Borobudur Temple in Indonesia in Meru style!

Written by London Swaminathan
Post No. 1039; Dated 13th May 2014.

(Already published in English under “Sumerian Words in Sanskrit: Sumukan Mystery on 12th may,2014. Following is the Tamil version)

டைக்ரீஸ், யூப்ரடீஸ் நதிகளுக்கு இடைப்பட்ட பிரதேசத்தை மெசபொடேமியா என்பர். இங்குதான் உலகின் மிக முக்கிய நாகரீங்களான பாபிலோனிய, சுமேரிய, அக்கடிய, மிட்டனி, ஹிட்டைட், காசைட் நாகரீகங்களும் வம்சங்களும் தழைத்தோங்கின. இவைகளில் மிட்டனி நாகரீகத்தில் தசரதன் பிரதர்தனன் என்ற புராண மன்னர்களின் பெயர்களும் ரிக் வேத துதிகளும் இருப்பது விந்தையிலும் விந்தை. கி.மு. 1400 ஆண்டுகளிலேயே துருக்கி- சிரியா பகுதிகளில் வேத கால நாகரீகம் இருந்தது வெள்ளைக்கார அறிஞர்களைத் திடுக்கிட வைத்தது—திக்கு முக்காடச் செய்தது. காஞ்சி பரமாசார்ய சுவாமிகள் போன்றோர் 1932 ஆம் ஆண்டிலேயெ சென்னைச் சொற்பொழிவில் இதைக் குறிப்பிட்டபோதும் இந்திய அறிஞர்களோ வெளிநாட்டு அறிஞர்களோ இதைக் கண்டு கொள்ளவே இல்லை. உலக நாகரீகங்கள் பற்றிய கலைகளஞ்சியங்களில் மட்டும் இதற்கு ஒரு பக்கம் அல்லது இரண்டு பக்கம் ஒதுக்கி இருக்கிறார்கள்!!

காரணம் என்ன? இதை விரிவாக ஆராய்ந்தால் அவர்கள் சொன்ன ஆரிய—திராவிட வாதத்தை குழிதோண்டிப் புதைத்து சமாதி கட்டியது போல ஆகிவிடும். ஆகவே அமுக்கமாக இருந்துவிட்டனர். இந்தியர்களோவெனில் அந்தக் காலம் முதல் இந்தக்காலம் வரை வெளிநாட்டு அறிஞர்களுக்கு ஒத்து ஊதுவதே தமது ‘’தெய்வீகக் கடமை’’யாகக் கொண்டுவிட்டனர்!!

சுமேரியாவில் களிமண் ஏடுகளில் கண்டுபிடிக்கப்பட்ட 60,000 வரிகள் கொஞ்சம் கொஞ்சமாக வெளிவருகிறது. லண்டன் பல்கலைக் கழகம் போன்ற பெரிய பல்கலைக் கழகங்களில் இதற்கெனவே துறைகள் இருப்பதாலும், பிரிட்டிஷார் உலகம் முழுதும் வரலாற்றுப் பொக்கிஷங்அளைக் கொள்ளையடித்து பிரிட்டிஷ் மியூசியத்தில் குவித்து வைத்திருப்பதாலும் சுமேரிய பாபிலோனிய விஷயங்களில் அக்கறை செலுத்துகின்றனர். இந்தியர்களும் கண்ணில் விளக்கு எண்ணெய் ஊற்றிப் படித்தால், பல ரகசியங்கள் வெளிவரும். சிரியா- எல்லை அருகில் உள்ள மிட்டனி, ஹிட்டைட், காசைட் ஆகிய மூன்று நாகரீகங்களும் “ஆரிய” செல்வாக்குடைய நாகரீகங்கள் என்ற வரிகளுடன் வெள்ளைக்காரர்கள் முடித்து விடுகின்றனர். இவைகளை தீர ஆராய்வது நம் கடமை. உலகம் முழுதும் இந்தியர்கள் எப்படி நாகரீகத்தைப் பரப்பினர் என்பதை இதில் அறிய முடியும்.

Sri Yantra with Meru as centre is used in Hindu Pujas

‘’சுமேரு’’ சொல் விளக்கம்
எகிப்தியர்களும் சுமேரியர்களும் தாங்கள் அந்த நாட்டுக் குடிமக்கள் அல்ல என்றும் வெளியில் இருந்து வந்த ‘வந்தேறு குடிகள்’ என்றும் தெள்ளத் தெளீவாக எழுதிவைத்துள்ளனர். இதற்கு நேர் மாறாக சங்கத் தமிழ் இலக்கியமும் இந்து மத வேத ,இதிஹாச, புராணங்களும் பாரத புண்ய பூமியில் இந்துக்கள் தொன்று தொட்டு வாழ்வதாகக் கூறுகின்றன. பாரதியார் போன்ற உண்மை விளம்பிகள், ‘எந்தையும் தாயும்’ போன்ற பாடல்களில் இதைப் பாடியும் வைத்தனர்.

மேரு என்பது கடவுளின் இருப்பிடம் என்றும் அது தொலைவில் வடக்கே இருப்பதாகவும் இந்துமத புராணங்கள் இயம்பும். மேலுலத்தில் ஒரு மேரு இருப்பதும் (தேவியின் வசிப்பிடம்), அதே போல பூமியில் ஒரு இடம் இருப்பதும் வெள்ளிடை மலை என விளங்கும். புத்த மதத்தினர் கைலாஷ் மலைப் பகுதியைக் கூட மேரு என்பர். சுருக்கமாக்ச் சொல்ல வேண்டுமானால், உயரமான மேடு (மேரு) கடவுள் வசிக்கும் இடம்; இது புனிதமான பகுதி.

