முதல் பாடலில் அம்பலவாண கவிராயரை ஆதரித்த மதனவேளின் அருங்குணங்களை வருணித்து நன்றி செலுத்துகிறார் ; வீரம், புகழ், கல்வி, கொடை , செல்வம் முதலியன அவரிடம் உள்ளதை பல உவமைகள் மூலம் எடுத்துரைக்கிறார். வாடாத தாமரை, காட்டில் உலவாத சிங்கம், முழு மதி, மேகம் என்ற உவமைகள் ரசிக்கத்தக்கவை.
அடுத்த பாடலில் திருமாலின் 10 அவதாரங்களை விளம்புகிறார். இறுதியில் சிவ பெருமானின் 25 வடிவங்களை மொழிகிறார்.
விஷ்ணுவின் 10 அவதாரங்களை எல்லோரும் அறிவர் . அதில் பலராமனுக்குப் பதில் புத்தரைச் சேர்த்து அஷ்டபதி செய்தார் ஒரிஸ்ஸா மாநிலத்தைச் சேர்ந்த ஜெயதேவர் ; அதைக் கவிராயர் விரும்பவில்லை. ஆகையால் புத்தர் இடம்பெறவில்லை. இருப்பினும் கிருஷ்ண பக்தர்கள் இன்றும் சம்பிரதாய பஜனைகளில் புத்தர் அவதாரமடங்கிய அஷ்டபதி பாட்டைப் பாடுகின்றனர். புத்த மதத்தை இந்துமதம் விழுங்கி “சுவாஹா” செய்ததை சம்ஸ்க்ருத அஷ்டபதி காட்டுகிறது.
சிவனின் 25 வடிவங்களை அவதாரம் என்று சொல்லுவதில்லை; அவர் “பிறவா யாக்கைப் பெரியோன்”. அம்பலவாணர் போல ஒரே பாட்டில் அழகுபட 25 வடிவங்களையும் யாரும் கொடுத்ததில்லை. இது சிவ பக்தர்களை மகிழ்ச்சியில் ஆழ்த்தும் .
அறப்பளீசுர சதகப் பாடல் எண் 97
97. புகழ்ச்சி
பருகாத அமுதொருவர் பண்ணாத பூடணம்,
பாரில்மறை யாத நிதியம்,
பரிதிகண் டலராத நிலவுகண் டுலராத
பண்புடைய பங்கே ருகம்
கருகாத புயல், கலைகள் அருகாத திங்கள், வெங்
கானில் உறை யாத சீயம்;
கருதரிய இக்குணம் அனைத்தும்உண் டானபேர்
காசினியில் அருமை யாகும்!
தெரியவுரை செய்யின்மொழி, கீர்த்தி, வரு கல்வியொடு,
சீரிதயம், ஈகை, வதனம்,
திடமான வீரம், இவை யென்றறிகு வார்கள்! இச்
செகமெலாம் கொண்டா டவே
அருள் கற்ப தருஎன்ன ஓங்கிடும் தான துரை
ஆகும்எம தருமை மதவேள்
அனுதினமும் மனதில்நினை தருசதுர கிரிவளர்
அறப்பளீ சுரதே வனே!
(இ-ள்.) இச் செகம் எலாம் கொண்டாட – இவ்வுலகெங்கும் புகழ,
அருள் கற்ப தரு என்ன – அருள் மிகுந்த கற்பகத் தருவைப்போல,
ஓங்கிடும் தானதுரைஆகும் – உயர்ந்த கொடைத்தலைவன் ஆகிய, எமது அருமை தேவனே!,
பருகாத அமுது – உண்ணாத அமுதம், ஒருவர் பண்ணாத பூடணம் –
ஒருவராற் செய்யப்படாத அணிகலம்; பாரில் மறையாத நிதியம் – உலகில் அழியாத செல்வம், பரிதிகண்டு அலராத நிலவு கண்டு உலராத பண்புடைய பங்கேருகம் – ஞாயிற்றைக் கண்டு மலராததும் திங்களைக் கண்டு வாடாததும் ஆகிய தன்மையுடைய தாமரை, கருகாத புயல் – கருநிறம் பெறாது பெய்யும் முகில், கலைகள் அருகாத திங்கள் – கலைகள் குறையாத திங்கள், வெங்கானில் உறையாத சீயம் – கொடிய காட்டில் வாழாத சிங்கம், கருத அரிய இக்குணம் அனைத்தும் உண்டானபேர் காசினியில் அருமையாகும் – நினைவிற்கு எட்டாத இப்பண்புகள் யாவும் உடையவர் இவ்வுலகிற் கிடைப்பது அருமையாகும், (எனினும், இவைகட்கு ஒப்பாக) தெரிய உரை செய்யின் – விளங்க எடுத்துக் கூறினால் (முறையே), மொழி, கீர்த்தி, வருகல்வியொடு, சீர்இதயம், ஈகை, வதனம், திடமான வீரம் இவை என்று அறிகுவார்கள் – உரையும், புகழும், வளரும் கல்வியும், சிறப்புள்ள உள்ளமும், கொடையும், முகமும், அசையாத வீரமும் ஆகிய இவை என்று தெரிந்துகொள்வார்கள்.
(வி-ரை.) அமுது மொழி, அணிகலம் கீர்த்தி, நிதியம் கல்வி,
பங்கேருகம் இதயம், புயல் ஈகை திங்கள் வதனம், சீயம் வீரம் என ஒப்பிடுக. இங்கு மதவேளின் ஈகைச் சிறப்புக் கூறப்பட்டுள்ளது.
xxxxxxxxxxxxxx
98. திருமால் அவதாரம்
சோமுகா சுரனை முன் வதைத்தமரர் துயர்கெடச்
சுருதிதந் ததுமச் சம்ஆம்;
சுரர்தமக் கமுதுஈந்த தாமையாம்; பாய்போற்
சுருட்டிமா நிலம்எ டுத்தே
போமிரணி யாக்கதனை உயிருண்ட தேனமாம்;
பொல்லாத கனகன் உயிரைப்
போக்கியது நரசிங்கம்; உலகளந் தோங்கியது
புனிதவா மனமூர்த் திஆம்;
ஏமுறும் இராவணனை வென்றவன் இராகவன்;
இரவிகுலம் வேர றுத்தோன்
ஏர்பர சிராமன்; வரு கண்ணனொடு பலராமன்
இப்புவி பயந்த விர்த்தோர்
ஆமினிய கற்கிஇனி மேல்வருவ திவைபத்தும்
அரிவடிவம்; அருமை மதவேள்
அனுதினமும் மனதில்நினை தருசதுர கிரிவளர்
அறப்பளீ சுரதே வனே!
(இ-ள்.) அருமை ………. தேவனே!, முன் சோமுக அசுரனை வதைத்து
அமரர் துயர் கெடச் சுருதி தந்தது மச்சம் ஆம் – முற்காலத்தில் சோமுகன்
என்னும் அசுரனைக் கொன்று வானவர் துன்பங் கெடும்படி செய்து
மறைகளைக் கொண்டுவந்தது மீன் தோற்றம் ஆகும், சுரர் தமக்கு அமுது
ஈந்தது ஆமைஆம் – வானவர்க்கு அமுதளிக்கக் கொண்ட தோற்றம் ஆமை ஆகும், மாநிலம் பாய்போற் சுருட்டி எடுத்தே போம் இரணியாக்கதனை உயிர் உண்டது ஏனம் ஆம் – பெரிய நிலத்தைப் பாயைப் போற் சுருட்டி எடுத்துச் செல்லும் இரணியாக்கன் உயிரைப் பருகியது பன்றி ஆகும், பொல்லாத
கனகன் உயிரைப் போக்கியது நரசிங்கம் – கொடிய இரணியன் உயிரை
ஒழித்தது நரசிங்கம் ஆகும், உலகு அளந்து ஓங்கியது புனித வாமன மூர்த்தி
ஆம் – உலகத்தை (மாவலியிடம் தானம் பெற்று) அளக்க நெடிய
உருக்கொண்டது வாமன வடிவம் ஆகும், இரவிகுலம் வேர் அறுத்தோன் ஏர்
பரசு இராமன் – கதிரவன் மரபை அடியுடன் ஒழித்தவன் அழகிய கோடரி
Pictures are taken from various sources for spreading knowledge.
this is a non- commercial blog. Thanks for your great pictures.
tamilandvedas.com, swamiindology.blogspot.com
WRITTEN BY B.KANNAN, NEW DELHI
இங்கு மற்றொரு கவிஞர் சீனிசக்கரைப் புலவரைப் பற்றிச் சொல்ல வேண்டியுள்ளது. இவர் பழநி முருகன் மீது புகையிலை விடு தூது பாடியுள்ளார். அதில் மூக்குப்பொடி பற்றி இருகண்ணிகள் இயற்றியுள்ளார். முதலில் பீங்கான் ஜாடியில்அடைத்திருந்தும் மணம் பரப்பும் நுகட்காரத்தைச் சிலாகிக்கிறார்.
வாடைப்பொடி கதம்பமான வெல்லா முன்னுடைய
சாடிப் பொடிக்குச் சரியுண்டோ?
வாசனைப் பரப்பும் ஜவ்வாது, அத்தர் போன்ற பொருள்களும் கதம்பம் எனில் எல்லா நறுமணமும் கலந்த சுகந்த மணம் வீசும் பொடியும், ஜாடியில் இருக்கும் மூக்குப் பொடிக்கு இணையாகுமோ? என்பது இதன் பொருள்.
அடுத்தக் கண்ணியில் நக்கலடிக்கிறார்.
சொற்காட்டு நல்ல துடிகார ராரை
பற்காட்ட விட்ட பழிகாரா!
ஓரு சிட்டிகைப் பொடிக்காகத் தம் நிலையையும் மறந்து, பிறரைக் கெஞ்சும் மனிதர் பலரைப் பார்க்கிறோம். அதைத்தான் புலவரும் சுட்டிக் காட்டுகிறார்.
கடைசியாக மறுபடியும் தமிழ்த் தாத்தா உ.வே.சாவை அணுகுவோம்….அவரது என் சரிதம் கட்டுரை ஒன்றில் சம்பவம் ஒன்றைக் குறிப்பிடுகிறார்.
