WRITTEN BY KATTUKKUTY

Post No. 8806

Date uploaded in London – – 13 OCTOBER 2020   

Contact – swami_48@yahoo.com

Pictures are taken from various sources for spreading knowledge; this is a non- commercial blog. Thanks for your great pictures.

tamilandvedas.com, swamiindology.blogspot.com

12-10-2020 அன்று லண்டனிலிருந்து ஒளிபரப்பட்ட ஞானமயம் நிகழ்ச்சியில் ஒளிபரப்பான உரை.

ஒவ்வொரு திங்களன்றும் இந்திய நேரப்படி மாலை 6.30 மணிக்கு ஞானமயம் நிகழ்ச்சியை

facebook.com/gnanamayam-இல் பார்க்கலாம்.

சித்த மருத்துவமும் அதன் சீரும் சிறப்பும்

by Kattukutty

உலக வரலாற்றில் மிக மிக தொன்மை வாய்ந்தது மருத்துவக்கலை.

ஆதி மனிதன் தனக்கு ஏற்பட்ட நோய்களுக்கும், காயங்களுக்கும்

உடல் உபாதைகளுக்கும், இலை, தழை, மரம், பூ, காய், பழம், வேர்

முதலியவற்றைக் கொண்டு தன்னைத்தானே குணப்படுத்திக்கொள்ளும்

வழி முறைகளைக் கண்டுபிடித்தான்.

இதைத்தான் மருத்துவ விஞ்ஞானம் என்கிறோம்.

மருத்துவம் என்றால் என்ன ???

உயிரினங்கள் நோய்வயப்படும் போதும் உடலை இயக்க முடியாமல்

இருக்கும் பொழுதும் அந்நிலையைக் கண்டுபிடிப்பதும் அதைக்

குணப்படுத்துவதும் மீண்டும் வராமல் செய்தலும் ஆகும்.

மருத்துவத்தின் பல முறைகள்

அல்லோபதி, சித்த மருத்துவம், ஆயுர் வேதம், ஹோமியோபதி, யுனானி,

அக்குபஞ்சர்,யோகா, இயற்கை மருத்துவம், மலர் மருத்துவம்,உயிர்

வேதியல் மருத்துவம், காந்த சிகித்சை, வண்ண மருத்துவம், இசை

மருத்துவம், ஜப்பானிய காம்போ மருத்துவம், பண்டைய சீன

மருத்துவம்……. மற்றும் பல……..

சித்த மருத்துவம்

உலக மருத்துவ வரலாற்றில் மிக மிக தொன்மை வாய்ந்தது சித்த

மருத்துவம். முதலில் சித்தர்கள் யார் என்று பார்ப்போம்

“சித்” என்றாலே அறிவு என்று அர்த்தம். சித்தர்கள் தன் அறிவினாலும்

அனுபவ முறைகளினாலும் பட்டறிவினாலும் கண்ட மருத்துவ முறைகளைப்

பயன்படுத்தி அஷ்டமாசித்திகளையும் பெற்று தனது

தவ வலிமையினால் சாகா வரம் பெற்றவர்கள்.

சித்தர்கள் கண்ட உண்மை

ஆன்மீக உலகம் இவ்வுடலை “பொய் “என்று கூறும் பொழுது இவ்வடலை

“மெய்”என்று கூறியவர்கள் சித்தர்கள்!!! மற்ற எல்லா

மருத்துவ முறைகளிலிலும் மனிதனுக்கு” மரணம்”உண்டு என்று

கூறும்போது சித்தர்கள் “மரணமில்லாப் பெருவாழ்வு” வாழலாம் எனக்

கூறி வாழ்ந்தார்கள், இன்றும் வாழ்கிறார்கள்!!!

வேதியல், மற்றும் பவுதிக முறைகளில் பொருள்களைப் பகுத்தறிந்து

இவ்வுலகில் முதன்முதலில் பயன் படுத்தியவர்கள் தமிழ் சித்தர்களைத்

தவிர வேறு யாருமில்லை!!! தமிழ் நாட்டில் தொன்று தொட்டு மரபு

வழியாக அவர்களால் செய்யப்பட்டு வரும் மருத்துவமே சித்த மருத்துவம் ஆகும்.

சித்தர்களின் கண்டுபிடிப்பு

மனித உடல் 18 குணங்களைக் கொண்டது. அந்த குணங்களின்

செயல்களால் வாழ்க்கை நடக்கிறது. அவைகள் :

வியப்பு, இன்பம், உவகை, உறக்கம், கேதம், கையறவு, நரை, நினைப்பு,

நீர்வேட்கை, நோய், பசி, அச்சம், பிறப்பு, மதம், வியர்வை, வெகுளி,

வேண்டல், மரணம்.

மனித உடல் பஞ்ச பூதங்களினால் ஆனது. நீர், நிலம், நெருப்பு, காற்று,

ஆகாயம் – இந்த ஐம்பூதங்களின் பிரதிபலிப்பே இந்த உடல்…….

நோய்களுக்கான காரணங்கள்

மனித உடலில் தோன்றும் நோய்களுக்கான காரணம்,

மனித உடலில் உள்ள வாதம், பித்தம், கபம், ஆகியவற்றின் வேறுபாடுகளே

காரணம்.

