Pictures are taken from various sources for spreading knowledge; this is a non- commercial blog. Thanks for your great pictures.
வில்லிப்புத்தூரார், கண்ணதாசன்?!
இரண்டு பாடல்களில் மட்டுமே வரும் ஒரு அபூர்வ அணி – ஒற்றைமணி மாலை அணி!
ச.நாகராஜன்
வியாஸர் இயற்றிய மகாபாரதத்தைத் தமிழில் தந்தவர் வில்லிப்புத்தூரார்.
அழகிய நடையில் இனிய சந்தத்தில் ஏராளமான அணிகளுடன் உள்ள வில்லி பாரதம் படிப்போரைப் பரவசப்படுத்தும் அற்புத காவியம்.
சுமார் 4337 பாடல்கள் கொண்ட வில்லி பாரதத்தில் ஒற்றைமணி மாலை அணி என்ற அபூர்வ அணி, ஒரே ஒரு இடத்தில் மட்டுமே அடுத்தடுத்து வரும் இரண்டு பாடல்களில் உள்ளன.
ஒற்றை மணி மாலை அணி என்றால் என்ன?
ஒரு செய்யுளில் முன்னிரண்டு அடிகள், மூன்றாம் அடி, நான்காம் அடி என்ற நான்கு அடிகளிலும் தனித் தனிப் பொருள்களுக்குத் தொடர்ச்சியைக் கூறுவது ஒற்றை மணி மாலை அணி எனப்படும்.
சூது போர்ச் சருக்கத்தில் 53 மற்றும் 54ஆம் பாடல்களில் வில்லிப்புத்தூரார் இந்த அணியைச் சிறப்புறக் கையாள்கிறார்.
பாடல்களைப் பார்ப்போம்.
இந்திரப்ரஸ்த நகரின் வளத்தைக் கூறும் செய்யுள்கள் இவை.
ஊடு எலாம் நறும் பொய்கை நீள் வாவியின் உடம்பு எலாம் மலர் பூவின் தோடு எலாம் எழு சுரும்பு இனம் மதுகர சொல் எலாம் செழும் கீதம் பாடு எலாம் இளம் சோலை மென் பொங்கரின் பணை எலாம் குயில் ஓசை நாடு எலாம் நெடும் புனல் வயல் கழனியின் நடுவு எலாம் விளை செந்நெல்
ஊடு எலாம் – இந்திரப்ரஸ்த நகரின் உள்ளே உள்ள இடங்களிலெல்லாம்
நறும் பொய்கை – நன்னீரை உடைய குளங்களும்
நீள் வாவியின் உடம்பு எலாம் – பெரிய அந்தக் குளங்களில் இடம் முழுவதிலும்
மலர் – தாமரை, அல்லி, ஆம்பல் ஆகிய மலர்களும்
பூவின் தோடு எலாம் – அந்தப் பூக்களின் இதழ்களிலெல்லாம்
எழு சுரும்பு இனம் – மேலெழுந்து மொய்க்கின்ற வண்டுகளின் கூட்டங்களும்
மதுகர சொல் எலாம் – அந்த வண்டுகளின் வாயொலிகளில் எல்லாம்
செழும் கீதம் – சிறப்பான இசைப்பாட்டுக்களும் (எழுகின்றன)
பாடு எலாம் – அந்தக் குளங்களின் பக்கங்களில் எல்லாம்
இளம் சோலை – இளம் சோலைகளும்
மென் பொங்கரின் பணை எலாம் – மென்மையான அச்சோலைகளில் உள்ள மரக்கிளைகளில் எல்லாம்
குயில் ஓசை – குயிலினங்களில் குரல்களும்
நாடு எலாம் – அந்த இந்திரப்ரஸ்த நாடு முழுவதிலும்
நெடும் புனல் வயல் – மிகுதியான நீர் பாய்ந்த வயல்களும்
நீண்ட கழனியின் நடுவு எலாம் – அக்கழனிகளின் நடு இடங்களில் எல்லாம்
விளை செந்நெல் – விளைகின்ற செந்நெல் பயிர்களும் உள்ளன.
குளம், குளங்களில் மலர்கள், மலர்களில் இதழ்கள், இதழ்களில் வண்டுக் கூட்டம், வண்டுக்களின் வாய் ஒலி, அதில் எழும் இசைப்பாட்டு, அருகில் சோலைகள், சோலைகளின் மரங்கள், அதன் கிளைகள், கிளைகளில் குயில்கள், குயில்களின் கீதம், என்றும், இப்படி நகர் முழுவதும் பரவியுள்ள வயல்கள், வயல்களின் நடுப்பகுதி, அங்கு விளைந்திருக்கும் செந்நெல் பயிர்கள் என அழகுற ஒரு மாலை போல தொடுத்திருக்கும் பான்மை தான் ஒற்றைமணி மாலை அணியாகும்.
அடுத்த பாடலின் பொருள் :-
அருகுஎலாம்மணிமண்டபம் – அந்த நகரத்தின் ஒன்றுக்கு ஒன்று அருகில் உள்ள இடங்கள் தோறும் அணி மண்டம் அல்லது மணி மண்டபங்கள் உள்ளன.
அவிர்ஒளிஅரங்குஎலாம் – விளங்குகின்ற ஒளி உடைய அரங்கம் முழுவதும் (Auditorium Lighting)
சிலம்புஓசை– நடனமணிகள் அழகுற ஆடுவதால் எழும் சிலம்பு ஓசையும்
வளர்பழனம் குருகுஎலாம் – கழனிகளில் எல்லாம் செழுமையுற வாழ்கின்ற நீர் வாழ் பறவை இனங்களும்
அபுள்எலாம் – அந்தப் பறவை இன இடங்களில் எல்லாம்
கூடல்இன்புறஊடல் – ஆண் பெண் பறவைகள் கூடிப் புணர்ச்சி கொள்ள அதற்கிடையில் சிறு சிறு ஊடல்களும் எழ,
முருகுஎலாம்கமழ்துறைஎலாம் – பலவகை நறு மணம் கமழும் நீர்த்துறைகளில் எல்லாம்
தரளம் – முத்துக்களும்
வெண்முத்துஎலாம் – வெண்ணிறமான அந்த முத்துக்களில் எல்லாம்
நிலாவெள்ளம் – சந்திரகாந்தி போன்ற நிலா வெள்ளமும்
நதிஎலாம்பருகல்ஆம்புனல் – அந்நகரத்தைச் சார்ந்து ஓடுகின்ற நதிகளில் எல்லாம் குடிக்கக் கூடிய தெள்ளிய நீரும்
நீர்எலாம்பங்கயபசும்கானம் – அந்த நீரிலெல்லாம் பசுமை நிறமான தாமரைக் கொடிகளின் தொகுதியும் நிரம்பி உள்ளன.
அடடா, என்ன அடுக்கு வர்ணனை!
மணி மண்டபங்கள், அதில் ஒளி வெள்ளம், அந்த ஆடரங்கில் ஆடும் நடனமணிகள், அவர்களின் நாட்டிய அசைவில் கால் சிலம்பிலிருந்து எழும் சிலம்போசை, அருகில் கழனிகள், அங்கு பறவையினங்கள், அவற்றிடையே கூடல், ஊடல், நீர்த்துறைகளில் முத்துக்கள், முத்துக்களின் ஒளி, அது சந்திரகாந்தக்கல் போல ஒளி வெள்ளமாகப் பொழிவது, அருகில் ஓடுகின்ற தெள்ளிய நீர், அதுவோ பருகக் கூடிய அளவு சுத்தமான நீர், அந்த நீரில் பசுமையான தாமரைக் கொடிகள்…
இப்படிப்பட்ட நகரில் விதுரன் புகுந்து சென்றான். அரச தெருக்களில் எல்லாம் துந்துபி வாத்தியங்கள் என்ன, வரவேற்பு என்ன … என்று இப்படி அடுக்கிக் கொண்டே செல்கிறார் வில்லிப் புத்தூரார்.
