கட்டுரையாளர்; லண்டன் சுவாமிநாதன்
கட்டுரை எண். 910 தேதி 16 மார்ச் 2014

Motil,Jawaharlal Nehru and Indira Gandhi

அப்பர் தேவாரத்தில் பல அதிசயச் செய்திகள் உள்ளன. அப்பர் என்னும் திருநாவுக்கரசர் (வாகீசர்) பாடிய 4900 பாடல்களும் தேவாரத்தில் 4,5,6 ஆம் திருமுறைகளில் அடுக்கி வைக்கப் பட்டுள்ளன. இவர் பயன் படுத்தும் உவமைகளும் பழமொழிகளும் தமிழ் மொழியின் தனிப்பெரும் தன்மைக்குச் சான்று பகர்கின்றன. ‘’உவமோ காளிதாச:’’ = உவமைக்குக் காளிதாசன்- என்று வடமொழியில் ஒரு பொன் மொழி உண்டு. தமிழில் அவருக்கு இணையாக ஒப்பிட ஒருவர் உண்டு என்றால் அது அப்பர் பெருமானே என்பதில் இரு வேறு கருத்துக்கு இடமே இல்லை!

(உலகப் புகழ்பெற்ற கவிஞன் காளிதாசன் தான் உலகிலேயே அதிகமான உவமைகளைப் பயன்படுத்தியவன். ஏழே நூல்களில் ஆயிரத்துக்கும் மேலான அற்புதமான உவமைகளைப் பயன்படுத்தினான். ஒவ்வொன்றும் ஒரு ரத்தினக் கல்லுக்குச் சமம். மஹாபாரதம் ராமாயணம் ஆகியவற்றில் எண்ணிக்கையில் இதைவிடக் கூடுதல் உவமைகள் உண்டு. ஆனால் அவைகள், காளிதாசன் தரத்துக்கு இல்லை. ஏனெனில் அவர்கள் சொல்ல வந்த விஷயமே வேறு.)

காளிதாசனுக்கு இணையான ‘’உவமை மன்னன்’’ தமிழில் அப்பர் பெருமானே. அதனால்தான் அவர் வாகீசர் ( சொல்லுக்கு அரசன்) என்ற சிறப்புப் பெயரைப் பெற்றார் போலும்!

இதோ தமிழுக்கு வளம் சேர்க்கும் ஒரு பாடல்:

சந்தணி கொங்கையாளோர் பங்கினார் சாமவேதர்
எந்தையும் எந்தை தந்தை தந்தையும் ஆய ஈசர்
அந்தியோடு உதயம் அந்தணாளர் நெய்யால் வேட்கும்
வெந்தழல் உருவர் வீழிமிழலையுள் விகிர்தனாரே (4-625)

பொருள்: சந்தனம் பூசிய கொங்கைகள் உடைய உமா தேவியை இடப்பக்கம் வைத்திருப்பவர சிவ பெருமான்,. சாமவேதம் இசைப்பவர். எங்கள் பாட்டன் பூட்டன் ஓட்டன் (கால) உறவால் திகழ்பவர் என் ஈசன் காலையிலும் மாலையிலும் அந்தணர்கள் நெய் ஊற்றி ஹோமம் செய்யும் தீயாகத் தோன்றுபவர்.அவரே திருவீழிமிழலை கோவிலிலும் குடிகொண்டுள்ளார்.

எந்தை தந்தை=பாட்டன் ,தாத்தா (பாட்டி)
தந்தை தந்தை= பூட்டன் (பூட்டி)
அவனுக்குத் தந்தை= ஓட்டன் (ஓட்டி)

‘’ஓட்டிக்கு மேல் உறவில்லை’’ என்று நாங்குநேரிப் பக்கத்தில் ஒரு பழமொழி வழக்கத்தில் உள்ளது. தேவார உரையில் தருமபுர ஆதீனப் புலவர் வித்துவான் திரு முத்து சு. மாணிக்கவாசக முதலியார் பாட்டி,பூட்டி,ஓட்டி பற்றிய இந்த அரிய செய்தியை நமக்குத் தந்துள்ளார்.

பிராமணர்கள் உறவுமுறை

பிராமணர்கள் ஆண்டுக்கு குறைந்தது 96 முறை தர்ப்பணம் செய்யவேண்டும். அதாவது இறந்தோருக்கு நீர்க்கடன் செலுத்தல் வேண்டும். அப்போது இறந்து போன மூன்று தலைமுறைகளை நினைவு கூர்ந்து எள்ளும் நீரும் இரைப்பர் (தெளிப்பர்). அதைப்போல அப்பர் பெருமான் கூறுகிறார். அவர் பாட்டின் நயத்துக்காகக் கூறும் ‘’எந்தையும் எந்தை தந்தை தந்தையும்’’ என்பதன் பொருள் பாட்டன், பூட்டன், ஓட்டன் என்பதே. இதற்கு இணையான பெண்பால் சொற்களை (பாட்டி, பூட்டி, ஓட்டி) நாம் அறவே மறந்துவிட்டோம்.