வட துருவத்தை சுமேரு என்றும் தென் துருவத்தை குமேரு என்றும் அழைப்பர் (காண்க: காஞ்சி பரமாசார்யார் சொற்பொழிவுகள்). பாமீர் பீட பூமி என்பது பா+மேரு என்பதன் சுருக்கம். கென்யாவில் (ஆப்பிரிக்கா) உயரமான சிகரத்தின் பெயர் மேரு. இந்தோநேஷியாவில் போரோபுதூர் கோவில், கம்போடியாவில் அங்கோர்வட் கோவில் ஆகியன மேரு வ்டிவில் அமைக்கப்பட்ட கோவில்கள். தேவி உபாசகர்கள் வணங்கும் ஸ்ரீசக்ரமும் நடுவில் மேருவை உடையததே.

Angkor Wat Temple in Cambodia designed as Meru

சுமேரியா என்பதற்கு தெளிவான பொருள் கிடைக்கவில்லை என்று எல்லா கலைக் களஞ்சியங்களும் செப்புவதைக் காணலாம். இதற்கு நம்முடைய வட மொழி விளக்கமே சாலப் பொருந்தும். சு+மேரு. உயரமான பகுதியின் பெயரை அவர்கள் வைத்ததற்கு அவர்களுடைய பூர்வீக இந்து மத நம்பிக்கை காரணமாக இருக்கலாம். இதற்கு என்ன ஆதாரம்?

உலகில் பெர்லின் என்ற பெயரில் மட்டும் இருபதுக்கும் மேலான ஊர்கள் இருக்கின்றன. அமெரிக்காவில் ஒரு சேலம் நகரம் இருக்கிறது. தமிழ் நாட்டு சேலம் எல்லோரும் அறிந்த ஊர். மேலூர், புதூர் போன்ற ஊர்கள் தமிழ்நாட்டில் ஏராளம். ஆக இரண்டு பெயர்கள் ஒன்றாக இருந்தால் உடனே இரண்டும் ஒன்று என்று பி.எச்டி. ‘தீஸிஸ்’ எழுதி விட முடியுமா? முடியவே முடியாது. உலகில் எல்லா மொழிகளிலும் சில, பல சொற்கள் ஒன்றாக இருக்கின்றன. ஆக எல்லா மொழிகளும் ஒன்று என்று சொல்லி விட முடியுமா? முடியாது. நமது கொள்கைகளை வலியுறுத்த வேறு பல ஆதாரங்களும் அவசியம்.

இந்த அடிப்படையில் சுமேரிய கலாசாரத்தை அணுகினால் சுமுகன் என்ற வடமொழிப் பெயரும், அழிகி, விழகி போன்ற அதர்வண வேதச் சொற் களும் கிடைக்கின்றன. இவைகளுக்கு சுமேரிய நிபுணர்களும் வேறு விளக்கம் சொல்ல முடியவில்லை. நான் நேற்று எழுதிய ‘’சுமேரியாவில் இந்து புராணக் கதை’’ என்ற கட்டுரையில் உலகம் முழுதும் கருடன் இனம்- நாகர் இனம் என்ற பெயரில் மனிதர்கள் மோதிக் கொண்டதையும் பிற்கால உபந்யாசகர்கள் அவைகளை உண்மையான பாம்புகள், கழுகுகள் என சித்தரித்ததையும் விளக்கினேன்.

சுமுகன் என்பது கருடனுக்கு ஒரு பெயர். அதன் பகைவனான பாம்புக்கும் ஒரு பெயர். பரமபத சோபான படத்தில் சுமுகன் பாம்பைப் பார்க்கலாம். விஷ்ணுவுக்கும் சுமுகன் என்பதை விஷ்ணு சஹ்ஸ்ரநாமம் பாராயணம் செய்வோர் அறிவர். வீடுகளுக்கு வந்து பூஜை செய்யும் ஐயர்கள் முதலில் பிள்ளையார் பூஜை போடுகையில் ‘சுமுகாய நம:’ என்று பிள்ளையாருக்கும் அதே பெயரைச் சொல்லுவதைக் கேட்கலாம். ஆக அழகான, மங்களகரமான முகம்= சு+முகம். இந்தப் பெயர் சுமேரியாவில் கடவுளாகவும், கடவுளின் தோழனாகவும் வருகிறது!

Stele of Naram Sin (2620 BCE) with Cosmic Mountain (Meru)

அழிகி, விழிகி என்ற பாம்புகள் (சொற்கள்) அதர்வண வேதத்தில் வருகின்றன. இவகளுக்கு விளக்கம் தெரியாமல் நம்மவர்களும் அதர்வண வேதத்தை ஆங்கிலத்தில் மொழி பெயர்த்து வெளியிட்ட வெளிநாட்டினரும் முழித்தனர். அசீரிய மன்னர்களின் பெயர்களில் இவை இருப்பது அண்மைக் கால ஆராய்ச்சியில் தெரிய வந்துள்ளது. ஆக மேலும் மேலும் சுமேரிய பாபிலோனிய நாகரீகங்களை ஆராய்ந்தால் புதிய, வியப்பான தடயங்கள் கிடைக்கலாம். அதன் பின்னர் அந்தப் பெயர்கள் எப்படிப் பரவின என்பதை நடு நிலையில் நின்ற ஆராய்ந்து பின்னர் நம் கொள்கைகளைப் பகரலாம், பறைசாற்றலாம்.

