WRITTEN BY S NAGARAJAN

Post No. 13.564

Date uploaded in London – —21 August 2024                 

Contact – swami_48@yahoo.com

Pictures are taken from various sources for spreading knowledge.

this is a non- commercial blog. Thanks for your great pictures.

tamilandvedas.com, swamiindology.blogspot.com

xxxx 

வளமான வாழ்க்கைக்கு நிர்வாக இயல் கதைகள் இரண்டு!

 ச.நாகராஜன்

(பெண்களும் ஆண்களும் நிர்வாக இயலில் தூள் கிளப்பும் இந்தக் காலத்தில் இந்தக் கட்டுரை மகளிர்க்கு மட்டும் இல்லை; ஆண்களும் இதைப் படிக்கலாம்.)

நிர்வாக இயல் சம்பந்தமான கூட்டங்களில் வளமான வாழ்க்கைக்கான உத்திகளை, கதைகளோடு சொல்வது வழக்கம். இரண்டு கதைகளைப் பார்ப்போம்.

ஒரு ஊரில் ஒரு ராஜா இருந்தார். அவர் பிறந்த நாளையொட்டி அந்த தேசத்திலிருந்த அறிஞர்களெல்லாம் அவரைப் புகழ்ந்து பாடல்களைப் பாடிக் குவித்தனர்.

ராஜா அவர்களைப் பாராட்டிவிட்டுக் கூறினார்:- “அறிஞர் பெருமக்களே! உங்கள் அறிவுத் திறமையைக் கண்டு வியந்து போகிறேன். ஆனாலும்

இந்த அறிவுத் திறமை என்னைப் புகழ்வதில் மட்டும் வீணாகி விடக் கூடாது. ஆகவே அதற்கு உங்கள் அறிவைப் பயன்படுத்த என்ன செய்யலாம்? ஒரு சாமான்ய மனிதனுக்குக் கூடப் புரியும்படி உங்கள் அறிவின் மூலம் ஏதேனும் சொல்ல வேண்டும்.”

அறிஞர்கள் கூடித் தங்களுக்குள் விவாதித்து, பின்னர் ராஜாவிடம், “ஏற்கனவே முன்னால் இருந்த அறிஞர்கள் கூறியதை விட புதிதாக சொல்ல ஒன்றுமில்லை” என்று கருத்து தெரிவித்தனர்.

மனம் மகிழ்ந்த ராஜா, “அப்படியா! அந்த அறிஞர்கள் கூறியதை எல்லாம் எளிய மொழியில் அப்படியே தொகுத்துக் காண்பியுங்கள்”” என்றார்.

அறிஞர்கள் மீண்டும் கூடினர். ஒருவாறாக ஆராய்ந்து அனைத்துக் கருத்துக்களையும் தொகுத்தனர்.

ராஜாவை அணுகிய அறிஞர்கள் குழு பெருமிதத்துடன், “அரசர் பெருமானே! அனைத்தையும் தொகுத்து விட்டோம். இதோ பாருங்கள்” என்று கூறு தொகுப்பை நூறு நூல்களாக ஆக்கிக் கொடுத்தனர்.

ராஜா மிகவும் மகிழ்ச்சி அடைந்தார். இருந்தபோதிலும் அவர் அறிஞர்களை நோக்கி, “உங்கள் திறமையைக் கண்டு வியக்கிறேன். என்றாலும் சாமான்யமான ஒருவனை நோக்கி நூறு நூல்களைப் படி என்றால் அவனால் அது எப்படி முடியும்? ஆகவே இந்த நூறு நூல்களைச் சுருக்கிக் கொண்டு வாருங்கள்” என்றார்.

அறிஞர்கள் மிகவும் கஷ்டப்பட்டு நூறு நூல்களின் சாரத்தை ஒரே நூலாக ஆக்கி ராஜாவிடம் சமர்ப்பித்தனர்.

மகிழ்ந்து போன ராஜ மீண்டும் அறிஞர்களைப் பாராட்டினார். “ஆனால் அறிஞர் பெருமக்களே! இந்த ஒரு நூலையும் கூடப் படிக்க முடியாதபடி ஏழை மக்கள் எத்தனையோ பேர் இருப்பார்கள் அல்லவா? இதை இன்னும் சுருக்கிக் கொண்டு வாருங்கள்” என்றார்.

அறிஞர்கள் ஓயாது விவாதித்து இறுதியாக ஒரு பக்கத்தில் அனைத்தையும் சுருக்கிக் கொண்டு வந்து ராஜாவிடம் சமர்ப்பித்தனர். அதைப் படித்துப் பார்த்த ராஜா, “ஆஹா! மிக மிக அற்புதம்! என்றாலும் ஒரு சிறு குறை எனக்கு இருக்கிறது. இந்த ஒரு பக்கமும் கூடச் சற்று அதிகம் என்றே எனக்குத் தோன்றுகிறது. இதை ஒரே வரியில் சுருக்க வேண்டுமே. உங்களால் முடியாதது ஒன்று உண்டா, என்ன? என்றார்.

அறிஞர்கள் குழு தீவிரமாக விவாதித்தது. இறுதியில் அறிஞர்கள் தங்கள் முடிவை ராஜாவிடம் ஒரு சிறிய ஓலைநறுக்கில் எழுதித் தந்தனர்.

அதைப் படித்துப் பார்த்த ராஜா துள்ளிக் குதித்தார்.

“இதை… இதைத்தான் நான் எதிர்பார்த்தேன். எல்லாவற்றையும் கரைத்துக் குடித்த நீங்கள் சாரத்தை வடித்துத் தந்து விட்டீர்களே! இதை சாமான்யனும் புரிந்து கொள்வான்” என்று மகிழ்ந்து கூறி அந்த வாசகத்தை அறிஞர்களின் வாசகமாகத் தன் தேசமெங்கும் பறையறிவித்தான். 

அந்த வாசகம் என்ன தெரியுமா? 

“இலவசமாக உணவு கிடைக்காது!” என்பது தான் அந்த வாசகம். 

இன்னொரு கதை பார்க்கலாமா? 

ஒரு ஊரில் ஒரு சிட்டுக்குருவி இருந்தது. அதற்கு விநோதமான பொழுதுபோக்கு இருந்தது. ஒவ்வொருவரும் ஒவ்வொன்றை சேகரிப்பது போல அது விநோதமான உணர்வுகளை மனித இனம் போன்ற இதர இனங்களிலிருந்து சேகரிக்க ஆரம்பித்தது. இந்த உணர்வுகளை கலெக்ட் செய்வது தான் அதனுடைய ஹாபி!

மனிதர்களுக்கு இடையே ஒரு இடத்தில் சண்டை நடப்பதைப் பார்த்தால் அங்குள்ள கோபத்தை அது சேகரிக்கும். இன்னொரு இடத்தில் இருக்கும் ஏமாற்றத்தை அது விரும்பி கலெக்ட் செய்து கொள்ளும். பொறாமையில் ஒருவன் தீயாக எரிந்ததைப் பார்த்தால்  சிட்டுக்குருவிக்கு குஷி வந்து விடும். தன் பையில் பொறாமையைச் சேர்த்துக் கொள்ளும். இப்படி பார்க்கும் இடமெல்லாம் அபூர்வமான கலெக் ஷனாக அது விநோதமான உணர்வுகளைச் சேகரிக்க ஆரம்பித்தது.

மனிதர்களின் சண்டைகளில் தான் எத்தனை விதம்! பொறாமைகளில் எத்தனை புது மாதிரிகள்!! பேராசைகளின் அடிப்படையிலான விநோதமான உணர்வுகளுக்கோ அளவே இல்லை.

தனது கலெக் ஷனை எண்ணி மகிழ்ந்து போனது அது! இன்னும் சில நாட்களில் அதன் குட்டிப் பை விநோத உணர்வு கலெக்‌ஷனால் நிரம்பித் தளும்பப் போகிறது!

ஒரு நாள் அதற்குப் பறப்பதற்கு சற்று கஷ்டமாக இருந்தது. இதுவரை லகுவாக மயிலிறகு போல ஜம்மென்று வானில் சீறிப் பாய்ந்த அதனால் இன்று வேகமாகப் பறக்க முடியவில்லை.

சோர்ந்துபோன் அது ஒரு மரத்தில் வந்து உட்கார்ந்தது. அதைப் பார்த்த அதனுடைய நண்பனான நாய், “என்ன குருவி! வழக்கத்திற்கு மாறாக இப்படிச் சோர்ந்து உட்கார்ந்திருக்கிறாயே. உடம்புக்கு என்ன?” என்றது.

“நண்பனே! என்னால் பறக்க முடியவில்லை! வேகமாகச் செயல்பட முடியவில்லை. எனது ஆற்றல் போய்விட்டதைப் போல உணர்கிறேன். காரணமும் புரியவில்லை” என்றது.

பின்னால் ஒரு பை வைத்திருக்கிறாயே, அதில் என்ன இருக்கிறது?” என்று கேட்டது நாய்.

“அதுவா, என்னுடைய கலெக்‌ஷனான உணர்வுகளை வைத்திருக்கிறேன்” என்றது குருவி.

“அட, அப்படியா? என்ன என்ன உணர்வுகள்? எனக்குச் சொல்லேன்” என்றது நாய்.

“எங்கு பார்த்தாலும் ஏமாற்றம், பொறாமை, சோகம், கோபம், பேராசை. இவையெல்லாம் வேறு வேறு ரூபத்தில் விதவிதமாக எனக்குக் கிடைத்தன. அனைத்தையும் கலெக்ட் செய்திருக்கிறேன்” என்றது குருவி.

“அப்படியா! இந்தப் பைதான் உன்னைப் பறக்கவிடாமல் செய்கிறது என்று நான் எண்ணுகிறேன். இதைக் கவிழ்த்துக் கொட்டிப் பாரேன்” என்றது நாய்.

“சே! புரியாமல் பேசுகிறாயே! இது. மிகவும் சிறிய பை! இதில் கனமே இல்லை” என்றது குருவி.

நாய் நண்பன் விடவில்லை. “எனக்காக நான் சொல்வதைச் செய்து பாரேன்” என்றது அது.

ஒத்து கொண்ட குருவி தன் பையிலிருந்து ஒரு கோப உணர்வை எடுத்துக் கீழே போட்டது.

அடுத்த கணம் வானில் ஜிவ்வென்று பறந்தது.

அதிசயித்துப் போன அது இன்னொரு உணர்வான பொறாமையை எடுத்துக் கீழே போட்டது. என்ன அதிசயம், இன்னும் ஆற்றல் கூடி அதிக உயரத்தில் பறக்க ஆரம்பித்தது.

ஒவ்வொன்றாக அது கீழே போடப்போட முன்பிருந்ததை விட லேசாக மாறி அதிக உயரத்தில் அது அதிக ஆற்றலுடன் பறக்க ஆரம்பித்து  விண்ணையே தொட்டு விட்டது.

சிறிது காலம் சென்ற பின்னர் அது நாயைச் சந்தித்தபோது சொன்னது:-

“நண்பனே! ஒரு அரிய உண்மையை எனக்கு நீ உணர்த்திவிட்டாய். இந்த எதிர்மறை உணர்வுகளை கலெக்ட் செய்யவே கூடாது.  அவை மிகச் சிறியவை போலத் தோற்றமளித்தாலும் அதன் பாரம் மிகவும் பெரிது. அதுமட்டுமல்ல, அவை என்னுடைய சக்தியை உறிஞ்சி விட்டன! ஒவ்வொன்றாக அவற்றைக் கழட்டி விட, கழட்டி விட எனது ஆற்றலும் வேகமும் முன்பை விடப் பல நூறு. மடங்கு பெருகி விட்டது. விண்ணையே என்னால் இப்போது தொட முடிகிறது. மனிதர்களும் இது போன்ற உணர்வுகளைச் சுமக்காமல் அவ்வப்பொழுது இவற்றைக் கழட்டி விட்டால் அவர்களும் விண்ணைத் தொடலாமே!”

சிட்டுக்குருவியின் உரையைக் கேட்ட நாய் மகிழ்ந்தது. இருவரும் சிரித்த போது வானமே லேசாகி சிரித்தது போல இருந்தது.

இந்தக் கதைகள் கூறும் நீதி தான் வாழ்க்கையில் மேம்படுவதற்கான அஸ்திவாரமான உண்மைகள்!

**

மஞ்சுளா ரமேஷ் அவர்களை ஆசிரியராகக் கொண்ட சினேகிதி மாத இதழில் 2006, அக்டோபர் மாதம் வெளியான கட்டுரை.

WRITTEN BY LONDON SWAMINATHAN

Post No. 13,563

Date uploaded in London – 20 August 2024                 

Contact – swami_48@yahoo.com

Pictures are taken from various sources for spreading knowledge.

this is a non- commercial blog. Thanks for your great pictures.

tamilandvedas.com, swamiindology.blogspot.com

https://www.pustaka.co.in/home/author/london-swaminathan

xxxx  

 Himalayas: From Rig Veda to Tamil Poet Bharati- 1 (Post No.13,563)

The amazing thing about the Himalayas is that it was mentioned in the oldest book in the word- The Rig Veda (RV). Prof. Wilson attacked Max Muller for giving a wrong date to RV and then Max Muller went back hurriedly and said that no one can date the Rig Veda. Prof. Wilson who translated the RV gave it a date around 2000 BCE. Others ,on geological grounds, gave up to 6000 BCE. Bharati, the greatest of the Modern Tamil poets mentioned Himalayas many times. He died in 1921. He said that there is nothing greater on earth than the Himalayas.

மன்னும் இமயமலை யெங்கள் மலையே

மாநில மீதிது போற்பிறி திலையே!

