WRITTEN BY DR M S SRI LAKSHMI, SINGAPORE

Post No. 9966

Date uploaded in London – 12 AUGUST  2021     

Contact – swami_48@yahoo.com

Pictures are taken from various sources for spreading knowledge.

this is a non- commercial blog. Thanks for your great pictures.

tamilandvedas.com, swamiindology.blogspot.com

சுந்தரர் வாழ்வில் அருளும் பொருளும்

                    முனைவர் எம் எஸ் ஸ்ரீலக்ஷ்மி

மூவர்தமிழ் எனப்போற்றப்படும் தேவாரத்தில் சுந்தரர் தேவாரத்தைத் “திருப்பாட்டு” என்று சொல்லும் வழக்கம் உண்டு. தேவாரம் பாடிய  இம்மூவரையும் ஒப்பிட்டுச் சொல்லும்போது “சம்பந்தர் தன்னைப் பாடினார்; அப்பர் என்னைப் பாடினார்; சுந்தரர் பொன்னைப் பாடினார்”  என்று இறைவனே  சொன்னதாகச் சொல்லப்படும் வழக்கும் உண்டு.  கைலாயத்தில் இறைவனின் அணுக்கத்தொண்டராய் விளங்கிய  ஆலாலசுந்தரர் பூவுலகில் சுந்தரமூர்த்தியாக அவதரித்தார்.சுந்தரம் என்பதற்கு அழகு என்று பொருள். சுந்தரர் போலவே சுந்தரர் அருளிய திருப்பதிகங்கள் அழகானவை;இசைநயம் மிக்கவை;இலக்கியச்செழுமை கொண்டவை. பொன்வேண்டிப் பாடியவை, வஞ்சப்புகழ்ச்சியாகப் பாடியவை என்பனவற்றைச் சுந்தரர் தேவாரத்தின் சிறப்பு இயல்புகளாகக் கூறினாலும் இவருடைய பக்திச்சிறப்பு வியக்கத்தக்கது. “மற்றுப் பற்று எனக்கு இன்றி நின் திருப்பாதமே மனம் பாவித்தேன்” எனச் சிவனடி மறவாச் சிந்தையும், “ “நற்றவா உனை நான் மறக்கினும் சொல்லும் நா நமச்சிவாயவே” என்று ஐந்தெழுத்தை உச்சரிக்கும் நாவும் கொண்டவர் சுந்தரர். தன்முனைப்பு சிறிதும் இல்லாத காரணத்தால் சிவபெருமான் அவருக்கு எளிவந்த பிரான் ஆனார்; சுந்தரரோ தம்பிரான் தோழர் ஆனார். பொதுவாகச் சிவனடியார்கள் ஓடும் செம்பொன்னும் ஒக்கவே நோக்குபவர்கள். அப்படியிருக்க சுந்தரர் தேவாரத்தில் அருளும் பொருளும் என்ற தலைப்பில் நான் பேசத் துணிந்ததற்குத் “ திருவும் மெய்ப்பொருளும் செல்வமும் எனக்கு உன் சீருடைக் கழல்கள் “ என்று பாடிய  பக்திப்பெருநோக்கே காரணமாகும்.  