உ.வே.சாவுக்கு கும்பகோணம் கல்லூரியில் தமிழாசிரியப் பணி கிடைக்க உதவியவர் வித்துவான் தியாகராசச் செட்டியார். அவர் ஒரு தீவிரப் பொடி பக்தர். அவரிடம் பயின்ற மாணவர் சோமசுந்தரம் பிள்ளை என்பவர் திருவானைக்காவில் ஒரு பொடிக் கடை நடத்திவந்தார். அங்கு, பொடி வாங்கக் கூட்டம் அலைமோதும். சுடச்சுடப் புதுப் பொடியை வாங்கி சூடு ஆறுவதற்குள் மூக்கில் ஏற்றிக்கொள்ள முண்டியடித்துப் பலர் அங்கே கூடிவிடுவர். வியாபாரம் கொடிகட்டிப் பறக்கும். அது தரும் லாபத்தின் ஒரு பகுதியைச் (அட,பீரங்கி மூக்குகள் அவ்வளவா இருந்திருக்கும்!) சிவாலயத்தர்மப்பணி களுக்காகச் செலவிட்டு வந்தார்.
தினமும் காவிரியில் குளித்துவிட்டு, கோயில் தரிசனத்தையும் முடித்துக் கொண்டுத் திரும்பும் செட்டியார், பிள்ளயின் பொடிக்கடைக்குத் தான் நேராக வருவார். குறிப்ப றிந்த வேலையாள் பொடிப்பட்டை ஒன்றை இவரருகில் வைத்துவிட்டு, போட்டுப் பார்ப்பதற்காக வேறொரு பட்டையிலும் கொண்டுவந்து கொடுப்பான். செட்டியார் அதையும் மூக்கில் திணித்தவாறு பேசாமல் சிறிது நேரம் இருப்பார். பொடியின் இனி மையைத் தடையேதுமின்றிச் சுகமாக அனுபவிக்கத்தான் அந்த மௌனம். இப்படிப்பட்டச் சூழலில் ஒருநாள் அவரைச் சந்திக்க வந்தார் உ,வே.சா. அது சமயம் நடந்தக் காட்சியை அவர் விளக்குவதைப் பாருங்கள்….
“செட்டியார் சோமசுந்தரம் பிள்ளையின் கடையில் உட்கார்ந்தார். நானும் அவரருகே அமர்ந்தேன். பொடியின் மணம் எங்கும் பரவி மூக்கைத் துளைத்தது. வழக்கம் போல் வேலையாள் ஒரு பொடிப்பட்டையைச் செட்டியாரிடம் பவ்யமாகக் கொடுத்தான். அதைப் பார்த்து ஆச்சரியப்பட்டேன். ஏனெனில், அப்பட்டையைப் பக்குவப் படுத்துவ தற்கே ஒரு தனித்திறமை வேண்டும் போல் தோன்றியது. அதனுள்ளே இருந்தப் பொடியின் மணம் சிறிதளவும் வெளியே போகாதபடி, வெண்மை வாழை நாரால் இறுக அடி முதல் நுனி வரையிலும் நெருக்கமாகச் சுற்றப்பட்டிருந்தது. அதிலிலும் ஓர் ஒழுங்கு காணப்பட்டது. அதன் அழகை உத்தேசித்து அதைப் பொக்கிஷமாக வைத்துக் கொள்ளலாம் எனத் தோன்றும்.
புதுப்பொடியைச் செட்டியாரிடம் அளித்த வேலையாள் எனக்கும் கொடுக்க வந்தான்.
அதன் அருமையைச் சிறிதும் அறியாத நான் வழக்கமில்லை எனச் சொன்னேன். உரையாடலின் நடுவே,”பொடியின் இனிமையை நுகர்ந்த ஒரு புலவர் முன்பு ஒரு பாடல் இயற்றி இருக்கிறார் எனக் கூறிய நான் அப்பாடலைப் பாடிக் காட்டினேன்.
“ஊசிக் கழகு முனைமுறி யாமை; உயர்ந்த பர
தேசிக் கழகுஇந் திரியம் அடக்கல்; திரள்நகில்சேர்
வேசிக் கழகு தன் மேனி மினுக்கல்; மிகப் பெருத்த
நாசிக் கழகு பொடியென்று சொல்லுவர் நாவலரே!”
(ஊசிக்கு அழகு முனை உடையாமலிருப்பது; சாதுக்களுக்கு அழகு இந்திரியங்களை அடக்கி ஆள்வது; திரண்ட மார்பகம்-நகில்-கொண்ட வேசிக்கு அழகு மேனியைக் கட்டுக்கோப்பாக வைத்துக் கொள்வது; பெருத்த மூக்குக்கு அழகு பொடி என்று சொல்லுவர் நாவலரே)
சோமசுந்தரம் பிள்ளை அப்பாடலைத் திரும்பப் பாடச் சொல்லிக் கேட்டு மிகவும் பாராட்டினார். செட்டியாரோ,” இச் செய்யுள் பொத்தாம் பொதுவாக அல்லவோ இருக் கிறது? இதேமாதிரி நம் சோமசுந்தரத்தையும், அவர் கடைப் பொடியையும் சிறப்பித்து ஒரு பாடல் செய்யலாமே!” என்றார். உடனே தியாகேசரும், உவேசாவும் இணைந்து, கீழ்கண்ட பாடலை இயற்றினர்.
“கொடியணி மாடம் ஓங்கிக் குலவுசீர் ஆனைக்காவில்
படியினில் உள்ளார் செய்த பாக்கியம் அனையான் செங்கைத்
தொடியினர் மதனன் சோமசுந்தரன் கடையில் செய்த
பொடியினைப் போடாமூக்குப் புண்ணியம் செய்யா மூக்கே!”
(சைவச் சின்னம் கொடி கட்டி உயர்ந்தோங்கி நிற்கும் மாடங்கள் நிரம்பிய திருவானைக்காப் பதியில் வாழும் பாக்கியம் பெற்றோர் நன்றாக அறிவார், பொடி கலக்கி எடுத்துச் சிவந்தக் கைகளை உடையவரும், மங்கையர் காமுறும் மன்ம தனை ஒத்த சோமசுந்தரன் கடையில் தயாரித்த மூக்குப்பொடியைப் போடாத மூக்கு புண்ணியம் செய்யாத மூக்கு என்றே!)
என்பதாக அமைகிறது மூக்குப்பொடி விளம்பரப் பாடல், ஆம், பிள்ளை அவர்கள் இப்பாட்டைத் தனியே அச்சிட்டு ஊர் முழுதும் ஒட்டச் செய்ததோடு அனைவருக்கும் விநியோகித்தும் வந்தார். வியாபாரம் மேல்மேலும் பெருகிற்று என்பதைச்சொல்லவா, வேண்டும்! பொடியின் மகிமை அப்படிப் பட்டதாயிற்றே!
Pictures are taken from various sources for spreading knowledge.
this is a non- commercial blog. Thanks for your great pictures.
tamilandvedas.com, swamiindology.blogspot.com
சப்தரிஷிகளைப் பற்றி குழப்பமா! குழப்பமே இல்லை!
ச.நாகராஜன்
நண்பர் ஒருவர் என்னைக் கேட்டார் :”சார்! சப்தரிஷிகள் யார் என்பதைத் தெரிந்து கொள்ள புத்தகங்களை நாடினேன். ஒவ்வொரு புத்தகத்தில் ஒவ்வொரு பட்டியல் இருக்கிறது. ஏன் இந்தக் குழப்பம். ரிஷிகளின் பெயர்களைச் சொல்வதில் கூடவா குழப்பம்?”
அவர் கேள்வி நியாயமானது தான்.
பட்டியல்கள் வெவ்வேறு மாதிரி தான் உள்ளன.
அவரிடம் நான் சொன்னேன்:
“இதில் ஒருவிதக் குழப்பமும் இல்லை. ஒவ்வொரு மன்வந்தரத்திலும் வேறு வேறு ஏழு ரிஷிகள் சப்தரிஷிகள் என அழைக்கப்படுகின்றனர். ஆகவே நீங்கள் பார்க்கும் பட்டியல் எந்த கல்பத்திற்கு உரியது என்பதைக் கவனிக்க வேண்டும்.”
இந்த பதில் அவருக்குப் புதிதாக இருந்தது. அவர் தெளிந்தார்.
விஷ்ணு புராணத்தை எடுத்துக் கொள்வோம். இதில் மிகத் தெளிவாக இந்த உண்மை எடுத்துரைக்கப்படுகிறது. ஒவ்வொரு மன்வந்தரத்திற்கும் பிரத்யேகமாக சப்தரிஷிகள் உள்ளனர் என்று.
7வது மன்வந்தரமாகிய வைவஸ்வத மன்வந்தரம் இப்போது நடக்கிறது. இந்த மன்வந்தரத்தில் உள்ள ரிஷிகளைப் பற்றி சதபதப்ராஹ்மணம் (14.5.2.6 இல்) தெளிவாகக் கூறுகிறது.
இப்போது சப்தரிஷி மண்டலத்தில் உள்ள ஏழு ரிஷிகள் : கஸ்யபர், அத்ரி, பரத்வாஜர், விஸ்வாமித்ரர், கௌதமர், ஜமதக்னி, வசிஷ்டர்.
இதில் மிகப் பெரிய வானவியல் உண்மையும் ஒளிந்திருக்கிறது. கோடானு கோடி ஆண்டுகளில் நக்ஷத்திரமண்டலங்கள், கிரகங்கள், கிரக மண்டலங்கள் நகர்ந்து கொண்டே இருக்கின்றன, சுழன்று கொண்டே இருக்கின்றன.
ஆகவே ஒவ்வொரு மன்வந்தரத்திலும் அப்போது யார் வானவியல் ரீதிப்படி இருக்கிறார்களோ அவர்களையே அந்தந்த மன்வந்தரத்திற்கு உரிய ரிஷிகளாகச் சொல்கிறோம்.
மஹாபாரதத்தில் சாந்திபர்வத்தில் (201/26) சப்த ரிஷிகளைப் பற்றிச் சொல்லப்படும் போது அவர்கள் நான்கு திசைகளுக்குமான அதிபதி என உரைக்கப்படுகிறது.
மரீசி, அத்ரி, புலகர், புலஸ்யர், க்ரது, ஆங்கிரஸ், வசிஷ்டர் ஆகிய ஏழு ரிஷிகள் நான்கு திசைகளுக்குமான அதிபதிகள்.
புராணங்களை எடுத்துப் பார்த்தால் இவர்கள் த்வாபர யுகத்தைச் சேர்ந்தவர்கள் என்பது தெரிய வரும்.
இவர்கள் சனி கிரகத்திலிருந்து ஒரு லக்ஷம் யோஜனை தூரத்தில் இருப்பதாக விவரம் தரப்படுகிறது.
புராணங்களில் இன்னொரு விவரத்தையும் காண்கிறோம். இவர்கள் ஏழு குணங்களுக்கு (அல்லது துறைகளுக்கு அல்லது விஷயங்களுக்கு) அதிபதிகள் என்பதை புராணங்கள் கூறுகின்றன.