இன்னறு நீர்க்கங்கை யாறெங்கள் யாறே

இங்கிதன் மாண்பிற் கெதிரெது வேறே?

பன்னரும் உபநிடநூ லெங்கள் நூலே

பார் மிசை யேதொரு நூல்இது போலே?

பொன்னொளிர் பாரதநா டெங்கள் நாடே

போற்றுவம் இஃதை எமக்கில்லை ஈடே.- Bharati

I wrote two articles in 2022 giving more details from 2000 year old Sangam Tamil Literature. Tamil poets translated mostly from Kalidasa’s Kumarasambhava. Again, Kalidas is dated from 2^nd century BCE to 4^th century CE. But most of the Sanskrit scholars placed him in the BCE period, latest being the Penguin Edition of Kalidasa by Chandra Rajan.

I argued that he lived before Sangam period since his 200 similes (out of 1500) are found in Tamil Sangam poems. Brahmin poets of Sangam period, who contributed more than other communities, translated Kalidasa’s lines verbatim (Please read my previous two parts for authentic references).

Rig Veda Mandala 10 Hymn 121-4

यस्येमे हिमवन्तो महित्वा यस्य समुद्रं रसया सहाहुः |
यस्येमाः परदिशो यस्य बाहू कस्मै देवाय हविषाविधेम ||

Himalayas in the Vedas

“His, through his might, are these snow covered mountains, and men call sea and Rasa his possession

His arms are these , his are these heavenly regions. What God shall we adore with our oblation” -RV.

10-121-4

From the Atharvana Veda (AV)

12-1-11 of Bhumi Sukta the poet used the word Himavanto again:-

“Pleasant be thy hills, O Earth,

Thy snow-clad mountains and thy woods

Earth – – brown, black, ruddy and multi coloured

the firm earth protected by Indra,

on this earth I stand , unvanquished, unslain, unhurt  (AV 12-1-11)

We have more references to Himalayan rivers including Ganga, Sindhu and Sarasvati.

xxx

Kalidasa’s Beautiful lines in Kumarasambhava

“There is in the northern quarter, the deity souled lord of mountains , by name Himalaya who stands like the measuring rod of the earth spanning the eastern and western oceans (Devataatma, earth’s Maanadandah)”

xxx

This is an addition to my two parts articles.

We will see more from Tamil sources such as

Tevaram by threeSaivite saints Tirumanthiram of Tirumular, Tiruvasagam of Manikkavasagar, Periya Puranam of Sekkizar etc

Kalhana, author of Rajatarangini (River of Kings) in Sanskrit referred to the great mountain in the following places:

Himalaya was under Tethys sea millions of years ago according to modern geologists. In fact Kalhana was the first one to report this scientific fact. Because he mentioned manu period/ manvantara which takes us back to geological ages.

Once upon a time there was the lake of Sati ; and from the beginning of the

Kalpas the land in the womb of the  Himalayas was filled with waters during the intervening period of six Manus 1- 25

xxx

Describing Paravarasena’s palace, the poet said

He was seen by the people   going in the direction of which Kailas is the ornament, occasioning the bright sky the rising of a second sun – 3-375

xxx

After the wont of animals those stupid monkeys who lived on the Himalaya, when their curiosity had died down, deposited the two gods in  uttara manasa – 3-448

(This is about the images of vishnu and linga worshipped by siva, later taken by Ravana to Lanka and lastly came in to the hands of Vanaras of Ramayana after the death of Ranana.)

xxx

Aryavarta

Between the chiefs of the Darads and the Turks he, who was placed between a lion  and a wild boar, was like Aryavarta  (aaryaavarta) beween the Himalaya and the Vindhya; in whose  city Uddabhaanda ruling princes became free from menace like the mountains in the ocean , when peril of cutting of their wings; whose mighty renown among the kings of the northern region was like the orb of the sum among the constellations in the heaven; that illustrious Lallia Saahi , the refuge of Alakhaana, did not have the privilege of serving Sankaravarman who in ager desired to oust him from sovereignty- 5–152 to 155, Rajatarangini of Kalhana

(here Kalhana uses many similes)

XXXX

MANU SMRITI ON HIMALAYA

हिमवद्विन्ध्ययोर्मध्यं यत् प्राग् विनशनादपि ।
प्रत्यगेव प्रयागाच्च मध्यदेशः प्रकीर्तितः ॥ 2-२१ ॥

himavadvindhyayormadhyaṃ yat prāg vinaśanādapi |
pratyageva prayāgācca madhyadeśaḥ prakīrtitaḥ || 21 ||

The country lying between the Himālaya and the Vindhya, to the east of Vinaśana and to the west of Prayāga, is called the ‘Madhyadeśa,’ the ‘Middle Country.’ (2-21)

Medhātithi’s commentary (manubhāṣya):

On the north lies the Himālaya and on the south the Vindhya. ‘Vinaśana’ is the name of the place where the Sarasvatī river has disappeared.—(20)

‘Prayāga’—is the confluence of the Gaṅgā and the Yamunā.

The region having these four as its boundaries is to be known by the name ‘Madhya-deśa.’ It is called ‘madhya’ or ‘middle,’ because it is neither very superior nor very inferior,—and not because it is located the centre of the Earth.—(21)

Explanatory notes by Ganganath Jha

‘Vināśana’—This is the name given to the place where the river Sarasvatī becomes lost in the sands. Buhler says it lies in the district of Hissar, in the Punjab.

https://www.wisdomlib.org/hinduism/book/manusmriti-with-the-commentary-of-medhatithi/d/doc145597.html

To be continued…………………..

XXXX

MY OLD ARTICLES ON HIMALAYA

HIMALAYAS IN THE RIG VEDA AND TAMIL SANGAM …

Tamil and Vedas

https://tamilandvedas.com › 2022/05/12 › himalayas-in…

12 May 2022 — Tamil and Vedas. A blog exploring themes in Tamil and vedic literature. HIMALAYAS IN THE RIG VEDA AND TAMIL SANGAM …

HIMALAYAS IN RIGVEDA AND TAMIL LITERATURE- 2 …

Tamil and Vedas

https://tamilandvedas.com › 2022/05/13 › Himalayas-in…

13 May 2022 — The Himalayas is described by the poet as a place “ where deer and their fawns sleep in the warmth of Brahmins Three Fires (Yaga, Yajnas) in the …

–SUBHAM—

TAGS- Himalaya, Manu Smriti, Raja Tarangini, Vedas, Sangam Tamil Literature,  Aryavarta

WRITTEN BY LONDON SWAMINATHAN

Post No. 13,562

Date uploaded in London – 20 August 2024                 

Contact – swami_48@yahoo.com

Pictures are taken from various sources for spreading knowledge.

this is a non- commercial blog. Thanks for your great pictures.

tamilandvedas.com, swamiindology.blogspot.com

https://www.pustaka.co.in/home/author/london-swaminathan

xxxx  

2 ஹனுமான் சாலீஸா விளக்கக் கதைகள் – Part 2

அனுமனுக்குக் கிடைத்த முத்து மாலை

ராமநவமி என்பது ராமனின் அவதார நாள். அது கோடை காலத்தில் வரும். அப்போதெல்லாம், பாபா கொடைக்கானலில் இருப்பது வழக்கம். ஒரு ராம நவமியின்போது ராமர் பட்டாபிஷேக தினத்தில் அனுமனுக்கு சீதை அளித்த முத்து மாலையை, பாபா, தனது அபூர்வ சக்தியால் வரவழைத்து எல்லோருக்கும் காட்டினார். அதன் விவரமாவது:

(இதை சத்திய சாய் பாபா சொன்னபடி தருகிறேன்).

ராமர் முடி சூட்டிக் கொண்ட நாளில், அவர்  எல்லோருக்கும் பரிசுகளை வாரி வழங்கினார். அங்கு வந்த எல்லோரும் பரிசுகளைப் பெற்றனர். ஆனால் அனுமார் பக்கமே ராமர் திரும்பவில்லை. சீதைக்கு ஒரே கவலை. எங்கேயாவது ராமர் மறந்து விடப் போகிறாரே என்று எண்ணி அவர் காதில் கிசுகிசுத்தார், “அனுமனை மறந்து விடாதீர்கள்” என்று. உடனே ராமரும் சீதை காதில் கிசுகிசுத்தார், “எனக்குத் தெரியும்; நான் மாருதியை (அனுமன்) மறக்கவில்லை. அவன் எதைக் கொடுத்தாலும் வாங்க மாட்டான். அவன் எவ்வளவு விலை உயர்ந்த பொருளானாலும் அதைப் பொருட்படுத்தமாட்டான்” என்றார்.

சீதைக்கு அந்த பதில் திருப்தி தரவில்லை. தன் கழுத்தில் இருந்த முத்து மாலையை எடுத்து அனுமனுக்கு அன்பளிப்பாகக் கொடுத்தார். அனுமன் ஒரு சந்தேகப் பார்வையுடன் அதை வாங்கிக் கொண்டார்.

எல்லோர் முன்னிலையிலும் ஒவ்வொரு முத்தாகக் காதில் வைத்துக் கேட்பது, சில முத்துக்களைக் கடித்துச் சுவைப்பது – என்று மாறி மாறி செய்தார். சீதைக்கு ஒன்றும் புரியவில்லை. சரிதான்! குரங்கு புத்தியைக் காட்டிவிட்டது என்று நினைத்து, அனுமனே அது முத்து மாலை என்றாள்.

அனுமன் மிகப் பணிவுடன் சொன்னான்: அன்னையே எனக்குத் தெரியும். எனக்கு முத்து வைரம் எல்லாவற்றையும் விட ராம நாமமே உயர்ந்தது. சில முத்துக்களில் மட்டுமே ராமனின் திரு நாமம் ஒலிக்கக் கண்டேன். அவைகளைப் பத்திரமாக வைத்துவிட்டு, ஏனையவற்றைச் சுவைத்துப் பார்த்தேன்” என்றார்.

இந்த பதிலும் சீதைக்குத் திருப்தி தரவில்லை. சீதையின் முகக் குறிப்பால் எண்ணத்தைக் கண்டு பிடித்த சொல்லின் செல்வன் ஆஞ்சநேயன், அன்னையே, உங்கள் சந்தேகத்தை நீக்குகிறேன். இதோ பாருங்கள்; எனது முடிகளில் ஒன்று (ரோமம்). இதை ராமனுக்கு அர்ப்பணிக்கிறேன் என்று கீழே போட்டார். சீதை அதைத் தன் காதருகே கொண்டு சென்றபோது ராம நாமம் அதிலிருந்து ஒலிக்கக் கண்டு வியந்தாள்.

இந்தக் கதையைச் சொன்ன பிறகே சத்திய சாய் பாபா அந்த முத்து மாலையை வரவழைத்தார். அங்கிருந்த மாணவர்களிடம் அதைக் கொடுத்து பரிசீலிக்கச் சொன்னார். அவர்கள் பரிசோதித்ததில் பல முத்துக்களின் மீது அனுமனின் பல்தடம் தெரிந்தது. பின்னர் மாலையை வாங்கி அது வந்த வழியிலேயே மாயமாய் மறையும்படி செய்தார்.

–ரேடியோ சாய் வழங்கிய செய்தி.

இனி ஹனுமான் சாலீஸாவைக்  காண்போம்

ஸ்ரீகுரு சரண் ஸரோஜ்ரஜ் நிஜ மன முகுர ஸுதார் பரணோம் ரகுவர விமல யச ஜோ தாயக பலசார்

புத்தி ஹீன தனு ஜானி கே, ஸுமிரௌ பவன குமார் பல புத்தி வித்யா தேஹு மோஹிம், ஹரஹு கலேச விகார்

XXXX

1.ஜய ஹனுமான் ஜ்ஞான குண ஸாகர ஜய கபீஸ திஹுலோக உஜாகர

பொருள்

ஸ்ரீ குருவின் பாத கமலங்களில் உள்ள மகரந்தத் தூள் என் மன க்க கண்ணாடியிலுள்ள அழுக்கை அகற்றி தூய்மை செய்யட்டும்.அறம் , பொருள், இன்பம், வீடு என்ற  வாழ்க்கையின் நான்கு குறிக்கோள்களையும் அளிக்கும் இராமபிரானின் மாசுமருவற்ற புகழை  வருணிக்கிறேன்.