சித்த முறைப்படி ஒரு ஆரோக்கியமான உடலில் உள்ள நாடித்துடிப்பு

வாத நாடி – 1 மாத்திரை அளவும்,

பித்த நாடி – 1/2 மாத்திரை அளவும்,

கப நாடி. – 1/4 மாத்திரை அளவும், துடிக்க வேண்டும்.

இவற்றில் மாறுபாடு உண்டானால் வியாதி எனத் தெரியும்.

மேலும் இந்த வாத, பித்த, கப, நாடிகள் காலை, மதியம், மாலை

என்ற மூன்று வேளைகளுக்கும் மாறும்.

இதைத்தான் வள்ளுவரும்,

“மிகினும் குறையினும் நோய் செய்யும் நூலோர்

வளி முதலாகிய மூன்று” என்று கூறியுள்ளார்.

இதை முக்குற்றம் எனக் கூறுவார்கள். சித்த வைத்தியர்கள் நாடி பார்த்து

இக்குற்றங்களின் வேறுபாடுகளை களைய மருந்துகள்

அளிப்பார்கள். அக்குற்றங்கள் அதிகமானால், அல்லது குறைந்தால்

என்னன்ன விளைவுகள் உடலில் ஏற்படும் என்பதைக் காணலாம்.

to be continued…………………………………….

tags–சித்த மருத்துவம் ,  சீரும் சிறப்பும் , 

WRITTEN BY LONDON SWAMINATHAN

Post No. 8805

Date uploaded in London – –13 OCTOBER 2020   

Contact – swami_48@yahoo.com

Pictures are taken from various sources for spreading knowledge;

this is a non- commercial blog. Thanks for your great pictures.

tamilandvedas.com, swamiindology.blogspot.com

நீ டப்பா  தமிழனா ? முட்டாள் வடுகனா ?

ஒவ்வொரு மொழி பேசுவோரும் ‘காக்கைக்கும் தன்  குஞ்சு பொன் குஞ்சு’– என்ற பாணியில் தன் மொழியே உலகில் சிறந்தது, இனியது என்று தம்பட்டம் அடித்துக் கொள்வர். இதில் வியப்பு ஒன்றுமில்லை. இது போலவே ஒவ்வொரு மதத்தினரும் தன் மதமே உயர்ந்தது என்பர். இன்னும் சிலர் ஒருபடி மேலே சென்று பிற மத தூஷணம் செய்வார்கள். கிறிஸ்தவர்கள், ஏனைய மதத்தினரை பேகன் pagan என்றும் முஸ்லீம்கள் , மற்ற மதத்தினரை காஃபிர் kafir என்றும் இகழ்ந்துரைப்பர். இந்துக்கள் மட்டும் ‘வசுதைவ குடும்பகம் – இந்த உலகமே ஒரு குடும்பம்’- என்பர். மாணிக்கவாசகர் போன்றோர் அசுரர்களும் தேவர்களும் புல்லும் பூண்டும் ஒரே ஆன்மாவின் பல பிறவிகள் என்று பாடுகிறார்கள். பாரதியோ ‘காக்கை குருவி எங்கள் ஜாதி, நீள் கடலும் மலையும் எங்கள் கூட்டம்’ என்று அதே கருத்தை எதிர் ஒலிக்கிறார்.

பாரதி போன்ற உயர்ந்த உள்ளம் படைத்த கவிஞர்கள் ‘சுந்தரத் தெலுங்கு’, என்றும் ‘பாகு மொழிகளில் புலவர்கள் போற்றும் பாரத ராணி’ என்றும், சம்ஸ்கிருத மொழியை ‘தெய்வீக சாகுந்தலம்’ தோன்றிய மொழி என்றும் பாராட்டுகிறார். ஆயினும் ‘யாமறிந்த மொழிகளிலே தமிழ் மொழிதான் இனிது’ என்றும் முடிவுசெய்கிறார்.

மொழிகள் மூலம் சண்டை போடுவது உலகெங்கிலும் நடக்கிறது. பிரெஞ்சுக்காரர்களுக்கு இங்கிலிஷ் என்றால் வெறுப்பு. ஆங்கிலேயருக்கு பிரெஞ்ச் என்றால் வெறுப்பு. பிரிட்டனுக்குள் இங்கிலீஷ்கார்கள், அருகிலுள்ள ஐரீஷ் , ஸ்காட்டிஷ், வெல்ஷ் மொழிகளையும் அவர்களது ஆங்கில உச்சரிப்புக்களையும் எள்ளி நகையாடுவர். இது டெலிவிஷன் காமெடி ஷோ comedy show க்களில் அடிக்கடி நடைபெறும்.

50 ஆண்டுகளுக்கு முன்னர் இந்திய பார்லிமெண்டில் இந்தி மொழி பற்றி காரசார விவாதம் நடந்தது. இந்தி நேற்று வந்த மொழி; அதில் என்ன இலக்கியம் இருக்கிறது? கனத்த, தடித்த டெலிபோன் டைரக்டரியும் ரயில்வே கால அட்டவணையும்தான் உளது என்று தமிழ் மொழி எம்.பிக்கள் சாடினர் ; இந்தி மொழி அபிமானியான சேத் கோவிந்ததாஸ் எழுந்து ‘அட, போடா , தமிழா, உன் பாஷை யே கர்ண கடூரமானது. ஒரு தகர டப்பாவில் கற்களைப் போட்டு குலுக்கினால் என்ன ஸப்தம் வருமோ அதுதாண்டா தமிழ்’ என்று பதில் கொடுத்தார்..