Birdmen from Carchemish.

Contact swami_48@yahoo.com

Eagle headed genie with divine water (amrita) in Assyria 893 BCE

By London swamiathan
Post No.1037; Dated 12th May 2014.

சுமேரியா என்பது இன்றைய இராக், ஈரான் ஆகிய நாடுகளைக் கொண்ட பகுதியில் நிலவிய பழங்கால நாகரீகம். உலகில் எல்லா நாகரீகங் களுக்கும் முன்னதாக அது இருந்ததற்கான தொல்பொருட் சின்னங்கள் ஏராளமாகக் கிடைத்துள்ளன. களிமண் பலகைகளில் 60,000 வரிகள் அளவுக்கு விஷயங்கள் கிடைத்து இருக்கின்றன. இது சம்ஸ்கிருதம் போல தெள்ளிய நடை இலக்கியம் மற்றும் கணக்கு வழக்குகள். இதே போல மேலும் ஒரு 60,000 வரிகள் பேச்சு வழக்கு இலக்கியம் வேறு இருக்கிறது. இது பிராக்ருதம் போன்றது. எப்படி வடமொழி நாடகங்களில் பெண்களும் நகைச்சுவை நடிகரும் மட்டும் பிராக்ருதம் பேசினார்களோ அதே போல பெண்கள் மட்டும் கொச்சை வழக்கு சுமேரியன் மொழியைப் பேசினர். இவை எல்லாவற்றையும் படித்து வெளியிட இன்னும் பல ஆண்டுகள் பிடிக்கும். அதற்குப் பின்னர்தான் இதில் முத்துக் குளிக்க முடியும்.

சம்ஸ்கிருதத்தில் இதைவிடப் பன்மடங்கு இலக்கியம் இருந்தபோதிலும் அதன் பழமையை– சுமேரியாவுக்கும் முந்தையது என்று– மேல்நாட்டினர் ஒத்துக் கொள்வதில்லை. ஆனால் ஜாகோபி பொன்ற ஜெர்மானிய அறிஞர்கள் ரிக் வேத காலம் கி.மு.6000 என்று ஒப்புக்கொள்வர். அப்போது இவ்வளவு சுமேரிய விஷயங்கள் வெளியாகவில்லை.

இதுவரை வெளியான சுமேரிய இலக்கியங்களில்கூட இந்து மத நூல்களோடு ஒப்பிடும் பல வியப்பான விஷயங்கள் உள்ளன. எல்லோரும் அறிந்த விஷயம்—பிரளயம் பற்றிய கதை. இது நமது மச்சாவதாரத்தில் இருப்பது போல பைபிள் மற்றும் பல மத்திய கிழக்கு நூல்களில் உள்ளன. நான் பார்த்த வரையில் கருட புராணக் கதை, அதர்வ வேத (பாம்பு) நாகங்கள், சுமுகன் என்ற சம்ஸ்கிருத சொல் முதலியன கிடைத்திருக்கின்றன. முதலில் கருடன் கதையைப் பார்ப்போம்.

உலகம் முழுதும், நாகர்களுக்கும் பறவை ( கருடன் ) மனிதர்களுக்கும் நடந்த சண்டை பற்றி இலக்கியங்கள் பேசுகின்றன. அங்கே எழுதினவர்கள் நாகர்களையும் கருடன்களையும் மனிதர்கள் என்று பொருள்படவே எழுதினர். பிற்காலத்தில் இதை பாம்பு, கழுகு என்று மாற்றிச் சொல்லத் துவங்கிவிட்டனர். இதை மாயா, எகிப்திய, சுமேரிய நாகரீகங்களிலும் காணலாம்.

மஹாபாரதம், புராணங்களில் வரும் நாகர்- கருடன் சண்டை பலருக்கும் தெரிந்திருக்கும். காஸ்யப மகரிஷிக்கு இருந்த பல மனைவியரில் விநதா என்பவளுக்கு கருடனும் கத்ரு என்பவளுக்கு பாம்புகளும் (நாகர்கள்) பிறந்தன என்றும் கொடுமைக்காரியான கத்ரு, விநதாவை அடிமையாக வைத்திருந்ததாகவும் தேவ லோக அமிர்த்தத்தைக் கொண்டுவந்து கொடுத்தால் அடிமை விலங்கை முறிப்பதாகச் சொன்னதாகவும் கதை.

உடனே கருடன் இந்திர லோகம் சென்று அமிர்தத்தைத் திருடியதாகவும் இந்திரன் சண்டை போடவே கருடன் ஒரு இறகைக் கொடுத்து கொஞ்சம் அமிர்தத்தை மட்டும் பெற்று நாகர்களுக்குக் கொடுக்க விநதா விடுதலை ஆனதாகவும் படிக்கிறோம். இதில் மேலும் சுவையூட்ட அந்த அமிர்தம் தர்ப்பைக் காட்டில் சிந்தியதை நாகங்கள் நக்கியதால் பாம்புகளின் நாக்கு பிளவுபட்டதாகவும் சொல்லுவர். இது எல்லாம் அடையாளபூர்வ சங்கேத மொழி. இதன் ஆழ்ந்த பொருளை ஊன்றிப் படிப்பவர்கள் புரிந்து கொள்ளமுடியும்.

கருடனைப் பற்றி ரிக்வேதம் முதல் புராணங்கள் வரை மூன்று விஷயங்கள் வருகின்றன: 1) அமிர்தத்தைக் கொண்டு வந்தது 2). தொலை தூர மலைகளில் இருந்து சோமயாக த்துக்கான சோமலதையைக் கொண்டுவந்தது 3) மலைப் பள்ளத் தாக்குகளில் இருந்து மரகதக் கற்களைக் கொண்டுவந்தது.