மாதொருபாகனாம் சிவபெருமானுக்கு வழிவழி அடிமை செய்யும் வேதியர் குலவிளக்கான சடையனார்க்கும் இசைஞானியார்க்கும்  தமிழ்நாடு செய்த தவப்பயனாய்த் தோன்றியவர் சுந்தரமூர்த்தி சுவாமிகள். பெரியபுராணத்தில் சேக்கிழார் பெருமான் சுந்தரரின் அவதார நோக்கத்தை “ தீதகன்று உலகம் உய்யத் திருவவதாரம் செய்தார் “ என்று பாடுகிறார். திருத்தொண்டத்தொகை என்னும் சீரிய நூலைப் பெறுவதற்காக “ மாதவம் செய்த  தென்திசை  வாழ்ந்திடத் தீதிலாத் திருத்தொண்டத்தொகை தர” நம்பியாரூரர் அவதரித்தார் என்கிறது பெரியபுராணம்.சுந்தரமூர்த்தி சுவாமிகளின் பக்திமேம்பாடு காரணமாக  அவர் ‘வன்தொண்டர்’ என்னும் சிறப்புப்பெயரால் அழைக்கப்பட்டவர். இவர் சகமார்க்கம் தோழமை நெறியால் இறைவனை வழிபட்டவர். சைவசமயக்குரவர் நால்வருள்ளும் ஒப்பீட்டு முறையில் நோக்கும்போது இவர் மற்ற மூவரை விடவும் உலகவாழ்வின் இன்பங்களைப் பெற்று மகிழ்ந்து  சிவனைப் பாடி மகிழ்ந்தவர். பெரியபுராணத்தின் பெருந்தலைவராய் விளங்கும்   இப்பெருமானின் பாடல்களில் மற்ற மூவரின் பாடல்களைப்போலப் பேரளவில்   உலகவெறுப்பையோ, துறவையோ காணமுடியாது என்பதை நாம் நினைவில் கொள்ளவேண்டும். சுந்தரர் அறக்கருத்துகளாகக் கூறியுள்ளார்.

 “ பித்தா பிறைசூடி பெருமானே அருளாளா !

        எத்தான் மறவாதே நினைக்கின்றேன் மனத்துன்னை

        வைத்தாய்பெண்ணைத்தென்பால்வெண்ணெய்நல்லூர்

                                               (அருள்துறையுள்

        அத்தா உனக்காளாய் இனி அல்லேன் எனலாமே”

எனப் பாடிச் சிவபெருமானுக்கு மீளா அடிமை ஆனவர். “அவனருளாலே அவன் தாள் வணங்கி” என்னும் மணிவாசகர் மணிவாக்கை உள்ளத்தில் நினைந்து சுந்தரரின் பித்தா பிறைசூடி என்னும் பதிகத்தை நோக்கினால் சுந்தரரின் பக்திச்சிறப்பும்  அவர் பெற்ற அருள்திறமும் நமக்குப் புலப்படும். சுந்தரரின் உள்ளத்தில் இறைவன் பேரருளோடு தன்னை வைத்து  ஆட்கொண்டதால் இப்பதிகம் “பேரருள் பேசும் பதிகம்” என்று சமயச்சான்றோர்களால் போற்றப்படுகிறது.

திருத்தலப்பயணங்களை  மேற்கொண்டு பல தலங்களுக்கும் சென்ற நம்பியாரூரர் திருத்துறையூர்ப் பதியில் எழுந்தருளி உள்ள  சிட்டகுருநாதப் பெருமானிடம் “ உன்னை வேண்டிக்கொள்வேன் தவநெறியே “என வேண்டுகிறார்.நம்பியாரூரர் இறைவனைவழிபட்டு  நமக்கெல்லாம் வழிகாட்டுகிறார். சுந்தரரின் வழிபாட்டு நெறியை நமக்குக் கண்முன்னே சித்திரமாக வடித்துக்காட்டுகிறார் சேக்கிழார் பெருமான்.