பித்ரு வர்கம்

1.பிதா = தந்தை
2.பிதாமஹர்= தந்தைக்கு தந்தை (தாத்தா)
3.ப்ரபிதாமஹர்= கொள்ளுத் தாத்தா
4.மாதா தாய்
5.பிதா மஹி= பாட்டி
6.ப்ரபிதா மஹி=கொள்ளுப் பாட்டி

மாதாமஹ வர்கம் (தாய் வழி உறவினர்கள்)
7.மாதாமஹர்= தாயின் தந்தை (தாத்தா)
8.மாது: பிதாமஹர்= தாயின் தந்தைக்கு தந்தை
9.மாது: ப்ரபிதாதாமஹர் = தாயின் தந்தைக்கு தந்தைக்கு தந்தை
10.மாதாமஹி (தாய்வழிப்பாட்டி)
11.மாது: பிதாமஹி= தாயின் தந்தைக்கு தந்தையின் மனைவி
12. மாது: ப்ரபிதாதாமஹி= தாய் பாட்டனாருக்குப் பாட்டி

இந்த 12 பேரும் இறந்திருந்தால் குறைந்தது, அமாவாசை, மாதப் பிறப்பு காலங்களில் எள் நீர் வார்ப்பது வழக்கம். இந்த அதிசயமான முறை உலகில் வேறு எந்த சமுதாயத்திலும் இருப்பதாக யாம் அறியோம்.
இப்போதெல்லாம் வெளிநாடுகளில் ஒருவரின் குலம், கோத்திரம், அவர்கள் யார் சந்ததியில் உதித்தனர், ‘’வேர் மூலம்’’ எங்கே என்பதை ஆராய்வது பெரிய ‘’பேஷன்’’ ஆகிவிட்டது. இந்தத் துறையில் புதிய ‘’பிஸினஸ்’’களும் பெருகி வருகின்றன. உங்கள் தாத்தாவுக்கு தாத்தாவுக்குத் தாத்தாத்தாவுக்குத் தாத்தாவுக்கு……………. கண்டுபிடித்துத் தந்துவிடுவார்கள். எல்லாவற்றுகும் துட்டு!!!

நம் ஊர் ஆட்களைவிட 10,15 தலைமுறை ரிகார்டுகளைப் பாதுகாத்து வைத்திருக்கிறார்கள். இந்த ஊரின் பருவநிலையும் இதற்கு மிகவும் அணுசரணையானது.

swami_48@yahoo.com

கொக்கைப் போல இருப்பான், கோழி போல இருப்பான், உப்பைப் போல இருப்பான் பக்தன்

By London Swaminathan
Post No. 900 Dated 11th March 2014

கொக்கும் துறவியரும்

தமிழர்கள் தெய்வ பக்தி மிகுந்தவர்கள். எதைக் கண்டாலும் அதில் தெய்வத்தை ஏற்றிவிடுவர். ‘’யாதும் ஊரே யாவரும் கேளிர்’’– என்ற புறப்பாட்டில் ஆற்று வெள்ளத்தில் அடித்துச் செல்லப்படும் தோணியைப் பார்த்த புலவர் அதன் மூலம் கர்ம வினைக் கொள்கையைப் புகட்டியதை ‘’தீதும் நன்றும் பிறர்தர வாரா ‘’ என்ற கட்டுரையில் நான் விளக்கியதைப் படித்திருப்பீர்கள்.

இதோ கொக்கு பற்றி என்ன சொல்கிறார் சங்கப் புலவர்?

செக்கர்கொள் பொழுதினான் ஒலிநீவி, இனநாரை
முக்கோல்கொள் அந்தணர் முதுமொழி நினைவார்போல்
எக்கர்மேல் இறை கொள்ளும், இலங்குநீர்த் தண்சேர்ப்ப!
(நெய்தற்கலி, கலித்தொகை)

பொருள்: அழகிய மேலைத்திசையில் மாலைக் கதிரவன் சேர்ந்துவிட்டான். சந்திரனும் அழகுடன் தோன்றிவிட்டான். செக்கர் வானம் தெரிகிறது. முக்கோல் ஏந்திய அந்தணர்கள் மந்திரங்களை தியானம் செய்துகொண்டு இருப்பது போல நாரைகள் கடற்கரை மணலிலே கண்மூடி அமர்ந்திருந்தன. இப்படி நீர்வளம் நிரம்பிய நாடு உடையவனே—நல்லந்துவனார் என்ற புலவர் 2000 ஆண்டுகளுக்கு முன்னரே பாடிவிட்டார்.

இதையே இன்னொரு வகையில் விளக்கலாம். ‘’கொக்குக்கு ஒன்றே மதி’’ என்று தமிழில் ஒரு பழமொழி உண்டு. அதே போல முனிவர்களுக்கும் ஒன்றே மதி. கொக்குக்கு வேண்டியது இரை. அதற்கு வயிற்றுப் பசி. ஞானிகளுக்கு அறிவுப் பசி. அவர்களுக்கு வேண்டியது இறையுணர்வு அல்லது முக்தி. ஆக இருவரும் மாலையில் தியானம் செய்வது பொருத்தமான உவமை.

