Written by London swaminathan

Date: 10 March 2017

Time uploaded in London:- 10-22 am

Post No. 3711

Pictures are taken from various sources; thanks.

contact; swami_48@yahoo.com

(Source:- Vedic and Indo-European Studies by Nicholas Kazanas, Aditya Prakashan, New Delhi, year 2015)

இந்துக்கள் 8000 ஆண்டுகளுக்கு முன்னர் ஐரோப்பாவுக்குள் குடியேறியது, ரிக்வேதத்தின் காலம் கி.மு.3500, பத்தாம் பசலி ஆரிய-திராவிடக் கொள்கையின் மறைவு ஆகியன குறித்து கிரேக்க நாட்டு அறிஞர் நிகலஸ் கஜானா எழுதிய பல வியப்பான விஷயங்களை நேற்று தந்தேன். இன்று அவரது புத்தகத்திலுள்ள மேலும் சில அதிசய விஷயங்களை சுருக்கி வரைவேன்.

உமாதேவி வழிபாடும், துர்ர்கா தேவி வழிபாடும் உலகம் முழுதும் இருந்தது என்பதை சக்தி வழிபாடு என்ற தலைப்பில் கே.க்ளோஸ்டர்மெய்ர் (K.Klostermaier) எழுதியிருப்பதைப் புத்தகத்தில் தந்துள்ளார்;

மத்தியதரைக் கடலைச் சுற்றியுள்ள நாடுகளில் 6000 ஆண்டுகளுக்கு முன்பு (கி.மு.4000) ,பெருமளவுக்கு தாய் தெய்வ (Mother Goddess) வழிபாடு இருந்தது. சிந்து சமவெளி நாகரீகத்திலும் தாய் தெய்வ வழிபாடு இருந்ததை அங்கு கிடைத்த சுட்ட களிமண் (terra cotta) வடிவ உருவங்கள் காட்டுகின்றன. நிர்வாணமான ஒரு பெண்ணின் மர்மஸ்தானத்திருந்து ஒரு செடி வெளியே வரும் உருவம் சிந்துவெளியில் கிடைத்துள்ளது– அதன் பின்புறத்தில் ஒரு ஆண் அரிவாளைக் கையில் ஓங்கிய காட்சியுடன் காட்சி தருகிறான். இது, பூமாதேவிக்கு  நரபலி கொடுக்கும் காட்சி ஆகும்.

மத்தியதரைக் கடல் நாடுகள் — சிந்து சமவெளி நாகரீக தாய் வழிபாடு தொடர்பு வேறு சில விஷயங்களிலும் உறுதியாகிறது. இந்துக்கள் உமா தேவியை, மலைமகள் (பர்வத= பார்வதி) என்றும் சிம்ம வாஹினி என்றும் வருணிப்பர். பாபிலோனியாவி,,,,ம் உம்மு, உம்மா (ummu, Umma) என்ற தெய்வமும்,

ஆர்கேடிய (கிரீஸின் பகுதி) உம்மி (Ummi)    தெய்வமும், சிதியன் (காஸ்பியன், கருங்கடல் பகுதி= ரஷ்யா) உம்மோ (Ommo) தெய்வமும் உமா தேவி வழிபாடே.

இதே போல துர்கா தேவியை ஆசியாமைனரில் (துருக்கி) (Truqas) ற்றுகாஸ் என்று லிடியன் (Lydian Inscriptions)  கல்வெட்டுகளில் குறிப்பிடுகின்றனர். சில இடங்களில் அவளுக்கு ஒரு மகன் பிறந்ததும் காட்டப்படுகிறது. இதை நியுமன் (Neumann) என்பவர் எழுதியுள்ளார். அதை க்ளோஸ்டர் மெய்ர் குறிப்பிட்டுள்ளார். அதை நிகலஸ் தனது புத்தகத்தில் எழுதி பல தெய்வ வழிபாடு உலகெங்கிலும் இருந்தது என்பார். மேலும் ஆண்   தெய்வம்தான் முதலில் உலகில் இருந்த்து என்பது தவறு என்றும் சொல்லுகிறார்

கஜானாஸ் மேலும் கூறுவதாவது:–

வேத கால தெய்வமான அக்னி,  (Hittite) ஹிட்டைக் கலாசாரத்தில் அக்னிஸ் Agnis என்றும் ஸ்லாவிக் பண்பாட்டில் Oghen அகன் என்றும் லத்தீன் மொழி பகுதிகளில் Ignis இக்னிஸ் என்றும் லிதுவேனியா நாட்டில் Ugnis உக்னிஸ் என்றும் வழங்கியது

(இக்னைட் IGNITE = தீ உண்டாக்கு என்பது இன்றும் ஆங்கிலத்தில் உள்ளது)

மழை/புயல் தெய்வமான பர்ஜன்ய (Parjanya) ஸ்லாஇயவில் Perunju பருண்ணு என்றும் பால்டிக் நாடுகளில் பெர்குனஸ் Perkunas என்றும் ஜெர்மானிய மொழிகளில் ப்யீர்ஜின் Fjorgyn என்றும் வழங்குகிறது

உதய தெய்வமான உஷஸ் ( Ushas) உஷா  கிரேக்க மொழியில் ஈயோஸ் (Eos) என்றும் லத்தீன் மூல மொழிகளில் ஓஷோரா (Ausrora) என்றும் ஜெர்மானிய மொழிகளில் இயச் த்ரே(Eos-tre)  என்றும் வழங்குகிறது.

த்யௌஸ் பிதா (Dyaus) என்னும் வேத கால வானம்/ஆகாயம் (Sky God) தொடர்பான கடவுள் ஹிட்டைட் பண்பாட்டில்  ட்- சியு-ஸ் (D-siu-s) என்றும் கிரேக்க மொழி யில் ஸ்யூஸ் (Zeus) என்றும் லதீனில் ய்யுஸ்பிடர் (ஜூபிடர்) ( Ju-s- piter )என்றும் ஜெர்மானிய மொழிகளில் டீவஸ் என்றும் மாறுகிறது

(வருணன்’ உரேனஸ், இந்திரன் முதலிய தெய்வங்களை எல்லோரும் பிரஸ்தாபித்து இருப்பதால் தான் “அரைத்த மாவையே அரைக்க”  விரும்ப வில்லை என்று நூலின் ஆரம்பத்திலேயே சொல்லிவிட்டார்)

மேலு ரிக் வேதத்தில்தான் ஒரே கடவுள் கொள்கை தோன்றியது என்று கருதிவிடக்கூடது என்றும் நிகலஸ் வாதாடுகிறார். ரிக் வேதம் கி.மு 3500-க்கு முன் தோன்றியபோதும் அதற்குப் பின் வந்த பாபிலோனிய, எகிப்திய தெய்வங்களிலும் இதைக் காணமுடிகிறது என்கிறார்.

