Pictures are taken from various sources for spreading knowledge; this is a non- commercial blog. Thanks for your great pictures.
25-12-2019 அன்று கட்டுரை எண் 7379 – ‘கற்பணிக் கோவிலும் எண்கோணமான குளமும் அமைத்த கட்டி முதலி’ என்ற கட்டுரையில் யாளி மீது அமர்ந்த வீரனின் படம் பிரசுரிக்கப்பட்டிருந்தது. இதைக் கண்ணுற்ற அன்பர் கிருஷ்ணமூர்த்தி, “அற்புதமான விசயங்கள். இதில் சில வீரர்கள் ஆரோகணித்து இருக்கும் யாளி என்ற விலங்கினத்தைப் பற்றி ஏதேனும் ஆய்வுகள் இருந்தால் எங்களுக்குச் சொல்லுங்கள்” என்று கேட்டிருந்தார். தனிக் கட்டுரையில் தருவதாகச் சொல்லி இருந்தேன். கட்டுரை இதோ:
யாளி!
ச.நாகராஜன்
yali
தென்னிந்தியக் கோவில்களில் பெரும்பாலான கோவில்களில் விசித்திரமான ஒரு சிற்பத்தை நம்மால் காண முடியும்.
யாளி என்று அழைக்கப்படும் இந்த சிற்பத்தில் சிங்கம், யானை, குதிரை ஆகிய மூன்று மிருகங்களின் சேர்க்கை கொண்டுள்ள ஒரு விசித்திர மிருகம் தோன்றும்.
மதுரை மீனாட்சி அம்மன் கோவிலில் ஆயிரங்கால் மண்டபத்தில் யாளியின் சிற்பம் உள்ளது.
ஜலகண்டேஸ்வரர் கோவிலில் யாளியின் சிற்பம் உள்ளது. திருவண்ணாமலை அண்ணாமலையார் கோவிலிலும் யாளியைக் காணலாம்.
இதே போல பெரிய கோவில்களில் பிரதான மண்டபங்களில் யாளியின் சிற்பத்தைப் பார்க்கலாம்.
ஒரு காலத்தில் இது போன்ற மிருகங்கள் இருந்திருக்கலாமோ என்ற ஊகமும், ஆராய்ச்சியும் ஒரு புறம் இருக்க, இந்த விசித்திரமான மிருகம் இந்திய இலக்கியத்தில் இடம் பெறும் ஒன்றாக அமைந்திருக்கிறது.
வாஸ்து சாஸ்திரத்தில் பதினாறு விதமான யாளி சொல்லப்படுகிறது.
யாளியில் பல்வேறு அமைப்புகள் உள்ளன.
சுமார் 48 யாளியின் படங்களை பின்ட்ரெஸ்ட் சித்திரங்களில் காணலாம். யாளிகளின் தொகுப்பு இது எனலாம்.
இன்னும் நூற்றுக்கணக்கில் யாளியின் சிற்பங்களைத் தொகுத்துச் சேர்க்க முடியும்.
வியாலம், வியாழம், விதலம் என்றெல்லாம் கூட யாளி கூறப்படுவதுண்டு.
யானைத்தலை கொண்ட கஜ வியாலம், சிங்கத் தலை கொண்ட சிம்ம வியாலம், குதிரைத் தலை கொண்ட அஸ்வ வியாலம், மனிதத் தலை கொண்ட நிர் வியாலம், நாயின் தலை கொண்ட ஸ்வான வியாலம், பாம்பைக் கொண்டுள்ள யாளி என இப்படிப் பல சிற்பங்களைக் காண முடியும்.
சிம்ம யாளியை குஜராத்தில் பத்தாம் நூற்றாண்டில் கட்டப்பட்ட மெஹ்ஸனா கோவிலில் காணலாம்.
கஜ யாளியை கஜுராஹோவில் பார்ஸ்வநாத் கோவில் உள்ளிட்ட பல கோவில்களில் காணலாம்.
முதலையின் மீது ஆரோகணம் செய்யும் யாளியையும் கூடக் காணலாம்.
இப்படிப் பல்வேறு அமைப்புகளைக் காண்பிக்கும் சித்திரங்கள் பாரதம் முழுவதும் உள்ளன.
யாளியின் காலில் மிதிக்கப்பட்டு இருக்கும் மனிதனை வைத்து யாளி இயற்கையின் மகத்தான சக்தி என்றும் மனிதன் இப்படிப்பட்ட சக்திகளுடன் போராட வேண்டியிருக்கிறது என்றும் ஒரு கருத்து முன் வைக்கப்படுகிறது.
இந்த யாளியின் மீது ஏறி ஆரோகணிக்கும் வீரர்களையும் சில சிற்பங்களில் காண்கிறோம்.
அந்தக் காலத்தில் கஜ கேசரி போன்ற பட்டங்களை இப்படி யாளி போன்ற மிருகங்களை அடக்கி வென்று அதன் மீது அமர்ந்து ஆரோகணிக்கும் வீரர்களுக்கு மட்டுமே தருவர் என சில ஆய்வாளர்கள் கருத்துத் தெரிவிக்கின்றனர். அதி பயங்கர மிருகமான யாளியை வென்றவர் உண்மையில் சிறந்த வீரர் தானே!
இன்னொரு கருத்து யாளி கோவிலைக் காக்கும் முக்கிய அம்சம் என்று கூறுகிறது.
சங்க இலக்கியங்களில் யாளி பற்றிய குறிப்புகள் உள்ளன.
எடுத்துக்காட்டாக நற்றிணையில் (பாடல் 205) இளநாகனார் பாடிய கீழ்க்கண்ட பாடலைக் கூறலாம்.
அருவி ஆர்க்கும் பெருவரை அடுக்கத்து
ஆளி நன் மான், வேட்டு எழுகோள் உகிர்ப்
பூம் பொறி உழுவை தொலைச்சிய வைந் நுதி
ஏந்து வெண் கோட்டு வயக் களிறு இழுக்கும்
துன் அருங்கானம் என்னாய் நீயே
குவளை உண்கண் இவள் ஈண்டு ஒழிய
ஆள் வினைக்கு அகறி ஆயின் இன்றொடு
போயின்று கொல்லோ தானே, படப்பைக்
கொடு முள் ஈங்கை நெடு மா அம் தளிர்
நீர் மலி கதழ் பெயல் தலைஇய
ஆய் நிறம் புரையும் இவள் மாமைக் கவினே
தலைவன் தன் நெஞ்சிடம் சொன்னதாகவோ அல்லது தோழி தலைவனிடம் சொன்னதாகவோ அமைந்த இந்தப் பாடல்
இதில் ஆளி என்ற விலங்கு புலியோடு சண்டை போட்டு கொல்லப்பட்ட யானையை இழுத்துச் செல்லும் என்பது கூறப்படுகிறது. ஆளி பயங்கரமான ஒரு விலங்கு என்பதை இதில் காணலாம்.
“கடுமையான கானகம் வழியே மலைச் சரிவில் நீ செல்ல வேண்டும். அங்கு நீர்வீழ்ச்சிகள் ஆர்ப்பரிக்கும். அங்கு புலியால் கொல்லப்பட்ட யானையை ஆளி இழுத்துச் செல்லும். செல்வத்தைச் சேர்க்கக் கருதி நீ சென்றால் அழகிய நிறம் கொண்ட இந்தக் கன்னியின் அழகு இன்றொடு உன்னுடன் போய் விடும் அல்லவா!” என்பது இந்தப் பாடலின் பொருள்.
அடுத்து பொருநராற்றுப்படையில் 139 முதல் 142 வரிகளைப் பார்ப்போம்
ஆளி நன்மான் அணங்குடைக் குருளை
மீளி மொய்ம்பின் மிகுவலி செருக்கி
முலைக்கோள் விடா அ மாத்திரை ஞெரேரென
தலைகோள் வேட்டம் களிறு அட்டா அங்கு
இதில் வரும் ஆளியை மான் என்று பொருள் கொள்வர்.
சுமார் 25000 ஆண்டுகளுக்கு முன்னர் யாளி இந்தியாவில் இருந்திருக்கலாம் என ஒரு ஊக ஆராய்ச்சி தெரிவிக்கிறது. (டைனோஸர் இனம் அழிந்தது போல யாளியும் அழிந்து விட்டதோ?!)
யாளியை ஹிந்து புராணங்கள் கூறும் கின்னரர், யக்ஷர், கந்தர்வர், அப்ஸரஸ்கள், திக்பாலர்கள் வரிசையில் சேர்த்துப் பேசப்படுவதும் உண்டு.
எது எப்படியானாலும் யாளியின் சிற்பத்தை எந்தக் கோவிலில் கண்டாலும் அதை வியப்புடனும், பயத்துடனும் சில நிமிடங்கள் பார்க்காமல் அகல முடியாது!
***
yali vahana
புருஷோத்தம கோப்ரித், சர்வேஷ் காந்த் தாகூர் உள்ளிட்ட பல ஆர்வலர்கள் யாளி பற்றிய தங்கள் கருத்துக்களை இணைய தளத்தில் பதிவு செய்துள்ளனர். படிக்க சுவையாக உள்ள பல செய்திகளை இணையதளத்தில் காணலாம்.
9 Nov 2014 – Yali in Hindu temples. English word Leo is derived from Yali. Ariel = Ari Hari is a Sanskrit word for lion. Hebrew and Tamil use this word as Ari.
Pictures are taken from various sources for spreading knowledge; this is a non- commercial blog. Thanks for your great pictures.
Jataka Tales in Pali language gives Buddha’s previous life as Bodhi satva. There are over 500 tales in the collection. All religious fanatics use the previous beliefs, customs and stories of the peoples to convert them to their religion . Buddhists were the first people to abuse Hindu stories. They have shown Ramayana and Mahabharata as Buddhist stories in the Jataka tales. To take revenge upon them 1000 years later, Jayadeva of Orissa made Buddha himself an avatar of Lord Vishnu and that finished the Buddhism in the land of its birth.
But there are some benefits in such thefts. If foreigners did not plunder Indian treasures and take them to their countries and display them beautifully in London, Paris and New York Museums, we wouldn’t know anything about our own treasures. All would have been melted by our own people. In the same way Jataka tales, though pirated from the Hindus 2500 years ago, show the ancient life of Hindus in minute details.
Panini’s grammar book Asthadyayi , Kautilya’s Arthashastra and the Hindu epics portray the life that was 3000 years ago. We have complimentary and supplementary information from the Jataka tales. Three or four Jataka tales and some episodes in Hindu epics give very interesting details about Tamil culture. Two Tamil scholars M. Raghava Iyengar and P.T.Srinivasa Iyengar have listed those references in books and periodicals.
