Krishna killing Kamsa

Written by London Swaminathan

Post No. 15,519

Date uploaded in London – 21 March 2026

Contact – swami_48@yahoo.com

Pictures are taken from various sources for spreading knowledge.

this is a non- commercial blog. Thanks for your great pictures.

tamilandvedas.com, swamiindology.blogspot.com

xxxx  

Words beginning with letter K continues…………………………….Tamil Version கே என்னும் ஆங்கில எழுத்தில் துவங்கும் சொற்கள்

இதன் ஆங்கில வடிவம் நேற்று பதிவிடப்பட்டது.

***

கபந்தன்

கபந்தன் அல்லது கவந்தன் (Kabandha) (कबन्ध,) கால்கள், கழுத்து, தலையும் அற்ற முண்டமும், நீண்ட கைகளும், வயிற்றில் ஒற்றைக் கண்ணும், அகண்ட வாயுடன் கூடிய ஒரு இராட்சசன். இராமாயணக் காவியத்தில் ஆரண்யகாண்டத்தில் கூறப்படும் இந்த  அரக்கனை  ராமன் கொல்கிறான். அப்போது அவன் சாபம் ஒன்றிலிருந்து விடுதலை பெற்றதற்கு நன்றி தெரிவித்துவிட்டு சுக்ரீவனுடன் நட்பு கொள்ளுமாறு சொல்லிவிட்டு இறக்கிறான்;

போர்க்களத்தில், இந்திரனுடைய கோபத்தின் விளைவாக இந்த உருவத்தை அடைந்தேன்; பிரம்மாவைக் குறித்து கடுமையான தவத்தை மேற்கொண்டேன். அவர் எனக்கு வரமாக நீண்ட ஆயுளைத் தந்தார். இந்திரனைப் போருக்கு அழைத்தேன். “போரில் வஜ்ரா யுதத்தால், என் தலை, உடலின் நடுப்பகுதியை அடைந்தது; இரு முழங்கால்களும் உடலுக்குள் புதைந்து போயின!. ‘பிரம்ம தேவரின் வரம் உண்மையாக இருக்கட்டும்’ என்று கூறி என்னை விட்டு விட்டார் இந்திரன்.” என்றான் கபந்தன்‌.

வால்மீகி அப்போது அவன் ஆறு விஷயங்களையும் சொன்னதாக எழுதி இருக்கிறார் :

ஒன்றை அறியும் விஷயத்தில் ஆறு பிரமாணங்கள் உண்டு ; எவை?

பிரத்யக்ஷம் – நாமே நேரில் காண்பது

அனுமானம் – தெரிந்த விஷயங்களைக் கொண்டு இதர தீர்மானங்களை அல்லது முடிவை அடைதல்

உபமானம் – ஒன்றை உபமானமாகக் கொண்டு அதன் மூலம் தெளிதல்

சப்தம் – வேதம் முதலிய சப்தங்களைக் கொண்டு அறிதல்

அனுபலப்தி – காணாமையால் இல்லை என்று அறிதல்

அர்த்தாபத்தி – பார்த்தவைகள், கேட்டவைகளைக் கொண்டு மற்றவைகளை ஊகித்தல்

வானில் தோன்றும் வால் நட்சத்திரம், சூரிய சந்திரனில் தோன்றும் கரும் புள்ளிகளுக்கும்  இதே பெயர்தான் என்று வராஹமிஹிரர் பிருஹத் சம்ஹிதையில் கூறியிருக்கிறார்.

***

கச்ச (தேவயானி )

தேவயானி என்ற தலைப்பில் முன்னரே விவரம் உள்ளது .

