யாகத்தீயில் ராதாகிருஷ்ணன்

Written  by London Swaminathan

Date:2  November 2016

Time uploaded in London: 15-11

Post No.3312

Pictures are taken from various sources; thanks.

இந்துக்கள் தினமும் செய்யும் பஞ்ச மஹா யக்ஞத்தில் – ஐவேள்வியில் —

1.பிரம்ம யக்ஞம்/வேதம் ஓதுதல்,

2.தேவ யக்ஞம்/தெய்வங்களுக்குப் பூஜை செய்தல்,

3.மனுஷ யக்ஞம்/ விருந்தினருக்கு சோறிடுதல்,

4.பூத யக்ஞம்/பிராணிகளுக்கு உணவு படைத்தல்,

5.பித்ரு யக்ஞம்/நீத்தாருக்கு நீர்க்கடன் செலுத்தல் என்பன அடக்கம்.

எல்லா இந்துக்களும் பஞ்ச மஹா யக்ஞம் என்னும் ஐந்து வேள்விகளைச் செய்யவேண்டும்.பிராமணர்கள் வேதம் ஓதும் இடத்தில் மற்றவர்கள் தேவாரம், திவ்வியப் பிரபந்தம், திருவாசகம், திருக்குறளை ஓதலாம். வேள்வி என்பது யாகத்தீயில் அவிஸை (நெய்யுடன் கலந்த சோறு) போடுவது மட்டுமல்ல. மனதளவில் பல வேள்விகளைச் செய்யலாம்.

 
யாகத் தீயில் அனுமார்

வள்ளுவரும் சொல்லி இருக்கிறார்:—

தென்புலத்தார், தெய்வம், விருந்து, ஒக்கல், தான் என்று ஆங்கு

ஐம்புலத்து ஆறு ஓம்பல் தலை (43)

பொருள்: இறந்து போய் தென் திசையில் வாழ்ந்து கொண்டிருக்கும் நம் முன்னோர்கள், கடவுள், வீட்டிற்கு வரும் விருந்தாளிகள், சுற்றத்தார் (இதில் நாம் வளர்க்கும் பசு முதலிய பிராணிகளும், வீட்டில் ஊர்ந்து செல்லும் எறும்புகளும் அடங்கும்), தனது குடும்பம் என்ற ஐந்து பேரையும் போற்றுவது இல்வாழ்வானின் தலையாய கடமை.

மனு ஸ்மிருதியில் 3-72 –ல் மனு சொன்னதை வள்ளுவரும் சொல்லி இருக்கிறார். ஆகவே இமயம் முதல் குமரி வரை ஒரே கொள்கை இருந்திருக்கிறது. விருந்தாளிகளுக்குச் சாப்பாடு போட்டவுடன் தான் வீட்டிலுள்ளோர் சாப்பிட வேண்டும்.

ஏழு பாக யக்ஞங்கள்

பாக யக்ஞங்கள் ஏழு வகை; பாக என்றால்  சமைக்கப்பட்ட என்று பொருள்; பல வேள்விகளுக்குப் பலருக்கும் பொருள்கூடத் தெரியாது. நானும் அனுபவத்திலன்றி நூல்களில் படித்ததையே எழுதுகிறேன். முதல் இரண்டும் நீத்தார் நினைவாக செய்யப்படுபவை. இப்போதும் பழக்கத்தில் உள. மற்றவை அபூர்வம்

1.பித்ரு  சிராத்தம்

2.பார்வண சிராத்தம்

3.அஷ்டகா

4.சிராவணீ

5.அஸ்வயுஜி

6.ஆக்ரஹாயணீ

7.சைத்ரீ

வேள்வித் தீயில் கிருஷ்ணன்

14 ச்ரௌத யக்ஞங்கள்

இந்த 14 வேள்விகளும் 7 ஹவிர் யக்ஞங்கள், 7 சோம யக்ஞங்கள் என்று இரண்டு வகைகளாகப் பிரிக்கப்பட்டுள்ளன.

ஏழு ஹவிர் யக்ஞங்கள்

ஏழு ஹவிர் யக்ஞங்களில் பால், நெய், பல வகை தானியங்கள், அப்பம் முதலியன தீயில் இடப்படும். பிராமணர்கள் தினமும் காலையிலும்மா லையிலும் அக்னி ஹோத்ரம் செய்ய வேண்டும் என்கிறார். ஒவ்வொரு பக்ஷத்தின் முடிவிலும் தர்ச, பூர்ணமாச செய்யவேண்டும் என்று மனு பகர்வார். ஆக்ராயன என்பது புது தானியம் அறுவடையாகும் போது செய்யப்பட வேண்டும். சாதுர்மாஸ்யம் என்பது மழைக்காலத்தில் செய்யப்படுவது. நிரூட பசு பந்த யக்ஞம் என்பது தட்சினாயண, உத்தராயண புண்யகாலங்களில் (ஜூன் 21, டிசம்பர் 22) செய்யப்படவேண்டும்.