ரிக் வேதத்தில் உள்ள “ஏகம் சத் விப்ராஹா பஹூதா வதந்தி” என்ற மந்திரம் உலக அறிஞர்களால் அடிக்கடி மேற்கோள் காட்டப்படுகிறது

“உண்மை ஒன்றே; அதை அறிஞர்கள் பலவாறு அழைப்பர்” என்பது இதன் பொருள். இந்த  ஒரே கடவுள்  கருத்து பிற்காலத்தில் யூதர்களாலும், கிறிஸ்தவர்களாலும் முஸ்லீம்களாலும் பரப்பப்பட்டது.

எகிப்தில் கூட அதம் ( ATUM முழுமையான) அல்லது நன் ( NUN ஆதிகால நீர்) என்பதிலிருந்தே எல்லா தெய்வங்களும் உண்டானதாக பிரமிடுகளின் சுவர்களில் எழுதப்பட்டுள்ளது.

(Atum = Sat=Satyam; Nun= Narayana)

யூதர்கள், கிறிஸ்தவர்களின் பைபிள் பழைய ஏற்பாட்டிலும் கடவுளைப் பன்மையில் (Plural; Elohim) பேசிவிட்டு பால் (Baal) என்ற தெய்வங்களை எல்லாம் பேசிவிட்டுப் பின்னர்தான் யஹோவா என்ற ஒரு தெய்வம் வருகி றது( Psalms 81, 82)

வேதத்தில் உள்ளது போல பிரம்மன் (ஆண் அல்லன், பெண் அல்ல, அலியுமல்லன்— தேவாரம்) பால் வேறுபாடற்ற “தத் ஏகம்” (அந்த ஒன்று) முன்னர் மேலை நாடுகளிலும் இருந்துள்ளது.

(இது பற்றி நிகலஸ் விரிவாக எழுதியுள்ளதை மிகச் சுருக்கமாகக் குறிப்பிட்டுள்ளேன். நூலை முழுதும் படித்தால் மேலும் பல விஷயங்கள் தெரியும்)

400 சொற்கள் ஆராய்ச்சி

நிகலஸின் புத்தகத்தில் இரண்டாவது அத்தியாயம் 400 சொற்கள் ஆராய்ச்சி பற்றிய சுவையான (coherence and preservation in Sanskrit) ஆராய்ச்சியாகும். சம்ஸ்கிருதத்துக்கு மூல மொழி (PIE= Proto Indo European) ஒன்று இருந்ததாகவும் அந்த இந்தோ-ஐரோப்பிய (I.E) குடும்பத்திலிருந்து கிரேக்க, ஜெர்மானிய, லத்தீனீய, அவஸ்தன், டொசாரியன் (Tocharian) மொழிகள் எல்லாம் கிளைத்தன என்றும் பத்தாம்பசலி “அறிஞர்கள்” எழுதுவதுண்டு. நிகலஸ்,இவற்றையெல்லாம் தூக்கிக் குப்பைத் தொட்டியில் போட்டுவிட்டு புதிய அணுகுமுறையைப் பின்பற்ற வேண்டும் என்கிறார். அவர் இந்திய ஐரோப்பிய (Indo- European) மொழிக் குடும்பத்திற்குப் பொதுவான 400 சொற்களை ஒப்பிட்டு ஆராய்ந்தார். இதில் வினைச் சொற்கள், பெயர்சொற்கள் (Verbs and Nouns) இரண்டையும் ஆராய்ந்தார். குணங்கள், செயல்பாடுகள், உணர்வுகள் (அன்பு, கோபம்), உடல் உறுப்புகள் (கை, கால்) உணவுப் பொ ருட்கள்  முதலிய பலவகைச் சொற்களை தேர்வு செய்தார்.

மூலச்சொற்களில் இருந்து, ஆனால் சம்ஸ்கிருதத்தில் காணப்படாத சொற்கள் 53 மட்டும்தான்; மற்ற எல்லாம் சம்ஸ்கிருதத்தில் உள்ளன!

ஜெர்மானிய மொழிகளில் (ஜெர்மன், ஆங்கிலம்) 145 சொற்களைக் காணோம்!

கிரேக்கத்தில் 149 சொற்களைக் காணோம்!

பால்டிக் மொழிகளில் 185 சொற்களைக் காணோம்!

லதீனில் (போர்ச்சுகீஸ், ஸ்பானிஷ், பிரெஞ்சு, இதாலிய மொழிகளின் தாய்) 207 சொற்களைக் காணோம்!

கெல்திக் (CELTIC) (ஐரிஷ்) க்கில் 210 சொற்களைக் காணோம்!

ஸ்லாவிய மொழிகளில் 215 சொற்களைக் காணோம்!

இதிலிருந்து என்ன தெரிகிறதென்றால் சம்ஸ்கிருதம்தான் இந்திய ஐரோப்பிய மொழிக் குடும்பத்தில் மிகப் பழைய மொழி, தூய்மையை அப்படியே பராமரித்துப் பாதுகாக்கும் மொழி!!

மேலே குறிப்பிட்ட மொழிகளில், “மூலமே இல்லாத அனாதைச் சொற்கள்” அதிகம் காணப்படுகின்றன. ஆனால் சம்ஸ்கிருதத்திலோ அதற்கான வேர்ச் சொல்லை, மூலத்தை, தாதுவை எளிதில் காணமுடிகிறது. அற்புதமான ஒருமை- இணைப்பு- தொடர்ச்சி (organic coherence) உளது.

இதன் மூலம் நாம் அறிவது யாதெனில் மூல இந்திய ஐரோப்பிய தாய்மொழிக்கு மிக அருகிலுள்ளது சம்ஸ்கிருதம், மிகப் பழமையானது (Most archaic and most faithful to PIE) சம்ஸ்கிருதம் என்பதாகும்.

சுருங்கச் சொன்னால் சம்ஸ்கிருதம்தான் அந்தக் குடும்பத்திலேயே மிகப் பழமையானது, மிகத் தூய்மையானது.

இது நிகலஸின் ஒரிஜினல் ஆராய்ச்சி!