***

கத்ரு

நாகர்களின் தாய்;

காஸ்யப ரிஷிக்கு கத்ரு, வினதா என்று இரண்டு மனைவிகள்; பாம்புகளின் தாயார் கத்ரு; பாம்புகளின் எதிரியான கருடன் களுக்குத் தாயார் வினதா; இருவருக்கும் இடையே நிகழந்த பந்தயத்தில் வினதா தோற்று அடிமை ஆனாள்;

இதோ அந்தக் கதை:

காஸ்யப ரிஷிக்கும் வினதாவுக்கும் மகனாக கருடன் பிறந்தார். அவருடைய அண்ணன் பெயர் அருணன் அவளுக்கும் கத்ருவுக்கும் நடந்த போட்டியில் வினதா தோற்றுப்போகவே அடிமையானாள்;

இந்திரனின் உச்சைச்சிரவமென்னும் குதிரையின் நிறம் குறித்து, கத்ரு கேட்டதற்கு, அதன் நிறம் வெண்மை என வினதை சொன்னாள்;  கத்ரு அதன் நிறம் கருமை என்றாள்.

குதிரையின் சரியான நிறம் குறித்த போட்டியில் தோற்றவர், வென்றவர்க்கு அடிமை ஆகவேண்டும் என்பது நிபந்தனை. கத்ரு போட்டியில் வெல்ல வேண்டி ஆயிரக்கணக்கான கருநாகங்களை அழைத்து, உச்சைச்சிரவம் எனும் இந்திரனின் தேவலோக குதிரையின் உடலைச் சுற்றிக் கொள்ளுங்கள் என ஆணையிட, அவ்வாறே கருநாகங்கள் உச்சைச்சிரவம் என்ற வெண் குதிரைச் சுற்றிக் கொண்டன ;குதிரை பார்ப்பதற்கு கருநிறமாக மாறியது.

போட்டியில் தோற்றுப்போன , வினதை தன் குழந்தைகளான கருடன் மற்றும் அருணன் உடன் நாகர்களின் தாயான கத்ருவுக்கு அடிமையானாள். அவளை விடுவிக்க அவளுடைய மகன் கருடன் அமிர்தத்தின் ஒரு பகுதியை சிறிய தாய்க்கு கொண்டுவந்து கொடுத்தான் ; அவள் விடுதலை ஆனாள்.

***

கைகேயி

கேகய நாட்டு மன்னன் யுதாஜித்தின் மகள் ; தசரதனின் நான்கு புதல்வர்களில் பரதனின் தாயார்; தசரதனின் மூன்று மனைவிகளில் இளையவள் ; தேவாசுர போரில் தசரதனுக்கு உதவியதால் அவர் மனம் மகிழ்ந்து இரண்டு வரங்களைக் கொடுத்தார் ; கூனி என்ற கூன் முதுகுக் காரி ராமனின் மீது கோபம் கொண்டு தீய அறிவுரைகளை வழங்கவே கைகேயி மனம் மாறுகிறாள்; ராமர் பாட்டாபிஷேக செய்தியைச் சொல்ல தசரதன் வருகிறார். கைகேயி கோபத்தோடு இருப்பதை பார்த்து அவளை சமாதானம் செய்ய, ‘ராமன் பேரில் ஆணையாக நீ எது கேட்டாலும் தருகிறேன்’ என்று வாக்களிக்கிறார்.

கைகேயி, தேவாசுர யுத்தத்தில் அவர் உயிரைக் காப்பாற்றிய போது, தனக்கு அவர் அளித்த இரண்டு வரங்களை நினைவூட்டி, ஒரு வரத்திற்கு ‘ராமனுக்கு பதிலாக பரதனுக்கு பட்டம் சூட்ட வேண்டும். இரண்டாவது வரத்திற்கு ராமன் பதினான்கு வருடங்கள் காட்டிற்கு போக வேண்டும்’ என்று கேட்கிறாள். இதைக் கேட்ட தசரதன் சிறிது நேரத்தில் இறந்துவிடுகிறார் . அவர் இறந்த பின்னரும் கைகேயி உயிர்வாழ்ந்து பின்னர் ராமனின் அன்பைப் பெறுகிறாள் .