அதாவது ஒரு மொழி புரியாவிட்டால் அல்லது அந்த மொழி பேசுவோரைப் பிடிக்காவிட்டால் இப்படித் திட்டுவது வழக்கம். கிரேக்கர்கள் தங்கள் மொழியைப் பேசாதோரை barbarian பார்பேரியன் என்று அழைத்தனர். இப்போது அதன் பொருள் மிகவும் மருவி காட்டுமிராண்டி என்று மாறிவிட்டது. உண்மையில் அவர்கள் சொன்னது நமமைப் போல பண்பட்ட மொழியைப் பேசாதவர்கள் என்றுதான் சொன்னார்கள்.

இது போல நாகரீகமே இல்லாத அராபியர்கள் மிகவும் நாகரீகம் அடைந்த இரானியர் மொழியை ‘அஜம்’ என்றனர். அதாவது ‘ஊமை மொழி’ என்று பொருள். ‘ஈயத்தைப் பார்த்து இளித்ததாம் பித்தளை’ என்ற பழமொழியை நினைவுபடுத்தும்.

அரவர் என்றால் ‘அதிக சப்தம் போடுவோர்’ என்று பொருள். இதைத் தான் தெலுங்கர்கள் தமிழர்களைத் திட்டப் பயன்படுத்தினர் இதற்கு ‘பாம்பு’ என்ற கெட்ட பொருளும் பாம்புக்கால் முனிவரான பதஞ்சலி என்ற நல்ல பொருளும் உண்டு. (See Ananda Vikatan Tamil Dictionary 1935)

தமிழில் தெலுங்கர்களைக் கிண்டல் செய்யும் பல பழமொழிகள் இருக்கின்றன . அவர்களைத் தமிழர்கள் ‘வடுகர்’ என்று அழைத்தனர். வடுகர் என்றால் தெலுங்கர் என்றும் முட்டாள், மூடன் என்றும் பொருள். உண்மையில் சொல்லப்போனால் இப்படிப்பட்ட தீய பொருள் வருவது, அவர்கள் நமக்கு எதிராக மாறும்போதுதான்.

இதோ சில தெலுங்கு எதிர்ப்பு பழமொழிகள்—

வடுகச்சி அம்மா, வாலம்மா, வாலைப் பிடித்துக்கொண்டு தொங்கம்மா

வடுகச்சி காரியம்  கடுகுச்சு  முடுகுச்சு 

வடுகத் துரட்டு மகா வில்லங்கம்

வடுக வில்லங்கமாய் வந்து வாய்த்தது

வடுகனும் தமிழனும் கூட்டுப் பயிரிட்ட கதை

வடுகன்  தமிழறியான் வைக்கோலை கசு வென்பான் .

வடுகு பொடுகாச்சு,  வைக்கோற் போர் நெல்லாச்சு

வடுகு கொழுத்தால் வறையோட்டிற்கு  மாகாது.

xxx

ஆரியனா , அனார்யனா ?

‘ஆரிய’ என்றால் பண்பாடு உடையவர்கள், நாகரீக முடையோர் , ரிஷி முனிவர்களுக்குச் சமமானவர்கள்  என்றே பொருள். மாக்ஸ்முல்லர் கும்பலும் கால்ட்வெல் கும்பலும் இந்துமதத்தை அழிக்கும் நோக்கத்தோடு ‘ஆர்ய’ என்ற எழுத்தை ஆங்கிலத்தில் பெரிய Arya எழுத்தில் எழுதி ஒரு இனம் என்று காட்டத்  துவங்கினர். இதனால் இதைப் பண்பாடுடையோர் என்று மொழி பெயர்க்காமல் ஆரிய Arya என்றே எழுதத்துவங்கினர்.

2700 ஆண்டுகளுக்கு முன்னர் சம்ஸ்க்ருத மொழிக்கு இலக்கணம் எழுதிய பாணினி ‘ஆரிய’ என்ற சொல்லை பிராமண, க்ஷத்ரிய, வைஸ்யர்களுக்குப் பயன்படுத்தினார் . இன்றும் தமிழ்நாட்டில் ‘ஆர்ய வைஸ்ய சபா’–க்களைக் காணலாம்.

பகவத் கீதையிலும் கூட  இதற்கு உதாரணம் உளது ;

அர்ஜுனன்  கோழை போல நடந்து கொண்டவுடன் ஏன் ‘ஆரியனில்லாத’—‘பண்பாடில்லாத’- வன் போல நடந்து கொள்கிறாய்? என்று கேட்கிறார் (கீதை 2-2).

ஏன் க்ஷத்ரியவன் இல்லாதவன் போல் என்று கேட்கவில்லை.

