அறிவியல் அறிஞர்களின் முடிவு.

படிப்பறிவு இல்லை என்றாலும் கூட இவர்கள் தங்களுக்குத் தாங்களே ஏதோ ஒரு முறையைக் கற்பித்துக் கொண்டனர் என்பது மட்டும் தெரிய வருகிறது

 

இப்போதுள்ள அதி நவீன சூப்பர் கம்ப்யூட்டர்களிம் நூறு இலக்க எண்ணை இன்னொரு நூறு இலக்க எண்ணால் பெருக்கி விடையைத் தர சில மைக்ரோ செகண்டுகளே ஆகிறது என்பது குறிப்பிடத் தகுந்தது.

என்றாலும் மனித மூளையின் மகிமையை விளக்கும் இள வயது மேதைகள் பற்றிய வரலாறு கணித ஆர்வலர்களால் தொகுக்கப்பட்டு அவர்களுக்குத் தர வரிசையும் கூடத் தரப்பட்டுள்ளது.

விந்தையான மனித மூளையின் திறமை தான் நம்மை எப்படி பிரமிக்க வைக்கிறது?!

 

 

 

அறிவியல் அறிஞர் வாழ்வில் ..

 

 பரிணாம தத்துவத்தை முதலில் கண்டுபிடித்த பிரபல விஞ்ஞானியான டார்வினின் வாழ்க்கையில் ஏராளமான சுவையான சம்ப்வங்கள் உண்டு.

அவர் ஒரு விசித்திரமான மனிதர். எதை எடுத்தாலும் ஆராய்ச்சி செய்து பார்ப்பது அவரது சுபாவம்.

 

 

விசித்திரமான மிருகங்களையோ பறவைகளையோ அவர் பார்த்தால் அதன் ருசி எப்படி இருக்கும் என்பதை அறிய ஆவல் கொள்வார். ஆமாம், அதைத் தின்றே பார்த்து விடுவார். கேம்பிரிட்ஜ் பல்கலைக்கழகத்தில் அவர் இருந்த போதுகோர்முட் க்ளப்’ (Gourmut Club) என்ற சங்கத்தில் அவர் உறுப்பினராக இருந்தார்.அந்த சங்கத்தின் உறுப்பினர்கள் வாரம் ஒரு முறை கூடுவர். சாதாரணமாக மெனுவில் இல்லாத மிருகங்களைச் சமைத்துச் சாப்பிடுவர். இப்படி பருந்து, நாரை போன்ற அயிட்டங்கள் அவர்கள் மெனுவில் புதிதாகச் சேர்க்கப்படும்.

 

ஆனால் ஒரு முறை பழுப்பு நிற ஆந்தை ஒன்றை அடித்துச் சாப்பிட்டார். அது அவரது ஆர்வத்தையே கெடுத்து விட்டது.

‘ஐயோஅதைப் பற்றி என்னால் பேசக் கூட முடியாது என்று அவர் நொந்து பேசினார். ஆனால் அந்த பழுப்பு ஆந்தையால் அவரை நோக அடிக்க முடிந்ததே தவிர அறுசுவை உணவின் பால் அவருக்கு இருந்த மோகத்தை மாற்ற முடியவில்லை.

 

ஒரு முறை அவர் பீகிளுக்கு (Beagle) பயணமானார். அப்போது அவர் ஆர்மடில்லோ என்ற தென்னமரிக்க விலங்கு ஒன்றைச் சாப்பிட்டுப் பார்த்தார். அத்துடன் என்ற எலி அணில் போன்ற கொறிக்கும் விலங்குகளில் ஒன்றான அகோடிஸ் (Agoutis)  என்பதைப் பிடித்துச் சாப்பிட்டார். அதன் சுவையை வர்ணிக்க வார்த்தைகளே இல்லை என்று வெகுவாகப் பாராட்டினார்.

