கட்டுரையை எழுதியவர் :– London Swaminathan

ஆராய்ச்சிக் கட்டுரை எண்- 1535; தேதி 1 January, 2015.

சங்கத் தமிழ் இலக்கியத்தில் நகைச் சுவை அதிகமில்லை. ஆனால் பிற்கால இலக்கியத்தில் கொஞ்சம் அதிகம். ஆயினும் படித்து ரசிப்பதற்கு ஏராளமான கவிதைகள் உண்டு.

சங்க இலக்கியத்தின் பதினெட்டு (மேல் கணக்கு) நூல்களில் ஒன்றான நற்றிணையில் இருந்து ஒரு பாடல்:

நற்றிணை

புன்கால் நாவற் பொதிப்புற இருங்கனி

கிளைசெத்து மொய்த்த தும்பி பழஞ்சொத்துப்

பல்கால் அலவன் கொண்டகோள் கூர்ந்து

கொள்ளா நரம்பின் இமிரும் பூசல்

இரை தேர் நாரை எய்தி விடுக்கும் (நற்.35)

இந்தியாவுக்கு நாவலந்தீவு (ஜம்பூத்வீபம்) என்று பெயர். தமிழ் இலக்கியத்திலும் சம்ஸ்கிருத இலக்கியத்திலும் இந்தப் பெயர் வருகிறது. ஆகவே இது ஒரு பொருத்தமான பாடல்.

ஒரு நாவல் பழம் கீழே விழுந்தது. அதைப் பறக்கும் வண்டுகள் தம் இனத்தைச் சேர்ந்தவை என்று எண்ணி அதைச் சூழ்ந்து நின்றன. அந்தப் பக்கமாக வந்த நண்டு இவை எல்லாம் பழங்கள் என்று நினைத்து அவற்றைக் கவ்வின. உடனே வண்டுகள் அனைத்தும் ரீங்காரம் செய்துகொண்டு பறந்தன. அந்தப் பக்கம் பறந்து வந்த நாரை இதைப் பார்த்து, பெரிய சண்டை சச்சரவு போல இருக்கிறது,  நாம் போய் சமரசம் செய்து வைக்கலாம் என்று போய் சமரசம் செய்தது.

இது ஒரு நல்ல காட்சி. இயற்கையில் நடக்கும் சில நகைச் சுவை மிகு கட்சிகளைக் கண்டு வியந்த அம்மூவனார் பாடிய பாடல் இது.

மேம்போக்காகப் பார்த்தால் இது இயற்கைக் காட்சி பற்றிய பாடல் என்று தோன்றும். ஆனால் இந்தக் காட்சி மூலம் ஒரு செய்தியை மறைமுகமாக உணர்த்துவது சங்கப் புலவர்களின் அகத்துறைப் பாடலில் உள்ள சிறப்பு அமசம் ஆகும். இதை உள்ளூறை உவமம் என்பர்.

இதில் புலவர் அம்மூவனார் கொடுக்கும் செய்தி:– நாவற்கனியாகிய தலைவியை, நாரையாகிய தலைவன் வந்து தடைகளை நீக்கி திருமணம் நடைபெறச் செய்தான்.

எட்டுத் தொகை நூலில் உள்ள அகநானூற்றிலும் இதே போல ஒரு நண்டுக் காதல் பாடல் வருகிறது. அதையும் ஒப்பிட்டு மகிழ்வோம். மதுரை மருதன் இளநாகனார் (380) பாடிய பாடல் இது:–

அகம் 380 நண்டுக் காதல்

அகலிலை நாவல் உண்துறை உதிர்த்த

கனிகவின் சிதைய வாங்கிக் கொண்டுதன்

தாழை வேரளை வீழ்துணைக்கு இடூம்

அலவன் காட்டி நற்பாற்று இதுவென

நினைத்த நெஞ்சமொடு நெடிது பெயர்ந்தோனே

உதுக்காண் தோன்றும் தேரே இன்று

நாமெதிர் கொள்ளா மாயின் தானது

துணிகுவன் போலா நாணுமிக உடையன் (அகம்380)

