Written by London Swaminathan

Post No. 15,468

Date uploaded in Sydney, Australia –  1 March 2026

Contact – swami_48@yahoo.com

Pictures are taken from various sources for spreading knowledge.

this is a non- commercial blog. Thanks for your great pictures.

tamilandvedas.com, swamiindology.blogspot.com

xxxx  

Kabir

Kasbir was born in 1440 CE. He was found lying as a child in the lake called Lahar Talao near Kashi on a leaf of lotus. Here he was found by Niru, a childless Mohammedan weaver who was going with his wife Nima to attend a function in a neighbouring village. They took compassion on the forsaken baby. They took him to their home and there they brought him up as their own child. A Kazi was called in to give the child a name. The Kazi told Niru that the child was a demon and should be killed immediately. A miracle happened. The knife was plunged into the heart of the child. No drop of blood came out. Kabir uttered a verse which made them understand that he was not ordinary flesh and blood. Then the name ‘Kabir’ was given to the child. The word ‘Kabir’ means ‘great’ in the Arabic language.

It is said that he was born of a Brahmin girl-widow, who, to hide her shame, left the child in the lake. But in a stanza, Kabir denies his own conception in a womb. 

The life of Kabir is shrouded in mystery. Beyond the facts that he was a weaver, born of poverty-stricken parents, that he lived at Kashi during the reign of Sikander Lodi, that he was the disciple of the great religious reformer Ramananda, and that he himself was the Guru of several distinguished disciples, we know positively nothing about Kabir.

The name of Kabir’s wife was Loi. Kamal was his son. Dharam Das was his chief disciple. Jhali, queen of Chitore, was his royal disciple. Kabir used to live with his wife in a hut in a solitary place outside the city. He used to feed the Sadhus or ascetics who went to his place.  He did not observe the rules of caste. The probable date of his death is 1519 CE.  Kabir died at Maghar near Gorakhpur

Kabir says, “I am the child of Allah and of Ram.” The Hindus take him as a Brahmin saint, the Mohammedans regard him as a Sufi. A sect known as ‘Kabir-panth’, to which some lakhs of Hindus of Northern India still belong, was founded by Kabir’s followers. But Kabir himself was above all sects, cults and creeds.

He was an illustrious philosopher-poet. He was a skilled musician and a poet as well. His verses are repeated, even today, in almost every household in Uttar Pradesh and Punjab.

Kabir’s works are mostly collections of songs composed in the various metres of old Hindi. There are seventy-two works. The most important and famous works are: the Kabir Bijak, the Suknidhan, Sabdas, Sakhis, Rekhtas, Mangal, Vasant and Holy Agams. The Kabir Bijak is the great authority on all religious matters and doctrines of the Kabir-panthis.

கபீர்தாசர்

சுமார் (Kasbir 1440 CE)  600  ஆண்டுகளுக்கு முன்னர் வாழ்ந்த பெரிய ஞானி, கவிஞர், பாடகர். இன்றும் இந்துக்களாலும், முஸ்லீம்களின் சூபி பிரிவினாலும்  போற்றப்படுகிறார். இவருடைய தோகா பாடல்களை  தமிழ் நாட்டில் சுவாமி ஹரிதாஸின்  குரலில் கேட்டு மகிழலாம். சம்பிரதாய பஜனைப் பாடகர்களும் இவரது பாடல்களை இந்தியில் பாடுவார்கள் ஒரு பிராமண விதவை, கபீரின் குழந்தைப் பருவத்தில் அவரை விட்டுச் செல்லவே , அதைக் கண்ட முஸ்லீம் தம்பதிகள் இவரை வளர்த்தனர் ; அவர்கள் ஏழை நெசவாளர்கள்  இரு மதத்தினரும் உரிமை கொண்டாடும்போது, நானே  ராமன் நானே அல்லா என்றும் இவர் பாடினார். ஜாதி மத சடங்குகளைப் புற க்கனித்தார் . பிறந்தது முதல் இறந்தது வரை பல அற்புதங்களைச்  செய்ததாக வாய்மொழிக் கதைகள் கூறுகின்றன ; எதற்கும் ஆதாரமில்லை. சிக்கந்தர் லோதி என்ற மன்னர் காலத்தில் இவர், காசியில் வாழ்ந்தார். ராமா நந்தர்  என்ற ஹிந்துவை குருவாக ஏற்றார்.இவரது பொன்மொழிகள் அடங்கிய தோகா பாடல்கள் தத்துவங்களை விளக்கும்  :-

கபீரின் அழுகை!

