Sri Sathya Sai Baba in Ati Rudra Maha Yagna

By London Swaminathan லண்டன் சுவாமிநாதன்
கட்டுரை எண் — 890 தேதி 6 மார்ச் 2014

சென்னையில் 20-11-1932-ல் ‘ஹவிர் யக்ஞங்களும் ஸோம யக்ஞங்களும்’ என்ற தலைப்பில் காஞ்சி காமகோடி பீடாதிபதி ஜகத்குரு ஸ்ரீ சங்கராசார்ய சுவாமிகள் (காஞ்சி பரமாசார்யார்) நிகழ்த்திய சொற்பொழிவின் சுருக்கம்:

விவாஹ காலத்தில் எந்த அக்கினியை சாக்ஷியாக வைத்துக் கொண்டு விவாஹம் பண்ணுகிறோமோ அதை வரன் வீட்டில் வைத்துக்கொண்டு அதில் ஔபாசனம் ஆரம்பித்துக்கொண்டு ஆயுள்பரியந்தம் அதை வைத்துக் காப்பாற்றிக் கொண்டு வர வேண்டும். வருஷத்தில் ஆறு கர்மாக்கள் ஔபாசனாக்கினியால் பண்ண வேண்டும்.

ஒரு பிள்ளை பிறந்தபின் மயிர் நரைப்பதற்கு முன் அக்னிஹாத்திரம் செய்யவேண்டும். பிள்ளை பிறக்காவிட்டால் அக்னிஹாத்திரம் இல்லை.

ஸந்யாசிக்கு சாதுர்மாஸ்யம் என்று ஒன்று உண்டு. அது ஒரே இடத்திலிருந்து பண்ண வேண்டியது. கிருஹஸ்தனுக்கு அது ஒரு யாகம். அக்கினியாதனம், அக்னிஹாத்திரம், தரிசபூர்ணமாஸம், ஆக்ரஹாயணி, சாதுர்மாஸ்யம், பசுபந்தம், சௌத்ராமணி என்னும் ஏழும் ஹவிர் யக்ஞங்கள்.
வேறு சில சொற்பொழிவுகளில் அவர் கொடுக்கும் தகவல்களின் சுருக்கம்.
ஒவ்வொருவரும் 21 வகை யஜ்ஞங்களை செய்துவரவேண்டும். இவை பாக யஜ்ஞ, ஹவிர் யஜ்ஞ, சோம யஜ்ஞ என்று மூன்று பிரிவுகளாகப் பிரிக்கப்பட்டுள்ளன. பாக யஜ்ஞம் ஏழிலும், முதல் ஐந்து ஹவிர்யஜ்ஞங்களிலும் உயிர்ப்பலி கிடையாது. வாஜபேய யஜ்ஞம் முதல்தான் உயிர்ப்பலி உண்டு. பிராமணர்கள் செய்யக்கூடிய பெரிய யஜ்ஞமான வாஜபேய யஜ்ஞத்தில் 23 பிராணிகளும், க்ஷத்ரியர்கள் செய்யும் மிகப்பெரிய யாகமான அஸ்வமேதத்தில் நூறு பிராணிகளும் பலியிடப்பட்டன.
அதர்வ வேதம் யாகங்களை,

அமைதிக்கான சாந்திகம், பலத்துக்கான பௌஷ்திகம், எதிரிகளை நாசம் செய்வதற்காண ஆபிசாரிகம் என மூன்று வகையாகப் பிரித்துள்ளது.

இராமபிரானைத் தோற்கடிக்க இந்திரஜித், நிகும்பிலயாகம் (ஆபிசார வகை) செய்ய முயன்றான்.
‘’காமதேனு போன்று யாகங்கள், மனிதனுக்கு விரும்புவதைக் கொடுப்பவை என்றும் மனிதனைப் படைத்தபோதே பிரம்மா அவர்களுக்கு யாகங்களை அளித்ததையும் பகவத் கீதை ஸ்லோகம் மூலம் சுவாமிகள் விளக்குகிறார்.

யாகங்கள் செய்வதன் மூன்று நோக்கங்களையும் சுவாமிகள் விளக்குகிறார்:1. எல்லா உயிரினங்களும் நலமுடன் வாழப் பிரார்த்திப்பது 2.இறந்தபின்னர் மேலுலகத்தில் சுகமாக வாழ 3. எல்லாவற்றையும் விட மேலாக, பிரதிபலன் எதிர்பார்க்காமல், உலக நலனுக்காக இதைச் செய்வது நமது கடமை என்று எண்ணிச் செய்வது.

யஜ்ஞங்கள் மூன்று தினுஸு, யஜ்ஞம் என்பது யாகம் வேதத்தில் யஜ்ஞாதிகள் சொல்லப்பட்டிருக்கின்றன. வேதத்தில் ஏறக்குறைய 400 வகை யாகங்கள் சொல்லப்பட்டிருக்கின்றன.

Ati Rudra in Chennai by Baba

ஒவ்வொரு பிராமணனும் செய்யவேண்டிய யஜ்ஞங்கள் 21. அவைகளில் பாக யஜ்ஞங்கள் ஏழு போக பாக்கி உள்ளவை 14. யாகங்களைப் பற்றிய விஷயங்கள் வேதங்களில் நிறைய சொல்லப்பட்டிருக்கின்றன.
ஸோம யாகங்கள் ஏழு. அக்னிஷ்டோமம் முதல் யாகம். அதைச் செய்தவர்கள் ஸோமயாஜி. கடைசியில் இருப்பது வாஜபேயம். அதைச் செய்தவர்கள் வாஜபேயர்கள். வட தேசத்தில் பாஜபே என்று அவர்களைச் சொல்லுவார்கள். வாஜபேயம் பண்ணினவர்களுக்கு அவப்ருத ஸ்நான காலத்தில் அரசர்கள் சுவேதச் சத்திரம் (வெண்குடை) பிடிக்க வேண்டும். திருவாங்கூர், மைசூர் இந்த ராஜ்யங்களில் அவர்களுக்கு சுவேதச் சத்திரம் கொடுக்கிறர்கள்.

ஸோம யாகம் பண்ணும்பொழுது ஸோமலதைச் சாற்றைப் பிழிந்து ஸோமபானம் செய்வார்கள். ஸோமலதையும் கிருஷ்ணாஜினமும்( மான் தோல்) இப்பொழுது மலையாளத்தில்தான் கிடைக்கின்றன. மற்ற இடங்களில் இல்லை. நம்பூதிரிகளில் பத்துக் குடும்பத்தில் ஒருவராவது ஸோம யாகம் பண்ணுகிறர்ர்கள். யஜ்ஞம், தானம், தபஸ், இவைகளைச் செய்வதினால் சித்த சுத்தி உண்டாகிறது என்று நம்முடைய ஸ்ரீ ஆச்சார்யர்கள் சொல்லியிருக்கிறர்கள்.

ஜோதிஷ்டோமம் ஜன்மாவில் ஒருதடவையாவது பண்ணவேண்டும்.

