அபிஷேக் நாமா என்ற டைரக்டர் ஹைதராபாத் ஸ்டூடியோவுக்குள் உலகிலேயே பணக்கார சுவாமியான திருவனந்தபுரம் அனந்த பத்மநாப சுவாமி கோவிலை உருமாக்கியுள்ளார்; அவர் எடுக்கும் நாகபந்தம் என்ற திரைப்படத்துக்காக இது உருவாக்கப்பட்டது . இந்தக் கோவிலை உருவாக்க அவர் செலவிட்டது பத்து கோடி ரூபாய் . இது தவிர எட்டு செட்டுகளை உருவாக்க அவர் முப்பது கோடி ரூபாய் செலவிட்டா ர். இந்து மதத்தில் நம்பிக்கையை அதிகப்படுத்துவதே கதையின் குறிக்கோள் என்று டைக்டரக்டர் அபிஷேக் நாமா கூறினார் ; இதற்கு முன்னதாக பெரும் பொருட்ச் செலவில் மது ரை மீனாட்சி கோவில் மற்றும் ஹைதராபார்த் சார்மினார் சின்னத்தையும் இவர் ஸ்டுயடியோவுக்குள் கட்டினார்.
–subham—
Tags – ஹைதராபாத் ஸ்டூடியோ, அனந்த பத்மநாப சுவாமி கோவில் ,
Entertainment BVS Prakash 22 June 2025 7:01 AM Sources reveal that the production spent nearly ₹10 crore on this particular set alone, while another eight to nine lavish sets cost an additional ₹30 crore.
Young producer and director Abhishek Nama has gone the extra mile to recreate the revered Anantha Padmanabha Swamy Temple on a studio set in Hyderabad. Speaking about the effort, he shares, “It has been a hectic process filled with research, but we’re happy with how it has turned out. Shooting in such a renowned temple comes with immense logistical challenges and restrictions, so we decided to recreate it in a studio with as much authenticity as possible.”
He adds, “Since Lord Padmanabha Swamy plays a central role in our story, we had to make sure the temple set looked as realistic as possible to avoid any criticism. We respect Hinduism deeply, and that sentiment is reflected throughout the film.” Sources reveal that the production spent nearly ₹10 crore on this particular set alone, while another eight to nine lavish sets cost an additional ₹30 crore. While Nama refrains from confirming the figures, he acknowledges the film’s grand scale: “Being a period drama, our film required rich, elaborate sets to bring the era alive and connect with audiences. In many ways, the sets became a creative choice, not just a necessity.” He credits art director Ashok and producer Kishore Annapureddy for their invaluable contributions. “Kishore thoroughly understands our script and has supported it wholeheartedly, while Ashok is a master craftsman who brought our vision to life,” he says appreciatively. Nama also points out the long tradition of Telugu filmmakers recreating iconic sites in Hyderabad. “The Madurai Meenakshi Temple was recreated for a Mahesh Babu film, and a replica of the Charminar was built two decades ago. Sets not only lend an authentic look but also give us creative freedom, unlike real locations where restrictions often stifle creativity,” he explains. His upcoming socio-fantasy film Nagabandham, starring young hero Vikrant Karna, aims to reinforce faith and devotion across the country. “Hinduism and its rich culture are the pride of India. Nagabandham will transcend language barriers with its universal and devotional theme,” he concludes with confidence.
Sri Trailanga Swami (also known as Telang Swamy) was born in Kumbilapuram (now known as Kumili of Puspatirega Tehisil) at Vizianagaram District in Andhra Pradesh, with the name of Shivarama in 1607. (His biographers and his disciples differ on his birth date and the period of his longevity. According to one disciple biographer, Sivarama was born in 1529). Sivarama’s parents were Narashingha Rao and Vidyavati Devi, who were devotees of Bhagwan Shiva. After the death of his father in 1647, at the age of 40, he gave up wealth and family responsibilities to his half-brother Sridhar.
