Caribbean American Hindu Issues Inc. (CAHII) is pleased to announce and invite you to the upcoming Conference on Hindu Issues in the Caribbean and the Diaspora, and which takes place on Saturday, October 19, 2024, at the Arthur Chung Conference Centre in Georgetown, Guyana. This significant event will be held in person with potential live-streaming options available for wider participation.
The theme of the conference is “Challenges Facing Caribbean Hindus and Proposed Solutions.” It will begin with plenary sessions, followed by a series of insightful panel discussions. Attendees will have the unique opportunity to engage with leaders and community stakeholders in identifying and addressing the challenges experienced mainly by Hindus in Guyana, Trinidad, Suriname, Canada, and the USA.
His Excellency Dr. Mohamed Irfaan Ali, President of Guyana, will deliver the welcome address, while Professor Pandit Prakash Persad, President of the University of Trinidad and Tobago, will give the keynote speech. Other distinguished speakers will deliver focused messages at the plenary sessions.
The Objectives of the Conference are:
● To analyze the challenges experienced by Hindus in the Caribbean and the Diaspora;
● To propose viable solutions for these challenges;
● To produce a comprehensive document outlining implementation strategies for suggested solutions; and
● To mobilize Hindu communities and stakeholders to actively implement the proposed solutions.
The conference aims to foster a cordial, collaborative and supportive relationship with pandits and Hindu leaders to help contribute to the development of practical strategies and initiatives that will positively impact Hindu communities in the region. The conference owes a great debt of gratitude to pandits, without whom Hinduism would not have survived and grown in all communities and countries.
Guyana is a small country, comparable in size with South Dakota, situated on the Caribbean coast of South America. It was first discovered by European explorers at the end of the 16th century, and after many battles which took place over centuries, it became a British colony in 1803. It remained as such until 1966 when it gained its independence. As a result, Guyana is the only country in South America to speak English as a first language. The country can be divided into four main geographical regions; a hilly sandy region in the east, a swamp coastal plain in the north, the Rupununi Savannah in the south, and the tropical rainforests in the west and centre of the country. Guyana is home to one of the tallest waterfalls in the world, Kaieteur Falls (822ft / 251m). The Kaieteur Falls are approximately five times higher than Niagara Falls in the US/Canada.
Capital city: Georgetown Highest Point: Mount Roraima (9301ft / 2835m) Lowest Point: Atlantic Ocean (0ft / 0m) Land Area: 76,003 sq. mi (196,849 sq. km) Water Area: 6996 sq. mi (18,120 sq. km) Total Area: 82,999 sq. mi (214,969 sq. km) Coastline: 285 miles (459 km) Bordering countries (3) Brazil, Suriname, Venezuela
அமராவதி சிவன் கோவில்; ஆந்திர மாநிலத்தின் 108 புகழ்பெற்ற கோவில்கள்- Part 17
அமராவதி சிவன் கோவில் ஆந்திர மாநிலத்தின் 108 புகழ்பெற்ற கோவில்கள் 17
எங்கே இருக்கிறது?
ஆந்திர மாநிலத்தில் குண்டூரிலிருந்து 35 கி.மீ தொலைவில் இருக்கிறது .
விஜயவாடா , குண்டூர் நகரங்களிலிருந்து பஸ்ஸில் செல்லலாம்; விஜய வாடாவிலிருந்து கிருஷ்ணா நதி படகு சர்வீஸில் அமராவதிக்குச் செல்லலாம்
சிறப்பு என்ன?
அமராவதி லிங்கம் 15 அடி உயரம் இருப்பதால் அர்ச்சகர்கள் தஞ்சசைப் பெருவுடையார் கோவில் போல ஏணிப்படிகளில் ஏறி நின்றுதான் அபிக்ஷேக ஆராதனைகளை செய்கிறார்கள்.
ஆந்திரத்திலுள்ள ஐந்து பஞ்சாரம சிவஸ்தலங்களில் இதுவும் ஒன்று ஆண்டுக்கு சிவராத்திரி விழாவின் போது 30 லட்சம் முதல் 40 லட்சம் ரூபாய் வரை உண்டியல் வசூல் வருகிறது.
சிவராத்திரியின் போது பல்லாயிரக் கணக்கில் பக்தர்கள் தரிசனத்துக்கு வருகிறார்கள் கோவிலில் சிவன், அம்பிகாவைத் தவிர எல்லா பரிவார தேவதைகளுக்கும் சந்நிதிகள் உண்டு.
2200 ஆண்டுக்கும் மேலான வரலாறு உள்ள இடம் அமராவதி. புத்தமதத்தின் முக்கிய தலம் .இந்து மதப் பேரரரசர்களாகிய சாதவாகன அரசர்களின் தலை நகரம்.
ஸ்ரீமுக சாதவாகன அரசன் தலைமையில் ஒரு சாம்ராஜ்யத்தை நிறுவி தென்னிந்தியாவில் அசைக்கமுடியாத ஆட்சியை அமைத்து 400 ஆண்டுகளுக்குக் கொடிகட்டிப் பறந்தனர்.
தமிழர்கள் அறியாத ரகசியம் !
இமயத்தில் சோழன் கொடி நட்டான்; சேரன் கொடி நட்டான்; பாண்டியன் கொடி நட்டான் என்றெல்லாம் எழுதுவோர் ஒரு முக்கிய ரகசியத்தை மறைக்கின்றனர்; அல்லது கண்டும் காணாதது போல இருந்து விடுகின்றனர். தமிழர்களின் மிகப்பெரிய நண்பர்கள் சாதவாஹனர்கள் . இந்துப் பேரரசர்கள் என்பதால், யாரெல்லாம் புனித கங்கையில் நீரெடுக்க (கன்வர் யாத்ரா), அல்லது ஸ்நானம் செய்யப் போகிறார்களோ, யாரெல்லாம் புனித இமய மலைக்கு கல் சேகரிக்க செல்கிறார்களோ அவர்களுக்கு எல்லாம் பாதுகாப்பு கொடுப்பார்கள். இதனால் வட இந்திய மன்னர்கள் இவர்கள் மீது கைவைக்க அஞ்சுவார்கள் . 2000 ஆண்டுகளுக்கு முன்னர் சேரன் செங்குட்டுவன் இரண்டு முறை கங்கைக்குச் சென்றான் என்று இளங்கோ அடிகள் சிலப்பதிகாரத்தில் செப்புகிறார். சாதகர்ணி — நூற்றுவர் கன்னர் — என்னும் சாதவாஹன பேரரசன் உதவி செய்ததை இளங்கோ அடிகள் நன்றியுடன் பகர்கிறார் .
