Pictures are taken from various sources for spreading knowledge; this is a non- commercial blog. Thanks for your great pictures.
தள தள என்று மின்னும் உடம்பு. இப்போதுதான் கல்யாணம் ஆன மாதிரி முகத்தில் ஒரு ஜொலிப்பு. இதைப் பார்த்தவுடன் காதல் ஜோடிக்கு கொழுப்பு! புதியவளான ஒரு பரத்தையும் , அவளுடன் வந்த வெற்றுவேட்டு காமுகனும் கண்ணகி – கோவலன் ஜோடி மன்மத – ரதி ரூபத்தில் நிற்பதைக் கண்டு நக்கல் தொனியில், கிண்டல் பாணியில், கேலி செய்யும் தொனியில், கவுந்தி அடிகள் என்ற சமண மத பெண்துறவியைப் பார்த்து அம்மையாரே உங்கள் கூட நிற்கிறார்களே ஒரு அழகு சுந்தரியும் உலக மஹா ஆண் அழகனும் ; அவர்கள் யாரோ? என்று வினவினர். உண்மையில் கவுந்தி அடிகளின் அருகில் நின்றது பணக்கார குடும்பத்தில் பிறந்த கண்ணகியும் கோவலனும் ஆகும். பூம்புகார் நகரிலேயே மிகப்பெரிய பணக்கார குடும்பத்தைச் சேர்ந்தவர்கள் !
உலகையே ஒரு குடும்பமாகப் பார்ப்பது பாரத நாட்டுத் துறவிகளின் பிறவிக்குணம். ஆகையால் அந்த அர்த்தத்தில் சமண மத பெண் துறவி கவுந்தி அடிகளாரும் இவர்கள் என் குழந்தைகள் என்று பதில் கொடுத்தார். எதிரே நின்ற அந்த காதல் ஜோடிக்கு எக் காளச் சிரிப்பு பொத்துக் கொண்டுவந்தது.
அம்மையாரே, ஒரே குடும்பத்தில் பிறந்த இருவர் கணவன் மனைவி ஆனதை இப்பத்தான் கேக்கறோம் ; இப்பத்தான் பாக்கறோம் ; ஹா, ஹ்ஹா , ஹா, ஹா … என்று வயிறு புடைக்கச் சிரித்தனர் இதைக்கேட்டவுடன் கண்ணகி காதுகளைப் பொத்திக்கொண்டு, நடு நடுங்கி கணவன் பக்கம் சென்றாள் .
;
அம்மையாருக்கு கோபம் பொத்துக் கொண்டு வந்தது. உடனே,
“பிடி, சாபம் ! நீங்கள் இருவரும் இந்தக் காட்டில் நரியாய் போகக்கடவது”–
கண்ணகியோ உலக மஹா உத்தமி. தென்னாட்டு அருந்ததி என்று இளங்கோ புகழும் கற்புக்கரசி. பேரழகி. மாதவியுடன் வாழப்போய் , திரும்பி வந்த கணவனுக்கும் வாழ்வளித்த கருணைக் கடல். அவளுக்கு கணவன்- மனைவி வாழ்வு எவ்வளவு முக்கியம் என்று தெரியும். ஆகவே கருணை கொப்புளிக்க கவுந்தி அதிகளிடம் மன்றாடினார்.
இவர்களுக்கு சாப விமோசனம் கொடுங்கள் என்று.
இந்துக்கள் சத்தியத்தை வழிபடுபவர்கள். ஆகையால் ஒரு சொல்லைச் சொல்லிவிட்டால் அதை மாற்ற மாட்டார்கள். கடவுளும் கூட சத்தியத்துக்குக் கட்டுப்பட்டவர். அதே கொள்கையை இளங்கோ அடிகள், கவுந்தி விஷயத்திலும் காட்டுகிறார்.
சாபத்தை கடவுளே வந்தாலும் திரும்பப்பெற முடியாது. ஆனால் சிறிது காலத்துக்குப் பின்னர் மாற்றலாம். ஆகையால் கண்ணகி கெஞ்சியதால் அவ்விரு தம்பதிகளும் ஓராண்டுக்குப் பின்னர் மனித உரு எய்துவர் என்று சாப விமோசனம் கொடுத்தார். இதன் பின்னர் நரிகள் காட்டுக்குள் ஓடின. கோவலன் கண்ணகி , கவுந்தி அம்மையார் மூவரும் அறம் மிகு உறையூருக்குள் நுழைந்தனர்.