வேத மொழிகளையும் அவெஸ்தன் மொழிகளையும் ஒப்பிட்டு, பழைய கொள்கைகளை தகர்த்தெரிகிறார் நிகலஸ். இதைப் புரிந்து கொள்ள வேதங்களிலும் பாரசீக மொழிகளிலும் கொஞ்சம் பரிச்சயம் தேவை. ஆனால் வெளி நாட்டு “அறிஞர்கள்” வேதங்களுக்கும் முந்தையது இந்திய-ஈரானிய மொழிகள் ( Indo- Iranian அவெஸ்தன் Avestan=பாரசீக); அங்கே இருந்துவிட்டுத்தான் ஆரியர்கள் இந்தியாவுக்குள் நுழைந்தனர் என்றெல்லாம் ‘புருடா’ (blatant lies) விட்டுக் கொண்டிருந்தனர். அதாவது ஆரிய-திராவிடர் என்ற பிரிவினையை 400 வருடங்களாக முன்வைத்து, அதற்கேற்ப எல்லாவற்றையும் புழுகியும் மெழுகியும் ஒழுகியும்  வந்தனர்.

(ஆனால் காஞ்சி பரமாசார்ய ஸ்வாமிகள், ஜொராஸ்டர் என்பவர், குஜராத்திலுள்ள சௌராஷ்டிரர் தேசத்தவர் என்று முன்னரே பேசியதை எனது கட்டுரையில் விரிவாகக் கொடுத்துள்ளேன். ஆயினும் நிகலஸ் கஜனஸ் மொழியியல் ரீதியில் ஆப்பு வைப்பது படித்து இன்புதற்கிரியது.)

முன்னரே சொன்னது போல மொழியியல் மற்றும் சம்ஸ்கிருதம், கிரேக்கம், அவெஸ்தன் ஆகியவற்றில் ஓரளவு அறிவுள்ளவர் களுக்கான புத்தகம் இது. ஆகையால் அடுத்த கட்டுரையில் அவர் ரிக் வேத மண்டல கால வரிசைக் (Chronology of 10 Rig Vedic Mandalas) கிரமம், ரிபு (Vedic God Rbhu) பற்றிய ஆராய்ச்சி, ரிக்வேத மொழிபெயர்ப்பு பற்றிச் சொல்லும் சில கருத்துகளை செப்புவேன்.

–தொடரும்

Written by London swaminathan

Date: 7 March 2017

Time uploaded in London:- 6-46 am

Post No. 3700

Pictures are taken from various sources; thanks.

contact; swami_48@yahoo.com

கம்ப ராமாயணத்தை எந்தப் பக்கம் புரட்டினாலும் சுவையான செய்தி கிடைக்கும். அல்லது இலக்கியத் தேன் சொட்டும் பாடல் கிடைக்கும்; அதுவும் இல்லாவிடில் தொடர்ச்சியான ராமாயணக் கதை கிடைக்கும்.

அனுமன், தமிழ்நாட்டிலுள்ள மயேந்திர மலையிலிருந்து இலங்கைக்குத் தாவுகிறான் அங்கே ஒரு பவளக் குன்றின் மீது காலூன்றி ஒரு பறவை பார்ப்பது போல இலங்காபுரி நகரத்தைக் காண்கிறான். அப்பொழுது அவன்

இலங்காதேவியை எதிர்கொள்கிறான். அந்தக் காட்சி சுவைமிக்கது.

இலங்காதேவி ஐந்து வர்ண (பஞ்ச வர்ண) உடை அணிந்திருந்தாளாம்; வானவில் போலக் காட்சி தந்திருப்பாள்!!

அனுமனை நோக்கி யாரடா நீ? என்று ஏக வசனத்தில் கேட்கிறாள். அதற்கு அனுமன் நான் ஒரு டூரிஸ்ட்! இலங்கையைச் சுற்றிப் பார்க்க வந்தேன் என்கிறான்! அவளோ நகைக்கிறாள்.; இதை சொல்லும்போது கம்பன் இன்னொரு வ ரியையும் சேர்க்கிறான். அவள் வெடி சிரிப்பு சிரிக்கிறாள். அனுமனோ மநதுக்குள் சிரித்தானாம்!

இதோ சுவையான பாடல்களும் காட்சிகளும்:-

நான் ஒரு டூரிஸ்ட்!

சுந்தர காண்டம், ஊர் தேடு படலப் பாடல்கள்

யார் நீ? ஏன் இங்கு வந்தாய்?

அனுமன் பதில்:

அளியால் இவ் வூர் காணும் நலத்தால் அணைகின்றேன்

எளியேன் உற்றால் யாவது உனக்கு இங்கு இழவு? என்றான்

ஊரைக் காண வேண்டும் (tour) என்ற ஆசையால் வந்தேன். எளியவனாகிய நான் இவ்வூருக்குள் வந்தால் உனக்கு என்ன நஷ்டம்? (இழவு=இழப்பு=நஷ்டம்) என்று கேட்டான்.

நக்கானைக் கண்டு ஐயன் மனத்து ஓர் நகை கொண்டான்

அக்கால் நீதான் ஆர் சொல வந்தாய் உனது ஆவி

உக்கால் ஏது ஆம் ஓடலை என்றாள்……..

இலங்கா தேவி வெளிப்பட சிரித்தாள்; அனுமன் மனதுக்குள் சிரித்தான். அதையும் உணர்ந்த லங்காதேவி, ” சிரிக்கிறாயா? நீ யார்? யார் உன்னை இங்கு ஏவினார்? உன் உயிரே போய்விடுமே! உனக்கு என்ன கிடைக்கப்போகிறது? இவ்வளவு நான் சொல்லியும் ஓடாமல் நிற்கிறாயே? என்றாள்.

இலங்காதேவியின் தோற்றம்

எட்டுத் தோளாள் நாலு முகத்தாள் உலகு ஏழும்

தொட்டுப் பேரும் சோதி நிறத்தாள் சுழல் கண்ணாள்

முடிப் போரில், மூவுலகத்தை முதலோடும்

கட்டிச் சீறும் கலன் வலத்தாள் சுமை இல்லாள்

இலங்காதேவிக்கு எட்டுத் தோள்கள்; நான்கு முகம். ஏழு உலகங்களையும் தொட்டு மீண்டுவரும் ஒளிபெற்றவள்; சுழலும் கண் கொண்டவள். பகைத்து மோதினால் மூவுலகத்தவரையும் கட்டிச் சீறும் வலிமை பெற்றவள்; ஆனால் பொறுமை என்பது கிடையாது.

