All posts for the month February, 2013

Knowledge of Biology in Hindu Scriptures

Knowledge of Biology in Hinduism

Western scholars attributed the origin of all branches of science and knowledge to the Greeks. This is due to two reasons: 1.They did not have Tamil and Sanskrit books translated into English when they wrote such things and nobody challenged their views and 2. Though Hindu scriptures pre date all that is Greek, the latest versions of Hindu scriptures have interpolated sections. So the Westerners dated most of the things to first few centuries of Common Era (AD).All encyclopaedias point in one direction—Greek origin or rarely Egyptian or Sumerian origin. That is wrong.How?

 

8.4 million Yonibedham

The wonder is that Hinduism comes very close to the modern science in several fields. Whether it is astronomy or origin of universe or number of living organisms, Hindu scriptures come very,  very close to modern estimates, where as others lag far behind. This article is about biology only. Hindu scriptures said that there are 8.4 million different varieties of living beings. The Sanskrit words in the scriptures are 84 hundred thousand Yoni Bedham. One must remember that it was written at least 2000 years ago. Even today science is not sure about the number of organisms on earth. They keep on adding every year. When the genetic mapping is completed they may reduce it or increase it with introducing new classifications. The current number is on the basis of what we know today and how we classify them

Tamils repeated whatever said in the Sanskrit scriptures and added their own knowledge and in some places fine tuned them. In addition, they evolved their own systems as well .A typical example is Siddha Medical system parallel to Ayurveda Medical System. Both of them believed in the principle of Prevention is better than cure.

“From ant to elephant”  is an expression found in Hindu scriptures.

 

Six level of knowledge

Tolkappiyam, the oldest Tamil book dated to 1st century BC, says that living beings are classified in to six categories depending upon the level of their evolution. It placed human beings at the top with ‘six senses’. The living organisms with one sense are trees and grass. They have the sense of touch. Living beings with two senses are snails and oysters. They can taste and feel. Beings with three senses of taste, touch and smell are ants and termites. And with four senses are crabs and dragon flies. The fourth sense added here is vision. Living organisms with five senses are horses, elephants, pigs and birds. They have the hearing as the extra sense. Humans are the only living beings with SIX SENSES. They have mind, meaning able to think. (Ref.Tol-Porul.571 –578)

Now we use Linnaeus classification for plants and animals. He published his works in the 1750s. Neither Tolkappiar or nor Linnaeus is perfect in their classification. But we can appreciate their scientific approach. They tried to classify them on a reasonable basis. With genetic mapping of organisms we may even throw Linnaeus in to dust bin soon.

Tamil Landscape Divisions

Tamils divided their land into 4+1 categories. They gave a predominant plant’s name for each of the five landscapes: Kurinchi  (a mountain flower) for hilly areas, Mullai (jasmine) for forests, Marutham (tree with red flowers) for pastoral region, Neytal (water flower) for sea shores and Palai ( desert tree) for arid lands.

They followed their northern counterparts in their classification. Hindu mythology divides the world into 7 or 9 Dweepas (regions) on the basis of a predominant plant or animal. India is known as Jambudweepa, land of jambju or Rose Apple trees. The other dweepas are : Plaksha (fig tree), Shalmali (Silk Cotton Tree),Kusha (grass), Krauncha (Curlew Birds),Pushkara (lotus) and Saka (Teak= Tectona grandis).

Manu’s classification of Animals

Manu Smriti, the ancient law book of Hindus, classifies animals in different ways. The references are spread over in chapter 5. It shows that the ancients classified them on the basis of hoofs, whether they are carnivorous or herbivorous, whether they live in villages or forests etc. It indicates that they also thought about it and divided them in to various categories.

The fact that vegetarianism originated, supported and spread to different parts of the world from India is enough to prove that they knew about animals and plants. The fact that India is the country where lot of herbs are listed in Tamil and Sanskrit medical books is enough to prove that they based their lives on the flora and fauna of the country. An in depth study may throw more light on this subject. Westerners quote only the positive things from Greek literature. If we come to know about their superstitious beliefs about animals and plants we will have a good laugh. Westerners always date anything Greek prior to Indian scriptures. But anyone who does a quantitative and qualitative analysis of the available materials can easily find which one was first. Even before the Greeks started writing in 800 BC (Homer’s Iliad and Odyssey), India had incredibly huge, voluminous Vedic literature where A to Z (astronomy to zoology) is dealt with.

Please read my other posts:

1.Flowers in Tamil Culture 2. How Old is Indian Civilization?

Contact swami_48@yahoo.com or swaminathan.santanam@gmail.com

 

1 Comment
by Tamil and Vedas on February 10, 2013  •  Permalink
Posted in Nature, Science & Religion
Tagged , , ,

Posted by Tamil and Vedas on February 10, 2013

https://tamilandvedas.com/2013/02/10/knowledge-of-biology-in-hindu-scriptures/

TWO MILLION GODS IN INDIA

 

TWO MILLION GODS IN INDIA by Mark Twain

Mark Twain (1835- 1910) was an American author. His real name was Samuel Langhorne Clemens. His famous works include The Adventures of Tom Sawyer, Adventures of Huckleberry Finn. His essays are popular and his sense of humour is enjoyed by everyone. His essays on the Indian Crow and India are quoted very often.

 

This is indeed India; the land of dreams and romance, of fabulous wealth and fabulous poverty, of splendor and rags, of palaces and hovels, of famine and pestilence, of genii and giants and Aladdin lamps, of tigers and elephants, the cobra and the jungle, the country of a thousand nations and a hundred tongues, of a thousand religions and two million gods, cradle of the human race, birthplace of human speech, mother of history, grandmother of legend, great-grandmother of tradition, whose yesterdays bear date with the moldering antiquities of the rest of the nations—the one sole country under the sun that is endowed with an imperishable interest for alien prince and alien peasant, for lettered and ignorant, wise and fool, rich and poor, bond and free, the one land that all men desire to see, and having seen once, by even a glimpse, would not give that glimpse for the shows of all the rest of the globe combined.

India has two million gods, and worships them all. In religion all other countries are paupers; India is the only millionaire. 

“India is the cradle of the human race, the birthplace of human speech, the mother of history, the grandmother of legend, and the great grand mother of tradition. Our most valuable and most instructive materials in the history of man are treasured up in India only.” In India, ‘cold weather’ is merely a conventional phrase and has come into use through the necessity of having some way to distinguish between weather which will melt a brass door-knob and weather which will only make it mushy. India had the start of the whole world in the beginning of things. She had the first civilization; she had the first accumulation of material wealth; she was populous with deep thinkers and subtle intellects; she had mines, and woods, and a fruitful soil. It would seem as if she should have kept the lead, and should be to-day not the meek dependent of an alien master, but mistress of the world, and delivering law and command to every tribe and nation in it. But, in truth, there was never any possibility of such supremacy for her. If there had been but one India and one language–but there were eighty of them! Where there are eighty nations and several hundred governments, fighting and quarreling must be the common business of life; unity of purpose and policy are impossible; out of such elements supremacy in the world cannot come. Even caste itself could have had the defeating effect of a multiplicity of tongues, no doubt; for it separates a people into layers, and layers, and still other layers, that have no community of feeling with each other; and in such a condition of things as that, patriotism can have no healthy growth.