சுருக்கமாகச் சொல்லவேண்டுமானால் அவர்கள் உதவி இல்லாமல் தமிழர்கள் வேங்கடத்தைத் தாண்டிச் செல்ல முடியாது.
xxxx
இந்துக் கடவுளர்களின் இளிச்சவாயன் சிவபெருமான்தான். யார் கொஞ்சம் புகழ்ந்தாலும், நம்பினாலும், ஓடி வந்து உதவி செய்வார். இதனால் அவருக்கு ஆசுதோஷ் என்று பெயர். இதன் பொருள் விரைவில் சந் தோஷம் அடைபவர். இதனால் எல்லா அசுரர்களும் முதலில் வணங்கி வரம் பெறுவது சிவனிடம் தான் . பஸ்மாசுரன் கதை எல்லோருக்கும் தெரியும். அது போல தாரகாசுரன் என்பவனும் யாராலும் வெல்ல முடியாத வரம் வாங்கி ஆட்டப்பாட்டங்களைத் தொடங்கவே நல்லோர் அனைவரும் நடுங்கினர். அவர்கள் சிவனை வேண்டவே அவர் மகன் குமரனை அனுப்பினார்;.தாராகசுரன் அணிந்து இருந்த மாலையை அவர் உடைத்தபோது அதில் இருந்த சிவலிங்கம் கீழே விழுந்து வளர்ந்தது. அதை இந்திரன் வாணங்கவே இந்த இடம் அமராவதி எனப் பெயர் பெற்றது . கடவுளரின் இருப்பிடம் என்பது அர்த்தம்; அமரர்களான தேவர்கள் வாழ்விடம், இருப்பிடம் என்பது பொருள். தாரகாசுரனை முருகன் வதம் செய்தார்.
மேலுலகத்திலும் இந்திரன் தலை நகர் அமராவதி . பூலோக அமராவதி நகர் கிருஷ்ணா நதிக்கரையில் அமைந்துள்ளது. அமரேஸ்வரர் என்பது சுவாமியின் திருநாமம். நான்கு பெரிய கோபுரங்கள் உள்ளன. இங்கு கிருஷ்ணா நதியில் புனித நீராடி சிவனை வணங்கினால் காசிக்குச் சென்று கங்கையில் குளித்து விஸ்வநாதனை வணங்கிய புண்ணியம் கிடைக்கும். கர்ப்பக் கிரகத்தில் உள்ள லிங்கம் மிக உயரமானது ( 15 அடி உயரம் ) ;அருகில் பால சாமுண்டா அம்பிகாவின் சந்நிதியும் இருக்கிறது .
இப்போதுள்ள கோபுரங்கள் சுமார் 800 ஆண்டுகள் பழமையானவைதான். கோவிலில் உள்ள கல்வெட்டுகளின்படி கேட ராஜா என்பவர் திருப்பணி செய்தார்.
1796-ம் ஆண்டில் வட்டார சிற்றரசர் வாசிரெட்டி வெங்கடாத்ரி நாயுடு தனது தலைமையகத்தை அமராவதிக்கு மாற்றி , வாழ்நாள் முழுதும் நிறைய கட்டிடங்களை எழுப்பினார்.
xxxx
கோவிலில் நிறைய புத்த மத தாக்கமும் தெரிகிறது. தமிழ்நாட்டைப்போலவே புத்தர்களும் சமணர்களும் இந்துக் கோவில்களை ஆக்கிரமிக்க, அவர்களை சைவர்கள் விரட்டியடித்தனர் . இந்து விரோதிகள், இதை மாற்றி நாம் புத்த மத இடத்தை ஆக்ரமித்ததாக கதை எழுதுவார்கள் .ஆனால் இந்தப் பொய்க்கதைகளுக்கு இலக்கியச் சான்றுகளோ கல்வெட்டுச் சான்றுகளோ இல்லை. இப்படிப் பொய்க்கதை எழுதிய பயல்கள் ஒரு சான்றினையும் கொடுப்பதில்லை. இதே போல அயோத்தியா, மதுரா, காசி ஆகிய இடங்களில் மத வெறியர்கள் நம் கோவில்களை ஆக்ரமித்ததை வடக்கில் காண்கிறோம்.
xxxx
ஆந்திரத்தின் புதிய தலை நகரம்
ஆந்திர பிரதேச மாநிலத்தை ஆந்திரம், தெலுங்கானா என்று பிரித்த பின்னர் அமராவதி நகரை ஆந்திரத்தின் தலைநகராக அறிவித்தனர்.
அமராவதியில் நிறைய புத்த சமய சின்னங்கள், சிலைகள், கல்லில் வடிக்கப்பட்ட சிற்பங்கள் இருக்கின்றன. இவைகளில் முக்கியமானவைகளை பிரிட்டிஷார் திருடி, லண்டலிலுள்ள பிரிட்டிஷ் மிஸியத்தில் காட்சிக்கு வைத்துள்ளனர். ராபர்ட் கிளைவ் முதல் மவுண்ட்பேட்டன் காலம் வரை திருடிய பொருட்களை பிரிட்டன் முழுதும் எல்லா மியூசியங்களிலும் காணலாம் ( நான் லண்டலிலுள்ள எல்லா மியூசியங்களையும் ஆக்ஸ்போர்டிலுள்ள மியூசியங்களையும் பார்த்திருக்கிறேன்).
இவை தவிர, இன்று வரை இந்தியத் திருடர்கள் உலகப் புகழ்பெற்ற ஏல நிறுவனங்களுக்கு இவைகளைக் கடத்தி விற்பனை செய்வதையும் பத்திரிகைகளில் படிக்கிறோம்.
அமராவதியில் 2000 ஆண்டுப் பழமையான புத்த ஸ்தூபி உள்ளது. அண்மைக் காலத்தில் எழுப்பப்பட்ட 125 அடி உயர தியான புத்தர் சிலையும் மியூசியமும், பெளத்த கல்வி நிறுவனமும் இருக்கிறது. இதனால் சாஞ்சி , சாரநாத், புத்த கயா போல இங்கும் நிறைய வெளி நாட்டுப் பயணிகள் வருகின்றனர்.
—subham–
Tags–அமராவதி, புத்த ஸ்தூபி, ஆந்திரம், அமரேஸ்வரர் , சிவன் கோவில், ஆந்திர மாநிலம் , 108 புகழ்பெற்ற கோவில்கள் , பகுதி-17
In Hinduism mirror is considered one of the auspicious objects. As soon as they get up in the morning, they look at their right-hand palm or a mirror. Young girls are invited to houses and mirror, comb and Kumkum are distributed to them during Navratri festival period. On the new year day, they look at the mirror when they wake up. When the god’s statue is taken in palanquin procession through the city streets, a mirror is placed in front of the idol so that people can see it from different angles. If mirror is broken by fall, they consider it as an ill omen.
Mirror is also used by all the saints to teach us about illusion, desire and reflection of the world etc. Lord Krishna started this , and we read in the Gita,
धूमेनाव्रियते वह्निर्यथादर्शो मलेन च | यथोल्बेनावृतो गर्भस्तथा तेनेदमावृतम् || 38||
dhūmenāvriyate vahnir yathādarśho malena cha yatholbenāvṛito garbhas tathā tenedam āvṛitam
dhumenavriyate vahnir yathadarsho malena cha yatholbenavrito garbhas tatha tenedam avritam
Translation
BG 3.38: Just as a fire is covered by smoke, a mirror is masked by dust, and an embryo is concealed by the womb, similarly one’s knowledge gets shrouded by desire.
xxxx
Kalidasa
In the Raghu vamsa, Kalidasa imagines the face of Indumati (7—68) to be like a mirror. The face of Indumati shone with joy when freed from the sadness arising from the adversary. The mirror also resumes its brightness by the disappearance of moisture.