1.அக்ன்யாதேயம்

2.அக்னிஹோத்ரம்

3.தர்ச பூரணமாசம்

4.ஆக்ரயணம்

5.சாதுர்மாஸ்யம்

6.நிரூட பசு பந்த:

7.சௌத்ராமணி

ஏழு சோம யக்ஞங்கள்

1.அக்னி ஷ்டோம:

2.அத்யக்னிடோம:

3.உக்த்ய:

4.ஷோடஷீ

5.வாஜபேய:

6.அதிராத்ர:

7.ஆப்தோயாம:

சோமயாகங்களில் சோம ரசம் பயன்படுத்தப்படும். எல்லா யாகங்களிலும் புரோகிதர்கள் இருப்பர். அவர்களின் எண்ணிக்கை சக்திக்கேற்பவும், வேள்விக்கேற்பவும் மாறுபடும். யாகத்தைச் செய்பவர் யஜமானன் எனப்படுவார்.

வீட்டில் மூன்றுவகை அக்னி இருக்க வேண்டும் ஆஹவனீயம் என்பது கிழக்கு திக்கிலும் (தேவ பூஜைக் கானது), தட்சிணாக்னி என்பது தெற்கு திக்கிலும் ( இறந்தோருக்கு கடன் செலுத்த), கார்ஹபத்யம் என்பதூ மேற்கு திக்கிலும் எப்போதும் எரிந்து கொண்டு இருக்கவேண்டும். இதில் 14 ச்ரௌத வேள்விகளும் செய்யப்படும். சங்க இலக்கியப் புலவர்கள் அந்தணர்களைப் போற்றுகையில் முத்தீ அந்தணர் என்று புகழ்வது இதனால்தான். இதுதவிர சில நூல்கள் நாலாவது தீ பற்றியும் கூறும்.

மனு தர்ம சாத்திரத்தில் 3-70/75; 3-80; 3-92/94;4-25/26 ஆகியவற்றில் இவற்றின் விவரங்களை காஅண்லாம்.

எனது பழைய கட்டுரையையும் படிக்கவும்:–

400 வகை யாகங்கள்: காஞ்சி பரமாசார்யார் உரை

By London Swaminathan லண்டன் சுவாமிநாதன்
கட்டுரை எண் — 890 தேதி 6 மார்ச் 2014

Written  by London Swaminathan

Date: 31 October 2016

Time uploaded in London:19-42

Post No.3307

Pictures are taken from various sources; thanks to Facebook friends.

அந்தக் காலத்தில் பிராமணர்கள், க்ஷத்ரியர்கள் (ஆட்சியாளர்), வைஸ்யர்கள் (வணிகர், விவசாயிகள்) ஆகிய மூவர்ணத்தினரும் வேள்விகளைச் செய்தனர் அல்லது செய்வித்தனர். அப்போது வேள்வித் தீயில் சோறு, நெய், பால், மற்றும் பூர்ணாஹுதியின்போது வேஷ்டி, புடவை, தங்க காசுகள் முதலிய பயனுள்ள பொருட்களும் பலவகை மரக்குச்சிகள் (சமித்து) போன்றவையும் போடப்பட்டன. மனிதர்களுக்குப் பயன்படும் பொருட்களை இப்படி தீயில் போட்டு வீணடிக்கலாமா? என்று பலரும் எண்ணுவர். குறிப்பாக பகுத்தறிவு வா ((ந்)) திகள் கேள்வி கேட்பர்.

ஒவ்வொரு நிமிடமும் பல கோடி சிகரெட்கள் புகைக்கப்பட்டு காசை வீனடிக்கிறார்களே இது நியாயமா? அது மட்டுமல்ல இப்படி சிகரெட், பீடி, சுருட்டைக் குடித்து புறச்சுழலை மாசு படுத்துவதோடு மற்றவர்களுக்குப் புற்று நோயைத் தருகிறார்களே! இது நியாயமா? என்று எந்த பகுத்தறிவு வா ((ந்)) தியும் வாதாடி இது வரை பார்க்கவில்லை. நிற்க.

யாஹத்தில் போடுவது ஏன்? என்ற கேள்விக்கு விடை காண்போம்.

பிராமணர்கள் அந்தக் காலத்தில் தினமும் அக்னிஹோத்ரம் செய்துவந்தனர். அதில் அக்னி, பிரஜாபதி முதலிய கடவுளரின் பெயரைச் சொல்லி அக்னியில் — தீயில் — இப்படி பொருட்களைப் போடுவது வழக்கம் அப்போது அவர்கள் இதம் ந மம என்று சொல்லி அதைப் போடுவர். இது என்னுடையது அல்ல என்பது அதன் பொருள். அதாவது தியாக உணர்வை முதலில் இருந்தே வளர்க்க வேண்டும் என்பது இதன் தாத்பர்யம்– கருத்து- அது மட்டுமல்ல. எந்த இறைவன் நமக்கு இவை எல்லாவற்றையும் கொடுத்தானோ அவனுக்கு நன்றி காட்டும் முகத்தானும் இப்படி அளிப்பதாகக் கொள்ளலாம்.