1) தீர்க்க ஆயுள் சம்பன்னம் 2) மந்த்ர கர்த்தா 3) ஐஸ்வர்யவான் 4) திவ்ய த்ருஷ்டி சம்பன்னம் 5) குணம் 6) வித்யா 7) ஆயுளில் விருத்த மற்றும் ப்ரத்யக்ஷ தர்ம பராயணம் மற்றும் கோத்ர ப்ரவர்தகர்கள்.
ஆகவே பல்வேறு புராணங்களையும் இதிஹாஸங்களையும் முற்றும் கற்று உணர்ந்தவர்களே சிக்கலான கேள்விகளுக்குப் பதிலைச் சொல்ல முடியும்.
ரிக்வேதத்தில் சர்வானுக்ரமணியில் ஏழு ரிஷிகள் ஏழு சூக்தங்களை த்ருஷ்டியில் கண்டவர்கள் என்று சொல்லப்பட்டிருப்பதைக் காண்கிறோம்.
1) பரத்வாஜர் 2) கஸ்யபர் 3) கௌதமர் 4) அத்ரி 5) விஸ்வாமித்ரர் 6) ஜமதக்னி 7) வசிஷ்டர் ஆகியோர் இதனால் சப்தரிஷிகள் என்று சொல்லப்படுகின்றனர்.
அதர்வ வேதத்திலும் (6/40/1) சப்தரிஷி மண்டலம் பற்றிய தெளிவான வர்ணனையும் விவரத்தையும் பார்க்கலாம்.
இவை ஒன்றுக்கொன்று முரணானவை அல்ல.
வானவியல் மர்மங்களையும் அனைத்துப் புராணங்களில் வரும் கால மாறுதல்கள் பற்றியும் நன்கு அறிந்தவர்கள் இந்தக் கூற்றுக்கள் அனைத்தும் உண்மையானவையே என்று அறிந்து பிரமிக்கலாம்.
அமரகோசத்தை எடுத்துக் கொண்டால் அங்கும் சப்தரிஷிகளைப் பற்றிச் சொல்லப்படுவதைக் காணலாம்.
ரத்னகோசத்திலும் சப்தரிஷிகளைப் பற்றிப் பார்க்க முடிகிறது.
ப்ரம்ஹ ரிஷி – வசிஷ்டர் முதலியவர்கள்
தேவ ரிஷி – நாரதர் முதலியவர்கள்
மஹரிஷி – வியாஸர் முதலியவர்கள்
பரமரிஷி – முனிமேலப்ரப்ருதர்,
காண்டரிஷி – வேத காண்டங்களில் உபதேசம் தருவோர்
ஸ்ருத ரிஷி – பவித்ரமான கதைகளைக் கூறுவோர்
ராஜ ரிஷி – விஸ்வாமித்ரர் உள்ளிட்டவர்கள்
ஸப்த ப்ரம்ஹரிஷி தேவரிஷி, மஹரிஷி, பரம்ர்ஷய: |
காண்டர்ஷிஸ்ச ஸ்ருதர்ஷிஸ்ச ராஜர்ஷிஸ்ச க்ரமாவரா: ||
அடுத்து பத்ம புராணத்தில் (ஸ்வர்க காண்டம் அத்யாயம் 11இல்) மரீசி ப்ர்யா சம்பூதி, அத்ரி ப்ரியா- அனுசூயா, புலஹ ப்ரியா-க்ஷமா, புலஸ்ய ப்ரியா- ப்ரீதி, க்ரது ப்ரியா-சன்னதி, ஆங்கீரஸ் ப்ரியா- லஜ்ஜா, வசிஷ்ட ப்ர்யா-அருந்ததி என ரிஷிபத்னிகள் பற்றிய விவரத்தைக் காணலாம்.
இவர்கள் ‘லோக மாதா’ என அழைக்கப்படுகின்றனர்.
இன்னும் ஏராளமான ரிஷிகள், ரிஷி பத்னிகள் பற்றிய பிரமிக்கும் வரலாறுகளை நமது வேத, இதிஹாஸ, புராணங்களில் காணலாம்.**
2 Aug 2013 — Saptarishi constellation (other names: Big Dipper, Ursa Major, Great Bear constellation). All South Indian Temples have special places for …
28 Sept 2017 — Satapata Brahmana, part of Shukla Yajur Veda, says that women are stars. They mean that women become stars in the sky and lead their husbands to …—subham—
Hindus’ greatest treasures are in the Four Vedas, Ten Main Upanishads, Two Great Epics and 18 Puranas. They run in to millions of pages and billions of words with commentaries. It is not easy to dive deep into the ocean of Sanskrit books and recover pearls, corals and amber. So, I will just give some gems from one of the two epics known as Valmiki Ramayana. It has got seven sections called Bala, Ayodhya, Aranya, Kishkinda, Sundara , Yudhdha and Uttara Kandas.
Just a word about pronunciation_
Valmiki – Vaalmiiki; Bala Kanda- Baala Kaanda
Let us delve deep into the first section called Baala Kaanda:
Ascetic Valmiki asked Narada (Naarada) the following questions?
“Who in this world lives today endowed with excellent qualities, prowess, righteousness, gratitude, truthfulness and firmness in his vows?
चारित्रेण च को युक्तस्सर्वभूतेषु को हित: । विद्वान्क: कस्समर्थश्च कश्चैकप्रियदर्शन: ।।1.1.3।।
Who is that one gifted with good conduct, given to the wellbeing of all living creatures, learned in the lore (knowledge of all things that is known), capable of doing things which others can not do and singularly handsome?
These three couplets list the good qualities valued by Hindus. What are they? If one goes through the Tamil Veda known as Tirukkural written by Tiru Valluvar, each of the above qualities is discussed by the poet Valluvar.
Prowess- 67, 68 Tirukkural
Righteousness- chapter 4
gratitude -chapter 11
truthfulness – 30
firmness- 47
good conduct- 14
wellbeing of all living creatures- 25,32
learned in the lore -40,42
capable of doing things which others can not do – 67,68
singularly handsome– 97 to 100
self restrained- 13,16
conquered anger-31
Who is endowed with brilliance –24
free from envy- 17
afraid of none -78
since Tirukkural is available on websites, I am not quoting them verbatim.
Xxxx
Mahabharata which came after Ramayana contains some matters which are older than Valmiki’s. Vyasa in a great hurry, gathered all the older materials available at that time and put is as Mahabharata with 100,000 couplets. It has the Bhagavad Gita, the gist of Hinduism, in just 1400 lines. Lord Krishna also lists these qualities as divine qualities in chapters 16, 14 and 12 .
BG 16: 1-3 slokas list the following qualities
The Supreme Divine Personality said: O scion of Bharat, these are the saintly virtues of those endowed with a divine nature—fearlessness, purity of mind, steadfastness in spiritual knowledge, charity, control of the senses, sacrifice, study of the sacred books, austerity, and straightforwardness; non-violence, truthfulness, absence of anger, renunciation, peacefulness, restraint from fault-finding, compassion toward all living beings, absence of covetousness, gentleness, modesty, and lack of fickleness; vigor, forgiveness, fortitude, cleanliness, bearing enmity toward none, and absence of vanity.
முதல் பாடலில் இல்லறம் என்பதற்கு இலக்கணம் கற்பிக்கிறார் கவிராயர்.; மாதா, பிதா, குரு , உறவினர்கள், சகோதர்கள், நல்ல விருந்தினர்கள் , உபசரிக்க வேண்டிய அந்தணர்கள், எல்லாம் அடங்கியது ஒரு பேமிலி; Family அதாவது குடும்பம். இப்படி நடப்பதே இல்லறம். இது துறவறத்துக்கும் மேலானது என்று முடிக்கிறார். மனு, வள்ளுவன் ஆகியோரும் அதையே செப்பினர். அதற்கு காரணத்தையும் சொல்லிப் போந்தனர்.
இல்வாழ்வான் என்பான் இயல்புடைய மூவர்க்கும்
நல்லாற்றின் நின்ற துணை- குறள் 41
பிரம்மச்சாரி, வானப்ரஸ்தர், சந்நியாசி ஆகிய மூன்று வகை மக்களுக்கும் உதவுவதால் இல்லறம் நடத்துவோர்தான் அவர்களைவிடச் சிறந்தவர் என்று பரிமேல் அழகர், மண க்குடவர் முதலியோர் உரை கூறுகிறது. அடுத்த இரண்டாவது குறளிலேயே தென்புலத்தார், தெய்வம், விருந்து , ஒக்கல் , தான் என்ற ஐவருக்கும் உதவும் பஞ்சயக்ஞம் பற்றியும் மனுவும் வள்ளுவரும் கூறுவர். இல்லறம் அல்லது நல்லறம் அல்ல என்று அவ்வையார் கூறியதற்கும் இதுவே காரணம் . அதாவது இல்லறத்தார் இல்லாவிடில் நான்கு பிரிவினர் என்ற இந்து தர்மம் இல்லாமல் போய்விடும். 4 பிரிவினர் – மாணவர்/ பிரம்மச்சாரி, கிரஹஸ்தன்/ இல்லறத்தான், வானப்ரஸ்தன்/ பென்ஷனர் அல்லது ஓல்ட் ஏஜ் மக்களுக்கான முதியோர் இல்லத்தில் Pensioners or Residents of Old Age Homes வசிக்கும் பெற்றோர், நாலாவது வகை- சன்யாசிகள் Ascetics. இவர்கள் நால்வருக்கும் உணவு கொடுப்பதோடு தினமும் பஞ்ச யக்ஞமும் செய்கிறான் என்பார் வள்ளுவர் .
Xxxxx
அடுத்த பாடலில் சைவ, வைணவ, பிரம்மா தொடர்பான புராணங்கள் எவை எவை என்று வகைப்படுத்துகிறார் புலவர். அந்தப் பாடல்களை படிப்பதற்கு முன்னர் புராணம் பற்றிய செய்திகள் இதோ:
18புராணங்கள்
வேத வியாசர் தொகுத்த புராணங்கள்:- அக்னி, பாகவத, பிரம்ம, பிரம்மாண்ட, பிரம்மவைவர்த்த, கருட, ஹரிவம்ச, கூர்ம, லிங்க, மார்க்கண்டேய, மத்ஸ்ய, நாரத, பத்ம, சிவ, ஸ்கந்த, வாமன, வராஹ, விஷ்ணு (வாயு=சிவ புராணம்) ஆகிய 18 புராணங்கள்
18உபபுராணங்கள்
சிறிய, முக்கியமற்ற புராணங்களை 18 ஆகத் தொகுத்தனர்:-சநத்குமார, நரசிம்ம, பிருஹந்நாரதீய,சிவரஹஸ்ய, துர்வாச, கபில, வருண, காலிக, சம்பா, நந்தி, சௌர, பராசர, மஹேச்வர, பார்கவ, வசிட்ட, தேவிபாகவத, முத்கள, கணேச என்பன 18 உப புராணங்கள். சிலர் இதில் வேறு சில பெயர்களைச் சேர்த்து சிலவற்றை விடுப்பர்.