வேல் வாள் சூலம் வெங்கதை பாகம் விளி சங்கம்

கோல்வாள் சாபம் கொண்ட கரத்தாள் வடகுன்றம்

போல்வள் திங்கள் போழின் எயிற்றாள் புகை வாயில்

கால்வாள் காணின் காலனும் உட்கும் கதம் மிக்காள்

அவள் வேல், வாள், சூலம், கதை, பாசம், சங்கம், கோல்,  குந்தம் ஆகிய எட்டுக்கருவிகளைக் எட்டுக் கைகளில் ஏந்தியவள். வடக்கிலுள்ள மேரு மலை போன்றவள்; சந்திரனைப் பிளந்தது போல பற்களை உடையவள். வாயிலே புகை கக்குபவள்; எமனையும் கலங்கச் செய்யும் கடும் கோபம் உடையவள்.

அஞ்சு வர்ணத்தின் ஆடை உடுத்தாள் அரவு எல்லாம்

அஞ்சு உவணத்தின் வேகம் மிகுந்தாள் அருள் இல்லாள்

அம்சுவர்ணத்தின் உத்தரியத்தாள் அலை ஆரும்

அம்சும்ச்வள் நத்தின் முத்து ஒளிர் ஆரத்து அணி கொண்டாள்

அவள் பஞ்ச வர்ண ஆடை உடுத்தவள்; பாம்புகள் அஞ்சும் கருடன் போல வேகம் மிக்கவள்; கருணை அற்றவள்; பொன்னாடையை மேலாடையா கப் போட்டிருப்பவள் கடலிலுள்ள அழகிய பெரிய நத்தைகள் ஈன்ற முத்தூக்களால் செய்யப்பட்ட மாலையை அணிந்தவள்.

(இதற்குப் பின் அனுமன் அவளை ஒரு குத்துக் குத்தி விழுத்தாட்டுகிறான் என்று கதை தொடர்கிறது. பெண் என்பதால் கொல்லக்கூடாது என்று ஒரு தட்டு தட்டினான்!)

–Subham–

Written by London swaminathan

Date: 24 FEBRUARY 2017

Time uploaded in London:- 18-29

Post No. 3666

Pictures are taken from various sources; thanks.

contact; swami_48@yahoo.com

“அழுதால் உன்னைப் பெறலாமே” என்று மாணிக்கவாசகர், திருவாசகத்தில் சொன்னார். ராமகிருஷ்ண பரமஹம்சரும் பிற்காலத்தில் இதையே சொன்னார். இதற்கு அவர் சில சுவையான எடுத்துக்காட்டுகளையும் தருகிறார்.

ஒரு பக்தர் பரமஹம்சரிடம் கேள்வி கேட்டார்: கடவுள் தரிசனத்தை எப்படிப் பெறுவது?

ராமகிருஷ்ண பரமஹம்சர்:

“உருகிய உள்ளத்துடன் உன்னால் அழமுடியுமா? மனைவி, மக்கள், பணம் இவற்றுக்காக மக்கள் குடம் குடமாகக் கண்ணீர் விடுகிறார்கள். ஆனால் கடவுளைக் காணவேண்டும் என்று அழுபவர் யார்? குழந்தை, விளையாட்டுப் பொருட்களோடு விளையாடும் வரை தாயார், சமையல் முதலிய வேலைகளைச் செய்கிறாள். இதர அலுவல்களையும் கவனிக்கிறாள். விளையாட்டு பொம்மைகள், குழந்தையின் பசியைப் போக்குவதில்லை; எனவே அவைகளைத் தூக்கி எறிந்துவிட்டுக் குழந்தை ‘கோ’வென்று கத்தி அழுகின்றது. உடனே தாய் என்ன வேலை செய்து கொண்டிருந்தாலும், சாதம் பாதி வடித்துக் கொண்டிருந்தாலும் கூட அதை அப்படியே விட்டுவிட்டு ஓடிவந்து குழந்தையை எடுத்து தன் மார்போடு அணைத்துக் கொள்கிறாள்”.

இத்தகைய அன்பு, இறைவனிடத்திலும் இருக்கவேண்டும் என்பார் பரமஹம்சர். அப்படியிருந்தால், அழும் குழந்தையிடம் தாயார் ஓடிவருவதுபோல இறைவனும் ஓடிவருவார் என்கிறார்.

அன்பு இருந்தால் அழுகை வரும் என்று வள்ளுவனும் கூறுவான்:

அன்பிற்கும் உண்டோ அடைக்கும்தாழ் ஆர்வலர்

புன்கண்நீர் பூசல் தரும் (குறள் 71)

பொருள்:

அன்பை பிறர் பார்க்கமுடியாமல் அடைத்து வைக்கும் தாழ்ப்பாள் ஏதேனும் உலகில் உண்டா? அன்புள்ளவரி ன் கண்களிலிருந்து மளமளவென்று பெருகும் கண்ணீர்த் துளிகளே, அந்த அன்பை பிறருக்குப் பறைசாற்றிவிடும்.

ராமகிருஷ்ண பரமஹம்சர் மேலும் சொல்கிறார்:

“கண்ணபிரானின் சரித்திரத்தையும் லீலைகளையும் நடித்துக்காட்டும் நாடகசாலைகளில், நாடகம் துவங்கும்போது, மேளத்தைக் கொட்டி, ஏ! கிருஷ்ணா! ஓடிவாடா! என்ற பாட்டை உரத்த குரலில் பாடி ஆரம்பிக்கிறார்கள். கிருஷ்ண வேஷத்தைப் போட்டுக்கொண்ட ஆளோ, இதையெல்லாம் கொஞ்சமும் கவனியாது, திரைக்குப் பின்னே வம்பளந்துகொண்டும், சுருட்டு பிடித்துக்கொண்டும் இருக்கிறான். ஆனால் இந்தச் சப்தம் நின்றுபோய், இனிமையான குரலில், மிருதுவான இசையுடன் நாரதர் , நாடக மேடையில் பிரவேசித்து, பக்திப் பரவசராய், கிருஷ்ணனை அழைக்கும்போது, கிருஷ்ண வேஷதாரி, இனிமேலும் தாமதிக்கக் கூடாது என்று, அவசரமாக நாடக மேடையில் பிரவேசிக்கிறான். ஈஸ்வரா, ஈஸ்வரா! என்று வாயால் மட்டும் கூவும் பக்தர்களிடம் அவன் வருவதில்லை. அவன் வரும்போது, பக்தனுடைய இதயம் திவ்வியப் பிரேமையினால் இளகிப் போகும்; பேச்சு அடங்கிவிடும். மிகுந்த பக்தியோடும் உள்ளன்போடும் அழைக்கும் பக்தர்களிடம் வருவதற்கு ஈஸ்வரன் ஒருபோதும் கால தாமதம் செய்வதில்லை.