இதோ இந்த சம்பவத்தை இளங்கோ அடிகள் வருணிக்கும் அழகைப் பாருங்கள்—
Pictures are taken from various sources for spreading knowledge; this is a non- commercial blog. Thanks for your great pictures.
Holy Kailash
HOLY GANGA AND HIMALAYAS IN TAMIL SANGAM LITERATURE
Tamil language has 18 old books called Sangam literature. Sangam is a Sanskrit word meaning association, assembly. In Tamil it was used for association of Tamil poets. But it did one additional task of preserving the quality of the language. It was like an academy and gave approval only to standard works . Oldest grammarian Tolkappiar in his book ‘TOLKAPPIAM’ banned Tamils from using words beginning with ‘SA’ and yet Tamils used the Sanskrit word Sangam for their academy. This academy existed from first century BCE for at least 400 years .
Ancient Tamils were very familiar with holy river Ganga and holy Himalayas. They never said a single word about Sindhu or holy Sarasvati river.
Even the praise about Holy Ganga and Holy Himalayas was copied from Kalidasa. I doubt all the poets who praised them actually went to the Himalayas which is 3000 miles away from Tamil Nadu . They were very much influenced by Kalidasa’s works. Sangam poets used 200 of Kalidasa’s 1500 similes and imageries. That showed that Kalidasa lived in 2nd century BCE which date is supported by Sanskrit and foreign scholars.
TAMILS AND INDUS VALLEY CIVILISATION
The surprising thing about Tamil Sangam works is that they have no knowledge of river Sarasvati or river Sindhu. It proved that Tamils have nothing to do with Indus- Sarasvati River basin civilization. They have mentioned only Yavanas of Rome because of their commercial contacts with them in the first few centuries of common era CE . They have also mentioned Yavanas of north western India . They may be Greeks or original Yavanas, i.e. one of the four types of Yavanas mentioned in Indian literature.
Tamils mentioned holy Ganges and holy Himalayas at least 15 times . Following are the important references-
Avur Mulankizar who shows his amazing knowledge about 21 types of Hindu Yagas and yajnas in Purananauru (Puram.) verse 166 depicts Himalayas. He describes the great height of the mountains saying that the clouds have to look up and climb over them. He wished a brahmin Srotria, Kaundinya Vishnu Dasan (Vinnan Thayan in Tamil) to live like the Himalayas. That is with eternal fame like the northern mountains. When he described the mountains he adds the words long mountain chain which shows his thorough knowledge of Kalidasa. The length of the Himalayan range is approximately 1500 miles. Kalidasa described it as the ‘measuring rod of the earth’!
A poet named Rudraksha – in Tamil Katiyalur Uruttiran Kannanar — depicted the Himalayas and the Ganga descending from it in his work Perumpanatruppadai – lines 429-431
Mamulanar must be one of the oldest poets in the Sangam period. He sings the praise of Nandas and Mauryas of 4th century BCE. In one of his poems in
Akananuru , verse 265, he picturises the sky high Himalayas. He states that it rises high like smoke , approaches the sky and there looks like flame covered with snow.
I believe that he really went to Himalayas and saw the golden mountain Kailash. The Himalayan range when covered with snow glows like shining gold in the sunlight .
The roar of thunder is generally said to be harsh. It is so fierce that it splits hills and even it shakes the Himalayas according to Kuruntokai verse 158 by Avvaiyar.
Poet Paranar’s beautiful poem about bird migration is in Natrinai poem 356. He sang about the migratory swans/geese that took fishes in the southern coast and going to Himalayas to feed its young ones. He compared it with hero’s heart that always longed for his sweet heart and always travel towards her.
Purananuru is the book among the 18 works of Sangam corpus , that has the oldest poems. And in particular the first 10 or 15 poems talk about the ancient Tamil kings. Tamil poets bless their patrons and kings to live a long and happy life for as many years as the drops of rain water poured on earth or the grains of sand on the sea shore or the river bed or bank or to live unperturbed and most reputed and unique life like the mountains, the Himalayas and the Potiya mountains .
Puram 166 of Avur mulankizar and Puram verse 2 Muranjiyur Mudinagarayar referred to the Himalayas thus. Muranjiyur Mudinagarayar is Mr. Nagaraja (Sanskrit name) .
He is unique because he mentioned about the feeding of Panadavas and Kauravas during Mahabharata war by the Chera king Uthiyan Cheralathan. He is the one who used all the descriptions of Kalidasa in four lines such as the brahmins in the Himalayas worshipping three types of fires by the side of deer at the foot hills of the Himalayas.