இது தான் கவி மழை.
பாரதக் கவி மழையில் நாம் அணியாய்க் காண்பது பல்வேறு அணிகளை!
அந்த அணிகளில் அபூர்வமான அணி ஒற்றைமணி மாலை அணி!
அதை இரண்டே இரண்டு பாடல்களில் ஒரே இடத்தில் மட்டும் கையாளுகிறார் வில்லிப்புத்தூரார் தக்க முறையில்,
வியக்கிறோம்! வில்லிப்புத்தூராரைப் போற்றுகிறோம்!!
வாழ்க தமிழ்! வெல்க பாரதம்!!
****
அது சரி, இது ஒரு புறம் இருக்கட்டும்,
1961ஆம் ஆண்டு வெளி வந்த படம் தாயில்லா பிள்ளை.
கே.வி.மஹாதேவன் இசை அமைத்த படம்.
கண்ணதாசன் எழுதியுள்ள பாடல் இதோ: (பாடல் நேரம் 3.25 நிமிடம்)
பொல்லாத தடையை எண்ணி புலம்புதையா கலங்குதையா (சின்ன)
கவியரசு கண்ணதாசனின் இந்தப் பாடலில் வருகிறதே, அது என்ன அணி?!
***
இந்தப் பாடலைப் பற்றிய ஒரு சுவையான சம்பவமும் உண்டு. அதை எனது ‘திரைப்படப் பாடல்களோடு ஒரு பயணம்’ நூலில் விரிவாக எழுதி இருக்கிறேன். சுருக்கம் இதோ:
ரசிகர் ஒருவர், “மாமரத்துக் கிளைதனில் மாடப்புறா எப்படிக் கூடு கட்டும்; மாடத்திலே கூடு கட்டுவதனால் தானே அதற்கு மாடப்புறா என்று பெயர்” என்று ஒரு கேள்வியை எழுப்பி விட்டார்.
கவிஞர் திகைத்தார்.
ஆனால் இன்னொரு ரசிகர் இதற்கு அருமையான விளக்கத்தைத் தந்தார்.
“மாடத்திலே தான் மாடப்புறா கூடு கட்டும் என்பது உண்மை தான்; ஆனால் இந்தக் கதையில் பிள்ளை இருக்கும் கதையமைப்பைப் பாருங்கள்; அதற்காகத் தான், வேறு இடத்தில் இருக்கும் பிள்ளையை ‘ மாமரத்துக் கிளைதனில் மாடப்புறா கூடு’ என்று கவிஞர் பூடகமாகச் சொல்லி இருக்கிறார்” என்றார் அவர்.
கவிஞர் ஒத்துக் கொண்டார். எல்லா ரசிகர்களும் மனம் மகிழ்ந்தனர்!
Pictures are taken from various sources for spreading knowledge; this is a non- commercial blog. Thanks for your great pictures.
We have come to the last chapter of Manu Smrti. In this 12th chapter he deals with transmigration of souls. He is giving us an interesting list of who will become what if one commits sins. Some of the words he used are not at all understood clearly. If they are translated literally, they will sound very funny.
The interesting things in bullet points:–
*in the first nine couplets the sins done by Mano, Vak and Kaya are explained. This Thought, Word and Deed approach is typical Hindu. In other religions we see sinning. But Hindus show that even thinking bad is also a sin.
*Couplet explains Tri Dandin. Three-pronged attack on evils.
*Three Gunas etc are echoes of Bhagavad Gita.
*Other interesting is a long list of animals to show who are born as such animals.
*If we translate certain words given by Manu, hey will sound like the following:-
12-47 guhyakas- gnomes;
12-49 sadhyas – controlled by suggestion;
12-59 preta – dead body/ ghosts;
12-60 brahma rakshas – brahmin ghost;
12-63 tailapaka – oil drinker ; no commentator knows what it is. Winged animal? Or bird ? or cockroach?
12-71 ulkamukha – comet mouth
12-71 kuutapuutana – false stinking;
12-72 maitarakshijyotika- ghost who sees with an eye in the anus;
12-72 cailasaka – moth eater
This shows Manu lived long ago and so no commentator can give correct interpretation.
Bhrigu narrated what he heard from Manu. Perhaps there was a big time gap between the two.
***
From 12-1 to 12-72 Manava Dharma Sastra
TEN KINDS OF SIN IN THOUGHT, WORD AND DEEDS
12-1. ‘O sinless One, the whole sacred law, applicable to the four castes, has been declared by thee; communicate to us now, according to the truth, the ultimate retribution for their deeds.’
2. To the great sages (who addressed him thus) righteous Bhrigu, sprung from Manu, answered, ‘Hear the decision concerning this whole connexion with actions.’
3. Action, which springs from the mind, from speech, and from the body, produces either good or evil results; by action are caused the various conditions of men, the highest, the middling, and the lowest.
4. Know that the mind is the instigator here below, even to that action which is connected with the body, and which is of three kinds, has three locations, and falls under ten heads.
5. Coveting the property of others, thinking in one’s heart of what is undesirable, and adherence to false doctrines, are the three kinds of sinful mental action.
6. Abusing others, speaking untruth, detracting from the merits of all men, and talking idly, shall be the four kinds of evil verbal action.
7. Taking what has not been given, injuring creatures without the sanction of the law, and holding criminal intercourse with another man’s wife, are declared to be the three kinds of wicked bodily action.
8. A man obtains the result of a good or evil mental act in his mind, that of a verbal act in his speech, that of a bodily act in his body.
9. In consequence of many sinful acts committed with his body, a man becomes in the next birth something inanimate, in consequence of sins committed by speech, a bird, or a beast, and in consequence of mental sins he is re-born in a low caste.
***
WHO IS A ‘TRI DANDIN?’
12-10. That man is called a (true) tridandin in whose mind these three, the control over his speech (vagdanda), the control over his thoughts (manodanda), and the control over his body (kayadanda), are firmly fixed.
11. That man who keeps this threefold control over himself with respect to all created beings and wholly subdues desire and wrath, thereby assuredly gains complete success.
12. Him who impels this corporeal Self to action, they call the Kshetragna the knower of the field); but him who does the acts, the wise name the Bhutatman (The Self consisting of the elements).
13. Another internal Self that is generated with all embodied (Kshetragnas) is called Giva, through which (the Kshetragna) becomes sensible of all pleasure and pain in (successive) births.
14. These two, the Great One and the Kshetragna, who are closely united with the elements, pervade him who resides in the multiform created beings.
15. From his body innumerable forms go forth, which constantly impel the multiform creatures to action.
16. Another strong body, formed of particles (of the) five (elements and) destined to suffer the torments (in hell), is produced after death (in the case) of wicked men.
17. When (the evil-doers) by means of that body have suffered there the torments imposed by Yama, (its constituent parts) are united, each according to its class, with those very elements (from which they were taken).
18. He, having suffered for his faults, which are produced by attachment to sensual objects, and which result in misery, approaches, free from stains, those two mighty ones.
19. Those two together examine without tiring the merit and the guilt of that (individual soul), united with which it obtains bliss or misery both in this world and the next.
20. If (the soul) chiefly practises virtue and vice to a small degree, it obtains bliss in heaven, clothed with those very elements.
21. But if it chiefly cleaves to vice and to virtue in a small degree, it suffers, deserted by the elements, the torments inflicted by Yama.
22. The individual soul, having endured those torments of Yama, again enters, free from taint, those very five elements, each in due proportion.
23. Let (man), having recognised even by means of his intellect these transitions of the individual soul (which depend) on merit and demerit, always fix his heart on (the acquisition of) merit.
