Written by S NAGARAJAN

Date: 3 August 2018

Time uploaded in London – 5-25 AM   (British Summer Time)

Post No. 5282

Pictures shown here are taken from various sources such as Facebook friends, Wikipedia, Books, Google and newspapers; thanks. Pictures may be subject to copyright laws.

அதிசய கர்மயோகி ஸ்ரீ சிவராம்ஜி!

ச.நாகராஜன்

இப்படி ஒரு அதிசய கர்மயோகி இந்தக் காலத்தில் வாழ்ந்திருக்கிறாரா என்று நம்ப மறுக்கும் அளவு ஒரு அதிசய கர்மயோகியாக வாழ்ந்தவர் ராஷ்ட்ரீய ஸ்வயம்சேவக சங்கத்தின் (RSS) பிரசாரகர் ஸ்ரீ சிவராம்ஜி!

இவரைப் பற்றி அறிய ஆவல் கொண்டிருக்கும் பலருக்கும் தன்னைப் பற்றி எந்த வித விஷயத்தையும் தெரிவிக்காமல் மிக மிக அடக்கமாக எளிமையாக வாழ்ந்த மஹா புருஷர் அவர். என்றாலும் கூட நமது அதிர்ஷ்டவசமாக சங்க பிரசாரகர் பா.உத்தம்ராஜ் அவரைப் பற்றிய அரிய தகவல்களை

‘கர்மயோகி சிவராம்ஜி’ என்ற நூலில் தொகுத்துத் தந்து சிறந்த பணியை ஆற்றியிருக்கிறார்.

1968ஆம் ஆண்டையொட்டி சிவராம்ஜியுடன் சிறிது காலம் மதுரையில் அவருடன் பழகும் பாக்கியம் எனது குடும்பத்தினருக்குக் கிடைத்தது.

வழக்கம் போல எந்தக் குடும்பத்தினருடன் அவர் பழகினாலும் அதில் ஒரு உறுப்பினராகவே ஆகி விடுவது போல அவர் எங்கள் குடும்பத்தில் இணைந்தவர் ஆகி விட்டார்.

எளிமையான சட்டை – ஆனால் அழுக்கு இல்லாமல் தூய்மையாக இருக்கும். அதிகம் பேசவே மாட்டார் – ஆனால் பேசியவை மிக ஆழ்ந்த அர்த்தம் கொண்டதாக இருக்கும். பிற விஷயங்களைப் பற்றிப் பேசுவார் – ஆனால் அதன் உள்ளார்ந்த ஓட்டம் சங்க வளர்ச்சியை ஒட்டியே இருக்கும்.

அதிகாலை முதல் இரவு முடிய தினமும் சங்கப் பணி ஒன்றே தனது மூச்சாகக் கொண்டு வாழ்ந்தவர் அவர்.

இன்று இந்து முன்னணித் தலைவராக இருக்கும் ஸ்ரீ இராம கோபாலனைக் ‘கண்டெடுத்தவர்’ அவர் தான்!

பிரசாரகராக இருந்து பிராந்த பிரசாரகராக உயர்ந்து இந்து முன்னணியை அமைத்து அதன் தலைவராக இருக்கும் இராம கோபாலன் சிவராம்ஜியைப் பற்றிக் கூறுகையில்,”நாங்கள் எல்லோரும் பிரச்சாரகர்கள். ஆனால் சிவராம்ஜி நூற்றுக்கு நூறு பிரச்சாரகர். பிசிறில்லாத ஸ்வயம்சேவகர்” என்று கூறினார்.

பரமபூஜனீய ஸ்ரீ குருஜி கோல்வால்கர் ராஷ்ட்ரீய ஸ்வயம்சேவக சங்கத்தில் மூன்று ரிஷிகள்  இருப்பதாக ஒரு முறை குறிப்பிட்டார். அந்த மூவர் 1) தீனதயாள் உபாத்யாய 2) தத்தோபந்த் தெங்கடி 3) சிவராம்ஜி

எந்த ஒரு நபரையும் செதுக்கி அவரிடம் உள்ள நல்லனவற்றை வெளிக்கொணர்ந்து அவரை எவ்வளவு தூரம் சிறப்பானவராக ஆக்க முடியுமோ அவ்வளவு தூரம் ஆக்கி விடும் ‘சிறந்த மனிதரை உருவாக்கும் சிற்பியாக’ – ‘படைத்த பின் சிறக்க வைக்கும் சிறப்பு பிரம்மாவாக’ -அவர் வாழ்ந்தார்.

சைக்கிளில் தான் செல்வார். அதற்கு ஒரு ஷெட்யூல்ட் ரூட் இருக்கும்.

ஸ்ரீமதி நிர்மலா அவஸ்தி (விவேகானந்த கேந்திர முழு நேர ஊழியர்) அவரது செயல்முறையைப் பற்றி இப்படி வர்ணித்தார் ஒருமுறை : “சிவராம்ஜி காலையும் மாலையும் மயில் மீது சுற்றும் முருகன். காரியங்கள் முடிந்த பிறகு மத்தியான நேரம் ஆலயத்தில் அமர்ந்து எழுதிக் கொண்டே இருக்கும் விநாயகர் அவர்”

நல்லோர் வட்டம் என்று நல்லோர்கள் பலரைப் படைத்து அவர்களுக்கு திட்டங்களைத் தீட்டிக் கொடுத்து அவற்றை ஒழுங்குபட செயல்பட வைத்த அதிசய மனிதர் அவர்.

அவரது திட்டங்கள் பல என்றாலும்  சுமார் 347 திட்டங்களை மட்டும் உத்தம்ராஜ் பட்டியலிட்டிருக்கிறார். பட்டியலில் வராதவை எத்தனையோ!

ஒரு சில நல்லோர் வட்ட திட்டங்களை பார்ப்போம்:

சங்க வளர்ச்சிப் பணி தான் மூச்சு. அதன் அடிப்படையிலேயே அவர் திட்டங்களைக் காண வேண்டும்.