இதோ மாணிக்கவாசகரின் கதறல்:–

யானே பொய் என் நெஞ்சும்

பொய் என் அன்பும் பொய்

யானால் வினையேன் அழுதால்

உன்னைப் பெறலாமே

தேனே அமுதே கரும்பின்

தெளிவே தித்திக்கும்

மானே அருளாய் அடியேன்

உனைவந்துறுமாறே

பொருள்:-

“தேனும் அமுதமும் கருப்பஞ்சாறும் போலட் தித்திக்கும் பெருமானே! அடியேன் உன்னை வந்து அடையும் உபாயத்தினை அறிவித்து அருள்வாயாக. யானும், என் நெஞ்சும், அன்பும் பொய். ஆனாலும் வினையேனாகிய யான் அழுதால் உன்னை அடையலாமா?”

இந்தப் பாட்டில் கேள்வி கேட்பது போல உரை எழுதப்படிருந்தாலும், அழுதால் உன்னைப் பெறலாம் என்றே பொருள் கொள்ளவேஎண்டும் ஏனெனில் இரண்டு பாடல்களுக்கு முந்தியுள்ள பாட்டில்

அழுதேன் நின்பால் அன்பாய்

மனமாய் அழல் சேர்ந்த

மெழுகேயன்னார்  – என்ற வரிகளில் தான் தனித்து நின்று அழுவதாய்ப் பாடுகின்றார்.

எனது பழைய கட்டுரை

அழுதால் உன்னைப் பெறலாமே – மாணிக்க வாசகர் (Post No.3491)

Posted on 28 December 2016

–subham-

Written by London swaminathan

Date: 23 FEBRUARY 2017

Time uploaded in London:- 6-27 am

Post No. 3662

Pictures are taken from various sources; thanks.

contact; swami_48@yahoo.com

சிலப்பதிகாரத்தில் பெரிதும் புகழப்படும் சேரன் செங்குட்டுவன், பெரிய சிவபக்தன். கண்ணகிக்கு சிலை எழுப்புவதற்கு இமயமலை நோக்கி அவன் புறப்பட்டபோது என்ன நடந்தது என்பதை சேரன் தம்பி இசைத்த சிலப்பதிகாரம் செப்புவதைக் காண்போம்:-

ஞாலங்காவலர் நாள்திறை பயிரும்

காலைமுரசம் கடைமுகத்து எழுதலும்

நிலவுக் கதிர் முடித்த நீளிருஞ் சென்னி,

உலகுபொதி உருவத்து, உயர்ந்தோன் சேவடி

மறஞ்சேர் வஞ்சி மாலையொடு புனைந்து

இறைஞ்சாச் சென்னி இறைஞ்சி வலங் கொண்டு,

மறையோர் ஏந்திய ஆவுதி நறும்புகை

நறைகெழு மாலையின் நல்லகம் வருத்த,

கடக்களி யானை பிடர்த்தலை ஏறினன்

–கால்கோட்காதை, சிலப்பதிகாரம்

பொருள்:-

நாட்டினைக் காவல் செய்யும் பிற மன்னர்கள் கப்பம் (திறை) செலுத்த வருக என்று காலை முரசம் வஞ்சி மாநகரின் கடை வாசலில்  ஒலித்தது. நிலவுக் கதிரினை முடித்த நீண்ட பெரிய சடை முடியும், உலகனைத்தும் ஒருங்கே தன் கைப்படுத்தும் உருவமும் உடைய உயர்ந்தோனான சிவபெருமானின், செவ்வையான திருவடிகளை (காலணி) வெற்றி பொருந்திய வஞ்சி மாலையுடன் தன் தலையில் சூட்டிக்கொண்டான். யாருக்கும் வணங்காத தன் தலையில் சிவன் திருவடிகளை வைத்து வலம் வந்தான் பிராமணர்கள் , அப்போது கொண்டுவந்த ஆகுதிப் புகையானது தேன் நிறைந்த செங்குட்டுவன் மலர்மாலையை வாடுமாறு செய்தது. மதக் களிப்பினுடைய யானையின் தலையில் செங்குட்டுவன் அமர்ந்தான்.

அந்த நேரத்தில் ஆடக மாடத்திலுள்ள (திருவனந்ததபுரம்) பெருமாள் கோவில் பிரசாதத்தை  அர்ச்சகர்கள் கொடுத்தனர்.  தலை மீது சிவன் பிரசாதத்தை வைத்திருப்பதனால், திருமால் பிரசாதத்தை தோள்மீது வைத்துக்கொண்டான்.

செங்குட்டுவன் சிவபக்தன் என்பதை மாடல மரையோன் என்ற பிராமணனும் சுட்டிக்காட்டுகிறான்:-

நற்றிறம் புரிந்தோர் பொற்படி எய்தலும்

அற்புளம் சிறந்தோர் பற்றுவழிச் சேறலும்

அறப்பயன் விளைதலும், மறப்பயன் விளைதலும்,

பிறந்தவர் இறத்தலும், இறந்தவர் பிறத்தலும்,

புதுவதன்றே; தொன்றியல் வாழ்க்கை

ஆன் ஏறு ஊர்ந்தோன் அருளில் தோன்றி

மாநிலம் விலக்கிய மன்னவன் ஆதலின்

செய்தவப் பயன்களும், சிறந்தோர் படிவமும்

கையகத்தன்போற், கண்டனையன்றே!

ஊழிதோறு ஊழி உலகங்காத்து

நீடுவாழியரோ நெடுந்தகை! என்ற

மாடல மறையோன் தன்னொடு மகிழ்ந்து

–வரந்தரு காதை

பொருள்:-

நல்ல செயல்களைச் செய்தோர் சுவர்க்கத்துக்குச் செல்லுதலும் அன்புள்ளம் மிக்கவர், பற்றின் காரணமாக மீண்டும் பிறத்தலும் அறத்துக்கான பயன் தப்பாது சம்பவித்தலும், பிறந்தவர் இறப்பதும், இறந்தவர் பிறப்பதும் புதுமையானவை அல்ல. தொன்றுதொட்டு நடந்துவரும் வாழ்க்கை நியதி இது. ரிஷப வாஹனத்தில் பவனிவரும் சிவனின் அருளினால் வஞ்சியிலே தோன்றி,  உலகம் சிறப்புறுமாறு செய்த மன்னன் நீயாதலின், செய்த தவப் பயன்களையும் உயர்ந்தோரின் உருவையும் நின் கைஅகத்தே உள்ளது போலத் தெளிவாகக் கண்டனை. ஊழிதோறு ஊழி உலகம் காத்து நீ நீடூழி வாழ்வாயாக! நெடுந்தகையே, நீ வாழ்வாயாக.