ஹே காற்றின் மைந்தனே! உன்னைத் தியானம் செய்கிறேன் என்னுடைய அறிவும் பலமும் குறைவு என்பதை நீ அறிவாய். ஆகவே ஆற்றலையும் அறிவையும் நல்குவாயாகுக..அஞ்ஞானத்தையும் அறியாமையையும் அகற்ற வேண்டுகிறேன்

அனுமனே உனக்கு வெற்றி உண்டாகட்டும் .உன்னுடைய ஞானமும் குணங்களும் கடல் போலப் பரந்தவை ; ஆழம் காண முடியாதவை; வானரர் தலைவனே வாழ்க;உன்னுடைய புகழ் மூவுலகங்களிலும் பட்டொளி வீசப்பரவுகிறது .

xxxx

துளசிதாசர் முதல் ஸ்லோகத்திலேயே அனுமனை ஞானம் , குணம் ஆகியவற்றின் பெருங்கடல் — அறிவுக் கடல் என்று பாராட்டுகிறார் கிஷ்கிந்தா காண்டத்தில்தான் ஹனுமனை, வால்மீகி நமக்கு அறிமுகப்படுத்துகிறார். அனுமனின் பேச்சைக் கேட்ட ராமன் அசந்தே போகிறார்.லெட்சுமணனிடம் சொல்கிறார்:

तमभ्यभाष सौमित्रे सुग्रीवसचिवं कपिम्।

वाक्यज्ञं मधुरैर्वाक्यैस्स्नेहयुक्तमरिन्दम।।4.3.27।।

நட்புறவுக்கு ஏற்ற சொற்களை மொழிந்தான்; ஆகையால் தம்பி இனிய சாந்தமான வார்த்தைகளால் அவனுக்கு மறு மொழி கொடு

xxx

नानृग्वेदविनीतस्य नायजुर्वेद्धारिणः।

नासामवेदविदुषश्शक्यमेवं विभाषितुम्4.3.28।।

ரிக், யஜுர்,சாம வேதங்களில் வல்லவராக இருந்தால்தான் இப்படி பேச முடியும் (அனுமன் பிட்சு/சாது  வடிவத்தில் வந்து  ராமனிடம் பேசினான்)

xxx

नूनं व्याकरणं कृत्स्नमनेन बहुधा श्रुतम्।

बहु व्याहरताऽनेन न किञ्चिदपशब्दितम्4.3.29।।

இலக்கணத்தை முழுதும்  கற்றவன் என்பதும் தெளிவாகத் தெரிகிறது ; அவன் சொன்னதில் ஒரு இலக்கணப் பிழையையும் நான் காணவில்லை

xxx

न मुखे नेत्रयोर्वापि ललाटे च भ्रुवोस्तथा।

अन्येष्वपि च गात्रेषु दोषस्संविदितः क्वचित्4.3.30।।

 அவன் முகத்திலோ கண்களிலோ, நெற்றியிலோ, புருவ மத்தியிலோ, உடலின் வேறு எந்த உறுப்பிலோ கோணல் ,நெ ளிவு சுழிவு விழவில்லை

xxxx

अविस्तरमसन्दिग्धमविलम्बितमद्रुतम्।

उरस्थं कण्ठगं वाक्यं वर्तते मध्यमे स्वरे4.3.31।।

அவனுடைய வாக்கியங்கள் வள வள என்றுமில்லை; இழுத்து இழுத்துப் பேசவுமில்லை ; வேகமாகப்  பேசவில்லை; சொற்கள் மார்பு அல்லது தொண்டையிலிருந்து நடுத்தர ஒலி யில் வந்தன

xxx

संस्कारक्रमसम्पन्नामद्रुतामविलम्बिताम्।

उच्चारयति कल्याणीं वाचं हृदयहारिणीम्4.3.32।।

அவன் சொற்கள் மங்களம் தருவனவாக இருந்தன  தூய சொற்கள் வேகமாகவோ மெதுவாகவோ இல்லை உள்ளத்தைக் கொள்ளை கொள்ளும் பேச்சு அது.
xxxx

अनया चित्रया वाचा त्रिस्थानव्यञ्जनस्थया।

कस्य नाराध्यते चित्तमुद्यतासेररेरपि4.3.33।।

அவனது வண்ண மிகு சொற்கள் மனோ வாக் காயத்திலிருந்து (நெஞ்சு,குரல்வளை , மூளை ) வந்தன. அவன் கத்தியை கையில் ஏந்தி வந்து இப்படிப்பேசினாலும் எதிரி  அவனைப் புகழாமல் இரான்.

xxx

एवं विधो यस्य दूतो न भवेत्पार्थिवस्य तु।

सिद्ध्यन्ति हि कथं तस्य कार्याणां गतियोऽनघ4.3.34।।

இப்படிப்பட்ட தூதன் ஒருவன் அரசனுக்கு இருந்தால் அவன் லட்சியத்தை அடையாமல் இருப்பானா ? (நினைத்ததை முடித்துவிடுவான் )

xxxx

एवं गुणगणैर्युक्ता यस्य स्युः कार्यसाधकाः।

तस्य सिध्यन्ति सर्वाऽर्था दूतवाक्यप्रचोदिताः4.3.35।।

 நல்ல குணங்களை உடைய , கருமமே கண்ணாயிரமான தூதர்களை உடையோர் தூதரின் திறமை மூலமாகவே நினைத்ததை முடித்துவிடுவார்கள்.
xxx

இவ்வாறு எடுத்த எடுப்பிலேயே அனு மனை ராமன் வானாளாவ புகழ்கிறான்.

கம்பனும் அனுமனை நவ வியாகாரணம் கற்றவன் , தொல்காப்பிய பாயிரம் சொல்லும் ஐந்திர வியாகரணம் கற்றவன் என்றெல்லாம்  புகழ்கிறான்.

xxxx

Hanuman seen in Yaga Fire

கம்ப ராமாயணம் கிஷ்கிந்தா காண்டத்தில் அனுமன் என்னும் கதாபாத்திரம் அறிமுகமாகிறான். அதைத்தொடர்ந்து அனுமன்– ராமன் சந்திப்பும், சுக்ரீவன் — ராமன் சந்திப்பும் நடைபெறுகிறது.

இல்லாத உலகத்து எங்கும் இங்கு இவன் இசைகள் கூரக்

கல்லாத கலையும் வேதக் கடலுமே என்னும் காட்சி

சொல்லாலே தோன்றிற்று அன்றே யார்கொல் இச் சொல்லின் செல்வன்

வில்லாஆர் தோள் இளைய வீர விரிஞ்சனோ விடைவலானோ

இந்த உலகத்தில் எங்கும் புகழ் பரவும்படி (இசை=புகழ்),

இந்த அனுமன் கற்காத கலைகளும் கடல் போலப் பரந்த வேதங்களும், உலகில் எங்கும் இல்லை என்று கூறும் அளவுக்கு இவனுக்கு அறிவு இருக்கிறது. இது அவன் பேசிய சொற்களால் தெரிந்துவிட்டது அல்லவா?

வில்லையுடைய தோளுடைய வீரனே! இனிய சொற்களைச் செல்வமாக உடைய இவன் யாரோ? நான்முகனோ (விரிஞ்சன்)? அல்லது காளையை வாஹனமாக உடைய சிவனோ (விடைவலான்)? 

இதன் காரணமாக அனுமனுக்குச் சொல்லின் செல்வன் என்ற பட்டம் கிடைத்தது. அதுவும் ராமன் வாயினால் கிடைத்த பட்டம்!

To be continued……………………………

—subham—

Tags- ஹனுமான் சாலீஸா ,விளக்கக் கதைகள் – Part 2, பாபா, முத்துமாலை, சொல்லின் செல்வன், இலக்கணம், வேதம், கற்றவன்

WRITTEN BY LONDON SWAMINATHAN

Post No. 13,561

Date uploaded in London – 20 August 2024                 

Contact – swami_48@yahoo.com

Pictures are taken from various sources for spreading knowledge.

this is a non- commercial blog. Thanks for your great pictures.

tamilandvedas.com, swamiindology.blogspot.com

https://www.pustaka.co.in/home/author/london-swaminathan

xxxx  

மருத்துவ அதிசயங்கள் 

இனிமேல் விஷ்ணு சஹஸ்ரநாம (விச.)த்திலுள்ள மருத்துவம் தொடர்பான நாமங்களைக் காண்போம் .

 பேஷஜம் – நாம எண்  578–

மருந்து என்று பொருள்.

பிறவிப் பிணிக்கான மருந்து என்று ஆதி சங்கரர் பொருள் சொல்கிறார்.

சுற்றி வளைத்துப் பார்த்தால் அது உடல் நோய்க்கும் மருந்து. ஏனெனில் நோய்கள் ஒரு மனிதனுக்கு வருவதற்கு காரணமே பூர்வ ஜென்ம கர்மம்  தான் என்று ஆதிசங்கரர், ராமகிருஷ்ண பரமஹம்சர் போன்ற பெரியோர்கள் கூறுகின்றனர் ; அப்படிப் பிறப்பு வராமல் அறுக்கும் – மாயப்  பிறப்பறுக்கும்–  மருந்து இறைவனின் நாமமே!

மேலும் சில சுவையான விஷயங்கள்

1. சிவ பெருமானைப் போற்றித் துதிக்கும் யஜுர் வேத மந்திரமான ருத்ரத்திலும் ‘பேஷஜம்’ என்று நாமம் வருகிறது.

2. இறைவன்தான் பிறவிப் பிணிக்கு மருந்து; இதை ஆழ்வார் நாயன்மார்  பாடல்களிலும் காண்கிறோம்.

பேராயிரம் பரவி வானோர் ஏத்தும் பெம்மானை

பிரிவிலா அடியார்க்கென்றும்

வாராத செல்வம் வருவிப்பானை

மந்திரமும் தந்திரமும் மருந்துமாகித்

தீராநோய் தீர்த்தருளவல்லான் தன்னை

திரிபுரங்கள் தீயெழத் திண்சிலைக் கைக்கொண்ட

போரானைப் புள்ளிருக்கு வேளூரானைப்

போற்றாதே ஆற்ற நாள் போக்கினேனே

  – அப்பர்

இங்கே இரு பொருள் தொனிக்க அப்பர் தேவாரம் பாடியுள்ளார் ; இது பாடிய தலம் உடல் நோய் களையும் தீர்க்கும் வைத்தீஸ்வரன் கோவில் ஆகும்.

3.மனிதனின் உடலை வலுவாக, நோய் வராமல், வைத்துக்கொள்ளும் மருத்துவத் துறைக்கும் ஆயுர் வேதம் என்று வேதத்தின் பெயரையே சூட்டினர்; தமிழர்களும் சித்த மருத்துவம் என்று சித்தர்கள் கண்டதாகவே சொன்னார்கள். அதாவது ஆன்மீக, லெளகீக அகராதிகளில் இறைவனை, வேதத்தை ஸம்பந்தப்படுத்தியே நம்மவர்கள் அணுகினார்கள். 

1600 ஆண்டுகளுக்கு முன்னர் வைத்தீஸ்வரனைப் பாடியதோடு மட்டும் நில்லாமல் சுந்தரர் போன்றோர் சிவனைப் பாடி கண் நோய்கள் நீங்கப்பெற்றார்கள்.

கேரளத்தில் நாராயண பட்டதிரி போன்றோர்  குருவாயூரப்பனைப் பாடிடியே உடல் நலம் பெற்றனர்.

நாராயணீயம் படித்து தன்னுடைய தோல் நோயைத் தீர்த்துக்கொண்டதை ஸ்ரீ அனந்த ராம தீட்சிதர் வாழ்க்கையிலிருந்தும் அறியலாம்.

வைத்தீஸ்வரன் கோவில், சங்கரன் கோவில் போன்ற இடங்களில் மருந்து உருண்டை என்ற பெயரில் புற்று மண், மிளகு, உப்பு போன்றவைகளை  பிரசாதமாகக் கொடுக்கிறார்கள்.

சுருக்கமாகச் சொன்னால் இறைவன், நம்முடைய பவரோகத்தையும்  தீர்ப்பான். உடலில் வரும் நோயையும் தீர்ப்பான்.

இப்போதும் மக்கள் குறிப்பிட்ட கோவில்களுக்குப் போனால் குறிப்பிட்ட நோய்கள் போகும் என்ற நமபிக்கையுடன்  தீர்த்த யாத்திரை செய்வதைக் காணலாம்.

இதில் சில விஞ்ஞான உண்மைகளும் உள ; சில இடங்களில் உள்ள, தண்ணீர், கோவில்களில் தரும் துளசி தீர்த்தம், வில்வ மரங்கள் சூழ்ந்த சிவன் கோவில்கள் முதலியன மருத்துவ குணங்கள் உடையவை

xxx

ஒளஷதம் — நாம எண் 578– 

இங்கும் பிறவிப் பிணிக்கு- அதாவது ஜனன- மரண சுழலுக்கு — மருந்து என்றே சொல்லப்படுகிறது. உலகத்தில் இந்துக்களும் இந்தியாவில் தோன்றிய கிளை மதங்களும் மட்டுமே மறு  பிறப்பை நம்புகின்றன .பிறந்து, பிறந்து இறப்பதை ஒரு பிணி என்றும் சொல்லுகின்றன.காரணம் என்னவெனில் அவர்களுக்கு பழம்பிறப்புகளை அறியும் சக்தி இருந்தது; இதை மாணிக்கவாசகர் போன்றோர் தெளிவாகவே பாடுகின்றனர் ; நம்மில் எவருக்கும் நமது வாழ்வில் நடந்த ஒரு கசப்பான அனுபவத்தை நினைத்துப் பார்க்கவே பயமாக இருக்கும். அப்படி இருக்கையில் புழு வாகவும் பண்றியாகவும் பிறந்து கோடிக்கணக்கான பிறப்புகளுக்குப் பின்னர் மானுட ஜென்மம் கிடைத்து என்று ஆதிசங்கரரும் திருமூலரும் சொல்லுகின்றனர் ; இதை அறியும் சக்தி நமக்கிருந்தால் நாமும் பிறவாமை வேண்டாம் என்றே வேண்டுவோம்.

“புல்லாகிப் பூடாய்ப் புழுவாய் மரமாகிப்

பல்விருக மாகிப் பறவையாய்ப் பாம்பாகிக்

கல்லாய் மனிதராய்ப் பேயாய்க் கணங்களாய்

வல்லசுர ராகி முனிவராய்த் தேவராய்ச்

செல்லாஅ நின்றஇத் தாவர சங்கமத்துள்

எல்லாப் பிறப்பும் பிறந்திளைத்தேன் எம்பெருமான்

மெய்யேஉன் பொன்னடிகள் கண்டின்று வீடுற்றேன் —(சிவ புராணம், திருவாசகம்)

xxxxx

வைத்யஹ — நாம எண் 164-

பொருள் – டாக்டர், மருத்துவர் .

இன்னும் ஒரு  பொருள்: எல்லா வித்தை களையும் — அதாவது பல்வேறு ‘சப்ஜெக்ட்டு’க்களையும், துறைகளையும் அறிந்தவர்.