ஏன் பிராமணன் போல, சூத்திரன் போல, வைஸ்யன்போல நடந்து கொள்கிறாய்? என்று கேட்கவில்லை.

நாம் யாராவது நடை உடை பாவனையில் கோளாறு இருந்தால் உடனே ‘என்ன பட்டிக்காட்டானா நீ?’ என்று திட்டுவோம்.

எதையாவது காணாதது கண்டது போல முறைத்துப் பார்த்தால் ‘பட்டிக்காட்டான் யானையைப் பார்த்தது போல’ என்று திட்டுவோம் . இங்கே பட்டிக்காடு, என்பது இனமல்ல; ஜாதியுமல்ல.

இதுபோலவே ‘அனார்யாஜுஷ்டம்’ உனக்கு எங்கிருந்து வந்தது என்கிறார்.

இந்த சுலோகத்துக்கு வியாக்கியானம் எழுதிய டாக்டர் ராதாகிருஷ்ணனும் ‘வீரம், பெருந்தன்மை, மரியாதை , நேரிய அணுகுமுறை’ முதலிய குணங்களை உடையவர்கள் ஆரியர் எனப்படுவோர் என்கிறார்.

ஆக ஆரிய என்பது ஒரு உரிச் சொல்லேயன்றி (Adjective) இனப்பெயர் அல்ல.

ஆர்ய என்ற சொல் பிராகிருத / பேச்சு வழக்கில் ‘அஜ்ஜ’ என்று மருவி, தமிழில்  ‘அய்யர்’ என்று வந்தது . கௌடில்யரோ 2400 ஆண்டுகளுக்கு முன்னர் ஆர்ய என்றால் சுதந்திர மனிதன், தாச என்றால் அடிமை என்கிறார்.

வேதத்தில் சப்பை மூக்கு சீனர்களை கடுஞ்சொல் மக்கள் என்கின்றனர். அவர்களை ‘தஸ்யூ’ என்றும் அழைத்தனர். இதை ஒரு கும்பல், திராவிடர்களைத் தான் இப்படிச் சொன்னார்கள் என்று கதைகட்டிவிட்டது. சப்பை மூக்கு திராவிடர்கள் வடக்கில் வாழ்ந்ததற்கு இதுவரை எந்த சான்றும் கிடைக்கவில்லை. சிந்து-சரஸ்வதி நதி தீரத்தில் கிடைத்த எலும்புக்கூடு எல்லாம் நீண்டு உயர்ந்த பஞ்சாபியர் எலும்புக்கூடுகளே . சங்கத் தமிழர்கள் ரோமானியர்களை ‘வன் சொல் யவனர்’ என்று வருணித்தது போலவே சப்பை மூக்கு சீனர்களை கடுமையான வசனம் உடையோர் என்று அழைத்தனர். சங்கத் தமிழ் நூல்களிலும் சம்ஸ்கிருத நூல்களிலும் ‘மிலேச்சர்’ என்ற சொல் வருகிறது இதுவும் வேற்று மொழி பேசிய, நம் கலாசாரத்தைப் பின்பற்றாத கும்பலையே குறித்தது.

2200 ஆண்டுகளுக்கு முன்னர் வாழ்ந்த பதஞ்சலி முனிவர்கூட ஒரு இலக்கண உதாரணத்துக்கு, ‘படுத்துக்க கொண்டே உணவு சாப்பிடும் யவனர்’ என்று வசைபாடுகிறார்.

xxxx

பிளாக்,  நீக்ரோ Black, Negro

ஆக்ஸ்போர்டு அகராதியில் ‘பறையா’ ‘ஐயோ’ போன்ற அசிங்கமான தமிழ்ச் சொற்கள் சேர்க்கப்பட்டுள்ளன. தமிழ்நாட்டில் நாம் எவரையும் ‘பறையா’ என்று இப்போது திட்டவும் முடியாது; கூப்பிடவும் முடியாது. அனால் ஆங்கில அகராதியில் உள்ள ‘பறையா’ என்ற சொல்லை உலகம் முழுதும் உள்ள ஆங்கிலப் பத்திரிகைகள் நாள்தோறும் பயன்படுத்துகின்றனர் தீண்டத்தகாத untouchable  என்ற பொருளில் பயன்படுத்துகின்றனர். தமிழனை அவமானப்படுத்தும் பறையா , ஐயோ போன்றவற்றை நீக்க நாம் போராடவேண்டும்.

லண்டனில் வசிக்கும் நான், கறுப்பின மக்களை ‘கறுப்பர்’ என்றோ ‘நீக்ரோ’

என்றோ அழைக்க முடியாது. கடும் அபராதம் விதிக்கப்படும். ஆப்ரிக்க- கரீபிய இனத்தினர் afro-Caribbean community என்றுதான் குறிப்பிட்ட முடியும் இதே போல ‘பறையா’ என்ற சொல்லையும் ஒழிக்க முன் வருக!

