பிராமணன் ராவணன், ராவணன் பிராமணன்–கம்பர், அப்பர் செப்பல் (Post No.4393)

பிராமணன் ராவணன், ராவணன் பிராமணன்–கம்பர், அப்பர் செப்பல் (Post No.4393)

 

 Written by London Swaminathan 

 

Date: 13 NOVEMBER 2017

 

Time uploaded in London- 18-21

 

 

Post No. 4393

Pictures shown here are taken from various sources such as Facebook friends, Books, Google and newspapers; thanks.

 

பூணூல் அணிந்த ராவணனை, “இரா+வண்ணன்= இருட்டு போலக் கருப்பு நிறத்தன்” என்று சொல்லி அவனுக்கு திராவிட முத்திரை குத்தும் அறிவிலிகள் உலகில் உண்டு! இப்படிப் பிரித்தாளும் சூட்சி உடையோர் தமிழ் நாட்டில் காலடி எடுத்து வைப்பர் என்று முன் உணர்வால் அறிந்து இராவணனுக்கு பிராமணன் என்று ‘அக்மார்க்’ முத்திரை வைத்துவிட்டனர் அப்பரும் கம்பரும். ஒருவர் சுமார் 1500 ஆண்டுகளுக்கும் மற்றொருவர் 1000 . ஆண்டுகளுக்கும் முன் வாழ்ந்தவர்.

 

 

அப்பர் நாலாம் திருமுறையில் ராவணன் பற்றிச் சொல்லுகையில் அவனுடைய பூணூலையும் சேர்த்துப் பாடுகிறார்.

 

அசுரர்கள் ராக்ஷசர்கள் தேவர்கள், நாகர்கள் முதலியோர் , ஒரு தாய் வயிற்றுப் பிள்ளைகள் என்று நம் வேத, இதிஹாச புராணங்கள் பேசும்; ஆனால் வேற்றுமை பாராட்டி இந்துக்களைப் பிரிக்க விரும்பும் அரசியல்வாதிகளும், பிற மதத்தினரும் ஒரு சாராரை திராவிடர்கள் என்றும், பழங்குடி மக்கள் என்றும் சொல்லிப் பிரித்தாளுவர்.

 

எல்லாக் கதைகளிலும் சிவனிடமோ, பிரம்மாவிடமோ அசுரர்களும் வரம் வாங்கினர். அவர்களும் ஒரே கடவுளை வணங்கினர்; அந்தக் கடவுளரும் பாரபட்சமின்றி வரம் ஈந்தனர். ஆனால் உலக விதி, ‘அறம் வெல்லும், பாவம் தோற்கும்’ என்பதாகும். இதனால் வரம் பெற்றும் கூடத் தீயோர் வெல்ல முடியாது. ராவணனும் பல வரங்களைப் பெற்றும், செய்த தவற்றினால் உயிர் இழந்தான். ராவணன் பூணூல் பற்றி அப்பர் தரும்  தகவல் இதோ:

 

மாலினா ணங்கையஞ்ச மதிலிலங் கைக்குமன்னன்

வேலினான் வெகுண்டெடுக்கக் காண்டலும் வேத நாவன்

நூலினா  னோக்கிநக்கு நொடிப்பதோ ரளவில்வீழக்

காலினா  லூன்றியிட்டார் கழிப்பாலைச் சேர்ப்பனாரே

பொருள்:-

பெருமையுடைய உமா தேவியார் அஞ்சுமாறு, முப்புரிநூல் அணிந்த திரு மார்பினரும், வேதம் ஓதும் திரு நாவினை உடையவருமான இராவணன், கயிலை மலையைப் பெயர்த்தெடுக்க,  ஈசன் ஒரு நொடிப்பொழுதில் அவ்வரக்கன் அஞ்சுமாறு திருப்பாத விரலால் அமுக்கியவர். அந்த ஈசன் உறையும் இடமே கழிப்பாலை என்னும் திருத்தலம்

 

 

வேத நாவர்- மறை ஓதும் நாவினை உடையோர்

நூலினான் – நூல்களை உணர்ந்தவன், பூணூல் அணிந்தவன்

 

இரண்டும் இராவணனைக் குறித்தன எனக் கொண்டு, சாம வேத கானம் பாடியவன், நூல்களை உணர்ந்தவன், பூணூல் அணிந்தவன் என்றுரைத்தல் பொருத்தம் உடைத்து என்று தருமபுர ஆதீனப் புலவரின் தேவார உரை கூறும்.

 

இதி வேதம் ஓதுதலையும், முப்புரி நூல் அணிவதையும் சிலர் சிவன் மீது ஏற்றிச் சொல்லுவர். அப்படிச் சொல்லும் வழக்கம் அரிது. அப்படிச் சொன்னாலும் அதை பிரம்மனுக்கே ஏற்றிச் சொல்லுவர்.

 

பூணூலும் வேத நாவும் ராவணனையே குறிக்கும் என்பதற்கு கம்ப ராமாயணம் துணை புரியும்; இதோ கம்பன் கூற்று:–

வையம் தந்த நான்முகன் மைந்தன் மகன் மைந்தன்

ஐயன் வேதம் ஆயிரம் வல்லோன் — என்று சுந்தர காண்ட நிந்தனைப் படலத்தில் ராவணனை வருணிக்கிறான் கம்பன்; இதன் பொருள்:-உலகைப் படைத்தவன் பிரம்மன்; அவன் மகன் புலஸ்தியன்; அவன் மகன் விசிரவசு; அவன் மகன் ராவணன்; ஆயிரம் கிளைகளை உடைய சாம வேதத்தில் வல்லவன்.