இந்தப் பாட்டில் கபீர்தாசரின் ஒரு கவிதை இடம் பெற்றிருக்கிறது. அதன் கருத்தைப் பார்ப்போம்.

रंगी को नारंगी कहे , बने दूध को खोया

 चलती को गाड़ी कहे , देख कबीरा रोया

ரங்கீ கோ நாரங்கீ கஹே, பனே தூத் கோ கோயா

சல்தீ கோ காடீ கஹே, தேக் கபீரா ரோயா.

இங்கு வார்த்தை ஜாலம் செய்கிறார் கபிர் தாசர்!

ரங்கீ என்றால் நல்ல  கலர் உள்ளது.  நா-ரங்கீ என்றால் கலர் இல்லாதது. ஆனால் நாரங்கீ என்பது ஆரஞ்சுப் பழத்தின் ஹிந்திப் பெயர். நல்ல வண்ணமுள்ள ஆரஞ்சுப் பழத்தை நாரங்கீ- கலர் இல்லாதது என்கிறார்கள்.

பாலை சுண்டக்காய்ச்சினால் வருவது கோவா- இதை ஹிந்தியில் கோயா என்பார்கள். ஆனால் கோயா என்றால் தொலைந்துபோய்விட்டது  என்றும் பொருள்!  எனவே பாலை இல்லாததாக்கி விட்டார்கள்!

சல்தீ என்றால் வண்டி- சல்= செல்வது  இதை காடி என்பார்கள் ஹிந்தியில் ஆனால் கபீர் தாசர் இருந்த வட்டாரத்தில் இந்தச் சொல்லுக்கு ‘நிற்பது’ என்பதும் பொருள். ஆக, செல்லும் வண்டியை நிற்பது என்று சொல்கிறார்கள்.

இதையெல்லாம் பார்த்து கபீருக்கு அழுகை வருகிறது என்று பாடுகிறார் கபீர்தாசர் இறந்த வருடம்  1519  CE  !

இந்திய அரசு இவருக்கு இருமுறை தபால் தலைகளை வெளியிட்டுள்ளது.

****

காளி

ராம கிருஷ்ண பரமஹம்ஸர், பாரதியார்  முதலிய பெரியோர்களால் தினமும்  வணங்கப்பட்ட ஹிந்து தெய்வம் காளி . அஸ்ஸாமிலும் வங்கத்திலும் மக்கள் பெரிய அளவில் வழிபடுகிறார்கள் . சிவனின் மனைவியின் உக்கிர ரூபம் காளிமாதா . அதே நேரத்தில் கருணையுடன் பக்தர்களுக்கும் அருள் புரியும் அன்னை . காளி என்றால் கருப்பு ; தமிழில் உள்ள கரி ஆங்கிலத்திலுள்ள கார்பன் முதலியன இந்த ஸம்ஸ்க்ருதச் சொல்லிலிருந்து பிறந்தன . பாரதியார் பாடலில் சில வரிகள் –

யாதுமாகி நின்றாய் -காளி – எங்கும் நீ நிறைந்தாய்

தீது நன்மையெல்லாம் – காளி – தெய்வலீலை அன்றோ?

பூதம் ஐந்தும் ஆனாய் -காளி – பொறிகள் ஐந்தும் ஆனாய்

போதமாகி நின்றாய் – காளி – பொறியை விஞ்சி நின்றாய்

—மஹாகவி பாரதியார்.

காளி என்றவுடன் அனைவரின் நினைவுக்கும் வருவது கல்கத்தா/ தக்ஷிணேஸ்வரத்தில் அமைந்துள்ள காளி கோவில் ஆகும்.

கருப்பு அல்லது நீல நிறத்தில்  சித்தரிக்கப்படும் காளிமாதா கழுத்தில் கபாலம் என்னும் மண்டை ஓடுகளை அணிந்திருப்பாள்; கையில் வாளினை ஏந்தி நிற்பாள் . மரணம் என்பதை நினைவுபடுத்தும் உருவம் மது கைடபன், ரக்த பீஜன் முதலிய அரக்கர்களை அழிப்பதற்காக இந்த உருவினை எடுத்தாள் . ரக்த பீஜன் கதை மூலம் இந்துக்கள் உலகத்திற்கு க்ளோனிங் உத்தியைக் கற்பித்தார்கள் . First report of cloning in the world. Each drop of blood creates another demon… goes the story. காளிகாட் அல்லது காளிகட்டா என்பதிலிருந்தே தான், கல்கத்தா என்ற பெயர் அமைந்தது.