பரமாத்மாவை அறியப் பிரயத்தனப்படுகிறவர்கள் யஜ்ஞம், உபவாசம் முதலியவைகள் எல்லாவற்றையும் பரமேசுவரப் ப்ரீதியாகப் பண்ணவேண்டும்ம். பூர்வ ஜன்மத்தில் யாகங்கள் பண்ணினவன் இந்த ஜன்மத்தில் விவேகத்தைப் பெறுகிறான்.

(சுவாமிகளின் உரைச் சுருக்கத்தை மேலே கண்டீர்கள்)

Maha Rudar Yagna by several priests.

400 யாகப் பட்டியல் தயாரிப்போம்:

சுவாமிகள் 82 ஆண்டுகளுக்கு முன் நடத்திய உரையை மீண்டும் ஒரு முறை படித்தபோது 400 யாகங்களின் பட்டியல் கிடைக்குமா என்று தேடினேன். சுமார் 40 யாக, ஹோமங்கள் பட்டியலே கிடைத்தது. எதிர் கால ஆராய்சியாளருக்காவது நாம் அந்தப் பட்டியலை வைத்திருப்பது நல்லது.

இதோ இதுவரை நான் சேகரித்த யாக, யக்ஜஞ, ஹோம பட்டியல்:
1.ஸ்ரீ மஹா கணபதி ஹோமம்: எந்தக் காரியத்தைத் தொடங்கும் முன்னரும் நாம் செய்ய வேண்டியது.

2.நவக்ரஹ ஹோமம்: புதிய கட்டிடம், வீடு கட்டிய போதும், மேலும் பல புதிய முயற்சிகள் செய்யும்போதும் ஒன்பது கிரகங்களின் தீய பார்வை படாமல் இருக்க செய்யும் ஹோமம்.

3.சுதர்ஸன ஹோமம்: இது எதிரிகளின் தொல்லையைப் போக்கும்.

கேரளத்தில் திருச்சூர் அருகில் நடத்தப்படும் அதிராத்ர யக்ஞம்: பாஞ்சால் என்னும் கிராமத்தில் 1975 முதல் அதிராத்ர யக்ஞம் நடத்தப்படுகிறது. அமெரிக்க கலிபோர்னியா பல்கலைக் கழக தத்துவ இயல் பேராசிரியர் ப்ரிட்ஸ் ஸ்டால் இதை அப்படியே படம்பிடித்து உலகிற்கு அளித்தார்.

100 இரவு யாகங்கள்

100 இரவுகள் நடத்தும் யக்ஞம்: திருநெல்வேலி மாவட்ட அரியநாயகிபுரம் ஆர்.அனந்தகிருஷ்ண சாஸ்திரி 1936 ல் எழுதிய மகாமேரு யாத்திரையில் ஒரு இரவு முதல் நூறு இரவு வரை நடத்தப்படும் (சதராத்ர்க் க்ரது) பற்றி சிரௌத சூத்திரங்களால் தெரிந்துகொள்ளலாம் என்று எழுதியுள்ளார்.
ராஜஸ்தான் பல்கலைக் கழக வரலாற்றுப் பேராசிரியர் விபா உபத்யாய எழுதிய கட்டுரையில் அந்த மாநிலத்தில்தான் யூப ஸ்தம்பங்கள் அதிகம் என்று சொல்லி கல்வெட்டுகளில் குறிப்பிட்ட யாகங்களின் பட்டியலை கொடுத்துள்ளார். இந்தக் கட்டுரையின் ஆங்கில மொழிபெயர்ப்பில் விரிவாகக் கொடுத்துள்ளேன்.

12 ஆண்டுகள் நீடிக்கும் யக்ஞம் பற்றிப் புராணங்கள் கூறுகின்றன. நைமிசாரண்யம் காட்டில் நடந்த ரிஷிகள் கூட்டத்தில்தான் புராணங்கள் இயற்றப்பட்டன.

அஸ்வமேதம்: அரசர்கள் செய்யும் மிகப்பெரிய யாகம் இது. இதில் நூறு வகை மிருகங்கள் பலியிடப்படும். ராஜாவின்யாகக் குதிரை எங்கெல்லாம் செல்கிறதோ அவை எல்லாம் ராஜவுக்குச் சொந்தம். அதை மறுப்பவர்கள் குதிரையைப் பிடித்து கட்டிப்போடலாம். பின்னர் பெரிய யுத்தம் நேரிடும். 200 வகையான பிராணிகள், பறவைகள், பூச்சிகள், தாவரங்கள் முதலியன தீயில் இடப்படும். இறுதியில் நாடு நாடாகச் சென்று திரும்பிய குதிரையும் பலியிடப்படும்.

புருஷமேதம்: நர பலி கொடுக்கும் யாகம். ஆனால் இது நடை பெற்றதாகத் தெரியவில்லை. ஜப்பானியர்கள் ஹராகிரி செய்துகொள்வது போல தமிழ் வீரர்கள் போருக்கு முன், கழுத்தை அறுத்து, தங்களைப் பலியிட்டுக் கொண்ட செய்திகள் தமிழ் இலக்கியம் முழுதும் இருப்பதையும், சிலைகள் தமிழ்நாடு முழுதும் இருப்பதையும் பற்றி ஏற்கனவே படங்களுடன் எழுதிவிட்டேன். மஹாபாரதத்திலும் இப்படி களபலி நிகழ்ச்சி இருப்பதையும் குறிப்பிட்டேன். இது போல புருஷமேதம் இருந்திருக்கலாம். ஆனால் அஸ்கோ பர்போலா போன்ற சம்ஸ்கிருத் அறிஞர்கள் இது அடையாள பூர்வமாக (அதாவது மனித பொம்மை செய்து) நடத்தப்பட்டதாகக் கூறுகின்றனர். பல்லாயிரக் கணக்கான குழந்தைகள் பலிகொடுக்கப்பட்ட கல்லறைகள் பஹ்ரைனில் உள்ளன. பல்லாயிரக் கணக்கான அடிமைகள் பலியிடப்பட்டதை எகிப்திய கல்லறைகளில் காண்கிறோம். பாரத நாட்டில் இப்படி எதுவும் நடக்கவில்லை.

ராஜசூயம்: சோழ மன்னன் பெருநற்கிள்ளீ நடத்திய ராஜசூய யக்ஞத்தில் சேர,சோழ,பாண்டிய மன்னர்கள் மூவரும் ஒரே மேடையில் அமர்ந்ததை பிராமணர்களின் முத்தீக்கு ஒப்பிட்டு அவ்வையார் பாடிய பாடல் புறநானூற்றில் (367) உள்ளது. தர்மன் செய்த ராஜசூய யாகம் பற்றி மஹாபாரதத்தில் மிக விரிவாக உள்ளது.

At Sri Narayani Peedam

வாஜபேயம்: பாரதத்தின் முன்னாள் பிரதமர் அடல் பிஹாரி வாஜ்பாயி இந்த வாஜபேய குடும்பத்தில் பிறந்த பிராமணர். இந்த ஜாதியினர் செய்யக் கூடிய மிகப் பெரிய யாகம் இதுதான். இதில் 23 பிராணிகள் பலியிடப்படும்.