பிரம்மாவை வேதியன், பிராமணன் என்றே இலக்கியங்கள் போற்றும்

அக்க குமாரன் வதைப் படலத்தில் கம்பன் சொல்லுவான்:

அயன் மகன் மகன் மகன் அடியில் வீழ்ந்தனள்

மயன்மகள் வயிறு அலைத்து  அலறி மாழ்கினாள் என்று. இதன் பொருளாவது– மயனுடைய மகளான மண்டோதரி தன் கணவனான ராவணனிடம் சென்று வயிற்றில் அடித்துக்கொண்டு அலறினாள்– சீதையை விட்டுவிடு என்று. ராவணனுக்குக் கம்பன் கொடுக்கும் அடை மொழி– பிரம்மனின் மகனான, புலஸ்தியன் மகனான, விசிரவசுவின் மகனான ராவணன்  என்பதாகும்.

அதே சுந்தர காண்டத்தில் பிணிவீட்டு படலத்தில்,

அந்தணன் உலகம் மூன்றும் ஆதியின் அறத்தின் ஆற்றல்

தந்தவன் அன்புக்கு ஆன்ற தவநெறி உணர்ந்த தக்கோய்” என்று சொல்லுவான்; உலகங்கள் மூன்றையும் ஆதிகாலத்தில் படைத்த அந்தணன் பிரம்மாவின் வழி வந்தவனே! என்று  ராவணனை போற்றும் வரிகள் இவை. ஆக கம்பராமாயணம் முழுதும் ராவணன் ஒரு பிராமணன் என்று அடிக் கோடிட்டுக் கொண்டே செல்வான் கம்பன். இதன் காரணமாகவே தேவாரத்துக்கு உரை எழுதிய பெரியாரும் பூணுல் அணிந்ததையும் வேத பாராயணம் செய்ததையும் அப்பர் பாட்டில் ராவணனுக்கு உரித்தானதாகச் சொல்கி றார். நாம் அதை ஏற்பதில் தயக்கம் ஏதுமில்லை.

 

சுபம் –

 

விதி கொடியது: ராம பிரானின் 16 பொன்மொழிகள் (Post No.4337)

Written by London Swaminathan

 

Date: 26 October 2017

 

Time uploaded in London- 12-44

 

 

Post No. 4337

Pictures shown here are taken from various sources such as Facebook friends, Books, Google and newspapers; thanks.

வால்மீகி ராமாயணத்தில் அயோத்தியா காண்டத்தில் ராமன் வாய் மொழியாக 16 ஸ்லோகங்கள் வருகின்றன. அவற்றில் வள்ளுவர், இளங்கோ கூறிய ஊழ்வினை கருத்துக்களைக் காணலாம். அதாவது, வள்ளுவருக்கும், இளங்கோவுக்கும் முன்னதாக, ஆயிரக் கணக்கான ஆண்டுகளாகப் பாரத நாட்டில் உள்ள கருத்துக்கள்தான் இவை. சிலர் ஊழ்வினைக் கருத்துக்களை மட்டும் முன்வைத்து வள்ளுவனுக்கும் இளங்கோவுக்கும் மாற்று மதம் கற்பிப்பர்; சமணர் என்று புலம்புவர். அது தவறு என்பது ஒட்டுமொத்த நூலையும் படித்து எடை போட்டால் தெரியும்.

 

 

ராமாயணமும் மஹாபாரதமும் நமக்குத் தெரிந்த கதைகள்தாம். ஆயினும் அவைகளில் நிறைய நுட்பமான விஷயங்கள் உள்ளன. கதைப் போக்கை மறந்து விட்டு உவமைகளாகக் காணவேண்டும்; பொன் மொழிகளாகக் காணவேண்டும். அவை நல்ல இன்பம் பயக்கும். இதோ முதலில் சுருக்கமாக 16 பொன்மொழிகள், ஸ்லோகங்களுடன் கொடுக்கிறேன். நேரம் கிடைக்கும் போது வால்மீகி எழுதிய 24,000 ஸ்லோகங்களை, 48,000 வரிகளை ஊன்றிப் படியுங்கள்; தேன் ஊறும்; நாக்கில் அல்ல; மனதில், உள்ளத்தில். அதைத்தான் மாணிக்கவாசகர் ‘உலப்பிலா ஆனந்தமாய தேனினைச் சொரிந்து’ என்று சொன்னார் போலும்.

சர்வே  க்ஷயஅந்தா நிசயா: பதன அந்த: சமுக்ச்ரயா:

சம்யோகா விப்ரயோக அந்தா மரண அந்தம் ச ஜீவிதம்

सर्वे क्षय अन्ता निचयाः पतन अन्ताः समुग्च्छ्रयाः |
सम्योगा विप्रयोग अन्ता मरण अन्तम् च जीवितम् || २-१०५-१६

சேர்ந்தன எல்லாம் கரையும்; உயர்ந்தன தாழும்; சேர்ந்தவர் பிரிவர்; பிறப்பவர் இறப்பர்.

xxxx

 

யதா பலானாம் பக்வானாம் ந அன்யத்ர பதனாத் பயம்

ஏவம் நரஸ்ய ஜாதஸ்ய ந அன்யத்ர மரணாத் பயம்

यथा फलानम् पक्वानाम् न अन्यत्र पतनाद् भयम् |
एवम् नरस्य जातस्य न अन्यत्र मरणाद् भयम् || २-१०५-१७

பழுத்த பழங்கள் கீழே விழவேண்டும்; அதுபோல இருப்பவர்கள் இறப்பர். அவைகள் பயப்படுவதில்லை.

xxxx

யதா காரம் த்ருஅ ஸ்தூணம் ஜீர்ணம் பூத்வா அவசீததி

ததா வசீதந்தி நரா ஜரா ம்ருத்ய வசம் கதா:

यथा अगारम् दृढ स्थूणम् जीर्णम् भूत्वा अवसीदति |
तथा अवसीदन्ति नरा जरा मृत्यु वशम् गताः || २-१०५-१८