Tags-  வடுகன், அரவர், யவனர், மிலேச்சர் , பார்பேரியன், ஆரிய, தெலுங்கு எதிர்ப்பு

–subham–

WRITTEN BY LONDON SWAMINATHAN

Post No. 8802

Date uploaded in London – –12 OCTOBER 2020   

Contact – swami_48@yahoo.com

Pictures are taken from various sources for spreading knowledge;

this is a non- commercial blog. Thanks for your great pictures.

tamilandvedas.com, swamiindology.blogspot.com

அவதானம் என்றால் செயற்கரிய செயல் புரிவது என்று பொருள். தமிழ் நாட்டிலும் ஆந்திர தேசத்திலும் அஷ்டாவதானி, தசாவதானி, சதாவதானி என்ற அடைமொழிகளுடன் பலர் வாழ்ந்ததையும் அவர்கள் ஒரே நேரத்தில் 8 அல்லது, 10 அல்லது, பத்துக்கு மேற்பட்ட செயல்களை செய்ய வல்லவர்கள் என்றும் நாம் அறிவோம்.

புத்த மத நூல்களில் ஒன்று திவ்யாவதானம் . இது  கி.பி நாலாம் நூற்றாண்டைச்  சேர்ந்தது. இதில் புஷ்ய மித்ர சுங்கன்  மற்றும் ரோமானிய தினாரா நாணயம் பற்றி வருவதால் காலத்தை ஓரளவு கணிக்க முடிகிறது

இதிலுள்ள சார்த்தூல  கர்ணாவதானம் என்னும் பகுதி சீன மொழியில் கி.பி 265ல் மொழிபெயர்க்கப்பட்டது . அதில் வரும் ஒரு சுவையான கதை–

புத்தரின் பிரதம சீடன் ஆனந்தன் . அவன் மிக மிக வலியுறுத்தியதன் பேரில்தான் பெண்களை புத்த மத பிக்குணிகளாக புத்தர் அனுமதித்தார். அதுவும் என் மதம் நான் நினைத்த காலத்தை வீட சீக்கிரமே மறைந்துவிடும் என்று சொல்லி வருத்தத்துடன் அனுமதித்தார். நிற்க.

கௌதம புத்தர் சிராவஸ்தி நகரில் தங்கி இருந்தார். ஒருநாள் புத்தரின் முக்கிய சிஷ்யனான  ஆனந்தன், பிக்ஷையின் பொருட்டு நகர தெருக்களுக்குச் சென்றுவிட்டு  திரும்பி வந்து கொண்டிருந்தான்  . அப்போது ஒரு சண்டாள ஜாதி பெண்மணி  கிணற்றில்  தண்ணீர் இறைத்து, வந்து கொண்டிருந்தாள். அவள் பெயர் பிரகிருதி. அவளிடம் கொஞ்சம தண்ணீர் தருமாறு ஆனந்தன் கேட்க, அவள் தன ஜாதியைக் காட்டி தண்ணீர் தருவதற்கு மறுத்தாள்.

ஆனந்தன் சொன்னான்- நான் உன் குலம், கோத்திரம் பற்றிக் கேட்கவில்லை சகோதரியே; தண்ணீர் தானே கேட்டேன் என்றான். அவளும் தண்ணீர் கொடுத்தாள் . ஆனந்தனுக்குத் தண்ணீர் தாகம் போயிற்று. சண்டாளப் பெண்மணிக்கோ காதல் தாகம் பிறந்தது. உடனே தாயாரிடம் திரும்பி வந்து ஆனந்தனை,  தான் மணம் புரியமுடியாவிட்டால் தற்கொலை செய்துகொள்வேன் என்றாள் .

அவளுடைய தாய் ஒரு பெரிய மந்திரவாதி. அவள் ஒரு வசிய மந்திரத்தை எழுதி உருவேற்றி ஆனந்தனை , பிரகிருதியின் படுக்கையில் வந்து அமரும்படி செய்தாள். ஆனந்தன் கண்களிலிருந்து திடீரென கண்ணீர் வழிந்தோடியது. அவன் புத்தரை தியானம் செய்யவே புத்தர் தோன்றி சூனியக்காரியின் வசிய மந்திரத்தை முறியடிக்கிறார்.  ஆனந்தன் பத்திரமாக புத்த மடத்துக்குத் திரும்பி வந்தபோதும் பிரகிருதியின் காதல் தீரவில்லை. அவள் ஆனந்தன் செல்லுமிடமெல்லாம் அவனைச் சுற்றிச் சுற்றி வந்தாள் . ஆனந்தன் புத்தர் உதவியை நாடினான்.

புத்தர் , பிரகிருதியின் காதல் தாகத்தைத் தனிப்பதாக அழைத்து ,தர்ம உபதேசம் செய்தார். ‘அடிக்க அடிக்க அம்மியும் நகருமன்றோ’; அவளும் மனம் மாறினாள் ; பிக்குணி / சன்யாசினி ஆனாள் .

