கோபத்தைப் பற்றி எச்சரிக்காத தமிழ், ஸம்ஸ்க்ருதப் புலவர்கள் எவரும் இல்லை. வியாசர் முதல் பாரதி வரை எச்சரித்துள்ளனர் ; கோபத்தை வென்றால் அபூர்வ சக்திகள் உண்டாகும் என்று புலவர்கள் கூறுகின்றனர்.
இந்த ‘பிளாக்’ blog கில் கோபம் பற்றி நிறைய கட்டுரைகள் உள்ளதால் அவற்றின் லிங்க் links மற்றும் கீழே கொடுத்துள்ளேன். நான் முன்னரே எழுதியது போல நரகத்தின் மூன்று வாசல்களில் ஒன்று கோபம் ; இதை பகவத் கீதையில் கிருஷ்ண பரமாத்மா கூறுகிறார். காம, க்ரோதம்/கோபம், லோபம்/பேராசை மூன்றும் நரகத்துக்கு இட்டுச் செல்லும் வாசல்.
பத்திரிக்கைகளில் Crime News கிரைம் நியூஸ் படிப்பவர்கள், எல்லா குற்றவாளிகளையும் இந்த மூன்று வகையில் பிரித்து விடலாம். அதுவும் குடி போதை அல்லது கஞ்சா போதையில் இருந்தால் கோபம் அவர்களை சிறைக்கு இழுத்துச் செல்லும் என்பது திண்ணம். இதோ பழைய கோபக் கட்டுரைகள்
8 Jul 2016 — DON’T USE THE PICTURES; THEY ARE COPYRIGHTED BY SOMEONE. (for old articles go to tamilandvedas.com OR swamiindology.blogspot.com). fight-scenes- …
XXXX
அறப்பளீசுர சதகம் 87. சீற்றத்தின் கொடுமை
கோபமே பாவங்களுக் கெல்லாம் தாய்தந்தை!
கோபமே குடிகெ டுக்கும்!
கோபமே ஒன்றையும் கூடிவர வொட்டாது!
கோபமே துயர்கொ டுக்கும்!
கோபமே பொல்லாது! கோபமே சீர்கேடு!
கோபமே உறவ றுக்கும்!
கோபமே பழிசெயும்! கோபமே பகையாளி!
கோபமே கருணை போக்கும்!
கோபமே ஈனமாம் கோபமே எவரையும்
கூடாமல் ஒருவ னாக்கும்!
கோபமே மறலிமுன் கொண்டுபோய்த் தீயநர
கக்குழி யினில்தள் ளுமால்!
ஆபத்தெ லாந்தவிர்த் தென்னையாட் கொண்டருளும்
அண்ணலே! அருமை மதவேள்
அனுதினமும் மனதில்நினை தருசதுர கிரிவளர்
அறப்பளீ சுரதே வனே!
(இ-ள்.) ஆபத்து எலாம் தவிர்த்து என்னை ஆட்கொண்டருளும்
தமிழர்களின் தலை சிறந்த நிர்வாகத்தை விளக்கும் இரண்டு சொற்கள் எண்பேராயம், ஐம்பெருகுங் குழு ஆகும் . உலகம் முழுதும் பிரதமர் அல்லது ஜனாதிபதிக்கு அடுத்த நிலையில் வைக்கப்படுபவர் உட்துறை அமைச்சராகும் . பழங்காலத்தில் அவர் பெயர் அமைச்சர் அல்லது தலைமை அமைச்சர்.. அதற்கு அடுத்த நிலையில் உள்ளவர் நிதி மந்திரி. அதற்கடுத்த நிலையில் உள்ளவர் பாதுகாப்பு அமைச்சர். அந்தக் காலத்தில் அவர் பெயர் படைத்தலைவர் அல்லது சேனாதிபதி. இவர்கள் அடங்கிய குழு எண்பேராயம் அல்லது ஐபெருங் குழு ஆகும்.