பத்து சங்கப் பாடல்களை மனப்பாடம் செய்தல்

ஒரு மஹானுடைய வாழ்க்கைச் சரித்திரம் படித்து அதைச் சொல்லத் தயாராக இருத்தல்

பத்திரிகைகளுக்கு ஆசிரியருக்குக் கடிதம் பகுதியில் 3 கடிதங்கள் எழுதுதல்

கல்லூரிப் பேராசிரியர் 10 பேரைச் சந்தித்தல்

ஒரு ரத்ததான முகாம் நடத்துதல்

5 கலைஞர்களைச் சந்தித்தல்

ஒரு அனாதை விடுதியைப் பற்றிய முழு விவரம் சேகரித்தல்

வேலை இல்லாத 3 பேருக்கு வேலை வாய்ப்பு ஏற்பாடு செய்தல்

கஷ்டமான நிலையில் உள்ள 5 நோயாளிகளைச் சந்தித்தல்

நல்ல ஜோக்ஸ் 50 சேர்த்தல்

நல்ல செய்தியைக் குறைந்தது 10 பேரிடம்

படிக்காத 10 பெண்களுக்கு படிப்புச் சொல்லித் தருதல்

ஒரு பள்ளிக்கூடம் துவங்குதல்

இப்படிச் சொல்லிக் கொண்டே போகலாம்.

புனேயில் 1917இல் பிறந்தார். சென்னைக்கு 1942ஆம் ஆண்டு வந்தார். பிரச்சாரகராகத் தன் பணியைத் துவக்கிய அவர் சென்னை மாநிலம் முழுவதும் தன் காலடியைப் பதித்தார். ஏராளமானோரை சங்கத்தில் இணைத்தார். அவர்களில் பலரும் மிக உயர்ந்த பொறுப்புகளில் – பல்வேறு துறைகளிலும் – இன்று பணி புரிகின்றனர்.

1999ஆம் ஆண்டு அவர் மறைந்தார். தன் இறுதி நெருங்கி விட்டதை டாக்டர் மூலம் உறுதிப் படுத்திக் கொண்ட அவர் தன் உடலை உடல் தானம் செய்து அதற்கான ஆவணத்தில் கையொப்பமிட்டார்.

அவரது இறுதி மூச்சும் சங்க காரியாலத்தில் தான். அவரது உடலை ஏந்திச் செல்ல ராமச்சந்திரா மருத்துவ மனையிலிருந்து வேன் வந்த போது வருந்தாதவரே இல்லை.

சங்க மார்க்கம் என்பது கண்டகாகீர்ண மார்க்கம். முட்கள் நிறைந்த பாதை. அதை ஸ்வயம் ஸ்வீக்ருதம் செய்பவரே ஸ்வயம் சேவகர். அதாவது தாமாக முன்வந்து அந்த முள்பாதையில் நடக்க ஆரம்பித்து லட்சியமான ஹிந்து ராஷ்ட்ரத்தை அடைவதே இலட்சியம். அந்த மார்க்கத்தைச் சுட்டிக் காட்டி அதை ஸ்வயம் ஸ்வீக்ருதம் செய்ய ஆயிரக் கணக்கானோரை அழைத்து அதில் அவர்களை இணைத்தவர் அவர்.

உலகம் முழுவதும் சுகமாக இருக்கட்டும் (லோகாஸ் ஸமஸ்தா சுகினோ பவந்து) என்பது ஹிந்துத்வம்.

அதை வாழ்ந்து காட்டி அதற்கான வழி சங்கம் ஒன்றே தான் என்பதை நிரூபித்தவர் சிவராம்ஜி.

அவரை எப்பொழுது நினைத்தாலும் ஒரு நல்ல காரியம் செய்ய நம்மை நமது மனம் தூண்டும்.

இப்படிப்பட்டவரை மஹரிஷி என்று சொல்வதே மிகவும் பொருத்தமானது!

***

Written by LONDON SWAMINATHAN

Date: 31 JULY 2018

Time uploaded in London – 7-37 AM   (British Summer Time)

Post No. 5274

Pictures shown here are taken from various sources such as Facebook friends, Wikipedia, Books, Google and newspapers; thanks. Pictures may be subject to copyright laws.

“அழகு சிரிக்கின்றது

ஆசை துடிக்கின்றது

பழக நினைக்கின்றது

பக்கம் வருகின்றது”

என்று பாடிக்கொண்டே வந்தாள் பேரழகி!

யாரிடம்?

புத்தரின் முக்கிய சீடரான உபகுப்தாவிடம்!

அவரோ ஏகாந்த தியானத்தில் திளைத்துக் கொண்டிருந்தார்.

உடனே இந்தப் பெண்

‘வாழ்க்கை வாழ்வதற்கே’ என்று பாடத் தொடங்கினாள்; அது மட்டுமல்ல;

“சுவாமிஜி, என் தொழிலே வேறு! என்னிடம் புத்தர் சொன்ன நிர்வாணம் பற்றிப் பேசாதீர்கள்; எனக்கு வேறு நிர்வாணம் எல்லாம் நன்கு தெரியும் ; உமக்கும் கற்பிப்பேன் என்றாள்.

உப குப்தருக்கோ ‘போதும் போதும்’ என்று ஆகிவிட்டது. ‘தப்பித்தோம், பிழைத்தோம்’ என்று ஒரே ஓட்டமாக ஓடினார்.

அவளோ விடவில்லை; “சுவாமி? எப்போது வருவீர்கள் என்னிடம்?”  என்று கேட்டுக்கொண்டே பின்னே வந்தாள்

“நங்காய்! பொறுத்திரு! ஒரு நாள் நான் வந்து உன்னைத் திருப்திப் படுத்துவேன்” என்றார்.

அதைக்கேட்டவுடன் அவள் புளகாங்கிதம் அடைந்தாள்; ஏதோ உபகுப்தருடன் படுத்துப் புரண்டதாகக் கனவு கண்டாள்.

அட! பெரிய சந்யாசியையும் பிடித்துவிட்டேனே!!  என்று தன் உடலையே தான் புகழ்ந்து கொண்டாள்!