Though Sangam literature never mentioned Agastya by name this poet praised Potiya mountains in the south with the Himalayas in the north. All the Tamil literature talk about lord Shiva in the Himalaya sending Agastya to south who settled on the Potiya for ever. Two centuries before him, Kalidasa mentioned the Pandyas and Agastya for the first time in Indian literature (Raghuvamsa). This poem is unique which showed the influence of Kalidasa on Sangam poets.
**
Muthukudumi Peruvazuthi was one of the most ancient Pandya kings who has the epithet, ‘one who had many yaga salas’ . He lived before the great tsunami that devoured lot of Tamil lands. His river
Pahruli is praised by the poets and that river disappeared like the Vedic Sarasvati river after a tsunami. The poems mentioned the Himalayas as big northern rock and snow covered long mountain chain in Puram poems 6 and 17 by poets Karikizar and Krunkoliyur kizar .
**
Mudamosiyar of Uraiyur enicheri , author of puram verse 132, also repeated all that is said about the Himalayas such as deer grazing the Narantham grass taking rest by the side of the holy seers. Scenes described by Kalidasa.
**
Kumattur Kannanar who sang the glory of
Imayavaramban Neduncheralathan in Pathirupathu goes one step further in describing the Himalayas. He says that the deer are sleeping and dreaming about the Narantham grass which they ate in the morning and the waterfalls. He also described the Himalaya as the place of Aryas and the commentators interpreted Aryaas as the Holy seers. (Pathirupathu verse 11)
Xxxx
River Ganga (Ganges)
Nalvellaiyar , author of Natrinai verse 369 , says
“My love and feelings are uncontrollable like the Ganges floods that overflows the banks and smashes the dams in its course “; powerful description of the feelings of an amorous woman.
**
Mankudi Maruthan was the head of Tamil poets at the time of Pandya King Neduncheziyan. He sang the longest poem with 782 lines named ‘Madurai Kanchi’. He described the Ganges as wide as the sea (Line 696)
**
Poet Maha Chitra –in Tamil Perunchittiranar – used Ganges in a simile in Purananuru 161,
The description of the holy river and the Himalayas is most appropriate and highly realistic. The clouds rise from the sea, gather themselves, appear huge and dark like mountains in the sky , roar with thunder and pour in torrents; when such a rainy season is past and when the summer reigns supreme making the lakes and rivers everywhere dry , the Ganges flows full of water for the benefit of the whole of mankind, mostly in summer as it is then that the snow in the Himalayas melt and flow into Ganga. The poet describes it in comparison with the bountiful help rendered by the philanthropist and patron Kumanan.
**
The Ganges descending from the Himalayas is always overflowing its banks – Purananuru 161, Perumpanatruppadai 429-31
**
Later Tamil epics Silappadikaram and Manimegalai have more references to the Ganges river and Himalayan mountain ranges. The very fact that King Senguttuvan took a holy stone from the Himalayas and bathe it in the Holy river Ganga shows the sanctity of the river.
Source book
The Treatment of Nature in Sangam Literature, M Varadarajan, 1969
**
Two of the poems already quoted in the above passage are translated by P T Srinivasa Iyengar as follows:–
Puram 2 by Mudinagarayar/Nagarajah
“May you live without fear, your full length of years , like the Podiya hill and the gold peaked Himalayas on whose side the small headed stag and the large eyed hind sleep beneath the light of the Triple Fire at which Brahmins offer their evening libations”.
**
Pathitrupathu 11 by Kumattur Kannanar
“You quelled the valour of those who called themselves monarchs of the land between Kumari on the south and the famous Himalayas on the north , where the aryas / saints abound and the yak sleeps on the hills covered thick with the Oleander and dreams of the broad mountain streams and the Narantham grass.”
There are other references where vague terms such as Northern Big Rock and northern long chain of hills are used.
What a fantastic song! What a tremendousmessage the poet is bringing! Love is not light hearted affair. It is serious and straight. It is not a plaything.
What a composition by Burmanda!
People said KIshore was not formally trained. They should listen to how he sings the passages ‘Haiya ho haiyaa” and ‘Ishq ki baaji”. This song is based on the Raag Gaud Sarang and Kishore sang it with such verve! And yet how modern it sounds! That is the genius of our old music directors. To repeat a Raga note by note-swara by swara- is not art. It is imitation. Creation is taking some notes and making a tune! Out of three notes, a star is born, as Browning said!
கிஷோர்குமாரின் ‘ஜீனியஸ்’ஸிற்கு எல்லையே இல்லை! மேற் கண்ட பாட்டிலிருந்து முற்றும் மாறுபட்ட ஒரு பாடலைக் கேளூங்கள்:
Ideal romantic song, polished expressions, and sung in a jovial spirit! S.D.Burman was 51 years old when he composed this youngish melody! Makes one feel young!