உறுதியான கட்டிடங்கள் இடிந்து விழும்; அழிந்து போகும்அ. தைப் போல வயதும் மரணமும் வந்தே தீரும்

xxxx

 

 

அன்யேதி ரஜனீ யா து சா ந ப்ரதிநிவர்தத

யாத்யேவ யமுனா பூர்ணா சமுத்ரமுதகாகுலம்

अत्येति रजनी या तु सा न प्रतिनिवर्तते |
यात्येव यमुना पूर्णा समुद्रमुदकाकुलम् || २-१०५-१९

இரவுப் பொழுது கழிந்துவிட்டால் திரும்பி வாராது; யமுனை நதி அதன் தண்ணீரைக் கடலில் கொட்டிவிட்டால் அது திரும்பிவராது.

xxxxx

அஹோராத்ராணி கச்சந்தி சர்வேஷாம் ப்ராணினாம் இஹ

ஆயும்ஷி  க்ஷபயந்த்ய ஆசு க்ரீஷ்மே ஜலம் இவ அம்சவ:

अहो रात्राणि गग्च्छन्ति सर्वेषाम् प्राणिनाम् इह |
आयूम्षि क्षपयन्त्य् आशु ग्रीष्मे जलम् इव अंशवः || २-१०५-२०

 

கோடை காலத்தில் தண்ணீரை சூரியன் வற்றச் செய்வதுபோல, ஒவ்வொரு நாளும் இரவும் பகலும் உயிரினங்களை மாயச் செய்கின்றன.

xxxx

 

ஆத்மானம் அனுசோச த்வம் கிம் அன்யம் அனுசோசசி

ஆயு: தே ஹீயதே யஸ்ய ஸ்திதஸ்ய ச கதஸ்ய ச

आत्मानम् अनुशोच त्वम् किम् अन्यम् अनुशोचसि |
आयुः ते हीयते यस्य स्थितस्य च गतस्य च || २-१०५-२१

நீ நின்றாலும் நகர்ந்தாலும் வாழ்நாள் குறைந்துகொண்டே வரும்; ஆகைஅயால் உன்னைப் பற்றி வருதப்படு; மற்றவர்கள் குறித்து வருந்தாதே.

xxxx

 

சஹ ஏவ ம்ருத்யுர் வ்ரஜதி சஹ ம்ருத்யுர் நிஷீததி

கத்வா சுதீர்கம் அத்வானம்சஹ ம்ருத்யுர் நிவர்தத

सह एव मृत्युर् व्रजति सह मृत्युर् निषीदति |
गत्वा सुदीर्घम् अध्वानम् सह मृत्युर् निवर्तते || २-१०५-२२

 

நாம் நடந்தாலும் மரணம் நம்மைப் பிந்தொடரும்; உட்கார்ந்தாலும் அதுவும் அருகில் அமர்ந்து ஓய்வெடுக்கும்; எவ்வளவு தூரம் போனாலும் அதுவும் வரும்; நாம் திரும்பி வந்தால் நம்முடன் திரும்பியும் வரும்.

xxxx

 

காத்ரேஷு வலய ப்ராப்தா: ஸ்வேதாள் சைவ சிரோ ரஹா:

ஜரயா புருஷோ ஜீர்ண: கிம் ஹி க்ருத்வா ப்ரபாவயேத்

गात्रेषु वलयः प्राप्ताः श्वेताः चैव शिरो रुहाः |
जरया पुरुषो जीर्णः किम् हि कृत्वा प्रभावयेत् || २-१०५-२३

நம் அங்கங்களின் மீது சுருக்கம் விழுகிறது; முடி நரைத்து விடுகிறது;

முதிய வயது காரணமாக போன அழகு திரும்பி வருமா?

xxxx

 

நந்தந்த்ய உதித ஆதித்யேநந்தந்த்ய அஸ்தம் இதே ரவௌ

ஆத்மனோ அவபுத்யந்தே மனுஷ்யா ஜீவித க்ஷயம்

नन्दन्त्य् उदित आदित्ये नन्दन्त्य् अस्तम् इते रवौ |
आत्मनो न अवबुध्यन्ते मनुष्या जीवित क्षयम् || २-१०५-२४

காலையில் சூரியன் உதிக்கும்போதும், மாலையில் சூரியன் அஸ்தமிக்கும்போதும் மக்கள் சந்தோஷம் அடைகிறார்கள்; ஆனால் அவர்களின் ஆயுள் குறைந்து வருவதை அவர்கள் உணர்வதில்லை.

xxxx

ஹ்ரச்யந்த்ய ருது முகம் த்ருஷ்ட்வா நவம் நவம் இஹ ஆகதம்

ருதூணாம் பரிவர்தேன ப்ராணினாம் ப்ராண சம்க்ஷய:

हृष्यन्त्य् ऋतु मुखम् दृष्ट्वा नवम् नवम् इह आगतम् |
ऋतूनाम् परिवर्तेन प्राणिनाम् प्राण सम्क्षयः || २-१०५-२५

 

ஒவ்வொரு பருவம் வரும்போதும் ஏதோ புதிதாக வருவது போல மகிழ்கிறார்கள்; ஆனால் மாறி மாறி வரும் பருவங்களினால் அவன் ஆயுள் குறைந்துகொண்டே வரும்.

xxxx

யதா காஷ்டம் ச காஷ்டம் ச சமேயாதாம் மஹா அர்ணவே

சமேத்ய ச வ்யபேயாதாம் காலம் ஆஸாத்ய கஞ்சன

 

ஏவம் பார்யா: புத்ரா: ச ஜ்நாதய: ச வசூனி ச

சமேத்ய வ்யவதாயந்தி  த்ருவோ ஹ்ய ஏஷாம் விநா பவ:

यथा काष्ठम् च काष्ठम् च समेयाताम् महा अर्णवे |
समेत्य च व्यपेयाताम् कालम् आसाद्य कंचन || २-१०५-२६
एवम् भार्याः च पुत्राः च ज्नातयः च वसूनि च |
समेत्य व्यवधावन्ति ध्रुवो ह्य् एषाम् विना भवः || २-१०५-२७

கடலில் மிதக்கும் இரண்டு மரக்கட்டைகள் சிறிது காலத்துக்கு ஒன்றாகப் பயணித்துப் பிரிந்து விடுகின்றன. அது போலத்தான் மனைவி, மக்கள், உடன்பிறந்தோர், சொத்து, சுகம் ,செல்வம் எல்லாம் சிறிது காலத்துக்கு உடன் வரும். அவை பிரிவது தவிர்க்கமுடியாதது.