   “ஐந்து பேரறிவும் கண்களே கொள்ள

      அளப்பரும் கரணங்கள் நான்கும்

   சிந்தையே  ஆகக் குணமொரு மூன்றும்

      திருச்சாத்  துவிகமே  யாக

   இந்துவாழ் சடையான்  ஆடும்

     எல்லையில் தனிப்பெருங் கூத்தின்

   வந்தபே ரின்ப வெள்ளத்துள் திளைத்து

      மாறிலா  மகிழ்ச்சியில் மலர்ந்தார் “

இறைவனின் அருட்கருணையைப்   பெற ஐம்புலன்களும் அந்தக் கரணங்களும்  பேரின்பவெள்ளத்துள்  திளைத்து மகிழ்ந்திருக்கவேண்டும். “ஆரூரில் அம்மானுக்கு ஆளாகிய ஆரூரன் அடியவர்க்கெல்லாம் அடியவன்” என்று இறையடியார்களை வழிபடும் சங்கமவழிபாட்டிலேயும் தலைநின்றவர். மிகுந்த தன்னடக்கத்துடன் ஆண்டவனின் பெருமையை அறியாதது போலவே அடியார்களின் பெருமையையும் அறியாத எளியேன் என் சொல்லிப் பாடுவேன் என்றபோது தியாகேசப்பெருமான் அவருக்கு “தில்லைவாழ் அந்தணர்தம் அடியார்க்கும் அடியேன்”என்று  அடிஎடுத்துக் கொடுக்கிறார். திருவாரூரில் இறைவன் தன்னைச் சுந்தரருக்குத் தோழனாகக் கொடுத்தான். இது எப்பேர்ப்பட்ட பேறு! சாமான்யமாகக் கிடைக்கக்கூடிய பேறா?  உலகுக்கே  தலைவனாய்  இலங்கும் ஒப்பற்ற பரம்பொருள் சுந்தரரின் தோழர் ஆகிறார். சுந்தரருக்கு இறைவன் அருளிய  திறத்தை “ முத்திநெறி அறியாத மூர்க்கரோடு முயல்வேனைப் பத்திநெறி அறிவித்துப் பழவினைகள் பாறும் வண்ணம்,சித்தமெலாம் அறிவித்துச் சிவமாக்கி எனையாண்ட அத்தன் எனக்கருளியவாறு ஆர்பெறுவார் அச்சோவே “ என மணிவாசகர் வியப்பதுபோல நாமும் வியக்கிறோம். இறைவனே தோழனாகிவிட்டார்.அப்புறம் என்ன !  சுந்தரர் பொருட்டுப் பரவையாரிடம் காதல் தூது செல்கிறார்.ஆகவேதான் சுந்தரர் ”பரவை என்னும் என் காதலிக்கும் எனக்கும் பற்றாக உள்ள பெருமானே” என்று பாடுகிறார். நட்பின் உரிமையால் சிவபெருமானிடம் பொருளை வேண்டிப்பெறுகிறார். இன்று விருத்தாசலம் என்று வழங்கப்படுகின்ற திருமுதுகுன்றத்தில்  “நஞ்சியிடை” என்று தொடங்கும் பதிகம் பாடிப் பொருள் வேண்டுகிறார்.  உன்னுடைய  அருள் இன்று கிடைக்கும் நாளை கிடைக்கும் என்று காத்துக்கிடக்கும்  உன் அடியார்கள் இறந்துபோய்விட்டால் நீ வழங்கும் அருள் பயன் இல்லாமல் போய்விடும்.பஞ்சியிடைப் புட்டில் கீறுமோ?ஆகவே இன்றே இப்போதே அருள்செய் என்று பன்னீராயிரம் பொன்னை வேண்டிப்பெற்றார்.அதுவும் அந்தப் பொன் எல்லாம் பரவையார் வீட்டில் இருக்கவேண்டும் என்று வேண்டுகிறார். பரம்பொருளும் அசரீரியாக இங்குள்ள மணிமுத்தா ஆற்றி  ல்போட்டுத் திருவாரூர்க் கமலாலயத்தில்  பெற்றுக்கொள்க  என்கிறார். இந்தத் திருவிளையாடலைக் குறிக்கும் வகையில் “ ஆற்றிலே போட்டுவிட்டுக் குளத்திலே தேடுவதுபோல்” என்ற சொலவடையே மக்களிடம் வழங்கப்பெறுகிறது.

பங்குனி உத்திரப் பெருவிழாச் செலவுக்காகப் பொருள் வேண்டும்  சுந்தரர் பெருமானுக்கு. அவர் திருப்புகலூர்த் தலத்திலே இறைவனை  வழிபட்ட பின் அங்குள்ள மண்டபத்தில்     தலைக்குச் செங்கற்களை வைத்தபடி உறங்கிவிடுகிறார். அவர் நித்திரை கலைந்து விழித்துப் பார்க்கும்போது செங்கற்கள் தங்கக் கற்களாக மாறிவிடுகின்றன. உடனே பரம்பொருளின் அருள்திறம் வியந்து  பொன்செய்த புனிதனைப் பாடுகிறார்.