மரகதக் கல்லுக்கு கருட ரத்னம் என்றும் குபேரனின் கல் அது என்றும் சொல்லுவர். பிற்காலத்தில் இந்தக் கதைகள் எல்லாம் அராபியர்களால் திருடப்பட்டு அரேபியன் இரவுகள கதைப் புத்தகத்துக்குப் போய்விட்டன.

சுமேரியாவில் கருடன் கதை

சுமேரியாவில் கிஷ் என்னும் நகரத்துக்கு முதல் மன்னன் ஏதனன். அவனுக்குக் குழந்தைகள் இல்லை. ஷாமாஷ் என்னும் சூரியக் கடவுளிடம் முறை இடுகிறான். குழந்தை பிறப்பதற்கான மர்ம மூலிகையின் பெயரைச் சொல்லுமாறு வேண்டுகிறான். மலைக்குச் செல்லும் படி சூரியதேவன் உத்தரவிடுகிறான். இதற்கிடையில் மலையில் பாம்புகளுக்கும் கருடன்களுக்கும் இடையில் சண்டை. எல்லா பாம்புகளையும் கருடன் பிடித்துத் தின்பதாக புகார். உடனே பாம்புகள் கடவுளிடம் முறையிட்டன. கருடனைப் பிடிக்க கடவுள் ஒரு திட்டம் தருகிறார். கருடனும் அகப்பட்டுக் கொள்கிறான். அந்த நேரத்தில்தான் ஏதனன் அங்கு செல்கிறான்.

கருடனை ஏதனன் காப்பாற்றுகிறான். நன்றிக்கடனாக அவனை தேவலோகத்துக்கு அது அழைத்துச் செல்கிறது. ஏதனன் உயரத்தைக் கண்டு பயப்படவே திரும்பிவிடுகின்றனர். பின்னர் பூவுகத்துக்கு வந்தவுடன் ஒரு கனவு வருகிறது. .மீண்டும் தேவ லோகம் செல்லுகின்றனர். இந்த்
இடத்தில் களிமண் பலகை உடைந்திருக்கிறது.

இருந்தபோதிலும் பிற்கால களிமண் பலகைகளில் ஏதனனின் மகன் பலி அரசாண்டதாக வருவதால் தேவ லோக மூலிகை பெற்று குழந்தை பெற்றிருப்பான் என்றே ஆராய்ச்சியாளர்கள் எண்ணுகின்றனர். இந்தக் கதையிலும் இந்துமத கருடன் கதையிலும் கருடன்- நாகர் சண்டை வருவதும், அமிர்தம் அல்லது அற்புதக் குளிகை கொண்டுவர தேவலோகம் செல்லுவதும் ஒரேமாதிரியாக உள்ளன.

ஏதனன் மீண்டும் மீண்டும் முயற்சி செய்ததால் அவனை யத்னன் என்று அழைத்திருக்கலாம். யத்ன என்ற சம்ஸ்கிருதச் சொல்லுக்கு விடாமுயற்சி என்று பொருள். யத்னன் உடன் சென்றவன் பெயர் சுமுகன். அவனுடைய மக்ன் பெயர் பலி. அதுவும் சம்ஸ்கிருத சொல். சுமுகன், சுமேரு மற்றும் அதர்வ வேதத்தில் வரும் தியமத், அலிகி, விலிகி ஆகிய சம்ஸ்கிருத சொற்கள் சுமேரியாவில் காணப்படுகின்றன. இவை எதற்கும் மேலை நாட்டினர் விளக்கம் சொல்ல முடியவில்லை.
ரிக்வேதத்தில் கருடனை சுபர்ணன், ஸ்யேனன் என்று அழைக்கின்றனர்.
சுமுகன், சுமேரு. அலிகி, விலிகி பற்றி தனியாகக் காண்போம்.

கீழ்கண்ட கட்டுரை (25-12-2011-ல் வெளியிடப்பட்டது)
சுமேரியாவில் தமிழ் பறவை
ச.சுவாமிநாதன்

துருக்கியில் இரு தலைப் புள், கி.மு 1400
சங்கத் தமிழ் இலக்கியமான அகநானூற்றில் ஒரு அரிய செய்தி வருகிறது. அது ஒரு இரண்டு தலைப் பறவை பற்றிய செய்தி. இந்தப் பறவை சுமேரியாவில் கி.மு 3800 சிலிண்டர் முத்திரை ஒன்றிலும் இருக்கிறது. அதுமட்டுமல்ல, பஞ்ச தந்திரக் கதைகளிலும் அச்யுத ராயரின் தங்கக் காசுகளிலும் இதே இரு தலைப் புள் கண்டரண்ட பறவை என்ற பெயரில் உள்ளது.அல்பேனியாவின் தேசியக் கொடியிலும் ரஷ்யாவின் காசு, கரன்சி நோட்டுகளிலும் தமிழ்நாடு,ஆந்திர,கர்நாடக கோவில்களிலும் இந்தப் பறவையின் ஓவியங்களையும் சிலைகளையும் பார்க்கலாம்.எப்படி ஒரு தமிழ் பறவை இப்படி உலகெங்கும் பறந்து சென்று வெற்றிக் கொடி நாட்டியது என்பது ஒரு சுவையான செய்தி.