ஆண்டுகள் உருண்டோடின.

வசந்த கலாலங்கள் போய் குளிர் காலமே மிஞ்சியது அந்தப் பெண்ணுக்கு! காமக் கடலில் உழல்வோருக்கு வரும் அத்தனை வியாதிகளும் அவளைப் பீடித்தன. இப்பொழுது அவள் கையைப் பிடிக்கக்கூட ஆள் இல்லை. நா வறன்டது; தோலும் சுருண்டது; முடிகள் விழுந்தன; பிடிகள் தளர்ந்தன. உடல் முழுதும் துர் நாற்றம்.

“போதாக் குறைக்கு பொன்னியும் வந்தாளாம்” என்றபடி அரசுக்கு எதிராகப் பெரும் துரோகம் செய்தாள். அவள் கை, கால்களை வெட்டும் படி அரசன் கட்டளையிட்டான். அதுவும் போயிற்று.

‘நாயும் பிழைக்கும் இந்தப் பிழைப்பு’ என்று வாடி வதங்கினாள். திடீரென்று முன்னொரு காலத்தில் உபகுபதர் சொன்னது நினைவுக்கு வந்தது சந்யாஸிகள் பொய் சொல்ல மாட்டார்களே என்று நினைத்த தருணத்தில் யாரோ தலையை வருடினார்.

உப குப்தர் அங்கே நின்றார்!!

கனவா நனவா என்று வியந்தாள்.

“சுவாமி! தொடாதீர்கள், தொடாதீர்கள்.

உடல் முழுதும் வியாதி. துர் நாற்றம்”.

“அன்றோரு நாள் ஆடை அலங்காரங்களுடன். அணிகலன்களோடு உம்மை வருந்தி வருந்தி அழைத்தேனே! அப்போதெல்லாம் வராதபடி இப்போது வந்தீர்களே! என்ன பயன் உங்களுக்கு”? என்றாள்.

உபகுப்தரின் கருணைப் பார்வை அவள் மீது விழுந்தது.

அவளது காம வெப்பம் அடங்கி கருணை வெள்ளம் பாய்ந்தது.

உபகுப்தர் சொன்னார்:

“நீ எது கவர்ச்சி என்று இப்போது வரை நினைத்தயோ அது கவர்ச்சி  அல்ல. உன் கண்களில் ஒளிவிடுகிறதே!—அதுதான்— அந்தக் கருணைதான் கவர்ச்சி; வெளிக் கவர்ச்சியெல்லாம் கவர்ச்சி ஆகாது” – என்றார்.

“சுவாமி: இன்று முதல் நான் உங்கள் சிஷ்யை! என்னை ஏற்றுக் கொள்ளுங்கள்” என்று கெஞ்சினாள்.

“அதற்குத்தானே நான் முன்னர் வாக்குறுதி அளித்தபடி திரும்பி வந்தேன்”– என்றார்.

இனி பேசுவதற்கு ஒன்றுமிலையே!

சும்மா இரு! சொல் அற!

—சுபம்–

Written by S NAGARAJAN

Date: 31 JULY 2018

Time uploaded in London – 5-48 AM   (British Summer Time)

Post No. 5273

Pictures shown here are taken from various sources such as Facebook friends, Wikipedia, Books, Google and newspapers; thanks. Pictures may be subject to copyright laws.

கண்ணதாசனின் ‘போனால் போகட்டும் போடா’! (Post No.5273)

ச.நாகராஜன்

உலக வாழ்க்கை நிலையில்லை என்பதை வள்ளுவர் முதல் பட்டினத்தார் வரை பிரமாதமாகச் சொல்லி இருக்கிறார்கள்.   (12-9-2015இல் வெளியான எனது கட்டுரை எண்  2149 –‘டொண்டொண்டொடென்னும் பறை’ என்ற கட்டுரையில் இவர்கள் கூறியவை பற்றி நிறைய விவரங்கள் உள்ளன)

முக்கியமாக பட்டினத்தார், எவ்வளவு செல்வம் படைத்தவனாக இருந்தாலும் கூட ‘காதற்ற ஊசியும் வாராது காண் கடை வழிக்கே’ என்று சொல்லி இருக்கிறார்.

முழுப்பாடல் :

வாதுற்ற திண்புயர் அண்ணாமலையர் மலர்ப் பதத்தைப் போதுற்ற எப்போதும் புகலுநெஞ் சே! இந்தப் பூதலத்தில்   தீதுற்ற செல்வமென்? தேடிப் புதைத்த திரவியமென்?      காதற்ற ஊசியும் வாராது காணுங் கடைவழிக்கே!

இத்தோடு நிற்கவில்லை அவர்.

செத்த பிணத்தைச் சுற்றி அழுது புலம்புபவர்கள் யார் தெரியுமா? இனி சாகப்போகும் பிணங்கள் என்கிறார்.

பத்தும் புகுந்து பிறந்து வளர்ந்து பட்டாடை சுற்றி         முத்தும் பவளமும் பூண்டோடி ஆடி முடிந்த பின்பு             செத்துக் கிடக்கும் பிணத்தருகே இனி சாம் பிணங்கள்     கத்தும் கணக்கென்ன காண் கயிலா புரிக் காளத்தியே!

செத்தவரைச் சுற்றிச் சுற்றமும் நட்பும் அழுது புலம்புவது இயற்கை. ஆனால் அதை தத்துவ நோக்கில் பார்த்து மனதைத் தேற்றிக் கொள்பவர் எத்தனை பேர்?

*

இந்த வகையில் தான் கண்ணதாசனின் போனால் போகட்டும் போடா பாடல் மாறு படுகிறது.

இந்தப் பாடல் பிறந்த கதை பற்றி வேறுபட்ட கருத்துக்களைப் பார்க்க முடிகிறது.

*

மெல்லிசை மன்னர் விசுவநாதன் கண்ணதாசனின் அத்யந்த நண்பர். அவருடன் நெடுங்காலம் பழகியவர்.