   “தம்மையே புகழ்ந்து இச்சை பேசினும்

      சார்வினும் தொண்டர் தருகிலாப்

   பொய்ம்மையாளரைப் பாடாதே எந்தை

       புகலூர் பாடுமின் புலவீர்காள்

   இம்மையே தரும் சோறும் கூறையும்

      ஏத்தலாம் இடர்கெடலுமாம்

   அம்மையே சிவலோகம் ஆள்வதற்கு

       யாதும் ஐயுறவு இல்லையே “ 

என்று பாடுகிறார்.  சுந்தரர் வாழ்வில் அவர் நிகழ்த்திய அற்புதங்கள் அல்லது அவர் வாயிலாக இறைவன் நிகழ்த்திய அற்புதங்கள் பற்பல. பொன்னும் பொருளும் பெறுவதற்கு  மட்டும் இறைவனைப் பாடியதாக இளையர்கள் எண்ணிவிடக் கூடாது. இரு கண்பார்வையையும் இழந்தபோது ஒரு கண் பார்வையைத் திருவாரூரிலும் மற்றொரு கண்பார்வையைக் காஞ்சிபுரத்திலும் பெற்றார். இவர் அவினாசியில் முதலை உண்ட பாலனை எழுப்பினார். இவருக்காகக் காவிரி ஆறு இரு கூறாகி நின்றது. வெள்ளை யானை மீது அமர்ந்து சேரமான் பெருமாள் நாயனாரோடு கைலாயம் சென்றது போன்ற அற்புதங்கள் சுந்தரர் வாழ்வில் நிகழ்ந்ததற்கு இறையருளே காரணம் என்பதைச்சொல்லவும் வேண்டுமோ?. இந்த அற்புதங்கள் எல்லாம் சிவபக்தியாலும் சிவனருளாலுமே சுந்தரர்க்கு வாய்த்தன.வீரத்தின் மிடுக்கு இல்லாதவனை வீமன் என்றும் அர்ஜுனன் என்றும் புகழ்வதால் பயன் என்ன? கொடுக்கிலாதானைப் பாரி என்று புகழ்வதால் பயன் என்ன? இப்படிப் பல கேள்விக்கணைகளைத் தொடுத்து “மன்னா மனிசரைப் பாடாமல்” பரம்பொருளைப் பாடி உய்திபெறுங்கள் என்பதே சுந்தரர் வாழ்வு நமக்குச் சொல்லும் பாடமாகும்.

                         முற்றும்

tags- சுந்தரர் வாழ்வு

WRITTEN BY S NAGARAJAN

Post No. 9965

Date uploaded in London –  12 AUGUST  2021     

Contact – swami_48@yahoo.com

Pictures are taken from various sources for spreading knowledge;

this is a non- commercial blog. Thanks for your great pictures.

tamilandvedas.com, swamiindology.blogspot.com

பல் பரிமாணம் கொண்ட காப்பியத் தலைவர் சுந்தரர்! – 3

ச.நாகராஜன்

சுந்தரர் ஒரு சிறந்த இயற்கைக் கவிஞர். உலகின் ஆகப் பெரிய சிறந்த இயற்கை வர்ணனைப் பாடலாக கருதப்படுவது வில்லியம் வோர்ட்ஸ்வொர்த் எழுதிய டாஃபோடில்ஸ் கவிதையாகும். இங்கிலாந்தில் 1805ஆம் ஆண்டு ஏப்ரல் மாதம் 15ஆம் தேதியன்று அவர் தனது சகோதரி டோராதியுடன் லேக் டிஸ்ட்ரிக்ட் என்னுமிடத்தில் ஒரு ஏரிக்கரையோரம் நடந்து சென்றார். அங்கு கவிஞர் திடீரென ஒரு திருப்பத்தில் ஆயிரக்கணக்கான தங்க நிற டாஃபோடில்ஸ் மலர்களைப் பார்த்து வியந்து அதிசயித்து நின்றார். இந்தக் காட்சியை அப்படியே என்றும் நிலைத்து நிற்கும் வண்ணம் 1807இல் கவிதையாக்கினார்.                                                         I wandered lonely as a Cloud