Now let’s look at the Jataka Tales where we get extra accounts about the Tamils.
The tales, dated to approximately fourth century BCE, speak of voyages of merchants to Tambapanni that is Sri Lanka. The Yakshinis, who were cannibals, lived in the island and Buddha civilised them. According to the Jataka tales the Yaksini women attract the shipwrecked people, marry them and then kill and eat them.
These Yakshinis scoured the coast from Kalyani to Nagadwipa for victims according to Valaahassa Jataka No 196.
Not withstanding the fact that the Island was infested with Yakshinis, a party of men travelled to Ceylon and there became sanyasis according to Hattipala Jataka No. 509.
Nagdwipa and Tambapanni were few names given to Ceylon in Jataka tales.
The Buddha himself when he was born as a bowman, learnt Vedas and completed his education at Takshasila and went to the Andhra country for practical experience according to Bhimasena Jataka No.80.
There is another Seri vanya Jataka which may refer to Sera country, modern Kerala and this is Jataka tale No.3. Buddha was born as a dealer in pots and pans in the Seri country. In his travels as a hawker he crossed the river Talavaha and reached Andhapura. It may be Andhra. Sera country is not far from the Andhra country.
But more interesting is the Akitti Jataka numbered 480.
Bodhi satva, the future Buddha, was born as a Brahmin in Kasi, also known as Varanasi. He was the son of Brahmana Maha Sala and his name was Akitti (Agastya) . He turned an ascetic and along with his sister Yasavati went to a place three leagues from Kasi; but to escape from the benefactions of his admirers, he left the place by himself and went to the kingdom of Damila (Tamil Nadu), where he dwelt in a garden near Kavera patina.
Kaveri pumpattinam was a very famous port before it was devoured by the sea. It was at the place where Kaveri River enters the sea. River Kaveri is considered the daughter of Kavara rishi. It was the capital of Chola kingdom at one time .
Here too, Akitti was pestered by admirers and went to Kara dipa, also called Ahi dipa near the island of Tambapanni. There Akitti reached omniscience. This Akitti is Agastya of Vedas add Puranas.
Karai Tivu and Naga Tivu are very near Jaffna in Sri Lanka.
Sri Lankans believe that Buddha visited the island at least once.
Tivu is the Tamilised form of Sanskrit word Dwipa, which means island.
Agastya is not a personal name but a family (Gotra) name and so we come across many Agastyas; so one must be careful in dating him. From 6000 year old Rig Veda to 17th 18th century Siddhas we hear about so many Agastyas.
Kaveri- Kakam (crow)- Agastya Story is very popular among Tamils.
Looking at this story with Mahavamsa episode in the background we can be sure that Tamils were a civilised lot when Buddha was alive.
I will give the Tamil Stories from Mahavamsa and Valmiki Ramayana separately.
tags– Agastya, Kaveri, Karai Tivu, Kasi, Sri Lanka
Pictures are taken from various sources for spreading knowledge; this is a non- commercial blog. Thanks for your great pictures.
தமிழர்கள் பற்றி புத்த ஜாதகக் கதைகள் சொல்லும் அதிசய விஷயங்கள்
காசி முதல் காரைத் தீவு வரை அகஸ்தியர் பயணம், மிகப்பழைய நூல் தகவல் (Post No.7926)
இலங்கை சரித்திரத்தைச் சொல்லும் மஹாவம்சம் என்னும் பாலி மொழி நூல் சொல்லும் அதிசய விஷயங்களை சில ஆண்டுகளுக்கு முன்னர் இங்கே பல கட்டுரைகளாகத் தந்தேன். சுருக்கமாகச் சொல்ல வேண்டுமானால் சிங்களவர்கள் என்னும் இனத்தவர், 50 சதம் தமிழர், 50 சதம் வங்களியர் . 2600 ஆண்டுகளுக்கு முன்னர் அடாத பாவச் செயல்களைச் செய்த வங்காள – ஒரிஸ்ஸா பகுதி மன்னன் விஜயனை நாடு கடத்தினர். அவன் பெரிய கும்பலுடன் முதலில் குஜராத்துக்குப் போய்விட்டு மறு கப்பல் ஏறி இலங்கையில் இறங்கினான்.
அங்கே மனிதர்களை ஏமாற்றி கல்யாணம் செய்து அடித்துக் கொல்லும் யக்ஷிணி இனத்தைச் சேர்ந்த அழகி குவேனியை மனம் புரிந்தான். அங்குள்ள பிராஹ்மணர்கள் “இது க்ஷத்திரிய தர்மத்துக்கு முரண் ஆனது; ஆகையால் பக்கத்திலுள்ள பாண்டிய நாட்டு மதுரையில் பெண் எடு” என்று அறிவுறுத்த மதுரை மாநகர விதிகளில் தண்டோரா போடப்பட்டது. உடனே மன்னன் மகள், மந்திரி மகள்கள் , சேனாதிபதிகளின் மகள்கள் அனைவரும் புறப்பட்டு இலங்கைக்குச் சென்று அங்கிருந்த வங்காளி – ஒரிஸ்ஸா / கலிங்க கும்பலை கல்யாணம் செய்தனர். இதுவே அதாவது ‘உறவினில் fifty பிப்டி / உதட்டினில் fifty பிப்டி’ என்று கலப்பட மணத்தில் முடிந்தது ;இப்படி கலப்படத்தில் பிறந்தது சிங்களவர் இனம் என்பதை மஹா வம்சம் செப்பும். ஆனால் இது கண்ணகி எரித்த மதுரை அல்ல. அது கடல் சூழ் இலங்கை கஜ பாஹு விஜயம் செய்த மதுரை. விஜயன் பெண் எடுத்ததோ கடல் கொண்ட தென் மதுரை அல்லது கபாட புரம் ; நிற்க.
சுமார் 100 வருடங்களுக்கு முன்னர் இரண்டு தமிழ் அய்யங்கார்கள் 2400 ஆண்டுகள் அல்லது அதற்கும் முந்தைய வால்மீகி ராமாயணத்திலும்,புத்த ஜாதகக் கதைகளிலும் தமிழர்கள் பற்றி வரும் விஷயங்களை விரிவாக எடுத்துரைத்தனர். வால்மீகி முனிவர் சம்ஸ்க்ருதத்தில் எழுதிய விஷயங்களை ராகவ அய்யங்கார் , மதுரை தமிழ்ச் சங்கம் வெளியிட்ட அற்புதமான செந்தமிழ் பத்திரிகையில் எழுதினார். புத்தர் ஜாதகக் கதைகளில் சொன்னதை பி.டி ஸ்ரீனிவாச அய்யங்கார் ஆங்கிலத்தில் புஸ்தகமாக எழுதினார்.( M RAGAVA IYENGAR AND P T SRINIVASA IYENGAR)
இதோ ஜாதகக் கதை சொல்லும் விஷயங்கள்.
முதலில் மதம் மாற்றம் செய்யும் அயோக்கியர்கள் பற்றி ஒரு வரி—
இந்து மதத்தினரை வேற்று மதத்துக்கு மாற்ற விழைவோர் முதலில் ஒரு அண்டப் புளுகை அவிழ்த்து விடுவார்கள் . உங்கள் சாமிதான் எங்கள் மதத்திலும் உளது என்று காட்டுவர். இந்த ஏமாத்து வேலையை முதலில் செய்து இந்துக்களின் காதில் பூ சுற்றியவர்கள் பவுத்தர்கள் . இந்தியாவில் வழங்கிய அத்தனை புராண இதிஹாஸக் கதைகளையும் எடுத்து அவை எல்லாம் புத்தரின் பூர்வ ஜென்மத்தில் — அவர் போதி சத்துவராக அவதரித்தபோது நடந்தவை என்று புளுகினர்.
இப்படி அவர்கள் செய்த அயோக்கியத்தனத்திலும் நன்மை உண்டு. எப்படி வெளிநாட்டுக்காரர்கள் கொள்ளை அடித்த செல்வங்களை நாம் இன்று லண்டன் பிரிட்டிஷ் மியூசியத்தில் பாரிஸ் லூவர் , கெய்மே மியூசியங்களிலும், நியூயார்க் மெட்ரோபாலிட்டன் மியூஸியத்திலும் காண முடிகிறதோ அப்படி 2600 ஆண்டுகளுக்கு முன்னர் புத்தர் காலத்தில் இந்தியா எப்படி இருந்தது என்பதை 560 புத்த ஜாதகக் கதைகளும் காட்டிவிடுகின்றன . மிகவும் அரிய பெரிய விஷயங்கள் அவற்றில் உள்ளன. சில்வன் டேவி போன்றோர் ஆராய்ந்த அளவுக்கு இந்தியர்கள் கூட இன்னும் முழு அளவுக்கு ஆராயவில்லை . கிணற்றுத் தவளையாக வாழும் தமிழர்களுக்கு இப்படி புஸ்தகம் இருப்பதே தெரியாது.
அகத்ஸ்த்ய முனிவர் பற்றி
முதல் முதலில் அகஸ்திய முனிவரையும் பாண்டிய நாட்டையும் தொடர்பு படுத்தி எழுதியது உலக மஹா கவிஞனான காளிதாசன் ஆவான். அவன் 2200 ஆண்டுகளுக்கு முன்னர் ரகு வம்ச காவியத்தில் சம்ஸ்க்ருதத்தில் இதை எழுதினான். அதற்கும் சுமார் 200 ஆண்டுகளுக்கு முன்னரே அகஸ்தியர் பற்றி ஜாதகக் கதை.இருக்கிறது. இது கி.மு. நாலாம் நூ ற்றாண்டுக் கதை.
ஜாதகக் கதைகளில் வலாஹஸ்ஸ ஜாதகம், –எண் 196, ஹத்திபால ஜாதக -எண் 509, மூகபக்க ஜாதக எண் .538 ஆகியன இலங்கை பற்றி இயம்புகிறது. அப்போது அந்தத் தீவின் பெயர் நாக த்வீபம்..
புத்தர் வில்லாளியாகப் பிறந்து,வேதங்களைக் கற்று, தட்சசீலத்தில் பயின்று , பிராக்டிகல் எக்ஸ்பீரியன்ஸுக்காக PRACTICAL EXPERIENCE — வாழ்க்கைப் பயிற்சிக்காக — ஆந்திரத்துக்குச் சென்றதாக பீமஸேன ஜாதகம் பகரும் . அதாவது அவர் பூரவ ஜென்மத்தில் போதிசத்வராக ஜெனித்தபோது நடந்தது இது.