புத்ர காமேஷ்டி யாகம்: குழந்தைகள் இல்லாதவர்கள் செய்யும் யாகம். தசரதன் செய்த இந்த யாகம் குறித்து ராமாயணத்தில் விரிவாகப் பேசப்படுகிறது.

புறநானூற்றில் யாகம்

பூஞ்சாற்றுர்ப் பார்ப்பான் கௌணியன் விண்ணந்தாயன் மீது ஆவூர் மூலங்கிழார் பாடிய ஆர்புதமான பாடலில் 21 வகை யாகம் பற்றிய அரிய தகவல்களைப் பாடுகிறார். உரைகாரர்கள் முக்கியத் தகவல்களைச் சேர்த்துள்ளனர்.

ஔபாசனம்: பிராமணர்கள் முதல் நான்கு வருணத்தவர்களும் திருமணம் ஆன பின்னர் செய்ய வேண்டிய தினசரி ஹோமம் இது. சந்யாசி ஆனால் இதைச் செய்ய வேண்டாம்.

சமிதாதானம்: தினமும் இரண்டு முறை பிரம்மச்சாரி மாணவர்கள் செய்யவேண்டிய ஹோமம்.

அக்னிஹோத்ரம்: தினமும் செய்யவேண்டியது. போபாலில் விஷவாயு வெளியேறி 3000 பேர் இறந்தபோது அக்னிஹோத்ரம் செய்த இரண்டு குடும்பத்தினர் மட்டும் விஷவாயு பாதிக்காமல் தப்பிய செய்தி பத்திரிகைகளில் வெளியானது.

புருஷசூக்த ஹோமம் என்பது ரிக்வேதத்தில் உள்ள புருஷசூகத மந்திரத்தைச் சொல்லி செய்வது.
ம்ருத்யுஞ்சய ஹோமம்: ஸ்ரீ ருத்ரத்தில் ஆயுளை வளர்க்கவும் மரண பயத்தைப் போக்கவும் வரும் மந்திரம் ஓம் திரயம்பகம்….. என்ன்னும் மந்திரம் ஆகும். இதைச் சொல்லி செய்யும் ஹோமம் இது.
காயத்ரி ஹோமம்: காயத்ரி மந்திரத்துடனும், பகவத் கீதா ஹோமம் கீதை ஸ்லோகங்களுடனும் செய்யப்படும்.

Picture of Sri Narayani Amma at Narayana Peedam (See Largest Golden Temple in the World posted here)

பாபா செய்த மகத்தான யக்ஞம்

ருத்ரம் என்பது சிவனைப் போற்றும் யஜூர்வேதப் பாடலாகும். இதைப் பலமுறை உச்சரித்து ருத்ர யாகம் செய்வார்கள். நமது காலத்தில் சென்னையிலும் புட்டபர்த்தியிலும் ஸ்ரீ சத்ய சாய் பாபா இதைப் பெரிய அளவில் நடத்தி உலகையே வியப்பில் ஆழ்த்தினார்:–

ருத்ர ஏகாதசி: 11 புரோகிதர்கள் 11 முறை ருத்ரத்தைப் பாராயணம் செய்து 121 தடவை ஹோமம் செய்வது
மஹாருத்ரம்: ருத்ரத்தை 1331 (11X11X11) தடவைப் பாடி யாகம் செய்வது
அதிருத்ரம்: ருத்ரத்தை 14641 (11X 11X11X11) தடவைப் பாடி யாகம் செய்வது.

தமிழ்க் கலைகளஞ்சிய தகவல்

நூறு ஆண்டுகளுக்கு முன் ஆ. சிங்காரவேலு முதலியார் தொகுத்த அபிதான சிந்தாமணி என்ற என்சைக்ளோபீடியா தரும் தகவல் பின்வருமாறு:–

யாகங்கள்: இவை பிரமம், தெய்வம், பூத, பிதுர், மானுஷம் என்பன. இவற்றுள் வேதம் ஓதல் பிரம யாகம். ஓமம் வளர்த்தல் தெய்வ யாகம். பலியீதல் பூத யாகம். தர்ப்பணம் செய்தல் பிதுர் யாகம். இரப்போர்க்களித்தல் மனுஷயாகம். இவை வேதங்களிலும் புராணங்களிலும் கூறிய அக்னி காரியங்களாம். இவற்றின் குண்ட மண்டல மந்திராதி கிரியைகள் ஆங்காங்கு வழக்கங்குறைந்து சிதைந்தும் பிறழ்ந்தும் கிடத்தலின் அவைகளின் கிரியைகளையும் குண்ட மண்டல வேதிகைகலையும் எழுதாது பெயர் மாத்திரம் எழுதுகிறேன்.

(1).அக்னிஷ்டோமம் (2)அத்யனிஷ்டோமம் (3) உக்தீயம் (4) சோடசீ (5) வாசபேயம் (6) அதிராத்ரம் (7) அப்தோரியாமம் (8)அக்னியாதேயம் (9) அக்னிஹோத்ரம் (10) தரிச பூர்ணமாசம் (11) சாதுர்மாஸ்யம் (12) நிருட பசுபந்தம் (13) ஆக்கிரயணம் (14) சௌத்திராமணி (15) அஷ்டகை (16) பார்வணம் (17) சிராத்தம் (18) சிராவணி (19) அக்ரசாயணி (20) சைத்திரி (21) ஆச்வயுசீ (22) விசுவசித் (23) ஆதானம் (24) நாசிகேதசயனம் (25) காடகசயனம் (26) ஆருண கேதுக சயனம் (27) கருடசயனம் (28) பௌண்டரீகம் (29) சத்திரயாசம் (30) சாவித்ரசயனம்

N.B. I have given more information in the English version of this article. I am not translating everything to keep it short: swami

Contact swami_48@yahoo.com

For picture of Sambandar click on this
sambandar1

Post No.889 Dated 6th March 2014
By ச.நாகராஜன்

தமிழ் அறிந்தோர் பாக்கியசாலிகள்

தமிழராகப் பிறந்தவர்களும் தமிழைப் பயின்றவர்களும் பாக்கியசாலிகள். ஏனெனில் பெறுதற்கு அரிய சுவர்க்கத்தைப் பெற பக்தியுடன் உள்ளமுருக, தான் பாடிய பாடல்களைப் பாடினாலே போதும் என்று சொல்லக் கூடிய அற்புத பாலகரான சம்பந்தரின் பாடல்கள் தமிழ் மொழியில் தானே அமைந்திருக்கிறது.
நாளும் கோளும் நமக்கில்லை; எந்நாளும் நன்னாளே என்பதை ஆணித்தரமாக பிரகடனப்படுத்தும் திருஞான சம்பந்தரைப் போன்ற மாபெரும் கவிஞரையோ யோகியையோ பக்தரையோ பதினாறு வயதில் தன்னைச் சார்ந்தவர்களுடன் இறைஜோதியில் ஐக்கியமான இன்னொரு அவதாரத்தையோ மனித குல வரலாற்றிலேயே பார்க்க முடியாது!