புராணங்கள் பெரிய கலைக் களஞ்சியங்கள்; உலகிலேயே மாபெரும் இலக்கியம்; பல லட்சம் பாக்களை கொண்டவை; வராலாறும் பூகோளமும் பாடுபவை ஆராய வேண்டிய அற்புத பொக்கிஷம். தாவரவியல் அறிவியல்,விலங்கியல் , வறட்சி, பூகம்பம் முதலியன பற்றி அவற்றில் உள. பல லட்சம் பாக்களை ஆராய நமக்கு ஒரு 100 ஆண்டு ஆயுள் போதாதே! என்ன செய்வது!
புராணங்கள் மிகப் பழங்காலத்தைச் சேர்ந்தவை என்பதால் காலப் போக்கில் குழப்பங்கள் ஏற்பட்டன. ஒரே மன்னனின் தம்பிகள் அண்ணன்கள், தாயாதிகள் ஆண்டதையும் குழப்பிக்கொண்டு ஆண்டுகளை மாற்றி எழுதினர். பாண்டியர்களில் ஒரே நேரத்தில் ஆண்ட சஹோதரர்கள் உண்டு. சேர மன்னர்களில் இரண்டு வம்சங்கள் ஒரே நேரத்தில் ஆண்டதும் உண்டு. இவை பிற்காலத்தியவை; ஆகையால் குழப்பம் மிகக் குறைவு. பழங்கால விஷயங்களில் இது அதிகம்
மக்களைக் கவர்வதற்காக மிகைப்பட்ட கூற்றுகளைப் புராணம் சொல்லுவோர் மொழிந்தனர். தசரதனுக்கு 60,000 மனைவியர், காசி மன்னன் அலார்கா 36, 000 ஆண்டுகள் ஆண்டான்; ராமன் 24,000 ஆண்டுகள் ஆண்டான் என்றெல்லாம் கதை விட்டனர். ஆனால் வேதங்களோ மனிதனின் ஆயுள் 100 ஆண்டுகளே என்று திரும்பத் திரும்ப பாடுகின்றன. தீர்க தமஸ் 100 ஆண்டு வாழ்ந்ததையும், மஹீதாஸ ஐதரேயர் 116 வயது வரை இருந்ததையும் குறிப்பிடத் தவறவில்லை. உண்மையில் ஆயிரம் என்பதில் மூன்று பூஜ்யங்களை நீக்கி விட வேண்டும்; ஏனெனில் இது போன்ற ‘கப்ஸா’க்கள் சுமேரியாவிலும் உண்டு; மூன்று தமிழ்ச்சங்கங்கள் வரலாற்றிலும் உண்டு. ஆதிகால மக்கள் இப்படி ஆயிரம் என்பதைச் சேர்த்துச் சொல்லுவர். மஹாபாஷ்யம் யாத்த பதஞ்சலி முனிவர் மட்டும் அறிவியல் முறையில் கணக்கிட்டு ராமன் 24 ஆண்டுகள் ஆட்சி புரிந்தார் என்று அறுதியிட்டுக் கூறினார்.
ஆக மிகைப்படுத்தப்பட்ட கூற்றுகள் புராணங்களுக்கு புளுகு மூட்டைகள் என்ற அவப்பெயரை சம்பாத்தித்துத் தந்தன.
ஆதிகாலத்தில் வரலாற்றை வாய் மொழியாக, பாடல் வாயிலாக, பாமர மக்களுக்கு என படைக்கப்பட்டவை புராணங்கள். இதற்கு ஐந்து லட்சணங்கள் உண்டு. அதில் வரலாறும், பூகோளமும் அடக்கம். ஆயினும் இந்துக்கள் மஹா புத்திசாலிகள், ‘ரொம்ப அட்வான்ஸ்ட்’ (far advanced) என்பதால் அவ்வப்பொழுது புது வரலாற்றைப் (updating) புகுத்தினர். இப்படி உலகில் அவ்வப்பொழுது புது வரலாற்றை எழுதியோர் இந்துக்கள் மட்டுமே. வெளிநாட்டுப் பேதைகள் கடைசி தேதியைப் பார்த்துவிட்டு புராணங்கள் பிற்காலத்தியவை என்று முத்திரை குத்திவிட்டனர். பெயரிலேயே புராண (பழையவை) என்ற சொல் இருக்கையில் புதியவை என்று அரை வேக்காடுகள் செப்பியது ‘சூடான ஐஸ்க்ரீம்’ (Hot Icecream!!!) என்று சொல்லுவதற்கு இணையானது. குப்தர் காலம் வரை பிற்சேர்க்கை இருந்ததால் புராணங்கள் குப்தர் காலத்தியவை என்பது காமாலைக் கண்ணர்களின் வாதம்.
புராணங்களில் ஐந்து பகுதிகள் இருக்கவேண்டும் என்பது மரபு:
1.சர்கம்: பிரபஞ்சத்தின் தோற்றம்
2.பிரதி சர்கம்: மற்ற உயிர்களின் தோற்றமும் மறைவும்
3.வம்சம்: ரிஷிகள், தேவர்களின் சரிதம்
4.மன்வந்தரம்: 14 மனுக்களின் காலம்
5.வம்சானுசரிதம்: சூரிய, சந்திர குல அரசர்களின் வரலாறு
xxxxx
அறப்பளீசுர சதகப் பாடல் எண் 95
95. இல்லறம்
தந்தைதாய் சற்குருவை இட்டதெய் வங்களைச்
சன்மார்க்கம் உளமனை வியைத்
தவறாத சுற்றத்தை ஏவாத மக்களைத்
தனைநம்பி வருவோர் களைச்
சிந்தைமகிழ் வெய்தவே பணிவிடைசெய் வோர்களைத்
தென்புலத் தோர் வறிஞரைத்
தீதிலா அதிதியைப் பரிவுடைய துணைவரைத்
தேனுவைப் பூசுரர் தமைச்
சந்ததம் செய்கடனை யென்றும்இவை பிழையாது
தான்புரிந் திடல்இல் லறம்;
சாருநலம் உடையராம் துறவறத் தோரும்இவர்
தம்முடன் சரியா யிடார்!
அந்தரி உயிர்க்கெலாந் தாய்தனினும் நல்லவட்
கன்பனே! அருமை மதவேள்
அனுதினமும் மனதில்நினை தருசதுர கிரிவளர்
அறப்பளீ சுரதே வனே!
(இ-ள்.) அந்தரி உயிர்க்கு எலாம் தாய் தனினும் நல்லவட்கு
Pictures are taken from various sources for spreading knowledge.
this is a non- commercial blog. Thanks for your great pictures.
tamilandvedas.com, swamiindology.blogspot.com
WRITTEN BY B.KANNAN, NEW DELHI
அன்பார்ந்த தமிழ் நெஞ்சங்களுக்கு வணக்கம் பல.
மூக்குப்பொடிப் பிரியர்களுக்கு இக் கட்டுரை சமர்ப்பணம்…
இன்றைக்கு நாம் பார்க்கப் போவது ஒரு சாதாரண சின்னப் ‘பொடி’ விஷயமே! ஆம்,
‘ஸ்நஃப் பவுடர்’, நுகட்காரம், நாசிப்பொடி, மூக்குப் பொடி எனத் தென்னிந்தியாவிலும், நாஸ்,சுங்கனீ, நஸ்வார் என்றெல்லாம் வட இந்தியாவிலும் அழைக்கப்படும் விநோத பழக்க வழக்கத்தைப் பற்றிதான். இது பரவலாக மேட்டுக்குடி மக்களிடமும், புலவர் கள், கலஞர்களிடமும் அவர்களின் அந்தஸ்துக்கு ஒரு முக்கிய அடையாளமாக 70, 80-ம் ஆண்டுகளுக்கு முன்பு இருந்துள்ளது. பின்பு அப்பழக்கத்துக்குச் சாதாரண பொது ஜனங்களும் அடிமையாகி விட்டனர். அந்தக் காலத்து தமிழ் வாரஇதழ்களில் டிஏஎஸ்
ரத்தினம் பட்டணம் பொடி விளம்பரம் நிச்சயம் இடம் பெற்றிருந்ததை மறக்க முடி யுமா? அப்பொடியை அதற்கென்றே பிரம்மதேவன் விசேஷமாக சிருஷ்டித்திருக்கும் வாயகல அண்டா அல்லது பீரங்கி போன்ற மூக்குத் துவாரத்தில் “சொர்..ர்” என்று இழுத்து ஏற்றிக் கொள்ளாவிட்டால் மற்ற காரியங்கள் எதுவும் சுறுசுறுப்பாகவும் சுமு கமாகவும் நடந்தேறாது என்றிருந்தது அக்கால நிலை!
அருகில் இருப்பவருக்குச் தர்மசங்கடம் கலந்த அருவருப்பு, துணி துவைப்போர்க்கு அவஸ்தை என்பதை இப்பிரியர்கள் கண்டு கொள்ள மாட்டார்கள். கடைக்காரர் பிரத் தியேகமான பொடி ஜாடியிலிருந்து, போதை தருவதற்குப் புகையிலை, காரத்துக்குச் சுண்ணாம்பு, மணத்திற்கு நெய் சேர்க்கப்பட்டுள்ளச் சன்னமானத் துகளை, மிகவும் மெலிதான, நீண்ட, தலைப் பகுதியில் சின்னக் குழியுடனிருக்கும் கரண்டியால் தட் டித்தட்டி (விழும் ஆனால் அதிகம் விழாத மாதிரியும் இருக்கும்!) அதில் கலந்துள் ளப் பொருட்களின். சேர்மானத்தைப் பொறுத்து, பொடிகள் பலவிதம், ஒவ்வொன்றும் ஒருவிதம்” அதை மட்டைநார் இலையில் போட்டு, பாந்தமாக மடித்து, வாழை நார் கொண்டு கட்டிக் கொடுக்கும் அழகைப் பார்த்துக் கொண்டே இருக்கலாம்!