பாரி என்ற தமிழ் மன்னன் ஒரு முல்லைக் கொடி காற்றில் பற்றுக் கொம்பு இல்லாமல் தத்தளித்தபோது அதற்கு தனது தேரையே ஈந்தான்/ எந்த பகுத்தறிவு வாந்தியும் பாரியை முட்டாள் பயல் என்று திட்டுவதில்லை. ஒரு மன்னனுக்கு பொது அறிவுகூட இல்லையா? காற்றில் முல்லைக் கொடி படபடப்பது நியாயம்தானே! என்று பகுத்தறிவு வாந்திகள் வசை பாடவில்லை. மயில் இயற்கையாக ஆடியதைப் பார்த்து ரசிக்கத் தெரியாத பேகன் அது குளிரில் நடுங்கியதாக எண்ணி தனது போர்வையையே அளி த்தானே! இவனுக்கு சின்னக் குழந்தைக்குத் தெரியும் விஷயம்கூடத் தெரியவில்லையா? பொது அறிவே இல்லாத மூடனா? என்று பகுத்தறிவு வாதிகள் கிண்டல் செய்வதில்லை! முன்னர் கூறியபடியே கோடிக்கணக்காண மக்கள் குடிக்கும் சிகரெட்டுகளையும் மதுபானக் குடியையும் பரிகசிப்பதில்லை. எங்காவது இவைகளுக்கு ஏஜன்ஸியோ காண்ட்ரா க்டோ கிடைத்தால் முதலில் கியூ வரிசையில் நின்று பணம் பண்ணுவதும்  பகுத்தறிவு வாந்திகள் என்பதை உலகறியும்.

பாரியும், பேகனும் , கர்ணனும் செய்தது மாபெரும் தியாகம். ஆகையால்தான் போற்றுகிறோம். அது போலவே தமக்கென்று வைத்துக் கொள்ளாமல் மற்றவர்களுக்கு வாரி வழங வேண்டும்; குறிப்பாக இறைவனுக்கு நன்றிக்கடன் செய்ய வேண்டும்..

யாக யக்ஞங்களில் நெய்யை விடுவதாலும் சிலவகை மரக்குச்சிகளைப் போடுவதாலும் மழை பெய்யும் என்னும் நம்பிக்கை நமது இலக்கியம் முழுதும் இழையோடிச் செல்லும் விஷயமாகும். ஆனால் இதற்கு நேர்மாறாக இன்று உலக   எங்கும் நடக்கும் “சிகரெட் அக்னிஹோத்ரம்” புகைப்பவரை மட்டுமின்றி புகையை சுவாசிப்போருக்கும் புற்று நோயை உண்டாகும் என்பதை நாம் அறிவோம். அறிந்தும் தடுப்பதற்கு எவரும் முன் வருவதில்லை.

தியாக மனப்பான்மை பாரதம் முழுதும் உள்ளது. இந்த,” இதம் ந மம” ( என்னுடையது அல்ல) என்பது புறநானூற்றில் கடலுள் மாய்ந்த இளம் பெருவழுதி என்ற மன்னர் பாடிய பாட்டிலும் வருகிறது:-

உண்டால் அம்ம, இவ் உலகம் — இந்திரர்

அமிழ்தம் இயைவது ஆயினும், இனிது எனத்

தமியர் உண்டலும் இலரே; முனிவு இலர்;

துஞ்சலும் இலர்; பிறர் அஞ்சுவது அஞ்சி,

புகழ் எனின் உயிரும் கொடுக்குவர், பழி எனின்

உலகுடன் பெறினும் கொள்ளலர்; அயர்விலர்;

அன்னமாட்சி அனையர் ஆகி

தமக்கு என முயலா நோன் தாள்

பிறர்க்கு என முயலுநர் உண்மையானே

–கடலுள் மாய்ந்த இளம்பெருவழுதி பாடியது (புறநானூறு 182)

இந்த உலகம் ஏன் நிலைபெற்று இருக்கிறது என்றால், இந்திரனின் அமிழ்தம் கிடைத்தாலும் தனியாக உண்ணமாட்டாதவர்கள் உள்ளதாலும், தர்ம விரோதச் செயல்களுக்கு பயப்பட்டு, புகழ் தரும் செயலுக்காக உயிரையும் கொடுப்பவர் இருப்பதாலும்தான்.