அஷ்ட கிரஹ சேர்க்கையால் என்ன ஆகுமோ என்று நல்லோர்கள் உளம் பதை பதைக்க காஞ்சி பரமாசார்யாளை அணுகிய போது அவர் மென்மையாக ஞானசம்பந்தரின் கோளறு பதிகம் இருக்கிறதே அதை உள்ளமுருக எங்கும் இசைத்தாலே போதுமே என்றார். தமிழகமெங்கும் பட்டி தொட்டிகளில் எல்லாம் சம்பந்தரின் பதிகம் முழங்கியது. ஒரு வித தீங்கும் நம்மை அணுக வில்லை.

கோளறு பதிகம்

திருமறைக்காட்டில் அப்பரைக் கண்டு ஆனந்தம் கொண்ட சம்பந்தர் மதுரைக்கு கிளம்ப இருந்த தருணத்தில் அப்பர் தயங்கியவாறே நாள் சரியாக இல்லையே என்று கூற சம்பந்தர் திருவாய் மலர்ந்தருளிய பாடல்களே கோளறு பதிகம்.

சாதாரணமாக ஒருவர் ஒரு காரியத்தை உத்தேசித்து வெளியிடங்களுக்குச் செல்லக் கிளம்புகையில் பெரியோரோ அல்லது மனைவியோ மங்களாசாஸனம் செய்து வழி அனுப்புவது நமது பாரம்பரிய வழக்கம்.

பன்னிரெண்டு வருடங்கள் சிவபெருமானை ஆராதித்து ருக்மிணிக்கு புத்திரர்களைப் பெற்றதைச் சுட்டிக் காட்டி ஜாம்பவதி தனக்கும் புத்திரனை வேண்டி கிருஷ்ணரை வேண்டும் போது அவர் “சரி, விடை கொடு நான் கிளம்புகிறேன்” என்று இமயமலைக்குத் தவம் செய்யக் கிளம்பியபோது ஜாம்பவதி கூறிய மங்களாசாஸனம் இது:

“யாதவரே!க்ஷேமமுண்டாகவும் ஜெயமுண்டாகவும் செல்லக் கடவீர்! ப்ரம்மா, சிவன், காஸ்யபர்,நதிகள்,தேவர்கள் புண்யக்ஷேத்திரங்கள், ஓஷதிகள், த்ரேதாக்னிகள், வேதங்கள், ரிஷிக்கூட்டங்கள், யாகங்கள், கடல்கள்,தக்ஷிணைகள்,ஸாமங்கள்,நக்ஷத்ரங்கள்,பித்ரு தேவதைகள், நவக்ரஹங்கள்,தேவபத்தினிகள், தேவகன்னிகைகள், தேவமாதர்கள், மன்வந்தரங்கள், பசுக்கள், சந்திரன், சூர்யன், விஷ்ணு, காயத்ரி, ப்ரம்மவித்தை, ருதுக்கள், ஆண்டுகள், க்ஷணம், லவம், முகூர்த்தம்,நிமிஷம், யுகம் இவையெல்லாம் உமது மனத்திற்கு அனுகூலமாக நீர் செல்லுமிடமெல்லாம் சுகமாக உம்மைக் காப்பாற்றக் கடவன. குற்றமற்றவரே! நீர் ஜாக்கிரதையோடு க்ஷேமமாக வழியில் செல்லும்” (அனுசாஸனபர்வம் 45ஆம் அத்தியாயம், மஹாபாரதம்).

ஒரு காரியத்தை வெற்றிகரமாக ஆக்க எத்தனை தெய்வ சக்திகளும் இயற்கை சக்திகளும் நமக்கு அனுகூலமாக இருக்க வேண்டும் என்பதை இதைப் பார்த்தாலேயே தெரிந்து கொள்ளலாம்.
ஆக சூதிலும் வாதிலும் வல்ல புத்த மற்றும் சமணர்களின் இருப்பிடத்திற்கே செல்லும் சிறு குழந்தையான சம்பந்தரை (தந்தை நிகர்த்த!) அப்பர் கவலையுடன் பார்த்துக் கூறியவை சரி தானே! அவரது கவலையால் சம்பந்தர் கோளறு பதிகம் அருள, தமிழ் அறிந்த அனைவருக்கும் சாசுவதமாக வானில் அரசாளும் வரம் உத்தரவாதமாகக் கிடைத்தது (அப்பருக்கு இப்போது வாழும் இனி வரவிருக்கும் தமிழர்களின் நன்றி!)

சம்பந்தர் மிக வேகமாக வேயுறு தோளிபங்கன் என்று தொடங்கி கோளறு பதிகத்தை அருளினார்.

(பாடல் 1இல்)ஞாயிறு திங்கள் செவ்வாய் புதன் வியாழன் வெள்ளி
சனி பாம்பு இரண்டும் உடனே ஆசு அறும் நல்ல நல்ல அவை நல்ல
(பாடல் 2இல்)ஒன்பதோடு ஒன்றோடு ஏழு பதினெட்டொடு ஆறும்
உடனாய நாட்கள் அவை தாம் அன்பொடு நல்லநல்ல அவை நல்ல
(பாடல் 3இல்)திருமகள் கலை அது ஊர்தி செயமாது பூமி
திசை தெய்வம் ஆன பலவும் அரு நெதி நல்ல நல்ல அவை நல்ல
(பாடல் 4இல்)கொதி உறு காலன் அங்கி நமனொடு தூதர்
கொடுநோய்கள் ஆன பலவும் அதிகுணம் நல்ல நல்ல அவை நல்ல
(பாடல் 5இல்)வெஞ்சிண அவுணரோடும் உரும் இடியும் மின்னும்
மிகையான பூதம் அவையும் அஞ்சிடும் நல்ல நல்ல அவை நல்ல

(பாடல் 6இல்) கோளரி உழுவையோடு கொலை யானை கேழல்
கொடு நாகமொடு கரடி ஆள் அரி நல்ல நல்ல அவை நல்ல
(பாடல் 7இல்) வெப்பொடு குளிரும் வாதம் மிகை ஆன பத்தும்
வினை ஆன வந்து நலியா அப்படி நல்ல நல்ல அவை நல்ல
(பாடல் 8இல்) ஏழ்கடல் சூழ் இலங்கை அரையன் தனோடும்
இடரான வந்து நலியா ஆழ்கடல் நல்ல நல்ல அவை நல்ல
(பாடல் 9இல்) மலர்மிசையோனும் மாலும் மறையோடும் தேவர்
வருகாலமான பலவும் அலைகடல் மேரு நல்ல நல்ல அவை நல்ல
(பாடல் 10இல்) புத்தரொடு அமணை வாதில் அழிவிக்கும் அண்ணல்
திருநீறு செம்மை திடமே அத்தகு நல்ல நல்ல அவை நல்ல
என்று பாடி மனிதனுக்குத் தேவையான சகல சக்திகளின் அனுக்ரஹத்தையும் தரும் திருநீறு செம்மை திடமே என பிரகடனப்படுத்திக் கிளம்பி விடுகிறார்.