பொருள்:– உன் ஊர் எது என்று ஒரு பெண்ணை தலைவன் வினவினான். அவன் ஒரு காட்சியைக் காட்டினான் – ஒரு நாவல் பழம் கீழே விழுந்தது. அதை ஒரு ஆண் நண்டு இழுத்துச் சென்று தன் அன்பு மனைவிக்குக் கொடுத்தது. அதை நல்ல நண்டு என்று சொல்லிவிட்டுப் போனான். இதோ பார்! அவனது தேர் மீண்டும் வந்துவிட்டது என்று தலைவியிடம் தோழி கூறினாள்.

சுட்ட பழமும் சுடாத பழமும்!

மற்றொரு சுவையான காட்சி பிற்கால இலக்கியத்தில் வருகிறது. தமிழ் மொழி மூலம் ஆன்மீகத்தைப் பரப்பிய அவ்வையார் என்னும் புலவர் முருகன் பால் பேரன்பு கொண்டவர். திரு முருகனோ அவ்வைப் பாட்டியை தமிழ் சொற்கள் மூலமே வெல்ல எண்ணினான். முருகா….. முருகா என்று முக்கி முனகிக் கொண்டு ஒரு நாவல் பழ மரத்துக்கு அடியில் அவ்வையார் உடகார்ந்தார். மேலேயிருந்த முருகன் வேண்டுமென்றே கணைத்து தான் மரத்தின் மீது இருப்பதை உணர்த்தினான். அவனை ஆடு மாடு மேய்க்கும் சிறுவன் என்று எண்ணிய அவ்வையார், சிறுவா கொஞ்சம் நல்ல நாவற் பழங்களைப் போடேன் என்றார்.

முருகனோ , பாட்டி! சுட்ட பழம் வேண்டுமா, சுடாத பழம் வேண்டுமா என்றான். தமிழ் கடலான அவ்வையாரை வியப்புக்குள்ளாக்கியது இந்தக் கேள்வி. மரம் என்ன சமையலா செய்கிறது? அடுப்பா இருக்கிறது? பழத்தைச் ‘’சுட’’ என்று நினைத்தார். அதற்குப் பதில் தெரியாமல், பையா, எனக்குக் கொஞ்சம் விளக்கமாச் சொல்லேன் என்று அவர் கெஞ்சவே முருகன் மரத்தின் கிளைகளை உலுக்கினான். பழுத்த பழங்கள் கீழே விழுந்தன. அவ்வையார் நல்ல பழுத்த பழங்களை எடுத்து மண்ணை ஊதி ஊதித் தின்னார். என்ன பாட்டி! சுட்ட பழங்களை சாப்பிடுகிறீர்கள் என்று சொன்னபோதுதான் அவருக்குப் புரிந்தது. வாயினால் ஊதி வெப்பக் காற்றால் சுடுவதெலாம் ‘’சுட்ட பழங்கள்’’ என்று.

contact swami_48@yahoo.com

உடலில் உள்ள சக்ரங்கள் (விக்கிபீடியா படம்)

கட்டுரையை எழுதியவர் :– London swaminathan

ஆராய்ச்சிக் கட்டுரை எண்- 1533; தேதி 31 டிசம்பர், 2014.

அதர்வண வேத காலம் முதல் அவ்வையார் காலம் வரை நமது உடலை இந்துக்கள் வருணித்த விதம் ஒரே மாதிரியாக உள்ளது!! இந்த விதமான வருணனைகளை வேறு எந்தப் பண்பாட்டிலும் காண முடியாது. ஆக பாரத நாட்டுப் பழங்குடி மக்கள் “பதி எழு அறியாப் பழங்குடி மக்கள்” – என்பதும் அவர்கள் இதே மண்ணில் தோன்றி இதே மண்ணில் வாழ்ந்தவர்கள் என்பதும் தெரிகிறது.