லார் (திரு அருட்பா,அவா அறுத்தல், பாடல் 12). “சோமசுந்தரன் கடையில் செய்த
பொடியினைப் போடா மூக்குப் புண்ணியம் செய்யா மூக்கு” என்று தமிழ்த் தாத்தா
உ.வே.சா. அவர்கள் ஒரு கவிதையே பாடியுள்ளார். சாதாரணமானவர்களுக்குத் தும்
மலைத் தரும்பொடி இங்கு புலவர் மூலம் புதிர் வெண்பாவைக் கொடுத்துள்ளதை
ரசிக்கலாம்….
கண்பார்வை இழந்தும் கல்வி-கேள்விகளில் வல்லுநராய், கலைச் சிறப்புடையவராய், வளமானக் கற்பனை நிறைந்தக் கவிச்சிங்கங்களாகத் திகழ்ந்தவர் பலருண்டு. இரட் டையருள் ஒருவரான இளஞ்சூரியர், வீரராகவ முதலியார், செட்டிநாட்டு வன்றோண் டச் செட்டியார், வங்காளத்தின் கவிஞர் சுபோத சந்திரர், சூர்தாசர்,ஆங்கிலக் கவிஞன் ஜான்மில்டன், கிரேக்க கவி ஹோமர், இன்றும் நம்மை வழி நடத்திக் கொண்டிருக் கும் வேதசாஸ்திர விற்பன்னர் பூஜ்யஶ்ரீ ராமபத்ராசார்யா ஆகியோரைப் போன்றே பழநி கவிச்சிங்க நாவலர் (மாம்பழக் கவிராயர்) அவர்கள், முகக்கண்களை இழந்த வராக இருந்தாலும் அகக் கண்ணொளிப் பெற்று அரும்பெருங் கவிஞராய் விளங்கிய வர். நையாண்டி, கேலி, பரிகாசம் தொனிக்கும் பாக்களை இயற்றி அனைவரையும் மகிழ்வித்தவர். அதற்கு ஓர் எடுத்துக்காட்டு அவரது கீழ்வரும் பாடல்.
“மேலாடை யின்றிச் சபை புகுந்தால் இந்த மேதினியோர்
நூலாயிரம் படித்தாலும் எண்ணார் நுவல் பாற்கடலோ
மாலானவன் அணி பொன்னாடை கண்டு மகளைத் தந்தே
ஆலாலம் ஈந்தது தோலாடை சுற்றும் அரன் தனக்கே”
( உடுப்பு நெறி-DRESS CODE-விதி இருக்கிறது, அல்லவா? சிலவிடங்களில் நல்ல ஆடைகளை அணிந்திருப்பவர்களுக்கு வரவேற்பும், அப்படி இல்லாதவர்களுக்கு அவ மரியாதையும் ஏற்படுவதை நாம் பார்த்திருப்போம்.அவர்கள் எவ்வளவு நூல்கள் படித் திருந்தாலும் ஆசானாக- நுவல்- ஏற்கமாட்டார்கள். தெய்வங்களில் கூட இந்தப் பாகு பாடு இருக்கிறதே! திருமால் அலங்காரப் பிரியராகப் பட்டாடை அணிந்திருந்ததால் பாற்கடல் அவருக்குத் திருமகளைக் கொடுத்ததாம். சிவபெருமான் புலித்தோலை உடுத்தியிருந்ததால் தான் அதே பாற்கடல் ஆலகால விஷத்தை அவருக்குக் கொடுத் ததாம். ஆடையின் பெருமையை நையாண்டித் தொனியில் இந்த அழகியப் பாடலில் உணர்த்தியிருக்கிறார் புலவர்).
அப்படிப்பட்டவர் இராமநாதபுரம் மன்னர் முத்துராமலிங்க சேதுபதி, பொன்னுச்சாமி தேவர் ராஜசபையை அலங்கரித்தவர். அப்போது நடந்த ஒரு சுவாரசியமானப் “பொடி” சம்பவம்…….
நாவலர் பொடி போடும் பழக்கமுடையவர். எப்போதும் பொடி டப்பி ஒன்றைப் பக்கத் திலேயே வைத்திருப்பார். மூக்கு துறுதுறுக்கும் சமயத்தில் அரசரோ அவையினரோ அறியாதவாறு குனிந்து மரியாதை நிமித்தம்,மேல் உத்தரீயத்தால் முகத்தை மறைத் தபடி பயன்படுத்துவது வழக்கம் (‘சொர்..ர்’ என்ற சத்தம் கேட்டுத் தொலைக்கும்,என்ன செய்வது!). ஒருநாள் சொற்பொழிவின் நடுவில் மூக்கு அவசர சமிக்ஞை கொடுத்து விட, பக்கத்தில் பொடி டப்பியைத் தடவித் தேடியும் கிடைக்கவில்லை. அதைத்தான் தேவர் அவர்கள் விளையாட்டாக நாவலர் அறியாதவாறு முன்பே எடுத்துத் தன்வசம் வைத்துக் கொண்டுவிட்டாரே! சலிப்படைந்துவிட்டப் புலவரை நோக்கி ஏதும் தெரியா தவர் மாதிரி மன்னர் கேட்டார், “தாங்கள் ஏதோ ஒரு வஸ்துவை மறந்து தேடுவது போல் தோன்றுகிறதே! அது யாதோ? என்று
அதற்கு நாவலர், “வள்ளல் பெருமானே! தங்கள் அருமைச் சமூகத்தின் முன்னர் அஞ் சாது அறிவிக்கும் அளவிற்கு அது அத்துணைப் பெரிய காரியமில்லை!” எனவிநயமா கப் பதிலளித்தார்.
“அப்படியாயின் அது ஒரு பொடிக் காரியமாக இருக்குமோ?” என்றார் அரசர்.
புலவர் சங்கடத்துடன் நெளிந்தவாறு, “ஆம்,அரசே!” என்றார்
“தவறியப் பொருள் மீண்டும் கிடைக்க வேண்டுமாயின் ஒன்று செய்ய வேண்டியிருக் கும். அதாவது ஒரு வெண்பாவில் ஐந்து இடங்களில் பொடி என்ற சொல்வருமாறும் அதுவே முருகன் துதியாகவும் அமைந்திருக்குமாறுப் பாடிக் கொடுத்தால்,தங்களிடம் பொடி டப்பியை வரவழைத்துத் தருகிறோம், சம்மதமா?”
மூக்குப்பொடி மீது வைத்துள்ள அதீத வேட்கையால் உந்தப்பட்ட நாவலர் அக்கணமே ஒரு வெண்பாவைப் பாடினார். அப் ‘பொடி’ப் பாடல் இதோ…
“கரும்பொடி மாவஞ்ச வெறிகைப்பொடி சில்விற்பர்
தருங்கொம் பொடிசை தெய்வத்தையல்-விரும்புபுய
வான்பொடியா நின்ற கதிர்மானு மயிலோ எனையாள்
தேன்பொடியார் பூம்பதந் தந்தே”
(கரும்பொடி, கைப்பொடி, தருங்கொம்பொடி, வான்பொடி, தேன்பொடி என ஐந்து பொடிகள் அடங்கியப் பாடலின் பொருள்: கரும்பை ஒடித்துத் தின்னும் யானைகள் (மா) அஞ்சும்படியாக வீசும் பொடிசில் எனும் கையாயுதத்தைக் கொண்ட மலைக் குறவர் தரும் கொம்பு போன்ற வள்ளிதேவியுடன்,இசைந்த தெய்வகுஞ்சரி விரும்பும் பன்னிரு கரங்களைக் கொண்டவரே, வானில் சுடுகின்ற சூரியனைப் போன்ற வடிவே லரே, தேனின் மகரந்தப்பொடி பொருந்தும் உமது தாமரைப் பூம்பாதம் தந்து என்னை அருள்வாயாக! )
இப்பாடலைக் கேட்டு மனம் குளிர்ந்துபோன அரசர் தேவரவர்கள் தங்கத்தால் செய்து நவரத்தினங்கள் பதித்த விலையுயர்ந்தப் பொடி டப்பி ஒன்றை நாவலருக்குப் பரிசா கத் தந்து மகிழ்ந்தார்.
ஒரு குறிப்பிடத்தக்க உரையை நமது வெளியுறவுத் துறை அமைச்சர் திரு எஸ். ஜெயசங்கர் பங்களூரில் நிகழ்த்தியுள்ளார்.
இந்தியன் இன்ஸ்டிடியூட் ஆஃப் மானேஜ்மெண்ட் (Indian Institute of Management) மாணவர்கள் மற்றும் ஆசிரியர் குழாமிடையே அவர் 2022 ஜூன் 10ஆம் தேதி இந்த அருமையான உரையை நிகழ்த்தியுள்ளார்.
உரையின் சாராம்சமாவது:
“நீங்கள் உணர்ந்திருக்கிறீர்களோ, இல்லையோ எனக்குத் தெரியாது, ஆனால் நீங்கள் அனைவரும் ஒரு மாபெரும் புரட்சி நடக்கும் போது வாழ்ந்து கொண்டிருக்கிறீர்கள். ஆனால் இது ஒரு புரட்சி என்பதை நீங்கள் உணராமல் இருக்கக்கூடியதற்கான காரணம் இது ஜனநாயக ரீதியில் ஒவ்வொரு நாளும் பல்வேறு விதங்களில் நடந்து கொண்டிருப்பதால் தான்.
‘ஆகவே, உங்களைச் சுற்றியும் நிஜமாக, வாழ்க்கையானது நாடக பாணியில் ஆழ்ந்து வியக்கத்தகும் விதத்தில் மிகப் பெரும் மாறுதலை அடைந்து கொண்டிருக்கிறது. நீங்கள் இந்த கல்வி நிலையத்தில் நுழைந்திருக்கும் சமயத்தை விட இப்போது பணியை ஏற்கும் நிலையில் நீங்கள் வெளியேறும் போது அடிப்படையிலேயே மாறுதலை அடைந்துள்ள ஒரு இந்தியாவில் காலடி எடுத்து வைக்கப் போகிறீர்கள்.
கடந்த 8 வருடங்களில் ‘ஜன தான் யோஜனா’ திட்டத்தின் மூலமாக அமெரிக்காவின் 80 சதவிகித ஜனத்தொகை என்று சொல்லக்கூடிய அளவிலான 30 கோடி பேர்கள் வங்கிக் கணக்கைக் கொண்டிருக்கின்றனர்; இந்தக் கணக்கில் தேவைப்படும் மக்களுக்காக பணத்தை அரசு சேர்ப்பிக்கிறது.