When the wind, charged with rain drops blows, a mist like moisture gathers on the surface of the mirror which obscures in transparency, similarly the infamy of the acceptance of Vaidehi who had dwelt in the house of Ravana which is a stain now come upon the royal family sprung from the sun and pure by virtues of good conduct (Raghu vasa 14-37).
in Sakuntam drama also Kalidasa used this image (AS 7-32)
291. That in which there is this reflection of the universe, as of a city in a mirror – that Brahman art thou; knowing this thou wilt attain the consummation of thy life.
This refection of a big city or some object in a small mirror has been used by Tamil Poets Kapilar, Tolkappiar and Tiruvalluvar. It looks like it is popular imagery.
Famous Tamil poet Kabilar, in the laudatory verse Tiruvalluva malai, praised the book Tamil Veda Tirukkural and compared it to a small dew drop on a grass tip reflecting a big tree nearby. Every couplet of Tirukkural reflects big things like this.
And nothing they do for the fruits of Karma to drop;
The temptations of the backyard drain, they go after.
xxxx
எண்ணா யிரத்தாண்டு யோகம் இருக்கினும் கண்ணார் அமுதனைக் கண்டறி வாரில்லை உள்நாடி உள்ளே ஒளிபெற நோக்கிற் கண்ணாடி போலக் கலந்துநின் றானே.
603: Look Within in Dhyana Well may they practise Yoga eight-thousand year Still they see not Lord, Sweet as ambrosia And dear unto apple of eye; But if within you seek Him enlightened He within you is, Even unto reflection in the mirror.
xxxx
பூதக்கண் ணாடியில் புகுந்திலன் போதுளன்
வேதக்கண் ணாடியில் வேறே வெளிப்படு
நீதிக்கண் ணாடி நினைவார் மனத்துளன்
கீதக்கண் ணாடியில் கேட்டுநின் றேனே. 5
2986: He is Seen in the Mind-Mirror
He appears not in the glasses of the fleshly eye;
He is in the Lotus of the Heart;
He appears in the glass of Vedic Jnana;
He is in the mind-glass of the righteous that think of Him,
Him I saw in the glass of songs
Listening to that Divine Music,
I enraptured stand.
xxxx
உண்ணாடும் ஐவர்க்கு மண்டை யொதுங்கிய விண்ணாட நின்ற வெளியை வினவுறில் அண்ணாந்து பார்த்தைவர் கூடிய சந்தியிற் கண்ணாடி காணுங் கருத்ததென் றானே.
223 God is Inward Where the Five Sense Controlled Meet
If you ask,
How the Heavenly Space within the cranium is,
Where the inward looking Five abide,
Verily it is,
Unto gazing upward into a mirror
(Seeing the self-reflected in crystal purity)
At a junction
Where the Five, in control, meet.
xxxx
Mirror in Early Tamil Literature
Tiruvalluvar himself used the mirror image in his work Tirukkural:-
The mirror reflects nearby objects; even so the face indicates emotions throbbing in the mind (Kural 706).
Tolkapiyam, oldest Tamil book, also used similar image. When the author Tolkappiyar explained what a Sutra (an aphorism) is he used this beautiful simile (1425)
A sutra is like a big mountain reflected In a mirror, shows/explains everything.
There are innumerable works where we come across mirror or looking glass in Tamil and Sanskrit works. I have already written about the Mirror Temple constructed by Sri Narayana Guru, a social reformer of Kerala. Big temples in Tamil Nadu has a beautiful mirror room for god where the idol is reflected thousands of times. Though God is one we see him in 330 million ways- that is the message these mirror rooms convey.
xxxx
Some Mirror Stories
Parrot and Mirror
The method by which a parrot is taught to speak is unique. The trainer places a big mirror in front of the newly caught parrot and talks to it from behind the mirror. The parrot thinks that another parrot is teaching it to talk and imitates the voice of the trainer. Trained in this manner, the parrot, picking up the language of the trainer, begins to talk fluently in the human language.
This is how a saint teaches his disciples. Apparently it is human being who is instructing them, but, verily, it is God hidden in the Guru that gives illuminating advice to the disciples. So, whenever the aspirant receives instructions from the Guru, he should consider that such instructions come from God himself. Truly, God and Guru are one.
Freedom is the Goal
In a war in Europe, a sailor was captured by the enemy and was put into prison. After fifteen years he was released, as the warring countries contracted an alliance through a treaty. On the day of release, a friend placed in his hands a purse containing £50/- When the sailor was passing through the streets, he saw a shop in which he saw various species of birds in cages kept for sale. He went up to the shop and bought all the cages from the money he possessed and, by opening the trap doors of the cages, set free the imprisoned birds one by one. The shop man was astounded at this. He asked why the sailor having bought the birds at such high prices, released them all.
ஆந்திரப்பிரதேசத்தில் ஸ்ரீகாகுளம் நகரில் உள்ள பெருமாள் கோவில் ஆந்திர மஹாவிஷ்ணு கோவில் என்று அழைக்கப்படுகிறது. இது 2000 ஆண்டு வரலாறு உடைய கோவில். விஜய நகர சாம்ராஜ்யத்தில் கொடிகட்டிப் பறந்தவர் கிருஷ்ணதேவ ராயர் (1509-1529); இந்து மதத்திற்கு மகாராஷ்டிர வீர சிவாஜி போல புத்துயிர் ஊட்டியவர் . 500 ஆண்டுகளுக்கு முன்னர், திருப்பதி பாலாஜி கோவிலுக்கு மட்டுமே பத்து முறை விஜயம் செய்ததை கல்வெட்டுகள பறைசாற்றுகின்றன . அவரது கனவில் ஆந்திர விஷ்ணு தோன்றி, ஆண்டாளின் பெருமையை தெலுங்கு மொழியில் எழுதுமாறு பணித்தார். உடனே கிருஷ்ண தேவராராயர் தெலுங்கு மொழியில் ‘ஆமுக்த மால்யத’ என்ற பெயரில் திருப்பாவை போலவே 30 பாடல்களில் ஆண்டாளுக்கும் ஸ்ரீரெங்கநாதருக்கும் நடந்த திருமண வைபவத்தை மொழிபெயர்த்தார். இதன் பொருள் சூடிக் கொடுத்த சுடர்க்கொடி (ஆண்டாள்). ஆண்டாளின் நாச்சியார் திருமொழி மற்றும் திருப்பாவையுடன் ஒப்பிடவல்லது.