அவர்கள் வெளி நாட்டு “அறிஞர்கள்” எழுதியது போல வந்தேறு குடிகள் அல்ல, அல்லவே அல்ல என்பது உள்ளங்கை நெல்லிக் கனி என தெள்ளத் தெளிவாகப் பளிச்சிடுகின்றது!

உடலை வளர்த்தேன் உயிர் வளர்த்தேனே (திருமூலர்) – என்று ஆன்றோர்கள் உடலின் முக்கியத்துவத்தை வலியுறுத்திய போதும், அடைய வேண்டியதை அடைந்தவுடன் அந்தப் பழைய உடலை, பழைய சட்டைக்குச் (வாசாம்ஸி ஜீரணானி—பகவத் கீதை)  சமமாக எண்ணி கழற்றி எறியவும் தயங்கவில்லை!

காயமே இது பொய்யடா! வெறும் காற்றடைத்த பையடா!! என்று பாடி மகிழ்ந்தனர்.

இதோ அதர்வண வேத மந்திரம்:

ஒன்பது வாசல் உடைய இந்த உடலை நன்கு அறிந்தால் உனது சக்தியைப் பெருக்கு; அல்லது உனக்குப் பலன் இல்லை (5-16/9)

பகவத் கீதையில் கண்ண பிரானும் இதையே சொல்லுவார்:

இந்திரியங்களை வசப்படுத்திய புருஷன் மனத்தால் எல்லாக் கருமங்களையும் துறந்து, சுகமாக — ஒன்பது வாயிலுடைய நகரில் (நவத்வரே புரி) – ஒன்றும் செய்யாமலும், செய்விக்காமலும் இருக்கின்றான். (பகவத் கீதை – 5-13)

திருமூலர் படம்

கடோபநிஷத்திலும், ஸ்வேதஸ்வதார உபநிஷத்திலும் இதே கருத்துகள் உள்ளன. அதர்வண வேத மந்திரம் தொடர்ச்சியாக உபநிஷத் வழியாக கீதை (மஹாபாரதத்தில் உள்ளது) மூலம் பாரதம் மூலம் பரவியது. இதையே மாணிக்க வாசகர் அவரது திருவாசகத்திலும், திருமூலர் அவரது திருமந்திரத்திலும், பட்டினத்தார் அவரது பாடல்களிலும் அவ்வையார் அவரது விநாயகர் அகவலிலும் பாடினர். ஆழ்வார்கள், நாயன்மார்களின் திவ்யப் பிரபந்த தேவாரத்திலும் சித்தர் பாடல்களிலும் இக்கருத்துகள் உள.

ஆதிசங்கரர் மட்டும் விவேக சூடமணியில் இவ்வுடலை அஷ்ட புரி (எட்டு நகரம்) என்பார்.

காளிதாசனும் குமார சம்பவ காவியத்தில் (3-50) பகவத் கீதை என்ன சொன்னதோ அதே கருத்தை எதிரொலிக்கிறார்.

அதிசயம்: காஞ்சி பரமாசார்ய ஸ்வாமிகள்

15-10-1932-ல் சென்னையில் ஆற்றிய உபந்யாசத்தில் காஞ்சி சங்கராசார்யார் (1894-1994) கூறிய அதிசயப் பாடல்:

“ ஒரு பெரியவர் ஒரு பெரிய ஆச்சரியத்தைச் சொல்லுகிறார் நாமெல்லாம் மரணமடைவது ஆச்சரியமன்று; இந்த உடம்பில் இருக்கிற ஒன்பது ஓட்டைகளுக்குள்ளே உயிரானது போகாமல் நிற்கிறதே, அதுதான் பெரிய ஆச்சரியம் என்று அவர் சொல்லியிருக்கிறார்.

நவத்வாரே சரீரே அஸ்மின் ஆயு: வசதி சந்ததம்

ஜீவததீ த்யத்புதம் தத்ர கச்சதீதி கிமத்புதம்

அதைப் போலவே பலவிதமான ஸந்தேஹங்களுக்கும் வித்யாஸங்களுக்கும் இடமான இந்த மதமானது எவ்வளவோ வருஷங்களாக இருக்கிறதே என்பதை நினைத்து ஆச்சரியப்பட வேண்டியிருக்கிறது”.