   That floats on high o'er Vales and Hills,

When all at once I saw a crowd,

   A host of golden Daffodils;

Beside the Lake, beneath the trees,

Fluttering and dancing in the breeze.      ஏரிக்கரையோரம் தென்றல் காற்றில் நாட்டியம் ஆடின மலர்கள். இந்தக் காட்சியால் என்ன பயன் அவருக்கு? தனிமையிலே சூன்யமான ஒரு நிலையில் ஒரு ஈஸி சேரில் அவர் இருக்கும் போது - vacant or in pensive mood - அகக் கண்ணில் அந்த மலர்கள் தோன்றி ஆட இதயம் குளிர்ந்து இன்பம் மலர்ந்து அவரும் அவற்றுடன் ஆடுகிறார்.

     For oft when on my couch I lie
   In vacant or in pensive mood,
   They flash upon that inward eye
   Which is the bliss of solitude,
   And then my heart with pleasure fills,
   And dances with the Daffodils.

சரி, இப்போது நமது சுந்தரருக்கு வருவோம்.

ஒப்பு உடை ஒளி நீலம் ஓங்கிய மலர்ப் பொய்கை

அப்படி அழகாய அணி நடை மட அன்னம் மெய்ப்படு குருகாவூர் வெள்ளடை நீ அன்றே என்கிறார். நீலம் ஒளியுடன் கூடி ஒளி நீலம் ஆகி ஓங்குகிறது. அந்த ஒளி எங்கும் பரவுகிறது. வானமெங்கும், மலர்ப் பொய்கை எங்கும். அப்படி அழகாய அணி நடை மட அன்னம் அங்கே மெய்ப்படுகிறது. நீல நிறக் கடல்! நீல நிற ஆகாயம் நமக்குத் தெரியும். ஆனால் ஒளி நீலம் ஓங்கிய காட்சி தங்க நிற டாஃபோடில்ஸை விட அழகிய காட்சியாக அமைகிறது அல்லவா! அங்கு வோர்ட்ஸ்வொர்த் போல இயற்கையை மட்டும் காண்பிக்காமல், இயற்கையுடன் ஆன்மீகத்தையும் கலந்து சிவனைக் காண்பிக்கிறார் சுந்தரர். ஆக, ஆகப் பெரும் இயற்கைக் கவிஞராக ஆகி விடுகிறார் இரு வரிகளில்! அடுத்து திருக்கலய நல்லூர் பதிகத்தில் முதல் பாட்டை மட்டும் இங்கு பார்ப்போம்:

குரும்பைமுலை மலர்க்குழவி கொண்ட தவம் கண்டு

 குறிப்பிணெடும் சென்று அவள்தன் குணத்தினை நன்கறிந்து

விரும்பு வரம் கொடுத்தவளை வேட்டருளிச் செய்த

   விண்ணவர்கோன் கண்நுதலோன் மேவிய ஊர் வினவில்

அரும்பருகே சுரும்பருவ அறுபதம் பண்பாட

    அணிமயில்கள் நடமாடும் அணி பொழில் சூழ் அயலின்

கரும்பருகே கருங்குவளை கண்வளரும் கழனிக்

  கமலங்கள் முகம் மலரும் கலயநல்லூர் காணே

அடடா! என்ன அழகிய பாடல்! அரும்பருகே சுரும்பருவ அறுபதம் பண்பாட

    அணிமயில்கள் நடமாடும் அணி பொழில் சூழ் அயலின்

கரும்பருகே கருங்குவளை கண்வளரும் கழனிக்

  கமலங்கள் முகம் மலரும் கலயநல்லூரைப் பாருங்கள்! இதற்கு இணையாக உலக மொழிகளிலே இன்னொரு இயற்கை வர்ணனைப் பாட்டு உண்டா என்ன? தேடிப் பார்த்தால் மிக அரிதாகவே இது போன்ற பாடல்கள் உலக மொழிகளில் நமக்கு கிடைக்கக் கூடும்! இப்படி அவரது இயற்கை வர்ணனைகளை நூற்றுக் கணக்கில் கூறிக் கொண்டே போகலாம்.