கிருஷ்ண தேவராயர் பன்மொழி வித்தகர்; ஏன் தெலுங்கு மொழியில் எழுத வேண்டும்? என்று வினவினார் . உடனே விஷ்ணுவும் விடை பகர்ந்தார்; தெலுங்கு மொழி இனிமையனது; சிறந்த ஒரு மொழி; ஆகவே தெலுங்கினால் எம்மைப்பாடுக என்று பணித்தார். இது சுந்தரத் தெலுங்கினில் பாட்டிசைப்போம் என்ற பாரதியார் வரிகளை நமக்கு நினைவூட்டும்.
If you ask, ‘Why Telugu?’ It is because this is Telugu country and I am a Telugu king. Telugu is sweet. After speaking with all the kings that serve you, didn’t you realize – amongst all the languages in the country, Telugu is the best!
இந்தக் கோவிலின் பெருமாளுக்குப் பல பெயர்களை கல்வெட்டுகள் செப்புகின்றன. அவை – ஆந்திர அல்லது தெலுகு வல்லப ராய ஸ்ரீகாகுளேஸ்வர , மது சூதன . இதை தமிழ் நாட்டின் ஒரு பகுதியையும் ஆண்ட சம்புவ வராய மன்னர்கள் தங்கள் குழந்தைகளுக்கும் பெயராகப் பயன்படுத்தினர் . மன்னர் சுசீந்திரனுக்கு 2000 ஆண்டுகளுக்கு முன்னர் பிறந்த ஆந்திர வல்லப ராஜா மஹாவிஷ்ணுவின் அவதாரம் என்றும் அவர் ஸ்ரீகாகுள வட்டாரத்தை ஆண்டார் என்றும் 17ஆம் நூற்றாண்டுக் கவிஞர் கோதண்டராம கவி பாடியிருப்பதால் ,இதன் வரலாறு சாத வாஹனர் /சதகர்ணி காலத்துக்குச் செல்கிறது.
xxxx
இனி கோவிலை தரிசிப்போம்
ஸ்ரீகாகுளம் விஷ்ணு கோவில்
இப்போது கர்ப்பக் கிரகத்தில் விஷ்ணுவை தரிசிக்கலாம் அர்த்த மண்டபம், மஹா மண்டபங்களில் இரு புறங்களில் ராஜ்ய லெட்சுமி, சென்ன கேசவப்பெருமாளை சேவை சாதிக்கலாம். கோவில் வளாகத்தில் கணபதி, மகிஷாசுர மர்த்தனி , ஜனார்த்தனர் , வேணு கோபால சுவாமி, வராஹ அவதார உருவங்கள் சிலை வடிவில் உள்ளன .ராஜ கோபுரத்திலும் கொஞ்சம் சிற்பங்களைக் காணலாம். தாமரையில் உள்ள இளம் வயது விஷ்ணு/அல்லது கிருஷ்ணர் சிற்பம் குறிப்பிடத்தக்கது.
கோவிலின் தெய்வம் ஆந்திர மகா விஷ்ணு அல்லது ஸ்ரீகாகுளந்திர மகா விஷ்ணு என்று அழைக்கப்படுகிறார் . பிரதான கருவறை சாதவாகனப் பேரரசர்களின் காலத்தில் கட்டப்பட்டது. சாதவாகனர்கள் எந்த தெய்வத்துக்காக இக்கோவிலைக் கட்டினார்கள் என்பது தெரியவில்லை. முஸ்லிம் தாக்குதல்களால் சேதமைடைந்த பிறகு சல்லப்பள்ளியைச் சேர்ந்த எர்லகட மன்னர்கள் இதைச் செப்பனிட்டனர்
விஜயநகரப் பேரரசர் கிருஷ்ணதேவராயன் தனது கலிங்கப் பயணத்தின்போது விஜயவாடா வழியாக பயணம் செய்து கொண்டிருந்தார். அவர் இக்கோவிலைப் பற்றி அறிந்து ஸ்ரீகாகுளம் கிராமத்திற்கு வருகை புரிந்தார். அந்த நேரத்தில் அவர் ஏகாதசி விரதத்தை மேற்கொண்டார். ஆந்திர விஷ்ணு கிருஷ்ண தேவராயனுக்கு , அதிகாலை நேரத்தில் தனது கனவில் தோன்றியதாக குறிப்பிட்டுள்ளான்.
இவை அனைத்தும் கல்வெட்டுகள் தரும் தகவல்கள்
முஸ்லீம் படையெடுப்புகளால் கோவில் அழிந்துவிட்டதால் பழைய கோவில் பற்றிய தகவல்களை கல்வெட்டுகளிலிருந்து மட்டுமே அறிய முடிகிறது. 1132-ஆம் ஆண்டு முதல் சுமார் 32 க ல்வெட்டுக்கள் உள்ளன. ஏராளமான தெலுங்கு நூல்கள் இந்தக் கோவிலைக் குறிப்பிடுகின்றன .கிருஷ்ண தேவராயர் 500 ஆண்டுகளுக்கு முன்னர் கோவிலில் தங்கியபோது இருந்த மரத்தினாலான மண்டபத்தைத் தகர்த்து கான்க்ரீட் கட்டிடத்தை எழுப்பிவிட்டனர் வரலாறு தெரியாத அறிவிலிகள். பின்னர் முஸ்லீம் ஆட்சிக்காலத்தில் கோவில் கவனிப்பாரற்றுக் கிடந்தது . ஒரு தெலுங்குக் கவிஞர் கோவிலின் பரிதாப நிலை பற்றிக் கவி பாடியவுடன் வட்டார மன்னன் கோவிலைப் புதுப்பித்தான். இன்று நாம் காண்பதெல்லாம் பழைய வழித்தடத்தில் எழும்பின புதிய கட்டிடங்கள் தான்.
தமிழ் சம்ஸ்க்ருத நூல்கள் மன்னரைக் கடவுள் என்றே போற்றுகின்றன. அதே போல கல்வெட்டுகளும் தெலுங்கு கவிதைகளும் ஹரியின் புதல்வனாக அறிவித்த மன்னர்கள் இந்தக் கோவிலை எழுப்பியதைக் கூறுகின்றன. கோவிலுக்கு வெளியே, இந்த வட்டாரத்திலுள்ள கல்வெட்டுகள் இதை சாதவாகன மன்னன் கட்டியதாகச் சொல்லுவதால் 2000 ஆண்டுப பழமையை அறிய முடிகிறது. புகழ்பெற்ற வைணவ ஆசார்யர் காஞ்சீபுர வேதாந்த தேசிகனின் மகன் வரத தேசிகனும் ஆந்திர விஷ்ணு மீது துதி பாடியதால் 600 ஆண்டுகளுக்கு முன்னர் இந்தத் தலம் சீரும் சிறப்புடனும் விளங்கியதை அறிய முடிகிறது. இங்குள்ள 32 கல்வெட்டுகளும் வரலாற்றை அறிய பெரும் துணை புரிகிறது .