Kali Sadhana
His mother then shared with him the fact that her father at the time of death expressed desire to be born to her and continue his Kali sadhana for the benefit of mankind. She told Sivarama that she believed that he was her father (his own maternal grandfather) reincarnated and that he should take up Kali sadhana.
Upon the initiation of a Kali mantra from his mother, Sivarama carried out Kali sadhana in the nearby Kali temple and Punya Kshetras, but was never far away from his mother. After his mother’s death in 1669, he saved her ashes (chita bhasma) and used to wear her ashes and continue his Kali sadhana day and night. During that time, Sivarama lived the life of a recluse in a cottage, built by his half-brother, near a cremation ground.
Monastic life
He met his preceptor swami, Bhagirathananda Saraswati, in 1679 from the Punjab. Bhagirathananda initiated Shivaram into monastic vows (sanyasa) and named him Swami Ganapati Saraswati in 1685. Ganapati led a life of severe austerities and went on a pilgrimage, reaching Prayag in 1733, before finally settling in Varanasi in 1737.
Sivarama became known as Sri Trailanga Swami ji after he settled in Varanasi, living the monastic life. In Varanasi, till his death in 1887, he lived at different places including Assi Ghat, the Vedavyas Asharama at Hanuman Ghat, Dashashwamedh Ghat. He was often found roaming the streets or the ghats, stark naked and “carefree as a child”.
Yogic powers
He was reportedly seen swimming or floating on the river Ganges for hours. He talked very little and at times was totally silent. A number of people became attracted to him upon hearing of his yogic powers to get rid of their sufferings. During his stay in Varanasi, several prominent contemporary saints from Bengal met and described him, including Lokenath Brahmachari, Benimadhava Brahmachari, Bhagaban Ganguly, Ramakrishna Paramahamsa, Vivekananda, Mahendranath Gupta, Lahiri Mahasaya, and Swami Abhedananda., Bhaskarananda, Vishuddhananda, and Vijaykrishna and Sadhak Bamakhepa.
Swami was seen sitting on the top of the water; he would remain hidden under the waves for hours and days at other times. (Prakamya Siddhi is one of the ashta sddihis. One who has attained this Prakamya Siddhi will be able to survive and dwell underwater). Frequently the Swami was seen on the extremely hot stone slabs at Manikarnika Ghat under the blistering heat of the sun, yet no negative effect resulted to his body. The stories ofShri Trailanga Swami are quite well known in Uttar Pradesh and reference can be had to old editions of Benares District Gazeteer. European civilians had several experiences about his miracles.Despite his round face and huge, barrel-like stomach, Swami Trailanga ate only occasionally. After weeks without food, he would break his fast with a pot full of clabbered milk offered to him by devotees. Trailanga Swami spent the last part of his life at Pancha Ganga Ghat in Kashi.
During his last days, he took up living like a python (ajagara vritti- being content with what comes naturally, just like a python. It teaches detachment, faith, and a focus on spiritual life over material needs.) in which he sat still without any movement, and devotees poured water (abhisheka) on him from early morning till noon, looking upon him as a living incarnation of Shiva. He left the world on the Monday evening of December 26, 1887. Salila samadhi was given to his body in the Ganges River in Varanasi according to the customs of the Dashanami sect.
Important teachings
· Human life need not depend on oxygen or certain conditions and precautions. It only requires divine consciousness.
· The greatest place of pilgrimage is ‘Our own pure mind.’ Swami often instructed people to follow the ‘Vedantic truth from the Guru.’
· Life is a constant test, a time to correct past mistakes. With this in mind, one should, with the help of analysis and observation, learn to distinguish between good and evil, ponder actions, and then act.
· Help the poor and truly needy, not those who pretend to be such. Distribute knowledge wisely and only to those who wish to receive it.
· Strive for self-knowledge, always be ready to help your neighbor. Be at peace with yourself, only then can you attain Salvation.
· Contemplation is the path to immortality, and worry is to death.
· Strive for yourself what you advise others. Only someone who is in complete control of himself can give advice.
· “Respect all religions. All religions have one truth and all have one goal—the achievement of Salvation (Moksha).”