இதோ அகநானூறு கூறுவதைக் கேளுங்கள்:
“யாமே,பிரிவு இன்று இயைந்த துவரா நட்பின்
இருதலைப் புள்ளின் ஓர் உயிரம்மே”
–கபிலர் (பாடல் எண் 12)

இதன் பொருள்: இனி யாங்களோ ஒரு பொழுதும் பிரிதல் இல்லாது கூடிய வெறுத்தல் இல்லாத நட்பினால் இரண்டு தலைகளுடைய ஒரு பறவையின் உடம்பில் உள்ள ஓர் உயிர் போல் உள்ளோம்.
இரண்டு தலைப் பறவைக்கு தலைகள் மட்டுமே இரண்டு.ஆனால் வயிறு ஒன்றுதான். கபிலர் பாடிய பாடலில் இருவர் இருந்தாலும் உயிர் ஒன்றுதான் எனப் பாடியுள்ளார். அந்தக் காலத்தில் இந்தியா முழுதும் இப்பறவை பற்றி தெரிந்திருக்கிறது. ஆகையால் 2000 ஆண்டுகளுக்கு முன் எழுதப் பட்ட வடமொழி நூலான பஞ்ச தந்திரக் கதையிம் இப்பறவை வருகிறது. புறாக்கள் அனைத்தும் வேடனின் வலையில் சிக்கி அவை அனைத்தும் ஒன்றாகப் பறந்து சென்று வேடனை ஏமாற்றிய கதையை அனைவரும் அறிவோம். அந்தக் கதையில் ஒரு துணைக் கதையாக கண்ட பேரண்ட பட்சி கதை வருகிறது. இரு தலை பறவையின் இரண்டு தலைகளும் ஒன்றுக்கொன்று சண்டை யிடும் கதை. ஒரு தலை தனக்கு அம்ருதம் வேண்டும் என்றும் இன்னொரு தலை தனக்கு விஷம் வேண்டும் என்றும் சண்டை போடுகின்றன. இறுதியில் ஒரு தலை விஷம் அருந்தவே அப்பறவை இறக்கிறது. ஒற்றுமையின்மையால் இருதலைப் பறவை இறக்கும் கதை இது.

சங்கத் தமிழ் நூல்களான பரிபாடல் (8-72), கலித்தொகை (89), பிற்கால நூலான தகடூர் யாத்திரை ஆகியவற்றிலும் இருதலைப் பறவை உவமை வருகிறது.அந்த அளவுக்குப் பிரபலமான கதை. சேர மன்னனும் அதியமானும் ஒரே குலத்தவராயிருந்தும் சண்டை போட்டதற்கு உவமையாக தகடூர் யாத்திரை இதைக் காட்டுகிறது. சுமேரியாவில் இது லகாஷ் நகர தெய்வம் நினூர்தாவின் சின்னமாகக் கருதப் பட்டது.

துருக்கியில் ஹட்டுசா முதலிய நகர்களில் இது இரண்டு தலைகளாலும் இரண்டு முயல்களைத் தூக்குவது போல பெரிய உருவங்கள் செதுக்கப் பட்டுள்ளன. இது கி. மு 1400ல் செதுக்கப் பட்டது.துருக்கியின் வரலாற்றில் பின்னிப் பிணைந்துவிட்ட இப்பறவைக்கு வானத்தில் விண்கலத்திலிருந்து பார்க்கும் அளவுக்கு பிரம்மாண்டமான ஒரு வடிவத்தை எர்சூரும் மாகாணத்தில் இப்போது கட்டிவருகிறார்கள்.

Flag of Albania

நாயக்க மன்னர் காலத்தில் இப்பறவை மிகப் பலம் வாய்ந்த டினோசர் பறவை போல சித்தரிக்கப்பட்டுள்ளது. அச்யுத ராயர் (1530-1542) வெளியிட்ட தங்க நாணயத்தில் இரண்டு யானைகளைத் தூக்குவது போல படம் உள்ளது. அவ்ருக்கு முந்திய மன்னன் நாகரி எழுத்தில் பெயரை மட்டும் பொறித்தான்.

தமிழ்நாட்டில் ஆவுடையார் கோவில் ஒவியத்தில் இது பல யானைகளைத் தூக்குவது போல சித்தரிக்கப்பட்டுள்ளது. கர்னாடகத்தில் கேலடி கோவில் சிற்பத்திலும்,தட்சசீலத்தில் சமணர் கோவில் சிற்பங்களிலும் இப்பறவை உண்டு. ஸ்ரீசைலம்,பேலுர்,கோரமங்கலா கோவில்களிலும் இதைக் காணலாம்.

அச்யுத ராயரின் தங்கக் காசு

மைசூர் மன்னர் உடையார், இதை 500 ஆண்டுக் காலமாக ராஜவம்ச சின்னமாக பயன்படுதுகின்றனர். இன்றும் அரண்மனையில் இதைக் காணலாம். கர்நாடக அரசும் இதை தனது சின்னத்தில் பொறித்துள்ளது.
இப்பறவை ரஷ்ய நாணயங்கள், கரன்சி நோடுக்கள், அல்பேனியா,பல்கேரியா தபால் தலைகள், தேசியக் கொடி எல்லாவற்றிலும் இருக்கிறது. சுருக்கமாகச் சொன்னால் இரு தலைப் பறவை இல்லாத இடமே இல்லை. 2000 ஆண்டுகளுக்கு முன் கபிலர் பாடிய இப்பறவை எங்கெல்லாம் பறந்து செண்றுவிட்டது!!