ஆங்கிலத்தில் Srinivas Sistla, Associate Professor, Department of Fine Arts, Andhra University, Visakhapatnam;(sistlasrini@gmail.com) எழுதிய இந்தியன் எக்ஸ்பிரஸ் கட்டுரையில் (May, 2022) மேலும் பல விவரங்கள் இருக்கின்றன.
விசாகப்பட்டிணம் விமான நிலையத்திலிருந்து 116 கி.மீ. தொலைவில் ஸ்ரீகாகுளம் உள்ளது. இப்பொழுது இது தனி மாவட்ட்டமாக ஆக்கப்பட்டுவிட்டது
—subham—
Tags-ஸ்ரீகாகுளம், ஆந்திர விஷ்ணு, அற்புதம்; ஆந்திர மாநில கோவில்கள் -PART 16, ஆமுக்த மால்யத, கிருஷ்ணதேவ ராயர், திருப்பாவை
உத்தர காண்டத்தில் எண்பத்தோராவது ஸர்க்கம் ‘தண்டமஹாராஜனின் சாபம்’ என்ற ஸர்க்கம்.
இந்த ஸர்க்கத்தில் தண்டகவனத்தில் ஏன் யாருமே இல்லை என்ற ஶ்ரீ ராமரின் கேள்விக்கு அகஸ்திய முனிவர் பதில் கூறுகிறார்.
தண்டன் பெற்ற சாபத்தைப் பற்றி அகஸ்திய முனிவர் ராமருக்கு விளக்கலானார்.
முன்னொரு காலத்தில் தண்டன் சுக்ராசாரியரது ஆசிரமத்தில் உலாவினான்.
அப்போது சுக்ராசார்யரின் புதல்வியான மிக்க அழகுடைய அரஜையைக் கண்டான். காமவசப்பட்டு அவளை ஸம்போகம் செய்யப் போவதாகக் கூறினான்.
உடனே அரஜை, “நான் சுக்ராசாரியாரது மூத்த புதல்வி. என் பெயர் அரஜை. என் தந்தையை அணுகி நேர்வழியை அணுக வேண்டும். இல்லையேல் கொடிய துன்பத்திற்கு ஆளாவாய்” என்றாள்.
ஆனால் காமவசப்பட்ட தண்டன் அவளை வலுக்கட்டாயமாக கற்பழித்தான்.
பின்னர் அவன் மதுமந்தம் என்கின்ற நகருக்குச் சென்று சேர்ந்தான்.
அரஜை அழுது கொண்டே தந்தையை எதிர்பார்த்துக் கொண்டிருந்தாள்.
தந்தையான சுக்ராசாரியர் வந்தவுடன் நடந்ததைக் கூற அவர் மிகுந்த கோபம் கொண்டார்.
பின்னர் தன் சீடர்களைப் பார்த்து கோபாவேசத்துடன் கீழ்க்கண்ட சொற்களை மொழிந்தார்:
பச்யத்வம் விபரீதஸ்ய தண்டஸ்யாவிஜிதாத்மன: |
விபர்தி கோரசங்காஷாம் க்ரூரத்தாமக்னிஷிகாமிவ |\
அவிஜிதாத்மன: – மனப்போக்கை அடக்காது
விபரீதஸ்ய – அதர்மத் தொழிலில் துணிந்து விட்ட
தண்டஸ்ய – தண்டனுக்கு
க்ரூரத்தாம் – மஹா கடுமையான கொழுந்து விட்டெரியும்
அக்னிஷிகாம் – அக்னி ஜ்வாலையை
இவ – போன்ற
கோரசங்காஷாம் – பயங்கரமான
விபர்தி – ஆபத்தை
பச்யத்வம் – இதோ பாருங்கள்
க்ஷமோஸ்ய துர்மதே: ப்ராப்த: ஸானுகஸ்ய துராத்மன: |
ய: ப்ரதீப்தாம் ஹுதாஷஸ்ய ஷிகாம் வி ஸ்ப்ருஷ்டுமிச்சதி |\
ய: – எவன்
ஹுதாஷஸ்ய – அக்னியினது
ப்ரதீப்தாம் – கொழுந்து விட்டெரியும்
ஷிகாம் – ஜ்வாலையை
ஸ்பருஷ்டும் – கையால் தீண்ட
இச்சதி வை – துணிந்து விட்டானோ
துர்மதே – அப்படிப்பட்ட மூடனும்
துராத்மன: – துஷ்டனும்
ஸானுகஸ்ய – பரிவார ஜனங்களுடனும் இருப்பவனுமான
அஸ்ய – அவனுக்கு
க்ஷய: – நாசம்
ப்ராப்த: – வந்து விட்டது
யஸ்மாத்ஸ க்ருதவான் பாபமீத்ருஷம் கோரஸம்ஹிதம் |
தஸ்மாத்ப்ராப்ஸ்யதி துர்மேதா: பலம் பாபஸ்ய கர்மண: |\
Sankara’s single message is Braham Sathyam Jagan Mithya- God is real; world is an unreal.
To teach this simple but grand massage he composed hundreds of hymns. To reach that highest level he supported Bhajans, various Mani Mantra Aushada- Gem power, Mantra power and Herbal power and rituals. He sang about medicine, Sri Chakras, which he himself established in various temples and spoke about diet and medicine to cure diseases. He sang about the 4 Gs (Gayatri, Govinda, Ganga river and Gnan), but the ultimate message is Brahma Satyam Jagan Mithya- jivo-brahmaiva naparah (Brahman alone is real, the world is unreal. Jiva is no other than Brahman)
Here are slokas or hymns where this great Truth is explained by various sains who appeared in the past 500 years. It is in Viveka Chudamani (VC) as well.
We see it in Annamacharya’s composition, Sadasiva Brahmendra’s composition, Ramakrishna Paramahamsa’s personal anecdote and very recently in Tamil Poets Bharati’s song. In the last article we saw what Tirumular’s Tamil poems said about it.
Before meditating upon this Brahma Satyam Jagan mithya, one must listen to Brahmam Okate and Sarvaam Brahma mayam in YOU TUBE or on tapes and CDs.
Here we go
सर्वं ब्रह्ममयम्
सर्वं ब्रह्ममयं रे रे ॥
किं वचनीयं किमवचनीयम् ।
किं रचनीयं किमरचनीयम् ॥ १
किं पठनीयं किमपठनीयम् ।
किं भजनीयं किमभजनीयम् ॥ २
किं बोद्धव्यं किमबोद्धव्यम् ।
किं भोक्तव्यं किमभोक्तव्यम् ॥ ३
सर्वत्र सदा हंस ध्यानम् ।
कर्तव्यं भो मुक्ति-निदानम् ॥ ४
सर्वं ब्रह्ममयं रे रे ॥
sarvam brahmamayam rE rE
kim vacanIyam kima vacanIyam kim racanIyam kima racanIyam
kim bOddhavyam kima bOddhavyam kim bhOktavyam kima bhOktavyam
sarvatra sadA hamsa dhyAnam kArtavyam bhO mukti nidAnam
Meaning
Song composed by Sadashiva Brahmendra
Everything is Brahma Mayam; All is just the Almighty’s presence.