ஆனால் பதிகம் தொறும் இறுதியான பதினோராம் பாட்டிலே பதிகப் பயனைச் சொல்லும் பழக்கமுடைய “நம் பந்தம் போக்க வந்த” சம்பந்தர் பக்தர்களுக்கு இன்ப அதிர்ச்சியைத் தருகிறார் :-
“ஞான முனிவன் தான் உறு கோளும் நாளும் அடியாரை வந்து நலியாத வண்ணம் உரை செய் ஆன சொல்மாலை ஓதும் அடியார்கள் வானில் அரசு ஆள்வர்; ஆணை நமதே” என்ற அவரது கம்பீரமான அருளுரைக்கு இணையாகத் தமிழ் மொழியில் இன்னொரு ஆணையும் இல்லை; அதை அதிகாரத்துடன் (AUTHORITY) சொல்ல இதுவரை யாரும் பிறக்கவும் இல்லை.

சம்பந்தர் பதினாறே வயதிற்குள் பாடிய பதிகங்கள் பதினாறாயிரம். நமக்குக் கிடைத்தவையோ வெறும் 384. ஒரு பதிகம் எனப்படுவது பத்துப் பாடல்களைக் கொண்டது. பதினோறாவது பாடல் பதிகம் பாடினால் ஏற்படும் பயனைச் சொல்வது. ஆக பதினாறாயிரம் பதிகங்கள் ஒரு லட்சத்தி எழுபத்தாறாயிரம் பாடல்களைக் கொண்டிருக்கும். இன்று நம்மிடம் உள்ள பாடல்களோ எண்ணிக்கையில் சுமார் 4147 தான்!
இந்தப் பாடல்களில் இதே போல இன்னும் மூன்று இடங்களில் ஆணை நமதே என்று ஆணையிடுகிறார்.

sambandar2
Please click here for the picture of Sambandar

ஆணை நமதே பதிகங்கள்

திருநனிபள்ளி தலத்தில், ‘காரைகள் கூகை முல்லை’ எனத் தொடங்கும் பதிகத்தின் இறுதிப் பாடலில்,”நனி பள்ளி உள்க; வினை கெடுதல் ஆணை நமதே!” என்றும் திருவேதிகுடி தலத்தில், ‘நீறு வரி ஆடு அரவோடு’ எனத் தொடங்கும் பதிகத்தின் இறுதிப்பாடலில்,”இமையோர் அந்த உலகு எய்தி அரசாளும் அதுவே சரதம்; ஆணை நமதே!” என்றும்
திருக்கழுமலம் தலத்தில், ‘மடல் மலி கொன்றை” என்று தொடங்கும் பதிகத்தின் இறுதிப் பாடலில்,”வான் இடை வாழ்வர்,மண்மிசைப் பிறவார்,மற்று இதற்கு ஆணையும் நமதே” என்றும் கூறி தன் முத்திரையுடன் கூடிய ஆணையை மொத்தம் நான்கு முறை பிறப்பிக்கிறார்.

இந்த நான்கு பதிகங்களையும் உளம் உருக ஓதுவார்க்கு துயரம் இல்லை; மண்மிசைப் பிறக்க மாட்டார், வானில் அரசாள்வர் என்பது உறுதி!

இதே போல திருவெண்காடு தலத்தில் ‘மந்திரம்’ எனத் தொடங்கும் பதிகத்தில் அல்லலோடு அருவினை அறுதல் ஆணையே என்றும், திருப்பூந்தராய் தலத்தில் ‘மின் அன எயிறு’ எனத் தொடங்கும் பதிகத்தில் சிவகதி சேர்தல் திண்ணமே என்றும் சீர்காழி தலத்தில் ‘நம் பொருள் நம் மக்கள்’ எனத் தொடங்கும் பதிகத்தில் மிக்க இன்பம் எய்தி வீற்று இருந்து வாழ்தல் மெய்ம்மையே என்றும் (போனஸாக) பக்தர்களுக்குத் தனது ஆணைப் பரிசுகளை வழங்குகிறார்.

ஆணை நமதென்னவலான்!

இப்படி இவர் ஆணையிட்ட திறத்தையும் அதிகாரத்தையும் கண்டு வியந்த நம்பியாண்டார் நம்பி தனது ஆளுடைய பிள்ளையார் திருத்தொகையில் (65 அடிகள் கொண்ட பாடலில் 45ஆம் அடியில்) ‘திருவடியை அத்திக்கும் பத்தரெதிர் ஆணை நமதென்னவலான்” என்று பாடுகிறார்.

ஆணை நமதே என்று சொல்லக்கூடிய வல்லவரான சம்பந்தர் முருகனின் அவதாரம் என திடமுடன் உரைத்த அருணகிரிநாதர், கந்தர் அந்தாதியில் (29ஆம் பாடலில்) “திகழு மலங்கற் குரைத்தோனலதில்லை தெய்வங்களே” என்று கூறி சம்பந்தப் பெருமான் ஆகிய குமரக் கடவுள் அன்றி வேறு பிரத்யக்ஷ தெய்வங்கள் இல்லை என்று கூறுகிறார். இதே பாடலில் சம்பந்தர் பதிகம் ஓதும் பயனைக் கூறுவதையும் வியந்து போற்றுகிறார்.

வள்ளலாரோ சம்பந்தரை தன் ஞானகுருவாக ஏற்றுக் கொண்டு உத்தம சுத்த சற்குருவே என்றும் இன்னும் பல பாடல்களில் சிவ குருவே, என் உயிர் எனும் குருவே என்றும் அவரை பக்தியுடன் வியந்து ஓதுகிறார்.ஆதி சங்கரரோ சௌந்தர்யலஹரியில் 75ஆம் ஸ்லோகத்தில் தேவியின் பாலை அருந்தி கவிதை மழை பொழிந்த திராவிட சிசு என்று அவரைப் போற்றுகிறார்.

சம்பந்தரின் அருள் செயல்கள்

ஏராளமான தெய்வீக அற்புதங்களைக் காட்டி அனைவரையும் ஆட்கொண்டவர் சம்பந்தர். அந்த அற்புதங்களில் முக்கியமானவற்றை 12ஆம் நூற்றாண்டில் வாழ்ந்த திருக்கடவூர் உய்யவந்த தேவநாயனார் தான் பாடிய திருக்களிற்றுப்படியார் என்ற நூலில் இப்படிப் போற்றுகிறார்:

ஓடம், சிவிகை,உலவாக்கிழி, அடைக்கப்
பாடல்,பனை, தாளம், பாலை நெய்தல் – ஏடு எதிர், வெய்யு
என்புக்கு உயிர் கொடுத்தல் ஈங்கிவைதாம் ஓங்கு புகழ்த்
தென்புகலி வேந்தன் செயல்
ஓடம் – திருக்கொள்ளம்பூதூர்ப் பதிகம் (கொட்டமே எனத் தொடங்கும்)
சிவிகை – நெல்வாயில் அரத்துறைப் பதிகம்
உலவாக்கிழி – திருவாவடுதுறைப்பதிகம்
அடைக்கப்பாடல் – மறைக்காட்டுச் ‘சதுரம் மறை’ப் பதிகம்
பனை –திரு ஓத்தூர்ப் பதிகம்
தாளம் – திருக்கோலக்காப் பதிகம்
பாலை நெய்தல் – திருநனிப்பள்ளிப் பதிகம் (காரைகள் எனத் தொடங்கும்)
ஏடு எதிர் – திருப்பாசுரம் (வாழ்க அந்தணர் எனத் தொடங்கும்)
வெப்பு – திருநீலகண்டப்பதிகம் (அவ்வினைக்கு இவ்வினை எனத் தொடங்கும்)
என்புக்கு உயிர் கொடுத்தல் – திரு மயிலாப்பூர்ப் பதிகம் (மட்டு இட்ட எனத் தொடங்கும்).