ஸாஹிர் லுதியான்வி பிரிந்தபின், மஜ்ரூஹ் பர்மன் படங்களுக்கு பாடல்கள் எழுதினார். சிலர் படங்களில் டூயட் எடுபடுவதில்லை என்று சொல்லி வந்தனர். மஜ்ரூஹ் ஒப்பவில்லை. ஆடத்தெரியாத ஆசாமி கூடம் பத்தாது என்று சொல்வதைப் போன்றது இது, பாட்டு நன்றாக இருந்தால் ரசிப்பார்கள் என்று சொன்னர். பல ஹிட் டூயட்களை எழுதினார்.1992 வரை எழுதினார். தீவிர கம்யூனிஸப் பற்றுள்ள இவர் புரட்சி அரசியலில் சம்பந்தப்பட்டதாகக் கருதப்பட்டு 2 ஆண்டுகள் சிறையில் இருந்தார். ரஷ்யாவிலும் சீனாவிலும் கம்யூனிஸம் போன போக்கைக் கண்டு வெறுப்படைந்தார், கவிதையிலேயே காலம் கழித்தார். சிறந்த உருதுக் கவிகளில் ஒருவராகக் கருதப்படுகிறார்.
Pictures are taken from various sources for spreading knowledge; this is a non- commercial blog. Thanks for your great pictures.
பெரிய மரங்கள் இருந்தால் சிறிய மரங்கள் வளராது : ஸ்வாமிஜி!
ச.நாகராஜன்
ஜோஸபைன் மக்லியாட் (Josephine MacLeod) ஸ்வாமி விவேகானந்தரின் அணுக்க சிஷ்யைகளுள் ஒருவர்.
1902ஆம் ஆண்டு, ஏப்ரல் மாதம்.
ஒரு நாள் ஸ்வாமி விவேகானந்தர் அவரைப் பார்த்துச் சொன்னார்;” எனக்கென்று இந்த உலகத்தில் ஒன்றும் கிடையாது; ஒரு பென்னி கூடக் கிடையாது. எனக்குக் கொடுத்த அனைத்தையும் நான் கொடுத்து விட்டேன்.”
ஜோஸபைன் ஸ்வாமிஜியைப் பார்த்துச் சொன்னார் ;” ஸ்வாமி! நீங்கள் உயிருடன் இருக்கும் வரை மாதம் ஒன்றுக்கு 50 டாலர் நான் தருகிறேன்”.
ஒரு நிமிடம் யோசித்த ஸ்வாமிஜி கேட்டார்: “அதில் நான் வாழ முடியுமா?”
ஜோஸபைன் “ “ஓ! நிச்சயமாக!! ஆனால் தாராளமாகச் செலவழிக்க முடியாது” அவர் ஸ்வாமிஜிக்கு உடனே 200 டாலர் தந்தார். ஆனால் நான்கு மாதத்திற்கான அந்தத் தொகை முடியும் முன்னரே ஜூலை மாதம் 4ஆம் தேதி ஸ்வாமிஜி சமாதி எய்தினார்.
பேலூர் மடத்தில் ஒரு நாள் சகோதரி நிவேதிதை விளையாட்டு வீரர்களுக்குப் பரிசுகளை வழங்கிக் கொண்டிருந்தார்.
மடத்தில் இருந்த ஸ்வாமிஜியின் படுக்கை அறையில் ஜன்னலுக்கு அருகில் ஜோஸபைன் நின்று அதைப் பார்த்துக் கொண்டிருந்தார்.
அப்போது ஸ்வாமிஜி ஜோஸபைனைப் பார்த்துச் சொன்னார்: “நான் நாற்பது வயதைப் பார்க்க மாட்டேன்.” (I shall never see forty)
அப்போது அவருக்கு வயது 39.
ஜோஸபைன் கூறினார்:” ஆனால், ஸ்வாமிஜி, புத்தர் தனது பெரும் பணியை 40இல் ஆரம்பித்து 80 முடிய இருந்து தானே செய்தார்.”
ஸ்வாமிஜி பதில் கூறினார் : “எனது செய்தியை நான் கூறி விட்டேன். நான் போக வேண்டும்.”
“ஏன் போக வேண்டும்?”
“பெரிய மரத்தின் நிழல் சிறிய மரங்களை வளர விடாது. அவர்களுக்கு வழி விட நான் போக வேண்டும்.” (The shadow of a big tree will not let the smaller trees grow up, I must go to make room.)