 

Leave a comment
by Tamil and Vedas on February 9, 2013  •  Permalink
Posted in Religion, Temples & Vahanas
Tagged ,

Posted by Tamil and Vedas on February 9, 2013

https://tamilandvedas.com/2013/02/09/two-million-gods-in-india/

INDIAN CROW

INDIAN CROW by Mark Twain

( Mark Twain (1835- 1910) was an American author. His real name was Samuel Langhorne Clemens. His famous works include The Adventures of Tom Sawyer, Adventures of Huckleberry Finn. His essays are popular and his sense of humour is enjoyed by everyone. His essays on the Indian Crow and India are quoted very often).

 

I suppose he is the hardest lot that wears feathers. Yes, and the cheerfulest, and the best satisfied with himself. He never arrived at what he is by any careless process, or any sudden one; he is a work of art, and “art is long”; he is the product of immemorial ages, and deep calculation; one can’t make a bird like that in a day. He has been reincarnated more times than Shiva; and he has kept a sample of each incarnation, and fused it into his constitution. In the course of his evolutionary promotions, his sublime march toward ultimate perfection, he has been a gambler, a low comedian, a dissolute priest, a fussy woman, a blackguard, a scoffer, a liar, a thief, a spy, an informer, a trading politician, a swindler, a professional hypocrite, a patriot for cash, a reformer, a lecturer, a lawyer, a conspirator, a rebel, a royalist, a democrat, a practicer and propagator of irreverence, a meddler, an intruder, a busybody, an infidel, and a wallower in sin for the mere love if it. The strange result, the incredible result, of this patient accumulation of all damnable traits is, that he does not know what care is, he does not know what sorrow is, he does not know what remorse is, his life is one long thundering ecstasy of happiness, and he will go to his death untroubled, knowing that he will soon turn up again as an author or something, and be even more intolerable capable and comfortable than ever he was before.

In his straddling wide forward step, and his springy sidewise series of hops, and his impudent air, and his cunning way of canting his head to one side upon occasion, here minds one of the American blackbird. But the sharp resemblances stop there. He is much bigger than the blackbird; and he lacks the blackbird’s trim and slender and beautiful build and shapely beak; and of course his sober garb of gray and rusty black is a poor and humble thing compared with the splendid lustre of the blackbird’s metallic sables and shifting and flashing bronze glories. The blackbird is a perfect gentleman, in deportment and attire, and is not noisy, I believe, except when holding religious services and political conventions in a tree; but this Indian sham Quaker is just a rowdy, and is always noisy when awake–always chaffing, scolding, scoffing, laughing, ripping, and cursing, and carrying on about something or other. I never saw such a bird for delivering opinions. Nothing escapes him; he notices everything that happens, and brings out his opinion about it, particularly if it is a matter that is none of his business. And it is never a mild opinion, but always violent–violent and profane–the presence of ladies does not affect him. His opinions are not the outcome of reflection, for he never thinks about anything, but heaves out the opinion that is on top in his mind and which is often an opinion about some quite different thing and does not fit the case. But that is his way; his main idea is to get out an opinion, and if he stopped to think he would lose chances.

I suppose he has no enemies among men. The whites and Mohammedans never seemed to molest him; and the Hindoos, because of their religion, never take the life of any creature, but spare even the snakes and tigers and fleas and rats. If I sat on one end of the balcony, the crows would gather on the railing at the other end and talk about me; and edge closer, little by little, till I could almost reach them; and they would sit there, in the most unabashed way, and talk about my clothes, and my hair, and my complexion, and probable character and vocation and politics, and how I came to be in India, and what I had been doing, and how many days I had got for it, and how I had happened to go unhanged so long, and when would it probably come off, and might there be more of my sort where I came from, and when would they be hanged, – and so on, and so on, until I could not longer endure the embarrassment of it; then I would shoo them away, and they would circle around in the air a little while, laughing and deriding and mocking, and presently settle on the rail and do it all over again.

They were very sociable when there was anything to eat – oppressively so. With a little encouragement they would come in and light on the table and help me eat my breakfast; and once when I was in the other room and they found themselves alone, they carried off everything they could lift and they were particular to choose things which they could make no use of after they got them. In India their number is beyond estimate, and their noise is in proportion. I suppose they cost the country more than the government does; yet that is not a light matter. Still, they pay; their company pays; it would sadden the land to take their cheerful voice out of it.
– Following the Equator

Leave a comment
by Tamil and Vedas on February 9, 2013  •  Permalink
Posted in Nature
Tagged , ,

Posted by Tamil and Vedas on February 9, 2013

https://tamilandvedas.com/2013/02/09/indian-crow/

சமுத்திரத்தில் சேரும் இரு கட்டைகள்!

ராமாயண வழிகாட்டி- 4

ச.நாகராஜன்

 

சமுத்திரத்தில் சேரும் இரு கட்டைகள்!

 

யதா காஷ்டம் ச காஷ்டம் ச சமேயாதாம் மஹார்ணவே I

சமேத்ய ச வ்யபேயாதாம் காலமாஸாத்ய கஞ்சன் II

 

ஏவம் பார்யாஸ்ச புத்ராஸ்ச ஞாதயஸ்ச  வசூனி ச I

ஸமேத்ய வ்யவதாவந்தி த்ருவோ ஹ்யேஷாம் விநாபவ: II

 

மஹார்ணவே –சமுத்திரத்தில்

காஷ்டம் ச காஷ்டம் ச – இரண்டு கட்டைகள்

சமேயாதாம் – சேருகின்றன

கஞ்சன் காலே சமேத்ய – சிறிது காலம் கூடி

ஆஸாத்ய ச – இருந்து விட்டு

வ்யபேயாதாம் – பிரிகின்றன

யதா ஏவம் – அவ்வண்ணமே

பார்யா ச –மனைவிமார்களும்

புத்ரா ச – புதல்வர்களும்

ஞாதய: ச – ஞாதிகளும்

வசூனி ச – பொருள்களும்

ஸமேத்ய – சேர்ந்திருந்து

வ்யவதாவந்தி – பிரிகின்றன

ஏஷாம் விநாபவ: – இவர்களின் பிரிவு

த்ருவ: ஹி – நிச்சயமே

 

அயோத்யா காண்டம் 105ஆம் ஸர்க்கம் 26 மற்றும் 27ஆம் ஸ்லோகங்கள்

பரதன் ராமரிடம் ராஜ்யத்தை ஏற்க வேண்டிய போது ராமர் பித்ருவாக்கிய பரிபாலனத்தைச் சொல்லும் போது கூறியது இது.