காளியின் இடது மேற்கரத்தில் மகா பத்ராத்மஜன் என்னும் வாள் உள்ளது. கீழ்க்கையில் இரத்தம் சொட்டும் அசுரனின் தலை உள்ளது. வலது மேற்கரத்தில் அபய முத்திரையும் கீழ்க் கரத்தில் வர முத்திரையும் தாங்கி நிற்கிறாள்.

KALI- KAALI

Kali (kaali ) is the embodiment of time. Kali is fierce and complex, she’s the mother who nurtures, but also the warrior who destroys.

Kali is shown in blue or black colour with a garland of skeletons.

Kālī appears as early as the Atharva Veda, Kaali means Black. Tamil word KARI and English word CARBON are derived from this Sanskrit word.

Kali is the feminine form of Kala, encapsulating concepts of time and duality, such as good and evil. She tears down the old, destroys the ego, and makes way for the new. Yet, beneath her terrifying appearance lies a heart brimming with love and compassion, ready to embrace those who surrender to her divine will.

Kali represents the cyclical nature of existence, birth, life, death, and rebirth.

The world was threatened by the demons Madhu and Kaitabha, who symbolized the forces of chaos and ignorance. In response to this threat, Durga, the great warrior goddess, summoned forth Kali from her own brow, a gesture that symbolizes the unleashing of pure, unbridled power. She destroyed those demons. She also destroyed Raktabhija, which describes cloning. First report of cloning in the world. Each drop of blood creates another demon… goes the story.

Her worship is particularly prominent in regions like Bengal, Assam, South India, and Nepal. Sri Ramakrishna Paramahamsa was her great devotee. He worshipped her at Dakshineswar temple in Kolkata. Tamil poet Bharati also sang praising her.

Calcutta/Kolkata is derived from Kaalighat.

***

கலியுகம்

நான்கு யுகங்களில் கடைசி யுகம் கலி. இதன் பொருள் கரி/ கருப்பு. 

கலியுகம் 3102 BCE ல் தோன்றியதாக புராணங்களும் இரண்டு கல்வெட்டுகளும் சொல்கின்றன.

மிகவும் பழைய ஸ்ம்ருதியான – அதாவது சட்டப்புத்தகமான– மனு ஸ்ம்ருதியில் முதல் அத்தியாயத்தில் க்ருத யுகம் முதல் கலியுகம் வரை 4000, 3000, 2000, 1000 ஆண்டுகள் என்ற கணக்கில் நடக்கும் . ஒவ்வொரு யுகத்துக்கு இடையே ‘யுக சந்தி’ என்னும் இடைவெளி பத்து +பத்து = 20 சதவிகிதம் இருக்கும் என்கிறார். ஆக மொத்தம் 12000 ஆண்டுகள்தான் மொத்தம் 4 யுகங்களுக்கும்./

இந்துக்கள் உலகத்தின் வயதை நான்காகப் பிரித்துள்ளனர்: கிருத யுகம்(4), த்ரேதா யுக (3), த்வாபர யுகம் (2), கலியுகம் (1). ஏன் இப்படி தலைகீழ் வரிசையில் 4,3,2,1 என்று யுகத்திற்குப் பெயரிட்டார்கள்?

ஏன் என்றால் சத்திய யுகமான கிருத யுகத்தில் தர்மம் என்னும் பசு மாடு நான்கு கால்களில் நிற்குமாம். த்ரேதா யுகத்தில் அதற்கு மூன்று கால்கள்தான். அதவது தர்மம் 25 விழுக்காட்டை இழந்துவீட்டது. அப்போது ராம பிரான் தோன்றினார். த்வாபர யுகத்தில் தர்மம் என்னும் மாடு இரண்டு கால்களை – அதவது 50 விழுக்காட்டை இழந்து விட்டது. அப்போதுதான் கிருஷ்ணன் தோன்றினார். யுகத்தின் முடிவில் மஹாபாரத யுத்தம் நடந்தது. கலியுகத்தில் தர்மப் பசுவுக்கு இன்னும் ஒரு காலும் போய், ஒற்றைக் காலில் 25 சதவிகித புண்ய கர்மாவுடன் தள்ளாடிக் கொண்டிருக்கும். கலியுக முடிவில் அந்தக் காலும் போய் உலகமே அழியும். பிறகு மீண்டும் கிருத யுகம் பிறக்கும் என்பது இந்துக்களின் நம்பிக்கை.