‘’காணாமல் கோணாமல் கண்டு கொடு’’— என்பது தமிழ் பழமொழி. இறைவனை வழிபடும் இந்துக்கள் முப்போது அவனை வழிபடுவர். காணாது (சூரியனைக் காணாது= அதிகாலையில்), கோணாது (நம்முடைய நிழல் சாய்வாக விழாத வேளை= அதாவது நண்பகல்), கண்டு (சந்தியா காலம்=பொழுது சாயும் நேரம்= சூரியனைக் கண்டு) கொடு. அந்தணர்கள் முப்போதும் இப்படி நீர் கொடுத்து தியானம் செய்வர். அது முனிவர்களுக்கும் பொருந்தும்.

வள்ளுவன் கண்ட கொக்கு

தமிழ்ப் புலவன் வள்ளுவனும் இப்படித்தான். காக்கை, கொக்கு, எலி, புலி, யானை, பாம்பு—எல்லாவற்றையும் பயன்படுத்தி நமக்குப் பாடம் சொல்லித் தருகிறான். இக் கட்டுரையில் வரும் கொக்கை மட்டும் எடுத்துக் கொள்வோம்:

கொக்கொக்க கூம்பும் பருவத்து மற்றதன்
குத்தொக்க சீர்த்த இடத்து (490)

பொருள்: எதையும் கொக்கு போல காலம் அறிந்து செய்ய வேண்டும். அமைதியாக, அடக்கமாக இருக்க வேண்டிய நேரத்தில் கொக்கு போல இருங்கள். பெரிய மீன் வரும்போது கொக்கு ஒரே குத்தில் எப்படி மீனைப் பிடிக்கிறதோ அப்படி ஒரே அடியில் பகைவனை வீழ்த்துங்கள் என்பார்.

பகை, எதிரி என்பதை எல்லாம் மறந்துவிட்டு நல்ல செயல்கள் ஆற்றவும் இந்த அறிவுரை பொருந்தும். இதோ இன்னொரு அழகான கொக்குப் பாட்டு:

அடக்கம் உடையார் அறிவிலார் என்று எண்ணிக்
கடக்கக் கருதவும் வேண்டா – மடைத் தலையில்
ஓடு மீன் ஓட உறு மீன் வரும் அளவும்
வாடி இருக்குமாம் கொக்கு (வாக்குண்டாம்)

பொருள்: ஒருவன் அடக்கமாக அமைதியாக இருக்கிறான். அவன் அறிவில்லதவன் போல என்று நினைத்து, ஒருவனைப் போய் சீண்டி விடாதீர்கள். அவர்கள் கொக்கைப் போன்றவர்கள். சின்ன மீன் எல்லாம் ஓடட்டும் என்று விட்டுவிட்டு வாட்டத்தோடு நிற்கும். இதை நம்பி ஏமாந்த பெரிய மீன் ஒன்று அருகில் வருகையில் ஒரே அடியில் ‘லபக்’ என்று விழுங்கிவிடும் கொக்கு.

பெருங்கதை என்னும் நூலிலும் இதே கருத்தில் ஒரு செய்யுள் உண்டு:

ஒடுங்கி இருந்தே உன்னியது முடிக்கும்
கொடுங்கால் கொக்கின் கோளினமாகிச்
சாய்ப்பிட மாகப் போர்ப்படை பரப்பி
வலிகெழு வேந்தனை வணக்குதும் (பெருங்.3-17-61/4)

இதுகாறும் கொக்கை எதிர்மறை அணுகு முறையில் பார்த்தோம். கொக்கை பக்தனுக்கும் உவமையாக்குகிறார் ஒரு வைஷ்ணவர். அவருடைய பெயர் அனந்தாழ்வான். ராமானுஜருக்குப் பின் வாழ்ந்த ஒரு ஆசார்யார். அவரிடம் ஒருவர், ‘’வைணவன் என்பவன் யார்? அவனுக்கான இலக்கணம் என்ன?’’ என்று கேட்கிறார். அதற்கு அனந்தாழ்வான் கூறிய பதில்:

கொக்கை போல இருப்பான் கோழி போல இருப்பான்
உப்பைப் போல இருப்பான் உம்மைப் போல இருப்பான்.

கொக்கைப் போல இருப்பான்

எங்கு நீர் நிலை இருக்கிறதோ அங்கே கொக்குகள் இருக்கும். மஹா பாரதம் படித்தவர்களுக்குத் தெரியும். திரவுபதி தாகம் எடுக்கிறது என்று சொன்னவுடன் பாண்டவர்கள் ஒரு மரத்தின் மீது ஏறி ஏதேனும் நீர் நிலை இருக்கிறதா என்று பார்த்தனர். அவர்களில் ஒருவன் கொக்கு போன்ற நீர்ப்பறவைகள் வட்டமிடுவதைப் பார்த்துவிட்டு அங்கே தண்ணீர் கிடைக்கும் என்கிறான். வைணவனும் எங்கே திருமாலின் கோவில் குளங்கள் இருக்கிறதோ அங்கேதான் இருப்பான்.

கோழி போல இருப்பான்

கோழி என்ன செய்கிறது? குப்பையை எல்லாம் விலக்கிவிட்டு தனக்கு வேணும் உணவை மட்டுமே தின்னுகிறது. வைணவனும் இப்படித்தான். குப்பைகளைக் களைந்துவிட்டு சத்தான விஷயங்களை மட்டுமே எடுத்துக் கொள்வான். அது மட்டுமல்ல; கோழி தனது குஞ்சுகளுக்கும் ஊட்டுவது போல உலகிற்கெல்லாம் பாகவத தர்மத்தைப் பரப்புவான். இங்கு லண்டனில் ஸ்டேஷன் வாசல்களில் ஹரே கிருஷ்ணா இயக்கத்தினர் நின்று கொண்டு கிருஷ்ண பக்தியைப் பரப்புவதை நாங்கள் அன்றாடம் காண்கிறோம்.