வால்மீகி மஹரிஷி முதல் முதல் காவியத்தைச் செய்தவர் என்பதால் ஆதிகவி என்று போற்றப்படுகிறார். வால்மீகி ராமாயணத்தில் வரும் அற்புதமான உவமைகளும் கருத்துக்களும் காலம் காலமாக பின் வந்த இலக்கியங்க:ளில் காணப்படுகின்றன. மேலே உள்ள கருத்தை மஹாபாரதத்திலும் காணலாம்.சாந்தி பர்வத்தில் வரும் இதே கருத்தைப் பார்க்கலாம்:

எவ்விதம் பெரிய கடலில் கட்டையும் கட்டையும் சேர்க்கை அடையுமோ, சேர்ந்த பின் விலகுமோ அவ்விதம் பிராணிகளின் சேர்க்கையிருக்கிறது. புத்ரர்களும் பௌத்ரர்களும் ஞாதிகளும் பந்துக்களும் அவ்விதமே இருக்கிறா

ர்கள்.

   (சாந்தி பர்வம் 173வது அத்தியாயம்; மோக்ஷ தர்மம்)

 

ஸேனஜித் என்ற மன்னன் தன் புதல்வனை இழந்த சோகத்தால் வாட அவனது நண்பரான பிராமணர் ஒருவர் ஆறுதல் அளிக்கும் போது இந்தக் கருத்து தெரிவிக்கப்படுகிறது.

இதே கருத்து சங்க நூலான புறநானூற்றிலும் இடம் பெறுகிறது.

இடம் பெறும் பாடலோ உலகப் புகழ் பெற்ற பாடல். கணியன் பூங்குன்றனார் இயற்றியது. புறநானூறு பாடல் எண் 192 ஐப் பார்ப்போம்:

யாதும் ஊரே யாவரும் கேளிர்

தீதும் நன்றும் பிறர் தர வாரா

நோதலும் தணிதலும் அவற்றோர் அன்ன

சாதலும் புதுவது அன்றே, வாழ்தல்

இனிதென மகிழ்ந்தன்றும் இலமே முனிவின்

இன்னாதென்றலும் இலமே, மின்னொடு

வானம் தண்துளி தலைஇ யானாது

கல் பொருது மிரங்கு மல்லல் பேரியாற்று

நீர்வழிப் படூஉம் புணை போல் ஆருயிர்

முறைவழிப் படூஉம் என்பது திறவோர்

காட்சியில் தெளிந்தனம் ஆகலின், மாட்சியின்

பெரியோரை வியத்தலும் இலமே.

சிறியோரை இகழ்தல் அதனினும் இலமே

(புறநானூறு 192)

இதன் சுருக்கமான பொருள் :-

அனைத்து ஊர்களும் எம்முடைய ஊர்களே. அனைத்து மக்களும் எமது உறவினரே! தீமையும் நன்மையும் அடுத்தவரால் வருவதில்லை. துன்பமும் ஆறுதலும் கூட மற்றவர் தருவதில்லை. செத்துப் போவது புதுமை இல்லை. வாழ்தல் இன்பம் என்று மகிழ்ந்தது இல்லை. வாழ்வது துன்பம் என வெறுத்து ஒதுங்கியதுமில்லை. மின்னலொடு வரும் மழை வானத்திலிருந்து பொழிந்து கல்லை மோதி மணலைப் புரட்டி வரும் வளமார்ந்த பெரிய ஆறு ஒன்றில் ஓடுகின்ற தெப்பம் (கட்டை) போல இயற்கை வழியில் நடக்கும் உயிர் வாழ்வு என்பதை திறவோர் கண்ட காட்சியால் தெளிந்து அறிந்திருக்கிறோம். ஆகவே பெரியோரை வியப்பதும் இல்லை. சிறியோரை இகழ்ந்து தூற்றுவதும் இல்லை

ஹிந்து மதக் கருத்தான இதை முதலில் கூறிய ராமாயணம், மஹாபாரதம் ஆகிய நூல்களை விட்டு விட்டு பௌத்த மதத்திற்கு வலிந்து ஏற்றி கணியன் பூங்குன்றனாரை ஒரு பௌத்தர் என்று சிலர் சித்தரிப்பது அவர்கள் பழைய நூல்களை நன்கு கற்காததும், சம்ஸ்கிருதத்தை அவர்கள் அறியாததுமே காரணம் என்று கொள்ளலாம்.

***********  

 

 

 

Leave a comment
by Tamil and Vedas on February 8, 2013  •  Permalink
Posted in தமிழ் பண்பாடு, Science & Religion, Tamil
Tagged ,

Posted by Tamil and Vedas on February 8, 2013

https://tamilandvedas.com/2013/02/08/%e0%ae%9a%e0%ae%ae%e0%af%81%e0%ae%a4%e0%af%8d%e0%ae%a4%e0%ae%bf%e0%ae%b0%e0%ae%a4%e0%af%8d%e0%ae%a4%e0%ae%bf%e0%ae%b2%e0%af%8d-%e0%ae%9a%e0%af%87%e0%ae%b0%e0%af%81%e0%ae%ae%e0%af%8d-%e0%ae%87%e0%ae%b0/

God with a Laser Weapon

There is a very interesting story about Lord Shiva in the mythologies. This story is repeated in hundreds of Tamil hymns of seventh century AD. This is about Shiva burning three flying fortresses or three cities. The way he burnt the three fortresses (Tripura in Sanskrit) and the time of burning makes more interesting reading. This corresponds very much with laser weapons and star war project. The reasons for my interpretation are:

 

Flying Fortresses (equivalent to modern space ships)

Destruction associated with Star Pushya (Delta Cancri)

Destruction by ‘smile’ (Third eye of Shiva= Laser Weapon)

 

Shiva is called Tripurantaka= one who burnt three cities or three fortresses. The three cities are made up of Copper, Silver and Gold. (Some people translate Ayas as iron which is wrong. Please see my earlier post given at the bottom)

Picture of Tripurantaka on sandal wood ( from Wikipedia)

 

Tarakasura is a demon killed by Lord Kartikeya (Skanda/ Murugan). His three sons Tarakaksha, Vidyunmali and Kamalaksha prayed to Lord Brahma and got three fortresses made up of metals. They were flying fortresses and can be destroyed by only one arrow that too when they are aligned with Pushya star (Delta Cancri) in one line. The point to be noted here is the alignment of three fortresses and that too when Pushya star is close to the moon. So some astronomical calculations were involved in it. Brahma was the one who gave a boon to this effect. It is not just a myth. Knowledge of astronomy is also there.

 

One would wonder why they did talk about a star and alignment of three fortresses. That is where we see space science. Why did they talk about “a star”? Why did they say it can be destroyed by one arrow when “all the three fortresses are aligned”? The three demons thought that they would never align in a single line that too with Pushya star near the moon in 1000 years.

Truck mounted with laser weapon, United States

 

When the Devas (angels) complained about the atrocities committed by the three demons, Shiva was waiting for the right moment to destroy them. He asked them to build a special chariot with Brahma as the driver, Vishnu as the arrow and Agni as the tip of the arrow (Agni means fire; Laser weapon emits laser from the tip of the weapon). When the battle between Asuras and Devas (demons & angels ) reached its peak, Shiva did not do anything. The Devas suspected Shiva’s power. Sensing that,  he just looked at the Tripuras  and “ smiled”. All the three flying metal cities were burnt to ashes in the sky.

 

Who has the patent for Laser Weapon?

Wikipedia says under the topic ‘Ancient Inventors’, Archimedes was the one who burnt ships by focussing sunlight through magnifying glasses/ lens. But even before that Shiva did it in a more sophisticated way. So I would call Shiva the inventor of laser weapon.