THREE GUNAS
12-24. Know Goodness (sattva), Activity (ragas), and Darkness (tamas) to be the three qualities of the Self, with which the Great One always completely pervades all existences.
25. When one of these qualities wholly predominates in a body, then it makes the embodied (soul) eminently distinguished for that quality.
26. Goodness is declared (to have the form of) knowledge, Darkness (of) ignorance, Activity (of) love and hatred; such is the nature of these (three) which is (all-) pervading and clings to everything created.
27. When (man) experiences in his soul a (feeling) full of bliss, a deep calm, as it were, and a pure light, then let him know (that it is) among those three (the quality called) Goodness.
28. What is mixed with pain and does not give satisfaction to the soul one may know (to be the quality of) Activity, which is difficult to conquer, and which ever draws embodied (souls towards sensual objects).
29. What is coupled with delusion, what has the character of an undiscernible mass, what cannot be fathomed by reasoning, what cannot be fully known, one must consider (as the quality of) Darkness.
30. I will, moreover, fully describe the results which arise from these three qualities, the excellent ones, the middling ones, and the lowest.
31. The study of the Vedas, austerity, (the pursuit of) knowledge, purity, control over the organs, the performance of meritorious acts and meditation on the Soul, (are) the marks of the quality of Goodness.
32. Delighting in undertakings, want of firmness, commission of sinful acts, and continual indulgence in sensual pleasures, (are) the marks of the quality of Activity.
33. Covetousness, sleepiness, pusillanimity, cruelty, atheism, leading an evil life, a habit of soliciting favours, and inattentiveness, are the marks of the quality of Darkness.
34. Know, moreover, the following to be a brief description of the three qualities, each in its order, as they appear in the three (times, the present, past, and future).
35. When a (man), having done, doing, or being about to do any act, feels ashamed, the learned may know that all (such acts bear) the mark of the quality of Darkness.
36. But, when (a man) desires (to gain) by an act much fame in this world and feels no sorrow on failing, know that it (bears the mark of the quality of) Activity.
37. But that (bears) the mark of the quality of Goodness which with his whole (heart) he desires to know, which he is not ashamed to perform, and at which his soul rejoices.
38. The craving after sensual pleasures is declared to be the mark of Darkness, (the pursuit of) wealth (the mark) of Activity, (the desire to gain) spiritual merit the mark of Goodness; each later) named quality is) better than the preceding one.
****
Devil on Indus Seals
TRANSMIGRATION OF SOUL
12-39. I will briefly declare in due order what transmigrations in this whole (world a man) obtains through each of these qualities.
40. Those endowed with Goodness reach the state of gods, those endowed with Activity the state of men, and those endowed with Darkness ever sink to the condition of beasts; that is the threefold course of transmigrations.
41. But know this threefold course of transmigrations that depends on the (three) qualities (to be again) threefold, low, middling, and high, according to the particular nature of the acts and of the knowledge (of each man).
42. Immovable (beings), insects, both small and great, fishes, snakes, and tortoises, cattle and wild animals, are the lowest conditions to which (the quality of) Darkness leads.
43. Elephants, horses, Sudras, and despicable barbarians, lions, tigers, and boars (are) the middling states, caused by (the quality of) Darkness.
44. Karanas, Suparnas and hypocrites, Rakshasas and Pisakas (belong to) the highest (rank of) conditions among those produced by Darkness.
45. Ghallas, Mallas, Natas, men who subsist by despicable occupations and those addicted to gambling and drinking form the lowest order of conditions caused by Activity.
46. Kings and Kshatriyas, the domestic priests of kings, and those who delight in the warfare of disputations constitute the middling rank of the states caused by Activity.
47. The Gandharvas, the Guhyakas, and the servants of the gods, likewise the Apsarases, belong all to the highest rank of conditions produced by Activity.
48. Hermits, ascetics, Brahmanas, the crowds of the Vaimanika deities, the lunar mansions, and the Daityas (form) the first (and lowest rank of the) existences caused by Goodness.
49. Sacrificers, the sages, the gods, the Vedas, the heavenly lights, the years, the manes, and the Sadhyas (constitute) the second order of existences, caused by Goodness.
50. The sages declare Brahma, the creators of the universe, the law, the Great One, and the Undiscernible One (to constitute) the highest order of beings produced by Goodness.
51. Thus (the result) of the threefold action, the whole system of transmigrations which (consists) of three classes, (each) with three subdivisions, and which includes all created beings, has been fully pointed out.
52. In consequence of attachment to (the objects of) the senses, and in consequence of the non-performance of their duties, fools, the lowest of men, reach the vilest births.
53. What wombs this individual soul enters in this world and in consequence of what actions, learn the particulars of that at large and in due order.
54. Those who committed mortal sins (mahapataka), having passed during large numbers of years through dreadful hells, obtain, after the expiration of (that term of punishment), the following births.
***
tiger women on Indus seals
BIRTH AS DOG, PIG, ASS ………………………..
12-55. The slayer of a Brahmana enters the womb of a dog, a pig, an ass, a camel, a cow, a goat, a sheep, a deer, a bird, a Candala, and a Pukkasa.
56. A Brahmana who drinks (the spirituous liquor called) Sura shall enter (the bodies) of small and large insects, of moths, of birds, feeding on ordure, and of destructive beasts.
57. A Brahmana who steals (the gold of a Brahmana shall pass) a thousand times (through the bodies) of spiders, snakes and lizards, of aquatic animals and of destructive Pisakas.
58. The violator of a Guru’s bed (enters) a hundred times (the forms) of grasses, shrubs, and creepers, likewise of carnivorous (animals) and of (beasts) with fangs and of those doing cruel deeds.
59. Men who delight in doing hurt (become) carnivorous (animals); those who eat forbidden food, worms; thieves, creatures consuming their own kind; those who have intercourse with women of the lowest castes, Pretas.
60. He who has associated with outcasts, he who has approached the wives of other men, and he who has stolen the property of a Brahmana become Brahmarakshasas.
***
GEM THIEVES BECOME Gold Smiths !
12-61. A man who out of greed has stolen gems, pearls or coral, or any of the many other kinds of precious things, is born among the goldsmiths.
62. For stealing grain (a man) becomes a rat, for stealing yellow metal a Hamsa, for stealing water a Plava, for stealing honey a stinging insect, for stealing milk a crow, for stealing condiments a dog, for stealing clarified butter an ichneumon;
63. For stealing meat a vulture, for stealing fat a cormorant, for stealing oil a winged animal (of the kind called) Tailapaka, for stealing salt a cricket, for stealing sour milk a bird (of the kind called) Balaka.
64. For stealing silk a partridge, for stealing linen a frog, for stealing cotton-cloth a crane, for stealing a cow an iguana, for stealing molasses a flying-fox;
65. For stealing fine perfumes a musk-rat, for stealing vegetables consisting of leaves a peacock, for stealing cooked food of various kinds a porcupine, for stealing uncooked food a hedgehog.
66. For stealing fire he becomes a heron, for stealing household-utensils a mason-wasp, for stealing dyed clothes a francolin-partridge;
67. For stealing a deer or an elephant a wolf, for stealing a horse a tiger, for stealing fruit and roots a monkey, for stealing a woman a bear, for stealing water a black-white cuckoo, for stealing vehicles a camel, for stealing cattle a he-goat.
68. That man who has forcibly taken away any kind of property belonging to another, or who has eaten sacrificial food (of) which (no portion) had been offered, inevitably becomes an animal.
***
BORN AS GHOSTS
12-69. Women, also, who in like manner have committed a theft, shall incur guilt; they will become the females of those same creatures (which have been enumerated above).
70. But (men of the four) castes who have relinquished without the pressure of necessity their proper occupations, will become the servants of Dasyus, after migrating into despicable bodies.