 

  தென் அமெரிக்காவில் படகோனியாவில் அதி வேகமாக ஓடக்கூடிய சிறுத்தையை அடித்துச் சாப்பிட்டார். அங்குள்ள் ரியா பறவையின் சுவை அவருக்குப் பிடித்திருந்தது. அதில் தான் சாப்பிட்டது போக மீதி  இருந்த பகுதிகளை லண்டன்  மிருகக்காட்சி சொஸைடிக்கு அனுப்பினார். அந்தப் பறவைக்கு ரியா டார்வினி (Rhia Darwinii) என்று அவர் பெயரே சூட்டப்பட்டது!

கலபகோஸ் என்ற இடத்தில் உடும்புகளையும் ராட்ஸச ஆமைகளையும் சாப்பிட்டு மகிழ்ந்தார். ஆமையின் சுவை அவருக்கு மிகவும் பிடித்துப் போகவே 48 ஆமைகளைப் பிடித்து பீகிளிலிருந்து திருப்பிச் செல்லும் பயணத்தில் அவற்றைச் சாப்பிட்டார்.

இப்படி ஒரு விசித்திரமான, அதிசயத் தீனிக்கார விஞ்ஞானியை உலகம் பார்த்ததே இல்லை.

(ஆதாரம் தி லைஃப் அண்ட் லெட்டர்ஸ் ஆஃப் சார்லஸ் டார்வின்)

***

 

Aristophanes made fun of Socrates and Portrayed him a Mad Man! (Post No.4138)

Aristophanes made fun of Socrates and Portrayed him as a Mad Man! (Post No.4138)
Compiled by London Swaminathan

 

Date: 7 August 2017

 

Time uploaded in London- 21-07

 

Post No. 4138

Pictures shown here are taken from various sources such as Facebook friends, Books, Google and newspapers; thanks.

 

Aristophanes was the greatest comic playwright of ancient Greece. His comedies are the earliest roots of the film, theatre and television comedies we enjoy today. Other ancient writers list 40 plays by Aristophanes; only 11 of these have survived to the present.

 

Very little is known about the life of Aristophanes. Born in the city of Athens, he started writing before he was 20. Aristophanes lived through a period of great political and social change. For 27 years, Athens fought a bitter war  against its archival , the city of Sparta. The eventual defeat of Athens  brought to an end  the greatest period of ancient Greek civilization  and was followed by a time of political instability during which Athens was ruled by dictators and corrupt governments. Aristophanes wrote plays about the changes he saw going around him.

 

Born in the city of Athens he started writing before he was 20.  Aristophanes lived through a period of great political and social change. For 27 years Athens fought a war against its arch rival Sparta. The eventual defeat of Athens brought to an end the greatest of ancient Greek civilization and was followed by a time of political instability during which Athens was ruled by dictators and corrupt governments.

 

Many of Aristophanes’ plays are satires. He criticizes political leaders by making them seem ridiculous; often the leaders are out witted by the hero of the play, who is portrayed as an ordinary citizen.

Aristophanes also made fun of people such as philosophers, teachers and lawyers, whom he felt corrupted society. Nobody was safe from his sharp words even the most respected figures of the time are made to look foolish.

In his play the great Greek Philosopher and teacher Socrates is portrayed as a mad man who has an evil influence on the young people of Athens.

He wrote The Frogs in 405 BCE.

Frogs, or The Frogs is one of Aristophanes’ greatest comedies and is justly celebrated for its wit and keen commentary on Athenian politics and society. It is the last surviving work of Old Comedy and is thus also notable for heralding a passing era of literature. While it is a comedy, it is also a trenchant political satire and expresses Aristophanes’ views on Athenian democracy and the value of poetry.

 

Born in 450 BCE

Died in 385 BCE

Age at death 65

 

Publications

The Acharnians

The Knights

The Clouds

The Wasps

The Peace

The Birds

Lysistrata

Thesmophoriazusae

The Frogs

Plutus

 

Source: Who wrote What When? Reference Book

My old article:

 Aristophanes, Vashistha and the Frog Song in the Rig Veda …

tamilandvedas.com/2016/12/15/aristophanes…

राजेंद्र गुप्ता Rajendra Gupta has left a new comment on your post “Aristophanes, Vashistha and the Frog Song in the R…”

 

XXXX

 

 

FATHER OF TRAGEDY – AESCHYLUS WROTE 80 PLAYS!