***

கைலாஷ்  , கயிலாயம்

இமயமலையில் உள்ள சிவ பெருமானின் உறைவிடம் ; இந்துக்களுக்கும் பெளத்தர்களுக்கும் புனிதமான மலைச் சிகரம் ; திபெத் என்னும் நாட்டினை சீனா கைப்பற்றியதால் இப்போது சீனாவின் கட்டுப்பாட்டில் உள்ளது ஆண்டுதோறும் ஆயிரக்கணக்கான இந்துக்கள் சென்று தரிசிக்கின்றனர் வெள்ளி மலையாகவும் சூரிய ஒளியில் தங்கம் போல ஜொலிக்கும் பொன் மலையாகவும் விளங்குகிறது அருகிலுள்ள மானஸ சரோவர் ஏரிப் பகுதியில் கங்கை, சிந்து பிரம்மபுத்ரா நதிகள் உற்பத்தியாகின்றன ;  கயிலை மலையைத் தூக்க ராவணன் முயன்று, சிவனால் நசுக்கப்பட்டு  கதறி அழுத செய்தியைத் தேவாரப் பாடல் முழுதும் காணலாம்.

 21778 அடி உயரம் கொண்டது இந்த தெய்வீக சிகரம். இதைச் சுற்றி வரும் பாதை 52 கிலோமீட்டர் நீளம் கொண்டது.

இந்த தலத்திற்கு திருஞானசம்பந்தர் இரு பதிகங்களையும் திருநாவுக்கரசர் மூன்று பதிகங்களையும் சுந்தரர் ஒரு பதிகமும் அருளி உள்ளனர். அருணகிரிநாதர் ஆறு திருப்புகழ் பாடல்களைப்  பாடிப் போற்றியுள்ளார் .

***

கால / ம்

நேரம் என்ற பொருளும் யமன் என்ற பொருளும் உண்டு

இந்த ஸம்ஸ்க்ருதச் சொல்லினை சங்க இலக்கியம் மற்றும் திருக்குறள் முழுதும் காணலாம் . மகரிஷி, பெண்கள் பெயராகவும் வந்திருப்பதை புராண இதிகாசங்களில் காண முடிகிறது .

***

காலநேமி

திருமாலால் கொல்லப்பட்ட அரக்கன்; ‘காலச்சக்கரம்’ அல்லது ‘காலத்தை வென்றவன்’ என்றும் பொருள்.

இன்னும் ஒரு பொருள்:

மாரீசனின் மகன், ராவணனின் தந்திரமான மந்திரிகளில் ஒருவர். இராமாயண யுத்தகாண்டத்தில், இலட்சுமணனுக்குத் தேவையான சஞ்சீவினி மூலிகையை எடுத்துவர ஹனுமன் செல்லும்போது, அவரைத் தடுத்து நிறுத்த ராவணனால் அனுப்பப்படுகிறார். ஒரு முனிவர் போல வேடமிட்டு, ஆசிரமம் அமைத்து, ஹனுமனை ஆசீர்வதிப்பது போல் நடித்து, நேரத்தைக் கடத்த முயற்சித்தார். ஹனுமன் உண்மையை அறிந்து, காலநேமியின் சூழ்ச்சியை முறியடித்து, அவரை வதம் செய்தார்.

ஆரணிய காண்டத்தில் அகத்தியப் படலத்தில் வரும் ஒரு பாடலைக் காண்போம்:

சூர் அறுத்தவனும் சுடர் நேமியும்

ஊர்  அறுத்த ஒருவனும் ஓம்பினும்

ஆர் அறத்தினொடு அன்றி நின்றார் அவர்

வேர் அறுப்பென் வெருவன்மின் நீர் என்றான்

பொருள்:-

சூர் அறுத்தவன் – முருகன்

சுடர் நேமி – திருமால்

ஊர் அறுத்தவன் – சிவன்

சூரபதுமனைக் கொன்ற முருகனும், காலநேமியைக் கொன்ற ஒளிமிகுந்த சக்ராயுதம் ஏந்திய திருமாலும், திரிபுரம் எரித்த விரிசடைக் கடவுளான ருத்திரனும், அவ்வரக்கருக்குத் துணையாக வந்து காத்தாலும், எந்த அரக்கர் பாவம் செய்தவர்களோ, அவர்களை அடியோடு அழிப்பேன்; எனவே நீங்கள் அஞ்ச வேண்டாம் என்றான் ராமன்.