வேதத்தில் பிஷக் என்ற சொல்லினால் வைத்தியர் குறிப்பிடப்படுகிறார்.

ஸம்ஸ்க்ருத்த்தில் ஒரு ஸ்லோகம் உண்டு :

மூகம் கரோதி வாசாலம் பங்கும் லங்கயதே கிரிம்

யத்க்ருபா தமஹம் வந்தே பரமாநந்தமாதவம்.

யாருடைய கிருபையானது ஊமையைப் பேச வைக்கிறதோ, முடவனை மலையைத் தாண்டச் செய்கிறதோ, அந்தப் பரமானந்த மாதவனை நான் வணங்குகிறேன்.

பல ஊமைகள் தெய்வ சந்நிதியில் வாக்கு வண்மை பெற்றதை குமரகுருபரர் போன்றோர் வா க்கையில் அறிகிறோம் .

xxxx

வி.ச.வில் இயற்கை!

இந்துக்களின் வாழ்வு இயற்கையோடு இயைந்தது;  இயற்கையிலுள்ள எல்லப்  பொருட்களையும் வணங்குவர்; அவைகளைப்ப பயன்படுத்தும்போது மன்னிப்புக் கேட்டுவிட்டு, உரிய மரியாதை செலுத்திவிட்டு, பயன்படுத்துவர்; இவைகளை எல்லோரும் சொல்லி வந்த, இப்பொழுது ஆர் எஸ்.எஸ். ஷாகாக்களில் மட்டும் சொல்லி வரும், காலை வணக்கம்/ பிராதஸ்மரண ஸ்லோகங்களில் காணலாம் . படுக்கையிலிருந்து எழுந்து நிலத்தை மிதிக்கும்போதும் , கையை விரித்துப் பார்க்கும்போதும் இதைச் செய்வார்கள் . உழும் காலம் வந்தவுடன், முதலில் அரசன் தங்க ஏர் கொண்டு உழும்போது மன்னிப்புக் கேட்கும் மந்திரம், மரத்தை வெட்டும் போது மந்திரம் , துளசி வில்வம் இவைகளை பறிக்கும்போது மந்திரம் — இவ்வாறு நூற்றுக்கணக்கில் சொல்லலாம். தேவைக்கு அதிகமாக எதையும் அழிக்காதே ; அரச மரம் ஆனாலும், ஆல மரம் ஆனாலும் அதை வணங்கு; வாடி ய பயிரைக் கண்டபோதெல்லாம் வாடினேன் (வள்ளலார் பொன்மொழி) என்பது இந்துக்களின் கொள்கை.

காளிதாசன் எழுதிய பறவைப்பெண் (சாகுந்தலம்) என்ற உலகப் புகழ்பெற்ற நாடகத்தில் செடிக்குத் தண்ணீர் விட்டு, பறவைகளுக்கு உணவிட்ட பின்னர்தான் பறவைப் பெண் (சகுந்தலா ; சகுன= பறவை ; சகுனம் = பறவைகள் சொல்லும் செய்திகள்; சகுந்தலா = பறவை வளர்த்த பெண் ) வேறு பணிகளைச்  செய்வாள்.

ரிக் வேதத்திலேயே இமயத்தின் புகழும் ஆல மரத்தின் புகழும் (மஹா வ்ருக்ஷம்) இருக்கிறது

வி.ச.வில் ஆல , அரசு , அத்தி, சோம  மரங்களை விஷ்ணு என்று வணங்கும்  நாமங்கள் உள்ளன ; ஹம்ச/ அன்னம் , சுபர்ண கருடன் போன்ற பறவைகளும் சிங்கம் , வராஹம் போன்ற விலங்குகளும் உள்ளன.

வால்மீகி ராமாயணத்தில் ராமனை புலியே எழுந்திரு! காலைக் கதிரவன் உதித்துவிட்டான் என்று விச்வாமித்திரர் எழுப்பிவிடுவது வெங்கடேச சுப்ரபாதத்தின் முதல் ஸ்லோகமாக வருகிறது (உத்திஷ்ட நரசார்தூல ).

தமிழ் நாட்டில் 300 கோவில்களில் தல மரங்களை வணங்குகிறார்கள் ; மதுரை மீனாட்சி கோவிலில் கடம்ப மரத்தைச் சுற்றியே பக்தர்கள் செல்கிறார்கள்; எல்லா உபநிஷத்துக்களும் இயற்கை சூழ்ந்த இமயத்தில் உருவானது; சங்க இலக்கிய புலவர்கள் கங்கையையும் இமயத்தையும் விதந்து ஓதுகிறார்கள்; புராணங்கள் அனைத்தும் நைமிசாரண்யம் காட்டில் இயற்றப்பட்டன

xxxx

மஹீதரஹ- நாம எண் 369-

பூமியைத் தாங்குகிறவர்; பூபாரத்தைப் போக்குபவர்.

விஷ்ணு புராணம் சொல்கிறது:

வனானி  விஷ்ணுர் கிரயோ திஸாஸ்  ச — என்று விஷ்ணு போற்றப்படுகிறார்.

காடுகளும் மலைகளும் திசைகளும் விஷ்ணுவின் வடிவமே — என்பது பொருள்

காக்கைச் சிறகினிலே நந்த லாலா

உந்தன் கரிய நிறம் தோன்றுதையா  நந்த லாலா — என்ற பாரதி பாடலையும்

3. காக்கை குருவி எங்கள் ஜாதி-நீள்

      கடலும் மலையும் எங்கள் கூட்டம்;

நோக்குந் திசையெலாம் நாமன்றி வேறில்லை;

      நோக்க நோக்கக் களியாட்டம். [ஐய பேரிகை)–என்ற பாரதி பாடலையும்  இது நினைவுபடுத்தும் .

https://www.projectmadurai.org/pm_etexts/utf8/pmuni0021.html

xxxx

லோக சாரங்கஹ — நாம எண் 783–

சாரங்க, என்பதற்கு, வில், தேனீ , மான் போன்ற நான்கு கால் விலங்குகள் ஆகிய பொருளும் உண்டு.

வி.ச.வில் தேனீ என்ற பொருளில் வருகிறது; அது பூவின் சாரத்தை எடுப்பது போல, விஷ்ணுவும் பூமியின் சாரத்தை கிரஹிக்கிறார்.

இந்து சமய சாஹித்ய   கர்த்தாக்களும் மஹான்களும் தங்களை இறைவனின் தாமரைப் பாதங்களைச் சுற்றிவரும் தேனீக்களாக வருணித்துப் பாடுகிறார்கள் – பிரமரி = வண்டு .

 க்ஷேமம் குரு கோபால – நாராயணதீர்தர் :–

क्षेमं कुरु गोपाल   संततं मम  க்ஷேமம் குரு கோபால சந்ததம் மம

क्षेमं कुरु गोपाल||                க்ஷேமம் குரு கோபால |

कामं तवपाद-कमल भ्रमरी भवतु      காமம் தவபாத-கமல ப்ரமரி பவது

श्रीमन् मम मानसं मधुसूदन      (क्षेमं….)   ஸ்ரீமன் மம மானஸம் மதுசூதன |

 –subham—

Tags: பேஷஜம், பிஷக், வைத்ய, மருத்துவர், டாக்டர், சித்த, ஆயுர்வேத, மருத்துவம், இயற்கை, கடவுள், பிராத்த ஸ்மரணம்  காக்கைச் சிறகினிலே, காக்கை, குருவி எங்கள் ஜாதி, பாரதி, பிரமரி

WRITTEN BY S NAGARAJAN

Post No. 13.560

Date uploaded in London – –20 August 2024                 

Contact – swami_48@yahoo.com

Pictures are taken from various sources for spreading knowledge.

this is a non- commercial blog. Thanks for your great pictures.

tamilandvedas.com, swamiindology.blogspot.com

xxxx 

நீங்களும் நினைவாற்றல் ‘புலி’ ஆகலாம்! 

ச. நாகராஜன் 

போன் நம்பர் மறந்து போச்சே… பார்க்கிங் லாட்டில் வைத்த வண்டி நம்பர் மறந்து போச்சே…  உப்பு, புளி வாங்கணும்னுதான் நினைச்சேன், மறந்து தொலைச்சேனே…. என்ற கவலை இனி இல்லை உங்களுக்கு…

இதோ இந்தக் கட்டுரையைப் படியுங்கள்.

மறதிக்கு ஒரு பை!

தகவல்களைப் பெற்று சேமித்து வைக்கும் திறனே நினைவாற்றல் என்று கூறப்படுகிறது. ஒரு கோப்பில் தகவல்களைச் சேமித்துத் தேவையான போது அதை எடுத்துப் பார்ப்பது போலத் தான் நினைவாற்றலும்! கணினியில் உள்ள கோப்பு அமைப்பை எடுத்துக் கொள்வோம். அதில் கோப்பு அமைப்பில் தகவல்கள் உள்ளிடப்பட வேண்டும். பிறகு தகவல் சிதையாமல் காக்கப்பட வேண்டும். தேவையானபோது அவற்றை எடுத்துப் பெற வேண்டும். இந்த மூன்றுமே R என்ற ஆங்கில எழுத்தில் ஆரம்பிக்கும் சொற்களான

Registration, Retention, and Recall என்பனவற்றில் ஆரம்பிப்பதால் இதை மூன்று R’s என்று உளவியலாளர்கள் குறிப்பிடுவது வழக்கம்.

மனிதர்களின் நினைவாற்றல் திறன் பிரமிக்க வைக்கும் ஒன்று! வயதுக்கு வந்தோரால் 20,000 முதல் 1,00,000 சொற்கள் வரை நினைவில் வைத்திருக்க முடியும். இத்துடன் கூட ஒரு அன்னிய. மொழியைக் கற்கலாம். சிக்கலான திறமைகளைக் கைக்கொள்ளலாம். எல்லாத் தகவல்களை உள்ளடக்கியவாறே எங்கும் செல்லலாம். பாரத தேசத்தின் மிகப் புராதனமான புனிதமான வேதங்கள் நினைவாற்றல் வழியாகத்தான் பரம்பரை, பரம்பரையாக ஓதப்பட்டு தலைமுறைகளுக்கு அடுத்தடுத்து வழங்கப்பட்டு வந்தது.

நினைவாற்றலைக் கூட்ட ஏராளமான வழிகள் உள்ளன. அவற்றில் எண்களை வரிசையாக நினைவில் வைத்துக் கொள்வது ஒரு வழி. நினைவாற்றல் அமைப்பு முறைக்கு நிமோனிக் சிஸ்டம்

 (Menmonic System) என்று பெயர்.

மாணவ, மாணவியர் உள்ளிட்ட ஏராளமானோர் எண்களை வரிசையாக நினைவில் வைத்துக் கொள்ள வேண்டியது அவசியமாகிறது. எடுத்துக்காட்டாக போன் நம்பர்கள், கணித சூத்திரங்கள் போன்றவற்றில் வரும் எண்கலை எப்படி நினைவில் கொள்வது? இதற்கு ஆங்கிலத்தில் ஒரு வாக்கியத்தை உதாரணமாகக் காணலாம். இதே போல தமிழிலும் நமக்கு நாமே நினைவு வாக்கியங்களை அமைத்துக் கொள்ளலாம்.

உதாரணத்தைப் பார்ப்போம்:

May I have a large container of coffee?

இதில் ஒவ்வொரு வார்த்தையிலும் உள்ள எழுத்துக்களை எண்ணி அவற்றை வரிசையாக சொன்னால் வருவது கணிதக் குறியீடான ‘பை’க்கான மதிப்பு வரும்.

May – இதில் மூன்று எழுத்துக்கள்.  

I – இதில் ஒரு எழுத்து

Have – இதில் நான்கு எழுத்துக்கள்.

இப்படியே தொடர்ந்தால் வருவது .    3.1415926

சர் ஜேம்ஸ் ஜீன்ஸ் இன்னொரு வாக்கியத்தை அமைத்துக் கொண்டு ‘பை’யின் மதிப்பை  14 இலக்கச் சுத்தமாகச் சொன்னார். அவர் அமைத்த வாக்கியம்:

How I want a drink, alcoholic of course, after the heavy chapters involving quantum mechanics. ‘பை’யின் மதிப்பு : 3.14159265358979.

இந்த நினைவாற்றல் உத்தியை நன்கு கற்று நிபுணராக ஆகிவிட்டால் எந்த இலக்கத்தையும் – போன் நம்பராக இருந்தாலும் சரி, கணித சூத்திரமாக இருந்தாலும் சரி, நினைவில் கொண்டு அனைவருக்கும் கூடக் கற்பிக்கலாம். இனி நமது கார், ஸ்கூட்டர் நம்பரை மறந்து விட்டோம் என்ற பேச்சே இருக்காது! 

இது போலப் பல வழிகள் உண்டு. அவற்றை கற்கும் முன்னர் நினைவாற்றலை எப்படிப் பிரிக்க முடியும் என்பதைத் தெரிந்து கொள்ள வேண்டும்.

 பீட்டர் ரஸ்ஸல் தனது நூலான ‘தி ப்ரெய்ன் புக்;-ல் நினைவாற்றலை எட்டு விதமாகப் பிரித்து விளக்குகிறார்.’

 நிகழ்வு நினைவு : ஒவ்வொருவர் வாழ்க்கையிலும் ஏற்படும் பழைய கால நிகழ்வுகள் இந்த வகையைச் சார்ந்தவை.

 உண்மை நினைவு: ஆகஸ்ட் 15-ம் தேதி. இந்தியாவின் சுதந்திர தினம். இவை போன்ற ஏராளமான உண்மைத் தகவல்கள் இந்த வகையைச் சார்ந்தவை. 