இன்னொரு பிறப்பில் அவர் குயவனாக சேரி ராஜ்யத்தில் பிறந்தார் என்று சேரி வாண்ய ஜாதகம் இயம்பும். இத்து சேர நாடாக இருக்கலாம் என்கிறார் பி.டி .எஸ். அய்யங்கார். அவர் தான் செய்த பொருட்களை விற்பதற்காக தெளவாக நதியைக் கடந்து அந்தபுரம் என்னும் ஊரில் நுழைந்தார் .
இன்னொரு ஜாதகக் கதையில் (எண் .480) அவர் –போதி சத்வர் — ஒரு பிராமண அறிஞரின் மகனாகப் பிறந்தார் . அப்போது புத்தரின் பெயர் அகித்தி . அவர் சந்நியாசியாக மாறி தனது சகோதரி யசவதியுடன் காசியிலிருந்து மூன்று லீக் /யோஜனை தூரத்தில் தாங்கினார். சீடர்களின் அன்புத் தொல்லை பொறுக்கமாட்டாமல், தான் மட்டும் DAMILA டமில/ தமிழ் தேசத்துக்குப் போனார் ; அங்கு காவேரப்பட்டணத்தில் ஒரு உத்யாவனத்தில் / தோட்டத்தில் தாங்கினார் இங்கேயும் பக்தர்கள் நச்சரிக்கவே அவர் தம்பபண்ணி அருகிலுள்ள அஹி தீப என்ற கார தீபத்துக்குப் போனார்.
காரைத் தீவு
இந்தக் கதை காசி நகர பிராமண அகத்தியரை இலங்கையிலுள்ள காரைத் தீவு வரை கொண்டு செல்கிறது!
அஹி என்றால் பாம்பு/ நாகம்.
அவ்வகையில் இலங்கை காரைத்தீவின் பெயரும் வருகிறது
காரைத் தீவு , நாகத் தீவு முதலியன யாழ்ப்பாணத்தில் இருக்கின்றன
இதில் நிறைய ஆராய்சசிக்குரிய விஷயங்கள் இருக்கின்றன.
கவர ரிஷியின் மகளான காவிரியின் பெயரில் அந்த நதி, காவேரி என்று அழைக்கப்பட்டது.
சங்க இலக்கியத்தில் காவிரி பூம்பட்டினம் அடிபடுகிறது.
அகத்தியர் என்பது கோத்திரப் பெயர் என்பதால் பல அகத்தியர் இருப்பதை நினைவிற்கொள்ள வேண்டும்
ஆயினும் ஒரு மகரிஷி என்பதால்தான் அவரை போதிசத்வர் அவதாரத்துக்கு ஜாதக கதை ஏற்றியிருக்கிறது. மேலும் அவர் சோழ நாட்டின் காவிரி பூம்பட்டினம் வரை வந்து இருக்கிறார். அத்தோடு அகத்தியனுக்கு காவிரிக்கும் உள்ள தொடர்ப்பு உலகப் பிரசித்தம். இன்றும் கல்லணையில் சிலையைக் காணலாம்.
ஆக எல்லா விஷயங்ககளையும் கூட்டிக்கழித்துப் பார்க்கையில் இவர் தமிழ் அகத்திய முனிவர் என்பது வெளிப்படை. இவர் பாண்டிய நாடு போகாமல் இலங்கை காரைத்தவுக்குப் போனது புதுக்கதை.
மொத்தத்தில் 2400 ஆண்டுக்கு முன்னிருந்த காவிரி பூம்பட்டினம் காரைத் தீவு, காசி மாநகரம் , தமிழ் –டமில தேசம் — பற்றி நமக்குத் தகவல் கிடைக்கிறது.
tags – காசி, காரைத் தீவு ,அகஸ்தியர், பயணம், ஜாதகக் கதை
Pictures are taken from various sources for spreading knowledge; this is a non- commercial blog. Thanks for your great pictures.
ஹிந்தி படப் பாடல்கள் – 27 – மறைந்த சினிமா – வாழும் பாடல்கள்!
R.Nanjappa
Movies are the vehicles for popular music.
இன்று திரைப்படங்கள் வாயிலாகத்தான் இசை மக்களைச் சென்றடைகிறது. குறிப்பாக இதுதான் இந்தியாவில் நடப்பது.
90% திரையிசை கதாநாயக-நாயகிகளைச் சுற்றி வருவதே. பெரும்பாலான ஹிட் பாட்டுக்கள் அவர்களுக்காகவே அமைக்கப்படுகின்றன. இந்த நிலையில் படத்திற்கு ஏதாவது நேர்ந்தால், இசைக்கு என்ன ஆகிறது?
சில சமயம் படம் படுத்துவிட்டால்., நல்ல இசையும் மறைந்துவிடுகிறது. சில சமயம் படம் இல்லாவிட்டாலும் பாட்டு ஓடுகிறது! இது விசித்திர உலகம்! இரண்டு நிகழ்ச்சிகளைப் பார்ப்போம்.
மறைந்த சினிமா- வாழும் பாடல்கள்!
1957ல் “பேகுனா”” என்று ஒரு படம் வந்தது. கோர்ட் ஆணையால் ஒரு வாரத்திற்குள் தடை செய்யப்பட்டது. நடந்தது இதுதான்: இது 1954ல் Danny Kaye நடித்து வெளிவந்த “Knock On Wood” என்ற ஹாலிவுட் படத்தின் அப்பட்டமான தழுவல். ‘பேகுனா’ ரிலீஸான போது டானி கே பம்பாயில் இருந்தார்! ஹாலிவுட்காரர்கள் இந்தியப்பட தயாரிப்பாளர்கள் மீது வழக்குத் தொடுத்தனர். உடனே விசாரித்த கோர்ட், அந்தப் படத்தின் அனைத்துப் பிரின்ட்களும் அழிக்கப்படவேண்டுமென்று அதிரடி உத்திரவு பிறப்பித்தது!.தயாரிப்பாளர்களும் மிக நேர்மையாக அதைச் செய்தனர்- ஒரு வாரத்திற்குள் படம் இல்லாமல் போயிற்று!
இந்த மாதிரியான கோர்ட் உத்தரவு வருவது மிக அபூர்வம். அதை உடனே அமல்படுத்தியதும் அசாதாரணமே. தயாரிப்பாளர்கள் பாவம் காசில்லாமல் நடுத்தெருவுக்கு வந்தனர். மேல் முறையீட்டுக்குக் கூட அவர்களிடம் பணமில்லை!
இந்தப் படத்திற்கு ஷங்கர்-ஜெய்கிஷன் இசையமைத்திருந்தனர். நல்லவேளயாக கோர்ட் இசைத் தட்டுக்களைப் பற்றி எதுவும் சொல்வில்லை! அவை தப்பின! இந்த இசையும் நல்ல வரவேற்பு பெற்றது. இதில் இரண்டு குறிப்பிடத்தக்க அம்சங்கள் இருந்தன.
1.அச்சமயத்தில் பாடகர் முகேஷ் மார்க்கெட் இல்லாமல் இருந்தார். அவருக்கு வாய்ப்பு தரும் விதத்தில் ஒரு அருமையான பாட்டு அவருக்காக உருவாக்கப்பட்டது. இது மிகப்பெரிய ஹிட் ஆனது. முகேஷின் திரைவரலாற்றில் இதையே அவர் பாடிய மிகச்சிறந்த பாடலென பலர் மதிப்பிடு கின்றனர்.
2. இப்பாடல் இசைஞர் ஜெய்கிஷன் மீது படமாக்கப்பட்டது! வேறு ஒரு நடிகரைப்போட பாவம் தயாரிப்பாளர்களிடம் பணமில்லை. அதனால் ஜெய்கிஷனையே பாடச்செய்தனர்; அவருக்கும் நடிக்கவேண்டும் என்ற நமைப்பு இருந்தது-ஒப்புக்கொண்டார்.. ஜெய்கிஷன் பியானோவில் அமர்ந்து பாடுவதாக படமாக்கப்பட்டது! Just imagine the impact of this scene on the crores of ShankarJaikishan loyalists all over the world! ஜெய்கிஷன் கறுப்பு சூட் அணிந்து அமர்ந்து பியானோ வாசித்துப் பாடுவதாக இந்தக் காட்சி இருந்தது என்று முதல் வாரத்தில் இப்படம் பார்த்த ‘பாக்யசாலிகள்’ சொல்கின்றனர்!
இன்றுவரை நமக்கு எந்த வீடியோவும் கிடைக்கவில்லை. ஆனால் பாட்டின் ஆடியோ பதிவு இருக்கிறது.
வாருங்கள், பாட்டைப் பார்ப்போம்..
யேப்யாஸேதில்
ऐप्यासेदिलबेज़ुबांतुझकोलेज़ाउंकहाँ (2) आ … आगकोआगमेंढालकेकबतकजीबहलायेगा ऐप्यासेदिलबेज़ुबां
Song: Aye pyase dil Film: Begunah 1957 Lyricist: Shailendra
Music: Shankar Jaikishan Singer: Mukesh Filmed on; Jaikishan on the piano
It is said that what makes for poetry is not necessarily what is said, but how it is said! Yet best poetry combines both sublime thoughts and sensitive expression. A line like “to scorn delights and live laborious days” can be said only by a MIlton!
ஒரு கவிதையை ஒரு மொழியிலிருந்து இன்னொரு மொழிக்கு மொழிபெயர்ப்ப தென்பது இயலாது என்றே சொல்லலாம். இன்னொரு கவி அதை வேறுவிதமாகச் சொல்லலாம்- அதையே அப்படியே வேற்று மொழியில் சொல்ல முடியாது. Transcreation என்று சொல்கிறோம். கம்பதாசன் அப்படிச் செய்தார். இந்த ஷைலேந்த்ராவின் கவிதை அப்படிப்பட்டது. இங்கே காதலில் ஏமாற்றத்தைச் சொல்கிறார்- சொன்னவிதம் அதை உயர்ந்த கவிதையாக்கிவிட்டது!
சாஹத்கேவீரானோகோஉன்கேகம்ஸேஆபாத்கியா
நீந்த்கஹா(ன்) ஸீனேபேகோயீபாரீகத்மோஸேசல்தாஹை.
தும்ரூடேகிஸ்மத்ரூடீ
இம்மூன்று வரிகளும் காதல் இலக்கியத்தில் நீங்கா இடம் பெறும்!