இதன் பின்னர் ஜோஸபைன் இமயமலை சென்றார். பின்னர் இங்கிலாந்திற்குச் சென்றார்.
ஜூலை 4ஆம் தேதி அவருக்கு ஸ்வாமிஜி நிர்வாண நிலையை அடைந்து விட்டதாக அவருக்குச் செய்தி பறந்தது.
அவர் திக்பிரமை பிடித்து பிரமித்து நின்று விட்டார். அவர் மனதில் ஏற்பட்ட ரணம் ஆறவில்லை.
மேட்டர்லிங்க் எழுதிய ஒரு வரியைப் படித்த பின்னர் தான் அவருக்குச் சற்றுத் தெளிவு ஏற்பட்டது : “ எந்த ஒருவராலும் நீங்கள் பெரிதும் செல்வாக்குக்கு உட்பட்டவராக இருந்தீர்கள் என்றால், அதை உங்கள் வாழ்க்கை மூலம் நிரூபியுங்கள்; அழுது அல்ல.”
உடனே ஜோஸபைன் அழுவதை நிறுத்தி விட்டார். 14 ஆண்டுகள் கழித்து இந்தியாவிற்கு அவர் வந்தார்.
முழு இந்தியாவும் ஸ்வாமிஜியின் செய்தியால் நிரம்பி வழிந்தது. 6 மடாலயங்கள், ஆயிரக்கணக்கான மையங்கள், நூற்றுக் கணக்கான சங்கங்கள்!
அங்கெல்லாம் அவரை அழைத்தனர்.
ஏனெனில் ஜோஸபைன் ஸ்வாமிஜியை தன் வாக்கில் உயிருடன் வைத்திருந்தார். அவரைப் பற்றிப் பேசினார்; அனைவருக்கும் உத்வேகம் ஊட்டினார்.
ஸ்வாமிஜியின் செல்வாக்குக்கு உட்பட்ட அவர் இறுதி வரை ஸ்வாமிஜியின் சொல்படி வாழ்ந்து காட்டினார்!
tags — ஜோஸபைன் மக்லியாட், Josephine Mac Leod , ஸ்வாமி விவேகானந்தர்
Pictures are taken from various sources for spreading knowledge; this is a non- commercial blog. Thanks for your great pictures.
திருச்சிக்கு அருகிலுள்ளது உறையூர். ஒரு காலத்தில் சோழரின் தலைநகராக விளங்கியது . இதற்கு மற்றோரு பெயர் கோழியூர் . புறநாநூற்றில் (பாடல் 212) கோப்பெருஞ்சோழனை பிசிராந்தையார் ‘கோழியோன்’ என்று பாடுகிறார்.
இதன் பின்னாலுள்ள கதையை வைத்து சிலப்பதிகாரத்தில் இளங்கோ அடிகள் ‘வார்த்தா ஜாலம்’ செய்கிறார். சம்ஸ்கிருதத்தில் ‘வாரணம்’ என்ற சொல்லுக்கு யானை, கோழி/சேவல் என்று இரு பொருள் உண்டு. இவைகளை இளங்கோ அடிகள் ‘முறச் சிறை வாரணம்’, ‘புறச் சிறை வாரணம்’ என்று வருணிக்கிறார். அதாவது முறம் போன்ற காதுகளுடைய யானையும் புறத்தே சிறகுகளுடைய கோழியும் போரிட்டதில் இறுதியில் கோழி வென்றது. இதன் காரணமாக உறையூருக்கு ‘கோழியூர்’ என்றும் அதைத் தலைநகராகக் கொண்டு அரசாண்ட சோழனுக்கு ‘கோழியோன்’ என்ற சிறப்பு அடை மொழிகளும் உண்டு. உறையூருக்குள் கோவலனும் கண்ணகியும் புகுந்ததைச் சொல்லும் போது, இதைப் போகிற போக்கில் இளங்கோ சொல்லுவதால் அ ந்தக் காலத்தில் இது எல்லோருக்கும் தெரிந்த விஷயமாக இருந்திருக்க வேண்டும். பிசிராந்தையாரின் குறிப்பைப் பார்க்கையில் இது 2000 ஆண்டுகளுக்கு முன்னர் நடந்தது என்பது தெளிவாகிறது .