சிவாஜி அமைச்சரவையிலும் , கிருஷ்ண தேவராயர் அமைச்சரவையிலும் இவ்வாறு எட்டு பேர் கொண்ட அஷ்டப் பிரதான், அஷ்ட திக்கஜங்கள் இருந்தனர் ; அவர்களுக்கு ஆயிரம், இரண்டாயிரம் ஆண்டுகளுக்கு முன்னரே விக்ரமாதித்யன் சபையில் நவரத்னங்கள் ( 9 அறிஞர்கள்) இருந்தனர்.. மஹாபாரத, ராமாயண காலங்களில் அமைச்சர்கள் இருந்ததையும் அவர்கள் அறிவுரை வழங்கியதையும் இதிஹாச புராணங்கள் மூலம் அறிகிறோம்
xxxxxx
ஐம்பெரும் காப்பியங்கள் சொல்லும் எண்பேராயம் , ஐம் பெருங்குழு
தமிழர்களின் ஆலோசனைக் குழு (சிலப்பதிகாரம், மணி மேகலை, சொல்லும் எண்பேராயம்)
சிலப்பதிகாரம் 26-38
மணி மேகலை 1-17
1.கரணத்தியலாவர்- கணக்கர்
2.கருமக்காரர்- செயலர்
3.கனகச் சுற்றம் – கருவூல ஆதிகாரி
4.கடைக் காப்பாளர்- அரண்மனைக் காவலர்
5.நகர மாந்தர் – முதியோர்
6.படைத்தலைவர் – காலாட்படைத் தளபதி
7.யானைவீரர் – யானைப்படையின் தலைவர்
8.இவுளி மறவர் – குதிரைப்படையின் தலைவர்
Xxx
ஐம்பெரும் காப்பியங்கள் சொல்லும் ஐம்பெருங் குழு
சிலப்பதிகாரம்- 3-126
மணி மேகலை—1-17, 2-68, 4-89; 5-5; 27-14, 89; 29-43, 30-190
ஐம்பெருங் குழு
1.மந்திரி/ அமைச்சன்
2.புரோகிதன்
3.தூதன்
4.ஒற்றன்/ சாரணர்
5.சேனாபதி/ படைத் தலைவர்
Xxxxx
இந்தப் பொறுப்பு வகிப்பவர்களின் முக்கியப்பணிகளை அறப்பளீசுர சதகம் பாடிய அம்பல வாணர் சற்று விரிவாகவே பாடுகிறார்
85. தானாபதி, அமைச்சன், படைத்தலைவன் Defence Minister and Home Minister, Commander in Chief
தன்னரசன் வலிமையும், பரராசர் எண்ணமும்,
சாலமேல் வருக ருமமும்
தானறிந் ததிபுத்தி உத்தியுண் டாயினோன்
தானாதி பதியா குவான்;
மன்னவர் மனத்தையும், காலதே சத்தையும்,
வாழ்குடி படைத்தி றமையும்,
மந்திரா லோசனை யும்எல்லாம் அறிந்தவன்
வளமான மதிமந் திரி;
துன்னிய படைக்குணம் கரிபரி பரீட்சையே,
சூழ்பகைவர் புரிசூழ்ச் சியும்,
தோலாத வெற்றியும் திடமான சித்தியுள
சூரனே சேனா திபன்
அன்னையினும் நல்லமலை மங்கைபங் காளனே!
அனகனே! அருமை மதவேள்
அனுதினமும் மனதில்நினை தருசதுர கிரிவளர்
அறப்பளீ சுரதே வனே!
(இ-ள்.) அன்னையினும் நல்ல மலைமங்கை பங்காளனே – தாயினும்
நல்லருள் புரியும் மலைமகளை யிடப்பாகத்திற் கொண்டவனே!, அனகனே –
தூயவனே!, தன் அரசன் வலிமையும் பரராசர் எண்ணமும் சால மேல்வரு
கருமமும் தான் அறிந்து – தன் அரசனுடைய ஆற்றலும் மாற்றரசர் நினைவும் நன்றாகப் பின்வரும் அலுவலும் ஆராய்ந்து, அதி புத்தி உத்தி
உண்டாயினோன் தான அதிபதி ஆகுவான் – சிறந்த அறிவும் சூழ்ச்சியும்
இன்று நாம் வழங்கி வரும் பழனித் திருத்தலத்தின் பெயர் பழைய காலத்தில் வையாபுரி என்று வழங்கப்பட்டு வந்தது.
அதை பேகன் என்னும் பெரும் வள்ளல் ஆண்டு வந்தான். இவன் வேளிர் தலைவரில் ஒருவனான ஆவியர் குடியில் பிறந்ததனால் வையாவிக்கோப் பெரும் பேகன் என அழைக்கப்பட்டான்,
கடைச் சங்க காலத்தில் இருந்த ஏழு வள்ளல்களில் இவனும் ஒருவன்.
‘ஒரு நாள் பேகன் மலை வழியே சென்று கொண்டிருந்தான். அங்கு ஒரு மயில் தன் சிறகை விரித்து ஆடிக் கொண்டிருந்ததைக் கண்டான்.