 

xxxxx

 

ந அத்ர கஸ்சித் யதா பாவம் ப்ராணீ சமபிவர்ததே

தேன தஸ்மின் ந சாமர்த்யம் ப்ரேதஸ்ய அஸ்த்ய அனுசோசத:

न अत्र कश्चिद् यथा भावम् प्राणी समभिवर्तते |
तेन तस्मिन् न सामर्थ्यम् प्रेतस्य अस्त्य् अनुशोचतः || २-१०५-२८

 

ஒருவனுடைய தலைவிதியிலிருந்து எவரும் தப்பிக்க முடியாது. மற்றவர் இறக்கும்போது அழுவதால் ஒருவன் தனது மரணத்திலிருந்து தப்பிக்க முடியாது.

xxxxx

 

யதா ஹி சார்தம் கக்சந்தம் ப்ரூயாத் கஸ்சித் ப்தி ஸ்தித:

அஹம் அப்ய ஆகமிஷ்யாமி ப்ருஷ்டதோ பவதாம் இதி

 

ஏவம் பூர்வைர் கதோ மார்க: பித்ரு பைதாமஹோ த்ருவ:

தம் ஆபன்ன: கதம் சோசேத் யஸ்ய ந அஸ்தி வ்யதிக்ரம:

यथा हि सार्थम् गग्च्छन्तम् ब्रूयात् कश्चित् पथि स्थितः |
अहम् अप्य् आगमिष्यामि पृष्ठतो भवताम् इति || २-१०५-२९
एवम् पूर्वैर् गतो मार्गः पितृ पैतामहो ध्रुवः |
तम् आपन्नः कथम् शोचेद् यस्य न अस्ति व्यतिक्रमः || २-१०५-३०

வண்டியில் போகும் பயணிகளைப் பார்த்து நானும் பின்னால் வருகிறேன் என்று சொல்லுவதைப் போல நாமும் நமது முன்னோர் சென்ற வழியில் செல்கிறோம்; அது திரும்பிவராத  பயணம். அதில் சேர்ந்த பின்னர், புகார் செய்வதற்கு என்ன இருக்கிறது?

xxxx

 

 

வயஸ: பதமானஸ்ய ஸ்ரோதசோ வா அநிவர்தின:

ஆத்மா சுகே நியோக்தவ்ய: சுக பாஜ: ப்ரஜா: ஸ்ம்ருதா:

वयसः पतमानस्य स्रोतसो वा अनिवर्तिनः |
आत्मा सुखे नियोक्तव्यः सुख भाजः प्रजाः स्मृताः || २-१०५-३१

ஓடும் நதியின் நீர் திரும்பி வருவதில்லை; அதுபோலத்தான் நம் வாழ்நாளும். ஒவ்வொருவரும் அற வழியில் இன்பம் அடைய முயல வேண்டும்; எல்லோரும் விரும்புவது சந்தோஷத்தைத்தானே.

Slokas Source: valmikiramaan.net

Translated by London swaminathan

 

TAGS: ராமபிரான், விதி, பொன்மொழிகள், அயோத்யா காண்டம்

–SUBHAM–

இரண்டு சொற்கள் தொடர்பாக ராமன், பரதன் மோதல்! (Post No.4334)

Written by London Swaminathan

 

Date: 25 October 2017

 

Time uploaded in London- 11-09 am

 

 

Post No. 4334

Pictures shown here are taken from various sources such as Facebook friends, Books, Google and newspapers; thanks.

 

 

நம் எல்லோருக்கும் ராமாயணம் தெரியும். காலத்தால் அழியாத காவியம்! எங்கெங்கெல்லாம் ஒரு மனிதன் எளிதில் திசை மாறிப்போக முடியுமோ அங்கெங்கெல்லாம் ராமன் என்னும் ஒரு மாமனிதன், ஒரு க்ஷத்ரிய அரசன்- தவறாத, நேரான பாதையில் சென்றான். ஆகையால் உலகம் முழுதும் வாழும் நல்லோர் மனதில் எல்லாம் நீங்காத இடம் பிடித்தான். வால்மீகி முனிவர் சம்ஸ்கிருதத்தில் எழுதிய காவியம்தான் உலகின் ஆதி காவியம். இவர் ராமரின் சம காலத்திய முனிவர். 24,000 ஸ்லோகங்கள் 48,000 வரிகளில் அருமையான் நீதிநெறிகளை ராமன் வாயிலாகவும் ஏனைய கதா பாத்திரங்களின் வழியாகவும் முத்து முத்தாக உதிர்த்துச் செல்கிறார்.

 “வையத்துள் வாழ்வாங்கு வாழ்பவன் வான் உறையும் தெய்வத்துள் வைக்கப்படும் (குறள் 50) என்று வள்ளுவன் சொன்னதிலிருந்தே ராமன், கிருஷ்ணன் ஆகிய புருடர்கள் தெய்வம் என்பதை உணரலாம்.

 

தனது தாயான  கைகேயி செய்த தவற்றை உணர்ந்த பரதன்—

அமைச்சர்களும், குருமார்களும் படைகளும், புடை சூழ கானகம் ஏகுகிறான். அங்கே ராமனைச் சந்திக்கிறான்.