இதற்கு அமைந்த மெட்டு அபாரம். கேட்பதற்கு எளிதாக இருக்கிறது- பாடிப் பார்த்தால் இதன் ஆழம் புரியும்!
முகேஷிற்காகவே அமைத்த மெட்டு! அவர்குரலுக்கு சிக்கென்றிருக்கிறது. அவர் குரலில் இழையோடும் சோகம் இதற்கு இயற்கையாகவே ஒரு அழுத்தத்தைக் கொடுக்கிறது. ஷங்கர் ஜெய்கிஷன்-ஷைலேந்த்ரா-முகேஷ் கூட்டின் உயர்ந்த படைப்புக்களில் ஒன்றாக இது மதிக்கப்படுகிறது.
இதே போல் இன்னொரு படம்-சிறிது வித்தியாசமான சரித்திரம்.
நியாய ஷர்மா என்று ஒரு பாடலாசிரியர். படமெடுக்கத் துணிந்தார். தேவ் ஆனந்த்-மீனா குமாரி ஜோடி-சேதன் ஆனந்த் இயக்கத்தில் படப்பிடிப்பு துவங்கியது-56-57ல். மூன்று மாதங்களில் முடிந்துவிடும் என்று கணக்கு. படப்பிடிப்பின் போது காமராமேன் மர்மமான முறையில் இறந்தார். போலிஸ் வழக்கானது 7 ஆண்டுகள் நீடித்தது. எல்லாம் முடிந்து மீண்டும் படப்பிடிப்பு தொடங்கி படம் 1963ல் தான் வெளிவந்தது. இதற்குள் வேறு பல படங்கள் வந்ததால் ஹீரோ-ஹீரோயின் சம்பந்தப்பட்ட public image முற்றும் மாறிவிட்டது! இந்தப் படம் ஓடவில்லை.
இதில் ஜெய்தேவின் அருமையான இசையில் 11 பாடல்கள் இருக்கின்றன. பாடகர்கள் 8 பேருக்கு ஆளுக்கொரு பாடல்! [இதில் மன்னா டே பாடலை முன்பே பார்த்தோம்] இப்படத்தின் சிகரமாகக் கருதப்படும் தலத் முஹம்மது பாடலை இப்போது பார்க்கலாம்.
Song: Dekh li teri khudayi Film: Kinare Kinare 1963 Lyrics: Nyaya Sharma
Music : Jaidev Singer: Talat Mahmood
சொல்லும் விஷயத்தில் மட்டுமல்ல, சொல்லும் விதத்திலும் கவிதை மலர்கிறது என்பதற்கு இப்பாடல் சிறந்த எடுத்துக்காட்டு! சிறிய பாடல்தான்-மூன்றே பத்திகள் தான். மூன்று-நான்கு சொற்களில் சொல்லவந்ததைச் சொல்லிவிட்டார்! தேரீ ரஹமத் சுப் ரஹீ, தேரீ துவாவோ(ன்) கா ஃபரேப் = what stinging words!
Fareb = duplicity, deception, guile, fraud, etc.
This word applied to God’s grace indeed shows the depth of one’s despair, not necessarily the nature of Grace. Sunlight is equal to all, but some skins cannot take it! There is no deception in grace, but some fault in the receiver! This is a poetic way of saying that one’s fate is such that grace has not worked in his favour. or he is unable to receive it properly. So, the poet next says: this shadow on me- mujh pe yun chaaya.
வெற்றுச் சொற்களை அடுக்காமல் சொல்லவந்ததை மூன்று–நான்கு சொற்களில் முத்தாக அடக்கிவிட்டார் நியாய ஷர்மா!
தலத் குரலுக்கு என்ன சொல்ல! இந்த மன நிலை தலத் குரலுக்கு மிகவும் ஒத்துப்போகிறது. குரலில் சோகத்தை வரவழைக்க வேண்டியதில்லை. சோகம் வார்தையில், பொருளில் இருக்கிறது, மெட்டில் இருக்கிறது.. துவாவோ(ன்) கா ஃபரேப்- எப்படி இச்சொற்களை உச்சரிக்கிறார் பாருங்கள்!. ஹிந்தித் திரையிசை உலகில் வார்த்தைகளை இவ்வளவு உணர்ச்சியுடன், ஜீவனுடன் உச்சரித்தவர்கள் வேறு யாரும் இல்லை!
ஜெய்தேவ்- உணர்ச்சி பூர்வமான இசைக்கு உன்னத இடம்! இப்பாட்டில் எத்தனை இதமான பின்னிசை! வாத்யங்களின் ஒலி பாடகரின் வார்த்தையை, குரலை அடக்கவில்லை! தாளத்தின் தனிவிதமான போக்கு – different kind of rhythm! This song is a masterpiece, the like of which has not appeared again!
இந்த இரண்டு பாடல்களையும் இரவில் ஆரவாரமில்லாத அமைதியான சமயத்தில் கேட்கவேண்டும்.
இத்தகைய இனிய பாட்டுக்கள் ஏன் இப்படி சோகமயமாக இருக்கவேண்டும்? நமக்கு பதில் சொல்லத் தெரியவில்லை. ஆங்கிலக் கவி ஷெல்லி சொல்கிறார்
We look before and after, And pine for what is not: Our sincerest laughter With some pain is fraught; Our sweetest songs are those that tell of saddest thought.
(மனித குலத்தில் உள்ள) மொழிகளில் எல்லாம் பாரதத்தில் உள்ள ஸம்ஸ்க்ருத மொழி இனிமையானது, மிக முக்கியமானது, தெய்வீகமானது மதுரமானது. அதிலும் அதில் உள்ள காவியங்கள் இனிமையானவை; அதிலும் இனிமையானவை அதில் உள்ள சுபாஷிதம்!
Among all the language (of mankind) Sanskruta the language of Bharat i.e India is the sweetest, the most distinct and truly divine. Sanskrutas poetic verses are so very melodious, and amonst them again the most delightful are her Subhasitas. (Translation by Manhar Jai)
*
கீர்வாண வாணீஷு விசிஷ்ட புத்திம்
தஸ்மாபி பாஷாந்தரலோலுபோஹம் |
யதா சுராணமம்ருதே ஸ்திதேபி
ஸ்வர்காங்கநாநாமமதராஸாவே ருசி: ||
அனைத்து மொழிகளின் மீதும் எனக்கு ஆசை உண்டு என்றாலும், எனக்கு கடவுளரின் மொழியில் – ஸம்ஸ்கிருதத்தின் மீது – ஒரு விசேஷமான ஆர்வம் உண்டு. ஏனெனில் எப்போதுமே அம்ருதம் கடவுளர் முன்னே இருந்தாலும் கூட ஸ்வர்க்க தேவதைகளின் அதர பானத்தில் அவர்களுக்கு ருசி உண்டு, அது போல!
I have a special intrest in the speech of the gods (Sanskrit language), nevertheless I have a liking for the other languages; for, though nectar is ever present before them, the gods have a taste for the liquor of the lips of the divine damsels. (Translation by S.B. Nair)
*
ப்ருதிவ்யாம் த்ரீணி ரத்னானி ஜலமன்னம் சுபாஷிதம் |
மூடை: பாஷாணகண்டேஷு ரத்னசம்ஞா விதீயதே ||
உலகில் மூன்றே மூன்று ரத்னங்கள் தாம் உள்ளன; ஜலம், அன்னம், சுபாஷிதம் ஆகியவையே அந்த மூன்று. மூடர்கள் பூமியிலிருந்து வெட்டி எடுக்கப்பட்ட சிறிய கற்களையே ரத்னம் என்று மதிக்கின்றனர்.
There are but three precious jewels on this earth: Water, food and gems of Speech. But ignoramuses (dull an stupid people) highly regard as precious, shining bits of stone (dug out from the bowels of the earth) (Translation by Manhar Jai)
*
ஏகவித்யாப்ரதானோபி பஹுஞானி பவேத் நர: |
சுபாஷிதானி சிக்ஷேத் யானி சாஸ்த்ரோத்வதானி வை ||
ஒரு குறிப்பிட்ட அறிவை மனிதன் கொண்டிருக்கும் போது அது அவனை அதிக அறிவு கொண்டதாக ஆக்குகிறது; அது தான் சுபாஷிதங்களிலிருந்து அவன் பெரும் அறிவாகும்.
Particularly one knowledge when possessed by a man renders him rich; it is the knowledge learnt from wise sayings (Subhasita-s) drawn from the
sastra-s.
*
உத்கோசபாரிதோஷக பாடசுபாஷிததரார்தசௌர்யாஷா: |
தத்க்ஷணமேவ க்ராஹ்யா: ஷடயந்தகாலே ந லப்யதே ||
ஒரு மனிதனுக்கு ஆறு விஷயங்கள் முதல் தடவை தரப்படும், அந்தக் கணத்தின் போதே, ஏற்றுக் கொள்ளப்பட வேண்டும்; ஏனெனில் அவற்றைப் பெறும் இரண்டாவது வாய்ப்பு கிடைப்பது அரிது. அவையாவன, லஞ்சம், நல்ல விஷயத்திற்காகத் தரப்படும் பரிசு, வாடகை, சுபாஷிதம், திருட்டுப் பொருள்கள், பாரம்பர்ய சொத்திலிருந்து கிடைக்கும் ஒருவனுக்குரிய பங்கு.
There be six things a man should take the moment they are offered, lest he get no second chance of taking them; a bribe, a reward for good tidings, rent, a good saying (Subhasita), stolen goods, and one’s share of heritage. ((Translation by P.Peterson)
*
உச்சை: ஸ்திதீனாம் விதுஷாம் பதமாரோத்மிச்சவ: |
சத்சுபாஷிதசோபான- சேவின: சந்து சாதவ: ||
பண்டிதர்களிடையே உயர்நிலைக்குச் செல்ல விரும்புவோர் ஏணிப்படிகளாக அமையும் நல்ல சுபாஷிதங்களைக் கற்க வேண்டும்.
Those good men who wish to climb to the position of learned scholars occupying high positions, (should) resort to the (study of) staircase of good poetry. (subhasita-s) (Translation by A.A.R.)
Pictures are taken from various sources for spreading knowledge; this is a non- commercial blog. Thanks for your great pictures.
Great Sanskrit scholars like Bhandrakars and Goldstucker dated Panini around 8th century BCE. His coinage which Arthasastra doesn’t know also place him well before Kautilya of fourth century BCE . So whatever he said becomes very important to decide the chronology of many things. One such thing debated by the scholars is his knowledge about Tamil Nadu. He covered several thousand square miles of north India from Afghanistan to Assam in the north and up to Asmaka country in the South on River Godavari.