அவர் கூறுவது இது:

“ஒரு சமயம் ஒரு படத்திற்காகப் பாடல் ‘ரிகார்டிங்’ செய்து கொண்டிருந்த போது, ஒரு துக்கமான செய்தி வந்தது. என் இசைக் குழுவிலிருந்த ஒருவரை நாய் கடித்திருந்தது. அவர் ஆஸ்பத்திரியில் அனுமதிக்கப்பட்டிருந்தார். நாய் விஷம் ஏறி  நாய் போலவே ஊளையிட்டு அன்றைய தினம் இறந்து விட்டார் என்பதே அந்த சோகச் செய்தி. அந்தப் பாடல் தான் ‘பாலும் பழமும்’ படத்தில் வரும் ‘போனால் போகட்டும் போடா, இந்தப் பூமியில் நிலையாய் வாழ்ந்தவர் யாரடா!’ என்பது. அதிலிருந்து அடிக்கடி கவிஞரிடம் சொல்வது,’அவச்சொல் வருகிற மாதிரிப் பாட்டே வேணாம்ணே! உங்க வாயிலிருந்து அந்த மாதிரி வார்த்தைகளே வரவேண்டாம்ணே!”

*

கண்ணதாசனின் உடனிருந்த இராம.முத்தையா கூறும் செய்தியோ வேறு விதமானது. அவர் கூறுவது:-

“ஒரு சமயம் கவிஞர் ‘ஆஸ்டின்’ கார் ஒன்றை, 8000 ரூபாய்க்கு விலை பேசி, 1500 ரூபாய் முன்பணம் கொடுத்திருந்தார். அதை எடுத்து அன்றைய தினமே வட ஆற்காடு மாவட்டத்திலுள்ள திருப்பத்தூர்ப் பொதுக்கூட்டத்திற்குச் சென்றார். போகும் வழியில் டிரைவர் ஓட்டிய வழியில் கார் செல்லாமல், ஏதோ ஒரு பக்கம் இழுத்துக் கொண்டே சென்றிருக்கிறது. உடனே கவிஞர் பயந்து போய், டிரைவரை நிறுத்தச் சொல்லி விட்டு, இறங்கி விபரம் கேட்டார். ‘சேஸிஸ் பெண்டாகி இருக்கிறது’ என்றார் டிரைவர்.

“காரை லாரியில் கட்டி இழுத்துக் கொண்டு, சென்னைக்குப் போ” என்று டிரைவரிடம் சொல்லி விட்டு, அங்கிருந்து ஒரு டாக்ஸியில் ஏறிக் கூட்டத்திற்குப் போய்விட்டுத் திரும்பி வந்தார். மறுநாளே காரை வாங்கியவர்களிடம் திருப்பிக் கொடுத்து விடு – என்றார் என்னிடம்.

“நாம் கொடுத்த முன் பணத்தைத் திருப்பிக் கொடுக்க மாட்டார்களே!” என்றேன் நான்.

“போனால் போகட்டும் போடா! நான் பிழைத்து வந்ததே பெரிய காரியம்!” என்றார்.

அன்றைய தினம் எழுதிய பாடல் தான், பாலும் பழமும் என்ற படத்தில் வருகிற போனால் போகட்டும் போடா!

அன்று மாலை என்னிடம் காரில் போன பணத்தை (1500 ரூபாய்) பாட்டு எழுதிச் சம்பாதித்து விட்டேன் என்று சொன்னார்.

இப்படி ஏற்படுகிற ஒவ்வொரு நிகழ்ச்சியும், சூழ்நிலையும் கவிஞருக்குப் பாடலுக்குக் கருத்தாக வந்தமையும்.”

*

இனி கவிஞரின் பாடலை முழுதுமாகப் பார்ப்போம்:

போனால் போகட்டும் போடா; இந்த
பூமியில் நிலையாய் வாழ்ந்தவர் யாரடா?
போனால் போகட்டும் போடா.

ஓஹோஹோ … ஓஹோஹோ

வந்தது தெரியும் போவது எங்கே
வாசல் நமக்கே தெரியாது!
வந்தவரெல்லாம் தங்கிவிட்டால் இந்த
மண்ணில் நமக்கே இடமேது?

வாழ்க்கை என்பது வியாபாரம்; வரும்
ஜனனம் என்பது வரவாகும்; அதில்
மரணம் என்பது செலவாகும்
போனால் போகட்டும் போடா.

இரவல் தந்தவன் கேட்கின்றான் ; அதை
இல்லை என்றால் அவன் விடுவானா?
உறவைச் சொல்லி அழுவதனாலே
உயிரை மீண்டும் தருவானா?

கூக்குரலாலே கிடைக்காது; இது
கோர்ட்டுக்கு போனால் ஜெயிக்காது; அந்த
கோட்டையில் நுழைந்தால் திரும்பாது
போனால் போகட்டும் போடா!

ஓஹோஹோ ஓஹோஹோ

எலும்புக்கும் சதைக்கும் மருத்துவம் கண்டேன்

இதற்கொரு மருத்துவம் கண்டேனா?

இருந்தால் அவளைத் தன்னந் தனியே

எரியும் நெருப்பில் விடுவேனா?

நமக்கும் மேலே ஒருவனடா – அவன்

நாலும் தெரிந்த தலைவனடா! –தினம்

நாடகமாடும் கலைஞனடா!

போனால் போகட்டும் போடா!

மிக அருமையான வரிகள்! பட்டினத்தார் ‘இனி சாம் பிணங்கள் அழுவது போல’ என்று சொன்னாரே அது போல, கண்ணதாசன் அழவில்லை.

போனால் போகட்டும் போடா என்கிறார்.  இரவல் தந்தவன் கேட்கின்றான் அதை இல்லை என்றால் அவன் விடுவானா?கூக்குரலாலே கிடைக்காது; இது கோர்ட்டுக்கு போனால் ஜெயிக்காது; அந்தகோட்டையில் நுழைந்தால் திரும்பாது!