பொருள் நினைவு : யானை ஒரு மிருகம். குயில் ஒரு பறவை. இது போல சாதாரண மனிதன் ஒருவன் ஆயிரக்கணக்கான வார்த்தைகளையும் அவற்றின் பொருளையும் நினைவில் சேமித்து வைத்திருக்கிறான்.

 புலன் நினைவு : உங்களுக்குப் பிடித்த சினிமா காட்சி எதையேனும் ஒன்றை நினைவுக்குக்கொண்டு வாருங்கள். அதில் உள்ள காட்சிகள் உறைய வைக்கப்பட்ட நிலையில் ஒரு காட்சிக்கும் இன்னொரு காட்சிக்கும் இடையே மிகச் சிறிய இடைவெளியுடன் உங்கள் பார்வைக்குத் தரப்படுகிறது; ஆனால் நீங்கள் பார்ப்பதோ தொடர்ந்த ஒரு அசையும் சித்திரத்தைத் தான்! 

இந்த பார்வை உணர்வை நீங்கள் பெறுவதற்கு உங்கள் மூளை அடுத்த சித்திரம் வரும் வரை முதல் சித்திரத்தை சேமித்து வைத்திருக்க வேண்டும். இதே முறை தான் நாம் எதையேனும் காதால் கேட்கும் போதும் பின்பற்றப்படுகிறது. ஒரு சின்ன வார்த்தையை எடுத்துக் கொண்டாலும் கூட அது பல்வேறு ஒலிகளின் கலவை தான்! அடுத்தது வரும் வரை முதல் ஒலி சேமித்து வைக்கப்படுகிறது! இந்த அனைத்துமே ஒரு வினாடியை பல சிறிய பகுதிகளாகப் பகுத்தால் அதில் சில பகுதிகளுக்குள் நடந்து விடுகிறது.

 திறமை நினைவு: எல்லாத் திறமைகளும் கூட நினைவாற்றலைக் கொண்டே உள்ளன. எப்படி காரை ஓட்டுவது, எப்படி கோப்பையில் உள்ள காப்பியைக் குடிப்பது – இவை எல்லாம் நினைவாற்றலில் அடிப்படையாலேயே சாத்தியமாகிறது.

 உள்ளுணர்வு நிகழ்வு : அநேக நினைவுகள் நமது மரபணுக்களில் சேமித்து வைக்கப்பட்டு நமக்கு ஜீன் மூலமாக வந்துள்ளன. பிறந்த குழந்தை தாயின் மார்பில் வாய் வைத்துப் பாலை உறிஞ்சுகிறது! இது மரபணுவால் வந்த நினைவாற்றல்!

 சென்ற ஜென்ம நினைவு : சிலர் தங்கள் பூர்வ ஜென்மங்களிலிருந்து அப்படியே பல சம்பவங்களைக் கூறுகின்றனர்.

 நினைவுகளை அதிகரிக்க ஏராளமான வழிகள் உள்ளன. அவற்றில் ஒன்று உங்கள் பார்வையை உபயோகப்படுத்துவது தான்! எதையும் காட்சியாக மாற்றிக் கொண்டால் அது உங்கள் நினைவை விட்டு லேசில் நீங்காது.

 ஏதேனும் முக்கியமான ஒன்றை அவசியம் நினைவில் கொள்ள வேண்டுமெனில் உங்களுக்குப் பழக்கப்பட்ட இடமான வீடு அல்லது உங்கள் தோட்டம் ஆகியவற்றோடு நினைவில் கொள்ள வேண்டியதை தொடர்புபடுத்தி காட்சியாக ஆக்குங்கள். நினைவில் கொள்ள வேண்டிய விஷயங்களை ஒவ்வொன்றாக உங்கள் வீட்டின் பல பகுதிகளிலும் வைத்து விடுங்கள். லேசில் அது மறக்காது.

 காய்கறி வாங்க வேண்டும், ஃபேனை ரிப்பேர் செய்ய வேண்டும், சினேகிதி பத்திரிகை வாங்க வேண்டும் – அவ்வளவு தானே. கறிகாயை முன்னறை டி.வி. மேல் வைத்து விடுங்கள். ஃபேனை உட்காரும் நாற்காலியில் வைத்து விடுங்கள். சினேகிதியை ஃபேனோடு சுற்ற விடுங்கள். இந்த மூன்றுமே இனி மறக்காது! வீட்டின் பல பகுதிகளிலும் உங்கள் விருப்பத்திற்கு ஏற்ப இவற்றை வைத்து அதை நினைவுக்கும் கொண்டு வரலாம்! மனச்சித்திர நினைவு உங்கள் நினைவாற்றலைக் கூட்ட எளிய ஆனால் சிறந்த வழி!

 அப்புறம் எல்லோரும் உங்களுக்கு மட்டும் எப்படி எல்லாம் நினைவில் இருக்கிறது என்று ஆச்சரியப்பட்டு வியந்து கூறும் அளவு நீங்கள் நினைவாற்றல் நிபுணராக ஆகி விடுவீர்கள்.

**

மஞ்சுளா ரமேஷ் அவர்களை ஆசிரியராகக் கொண்ட சினேகிதி மாத இதழில் 2007, மே மாதம் வெளியான கட்டுரை

WRITTEN BY LONDON SWAMINATHAN

Post No. 13,559

Date uploaded in London – 18 August 2024                 

Contact – swami_48@yahoo.com

Pictures are taken from various sources for spreading knowledge.

this is a non- commercial blog. Thanks for your great pictures.

tamilandvedas.com, swamiindology.blogspot.com

https://www.pustaka.co.in/home/author/london-swaminathan

xxxx  

Apputi (appoothi or apputhi) asked his wife to cook rice with vegetables in six different flavours. It is a Tamil tradition to give ‘Aru Suvai Undi’/ six flavoured dishes. Then he summoned his eldest son, whose name also is Tiru Navukkrasar, and sent him into the garden to cut a suitable plantain (banana) tree leaf. The boy hurried into the garden with great enthusiasm and cut one leaf. A snake bit him on the hand, causing him to faint away with the pain. He was determined to deliver the leaf to his parents before the snake poison spread to other parts of the body. After delivering the leaf, he fell and died. But the family did not want to cancel the lunch and hid the matter completely. They wrapped the body of the boy in a mat.

Appar was ready to sit on the floor and eat. But he wanted to give the Vibhuti Prasad- holy ash from Siva temple first and so he said:

Please point out to me your eldest son, so that I can give him the ash first.

Apputi never spoke an untruth, and he said,

He will not be of any use to us here just now.

Appar felt something had gone wrong and wanted to know what happened. He bowed before his guest and with grieving heart explained what happened to his son.

Appar got up and went into the courtyard, where the body was lying. Then he sang a hymn- a decad with ten stanzas—beseeching the lord to act in his grace. The hymn had numbers one to ten in words. When he counted number ten the boy came alive as though he had woken up from sleep. We see such things in wrestling or boxing match. The victim has to get up before the referee finish ten. But this hymn has more than numbers, magical words in praise of Lord Siva.

All were happy. Appar wanted to change the gloomy atmosphere and so he sat with them and ate the dinner. He stayed in the brahmin’s house for many days.  When he returned to Tiruppalanam and composed a hymn in honour of Apputi. No one else had such a long praise from the saint’s mouth. It is a rare piece among thousands of hymns in praise of the Lord.

Earlier poet Sekkizaar said Apputi washed the feet of Appar, a Vaisya by caste man, and drank it, sprinkled it on his head and family members. This happened 1400 years ago in Tamil Nadu. Apputi’s wife, his sons all acted in unison. She was a great woman who saw eye to eye with her husband.

G Vanmikanathan, who translated Periapuranam (Year 1985) says about Apputi’s wife:

What a woman! What a wife! What a mother! What a devotee! Any other woman in her place would have raised such a hue and cry that the guest would have rushed out of the house in dismay. Many a woman would not have been above cursing the devotee as being the cause of her son’s death. But here is a loving mother who sees her eldest son fall at her feet and mindful of the over-riding duty  as a house wife towards a guest , particularly a renowned guest whose spirit ruled the household even before they had set eyes on him, she calmly rolls up the still warm body of her first born and cheerfully goes along with her husband to announce that the meal is ready.

J N Nallaswami Pillai, who translated Periyapuranam in 1955 says,

“Though Appudhi Adigal had not seen Saint Appar, yet from what he had heard of his great love to God and God’s grace manifested towards him, he had become his great devotee and named all his charities, the Mutts where he fed the poor and the Water pandals etc., after him, in utter contrast to modern day philanthropists, who would blazon forth their own names with suitable inscriptions, even to water troughs and whose subscriptions to the charities could be measured by the amount of public notice it would get and in newspapers, and by the amount of appreciation in high quarters.

Nallaswami gives us a correct picture of modern day “philanthropists”. I have seen fluorescent lamps in temples with big and bold name on them which blotted out the light!

xxxx

Used book: The History of The Holy Servants of the Lord Siva, Alastair McGlashan, 2006. ( I was one of the speakers in the Book Launch event in London). It is a very good book with verbatim translation of Periya Puranam.

–Subham—

Tags- Apputhi, Apputi Adikal, Periya Puranam, Appar, Brahmins, shatter, caste barriers, part- 2

WRITTEN BY LONDON SWAMINATHAN

Post No. 13,558

Date uploaded in London – 18 August 2024                 

Contact – swami_48@yahoo.com

Pictures are taken from various sources for spreading knowledge.

this is a non- commercial blog. Thanks for your great pictures.

tamilandvedas.com, swamiindology.blogspot.com

https://www.pustaka.co.in/home/author/london-swaminathan

xxxx   

ஹனுமான் சாலீஸா யார் எழுதியது?

துளசிதாஸ் கோஸ்வாமி என்ற மஹான் எழுதியது .

எந்த மொழியில் எழுதினார்?

ஹிந்தி மொழியின் கிளை மொழியான அவதி மொழியில் எழுதினார்

துளசிதாஸ் யார் ?

காசி நகரில் வாழ்ந்து உலகப்புகழ்பெற்ற ராம சரித மானச என்ற ஹிந்தி ராமாயண நூலை இயற்றிய பிராமணர் .

அவர் எப்போது எழுதினார் ?

சுமார் 500 ஆண்டுகளுக்கு முன்னர் எழுதினார்.

ஹனுமான் சாலீஸா என்றால் என்ன?

ஹனுமான் என்றால் அனுமன், ஆஞ்சனேயன் , மாருதி, வாயு குமாரன், அஞ்சனை மைந்தன் என்பது எல்லோருக்கும் தெரியும்

சாலீஸா என்றால் தமிழிழ்  நாற்பது; தமிழிலும் நாம் கார் நாற்பது, களவழி நாற்பது என்று நூல்களுக்குப் பெயரிட்டது போல அவர்களும் இப்படிப் பெயர் சூட்டினார்கள். இது துளசி ராமாயணத்தில் இல்லை; தனியான துதி  வழக்கம்போல பல ஸ்ருதி முதலியவை சேர்ந்து நாற்பதுக்கும் மேலாக ஸ்லோகங்கள் இருக்கின்றன.

xxxx

எனக்குத் தெரிந்த ஹனுமான் சாலீஸா

எனக்கு 65 வயது ஆன வரை ஹனுமான் சாலீஸா பற்றி எதுவுமே தெரியாது.. லண்டனிலுள்ள சிந்தி மந்திரில் நான் அடிக்கடி கூட்டங்களை ஏற்பாடு செய்வேன்; பெரிய ஹால்; பெரிய கிச்சன்/சமையலறை ; அவர்கள்  நடத்தும் கூட்டத்துக்கும் அழைப்பிதழ் வரும்; ஒரு முறை ராம் பாபாவின் 108 முறை ஹனுமான் சாலீஸா சொல்லும் நிகழ்சசியை ஏற்பாடு செய்திருந்தார்கள் . நானும் சென்றிருந்தேன்; ராம் பாபா செல்லுமிடமெல்லாம் இது நடக்கும். பின்னர் என் வீட்டிற்கு அருகிலுள்ள  NORTHWICK PARK HOSPITAL நார்த்விக் பார்க் ஹாஸ்ப்பிட்டலில் புதன் கிழமை தோறும் ஹிந்து பிரார்த்தனை நடத்த அனுமதி கிடைத்தது. கடந்த சுமார் 7 ஆண்டுகளாக கிறிஸ்தவ சாப்பலில் CHAPEL  பிரம்மாண்ட  சிலுவைச் சினத்தின் கீழ் இந்துக் கடவுளர் படங்களை வைத்து பிரார்த்தனை செய்வோம். 11 முறை காயத்ரீ, 11 முறை திரயம்பக மந்திரம் (ம்ருத்யுஞ் ஜய மந்திரம்) ஹனுமான் சாலீஸா , ஒன்றிரண்டு நாமாவளிகள், பகவத் கீதை சொல்லி முடிப்போம். விழா நாட்களில் பிராத்தனையை 2 மணி நேரம் நீடிப்போம்.

அப்போது வாரம்தோறும் ஹனுமான் சாலீஸாவை புஸ்தகம் வைத்துக்கொண்டு  படித்த ஒரே ஆள் நான்தான். ஏனைய வடக்கத்தி ஆட்களுக்கு அது அத்துபடி . பின்னர் அதன் தமிழ் மொழிபெயர்ப்பை எல்லாம் கண்டேன். சின்மயா  மிஷனின் தலைவர் சுவாமி தேஜோ மயானந்தாலண்ட னுக்கு வந்தபொழுது ஹனுமான் சாலீஸா பற்றி பல நாட்களுக்குச் சொற்பொழிவு ஆற்றினார்; அது புஸ்தகமாகவும் வந்துவிட்டது. ஆனால் தமிழில் மொழிபெயர்பைத் தவிர விளக்கவுரை, வியாக்கியானம் எதுவும் என் கண்ணில் தென்படவில்லை. ஆகையால் நான் அனுபவித்த ஹனுமான் சாலீஸா வை மற்றவர்களும் அனுபவிக்கட்டுமே என்ற முயற்சியில் இறங்குகிறேன் . சொல்லின் செல்வன் அனுமன் துணை புரிவானாகுக.