1. What may be spoken and what may not be spoken, what can
be created and what may not be created (in relation to poetry
or otherwise).
किमवचनीयं = किं अवचनीयं
2. What may be studied and what not to be studied, what may
be recited and what may not be recited.
3. What may be taught and what may not be taught; what may
be enjoyed and what may not be enjoyed – everything is HIS
creation and HIS work.
4. So, always immerse yourself in his dhyaanam and that will
take you towards ‘salvation’
The short message of this song is do not enter into arguments
and discussions as to what is right and what is wrong; all
that would be meaningless and unnecessary. What is meaningful
is ‘Pray him’ and ‘Merge in him’.
xxxxx
And Sankara said,
स देवदत्तोऽयमितीह चैकता विरुद्धधर्मांशमपास्य कथ्यते । यथा तथा तत्त्वमसीतिवाक्ये विरुद्धधर्मानुभयत्र हित्वा ॥ २४८ ॥
248-249. Just as in the sentence, “This is that Devadatta”, the identity is spoken of, eliminating the contradictory portions, so in the sentence “Thou art That”, the wise man must give up the contradictory elements on both sides and recognise the identity of Ishwara and Jīva, noticing carefully the essence of both, which is Chit, Knowledge Absolute. Thus hundreds of scriptural texts inculcate the oneness and identity of Brahman and Jīva. (V.C.)
Notes:
[Contradictory portions—Such as the differences of time and place etc. ]
xxxx
Brahmam okate… para brahmam okate
Brahmam okate… para brahmam okate
thandanaana bhala thandanaana
thandanaana bhala thandanaana (Folk Dance Rhythm)
Brahmam okate…
kandhuvahu hi nadhiga molindo levu
andhariki sri Hari andharathma…
indhulo janthu kula muinda okate
andhariki sri Hari andharathma…
Thandana ahi…
nindara raju nidhrenchu nidhrayonkate
andane bantu nidra nadhiyu okate
mendaina brahmanudu mettu bhoomi okate
chandalu dunteti sari bhoomi okate
brahmam okate…
kadugeeye nukumeedha Kayu en dokate
pudamisu nagamumeedha bolayu endokate
kadukunu lenupaapa karmulanu sarigaava
jatiju shri Venteshwara naamamum okate
shri venkateshwara naamamum
Ee shwara naamamum
venkateshwara naamamum
shri venkateshwara naamamum okate…
Thandana Api
brahmam okate…
(Please note each stanza is repeated twice in the original but I have removed it)
Meaning:
pallavi: “Tandanana” is a word giving the punch of rhythm in the song. Ahi, Pure, Bhala are the words expressing the excitement or ecstasy or appreciation. The absolute spirit is one & only one.
caraNam 1: There are no differences of low & high. “Sri Hari” is the indwelling Spirit to one and all. All the beings in creation are one because the indwelling spirit in every creature is one and the same.
caraNam 2: Sleep is same to all, be it a king or a servant. Be it a “Brahmin” (man of the highest caste) or “Chandala” (man of the lowest caste), the earth they live on is the one and the same.
caraNam 3: The sensual pleasure is one and the same either for angels or for the insects and animals. The day and night are equal to the rich as well as to the poor.
caraNam 4: One could afford to eat tasty food and the other the condemned food. But the tongues that taste the food are alike. An object of fragrance or an object of foul smell, the air that carries the smell is one and the same.
caraNam 5: Be it an elephant or a dog, the sun shines alike on both of them. For the good and the bad, Lord Venkateshwara alone is “The Savior”.
Composer: Sadaashiva Bruhmendrar
xxxxx
PLEASE LISTEN TO BOTH THESE SONGS, EASILY AVAILABE ON WEBSITES)
RAMAKRISHNA PARAMAHAMSA
18 February 1836, Kamarpukur, India –16 August 1886 (age 50 years), Cossipore, India
Here is his first Samadhi (from Wikipedia)
Ramakrishna experienced his first moment of spiritual trance. One morning while walking along the narrow ridges of a paddy field, eating some puffed rice from a small basket, he came across the sight of a flock of milky white cranes flying against the backdrop of a heavy rain laden black clouds, which soon engulfed the entire sky. The ensuing sight was so beautiful that he was absorbed into it and lost all his outer consciousness, before falling down with the rice scattered all over. People nearby who saw this came to his rescue and carried him home.[21]
At age nine, in accordance with Brahminical tradition, the sacred thread was vested on Ramakrishna, thus making him eligible for conducting ritual worship. He would later help his family in performing worship of their deities.[22] As a result of his devotion in worship, he started to experience Bhava-Samadhi or Savikalpa-Samadhi.[23] He reportedly had experiences of similar nature a few other times in his childhood—while worshipping the Goddess Vishalakshi, and portraying the God Shiva in a drama during the Shivaratri festival.
He was a born saint, but yet he did Puja at Goddess Kaali Temple . The minute he sees Goddess idol he forgets himself. His close disciples asked him why shouldn’t you pray to Your Goddess to cure yourself (from Cancer). He laughed and said the moment I sit there I forget all worldly things.
xxxx
Subrahmanya Bharati (11 December 1882 to 11 September 1921) was the greatest Tamil poet of Modern Tamil Literature. Bharati was a Great Siddha who died only in 1921 was like Ramakrishna Paramahamsa. He saw God in Nature and Human beings.
He mentioned Sankara in his poems and also the Upanishad Mahavaakyam Tatvamasi (You are That)
Like Brhamam Okate of Annnamacharya, he also burst into poems which showed his highest state (Trance)
கீழத்திருப்பதி கோவிந்த ராஜப் பெருமாள் கோவில் ஆந்திர மாநில கோவில்கள் –PART 15
கோவிந்தராஜ சுவாமி கோவில், (Sri Govindarajaswamy Temple), ஆந்திரப் பிரதேசத்தின் சித்தூர் மாவட்டத்தில் திருப்பதி நகரத்தில் அமைந்துள்ளது. திருப்பதி ரயில் நிலையத்துக்கு அருகிலிருக்கிறது திருமலை திருப்பதி தேவஸ்தானத்தின் நிர்வாகத்தில் இயங்குகிறது.
கீழத்திருப்பதியிலுள்ள புகழ்பெற்ற கோவில்களில் ஒன்று கோவிந்தராஜப் பெருமாள் கோவில். இதனால் இதை கோவிந்தராஜ பட்டணம் என்றும் அழைப்பார்கள். சாதவாஹனர்கள், நாகர்கள் பல்லவர்கள் , விஜயநகரப் பேரரசர்கள், வட்டார யாதவராயர்கள் அனைவரும் ஆண்ட பூமி; பெருமாளை வணங்கிய பூமி..