But for one who reads deeply it becomes clear that he knew the South of India up to land’s end. In one sutra he mentioned black peppercorns and honey coming through the land route. The long list of articles he mentioned in several sutras shows his vast knowledge in economics, commerce, trade routes and wealth of the community.
And supporting evidence comes from Buddhist Jataka tales. Earlier people like Bodhayana and Yaska also talk about south India. Epics Mahabharata and Ramayana mentioned the customs of Southerners.
We have very clear references to the Tamil kingdoms in the inscriptions of Emperor Asoka and Orissa King Kharavela.
First let us look at the trade routes.
Panini wrote only a grammar book, but yet his references and the commentaries on his book give us very interesting information.
He mentioned roads leading from one city to another city- sutra 4-3-85
Katyayana in his comments mentioned kantara pathika, that is the forest route. In addition to it, he listed Jangala patha, Vari patha and Sthala patha, and they are routes via jungle thickets, water and land. We also hear about Aja patha- goat track, Sanku patha- narrow mountain paths.
In the Devapathathi Gana 5-3-100 we hear about more interesting routes Hamsa patha and Deva patha which relate to air.
He might have meant air -plane route used by Rama, Ravana and Kubera. Or it may be routes used by the migratory birds. Or it may be the routes used by the Siddhas with supernatural powers. We have literary evidence to support every one of the above.
Kalidasa goes one step ahead and listed three different air routes depending upon the height. While returning to Ayodhya from Sri Lanka by thought powered air -plane the three routes are explained in
Raghuvamsa 13-19. He refers to Sura \ Deva patha, Ghana patha and Kagapatha.
My comments
Even a Tamil book that came about 250 years ago mentioned air routes used by siddhas with super natural powers (Tiru Kutrala Kuravanji by Tri Kuta Rasappa Kavirayar).
Raja patha is still the road name in several Indian cities.
English word path also came from Sanskrit ‘patha’.
Now to this particular sutra regarding the black peppercorns and honey—
Kerala known as Chera Nadu 2000 years was the main exporter of peppers. When Panini mentioned it in sutra 5-1-77,
He must have remembered Kerala.
Black Pepper corns from Tamil speaking Chera nadu (now Malayalm speaking Kerala) went up to Rome and Greece. Till today Kerala exports to other places.
Xxxx
VAIDURYA GEM STONE
Sutra 4-3-84 is about the gem-stone Vaidurya, known as cats eye.
It said that it was available in Valavaya mountains and polished at Vidura town and so it was called Vaidurya .
We have some references to Vaidurya, Beryls and others exported from Coimbatore inT amil Nadu. So we may conclude that pepper and gemstones were exported via Coimbatore about 3000 years ago.
V S Agrawala adds more supporting information—
“As pointed out by Keith, Yaska already mentions a southern use of the Vedic word ‘Vijaamatri’ for a son in law who pays to his father in law the price of the bride.
Sangam Tamil literature and later Tamil literature confirm this bride price.
“Secondly, the Deccan was the home of Sanskrit as early as Katyayana’ s time whom Patanjali regards as a southerner on account of his partiality for the Tadhita.
Priya taddhitaahaa Daakshinatyaahaa
(Katyayana lived around 4th century BCE.)
“Thirdly, Panini besides referring to the sea and the islands lying near the coast and in mid ocean , actually mentioned that portion of the country which lies between the tropics as
Antarayana desa 8-4-25
It can refer only to Deccan lying south of the Tropic of Cancer, which passes through Kutch and Avanti.”
My comments
Sri Lankaan history book ‘Mahavamsa’ gives more information about the marriages that took place between the royal families of Madurai Pandyas and the first king Vijaya of Sri Lanka. It happened in the sixth century BCE, not far from Panini’s time
So it is very clear that North Indians had a very good knowledge of Southern India and its peoples.
Tags– Panini , Black pepper, Land routes, Yaskar, ,bride price, Katyayana, ,Taddhita
Pictures are taken from various sources for spreading knowledge; this is a non- commercial blog. Thanks for your great pictures.
உலகப் புகழ் பெற்ற முதல் இலக்கண வித்தகர், முதல் மொழியியல் நிபுணர் (World’s First Grammarian and Linguist) பாணினி. அவர் தற்போது பாகிஸ்தானில் இருக்கும் லாகூரில் 2700 ஆண்டுகளுக்கு முன்னர் ஸம்ஸ்க்ருத மொழிக்கு இலக்கணம் எழுதினார். அந்த நூலின் பெயர் அஷ்டாத்யாயியீ (அஷ்ட அத்யாயம் , அதாவது எட்டு அத்தியாயம்.). அதில் அவர் கோதாவரி நதிக்கரையில் இருந்த அஸ்மாக தேசத்தைப் பெயர் சொல்லி எழுதினார்.
ஆப்கானிஸ்தான் முதல் அஸ்ஸாம் வரை தெரிந்த அவருக்கு தமிழ்நாடு தெரியாமலா போகும் ? அவருக்கு 450 ஆண்டுகளுக்குப் பின்னர் வாழ்ந்த அசோகன் தெளிவாகவே கேரளம் பற்றிப் பேசுகிறான். அதற்குப் பின்னர் ஒரிஸ்ஸாவை ஆண்ட காரவேலன் ‘தமிழ் மன்னர் கூட்டணி’ பற்றியும் பேசுகிறான். பாண்டிய மன்னரைத் தோற்கடித்து முத்து முதலியவற்றை கப்பமாகப் பெற்றது குறித்தும் கல்வெட்டில் பொறித்துளான் .
பாணினி வரலாறு எழுதவில்லை. ஆகவே அசோகன், காரவேலன் போல நேரடியாகப் பேசாமல் மறைமுகமாக கேரளா பற்றிப் பேசுகிறான். அக்காலத்தில் கேரளத்தின் பெயர் சேர நாடு. அக்காலத்தில் தமிழ் மட்டுமே அங்கு பேசப்பட்டது.
அங்கிருந்து வந்த மிளகு பற்றி பாணினி சூத்திரம் சொல்கிறது -5-1-77
உத்தர பதே நாஹ்ருதம் ச
வா
ஆஹத ப்ரகரேண வாரி ஜங்கல ஸ்தல காந்தார பூர்வ பதானுப
ஸம்க்யானம்
வா
அஜபத சங்கு பதாப்யாம் சோப ஸம்க்யானம்
வா
மதுக மரிச யோரண் ஸ்தல பத.
இதில் கடைசி வரிதான் மிளகு, தேன் — மரீச, மது — பற்றிப் பேசுகிறது.
அதைப் பார்ப்பதற்கு முன்னால் இதே சூத்திரம் சொல்லும் அதிசய விஷயங்களை முதலில் இயம்புவேன் .
அவர் புராதன இந்தியாவின் போக்குவரத்து பற்றிச் சொல்லும் விஷயங்கள் பாரதம் முழுதும் நடந்த பொருளாதார , வியாபார விஷயங்களை எடுத்துரைக்கிறது. சூத்திரத்தை விளக்க வந்த காத்யாயனர் , பதஞ்சலி , ‘வாமனர் – ஜயாதித்யர் ஜோடி’ கொடுக்கும் விஷயங்கள் நம் மூக்கின் மீது விரலை வைத்து வியக்கச் செய்யும் .
நகரங்களுக்கு இடையேயான போக்குவரத்து – சூத்திரம் 4-3-85
இந்த சூத்திரத்துக்கு விளக்கம் தந்த காத்யாயனர் தென்னாட்டைச் சேர்ந்தவர் என்று அவருக்குப்பின்னர் வந்த பதஞ்சலி சொல்வார் . கி.மு 4-ம் நூற்றாண்டில் வாழ்ந்த காயத்யயனர் சொல்கிறார்-
காண்டார பத (Forest) – பயங்கரக் காட்டு வழிப் போக்குவரத்து ;
ஜங்கல பத (jungle) – காட்டு வழிப் போக்குவரத்து ;
ஸ்தல பத (Land Route) – நில வழிப் போக்குவரத்து ;
இதில் பயங்கர காட்டுவழிப் போக்குவரத்து என்பது விந்திய மலை வழியாகச் செல்லும் அடர்ந்த காட்டுப் பாதை . இதை சிவில் எஞ்சினியரும் மாபெரும் முனிவருமான அகஸ்தியர் , மலையை மட்டமாக்கி, சாலை போட்டதையும் அதை புராணங்கள், விந்திய கர்வ பங்கம் என்று சொல்வதையும் முந்தைய கட்டுரைகளில் கண்டோம்.
‘அஜ பத’ என்றால் ஆட்டுப் பாதை என்று போல். மலைப்பாதையில் ஒரு ஆடு சென்றால் எதிரே இன்னும் ஒரு ஆடு வரமுடியாது. ஒத்தையடிப் பாதை.
இதை காத்யாயனர் 5-1-77, பதஞ்சலி 2-358-ல் விளக்குகின்றனர்.
ஸ்தல பத என்னும் நிலப்பாதை வழியாக — சாலை மார்க்கமாக மிளகு, தேன் வந்தன என்றும் காத்யாயனர் உரைக்கிறார்.
ஆக சூத்திரத்தில் பாணினி பயன்படுத்திய மிளகுக்கு விளக்கம் கிடைத்துவிட்டது .
மிளகுக்குப் புகழ் பெற்ற இடம் மலையாள- கேரள – சேர நாடு என்பதை சங்க இலக்கியமும் பிற்கால ரோமானியர் வணிகமும் காட்டும்.
இத்துடன் அதிமதுரம் தென்னாட்டில் இருந்து போனது .
இது தவிர தேவ பதாதி கண – 5-3-100-ல் மேலும் பல பாதைகளை பட்டியலிடுகிறார்.
வாரி பத, ஸ்தல பத, ரத பத, கரி பத,அஜ பத,சங்கு பத, ராஜ பத ,சிம்ஹ பத, ஹம்ஸ பத, தேவ பத.
இதில் சில சுவையான விஷயங்கள் இருக்கின்றன.
1.இன்றும் கூட டில்லி முதலிய நகரங்களில் ராஜ்பாத் — இராஜ பாட்டை — ரோடுகள் உள்ளன. தமிழ் நாட்டின் பல நகரங்களில் ராஜ வீதிகள் உள .