***

கால யவனன் ( கறுப்பு நிற யவனர் )

ஒரு அசுரர் மன்னன் ; கிருஷ்ணனுக்கு மிகவும் தொல்லை கொடுத்து அவரைத் துவாரகைக்கு விரட்டியவன் ; உத்தரப்பிரதேசத்திலுள்ள மதுராவிலிருந்து குஜராத்தில் உள்ள துவாரகைக்குப் போகச்   செய்தவன் ; ஆயினும் அவனைக் கிருஷ்ணன் தந்திரமாகத் தீர்த்துக் கட்டினார்

மாந்தாதாவின் மகனான முசுகுந்தன் என்னும் சோழன் இந்திரனின் தலைநகரான அமராவதியைக் அசுரரிடமிருந்து காத்தான் என்றும் அதற்கு நன்றி தெரிவிக்கும் முகத்தான் காவல் பூதமும் ஐவகை மன்றமும் அனுப்பிவைத்தான் என்றும் சிலப்பதிகாரம் கூறுகிறது (5-65/67; 6-7/17)

இந்த முசுகுந்தனுக்கு ஒரு வரம் கிடைத்தது; நீண்ட தூக்கத்தில் ஆழ்ந்திருக்கும் இவரை யாரவது எழுப்பினால், யார் முகத்தில் விழிக்கிறாரோ அவர் எரிந்து போவார் ; கிருஷ்ணனை கால யவனன் விரட்டிக்கொண்டு வரவே , முசுகுந்தன் தூங்கிய குகையில் கிருஷ்ணன் நுழைந்து ஒளிந்துகொள்கிறார் உள்ளே நுழைந்த காலயவனன் முசுகுந்தனை கிருஷ்ணன் என்று தவறாக எண்ணி எழுந்திரு என்று உதைக்கிறார். தூக்கத்தில் இருந்து எழுந்த முசுகுந்தன் , காலயவனனனைப் பார்க்கவே அவன் எரிந்து அழிகிறான்.

புறநாநூறு சிலப்பதிகாரம் முழுதும் மாந்தாதா, முசுகுந்தன், சிபிச் சக்ரவர்த்தி ஆகியோரை சோழர்களின் முன்னோராக கூறுவதால் சோழர்கள் ஆதி காலத்தில் வடமேற்கு இந்தியாவிலிருந்து வந்ததும் உறுதியாகிறது; இந்தப் பெயர்கள் அனைத்தும் சம்ஸ்க்ருதத்தில் இருப்பதும் இதை உறுதி செய்கிறது ; இவ்வகையில் கால யவனர் – முசுகுந்தன் கதை முக்கியத்துவம் பெறுகிறது. இவன் கிருஷ்ணனின் எதிரியான ஜராசந்தனாக இருக்கலாம் என்ற கருத்தும் உண்டு.

***

கல்ஹணர்

காஷ்மீரின் புகழ்பெற்ற ஸம்ஸ்க்ருத கவிஞர் கல்ஹணர்; இவரை வெள்ளைக்கார்கள் மெத்தப் புகழ்வர். புராணங்களில் 140 தலைமுறை மன்னர்களின் பெயர்கள் இருந்தாலும் வருஷம் குறிப்பிடவில்லை. கல்ஹணர்தான் முதல் முதலில் வருஷத்தைக் குறிப்பிட்டு வரலாறு எழுதினார் என வெளி நாட்டினர் விளம்புவர். ஆனால்  கல்ஹணரின் கலியுகக் கணக்கு இந்துக்கள் பஞ்சாங்கத்தில் உள்ளது போல கி.மு 3102 துவங்குவது அல்ல, இவர் கி.மு 2600 வாக்கில் என்று செப்புவார். கல்ஹணர் சுமார் ஆயிரம் ஆண்டுகளுக்கும் முன் வாழ்ந்தவர்.