Some people gave symbolic explanation for this Tripura Dahanam (burning down Three Puras) Tirumular, an eighth century Tamil saint said that “stupid people take it literally, but wise say that the three puras are nothing but three impurities (Kama,Krodha and Lobha). It is the impurities he had burnt, but not many understood it”.

TAMIL VERSE is given at the end

 Picture of Star War Plan

God with A Boomerang

The boomerang principle is also Indian. Lord Krishna has Sudarsana Chakra/wheel. It hits a target and returns to his hand. This is the principle used by the Australian aborigines in boomerangs.  We have stories of weapons  or arrows returning to the person who launched them. But Sudarsana of Krishna did this every time he used it. So the patent for this type of weapon lies with Lord Vishnu or Krishna!

அப்பணி செஞ்சடை ஆதிபுராதனன்

முப்புரஞ் செற்றனன் என்பார்கள் மூடர்கள்

முப்புரமாவது மும்மல காரியம்

அப்புரம் எய்தமை யார் அறிவாரே  (–திருமந்திரம்)

Star Wars: Popular term for Strategic Defence Initiative announced by Ronal Reagan in 1983

Laser Weapons: Laser beams can hit targets at the speed of light 186,000 miles per second. They are described as Death Ray.They can shoot down anything including missiles. Laser= Light Amplification by Stimulated Emission of Radiation)

Shiva: One of the Hindu Trinity. Brahma  creates, Vishnu preserves and Siva destroys.

 

Related articles posted by me:

1.Hindu’s Future Predictions –Part 1 and Part 2 (2).Is Bramastra a Nuclear Weapon? 3.Space Ships and Special Prayer Days  4. Ayas & Asva :Most misunderstood Words 5. Time Travel by Two Tamil Saints 6. Head Towards North is Wrong 7. Science Behind Deepavali 8. What is special about India? 9. What is Vatamukagni: Submarine Fire? 10. Science Behind Swayambu Lingams 11. Miracles Do Happen 12. Do Words Have Powers? 13. The Amazing Power of the Human Mind 14. Bhisma- First Man To Practise Acupuncture 15. Why Do Hindus Practise Homeopathy? 16. Miracles! You Can Do It 17.Rain Miracles: Rain by Fire and Music 18. Do Hindus Believe in ETs and Alien Worlds? 19. Aladdin’s Magic Lamp and Tamil Saints 20. Hindu Gods Naval Attacks 21. Scientific Proof for Samudrika Lakshana 22. Hindu Wisdom: Copper Kills Bacteria 23. Hindu List of Miracles

Contact London Swaminathan: swami_48@yahoo.com

Leave a comment
by Tamil and Vedas on February 7, 2013  •  Permalink
Posted in Science & Religion
Tagged , ,

Posted by Tamil and Vedas on February 7, 2013

https://tamilandvedas.com/2013/02/07/god-with-a-laser-weapon/

தாயார், தந்தையர் யார் யார்?

Picture of King and Queen (Raja and Raja patni)

 

சம்ஸ்கிருதச் செல்வம்– 7

 

தாயார், தந்தையர் யார் யார்?

 ச.நாகராஜன்

பெற்றால் தான் தாயா என்ன? யார் யார் தாய்க்குச் சமானம் என்று கவிஞர் தெளிவாகக் கூறுகிறார் இப்படி:-

ராஜபத்னி – அரசனின் மனைவி

குரு பத்னி – குருவின் மனைவி

ப்ராத்ரு பத்னி – (மூத்த) சகோதரனின் மனைவி

பத்னி மாதா – தனது மனைவியின் தாயார்

ஸ்வ மாதா – பெற்றெடுத்த தாயார்

ஆகிய இந்த ஐவரும் பெற்ற தாயாருக்குச் சமம்.

பாடலைப் பார்ப்போம்:

 

 

ராஜபத்னி குரோ: பத்னி ப்ராத்ரு பத்னி ததைவ ச I

பத்னிமாதா ஸ்வமாதா ச பஞ்சைதா மாதர: ஸ்ம்ருதா: II

சுபாஷித ரத்னாகர பாண்டாகாரம் என்ற சுபாஷித தொகுப்பு நூலில் இந்தப் பாடல் உள்ளது.

சரி, தந்தையர் பற்றியும் ஒரு கவிஞர் தெளிவாகக் கூறுகிறார் இப்படி:-

ஜனிதா – பெற்ற தந்தை

உபநீதா – மந்திரங்களை உபதேசிப்பவர்

வித்யா தாதா – வித்தையைக் கற்றுக் கொடுப்பவர்

அன்ன தாதா – அன்னம் அளிப்பவர்

பய த்ராதா – பயத்தைப் போக்குபவர்

ஆகிய இந்த ஐவருமே ஒருவருக்குத் தந்தைக்குச் சமானம்.

பாடலைப் பார்ப்போம்:


Picture of Ramakrishna and Sarada Devi (Guru and Guru Patni)

ஜனிதா சோபநீதா ச யஸ்ச வித்யா ப்ரயச்சதி I

அன்னதாதா பயத்ராதா பஞ்சைதே பிதர: ஸ்ம்ருதா: II

 

நினைவில் இருத்திக் கொள்ள வேண்டிய கருத்தல்லவா இது!

 

Picture of Mahatma Gandhi and Kasturbai Gandhi

********* 

சம்ஸ்கிருதச் செல்வம்- 6

 

 சிதையும் சிந்தையும்!

 

By ச.நாகராஜன்

 

 

  சிதையையும் சிந்தையையும் பற்றிச் சிந்தித்தார் கவிஞர் ஒருவர்.

அற்புதமான ஒற்றுமை அவருக்குத் தோன்றியது. பாடலாக வடித்து விட்டார்.

சிதை என்பது இறந்த உடலை வைத்துத் தீ மூட்டும் இறுதி யாத்திரையின் இருப்பிடம்.

சிந்தை என்பதோ ஒரு காரியத்தைப் பற்றித் தீவிரமாக எண்ணுவது.

இரண்டு எழுத்துக்களுக்கும் ஒரு சின்ன வித்தியாசம் தான்!

ஒரு அனுஸ்வரம் அதாவது ஒரு ‘ந்’ இடையில் வருகிறது.

 

சிதா சிந்தா சமா ஹ்ருத்கா பிந்து மாத்ரம் விசேஷத: I

சஜீவம் தஹதே சிந்தா நிர்ஜீவம் தஹதே சிதா II

 

 

சிதா சிந்தா சமா ஹ்ருத்கா பிந்து மாத்ரம் விசேஷத: – சிதை, சிந்தை இரண்டு எழுத்துக்களுக்கும் உள்ள ஒரு வித்தியாசம் ஒரு பிந்து (ந் என்ற புள்ளி தான்!)

நிர்ஜீவம் தஹதே சிதா – உயிர் போனவுடன் சிதை எரிக்கிறது

 

சஜீவம் தஹதே சிந்தா – உயிருடன் இருக்கும் போதே எரிக்கிறது சிந்தை!

 

எப்படிப்பட்ட கவலையில் இருந்திருந்தால் இந்தப் பாடல் எழுதப்பட்டிருக்கும்!