சிறு வயதில் கற்ற சில துதிகள்

லண்டனுக்கு 1987ஆம் ஆண்டு குடியேறியதற்கு முன்னால் மதுரையில் சுமார் 35 ஆண்டுகள் வசித்தேன் ; அங்கு இரண்டு குடும்பங்கள் மார்கழி மதம் தோறும் எல்லோருக்கும் திருப்பாவை , திருவெம்பாவைப் பாடல்களை மாணவிகளுக்குக் கற்பித்து வந்தன ; அவர்களில் திருமதி ராஜம்மாள் சுந்தர்ராஜன் என்பவர் சுமார் 1000 பள்ளி, கல்லூரி மாணவிகளை திருப்பாவையில் ஈடுபடுத்தினார். நல்ல நடிப்புத் திறனும் குரல் வளமும் கண்ட மாணவிகளை வைத்து ஆழ்வார், கிருஷ்ணன் நாடகங்களை ஊர் தோறும் சென்று நடத்தினார் . தற்காலத்தில் நடக்கும் தமிழ்ப் பத்திரிகைகளில் தெய் வீகச் செய்திகளை  வெளியிடும் வழக்கத்தை என் தந்தையான மதுரை தினமணி பொறுப்பாசிரியர் வெ . சந்தானம்தான் துவக்கிவைத்தார் . அந்த வகையில் எந்த கடவுள் நடவடிக்கை நடந்தாலும் அது மதுரை தினமணியில் மட்டுமே வெளிவரும்.

இதனால் அவர் செல்லும் விசேஷ பஸ்களில் ஈங்கள் குடும்பத்திற்கு சிறப்பிடம் உண்டு. அந்த பஸ்களில் நானும் பழனி, தாராபுரம், உடுமலைப்பேட்டை வரை சென்றது இன்றும் நினைவில் நிற்கிறது ; இவ்வளவு கதை எதற்கு என்று கேட்கிறீர்களா ? பஸ் புறப்படும்போது எல்லோரும் கோஷ்டியாகப் பாடுவது ஆஞ்சாசனேயர் துதிதான் . அதுவும் சிறு வயதிலேயே மனப்பாடம் ஆகிவிட்டது

இதோ எல்லோரும் அறிந்த அந்த துதி

ஆஞ்சநேயமதி பாடலானனம் காஞ்சநாத்ரி கமனீய விக்ரஹம்|

பாரிஜாத தருமூலவாசினம் பாவயாமி பவமான நந்தனம்||

யத்ரயத்ர ரகுநாத கீர்த்தனம் தத்ர தத்ர க்ருதமஸ்தகாஞ்சலிம்|

பாஷ்பவாரி பரிபூர்ண லோசனம்,மாருதிம் நமத ராக்ஷஸாந்தகம்||

இதற்குப்பின்னர், ஆயக்குடி சுவாமிஜி கிருஷ்ணா சொல்லிக்கொடுத்த ஸ்லோகம் :

மனோஜவம் மாருத துல்ய வேகம்

ஜிதேந்த்ரியம் புத்திமதாம் வரிஷ்டம்|

வாதாத் மஜம் வானரயூதோ  முக்யம்

ஶ்ரீராமதூதம் சிரஸா நமாமி||

(பாடல்களின் பொருளை பின்னால் தருகிறேன்)

xxxx

அதே போல ஒவ்வொரு சுதந்திர தினத்திலும் பட்டி மன்றங்களை நட்த்தி பட்டி தொட்டி தோறும் பட்டை மன்றங்களையும் பரப்பினார். என் தந்தையான மதுரை தினமணி பொறுப்பாசிரியர் வெ . சந்தானம். எல்லாம் பாரதி அல்லது கம்பனை ஒட்டிய தெய்வீக தலைப்புகளே . மதுரை தினமணி,  கொள்ளிடம் கரை வரையும், கோவை நீலகிரி வரையும், தெற்கே குமரி வரையிலும் சென்றதால் தினமணி ‘வேன்’ VANகளில் ஒட்டப்பட்ட பிரம்மாண்டமான போஸ்டர்கள் அனைவர் கவனத்தையும் ஈர்த்தன. மேலும் பட்டி மன்ற செய்திகளும் முழு அளவில் வெளியாகின; இதன் மூலம் கம்பன் பெருமையும் பாரதி பெருமையும் தமிழ் நாடெங்கிலும் பரவின

xxxx

கம்பராமாயணத்தில் அனுமன்

அஞ்சிலே ஒன்று பெற்றான் அஞ்சிலே ஒன்றைத் தாவி

அஞ்சிலே ஒன்று ஆறாக ஆரியர்க்காக ஏகி

அஞ்சிலே ஒன்று பெற்ற அணங்கைக் கண்டு அயலார் ஊரில்

அஞ்சிலே ஒன்றை வைத்தான் அவன் நம்மை அளித்துக் காப்பான்

இப்பாடலில் கம்பர் அனுமனையும் பஞ்சபூதங்களையும் சம்பந்தப்படுத்தி பாடுகிறார்.

கம்பர் படவில்லை என்ற ஒரு கருத்தும் உண்டு. அதனால் பாடலின் மகிமை ஒரு சிறிதும் குறையாது! இது  அற்புதமான பாடல்.

அஞ்சிலே  ஒன்று  –  காற்று;  அஞ்சிலே  ஒன்றை  –  கடலை;

அஞ்சிலே  ஒன்று   ஆறு  ஆக  –  வான்  வழியாக; ஆருயிர்  –

சீதாபிராட்டியின்  உயிர்;  அஞ்சிலே ஒன்று பெற்ற – நிலமகள் பெற்ற;

அணங்கு – சீதை; அயலார் – பகைவர்; அஞ்சிலே ஒன்று – நெருப்பு.

அனுமனைப் பற்றிய நல்ல சித்திரம் இது.

To be continued……………..

–subam—

Tags- ஹனுமான் சாலீஸா, துளசிதாஸ், விளக்கக் கதைகள் , பகுதி 1 அஞ்சிலே ஒன்று பெற்றான்.

WRITTEN BY S NAGARAJAN

Post No. 13.557

Date uploaded in London – —18 August 2024                 

Contact – swami_48@yahoo.com

Pictures are taken from various sources for spreading knowledge.

this is a non- commercial blog. Thanks for your great pictures.

tamilandvedas.com, swamiindology.blogspot.com

xxxx 

ராமாயணத்தில் வரங்கள் – 1

ச. நாகராஜன் 

வால்மீகி ராமாயணத்தில் கதை ஓட்டத்தில் ஏராளமான வரங்களைப் பற்றிய விவரங்களைக் காண்கிறோம். 

வரங்களைப் பற்றி சுமார் 81 விவரங்கள் தரப்படுகின்றன. 

அவற்றை ஒவ்வொன்றாகப் பார்க்கும் தொடர் இது. 

பால காண்டத்தின் இரண்டாவது ஸர்க்கமாக அமைவது ‘பிரம்மதேவரின் வரவு’ என்ற ஸர்க்கம்.

 வேடன் ஒருவன் கிரௌஞ்ச மிதுனத்தில் காமத்தால் மயங்கி இருந்த ஒன்றை கொன்று விட்டான்.

இதைப் பார்த்துக் கொண்டிருந்த வால்மீகி முனிவார்

“மா நிஷாத ப்ரதிஷ்டாம் த்வமகம:  சாஸ்வதீ: சமா |

யத் க்ரௌஞ்சமிதுனாதேக,அவதீ: காம மோஹிதம் ||

என்று கூறுகிறார்.

மாநிஷாத – ஶ்ரீநிவாஸ!

க்ரௌஞ்ச மிதுனாம் – ராக்ஷஸ மிதுனத்தில்

காம மோஹிதம் – காமத்தால் புத்திகெட்ட

ஏகம் – ஒருவனை

அவதீ: – கொன்றீர்

யத் – அதனால்

த்வம் – நீர்

சாஸ்வதீ – நீடித்த

சமா: – ஆண்டுகளில்

ப்ரதிஷ்டாம் – கீர்த்தியை

அகம: – அடைந்தீராக

–    பால காண்டம் இரண்டாம் ஸர்க்கம் ஸ்லோக எண் 4

இது என்ன, என் வாயில் சாபம் போல இது வந்துள்ளதே என்று சிந்திக்கிறார் அவர். ஆனால் அதே சமயம் பாதங்களோடமைந்த எழுத்து ஒத்த ஸ்லோகமாக அமைந்துள்ளதே என்றும் அவர் நினைக்கிறார்.

பிரம்மா அவரை நேரில் பார்த்து, “ நீர் செய்தது ‘ஸ்லோகமே. ஶ்ரீ ராமரது சரித்திரத்தை முழுதுமாக செய்யும்” என்று கூறி அருள்கிறார்.

அத்தோடு மேலும் கூறுகிறார்:

குரு ராமகதாம் புண்யாம் ஸ்லோகேஷு மனோரமாம் |

புண்யாம் – புண்ணியமான

ராமகதாம் – ஶ்ரீ ராம கதையை

மனோரமாம் – மனதிற்கு இனிமையான

ஸ்லோகபத்தாம் – ஸ்லோகங்களால் அமைந்ததாக

குரு – செய்வீர்

யாவத் ஸ்வாஸ்யந்தி கிரய: சரிதஸ்ச மஹீதலே |

தாவத்ராமாயணகதா லோகேஷு ப்ரசரிஷ்யதி |\

மஹீதலே – உலகத்தில்

கிரய: – மலைகளும்

சரிதஸ்ச – நதிகளும்

யாவத் – எதுவரை

ஸ்தாஸ்யந்தி – இருக்குமோ

தாவத்- அது வரை

ராமாயண கதா – ராமாயண கதை 

லோகேஷு – உலகத்தில்

ப்ரசரிஷ்யதி  – விளங்கப் போகிறது

யாவத்ராமஸ்ய ச கதா த்வத்க்ருதா ப்ரசரிஷ்யதி |

தாவத்தூதர்வமதஸ்ச த்வம் மல்லோகேஷு நிவத்ஸ்யஸி ||

ச – மேலும்

த்வத்க்ருதா – உம்மால் சொல்லப்பட்ட

ராமஸ்ய – ஶ்ரீ ராமருடைய

கதா – கதை

யாவத் – எதுவரையில்

ப்ரசரிஷ்யதி – விளங்குகிறஹோ

தாவத் – அதுவரையிலும்

மல்லாகேஷு – என்னுடைய உலகங்களில்

அத: ஊதர்வ: – கீழே மேலே

ச – எங்கும்

த்வம்  நிவத்ஸ்யஸி – நீர் ஸ்திரமாக இருக்கப் போகிறீர் 

பாலகாண்டம் இரண்டாம் ஸர்க்கம், ஸ்லோகங்கள் 36,37,38 

இவ்வாறு பிரம்மா வால்மீகி முனிவரைப் பார்த்துக் கூறுகிறார். 

இந்தக் கூற்று வரமாக அளிக்கப்படவில்லை என்றாலும் கூட ஆசீர்வாதமாக அளிக்கப்படும் ஒரு வரமாகக் கருதலாம்.

 பிரம்மாவின் இந்த வசனத்தைக் கேட்டு ராமாயணத்தை வால்மீகி இயற்றினார்.

**

WRITTEN BY LONDON SWAMINATHAN

Post No. 13,556

Date uploaded in London – 18 August 2024                 

Contact – swami_48@yahoo.com

Pictures are taken from various sources for spreading knowledge.

this is a non- commercial blog. Thanks for your great pictures.

tamilandvedas.com, swamiindology.blogspot.com

https://www.pustaka.co.in/home/author/london-swaminathan

xxxx  

Lot of things are written and spoken about the caste differences in India; And Brahmins are blamed by politicians to get the votes of Non-Brahmins, because they are in majority. Newspapers give big publicity to Dalits (Harijans) when they are attacked or molested as if their body parts are different from the rest of the world! Again, this is to increase their sales. During the Struggle for Independence, those who were in the movement never considered the caste factor as a barrier. They had a common and bigger aim to achieve. These things hid a great fact that caste was not an issue even in ancient Tamil Nadu. If all the castes had the three basic needs of Food, Clothes and Shelter/House, they were all happy. Because after reading the Sangam Tamil literature and Devotional literature, I Did not find anything that affected the three basic needs of the people.

There are some amazing anecdotes which show the so-called higher caste Brahmins fell at the feet of Non Brahmins.

1.Kapilar was a Brahmin poet who lived 2000 years ago. He was a good friend of a local chieftain and philanthropist known as Pari (paari). Pari donated all his wealth to the deserving people. When the three great Tamil kings demanded that he should give his daughters in marriage to them and pay tribute, he refused. He was killed and his two daughters Sangavai and Angavai became orphans. The Brahmin poet who wrote highest number of poems in Sangam period took Pari’s daughters to various chieftains (to get them married) and introduced himself as their father. The relationship between Kshatria Pari and Brahmin Kapilan shattered all caste barriers. Pari was famous because he gave his Golden Chariot to support a jasmine climber. When he saw the plant struggling in wind without any supporting pole or a tree nearby, he became emotional and did this. He was one of the Seven Great Philanthropists of Last Tamil Sangam Period.