கல்ஹணர் என்னும் காஷ்மீரி பிராமணர்,  ஆயிரம் ஆண்டுகளுக்கு முன்னர் சம்ஸ்க்ருதத்தில்  எழுதிய ராஜதரங்கிணி என்ற காஷ்மீர் வரலாற்று நூலில் சுமார் 8000 ஸ்லோகங்கள் உள்ளன .

***

கல்கி அவதாரம்

விஷ்ணுவின் பத்தாவது மற்றும் இறுதி அவதாரமான கல்கி, கலியுகத்தின் முடிவில் மிலேச்சர்களை (தீயவர்களை) அழித்து தர்மத்தை நிலைநாட்ட வெள்ளை குதிரை மீது வாளுடன் தோன்றுவார். இது பாத்ரபத மாதம் (புரட்டாசி) சுக்ல பட்ச துவிதியை அன்று நிகழும் என்று பாரம்பரிய ஸ்லோகம் குறிப்பிடுகிறது, கலியுகம் முற்றும்போது தீயோர்களை அழித்து தர்மத்தை நிலைநாட்டுவார் என்று புராணங்கள் கூறுகின்றன.

மாசி பாத்ரபதே சுக்ல த்விதீயாயாம் ஜனார்தன:

ம்லேச்சாக்ராந்த கலாவந்தே கல்கிரூபோ பவிஷ்யதி

பொருள்:– கலியின் முடிவில் புரட்டாசி மாதத்தில் சுக்லபட்ச (இரண்டாம்) த்விதீயை திதியில் மிலேச்சர்களை ஒடுக்க கல்கி உருவத்தில் ஜனார்த்தனனாகிய விஷ்ணு அவதரிப்பார்.

மிலேச்சர்கள் யார்?

யவனர்களை அடியார்க்கு நல்லார், “மிலேச்சர்கள்” என்று சொல்லியது சரியே. தேசியகவி சுப்பிரமணிய பாரதியும் முஸ்லீம் மன்னர்களை ‘’வேத நூல் பழிக்கும் வெளித்திசை மிலேச்சர்’’ —- என்று வசை பாடுவதைக் காண்க. சுதந்திரப் போராட்டத் தலைவர்கள், வெள்ளைக் காரனையும் ‘’மிலேச்சன்’’ என்று இகழ்ந்ததையும் கருத்திற் கொள்க.

தமிழ் கலைக்களஞ்சியமான ‘’அபிதான சிந்தாமணி’’ யவனர் பற்றிக் கூறுவது:

அ) அரேபியா நாட்டு மிலேச்சர்

ஆ )யயாதியின் மகனான துர்வாசு மரபினர். ஒழுக்கங் குன்றி இவ்விடம் சேர்ந்து இப்பெயர் பெற்றனர்

‘மிலேச்ச’ என்ற சொல் சங்க இலக்கியத்தில் முல்லைப் பாட்டில் வருகிறது. மகாபாரதம் முதல் பல சம்ஸ்கிருத நூல்களிலும் கல்வெட்டுகளிலும் வருகிறது. எல்லா இடங்களிலும் பாரத நாட்டைச் சாராத ‘அந்நியன்’ அல்லது ‘அந்நிய மொழி’ யைப் பேசுவோன் என்ற சொல்லிலேயே புழங்கியிருக்கிறது. யவனர்கள் எனப்படும் கிரேக்கர்கள் அல்லது ரோமானியர்களை இப்படி அழைத்தனர். படை எடுத்து வந்த முஸ்லீம்களையும் பிரிட்டிஷ்காரர்களையும் இப்படி அழைத்தனர்.