பழி வரும் பாபச் செயல் என்றால் உலகத்தையே தருகிறேன் என்று சொன்னாலும் வேண்டவே வேண்டாம் என்று ஓடிவிடுவர். இப்படி தன்னலம் கருதாது பொது நலம் கருதும்  மக்களால்தான் இந்த உலகம் இன்னும் அந்தரத்தில் சுழன்று கொண்டிருக்கிறது என்று பாண்டிய மன்னன் செப்புவான்.

இதில் இந்திரர் அமிழ்தம் என்னும் சொல் மிக முக்கியமானது. இத ஆரிய-திராவிடவாத நோய்க்காரர்களுக்கு செமை அடி கொடுப்பதாகும். சங்க இலக்கியத்திலும் திருவள்ளுவர் குறளிலும் இந்த இந்திரர் அமிழ்தம் நிறைய இடங்களில் வருகிறது. கடல் கடைந்து அமிழ்தம் எத்த கதையை தமிழர்கள் தம்முடைய கதையாகவே கொண்டு சங்க இலக்கியம் முழுதும் பாடி பரவியுள்ளது அடி மேல் அடி கோடுக்கும் ஆரிய-திராவிட இன வெறியர்களுக்கு.

வாழ்க இந்திரர் அமிழ்தம்; வளர்க “இதம் ந மம”!!

Written  by London Swaminathan

Date: 24 October 2016

Time uploaded in London: 6-35 AM

Post No.3282

Pictures are taken from various sources; thanks. They are used for representational purpose. They may not have direct connection to the article below.

Contact swami_48@yahoo.com

தமிழில் ஒரு பழமொழி உண்டு. பாத்திரம் அறிந்து தானம் செய்.

பாத்திரம் என்றால் நாம் உடனே எவர் சில்வர் பாத்திரம், அலுமினிய பாத்திரம், தாமிரப் பாத்திரம் என்று உலோகத்தால் ஆன பொருளை நினைப்போம். இதன் உண்மைப் பொருள் அதுவல்ல.

பாத்திரம் அறிந்து தானம் செய் என்பது பகவத் கீதையில் உள்ளது.

தானம் செய்வதிலுள்ள மூன்று வகைகளை கிருஷ்ணன் விவரிக்கிறான்.

இது புறநானூற்றிலும், திருக்குறளிலும் உள்ளது.

நல்ல தானம் (சாத்விகம்) எது?

தகுதியான இடத்தில், தகுதியான காலத்தில், தகுதியுள்ள ஆளுக்கு (பாத்ரம்) கொடுப்பதே உத்தம தானம்; உயர்ந்த தானம் (17-20)

தாதவ்யமிதி யத்தானம் தீயதே அனுபகாரிணே

தேசே காலே ச பாத்ரே ச தத்தானம் சாத்விகம் ஸ்ம்ருதம்

இந்த ஸ்லோகத்தில் இன்னொரு வரியையும் சேர்த்துள்ளார்

நமக்கு உதவி செய்யாத ஒருவருக்கு தானம் செய்ய வேண்டும்.

அதாவது ஏற்கனவே நமக்கு ஏதோஒரு வகையில் உதவி செய்தததால் அந்த நபருக்கு தானம் கொடுத்தால் அது தானம் இல்லை. அது நன்றிக் கடன் ஆகும்.

ராஜச தானம் எது?

யத் து ப்ரத்யுபகாரார்தம் பலமுத்திஸ்ய வாபுன:

தீயதே ச பரிக்லிஷ்டம் தத் தானம் ராஜசம் ஸ்ம்ருதம் —17-20

பின்னொரு காலத்தில் இவன் உதவி செய்வான் என்று கருதியோ பயனைக் கருதியோ செய்யப்படும் தானமும், மனவருத்தத்துடன் செய்யப்படும் தானமும் ராஜசம் என்று கூறப்படும்.

கடைசியாக மூன்றாவது  வகை தானத்தைப் பற்றி கூறுவார் கிருஷ்ணன்:-

அதேசகாலே யத்தானம் அபாத்ரேப்யஸ்ச தீயதே

அசத்க்ருதம் அவக்ஞாதம் தத்தாதமச உதாஹ்ருதம் (17-22)

தகுதியற்ற இடத்திலும் காலத்திலும் தகுதியற்றவர்களுக்கும் (அபாத்ரம்)

மதிப்பின்றி, அவமானப்படுத்தும் வகையிலும் எது கொடுக்கப்படுகிறதோ அது தாமசம் என்று கூறப்படும்.

சிலர் அரசியல் கட்சிகளுக்கும் சிலர் பயங்கரவாத இயக்கங்களுக்கும் மிரட்டிப் பணம் பறிப்பர். குடி போதைக்கும் போதை மருந்துகளுக்கும் அடிமையானோர் பணம் கேட்பர். அவர்களுக்குக் கொடுப்பத எல்லாம் கொடை என்றாலும், கடைத்தரமான நன்கொடையாகும்.