“காவுந்தி ஐயையும் தேவியும் கணவனும்
முறம்செவி வாரணம் முன்சமம் முரு க்கிய
புறஞ்சிறை வாரணம் புக்கனர் புரிந்துன்”
–நாடுகாண் காதை , புகார்க் காண்டம் , சிலப்பதிகாரம்
இது குறித்து உரைகள் விளம்புவது யாதெனில்,
முற்காலத்தே ஒரு கோழி, யானையை எதிர்த்து போரில் புறங் கொடுத்தோடச் செய்தது . இன் நிகழ்ச்சியைக்கண்ட சோழ மன்னன் இந்நிலத்திற்கு ஒரு சிறப்புண்டென்று கருதி அவ்விடத்தே தன தலை நகரை அமைத்துக்கொண்டு அரசாட்சி செய்தனன். அந்த நகருக்கே ‘கோழி’ என்று பெயர் சூட்டினான் . அதனைக் காணும் அவாவோடு கண்ணகியும் கோவலனும் அவ்வூருக்குள் நுழைந்தனர் .
‘கோழியூர்’ என்பதற்கு உரைகாரர்கள் மற்றோரு விளக்கமும் தருவார்கள். அந்நகரம் அமைக்கும்போது கழுத்து போலவும் இரு புறம் சிறகுகள் இருப்பது போலவும் — பறவை வடிவில் — நகரம் அமைக்கப்பட்டதால் புறம் சிறை வாரணம் என்று இளங்கோ சொன்னதாக வியாக்கியானம் செய்வர் சிலர். இது அடியார்க்கு நல்லாரின் உரையில் உளது.
இவ்வாறு பல பிராணிகள் – ஊர்களை தொடர்புபடுத்தும் கதைகள் பாரத நாடு முழுதும் இருக்கின்றன. வேட்டை நாய்கள் முயல்களை விரட்டிச் சென்றபோது, திடீரென்று வேட்டை நாய்களை முயல்கள் வீரம் கொண்டு விரட்டத் துவங்கியதைக் கண்ட வீர பாண்டிய கட்டபொம்மன் அந்த இடத்தில் பாஞ்சாலங்குறிச்சி கோட்டையைக் கட்டினான். ‘புலியை விரட்டு’ என்று முனிவர் சொன்னவுடன் அதை விரட்டிக் கொன்ற மன்னரின் வம்சம் ‘ஹொய்சாள’ எனப்பட்டது. மயில் வளர்த்த சாதாரணக் குடிமகனை சாணக்கியன் என்ற பார்ப்பன ன், பிராமணத் துவேஷிகள் நிறைந்த நந் த வம்சத்தை அடியோடு ஒழித்ததால் மயில் வளர்த்த முராதேவியின் வம்சம் ‘மௌர்ய வம்சம்’ ஆயிற்று. கர்ப்ப நிலையில் தவித்த தவளைக்கு பாம்பு குடை பிடித்து பாதுகாப்பு கொடுத்ததைக் கண்ட ஆதிசங்கரர், அந்த சிருங்கேரியில் முதல் மடத்தை அமைத்தார் என்பர். இப்படி ஒவ்வொரு ஊரிலும் ஒரு கதை இருப்பது இந்துக்களின் இயற்கையோடு இயைந்த வாழ்வைக் காட்டுகிறது .
பருந்து வடிவில் அமைந்த யாக குண்டத்தில் கரிகாற் சோழன் யாகம் செய்ததை சங்க இலக்கியம் கூறும். பறவை வடிவில் படை வியூகம் அமைத்த செய்தி மஹாபாரதத்தில் வருகிறது.
tags – கோழி , கோழியூர், உறையூர் , வாரணம், சிலப்பதிகாரம், யானை , சண்டை , கோழியோன்
Pictures are taken from various sources for spreading knowledge; this is a non- commercial blog. Thanks for your great pictures.
The Brahman is well known as the adorable being, the Atman of all, which is to be meditated upon as the worshipful Self in all beings. All beings love Him who knows it thus.– Kenopanishad 4-6
The person who hates another being is like the dog in the parable of the Maharajah (king) and the mirrors. The maharajah had a room which was mirrored on all sides so that he could stand in the middle and see himself from all angles. Normally this room was closed, but one day, the maharajah went out leaving the door ajar. The palace guard dog found the door, entered the room and discovered to his rage that there was another dog in the palace and, what is more, it was brazenly blocking his path.
The guard dog barked and so did the other dog, and so did another dog to his right and left. The guard dog realised he was surrounded by dogs all barking, jumping, crouching, and snapping whenever he did so. The guard dog flew into a frenzy, throwing himself biting and snarling at his opponents.