—பக்கம் 109, ஸ்ரீ ஜகத்குருவின் உபதேசங்கள், முதற் பாகம், ஸ்ரீ காமகோடி கோசஸ்தானம், சென்னை-1, முதல் பதிப்பு ஆண்டு 1933, இரண்டாம் பதிப்பு 1957

பட்டினத்தார் பாடல்:

ஒன்பது வாய்த் தோற்பைக்கு ஒருநாளைப் போலவே

அன்புவைத்து நெஞ்சே அலைந்தாயே! – வன் கழுக்கள்

தத்தித் தத்திச் செட்டை தட்டிக்கட்டிப்பிட்டுக்

கத்திக்குத்தித் தின்னக் கண்டு …………

Having witnessed the cruel vultures hop and hop,

Adjust the feathers with their beaks

Tug and tear at the flesh, and eat it

In vociferous gaiety,

You have roamed about to foster always with love

The nine holed leathern bag, alas!

(Tamil: onpathu vaay thorpai…………… Translated by Dr T N Ramamachandran)

திருமூலர் சொல்வது……………….

ஒன்பது வாசல் உடையதோர் பிண்டத்துள்

ஒன்பது நாடி உடையதோர் ஓர் இடம்

ஒன்பது நாடி ஒடுங்க வலார்கட்கு

ஒன்பது காட்சி யிலை பலவாமே (திருமந்திரம் 638)

ஒன்பது துளைகளையுடைய இப்பிண்டமாகிய உடம்பகத்து வீங்காற்று ஒழிந்த ஏனைய ஒன்பது காற்றும் புகும் ஒன்பது நாடிகளையும் ஒடுக்கவல்ல யோகப் பயிற்சி உடையார் வல்லாராவர். அவர்கள் இந்த நாடிகள் சேரும் நாற்சந்தி இடத்தை அருளால் காண்பர். இவர்கள் அகத்தே கேட்கப்படுவது பல்வேறு ஓசைகளாகும்.

ஒன்பது வாசல்கள் யாவை?

இரண்டு காதுகள், இரண்டு கண்கள், மூக்கின் இரண்டு துளைகள், வாய், மல ஜலம் கழிக்கும் இரு உறுப்புகள் ஆக ஒன்பது துளைகள்.

திருவாசகம் எனும் தேனில் மாணிக்கவாசகர் சொல்வது,

அறம் பாவம் எனும் அருங்கயிற்றால் கட்டி

புறந்தோல் போர்த்தெங்கும் புழுவழுக்கு மூடி

மலஞ்சோரும் ஒன்பது வாயிற் குடிலை

மலங்கப் புலனைந்தும் வஞ்சனையைச் செய்ய … (சிவபுராணம்)

சங்க காலம் முதல் ஆறு பேர், — அவ்வையார் —- என்னும் பெயரில் தமிழ் கூறும் நல்லுலகத்துக்கு அறிவுரைகள் பகன்றனர். அவர்களில் 14ஆம் நூற்றாண்டில் வாழ்ந்த ஒரு அவ்வையார் பாடிய விநாயகர் அகவலில்,

தலம் ஒரு நன்கும் தந்து எனக்கருளி

மலம் ஒரு மூன்றின் மயக்கம் அறுத்தே

ஒன்பது வாயில் ஒரு மந்திரத்தால்

ஐம்புலக் கதவை அடைப்பதுங் காட்டி

ஆறாதாரத்து அங்கிசை நிலையும் ……..

இவ்வாறு நூற்றுக் கணக்கான இடங்களில் ஒன்பது வாயில் குடில் பற்றி இமயம் முதல் குமரி வரை நம்மவர் பாடியது, இந்த நாடு ஏக பாரதம் என்பதையும், சொல் செயல் சிந்தனையால் இணைந்த ஒரே இனம் இது என்பதையும், இவர்களே இந்த நாட்டின் பூர்வ குடிகள் என்பதையும் ஐயமற விளக்கும்.