இவ்வாறு மாடல மறையோன்  வாழ்த்திய பிறகு செங்குட்டுவனும் அவன்பால பெரிதும் மகிழ்ச்சியுடைவன் ஆனான்.

முந்தைய காதைகளில் கோவில்கள் பற்றிச் சொல்லும்போது சிவபெருமானின் கோவிலை பிறவா யாக்கைப் பெரியோன் கோவில் என்று பாராட்டியுள்ளார் இளங்கோ அடிகள்.

என்னுடைய பழைய கட்டுரைகள்:—

சிலப்பதிகார கோவில்கள் | Tamil and Vedas

https://tamilandvedas.com/…/சிலப்பதிகார-கோவி…

Translate this page

சிலப்பதிகாரக் கோவில்கள். ஆராய்ச்சிக் கட்டுரை: லண்டன் சுவாமிநாதன் கட்டுரை எண்: 1215; தேதி 5 ஆகஸ்ட் 2014.சிலப்பதிகாரம் என்னும் தமிழ் …

2.சீனா, ஜப்பான், தமிழ் சிலப்பதிகாரம் அதிசய ஒற்றுமை! (ஆராய்ச்சிக் கட்டுரை எண்:-1318; தேதி:– 30 September 2014.)

3. கோவில்கள் பற்றி அப்பர் தரும் அதிசயத் தகவல் (Research Article No.1765;  Dated 1April 2015.)

The Wonder that is Madurai Meenakshi Temple | Swami’s Indology Blog

swamiindology.blogspot.com/2011/…/wonder-that-is-madurai-meenakshi-temple.htm…

14 Oct 2011 – How did the Houston (USA) Meenakshi temple receive a Madurai idol even after the … Madurai Meenakshi Temple is an architectural wonder.

—SUBHAM—

நரகக் காட்சிகள்

Written by London swaminathan

Date: 22 FEBRUARY 2017

Time uploaded in London:- 9-02  am

Post No. 3659

Pictures are taken from various sources; thanks.

contact; swami_48@yahoo.com

புறநானூற்றில் பாபம்

ஆன்முலை அறுத்த அறனிலோர்க்கும்

மாண் இழை மகளிர் கருச் சிதைத்தோர்க்கும்

பார்ப்பார்த் தப்பிய கொடுமையோர்க்கும்

வழுவாய் மருங்கில் கழுவாயும் உள என

நிலம் புடை பெயர்வது ஆயினும், ஒருவன்

செய்தி கொன்றோர்க்கு உய்தி இல் என

அறம் பாடின்றே — ஆயிழை கணவ!

—புறநானூறு 34, ஆலத்துர்ர் கிழார் பாடியது

இது வால்மீகி சொன்ன விஷயம் (4-34-12); தமிழில் ஆலத்தூர் கிழார் தந்துள்ளார்.

இதன் பொருள்:

ஆராய்ந்து எடுத்த அணிகளை அணிந்த மஹாராணியின் கணவனான சோழன் ((குளமுற்றத்துத் துஞ்சிய)) கிள்ளிவளவனே!

பசுவில் பாலைப் பெறாதபடி அதைக் கொன்று தின்பது பாவம்;

பெண்கணிளின் கருவை அழித்தல் பாவம்;

அந்தணர்களுக்குத் தீங்கு செய்வது பாவம்;

இதற்கெல்லாம் கூட பரிகாரம் உண்டு; நீ தப்பிக்கலாம்;

ஆனால் பெரிய பூகம்பமே ஏற்பட்டு உன் சோழ நாடே அழிந்தாலும்

ஒருவன் செய்த உதவியை மறந்து அவனுக்குத் தீங்கு செய்தால் அதற்குப் பரிகாரமே இல்லை; கட்டாயம் நரகத்தில் விழுவாய் என்று தர்ம சாஸ்திரங்கள் சொல்லுகின்றன (புறம்.34)

வள்ளுவனும் இதையே சொன்னான்:

எந்நன்றி கொன்றார்க்கும் உய்வுண்டாம் உய்வில்லை

செய்நன்றி கொன்ற மகற்கு ( திருக்குறள் 110)

பிராமணர்களுக்குத் தீங்கு செய்யாதே ; உன் முன்னோர்கள் யாரும் செய்ததில்லை என்று சோழன் நலங்கிள்ளி தம்பி மாவளத்தானை தாமப்பல் கண்ணனாரும் (புறம்.43) எச்சரிக்கிறார்.

நரகக் காட்சிகள்

பாவமும் அஜீர்ணமும்

ஒரு பாவத்தின் பலன், பசுவின் பால் போல உடனே கிடைக்காது; ஒருவன் வாழ்க்கையிலேயே அது தெரியும்; அப்படியில்லாவிடில் அது அவனுடைய பிள்ளைகள், பேரக்குழந்தைகளிடம் காணப்படும்; அதிகம் சாப்பிட்டவனின் வயிற்றில் உணவு அஜீரணமாகாமல் உட்கார்ந்துகொண்டு, எப்படித் தொல்லை கொடுக்குமோ அப்படி அதன் விளைவுகள் கட்டாயமாகத் தெரியும் (மஹாபாரதம் 1-75-2)

நா தர்மஸ் சரிதோ ராஜன் சத்ய: பலதி கௌர் இவ

புத்ரேஷு வா நப்த்ர்ஷு வா ந சேத் ஆத்மனி பஸ்யதி

பலதி ஏவ த்ருவம் பாபம் குருபுக்தம் இவோதரே

திருக்குறளில் பாபம்

திருவள்ளுவர் பாப, புண்ணியத்துக்காக ஒரு அதிகாரமே (வினைத் தூய்மை) ஒதுக்கிவிட்டார். அதிலிருந்து சில குறள்கள்:

ஈன்றாள் பசி காண்பான் ஆயினும் செய்யற்க

சான்றோர் பழிக்கும் வினை (குறள் 656)

அம்மாவே பசிக்கொடுமையில் வாடினாலும் பணம் சேர்க்க பாபத் தொழில்களைச் செய்யாதே

அழக்கொண்ட எல்லாம் அழப்போம் இழப்பினும்

பிற்பயன் நற்பாலவை (659)

பிறரை அழவைத்து பிடுங்கிய பணம் எல்லாம், உன்னை அழ அழச் செய்துவிட்டு ஓடிப்போகும். உனக்கு பொருளே நஷ்டமானாலும், புண்ணியம் செய்தால் அது பிற்காலத்தில் பலன் தரும்