இப்படி சண்டாளப் பெண்ணை சன்யாசினியாக மாற்றி மடத்தில் உட்கார வைத்தவுடன், அந்தணர் முதலிய ஜாதியினர் மன்னன் பிரசேனஜித்திடம் முறையிட்டனர்.  அவரும் மக்களின் மகஜரை- மனுவை — புத்தரிடம் கொண்டு சென்றார். பெரும் கூட்டமும் மன்னருடன் சென்றது. உடனே புத்தர் கதைத்தார்:—

“முன்னொரு காலத்தில் திரிசங்கு என்ற சண்டாள அரசன் இருந்தான். அவனுக்கு சார்த்தூல  கர்ணன் என்ற மகன் இருந்தான். அவன் கல்வி கேள்விகளில்  சிறந்தவன். அந்த ஊர் அந்தணரான புஸ்கராச்சாரி என்பவரின் மகளைத் திருமணம் செய்ய விரும்பினான். அந்தணரோ மறுத்தார். இருவருக்கும் இடையே வாக்குவாதம் நடந்தது. ஜாதி, குலம், கோத்திர வேறுபாடுகளை திரிசங்கு கண்டித்து , பிறக்கும்போது ஏது ஜாதி என்று வினவுகிறான். அவனுடைய அபார அறிவினை மெச்சி , கல்யாணத்துக்கு அனுமதி தருகிறார் அந்தணர்.

இதைச் சொன்ன புத்தர் அந்த அந்தணரின் மகளே இந்த ஜென்மத்தில் பிரகிருதி என்னும் சண்டாளியாகவும், புஸ்கரசாரி ஆனந்தராகவும்  , சண்டாள அரசன் திரிசங்கு புத்தராகவும் வந்து பிறந்ததாகச் சொல்லி முடிக்கிரறார் .

எல்லோரும் கலைந்து சென்றனர்

புத்தர் காலத்தில் ஜாதி, குலம் , கோத்திரம் பெரும்  பிர ச்சினையாக விவாதிக்கப்பட்டது . அவருக்கு 2600 ஆண்டுகளுக்குப் பின்னரும் டெலிவிஷனும் பத்திரிக்கைகளும் எதிர்க்கட்சிகளும் ‘தலித்’ பிரச்ச்சினையைப் பெரிதாக்குவது இந்தியா மாறவில்லை என்பதைக் காட்டுகிறது.

tags-காதலி, பிக்குணி, புத்தர்

–SUBHAM–

WRITTEN BY LONDON SWAMINATHAN

Post No. 8799

Date uploaded in London – –11 OCTOBER 2020   

Contact – swami_48@yahoo.com

Pictures are taken from various sources for spreading knowledge;

this is a non- commercial blog. Thanks for your great pictures.

tamilandvedas.com, swamiindology.blogspot.com

சிங்கத்தை ஏமாற்றிய தந்திரக்கார நரி

நீ அவல்  கொண்டு வா ; நான் உமி கொண்டுவருகிறேன் ; அவை இரண்டையும் கலந்து எங்கள் வீட்டுத் திண்ணையில் உட்கார்ந்து ஊதி, ஊதித் தின்போம் என்ற கதை உங்களுக்குத் தெரிந்ததே. எங்கள் வீட்டுத் திண்ணை என்பது முக்கியம். அதே உமியைச் சேகரித்து அதை மீண்டும் மீண்டும் பயன்படுத்தலாம். ஆக அந்த ஆளுக்கு 100 சதவிகித லாபம். இதே போல 2000 ஆண்டுகளுக்கு முன்னர் எழுதப்பட்ட புத்த மதக் கதை ஒன்றைக் கேளுங்கள் –

வசுபந்து என்பவர் கி.பி.நாலாம் நூற்றாண்டில் வாழ்ந்தார். அவருடைய சாஸ்திர அறிவு மிகப்  பரந்தது . அவர் இயற்றிய முக்கியமான நூல் அபிதர்மகோஸம் . இது நமக்கு கிடைக்கவில்லை. ஆயினும் யசோதர்மர் இதற்கு உரை எழுதியுள்ளார். மேலும் இந்த நூல் திபெத்திய மொழியிலும் சீன மொழியிலும் மொழி பெயர்க்கப்பட்டுள்ளது. இவற்றிலிருந்து நாம் இந்த நூலின் உள்ளடக்கத்தை அறிகிறோம். இதை பரமார்த்தர் என்பவர் கி.பி. 563-ல் மொழிபெயர்த்தார்

வசுபந்து  ‘கதா சங்கிரகம்’ என்ற  நீதிக்கதையையும் எழுதினார். இது தம்மபதக் கொள்கைகளை விளக்கும் நூல். ஆயினும் இதற்கு முன்னர் எழுந்த  சம்ஸ்கிருதக் கதை நூலான பஞ்ச தந்திரக் கதையைப் பின்பற்றுகிறது.

இதோ ஒரு கதை –

ஒரு நரி, ஒரு சிங்கத்தைப் பின் தொடர்ந்து சென்றது சிங்கம் அடித்துக் கொன்று சாப்பிடும் மாமிசத்தின் மிச்சம் மீதி  தமக்கு கிடைக்கும் என்பது அதன் எண்ணம். ஒரு முறை, சிங்கம் மிகப்பெரிய  காட்டுப் பன்றியை அடித்துக் கொன்று புசித்தது. ஆனால்  நிறைய பகுதி மிச்சமாக எஞ்சியிருந்தது. இதைத் தூக்கிக் கொண்டுவா என்று நரிக்கு கட்டளை இட்டது சிங்கம். நரியால் அதைத் தூக்க முடியவில்லை. உடனே தந்திர புத்தியைப் பயன்படுத்தியது. தூக்கிச் செல்லாவிட்டால் கோபத்தில் சிங்கம் தன்னைக் கொன்றுவிடும் என்றும் பயந்தது. சிங்கமோ கர்வம் உடைய பிராணி. ஆகையால் அதன் கர்வத்தை நரி பயன்படுத்திக்கொண்டது.