 

Aeschylus was one of the greatest playwrights of ancient Greece. He is sometimes called the Father of Tragedy because he is said to have invented it as a form of theatre.

Little is known about Aeschylus’s life because he lived so long ago. Historians think that he was born at Eleusis near Athens. He made several trips to Sicily in Italy during his life time, and it is thought that he died there.

Aeschylus fought in two of the most famous battles of ancient history; the Battle of Marathon in 490 BCE and the Battle of Salamis in 480 BCE. Both were desperate struggles in which the democratic Greek city-states defeated armies of powerful Persian empire, which was trying to conquer them.  experience of these events can be seen in his vivid writing about war and suffering.

 

in Aeschylus’ a time the theatre was an important of community life. Regular play writing competitions were held and the winners were highly regarded. Aeschylus first entered one of these competitions in 472 BCE with his lay The Persians, and he won first prize. Over the course of his career, Aeschylus is thought to have written more than 80 plays, 52 of which won first prizes. Unfortunately, only seven of them survived.

Aeschylus’s plays have strong political messages. he used myths or old stories to make moral points about the events that he saw going on around him. They were so powerfully written that they are still performed today, almost 2500 years later!

Born in 524 BCE

Died in 456 BCE

Age at death: 68

Publications:

The Persians

Seven against Thebes

The Suppliants

Promethus Bound

Oresteia consisting of 3 plays:

Agamemnon

The Libation Bearers

Eumenides

–Subham–

 

கிரேக்கர்கள் நாடகப் பித்தர்கள் (Post No.4137)

Written by London Swaminathan

 

Date: 7 August 2017

 

Time uploaded in London- 16-00

 

Post No. 4137

Pictures shown here are taken from various sources such as Facebook friends, Books, Google and newspapers; thanks.

 

 

கிரேக்கம் எனப்படும் கிரீஸ் நாட்டில் 2500 ஆண்டுகளுக்கு முன்னரே நாடகங்கள் சிறப்பிடம் பெற்றன. இதற்கு அடுத்தபடி நாடகங்களுக்குப் பெயர்பெற்ற நாடு இந்தியா என்று சொல்ல வேண்டும். ஆனால் இப்போது கிடைக்கும் தகவல்களின் அடிப்படியிலேதான் இந்த தகவல். மேலும் அவர்கள் எழுதிய நாடகங்களில் சில நாடகங்களே கிடைத்துள்ளன. நம் நாட்டில் பாஷா எழுதிய 13 நாடகங்கள் கிடைத்துள்ளன. அதற்குப் பின்னர் காளிதாசன் எழுதிய மூன்று நாடகங்கள் கிடைத்தன.

காளிதாசனுக்கு முன்னர் வாழ்ந்த நீண்ட நாடக ஆசிரியர் பட்டியல் உள்ளது. இவர்கள் எழுதிய நாடகங்களின் பெயர் தெரியாது. மேலும் ஆதிகாலத்தில் நடனம் மூலம் நாடகங்கள் நடிக்கப்பட்டன. சிலப்பதிகாரத்தில் வரும் மாதவியின் 11 கூத்துகளும் புராணக்கதைகளே. நடனம்- நாட்டியம் இவை இரண்டும் கலந்தே இருந்ததால் நாம் கிரேக்கர்களையும் விஞ்சி இருக்கக்கூடும்!

 

இரண்டு கிரேக்க ஆசிரியர்கள் மொத்தம் 220 நாடகங்கள் எழுதியதாகப் பிற்காலத்தில் கிடைத்த தகவல்கள் தெரிவிக்கின்றன.