2. இரண்டாவது வான வெளிப் பாதைகள். இது ராமன், ராவணன், குபேரன் கைகளில் மாறி மாறி இருந்த விமானங்கள் போன பாதைகள் அல்லது பறவைப் பாதைகள் அல்லது ககன சித்தர் எனப்படும் ஆகாய மார்க்க சித்தர் பாதையாக இருக்கலாம். 250 ஆண்டுகளுக்கு முன்னர் வாழ்ந்த திரிகூட ராசப்ப கவிராயர் கூட வான வழி — ககன சித்தர் பற்றிப் பாடுகிறார் திருக் குற்றாலக் குறவஞ்சியில் .
3. மூன்றாவது சுவையான விஷயம் இன்றும் கூட ஆங்கிலத்தில் Path பாத் = பாதை என்ற பொருளில் புழங்குகிறது
மஹாநித்தேச என்னும் நூலில் மூங்கில் பாதை, எலிப் பாதை, பாலைவன மணல் பாதை, குகைப்பதை முதலிய நீண்ட பட்டியல் இருக்கிறது ; சம்ஸ்க்ருத மொழியில் இல்லாத விஷயமே உலகில் கிடையாது.
சங்கு பத என்று பாணினி சொல்லும் பாதை , இப்பொழுது மலை ஏறுவோர் ஆணி அடித்து கயிறு கட்டி மலை மீது ஏறும் பாதையாகும் இதை அவருக்குப் பின்னர் வந்த புத்த ஜாதகக் கதைகள் விளக்குகின்றன.
காளிதாசர் ரகு வம்சத்தில் 13- 19-ல் உயரத்துக்கு ஏற்ப, 1.தேவ பத/சுர பத, 2.கண பத, 3.கக பத என்று வகைப் படுத்துகிறார்.
ஒரு உயரமான கோட்டையின் மதில் சுவர் மீதுள்ள பாதையை ‘தேவ பத’ என்று கௌடில்ய அர்த்த சாஸ்த்திரம் விளக்கும்.
உத்தர பத
இந்திய நகரங்களை காந்தாரம் / ஆப்கானிஸ்தானுடன் இது இணைத்தது .தசரதன் இறந்தவுடன் விரைவாக பரதன் அழைத்துவரப்பட்ட பாதையை வால்மீகி விரிவாக வருணிக்கிறார்.
கங்கா நதி மீதுள்ள பாடலிபுரத்தத்தில் புறப்பட்ட கப்பல்கள் பருவக் காற்றைப் பயன்படுத்தி இலங்கைக்கு எப்படி விரைவாக வந்து போயின என்பதை மகா வம்சம் என்னும் இலங்கை வரலாற்று நூல் காட்டுகிறது.
தென்னகப் பாதை/ தக்ஷிண பத
இனி தென்னகப் பாதையைக் காண்போம் .
பணினிக்கும் முன்னால் வாழ்ந்த சொற்பிறப்பியலின் (Father of Etymology) தந்தை – உலகின் முதல் சொற்பிறப்பியல் நூலான நிருக்தத்தை எழுதிய யாஸ்கர் தென்னாட்டு வரதக்ஷிணை முறை பற்றி எழுதி இருக்கிறார். தென்னாட்டில் மட்டும் மன்னர்கள் பெண்களை விலை கொடுத்து வாங்குவார்கள். சேர, சோழ, பாண்டிய மன்னர் வரலாற்றிலும் சங்க இலக்கிய நூல்களிலும் பெண்ணைப் பெற்றவர்களுக்கு பெரும் செல்வத்தைக் கொடுத்து கெஞ்சசுவர். . அவரை ‘விஜாமாத்ரி’ என்று வேத இலக்கியம் பகரும் என்கிறார் யாஸ்கர் .
மேலும் முதல் முதலில் பாணினீயத்தின் மீது / அஷ் டாத்யாயி மீது – குறிப்புகள் (Vartika) வரைந்த காத்யாயனரை “இவன் தென்னாட்டுக்காரன்; ஆகையால் அந்த வழக்கத்தை ஆதரிப்பவன்” என்று பதஞ்சலி குற்றம் சாட்டுகிறார். தத்ஹிதத்தைப் போற்றுபவர் இவர் என்பார் .
ப்ரிய தத்ஹிதாஹா தாக்ஷிணாத்யாஹா
காத்யாயனர் கி .மு . நாலாம் நூற்றாண்டைச் சேர்ந்தவர்.
***
கடல் நடுவிலுள்ள தீவுகள், கடற்கரையை ஒட்டிய தீவுகள் பற்றிக் கதைக்கையில் கடக ரேகை, மகர ரேகைக்கு இடையேயுள்ள பெரு நிலப்பரப்பை அந்தரயண தேச 8-4-25 என்று பாணினி
சொல்கிறார்.ஆகையால் குஜராத்தின் கட்ச் பகுதியாகச் செல்லும் கடக்க ரேகைக்கு அப்பாலுள்ள தென்னாடு பற்றி அவர் அறிந்திருக்கிறார்.
கலிங்க தேசம், கோதாவரி மீதுள்ள அஸ்மாக தேசம் ஆகியவற்றை பெயர் சொல்லியே குறிப்பிடுகிறார்.
***
வைடூர்யம்
Cymophane அல்லது Cat’s eye வைடூர்யம் பற்றி 4-3-84ல் பாணினி சூத்திர வியாக்கியானம் கூறும் .
விதுர என்ற இடத்தில் காணப்படும் மணி வைடூர்யம்;
வாலவாய என்ற மலையில் காணப்படும் கல்லை விதூர என்ற நகரத்தில் இழைத்து வைடூர்யம் ஆக்கப்படுகிறது . வைடூர்யம் கல், கோயம்பு த்தூர் பகுதியில் வெட்டி எடுக்கப்பட்டு உலகின் பல்வேறு இடங்களுக்கு ஏற்றுமதி செய்யப்பட்டதை வெளிநாட்டார் எழுதிய குறிப்புகளில் காண முடிகிறது
பாணினி எழுதியது இலக்கண புஸ்தகம்.– அவர் சேர சோழ பாண்டிய நாடுகள் பற்றியோ அதிலிருந்து வரக்கூடிய சொற்பிரயோகம் பற்றியோ சம்ஸ்க்ருத இலக்கிய நூலில் பேச அவசியமில்லை .
மேலும் பர்ஜிட்டர் (Pargeter) வேறு ஒரு இடத்தில் எழுதியதை இங்கே குறிப்பிடுவது பொருத்தமாக இருக்கும். “இந்தியாவின் மிகப்பெரிய மரமான ஆலமரம் பற்றி ரிக் வேதம் சொல்லவில்லை. அது போலவே உப்பு, விந்திய மலை, பாரியாத்ர/ ஆரவல்லி மலைகள் பற்றி ரிக் வேதத்தில் குறிப்புகள் இல்லை. இதனால் அவர்களுக்கு இவை பற்றி அறவே தெரியாது என்று கருதுவது மடைமை ஆகும்”
.
****
வால்மீகியும் புத்த மத ஜாதகக் கதைகளும் தென்னகம் பற்றி நிறையவே பேசுகின்றனர் அவற்றைத் தனியே காண்போம்.
Pictures are taken from various sources for spreading knowledge; this is a non- commercial blog. Thanks for your great pictures.
ஹிந்தி படப் பாட்டுகள் – 26 – மன்னா டே!
R.Nanjappa
மன்னாடே
“Good wine needs no bush!”
இது ஒரு ஆங்கிலப் பழமொழி. தரமுள்ள பொருளுக்கு விளம்பரம் தேவையில்லை; அதன் தரத்தினால் அதைத் தானாகத் தேடி வருவார்கள் என்பது பொருள். வேறு எங்கு எப்படி இருந்தாலும் திரை இசைத்துறையில் இப்படி நடக்கவில்லை.
கிஷோர் குமார் முறையான சங்கீதப் பயிற்சி இல்லாமல் வந்தவர். அவருடைய சங்கீத அறிவும் குரலும் இயற்கையாக அமைந்தவை. அவருடைய அண்ணன் நடிகர் அஷோக்குமார் ஒரு விஷயம் சொல்வார். கிஷோர் குழந்தையாக இருந்தபோது (இருவருக்கும் 18 வயது வித்தியாசம்) ஒரு நாள் மணிக்கணக்கில் அழுதுகொண்டே இருந்தானாம், அதனால் அவன் நுரையீரல் பலப்பட்டு நல்ல பலமான குரல் வந்து விட்டதாம்! நன்றாகப் பாடியும் நிறைய சந்தர்ப்பங்கள் கிடைக்கவில்லை. 20 வருஷங்கள் எப்படியோ ஓட்டினார். பின் இருபது வருஷங்கள் இவரை யாரும் நெருங்கமுடியவில்லை!
மன்னா டே முறையாகப் பயின்று நல்ல தேர்ச்சி பெற்று வந்தார். இவருக்குச் சரியான சந்தர்ப்பங்கள் இறுதிவரை கிடைக்கவில்லை. நமது திரைப் படங்களில் நல்ல பாடல்கள் கதாநாயகன்-நாயகி மேல்தான் வருகின்றன. மன்னா டேவை எந்த முன்னணி ஹீரோவும் முதல் சாய்ஸாக ஏற்றுக் கொள்ளவில்லை.அதனால் இவருக்கு அத்தகைய பாட்டுக்கள் அதிகம் இல்லை. ‘பஸந்த் பஹார்’ என்ற படத்தில் இவர் பாடிய நல்ல பாடல்கள் அமைந்தன. முன்னணி ஹீரோ தேவ் ஆனந்திற்கும் ராஜ் கபூருக்கும் இவர் பாடிய இரு பாடல்களைப் பார்ப்போம்.
moti na miley to ashq bharnaa hai daaman bharnaa teri tamannaa hai to pyaare tujhe khushi, agar nahin mili
to gham kuchh kam naa milaa
முத்துகிடைக்கவில்லையா? அதனால்என்ன?
கண்ணீரால்உன்பெட்டியைநிரப்பிக்கொள்!
எதையாவதுவைத்துநிரப்பவேண்டுமென்பதுதானேஉன்ஆசை?
அன்பனே! உனக்குமகிழ்ச்சிகிட்டவில்லையெனில்,
துக்கத்திற்குக்குறைவாஎன்ன?
Song: Hum dum se gaye Film: Manzil 1960 Lyricist: Majrooh Sultanpuri
Music: S.D.Burman Singer: Manna Dey
What a beautiful song with terrific orchestration. We were floored when we first watched this movie in 1965- the music felt so heavenly in the whole film. Burman broke the rule-one hero one singer consistently. In this film, Hemant Kumar, Rafi and Manna Dey sing for the hero-each one is a special situation. Please listen to the music of this movie- it is sublime. Manna Dey, like KIshore Kumar, could pronounce Hindi like a Hindian! This song is a gem.