போனால் போகட்டும் போடா! என்கிறார். ஜனன மரணக் கணக்கை ஒரே பாராவில் தந்து விடுகிறார். வாழ்க்கை என்பது வியாபாரம்; வரும் ஜனனம் என்பது வரவாகும்; அதில் மரணம் என்பது செலவாகும் – அவ்வளவு தான்! போனால் போகட்டும் போடா!!

பாட்டில் வரும் தலைவன் டாக்டர். அவனால் உயிரை போகாமல் இருப்பதற்கு மருந்து கண்டுபிடிக்க முடியவில்லை. நமக்கும் மேலே ஒருவனடா, அவன் நாலும் தெரிந்த தலைவனடா, தினம் நாடகமாடும் கலைஞனடா என்று தன்னைத் தானே சமாதானம் செய்து கொள்கிறான். இறை தத்துவம் இப்படி விளக்கப்படுகிறது!

அருமையான வரிகளில் பெரும் தத்துவத்தை அனாயாசமாக அள்ளித் தந்து விட்டார் கவிஞர்.

அந்த வகையில்  இந்தப் பாடல் புகழ் பெற்றதோடு அடிக்கடி அனைவரும் உபயோகப்படுத்தும் போனால் போகட்டும் போடா சொற்றொடரையும் கொண்டிருக்கிறது.

டி.எம்.சௌந்தரராஜன் குரலில் சிவாஜிகணேசனின் நடிப்பில் விசுவநாதன் ராமமூர்த்தி இசையமைப்பில் பீம்சிங் இயக்கத்தில் 1961ஆம் ஆண்டு வெளி வந்த பாடல்!

கண்ணதாசனின் வைர வரிகளால் அழியாது நிற்கிறது.

***

Written by S NAGARAJAN

Date: 29 JULY 2018

Time uploaded in London –   6-18 am (British Summer Time)

Post No. 5267

Pictures shown here are taken from various sources such as Facebook friends, Wikipedia, Books, Google and newspapers; thanks. Pictures may be subject to copyright laws.

நடைச்சித்திரம்

நவீன யுகத்தின் பொல்லாத அசுரன்கள்!

ச.நாகராஜன்

த்வாபர யுகத்தில் கம்ஸன், மற்ற யுகங்களில் வெவ்வேறு அசுரன்கள் இருந்ததைப் பற்றி புராணங்கள் வாயிலாகக் கேள்விப் பட்டிருக்கிறோம்.

நவீன விஞ்ஞான யுகத்தில் மனித குலத்தைக் கெடுக்கும் பொல்லாத அசுரன்கள் உண்டா என்ற கேள்வியைக் கேட்டுக் கொண்டு அதற்கான பதிலையும் ஒருவாறு கண்டுபிடித்து விடலாம்.

சில அசுரன்களை இங்கு கோடி காட்டி விட்டால் பாக்கி அசுரன்களை நீங்களே பட்டியிலிட மாட்டீர்களா என்ன?

மொபைலாசுரன் : அடடா, இவன் இல்லாத இடமே இல்லை. அந்தஸ்து, மதம், பால், நாடு, மொழி என்று பார்க்காமல் எல்லோரிடமும் புகுந்தவன் இவன். பிச்சைக்காரி கையிலும் இருப்பான், பெரிய மந்திரி கையிலும் இருப்பான். ஒரு வேடிக்கை என்னவென்றால் ரோடில் போகும் போது சிரித்துக் கொண்டே போகும் பெண்களைப் பார்த்திருக்கிறீர்களா? இவர்கள் பைத்தியமா என்று எண்ணினால் எண்ணியவர்கள் தான் பைத்தியங்கள். மார்புக்குள் சொருகி வைத்திருக்கும் மைக் மூலமாக யாருடனாவது பேசிக் கொண்டே போவார்கள். காதில் மறைத்து வைத்திருக்கும் சிறிய பட்டன் மூலம் கேட்க வேண்டியதைக் கேட்பார்கள். இதில் என்ன சங்கடம் உனக்கு என்று கேள்வி கேட்போர்கள் தயவு செய்து சாலையைச் சிறிது நேரம் கண்காணிக்க வேண்டும். கார், ஸ்கூட்டரை ஓட்டிக் கொண்டு போவோர்கள் முன்னால் அலட்சியமாக நடப்பார்கள் இவர்கள்.

சற்று அஜாக்கிரதையாக இருந்தால் பெரும் விபத்து தான் ஏற்படும். மேடு பள்ளங்களைக் கவனிக்காமல் பேசிக் கொண்டே விழுபவர்கள் ஏராளம். காரில் டிரைவ் செய்து கொண்டு போனில் பேசிக் கொண்டே காரை மெதுவாக ஓட்டுவோரால் பின்னால் வருபவர்கள் படும் பாடு பெரும் பாடு! இப்படி சொல்லிக் கொண்டே போகலாம். ஆக இந்த மொபைலாசுரன் மனித குலத்தின் நண்பன் போல வந்து கெடுதலைச் செய்யும் அசுரன்.

இண்டர்நெட்டாசுரன் : இவன் இன்று புகாத நகர் இல்லை. ஆரம்பத்தில் யுகத்தில் புரட்சி செய்ய வந்தவன் போல அவதாரம் எடுத்தான். இன்றோ தகாத காரியங்கள் செய்வோருக்கும் உதவும் மோசமான அசுரன் ஆகி விட்டான்.

மெயிலாசுரன் : காலையிலிருந்து இரவு வரை வரும் ஸ்பாம்கள், தேவையற்ற ஊடுருவல் விளம்பரங்கள், இன்ன பிற வேண்டாத செய்திகளால் விரயமாகும் மனித மணிகள் எத்தனை கோடியோ, யாருக்குத் தெரியும்.

ப்ளாக்காசுரன்: இந்த நவீன யுகத்தில் எல்லோரும் டாக்டர்கள். எல்லோரும் விஞ்ஞானிகள்.எல்லோரும் ஜோதிடர்கள். எல்லோரும் எழுத்தாளர்கள். அவரவர் தனக்குத் தெரிந்தவற்றை அல்லது மற்றவர் மீது திணிக்க விரும்புவனவற்றை ப்ளாக்குகள் மூலம் வெளியிடும் காலம் இது. இதற்குத் துணை ப்ளாக்காசுரன். (எழுத்து அல்லது கருத்து )திருட்டை வளர்க்கும் ப்ளாக்குகள் ஏராளம்! சற்று அசந்தால் இந்த அசுரனிடம் அகப்பட்டு பல தொல்லைகளுக்கு உள்ளாவோர் ஏராளம்.