எமபயம் நீங்க பத்துப் பாடல்களை கோயில் திருத்தலத்தில் அருளியவர் சுந்தரரே. தருமனார் தம் செக்கில் இடும்போது தடுத்து ஆட்கொள்வான் என்று அவர் கூறும் போது பாடலில் சிவ மயம் கமழ எம பயம் தீருகிறதல்லவா!

சிவபக்தர் ஒருவர் பாடினார் இப்படி: கிரீடே நிஷேஷோ லலாடே ஹூதாஷோ புஜே போகிராஜோ கலே காலிமா ச| தனௌ காமினீ  யஸ்ய தத்துல்யதேவம் ந ஜானே ந ஜானே ந ஜானே ந ஜானே 

கிரீடே நிஷேஷோ - தலையிலே சந்திரன் லலாடே ஹூதாஷோ - நெற்றியில் தீ ; புஜே போகிராஜோ - புஜங்களைச் சுற்றி பாம்புகளின் ராஜா; கலே காலிமா  - கழுத்தில் கறுப்பு வண்ணம்| தனௌ காமினீ  யஸ்ய தத்துல்யதேவம் -அவனுடைய மனைவி அவனுடைய உடலிலேயே! இப்படிப்பட்ட ஒரு தெய்வத்தை நான் அறிந்ததில்லை; அறிந்ததில்லை அறிந்ததில்லை என்கிறார். 

சிவபிரானையே தன் முழு முதல் தெய்வமாகக் கொண்ட சுந்தரரும் கூட இதே போல சிவனை பித்தா பிறைசூடி என்றும், வண்டார்குழலி உமைநங்கை பங்கா என்றும், பாதி ஓர் பெண்ணை வைத்தாய் என்றும், மாமணி நாகம் அரைக்கு அணிந்து என்றும், பொன்னார் மேனியன் என்றும் புலித்தோலை அரைக்கசைத்து சடைமேல் கொன்றை அணிந்தவன் என்றும் இப்படி எல்லாம் பாடல்கள் முழுவதும் சிவபிரானை வர்ணிக்கும் விதமே தனி! பொன்னே, நல்மணியே, வெண்முத்தே, செம்பவளக் குன்றமே ஈசன் என்று உன்னைப் புகழ்வேன் என்று இப்படிப் பலபடியாக அவர் போற்றுகிறார்.      

                                                           பக்தி சூத்திரத்தை சுந்தரர் வாழ்ந்து காட்டும் பாங்கே தனி! நாரத பக்தி சூத்திரத்தில் நாரத மஹரிஷி 84 சூத்திரங்களை அருளியுள்ளார். அதில் 55வது சூத்திரம் ஒரு பெரும் ரகசியத்தைத் தருகிறது. அதன் திரண்ட சுருக்கம் இது தான்: - தத் சிந்தனம் தத் வாக்யம் தத் அவலோக்யம் தத் பரம் என்று இறைவனைச் சேரும் விதத்தை அவர் கூறி அருளியுள்ளார். தத் சிந்தனம் அவனைப் பற்றியே சிந்தனை செய்தல்.தத் வாக்யம் அவனைப் பற்றியே பேசுதல். தத் அவலோக்யம் அவனுடனேயே இணைந்திருத்தல் இப்படிச் செய்தால் இறுதி நிலை தத் பரம். அவ்னாகவே ஆதல்! சுந்தரர் அவனைப் பற்றியே - சிவனைப் பற்றியே - சிந்தித்திருந்தார். நற்றவா உன்னை நான்  மறக்கினும் சொல்லும் நா நமச்சிவாயவே என்றார். அவனைப் பற்றியே பேசினார், பல்லாயிரக்கணக்கான பாடல்கள் பாடினார் அவனுடனேயே தோழமை கொண்டார். வன்மையாகப் பேசி வன் தொண்டர் என்ற செல்லப் பெயரையும் பெற்றார். இறுதியில், ‘வேண்டேன் மனை வாழ்க்கை’ என்ற நிலையில் சிவபிரான் அவரைத் தன்னோடு சேர்த்துக் கொண்டருளினார் தத் பரமாக!  வெள்ளை யானை மீதேறி கைலாயம் வருக என்று அவர் அருள் பாலிக்க கரி மீது ஏறிக் கைலாயம் பறந்தார் அவர். அவரது உற்ற தோழரான சேரமான் பெருமாள் நாயனார் உள்ளுணர்வினால் தன் நண்பர் கைலாயம் செல்வதை அறிந்து, “ நீர் கரி மீது சென்றால் நான் இதோ, பரி மீது வருகிறேன் என்று குதிரை மீது ஏறி அவருடன் கைலாயம் ஏகினார். 