71. A Brahmana who has fallen off from his duty (becomes) an Ulkamukha Preta, who feeds on what has been vomited; and a Kshatriya, a Kataputana (Preta), who eats impure substances and corpses.
12-72. A Vaisya who has fallen off from his duty becomes a Maitrakshagyotika Preta, who feeds on pus; and a Sudra, a Kailasaka (Preta, who feeds on moths).
To be continued……………………….
tags – – Manu 12th Chapter, Transmigration, Ten sins
Pictures are taken from various sources for spreading knowledge; this is a non- commercial blog. Thanks for your great pictures.
இந்தப் பிரபஞ்சம் 118 செங்கற்களால் (118 elements) கட்டப்பட்டுள்ளது அவைகளை நாம் மூலகம் அல்லது தனிமம் என்று அழைக்கிறோம். இதில் ப்ரோமீன் (Bromine) மூலகம் பற்றிய சுவையான செய்தியை முதலில் சொல்கிறேன்
இதுவரை 23 மூலகம் பற்றி எழுதிவிட்டேன். இது 24-வது கட்டுரை.
எகிப்துக்கும் ரோமானிய சாம்ராஜ்யத்துக்கும் நாம் 2000 ஆண்டுகளுக்கு முன்னர் ஏற்றுமதி செய்த சாயப்பொருளுக்கும் ப்ரோமீன் மூலகத்துக்கும் தொடர்பு உண்டு. ஊதா (Purple) வர்ண துணிகளை அணிவது பெரும் அந்தஸ்தைக் குறிக்கும். முதலில் ரோமானியர்கள் மாஜிஸ்திரேட் உடுப்பில் எவ்வளவு ஊதா பார்டர் (Purple Border) இருக்கலாம், அதிகாரி உடுப்பில் எவ்வளவு ஊதா பார்டர் இருக்கலாம் என்றெல்லாம் விதிகள் இயற்றினர். பிற்காலத்தில் ரோம சாம்ராஜ்ய (Emperors) மன்னர்கள் மட்டுமே ஊதா நிற உடைகளை அணியலாம் என்று கட்டளையிட்டுவிட்டனர். ரோமானிய ஆட்சியாளர் பற்றிய ஆங்கில திரைப்படங்களைப் பார்த்தவர்களுக்கு இந்த ஊதா ஆடைகள் மனக்கண் முன்னே நிழலாடும். இதற்கெல்லாம் காரணம் ப்ரோமின் மூலகம்.
இந்திய- ரோமானியர் (இத்தாலியர்) வணிகம் பற்றி ஈ எச் வார்மிங்டன் (E H Warmington) 1928ல் ஒரு நூல் வெளியிட்டார். அதில் இண்டிகோ (Indigo) , அவுரி , நீலி என்று பல பெயர்களால் அழைக்கப்படும் சாயத்தையும் இந்தியா ஏற்றுமதி செய்ததாக எழுதியுள்ளார்.
நம்மவர்கள் எகிப்திலுள்ள அலெக்ஸ்சாண்ட்ரியா அல்லது மத்தியக் கிழக்கிலுள்ள சிரியா , அரேபிய நாடுகளில் இதை விற்றுவிடுவார்கள். அராபியர்களும் , சோமாலியர்களும் அதை மற்றவர்களுக்கு விற்று விடுவர். எப்படி இந்துக்கள் கண்டுபிடித்த 1, 2, 3, 4, ………. என்ற எண்களை அராபிக் நியூமெரல் (Arabic Numerals) என்று வெளிநாட்டினர் அழைக்கின்றனரோ அப்படி இவைகளை அராபியர் சப்ளை செய்ததாக சிலர் எழுதுவர். இந்த சிவப்பும் நீலமும் கலந்த ஊதா சாயம் அவுரி என்ற செடியின் பூக்களிலிருந்தும் கடல்வாழ் (Molluscs) நத்தைகளிலிருந்தும் கிடைக்கிறது. சங்குகளில் வாழும் சில இன நத்தைகள் இந்த சாயத்தை உருவாக்குகின்றன.
இதில் மிகப்பெரிய அதிசயம் என்னவென்றால் மற்ற வண்ணங்கள் நாளாக, ஆக மங்கிப்போகும். இதனால்தான் நாம் ‘சாயம் வெளுத்துப் போச்சு’ என்ற மரபுத் தொடரையும் (Idioms and Phrases) ஒருவரைக் கிண்டல் செய்யும்போது பயன்படுத்துகிறோம். ஆனால் இந்த அவுரி/ இண்டிகோ சாயம் மட்டும் நாளாக, ஆக மெருகு ஏறி வண்ணம் பொலிவடையும்; பிரகாசிக்கும். இதனால் வெள்ளியின் எடைக்குச் சமமாக இது விற்கப்பட்டது இத்தனைக்கும் நாம் நண்றிக கடன்பட்டிருப்பது ப்ரோமின் மூலகத்துக்கே.
பைபிளில் எசக்கியேல் (Ezekiel) அத்தியாயத்தில் எலிசா தீவிலிருந்து வந்த மர்மக் கப்பலில் ஊதா நிறம் இருந்ததாக வருவது, அவுரி வியாபாரம் என்றும் சிரியாவிலிருந்து மரகதம், மாணிக்கம், பவளம், லினன் துணி, ஊதா சாயம் ஆகியன இறக்குமதி செய்யப்பட்டதை சொல்வதாகவும் அறிஞர்கள் எண்ணுவர்.
1865ல் பதினெட்டே வயது நிரம்பிய ஆங்கில கெமிஸ்ட் வில்லியம் பெர்கின் வயலெட் சாயப்பொருளைக் கண்டுபிடிக்கும் வரை இதன் புகழ் நீடித்தது. நிற்க.
****
ப்ரோமோஸ் (Bromos) என்றால் ‘வெறுக்கத்தக்க நாற்றம்’ என்று கிரேக்க மொழியில் அர்த்தம். இதனால்தான் இதற்கு அந்த அவப்பெயர் சூட்டப்பட்டது இதை ஒரு தனிமம் என்று அறிவித்தவர் பிரான்ஸ் நாட்டைச் சேர்ந்த பலார்ட் (A J Balard) ஆவார். இந்த உப்பு கலந்த நீர் இயற்கை ஊற்றுகளில் காணப்பட்டதால் ஒரு மாணவர் அதைச் சேகரித்து ஆய்வுக்கு அனுப்பினார் . அவருக்கு அதிர்ஷ்டம் அடிப்பதற்கு முன்னர் பலார்ட் இதை அறிவித்து புகழ் மொண்டு கொண்டு போனார்.
நாம் உண்ணும் உணவில் நாள்தோறும் ப்ரோமின் 1 மில்லிகிராம் முதல் 20 மில்லிகிராம் வரை உடலில் செல்கிறது இதை விட கூடுதலாகப் போனால் நல்லதல்ல. இது மனதின் செயல்பாட்டை, குறிப்பாக செக்ஸ் ஈடுபாட்டைக் (Sexual desire) குறைத்துவிடுகிறது
***
பயன்கள்
இதன் விஷத் தன்மை காரணமாக இவைகளை மருந்தில் பயன்படுத்துவதில்லை. ஆயினும் மருந்துகளை உற்பத்தி செய்கையில் இடைநிலைப் பொருளாகப் பயன்படுகிறது. நாம் எப்படி நறுமணத்துக்கு கருவேப்பிலையைப் பயன்படுத்திவிட்டு, வாய்க்குள் உணவு செல்லும்போது அதை வெளியே தூக்கிப் போடுகிறோமோ அப்படி கருவேப்பிலையாகப் பயன்படுகிறது மருத்துவத் தொழிலில்.