His autobiography is written by his disciple Umacharan Mukhopadhyay titled- Mahatma Trailinga Swamir Jeevan Charit in 2 volumes.
According to the Umacharan Mukhopadhyay writings, Telang Swami had described the attachment of human to the world, the liberation and the assimilation in God. According to the Telang Swami, if one attained the desirelessness state, he will be liberated from the cycle of birth and death and this world itself appears to him as heaven.
A Bengali movie based on the life of Trailanga Swami Came in the year 1960 (directed by Chitra Sarathi and music by Anil Bagchi).
Trailinga Swami was a member of the Dashanami order. The Dashanami Sampradaya, established by Adi Shankaracharya in the 8th century CE (according to the four monasteries that are set up by Adi Shankaracharya, he was born in 5th Century BCE), is a monastic tradition that organizes sannyasins (renunciates) into ten orders. Each order has a specific focus and area of influence, contributing to the realization of self through knowledge, devotion, and action.
The Ten Lineages (Dashanami)
1. Aranya: Meaning “forest,” this lineage emphasizes living in seclusion and meditating in natural surroundings.
2. Ashrama: Derived from “hermitage,” it focuses on living in ashrams and engaging in spiritual practices.
3. Bharati: Meaning “learning” or “knowledge,” this ordaer is dedicated to the pursuit of wisdom and scholarly activities.
4. Giri: Meaning “mountain,” it symbolizes stability and strength, often associated with monks living in mountainous regions.
5. Parvata: Also meaning “mountain,” similar to Giri, it emphasizes ascetic practices in high altitudes.
6. Puri: Meaning “town” or “city,” this lineage focuses on spreading spiritual teachings in urban areas.
7. Sarasvati: Named after the goddess of knowledge, Sarasvati, this order is dedicated to learning and teaching.
8. Sagara: Meaning “ocean,” it symbolizes vastness and depth, often associated with monks who travel widely.
9. Tirtha: Meaning “pilgrimage,” this lineage emphasizes the importance of pilgrimage and spiritual journeys.
10.Vana: Meaning “forest,” similar to Aranya, it focuses on living in forests and practicing deep meditation.
11.
Promoting Knowledge as a Way of Life
The Dashnami Sampradaya promotes the idea that knowledge is not just an academic pursuit but a way of life. The integration of these lineages ensures that spiritual knowledge is accessible to all, whether through scholarly study, devotional practices, or ascetic living. This holistic approach helps in exploring and sanctifying various spaces in the country, promoting a life of wisdom and spiritual growth.
Trailinga Swami, Kali upasaka was a paramahamsa avadhuta — beyond dualities and social conventions. His life was marked by extreme purity, renunciation, and austerity, not ritualistic Tantra in the Vamachara tradition. The form of Kali worship he likely practiced aligns more with Dakṣiṇāchāra, which emphasizes inner worship, symbolic offerings, and ethical living. His philosophy aligns with the principles of Advaita Vedanta, emphasizing non-duality and the realization of the self as one with the absolute. He was a sage who combined wisdom (Janana) with devotion (Bhakti)
Shree Trailanga Swami Math
The Trailanga Swami Math is located near Panchganga Ghat, right beside the Alamgir Mosque. Within its sacred walls, a divine Kali Murti revered by Trailanga Swami himself is enshrined. Near to this idol rests a Shivling, legend has it, brought by the Swami from the riverbed of the holy Ganges.
A remarkable statue of Trailanga Swami, commissioned by his devoted disciples at his behest, graces the temple. Beneath this statue lies an underground meditation chamber where the Swami spent countless hours in deep meditation. It was here, at this sanctum, that Trailanga Swami drew his final breath, departing from this earthly realm, on December 26, 1887.