ஆணையிடும் அதிகார ரகசியம்!

சம்பந்தரின் புகழ் எழுத்துக்கும் மனிதப் புலன் உணர்வுக்கும் அப்பாற்பட்டது. அவரால் எப்படி இப்படி அடியார்கள் வானில் அரசாள்வர் ஆணை நமதே என்று ஆணையிட முடிந்தது என்று அதிசயித்து வியப்போருக்கு அவரே தன் பாடலில் பதிலைத் தந்து விடுகிறார்.
திருஇலம்பையங்கோட்டூர் தலத்தில் ( சென்னைக்கு அருகே திருவிற்கோல தலத்திற்கு அருகில் கூவம் ஆற்றின் மறுகரையில் உள்ளது இத்தலம்) பத்துப் பாடல்களிலும் ஒவ்வொரு பாடலின் இரண்டாம் அடியிலும் “எனதுரை தனதுரையாக” என்று அருளுகிறார்.
அதாவது முருகனாக வந்த சம்பந்தரின் உரை சிவபிரானது உரையே என்பது இதிலிருந்து தெளிவாகிறது. சிவனது உரை என்னும் போதே ஆணை நமதே என்று திருஞானசம்பந்தர் சொல்வதற்கான (அதாரிடி எனப்படும்) அதிகாரத்தின் காரணமும் நமக்குத் தெளிவுபடுகிறது.
சம்பந்தர் அருளியதெல்லாம் முருகன் அருளியது; அது சிவபிரானின் உரை என்ற முத்திரையையும் பெற்றது!

சிவப்பிரகாசரின் புகழ்மாலை

சிவப்பிரகாச சுவாமிகள் தனது நால்வர் நான்மணி மாலையில் பாடிய பாடலை மனத்தில் இருத்தி ஞானசம்பந்தரை வணங்கி அவர் இட்ட ஆணையைப் பயன்படுத்தி அடியாரான எல்லோரும் வானில் அரசாளலாம்!

வல்லார் பிறப்பறுப்பர் வண்மை நலம் கல்வி
நல்லாதரவு இன்ப ஞானங்கள் – எல்லாம்
திருஞான சம்பந்தன் சேவடியே என்னும்
ஒரு ஞான சம்பந்தமுற்று!

சின்ன உண்மை:
சோழ நாட்டில் சீர்காழி திருத்தலத்தில் அந்தணர் குலத்தில் அவதரித்த திருஞானசம்பந்தரின் குரு பூஜை வைகாசி மாதம் மூல நட்சத்திரத்தில் ஆண்டு தோறும் நடக்கிறது.தெய்வத் தமிழ் தினம் இது!

சிறந்த ஆன்மீக மாத இதழான ஞான ஆலயம் செப்டம்பர் 2013இல் வெளியாகியுள்ள கட்டுரை.

*************************************

Contact swami_48@yahoo.com

எழுதியவர்- லண்டன் சுவாமிநாதன்
கட்டுரை எண்–887 தேதி: 5 மார்ச் 2014

ஆதி சங்கரர் எழுதிய அற்புதமான வினா – விடை (பிரஸ்னோத்தர ரத்னமாலிகா) துதியில் இருந்து இதுவரை பல அரிய கருத்துக்களை வள்ளுவன் முதலிய தமிழ்ச் சான்றோர்களுடன் ஒப்பிட்டுப் பார்த்தோம். பொது இடங்களில் பேசுவது எப்படி? art of public speaking பற்றி இன்று மேலும் சில கருத்துக்களை நோக்குவோம்.

நன்றாகக் கற்ற பின்னரும் சபையில் அதை எடுத்துரைக்க முடியாத ஆட்களை மலர்ந்தும் நல்ல மணம் பரப்பாத பூக்கொத்துகளுக்கு ஒப்பிடுகிறான் வள்ளுவன்:

இணரூழ்த்தும் நாறா மலர் அனையர் கற்றது
உணர விரித்து உரையாதார் (குறள் 650)

ஆதிசங்கரரும் இதே கருத்தைதான் கொண்டுள்ளார்:

புத்தி இல்லாமையின் அடையாளம் என்ன?
தான் கற்றதை எடுத்துரைக்க இயலாததே. (பாட்டு 10)

யார் செவிடன்?
நல்லவர்களின் பேச்சைக் கேட்காதவன் என்பார் சங்கரர்.

என்ன அற்புத ஒற்றுமை! திருவள்ளுவரும் செவிடனென்ற சொல்லையே பயன்படுத்துகிறார்:
கேட்பினும் கேளாத் தகையவே கேள்வியால்
தோட்கபடாத செவி (குறள் 418)

பொருள்: கேள்வி ஞானத்தால் துளைக்கப்படாத காதுகள், மற்ற ஒலிகளைக் கேட்கும் நல்ல காதுகளாக இருந்தாலும் அவை செவிட்டுக் காதுகளே.

அறிஞர்கள் எப்படிச் சிந்திக்கின்றனர் பாருங்கள்!
மற்றொரு கேள்வியை சங்கரர் கையாளும் விதத்தைப் பார்ப்போம்:

யார் முட்டாள்?
தேவையான நேரத்தில் இனிமையாகப் பேசத் தெரியாதவன்

வள்ளுவனும் சொல்லுவான்:–
இனிய உளவாக இன்னாத கூறல்
கனியிருப்பக் காய் கவர்ந்தற்று (குறள் 100)

அடே, வந்திருக்கும் விருந்தாளிக்கு மாம்பழம் கொடுடா என்றால் புளிப்பு மாங்காயைக் கொடுப்பது போல சிலர் நல்லதையே சொல்லமாட்டார்கள். அவர்கள் எல்லாம் துரியோதனன் வாரிசுகள்!

புத்திசாலிகள் எதைத் தவிர்க்க வேண்டும்? என்ற கேள்விக்கு
மற்றவர்களைப் பற்றி வம்பு பேசுவதைத் தவிர்க்க வேண்டும் என்பார் சங்கரர்.

எந்த வார்த்தை மகிழ்ச்சி தரும்? சத்தியம் (உண்மை விளம்புவது) என்பார் சங்கரர். இவை எல்லாம் இருவேறு கருத்துக்கு இடம் கொடுக்காத பெரிய உண்மைகள். ஆகவே விட்டு விடுவோம்.

எவனை ஊமை என்று அழைக்கலாம்?
தக்க நேரத்தில் ஆறுதல் சொல்லாதவனை என்பார் ஆதி சங்கரர்.

இதை வள்ளுவன்
வேட்பத்தாஞ் சொல்லிப் பிறர் சொல் பயன் கோடல்
மாட்சியின் மாசு அற்றார் கோள் (646) —
என்ற குறள் மூலம் ஆமோதிக்கிறான்.