புராணம் கூறும் இன்னும் ஒரு கணக்கு

கிருத யுகம் – 1728 ,000, 000 ஆண்டுகள்
த்ரேதாயுகம் – 1296, 000, 000 ஆண்டுகள்
த்வாபரயுகம் – 864,000 ஆண்டுகள்
கலியுகம் – 432, 000 ஆண்டுகள்

இந்த நாலு யுகங்களையும் சேர்த்து சதுர்யுகம் என்பார்கள். 8,640,000,000 ஆண்டுகள் ஒரு கல்பம் எனப்படும். அதுதான் பிரம்மாவின் ஒரு நாள். அதுபோல அவர் நூறு ஆண்டுகள் வாழ்வார். அவருக்குப் பின்னால் வேறு ஒரு பிரம்மா வருவார். இந்தக் காலச் சுழற்சிக்கு முடிவே இல்லை.

அறப்பளீசுர சதகம் பாடிய அம்பலவாணரும் திருப்புகழ் பாடிய அருணகிரிநாதரும் கலி யுகத்தில் மக்கள் எப்படி தீய வழிகளில் நடப்பார்கள் என்று பாடியுள்ளனர் .

கலியுகத்தில் என்ன, என்ன நடக்கும் என்று சம்ஸ்க்ருத புராணங்களில் நிறைய எழுதி வைத்துள்ளனர்; அதன் சுருக்கத்தை மட்டுமே பாடல் வடிவில் நமக்கு அம்பலவாணர் சொல்கிறார்.

 “தேவனே!,எல்லோரும் தீய விகடக் கவிஞனைப் புகழ்வார்கள்,  நல்ல கவிஞனைப் புகழமாட்டார்கள்,  தீயவரை மனமகிழ்ச்சியுடன் ஆதரிப்பார்கள்; நல்லோரை ஆதரிக்கமாட்டார்கள்,   தெய்வத்தை நினையார், பேய் போன்றவர்களை  வணங்குவர், பெற்றோர்களைச்

சிறிதும் மதிக்கமாட்டார், நடிகை நடிகையர் காலில் விழுந்து வணங்குவார், இன்பதுன்பங்களுக்கு உட்பட்ட உறவினர் வந்தால் மனம் விட்டுப் பேசமாட்டார், ஒப்புக்கு வந்த புதிய உறவினர்க்கு எப்போதும் பலவகை நலங்களும் புரிவர், (இவை) எட்டுத் திக்குகள் சூழ்ந்த உலகில் கலியுகத்தின் தன்மை ஆகும்”

ஒப்புநோக்குக-

கலியுகம் பற்றி அருணகிரிநாதரும் இதையே சொல்கிறார் :-

கோழையா ணவமி குத்த வீரமே புகல்வர் அற்பர்

     கோதுசே ரிழிகு லத்தர் …… குலமேன்மை

கூறியே நடுவி ருப்பர் சோறிடார் தரும புத்ர

     கோவுநா னெனஇ சைப்பர் …… மிடியூடே

ஆழுவார் நிதியு டைக்கு பேரனா மெனஇ சைப்பர்

     ஆசுசேர் கலியு கத்தி …… னெறியீதே

ஆயுநூ லறிவு கெட்ட நானும்வே றலஅ தற்கு

     ளாகையா லவைய டக்க …… வுரையீதே

ஏழைவா னவர ழைக்க ஆனைவா சவனு ருத்ர

     ஈசன்மேல் வெயிலெ றிக்க …… மதிவேணி

ஈசனார் தமதி டுக்க மாறியே கயிலை வெற்பில்

     ஏறியே யினிதி ருக்க …… வருவோனே

வேழமீ துறையும் வஜ்ர தேவர்கோ சிறைவி டுத்து

     வேதனா ரையும் விடுத்து …… முடிசூடி

வீரசூ ரவன் முடிக்கு ளேறியே கழுகு கொத்த

     வீறுசேர் சிலை யெடுத்த …… பெருமாளே.