Ex- Senior Banker, Financial and Management Consultant and Visiting faculty at premier B Schools and Universities. Areas of Specialization & Teaching interests – Banking, Finance, Entrepreneurship, Economics, Global Business & Behavioural Sciences. Qualification- M.Com., M.B.A., A.I.I.B.F., PhD. Experience- 25 years of banking and 18 years of teaching, research and consulting. 270 plus national and international publications on various topics like- banking, global trade, economy, public finance, public policy and spirituality. Two books in English “In Search of Eternal Truth”, “History of our Temples”, two books in Telugu and 75 short stories 60 articles and 2 novels published in Telugu. Email id: bnvpsarathi@yahoo.co.in
பாடகம், நாடகம், சூடகம், ஆடகம் என்று இப்பொழுது சொன்னால் எல்லோருக்கும் நாடகம் என்ற சொல் மட்டுமே தெரியும் . ஆனால் சம்பந்தர் எழுதிய இந்தப் தேவாரப்பாட்டில் இந்த அழகான நான்கு சொற்களைக் காண முடிகிறது
இதில் சூடகம், பாடகம் என்பன பெண்கள் அணியும் நகைகள் ; ஆனால் இன்று ஒரு பெண்ணிடம் போய் நீ சூடகம் அணிவாயா என்று கேட்டால் அவளின் மான் விழிகள் முழிக்கும் ; கொஞ்சம் திருப்பாவை தெரிந்தவர்கள் எங்கேயோ கேட்ட மாதிரி இருக்கிறதே என்று நினைப்பார்கள்.
திருப்பாவை பாசுரம் 27 :
கூடாரை வெல்லும்சீர்க் கோவிந்தா! உன்தன்னைப்
பாடிப்பறை கொண்டு யாம்பெறு சம்மானம்
நாடு புகழும் பரிசினால் நன்றாக
சூடகமே தோள்வளையே தோடே செவிப்பூவே
பாடகமே என்றனைய பல்கலனும் யாமணிவோம்
ஆடை உடுப்போம் அதன்பின்னே பாற்சோறு
மூடநெய் பெய்து முழங்கை வழிவார
கூடி யிருந்து குளிர்ந்தேலோர் எம்பாவாய்.
பெண்கள் பாவை நோன்பு முடிந்தவுடன் அணியும் நகைகளை ஆண்டாள் பட்டியலிட்ட போது பாடகம், சூடகம் வருகின்றன
நாடகத்துக்குப் பொருள் சொல்லத் தேவையில்லை .
ஆடகம் என்றால் பெண்களுக்கு உயிர்; இதன் விலையை தினமும் வெளியிடுவதில் பத்த்ரிக்கைகாரர்களுக்கு பெரு மகிழ்ச்சி; ஆடகம் என்றால் தங்கம் ; ஆடக மதுரை அரசே போற்றி என்று மாணிக்கவாசகர் சிவபெருமானை வாழ்த்துகிறார்.ஆடக மதுரை அரசே போற்றி என்ற வரி மாணிக்கவாசகரின் போற்றித் திருவகவலில் இருந்து தொகுக்கப்பட்டது. ஆடக மதுரை அரசே போற்றி என்றால் பொன்மயமான மதுரை என்று ஒரு பொருள். இன்னும் ஒரு பொருள் வெள்ளியம்பலத்தில் நடராஜப்பெருமான் ஆடிக்கொண்டே இருப்பதால் அது ஆடும் + அகம் (வீடு, இருப்பிடம்)
இனி திருப்பாவை, சம்பந்தர் பாடல்களின் பொருளைக் காண்போம்
*****
ஆண்டாள் சொல்லும் நகைகள்
இத்தனை நாட்கள் பாவை நோன்பு கடைபிடித்ததால் அணியாமல் இருந்த கையில் அணியும் சூடகம், தோளில் அணியும் பாஹூவலயம், காதில் அணியும் கம்மல், காலில் அணியும் பாடகம் போன்ற அணிகலன்களை விரதத்தை நிறைவு செய்த பிறகு அணிந்து கொள்ள போகிறோம். அதற்கு பிறகு பால் சோறுடன் நெய் சேர்த்து, அந்த நெய் முழங்கை வரை வழிந்த ஓடும் அளவிற்கு வயிறாற உணவு உண்டு மகிழ்வோம்.