The lyrics are superb, with a philosophical touch. The repetition of ‘Hum dum’ in the first line is so innovative. In Hindi, they call it (use of homonyms) yamaka alankar. (I do not know about Sanskrit.)
Music: Shankar Jaikishan Singers: Manna Dey & Lata Mangeshkar.
அருமையான டூயட். மிக, இனிய மெட்டு,. இப்படத்தில் இவர்கள் இருவரும் பாடிய மூன்று டூயட் இருக்கின்றன. மூன்றுமே சூப்பர்! இப்பாட்டிற்கு ஹஸ்ரத் ஜய்புரி எழுதிய இனிய கவிதை! See the images evoked! இப்பாட்டில் அக்கார்டியன் இசை அருமை.
இப்பாடலின் பின் ஒரு வரலாறு புதைந்திருக்கிறது!
இது ஏ.வி.எம், எடுத்த படம். It Happened One Night என்று 1934ல் வந்த ஹாலிவுட் படத்தின் தழுவல். இதன் பாட்டுப் பதிவிற்கு ஏ.வி.எம் செட்டியார் ஆஜரானார். ஹீரோ ராஜ் கபூருக்கு முகேஷ் பாடுவார் என எதிர்பார்த்தார். ஆனால் அங்கே முகேஷ் இல்லை! பாடப் போவது மன்னா டே என்றதும் செட்டியாருக்குக் கோபம் வந்துவிட்டது. பாட்டுப் பதிவு வேண்டாம் என்று சொல்லி எழுந்துவிட்டார், ஷங்கர் ஜெய்கிஷனும் ராஜ் கபூரும் அவரைச் சமாதானம் செய்ய மிகப் பாடுபட்டனர். [முகேஷ் அப்போது நடிப்பாசையால் பாடக்கூடாது என்ற சட்டச் சிக்கலில் மாட்டியிருந்தார்.] மன்னா டே முறையாக சங்கீதம் பயின்றவர், நல்ல குரல் வளம் கொண்டவர், பல நல்ல பாடல்களைப் பாடியிருக்கிறார்; அவர் பாடுவதைக் கேளூங்கள், பிடிக்கவில்லையென்றால் பிறகு பார்த்துக் கொள்ளலாம் என்று பலவாறு சொல்லிச் சமாதானம் செய்தனர். மன்னாடே பாடிய மூன்று டூயட்களும் மிகச் சிறப்பாக அமைந்தன, செட்டியாருக்குப் பிடித்துவிட்டது! நமக்கும் இந்த அரிய பொக்கிஷங்கள் கிடைத்தன!.
[முதலில் வேண்டாம் என்று சொன்னதற்காக செட்டியார் வருத்தம் தெரிவித்தார்- பெரிய மனது!]
யார் பாடுவதையும் மன்னா டே பாடமுடியும்; மன்னா டே பாடுவதை வேறு எவரும் பாடமுடியாது என்று திரை இசை உலகில் பரவலாகப் பேசுவார்கள். 1966. வந்த ‘வக்த்’ படத்தில் வரும் “யே மேரீ ஃஜொஹ்ரா ஜபீன் ” என்ற பாட்டு [பால்ராஜ் ஸாஹ்னி மேல் பாடியது] படு ஹிட் ஆனது! இதை இன்றும் வட இந்தியாவில் கல்யாணங்களில் குஷியாகப் பாடுகின்றனர். 1973ல் வந்த ஃஜஞ்ஜீர் படத்தில் ப்ராணுக்காகப் பாடிய “யாரீ ஹை இமான் மேரா ” என்ற பாட்டும் மிகப் பெரிய ஹிட். இந்தப் பாடல்களை வேறு எவரும் பாடவே முடியாது!. இருந்தும் .இவருடைய தகுதிக்கும் திறமைக்கும் ஏற்றார்ப்போல் வாய்ப்புகள் வரவில்லை.
Good wine also needs a big push at times in this commercial world. And it needs an attractive bottle and packaging too!
Pictures are taken from various sources for spreading knowledge; this is a non- commercial blog. Thanks for your great pictures.
கத்தி முனை உன் பக்கமும், கைப்பிடி எதிரிலிருப்பவரிடமும் இருக்க வேண்டும்!
ச.நாகராஜன்
ஸ்வாமி துரியானந்தர் ஸ்ரீ ராமகிருஷ்ண பரமஹம்ஸரின் சீடர்களுள் ஒருவர்.
அவரின் வாழ்க்கைச் சரிதம் அற்புதமான ஒன்று. சுவையான சம்பவங்கள் நிறைந்தது.
அதில் சில சம்பவங்களை இங்கு பார்க்கலாம்.
ஹரிநாத் சட்டோபாத்யாயா கல்கத்தாவின் வட பகுதியில் 1863, ஜனவரி 3-ஆம் தேதி பிறந்தார். அவருக்கு மூன்று வயது ஆகும் போது அவரின் தாயார் மறைந்தார். 12 வயதில் அவர் தந்தையை இழந்தார். பின்னர் அண்ணன், மன்னி ஆதரவில் வளர்ந்து வந்தார்.
பதிமூன்று அல்லது பதிநான்கு வயதிருக்கும், ஒரு நாள் அவர் ஸ்ரீ ராமகிருஷ்ண பரமஹம்ஸரை கல்கத்தாவில் தீனநாத் பாசுவின் வீட்டில் சந்தித்தார்.
அந்த தரிசனம் அவரை ஈர்த்து ராமகிருஷ்ண பரமஹம்ஸருடன் ஒன்றச் செய்தது.
அவர் பின்னாளில் ஸ்வாமி துரியானந்தர் ஆனார்.
59 வயது வாழ்ந்த ஸ்வாமி துரியானந்தர் பல செயற்கரிய செயல்களை ஆற்றி கல்கத்தாவில் 21-7-1922 அன்று மாலை 6.45 மணிக்கு நிர்வாண நிலையை எய்தினார்.
அதற்கு முதல் நால் ஸ்வாமிஜி தனது அருகிலிருந்தவர்களிடம், “ நாளை தான் எனக்கு கடைசி தினம்” என்று திருப்பித் திருப்பிச் சொல்லிக் கொண்டே இருந்தார்.
அதன் படியே நடந்தது!
ஸ்வாமி விவேகானந்தர் மேற்கில் வெற்றி யாத்திரையை முடித்துக் கொண்டு 1897ஆம் வருட ஆரம்பத்தில் கல்கத்தா திரும்பினார். 1897, மே மாதம் முதல் நாள் அவர் ராமகிருஷ்ண மிஷனைத் துவங்கினார்.
ஸ்வாமி துரியானந்தர் விவேகானந்தருடன் இந்தியாவின் பல பகுதிகளுக்கும் சென்றார்.
தவ வாழ்க்கை வாழ்வதிலேயே அவருக்கு நாட்டம் இருந்தது.
ஒரு நாள், ஸ்வாமி விவேகானந்தர் துரியானந்தரை நோக்கி, “பரமஹம்ஸரின் பணிக்காக என் இறுதி வரை ஒவ்வொரு துளியாக என்னை நான் அர்ப்பணித்துக் கொண்டிருப்பதை நீ பார்க்கவில்லையா? அதை வெறுமனே நீ பார்த்துக் கொண்டே இருப்பாயா? எனது சுமையைச் சற்று இறக்கி விட மாட்டாயா?” என்று கேட்டார்.
துரியானந்தர் மனம் உருகினார்.
விவேகானந்தர் கூறிய படி 1899இல் ஜூன் மாதம் அமெரிக்கா நோக்கிப் பயணமானார். அங்கு பெரும் பணி ஆற்றினார்.
அமெரிக்கா செல்லும் முன்னர் சகோதரி நிவேதிதையை நோக்கி துரியானந்தர், “எனக்கு மேலை நாட்டு பழக்க வழக்கங்கள் தெரியாதே! அது பற்றிக் கொஞ்சம் சொல்லக் கூடாதா” என்றார்.
நிவேதிதை அவரை நோக்கி, “ஐயனே! எப்பொழுதெல்லாம் நீங்கள் ஒருவருக்கு எதையேனும் கொடுக்க முற்படுகிறீர்களோ அப்போதெல்லாம் வசதியற்ற, விரும்பத்தகாத பக்கங்களை உங்கள் பக்கம் வைத்துக் கொள்ள வேண்டும். கத்தியின் கூர்மையான முனை இருக்கும் பக்கத்தை உங்கள் கையில் வைத்துக் கொண்டு கைப்பிடியை எதிரிலிருப்பவரிடம் கொடுக்க வேண்டும், அவ்வளவு தான்!” என்றார்.
அதன்படியே அவர் அமெரிக்காவில் சீடர்களுக்கு ஒவ்வொரு கணமும் தன் வசதியை அறவே துறந்து விட்டு அவர்களின் முன்னேற்றத்திலேயே கண்ணும் கருத்தும் செலுத்தினார்.
சின்னச் சின்ன பழக்கங்களையும் அவர் மிருதுவாக அமெரிக்க சீடர்களுக்குச் சொல்லித் தந்தார்.
ஒரு முறை சான்பிரான்ஸிஸ்கோவில் ஒரு பெண்மணி அவரது வேதாந்த வகுப்புகளுக்கு ஆர்வமுடன் வந்து கொண்டிருந்தார். அந்தப் பெண்மணியின் கணவனுக்கோ இது சற்றும் பிடிக்கவில்லை.
இதை அறிந்து கொண்ட துரியானந்தர் அவரிடம், “ ஒரு மனைவியானவள் கணவனின் விருப்பப்படி அவருக்கு அடங்கி நடந்து கொள்ள வேண்டும். அடிக்கடி இங்கு வர வேண்டாம். இங்கு என்ன கற்றுக் கொள்கிறாய் என்பதை கணவனிடம் கூறு. தேவியை பிரார்த்தனை செய். எல்லாம் சரியாகும்” என்று அறிவுறுத்தினார்.
ஆனால் கணவனுக்கோ மனைவி துரியானந்தர் வகுப்புகளுக்கு வருவது பிடிக்கவே இல்லை.
ஒருநாள் துரியானந்தர் அந்தப் பெண்மணியிடம், “உன் கணவனை நான் பார்க்க வேண்டுமே” என்றார்.
“ஐயையோ! அது மட்டும் வேண்டாம்” என்று அவர் அலறினார்.