டை ப்ரோமோ மீதேன் (Di bromo methane) என்னும் உப்பை பெட்ரோலுடன் கலந்து அதன் (leaded petrol) திறனை அதிகரித்தனர். . இதே போல செடி கொடிகள் பல மரங்களைத் தாக்கும் புழுப்பூச்சிகளைக் கொள்ளுவதற்கு மெத்தைல் புரோமைட் (Methyl Bromide) உப்பைப் பயன்படுத்துகின்றனர். ஆனால் இவை புறக் சூழலை மாசு படுத்துகின்றன என்ற கூக்குரல் வலுத்து வருவதால் கொஞ்சம் கொஞ்சமாக இந்த உப்புக்களை ஜாதிப்ரஷ்டம் செய்து வருகின்றனர் — விலக்கி வைக்கின்றனர்
தீயணைப்புக் கருவிகளிலும் இதன் வாயு பயன்படுத்தப்பட்டது . அங்கும் இதே கதைதான். புறச்சூழல் ஆர்வலர்கள் கொடி தூக்கத் துவங்கிவிட்டனர் .
***
இஸ்ரேல் நாட்டில் அதிக உப்புக்கள் நிறைந்த சாக்கடல் (Dead Sea) இருப்பதால் அங்கும் மற்றும் அமெரிக்கா , பிரிட்டன் ஆகிய நாடுகளிலும் அதிக ப்ரோமின் உற்பத்தியாகிறது; கடலில் இது நிறைய கரைந்திருப்பதால் இதற்குப் பஞ்சமே இல்லை.
பிரிட்டனில் வேல்ஸ் மாகாணத்தில் ஆங்கிள்சி (Anglesey in Wales, UK) என்னுமிடத்தில் கடல் நீரிலிருந்து ப்ரோமின் எடுக்கப்படுகிறது.
***
திரவமா , வாயுவா ?
ரசாயனப் பகுப்பில் இது குளோரின், அயோடின் ஆகிய மூலகம் உள்ள ஹாலஜன் (Halogen அணியைச் சேர்ந்தது இது. சொல்லப்போனால் அவற்றிற்கு நடுவில் நிற்கிறது ப்ரோமின்.
இது சிவப்பும் பழுப்பும் கலந்த திரவமாக காட்சி தரும் ஆயினும் சாதாரண அறையிலுள்ள வெப்பத்திலேயே கொதித்து ஆவியாக மாறும். ஒருவித மணத்தையும் வீசும் .
இதற்கு கதிரியக்கம் இல்லாத இரண்டு ஐசடோப்புகள் உண்டு.
Pictures are taken from various sources for spreading knowledge; this is a non- commercial blog. Thanks for your great pictures.
ஹிந்தி படப் பாடல்கள் – 30 – இனிக்கும் பாடல்கள்!
R. Nanjappa
இனிக்கும் பாடல்கள்!
நினைவில் நிற்கும் நல்ல பாட்டென்றால் அது சோகம் கலந்ததாகத் தான் இருக்கவேண்டுமா?
ஆங்கிலக் கவி ஷெல்லி கூறியதை ஒரு ஹிந்திப் பாட்டில் எழுதினார் ஷைலேந்த்ரா:
हैं सबसे मधुर वो गीत जिन्हें हम दर्द के सुर में गाते हैं
ஹை ஸப்சே மதுர் வோ கீத் ஜின்ஹே
ஹம் தர்த்கே ஸுர் மே காதே ஹை
துன்பம் என்னும் ஸ்வரத்தில் நாம் இசைக்கிறோமே,
அந்தப் பாடல்களே அனைத்திலும் இனிமையாக இருக்கின்றன!
ஆனால் நம் கவி இத்துடன் நிறுத்தவில்லை! மேலும் சொன்னார்:
जब ग़म का अन्धेरा घिर आये समझो के सवेरा दूर नहीं हर रात का है पैगाम यही
तारे भी यही दोहराते हैं
ஜப் கம் கா அந்தேரா கிர் ஆயே
ஸம்ஜோ கே ஸவேரா தூர் நஹி
ஹர் ராத் கா ஹை பைகாம் யஹீ
தாரே பீ யஹீ தோஹராதே ஹை
துன்பம் என்னும் இருள் கவியத் தொடங்கினால்,
சூரிய உதயம் அதிக தூரத்தில் இல்லை என்று தெரிந்துகொள்.
ஒவ்வொரு இரவின் செய்தியும் இதுதான்
தாரகைகளும் இதையே மீண்டும் மீண்டும் காட்டுகின்றன!
இடுக்கண் வருங்கால் நகுக-அதனை
அடுத்து ஊர்வது அஃதொப்பதில் குறள் 621
இப்பாட்டை “பதீதா” என்ற படத்தில் 1953 தலத் மெஹ்மூத் பாடினார்.
சந்தோஷம் தரும் இனிய பாட்டுக்களும் நூற்றுக் கணக்கில் இருக்கின்றன.
உஸ் பார் ஸாஜன்
को: ओ टिम का टिमा टिम्भा तारे करें अचम्भा ओ टिम का टिमा टिम्भा
उस पार साजन इस पार धारे ले चल ओ माँझी किनारे किनारे ले चल ओ माँझी किनारे -2
को: ओ कोड़ीया कोड़ीया कवलानी कवलानी -2
दूर यहाँ से गाँव पिया का हाल न पूछे कोई जिया का -2 गहरा सागर और मैं अकेली सूझें न कोई सहारे सहारे ले चल ओ माँझी …
को: ओ टिम का टिमा टिम्भा …
लहरें देखूँ दिल लहराए -2 जल दरपन में पी मुस्काए -2 प्यासी अँखियाँ दोनों ये सखियाँ हरदम करे हैं इशारे इशारे ले चल ओ माँझी …
को: ओ टिम का टिमा टिम्भा …
ஓ டிம் கா டிமா டிம்பா தாரே கரே அசம்பா.
ஓ டிம் கா டிமா டிம்பா…
உஸ்பார் ஸாஜன் இஸ் பார் தாரே
லேசல் ஓ மா(ன்)ஜீ கினாரே கினாரே
லேசல் ஓ மா(ன்)ஜீ கினாரே..
ஓ இந்தத் தாரகைகள் மின்னி மின்னி
ஜாலம் காட்டுகின்றன!
என் அன்பர் அந்தக் கரையில்-
இப்பக்கம் நீர்ப்பெருக்கு!
ஓடக்காரா! என்னை சற்று அந்தக் கரைக்கு கூட்டிச்செல்வாயா?
ஓ கோடீயா கோடீயா கவ்லானீ கவ்லானீ..
தூர் யஹா(ன்) ஸே கா(ன்)வ் பியா கா
ஹால் ந பூசே கோயீ ஜியா கா
கஹ்ரா ஸாகர், ஔர் மை அகேலீ
ஸூஜே ந கோயீ ஸஹாரா ஸஹாரா
லே சல் ஓ மாஜீ கினாரே
என் அன்பரின் வீடு இங்கிருந்து வெகு தொலைவு!
என் மனதின் நிலை பற்றி எதுவும் கேட்டுவிடாதீர்கள்!
ஆழம் மிகுந்த கடல், நானோ தனிமையில்!
துணை யாரும் தெரியவில்லை!
ஓடக்காரா, என்னை அக்கரை சேர்த்துவிடு!
லஹரே தேகூ(ன்) தில் லஹராயே
ஜல் தர்பன் மே பீ முஸ்காயே
ப்யாஸீ அ(ன்)கியா தோனோ யே ஸகியா(ன்)
ஹர்தம் கரே ஹை இஷாரே இஷாரே
லே சல் ஓ மா(ன்)ஜீ கினாரே…
இந்த அலைகளைக் கண்டு என் மனமும் துள்ளுகிறது
அன்பரின் முகம் இந்த நீர்க்கண்ணாடியில் முறுவலிக்கிறது!