*****
சம்பந்தர் சொல்லும் நகைகள்
III – திருநாள்ளாறும் திருவாலவாயும்
பண் – நட்டபாடை – 1-ம் திருமுறை
பாடக மெல்லடிப் பாவை யோடும் படுபிணக் காடிடம் பற்றி நின்று
நாடக மாடுநள் ளாறுடைய நம்பெரு மானிது வென்கொல் சொல்லாய்?
இந்த தேவாரப்பாடல் திருஞான சம்பந்தர் பாடியது ; திருநள்ளாரிலும் திரு ஆலவாயான மதுரையிலும் சிவபெருமான் இருக்கிறார் ; அவருக்கு அருகில் இருப்பவள் பார்வதி/ மீனாட்சி .
பாடகம் என்னும் காலணி அணிந்த பார்வதி காட்டில் – சுடுகாட்டில்– ஆடும் சிவன் அருகே நிற்க, அவர்களைக்கண்டு தரிசிக்க பொன் மாளிகைகள் நிறைந்த மதுரையில் உறையும் ங்கயற்கண்ணியையும் ஆலவாயப்பனையும் காண கையில் வளைகள் / சூடகம் அணிந்த பெண்கள் கணவன்மார்களுடன் கூட்டம் கூட்டமாகப் போகிறார்கள் .
அந்தக் காலத்தில் மதுரையில் குடும்பத்தோடு கூட்டம் கூட்டமாக மீனாட்சி கோவிலுக்குச் சென்றதை இந்த வரிகள் வருணிக்கிறது.
ஆக இந்த பாடகம் நாடகம் சூடகம் ஆடகம் நான்கு சொற்கள் நமக்கு நிறைய விஷ்யங்களைக்த் தெரிவிக்கிறது .
*****
இந்த இடத்தில் தங்கம் பற்றிய இன்னும் ஒரு சுவையான விஷயத்தையும் காண்போம். மதுரை மீனாட்சி அம்மனின் தாய் பெயர் காஞ்சன மாலை; தந்தையின் பெயர் மலையத்வஜன் ; தமிழில் அவள் பெயர் பொன்மாலை என்று பரஞ்சோதி முனிவர் திருவிளையாடல் புராணத்தில் பகர்கிறார் ; காஞ்சனம் என்றால் தங்கம் ; தகப்பனின் பெயர் மலையைக் கொடியில் பொருத்திய மலைக்கொடியோன் ; காஞ்சன மாலை வடநாட்டுப்பெண் ; சூரசேன தேசத்தைச் சேர்நதவள் ; சோழர்களும் வட நாட்டினர்; ஆகையால் சோழ தேசப் பெண் என்று பொருள் கொண்டாலும் தவறில்லை .
சோழர்கள் சிபிச் சக்ரவர்த்தி ஆண்ட வடமேற்கு இந்தியாவிலிருந்து வந்தவர்கள் என்பதை புறநானூறு, சிலப்பதிகாரம் மற்றும் சோழர்களின் கல்வெட்டுகள் காட்டுகின்றன. முன்னரே இதுபற்றி எனது ஆராய்ச்சிக்க கட்டுரையில் எழுதி இருக்கிறேன்
–subham—
Tags- பாடகம், நாடகம், சூடகம், ஆடகம், தேவாரம், சம்பந்தர் ,சொல் அழகு, , நகைகள், ஆண்டாள், திருப்பாவை ,பாசுரம் 27
ஒப்பனைமிக்க இக்குதிரைகள், விரிந்த சோலைசூழ்ந்த சாலிநாட்டிலுள்ளவைகள்; இந்தக்குதிரைகள் வேறு தீவாந்தரங்களிலுள்ளவை; இக்குதிரைகள் முகில்சூழ்ந்த
குருக்கேத்திரத்திலுள்ளவை; இந்தப்பரந்த பல்வேறு வகைப்பட்ட
தேயங்களிலுமுள்ள குதிரைகளையெல்லாம், இவ்வாதவூரன் கொடுத்த பொருளினாற் போந்த விருப்பத்தால், இவர்கள் கொண்டு வந்தனர்; மன்னனே கேட்பாயாக; இந்தத்தாவுங் குதிரைகளுள்.