When the maharajah returned, he found his dog dead in a pool of his own blood, surrounded by shattered glass. The mirrored room which had been the means for the maharajah to see himself better was the means of destruction for the dog because he was ignorant. He did not know it was his own reflection that he saw. We are all like this dog because we do not understand that the world we experience is our own reflection. We bark, it barks, we bite, it bites. We are in a pool of our own blood.
Five years ago I Posted two more similar stories; Here is the link:–
இந்த விதத்தில் ஒரு இசைஞருக்கு ஒரு கவி ஏற்புடையதாகி ஒரு “டீம்” உருவாகிறது-அதற்கு ஒரு “கெமிஸ்ட்ரி” தோன்றி வளர்கிறது. மிகப் பல பிரபலமான பாடல்கள் இதன் விளைவுதான்!
Song: Man dheere dheere gaye re Film: Malik 1958 Lyrics: Shakeel Badayuni
Music: Ghulam Mohammad Singers: Talat Mahmood & Suraiya.
எத்தனைஇனியமெட்டு, எவ்வளாவுஇனியபாடல்!
Such a lilting melody.
Notice the sheer voice quality, without any electronic gimmicks!
Suraiya was a singing star. Talat aspired to be one, but all the films he acted in flopped. In the process, he lost his market as a singer too.
Ghulam Mohammad was a good composer, whom people remember today for the music of Pakeezah , which was released after his demise. Shakeel Badyuni was a good Urdu poet. This song is a sheer beauty. Delightfully romantic.
Song: Sanwale saloni aye Filk: Ek Hi Rasta 1956 Lyricist: Majrooh Sultanpuri
Music: Hemant Kumar Singers: Hemant Kumar & Lata Mangeshkar
What a nice song! Breezy, with nice mouth-organ interludes. I have heard that the mouth organ was played by either Milon Gupta or R.D.Burman
Classically romantic, with all the right associations of Nature- the breeze, the clouds, the garden, river bank, the hint of colours, koel bird, flowers and creepers! The poet reads a message in these forms of nature. Nice poetry.
This is the only bright song in this movie. People had high expectations of Hemant Kumar after his huge success with Nagin the previous year. But Christmas does not come every day. I saw this film in December, 1957. I remember an incident. When we got up to leave after the show and as the lights were switched on, someone shouted in the hall: “ஏமாந்தகுமார்” .He was meaning Hemant Kumar, the music director!
But this is a delightful melody, lilting and we feel like singing along!
Incidentally, this song was shot in the Aarey Milk Colony in Bombay. This is under threat now, as the Maharashtra govt wants to build Metro shed there, and for some housing , cutting down thousands of trees.
Pictures are taken from various sources for spreading knowledge; this is a non- commercial blog. Thanks for your great pictures.
ஆதி சங்கரர் அருளிய நூல்கள் – 1 – பஜகோவிந்தம் – கட்டுரை எண் 7579 – வெளியான தேதி 16-2-2020;
2 – சிவானந்த லஹரி – கட்டுரை எண் 7611 – வெளியான தேதி 24-2-2020;
3 – சௌந்தர்ய லஹரி – கட்டுரை எண் 7656 – வெளியான தேதி 6-3-2020
4 – ஸ்ரீ தக்ஷிணாமூர்த்தி ஸ்தோத்ரம் – கட்டுரை எண் 7704 – வெளியான தேதி 17-3-20
5 – ப்ரச்நோத்தர ரத்ன மாலிகா – கட்டுரை எண் 7801 – வெளியான தேதி 9-4-20
ஆதி சங்கரர் அருளிய நூல்கள் – 6 -ஸ்ரீ ஷட்பதி ஸ்தோத்ரம்
ச.நாகராஜன்
6. ஸ்ரீ ஷட்பதி ஸ்தோத்ரம்
ஆறுகால் ஸ்தோத்திரம் என்று தமிழில் அழைக்கப்படும் ஷட்பதி ஸ்தோத்ரம் ஆறு ஸ்தோத்ரங்களையும் பல ஸ்ருதியையும் கொண்டது. வண்டு ஸ்தோத்ரம் என்றும் இது சொல்லப்படுவதுண்டு.
இதற்கு அருமையான விளக்கத்தை 1932ஆம் ஆண்டு ஜகத்குரு காமகோடி பீடம் பெரியவாள் அருளிய உரைகளிலிருந்து ஆறு கால் ஸ்தோத்திரம் என்ற தலைப்பில் 1977ஆம் ஆண்டு பல வாரங்கள் கல்கி வார இதழில் கட்டுரைகள் வெளியாகின.