 

100 நாடகம் எழுதிய மெனாண்டர் (மீனேந்திரன்)

 

இவர் ஒரு நகைச்சுவை நாடக ஆசிரியர். இவரைப் பற்றி மற்றவர்கள் எழுதிய நூல்களிலிருந்தே தெரிந்தது. ஆனால் அதிர்ஷ்டவசமாக 1957ல் எகிப்தில் பேபைரஸ் புல் காகிதங்களில் இவர் எழுதிய நாடகத்தில் சில வசனங்கள் காட்சிகள் மட்டும் கிடைத்தன. இரண்டு ரோமானிய நாடக ஆசிரியர்கள் இவருடைய நாடகங்களைத் தழுவி நாடகங்கள் எழுதினர்.

 

பணக்கார குடும்பத்தில் பிறந்த மெனாண்ட (Menander) ரின் தந்தை ஒரு புகழ்பெற்ற அரசியல்வாதி என்றும் அறிகிறோம். அவரது உறவினர் ஒருவர், அக்கால நாடக ஆசிரியர்களின் நண்பர். இதன் மூலம் இவருக்கும் உத்வேகம் பிறந்தது.

 

இவர் பிறந்த ஆண்டு – கி.மு.342

இவர் இறந்த ஆண்டு- கி.மு. 291

 

இவர் பிறப்பதற்கு நூற்றுக் கணக்கான ஆண்டுகளுக்கு முன்னரே

கிரேக்கர் வாழ்வில் நாடகங்கள் இரண்டறக் கலந்தன.

 

அவ்வப்பொழுது நாடகப் போட்டிகள் நடக்கும். ஆண்டுதோறும் ஒருவருக்குப் பரிசும் அளிப்பர். மெணான்டருக்கு முன் சோக நாடகங்களே எழுதப்பட்டன. அரிஸ்டோபனிஸ் (Aristophones)  என்பவர் பழைய பாணியில் எழுதினார். மெனாண்டர் புதிய பாணியில் எழுதினார்.

இவர் எழுதிய பாணியை பாமர மக்கள் ரசிக்க முடியாது. இவர் எழுதிய ‘மூர்க குணமுள்ள மனிதன்’ என்ற நாடகம் மட்டுமே கிடைத்தது. கோபம், குட்டை முடியுடைய பெண் முதலிய நாடகங்களின் துண்டுகள் மட்டுமே கிடைத்தன.

 

நூறு நாடகங்களை எழுதியும் எட்டே முறை மட்டுமே இவர் பரிசுகள் பெற்றார்.

 

120 நாடகங்கள் எழுதிய சோபோக்ளிஸ் (சோகக் க்ளேசன்)

 

இவர் ஏதென்ஸ் அருகிலுள்ள கொலனஸ் (Colonus) என்ற ஊரில் செல்வந்தக் குடும்பத்தில் பிறந்தார். ஏஸ்கைலஸ் (Aeschylus) எழுதிய சோக நாடகங்களால் ஈர்க்கப்பட்டார். நாடகங்கள் மூலம் சமய மற்றும் அரசியல் விஷயங்கள் சித்தரிக்கப்பட்டன. கிரேக்க புராணக் கதைகளைக் கொண்டு அன்றாடப் பிர்ச்சினைகளை விமர்சித்தனர்.

 

சோபோக்ளிஸ் வாழ்ந்த காலத்தில் ஏதென்ஸ்  நகர அரசுக்கும் ஸ்பார்ட்டா நகர அரசுக்கும் இடையே (Peloponnesian பெலபொனேச்சியன்) யுத்தம் நடந்தது. இதனால் இவரது நாடகங்களில் தேசபக்தி சுடர்விட்டுப் பிரகாசிக்கிறது. இவர் பிற்காலத்தில் சமாதானத்துக்காக வாதடினார். இவர் எழுதிய ஆண்டிகோனெ என்ற நாடகத்தில் போரினால் ஒருவர் மன நிலையில் எழும் தர்ம-அதர்மப் போராட்டம் பற்றி வெகுவாக சிலாகித்து இருந்தார். இத இவரது புகழை உச்சத்துக்கு இட்டுச் சென்றது. மக்கள்  இவரை தளபதியாகவும்,சட்ட சபை உறுப்பினராகவும் தேர்ந்தெடுத்தனர்.