இந்த கண்கள் ஜோடியாக ஏதோ ஸமிக்ஞை செய்கின்றன!
ஓடக்காரா, என்னை அக்கரை சேர்த்துவிடு!
Song: Us paar sajan Film: Chori Chori 1956 Lyrics: Hasrat Jaipuri
Music: Shankar Jaikishan Singers: Lata & chorus
இந்தப் பாட்டின் இனிமையை சொல்லிமுடியாது! காதில் தேனாகப் பாய்கிறது. அழகிய சிறு கவிதை.
இந்தப் பாட்டு கதா நாயகி பாடுவது அல்ல! ஓடத்தில் போகிறவர் பாடுவது- ஆனால் நாயகியின் நிலைக்கு பொருந்துவது! இத்தகைய பாடல்களை
Surrogate songs என்பர்.
இந்தப் பாட்டில் சில சொற்கள் வெற்று ஒலிக்காக சேர்க்கப்பட்டிருக்கின்றன. நம் கவிஞர் எழுதிய ‘ஜாலினோ ஜிம்கானா’ , லகரியோ பகரியாமா, போல என்று சொல்லலாம்!
கண்களை மூடிக்கொண்டு அமைதியாக இந்தப் பாடலை கவனித்துக் கேளுங்கள்! இதுவே ஒரு பிரார்த்தனை மாதிரி ஆகிவிடும்! வாழ்க்கை-சம்சாரம் என்னும் கடல், நம் எஜமானர்-இறைவன்-இதைத்தாண்டி இருக்கிறார்! அங்கே நம்மைக் கொண்டு சேர்க்க ஓடம்-ஓடக்காரன் தேவை! இந்தக் கருத்து வருகிறதா இல்லையா பாருங்கள்!
இது நம் சமய நூல்களில் வரும் ஒரு முக்கிய கருத்து! வேதத்தில் துர்கா ஸூக்தத்தில் முதலிலேயே வருகிறது; மன்த்ரபுஷ்பத்திலும் வருகிறது கடவுள் நாமம், அவரைப் பற்றிய சிந்தனை-அதுவே ஓடம்.
இக்கருத்து 1943ல் வந்த ‘கிஸ்மத்” படத்தில் ஒரு பாட்டில் வெளிப்படையாக வருகிறது:
अब तेरे सिवा कौन मेरा कृष्ण कन्हैया भगवान किनारे स लगा दे मेरी नैया
அப் தேரே சிவா கௌன் மேரா க்ருஷ்ண கன்னையா
பகவான் கினாரே ஸ லகாதே மேரி நையா!
பகவானே, கிருஷ்ணா! எனக்கு உன்னைத்தவிர யார் இருக்கிறார்கள்?
என் (வாழ்க்கையாகிய ) ஓடத்தை கரை சேர்த்து விடு.
கவி ப்ரதீப் எழுதி, அனில் பிஸ்வாஸ் இசையில் இதைப் பாடியது அமீர்பாய் கர்னாடகி! அக்காலத்தில் மிகப் பிரபலமான பாடல் [எங்கள் தாயாரும் இதை எங்களுக்குப் பாடித் தூங்க வைப்பார்!]
நம் பண்பட்டின் சில அடிப்படைக் கருத்துக்கள் நம் திரைக் கவிகளுக்கு எப்படியோ வந்துவிடுகின்றன!
இனி இந்த உயரத்திலிருந்து சற்றுக் கீழே இறங்கி வருவோம்! இளமைக் காலத்தை வீணாக்காமல் மகிழ்சியாக வாழுங்கள் என்று சொல்கிறார் கவி ஸாஹிர் லுதியான்வி!
தில் ஸே மிலா கே தில்
दिल से मिला के दिल, प्यार कीजिये कोई सुहाना इक़रार कीजिये १) शरमाना कैसा, घबराना कैसा जीने से पहले, मर जाना कैसा फ़ासलों की छाँव में रस भरी फ़िज़ाओं में इस ज़िन्दगी को गुलज़ार कीजिये, दिल से … २) आती बहारें, जाती बहारें कब से खड़ी हैं, बांधी कतारें छा रही है बेखुदी कह रही है ज़िन्दगी दिल की उमंगें बेदाद कीजिये, दिल से … ३) दिल से भुला के, रुसवाइयों को जन्नत बना लें, तनहाइयों को आरज़ू जवान है वक़्त मेहरबान है दिल खो न जाए खुशी यार कीजिये, दिल से …
தில் சே மிலா கே தில் ப்யார் கீஜியே
கோயி ஸுஹானா இக்ரார் கீஜீயே
பிறருடன் மனம் சேர்ந்து அன்புடன் இருங்கள்
வரும் நல்ல, இனிய விஷயங்களை அங்கீகரியுங்கள்
ஷர்மான கைஸா, கப்ரானா கைஸா
ஜீனே கே பஹலே மர்ஜானா கைஸா
ஃபாஸ்லோ(ன்) கீ சாவ்(ன்) மே, ரஸ்பரீ ஃபிஃஜாவோ
(ன்) மே
இஸ் ஃஜிந்தகீ கோ குல்ஃஜார் கீஜியே
தில் ஸே மிலாகே தில்….
ஏன் கூச்சப்படவேண்டும், ஏன் அச்சப்படவேண்டும்?
வாழ்வதற்குமுன் ஏன் மரணம் பற்றி நினைக்கவேண்டும்?
இங்கிருக்கும் நல்ல விஷயங்களை நினைத்துப் பார்த்து
இந்த வாழ்க்கையையே ஒரு சோலையாக மாற்றுங்கள்!
ஆதி பஹாரே(ன்), ஜாதீ பஹாரே(ன்)
கப்ஸே கடீ ஹை பாந்தீ கதாரே(ன்)
சா ரஹீ ஹை பேகுதீ, கஹ் ரஹீஹை ஃஜிந்தகீ
தில் கீ உமங்கே பேதாத் கீஜியே
தில் ஸே மிலாகே தில்
இந்த வஸந்தம் வருகிறது, போகிறது!
காலக் கட்டில் இந்த வரிசை தானே நடக்கிறது!
(காலம் வீணில் கழிகிறது)
சொரணை கெட்ட நிலை போகிறது!
மனதின் ஆசைகளை பூர்த்திசெய்து கொள்ளுங்கள்
என வாழ்க்கை சொல்கிறது
தில் ஸே புலாகே, ருஸ்வாயியோ(ன்) கோ
ஜன்னத் பனாலே தன்ஹாயியோ(ன்) கோ
ஆர்ஃஜூ ஜவான் ஹை, வக்த் மெஹர்பான் ஹை
தில் கோ ந ஜாயே, குஷீ யார் கீஜியே
தில் ஸே மிலா கே தில்…..
சிறுமைகளை மனதிலிருந்து அகற்றிவிடுங்கள்
தனிமையை சொர்க்கமாக (இனிமையாக) செய்துகொள்ளுங்கள்
ஆசைகள் எழுகின்றன, காலம் அனுகூலமாக இருக்கிறது
மனம் தன் நிலையிழந்து விடப்போகிறது,
மகிழ்ச்சியுடன் உறவாடுங்கள்!
பிறருடன் சேர்ந்து அன்பாக இருங்கள்!
Song: Dil se milake dil Film: Taxi Driver 1954 Lyricist: Sahir Ludhianvi
Music: S.D.Burman Singer: Lata Mangeshkar
இது அருமையான கவிதை. பல அரிய உருதுச் சொற்கள் கொண்டது. நேரடியாக பொருள் சொல்ல முடியாது.
இது ஒரு ‘கிளப்’ பாடலாக அமைந்தது, ஆனால் எத்தனை நல்ல விஷயங்களைச் சொல்கிறார்! மெட்டில் என்ன இனிமை! பின்னணி இசையும் அருமை!