இடுக்கட் படினும் இளிவந்த செய்யார்

நடுக்கற்ற காட்சியவர் (654)

தனக்குத் துன்பமே வந்தாலும், அறிவுள்ளவர்கள், பாப காரியங்களைச் செய்யமாட்டார்கள்

எற்றென்று இரங்குவ செய்யற்க  செய்வானேல்

மற்றன்ன செய்யாமை நன்று (655)

ஐயோ, இப்படிச் செய்துவிட்டேனே என்று பின்னர் வருத்தப்படும் செயல்களைச் செய்யாதே; அப்படியே செய்துவிட்டாலும் மீண்டும் அதே பாபத்தைச் செய்யாதே

கடிந்த கடிந்தொரார் செய்தார்க்கு அவைதாம்

முடிந்தாலும் பீழை தரும் (658)

பெரியோர்கள், செய்யக்கூடாது என்று ஒதுக்கிய செயல்களைச் செய்யக்கூடாது; அப்படியே செய்தாலும் அது முடிவு பெறாது; முடிந்தாலும் துன்பத்தையே தரும்.

சுவர்க்கக் காட்சிகள்

பகவத் கீதையில் பாபம்

பகவத் கீதையில் பாபம் பற்றி பல இடங்களில் கண்ணன் கூறுகிறார். வால்மீகி ராமாயணத்திலும் வால்மீகி பேசுகிறார். அவற்றைத் தனியாகக் காண்போம்.

பொதுவாகப், பெண்களைக் கொல்லுதல் பாபம்; புறமுதுகு காட்டுபவனைக் கொல்வது பாவம்; செய்நன்றி மறப்பது பாவம் என்ற கருத்துக்கள் இமயம் முதல் குமரி வரை உள்ளன.

from my earlier post of 5 March 2016:—

பஞ்ச மாபாதகம்

அக்னிதோ கரதஸ்சைவ சஸ்த்ரபாணி: தனாபஹ:

க்ஷேத்ரதாராபர்ஹதா ச பஞ்சைதே ஆததாயின:

அக்னிதா- மற்றவன் சொத்துக்கு தீ வைப்பவன்

கரத-மற்றவர்களுக்கு விஷம் வைப்பவன்

சஸ்த்ரபாணி- ஆயுதமில்லாதவனைக் கொல்பவன்

தனாபஹ:- மற்றவன் பணத்தைத் திருடுபவன்

க்ஷேத்ரதராபஹர்தா- மற்றவன் மனைவியை அபஹரிப்பவன்

மனுவும் (11-54) இது பற்றிக் கூறுகிறார்:-

பிரமஹத்யா சுராபானம் அஸ்தேயம் குர்வங்கனாகம:

மஹந்தி பாதகான்யாஹுஸ்த சம்சர்கி ச பஞ்சம:

பிரம்மஹத்ய- பிராமணனைக் கொல்லுதல்

சுராபானம்- மது பானம் அருந்தல்

ஸ்தேயம்- திருடல்

குர்வங்க நாகம:- குருவின் மனையிடம் தவறாக நடத்தல்

சம்சர்கி- மெற்கண்ட நாலு பேருடன் சஹவாசம்

பஞ்ச கர்ம சண்டாளர்கள்

(செய்கையினால் சண்டாளன் நிலையை அடைபவன்)

நாஸ்திக: பிசுனஸ்சைவ க்ருதக்னோ தீர்கதோஷ:

சத்வார:கர்மசண்டாளா ஜன்மஸ்சாபி பஞ்சம:

நாஸ்திக: – கடவுள் நம்பிக்கையற்றவன்

பிசுன: – பிசிநாரி/கெட்டவன்

க்ருதக்ன: – நன்றிகெட்டவன்

தீர்க தோஷக: -பாபி (பாவாத்மா)

ஜன்மத: – பிறப்பினால் சண்டாளன்

–subham–

Written by London swaminathan

Date: 17 FEBRUARY 2017

Time uploaded in London:- 6-24 am

Post No. 3644

Pictures are taken from various sources; thanks.

contact; swami_48@yahoo.com

ஒருவன் நாய் போல அலைந்து திரிந்து, கண்டவர்களிடம் எல்லாம் உணவை பிச்சை எடுப்பதைவிட கேவலம் ஏதேனும் உண்டா? — மஹாபாரதம் 1-147-17

யாசமானா: பராத் அன்னம் பரிதாவே மஹீஸ்வவத்?

நாய்களைத்தான் மனிதன் முதல் முதலில் வீட்டு மிருகமாகப் பயன்படுத்தினான்; பழக்கப்படுத்தினான். ஓநாயிருந்து வந்தது நாய்!

இதற்குப் பின்னர் ஆடுகளையும், மாடுகளையும், குதிரைகளையும் பழக்கப்படுத்தி, பயன்படுத்தினான்.

டோக்கியோவில் ஹசிகோவுக்கு சிலை

உலகில் நாய்களை இலக்கியத்தில் ஏற்றிய முதல் நாடு இந்தியா! உலகின் மிகப் பழைய நூலான ரிக்வேதத்தில் சரமா என்ற நாயின் கதை உள்ளது. அதை கிரேக்கர்கள் ‘திருடி’ ஹெர்மிஸ் HERMES என்று கதை செய்துள்ளனர். கிரேக்கர்களுக்கும், பாரசீகர்களுக்கும் ஸ் (S) சப்தம் வராது ஸ என்பதை ஹ (H) என்று மாற்றிவிடுவார்கள். அதனால்தான் நமக்கு ஹிந்துக்கள் என்றும், இந்த நாட்டுக்கு இந்துஸ்தான், இந்தியா என்றும் பெயர் வந்தது. சிந்து நதிப் பிரதேசம் என்பதை ஹிந்து (S=H) என்று மாற்றி உச்சரித்தனர்.

இது தவிர 5000 ஆண்டுகளுக்கு முன்னர் நடந்த மஹாபாரதத்தின் 18-ஆவது பர்வத்தில் தருமரின் (யுதிஷ்டிரரின்) பின்னால் சென்ற நாயின் கதை உள்ளது.

ராமாயண உத்தர காண்டத்திலும் ஒரு நாயின் கதை வருகிறது.

இதுபற்றியும், டோக்கியோ நகரில் ஹசிகோ (HACHIKO) என்ற நன்றியுள்ள நாய்க்கு சிலை வைத்திருப்பது பற்றியும், தமிழர்கள் 1300 ஆண்டுகளுக்கு முன்னரே ஊரைக் காப்பாற்றிய கோவிதன் என்ற நாய்க்கு நடுகல் வைத்தது பற்றியும் அலெக்ஸாண்டரின் நாய், குதிரை பற்றியும், காஞ்சி சங்கராசார்யார் மடத்தின் நாய் பற்றியும் ஏற்கனவே எழுதிவிட்டேன். இன்று எகிப்திய சுமேரிய நாய்களைக் காண்போம்.