இவர் பிறந்த ஆண்டு – கி.மு 496

இவர் இறந்த ஆண்டு- கி.மு. 406

 

ஆண்டுதோறும் நடைபெறும் நாடகப் போட்டியில் கி.மு.486ல் இவர் இடம்பெற்றார். அந்தப் போட்டியில் இவர் முதல் பரிசு பெற்றது ஏதென்ஸ் நகரத்தில் அதிர்வலைகளை எழுப்பியது. அது வரை பரிசுபெற்று வந்த புகழ்பெற்ற ஏஸ்கைலஸை (Aeschylus) இவர் தோற்கடித்ததே இந்த வியப்புக்குக் காரணம்; மேலும் அப்போது சோபோக்ளிசுக்கு வயது 27 தான்.

120 நாடகங்களை எழுதிய இவர் 24 முறை முதல் பரிசு வென்று சாதனை படைத்தார்.

 

இவர் எழுதிய நாடகங்களில் ஏழு மட்டுமே இப்பொழுது கிடைத்தன.

 

இவரைப் பற்றிய ஒரு சுவையான சம்பவம் உண்டு. தனது தந்தைக்கு வயதாகிவிட்டதால் வியாபாரத்தைச் சரியாக கவனிப்பதில்லை. ஆகையால் எல்லாப் பொறுப்புகளில் இருந்தும் விடுவிக்க வேண்டும் என்று சோபோக்ளிசுக்கு எதிராக மகன்கள் வழக்கு தொடுத்தனர். நீதி மன்றத்துக்கு அவர் வந்த போது அபோதுதான் எழுதி முடித்த ஈடிபஸ் அட் கொலனஸ் (Oedipus at Colonus) என்ற நாடகம் இருந்தது. அதைப் பார்காமலேயே ஒப்பித்துவிட்டு எனக்கு வயதுக் கோளாறு இருந்தால் இப்படிச் செய்ய முடியுமா? என்று கேட்டார். அதைப் பார்த்த நடுவர்கள் அசந்தே போய்விட்டனர். அவரை வழக்கிலிருந்து விடுவித்தனர்.

 

–subham—

 

 

ஔரங்கசீப் பயன்படுத்திய கங்கை நீர்! (Post No.4136)

Date: 7 August 2017

 

Time uploaded in London:- 6-51 am

 

 

Post No.4136

 

 

Pictures are taken from different sources such as Face book, Wikipedia, Newspapers etc; thanks. 

 

புனித கங்கை

 துக்ளக், அக்பர் ஆகியோர் போற்றிப் பயன்படுத்திய கங்கை நீர் பற்றிய கட்டுரைகளின் தொடர்ச்சியாக இந்தக் கட்டுரை வெளி வருகிறது.

ஔரங்கசீப் பயன்படுத்திய கங்கை நீர்!

 

ச.நாகராஜன்

 

 

முகலாய மன்னர்களில் ஹிந்து பண்பாட்டையும் ஹிந்துக்களையும் அதிகமாக வெறுத்த ஒரு மன்னன் ஔரங்கசீப் (பிறப்பு :14-10-1618 – மறைவு : 20-2-1707).

 

ஹிந்துக்களுக்கு இஸ்லாமின் பெயரால் அவன் ஆற்றிய கொடுமைகளை எழுத கை நடுங்கும். படித்தாலோ உள்ளம் பதறும்.

அப்படி ஒரு கோரமான பிறவி.

 

அவன் காலத்தில் பிரான்ஸை சேர்ந்த வைத்தியரும் யாத்ரீகருமான பெர்னியர் (Francois Bernier  பிறப்பு: 25-9-1620  மறைவு: 22-9-1688) இந்தியாவில் சுமார் 12 வருட காலம் தங்கி இருந்தார்.