வாழ்க்கையில் நல்ல தருணங்கள் இருக்கின்றன, நல்ல அம்சங்கள் இருக்கின்றன. அவற்றையும் தகுந்த முறையில் எற்றுக்கொள்ள வேண்டும்.
All work and no play makes Jack a dull boy என்பார்கள்.
Take time to love and be loved. It is God given en It is the road to happiness. Take time to laugh. It is the music of the soul. Martin Greyford
Pictures are taken from various sources for spreading knowledge; this is a non- commercial blog. Thanks for your great pictures.
பாவத்தின் தந்தை யார்?
ச.நாகராஜன்
முன்னொரு காலத்தில் அறிவாளியான ஒரு அரசனுக்குத் திடீரென்று ஒரு சந்தேகம் வந்தது.
பாவத்தின் தந்தை யார்? பாவத்திற்கு ஆதி காரணமாக அமைவது எது?
யோசித்து யோசித்துப் பார்த்தான். விடை தெரியவில்லை.
மறுநாள் அரசவைக்கு வந்தவுடன் முதலில் அவன் கேட்ட கேள்வி இது தான் : “பாவத்தின் தந்தை யார்?”
அரசவையில் மந்திரி, ராஜகுரு, வித்வான்கள் உள்ளிட்ட அனைவரும் யோசித்துப் பார்த்தார்கள். சரியான விடையைச் சொல்ல முடியவில்லை.
மன்னனுக்குச் சற்று வருத்தம் ஏற்பட்டது.
கற்றறிந்த தலைமை வித்வானாக இருந்த பிராமணரை அவன் பார்த்தான்.
“பிராமணரே! ஒரு வாரம் உங்களுக்கு கால அவகாசம் தருகிறேன். சரியான விடையைச் சொல்லும். இல்லையேல் அதற்கான தகுந்த தண்டனையும் உண்டு.”
ஏழை பிராமணர் நடுங்கி விட்டார்.
இதற்கு எப்படிப் பதிலைக் கண்டுபிடிப்பது?
வீட்டிற்குச் சென்ற அவர் இரவு முழுவதும் படித்தார். யோசித்தார். ஊஹூம். திருப்திகரமான விடை வரவில்லை.
அடுத்த நாள் வழக்கம் போல நதிக்கரைக்குக் குளிக்கச் சென்றார்.
கரையோரம் இருந்த தாசி ஒருத்தி அவரைப் பார்த்தாள். என்றும் தேஜஸுடன் விளங்கும் அவர் முகம் வாடி இருந்தது.
அவரை அணுகிய அவள், “ஐயனே! ஒருநாளும் இல்லாதபடி இப்படி உங்கள் முகம் வாடி இருக்கிறதே? என்ன காரணம்?” என்று கேட்டாள்.
அவர் விஷயத்தைச் சொன்னார்.
“பூ! இவ்வளவு தானா? இதுவும் ஒரு கேள்வியா? இதற்கு எனக்கு விடை தெரியுமே” என்றாள் அவள்.
திடுக்கிட்டார் பிராமணர்.
“சொல்லு, சொல்லு, விடை என்ன?” ஆவலுடன் கேட்டார்.
“சொல்கிறேன். ஆனால் என் வீட்டு வாயிலுக்கு வர வேண்டும்.”
அந்தணர் தயங்கினார். தாசி வீட்டு வாசலுக்குப் போகலாமா?
“சரி, வாயில் வரை தானே! வருகிறேன்” -அந்தணர் தாசியுடன் அவள் வீட்டு வாயிலுக்குச் சென்றார்.
தாசி: “வந்தது வந்தீர்கள். உள்ளே வாருங்கள். தக்ஷிணையாக நூறு ரூபாய் தருகிறேன். வாங்கிக் கொள்ளுங்கள். உடனே விடையையும் சொல்கிறேன்.”
அந்தணர் வாயைப் பிளந்தார். நூறு ரூபாயை விட அவருக்கு மனமில்லை. தாசியின் வீட்டிற்குள் நுழைந்தார்.
நூறு ரூபாயைக் கையில் எடுத்த தாசி அந்தணரைப் பார்த்து, “இதோ நூறு ரூபாய்! ஆனால் என் படுக்கை அறைக்குள் வந்து படுக்கையின் மீது உட்காருங்கள். இருநூறாகத் தருகிறேன்” என்றாள்.
இருநூறா?
படுக்கை அறையினுள் நுழைந்த அந்தணர் படுக்கையின் மீது உட்கார்ந்தார்.
தாசி : “வந்து அமர்ந்து விட்டீர்கள். அருமையாக சமைத்து இருக்கிறேன். மாமிச உணவு தான். கொஞ்சம் எடுத்துக் கொள்ளுங்கள். என்னுடைய தங்க நெக்லஸையும் தருகிறேன்.”
அந்தணர் யோசித்தார். தங்க நெக்லஸ். கை நிறைய பணம்.
என்ன பிராயசித்தம் செய்யலாம் என்று யோசித்த அவர் உடனே அவளது கோரிக்கைக்கு இசைந்தார்.
வேசி சமையலறையிலிருந்து மாமிசத்தை ஒரு தட்டில் வைத்துக் கொண்டு வந்தாள்.
அதை வாங்கிய பிராமணர் அதில் ஒரு துண்டை எடுத்துத் தான் வாயில் போட வாயைத் திறந்தார்.
வேசி பளீரென்று அதைத் தட்டி விட்டு, பிராமணரின் கன்னத்தில் பளார் என்று ஒரு அறை அறைந்தாள்.
“இது கூடவா தெரியவில்லை. பாவத்தின் தந்தை ஆசை, பேராசை. போ! ராஜாவிடம் சொல்லு போ!” என்றாள்.
பேராசை!
பிராமணர் கண்களில் நீர் துளித்தது.
மெதுவாக வெளியே சென்றார் – வேசியை வணங்கி விட்டு.
அடுத்த நாள் ராஜாவின் கேள்விக்கு பதில் சொல்லி விட முடியும் என்பதால் அவர் முகத்தில் பழைய தேஜஸ் ஜொலித்தது; அத்துடன் புதிதாக பெறுதற்கரிய ஞானமும் பெற்றதால் ஞான தேஜஸும் சேர்ந்தது!
Pictures are taken from various sources for spreading knowledge; this is a non- commercial blog. Thanks for your great pictures.
சில புஸ்தகங்களில் இருந்து தொகுத்த தகவல்கள் — பெரும்பாலும் புகப்பெற்ற நடுநிலை அறிஞர் கமில் ஸ்வெலிபில் (Czech Tamil Scholar Kamil Zvelebil 1927-2009, author of The Smile of Murugan) கூறியது —
சங்க இலக்கிய காலம் – கி.பி.2-ம் நூற்றாண்டு
சங்க இலக்கிய புலவர் பரணர் – கி.பி.150ஐ ஒட்டி வாழ்ந்தவர்;
முதலாவது நக்கீரர் – கி.பி.250
இரண்டாவது நக்கீரர் – எட்டாம் நூற்றாண்டு
மூன்றாவது நக்கீரர் – பதினோராம் திருமுறை கூறும் நக்கீரதேவ நாயனார்.
ஒரு வேளை ஐந்து நக்கீரர்கள் இருந்திருக்கலாம் என்று கமில் ஸ்வெலிபில் செப்புகிறார்.