எவனுக்கு உலகமே அடிமையாகும்? என்ற கேள்விக்கு இனிமையான சொற்கள் உடையவனுக்கு உலகமே அடிமை ஆகும் என்பார் சங்கரர்.

சொல்லாற்றல் இருந்தால் அவன் சொல்லை உலகம் விரைந்து கேட்கும் என்று வள்ளுவனும் மொழிவான்:

விரைந்து தொழில் கேட்கும் ஞாலம் நிரந்தினிது
சொல்லுதல் வல்லார்ப் பெறின் (648)

இன்னொரு கேள்வியில் வள்ளவனும், சங்கரரும் 100 விழுக்காடு ஒத்துப் போகிறார்கள். காதில் தேனாகப் பாய்வது எது? என்ற கேள்விக்கு ஆதி சங்கரர் அளித்த பதில் பெரியோரின் நல்லுரை என்று மறுமொழி தருகிறார். இதையே வள்ளுவனும்

செவி உணவின் கேள்வி உடையார் அவி உணவின்
ஆன்றோரோடு ஒப்பர் நிலத்து (413) என்கிறார்.

நல்ல விஷயங்களைக் காதில் போட்டுக் கொள்பவர்கள் தேவ லோகத்தில் அமிர்தம் சாப்பிடும் தேவர்களுக்குச் சமமானவர்கள் என்று சொல்லுகிறார்.

ஆதிசங்கரரின் பிரஸ்னோத்தர ரத்ன மாலிகாவை எனது லண்டன் நண்பர் மீனாட்சிசுந்தரம் ராஜகோபாலன் கவிதை வடிவில் அழகாக மொழி பெயர்த்திருக்கிறார். மேலே கண்ட ஒரு வினா-விடைப் பகுதியை மட்டும் தருகிறேன்:–

செவியுள் அமுதெனச் சேர்க்கும் அனுபவம்?
சீரிய ஞானியர் செப்பிடும் நீதி!
புவியுள் எது மரியாதை தருவது?
பூமியுள் இரந்து பயனுற மறுப்பது (பாடல் 8)

அனுமனின் சொல்லாற்றல்

அனுமனின் சொல்லாற்றலால் அவனை ‘சொல்லின் செல்வன்’ என்று போற்றுவார் கவிச் சக்ரவர்த்தி கம்பர்.

ராமனின் குண நலன்களை வருணிக்கும் வால்மீகியோ, ராமனை

மித பாஷி= (குறைவாகப் பேசுபவன்)

ஹித பாதி= ( மற்றவர்களுக்கு மகிழ்ச்சி தருவதை சொல்பவன்)

ஸ்ருத பாஷி= (உண்மையே பேசுபவன்)

பூர்வ பாஷி (தலைக் கனம் கொஞ்சமும் இல்லாமல் நதானே போய் முதலில் பேசுபவன்)

என்று நான்கு அடைமொழிகளால் வருணிப்பார். இந்த நான்கு குணங்களும் இருந்தால் அவனை யார் வெல்ல முடியும்?

அனுமனின் சொல்லாற்றலுக்கு எடுத்துக் காட்டு, சீதையைக் கண்டு பேசிவிட்டு, முதல் முதலில் ராமனைச் சந்தித்தவுடன்,

கண்டெனன் கற்பினுக்கு அணியைக் கண்களால்
தெண் திரை அலை கடல் இலங்கைத் தென் நகர்
அண்டர் நாயக இனி துறத்தி ஐயமும்
பண்டு உள துயரும் என்று அனுமன் பன்னுவான்

-சுந்தர காண்டம், திருவடி தொழுத படலம், கம்ப ராமாயணம்

இந்தக் காலத்தில் பத்திரிக்கைகளில் தலைப்புச் செய்தி போடுவது போல கண்டேன் கற்பினுக்கு அணியை (சீதையை) என்று சொல்லிவிட்டு என் கண்களால் பார்த்தேன் என்றும் சேர்க்கிறான். இக்காலப் பத்திரிக்கைகள் போல சொல்லப்படுகிறது, அறியப் படுகிறது, நம்பப்படுகிறது என்றெல்லாம் சொல்லாமல் என் கண்களால் கண்டேன் என்கிறான். இங்கே அனுமனின் சொல்லாற்றலையும் கம்பனின் கவி புணையும் ஆற்றலையும் ஒருங்கே காண்கிறோம்.

இதனால்தான் ராமன் – அனுமன் முதல் சந்திப்பின் போதே

இல்லாத உலகத்து எங்கும் ஈங்கிவன் இசைகள் கூறக்
கல்லாத கலையும் வேதக் கடலுமே – என்னும் காட்சி
சொல்லாலே தோன்றிற் றன்றே! யார் கொல் இச் சொல்லின் செல்வன்!
வில்லார் தோள் இளைய வீர! விரிஞ்சனோ! விடைவலானோ!

இந்தச் சொல்லின் செல்வன் நான்மறைகளை நாலு வாயாலும் சொல்லும் பிரம்மாவா? மொழிகளுக்கு எல்லாம் மூல முதல்வனான விடை ஏறு சிவ பிரானா? என்று வியக்கிறான் ராமன். காரணம் முதலில் அனுமன் தன்னைப் பணிவுடன் அறிமுகப் படுத்திக் கொண்ட முறை!!

ஆக பொது இடங்களில் பேசுவது எப்படி என்பதில் ஆதி சங்கரரரும் வள்ளுவரும் ஒன்றிப்போவதைக் கண்டு சுவைத்து மகிழலாம். இவ்வாறு வடமொழி தென் மொழிப் பாடல்களில் இருவேறு உள்ளங்கள் இணையும் போது அளப்பற்ற மகிழ்ச்சி ஏற்படுகிறது.

contact swami_48@yahoo.com

Ramayana Paintings

ராமாயண வழிகாட்டி — அத்தியாயம் 18 — ராம ராஜ்யம் -4
By ச.நாகராஜன்

நூறாவது ஸர்க்கத்தில் 70வது ஸ்லோகமாக அமைவது இது.

யாத்ராதண்டவிதானம் ச த்வியோனி சந்திவிக்ரஹௌ I
கச்சிதேதான்மஹாப்ராக்ஞ யதாவதனுமன்யஸே II

யாத்ராதண்டவிதானம் ச – ஐந்து வித யானங்களையும்

த்வியோனி – இரண்டு வகையாயுள்ள

சந்திவிக்ரஹௌ – ஸந்தி விக்ரஹங்களென்ற

ஏதான் – மேற்கண்டவைகளை

தத்வத்த – உள்ளபடி

புத்த்வா – ஆராய்ந்து

யதாவது – அதற்கேற்றவாறு

அனுமன்யஸே கச்சித் – நடந்து வருகின்றனையா

மஹாப்ராக்ஞ ராகவ! – மஹாபுத்திமானான பரத!