அது குளிருக்கு ஆற்றாமல் வருந்துவதாக நினைத்த பேகன் தன் மீது போர்த்திக் கொண்டிருந்த போர்வையை எடுத்து அந்த மயில் மீது போர்த்தி மகிழ்ந்தான்.
இந்தக் கொடை மடத்தைக் கண்ட புலவர்கள் அவனைப் போற்றினர்.
கண்ணகி என்ற கற்புடைய மங்கையோடு வாழ்ந்து வந்த போது ஒரு சமயம் பரத்தையர் வலையில் சிக்கி மயங்கி இருந்தான் அவன்.
இதனை அறிந்த கபிலரும் அரிசில் கிழாரும் பெருங்குன்றூர்க் கிழாரும் பேகனைக் கண்டு, ‘நாங்கள் பரிசில் பெற உன்னைப் பாட வரவில்லை. மனதிலே துயர் கொண்டு தனித்து வாழ்கின்ற உனது மனைவியுடன் நீ கூடி வாழ வேண்டும்’ என்றே பாடினோம் என்றனர்.
இதைக் கேட்ட பேகன் மனம் திருந்தி தன் மனைவியோடு வாழத் தொடங்கினான்.
இந்தச் சம்பவம் பெரிதும் பேசப்பட்டது.
இவன் வாழ்ந்து வந்த நாடு வையாபுரி நாடு என்ற பெயரையும் பெற்றது.
“உடா அ போரா ஆகுத லறிந்தும்
படா அ மஞ்ஞைக் கீந்த்த எங்கோ
கடா அ யானைக் கலிமான் பேகன்” என பரணரின் புறநானூற்றுப் பாடல் கூறுகிறது.
“மடத்தகை மாமயில் பனிக்கு மென்றருளிப்
படா அ மீத்த கெடாஅ நல்லிசைக்
கடா அ யானைக் கலிமான் பேக!” என்று வன்பரணர் புறநானூற்றுப் பாடல் கூறுகிறது.
“வானம் வாய்த்த வளமலைக் கவாஅற்
கான மஞ்ஞைக்குக் கலிங்க நல்கிய
அருந்திற லணங்கி னாவியர் பெருமகன்
பெருங்கன் னாடன் பேகன்” என்று சிறுபாணாற்றுப்படை கூறுகிறது.
“முல்லைக்குத் தேரும் மயிலுக்குப் போர்வையும்
எல்லைநீர் ஞாலத் திசைவிளங்கத் – தொல்லை
இரவாம லீந்த இறைவர்போ னீயுங்
கரவாம லீகை கடன்” என்று இப்படி ஐயனாரிதனார் கூறுவதைப் பார்க்கலாம்.
அருணகிரிநாதர் தனது திருப்புகழில்,
ஆதி யந்தவு லாவா சுபாடிய
சேரர் கொங்குவை காவூர் நனாடதில்
ஆவினன் குடி வாழ்வான தேவர்கள் பெருமாளே”
என்று பாடுவதையும் நாம் காண்கிறோம்.
(பாடல் எண் 170 ‘நாத விந்து கலாதி நமோ நம’ என்று தொடங்கும் பாடல்)
இப்படிப்பட்ட பழம் பெருமையைக் கொண்ட திருத்தலமான பழனிக்கு மிக அருகில் ஆய்க்குடி என்னும் ஊர் இருக்கிறது.
(தென்காசி அருகேயும் ஆய்க்குடி என்ற பெயரில் பிரசித்தமான ஒரு ஊர் இருக்கிறது)
இது பல ஊர்களைத் தன்னுள் அடக்கியுள்ள ஒரு ஜமீனின் தலைநகரம்.
ஜமீந்தார் வேட ஜாதி, ஆய் எயினன் என பாணர் முதலியோர் அகநானூற்றில் கூறும் ஆய்க்கும், இந்த ஆய்க்குடிக்கும் அதை ஆள்வோருக்கும் ஏதேனும் பொருத்தம் இருக்குமோ என அறிஞர்கள் ஐயம் எழுப்புகின்றனர்.
இப்படிப்பட்ட வையாவிக்கோப் பெரும் பேகன் வாழும் மண்டலம் கொங்கு மண்டலமே தான் என கொங்குமண்டல சதகம் தனது 44ஆம் பாடலில் புகழ்ந்து கூறுகிறது.