இன்னும் சிலர் நல்ல காரியங்களுக்காக நன்கொடை வசூலிக்கப் போனால் நாக்கில் நரம்பின்றித்  தூற்றுவர். இன்னும் சிலர் “இன்று போய் நாளை வா” என்று தினமும் சொல்லி காலம் கடத்துவர். இறுதியில் நாமே போகாமல் இருப்போம். இவை எல்லாம் கடைத்தர தானம்.

வள்ளுவனும் அழகாகச் சொல்லுகிறான்:

வறியார்க்கொன்று ஈவதே ஈகை மற்றெல்லாம்

குறியெதிர்ப்பை நீரதுரைத்து (குறள் 221)

வறுமையில் வாடுவோருக்குக் கொடுப்பதே தாஅனம். மற்ற தானங்கள் எல்லாம் பலனை எதிர் பார்த்துக் கொடுப்பதே ஆகும்.

இப்பொழுது ஒருவருக்குக் கொடுத்தால் அது புண்ணியத்தைச் சேர்க்கும். அதுவே போகும் வழிக்குத் துணையாகும் என்று வேதம் சொல்லும். அதியே வள்ளுவனும் சொல்லுவான்:

அற்றார் அழிபசி தீர்த்தல் அஃதொருவன்

பெற்றான் பொருள் வைப்புழி (226)

பிறருடைய பசியைத் தீர்ப்பதே பெரிய தருமம்/அறம். அப்பொருள் பிற்காலத்தில் தனக்குச் சேர்த்து வைக்கும் இடமாகும்.

ஆனால் இப்படிச் செய்வது இரண்டாம் வகை தானம் (தாமசம்).

புறநானூற்றில் தானம்

இம்மைச் செய்தது மறுமைக்கு ஆம் எனும்

அறவிலை வணின்கன் ஆய் அல்லன்;

என்று ஆய் அண்டிரனை முடமோசியார் பாராட்டுகிறார் (பூரம் 184)

அதாவது அடுத்த ஜன்மத்தில் புண்ணியம் கிடைக்கும் என்பதற்காக ஆய் அண்டிரன் தானம் செய்யவில்லை. பிறருடைய வறுமையைக் கண்ட மாத்திரத்தில் இயல்பாகப் பொங்கி எழும் மனிதாபிமான அடிப்படையில் வாரி வழங்குவானாம்! இது முதல் வகைத் தானம். ஆய் அண்டிரன், பேகன், கர்ணன், பாரி வள்ளல் போன்றோர் சாத்வீக (உத்தம) தானம் செய்தோர் ஆவர்.

பேகன் என்னும் குறுநில மன்னனை பரணர் பாடிய பாடலிலும் (புறம் 141) இக்கருத்து எதிரொலிக்கிறது.

எத்துணை ஆயினும் ஈத்தல் நன்று என

மறுமை நோக்கின்றோ அன்றே

பிறர் வறுமை நோக்கின்று அவன் கை வண்மையே

மழை மேகத்தைக் கண்டு தோகை விரித்தாடிய மயில், குளிரால் நடுங்குகிறது என்று எண்ணி, மயிலுக்குக்குப் போர்வை அளித்தவன் பேகன்!

–subham–

Written by London Swaminathan

Date: 20 October 2016

Time uploaded in London: 6-21

Post No.3270

Pictures are taken from Wikipedia and other sources; thanks. (Picture is used only for representational purpose; no connection with the current article.)

Contact swami_48@yahoo.com

காலையில் பத்திரிக்கையில் ஒரு புகைப்படம் பார்த்தேன். சில அப்பாவிப் பள்ளிக்கூட பெண்கள் கைகளில் சில அட்டைகள். அதில் “பட்டாசு வேண்டாம், புறச்சூழலைப் பாதுகாக்கும் தீபாவளியைக் கொண்டாடுவோம்! பச்சை நிற தீபாவளியைக் கொண்டாடுங்கள் “என்றெல்லாம் எழுதப் பட்டிருந்தது. உடனே சில எண்ணங்கள் மனதில் எழுந்தன. இது சரியான அணுகு முறை அல்ல. பருப்பு இல்லாத கல்யாண சாப்பாடு எப்படி இல்லையோ அப்படி பட்டாசு இல்லாத தீபாவளி சோபிக்காது!

காரணம் ?

தீபாவளிப் பட்டாசு தொழிலில் முன்னனியில் நிற்கும் மாநிலம் தமிழ் நாடு. வறண்ட சிவகாசி, ராமநாதபுரம் கோவில்பட்டி பகுதிகளில் மிளகாய் வற்றல் காயப்போடுதல், பட்டாசு செய்தல், தீப்பெட்டி செய்தல் முதலிய தொழில்கள் மட்டுமே செய்ய முடியும். தண்ணீர் என்பது அபூர்வமான பொருள். சூரிய ஒளிதான் செல்வம். அவர்கள் வயிற்றில் அடிக்கக்கூடாது. மேலும் எதிர்காலத்தில், நா ம் பட்டாசு செய்யாமல் போனால் அந்த இடத்தை சீனப் பட்டாசுகள் நிறைவு செய்யும் அபாயம் உள்ளது.