“அண்ணா! தாயும் தந்தையும் தவறு செய்துவிட்டனர். உன்னை காட்டிற்கு அனுப்பியது தர்ம விரோதம்”– என்று ராமனிடம் வாதிடுகிறான். ராமனோ ‘தந்தை சொல் மிக்க மந்திரம் இல்லை’ என்பது ஆன்றோர் வாக்கு. ‘தாய் சொல்லைத் தட்டாதே’ என்பது சான்றோர் வாக்கு. ஆக நான் இருவரின் ஒப்புதலுடன் இங்கே வந்தேன்; 14 வருடம் கழித்து அயோத்தி மாநகருக்கு வந்து ஆட்சியை ஏற்றுக் கொள்வேன் என்கிறான். பரதன் விடவில்லை. சாம, தான, பேத, தண்டம் என்பதில் பல உபாயங்களைக் கையாளுகிறான்

 

“நாம் காலாகாலமாக வணங்கும் குருமார்கள் என்னுடன் வந்துள்ளனர் அமைச்சர்கள் வந்துள்ளனர். அவர்கள் எல்லாம் நான் சொல்லுவதை ஆ மோதிக்கின்றனரே” என்கிறான். அதற்கும் ராமபிரான் மசியவில்லை.

 

“அண்ணா, அண்ணா! ப்ளீஸ்! நான் சின்னப்பையன், என் மீது இவ்வளவு பெரிய ராஜ்ய பாரத்தைச் சுமத்துவது முறையோ, தகுமோ?” என்று கெஞ்சிப் பார்க்கிறான். உலகில் சத்தியத்தை நிலை நாட்ட வந்த ராமன், அசையவில்லை.

 

திடீரென சொற்சிலம்பம் மூலம் ராமனை விழுத்தாட்டல்லாம் என்று எண்ணுகிறான் பரதன்.

“அண்ணா மகன் என்றால் அபத்யம் என்று சம்ஸ்கிருதத்தில் சொல்வார்களே; இதன் பொருள் “கீழே விழாமல் தடுப்பவன்” என்பதுதான் உனக்குத் தெரியுமே. வயதான காலத்தில் கிழவர்களுக்கு புத்தி தடுமாறும் என்று சம்ஸ்கிருத்தில் முதியோர் சொன்ன பழமொழி உளதே.

அந்தகாலே ஹி பூதானி முஹ்யந்தீதி புரா ஸ்ருத்: 2-106-13

நம் அப்பாவும் கிழ வயதில் புத்தி தடுமாறி உன்னை காட்டுக்கு அனுப்பிவிட்டார். பெண் வயப்பட்டோ அல்லது கைகேயிக்குப் பயந்தோ இப்படிச் செய்திருக்கலாம். தவறு செய்தவர்கள் நரகத்தை அடைவார்களே. ஆகையால் நம் அப்பா, வாழ்க்கையில் தவறி விழுந்துவிட்டார். அவர் கீழே விழாமல் தடுக்க, நரகத்தில் விழாமல் தடுக்க நீ உதவலாமே? அபத்யனாக இரு”.

 

 

பிதுர்ஹி சமதிக்ராந்தம் புத்ரோ ய: சாது மன்யதே 2-106-15

ததபத்யம் மதாம் லோகே விபரீதமதோ அந்யதா 2-106-16

 

மா  பவான் துஷ்க்ருதம் பிது: (அப்பா போட்ட தவறான உத்தரவை பின் பற்றாதே)-2-106-16

முதலில் கெஞ்சிய பரதன், இப்பொழுது அண்ணனுக்கே அறிவுரை சொல்லப் புறப்பட்டுவிட்டான். ராமன் விடுவானா?

அபத்யன் என்பது நரகத்தில் விழாமல் தடுப்பவன் என்று பொருள்; அதாவது புதல்வர்களைப் பெற்றால் அவர்கள் செய்யும் திதி முதலியவற்றால் மேலுலகம் சென்றோர் நரகத்தில் விழாமல் தடுப்பர். ஆனால் பரதன் அதைத் தவறாக வியாக்கியானம் செய்தவுடன், அவனை ராமன் ஒரு பிடி பிடிக்கிறான்.

 

கயா க்ஷேத்ர மஹிமை

ச்ரூயதே ஹி புரா தாத ச்ருதிர்கர்தா யசஸ்வினா

கயேன யஜமானேன கயேஸ்வேவ பித்ரூன் ப்ரதி 2-107-11

“தம்பி! முன்னொரு காலத்தில் கயா என்று  ஒரு மன்னன் இருந்தான். அவன் கயா என்ற புனிதத்தலத்தில் சிரார்த்தம் (திதி) செய்து முன்னோர்களைக் கடைத்தேற்றினான். அவன் பல விதிகளைச் செய்திருக்கிறான். ‘புத்’ என்னும் நரகத்தில் இருந்து விழாமல் தடுப்பவனே ‘புத்ரன்’ எனப்படுவான்.

 

புத்ராம்னோ நாரகாத்யஸ்மாத்பிதரம் த்ராயதே சுத:

தஸ்மாத் புத்ர இதி ப்ரோக்த: பித்ரூன் ய: பாதி சர்வத: 2-107-12

அப்பா சொல் எனக்கு மட்டும்தானா? பார், என்னை காட்டுக்குப் போ என்று சொன்னார்; நான் காடேகினேன்; உன்னை ஆட்சி செய் என்றார். நீ ஏன் ஆட்சி செய்து அவர் சொல்லைக் காப்பாற்றக் கூடாது? என்னை ‘அபத்யன்’ ஆக இரு என்றாய். நீ என் ‘புத்ரனாக’ இருக்கக்கூடாது? என்று ராமன் செப்பினான்.