‘ஹர் கர் ஜல்’ என்ற திட்டமானது சுத்தமான குடிநீரை 45 கோடி மக்களுக்கு கடந்த 8 வருடங்களில் கொடுத்து வருகிறது. இந்த எண்ணிக்கை முழு ஐரோப்பிய யூனியன் பிரதேசத்தின் ஜனத்தொகையாகும். இவர்கள் அனைவருக்கும் இது வரை குழாய் இணைப்பு இல்லாமல் இருந்தது; இப்போது கிடைத்திருக்கிறது.
ஜெர்மனியின் ஜனத்தொகை அளவிலான 8 கோடி பேர்கள் இதுவரை சமையலுக்கு விறகைப் பயன்படுத்தி வந்தவர்கள், இப்போது எல்பிஜி இணைப்பைப் பெற்று சமையலுக்கு சமையல் வாயுவைப் பயன்படுத்த ஆரம்பித்துள்ளனர்.
‘ப்ரதான் மந்த்ரி ஆவாஸ் யோஜனா’ என்ற திட்டத்தின் மூலமாக ஏறக்குறைய ஜப்பானின் ஜனத்தொகை என்று சொல்லக்கூடிய அளவிலான 11.5 கோடி மக்களுக்கு வீடுகள் (நகரங்களிலும் நகர்ப்புறங்களிலும்) கட்ட நிதி உதவி வழங்கப்பட்டுள்ளது.
கோவிட் காலம் கடுமையான காலம். அப்போது தேவைப்பட்ட ரேஷன் கார்ட் வைத்திருக்கும் எளிய மக்களுக்கு உணவு வழங்கப்பட்டது; இன்னும் வழங்கப்பட்டுக் கொண்டிருக்கிறது. ஒவ்வொரு நாளும் 81 கோடி பேர்கள் இதனால் பயனடைந்து வருகின்றனர். இந்த எண்ணிக்கை அமெரிக்கா மற்றும் ஐரோப்பிய யூனியனின் ஜனத்தொகைக்குச் சமம்.
கடந்த 8 வருடங்களில் ‘சௌபாக்யா’ என்ற திட்டத்தின் மூலமாக 13 கோடி பேர்கள் நாம் சுதந்திரம் அடைந்ததற்குப் பின்னர் முதல் முறையாக மின் இணைப்பை பெற்றுள்ளனர். இந்த 13 கோடி என்ற எண்ணிக்கை ரஷியாவின் ஜனத்தொகை அளவாகும்.
‘ஜன் ஆரோக்ய யோஜனா’ என்ற திட்டத்தின் மூலமாக 17 கோடி பேர்கள் உடல்நல பாதிப்பின் போது உதவியைப் பெற்றுள்ளனர். இந்த எண்ணிக்கை மெக்ஸிகோவின் ஜனத்தொகையைப் போல 125 % (125 சதவிகிதம்) ஆகும்.
நாம் எவ்வளவு பெரிய மாறுதலை புரட்சி என்று சொல்லும் அளவில் கொண்டு வந்திருக்கிறோம் என்பதை அறிய (இளைய தலைமுறையினராகிய) நீங்கள் இந்த எண்ணிக்கையை மனதிலே ஏற்றிக் கொள்ள வேண்டும்.
நான் ஏன் இந்த எண்ணிக்கைகளை உங்களிடம் சொல்கிறென் என்றால் நீங்கள் இந்தியாவானது மாபெரும் சமூக -பொருளாதார மாறுதல்களை அடைந்து கொண்டிருக்கும் ஒரு காலகட்டத்தின் நடுவில் நீங்கள் இருப்பதால் தான். நமது சமூகத்தின் கீழ் மட்டத்தில் நாம் உண்மையிலேயே ஒரு சமூக பத்திரத்தன்மையை, பாதுகாப்பைஉருவாக்கிக் கொண்டிருக்கிறோம்.
ஆகவே தான் அடிப்படையான எதிர்பார்ப்பு இப்போது வேறு ஒரு மட்டத்தில் இருக்கிறது.
இந்த உரையை ஒவ்வொரு இந்தியனும் மனதிலே ஏற்றிக் கொண்டு இளைஞர்களுக்கும் நண்பர்களுக்கும் குடும்பத்தினருக்கும் அவர்கள் மனதில் ஏற்றிக்கொள்ளும் படியாகச் சொல்ல வேண்டும்.
வாழிய பாரத மணித் திருநாடு!
***
நன்றி : ஜெய்சங்கர் அவர்களின் ஆங்கில உரையைப் பிரசுரித்துள்ளது கல்கத்தாவிலிருந்து வெளிவரும் வார இதழான ட்ரூத் (TRUTH) Volume 90 Issue 38 Dated 13th January 2023)
வால்மீகி ராமாயண உத்தர காண்டத்தில் நிறைய சுவையான செய்திகள் உள்ளன . சங்கத் தமிழ்ப் புலவர்கள் இதை அப்படியே பின்பற்றியுள்ளனர். அரசனை இந்திரனுக்கும், யமனுக்கும், முருகனுக்கும் ஒப்பிடுவதை சம்ஸ்க்ருத நூல்களில், காளிதாசன் காவியங்களில் காணலாம்.
ததாபிஷேக வவ்ருதே சத்ருக்நஸ்ய மஹாத்மநஹ
அபிஷிக்தஸ்து சத்ருக்நோ பபெள சாதித்ய ஸன்னிபஹ
அபிஷிக்தஹ புரா சேந்த்ரைரிவ மருத் கணை ஹி
பொருள் மஹிமையுள்ள சத்ருக்நனுக்கு திரு அபிஷேகம் நடந்தது . கதிரவனையொத்த ஒளிமிக்க சத்ருக்நனுக்கு அபிஷேகம் செய்யப்பட்டதும் , முன்பு இந்திரன் தலைமையில் தேவர்களால் அபிஷேகம் செய்யப்பட்ட முருகன் போல அவர் இருந்தார்.
சங்க இலக்கியத்தில் மன்னர்களை முருகனுக்கு ஒப்பிடும் இடங்கள் :
புறம் 56 நக்கீரர்பாடியது; பாண்டிய மன்னனை வருணிக்கையில் நீ யமன், முருகன், பலதேவன், கண்ணன் போன்றவன் என்று புகழ்கிறார். அதில் நினைத்தை முடிப்பதில் நீ முருகனையொத்தவன் என்கிறார். முருகனை சேனாதிபதி என்று புராணங்கள் வருணிக்கின்றன. சங்க புலவர்களும் நீ சீற்றமிகு முருகன் என்று மன்னனை வருணிக்கின்றன.
XXXX
சீதைக்கு இரட்டைக் குழந்தை TWINS IN VEDAS, RAMAYANA, MAHABHARATA & ASTROLOGY
உலகிலேயே முதல் இரட்டையர்கள் TWINS பற்றிப் பேசுவது ரிக் வேதம் . அங்கே அஸ்வினி தேவர்கள் என்னும் இரட்டையரைப் பார்க்கிறோம். பின்னர் சீதைக்குப் பிறந்த குசன், லவன் என்ற இரட்டையரைப் பார்க்கிறோம். ராமாயணத்தில் தசரதன் பிள்ளைகளான லெட்சுமணனும் சத்ருக்கனனும் சுமித்ரைக்குப் பிறந்த இரட்டையர் ஆவர் .அதன் பின்னர் மஹாபாரதத்தில் நகுலன் சகாதேவன் என்ற இரட்டையரைப் பார்க்கிறோம். பின்னர் மிதுன ராசி இரட்டையரை ஜோதிட நூல்களில் படிக்கிறோம்.. இவ்வளவு இரட்டைக் குழந்தைகளை வேறு எந்த மத நூலிலும் காண முடியாது
இதில் சுவையான விஷயம் என்னவென்றால், காட்டிலுள்ள வால்மீகி ஆஸ்ரமத்துக்குள் சத்ருக்னன் நுழையும்போது சீதைக்கு குசன் -லவன் என்ற இரட்டையர் பிறக்கின்றனர். உடனே வால்மீகி மகரிஷி குழந்தைகளை பூத ,பிசாசுகள் நெருங்காமல் இருக்க குசம் என்ற தர்ப்பைக் கட்டை எடுத்து நுனிப் பாகத்தையும் அடிப்பக்கத்தையும் எடுத்து வந்து காப்புக் கட்டுகிறார் இவ்வவாறு குசப் புல்லைப் பயன்படுத்தியதால் அவர்களுக்கு குச , லவ என்ற பெயர் ஏற்பட்டது .
இதோ அந்த ஸ்லோகம் :
குச முஷ்டிமுபாதாய லவம் சைவ ஸ து த்விஜஹ
வால்மீகி பிரததெள தாப்யாம் ரக்ஷாம் பூத விநாசினீம்
ஏவம் குசலவெள நாம்நா தாவுபெள யமஜாதகெள
பொருள்
அந்த வேதியர் பெருமானான வால்மீகி, தர்ப்பக் கற்றையை நறுக்கி நுனிப்பாகத்தையும் அடிப்பாகத்தையும் எடுத்துக்கொண்டு வந்து குழந்தையைப் பீடிக்கவல்ல பூத பைசாசங்களை அழிக்கவல்ல காப்பை அக்குழந்தைகளுக்கு அளித்தார் . இதனால் இரட்டைக் குழந்தைகளான அவர்கள் முறையே குசன் என்றும் ,லவன் என்றும் பெயர் உடையவர் களாயினர்.
XXX
2015 மார்ச் 24 ல் நான் எழுதிய கட்டுரை:—
சங்க இலக்கியத்திலும் குழந்தைகளைப் பேய் பிசாசுகள் நெருங்காமலிருக்க ஐயவி என்னும் வெண்கடுகைப் புகைக்கும் செய்தி உளது .
பேய்களை விரட்ட அதர்வண வேதத்தில் சொல்லப்பட்ட அதே வெண் கடுகுப் (ஐயவி) பொடியைத் தான் சங்க காலத் தமிழர்களும் பயன்படுத்தினர் என்பதை 3000 ஆண்டுக்கும் மேலான பழமை உடைய அதர்வண வேத மந்திரங்களும் 2000 ஆண்டுப் பழமையுடைய சங்கத் தமிழ் இலக்கியங்களும் செப்புகின்றன.