முதல் கபிலர் – தொல் கபிலர் – அகம் 282 பாடல் –
இரண்டாம் கபிலர் – சங்க இலக்கியத்தில் அதிகமான பாடல்களை இயற்றிய பார்ப்பனன்; ஜாதி வெறியை உடைத்தெறிந்த முதல் புரட்சி வீரன்; பாரி மகளிர் அங்கவை, சங்கவை இருவரையும் தன் மக்கள் போல் கா ப்பா ற்றிய சத்திய சந்தன் ; புலன் அழுக்கற்ற அந்தணாளன் என்று அதிகமான சங்கப் புலவர்களால் துதிக்கப்பட்ட பிராஹ்மணன் – பரணர் காலத்தில் – கி.பி. 150-ஐ ஒட்டி வாழ்ந்த சத்யா பராக்ரமன்.
மூன்றாவது கபிலர் – பதினோராம் திருமுறையில் உள்ள கபில தேவ நாயனார் ; பிரமணர்களைக் குறைகூறும் கபிலர் அகவல் இயற்றியவர்.
முதல் ஔவையார் – சங்கப் புலவர் ; அதியமான் நண்பர் ; சத்ய புத்திரர் என்பதன் தமிழாக்கம் அதியமான்
இரண்டாம் ஔவையார் – சுந்தரர், சேரமான் பெருமாள் நாயனார் காலத்தவர் – ஒன்பதாம் அல்லது எட்டாம் நூற்றாண்டு.
மூன்றாம் ஔவையார் – தனிப்பாடல் தொகுப்பில் வரும் பெண்மணி; நீ தி நூல்களை இயற்றியவர்.
மொத்தம் ஆறு ஔவையார்கள் இருந்ததாக தற்கால ஆராய்ச்சி நூல் ஒன்று சொல்லும். இவர்களில் நாலாவது ஔவையார் ஒட்டக்கூத்தர் காலத்தில் வாழ்ந்தவர்.
இன்று நாம் சங்க காலத்திய 18 நூல்களை பத்துப் பாட்டு , எட்டுத் தொகை என்று பிரித்துள்ளோம்.
ஆனால் இவையெல்லாம் பிற்காலப் பாகுபாடு .
உரை ஆசிரியர்களில் 12-ம் நூற்றாண்டைச் சேர்ந்த இளம்பூரணர் கூட இதைக் குறிப்பிடாது நூலின் பெயரை மட்டுமே குறிப்பிடுகிறார் .
உச்சிமேற் புலவர் கொள் உரைகாரர் நச்சினார்க்கினியர் , மதுரை நகர பாரத்வா ஜ கோத்ர பார்ப்பனன் – 14ம் நூற்றாண்டு ; அதாவது இற்றைக்கு 700 ஆண்டுகளுக்கு முன் ( எழுதுவதில் வேத வியாசர், ஆதி சங்கரர் ஆகிய இருவருக்கும் அடுத்த நிலையில் நிற்கும் எழுத்து மன்னன் .)
***
இறையனார்:– அகப்பொருள் பாடிய இவர் நாலாம் அல்லது ஆறாம் நுற்றாண்டுக்குட்பட்டவர் . குறுந்தொகை இரண்டாம் பாடல் பாடிய இவரை சிவ பெருமான் என்றே கருதினர்.
நக்கீரரின் இறையனார் அகப்பொருள் உரை – எட்டாம் நூற்றாண்டு
தமிழை முதலில் செந்தமிழ் அந்தஸ்துக்கு உயர்த்திய மதுரைப் பார்ப்பனன் வி.கோ .சூர்ய நாராயண சாஸ்திரி 1871- 1903 ; தனது பெயரை பரிதிமாற் கலைஞர் என்று மாற்றிக்கொண்டவர் ; இவரைப்பார்த்து பிற்காலத் திராவிடங்களும் தங்கள் பெயர்களைத் தமிழ்ப் படுத்தின. (நச்சினார்க்கினியர் என்பதும் சம்ஸ்கிருதப் பெயரின் தமிழ் வடிவமாக இருக்கலாம்).
பாரதியார் – 1882-1921
உ.வே.சா. – 1855- 1042
தாமோதரம் பிள்ளை – 1832 – 1901
வி. கனகசபைப்பிள்ளை – 1855-1906
ஆனந்தரங்கம் பிள்ளை – 1709- 1761 ; 25 ஆண்டுக் காலம் டைரி (Diary) எழுதியவர்
குற்றாலக் குறவஞ்சி இயற்றிய திரிகூட ராசப்ப கவிராயர் – 1718.
****
18 சங்கத் தமிழ் நூல்களில் உள்ள வரிகள் 26,350; சிலர் 30,000 வரிகள் வரை சொல்லுவர் ; கடவுள் வாழ்த்து, பதிகச் செய்யுட்கள் ஆகியவற்றையும் சேர்த்தால் சுமார் 30,000 வரிகள்; சிலர் திரு முருகாற்றுப்படை , பரிபாடல், கலித்தொகை ஆகியன பிற்காலத்தியவை என்று ஒதுக்குவதில் வரி எண்ணிக்கை குறையும் .
திருக்குறள், தொல்காப்பியம் ஆகிய நூல்களை 5, 6-ம் நூற்றாண்டுகளில் வையாபுரிப்பிள்ளை வைக்கிறார்.; அவருடைய அணுகு முறை –மொழியியல் அணுகுமுறை.
தொல்காப்பியர் காலம் பற்றி முன்னரே பல கட்டுரைகளில் தந்துவிட்டேன்.
சம்ஸ்க்ருத இலக்கண நூல் அஷ்டாத்யாயீ யுடன் ஒப்பிடுகிறேன் ; பாணினியின் காலம் :–
கோல்ட்ஸ்டக்கர் – கி.மு ஏழாம் நூற்றாண்டு அல்லது அதற்கு முன்னர் ;
மாபெரும் சம்ஸ்க்ருத அறிஞர்கள்–
டி .ஆர். பண்டார்கர்
ஆர்.ஜி.பண்டார்கர் – இருவரும் சொல்வது – கி.மு ஏழாம் நூற்றாண்டு;
A. B. KEITH – PANINI’S TEXT MTACHES WITH AITAREYA BRAHMANA OF EIGTH CENTURY BCE
SCHARFE – MATCHES UPANISHADIC LANGUAGE ; So 5TH OR 6TH CENTURY BCE.
This shows there is no agreement on his date till today.
***
My Comments: —
After reading Ashtadyayi in Tamil in three parts by Dr K Meenakshi , published by International Institute of Tamil Studies, Madras and Yonas and Yavanas by Finnish oriental Society , Helsinki and 30,000 lines of Sangam Tamil literature twice plus Tolkappiam , I conclude that PANINI lived in seventh or 8th century BCE. The reason being many scholars have interpreted Yavanas as Greeks who followed Alexander. But the Yavanas in Tamil literature are Romans and the Yavanas in Sanskrit literature including Mahabharata and Ramayana, first meant people who lived in North West India, not Greeks.
Each one of the above foreign authors took some bits that suited them. People who argue on numismatic (coins) evidence forget 90 percent of other materials in Panini’s works. This shows their ignorance of Tamil and Sanskrit literature. Four coins names mentioned by Panini are not even known to Chanakya/Kautilya of Mauryan times.
Two important things must be remembered.
1.From Afghanistan to the southernmost part of Sri Lanka , we see Brahmi script even before Asoka. This covered a vast area and formed the largest ancient country in the world. How come people read Asoka’s edicts from one end to the other end? Hindus were literate at least by 4th century BCE from Afghanistan to Kandy in Sri Lanka.
Second thing , Panini talks about Chandasi grammar (Vedic Sanskrit) in every other Sutra or so. Why? How come no book of the Ten Pre- Paninian scholars is available today? ‘There is no grammar without literature’ — is a famous saying. Where is the Pre- Paninian literature? Panini couldn’t have written a grammar without literature.
People who argue on coinage (numismatics) never answered these questions and could never answer these questions because we have lost a lot of our literature.. We have written script in Indus- Sarasvati civilisation and all agree that it is Hindu civilisation. So Indians knew script and writing around 2500 BCE
Tamil and Vedas 