ஆனால் எப்போதுமே மனித சிந்தை கவலைக்கு இருப்பிடமாகத்தானே இருக்கிறது. ஆகவே ஒரு புள்ளி மாத்திரமே வித்தியாசமாக இருந்தால் கூட சிதையும் சிந்தையும் ஒரே வேலையைத் தான் செய்கிறது.

கவிஞரின் கருத்து பெரும்பாலும் உலகத்தில் சரியாகத் தானே இருக்கிறது!

******

Leave a comment
by Tamil and Vedas on February 6, 2013  •  Permalink
Posted in Religion, Tamil
Tagged , ,

Posted by Tamil and Vedas on February 6, 2013

https://tamilandvedas.com/2013/02/06/%e0%ae%a4%e0%ae%be%e0%ae%af%e0%ae%be%e0%ae%b0%e0%af%8d-%e0%ae%a4%e0%ae%a8%e0%af%8d%e0%ae%a4%e0%af%88%e0%ae%af%e0%ae%b0%e0%af%8d-%e0%ae%af%e0%ae%be%e0%ae%b0%e0%af%8d-%e0%ae%af%e0%ae%be%e0%ae%b0/

அருணகிரிநாதர் போடும் 3 விடுகதைகள்

 

திருப்புகழ் ஆராய்ச்சிக் கட்டுரை– 9

அருணகிரிநாதர் போடும் 3 விடுகதைகள்: உங்களுக்கு விடை தெரியுமா?

அருணகிரிநாதரால் பாடப்பட்டு நமக்குக் கிடைத்துள்ள அற்புதமான 1300+ திருப்புகழ் பாடல்களில் பல அழகான சொல்லாக்கமும், சொல்லாட்சியும், சொற்சிலம்பமும் இருப்பதை முந்தைய எட்டு கட்டுரைகளில் கண்டோம். அவர் போடும் பல புதிர்களுக்கு விடை கிடைக்காமல் அறிஞர்கள் திண்டாடுகிறார்கள் ஒரு மூன்று புதிர்களை மட்டும் இங்கே காண்போம்.

  1. திருவேங்கட மலையில் முருகன் கோவில் இருப்பதாகப் பாடுகிறார். நமக்குத் தெரிந்து வேங்கடாசலபதி (பாலாஜி ) கோவில் இருக்கிறது. அப்படியானால் முருகன் கோவில் ஒன்று இருந்து அழிந்துவிட்டதா? அல்லது இப்போதைய பாலாஜி கோவில் ஒருகாலத்தில் முருகன் கோவிலாக இருந்ததா? இது அவர் போடும் முதல் புதிர்.

 

  1. சரஸ்வதி நதிக்கரையில் வயிரவி வனம் என்று ஒரு இடம் இருப்பதாகவும் அங்கே முருகன் கோவில் இருப்பதாகவும் பாடுகிறார். சரஸ்வதி நதி வேத காலத்தில் ஓடி மகாபாரத காலத்தில் மறையத் துவங்கிவிட்டது. அருணகிரி காலத்தில் சரஸ்வதி நதி இல்லையே! நமக்குத் தெரிந்து வயிரவி வனம் என்று ஊரும் இல்லையே. வயிரவி வனம் எது? முருகன் கோவில் எங்கே? இது அவர் போடும் இரண்டாவது புதிர்.

 

  1. பிள்ளையார் கையில் ஒரு மாதுளம் கனியை பார்வதி தேவி கொடுத்ததாகப் பாடுகிறார். அது என்ன புதிய கதை? நமக்குத் தெரிந்ததெல்லாம் பழனியில் மாங்கனி கொடுக்கப்பட்டது. முருகன் கோபித்துக் கொண்டு ஓடிப் போய் தண்டாயுதபாணியாக நின்றார். இந்த மாதுளம் பழக் கதை என்ன?

மூன்று கேள்விகளுக்கும் விடை தெரிந்தால் சொல்லுங்கள். என்னுடைய ஊகங்களை முதலில் கூறிவிடுகிறேன். திருப்பதி (திருவேங்கடம்) பற்றி அருணகிரி நாதர் பாடியது இதுதான்:

வேந்த குமார குகசேந்த மயூர வட

வேங்கட மாமலையில் உறைவோனே

வேண்டிய போது அடியர் வேண்டிய போகம் அது

வேண்டவெறாது உதவு பெருமாளே

 

திருவேங்கடத்தில் பாடிய இன்னும் ஒரு திருப்புகழில்

ராவணார் முடி பொடியாகச்

சிலை வாங்கிய நாரணார் மரு

மகனாம் குகனே பொழில் சூழ்தரு

திருவேங்கடமாமலை மேவிய பெருமாளே

என்று பாடுகிறார்.

திருப்பதி கடவுள் பற்றி நிறைய புதிர்கள் உள்ளன. வேறு எந்த வைணவ தலங்களிலும் இல்லாத உருவ அமைப்பும், பல நடைமுறைகளும் பூஜைகளும் திருவேங்கடநாதருக்கு இருக்கின்றன. ஆனால் சிலப்பதிகார காலம் முதல் ஆழ்வார்கள் காலம் வரை அங்குள்ள விஷ்ணுவையும் பாடி இருக்கிறார்கள் அப்படியானால் முருகன் கோவில் எங்கே? இதுவரை ஏழு மலைகளில் முருகன் கோவில் கண்டுபிடிக்கப்படவில்லை

வேங்கடேசன் என்று சிவனைப் போல ‘ஈஸ்வரன்’ என்று பெயர் வைக்கிறோம். பொதுவாக ‘ஈசன், ஈஸ்வரன்’ என்பது சிவனையே குறிக்கும். எதற்காக ஈசன் பெயரைச் சேர்க்கிறார்கள்? ‘வேங்கட சுப்ரமணி’யனென்றும் பெயர் வைக்கிறோம். வேங்கடத்தில் (திருப்பதி-திருமலை) சுப்பிரமணியன் எங்கே இருக்கிறார்? குன்று தோராடும் குமரன் தமிழக வட எல்லையான வேங்கடத்தில் கட்டாயம் கோவில் கொண்டிருப்பாரே? அது எங்கே? சிலர் விஷ்ணு கோவில் (பாலாஜி),  முதலில் முருகன் கோவிலாக இருந்திருக்க வேண்டும் என்றும் சொல்லுகிறார்கள். அதற்கும் ஆணித்தரமான ஆதாரங்கள் இல்லை.

இருதரப்பு வாதங்களையும் படித்த பின்னர் எனக்கு என்ன தோன்றுகிறது என்றால் ஒருவேளை இரண்டு கோவில்களும் இருந்து ஒன்று மறைந்திருக்கலாம். தமிழ் நாட்டில் கூட சிதம்பரம் போன்ற இடங்களில் சிவனும் விஷ்ணுவும் அடுத்தடுத்து இருப்பதைப் பார்க்கிறோம். “அரியும் சிவனும் ஒன்னு அறியாதவன் வாயில் மண்ணு” என்ற பொன்மொழியை அறிந்தவர்களுக்கு இது வியப்பு தராது. காலப் போக்கில் ஒன்று மறைந்திருக்க வாய்ப்பு உண்டு. தமிழ்நாட்டில் பலகோவில்களில் பலராமன் வழிபாடும் இருந்தது. ஆனால் இன்று அறவே இல்லை. புறநானூற்றிலும் சிலப்பதிகாரத்திலும் பலராமன் வழிபாடு உள்ளது. பழமுதிர்ச்சோலை காணாமற்போகவே நமது காலத்தில் நாமாக புதிய பழமுதிர்ச்சோலையை உருவாக்கினோம்.