இதைத்தூக்கிச் சுமப்பதற்கு இரண்டு காரியங்கள் தேவை; ஒன்று பாரம் தாங்காமாட்டாமல் முனகுவது. அப்படிச் செய்தால்  காரியம் மன அளவில் எளிதாகத் தோன்றும் . இரண்டாவது இதைத் தூக்கி வருவதாகும் ;இரண்டு காரியங்களையும் ஒரே ஆள் செய்ய முடியாது.ஆகையால் ஏதேனும் ஒரு பணியை நீ எடுத்துக் கொள்  என்று நரி சொன்னது.

இதைக்கேட்ட சிங்கம் , முனகுவது தமது தகுதிக்கு உரிய செயலன்று என்று எண்ணி, நான் தூக்கி வருகிறேன் என்றது. நரியோ அதற்குப் பின்னால் ‘ஜாலி’யாக முனங்கிக் கொண்டே சென்றது . இது போல பெளத்த மதக் கொள்கைகளை சுமந்து சொல்லுகிறேன்.. என்னோடு ஒத்து, அது சரிதான் என்று முனகுவதற்குக் கூட  உங்களால் முடியவில்லையே என்று நகைச் சுவை ததும்ப கதையை முடிக்கிறார் வசுபந்து!

tags–  வசுபந்து,  சிங்கம், நரி.

WRITTEN BY S NAGARAJAN                     

Post No. 8798

Date uploaded in London – – –11 OCTOBER 2020   

Contact – swami_48@yahoo.com

Pictures are taken from various sources for spreading knowledge;

this is a non- commercial blog. Thanks for your great pictures.

ஹிந்து விரோதம் தான் செகுலரிஸம் என்றால் செகுலரிஸம் தேவையில்லை!

ச.நாகராஜன்

     அரசையும் மதத்தையும் தனித் தனியே வைத்திருப்பது தான் செகுலரிஸம்.

ஆனால் பாரதத்தில் நடப்பது என்ன?

ஹிந்து விரோதம் தான் செகுலரிஸம் என்று கருதப்பட்டு ஓதப்பட்டு வருகிறது. இது தான் செகுலரிஸம் என்றால் – இந்த ஹிந்து விரோத மனப்பான்மை தான் செகுலரிஸம் என்றால் – ஹிந்துக்கள் ஒழிவதை ஒரே நோக்கமாகக் கொண்டிருப்பது தான் செகுலரிஸம் என்றால் – அப்படிப்பட்ட செகுலரிஸம் பாரதத்தில் உள்ள ஹிந்துக்களுக்கு வேண்டவே வேண்டாம்.

     திரு அஸ்வின் சாங்கி ஆங்கிலத்தில் எழுதும் பிரபல  இந்திய எழுத்தாளர். அவரது The Rozabal Line, Chanakya’s Chant, The Krishna Key, The Sialkot Saga, keepers of the Kalachakra, The Vault of Vishnu ஆகிய நாவல்கள் குறிப்பிடத் தகுந்தவை. அவரது இரண்டு நாவல்கள் நியூயார்க் டைம்ஸின் பெஸ்ட் செல்லர் பட்டியலில் இடம் பெற்றுள்ளன.

அவரது 8, ஆகஸ்ட் 2020 தேதியிட்ட கட்டுரை குறிப்பிடத் தகுந்த ஒரு கட்டுரை.

அதன் சில பகுதிகளை இங்கு பார்க்கலாம்.

*

      எங்கு முஸ்லீம் மெஜாரிட்டி இருக்கிறதோ அப்படிப்பட முஸ்லீம் தேசங்கள் இஸ்லாமிய நாடுகளாக ஆகி விடுகின்றன. உலகெங்கும் உள்ள 49 முஸ்லீம் மெஜாரிட்டி நாடுகளைப் பாருங்கள். செகுலரிஸம் என்பதை நிஜமாகப் பாதுகாக்க வேண்டுமானால் அதற்கு ஹிந்து மனப்பான்மை தேவை என்பதைப் புரிந்து கொள்ளலாம்.

   கங்கா- யமுனா கொள்கையைக் கடைப்பிடிப்பதில் நாம் கர்வம் கொள்கிறோம்.

ஒவ்வொரு பீம்சென் ஜோஷிக்கும் இங்கு ஒரு ஜாகீர் ஹுசைன் உண்டு. ஒவ்வொரு விக்ரம் சாராபாய்க்கும் இங்கு ஒரு அப்துல் கலாம் உண்டு. ஒவ்வொரு ரவீந்திரநாத் தாகூருக்கும் இங்கு ஒரு சல்மான் ருஷ்டி உண்டு. ஆனால் உங்களை நீங்களே கேட்டுப் பாருங்கள்! இந்த கங்கா- யமுனா கொள்கை ஏன் பாகிஸ்தானில் இல்லை?