குருக்கேத்திரம் – குருக்ஷேத்திரம்.
*****
“தறுக ணாண்மைய தாமரை நிறத்தன தகைசால்
மறுவில் வான்குளம் புடையன மாளவத் தகத்த
பறையி னாலுவ படுசினை நாவலின் கனிபோற்
குறைவில் கோலத்த குளிர்புனற் சிந்துவின் கரைய”
“பார சூரவம் பல்லவ மெனும்பதிப் பிறந்த
வீர வாற்றல விளைகடுந் தேறலி னிறத்த
பாரிற் றேர்செலிற் பழிபெரி துடைத்தென நாணிச்
சோரும் வார்புய றுளங்கவிண் புகுவன துரகம்”
“பீலி மாமயி லெருத்தெனப் பெருவனப் புடைய
மாலை மாரட்டத் தகத்தன வளரிளங் கிளியே
போலு மேனிய பொருகடற் கலத்தின்வந் திழிந்த
கோல நீர்ப்பவ ளக்குளம் புடையன குதிரை”
என்னும் சிந்தாமணிச் செய்யுட்கள் இங்கே நோக்கற்பாலன. (107)
*****
வெண்ணிறஞ் சிவப்புப் பொன்னிறங் கறுப்பு வேறற விரவிய நான்கு
கருப்புநிறமுமாகிய இந்நான்கும், வேறுபாடு இன்றிக் கலந்த நிறத்தையுடைய குதிரைகளும், அந்நிறங்களைத் தனித்தனியுடைய குதிரைகளும், ஐந்து நிங்களையுடைய குதிரைகளும் வந்தன.
(ஒன்றோ டொன்று நெருங்காமல்) பிரிவினைப் பொருந்த மார்பின்கண் ஐந்து சுழியுள்ள குதிரை, ஸ்ரீவத்சம் என்னும்
பெயருடையதாகும்; நெற்றியின் கண் இரண்டு சுழியாவது மூன்று
சுழியாவது இருந்தாலும் நலமாகும்; அங்ஙனமில்லையானால், நீங்குதலின்றி (ஒன்றோடொன்று தொடர்ந்து) நான்கு சுழி வலம்புரியாக இருப்பது நன்மையாம்; அல்லாமல், முன் கால்களின்
அடியில், இரண்டுசுழி இருந்தாலும் நலமென்று கூறுவர். (112)
******
மரணத்தை உண்டாக்கும் குதிரைகள்
களநடு விரட்டைச் சுழியுடைப் பரிதன் கருத்தனுக் கறமிடி காட்டும்
அளவறு துன்ப மரணமுண் டாக்கு மவைகணைக் காலுள வாகில்
உளபயந் துன்ப நிகளபந் தனமே லுதடுமுற் காலடி கபோலம்
வளர்முழந் தாளிந் நான்கினுஞ் சுழிகண் மன்னினுந்
தலைவனை வதைக்கும்.
கழுத்துநடுவில் இரட்டைச் சுழியினையுடைய குதிரை, தன்தலைவனுக்கு மிகவும் வறுமையை உண்டாக்கும்; (இன்னும்)அளவிறந்த துன்பத்தினையும் மரணத்தினையும் உண்டாக்கும்; அச்சுழிகள் கணைக்காலிலுள்ளனவாயின், அச்சமும் துன்பமும் விலங்கு பூணுதலும் உளவாகும்; மேலுதடும்
முன்காலின் அடியும் கபோலமும் வளர்ந்த முழந்தாளுமாகிய,
இந்நான்கினும் இந்நான்குறுப்பினும் சுழிகள் இருந்தாலும் தலைவனைக் கொல்லும்.
உளபயம் – மனோபயம் என்றுமாம். (113)
*****
–subham—
Tags—பஞ்சகல்யாணி, திருவிளையாடல் புராணம், குதிரை சாஸ்திரம்- Part 2
Tamil and Vedas 