சரஸ்வதி நதி மர்மம்

சரஸ்வதி நதிக்கரையில்தான் உலகின் மிகப் பழைய மதப் புத்தகமான ரிக்வேதம் உருவானது. அந்த நதி மறைந்து விட்டதால் பிரயாகை என்றும் த்ரிவேணி சங்கம் என்றும் அழைக்கப்படும் இடத்தில் கங்கையும் யமுனையும் இன்று கண்ணுக்குத் தெரிகின்றன. த்ரிவேணியில், மூன்றாவதான சரஸ்வதி பாதாளம் வழியாக கலப்பதாகச் சொல்லிக் கொள்வார்கள். இப்போது அமெரிக்க விண்வெளி அமைப்பான நாஸா எடுத்த புகைப்படங்களில் மறைந்து போன வழித்தடங்கள் தெரிகின்றன. ஆனால் இப்போது சரஸ்வதி நதியும் இல்லை, வயிரவி வனம் எங்கே இருக்கிறது என்றும் தெரியவில்லை. அருணகிரிநாதர் போன்ற ஆன்மீக உள்ளொளி பெற்றவர்களுக்கு வயிரவி வனம் என்ன, கைலாசம் க்குடத் தெரியும். ஆனால் நம்மை போன்றவர்களுக்கு வயிரவி வனத்தைக் கண்டுபிடிக்காத வரை தூக்கம் வராது. இண்டியானா ஜோன்ஸ் வேலை செய்து நாமும் முயற்சி செய்து பார்ப்போமே.

இதோ சரஸ்வதி நதி பாடும் திருப்புகழ்:

மருமலர் மணக்கும் வாச நிறைதரு தருக்கள் சூழும்

வயல்புடை கிடக்கு நீல மலர்வாவி

வளமுறு தடத்தினோடு சரஸ்வதி நதிக்கண் வீறு

வயிரவி வனத்தில் மேவு பெருமாளே

 

மாங்கனியா? மாதுளங்கனியா?

திருவிளையாடல் திரைப்படம் பார்த்தவர்களுக்கு முருகன் – பிள்ளையார் இடையே நடந்த போட்டி தெரியும். கலகம் செய்வதையே பொழுது போக்காகக் கொண்ட நாரத மாமுனிவன் ஒரு மாம்பழத்தைக் கொண்டுவந்து அதை வெட்டாமல் சாப்பிடவேண்டும் என்று சொன்னார். உலகம் சுற்றும் வாலிபனுக்கே அந்தப் பழம் என்று போட்டி வைக்க, முருகன் மயில் மீது பறந்து சென்றார். கெட்டிக் கார பிள்ளையார் அம்மாவையும் அப்பாவையும் சுற்றிவந்து உலகத்தையே சுற்றிவிட்டதாகச் சொல்லி பழத்தை வென்றார்., முருகன் கோபித்துக் கொண்டு பழனி மலையில் குடியேறினார். ஆனால் அது மாம்பழக் கதை. அருணகிரிநாதர் சொல்வதோ மாதுளம்பழம். இது புதுக் கதையா? பழைய கதையில் செய்யப்பட்ட ஒரு சிறிய மாற்றமா?

இதோ மாதுளங் கனி திருப்புகழ்:

உவகாரியன்பர்பணி கலியாணி எந்தை இடம்

முறைநாய கங்கவுரி             சிவகாமி

ஒளிர் ஆனையின் கரமில் மகிழ் மாதுளம் கனியை

ஒரு நாள் பகிர்ந்த உமை அருள் பாலா

 

ஏனைய எட்டு திருப்புகழ் கட்டுரைகளையும் படித்து இன்புறுக.

லண்டன் சுவாமிநாதனைத் தொடர்பு கொள்ள: swami_48@yahoo.com

Leave a comment
by Tamil and Vedas on February 4, 2013  •  Permalink
Posted in Religion, Tamil, Tamil Literature

Posted by Tamil and Vedas on February 4, 2013

https://tamilandvedas.com/2013/02/04/%e0%ae%85%e0%ae%b0%e0%af%81%e0%ae%a3%e0%ae%95%e0%ae%bf%e0%ae%b0%e0%ae%bf%e0%ae%a8%e0%ae%be%e0%ae%a4%e0%ae%b0%e0%af%8d-%e0%ae%aa%e0%af%8b%e0%ae%9f%e0%af%81%e0%ae%ae%e0%af%8d-3-%e0%ae%b5%e0%ae%bf/

GODS AND BIRDS

Pictures of Goddess Meenakshi, Kamakshi and Andal

 

“ I suppose he (the crow) has no enemies among men. The whites and Mohammedans never seemed to molest him; and the Hindoos, because of their religion, never take the life of any creature, but spare even the snakes and tigers and fleas and rats”

–Mark Twain writing on Indian Crows

Hindus are great lovers of animals. They show kindness and respect to birds and animals. Hundreds, maybe thousands, of towns are named after birds and animals in the whole of India. From ant, snake to elephant, every animal is honoured. Each town has a long story about them, mostly connected to Gods. Birds and Gods are close. We have several Hindu gods carrying a bird in their hands. Why? What is the significance?

Meenakshi, Goddess of Madurai, carries a parrot on her right shoulder, so do Andal of Srivilliputur near Madurai  and Kamakshi of Kanheepuram (Tamil Nadu,India). Lord Muruga/Skanda  has  a cock in his hand or flag with cock.

Meenakshi Navaratna Mala, a Sanskrit hymn praises her in the very first verse as the carrier of a parrot. Such is the importance of parrot in her life:

“Meenakshim ,Madhureswareem, Sukhatharam Sri Pandya Baalaam Bhaje” =Salutations to Goddess Meenakshi, goddess of Madurai, who has a parrot in her hand, who is the daughter of Pandya king.

Madurai Meenakshi has got a parrot made of pearls. ( Please read about her amazing jewellery collection in my THE WONDER THAT IS MADURAI MEENAKSHI TEMPLE ).

Picture of Parrot made with leaves in Srivilliputtur, Tamil Nadu

 

When we were children we used to go to Meenakshi temple very often. There was a big cage near the sanctum sanctorum of goddess Meenakshi where 20 to 30 parrots were kept. If we call Rama  they will repeat RAMA. If we call  Meenakshi, they will echo MEENAKSHI. I have already explained in three or four posts the relationship of Brahmins and parrots. The parrots simply repeated the VEDAS, says the Indian literature.

Now we know the reason. All good things we say are repeated. Hindu devotees believed that our requests and prayers are also repeated to Goddess even after we leave the temple. Birds’ link to omens has been already explained in my post “Can Birds Predict Your Future?” Tamils, Etruscans and other Hindus strongly believed in such omens.