ஒருகாலத்தில் களி மண்ணில் பிள்ளையார் செய்து ஆற்றில் கரைத்தோம்; இப்பொழுது கலர் பிள்ளையார், பெரிய பிள்ளையார் செய்யக்கூடாதென்றால் அதில் நியாயம் இருக்கலாம். ஆனால் பட்டாசே இல்லாமல் தீபாவளி வேண்டும் என்பதற்குப் பதிலாக நிதானத்தைக் கடைப்பிடிக்கும் விழிப்புணர்வை உண்டாக்கலாம். இரவு 11 மணிக்கு மேலாக சத்தம் கொடுக்கும் வெடிகளை வெடிக்காதீர்கள் என்று கேட்கலாம். அதுவும் இந்துக்களே முடிவு செய்ய வேண்டும். கோர்ட்டோ அரசாங்கமோ இதில் தலை இடக்கூடாது.

சர்ச்சுகளில் மெழுகுவர்த்திகள் ஏற்றுகின்றனர். பலருடைய

பகுத்தறிவுச் சமாதிகளில் ஜோதி எரிகிறது. இதெல்லாம் கூட புறச்சூழலைப் பாதிக்கக்கூடியதே. மரக்கறி உணவைவிட மாமிசம் உண்ணூவோரால் புறச்சூழல் பாதிப்படைவதாக விஞ்ஞான சஞ்சிகைகள் எழுதுகின்றன.

சிகரெட்டையும் பீடியையும் தடை செய்!

உலகில் ஒவ்வோரு நிமிடமும் பல கோடி சிகரெட்டுகளும் பீடிகளும் புகைக்கப்படுகின்றன. இவற்றால் புறச்சூழல் பாதிப்பதோடு புற்றுநோயும் பரவுகிறது. ஆகையால பீடிகளையும் சிகரெட்டுகளையும் தடை செய்க! மாமிச உணவுகளைத் தடை செய்க! என்றெல்லாம் கோஷம் எழுப்பினால் அதில் பசை இருக்கிறது. வருடத்தில் ஒரே ஒரு நாளோ, இரண்டே இரண்டு நாளோ வெடிக்கும் பட்டாசுகளுக்கு ‘நோ’ NO சொல்லுங்கள் என்பது மடமையிலும் மடமை.

ஒலிம்பிக் போட்டியின்போது வெடிக்கும் பட்டாசுகள், புத்தாண்டின்போது உலகெங்கிலும் வெடிக்கும் பட்டாசுகள் , அமெரிக்க சுதந்திர தினத்தின் போது வெடிக்கும் பட்டாசுகள் இவையெல்லாம் கோடிக்கணக்கான பணத்தைக் கொட்டி வெடிக்கிறார்கள். நாம் ஒரு நாள் வெடிப்பதை விட இவை எல்லாம் நூறு மடங்கு அதிகம்!

ஆகையால் குடிசைத் தொழிலான பட்டாசுத் தொழிலாளர்களின் வயிற்றிலும் வாயிலும் அடிக்காமல், பட்டாசு வாங்கிக் கொளுத்துங்கள் நிதானத்தைக் கடைப் பிடியுங்கள். காசைக் கரியாக்குவதிலும் அர்த்தம் இருக்கட்டும். நாங்கள் எல்லோரும் சிறுவயதில் அனுபவித்த பட்டாசு மத்தாப்புகளை எதிர்கால சந்ததியும் அனுபவிக்கட்டும்.

நான், சிறுவயதில் ரசித்த பட்டாசுகளை, லண்டனில் வாழும் என் பிள்ளைகள் அனுபவிக்க முடியவில்லையே என்று வருந்தி ஒவ்வொரு முறை இந்தியா வருகையிலும் எங்கேயாவது பட்டாசுகளைத் தேடிப்பிடித்தது வெடித்திருக்கிறோம் அதாவது தீபாவளி கழிந்து ஆறு மாதங்களுக்குப் பின்னர்!

இனிமேல் கல்யாணங்களில் 10,000 வாலா சீனி பட்டாசு வேண்டாம் என்று சொல்லுங்கள் அது நியாயமே. இனிமேல் தேர்தல் வெற்றிக்கு பட்டாசு வெடிக்காதீர்கள் என்று சொல்லுங்கள் அது நியாயமே.. பீடி, சிகரெட் குடிப்போரின் தலையில் அடித்து அதைப் பிடுங்கி எறியுங்கள் அது நியாயமே. பக்ரீத் பண்டிகயின்போது ஆயிரக்கணகான மிருகங்களைப் பலி கொடுப்பதை நிறுத்துங்கள் அது நியாயமே; எல்லாக் கசாப்புக் கடை வாசல்களிலும் ம,றியல் செய்யுங்கள் அது நியாயமே: பட்டாசு வெடிப்பதைவிட மாமிச உணவு, புறச்சுழலை அதிகம் பாதிக்கும் ஆராய்ச்சிக் கட்டுரைகளை வெளியிடுங்கள் அது நியாமே.