ஆனால் துரியானந்தர் ஒரு நாள் அவர் இல்லம் சென்றார். அவரது கணவனைப் பார்த்து கைகுலுக்கினார்.
என்ன ஆச்சரியம்! அந்த ஒரே கைகுலுக்கலுடன் கணவனின் வெறுப்பு மறைந்தது. மனைவி வழக்கம் போல வேதாந்த சொஸைடிக்கு வரலானார்.
ஒவ்வொருவரின் மனப்பக்குவம், பழக்க வழக்கத்திற்குத் தக்கபடி அறிவுரை கூறுவது அவர் பழக்கம்.
ஒரு பெண்மணிக்கு அதீத உளவியலில் ஆர்வம் அதிகம். அவர் ஆவிகளுடன் பேசும் பழக்கத்தைக் கொண்டிருந்தார்.
அவரது விசேஷ திறமை ஆடோமேடிக் ரைட்டிங் எனப்படும் ஆவி கைகளின் வழியே எழுதும் முறையில் விகசித்தது.
சிறிது நேரம் ஓய்வாக இருந்த பின்னர் அவர் கைகளில் இருக்கும் பென்சில் தானே பேப்பரின் மீது எழுத ஆரம்பிக்கும்.
ஒரு நாள் இதைப் பார்த்த துரியானந்தர் அவரிடம், “ என்ன முட்டாள்தனம்! பிசாசுகளின் கட்டுப்பாட்டில் நீ இருக்க விரும்புகிறாயா, என்ன? இந்த முட்டாள்தனத்தை அடியோடு விடு. நாம் விரும்புவது முக்தி! இந்த உலகத்தை மட்டுமல்ல, எல்லா உலகங்களையும் கடந்து செல்ல நாம் விரும்புகிறோம். இறந்தவர்களுடன் தொடர்பு கொள்ள ஏன் நீ விரும்புகிறாய்? அவர்களை அமைதியுடன் இருக்க விடு. இதெல்லாம் மாயையே! மாயையை விடு. சுதந்திரமாக இரு” என்றார்.
அன்றுடன் அந்தப் பெண்மணி தன் ஆவி உலகத் தொடர்பை விட்டார்.
இன்னொரு பெண்மணி சமைக்கும் போது உப்பு சரியாகப் போட்டிருக்கிறோமா என்பதைச் சரி பார்க்க உணவில் ஒரு சிறிய பகுதியை எடுத்து சுவைத்துப் பார்த்தார்.
இதைக் கவனித்த துரியானந்தர் அவரிடம் சென்று, “சமைக்கும் போது உணவை ருசி பார்ப்பது இந்தியாவில் வழக்கமே இல்லை. ஏனெனில் அது சமைக்கப்பட்டவுடன் இறைவனுக்கு அர்ப்பணிக்கப்படுகிறது. நமது குடும்பத்திற்காக நாம் சமைக்கவில்லை. இறைவனுக்கு அர்ப்பணிக்க வேண்டும் என்பதற்காகத் தான் நாம் சமைக்கிறோம். குளித்து, ஆடை அணிந்து இறைவனைத் துதித்த பின்னரே சமையலறைக்குள் நுழைவது இந்தியரின் பழக்கம்” என்றார்.
ஒவ்வொரு சிறு செயலையும் அவர் தன் மேலை நாட்டு சீடர்களுக்கு மிருதுவான குரலில் அன்பைக் குழைத்துக் கற்றுத் தந்தார்.
தினந்தோறும் காலை எழுந்தவுடன் பகவத்கீதையின் பதினெட்டு அத்தியாயங்களை அவர் ஓதுவார்; பின்னர் தான் காலைச் சிற்றுண்டியை எடுத்துக் கொள்வார்.
1909ஆம் ஆண்டு கங்கைக் கரையோரம் இருந்த நகோல் என்ற இடத்திற்கு அவர் சென்றார். 1910ஆம் ஆண்டில் சில மாதங்கள் வரை அங்கு இருந்தார். ஹரித்வாரின் கீழே சுமார் 60 மைல் தொலைவில் உள்ள கிராமம் நகோல். அதைச் சுற்றி ஒரே காடுகள். இந்தக் காட்டினுள் நுழைந்து சென்று தவம் செய்வது துரியானந்தரின் வழக்கம்.
ஒரு நாள் பாறை ஒன்றின் மீது அவர் தியானத்தில் ஆழ்ந்திருந்தார். கண் விழித்த போது ஜொலிஜொலித்த இரு கண்கள் அவரைப் பார்த்த வண்ணம் இருந்தன. பெரிய புலி ஒன்று அவருக்குச் சற்று தூரத்தில் இருந்தது. முதலில் திடுக்கிட்ட துரியானந்தர் அதைக் கூர்ந்து பார்த்தார். புலி அங்கிருந்து அகன்றது.
என்ன நடந்தது என்று கவலையுடன் கேட்டவர்களிடம் அவர் கூறினார் : “அது என்னைப் பார்த்தது. நானும் நகராமல் அதைப் பார்த்தேன். ஒரு தாவு தாவி அது ஓடி விட்டது” என்றார்.
அவரது வாழ்வில் நடந்த ஏராளமான சம்பவங்களை ஸ்வாமி ரிடஜானந்தா ஸ்வாமி துரியானந்தா என்ற நூலில் எழுதியுள்ளார்.
Pictures are taken from various sources for spreading knowledge; this is a non- commercial blog. Thanks for your great pictures.
HINDUS INVENTED COINS: IT IS IN RIG VEDA AND PANINI- Part 2
Please read the first part posted yesterday and then read the following:
Great Sanskrit scholars like Bhandarkars and Goldstucker place Panini in the 8th century BCE. His words about coins and currencies place him well before Kautilya, author of Artha sastra.
When one looks at Asthtadyayi as a grammar book and Artha sastra as an economics book , it becomes obvious that Panini lived before him. Panini mentioned coins which are not known to Kautilya. So hundreds of years must have elapsed between the two authors.
***
Panini mentioned gold coin ‘Niska’ in three sutras
5-1-20 .It used with purchase, pana/money and masha/measure
5-1-30 purchasing for 2 and 3 nishkams
5-2-119 about a person possessing 100 or 1000 niskas. Upanishads , Mahabarata and later jataka stories also talk about 100 Niskas.
Great Sanskrit scholar Dr D R Bhandarkar adds,
“20,000 paadas offered by king Janaka to a most learned in Brahmana in the assembly of philosophers were gold coins related to Niskas”.
Panini also mentioned ‘paad’ coin in sutra 5-1-34
‘Pana – paada- maasha -satadyat’
Xxx
Suvarna Coin
In sutra 6-2-55 Panini hinted at ‘Suvarna’ coin.
In sutra 4-3-153 gold coins are referred to according to commentators.
During Kushana period we came across gold coins with lord Shiva and the king. They were called Kedara and Denarius. Panini mentioned Kedara in 5-2-120
Dinar is used in all Muslim countries even today.
xxx
Satamana
5-1-27 says Satamaana- vimsatika – sahasra – vasanad- an
From Vedic index, it is understood that Satamana weighed 100 rattis.
xxx
Saana
Panini refers to a range of prices and taxes in ‘sanaas’
5-1-35, 5-1-36,7-3-17, 6-2-24, 7-3-10
Mahabharata mentioned a silver saana coin – one eight of a satamana — in Aranyaka parva/vana parva.
It is calculated as 12 and a half rattis or 22-5 grams.
Xxx
Karsha pana
This word gave us two English words and Tamil words
Karsha = cash= kaasu in Tamil.
Pana = money = Panam in tamil .
Vanika /business man = Phoenicians = Vedic Paanis who were money minded .
Like Napoleon scholded the Britsih a country of businessmen’, Rig Vedic poets also criticised Phoenicians (Panis in RV)
Panini refers to karsha pana . it is punch marked silver coins. Numerous hoards have been found throughout India. They are dated from sixth century BCE .
Arthasastra and Jataka stories have numerous references.
Jatakas use it as kahapana; Arthasatra uses it as karshapana and pana.
Word ‘pana’ is used hundreds of times by Kautilya .
It is amazing to see this 2700 year old word is used in Tamil even today; but not in Sangam tamil literature.
Kasu is also not used as coins in Sangam literature. May be later used in the sense of coins and currencies.
Amazing thing about currencies is they are used in units of 1/1 pana , ½ ardha, bhaga, ¼ paada , 1/8 dvi-masha, 1/16ardha masha, 1/32 ardha masha kakani, ardha kakani .
This 2, 4, 8, 16 annas (one rupee) were used till we introduced decimal coinage (100 paise- one rupee)
Xxx
Prati
Prati is used for karsha pana according to Katyayana and Sabha parva of Mahabharata and Nasik cave inscriptions
Xxx
Masha
Sutra 5-1-34
It was both a silver and copper coin. Manu mentioned it 8-135. Silver masha was 1/16th part of karsha pana weight 2 rattis= 3.6 grams
Actual specimens of raupya maasha are discovered in Takshasila
Xxx
Copper coins
Panini refers to adhyardha masha in sutra 5-1-34.
I.e. One and a half masha . This is a copper coin.
Xxx
Kakani , ardha kakani
Panini does not mention these but Katyayana mentioned them. This may show the time elapsed between Panini and Katyayana
It came into use in post Paninian period. Jatakas mentioned it.
Gold washers in Indus/Sindhu river recovered lot of minute Kakani coins weighing 1-518, 1-132, 1-577, 1-22 grams.
Xxx
Vimsatika
A silver punch marked coin of 20 mashas is Vimsatika.
Actual specimens of vimsatikas are in Lucknow museum
Panini sutra 5-1-32
Trimsatikas are also mentioned by Panini in 5-1-24
Actual specimens are available in silver and copper.
Xxx
Rupa
‘Rupa’ means punch marked symbols , later identified with rupee/ rupya coinage.
A large number of symbols are found stamped on ancient Karsha pana coins. They have been called punch marked coins and the Greek historian Quintius Curtius rightly called them ‘signati argenti’
B Durga prasad illustrated about 564 such symbols from a large number of well preserved coins in 1934 according to V S Agrawala .
Panini mentioned rupa in 5-2-120
Ruupaad aahata prasamsayor -yap
Since he used it in singular, we know one symbol was punched at one time.
Rupa itself meant a coin in Mahasupina jataka.
Officers who examined coins and maintained standard are mentioned as Ruupadarsaka and Rupatarka are mentioned by Kautilya and Patanjali respectively.
The information on coinage helps us to fix the chronology authors like Panini, Katyayana and Kautilya. More research is required in this area.
Tamil and Vedas 