பாடல் இதோ:
கையாரக் கான மயிலுக் கிரங்கிக் கலிங்கமருள்
செய்யாண் டகைகரு ணைக்குவைப் பாகத் திகழ்தருமவ்
வையாவிக் கோப்பெரும் பேக னெனும்பெரு வள்ளறங்கு
வையா புரியெனுங் கோநக ருங்கொங்கு மண்டலமே
இப்பாடலின் பொருள் :
காட்டில் ஆடிக் கொண்டிருக்கும் மயில், குளிருக்கு ஆற்றாமல் நடுங்குகிறது என்று நினைத்து, தான் மேலே போர்த்திருந்த உயர்ந்த ஆடையை அதன் மேல் சார்த்திய, வையாவிக்கோப் பெரும் பேகன் வசிக்கும் வையாவிபுரி என்னும் ஊரும் கொங்குமண்டலத்தைச் சேர்ந்த ஊரே தான் என்பதாம்.
Let us continue with Tamil Ghosts, Spectres, Apparitions, Devils and Evil spirits:
Bhutam, Pisasam are Sanskrit words. We see Brahma Rakshas (Brahmin ghosts), Yakshas and Yakshis in Sanskrit literature.
Any brahmin who commits sins, or who is killed untimely becomes a Brahmin ghost according to Hindu scriptures. We don’t see any caste based ghosts in Sangam Tamil literature.
Ancient Tamils used Kazuthu, Kooli for different types of evil spirits and ghosts. We find Ghoul in Arabic. I don’t know who borrowed this word from whom.
A ghoul (Arabic: غول, ghūl) is a demon-like being or monstrous humanoid. The concept originated in pre-Islamic Arabian religion,[1] associated with graveyards and the consumption of human flesh. Modern fiction often uses the term to label a certain kind of monster.- says Wikipedia.
xxx
Mangudi Marunthanaar and Maamulanaar described the ghosts in their verses. They are of different sizes; short and tall. They are under the control of Kotravai, Tamil word for Goddess Durga. The ghosts even play with their boss Durga. They are educated ones and they use riddles and puzzles to make goddess happy. It is told by Kalittokai and Perumpaanaatruppadai. We see a learned Yaksha in Yaksha Prasna of Mahabharata where he puts 123 questions to Yuthisthira.
Tamils believed that there are male ghosts and female ghosts. In Kalittokai an old Brahmin, threatens a girl saying that he is a male ghost.
Two names are very familiar to Tamils, one is Karaikkaal Ammaiyar (Madam Karaikkal). She belongs to Chettiyar community. When her husband saw her doing miracles, he divorced her saying she was a divine woman. She assumed ghostly appearance and called herself Peyaar meaning Miss Ghost. Her real name was Punithavathy, a Sanskrit name.
Another female ghost was notorious one called Neeli. She took revenge on 70 people and all were dead. Her name became proverbial in Tamil. In Sanskrit also we see both male and female ghosts.
xxxx
Perunchoru = Big Feast in Sangam Literature
Uthiyan Cheralathan arranged a Big Feast in memory of the departed souls where the ghosts enjoyed the feast according to Mamulanar. This word Perunchoru= Big feast is misinterpreted by many Tamil “Scholars”. They misinterpreted it as Chera king offered food to both Kauravas and Pandavas during Mahabharata war. Actually, this is a feast arranged to satisfy the departed souls. Saivites arrange Guru Puja feast for all the departed Saivite saints even today. When it is arranged for War Dead it is called Perunchoru= Big feast. At that time even the spirits and ghosts enjoy the blood smeared rice balls thrown into sky.
In my Madurai town in Tamil Nadu, they offer such blood smeared rice balls and meat to goddess Chellaththamman. On that day the city council will switch off all the street lights in that area (my area where I lived) and volunteers will guard the streets so that no one approach that temple. And in the next morning one can see the blood and rice. Such rites are called Perun Choru.
xxx
Here are the Tamil references from Sangam Tamil literature:
(From சங்கத் தமிழரின் வழிபாடுகளும் சடங்குகளும் , மு.சண்முகம் பிள்ளை)
பானாள் கொண்ட கங்குல் இடையது
பேயும் அணங்கும் உருவு கொண்டு, ஆய்கோல்
கூற்றக் கொல்தேர், கழுதொடு கொட்ப”
(மதுரை. 631-533) Madurai Kaanchi
Here we see Pey, Anaangu, Kazuthu
Most famous Tamil commentator Nachchinaarkiniyar commented that there are different types of ghosts with different shapes and different activities; They are not visible in day time. They act during midnight.