முகமது நபி இஸ்லாமிய மத்ததைத் தோற்றுவித்தபோது ஒலிபெருக்கி ‘மைக்’ எதுவும் கிடையாது. அப்படி இருக்கையில் தினமும் 5 முறை கூப்பாடு போடுவதை —- ஒலிபெருக்கிகளால் கூச்சல் போடுவதை —-அனுமதிக்கிறோம் அதுபோல நரகாசுரனை கிருஷ்ணன் வதை செய்தபோது பட்டாசு இருந்ததோ இல்லையோ கவலை வேண்டாம். மக்களுக்கு மகிழ்ச்சி தருவதை வரவேற்போம்.

மாமிசம் சாப்பிடுவோரும் சிகரெட் குடிப்போரும் புறச்சூழல் பாதிப்பு பற்றிப் பேச என்ன நியாயம் இருக்கிறது?

பட்டாசு வெடித்து தீபாவளி கொண்டாடுங்கள்; சிறு தொழில்கள் சிறக்கட்டும்.

–SUBHAM—

Written by S. NAGARAJAN

Pictures are taken from various sources; thanks

Contact :– swami_48@yahoo.com

ஹிந்துக்களின் மறுபிறப்புக் கொள்கையை வலியுறுத்தும் வள்ளுவர், பிறப்பு ஏன் ஏற்படுகிறது, அதை எப்படி அறுப்பது என்பதையெல்லாம் தெளிவாகச் சொல்கிறார். மறுபிறப்புத் தத்துவம் பற்றிய இறுதிக் கட்டுரை இது. முந்தைய கட்டுரையைப் படிக்காதவர்கள் தயவுசெய்து அதைப் படித்து விட்டு பின்னர் தொடரவும்.

திருக்குறளில் மறுபிறப்புத் தத்துவம்! -2

ச.நாகராஜன்

திருக்குறளில் திருவள்ளுவர் ஹிந்துக்களின் மறுபிறப்புத் தத்துவத்தை மட்டும் சுட்டிக் காட்டி நின்று விடவில்லை. பிறவிச் சுழல் ஏன் ஏற்படுகிறது, அதை எவ்வாறு போக்குவது என்பதையெல்லாம் விரிவாக விளக்குகிறார்.

ஒரு பெரிய மஹரிஷியின் போதனைகளாக அவை அமைந்துள்ளன.

தத்துவஞானிகள் பெரிய விளக்கவுரைகளில் பல நாட்கள் பேசுவதையெல்லாம் அவர் சூத்திர வடிவில் தந்து விடுகிறார்.

ஆகவே தான் உபநிடத, வேதத்திற்கு சரி நிகராக தமிழ் மறை போற்றப்பட்டு வருகிறது.

உறங்குவது போலும் சாக்காடு உறங்கி                   விழிப்பது போலும் பிறப்பு       (குறள் 339)

உறங்குவதும் விழிப்பதும் இயல்பாய் உயிருக்கு அமைவது போல சாக்காடும் பிறப்பும் மாறி மாறி வருகின்றன.

எவ்வளவு பிரம்மாண்டமான ஒரு தத்துவத்தை மிக சுலபமாக இரண்டே இரண்டு வரிகளில் தந்து விடுகிறார்!

பிறப்பு என்பது துன்பம்.  எதையாவது மனிதப் பிறவியில் வேண்டி நீ விரும்பினால் அது பிறவாமையாக அமைய வேண்டும்.. மற்ற எதையும் விரும்பும் அவாவை அறுத்து விட்டால் அது  தானே வரும். என்கிறார் அவர். குறளைப் பார்ப்போம்.

வேண்டுங்கால் வேண்டும் பிறவாமை  மற்றது

வேண்டாமை வேண்ட வரும்       (குறள் 362)

பிறவிச் சுழலிலிருந்து ஏன் விடுபட வேண்டும்?

அதற்கு பதிலையும் அழகாகத் தருகிறார் இப்படி!

பிறவிப் பெருங்கடல் நீந்துவர் நீந்தார்                                                 இறைவனடி சேராதார்        (குறள் 10)

இரகசியம் புரிகிறது இப்போது. பிறவிச் சுழலிலிருந்து விடுபட்டால் தான் இறைவன் அடியைச் சேர  முடியும்.

இல்லையேல் இல்லை தான்!

பிறப்பை அறுப்பது எப்படி? அதற்கும் வழியைச் சொல்கிறார்.