சுபம்- அனைவர்க்கும் 2015 புத்தாண்டு வாழ்த்துக்கள் உரித்தாகுக –

contact swami_48@yahoo.com

தமிழ் என்னும் விந்தை! -20

மாலைமாற்று – 1

கட்டுரையை எழுதியவர் :– S.Nagarajan

ஆராய்ச்சிக் கட்டுரை எண்- 1532; தேதி 31 டிசம்பர், 2014.

By ச.நாகராஜன்

சம்ஸ்கிருத இலக்கியத்தில் காவ்யாதர்சம் மிகச் சிறந்த நூலாகக் கொண்டாடப்படுகிறது. இதை இயற்றியவர் பெரும் புகழ் பெற்ற தண்டி. இதே பெயரைக் கொண்ட தமிழ்க் கவிஞரான தண்டியும் தண்டியலங்காரம் என்னும் அழகிய இலக்கண நூல் ஒன்றை யாத்துள்ளார்.

நுட்பமான பல விஷயங்களை இந்நூலில் காண முடிகிறது. இதை இயற்றிய தண்டி கம்பனின் மகனான அம்பிகாபதியின் புதல்வர் எனக் கருதப்படுகிறார். இவரது காலம் 12ஆம் நூற்றாண்டு. வடமொழியும் தென்மொழியும் நன்கு கற்ற தண்டி தனது அலங்கார நூலில் சுமார் 35 அணிகளின் இலக்கணத்தைச் சிறப்பாகத் தருகிறார். அத்துடன் சுமார் இருபது சித்திர கவிகளையும் சித்தரிக்கிறார்., அதில் கோமூத்திரி, கூடசதுக்கம்,சருப்பதோபத்திரம் ஆகியவற்றை விளக்கும் செய்யுள்களையும் காணலாம்.

ஏற்கனவே இத்தொடரில் பரிதிமால்கலைஞரின் விளக்கமாக நாம் பார்த்துள்ள கோமூத்திரி, கூடசதுக்கம்,சருப்பதோபத்திரம் ஆகியவற்றின் உதாரணச் செய்யுள்கள் தண்டியலங்காரத்தில் மேற்கோள் காட்டப்பட்டவையே!

சருப்பதோபத்திரம் (அத்தியாயம் 12-இல் தரப்பட்டுள்ள “மாவா நீதா தாநீ வாமா’ என ஆரம்பிக்கும் உதாரணச் செய்யுள்)

கூடசதுக்கம் (அத்தியாயம் 16இல் தரப்பட்டுள்ள புகைத்தகைச் சொற்படைக் கைக்கத என ஆரம்பிக்கும் உதாரணச் செய்யுள்)

கோமூத்திரி (அத்தியாயம் 18இல் தரப்பட்ட பருவ மாகவி தோகன மாலையே என ஆரம்பிக்கும் உதாரணச் செய்யுள்)

ஆகிய இவை தண்டியலங்காரம் தரும் செய்யுள்கள்.

மாலைமாற்று

ஒரு செய்யுளை கடைசி முதலாகக் கொண்டு படித்தாலும் அதே செய்யுள் வந்தால் அதுவே மாலைமாற்று எனப்படும்.

தண்டியலங்காரம் தரும் மூன்று உதாரணச் செய்யுள்கள் வருமாறு:-

“நீ வாத மாதவா தாமோக ராகமோ                                        தாவாத மாதவா நீ”

இதன் பொருள்: நீ வாத மாதவா – நீங்காத பெரும் தவம் உடையோனே!    தா மோக ராகமோ  தாவாது – வலிய மயக்க வேட்கையோ நீங்காது      அம் மாது அவா நீ – (ஆதலால்) அழகிய பெண்ணினுடைய ஆசையினை நீக்கி அருள்வாயாக! (அவள் விருப்பத்தை நிறைவேற்றுவாயாக)

“வாயாயா நீகாவா யாதாமா தாமாதா                           யாவாகா நீயாயா வா

வாயா யா – எமக்கு வாயாதன (கிடையாதவை) யாவை?