ஔரங்கசீப்பைப் பற்றி அதிகாரபூர்வமான தகவல்களை அவர் தனது நூலான ‘டிராவல்ஸ் இன் தி முகல் எம்பயர்’ (Travels in the Mughal Empire) என்ற நூலில் தந்துள்ளார்.

 

அதில் ஒன்று ஔரங்கசீப் கங்கை நீரைப் பயன்படுத்தியது பற்றியது:

 

He (Aurangzeb) keeps in Delhi and Agra…. Kitchen apparatus, Ganges water and all the other articles necessary for the camp, which the Moghal has always about him, as in his capital, things which are not considered necessary in our kingdoms in Europe”

 

டெல்லியோ ஆக்ராவோ, அவர் (ஔரங்கசீப்) சமையலறை உபகரணங்கள், கங்கை நீர் மற்றும் இதர முகாமிற்குத் தேவையான சாமான்களை தலைநகரில் இருக்கிறார் போலவே தனக்குத் தேவையானவற்றை வைத்துக் கொள்கிறார். அவை ஐரோப்பாவில் உள்ள நமது அரசுகளில் தேவை என்று கருதப்படாதவை.

 

பெர்னியரும் கூட கங்கை நீரைப்  பயன்படுத்தியவரே. அதைப் பற்றி அவர் தனது பயண நூலில் தரும் தகவல்கள் இவை:

 

I shall not be exposed to any of these inconveniences and dangers, as my Nawab has with marked kindness ordered that a new loaf of his own household bread and a Sourai of Ganges water (with which, like every person attached to the court, he has laden several camels) should be presented to me every morning. A Sourai is that tin flagon of water covered with red cloth which a servant carries before his master’s horse.”

356ஆம் பக்கத்தில் அவர் கூறுவது இது:

 

“எனக்கு இது போன்ற அசௌகரியங்களோ அல்லது அபாயங்களோ வராது. ஏனெனில் நவாப் அதீதமான அன்புடன் எனக்கு அவருக்குத் தயாரிக்கப்படும் ரொட்டியையும் ஒரு சௌராய் கங்கை நீரையும் எனக்கு ஒவ்வொரு நாள் காலையும் தருமாறு ஆணையிட்டுள்ளார்.(அரசவையில் உள்ள ஒவ்வொருவருக்கும் பல ஒட்டகங்கள் உள்ளன) ஒரு சௌராய் என்பது தனது எஜமானனின் குதிரைக்கு முன்னால் ஒரு வேலையாள் ஏந்திச் செல்லும் சிவப்புத் துணியால் மூடப்பட்ட குவளையாகும்.

 

 

இதிலிருந்து நாம் அறிவது ஔரங்கசீப் மட்டுமல்ல, அவனது அரசவையில் இருந்த பிரபுக்கள் அனைவருமே கங்கை நீரைப் பயன்படுத்துவதை வழக்கமாகக் கொண்டிருந்தனர் என்பது தான்.

 

லாகூரிலிருந்து 1665ஆம் ஆண்டு பிப்ரவரி மாதம் 25ஆம் தேதி எழுதிய தனது கடிதத்தில் பெர்னியர் மீண்டும் கங்கை நீரைப் பற்றிக் குறிப்பிடுகிறார்.

 

அவரது குறிப்பு:

 

The fruits, the sweet meats, the Ganges water, the saltpetre with which it is cooled and the betel are kept in four other tents.”  (page 365)

 

“பழங்கள், இனிப்பூட்டிய மாமிசம், கங்கை நீர், அதைக் குளிர வைக்கும் வெடியுப்பு மற்றும் வெற்றிலை ஆகியவை இதர நான்கு கூடாரங்களில் வைக்கப்பட்டுள்ளன.

 

ஹிந்து கலாசாரம். ஹிந்து மதம், ஹிந்துக்கள் – ஆகிய இவற்றை அறவே வெறுத்த முகலாயர்கள் – துக்ளக் முதல் ஔரங்கசீப் வரை – கங்கை நீரை விரும்பினார்கள்.