2. Thiru Gnana Sambandhar, the boy wonder of Tamil world, who composed poems from the age of three, fell at the feet of Appar alias Thiru Navukkarasar and called him Appar/Father. The wonder is that Appar belonged to the caste of Agriculturists (Vaisyas) and Sambandhar belonged to Brahmin caste. When the boy fell at his feet 80 year old Appar fell at his feet. In front of God, in the word of Bhakti (devotion),  there is no caste.

3. The third incident is the most amazing one. There lived a pure Brahmin in a village in Tamil Nadu. His name was Apputi (Apputhi)  Adigal He named all his sons, all the objects in the house, even the weights and measures, all his charitable works after Saint Thiru Navukkarasar, a man of Vaisya caste.

(Pronunciation Guide: Appuuti, Naavukkarasar, Paari)

Thank God, we know the date of this anecdote- 600 CE, the period of the greatest Pallava Emperor Mahendra Pallavan.

Here is how Saint Sekkizaar describes it in his Periya Puraanam written 1000 years ago. The book gives the stories of 63 Saivite Saints including Apputi Adigal..

xxxxx

One day after worshipping Lord Siva at Tiruppalanam, Appar went to nearby Thingaloor. By the side of the busy road, he came to a cool and shady thatched shed where water was distributed to all thirsty people.

(Giving water or butter milk to thirsty people during summer is a charitable work. We find it even in the oldest epic in the world Mahabharata. They erect special sheds and place pots of water and volunteers distribute water to the needy.)

Appar saw a curious thing in the charitable water sheds. He saw his name everywhere in bold letters.

Appar- Who built this and inscribed this name on it?

Bystanders –He is a Brahmin and a native of this town. He has just now gone to his house, which is close by.

At once, Appar went to Apputi’s house and stood by his gate.

When Apputi heard that a Siva devotee was waiting at the gate, he rushed there and fell at his feet. You are grace itself in human form! For you to come to my house, what endless penances must I have performed? (Apputi said this without knowing the identity of the person).

Appar- I was on my way from worshipping the Lord at Tirupplalanam and I saw the water shed built by you ; but tell me why have you inscribed on this shed SOMEONE ELSE’S name rather than your own?

At this the Brahmin (Apputi) burst into rage

What a thing to say? The one whose name is inscribed there is the noble servant of Lord (Siva). He overcame the wiles of the king and his confederates, the shameless Jains. Whose name could be more fitting than that of Thiru Naavukkarasar (Appar)? What you said was truly scandalous. When the rock was cast into the sea, it came floating to the shore with Appar seated upon it. Who is in the whole world who does not know what a great man he is?  To all appearances you look respectable enough and yet you say such things. Tell me, who are you, where do you come from?

(Mahendra Pallava, who was a Jain , gave lot of troubles to Appar and he survived all those by the grace of Lord Siva. That is what Apputi referred to. Later the king apologised to Appar and reconverted himself to Hindu faith)

When Appar heard these words, he said,

I am a mean fellow who knows nothing. I am the one who the Lord in his grace rescued from the religion of the Jains and made his own, by means of the stomach pain.

(The background story is, Appar also became a Jain and his sister Tilakavathy prayed to Lord Siva for his return. Siva gave Appar stomach pain that was not curable with Jain medicines; then he came to his sister who cured it with Siva’s holy ash Vibhuti; From that day,  he burst in to singing the glory of Lord Siva and visited hundreds of Siva shrines all over Tamil Nadu)

At once, Apputi recognised him, and put his hands together above his . tears down his face, his speech became incoherent, and his hairs stood on end. He fell to the ground and placed his head at the feet of Appar. He returned his greeting and raised Apputi to his feet. Like a beggar who has found a buried treasure, Apputi stood before him speechless with joy, then danced around him singing in jubilation.

Apputi was overwhelmed by this unexpected happening. There was big celebration in the house and the neighbourhood. Big feast was  arranged.

Suddenly a sad thing happened.

To be continued………………

Tags – Apputi Adikal, Appar, Thiru Navukkarasar, Water shed, Thingaloor, Caste barriers, Kapilar, Pari, Sambandhar, Brahmin, Vaisya, Tilakavathy, Mahendra Pallavan, Jain, Apputhi

WRITTEN BY LONDON SWAMINATHAN

Post No. 13,555

Date uploaded in London – 18 August 2024                 

Contact – swami_48@yahoo.com

Pictures are taken from various sources for spreading knowledge.

this is a non- commercial blog. Thanks for your great pictures.

tamilandvedas.com, swamiindology.blogspot.com

https://www.pustaka.co.in/home/author/london-swaminathan

xxxx  

திருமூலர் காட்டும் அதிசய ஐயனார் கோவில்! திருமந்திர ஆராய்ச்சிக் கட்டுரை எண்- 46

முதலில் சுவையான அதிசய விஷயங்களைச் சொல்லிவிடுகிறேன் :

இந்துக்கள், 5000 ஆண்டுகளாக வணங்கும் சாஸ்தா , ஹரிஹர புத்ரன், ஆரியன், ஐயப்பன் , தர்ம சாஸ்தா எல்லாம் ஒரே கடவுளைக் குறிக்கும்.

முதல் முதல் குறிப்பு மஹாபாரதத்தில் பீஷ்மர் சொன்ன விஷ்ணு சஹஸ்ர நாமத்தில் 206-ஆவது நாமமாக வருகிறது.

சிஸ்டம் SYSTEM என்ற ஆங்கிலச் சொல் ‘சாஸ்தா’-விலிருந்து வந்தது.

ஆரிய என்பது பிராக்ருதத்தில் (சம்ஸ்க்ருதத்தின் பேச்சு வடிவம் ) அஜ்ஜ ஆகி, தமிழில் ஐயர் என்று மாறியது; இது மொழி இயலாளர் (LINGUISTS) கண்ட உண்மை. ஜ என்ற எழுத்து உலகில் சம்ஸ்க்ருத மொழியைத் தவிர வேறு எந்த ஆதிகால மொழியிலும் கிடையாது. அதை பிற மொழியாளர்கள் ய என்றே உச்சரித்தனர். இதனால் ஜ -வும்  ய- வும்  இடம் மாறின  அதனால்தான் யாழ்ப்பாணம், ஜாப்னா ஆகும் . ஜாவா, யவத் வீபம் ஆகிறது. யஹோவா , ஜெஹோவா ஆகிறது.

கேரளத்தில் 4 புகழ்பெற்ற அய்யப்பன் கோவில்கள் உண்டு – குளத்துப்புழை , ஆரியங்காவு , அச்சன்கோவில், சபரிமலை. இதில் ‘ஆரியன்’ காவு என்பது ‘ஐய’ப்பன் கோவில் உள்ள இடம் ; ஆரியன்= அய்யப்பன்

சிலர்  இதை  திராவிட தெய்வம் என்று உளறிக்கொட்டி இருக்கின்றனர்; வேலிக்கு ஓணான் சாட்சி என்ற பழமொழிக்கிணங்க வெளிநாட்டிலிருந்து மதத்ததை பரப்ப வந்தவர்கள் பெயர்களை வேறு ஆதாரமாகக் காட்டுகின்றனர் . அவர்களுக்கு விஷ்ணு சஹஸ்ர நாமத்தில் ஆதி சங்கரர் கொடுத்த வியாக்கியானமும் தெரியாது, இந்தப் பெயர் முதல் முதலில் மிகப்பழைய சஹஸ்ரநாமத்தில் வருவதும் தெரியாது .

சாஸ்தா, சங்க இலக்கியச் சாத்தன் எல்லாம் பிராமண குடும்பங்களின் குல தெய்வம் என்பதும் பலருக்கும் தெரியாது.

சிலப்பதிகாரத்தில் கனாத் திறம் உரைத்த காதையில் அற்புதங்கள் செய்த சாத்தன், சாதவாகனன் கோவில் பற்றி வருகிறது .

பரஞ்சோதி முனிவர் எழுதிய திருவிளையாடல் புராணத்தில் ‘’திரு நகரம் கண்ட படலத்தில்’ மதுரை நகரை நிர்மாணித்த பாண்டிய மன்னன் கீழ்த் திசையில் ஐயனாரையும் தென் திசையில் சப்த மாதரையும் மேற்றிசையில் விஷ்ணுவையும் வடதிசையில் துர்க்கையையும் காவலாக நிறுத்தி நடுவில் சிவன் கோவிலை எழுப்பி, காசியிலிருந்து ஆதி சைவர்களை பூஜைக்கு அழைத்துவந்தான் என்று எழுதி இருக்கிறார். இதை இன்றும் மதுரையில் காணலாம்.

xxxx

திடீரென்று ஐயனார் கோவிலை மட்டும் திருமூலர் குறிப்பிட்டது நம்மைத் திகைக்க வைக்கிறது . ஆனால் அப்படிக்  கோவில் இருந்ததற்கான சான்று சிலப்பதிகாரம் முதலே நமக்குத் தமிழில் கிடைக்கிறது.

xxxx

இதோ திருமூலர் கூற்று!

975. ஆங்கு வடமேற்கில் ஐயனார் கோட்டத்திற்

பாங்கு படவே பலாசப் பலகையிற்

காங்கரு மேட்டிற் கடுப்பூசி விந்துவிட்டு

ஓங்காரம் வைத்திடும் உச்சா டனத்துக்கே.

(ப. இ.) வடமேற்குப் புலமாகிய வாயு மூலையில் அரி அரர் மகனாகிய ஐயனார் கோவிலில் அழகுறப் புரசுப் பலகையில் வெப்பமுள்ள கரிய தகட்டில் நஞ்சு பூசி விந்துவாகிய வட்டம் அமைத்து அதன்மேல் ஓங்காரம் அமைத்துப் பூசித்தலை உச்சாடனம் ஆகிய ஏவுதல் என்ப.

(அ. சி.) கோட்டம் – கோவில். காங்கு அருமேட்டில் – வெப்பமுள்ள கரிய தகட்டில். கங்கு – கந்துள்; நெருப்போடு கூடிய கரிக்கட்டி. கடு – கடுகு – கடு + கு – சிறுத்தவிடம்.

xxxx

ஆதி சங்கரர் என்ன சொல்கிறார் ?

பெரிய புராணம், தேவாரம் முதலியவற்றில் கிபி.-600 முதல் அய்யனார் பற்றிய குறிப்புகள் கிடைத்தாலும் காலத்தினால் முந்திய சங்கரர்  என்ன சொல்கிறார் என்பது முக்கியமாகிறது. அபி நவ சங்கரர் என்பவர் கி.பி 732-ல் வாழ்ந்ததாகவும் ஆதிசங்கரர் 2000  ஆண்டுகளுக்கு முன்னர் வாழ்ந்ததாகவும் ஒரு கருத்து உண்டு. ஆதி சங்கரரின் காலம் 2000 ஆண்டுகளுக்கு முன்பு என்று காஞ்சி பரமாசார்ய சுவாமிகள் (1894-1994) நீண்ட விளக்கம் கொடுத்துள்ளார்.

விஷ்ணு சஹஸ்ர நாமத்தில் எல்லா இந்துக்கடவுளரின் பெயர்களும் வருகின்றன. அவற்றை விஷ்ணுவின் பெயர்களாக மஹாபாரத பீஷ்மர் நமக்கு அளிக்கிறார்.

அதில், ஆதி சங்கரர் சாஸ்தா என்ற சொல்லுக்கு தரும் விளக்கம்:

கட்டளையிட்டு நடத்துகிறவர் SYSTEMATIC ;

ஸ்ருதி ஸ்ம்ருத்யாதிபிஹி சர்வேஷா மனுஷிஷ்டிம் கரோதீதி சாஸ்தா– என்கிறார்.

xxxx

சிலப்பதிகாரத்தை  ஆங்கிலத்தில் மொழிபெயர்த்த பேராசிரியர் வி.ஆர்.ராமச்சந்திர தீட்சிதரும் கிராமங்களுக்கு வெளியே அமைக்கப்பட்ட சாஸ்தா, சாத்தன் எல்லாம் ஓன்றே என்று குறிப்பிடுகிறார். 1930-ம் ஆண்டில் வெளியிட்ட அசோகனின் மதங்கள் என்ற கட்டுரையையும் குறிப்பிடுகிறார். அதில் என்ன உள்ளது என்பதையும் காண வேண்டும் .

xxxx

ஐயனார் யார் ?

அரிகர புத்திரன் ,சாத்தன், ஆரியன், அறத்தைக் காப்போன், கருங்கடல் வண்ணன், கோழிக் கொடியோன் , சாத வாகனன், செண்டாயுதன், புட்கலை மணாளன் பூரணை கேள்வன், யோகி, வெள்ளையானை ஊர்தி , வாகனம் – காரிக் குதிரை என்று 1935ஆம் ஆண்டு ஆனந்த விகடன் அகராதி கூறுகிறது

ஐயன் பாழி – சாஸ்தா கோவில்

xxxx

சாத்தன் யார் ?

அருகன், ஐயன் , தண்டிப்பான், புத்தன், வயிரவன், சாஸ்தா, சீத்தலைச் சாத்தன், வணிகக் கூட்டத் தலைவன், ஐயனார், அரிகர புத்திரன் என்று 1935ஆம் ஆண்டு ஆனந்த விகடன் அகராதி கூறுகிறது

xxxx

பழைய தமிழ்க் கலைக் களஞ்சியமான ஆ.சிங்காரவேலு முதலியாரின்  அபிதான சிந்தாமணியிலும் ஏறத்தாழ தமிழ் அகராதியில் காணும் விஷயங்களே உள.

xxx

ஐயப்பன் மனைவிமார் பெயர்கள் சம்ஸ்க்ருதத்தில் இருப்பதையும் கவனிக்கவும். மேலும் குதிரை என்பது சங்க இலக்கியத்தில் இருந்தாலும் அவை வடக்கிலிருந்தும் கப்பல் மூலம் வெளிநாட்டிலிருந்தும் வந்ததையும்  கருத்திற் கொள்ள வேண்டும் ; ஐயனார் சிலை இருக்கும் இடமெல்லாம் பெரிய குதிரைகள் நிற்கும்.