“பயந்தவராய் இருப்பினும் அகங்காரம் மிக்க வீரப் பேச்சைப் பேசுவார்கள் சிலர். கீழ் மக்களாகவும் குற்றம் உள்ள இழி குலத்தவராகவும் இருப்பினும், சிலர் தங்கள் குலத்தின் பெருமையே பேசி சபை நடுவே வீற்றிருப்பர்.(பசித்தவருக்குச்) சோறு இடாத பேர்வழிகள் தரும புத்ர அரசனே நான்தான் என்று தம்மைப் புகழ்ந்து பேசுவர்.  தரித்திர நிலையில் ஆழ்ந்து கிடப்பவர் செல்வம் மிக்க குபேரன் நான் என்று தம்மைத் தாமே புகழ்வர். குற்றம் நிறைந்த கலி யுகத்தின் போக்கு இப்படித்தான் இருக்கிறது.

Kali Yuga

One of the four Yugas (eras) in Hindu Puranas. Two Hindu inscriptions date the beginning of Kali as 3101  BCE.

According to Hindu scriptures there are four Yugas/eras. They are cyclical.

Krta Yuga or Satya Yuga = Golden Age

Treat Yuga = Silver Age

Dwapara Yuga = Bronze Age

Kaliyuga = Iron Age

Another description is Dharma (Righteousness or Moral Code) is imagined as a holy cow which had four legs in Krta Yuga, three legs in Treta Yuga, two legs in Dwapara Yuga and only one leg in Kaliyuga!

There are lots of stories in our Puranas and epics about the bad behaviour of people in the Kaliyuga.

According to Puranas, Four Yugas is One Day in Brahma’s life of 100 years

Krta – 1728 ,000, 000 years
Treta – 1296, 000, 000
Dwapara– 864,000
Kaliyuga– 432, 000

But Manu Smritis gives 12,00 years only for Four Yugas.

***

கம்பர்

தமிழில் அழியாத புகழுடைடைய ராமாயணத்தைப் பாடினார்.

கவிச் சக்ரவர்த்தி என்று தமிழர்கள் புகழ்பாடும் கவிஞன் இவன் . சுமார் ஆயிரம் ஆண்டுகளுக்கு முன்னர் சோழ நாட்டில் தேரழுந்தூரில் பிறந்தார் . சடையப்ப வள்ளலால்  ஆதரிக்கப்பட்டார் .புகழ்க் கம்பன் பிறந்த தமிழ்நாடு என்று மகாகவி பாரதியாரால் போற்றிப் புகழப்பட்டார் .

சில வரலாற்றுச் செய்திகள் மூலம் கம்பர் வாழ்ந்த காலம் பன்னிரெண்டாம் நூற்றாண்டு என்பது பெறப்படுகிறது. சம்ஸ்க்ருத மொழியில் வால்மீகி முனிவர் எழுதிய ஆதி காவியத்தை பெரும்பாலும் பின்பற்றினாலும் பல இடங்களில் தன்னுடைய தனித்துவத்தைக் காட்டும் தகவல்களையும் சேர்த்துள்ளார்;  சொல்  நயமும் பொருள்நயமும் மிக்க கவிதைகளைப்  பாடி தமிழ் உள்ளங்களைக்  கொள்ளை கொண்டார்.  உத்தரகாண்டம் தவிர ஏனைய ஆறு காண்டங்களைக் கம்ப ராமாயணம் கொண்டுள்ளது. இதில் 116 படலங்கள் உள்ளன. பாடல்கள் 10500 முதல் 10569 அல்லது 10576 வரை உள்ளன.

KAMBAN /KAMBAR/ KAMBA RAMAYANA

Kamban, the Tamil poet who lived one thousand years ago, is considered one of the greatest of poets of India. He gave us the Valmiki Ramayana in Tamil verses. Though he himself said that he followed Valmiki, he deviated from Valmiki in several anecdotes.

He is dated between ninth and 11^th centuries CE.

Kamban was well-versed in both Tamil and Sanskrit, incorporating concepts of the Vedas, Upanishads, and the Hindu Trinity (Brahma, Vishnu, Shiva) into his work.