(அர்த்தம் புரிவதற்காகச் சில சொற்கள சென்ற 68,69 ஸ்லோகங்களிலிருந்து மேலே சேர்க்கப்பட்டிருக்கிறது)
இங்கு ராமர் ஐந்து வித யானம் என்று குறிப்பிட்டது :- 1) பகைவரைப் பகைத்துச் செல்லுதல் 2) நேசித்துச் செல்லுதல் 3) பலருடன் கூடிச் செல்லுதல் 4) வஞ்சனை செய்து செல்லுதல் 5) அலக்ஷியம் செய்து செல்லுதல்

ராமர் பரதனைக் கேட்கும் கேள்விகள் ஒரு மன்னன் எப்படி அரசாள வேண்டும் என்பதைச் சுட்டிக் காட்டுகிறது. ஸர்க்கம் முழுவதையும் படித்தால் ராமராஜ்யத்தின் இலக்கணத்தை ஒருவாறு நாம் அறிய முடியும்.

“சக்கரவர்த்தி குமாரா! பிரதி தினமும் காலை வேளையில் ராஜ வீதியில் அங்கங்கிருந்து எல்லோரும் பார்க்கத் தகுந்தபடி மனிதர்களுக்குக் காட்சி தருகின்றனையா”

“பரதா! உனது வரவு அதிகமாயிருக்கிறதா? செலவு அதற்குக் குறைந்திருக்கிறதா? உன் பொக்கிஷமானது தகுதியற்றவரிடம் சேராமல் இருக்கிறதா?”

இப்படி எல்லாம் ஏராளமான கேள்விகளைக் கேட்கும் போது பரதனை அவர் பாராட்டவும் செய்கிறார்; தன் அன்பைச் சொல்லில் குழைத்து அழைக்கிறார்!

ஜயதாம் வர – வெற்றி பெற்றவர்களுள் சிறந்தவனே
காலக்ஞ – உசிதமான காலத்தை அறிந்தவனே
தாத – குழந்தாய்!
சௌம்ய – சௌம்யனே
கைகேயி புத்ர – கைகேயியின் புத்திரனே
ராஜபுத்ர – சக்கரவர்த்தி திருக்குமாரா
நரர்ஷப – புருஷோத்தமனே
மஹாப்ராக்ஞ – மகா புத்திமானே

இவை அனைத்தும் பரதனுக்குப் பொருத்தமாக இருப்பதைக் கண்டு வியக்கிறோம்.

வன: கிம் ஆகத: – காட்டிற்கு ஏன் வந்தாய்?
பத – ஏன் இந்தக் கஷ்டம்?
என்று அன்புடன் கேட்கும் ராமனின் அன்புக்கு ஈடு இணை உண்டோ?
சகோதர பாசத்தைத் தெள்ளென எடுத்துக் காட்டும் ராம – பரதன் சந்திப்பு அற்புதமாக வால்மீகி முனிவரால் விவரிக்கப்பட்டுள்ளது.
காலம் காலமாக மனித குலத்தின் ரத்த சம்பந்த உணர்வையும், அன்பையும் இப்படித் தகுந்த சொற்களால் வடித்தெடுக்கும் இன்னொரு காவியம் இல்லை என்றே சொல்லலாம்!
******

ராமாயண வழிகாட்டி — அத்தியாயம் 17 — ராம ராஜ்யம் -3
By ச.நாகராஜன்

நூறாவது ஸர்க்கத்தில் 68-வது ஸ்லோகத்தைத் தொடர்ந்து 69 வது ஸ்லோகமாக அமைவது இது:

இந்த்ரியாணாம் ஜயம் புத்த்வா ஷாட்குண்யம் தைவமானுஷம் I
க்ருத்யம் விம்சதிவர்கம் ச ததா ப்ரக்ருதி மண்டலம் II

இந்த்ரியாணாம் ஜயம் – ஐம்புலன்களையும் அடக்குதலையும்
ஷாட்குண்யம் – ஆறு குணத்தையும்
தைவ மானுஷம் – மனிதரால் தோன்றும் ஐந்து வியசனங்களையும்
க்ருத்யம் – பகைவரிடம் விசுவாசமற்றவர்களைத் தன் வசமாக்கிக் கொள்ளலையும்
விம்சதி வர்கம் ச – இருபது வர்க்கங்களையும்
ததா ப்ரக்ருதி மண்டலம் – அவ்வாறே ப்ரக்ருதி மண்டலங்களையும்
(ஆராய்ந்து அதற்கேற்றபடி நடந்து வருகிறாயா?)

இங்கு ராமர் ஆறு குணம் என்று குறிப்பிட்டது:- 1) சந்தி 2) விக்ரகம் 3) போருக்குச் செல்லல் 4) போருக்குச் செல்லாதிருத்தல் 5) பகைவரை ஒருவருக்கு ஒருவர் பேதமுறச் செய்தல் 6) பகைவரை ஆஸ்ரயித்தல்

தைவ மானுஷம் என்பது தீ, நீர், பிணி க்ஷாமம், இறப்பு எனும் ஐவகை தெய்வ துன்பங்களையும், அதிகாரிகள், கள்வர், அன்னியர், அரசனுக்கு இஷ்டர், அரசனது கோப குணம் ஆகிய ஐந்து துன்பங்களையும் குறிக்கும்.

இருபது வர்கங்கள் என்று குறிப்பிட்டது:- 1) ராஜ்யம் 2) பெண் 3) ஸ்தானம் 4) தேசம் 5) இனத்தார் 6) பொருள் இவைகளைப் பறித்துக் கொள்ளல் 7) மதம் 8) மானம் 9) விஷய பீடை 10) மதியின்மை 11) சக்தியின்மை 12) குணமின்மை 13) தெய்வத்தை இகழ்தல் 14) நேசரை இகழ்தல் 15) பொருளை இகழ்தல் 16) சுற்றத்தாரைக் கொலை செய்தல் 17) கருணையின்மை 18) தேசத்தை இகழ்தல் 19) பொருள் ஒன்றிலேயே விருப்புறுதல் 20) தான் கோரிய விஷயத்திலேயே ஆசையுற்று இருத்தல்

ப்ரக்ருதி மண்டலம் என்று குறிப்பிட்டது :- 1). மந்திரி 2) தேசம் 3) கோட்டை 4)கோசம் 5) தண்டம் என்னும் ஐந்து பிரகிருதிகளையும் நடுவில் அரசன், முன்னரசனுக்குச் சத்ரு, தன் மித்திரன், சத்துருவின் மித்திரன், தன் மித்திரனுக்கு மித்திரன், சத்துருவின் மித்திரனுக்கு மித்திரன் ஆகிய ஐவர்கள், பின்னர் பார்ஷ்ணிக்ராஹன், ஆக்ரந்தன், பார்ஷ்ணிக்ராஹாஸாரன், ஆக்ரந்தாஸாரன் என்னும் நால்வர்கள், பக்கத்திலிருப்பவன், மத்தியமன், புறத்திலிருப்பவன், உதாசீனன் ஆகிய இவர்கள் அனைவருமாவர்.
ராஜ்ய கட்டமைப்பையும் விரிவான நடைமுறைகளையும் இந்த ஸ்லோகம் விளக்குகிறது அல்லவா.
இத்துடன் அடுத்து வரும் இன்னொரு ஸ்லோகத்தையும் சேர்த்துப் பார்த்துப் பொருள் கொள்ள வேண்டும்.

Swami_48@yahoo.com
**********