உப்பைப் போல இருப்பான்

வைணவன் ஒரு ஊதுபத்தி; தன்னை அழித்து மற்றவகளுக்கு வாசனை தருவான். அவன் ஒரு மெழுகுவர்த்தி. தன்னை அழித்துக் கொண்டு பிறருக்கு ஒளி தருவான். அவன் ஒரு உப்புக் கல். சமைத்த உணவுக்குள் ஒன்றி மறைந்து மற்றவர்களுக்கு சுவை தருவான். அதாவது ஞானம் அளிப்பான். தொண்டனுக்கும் தொண்டனாக தாஸானுதாஸனாக வாழ்வான்.

உம்மைப்போல இருப்பான்

என்னை வந்து கேள்வி கேட்டு, அதற்கு நான் சொன்ன பதில் எல்லாவற்றையும் உன்னிப்பாக, பொறுமையோடு கேட்டாயே – ஒரு வைணவன் இப்படித்தான் ஞானப் பசியோடும் பொறுமையோடும் இருப்பான் என்றாராம் அனந்தாழ்வான்.

ஆக கொக்கும் கோழியும் உப்பும் கூட நீதி புகட்டும் இந்து மதத்தில்!! வல்லவனுக்குப் புல்லும் ஆயுதம் அன்றோ!!

Contact swami_48@yahoo.com

Read also my earlier posts:
The Connection between William Wordsworth and Dattatreya posted 10 November 2011
13 Saints in Nature posted on 7 November 2013

கட்டுரையாளர் : லண்டன் சுவாமிநாதன்
கட்டுரை எண்:896 தேதி 8-2-14

அமெரிக்காவில் உலக சர்வமத மாநாட்டில் பேசி அனைவரையும் கவர்ந்த சுவாமி விவேகானந்தர், அற்புதமான ஆங்கிலத்தில், சொன்ன முதல் கதை கிணற்றுத் தவளைக் கதைதான். இந்தக் கதை பாரதத்தில் இமயம் முதல் குமரி வரை இருந்ததற்கு ஆதாரம் பழமொழி நானூறு நூலில் உள்ளது:–

உணற்கினிய வின்னீர் பிறிதுழியில் லென்னும்
கிணற்றகத்துத் தேரை போலாகார் – கணக்கினை
முற்றப் பகலும் முனியாது இனிதோதிக்
கற்றலிற் கேட்டலே நன்று – (பழமொழி நானூறு)

பொருள்: உண்ணுதற்குத் தகுந்த இனிய நீர் வேறிடத்தில் இருக்காது என்று என்னும் கிணற்றுத் தவளை போல இருக்காமல், நூலினை வெறுக்காமல் நாள் முழுதும் கற்பதைக் காட்டிலும் கேள்வி ஞானம் மிக்ச் சிறந்தது ஆகும்.

சுவாமி விவேகாநந்தர் சொன்ன கதை

ஒரு கிணற்றில் ஒரு தவளை நீண்ட காலம் வாழ்ந்து வந்தது. ஒரு நாள் கடலில் வசித்து வந்த ஒரு தவளை அந்தக் கிணற்றில் விழுந்தது. உடனே அந்தத் தவளையைப் பார்த்து ‘’நீ எங்கிருந்து வருகிறாய்?’’ என்று கேட்டது. ‘’நான் கடலில் இருந்து வருகிறேன்’’ என்று சொன்னவுடன் கடல் எவ்வளவு பெரியது என்று கேட்டது. அது மிகப் பெரியது என்று கடல் தவளை சொன்னது. கிணற்றுத் தவளை, அந்தக் கிணற்றின் ஒரு பக்கத்தில் இருந்து மறுபக்கத்துக்குத் தாவியது. இவ்வளவு பெரிதாக இருக்குமா என்று கேட்டது. கடல் தவளை, ‘’கடல் என்பது மிகப் பெரியது’’ என்று சொன்னவுடன் மீண்டும் ஒருமுறை பழைய இடத்துக்குத் திரும்பித் தாண்டியது. இவ்வளவு பெரிதாக இருக்குமா? என்று கேட்டது.

கடல் தவளை, ‘’நீ என்ன முட்டாள் மாதிரி பேசுகிறாய்? கடல் மிக மிகப் பெரியது’’ என்று சொன்னது. உடனே என் கிணற்றை விடப் பெரியதாக ஒரு இடம் இருக்க முடியாது என்று சொல்லி அந்தத் தவளையைப் பொய்யன் என்று கூறி வெளியேறச் சொன்னது. இப்படித்தான் நாம் ஒவ்வொரு மதத்தினரும் இருக்கிறோம். அவரவர் கிணற்றுத் தவளையாக இருக்கிறோம். நான் இந்துக் கிணற்றிலும், கிறிஸ்தவர்கள் அவர்கள் கிணற்றிலும், முஸ்லீம்கள் அவர்கள் கிணற்றிலும் வாழ்ந்து கொண்டிருக்கிறோம். அவரவர்கள் அவர்கள் கிணறே உலகம் என்றிருக்கிறோம். இந்தச் சிறிய உலகத்தின் தடைகளைத் தகர்த்தெரிய இந்தக் கூட்டத்துக்கு ஏற்பாடு செய்த அமெரிக்காவுக்கு நன்றி கூறுகிறேன். உங்கள் முயற்சிகள் வெற்றியடைய கடவுள் உதவட்டும்’’ என்றார் சுவாமி விவேகாநந்தர் 150 ஆண்டுகளுக்கு முன்.