 His work is marked by a deep faith, often emphasizing the oneness of God, a view summarized by the perspective: “To those who say He is one, He is one. To those who say He is many, He is many”.

While he respected the Trinity, Kamban was a devout Vaishnavite who wrote in praise of Vishnu and his avatars (including Sadakopar Andhathi on Nammaazhvar).

He lived during the reign of the Chola dynasty, and was supported by a patron named Sadayappa Vallal. His birth place was Therazhundur (also spelled Therizhandur), a village in the Mayiladuthurai district of present-day Tamil Nadu, India.

***

கர்மயோகம்

பலன்களை எதிர்பார்க்காமல், அதாவது அதில் பற்று வைக்காமல் எதையும் செய்வது கர்ம யோகம் ஆகும்

பகவத் கீதையின் இரண்டாவது,  மூன்றாவது அத்தியாயம் இதை மிகவும் விரிவாக எடுத்துரைக்கிறது

கர்மயோகம் என்பது பக்தி, ஞான யோகங்களுடன் கூடிய கடமைகளைச் சரியாகச் செய்வதையும், பயனை எதிர்பாராமல் செயல்படுவதையும் குறிக்கிறது. இது மனச் சமநிலையுடன் செயல்களைச் செய்வதன் மூலம் கர்ம பந்தத்தைத் தடுத்து, ஞானயோகத்திற்குத் தயாராவதற்கான ஒரு வழியாகக் கருதப்படுகிறது.

கர்மண்யேவாதிகாரஸ்தே மா பலேஷு கதாசனா |

மா கர்மபலஹேதுர்பூர்மா தே ஸங்கோஸ்த்வகர்மணி ||

இது பகவத் கீதையின் (அத்தியாயம் 2ஸ்லோகம் 47) மிக முக்கியமான ஸ்லோகமாகும்.

பொருள்:

“உன் கடமையைச் (செயலை) செய்வதில் மட்டுமே உனக்கு உரிமை உண்டு; அதன் பலன்களில் ஒருபோதும் இல்லை. எனவேசெயல்களின் பலனை எண்ணிச் செயலைச் செய்பவனாக ஆகிவிடாதே; அதே சமயம்கடமையைச் செய்யாமல் சும்மா இருப்பதிலும் உனக்கு விருப்பம் இருக்கக்கூடாது.

Karma Yoga

Karma Yoga is the path of ‘action’, of putting in 100 percent effort, without being attached to the outcome When action is performed selflessly, with full focus and attention, it brings fulfillment and freedom. Acting without being attached to the fruits of one’s deeds – this alone can lead to union with the Self, which is the goal of yoga.

Karma Yoga, detailed in Chapter 2 and 3 of the Bhagavad Gita, is the spiritual path of selfless action, or Nishkama Karma, where one performs their duty (dharma) without attachment to the results or personal gain. It transforms daily work into worship by offering the fruits of action to the Divine, purifying the mind, and fostering equanimity.

“Karmanye vadhikaraste ma phaleshu kadachana” is a famous verse (Chapter 2, Verse 47) from the Bhagavad Gita where Lord Krishna tells Arjuna that

You have the right to perform your prescribed duties, but not to the results of your actions. Do not be motivated by the fruits of your actions, and do not be attached to inaction.

This philosophy emphasizes focusing entirely on the effort and duty (Karma Yoga) rather than worrying about success or failure, which are beyond one’s control- Swami Vivekananda

कर्मण्येवाधिकारस्ते मा फलेषु कदाचन।

मा कर्मफलहेतुर्भूर्मा ते सङ्गोऽस्त्वकर्मणि॥

Karmanye vadhikaraste ma phaleshu kadachana

Ma karma-phala-hetur bhur ma te sangostvakarmani

***

கர்ம காண்டம்

வேதம் கற்ற அறிஞர்கள் அதைக் கர்ம காண்டம் , ஞான காண்டம் என இரண்டாகப் பிரிக்கிறார்கள்;  நல்ல கர்மங்களைச் செய்தல் மற்றும் ஈமக்கிரியைகள், மறுபிறப்பு, யாக யக்ஞங்கள் செய்தல் கர்ம காண்டம் ஆகும் . கர்ம வினை கொள்கையின் அடிப்படையில் மனித வாழ்வின் முக்கியத்துவம்  குறித்து இது விளக்குகிறது. இதைச் செய்வதன் மூலம் அடுத்ததாகவுள்ள ஞானகாண்டத்துக்குச் செல்லலாம்; அதில் உபநிஷத தத்துவங்கள் பேசப்படுகின்றன .