அல்பேனியாவின் தேசியக் கொடி ரஷ்ய ரூபிள் நாணயம்

குறுந்தொகையில் இருதலைக் குழந்தை

சங்க இலக்கிய நூல்களில் ஒன்றான குறுந்தொகையில் ஒரு இரு தலைக் குழந்தை Siamese Twins பற்றிய சுவையான செய்தி வருகிறது. பாடல் எண் 324 ஐ எழுதியவர் பெயரே கவைமகன்.அதாவது இருதலை உடையோன். கவட்டை, ஆங்கிலச் சொல் gap ஆகியவை இதனுடன் தொடர்புடைய சொற்களாக இருக்கலாம்.

ரிக் வேதத்தில் பெயர் தெரியாத மிகப் பழைய புலவர்களுக்கு அவர்கள் பயன் படுத்தும் சொற்றொடர்களைக் கொண்டு பெயரிடப் பட்டதாக அறிஞர் பெருமக்கள் எழுதியுள்ளனர். ஐந்தாம் நூற்றாண்டில் தமில் இலக்கியத்தைப் பகுத்து வைத்தோரும் அதே நடை முறையைப் பயன் படுத்தி ஏறத்தாழ 20 புலவர்களுக்கு இப்படி காரணப் பெயர்களை இட்டுள்ளனர்.

Siamese Twins

கவைமகன் (twins or Siamese Twins) எழுதிய குறுந்தொகை 324 ல் இருதலைப் புள்
போலவே கருத்து கூறியுள்ளார்.
கவை மக நஞ்சு உண்டா அங்கு,
அஞ்சுவல் பெரும! என் நெஞ்சத்தானே.
— கவை மகனார்

பொருள்: இத்தலைவியோ தன் அறியாமையினால் வருந்துகின்றாள். யான் என் மனத்தினுள்ளே இரட்டைப் பிள்ளைகள் நஞ்சுண்டால் இருவர் திறத்தும் ஒரு தாய் வருந்துவதைப் போல நீ அங்கனம் வருதலை எண்ணி அஞ்சுவேன்.

ஒட்டிப் பிறக்கும் இருதலை குழந்தை மிகவும் அபூர்வம்.ஒரு லட்சத்தில் ஒர்ன்றுதான் இப்படிப் பிறக்கும்.அக் குழந்தைகளை ஆபரேஷன் செய்து தனியே பிரிக்க 18 மணி நேரம் கூட ஆகும்.இப்படிப் பட்ட நீண்ட நேர அறுவைச் சிகிச்சைகள் அண்மையில் நடந்தன.
மேற்கூறிய கவை மகன் உவமையில் ஒரு தலை விஷம் உண்டால் மறு தலையும் இறக்கும் என்பது விளக்கப் பட்டுள்ளது.

ஆங்கிலத்தில் இக் கட்டுரையைப் படிக்க விரும்புவோர் Please go to swamiindology.blogsot.com or tamilandvedas.wordpress.com

இதே பொருள் பற்றிய முந்தைய கட்டுரைகள்:
Double headed Eagle: Sumerian Indian Connection (posted on 18-12-2011)
Birds for Finding Direction: Sumerian to Tamil Nadu via Indus Valley (8-4-13)
Hindu Eagle Mystery Deepens Feb.16, 2013
Karikal Choza and Eagle Shaped Fire Altar
Are Mayas, Hindu Nagas?
Four Birds in One Sloka
Hindu Vahanas around the World
Gods and Birds
Vishnu Seal in Indus Valley Civilization
Bahrain (Dilmun) Mysteries (posted 10-11-2012)
Confusion about Vedic Soma Plant (Posted on 5-5-2013)
பஹ்ரைன் அதிசயங்கள்“( posted 7-11-2012)
Contact swami_48@yahoo.com

யானைக்கு தோல்வி! பூனைக்கு வெற்றி!! இந்திய வரலாற்றில் சோக சம்பவம்!

By London Swaminathan
Post No.902 dated 12th March 2014.

‘’யானைக்கு ஒரு காலம் வந்தால் பூனைக்கும் ஒரு காலம் வரும்’’– என்று தமிழில் ஒரு பழமொழி உண்டு. இதற்குப் பல பொருள்கள் கூறுவர். எல்லோருக்கும் தெரிந்தது:– பெரிய உருவமும் பலமும் உடைய இன்று நீ வெல்லலாம் ஒரு நாள் ‘’யானைக்கும் கூட அடி சறுக்கும்’’ என்பது போல நீ வீழ்வாய். அப்போது நான் வெல்லுவேன் என்பதாகும். மற்றொரு பொருள்:- ஆநெய்க்கு (பால்) ஒரு காலம் என்றால் பூநெய்க்கும் (தேன்) ஒரு காலம் உண்டு. ஆனால் இது வலியப் போய் பொருள் கொள்வதாகும். எனக்குச் சரியெனப் படவில்லை. ஆனால் கீழேயுள்ள செய்தியைப் படித்தபின்னால் உங்களுக்கு இந்தப் பழமொழிக்கு புதிய பொருள் கிடைக்கும்!!

நிலத்தில் வசிக்கும் பிராணிகளில் மிகவும் பெரியது யானை. நிலத்தில் யாருக்கும் அஞ்சாத நெஞ்சம் உடையது. காட்டில் வேண்டுமானால் சிங்கம் புலியுடன் சண்டை இட்டுச் சில நேரம் தோல்வி அயைலாம். யானை பற்றிய நூறு பழமொழிகளையும் யானைக்கு உண்டான நாற்பதுக்கும் மேலான தமிழ், வடமொழிச் சொற்களையும் யானை தொடர்பான பல அதிசயச் செய்திகளையும்– (பட்டத்து யானை மாலை போட்டு கரிகாலனையும், மூர்த்தி நாயனாரையும் மன்னர்களாக்கியது முதலியன) —நிறைய இந்த பிளாக்—கில் எழுதிவிட்டேன்.