இதையே நால்வரில் ஒருவரான அப்பர் பெருமான் ஆமையாக உருவகித்துச் சொல்லுகிறார்.

அப்பர் சொன்ன கதை
மேலே உள்ள கதையில் தவளை என்பதற்குப் பதிலாக கடல் ஆமை, கிணற்று ஆமையைச் சந்தித்ததாக அப்பர் பாடிய பாடல் இதோ:
கூவல் ஆமை குரைகடல் ஆமையைக்
கூவலோடு ஒக்குமோ கடல் என்றால்போல்
பாவகாரிகள் பார்ப்பதரிது என்பரால்
தேவதேவன் சிவன் பெருந்தன்மையே — (ஆதிபுராணத் திருக்குறுந்தொகை)

கிணற்றில் வசிக்கும் ஆமை, கடல் ஆமையைப் பார்த்து உன் கடல் இந்தக் கிணறு அளவுக்குப் பெரிதாக இருக்குமா? என்று கேட்டது போல பாவம் செய்வோருக்கு சிவனுடைய பெரிய தன்மையை அறிய முடியாது.

பாம்பின் வாய் தேரை போல

அப்பர் (திருநாவுக்கரசர்) தேவாரத்தில் பாம்பின் வாய் தேரை போலக் கஷ்டப் படுகிறேனே என்று பாடுகிறார்.
அப்பர் கண்ட மற்றொரு காட்சி. பாம்புகள் சீறிப் பாய்ந்து தவளைகளப் பிடித்து தின்ற காட்சி. ‘’நுணலும் தன் வாயால் கெடும்’’ என்பர். தவளையே சப்தம் போட்டு பாம்புகளுக்குத் தாங்கள் இருக்கும் இடத்தைப் பறை அறிவிக்கின்றன. அவைகளின் வாயில் சிக்கிய தவளைகள் என்னதான் முயன்றாலும் பாம்பின் வாயில் இருப்து தப்பித்ததே இல்லை. அது போல,

ஓம்பினேன் கூட்டை வாளா
உள்ளத்தோர் கொடுமை வைத்துக்
காம்பிலா மூழை போலக்
கருதிற்றே முகக்க மாட்டேன்
பாம்பின்வாய்த் தேரை போலப்
பலபல நினைக்கின் றேனை
ஓம்பிநீ உய்யக் கொள்ளாய்
ஒற்றியூ ருடைய கோவே (நாலாம் திருமுறை,454)

இதையே திருஞான சமபந்தப் பெருமான் இன்னும் கொஞ்சம் காட்சிகளைச் சேர்த்துப் பாடுகிறார்:
“செடிகொள் நோய் ஆக்கை ஐம்பாம்பின் வாய்த் தேரைவாய் சிறு பறவை கடிகொள் பூந்தேன் வைத்து இன்புறலாம் என்று கருதினாயே (இரண்டாம் திருமுறை, 860)

பாம்பின் வாய்க்குள் தவளை இருக்கிறது. தவளை வாய்க்குள் தேனீ அல்லது இருக்கிறது. அதன் வாய்க்குள் தேன் இருக்கிறது. அதைப் போய் சாப்பிட எண்ணுகிறதே தேனீ ! என்கிறார். எது உண்மை இன்பம் என்று அறியாது போலி இன்பங்களைக் கண்டு ஏமாறும் மனதையும் அதனால் ஏற்படும் துயரங்களையும் காட்டும் அருமையான சினிமாக் காட்சி இது. நம் ஊர் திரைப்பட டைரக்டர்கள் கூட ஒரு காட்சியை இப்படிக் காட்ட முடியாது!!

இப்படி எத்தனையோ காட்சிகள் ! உவமைகளைக் கையாளுவதில் உலகப் புகழ்பெற்ற உவமை மன்னன் காளிதாசனுக்கு மிக நெருங்கி வருகிறார் அப்பர் பெருமான்!

swami_48@yahoo.com

Picture of Snake blessing during Naga Panchami puja

By London Swaminathan
Post No. 894 dated 8th March 2014

தமிழர்களின் இரக்க சிந்தனையில் பாம்பு கூட உயிர் பிழைத்து விடுமாம்!
சங்க நூலில் ஒன்றான கலித்தொகையில் ஒரு உவமை வருகிறது:–

‘’தாங்காச் சினத்தொடு காட்டி உயிர் செகுக்கும்
பாம்பும் அவைப்படின் உய்யுமாம்’’ — நெய்தற்கலி

பொருள்: பயங்கர கோபத்துடன் சீறிப் பாய்ந்து மற்றவர்கள் உயிரை வாங்கும் பாம்பையும் கூட நல்லவர்கள் கூடி இருக்கும் இடத்திற்குள் வந்தால் அடித்துக் கொல்ல மாட்டார்கள் என்கிறார் நெய்தற்கலி பாடிய நல்லந்துவனார்.