பவானபி ததேத்யேவ பிதரம் சத்யவாதினம்

கர்துமர்ஹதி ராஜேந்த்ர க்ஷிப்ரமேவாபிஷேசனாத் 2-107-9

அபத்ய, புத்ர என்ற இரண்டு சொற்களுமே புதல்வன், மகன் என்றே பொருள்படும். ஒருவன் பல மகன்களை ஈன்றெடுத்தால் அதில் ஒருவனாவது கயாவுக்குச் சென்றோ செல்லாமலோ திதி/ சிரார்த்தம் செய்து முன்னோர்களை ‘புத்’ என்னும் நரகத்தில் விழாமல் தடுப்பான் என்பது இந்துக்களின் நம்பிக்கை. இது தமிழில் புற நானூற்றிலும் சம்ஸ்கிருதத்தில் மானவ தர்ம சாத்திரம் என்பப்படும் மனு நீதி நூலிலும் உளது.

கோப்பெருஞ் சோழன் வடக்கிருந்து உயிர்துறக்க உடகார்ந்த பந்தலில் தனக்கும் இடம் தா என்று பொத்தியார் என்னும் புலவர் வந்தார். ஆனால் சோழன் இடம் தரவில்லை. நீ திருமணமானவன்; இன்னும் உனக்குக் குழந்தை பிறக்கவில்லை. (ஈமக் கடன் செய்து உன்னை நரகத்தில் விழாமல் காக்க) ஒரு புதல்வன் பிறந்த பின்னர் வருக என்று சொல்லி அனுப்பினான் சோழ மன்னன். புறநானூற்றின் 222ஆவது பாடலுக்கு வியாக்கியானம் செய்த பெரியோர்கள், புதல்வன், புத் என்னும் நரகம் பற்றி விரிவுரை எழுதியுள்ளனர்.

 

ராமனை மடக்கிப் பிடிக்க வந்த பரதனை ராமன் கிடுக்கிப் பிடி போட்டு வீழ்த்திவிட்டான். ராமன் மற்போர் வீரன், விற்போர் வீரன்; சொற்போரிலும் வீரன்.

 

வால்மீகி, கம்பன் எழுதிய காவியங்களை நுணுகிப் படிக்க ஒரு வாழ்நாள் போதாது. இன்றே படிக்கத் தொடங்குங்கள்; பாடல் பாடலாக’ ஸ்லோகம் ஸ்லோகமாக பதம்  பிரித்துப் படியுங்கள்.

Translated by London swaminathan

Source: LECTURES ON THE RAMAYANA, THE RT.HON. V S SRINIVASA SASTRI, 1949, REPRINTED 1994, MADRAS SAMSKRIT ACADEMY

–Subham–

கே.என்.சிவராஜ பிள்ளையின் கம்பன் கவி இன்பம்-4 (Post No.4239)

Written by S.NAGARAJAN

 

Date: 24 September 2017

 

Time uploaded in London- 5-29 am

 

Post No. 4239

Pictures shown here are taken from various sources such as Facebook friends, Books, Google and newspapers; thanks.

 

 

கம்பன் கவி இன்பம் :கே.என்.சிவராஜ பிள்ளையின் கம்பராமாயண கௌஸ்துப மணிமாலை

4082 – 15-7-17; 4088 – 17-7-17; 4103 – 22-7-17 – இந்த மூன்று கட்டுரைகளின் தொடர்ச்சியாக வெளியாகும் நான்காவது கட்டுரை இது.

 

பண்ணின் சுவை, பாவையரைக் கண்ட களிப்பு, ஞானியர் பெற்ற  இன்பம்- இவற்றைப் பொலிவிழக்கச்  செய்யும் கம்பன் கவிதை!

 

ச.நாகராஜன்

கம்ப ரஸிகர் கே.என்.சிவராஜ பிள்ளையின் அற்புதக் கவி உள்ளம் கம்பனின் பாக்களில் களித்ததோடு நம்மையும் களிக்க வைக்கிறது அழகிய் இனிய பாக்களால்.அவர் தரும் கவிதை வரிசையைத் தொடர்வோம்.

 

 

பாடல் 6

 

வேரி மாமணம் வீசும் தமிழணங்

காரும் ஆரமோ? ஆய்முத்தின் ஆரமோ?

பாரில் வானில் பயில்அழ கும்எழில்

சேரப் பூணும் செழுமணிப் பேழையோ?

 

உரை: (அன்றி இக்கம்பராமாயணத்தைத்) தேனையும் பெருமை பொருந்திய மணத்தையும் வீசுவதும் தமிழன்னை (தன் குழலில்) முடிப்பதுமாய ஒரு பூவாரத்தோடு ஒப்பிடுவேனோ? அன்றி  அம்மாதா ஆய்ந்தெடுத்துத் தன் மார்பில் அணியும் ஒரு முத்து வடத்தோடு ஒப்பிடுவேனோ? அன்றி, உலகத்தினிடத்திலும், வானத்தினிடத்திலும் நிரம்பிய அழகெல்லாம் (திரண்டு ஓர் உருவாய பாவை) தன்னை அலங்கரித்துக் கொள்ளப் பூணும் இரத்நாபரணங்களைச் சேமித்து வைக்கும் ஒரு பெட்டியோடு ஒப்பிடுவேனோ?

 

 

பாடல் 7

ஓசை இன்பம் ஓர் ஊற்றெடுத் தேமனம்

மாச யின்றிடா வாறு வருதலால்

பூசை இன்பப் புனிதர்க்கும் மேற்புலன்

ஆசை இன்ப அமுதினை ஊட்டுமால்

 

உரை: (இக் கம்பராமாயணக் கவியில் அமைந்த அழகிய) ஓசையினால் வரும் இன்பம் ஒரு ஊற்றெடுத்துப் பாய்ந்து (மனிதர்களுடைய) மனதில் அழுக்கே படியாத வண்ணம் (அதனைப் புனிதமாக்கிச்) செல்லுவதால் சரீர இன்பங்களைப் புல்லியவெனத் தள்ளி தெய்வ வணக்கமே தமக்கு இன்பமாகக் கருதும் பரிசுத்த மஹான்களுக்கும் கூட கண் காது என்னும் இரண்டு உயரிய கலைப்புலன் வழி பருகும் இன்னமுதப் பாய்வில் அஃது ஆசையை உண்டு பண்ணா நிற்கும்.