பலுச்சிஸ்தான் என்ற பகுதியில் வசித்தவர்களையும் இப்படி அழைத்தனர். பலுச்சி என்பது மிலேச்ச என்று மாறியது என்று சில மொழி இயல் அறிஞர்கள் வாதிடுவர்.

சிந்து சமவெளியை மிளக்கா என்று பாபிலோனியர்கள் அழைத்தனர் என்றும் களிமண் ஏடுகளில் மிளக்கா என்பது உள்ளது என்றும் சொல்லி சிந்து வெளி ஆய்வை திசை திருப்பிய அறிஞர்களும் உண்டு. இது பலுச்சிஸ்தான் என்னும் குறுகிய நிலப்பரப்பில் வாழ்ந்த ஒரு இனத்தை மட்டும் குறித்திருக்கலாம். மலக் (மாலிக்) என்ற ஒரு தெய்வத்துக்கு இஸ்ரேலியர்கள் குழந்தைகளைப் பலி கொடுத்ததை பைபிள் இரண்டு இடங்களில் குறிப்பிடுகிறது. அவர்களும் மிலேச்சர்கள் என்ற சப்தத்துள் அடங்குவர்.

முல்லைப் பாட்டில் ரோமானிய மக்களைக் குறிக்கையில் வாய் பேசாதோர், ஊமை போன்று சைகை மொழியில் பேசுவோர் என்று மிலேச்ச என்ற சொல்லுக்குப் பொருள் கூறப்பட்டிருக்கிறது. ரிக் வேதத்திலும் கூட சிலரை வாய் பேசாதோர், மொழியே இல்லாதோர் என்றும் கூறியிருக்கின்றனர். இதன் பொருள் ‘நம் மொழியைப் பேசாதவர்’ என்பதே.

ரிக் வேதம் (5-29-10), சதபத பிராமணம் ஆகியன மிலேச்ச பாஷை பற்றிச் சொன்னதை, சிந்துவெளியில் இருந்த திராவிடர்களைப் பற்றி சொன்னது என்று சில “அறிஞர்கள்’ அழகான கதை எட்டுக் கட்டினர்.

கிரேக்கர்கள், மற்ற எல்லோரையும் காட்டுமிராண்டிகள் (பார்பாரிக்) என்றழைத்தனர். முஸ்லீம்கள் மற்ற எல்லோரையும் ‘’காபிர்கள்’’ என்றும், கிறிஸ்தவர்கள் மற்ற எல்லோரையும் ‘’பேகன்கள்’’ என்றும் மட்டம் தட்டியது போலாகும் இது. ஆகையால் சிந்து சமவெளி ஆய்வாளர்கள் சொன்னதை ஒதுக்கி விடுதல் நலம் பயக்கும்.

***

காம்போஜ

வடமேற்கு இந்தியாவில் வாழ்ந்த ஒரு இனம்; பிற்காலத்தில் இவர்கள் குடியேறிய நாட்டினையோ பிரதேசத்தையோ இதே  பேரில் அழைத்தனர் ; இப்போது கம்போடியா என்னும் நாட்டிற்கும் இதே பெயர்;  ஆயினும் இந்தத் தொடர்பு பற்றி எந்தச் செய்தியும் இல்லை ; பாரத நாட்டில் வாழ்ந்த இளவரசிகளுக்கு நடந்த ஸ்வயம்வரத்தில் காம்போஜ மன்னர்களும் கலந்துகொண்டதாக நம்முமுடைய நூல்கள் கூறுகின்றன. குதிரைகளுக்கு மிகவும் புகழ்பெற்ற பிரதேசம் இது. காம்போஜ நாட்டுக் குதிரைகள் தங்களுடைய ரதங்களை இழுத்தன என்று புராண இதிஹாச மன்னர்கள் விளம்புவர் .