முதலில் பிறப்பை வேண்டாதவனின் இயல்பை இப்படிக் கூறுகிறார்:

மற்றும் தொடர்ப்பாடு எவன்கொல் பிறப்பறுக்கல்

உற்றார்க்கு உடம்பும் மிகை    (குறள் 345)

பிறப்பறுத்தலை மேற்கொண்ட ஒருவனுக்கு அதற்கு க்ருவியாக இருக்கும் அவன் உடம்புமே மிகை தான்! அதற்கு மேல் உலகத் தொடர்பு எதற்காக?

பற்றற்ற கண்ணே பிறப்பறுக்கும் மற்று

நிலையாமை காணப் படும்    (குறள் 349)

ஒருவன் இருவகைப் பற்றையும் அறுத்து விட்ட உடனேயே அப்பற்று அவனது பிறப்பை அறுக்கும். அது அறாத போது பிறந்து இறந்து வருகின்ற நிலையாமை காணப்படும்.

பிறப்பு என்பது என்ன என்பதை வரையறுக்கும் குறளையும் வள்ளுவர் தந்து விடுகிறார்:

பொருள் அல்லவற்றைப் பொருள் என்று உணரும்                     மருளான் ஆம் மாணாப் பிறப்பு     (குறள் 351) 

மெய்ப்பொருள் இல்லாதவற்றை மெய்ப்பொருள் என்று உணரும் விபரீத உணர்வால்  தான் இன்பம் இல்லாத பிறப்பு ஏற்படுகிறது.

ஓர்த்துள்ளம் உள்ளது உணரின் ஒருதலையாப்

பேர்த்துள்ள வேண்டாப் பிறப்பு    (குறள் 357)

உபதேசப் பொருளை ஒருவன் ந்னகு ஆராய்ந்து முதல் பொருளை உணருவானாயின், மீண்டும் பிறப்புள்ளதாக நினைக்க வேண்டாம்.

பிறப்பு என்னும் பேதைமை நீங்கச் சிறப்பு என்னும்

செம்பொருள் காண்பது அறிவு   (குறள் 358)

பிறப்பிற்கு காரணமாகிய பேதைமை நீங்க சிறப்பு என்னும் செம்பொருளைக் காண்பதே அறிவாகும்.

பிறப்பிற்குக் காரண்மாக எல்லா உயிருக்கும் அமைவது எது?

இரகசியத்தை வெட்ட வெளிச்சமாக்குகிறார் வள்ளுவர்.

அவாஎன்ப எல்லா உயிர்க்கும் எஞ்ஞான்றும்

தவாஅப் பிறப்பு என்னும் வித்து   (குறள் 361)

எல்லா உயிர்களுக்கும் எல்லாக் காலத்தும் விடாமல் வருகின்ற பிறப்பிற்குக் காரணம் அவா என்று சொல்லுவர் நூலோர்

முத்தான ஒன்பது குறள்கள்!

பிறப்பிற்குக் காரணம் அவா.

அது நீங்க செம்பொருள் காண்பது அறிவு.

அது நீங்க பெரியோரின் உபதேச நெறிகளை ஓர்ந்து உணர். அறி!

மெய்ப்பொருள் இல்லாதவற்றை மெய்ப்பொருள் என்று நினைக்கும் மயக்கத்தினாலேயே பிறப்பு ஏற்படுகிறது.

இருவகைப் பற்றையும் அறுக்கும் ஒருவனுக்கு அந்தப் பற்றே பிறப்பை அறுத்து விடும்.

பிறப்பு வேண்டாதவனுக்கு உடம்பே மிகை தான்.

பிறவிப் பெருங்கடலைக் கடந்தவனே இறைவன் அடி சேர முடியும்.

இந்த உலகில் நீ  ஒரே ஒன்றை மட்டும் வேண்ட விரும்பினால் பிறவாமையை வேண்டு!

ஏனெனில் பிறப்பும் இறப்பும் தூங்குவதும் விழிப்பதும் போலத் தான்!

சிறந்த தத்துவஞானியான ம்ஹரிஷி வள்ளுவரின் பிறப்பறுக்கும் உபநிடத மொழிகளைத் தொகுத்துப் பார்க்கும் போது வியப்பும் பிரமிப்பும் மேலிடுகிறது.

இரகசியத்திற்கெல்லாம் மேலான இரகசியத்தை தெளிவாக எளிய பாக்களில் தருகிறார் வள்ளுவர்; அதை அமிழ்தினும் இனிய தமிழில் பெறுகிறோம் நாம்!

எவ்வளவு பாக்கியசாலிகள்!

ஹிந்துப் பண்பாட்டின் ஆணிவேரை இதை விட வேறு யாரால் இவ்வளவு சிறப்பாக சூத்திர வடிவில் தர முடியும்.

வாழ்க வள்ளுவர், வாழ்க தமிழ்!

****************