 

பாடல் 8

 

கூறில் அண்டரும் கொண்ட அமுதினால்

ஈறில் வாழ்க்கையை எய்தினரே னும்கைம்

மாறில் லாமகிழ் மீறுகம் பன்கவிப்

பேறிலா தின்றும் பேதுற் றழுங்கினார்

 

உரை: (இவ்வுலகத்தாரையும் வானுலகத்தாரையும் ஒப்பிட்டுச்) சொல்லுமிடத்து தேவர்கள் தாம் பெற்றுக் கொண்ட அமிர்தத்தினால் மரணமில்லாப் பெரு வாழ்க்கையை அடைந்தனரேயாயினும், இவ்வுலகத்தார் பெற்றுக் கொண்டது போல அவ்வாழ்க்கையை மகிழ்ச்சியாற் சிறப்புறும்படி செய்யக் கம்பனுடைய காவியம் என்னும் பெருஞ்செல்வத்தைத் தாமும்  பெற்றுக் கொள்ளவில்லையே என்று இன்றும் மனம் குழைந்து அலக்கண் உறுகின்றனர்.

பாடல் 9

 

பூவின் மென்மை பொலிவற் றிழிவது

காவின் தண்மை கனன்று தெறுவது

கோவின் தேசெதிர் கூசிக் குலைவது

பாவிற் பாவெனும் கம்பன்மெய்ப் பாட்டினால்

 

உரை: உண்மையான கவியினிமை ஒழுகிக் கவிக்கும் கவியாய் விளங்கும் கம்பன் கவித்தொகையின்  முன்னிலையில் பூவின் மெல்லிய குணமும் அழகிழந்து கீழடைகின்றது; செறிமரக்காவின் குளிர்ச்சியும் கொதித்துச் சூடா நிற்கின்றது; விலையுயர்ந்த ரத்தினங்களின் ஒளியும் ஒளியிழந்து மழுக்கம் அடைகின்றது.

குறிப்பு:- ‘மெய்ப்பாட்டினால்’ என்னும் தொடருக்கு உத்தம கவிஞனாம் கம்பன் தன்னுள்ளக் கருத்தை அல்லாது மனதிற் கற்பிதம் செய் பொருளைத் தன் கவியை வாசிப்போருக்கு அதில் நிரப்பும் சொற்களினால் கண்கூடாதல் செய்யும் வல்லமையும் பெற்று விளங்கினன் என்றும் பொருள் கொள்ளலாம்.

 

பாடல் 10

 

 

பண்ணில் வந்த சுவையையும் பாவைமார்

கண்ணில் வந்த களிப்பையும் ஞானியர்

எண்ணில் வந்தநல் லின்பையும் கம்பன்பா

நண்ணி வந்த நலம்நனி தீய்க்குமால்

 

உரை:- கம்பனுடைய கவியோடு பொருந்தி விளங்கும் அழகு, இராகங்களில் நின்றெழும் ஒலியின்பத்தையும், வனப்பு வாய்ந்த மாதர்களைக் கண்ணுறுவதாற் பொறிவழிப் புகுந்து பெருகும் இன்பத்தையும் தத்துவ ஞானிகள் தமது அந்தக்கரண வாயிலாய் அடைந்து அனுபவிக்கும் உயரிய இன்பத்தையும் அழகு கெட்டு இன்பிழக்கச் செய்கின்றது.

*

சொல்லின்பத்தையும் பொருளின்பத்தையும் ஓசையின்பத்தையும் தரும் ஐந்து பாடல்களில் கம்ப ரஸிகர் கே.என்.சிவராஜபிள்ளை

கம்பனது கவி தமிழன்னையில் கூந்தலில் முடிக்கப்பட்டிருக்கும் பூவாரமா என வியக்கிறார்.

அவனது கவிதையில் எழும் ஓசை தரும் இன்பம்  ஐம்புலனை வென்ற மஹான்களுக்கும் கூட கண் மற்றும் செவியின் மீது ஆசையை உருவாக்கும், என அறுதியிட்டு உறுதி கூறுகிறார்.

 

மரணமிலாப் பெருவாழ்வைப் பெற்ற தேவர்களும் கூட இவ்வுலகில் பிறந்து கம்பனுடைய காவியத்தை ரஸிக்க முடியவில்லையே என்று ஏங்குவர் என்று கூறுகிறார்.

 

பூவின் மென்மை பொலிவை இழக்கும்;  காட்டின் குளிர்ச்சி போய் விடும்; ரத்தினங்கள் ஒளி இழக்கும் – கம்பன் பாட்டின் முன்னே என்று வியந்து கூறுகிறார்.

 

பண்ணில் வந்த சுவை, அழகிய மகளிர் கண்ணில் பட அதனால் ஒருவன் பெறும் இன்பம்,  ஞானியர் அந்தக்கரணத்தில் அனுபவிக்கும் இன்பம் ஆகிய அனைத்தும் கூடக் கம்பன் கவிக்கு முன்னர் அழகு கெட்டு இன்பத்தை இழக்கும் என்று கம்பனை ரஸித்துக் கூறுகிறார்.

 

 

சும்மா சொல்லி விடவில்லை கவிஞர் கே.என்,சிவராஜ பிள்ளை; அனுபவம் பேசுகிறது; அதில் கம்பனின் மஹத்தான தமிழ் தாண்டவம் ஆடுகிறது!