நீ காவாய் – நீ எம்மைக் காத்து அருள் புரிவாய்!

யாதாம்  – (இன்றேல்) யாதாகும்?

மாது ஆம் மா தா – இம்மாது பெரும் வருத்தம் உறுவள்

யா ஆகா – (நீ விரும்பினால்) எவை முடியாதன?

ஆயா நீ வா – யான் கூறியவற்றை நன்கு ஆராய்ந்து நீ வருக

தலைவியின் ஆற்றாமையைப் பாங்கி தலைவனுக்கு உணர்த்தியது.

“பூவாளை நாறுநீ பூமேக லோகமே                                      பூ நீறு நாளைவா பூ”

பூவாளை நாறும் நீ – இயல்பாய் பூப்பு இல்லாதவளை மணந்து புலால் நாற்றம் வீசும் நீ

பூ லோகம் மேகமே – பூவையும் பொன்னையும் மழையாகச் சொரியும் மேகமோ!

பூ நீறு நாளை வா – பூவும் திருநீறும் தரித்து நாளைய தினம் வருவாய்

பூ – இவள் இப்பொழுது பூப்பினளாய் இருக்கின்றாள்

பூ மேகம் , லோக மேகம் என்று தனித் தனியாகக் கூட்டுக. பூவைச் சொரியும் மேகன் ‘புட்கலாவருத்தம்’ என்றும் பொன்னைச் சொரியும் மேகம் ‘சங்காரித்தம்’ என்றும் கூறப்படும்.

மணத்தல் – கலத்தல்

பூப்புனைதல் புலால் நாற்றம் நீங்குதற்கும், திருநீறு புனைதல் குற்றம் நீங்கிப் பரிசுத்தம் அடைவதற்குமாம்.

பரத்தையர் சேரி சென்று மீண்ட தலைவனுக்கு பாங்கி வாயிலாக மறுத்து உரைத்ததாம் இந்தச் செய்யுள்.

பரிதிமால்கலைஞர் தண்டியலங்காரம் தரும் மூன்று செய்யுள்களுக்கும் இப்படி விளக்கம் அளித்துள்ளார்.

மாலைமாற்றைச் சித்திரமாகப் பார்த்தால் வரும் மாலை இது:-

Contact swami_48@yahoo.com

***********************

தமிழ் என்னும் விந்தை! -17

தமிழ் விந்தைகள்: கூட சதுர்த்தம் – 2

கட்டுரையை எழுதியவர் :– ச.நாகராஜன்

ஆராய்ச்சிக் கட்டுரை எண்- 1524; தேதி 28 டிசம்பர், 2014.

கூட சதுர்த்தம் என்னும் வடமொழிப் பெயரைத் தமிழில் கூட சதுக்கம் எனச் சொல்வது மரபு.

யாப்பருங்கல விருத்தி தரும் உதாரணச் செய்யுள் இது:-

கருமால் வினைகள் கையேறிச் செடிசெய்து காறடப்போ

  யருமா நிரயத் தழுந்துதற் கஞ்சியஞ் சோதிவளர்             

பெருமாள் மதிதெறு முக்குடை நீழற் பிணியொழிக்குந்          

திருமா றிருந்தடைக் காளா யொழிந்ததென் சிந்தனையே

இதில் நான்காம் அடியான, ‘திருமா றிருந்தடைக் காளா யொழிந்ததென் சிந்தனையே’ என்பதில் உள்ள எழுத்துக்கள் ஏனைய மூன்று அடிகளில் வந்துள்ளதைக் கண்டு மகிழலாம்.

இனி யாழ்ப்பாணம் கவிஞர் மயில்வாகனப் பிள்ளை இயற்றிய கூட சதுர்த்த செய்யுளைப் பார்ப்போம்:-

நீணலம் வாய்த்திட நின்மல மேவல்

   வேணுறு வாழ்க்கையி லேகுபு வாழ்வேந்                   

தாணுவை யீசனை மாமயல் சாரா                           

மாணகு லேசனை வாழ்த்திட வம்மே

இதில் நான்காம் அடியான, ‘மாணகு லேசனை வாழ்த்திட வம்மே’ என்பதில் உள்ள எழுத்துக்கள் ஏனைய மூன்று அடிகளில் வந்துள்ளதைக் காணலாம்.