திருப்பதி என்று சொன்னவுடன் ஏழுமலை வாசன் வெங்கடாசலபதிதான் நம் நினைவுக்கு வரும் . ஆனால் மலைக்கு ஏறுவதற்கு முன்னுள்ள கீழத் திருப்பதியில்தான் வெங்கடேஸ்வரா யுனிவர்சிட்டியும் நிறைய கோவில்களும் உள்ளன
(.வெங்கடேஸ்வரா பல்கலைக்கழத்தில் எம். ஏ. பரீட்சை எழுத்துவதற்காக அங்கே வாரக் கணக்கில் தங்கியதால் மறக்க முடியாத அனுபவங்கள் நினைவுக்கு வருகின்றன. )
இந்த கோவிந்த ராஜப் பெருமாள் கோவில் 800 ஆண்டுகளுக்கு முன்னர் விசிஷ்டாத்வைதப் பிரசாரகர் ராமானுஜரால் கட்டப்பட்டது. அதற்கு முன்னால், அங்கே பார்த்தசாரதி என்ற பெயரில் கிருஷ்ணன் கோவில் இருந்தது. சிதம்பரத்திலிருந்து கோவிந்த ராஜப் பெருமாளின் உற்சவ விக்கிரகத்தைக் கொண்டு வந்து, இங்கே நிறுவிய பின்னர் ஒரு குடியிருப்பை உருவாக்கினார். அந்த இடத்தைப் பிரபலப்படுத்துவதற்காக ஸ்ரீ வைஷ்ணவர்களுக்கு ஒரு கட்டளையும் பிறப்பித்தார்.. திருப்பதி பாலாஜியை மலை மேல் பூஜிப்பவர்கள் இங்கே தங்கித்தான் அங்கே செல்ல வேண்டும் என்றார். இன்றுவரை இதைக் கடைப்பிடித்து வருகின்றனர்.இதனால் கோவிலைச் சுற்றியுள்ள அக்கிரஹாரத்துக்கு ராமாநுஜபுரம் என்ற பெயரும் ஏற்பட்டது.. கி.பி.1130ம் ஆண்டில் கோவில் நிர்மாணிக்கப்பட்டதாக ஊகிக்கப்படுகிறது.
சோழநாட்டில் முதலாவது குலோத்துங்கன் பதவி ஏற்றவுடன் வைணவர்களுக்கு அச்சம் ஏற்பட்டது. தீவிர சைவனான அவன் சிதம்பரத்தில் நடராஜருக்கு முன்னாலுள்ள கோவிந்தப் பெருமாள் சந்நிதிக்குத் தீ ங்கிழைப்பானோ என்று கருதி நட ராஜர் சந்நிதிக்கு எதிரேயுள்ள பெருமாள் சந்நிதியை மூடிவிட்டு உற்சவரை திருப்பதிக்கு அருகிலுள்ள கோ ட்டுருக்கு எடுத்துச் சென்றன ர். இதை அறிந்த ராமானுஜர் வட்டார மன்னன் யாதவராயனிடம் கீழத் திருப்பதியில் கோவில் கட்ட ஆணையிட்டார். ஏற்கனவே இருந்த பார்த்தசாரதி கிருஸ்ணன் கோவிலுக்கு வடக்கில் மன்னனும் புதிய கோவிலைக் கட்டினான்.கோவிலில் கி.பி.1235 முதல் கல்வெட்டுகள் உள்ளன.
கோவிலில் பிரம்மோற்சவம், தெப்போற்சவம், வேட்டைத் திருவிழா, ஊஞ்சல் திருவிழா என நிறைய விழாக்கள் தோன்றின.
முதலில் வழிபாட்டிலிருந்த கிருஷ்ண விக்கிரகம் சேதம் அடைந்தவுடன் கவனம் முழுதும் புதிய கோவிந்த ராஜப் பெருமாள் மீது திரும்பியது. இப்போதும் கோவில் கோபுரம் முதலியன கிருஷ்ணர் சந்நிதியை நோக்கி இருப்பதால் இதை அறிய முடிகிறது.
காலப்போக்கில் கோவில் விரிவாக்கப்பட்டது. 4 ஆழ்வார்கள் சந்நிதிகள், மணவாள மாமுனிகள், வேதாந்த தேசிகர், சக்கரத்தாழ்வார், சாலை நாச்சியார், ராமானுஜர் , திருமலை நம்பி சந்நிதிகளும் தோன்றின.இராமாயண, மஹாபாரத ஓவியங்களும் சுவர்களில் தீட்டப்பட்டன.
கர்பக் கிரகத்தில் உற்சவமூர்த்தி ஸ்ரீ தேவி பூதேவியுடன் தரிசனம் தருகிறார். கோவிந்த ராஜரோ ஆதிசேஷன் மீது சயன கோலத்தில் படுத்திருக்கிறார்.
வைஷ்ணவர்கள் இந்தக் கோவிலை வணங்காமல் வருவதில்லை. காலப்போக்கில் புதிய சந்நிதிகள் உருவானதால் கோவிலில் நித்திய உச்சவமே நடைபெறுகிறது.
அருகிலேயே இராம பிரானின் கோதண்டசுவாமி கோவிலும் உள்ளது. சீதாதேவி, லெட்சுமணன், அனுமனையும் தரிசிக்கலாம்.
பெங்களூர் சாலையிலுள்ள மங்காபுரத்தில் வீற்றிருக்கும் கயானா வெங்கடேஸ்வரர் கோவிலும் குறிப்பிட்டது தக்கது.. கல்யாண பக்தர்கள் இந்தக் கோவில்கள் அனைத்தையும் தரிசிப்பதை சம்பிரதாயமாகக் கொண்டுள்ளனர் .
மூலவர் – கோவிந்தராஜப் பெருமாள், புஜங்கசயனம், கிழக்கே திருமுக மண்டலம்.
தாயார் – புண்டரீகவல்லி.
விசேஷங்கள் – இங்கு, ஆண்டாள், உடையவர், முதலியவர்களின் ஸந்நிதிகள் உள்ளன.
இக்கோயிலின் மூலவர் கோவிந்தராஜர் திருமலையில் குடிகொண்டுள்ள வெங்கடேஸ்வரருக்கு மூத்தவர் எனக் கருதப்படுகிறது.[ ஆதிசேஷன் மீது யோக நித்திரையில் கிழக்கு நோக்கி காட்சியளிக்கும் கோவிந்தராஜரின் காலடியில் ஸ்ரீதேவி மற்றும் பூமாதேவி உடனுறைந்துள்ளனர்.
கீழ்த்திருப்பதியில் ஸ்வாமி புஷ்கரிணியின் வடமேற்குப் பகுதியில் உள்ள ஆதிவராஹ பெருமாளுக்கு தளிகை சமர்ப்பித்த பிறகே ஸ்ரீநிவாஸனுக்கு தளிகை சமர்ப்பிக்கப்படுகிறது. வருடம் முழுவதும் திருவிழாக்கள் நடைபெறும் கோயில்.