இலங்கையிலும் அவரைக் காவல் தெய்வமாக வயற்புறத்தில் வைத்திருக்கிறார்கள் .

இந்து மதத்தைப் பின்பற்றாத வெளிநாட்டினர், இந்து மதத்தைக் குறைகூறியும் , கிறிஸ்தவ மதத்தை உயர்த்தியும் எழுதிய எல்லா புஸ்தகங்களிலும் இரண்டு முருகன்கள் , இரண்டு சிவன்கள் , இரண்டு சாஸ்தாக்களை உண்டாக்கி இந்து மதத்தில் குழப்பத்தை ஏற்படுத்தினார்கள். வட நாட்டு கந்தன், கார்த்திகேயன் தமிழ் முருகன் அல்ல; சிவபெருமானும் ரிக்வேத  ருத்ரனும் வேறு வேறு ; சாஸ் தாவும் ஐயனாரும் வேறு வேறு என்று கதை கட்டினார்கள்; ஆனால் அவர்களுக்கு ஆயிரம் ஆண்டுகளுக்கு முன்னர் வந்த ஆழ்வார்களும் நாயன்மார்களும் அந்த வாதங்களைத் தவிடு பொடியாக்கினார்கள் .

ஐயனார் வேறு–சாஸ்தா வேறு  என்ற பொய்மை வாதத்தையும் நான் மேற்கூறிய காரணங்கள் தவிடு பொடியாக்கும் . பெரும்பாலான எழுத்தர்களுக்கு சம்ஸ்க்ருத அறிவும், மொழியியல் அறிவும் இல்லாததை நாம் எல்லோரும் அறிவோம்.

ஐயனார் பற்றி சங்க இலாக்கியத்திலோ திருக்குறளிலோ தொல்காப்பியத்திலோ குறிப்புகள் இல்லை என்பதால் இவர் தமிழ்த் தெய்வம் இல்லை என்பது தெளிவாகிறது ; அதே பழைய நூல்களில் வேத கால தெய்வங்களைப்  பற்றிய குறிப்புகளையும் இதிஹாச புராண புருஷர்களின் குறிப்புகளையும் மட்டுமே காண  முடிகிறது.

சிவபெருமானுக்கும் மோகினி (பெண்) வடிவில் இருந்த மகாவிஷ்ணுக்கும் பிறந்தவர் ஐயப்பன் என்று பிற்காலக்கதைகள் சொல்கின்றன ; ஆகையால் இதை வடட்டாரக் கதை என்றே சொல்ல முடியும் ; இது போல மஹாராஷ்ட்ராவிலும் கண்டோபா முதலிய வட்டார தெய்வங்கள் உண்டு. சொல்லப்போனால் ஒவ்வொரு மாநிலத்திலும் உண்டு .

ஆகையால் இவரை திராவிட தெய்வம் என்று அக்மார்க் முத்திரை குத்தியவர்களுக்கு இலக்கியச் சான்றுகளே இல்லை. சங்க இலக்கிய புலவர்களில், சாத்தன்  பெயர்கொண்ட புலவர்கள் மட்டுமே உண்டு ; அந்தச் சொல்லை தெய்வங்களுடன் தொடர்பு படுத்தும் எந்தக் கதையும் இல்லை; அப்படிச் சம்பந்தப்படுத்த விரும்பினால் மஹாபாரத/ விஷ்ணு ஸஹஸ்ரநாம சாஸ்தாவுடன்தான் தொடர்பு ப டுத்தலாம் . அதில் எல்லா இந்துக்கடவுளரின் பெயர்களும்  விஷ்ணு ரூபமாகக் காட்டப்படுகிறது .

திராவிட தெய்வம் என்று வாதிப்போர் ஆயிரக்கணக்கான கிராமங்களில் உள்ள கதைகளை– வாய்மொழிக் கதைகளை — ஓட்டுப்போட்டு புஸ்தககங்கள் எழுதியுள்ளனர்; அதில் ஒரு ஊர்க்கத்தை இன்னொரு கதையுடன் பொருந்தா . அதாவது அவியல்.

அப்படியானால் உண்மை என்ன?

இந்துக்கள் நான்கு திசைகளில்  நான்கு காவல் தெய்வங்களை நிறுவினார்கள்; அவர்களில் ஒன்று அய்யனார் என்று திருவிளையாடல் புராணம் கூறும்;  2300 ஆண்டுகளுக்கு முன்னர் சாணக்கியன் எழுதிய அர்த்த சாஸ்த்திரப் பொருளாதார புஸ்தகத்திலும் இப்படி தெய்வங்களை நிறுவும் வழக்கத்தைக் காணலாம். அதில் சாஸ்தா /அய்யனார் பெயர் இல்லை ; ஆனால் அவர் எழுதியது பொருளாதார புஸ்தகம் ; புராணம் அல்ல. 

மிகப்பெரிய மொழியியல் வல்லுனரும் , சமயப் பெரியாருமான  காஞ்சி பரமாசார்ய சுவாமிகள் இந்த வாதப் பிரதிவாதங்களுக்கு  முற்றுப்புள்ளி வைக்கிறார் . கிராமங்களில் வணங்கப்படும் எல்லா பெண்தெய்வங்களும் ஸம்ஸ்க்ருத்ப் பெயர்களில் உள்ள வேத கால தெய்வங்கள் என்பதையும் அவர் காட்டியுள்ளார்.

xxx

காஞ்சி சங்கராசார்யார் (1894-1994) சொற்பொழிவு

“ஈசுவரனின் அழகு மனத்தை அடங்கச் செய்கிற சாந்த ஸ்வபாவம் வாய்ந்தது. ஸ்ரீ மந் நாராயணனின் சௌந்தரியமோ மனத்தை மோகிக்கச் செய்து ஆனந்தக் கூத்தாடச் செய்வது. விஷ்ணுவின் திவ்விய ரூபத்திலிருந்து வைத்த கண்ணை வாங்க முடியாமல் எவரும் சொக்கிக் கிடக்க வேண்டியதாகிறது. ஸ்ரீ ராமனாகவும், கிருஷ்ண பரமாத்மாவாகவும் அவதரித்த போதும், இந்த ஜகன்மோகன சௌந்தரியம் அவரைவிட்டு நீங்காமலே இருந்திருக்கிறது. இப்படிப்பட்டவர் மோஹினி என்றே ஓர் உருவம் கொள்ளும்போது எத்தனை அழகாக இருந்து, எல்லோர் உள்ளங்களையும் மோஹிக்க வைத்துக் கொள்ளை கொண்டிருப்பார்? பரம ஞானியாக, தபோமயமாக ஜ்வலித்துக் கொண்டிருந்த பரமேசுவரனின் மனத்தைக்கூட மகாவிஷ்ணுவின் மோகினி ரூபம் மயக்கிவிட்டது என்று புராணங்கள் சொல்கின்றன. மோகினியாக வந்த நாராயணனின் காருண்ய லாவண்யமும் பரமேசுவரனின் சாந்த ஞானமும் ஒன்று சேர்ந்தவுடன் ஒரு மகா தேஜஸ் – ஒரு பெரும் ஜோதி – பிறந்தது. இந்தத் தேஜஸே ஐயப்பனாக உருக் கொண்டது.

ஹரிஹர புத்திரன் என்றும், சாஸ்தா என்றும், ஐயனார் என்றும் சொல்வது இந்த ஐயப்பனைத்தான்.

ஐயன் என்பது ‘ஆர்ய’ என்பதின் திரிபு. ‘ஆர்ய’ என்றால் ‘மதிப்புக்குரிய’ என்று பொருள். சாக்ஷாத் பரமேசுவரனுக்கும் நாராயணமூர்த்திக்கும் ஜனித்த குழந்தையைவிட மதிப்புக்குகந்தவர் எவருண்டு? ஞானமும் தபசும் கலந்த சிவனின் பிரம்ம அம்சம், கிருபையும் சௌந்தர்யமும் சக்தியும் கலந்த விஷ்ணுவின் க்ஷத்ர அம்சம் இரண்டுமே நாம் உய்வு பெற அத்தியாவசியமாகும். ஹரிஹர புத்ரனாகிய ஐயப்பனிடம் இவையெல்லாமே ஒன்று சேர்ந்திருப்பதாகக் கொள்ளலாம். இதனால்தான் போலிக்கிறது, சிவபெருமானின் மற்ற இருபாலர்களைப் பிள்ளையார் என்றும் குமரன் என்றும் குழந்தைகளைக் குறிக்கிற சொல்லால் குறிப்பிட்டாலும், அவரது மூன்றாவது புத்திரான சாஸ்தாவை மட்டும் மதிப்புக்குரியவராக – ஆர்யராக – ஐயனாராகக் குறிப்பிடுகிறோம். ‘ஆர்ய’ என்பதுதான் ‘அய்யர்’ என்றாயிற்று. முதலி – முதலியார், செட்டி – செட்டியார் மாதிரி அய்யனுக்கு மரியாதைப் பதம் அய்யனார். இதிலே ஒரு வேடிக்கை. பொதுவாகத் தமிழ் நாட்டில் அய்யர் (குருக்கள்) பூஜிக்காத கிராமக் கோயில்களில் உள்ள ஸ்வாமிதான் அய்யராக – அய்யனாராக இருக்கிறார்! கொஞ்சம்கூட இப்போது பேசப்படுகிற இன வித்யாசங்கள் முன்னே இல்லை என்பதற்கு இதுவே ஓர் அடையாளம்.

சபரிமலையில் ஓரிடத்தை ‘ஆரியங்காவு’ என்று ஆரியனுடைய காடாகவே சொல்கிறார்கள். தேசத்தில் எத்தனையோ ஸ்வாமிகளுக்குக் கோயில் இருந்தாலும் சாஸ்தாவைத் தவிர எவருக்குமே அய்யர், ஆரியன் என்ற பெயர்கள் இல்லை.

சாஸ்தா என்பதே தமிழில் சாத்தன். தமிழ் நாட்டில் இருக்கப்பட்ட அநேக சாத்தனூர்களில் முக்கியமான தெய்வம் ஐயப்பன்தான்.

தமிழ் நாட்டில் கிராமத்துக்குக் கிராமம் ஐயனார் கோயில் உண்டு. கேரளத்தில் கிராம தேவதையாக இல்லாமல் வேறு விதத்தில் ஐயப்பன் வழிபாடு வெகுவாகப் பரவி வளர்ந்திருக்கிறது.

அவர் நம்மைக் காவல் புரிகிற தெய்வம். காற்று கருப்பு முதலான பலவித தீயசக்திகளிலிருந்து நம்மைக் காப்பாற்றுகிறவர். இதெல்லாவற்றுக்கும் மேலாக நாராயணனிடமிருந்து நம் வாழ்க்கையையே பரிபாலிக்கும் சக்தியைப் பெற்றிருக்கிறார். ஈசுவரனிடமிருந்து நமக்கு விமோசனம் தருகிற ஞானத்தை அளிக்கும் சக்தியும் பெற்றிருக்கிறார்.

சுதந்திர இந்தியாவில் ஐயப்பன் ரொம்ப ரொம்பக் கியாதி பெற்று வருகிறார். சுதந்திர சாஸனம் (Constitution) அளித்திருக்கிற பேச்சுத் சுதந்திரத்தைப் பயன்படுத்திக் கொண்டு ஒரு பக்கத்தில் நாஸ்திகப் பிரசாரம் தடபுடலாக நடக்கிறபோதே, மறுபக்கத்தில் அது எடுபடாத அளவுக்கு ஐயப்ப பக்தி நாளுக்கு நாள் அமோகமாக விருத்தியாக்கிக் கொண்டிருக்கிறது.

கேரளத்தில் எட்டாக் கையில் சபரிமலையில் இருக்கிற ஐயப்பன் கொஞ்சம் கொஞ்சமாகத் தமிழ் நாடு, மற்ற ராஜ்யங்கள் மீதெல்லாம் கூடத் தம் ராஜதானியை விஸ்தரித்துக்கொண்டே வருகிறார்!

இது மிகவும் உற்சாகமளிக்கிற விஷயம். நாஸ்திகப் பிரச்சார விஷயத்தைத் தடுக்கிற அருமருந்தாக வந்திருக்கிறது ஐயப்ப பக்தி.

அவரது கிருபையை நாடி, அதற்குப் பாத்திரர்களாக வாழ்ந்தோமானால் நாமும், நாடும், உலகமும் சிறப்புற்று விளங்குவது நிச்சயம்.”

xxxx

என்னுடைய  பழைய கட்டுரைகள்

ஐயனார் பற்றிய 5 பழமொழிகளைக் கண்டு பிடியுங்கள் (Post No. 8373)

WRITTEN BY LONDON SWAMINATHAN

Post No. 8373

Date uploaded in London – 20 July 2020  

xxxx

ஐயனார் கோவில்கள் -இலங்கைத் தீவின் 108 புகழ் பெற்ற இந்து ஆலயங்கள்- Part 45

WRITTEN BY LONDON SWAMINATHAN

Post No. 12,662

Date uploaded in London – –  –  1 November , 2023                 

xxxx

–subham—

திருமூலர், அதிசய ,ஐயனார் கோவில், திருமந்திர, ஆராய்ச்சிக் கட்டுரை எண்- 46, சாஸ்தா, ஆரியன், அஜ்ஜ, ஐயர் , ஆரியங்காவு ,சாத்தன், திருவிளையாடல் புராணம், காஞ்சி சுவாமிகள்