இதில் அடிப்படையாக இருக்கும் ஹிந்து மனப்பான்மையை எவராலும் எளிதில் ஒதுக்கி விட முடியாது.

    சமீபத்தில் ஆஸ்திரேலிய அரசு பூர்வகுடியினருக்கு எதிராக தாங்கள் செய்த கொடுமைகளுக்கு மன்னிப்பு கேட்டது. தென்னாப்பிரிக்க அரசு பூர்வ குடியினருக்கு எதிராக செய்யப்பட்ட கொடுமைகளுக்கு மன்னிப்பு கேட்டது.

ஜப்பானியர்கள் தாங்கள் ஆசியாவில் இழைத்த உலகப் போர் கொடுமைகளுக்கு மன்னிப்பு கேட்டனர். ஜெர்மானியர் தாங்கள் யூதர்களுக்கு எதிராக இழைத்த கொடுமைகளுக்கு மன்னிப்பு கேட்டனர். ஏன், போரிஸ் யெல்ட்சின் கூட போல்ஷ்விக் புரட்சிக்கு மன்னிப்பு கேட்டார்.

   ஆனால் ஹிந்துக்கள் யாரிடமிருந்து மன்னிப்பை எதிர்பார்ப்பது? முகம்மது பின் காசிமை நமக்குத் தந்த அராபியர்களிடமிருந்தா? முகம்மது கஜினியைத் தந்த ஆப்கானிஸ்தானியரிடமிருந்தா? குதுப் டித் அய்பக்கைத் தந்த துருக்கியர்களிடமிருந்தா? அவுரங்கசீப்பைத் தந்த துருக்கி- மங்கோலியர்களிடமிருந்தா? அலெய்கோ டியாஸ் ஃபால்கோவைத் தந்த போர்த்துக்கீசியரிடமிருந்தா? அல்லது ரெஜினால்ட் டயரைத் தந்த ஆங்கிலேயரிடமிருந்தா?

   ஹிந்துக்கள் யாரிடமிருந்தும் மன்னிப்பை எதிர்பார்க்கவில்லை. ஆனால் எனது தலைமுறையினர் ஹிந்துவாக இருப்பதற்காக யாரிடமும் மன்னிப்புக் கேட்கவும் தயாராக இல்லை.

    எவ்வளவு செகுலராக நாங்கள் இருக்கிறோம் என்று அடிக்கடி நிரூபித்து நிரூபித்து நாங்களும் அலுத்து விட்டோம். இந்த அக்னி பரிக்ஷை நிறுத்தப்பட வேண்டும்.

   நீங்கள் நிஜமாகவே செகுலரிஸத்தை இந்தியாவில் நிலைநிறுத்த விரும்புகிறீர்களா? அப்படியானால் ஹிந்துப் பண்பட்ட்டைக் காப்பாற்றுங்கள்.

இந்தக் கட்டுரை முதலில் ஸ்வராஜ்யா பத்திரிகையில் பிரசுரிக்கப்பட்டது.

இது கல்கத்தாவிலிருந்து வெளி வரும் வார இதழான ட்ரூத் பத்திரிகையில் மறு பிரசுரம் செய்யப்பட்டது. (Truth Volume 88 No 9 dated 4-9-2020)

***

நீண்ட கட்டுரையின் இறுதிப் பகுதியே இங்கு தரப்பட்டுள்ளது. இதன் ஆங்கில மூலத்தைப் படிக்க விரும்புவோருக்காக ஆங்கிலக் கட்டுரையின் இறுதிப் பகுதி இதோ:-

     In most Muslim-majority countries, Islamisation eventually creeps in. Just look at the 49 Muslim- majority countries around the world and you will realize that the only way to preserve secularism is by preserving Hindu Syncretism.

     We are proud of the Ganga- Jamuna techzeeb of India. For every Bhimsen Joshi there is a Zakir Hussain; for every Vikram Sarabhai there is an Abdul Kalam; for every Rabindranath Tagore there is a Salman Rushdie. But ask yourself; why did this Ganga-Jamuna syncretism not take root in Pakistan?

The answer is the underlying Hindu spirit that simply cannot be ignored.

     In recent times, The Australian government has apologized to the aboriginal people for their crimes against them. The South African government has aplologized for apartheid. The Japanese have apologized for their war crimes in Asia. The Germans have apologized to the Jews for the holocaust. Even Boris Yeltsin apologized for the Bolshevik Revolution. But from whom should Hindus seek an apology? From the Arabs who gave us Muhammaed bin Qasim? From the Afgans who gave u Mahmud Ghzni? From the Turks who gave us Qutb al – Din – Aibak? From the Truko-Mongols who gave us Aurangazeb? From the Portuguese who gave us Aleixo Diaz Falcao? Or from the English who gave us Reginald Dyer?

     Hindus do not expect an apology from anyone. But my generation is equally unwilling to apologize for being Hindu. We are also tired of being the ones who have to regularly prove how secular we are. This agni-pariksha must stop.

   Do you really want to preserve secularism in India? Then preserve the Hindu ethos first.

***

Thanks to Swarajya magazine

Thanks to Truth magazine

Tags-  ஹிந்து விரோதம் , செகுலரிஸம்,

—subham–