இங்குள்ள கோவிந்தராஜப் பெருமாளை `பெரிய அண்ணா’, என்றும் `பெத்த பெருமாள்’ என்றும் அழைப்பார்கள். திருப்பதி ஏழுமலையான் கோயிலின் வரவு-செலவுகள் யாவும் இவரின் மேற்பார்வையில் நடப்பதாக ஐதிகம்.
கீழ்த்திருப்பதி கோவிந்தராஜப் பெருமாள் கோவிலில் ‘திருவடிப்புடி உற்ஸவம்’ ஆண்டுதோறும் நடைபெறுகின்றது.
தமிழ்நாட்டின் ஶ்ரீவில்லிப்புத்தூரில் அவதரித்த ஆண்டாள் நாச்சியார், ரங்கநாதப் பெருமாளை இதயபூர்வமாக நேசித்து, ஆண்டவனை அடைந்தவர். கோவிந்தராஜப் பெருமாள் கோவிலில் பல நூற்றாண்டுகளாக இந்த விழா, நடைபெற்றுவருகிறது. விழா நபிடக்கும் பத்து நாள்களிலும், தினமும் காலை 6 மணி முதல் 6.30 மணி வரை ‘ஆண்டாள் திருமஞ்சனம் நிகழ்ச்சி’ நடைபெறும். திருவடிப்புடி உற்ஸவம் என்று அழைக்கப்படும், இந்த விழாவையொட்டி மாலை 5.30 மணிக்கு சுவாமிப் புறப்பாடு அங்குள்ள மாட வீதிகளில் நடைபெறும்.
வைணவர்கள் பெரிதும் வழிபடும் ‘சூடிக்கொடுத்த சுடர்க்கொடி’ ஆண்டாளின் அவதாரத் திருநாளான ஆடிப்பூரம் நட்சத்திர நாளும் கொண்டாடப்படுகிறது.
பொதுவாக, அந்தக் காலத்தில் திருமலைக்கு வருகிறவர்கள் கீழ்த்திருப்பதியில் தங்கி, அலர்மேலு மங்காபுரம், கோவிந்தராஜ பெருமாள் கோவில், சீனிவாசமங்காபுரம் ஆகிய கோயில்களையெல்லாம் தரிசித்த பிறகே மலைக்குச்செல்வார்கள்.
சிறப்புடன் நடந்து முடிந்தது.
xxxx
Govindaraja Swamy Temple (from temple website)
Address: North Mada Street, Tirumala, Tirupati, Andhra Pradesh 517504, India.
Generally, the temple is opened daily by 5 AM with Suprabhata Seva and closed by 9 PM with Ekantha Seva. The following are the sub-temples situated in the premises of this temple.
01. Sri Partha Sarathi Swamy Temple.
02 Sri Kalyana Venkateswara Swamy Temple.
03 Sri Choodikudutha Nachiyar Ammavari Temple(SriAndal)
04. Sri Salai Nachiyar Ammavari Temple(Sri Pundarikavalli Temple)
05. Sri Bhasyakarla vari Temple
06. Sri Anajaneya swamy Temple near(opposite) Dwajasthambham
07. Sri Thirumangai Alwar Temple
08. Sri Kurath Alwar Temple
09. Sri Madhurakavi and Ananda Alwar Temple
10. Sri Chakrathalwar Temple
11. Sri Mudal Alwar Temple
12. Sri Manavala Mahamuni Temple
13. Sri Vedantha Desikar Temple
14. Sri Anjaneya Swamy Vari Temple
15. Sri Nammalwar Temple
16. Sri Sanjeevaraya swamy Temple( Mattam Anjaneya Swamy Temple)
17. Sri Tirumala Nambi Sannidhi
18. Sri Lakshmi Narayana Swamy Temple, G.S. Mada Street, Tirupati(taken over temple)
–SUBHAM—
TAGS- கீழ்த்திருப்பதி, கோவிந்தராஜப் பெருமாள், கோவில் ஆந்திர மாநில கோவில்கள் -PART 15, Govindaraja Swamy Temple, Tirupati
Pictures are taken from various sources for spreading knowledge.
this is a non- commercial blog. Thanks for your great pictures.
tamilandvedas.com, swamiindology.blogspot.com
xxxx
ராமாயணத்தில் சாபங்கள் (58)
ராமாயணத்தில் சாபங்கள் (58) ஸௌதாஸர் திருப்பி வசிஷ்ட முனிவருக்கு சாபம் கொடுக்க முயன்ற போது மதயந்தி அதைத் தடுத்தது!
ச. நாகராஜன்
உத்தர காண்டத்தில் அறுபத்தைந்தாவது ஸர்க்கமான ஸௌதாஸ சரிதம் என்ற ஸர்க்கத்தில் வசிஷ்ட முனிவர் ஸௌதாஸருக்கு சாபம் கொடுத்ததைப் பார்த்தோம்.
ஸௌதாஸர் வசிஷ்ட முனிவரிடம் நரமாமிசம் தரும் படி அவர் தானே கேட்டார் என்று கூற வசிஷ்டர் நடந்ததை அறிந்து கொண்டார். ராக்ஷஸனே தன் போல் வேடம் பூண்டு வந்தான் என்பதை அறிந்து கொண்ட அவர் சாபம் கொடுத்ததைப் பற்றி வருந்தினார்.
உடனே ஸௌதாஸரிடம் அந்த சாபம் தீரும் காலத்தை உடனே கூறி அருளினார் இப்படி:
சில பிரதிகளில் இந்த இடத்தில் கூடவே சில ஸ்லோகங்கள் உள்ளன.
வசிஷ்ட மஹரிஷி தகுந்த காரணமின்றி தன்னை சபித்து விட்டதாகக் கருதி கோபம் கொண்ட ஸௌதாஸர் கையில் ஜலத்தை எடுத்து வசிஷ்ட முனிவருக்குச் பிரதி சாபம் கொடுக்க எண்ணிய போது அவரது மனைவியான மதயந்தி அவரைத் தடுத்தாள்.
“ஹே ராஜன்! பகவான் வசிஷ்டமுனிவர் நம் அனைவருக்கும் ஸ்வாமி ஆவார். தேவர்களுக்குச் சமமான புரோகிதரான அவருக்கு பிரதி சாபம் கொடுக்கக் கூடாது.”
“
இதைக் கேட்ட ஸௌதாஸர் கோபத்துடன் கையில் எடுத்த ஜலத்தை என்ன செய்வது என்று நினைத்த போது ராணி மதயந்தி அதை அவரது காலிலேயே விடுமாறு கூற அவரும் ஜலத்தைத் தன் கால்களிலேயே விட்டார். அந்த ஜலம் பட்டவுடன் அவரது பாதங்களில் புள்ளிகள் ஏற்பட்டன. அன்று முதல் அவர் கல்மாஷபாதர் என்ற பெயரால் புகழ் அடைந்தார்.
இந்த வரலாறு சில பிரதிகளில் இல்லை. என்றாலும் கூட இது கல்மாஷபாதரின் பெயருக்கான காரணத்தைக் கூறுவதால் முக்கியமானதாக ஆகி விட்டது.
Tamil and Vedas 