வாட்ஸாப்பாசுரன் : நல்லதை உடனடியாகப் பரிமாறிக்கொள்ள ஆரம்பித்த வாட்ஸ் ஆப்பை அசுரனாக மாற்றியவர்களைப் பற்றி என்னத்தைச் சொல்ல?! இன்று பல வம்புமடங்களின் தொகுதியாக அமைவது இது தான்! பல குடும்பங்களில் ஏற்படும் பல பிரச்சினைகளுக்கும் இந்த அசுரனே காரணம்.

லெகோசுரன் : சிறுவர்களுக்கான விளையாட்டு லெகோ. அதில் இருக்கும் சின்ன சின்ன பீஸ்களால் ஏராளமான துன்பங்கள். சிறுவர்களுக்கு கிரியேடிவிடி வேண்டும் தான்! ஆனால் இவ்வளவு சிறிய பாகங்களாலும் அதை மென்மேலும் வாங்க வேண்டிய தேவையை உண்டு பண்ணுவதாலும் பல குடும்பங்கள் படும் அவஸ்தை தனியாக எழுதப்படவேண்டிய ஒன்று.

பொகேமானாசுரன் : போகேமான் வியாதி தனி. இவனிடம் மாட்டிக் கொண்ட சிறுவர்களின் கதி அதோகதி தான்.

சிறுவர்களுக்காக டெவலப் செய்யப்பட்ட ஒரு ஆப்  தண்டவாளத்திலெல்லாம் சிறுவர்களைத் தேட வைக்கச் செய்தது; மாடியிலிருந்து குதிக்க வைத்தது. அதன் பெயரைச் சொல்வது கூட பாவம் என்பதால் அதன் பெயரை இங்கு சுட்டிக் காட்டவில்லை.

மொபைல் போனில் வீடியோக்களை பார்த்துக் கொண்டே போவது தான் இன்றைய போக்கு. கண்டக்டரைப் பார்த்து ஏன் எனது ஸ்டாப் வந்ததைச் சொல்லவில்லை என்று ஒரு சாஃப்ட்வேர் கம்பெனியில் வேலை பார்ப்பவர் கேட்க, அதை அப்போதே கத்தினேனே, காதில் கேட்காமல் வீடியோவைப் பார்த்துக் கொண்டே இருந்தீர்களே என்றார் கண்டக்டர். அசடு வழிய அவர் இறங்கிப் போனார். நல்ல வேளை இரண்டு ஸ்டாப் கடந்து வந்த தூரத்திற்கான எக்ஸ்ட்ரா டிக்கட் சார்ஜை கேட்காமல் விட்டாரே என்று நினைத்துக் கொண்டேன். 35 பேர் செல்லும் ஏசி பஸ்ஸில் மூன்று பேர் மட்டும் வீடியோ காட்சிகளை மொபைலில் பார்க்கவில்லை. டிரைவர்,கண்டக்டர்,அடியேன்!

நல்ல சாதனங்களை உடனடியாக தேவையற்ற வழிகளில் பயன்படுத்தி அவற்றை அசுரனாக்குவது நாம் தான்!

அமைதியாக உட்கார்ந்து எண்ணிப் பார்த்தால் இவை வரமா சாபமா என்பது புரியும்!

இது போன்ற எண்ணற்ற அசுரன்கள் இல்லாத வாழ்க்கை இன்று இல்லை.

தேவையான அளவு தேவையான விஷயத்திற்கு நவீன கண்டுபிடிப்புகளை உபயோகப்படுத்தினால் அவற்றிற்கு நாம் எஜமானர். இல்லையேல் அவை நமக்கு எஜமானர்கள்.

*** SUBHAM *****

Written by S NAGARAJAN

Date: 28 JULY 2018

Time uploaded in London –   6-11 am (British Summer Time)

Post No. 5264

Pictures shown here are taken from various sources such as Facebook friends, Wikipedia, Books, Google and newspapers; thanks. Pictures may be subject to copyright laws.

பூந்துறை குப்பிச்சி!

ச.நாகராஜன்

விஜய நகரத்து அரண்மனையில் புகுந்த குப்பிச்சியின் வீர வரலாறு பலரும் அறியாத ஒன்று. அதை கொங்கு  மண்டல சதகம் 56வது பாடலில் விளக்குகிறது.

மேல்கரைப் பூந்துறையில் கொங்கு வேளாளரில் காடை குலத்தில் மாட்டையா குப்பிச்சி என்ற வீரன் வாழ்ந்து வந்தான். ஒருமுறை அவன் விஜயநகரம் சென்றான். அங்கு வாயில் காவலனாக இருந்த ஒரு மல்லன்  தனது இடது காலில் சங்கிலி ஒன்றின் தலைப்பைக் கட்டி மற்றொரு தலைப்பை வாசல்படியின் எதிர்ப்புறமாகப் மேலே மாட்டித் தோரணம் போலத் தொங்க விட்டிருந்தான். யாரேனும் வல்லவனாக இருந்தால் தன்னை ஜெயித்து விட்டு உள்ளே போகலாம்; இல்லையேல் தன் காலில் கட்டித் தொங்க விடப்பட்டிருக்கும் சங்கிலிக்குக் கீழே நுழைந்து உள்ளே செல்லலாம் என்று சொல்லிக் கொண்டிருந்தான். அந்த மல்லனை யுத்தத்திற்கு குப்பிச்சி அழைத்தான். யுத்தத்தில் அவனைக் குப்புற வீழ்த்தி ஜெயித்தான். நேராக அத்தாணி மண்டபத்தினுள் புகுந்து மன்னனைக் கண்டான்.