Karma Kanda (kaanda)

Karma Kanda is the ritualistic section of the Vedas, focusing on performing sacrifices, ceremonies, and actions to achieve specific worldly benefits (such as wealth, prosperity, and health) or to accumulate merit. It forms the first part of the Vedas, dealing with the three modes of nature and regulated living.

It consists of Samhitas and Brahmanas, which focus on rituals, and is considered the “feet” of the Vedas, supporting the subsequent Knowledge (Jñāna-kāṇḍa) and Worship (Upāsanā-kāṇḍa) sections.

It is often described as the “preparatory stage” that qualifies a seeker for higher knowledge (Jñāna-kāṇḍa). The Jnana Kanda, or knowledge section of the Vedas, focuses on the philosophical teachings of the Upanishads, aiming for liberation (Moksha) through the understanding of Brahman and the Atman

***

கர்ணன்

கொடைக்கு கர்ணன் என்பது பொன்மொழி . மஹாபாரதத்தில் மிகவும் பெருமைகளையும் அவமானங்களையும் சந்தித்த மாமன்னன் ; குந்தி தேவிக்கு சூரிய தேவன் மூலம் பிறந்த கர்ணனை, அவள் உலகத்திற்குப் பயந்து, ஆற்றில் விடுகிறாள்; கர்ணன் கவச குண்டலங்களுடன் பிறந்தான்; அவனை தேரோட்டி எடுத்து வளர்க்கிறான்.  துரியோதனனின் அரிய நண்பன் ஆகிறான்   . ஒரு போட்டியில் அவன் ராஜ வம்சத்தில் பிறந்தவன்  இல்லை, தேரோட்டி மகன் என்று சொன்னவுடன் அவனை உடனே அங்கதேச மன்னனாக துரியோதனன் அறிவிக்கிறான்  ; அவ்வளவு நட்பு! பின்னர் மஹாபாரதப் போரில் தேர்ச் சக்கரம் புதையுண்ட நேரத்தில் அவனை அர்ஜுனன் கொன்றுவிட்டான். அதற்கு முன்னர் அவனிடமிருந்த கவச குண்டலங்களை இந்திரன் பிராமண வடிவில் வந்து கொடையாகப் பெற்றதால் அவன் சக்தியை இழக்கிறான் கடைசி  காலத்தில்  அவனைத் தன் மகன் என்று அவனிடம் குந்தி கூறியபோதும் உப்பிட்டவரை உள்ளளவும் நினை என்ற பொன்பொழிக்கிணங்க கெளரவர் தரப்பில் நின்று உயிர் நீத்தான்; நட்புக்கும், கொடைக்கும், தியாகத்துக்கும்,  வீரத்துக்கும் இலக்கணமாகத் திகழ்ந்தான் ;அழியாத புகழ் பெற்றான் . ஆயினும் தீயோர் சேர்க்கை அவனை வீழ்த்தியது .

Karna

Karna was the embodiment of generosity. Karna was the abandoned son of Princess Kunti and the Sun God, Surya, raised by a charioteer. Known as Radheya or Anga-raja, he was a warrior of unmatched skill and immense generosity, and unwavering loyalty to his friend, Duryodhana. His story is in Mahabharata.

Born with divine Kavacha (armor) and Kundala (earrings), Kunti abandoned him to avoid societal disgrace.

Despite his innate Kshatriya skills, he was mocked as Sutaputra (son of a charioteer) and rejected. When humiliated, only Duryodhana offered him respect and the throne of Anga, leading to Karna’s lifelong, blind loyalty to the Kaurava side.

Before the war, Indra (disguised as a Brahmin) tricked him into giving up his divine armor, and curses regarding his knowledge weakened him. He was eventually killed by Arjuna on the 17th day of the Kurukshetra war while unarmed and trying to lift his chariot wheel.

–subham—

Tags- Kabir, Kali, Kanya, Kanyakumari, HINDU DICTIONARY IN ENGLISH AND TAMIL 41; இந்து மத கலைச்சொல் அகராதி-41, கர்ணன், கம்பர், கபீர்தாசர்