EIGHT POINT GHOST BUSTING PLAN OF ANCIENT TAMILS
பேய்களை விரட்ட எட்டு அம்ச திட்டம்:-
1.வேப்ப மர இலைகளை வீட்டில் சொருக வேண்டும்
2.வெண் (ஐயவி) கடுகைப் புகைக்க வேண்டும்
3.வெண் கடுகை (ஐயவி) நெய்யுடன் கலந்து அப்ப வேண்டும்
4.யாழ் இசைக்க வேண்டும்
5.ஆம்பல் குழல் ஊதவேண்டும்
6.மணி அடிக்கவேண்டும்
7.காஞ்சி பாட வேண்டும்
8.அகில் புகை போட வேண்டும்
இதோ பாடல்கள்:—
புண் படு குருதி அம்பு ஒடுக்கவும்
நீயே, ஐயவி புகைப்பவும் தாங்காது, ஒய்யென
உறுமுறை மரபின் புறம் நின்று உய்க்கும் (புற.98)
தீ கனி இரவமொடு வேம்பு மனைச் சொரீஇ
வாங்கு மருப்பு யாழொடு பல் இயம் கரங்க
கை பயப் பெயர்த்து மை இழுது இழுகி
ஐயவி சிதறி, ஆம்பல் ஊதி,
இசை மணி எறிந்து, காஞ்சி பாடி
நெடு நகர் வரைப்பில் கடி நறை புகை இ (புற.281)
வேம்பு சினை ஒடிப்பவும், காஞ்சி பாடவும்
நெய்யுடைக் கையர் ஐயவி புகைப்பவும் (புற.296)
பொருள்:
போரில் காயம்பட்டுக் கிடக்கும் வீரர்களிடம் எமன் வராமல் இருக்கவும், பேய்கள் அண்டாமல் இருக்கவும், குழந்தை பிறந்த வீட்டில் குழந்தைக ளையும் பிள்ளை பெற்ற தாய்மார்களையும் பேய் கள் தாக்காமல் காக்கவும் வெண் கடுகு புகைப்பர் அல்லது நெய்யுடன் கலந்து அப்புவர்.
இதோ குழந்தை பெற்ற தாய்மார்கள் பற்றிய நற்றிணைப் பாடல்கள்:
புனிறு நாறு செவிலியொடு புதல்வன் துஞ்ச,
ஐயவி அணிந்த நெய்யாட்டு ஈரணிப்
பசு நெய் கூர்த்த மென்மை யாக்கைச்
சீர் கெழு மடந்தை ஈர் இமை பொருந்த (நற்.40)
நெய்யொடு இமைக்கும் ஐயவித் திரள் காழ்
விளங்கு நகர் விளங்கக் கிடந்தோட்குறுகி
புதல்வன் ஈன்றெனப் பெயர் பெயர்த்து… (நற்.370)
பொருள்: நறுமணம் மிக்க மென்மையான படுக்கையில் செவிலித் தாயுடன் புதல்வன் உறங்க, சிறப்புமிக்க தலைவி வெண் சிறு கடுகு அணிந்த நெய்யாட்டு நிறைவேறிய அணிமைக் காலத்தில் நெய் விளங்கும் மெல்லிய உடம்போடு இரு இமைகளும் பொருந்தத் தூங்கினாள்……………..
நெய்யுடனே ஒளிவீசும் வெண் சிறுகடுகு முதலானவற்றைப் பூசி விளங்கிய நம் இல்லம் சிறப்புறுமாறு ஓய்ந்து படுத்திருந்தாள்…………….
திருமுருகாற்றுப் படை (228), மதுரைக் காஞ்சி ( வரி 287), நெடுநல்வடை (வரி 86) – ஆகிய சங்க நூல்களிலும் ஐயவி (வெண் கடுகு) பற்றிய குறிப்புகள் உண்டு. உரைகாரர்கள் எழுதிய உரைகளில் பேயை விரட்ட ஐயவி புகைக்கப்படுவது பற்றி விளக்கியுள்ளனர்.
XXXX
விஞ்ஞானிகளுக்குத் தெரியாத அதிசய விமானம் THOUGHT POWERED SPACESHIP- PLANE
இதுவரை உலகில் எந்த நாட்டு விஞ்ஞானிகளுக்கும் தெரியாத அதிசய விமானம் இந்தியாவில் அக்காலத்தில் இருந்தது. இது பிரம்மாவினால் குபேரனுக்குக் கொடுக்கப்பட்டு பின்னர் ராவணனால் பறிமுதல் செய்யப்பட்டது. இதை வைத்துக்கொண்டு ராவணன் இமயமலை, நர்மதை நதிக்கரை, மற்றும் கிஷ்கிந்தை ஆகிய இடங்களுக்கு வந்து வால் ஆட்டியதும் சிவ பெருமான், கார்த்த வீர்ய அர்ஜுனன், வாலி ஆகியோரிடம் அடி வாங்கியதும் அனைவரும் அறிந்ததே.. இது எண்ணத்தால் — மனதின் சக்தியால் — இயக்கப்படும் THOUGHT POWERED விமானம். வேண்டிய இடத்துக்குச் செல்லும்; வேண்டிய அளவுக்கு பயணிகளுக்கு இடம் கொடுக்கும். இதை காமகாமி புஷ்பக விமானம் என்று ராமாயணம் புகழ்கிறது. இது போன்ற விமானம் சோதனைச் சாலையில் செய்யப்பட்டத்தை உலகப் புகழ்பெற்ற விஞ்ஞான சஞ்சிகை வெளியிட்டது. ராமர் விமானம் பறந்தது எப்படி ? என்ற என்னுடைய விஞ்ஞானக் கட்டுரையில் அது பற்றி எழுதியுள்ளேன். இதோ அது பற்றிய ராமாயண ஸ்லோகம்:-
இதே போல வலவன் ஏவா வான ஊர்தி PILOTLESS PLANE IN PURA NAANURU என்று புறநானூற்றுப் புலவர் பாடிய வின் ஊர்தி, இப்போது DRONE ட்ரோன் என்ற பெயரில் பறப்பதைப் பார்க்கிறோம் .
32 தர்மங்களின் பட்டியலை அறப்பளிச்சுர சதகத்தில், ஒரே பாடலில், அம்பலவாணக் கவிராயர் அழகாகக் கொடுத்துள்ளார் . இதில் வியப்பான விஷயம் சிறைக் கைதிகளுக்கு உணவு கொடுப்பது, அனாதைப் பிணங்களை அடக்கம் செய்வது , மிருகங்களுக்கு தீவனம் கொடுப்பது, கல்யாணம் செய்ய உதவுவது, பிள்ளைகளுக்கு கல்வி சாலைகள் அமைப்பது , மருந்து கொடுப்பது ஆகியன அனைத்தும் உள . இவை அனைத்தும் புராண , இதிகாசங்களில் உள்ள விஷயங்கள்.
இதிலுள்ள தண்ணீர் பந்தல் வைக்கும் விஷயம் பெரிய புராணத்தில் அப்பர் காலத்தில் இருந்ததை படிக்கலாம் . மணிமேகலை காவியத்தில் அவள் சிறைச் சாலை சேவை செய்ததையும் உணவு கொடுத்ததையும் காணலாம். அசோகர் கல்வெட்டு முதல் இன்று ராமகிருஷ்ண மிஷன் வரை இந்த சேவைகளைக் காண்பதால் இது வாய்ச் சொல் வீரமில்லை ; உண்மைக் கதை என்றும் தெரிகிறது
. தமிழ் நாட்டில் பல ஊர்ப்பெயர்களில் கூட ‘சத்திரம்’ என்ற சொல் இருப்பது அக்கால மன்னர்களின் தர்மத்துக்குச் சான்றாக நிற்கின்றன. மதுரை மங்கம்மாள் சத்திரத்திலும், அதற்கு அணித்தேயுள்ள மார்வாடி தர்மசத்திரத்திலும் நானே பலர் தங்குவதற்கு ஏற்பாடு செய்துள்ளேன் ; கன்யாகுமரியில் விவேகானந்தர் பாறைச் சின்னம் திறக்கப்பட்ட போது ஆர் எஸ் எஸ் (R S S) ஸ்தாபனம் மூலம் இதைச் செய்தோம் ; ஏதோ வெளிநாட்டினர் வந்து நமக்கு மருத்துவ மனை கட்டவும், காலேஜ் கட்டவும் சொல்லிக்கொடுத்தனர் என்பதெல்லாம் தவறு என்பதை சதகப் பாடலும் புராணங்களும் காட்டுகின்றன.
சமணர்கள் , மிருகங்கள், பறவைகளுக்கும் கூட இலவச மருத்துவ மனை வைத்ததை உலகில் வேறு எங்கும் காண முடியாது .
32வகை தர்மங்கள்
1. வழிப் போக்கர்கட்குச் சத்திரங்கள் (Choultries; free lodging and boarding) கட்டிவைப்பது.
2. கல்வி கற்கும் ஏழைப் பிள்ளைகட்கு (Free Hostels for students or Food Distribution) உணவு வசதி அளிப்பது.
3. அறுவகைச் சமயத்தார்க்கும் (food for Mendicants) உணவு கொடுப்பது.
4. பசுவுக்கு வைக்கோலும் (fodder for cows) புல்லும் வழங்குவது.
5. சிறைச் சாலையில்(Food for prisoners துன்புறுவோர்க்கு சோறளிப்பது
6. வீடு தேடி வரும் ஆதரவற்ற (Giving alms) ஏழைகட்குப் பிச்சை அளிப்பது.
7. தின்பண்டம் (Anna Dhanam) நல்கல்.
8. மகப்பேறு மருத்துவ (Setting up Maternity Homes) மனைகள் அமைத்தல்
9. தாய்மைப் பேறுபெற்ற (Helping pregnant women; pre-natal and post natal care) பெண்கட்கு உதவி செய்வது.
10. குளம் வெட்டுதல் (Excavating Tanks, Lakes for Irrigation)
11. அனாதைப் பிணங்களை (cremating dead bodies of orphans or the poor) அடக்கம் செய்வது.
13. நோயாளிகட்கு மருந்துகள் (Free distribution of medicines; setting up of hospitals for men and animals) கொடுத்து உதவுவது.
14. துணிவெளுக்கும் (Providing laundry service) தொழிலாளர் சேவை செய்து கொடுத்தல்
15. நாவிதர் (providing barber shops) சேவை செய்து கொடுத்தல்
16. காது குத்தி (Piercing ear for both boys and girls; also provide them ear studs) காதோலை/தோடு கொடுத்து உதவுவது.
17. மறைமொழி , தர்ம சாத்திரம் (Setting up schools to teach them Vedic Hymns and Morals ) கற்பித்தல்; பிள்ளைகளுக்கு கல்வி சாலைகள் அமைப்பது
18. தலைக்கு எண்ணெய் கொடுப்பது tamilandvedas.com, swamiindology.blogspot.com (helping children to take oil bath).