இஸ்ரேலின் தலைநகரான டெல் அவீவுக்கு 60 கிலோமீட்டர் தொலைவில் உள்ள அஷ்கெலான் (ASHKELON)  என்ற நகரில் 1000 நாய்கள் புதைக்கப்பட்டதை ஆராய்ச்சியாளர்கள் கண்டுபிடித்துள்ளனர். இது பாரசீக ஆட்சிக் காலத்தைச் சேர்ந்தது. இன்னொரு நகரான இசின் (ISIN) என்னுமிடத்தில் ஒரு கல்லறையும் கண்டுபிடிக்கப்பட்டது. இவை எல்லாம் ஆதிகால மெசபொடோமியா பிரதேசத்துக்கு உள்ள்டங்கிய பகுதி

எகிப்து நாட்டில் சேத் (SET), அனுபிஸ் (ANUBIS) நன்ற தெய்வங்கள் நாய் முகம் உடைய கடவுள் என்றும் நரிமுகம் உள்ள கடவுள் என்றும் இருவிதமாகப் பகர்வர்.

இறந்தவர்களின் இதயத்தை எடைபோடும் அனுபிஸ்.

நாய்களின் கண்களுக்கு எமன் தெரியுமாம்!

எப்படி ரிக்வேத சரமா கதையை கிரேக்கர்கள் திருடி ஹெரமா என்று மற்றினரோ அப்படியே எமன் – நாய் தொடர்பையும் இந்துமதத்திலிருந்து உலகத்தினர் எடுத்துக் கொண்டனர்!

உலகம் முழுவதும் ஒரு நம்பிக்கை இருக்கிறது. நாய்களின் கண்களுக்கு எமன் தெரியும் என்று! உண்மையில் இக்கதை இந்துக்களின் கதை. மஹாபாரதத்தில் தருமனைப் பின்தொடர்ந்த நாய், தரும தேவதையின் மறு அவதாரம். இந்தியாவிலும் நாய்-எமன் தொடர்பு பற்றிய கதைகள் உண்டு. நாய்கள் ஊளையிட்டால் யாராவது இறப்பார்கள் என்று சொல்லுவர். இதற்கு விஞ்சான பூர்வ விளக்கமும் உண்டு.

நாய்களுக்கு 3000 மடங்கு மோப்ப சக்தி இருப்பதால், துப்புத் துலக்குவதோடு, சுனாமி, பூகம்பம் ஆகியவற்றின் நுண்ணலைகளை உணரும் சக்தியும் பெற்றுவிடுகிறது. இதனால் முன்கூட்டியே ஊளை இடும். இதனால்தான் நாயை யமனுடன் தொடர்பு படுத்துகின்றனர்.

சீன ராசிச் சக்கரத்தில் ஒரு மாதம் நாயின் மாதமாகும். இதே போல தென் அமெரிக்க அஸ்டெக் (AZTEC) நாகரீகத்திலும் இருபது நாள் (TWENTY DAYS A MONTH CALENDAR)  மாதத்தில் ஒரு நாளுக்கு நாயின் பெயர்.

நாய்களுக்கு நோயைக் குணப்படுத்தும் சக்தி உண்டு என்றும் மெசபொடோமியாவில் நம்பிக்கை இருந்தது.

எகிப்தில்

அனுபிஸ், சேத் முதலிய கடவுளரின் முகம் நாய் போல இருக்கும். இதை சிலர் நாய் என்றும், மற்றும் சிலர் நரி என்றும் பகர்வர்.

ஆனால் நாய் என்பதே சரி. ஏனெனில் பிற பண்பாடு போலவே இறந்த மனிதனைக் கடைத்தேற்றும் பணியைச் செய்வது அனுபிஸ் என்ற கடவுள்தான். இது போல எல்லாக் கலாசாக்ரங்களிலும் இறந்த பின் நடக்கும் வாழ்வில் நாய்தான்  அணுசரணையாக உள்ளது.

எகிப்தில் முதல் அரச வம்ச மஹாராணியின் Queen Herneith of First Dynasty கல்லறையில் ஒரு நாயின் உடல் புதைக்கப் பட்டிருந்தது.. இன்னொரு அதிகாரி நாய்க்கு நீண்ட அடைமொழி கொடுத்து (One owner of such a dog, Senbi the Governor of Cusae in Upper Egypt (2000 BCE), named his hound ‘Breath of Life of Senbi”)   கல்வெட்டில் பொருத்தினார். இரண்டு பெரிய அதிகாரிகளின் நாற்காலிகளுக்கு கீழே நாய் அமர்ந்திருப்பது போல சித்திரம், சிலைகள் உள்ளன.

இடைக் காலத்தில் கல்லறைகளில் நாயின் வடிவத்தைச் செதுக்கினர். போர் வீரர்கள் தங்களின் பிரபுக்களிடம் விசுவாசமாக இருந்ததாலோ, கணவனிடத்தில் மனைவி விசுவாசமாக இருந்ததாலோ இந்த வழக்கம் ஏற்பட்டது.

இந்தியாவில் பைரவருக்கு நாய் வாஹனம். தத்தாத்ரேயர் அவதாரம் எப்போதும் நாய்களுடன் காணப்படுவார். இது போல கிறிஸ்தவ மத புனிதர்களில் மூன்று. (St Francis of Assisi, St.Hubert, St Eustace and St Roch) நான்கு பேர், எப்போதும் நாயுடனே சித்தரிக்கப்படுவர்.

நாயின் விசுவாசமும், அன்பும் அறிவும் பற்றி நாள்தோறும் பத்திரிக்கை  செய்திகள்  வருகின்றன.

போலீஸ் துறையிலும் ராணுவத் சிறந்த சேவை ஆற்றிய நாய்களுக்கு பெரிய பரிசுகள் கொடுக்கப்பட்டன. நாய்கள் எதையும் விரைவாக கற்கும். அதனால் அதற்கு புதிய கட்டளைகளையும் பணிகளையும் கற்றுத் தருகின்றனர்.

எகிப்தியர் நாய் பற்றி சொல்லும் வசனம்: கடவுளும் நாயும் ஒருங்கே இருந்தனர். அம்புகளை விட வேகமாகப் பாய்வது நாய்கள்தான்” ( the dog was ‘one with the Gods, more swift than the arrows’).

–Subham–