மகாபாரதத்திலும் இப்படி ஒரு கதை வருகிறது.

கல்வி கேள்விகளில் தேர்ச்சிபெற்ற கவுதமி என்ற பிராமணப் பெண்ணின் மகனைப் பாம்பு கடித்திவிடுகிறது. அவன் இறந்த பின்னர் அந்தப் பாம்பை ஒரு வேடன் பிடித்துக் கொண்டுவந்து, அம்மையே உன்மகனைக் கொன்ற இந்தப் பாம்பினை எந்த வகையில் கொல்ல வேண்டும் என்ரு சொல்லுங்கள் கொன்று பழி தீர்க்கிறேன் என்றான். அவளோ இதை கொன்றாலும் தன் மகன் உயிருடன் வரப்போவத்ல்லை என்று சொல்லி பாம்பினை உயிருடன் விட்டுவிடச் சொல்கிறாள் (ம்.பா. 13/1)
‘’நல்லவர் கண்ணில் நாகம் அகப்பட்டாலும் கொல்லார்’’ என்ற தமிழ்ப் பழமொழியை இது உண்மையாக்கிவிட்டது.

‘’நல்லோரவை புக்க நாகமும் சாகா’’ — என்று பிற்காலத்திலும் சொல்லப்பட்டுள்ளது.

Naga Panchami Festival

பாம்புகளை எப்போதுமே தீய பிராணிகளாகவே எல்லா நாட்டு இலக்கியங்களும் வருணிக்கும்.அதிலும் விஷமுடைய பாம்பையும் விஷமற்ற பாம்பையும் வேறுபடுத்தியும் காண்பர்:

நஞ்சுடைமை தானறிந்து நாகம் கரந்துறையும்
அஞ்சாப் புறங் கிடக்கும் நீர்ப்பாம்பு – நெஞ்சில்
கரவுடையார் டம்மைக் கரப்பர் கரவார்
கரவிலா நெஞ்சத்தவர் –(வாக்குண்டாம்)

நாகப் பாம்புக்கு விஷம் இருப்பதால்தான் மறைந்து வாழ்கிறது. நீர்ப் பாம்புக்கு விஷம் இல்லாததால் அஞ்சாமல் வெளியே இருக்கும்.. அதுபோல நெஞ்சில் வஞ்சனை (கரவு) உடையார் தங்களைத் தாமே மறைத்துக் கொள்வர். வஞ்சம் இல்லாதோர் மறைந்து வாழ மாட்டார்கள்.

நாக பஞ்சமி அன்று உயிருடன் இருக்கும் நாகத்துக்குப் பூஜை செய்வதும், வாரம் தோறும் பாம்புப் புற்றில் பால் வார்ப்பதும் நாட்டின் பல்வேறு பகுதிகளில் நடைபெறுகிறது. கேரளத்தில் பாம்புக் கோவில்கள் உள்ளன. ஆயினும் இவை எல்லாம் தெய்வ வழிபாடு என்ற வகையில் வந்துவிடும். தமிழர்களோவெனில், தெய்வ சம்பந்தம் இல்லாத ‘அசெம்பிளிக்குள்’ வந்தாலும் பாம்புகளை அடிக்கமாட்டார்கள் என்பது ரசிக்கத் தக்கது!!

contact swami_48@yahoo.com

A few days ago London Newspapers published a photo of a five hour fight between a crocodile and a snake in Queensland, Australia. Needless to say that the snake won the fight.

கட்டுரையாளர் – லண்டன் சுவாமிநாதன்
கட்டுரை எண்:- 892 தேதி:– 7 மார்ச் 2014

சங்க இலக்கியத்தில் மலைப் பாம்புகளின் நடவடிக்கைகளைக் கூர்ந்து கவனித்த தமிழ்ப் புலவர்கள், அவைகள் யானைகளை விழுங்கியது பற்றிப் பாடி வைத்திருக்கின்றனர். யானையை மலைப் பாம்பு விழுங்க முடியுமா? இதோ முதலில் சில உண்மைச் சம்பவங்கள்:—

கனடாவில் அண்மையில் நடந்த ஒரு நிகழ்ச்சி நல்ல உள்ளங்கள் எல்லாவற்றையும் உலுக்கிவிட்டது. உள்ளத்தை உருக்கியும் விட்டது. கண்ணீரை உகுக்கவும் வைத்தது. இரண்டு சிறுவர்கள், ஒரு நண்பர் வீட்டில் தூங்கப் போனார்கள். ஒரு மலைப் பாம்பு, கூரையில் காற்று வருவதற்காக வைத்த துளை மூலமாக வந்து அவர்கள் மீது விழுந்தது. அடுத்த கணம் அவர்கள் இருவரையும் நசுக்கிக் கொன்றுவிட்டது. யமன் எப்படி எல்லாம் வருவான் என்பதற்கு இது நல்ல உதாரணம்.
(வெளிநாடுகளில் வசிப்போர் மற்ற குழந்தைகளுடன் தங்கள் குழந்தைகள் பழகுவதற்காகவும் சுயமாக வாழக் கற்பதற்காகவும் “ஸ்லீப் ஓவர்” என்று பரஸ்பரம் அனுப்புவார்கள். ஆனால் இறந்து போன குழந்தைகள் 6 வயதுக்குட்பட்டவர்கள். இவ்வளவு சிறிய வயதில் அனுப்புவது பொதுவாக நடை பெறாது.)