In Srivilliputtur, a parrot is made every day with leaves and kept In the left hand of goddess Andal. At the end of the day, It is given to devotees who believed it would bring good luck to them.

‘ Kili viDu Thuthu’  is a genre in Tamil. The meaning is sending parrot as a messenger to a loveror beloved. Andal is said to have sent the parrot to Lord Vishnu to give the message of her love. More over wherever parrot is there it is velieved Sukhabrahmam is repeating the mythologies.

In the story of Skanda/Kartikeya the cock was a subdued demon. It symbolises that our demonic thoughts would be subdued ‘in the hands of God. Hindu goddess Lakshmi and Sarawati have owl and swan as their respective vehicles (vahanas). Crow is the vahana of planet Saturn and Garuda/eagle of God Vishnu (Please read my articles on Vahans for more details).

 

Picture of Greek Goddess Artemis with birds and Hindu Swastika symbol, 700 BC

Parrot Upanishad= Taitriya Upanishad.

Upanishads are the highest philosophical treatise in Hinduism. One of the 18 main Upanishads is Taitriya Upanishad. Thiththi and Thaththai are words for parrot in Sanskrit and Tamil. The story of Taitriya Upanishad is interesting. Yagnavalkya’s teacher was offended and asked him to return the Veda. He “vomited it and the parrots ate it”. Even a child can understand the symbolic story. When Yagnavalkya’s Guru asked him not to repeat it, he gave it to his disciples (What he threw out was taken/eaten by others).

Once again this story proves the significance of parrots in Vedas and Gods hands/shoulders. The message is, repetition of good things, is essential. Taitriya Upanishad is a beautiful Upanishad with instructions for students, saints as well as laymen. Be a parrot and repeat God’s names or good principles!

Picture of Greek Goddess Athena with an owl

Vyasa’s Son ‘Parrot Saint’ = Sukha Brahmam

Vyasa’s son Sukha Brahmam was the one who recited all the Puranas (Hindu Mythologies). Hindu mythologies are voluminous running to millions of lines. This monumental work was done by Sukha (literally parrot). Needless to explain the symbolism behind it. Sukha’s dad Vyasa did another great task of compiling and dividing Vedas into four sections and entrusting them to four of his disciples. Nowhere in the world we see such immense task carried out by any human being. Till this day no one on earth has beaten Vyasa or his parrot son in compiling lost works. Humanly impossible task was done by both. When we talk about Vyasa and Sukha we can use only superlatives!

Sumerian and Greece

Gods in Sumerian culture also carried birds. Greek Goddess Athena carried an owl in her hand. Owl is considered a bird of wisdom. The Greek word for owl is Glaukos. It is derived from Sanskrit word Uluka=owl. In India also owl was considerd wise and Uluka, Kausika were used by Rishis. In Sumerian culturecertain gods and goddesses carried birds. There are lots of other stories about owls as well.

Contact London Swaminathan : swami_48@yahoo.com

Picture of Hindu Saint Ganapathi Sachidananda with a live parrot

 

Earlier related posts:

1. Animal Einsteins (Part 1 and Part 2) 2. Can parrots recite Vedas? 3. Why do animals worship Gods? 4. Mysterious Messengers for Ajanta, Angkor Wat and Sringeri 5. Elephant Miracles 6). 45 Words for Elephant 7. Can Birds Predict your Future? 8. Two Little Animals That Inspired Indians 9. Three Wise Monkeys from India 10. Mysterious Tamil Bird Man 11.Vedic Dog and Church Dog 11. Deer Chariot:  Rig Veda to Santa Claus 12. Mysterious Fish Gods around the World 13.  Serpent  (Snake) Queen: Indus Valley to Sabarimalai 14.Who Rides What Vahanas (Animal or Bird)? 15. Vahanas in Kalidasa and Tamil Literature 16. Vahanas on coins and in sculptures

Pictures of Greek and Sumerian Gods

Leave a comment
by Tamil and Vedas on February 3, 2013  •  Permalink
Posted in Nature, Religion, Temples & Vahanas
Tagged , , ,

Posted by Tamil and Vedas on February 3, 2013

https://tamilandvedas.com/2013/02/03/gods-and-birds/

Population Explosion: Oldest Reference is in Hindu Scriptures!

Population Explosion: Oldest Reference is in Hindu Scriptures!

The oldest reference to a population explosion issue is in Hindu scriptures! The first people to discuss a population issue and suggest a solution is in Kandha Puranam and Tiruvilayadal Puranam, books about Lord Skanda and Lord Shiva blessing their devotees. Though they were written in 12th and 17th centuries by Kachiappa Sivachariar and Paranjothi Muni, the issue discussed by the authors was already in Sangam Tamil literature and its commentaries.

When Shiva married Uma a big crowd assembled in the Himalayas to see the holy wedding. The weight of such a large gathering in one place tilted the balance of ‘the earth’. Immediately Shiva asked Agastya, a great sage, who was associated with Tamil language, to go to the South. When he resented that he was going to miss the beautiful wedding, Shiva promised him to ‘show’ it to him in the South. The reason for this was the population explosion in one area!

Agastya saw Shiva’s wedding at Kutralam in Tamil Nadu.

It is very interesting to note that such a population issue existed in the ancient world. Not only it was discussed, but a solution was also suggested, accepted and executed. Agastya moved southward with 18 tribes. They settled down in various places along the route. We have enough proof in literature and inscriptions to show that this was known throughout India even before 12th century.

Scholars misled by foreign writers interpreted this as “Aryan migration” to the South around 7th or 9th century BC. But anyone familiar with Ramayana and Mahabharata would know that early contacts existed even before Agastya’s time. By fifth century BC, Vijayan of Sri Lanka married a Pandya princess from Tamil Nadu according to Mahavamsa. Parasurama was associated with Kerala and the islands beyond India.

Sangam Tamil literature has an indirect reference to Agastya’s visit in Purananuru verse 201. A revolutionary Brahmin poet by name Kapilan boldly opposed the three powerful Tamil kingdoms, shattered the caste barriers and took two Kshatriya (non Brahmin) daughters of the Chieftain Pari in to his protection. He took the girls from one chieftain to another begging them to marry the girls. When he met Irungovel, a chieftain, he says to him : “You are the 49th king in your generation, who originated in the fire pit, moved from Dwaraka (Gujarat)”.

Nachinarkiniyar, the greatest of the Tamil commentators, who wrote voluminous commentaries on most of the ancient Tamil anthologies, commented that this was a reference to Agastya coming to south with 18 tribes. This proved that the Purana reference was nothing new.  But the books explained the reason for southward movement– a population explosion! He made the comment in two more places in his Tolkapiam commentary. No one  can dismiss Nachinarkiniyar,  bcause we have continuous references to Agastya’s association with lot of monuments from Vindhyas to South East Asia. There is a continuity in Tamil and Sanskrit literature from Rig Veda to Subramanya Bharathy—continuity for at least 3500 years ! Kalidasa in His Raguvamsa Kavya referes to Pandyas and in the very next sloka to Agastya.