பா.முனியமுத்துவும், கூட சதுக்கத்தில் ஒரு சித்திர கவி இயற்றியுள்ளார். அது வருமாறு:-

வாதா இனிதா வான பதமே         

  நாதூ தாவே தாகோலா தானாக  

  மாதா வேதமே தாவேநீ யேகா                                  

தாதா பாநா வேலாக வேதாயே!

இந்தப் பாடலில் நான்காம் அடியான, ‘தாதா பாநா வேலாக வேதாயே!’ என்ற அடி முதல் மூன்று அடிகளில் மறைந்து வந்துள்ளது.    

இவர் கூட சதுக்கமாக தருகின்ற இன்னொரு சித்திரப் பாடல் இது:-

தமிழ் என்னும் விந்தையில் என்னென்ன ஜாலங்கள் எல்லாம் இருக்கிறது, பார்த்தீர்களா?!

-தொடரும்

contact swami_48@yahoo.com

தமிழ் என்னும் விந்தை! -15

சருப்பதோபத்திரம் – 4

கட்டுரையை எழுதியவர் :–  ச.நாகராஜன்

ஆராய்ச்சிக் கட்டுரை எண்- 1516; தேதி 25 டிசம்பர், 2014.

இனி யாப்பருங்கலவிருத்தி உதாரணமாகத் தரும் நான்கு சருப்பதோபத்திரச் செய்யுள்களைக் கண்டு மகிழ்வோம்:

நீகா வாமா மாவா காநீ                                         காமா வாதா தாவா மாகா                                        வாவா கோதா தாகோ வாவா                                   மாதா தாமா மாதா தாமா

பீநீ காமா மாகா நீபீ        

   நீகா மாவா வாமா காநீ                                        

காமா வாகோ கோவா மாகா                                    

மாவா கோதா தாகோ வாமா

மாநீ காமா மாகா நீமா                                              

நீகா மாவா வாமா காநீ                                                  

காமா வாகோ கோவா மாகா                                                                     

மாவா கோதா தாகோ வாமா

மாமா தாநீ நீதா மாமா                                              மாதீ யாகா காயா தீமா                                          தாயா வேடா டாவே யாதா                                       நீகா டாயா வாடா காநீ   

‘சருப்பதோபத்திரம்’ பற்றிய குறிப்பாக யாப்பருங்கல விருத்தி குறிப்பிடுவது பின் வருமாறு:

எட்டெழுத்தான் இயன்ற நான்கு வரியாம். அவை மாலைமாற்றும், சுழிகுளமுமாய் ஒருங்குவரக் கொள்வது.

மாலைமாற்று, சுழிகுளம் பற்றி இந்தத் தொடரில் பின்னர் பார்க்கப் போகிறோம்.

நான்கு செய்யுள்களை எடுத்துகாட்டாகத் தந்து விட்டு குறிப்புரையாக நூல் தருவது: “இப்பெற்றியே எல்லாவெழுத்தும் மொழிக்கு முதலாயினவே நிறுவி, ஓரெழுத்துக்கோரடியாகப் பாடிப் பொருள் முடிப்பனவுஞ் சருப்பதோபத்திரம் எனப்படும். அவையும் வந்த வழிக் கண்டு கொள்க.”

சருப்பதோபத்திரம் தமிழின் ஒரு பரிமாணத்தை விளக்கும் ஒரு அரிய வகை சித்திரக் கவியாகும் என்பதில் ஐயமில்லை!

-தொடரும்

குறிப்பு: வாசகர்கள்  முந்தைய கட்டுரைகளைப் படித்தாலேயே எப்படி சருப்பதோபத்திரத்தைக் கட்டங்களில் படிப்பது என்பதை முழுவதுமாக அறிய முடியும்.

Contact swami_48@yahoo.com