Hannibal crossing the Alps with elephants.

இந்தியா மீது அலெக்ஸாண்டர் படை எடுக்காமல் திரும்பிபோனதற்குக் காரணம் மௌர்ய சந்திர குப்தனின் மகத்தான படை பலமாகும். அதைக் கேட்டவுடன் அவனுடைய துருப்புகள் இனி சண்டை போட மாட்டோம், ஊருக்குப் போய் பிள்ளை குட்டிகளைப் பார்க்கவேண்டும் என்று கிளம்பிவிட்டனர். டியோடரஸ் சிகுலஸ், ப்ளுடார்ச் போன்ற வரலாற்று எழுத்தர்கள் 2000 ஆண்டுகளுக்கு முன் எழுதிய நூல்களில் சந்திரகுப்தனிடம் 2 லட்சம் காலாட்படை வீரர்களும், 20,000 குதிரைகளும், 2000 தேர்களும், 4000 யானைகளும் இருந்ததாக எழுதி வைத்துள்ளனர். சிலர் 80,000 குதிரைகள், 8000 தேர்கள் 6000 யானைகள் என்று நாற்படைகளையும் புகழ்ந்துள்ளனர். இந்தியாவில் போரஸ் (புருஷோத்தமன்) என்ற மன்னனிடம் இருந்த யானைப் படையும் அவனது வீரமும் அலெக்ஸாண்டரை அசத்திவிட்டது. உடனே வென்ற இடத்தை அவனிடமே திருப்பிக் கொடுத்துவிட்டுப் போய்விட்டான.

ஹனிபால் என்ற அரசன் கி.மு. 218 ல் ஆல்ப்ஸ் மலை வழியாக இந்திய யானைகளை ஐரோப்பாவுக்கு முதல் முதலில் கொண்டு சென்று வரலாற்றில் அழியாத பெயர் பெற்றான். மஹாபாரத போர் முனையில் ‘அஸ்வத்தாமா’ என்ற யானை இறந்தது பற்றி தர்மன் ‘’பொய்’’ சொன்னவுடன் அஸ்வத்தாமா என்ற தனது மகன் தான் இறந்துவிட்டான் என்று துரோணரும் வில்லுக்கு இரையானர். இதனால் போரின் போக்கே மாறிவிட்டது.

Maharaja of Mysore in Dasara procession

தமிழில் 96 பிரபந்த வகைகளில் ஒன்று பரணி பாடுதல். இப்படி ஒரு மன்னன் மீது பரணி பாட வேண்டும் என்றால் அந்த மன்னனோ அவனது படைத்தலைவனோ ஆயிரம் யானைகளைப் போரில் கொல்ல வேண்டும். அவந்திவர்மன் என்ற கலிங்க நாட்டு அரசனை வென்ற கருணாகரத் தொண்டைமானைப் படைத் தளபதியாகக் கொண்ட குலோத்துங்க சோழன் மீது கலிங்கத்துப் பரணி பாடினார் அவைப் புலவர் ஜெயம்கொண்டார். ஆக, யானை என்பது மாபாரத காலம் முதல் மைசூர் மஹாராஜா ‘தஸரா’ ஊர்வலம் வரை 5000 ஆண்டுகளாக இந்திய வரலாற்றில் முக்கியப் பங்கு ஆற்றி வருகிறது.

இந்தியாவின் வடமேற்கு மூலையில் இருப்பது சிந்து மாகாணம். இந்துக்களுக்குப் பெயர் கொடுத்த நதி! சிந்து சமவெளி நாகரீகத்தின் பிறப்பிடம். அந்த இடம் இப்போது பாகிஸ்தானின் பகுதியாகிவிட்டது. இதில் முஸ்லீம் படைகள் நுழைந்தது கி.பி 712 ஆம் ஆண்டில் நடந்தது. முகமது பின் காசிம் என்பவன் அராபிய படைகளுக்குத் தலைமை தாங்கி இந்தியாவில் காலடி எடுத்துவைத்தான். அப்புறம் 700 ஆண்டுகளுக்கு துயரக் கதைதான். விஜயநகர சாம்ராஜ்யமும் சிவாஜியின் இந்து சாம்ராஜ்யமும் தலை எடுக்கும் வரை இது ஓயவில்லை.

Elephant with howdah ( Ambari in Tamil)

Following is taken from ‘History of Sind’ by Dr Mumtaz Husain Pathan, Hyderabad, Sind, Pakistan)

பூனைகள் வெற்றி !!