( Please read my earlier posts: 1. Did Agastya drink ocean? in ‘Is Brahmastra a Nuclear Weapon’?2. Ancient Engineers of India  3. How old is Indian civilization? )

Nobody knew when Shiva married Uma at Kailash in the Himalayas. The theme was in Kalidasa’s poem Kumarasambhava. One must remember that South India was already populated even before Agastaya came to Tamil Nadu, according to Hindu scriptures. Archaeological and anthropological evidence is also available. One must also remember that Agastya was a Gotra name, used by all his descendants.

Picture: Agastya Statue from Java, Indonesia displayed at London V and A Museum.

The earliest known Agastya was in Rig Veda who married Lopamudra. He lived at least 400 years (20 generations) before Rama according to Pargiter. One of the later Agastyas conquered South East Asia and married a local woman Yasomati. We have other Agastya Siddhas who are associated with Tamil medicine and astrology. So the word Agastya should be treated like Shankaracharya, Pope, Dalailama etc. It is not one single person. The pre independent trend in India was to see the ‘ghost of Aryan-Dravidian division’ in each and every word! It was not supported by Tamil or Sanskrit books. They say that both Asuras and Devas are the children of same mother and father. They even go to the length of explaining how they were separated as Devas, Asuras, Nagas, Gandharvas, Rakshsasas, Kinnaras etc.

Agastya took people not only to Tamil Nadu, but also to South East Asia. Now we get Agastya statues in Cambodia, Indonesia and other countries.

Leave a comment
by Tamil and Vedas on February 2, 2013  •  Permalink
Posted in Religion, Science & Religion
Tagged ,

Posted by Tamil and Vedas on February 2, 2013

https://tamilandvedas.com/2013/02/02/population-explosion-oldest-reference-is-in-hindu-scriptures/

கழிந்த இரவு மீண்டும் வராது!

ராமாயண வழிகாட்டி

அத்தியாயம் – 3 

By ச.நாகராஜன்

 

கழிந்த இரவு மீண்டும் வராது!

 

அத்யேதி ரஜனி யா து  ஸா ந ப்ரதிநிவர்ததே I

யாத்யேவ யமுனா பூர்ணா சமுத்ரமுதகாகுலம் II

 

யா ரஜனி – எந்த இரவு;

அத்யேதி – கழிந்து விடுகிறதோ

ஸா து – அது எப்படியும்

ப்ரதிநிவர்ததே ந – திரும்புகிறதில்லை

பூர்ணா யமுனா- பிரவாகமெடுத்தோடும் யமுனா நதியும்

உதகாகுலம் – ஜலங்களுக்கெல்லாம் சாஸ்வத

வாசஸ்தலமான

சமுத்ரம் – சமுத்திரத்திற்கு

யாதி ஏவ – சென்றே விடுகிறது.

 

பொங்கிப் பெருகும் யமுனா நதி எப்படிக் கடலைச் சென்று அடைகிறதோ அதே போல கழிந்த இரவு மீண்டும் வராது.

                     அயோத்யா காண்டம் 105ஆம் ஸர்க்கம் 19ஆம் ஸ்லோகம்

 

பரதன் ராமரிடம் ராஜ்யத்தை ஏற்க வேண்டிய போது ராமர் பித்ருவாக்கிய பரிபாலனத்தைச் சொல்லும் போது கூறியது இது.

*************

சூரிய கிரணங்கள் செல்கின்றன; ஆயுளும் குறைகிறது!

 

அஹோராத்ராணி கச்சந்தி  சர்வேஷாம் ப்ராணிநாமிஹ I

ஆயும்ஷி க்ஷபயந்த்யாஷு க்ரீஷ்மே ஜலமிவாஷவ: II

 

இஹ அஹோராத்ராணி – இவ்வுலகில் அஹோராத்திரி

கச்சந்தி அம்சவ: – செல்லுகின்ற சூரிய கிரணங்கள்

க்ரீஷ்மே ஜலம் இவ – கோடைகாலத்தில் ஜலத்தைக் குறைப்பது போல

சர்வேஷாம் ப்ராணிநாம் – சமஸ்தமான பிராணிகளுடைய

ஆயும்ஷி  ஆஷு க்ஷபயந்தி – ஆயுள்களையும் விரைவில் குறைக்கின்றன

அஹோராத்திரியில் சூரிய கிரணங்கள் செல்லும் போது கோடைக்காலத்தில் ஜலத்தைக் குறைப்பது போல அனைத்து உயிர்களின் ஆயுளையும் குறைக்கின்றன.

 

அயோத்யா காண்டம் 105ஆம் ஸர்க்கம் 20ஆம் ஸ்லோகம்

 

பரதன் ராமரிடம் ராஜ்யத்தை ஏற்க வேண்டிய போது ராமர் பித்ருவாக்கிய பரிபாலனத்தைச் சொல்லும் போது கூறியது இது.

 

நாளென ஒன்றுபோல் காட்டி உயிர் ஈரும்

வாளது உணர்வார்ப் பெறின் 

                   திருக்குறள் நிலையாமை குறள் 334

 

வள்ளுவரின் திருக்குறள் இங்கு ஒப்பு நோக்கி இன்புதற்குரியது.

                        ****************** 

 

 

யமன் கூடவே வருகிறான்!

 

ஸஹைவ ம்ருத்யுர்வ்ரஜதி ஸஹ ம்ருத்யுர்நிஷீததி I

கத்வா சுதீர்க்கமத்வானம் ஸஹ ம்ருத்யுர்நிவர்ததே II

 

ம்ருத்யு ஸஹ ஏவ வ்ரஜதி –யமன் கூடவே நடக்கிறான்

ம்ருத்யு ஸஹ நிஷீததி – யமன் கூடவே வசித்து வருகிறான்

ம்ருத்யு சுதீர்க்க – யமன் மிக நீண்ட

அத்வானம் கத்வா – வழியில் சென்று

ஸஹ நிவர்ததே- கூடவே திரும்புகிறான்

 

அயோத்யா காண்டம் 105ஆம் ஸர்க்கம் 22ஆம் ஸ்லோகம்

பரதன் ராமரிடம் ராஜ்யத்தை ஏற்க வேண்டிய போது ராமர் பித்ருவாக்கிய பரிபாலனத்தைச் சொல்லும் போது கூறியது இது.

 

நிலையாமையை வற்புறுத்தி தர்மத்தைப் பின்பற்ற வேண்டியதை ராமர் வலியுறுத்திக் கூறும் அற்புதமான ஸ்லோகங்களில் மூன்றை மேலே பார்த்தோம்

************* 

 

Leave a comment
by Tamil and Vedas on February 1, 2013  •  Permalink
Posted in Tamil
Tagged , , ,

Posted by Tamil and Vedas on February 1, 2013

https://tamilandvedas.com/2013/02/01/%e0%ae%95%e0%ae%b4%e0%ae%bf%e0%ae%a8%e0%af%8d%e0%ae%a4-%e0%ae%87%e0%ae%b0%e0%ae%b5%e0%af%81-%e0%ae%ae%e0%af%80%e0%ae%a3%e0%af%8d%e0%ae%9f%e0%af%81%e0%ae%ae%e0%af%8d-%e0%ae%b5%e0%ae%b0%e0%ae%be/

Newer Posts »