Xxxxx
Here Maamuulanaar describes the great Feast offered by the Chera king Uthiyan Cheral
‘துறக்சம் எய்திய தொய்யா நல்இசை
முதியர்ப் பேணிய, உதியஞ் சேரல்
பெருஞ்சோறு கொடுத்த ஞான் றை , இரும்பல்
கூளிச் சுற்றம் குழீஇ இருந்தாங்கு
குறியவும் நெடியவும் குன்று தலை மணந்த ்
சுரன் (௮௧.233:7-12) Akam 233
Xxxx
துணங்கை அம் செல்விக்கு அணங்கு நொடித்தாங்கு
(பெரும். 459) perum. line 459
பெருங்காட்டுக் கொற்றிக்குப் பேய் நொடித்தாங்கு‘
(கலி.89:8) kali. verse 89
Two Sangam poets described the games that ghosts played with Durga. They used riddles in the games.
Xxxx
An old brahmin threatening a girl posing himself as a male ghost:
I have compiled a three language mini dictionary for over 100 food items and vegetables. There may be different names in different localities for them. Please add them in the comment columns so that it will be useful to others. For some items, I have given the botanical names.
I will give the same in Telugu, Malayalam, and Kannada later.
பிராமணர், அரசர் , வணிகர், வேளாளர் ஆகிய நான்கு ஜாதிகளையும் புகழ்ந்து எழுதிய 4 பாடல்கள் இவை.
உடனே நமக்கு விவேக சிந்தாமணி பாடலும், திரை கடல் ஓடியும் திரவியம் தேடு என்ற முது மொழியும் நினைவுக்கு வரும். அதுமட்டுமல்ல உழவரின் பெருமையை திருவள்ளுவர் போற்றியது போல எவரும் போற்றியதில்லை.அந்தக் குறள்களும் வேளாளர் பெருமையை பறை சாற்றும் .
அந்தணர்கள் செய்கின்ற இறைவழிபாடுகள், யாகங்கள் குறைந்து போனால் இந்திராதி தேவர்களின் அருள் குறைந்துபோகும், அரசனின் நல்லாட்சி மாறும், மந்திரங்களின் சக்தி குறையும், நாட்டில் வறுமையும் தீமையும் உண்டாகும், சந்திரனின் சூரியனின் இயல்பு நிலை மாறி கெடுதி உண்டாகும். இவ்வாறு நிகழ்ந்தால் மண்ணில் யார் தான் வாழ முடியும்?- —-விவேக சிந்தாமணி
வள்ளுவனும் சொல்லுவான்
மறப்பினும் ஒத்துக்கொளல் ஆகும் பார்ப்பான்
பிறப்பு ஒழுக்கம் குன்றக்கெடும் (134)
ஐயா, இந்த ஐயர்கள் வேதத்தை மறந்தால் கூடப் போனால் போகட்டும் என்று விட்டு விடலாம். காரணம்—திருப்பியும் படித்து மனப்பாடம் செய்து விடலாம். ஆனால் அவர்கள் பிறந்த காலத்திலேயே அவர்களிடம் சில ஒழுக்கங்கள் எதிர் பார்க்கபடுகின்றன. அது ஒரு முறை கெட்டுவிட்டாலும் ஆபத்து என்கிறார் வள்ளுவர்.
XXXX
க்ஷத்ரியர்கள்
திரு வள்ளுவரும் அரசர்களின் சிறப்பைச் சொல்லுகையில் யதா ராஜா ததா ப்ரஜா –என்ற கருத்தைக் குறைந்தது இரண்டு குறள்களிலாவது வைத்து விடுகிறார் :–
குடிதழீஇக் கோலோச்சும் மாநில மன்னன்
அடிதழீஇ நிற்கும் உலகு- திருக்குறள் 544
பொருள்
குடியைப் பொருந்தி முறைமை செலுத்துகின்ற பெரிய நில மன்னன் அடியைப் பொருந்தி நிற்கும் உலகு.
XX
இன்னொரு குறளில் (542)
வானோக்கி வாழும் உலகெல்லாம் மன்னவன்
கோல்நோக்கி வாழுங் குடி.–542
பொருள்
உலகத்தில் உள்ள உயிர்கள் எல்லாம் மழையை நம்பி வாழ்கின்றன, அதுபோல் குடிமக்கள் எல்லாம் அரசனுடைய செங்கோலை நோக்கி வாழ்கின்றனர்.