அந்த மலைப் பாம்பு கீழே கூட்டில் அடைத்து வைக்கப்பட்டிருந்தது எப்படியோ தப்பித்து, ‘‘வெண்டிலேஷன் சிஸ்டம்’’ வழியாக உள்ளே வந்து விட்டது. கனடாவில் நியூபிரன்ஸ்விக் பகுதியில் கேம்ப்பெல்டன் என்னும் இடத்தில் 2013 ஆகஸ்டில் இந்த துயர சம்பவம் நடந்தது.

இன்னொரு சம்பவம்

அமெரிக்காவில் ப்ளோரிடாவில் ஒரு காதலன் — காதலிக்கு 12 ஆண்டு சிறைத் தண்டனை கிடைத்தது. காரணம்? ஜரேன் ஹேர் என்ற பெண்ணும் அவளுடைய பாய் Fரெண்டும் வளர்ப்பு மிருகங்களை விற்கும் தொழில் நடத்திவந்தனர். அவர்கள் கூட்டில் அடைத்து வைத்திருந்த மலைப் பாம்பு தப்பித்து வந்து அவர்களுடைய இரண்டு வயதுப் பெண்ண நெரித்துக் கொன்றுவிட்டது. இது நடந்தது 2011 ஆகஸ்ட் மாதம்! ஆக இருவருக்கும் அலட்சியக் கொலைக்காக 12 ஆண்டு சிறைத் தண்டனை.

I the jungles of Africa it is always an antelope the python attacks. Probably it likes venison.

பாலி தீவில் மூன்றாவது சம்பவம்:

மக்கள் எல்லோரும் பார்த்துக் கொண்டிருக்கும் போதே ஒரு மலைப் பாம்பு ஒரு மனிதனை நசுக்கிக் கொன்ற சம்பவம் 2013 டிசம்பரில் இந்தோநேஷியாவில் பாலி தீவில் நடந்தது. 13 அடி நீள மலைப் பாம்பு ஒரு ஹோட்டல் பக்கம் அடிக்கடி நடமாடவே சுற்றுலாப் பயணிகள் கவலைப்பட்டனர். பக்கத்து ஹோட்டல் பாதுகாப்பு ஊழியர் அம்பர் அரியாண்டோ முல்யோ (59 வயது), ‘’நான் பிடிக்கிறேன்’’– என்று முன்வந்தார். பாம்பின் தலையையும் வாயையும் பிடித்த பின்னர் 13 அடி மலைப் பாம்பை தோளில் போட்டுக் கொண்டார். அடுத்த நிமிடம் அவருடைய உடலை வளைத்து நெருக்கியது. எல்லோரும் யாது செய்வதென்று அறியாமல் திகைத்துப் போலீசுக்குப் போன் செய்தார்கள். அவர்கள் வருவதற்குள் முல்யோ மூச்சுத் திணறி இறந்து போனார். இப்படி எத்தனையோ சம்பவங்கள்.

அமெரிக்காவில் மலைப் பாம்பை வளர்த்துவந்த ஒரு ஆஜானுபாகு உடலுடைய பல பீமன், கார் கராஜில் நுழைந்தபோது மலைப் பாம்பு வளைத்துப் பிடித்துக் கொன்றுவிட்டது. இது எப்படி நடந்தது என்பது மர்மமாகவே இருக்கிறது. கூட்டிற்குள் இருந்த மலைப்பாம்பு எப்படி அவரை நசுக்கியது என்பது புரிபடவில்லை.ஒருவேளை அவர் அதை வெளியே எடுத்துக் கூண்டை சுத்தம் செய்ய முயன்றிருக்கலாம்.அப்போது மரணப் பிடியில் சிக்கி இருக்கலாம்.

உயிரியல் நிபுணர்களுக்கு ஒன்று மட்டும் நன்றாகத் தெரியும். மலைப் பாமபு யானை பலத்தில் ஒருவரை நெருக்கி மூச்சுத் திணறச் செய்ய சில நிமிடங்கள் போதும்! மிகக் கொடிய விஷம் படைத்த ராஜநாகம் தன் விஷத்தின் மூலம் பெரிய யானையையும் கொன்றுவிடும். ஆனால் மலைப் பாம்புகள் பெரிய மிருகங்களைக் கொல்வது அவைகளைச் சாப்பிடுவதற்காகத்தான். அவைகளின் தாடை எலும்புகள் எவ்வளவு வேண்டுமானாலும் விரிந்து கொடுக்கும். மிருகத்தை மூச்சுத் திணறச் செய்தவுடன் சூடாகச் சாப்பிட்டுவிடும். அது வயிற்றுக்குள் போய் ஜீரணமாகப் பல மாதங்கள் ஆகும். அது வரை அது இரை தேட வேண்டியதில்லை!!