ஆக சுந்தர மூர்த்தி நாயனாரின் சரித்திரம் ஒரு பன்முகப் பரிமாணத்தைக் காட்டுகிறதல்லவா! முதலில் அவர் ஒரு சிவனடியார். சிவனடியார்க்கு அடியார். தமிழ் வித்தகர். இசைக் கலைஞர். தலம் தோறும் சென்று தரிசித்த அருளாளர். இயற்கைக் கவிஞர். எளிதாக இறைவனை விளக்கியவர். சிவ ரகசியங்களை விண்டு கூறியவர். பக்தி சூத்திரத்தை  வாழ்ந்து காட்டி விளக்கியவர். செங்கற்களைப் பொன்னாகப் பெற்றுக் கொண்டது, காவிரி ஆறு பிரிந்து வழி விடச் செய்தது,  சங்கிலியாரை மணக்க சிவபிரானையே தூது செல்ல வைத்தது உள்ளிட்ட அற்புதங்களை நிகழ்த்திய அருளாளர். ‘பெரிய புராணக்’ காப்பியத்தின், பெரிய்ய்ய்ய புராணத்தின் தலைவர். நம் நெஞ்சம் நிறை மகான். அவர் அடி போற்றுவோம். வணங்குவோம். அவர் புகழ் பரப்புவோமாக!

இந்த நன்னாளில் அடியேனையும் ஒரு பொருட்டாக மதித்து சில வார்த்தைகளைப் பேசப் பணித்த அன்பர்களுக்கும் இவ்விழாவிற்கு மூல காரணமாய் இருந்து சிவப் பணியைச் செய்து வரும் சிவ ஸ்ரீ கல்யாண்ஜி அவர்களுக்கும் இந்த உரையைச் செவி மடுத்த பெரியோர்களுக்கும் தாய்க்குலத்தோருக்கும் அன்பர்களுக்கும் என் வணக்கத்தையும் நன்றியையும் கூறி விடை பெறுகிறேன். நன்றி வணக்கம்! தென்னாடுடைய சிவனே போற்றி; எந்நாட்டவர்க்கும் இறைவா போற்றி!

                      ***                

முற்றும்

TAGS- காப்பியத் தலைவர், சுந்தரர்! –3,

WRITTEN BY LONDON POET DR A. NARAYANAN

Post No. 9963

Date uploaded in London – 11 AUGUST  2021     

Contact – swami_48@yahoo.com

Pictures are taken from various sources for spreading knowledge.

this is a non- commercial blog. Thanks for your great pictures.