மன்னன், “என்னிடம் ஒரு குதிரை இருக்கிறது. அதன் மேல் ஏறி சவாரி செய்வாயேல் நீ ஒரு பெரும் வீரன் என்பதை ஒப்புக் கொள்வேன்” என்றான். அந்த சவாலை எதிர் கொண்டான் குப்பிச்சி.

அந்தக் குதிரை மிகவும் பொல்லாத குதிரை. ஏறிய எவரையும் அந்நகரத்தில் இருந்த நீர் நிலை ஒன்றினுள் கொண்டு சென்று தள்ளி, மிதித்து மீண்டு வரும் தகுதி பெற்ற குதிரை என்பதை குப்பிச்சி தெரிந்து கொண்டான்.

சுண்ணாம்புக்கற்களை வாங்கி அதை ஒரு மூட்டையில் கட்டினான் குப்பிச்சி.

அந்த மூட்டையை குதிரையின் அடி வயிறில் நன்கு கட்டி விட்டு குதிரை மீது அவன் ஏறினான்.

உடனே குதிரை அதிவேகமாக வீதிகள் வழியே சென்று பெரும் நீர் நிலை ஒன்றில் வழக்கம் போல பெரிதாகக் கனைத்துக் கொண்டு இறங்கியது.

வயிறளவு நீரினுள் குதிரை இறங்கியவுடன் சுண்ணாம்புக்கற்கள் நீரில் படவே கொதிப்புற்றது. அந்த எரிச்சலைப் பொறுக்க மாட்டாமல் குதிரை நீர்நிலையிலிருந்து வெளியேறியது. அதி வேகமாகச் சென்ற அந்த குதிரை மீது அமர்ந்திருந்த குப்பிச்சி வீதி வலம் வந்து கடைசியில் அரசன் முன் வந்து வணங்கி நின்றான்.

அவனது யுக்தியையும் வீரத்தையும் மெச்சிய அரசன் அவனை பூந்துறை நாட்டிற்கான அதிகாரத்தைக் கொடுத்து அனுப்பினான்.

இந்த மாதிரியான வழக்கம் அந்தக் காலத்தில் இருந்தது என்பதை எட்டயபுர சமஸ்தானத்து வம்சமணி தீபிகை என்ற நூல், மூன்றாவது பிரகரணத்தில் தெரிவிக்கிறது.

12வது பட்டம் நல்லம நாயக்கரவர்கள் விஜயநகரம் சென்றிருந்த காலத்தில் தெற்கு வாசலில் சோமன் என்ற மல்ல வீரன் இவ்விதம் இடது காலில் தங்கச் சங்கிலி கட்டிக் கொண்டிருந்ததாகவும், அவனைக் கொன்று உள்ளே நுழைந்ததாகவும் எழுதப்பட்டிருக்கிறது.

சுண்ணாம்புக் கல்லைக் கட்ட யோசனை தெரிவித்த உப்பிலிய நல்லயன் என்பவனுக்கு இந்த அதிகாரி ஒரு மரியாதையைக் கொடுத்தான்.

அது இது: பூந்துறையில் செதுக்கிய கல்லால் ஆன மேடை ஒன்று கட்டப்பட்டிருக்கிறது. ஜாதி ஞாயம் உப்பிலியர் அந்த மேடையிலிருந்து பேசுவார். அப்பொழுது மேலோர் அங்கு வந்தால் கூட உட்கார்ந்தே பேசலாம் என்ற வழக்கம் இருந்தது. அந்த மேடையின் இரு புறமும் குதிரையைப் பிடித்தல், சுண்ணாம்புக் கல்லைக் கட்டுதல், சவாரி செய்தல் ஆகிய சித்திரக் குறிகள் வெட்டப்பட்டிருக்கின்றன.

பூந்துறை புட்பவன நாதர் ஆலயத்தினுள் பாகம் பிரியா நாயகியார் கர்ப்பகிரக இடப்புறச் சுவரில்,அக்கோவிலில் திருப்பணி செய்துள்ள ‘குப்பன் அழைப்பித்தான்’ என்ற குறிப்பு காணப்படுகிறது.

அதில் உள்ள குப்பன் (குப்பிச்சி) மேலே கண்ட வரலாறில் உள்ள குப்பிச்சியே.

விஜயநகர சதாசிவராயர், ராமராஜா ஆகியோரின் சாஸனங்கள் இங்கு காணப்படுகின்றன.

இவர்களுடைய காலம் கி.பி. 1541 முதல் 1565 வரை எனலாம்.

இனி, கொங்கு மண்டல சதகம் கூறும் பாடலைப் பார்ப்பொம்:

தேசுற் றிலகு விசய நகரத் திறலரசன்                     வாசற் பணிக்கனை மண்கொளக் குத்தியம் மன்னனைக்கண்

டேசற் படுமச மாவினை யாட்டி யெவருமெச்ச

மாசற்ற நாடுகொள் குப்பிச்சி யுங்கொங்கு மண்டலமே.

பாடலின் பொருள் :- விஜய நகரத்து அரண்மனை வாயிற்காவலனைக் குப்புற அடித்து வீழ்த்தி, அரண்மனைக்குள் புகுந்து அரசனைக் கண்டு அங்கிருந்த மசக்குதிரை ஏறி ஆட்டி, பூந்துறை நாட்டின் அதிகாரத்தைப் பெற்ற குப்பிச்சியும் கொங்கு மண்டலத்தைச் சேர்ந்தவனே என்பதாகும்.

***

Written by London swaminathan

Date: 24 JULY 2018

Time uploaded in London – 18-46  (British Summer Time)

Post No. 5254

Pictures shown here are taken from various sources such as Facebook friends, Wikipedia, Books, Google and newspapers; thanks. Pictures may be subject to copyright laws.

ஆங்கில நாட்டை ஆண்ட அரசர்கள் பலர்; ‘பறவைகள் பலவிதம், ஒவ்வொன்றும் ஒரு விதம்’ என்பது போல மன்னர்களும் பலவிதம், ஒவ்வொன்றும் ஒரு விதம்!