முகமது பின் காசிம் வந்தபோது சிந்துமாகானத்தில் ராய் தஹிர் என்ற இந்து மன்னன் ஆண்டுவந்தான். ரவார் என்ற இடத்தில் நடந்த போரில் (battle of Rawar, Rai Dahir ) இவன் வீராவேசத்துடன் போரிட்டபோதும் இவனது யானைகள் மிரண்டதால் அவன் கொல்லப்பட்டான். அவன் கையில் கத்திகளை இணைத்துச் செய்த ஒரு சக்ராயுதம் வைத்திருந்தான். அதை வீசினால் அவன் எதிரே வரும் குதிரைகள், வீரர்களின் தலைகள் சீவப்பட்டு பறந்து விடும் என்பதால் யாரும் அவனை எதிர்கொள்ள மாட்டார்கள் என்று முஸ்லீம் வரலாற்று ஆசிரியர்கள் எழுதி வைத்துள்ளனர். இதற்கு முன் காதிசிய்யா (battle of Qadisiyyah) என்னும் இடத்தில் நடந்த போரில் அராபியர்களை மடக்க ஈரானியர்கள் (பாரசீகர்) பெரிய யானைகளை போரில் முன் நிறுத்தினர். ஆனால் அராபியர் கையாண்ட தந்திரங்களை (Arab geographer al- Masudi, Harun Ibn Musa, author of ‘’Chachnamah’’) அராபிய புவியியல் வல்லுனர் அல்-மசூதி, அராபிய எழுத்தாளர் ஹரூன் இபின் மூசா, சாக்நாமா புத்தக ஆசிரியர் ஆகியோர் விரிவாக எழுதிவைத்தனர்.
அராபியர் மூன்று விதமான தந்திரங்களைக் கையாண்டனர்:

1.தற்கொலைப் படைகளை ஏவி யானைகளின் துதிக்கைகளை வெட்டினர்.
2. பூனைகளை திடீரென மூட்டைகளில் இருந்து அவிழ்த்துவிட்டனர். முஸ்லீம் இல்லாத பாரசீகப் படைஅள் பன்றிகளையும் போர்க்களத்தில் விரட்டிவிட்டனர்.
3. நாப்தா (தீயைக் கக்கும்) அம்புகளை யானைகள் மீது எய்தனர்.
4. வெடிச் சப்தங்களை உண்டாக்கினர்.

இந்தக் காரணங்களினால் யானைகள் மிரண்டு, சொந்தப்படைகளையே மிதித்து அவர்களைச் சின்னாபின்னமாக்கின. பல யானைகள் நதிகளையும் நீர் நிலைகளையும் நோக்கி ஓடியவுடன் அராபியர்கள அவர்களை எளிதில் சுற்றி வளைத்தனர். சிந்து நதிக்கரையில் இந்தச் சண்டைகள் நடந்தன.
ரவார் யுத்தம் பற்றிய செய்தி வருமாறு:

அராபியப் படைகள் தீ அம்புகளை (நாப்தா) ராஜாவின் யானை மீது எறிந்தவுடன் யானைக்கு காயங்கள் ஏற்பட்டன. அதன் மீதிருந்த அம்பாரி தீப்பிடித்தவுடன் யானை நதிக்குள் இறங்கியது. அராபிய வீரர்கள் சூழ்ந்து கொண்டு ராஜாவின் மார்பு மீது அம்பு வீசினர். அவர் வீழ்ந்தவுடன் அவரது தலையைச் சீவி முகமது பின் காசிமிடம் ஒப்பைத்தனர். ராஜா இறந்த செய்தி அறிந்தவுடன் இந்துப் படைகள் பின்வாங்கின. பல இடங்களில் பூனைகளையும் ஏவியவுடன் ஏது செய்வதென்று அறியாமல் யானைகள் குழப்பம் அடைந்து பின்வாங்கின.

மஹாபாரத , ராமாயண காலத்தில் இந்துக்கள் நடத்தியது தர்ம யுத்தம். ராவணன் கையில் ஆயுதம் இல்லை என்று அறிந்த இராமன், ‘’இன்று போய் நாளை வா’’— என்று ராவணனுக்கு விடை கொடுத்து அனுப்பினான். ராஜா தோற்றுப் போனால் அந்தக் கட்சி தோற்றதாக அர்த்தம். இந்தப் பலவீனங்கள் எல்லாம் முஸ்லீம் படை எடுப்பாளர்களுக்கும், வெள்ளைக்காரகளுக்கும் தெரிந்ததால் நம்மை அவர்கள் ஆயிரம் ஆண்டுகள் ஆண்டனர்.

US President John F Kennedy’s wife Jackie Kennedy

ஆனால் இதைவிட பெரிய துரோஹம் நமது படைகளில் இருந்த ‘’எட்டப்பர்கள்’’. உள்ளூர் போட்டா போட்டி காரணமாக எதிரிகளுக்கு ரஹசியங்களை அறிவித்து நம்மவர்களையே தோல்வியுறச் செய்தனர். இதையும் முஸ்லீம் வரலாற்று ஆசிரியர்கள் ஆயிரம் ஆண்டுகளுக்கு முன் எழுதிவைத்தனர். சிந்து மாகாண வரலாற்றை எழுதும் பாகிஸ்தானிய வரலாற்று ஆசிரியர் இவைகளை அந்த நாட்டுப் பாட புத்தகத்தில் தொகுத்துத் தந்துள்ளார். ஆனால் ராஜா தஹிர், அவருடைய மகன் ஜஸியா ஆகியோர் வீராவேசமாகப் போரிட்டதையும் அவர்கள் குறிப்பிடத் தவறவில்லை.

இறுதியில் இந்தியாவுக்குள் வெளி நாட்டோர் ஆட்சியை ஏற்படுத்திக் கொடுத்த தளபதி முகமது பின் காசிமை பாக்தாத்துக்கு உயிருடன் மாட்டுத்தோலில் வைத்து தைத்து அனுப்பி அங்கே சித்திரவதை செய்து கொன்றுவிட்டனர். காரணம் பாக்தாத் ராஜ விரும்பிய பெண்ணை இவர் ஏற்கனவே திருமணம் முடித்தார் என்பதே!!

இன்னும் பல சுவையான விஷயங்கள தனிக் கட்டுரையில் தருகிறேன்.

Contact: swami_48@yahoo. com