Oh Lord Vishnu! Drive away (my) immodesty, quell (my) mind and dispel the mirage of objects of worldly pleasure. Spread out compassion (in me) for all beings. Make me cross the ocean of worldly existence (to the shore, viz. moksha) (1)
I bow at the lotus-feet of vishïu (the Lord of Lakshmi) of which the celestial Gañgá is the pollen (or honey), which afford the enjoyment of their fragrance and stand out as ‘Sat’, ‘Cit’ and ‘Ánanda’ (as the true Brahman) and which cut off the terror and pain of birth in this world. (2)
Oh! Protector! Even with the difference (between You and me) passing off, I become Yours but You do not become mine. Indeed (though there is no difference between the waves and the ocean) the wave belongs to the ocean but nowhere (never) does the ocean belong to the wave. (3)
Oh Lord who held aloft the mountain and who are the younger brother of the mountain-breaker (Indra)! Oh Lord who are the enemy of the race of demons and who have the Sun and the Moon as your eyes! When You, the mighty Lord, are seen, does not the setting aside of birth (removal of samsára) come about? (4)
Oh Supreme Lord! I am frightened by the suffering caused by birth (samsára). I am fit to be (I must be) saved by You who, coming down in the form of incarnations as fish, etc., always protect the world. (5)
தாமோதர குண்மந்திர ஸுந்தரவதனாரவிந்தப்கோவிந்த பவ ஜலதி மதனமந்தர பரமம் த்ரமபனயத்வம் மே (6)
Oh Lord with the (mark of the) binding rope on Your belly! Oh abode of all auspicious qualities! Oh charming Lord of the lotus-face! Oh Govinda! Oh Lord who are the very Mandara mountain in the matter of churning the ocean of Samsára (worldly life)! Please remove my great dread. (6)
May the combination of the six words (the honey-bee) revel for ever in my lotus-mouth. (May this prayer – ”Oh Náráyna! Oh Merciful One! Let me resort to your two feet as my refuge” ever revolve in my mouth. (7)
முதல் ஸ்லோகம் அவிநயத்தைப் போக்கு, ஹே விஷ்ணு, கானல்நீர் போன்ற உலகியல் இன்பங்களை அகற்று என்கிறது.
இரண்டாம் ஸ்லோகம் ஸ்ரீபதிபதாரவிந்தத்தில் பணிகிறேன், அது கொடிய பவபயத்தைப் போக்கும் என்கிறது.
மூன்றாவது ஸ்லோகம் நான் உன்னுடையவன். சமுத்திரத்திற்கும், அலைக்கும் வித்தியாசம் இல்லை; அலை சமுத்திரத்திற்குறியதே; சமுத்திரம அலைக்கு உரியதல்ல என்கிறது.
நான்காவது ஸ்லோகம் சூரிய சந்திரரைக் கண்ணாகக் கொண்டுள்ள நீ பார்க்கப்படும்போது பவ திரஸ்காரம் ஏற்படுகிறது இல்லையா என்கிறது.
ஐந்தாவது ஸ்லோகம் சம்சார துன்பத்தால் பயப்படுகிறேன். மச்சாவதாரம் உள்ளிட்ட அவதாரங்களை எடுத்த நீ உலகைக் காப்பாற்றுகிறாய்; உன்னால் நான் காப்பாற்றப்பட வேண்டும் என்கிறது.
ஆறாவது ஸ்லோகம் ஹே தாமோதர, சகல நற்குணங்களின் இருப்பிடமே, என்னை சம்சாரம் என்னும் பேரச்சத்திலிருந்து காப்பாற்று என்கிறது.
ஏழாவது பல ச்ருதி ஸ்லோகம் – நாராயண கருணமய சரணம் கரவாணிதாவகௌ சரணௌ என்ற ஆறு வார்த்தைகள் அடங்கிய பிரார்த்தனை எனது தாமரை வாயில் எப்போதும் இருக்கட்டும் என்கிறது.
இதனைப் பாராயணம் செய்தால் பகவானிடத்தில் பக்தி, வைராக்யம், மோக்ஷம், ஞானம் ஆகியவை உண்டாகி மனக்கவலையும் கிரஹதோஷமும் நீங்கும் என்பது ஆசார்யாள் அருள்வாக்கு!
ஏராளமான, நுட்பமான அர்த்தங்கள் அடங்கிய ஸ்ரீ ஷட்பதீ ஸ்தோத்ரம் நமக்கு ஆதி சங்கரரால் அருளப்பட்ட அற்புத ஸ்தோத்ரமே!
Tags – ஆதி சங்கரர் நூல்கள் – 6 , ஸ்ரீ ஷட்பதி ஸ்தோத்ரம்
Tamil and Vedas 