***

கம்சன்

கம்சன் என்பவன் கிருஷ்ணரின் தாயான தேவகியின் உடன் பிறந்தவன் ; மதுராவைத் தலைநகராகக் கொண்ட  இராச்சியத்தின் மன்னன். இவனுடைய தந்தை உக்கிரசேனர், தாயார் பத்மாவதி. தந்தையையே சிறையில் போட்டுவிட்டு ஆட்சியைக் கைப்பற்றிய கொடுங்கோல் மன்னன் ; தேவகிக்குப் பிறக்கும் மகனால் இவனுக்கு சாவு ஏற்படும் என்று ஆரூடம் இருந்ததால் அவளுக்குப் பிறந்த எல்லாக் குழந்தைகளையும் பலியிட்டான்; பலராமனும் எடடாவதாகப் பிறந்த கண்ணும் தப்பினர்; இதை அறிந்தவுடன் எல்லா ஆண்குழந்தைகளையும் கொல்ல உத்தரவிட்டான்; இவன் ஏவிய எந்த அசுரர்களும் கிருஷ்ணனையோ பலராமனையோ கொல்ல முடியவில்லை; இறுதியில் கிருஷ்ணன் இவனைக் கொன்றான் .

***

காஞ்சிபுரம்

“புஷ்பேஷு ஜாதி , புருஷேஷு விஷ்ணு ,

நாரீஷு ரம்பா , நகரேஷு  காஞ்சி .” என்பது பிரபலமான ஸ்லோகம்.

பூக்களில் சிறந்தது ஜாதி மல்லிகை; புருஷர்களில் சிறந்ததவர் மஹா விஷ்ணு; பெண்களில் சிறந்தவள் ரம்பை; நகரங்களில் சிறந்தது காஞ்சிபுரம்!

பல்லவர்களின் தலை நகரமாகத் திகழ்ந்த நகரம்; சென்னைக்கு அருகில் உள்ளது; காஞ்சி சங்கராசார்ய சுவாமிகளின் காமகோடி பீடம் இருப்பதாலும் 108 கோயில்கள் இருப்பதாலும் புகழ் பெற்று விளங்குகிறது ; பட்டுச் சேலைகளுக்கு பெயர்பெற்ற இடம் இது.

இந்தியாவின் ஏழு புனித நகரங்களில் (சப்த புரி) ஒன்று; , சிவகாஞ்சி மற்றும் விஷ்ணுகாஞ்சி என இரு பகுதிகளாகப் பிரிக்கப்பட்டுள்ளது. இது தவிர ஜைன காஞ்சி என்ற பகுதியில் சமண சமய சின்னங்கள் இருக்கின்றன .

அயோத்யா மதுரா மாயா காசி காஞ்சி அவந்திகா

புரி த்வாராவதி சைவ சப்தைதே மோக்ஷதாயிகா:

—என்ற ஏழு நகரங்களில் காஞ்சியின் பெயரும் உள்ளது.

சாக்த வழிபாட்டின் முக்கிய கோயிலான  காமாட்சி அம்மன் கோவில், ஏகாம்பரநாதர் சிவன்  கோவில் மற்றும் வரதராஜப் பெருமாள் கோவில் போன்றவை இங்கு சிறந்து விளங்குகின்றன. இது “நகரேஷு காஞ்சி” என்ற காளிதாசனின் புகழ்பெற்ற சுலோகத்தால் போற்றப்படும் தொன்மையான நகரம்.

பல்லவர்கள், சோழர்கள், விஜயநகர மற்றும் நாயக்க மன்னர்களால் ஆளப்பட்டது. காளிதாசர், சங்க இலக்கியங்கள் மற்றும் கருட புராணத்தில் காஞ்சிபுரம் பற்றிக் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது.

To be continued……………………

Tags- கபந்தன்,கல்கி, காம்போஜ, கண்ணன் , கம்சன்,  HINDU DICTIONARY, IN ENGLISH AND TAMIL 42; இந்து மத, கலைச்சொல் அகராதி-42, கபந்தன், காஞ்சிபுரம்