நாலாவது ஹென்றி (1367- 1413) ஒரு உத்தரவு போட்டார். ‘’இது என்ன கோரம்! பெண்கள் கன்னா பின்னா என்று நகை அணிந்து வருகிறார்கள்; பொது நிகழ்ச்சிகளில் இப்படி அவர்கள் அணிவது நன்றாக இல்லையே’’ என்று  போட்டார் ஒரு சட்டம்.

‘’இனிமேல் பொது நிகழ்ச்சிகளுக்கு வரும் பெண்கள் ஆடம்பரமாக நகை அணிந்து வரக்கூடாது’’ என்று போட்டார் ஒரு சட்டம்.

பெண்களோடு உடன் பிறந்தது நகைகள் அதைப் பிரிக்க முடியுமா? அவர்கள் மன்னன் உத்தரவை மதிக்கவில்லை; நன்றாக மிதித்தார்கள்.

மன்னனுக்கோ அதிக கோபம்; நான் போட்ட உத்தரவை மதிக்காத குடி மக்களை மடக்குவேன்; புது சட்டம் போட்டு அடக்குவேன் என்றார்.

போட்டார் ஒரு சட்ட திருத்தம்!

நான் போட்ட சட்டத்துக்கு முக்கிய திருத்தம்– விபசாரிகளும் பிக்பாக்கெட்டுகளும் , நகை அணியக்கூடாது என்ற சட்டத்திலிருந்து விலக்குப் பெறுவார்கள்.

(அதாவது வேசி மகள்களும் பிக்பாக்கெட்டுகளும் தாராளமாக நகை அணியலாம்)

அவ்வளவுதான் எல்லா பெண்களும் நகைப் பெட்டிக்குள் பகட்டான அணிகளை முடக்கி வைத்தார்கள்!

அட்டஹாசமான மன்னன் நாலாம் ஹென்றி!

XXXX

என்னப்பனே! பொன்னப்பனே!

அமெரிக்க ஜனாதிபதி தியோடர் ரூஸ்வெல்ட் ஒரு தான்தோன்றித் தத்துவராயர். உலகே தன்னைச் சுற்றி நடக்கிறது என்பவர். அவரது மகனே, அப்பனை நன்கு அளந்து வைத்திருந்தான். அழகாகச் சொன்னான்:-

“என் தந்தை கல்யாணத்துக்குப் போனால் அவர்தான் மணமகன் என்று நினைத்து அத்தனை கௌரவங்களையும் எதிர் பார்ப்பார். அது மட்டுமல்ல. அவர் மரண ஊர்வலக் கூட்டங்களுக்குச் சென்றால், சவப் பெட்டீக்குள் இருக்கும் சவமாகத் தன்னை கருதி அத்தனை மரியாதைகளையும் எதிர்பார்ப்பார்!”

XXX

டிஸ்ரேலி ஐடியா!

டிஸ்ரேலி, பிரிட்டிஷ் பிரதமர்; அவரிடம் ஒருவர் வந்து அனத்தினார்; “ஐயா எனக்கும் ஒரு பட்டம் கொடுங்கள்; டிஸ்ரேலிக்குத் தெரியும் அந்த ஆள் அவர் எதிர் பார்க்கும் பட்டத்துக்கு அருகதை அற்றவர்” என்று.

“இந்தோ பாருங்கள்; எவ்வளவுதான் கெஞ்சினாலும் உங்களுக்கு நான் பட்டம் கொடுக்க முடியாது. ஒரு ஐடியா (idea) சொல்லுகிறேன்; பிரிட்டிஷ் பிரதமர் என்னைக் கூப்பிட்டு உங்களுக்குப் பட்டம் தரப்போகிறேன் என்று சொன்னார். உங்கள் பட்டம் எதையும் ஏற்க மாட்டேன் என்று சொல்லி நான் வெளியே வந்துவிட்டேன்; என்று தம்பட்டம் அடியுங்கள்.

நானும் ‘கம்’மென்று  இருந்து விடுகிறேன். நான் கொடுக்கும் பட்டத்தைவிட அது இன்னும் புகழ் கூட்டும்- என்றார்.

வந்தவருக்கு பரம திருப்தி: வெறும் சர்க்கரை கேட்கப் போன இடத்தில் கோதுமை அல்வா கிடைத்த திருப்தியுடன் வீட்டுக்குத் திரும்பினார்.

xxx

சாவதற்கு முன் மரண அறிவித்தல்!

பி.டி பர்னம் (P T Barnum) என்பவர் புகழ்பெற்ற அரசியல்வாதி; அமெரிக்க வர்த்தகர்; ஒரு சர்கஸ் கம்பெனி துவங்கியவர். எப்போதும் தன்னைப் பற்றியே சிந்திப்பார். தற்பெருமை அதிகம். அவர் சாகக் கிடந்தார். இவரது தற்பெருமை பத்திரிக்கையாளர்களுக்கும் தெரியும். ஒரு பத்திரிக்கையாளர் பி டி பர்னமின் காரியதரிசியை அணுகி, “ஐயா, உங்கள் தலைவரைப் புகழந்து நாலு பத்தி எழுதியுள்ளோம் அவர் இறந்தவுடன் காலமானார் (மரண அறிவித்தல்) பத்தியில் போட எழுதியுள்ளோம். அவர் உயிருடன் இருக்கும்போதே அதை வெளியிட்டால் அவரும் அதைப் படித்துவிட்டுச் சாகலாமே” என்றனர்.

காரியதரிசி சொன்னார்; தயவு செய்து மரண அறிவித்தலை அவர் சாவதற்கு முன் வெளியிடுங்கள்; அவர் அதைப் படிப்பதில் மிகவும் ஆர்வம் காட்டுவார் என்றார்.

பத்திரிக்கையாளர்களும் அதை அவர்  இறப்பதற்கு முன்னர் நாலு பத்தி வெளியிட்டனர். பி டி. பர்னமுக்கு ஒரே சந்தோஷம்; அடடா. என்ன அருமை; நான் எவ்வளவு பெரியவன் என்று மகிழ்ச்சியுடன் செத்தார்.

–subham–