19. ஆலயம் கட்டல் (Building Temples)
20. பிறர் துன்பம் தீர்ப்பது.(Helping the downtrodden and the bereaved)
21. தண்ணீர்ப் பந்தல் வைத்து உதவுவது.(Setting up sheds for water distribution)
22. மடம் கட்டிச் சமய அறிவை வளர்ப்பது (Setting up Mutts for religious teachings).
23. அறைதல் = சாலைகளை அமைத்துக் கொடுப்பது அல்லது தமுக்கு முதலியன (Communication facilities) மூலம் செய்தி வழங்குவது.
24. சோலைகளை உண்டாக்கி வைப்பது (Creating gardens and parks for general public).
25. பசுமாடுகள் உடம்பைத் தேய்த்துக் கொள்ள தூண்களை நிறுவுவது (Constructing pillars and water holes for animals; they come there to relieve their itching).
26. விலங்கினங்கட்கு உணவளிப்பது (Giving food to animals and birds; both domestic and wild). tamilandvedas.com, swamiindology.blogspot.com
27. வெற்றிலை பாக்கு (distributing betel-nuts) கொடுத்து உதவுவது.
28. விலை கொடுத்து (saving lives) உயிரைக் காப்பாற்றுதல்.
29. கன்னிகாதானம் செய்து கொடுத்தல். திருமணமாகாத ஏழை களுக்குத் திருமணம் (Helping boys and girls to get married; Free Matrimonial Service) செய்து வைப்பது.
30. குழந்தைகட்குப் (Provision of Free Milk to Children) பால் வழங்குதல்.
31. கண்ணாடி (distributing mirrors for women to help with their look) வழங்குதல்.
32. விலைமாதர் (setting up brothels for the amorous so that common women are not disturbed) சேவை நல்குதல் tamilandvedas.com,
Xxxx
மாதவியின் மகளாக அவதரித்துப் பேரெழிலுடன் விளங்கிய மணிமேகலை!, ஒரு கட்டத்தில் சிறைச் சாலைக்கு விஜயம் செய்து அங்குள்ள கைதிகளைச் சந்திக்கிறார். அமுதசுரபி என்னும் வற்றாத உணவளிக்கும் அற்புத பாத்திரம் மூலம் அங்குள்ள கைதிகளுக்கு அறுசுவை உணவு படைக்கிறார். வயிற்றுக்குச் சோறிட்டதோடு நில்லாமல் மனதுக்கும் ஆறுதல் தரும் அன்பு மொழிகளையும் நல்ல வாழ்க்கை நடத்தத் தேவையான அறிவுரைகளையும் வழங்குகிறார். அற்புதம்! அனைவரும் மனம் மாற்றம் அடைந்துவிடுகின்றனர். இதை அறிந்த சோழ மன்னன் அவளை அரண்மனைக்கு அழைக்கிறார். சிறைக் கைதிகளை உடனே விடுவிக்கும் படியும் சிறச்சாலைகளை சாது சந்யாசிகள் தங்கும் திரு மடங்களாக மாற்றவும் ஆலோசனை வழங்குகிறார். மன்னனும் அதை ஏற்று செயல் படுத்துகிறான்.
சிறைக் கைதிகள் சீர்திருத்தம் Prisoners rehabilitation என்பது மேலை நாட்டில் புதிதாகப் பின்பற்றப்படும் கருத்து. இதை 2000 ஆண்டுகளுக்கு முன்பு செயல்படுத்திக் காட்டியவர் மணிமேகலை!
Xxxx
பெரிய புராண, மஹா பாரத தண்ணீர் பந்தல் கதைகள்
12 ஆண்டுக்கு ஒரு முறை வரும் வறட்சி பற்றி வேதங்கள் முதல் திருவிளையாடல் புராணம் வரை பிரஸ்தாபிக்கின்றன. அத்தகைய காலங்களில் அக்ஷய பாத்திரம், அமுதசுரபி, காமதேனு, கற்பக விருக்ஷம், உலவாக்கிழி என்ற அற்புதக் கலயங்களும் சின்னங்களும் இந்திய மக்களைக் காப்பாற்றி வந்துள்ளன. இதை நம்பாதோரும் கூட கஷ்ட காலங்களில் மனிதர்களைக் காப்பாற்றவேண்டும் என்ற சிந்தனை மலர்ந்த பூமி இப் புனித பாரதம் என்பதையாவது ஒப்புக் கொள்ளவேண்டும்.
அப்பூதி அடிகள் கதை
பெரியபுராணத்தில் வரும் அப்பூதி அடிகள் கதையும் மஹா பாரதத்தில் வரும் சல்லியன் கதையும் நாம் அறிந்ததே. அப்பர் என்னும் திருநாவுக்கரசர் நால்வரில் ஒருவர். சம்பந்தராலும் போற்றப்பட்ட புனிதர். ஆனால் அந்தணர் அல்ல. அவர் திங்களுர் சென்றபோது அவர் பெயரில் திருமடங்களும் தண்ணிர் பந்தல்களும் இருந்ததைக் கண்டு வியந்தார். யார் என்று வினவியபோது அப்பூதி அடிகள் என்னும் அந்தணர் இவ்வாறு செய்ததை அறிந்தார். அவரிடமே சென்று
“ஏனைய்யா இப்படி அப்பர் பெயரை வைத்தீர்? அவர் என்ன சாதனை செய்து கிழித்துவிட்டார்?” என்று வினவ, அப்பூதி அடிகள் புலி எனச் சீறி அப்பர் தம் பெருமையை விளக்கி வந்தவரை விரட்டப் பார்த்தார். தாம்தான் அப்பர் என்று அவர் தம்மையே அறிமுகப் படுத்தியபோது அப்பூதி அடைந்த ஆனந்தத்துக்கு அளவே இல்லை. நாம் இங்கே கவனிக்கவேண்டியது தாகம் தீர்க்கும் தண்ணீர் பந்தல் 1300 ஆண்டுகளாக இன்றும் தமிழகத்தில் நீடித்திருக்கும் ஒரு சமூகப் பணி என்பதாகும்.
மாத்ர தேச அதிபதி சல்லியன் கதை
இதற்கு பல ஆயிரம் ஆண்டுகளுக்கு முன்னர் மஹாபாரத காலத்தில் இப்படி ஒரு கதை வருவதைப் பார்த்தால் இமயம் முதல் குமரி வரை 5000 ஆண்டுகளாக இப்படி நற்பணி நடந்திருப்பது உள்ளங்கை நெல்லிக்கனி என விளங்கும். பாண்டவ சகோதரர் நகுலன் சகாதேவனின் மாமன் மாத்ர தேச அதிபதி சல்லியன். மாபாரத போருக்கு முன் இவனை தம் பக்கத்தில் இழுத்துக் கொள்ளவேண்டும் என்று பாண்டவர்களும் கவுரவர்களும் முனைப்புக் காட்டினர். கள்ளத்தனத்தில் கெட்டிக்காரன் துரியோதணன். சல்லியன் வரும் வழியில் தண்ணீர் பந்தல்கள் வைத்து அவன் தாக சாந்தி செய்யவே அவனிடம் உதவி கேட்டனர். உண்டி கொடுத்தோர் உயிர் கொடுத்தோரல்லவா? அவனும் அப்படியே உதவி தருவதாக வாக்களித்தான். கர்ணனின் தேரோட்டியாக அமர்ந்த சல்லியன், 18ஆம் நாளில் உயிர் துறக்கிறான். வாக்கிற்குக் கட்டுப்பட்ட சத்திய சீலன்!
ஆக தண்ணிர் பந்தல், அன்ன தானம் என்பன பாரதீய வாழ்வில் இரண்டறக் கலந்த அம்சங்கள். வட இந்தியாவில் காளி கம்பளவாலா சத்திரங்கள் என்று வழி நெடுகிலும் உண்டு. அந்தக் காலத்தில் இமய மலையின் புனித தலங்களுக்குச் செல்லுவோருக்கு கம்பளி ஆடைகளை கொடுத்துதவிய ஒரு தர்மாத்மாவின் பெயரில் அமைந்த சத்திரங்கள் அவை. நம் தமிழ் நாட்டிலும் வழி நெடுகிலும் அன்ன சத்திரங்கள் இருந்த காலம் ஒன்று உண்டு.
எறும்புக்கும் கொசுவுக்கும் கூடத் தீங்கு செய்யாத சமண சமயத்தினர் பறவைகளுக்கும் மிருகங்களுக்கும் மருத்துவ மனை நடத்திய நாடு இது!
Above article 32 வகை தர்மங்கள் பட்டியல் (Post No.7683) was written by me on 12 March 2020
xxxx
அறப்பளீசுர சதகப் பாடல் எண் 94
94. முப்பத்திரண்டு அறங்கள்
பெறுமில், பெறுவித்தலொடு, காதோலை, நாள்தொறும்
பிள்ளைகள் அருந்தி டும்பால்,
பேசரிய சத்திரம், மடம்,ஆ வுரிஞ்சுகல்
பெண்போகம், நாவிதன், வணான்,
மறைமொழிக ணாடி, தண்ணீர், தலைக் கெண்ணெய்பசு
வாயின்உறை, பிணம்அ டக்கல்,
வாவி, இறும் உயிர்மீட்டல், தின்பொருள், அடைக்காய்
வழங்கல், சுண் ணாம்பு தவுதல்,
சிறையுறு பவர்க்கமுது, வேற்றிலம் காத்தல், பொழில்
செய்தல், முன் னூலின் மனம்,
திகழ்விலங் கூண், பிச்சை, அறுசமய ருக்குண்டி,
தேவரா லாயம்,அ வுடதம்;
அறைதல்கற் போர்க்கன்னம் நாலெட் டறங்களும்முன்
அன்னைசெயல்; அருமை மதவேள்
அனுதினமும் மனதில்நினை தருசதுர கிரிவளர்
அறப்பளீ சுரதே வனே.
(இ-ள்.) அருமை ……. தேவனே!, பெறும் இல் – மகவு பெறுதற்கு
வீடு விடுதல், பெறுவித்தலொடு – மகவு பெறுதற்கு வேண்டியவற்றை
உதவுதல், காது ஓலை – காதணி அளித்தல், நாள்தொறும் பிள்ளைகள்
அருந்திடும் பால் – அன்றாடம் குழந்தைகள் பருகும் பால் அளித்தல்,
பேச அரிய சத்திரம் – சொலற்கரிய சத்திரம் கட்டல், மடம் – (துறவிகள்
இருக்கும்) மடம் அமைத்தல், ஆவுரிஞ்சு கல் – பசுக்களின் தினவு நீக்கும்
கல்நடுதல், பெண்போகம் – பெண்களுக்கு இன்பம் அளித்தல், நாவிதன் –