XXXX
வணிகர் சிறப்பு
வணிகர் சிறப்பு பொருளில்லார்க்கு இவ்வுலகம் இல்லை என்பதில் வந்து விடுகிறது ; சங்க இலக்கியம் முழுதும் பொருள் தேடிச் செல்லும் காதலர்கள், கார் காலத்துக்கு முன்னர் வந்து சேர வேண்டுமே என்ற கவலையைக் காட்டுகிறது.
திரை கடல் ஓடியும் திரவியம் தேடு என்ற முது மொழி, வணிகர்களுக்காகவே சொல்லப்பட்டுள்ளது
XXX
விவசாயிகள் வாழ்க
உழுதுண்டு வாழ்வாரே வாழ்வார்மற் றெல்லாம்
தொழுதுண்டு பின்செல் பவர்—குறள் 1033
பொருள்
உழவு செய்து அதனால் கிடைத்ததைக் கொண்டு வாழ்கின்றவரே உரிமையோடு வாழ்கின்றவர், மற்றவர் எல்லோரும் பிறரைத் தொழுது உண்டு பின் செல்கின்றவரே.
உழுவார் உலகத்தார்க் காணியஃ தாற்றா
தெழுவாரை எல்லாம் பொறுத்து—குறள் 1032:
உழவு செய்ய முடியாமல் உயிர் வாழ்கின்றவர், எல்லாரையும் தாங்குவதால், உழவு செய்கின்றவர் உலகத்தாற்கு அச்சாணி போன்றவர்.
இதைவிட அருமையாகச் சொல்ல முடியாது உழவர்கள்தான் உலகத்திற்கே அச்சாணி
Xxxx
தமிழ் இணைய பல்கலைக்கழகத்திலிருந்து (Tamil VU) கிடைத்த 4 பாடல்கள் இதோ :-
81. மறையோர் சிறப்பு
ஓராறு தொழிலையும் கைவிடார்; சௌசவிதி
ஒன்றுதப் பாது புரிவார்;
உதயாதி யிற்சென்று நீர்படிகு வார்; காலம்
ஒருமூன்றி னுக்கும் மறவா
தாராய்ந்து காயத்ரி யதுசெபிப் பார்;நாளும்
அதிதிபூ சைகள்பண் ணுவார்;
யாகாதி கருமங்கள் மந்த்ரகிரி யாலோபம்
இன்றியே செய்து வருவார்;
பேராசை கொண்டிடார்; வைதிகநன் மார்க்கமே
பிழையா திருக்கும் மறையோர்
பெய்யெனப் பெய்யும்மு கில்;அவர்மகி மையெவர்களும்
பேசுதற் கரித ரிதுகாண்!
ஆரார் நெடுஞ்சடில அமலனே! எனையாளும்
அண்ணலே! அருமை மதவேள்
அனுதினமும் மனதில்நினை தருசதுர கிரிவளர்
அறப்பளீ சுரதே வனே!
(இ-ள்.) ஆர் ஆர் நெடுஞ் சடில அமலனே – ஆத்திமாலை தரித்த
நீண்ட சடையை உடைய தூயவனே!, எனை ஆளும் அண்ணலே – என்னைக்
காக்கும் பெரியோனே!, அருமை …… தேவனே!, வைதிக நல்மார்க்கமே
பிழையாது இருக்கும் மறையோர் – மறைநெறியாகிய நல்ல வழியிலே தவறாது
செல்லும் மறையவர்கள், ஓர் ஆறு தொழிலையும் கைவிடார் – (தமக்கு உரிய)
ஆறு தொழில்களையும் விடமாட்டார், சௌசவிதி ஒன்று தப்பாது புரிவார் –
தூய்மை விதிகளை ஒன்றேனும் விடாமற் செய்வார், உதய ஆதியில் சென்று
நீர் படிகுவார் – வைகறையிலே போய் நீராடுவார், காலம் ஒரு மூன்றினுக்கும்
மறவாதுஆராய்ந்து காயத்திரியது செபிப்பார் – முக்காலத்தினும் மறவாமல் காயத்திரி மந்திரத்தைத் தெரிந்து ஓதுவார், நாளும் அதிதி பூசைகள் பண்ணுவார் –
எப்போதும் விருந்தினரை ஓம்புவார், யாகாதி கருமங்கள் மந்திர
கிரியாலோபம் இன்றியே செய்துவருவார் – வேள்வி முதலிய தொழில்களை மந்திரமும் செயலும் குறைவு இல்லாமற் செய்துவருவார், பேராசை
Tamil and Vedas 