மஹாபாரதத்தில் அகத்திய மாமுனியை எட்டி உதைந்த, தற்காலிக இந்திரப் பதவி வகித்த, நகுஷனை அவர் மலைப் பாம்பாகப் போகச் சபித்ததும், அவன் பூமியில் விழுந்து நெளிந்ததும் நினைவுகூறத் தக்கது.பாகவத புராணத்தில் வரும் காளீய நர்த்தனக் கதையும் ஒப்பிடற்பாலது.

காடுகளில் ஏராளமான மிருகங்களை மலைப் பாம்புகள் இப்படித்தான் கொல்கின்றன. மேலை நாடுகளில் வசிப்போர் இது போன்ற செய்திகளை அடிக்கடி படங்களுடன் பார்க்கிறோம். இந்தியக் காடுகளிலும் இது போன்ற சம்பவங்களைக் கானகவாசிகள் சொல்லக் கேட்டிருக்கிறேன்.

தமிழ்ப் பத்திரிக்கைகளுக்கு எழுதிவந்த ஜியாவுடீன் என்பவர் தேக்கடிப் பகுதி காடுகளில் நடக்கும் விஷயங்களை, மதுரையில் எங்கள் வீட்டுக்கு வரும்போது கதை கதையாகச் சொல்வார்.

This is a python that was caught in Kerala,India

தமிழ்ப் புலவர்கள் கண்ட காட்சி

இந்தப் பிண்ணனியில் தமிழ்ப் புலவர் பாடல்களை ஆராய்ந்தால் உண்மை விளங்கும்:
அகநானூறு 68, நற்றிணை 14 மற்றும் 261, மலைபடு கடாமில் வரி 259 ஆகியவற்றில் சங்கப் புலவர்கள் இதைப் பாடினர். பிற்காலத்தில் நக்கீரதேவ நாயனார் அருளிய பதினோராம் திருமுறையில் இந்தக் காட்சியைக் காணலாம். இன்னும் பல சிற்றிலக்கியங்களிலும் காணப்படும்.

நற்றிணைப் பாடலைப் (261) பாடியவர் சேந்தம் பூதனார். குறிஞ்சி நில வருணனை:–

நெடும் பல் குன்றத்துக் குறும்பல மறுகி.
தா இல் பெரும் பெயல் தலைஇய யாமத்து,
களிறு அகப்படுத்த பெருஞ்சின மாசுணம்
வெளிறு இல் காழ் மரம் பிணித்து நனி மிளிர்க்கும்
சாந்தம் போகிய தேம் கமழ் விடர் முகை

பொருள்: நெடிந்து உயர்ந்த மலையில் இரவு நேரத்தில் மழை கொட்டுகிறது. அப்பொழுது ஒரு பெரிய மலைப் பாம்பு (மாசுணம்) ஒரு யானையை விழுங்கிக் (களிறு அகப்படுத்த0 கொண்டிருக்கிறது. அது மரத்தில் தொங்கியவாறு யானையின் உடலை வளைத்துப் பின்னிப் புரட்டி விட்டது. ஒருபுறம் சந்தன (சாந்தம்) மரத்தில் இருந்து நல்ல வாசனை வருகிறது.

This is anaconda snake. Pythons and Anacondas grow up to 20 feet long.

மலைபடுகடாம் பாடிய பெருங் கௌசிகனார் என்ற புலவர்,

கானகப் பட்ட செந்நெறிக் கொண்மின்
கயங்கண்டன்ன வகன்பை யங்கண்
மைந்திமலி சினத்த களிறுமத னழிக்குங்
தஞ்சுமரம் கடுக்கும் மாசுணம் விலங்கி
பொருள்: காட்டு வழியாகப் போங்கள். (ஆனால் ஜாக்கிரதையாக இருங்கள்). பாம்புகள் கீழே கிடக்கும். அவைகள் மரக் கட்டைகள் போலத் தோன்றும். அவைகள் அழகிய கண்களையும் ,அகன்ற படத்தினையும் உடைய பெரிய பாம்புகள் ஆகும். அவை யானையையும் விழுங்கும்.
இதே போல அகநானூற்றில் (68), “வெண் கோட்டி யானை விளிபடத் துழவு, மகல் வாய்ப் பாந்தள்” என்றும் காணலாம்.

திருஞான சம்பந்தரும் தேவாரத்தில்

பரிய களிற்றை யரவு விழுங்கி மழுங்க – என்று பாடுவார்.

களிறென்று பெரிய மாசுணம்……பெயர்தரு பிருதியெம் பெருமானை – என்று பெரிய திருமொழியில் (1. 2:10) பெரியாழ்வாரும் பாடுகிறார்.

கம்ப ராமாயணத்தில்,
பெரிய பாந்தள், மறங்கிளர் மான யானை வயிற்றின வாக வாய்சோர்ந்துறங்கின — (கம்ப.தாடகை.11, சித்திர கூட 4-35, சேது பந்தன 20).

ஆதாரம்: மகா மகோபாத்தியாய தக்ஷிணாத்ய கலாநிதி டாக்டர் உ.வே.சாமிநாதையர் பதிப்பித்த பத்துபாட்டு மூலமும் நச்சினார்க்கினியருரையும்.

contact swami_48@yahoo.com