tamilandvedas.com, swamiindology.blogspot.com

சேலையில் கண்ணன் லீலை– சேலை கவர்ந்தவனே சேலை கொடுத்தவன்

கண்ணனையே  கணவனாயடைய கோபியக்

கன்னியர்கள் காத்யாயனீ நோன்பு காத்துக்

களைந்த ஆடைகளைக்  கரையில் வைத்துக்

களிப்புடன் யமுனை நதியில் நீராட  அங்கு

வந்த வாசுதேவனுக்கு வம்புக் கிழுப்பதற்கு

வாய்ப்பாக நாணம் நதியிலேப் பறிபோகும்

அச்சமில்லா ஆய்ச்சியக் கன்னியருக்குப்

பாடம் கற்பிக்க கரையிருந்த சேலைகளை

ஒரு தருக்கிளையில் தொங்க தொங்கியதோ

மங்கையர்  நாணமும் மரக்கிளையிலே

கண்ணன் கவர்ந்த சேலைகள் தருக்கிளையிலே

கண்ட கழுத்தளவு நீரில் நின்ற கன்னியர்கள்

கெஞ்சியும் கொஞ்சியும் தளராக் கார் வண்ணன்

சாத்திரமேற்கா நிர்வாண நீராட்டத்தில் வரம்பு

மீறி வழுவிய நீங்கள் அந்நிலையிலேயேக் கரை

ஏறி சேலை பெறுவதோர் பரிகாரமெனக் கண்டிக்க

தண்ணீர் வெந்நீராக கண்ணீர் சொரிந்த கன்னியர்

மன்னிக்க மன்றாட மரம் தழுவிய சேலைகளை

மங்கையரிடை தவழ மனமிரங்கிய மாதவன்

சேலை கவர்ந்தீன்ற முதல் லீலை

பண்டொரு நாள்  கௌரவன் துரியோதனன்                     

பங்காளிப் பகையில் பாண்டவர் உடைமைகளைப்         

பறிக்கத் தருமனை சூதாட்டத்துக் கீர்த்து வஞ்சகச்      

சூதில் வாரி எடுத்தானோ  தம்பிகளுட்படத் தரும        

னுடைமையெலா மெனும் நிலையில் தலை தரை       

நோக்கத் தன்னயும் பணயமாய் வைத்திழந்த காலை    

துரியோதனன் காலுருண்டதோ பஞ்சவர் முடி                     

எஞ்சியவளோ பாஞ்சாலி விட்டதைப் பிடிக்க                                                 

மிஞ்சியது வெறி கெஞ்சியது விவேகம் ஆனால்                    

மத களிர் சூதில் மிதிபட்டாளோ பாஞ்சாலி !                   

பகடையுருட்டாட்டத்தில் பணயமாய் பறிபோன

பஞ்சாலியைத்  துரியோதனன் அரசவைக்கிழுத்து

அரங்கேற்றியதோ அவள் கற்புக் களவாடும்

காட்சியாக துயிலுரிக்கத்  தம்பி துச்சாசனனை

ஏவ இடை தழுவிய சேலையை வலிவான கரங்கள்

இழுக்கத் தடுத்துப் பிடித்தப் பஞ்சாலி கைகள் தளர

இரு கரங்கள் மேல் தூக்கிக் கோவிந்தாவென்றக்

கூக்குரலில் வண்ணச் சேலைகள் ஓயா அலைபோல    

பூ மகளையும் போர்த்து விஞ்சுமளவு வர கோவிந்தன்

விந்தையே சேலையைக்  கொடுத்ததும்.

 நாராயணன்

Poem by Dr A Narayanan, London

Xxx

One more poem by Dr A Narayanan

காலன் கணக்கு

கழுதைபோல் சுமந்த வினைகள் காலங்கள் கடந்தும்

உழுத உடலில் விதைத்த கருமங்களில் சருமப்பை வாட

விழுந்த தருணம் இரு கரங்கள் விண்ணோக்கி த்

தொழ நாடி நரம்பு தளர்ந்த பின் நாராயணனை

விழித்தாலும் வேந்தனோ வேதியனோ வித்தகனுக்கோ 

கூனிக் குறுகிய வினைகளின் சுமை அசலுக்கு விஞ்சிய

வட்டிக் கடன் போலக் காலனெனும் கடன்காரன் கதவைத்  

தட்டி கூட்டிக் கழித்துக் கணக்குப் பார்த்துக் கழியாதோ

உன் கணக்குப் பல சன்மங்களிலு மென இவர் வீடு 

காலியாக விளைந்த மறு பிறவி தொடருமெங்கோ

 நாராயணன்   

Poem by Dr A Narayanan, London

tags- சேலை, கண்ணன், லீலை,  கவர்ந்தவன் ,கொடுத்தவன்,