அதைத் தாங்கள் செல்லுமிடமெல்லாம் கொண்டு சென்றார்கள்.

 

 

தங்கள் சமையலுக்கு அதை மட்டுமே பயன்படுத்தினார்கள்.

அது மட்டுமல்ல, அரசாங்கத்தைச் சேர்ந்த செல்வந்தர்களும், பிரபுக்களும், உயர் அதிகாரிகளும் கூட கங்கை நீரையே பயன்படுத்தினர் என்பது மேற்கூறிய பல குறிப்புகளினால் தெரிய வருகிறது.

 

காலம் காலமாகத் தொன்று தொட்டு ஹிந்துக்கள் போற்றி வரும் கங்கா மாதாவை கடுமையான விதிகளை அனுசரிக்கும் இஸ்லாமியர்களும் போற்றி பயன்படுத்தினார்கள் என்பது சரித்திரம் தரும் உண்மை!

 

கங்கை போன்ற ஒரு புனித நதி உலகில் வேறெங்கும் இல்லை என்பதும் உண்மையே!!

***

 

 

 

 

 

A few Anecdotes about Tamil Savant U.Ve.Sa (Post No.4135)

Written by London Swaminathan

 

Date: 6 August 2017

 

Time uploaded in London- 18-40

 

Post No. 4135

Pictures shown here are taken from various sources such as Facebook friends, Books, Google and newspapers; thanks.

 

There is an interesting story about Uthamadhanapuram, a village 3-5 km south of Papanasam in Thanjavur district.

A Maratha king who happened to camp nearby had his food and Thamboolam (betelnut and betelleaves) without knowing it was Ekadasi Day that day – a day of prayer and fasting. As an act of atonement, he established and Agraharam (Street for Brahmins) for 80 Vedic scholars, providing each a house and 10 Velis of land. He named it Uthamadhanapuram, evidently to show how greatly he valued the Dhana (gift)

It was this Uthamadhanapuram that gifted to the world the ‘Uthama’ (great soul) of Tamil learning, Mahamahopadhyaya Dr U V Saminatha Iyer.

xxx

Two of many incidents show what Tamil meant to U Ve. Saminatha Iyer. He had picthed upon a girl for his grandson> She was clever, good looking and good singer. But she did not sing any Tamil song nor did she know Tirukkural (Tamil Veda).

Saminatha Iyer asked her, with some disappointment: How can a girl who does not know Tirukkural become my grand daughter-in-law?”

The girl did acquire the qualification and entered his house triumphantly.

xxx

 

Once a friend wished hi many more years of life to see the arrival of his great grandson.

“I want to live for many years but not for that reason”, he said.

Pointing to the piles of palm leaves in the room, he said with an innocent smile “They are my children. I want to see them in print before I die. If I depart suddenly, I wish to be reborn in this Tamil Land to complete the work. But when I come here in rebirth, I wonder if these people (relatives) would let me in”.

xxxx

Saminatha Iyer needs no new honour. He was a legend in his day – titles and honours were heaped upon him. Mahakavi Bharati sang a verse in praise of him in which he wonders if the foreign rulers with no knowledge of Tamil, honour him with the title MAHA MAHOPADHYAYA, what would have been his fame if he had been born in the days of Pandya Kings!

Addressing him as the king of poets, he tells Saminathan that he may not have money or know the way to enjoy the pleasures of life, but he will live in the hearts of poets as long as Tamil lasts, with words of praise on their lips.

 

XXX

Born on 19 February 1855

Died in 1942

His Guru: Mahavidwan Meenakshisundaram Pillay

Posts held: Adheena Vidwan of Thiruvavadurai

Tamil Teacher at Kumbakonam College

Publications: 100 books including his Autobiography, Edited versions of Sangam Literature, Silappadikaram, Manimekalai and Jeevaka Chintamani.

 

Source:V Sundaram’s article in Indian Express dated 26 December 1994