ரஸியுங்கள். அமரரும அடைய முடியா இன்பம் பெறுங்கள்.

கம்ப ரஸிகரின் பாடல்கள் தொடரும்

***

கர்நாடக அதிசயங்கள்-1; 35,000 சிற்பங்கள்! (Post No.4167)

Written by London Swaminathan

 

Date: 27 August 2017

 

Time uploaded in London- 11-59 am

 

Post No. 4167

Pictures shown here are taken from various sources such as Facebook friends, Books, Google, Wikipedia and newspapers; thanks.

 

 

எனக்கு ரொம்பநாளாக ஒரு ஆசை! பேலூர், ஹளபீடு, சோமநாதபுரம் சிற்பங்களைப் படங்களில் பார்க்கையில் என்றவது ஒரு நாள் நேரில் போய்ப் பார்க்கவேண்டும் என்று.

 

நாங்கள் பெங்களூரிலிருந்து காரில் புறப்பட்டு சிருங்கேரி சென்றபோது கொல்லூர் மூகாம்பிகை, உடுப்பி கிருஷ்ணன் கோவில் செல்ல திட்டமிட்டோம். ஆனால் போகும் போதோ அல்லது வரும்போதோ பத்து மணி நேரத்துக்கு மேல் காரில் அமர வேண்டியிருக்கும் என்று டிரைவர் எச்சரித்தார். ஏற்கனவே மதுரை, மாயுரம், மதறாஸ் என்று காரில் நீண்ட பயணம் செய்ததால் அது வேண்டாம் என்று தீர்மானித்தோம். ஆனால் டிரைவர் ஒரு போனஸ் திட்டத்தை முன் வைத்தார்.

 

பேலூர், ஹளபீடு, அன்னபூர்னேஸ்வரி கோவில்களும் சிரவண பெலகோலாவும் வழியில் இருப்பதால் அவைகளுக்கு அழைத்துச் செ வதாகச் சொன்னார். பரம சந்தோஷம்; ‘கும்பிடப் போன தெய்வம் குறுக்கே வந்தது போல’ இருந்தது. ஆனால் சிருங்கேரியில் கொட்டிய மழையைப் பார்த்தவுடன் அன்ன பூர்னேஸ்வரி கோவிலை விட்டுவிட்டு மற்ற இடங்களுக்குச் சென்றோம்.

 

ஹளபீடு சிற்பங்களைப் ஆர்த்தவுடன் நான் மீனாட்சி கோவில் பற்றி பெருமை பேசியதெல்லாம் தவறோ என்ற எண்ணம் மேலிட்டது. எனது மதுரை மீனாட்சி கோவில் உலகப் புகழ்பெற்றதுதான். கல்லூரிப் படிப்பு படிக்கும் வரை, தடுக்கி விழுந்தால் மீனாட்சி கோவிலில்தான் விழுவேன். ஊருக்கு வரும் விருந்தாளிகளைப் பெருமையுடன் சுற்றிக் காண்பிப்பேன். அப்போதெல்லாம் இந்தக் கோவில் கோபுரங்களிலும், பிரகாரங்களிலும் 30,00-த்துக்கும் மேலான சுதைகள்- சிற்பங்கள் இருப்பதாகப் பெருமை அடித்துக் கொள்வேன். அவ்வளவும் உண்மையே!

 

ஹளபீடு கோவிலில், கடுகு இடம் கூட வீணடிக்காமல் சிற்பங்களை அள்ளி வீசி விட்டார்கள் ஹோய்சாள வம்ச சிற்பிகள். சுமார் 1200 ஆண்டுப் பழமையான இந்தக் கோவிலில் வழிபாடு இல்லைதான். போய் தரிசிக்க கட்டணமும் இல்லை. ஒவ்வொரு சிற்பத்தையும் நன்றாகப் புகைப்படம் எடுத்தால் ஒவ்வொன்றும் போட்டோ போட்டியில் பரிசு பெறும்!

 

உலகிலேயே பணக்கார நாடு இந்தியா என்ற தலைப்பில் ஐந்து அல்லது ஆறு கட்டுரைகளை எழுதியபோது இதற்கு ஆதாரமாக ஒரு விஷயத்தைக் குறிப்பிட்டேன். அது என்ன வென்றால் இன்டிய சிற்பங்களில் காணப்படும் நகை நட்டுகள் போல உலகில் எந்த நாட்டிலும் காண முடியாது. கிரேக்க சிற்பங்களில் நகையே இராது. பாபிலோனிய, எகிப்திய, மாயன் நாகரீகங்களில் கொஞ்சம் நகைகள் இருக்கும். நமக்குக் கொஞ்சம் நெருங்கி வருவோர் எகிப்தியர்கள் மட்டுமே.

வேதங்களிலும் , ராமாயண மஹாபாரத இதிஹாசங்களிலும் ஏராளமான நகைகள் குறிப்பிடப்படுகின்றன. சீதையின் மோதிரமும் சகுந்தலையின் மோதிரமும் நம் இதிஹாசங்களில் முக்கியப் பங்காற்றுகின்றன. அது மட்டுமல்ல; சிந்துவெளி நடன மாது கழுத்தில் கூட நகை இருக்கும்; 2300 ஆண்டுகளுக்கு முந்தைய புத்தமத சிற்பங்களில் இருந்து இன்றுவரையுள்ள சிற்பங்களில் எண்ணற்ற நகைகளை காணலாம். இதில் என்ன அதிசயம் என்றால் பெண்களுக்குப் போட்டியாக, ஆண்கள் உடம்பிலும் ஏராளமான நகைகள் இருக்கும் இது உலகில் வேறு எங்கும் இல்லாத புதுமை.

 

ஹளபீடு சிற்பங்களில் யானை, குதிரை, மன்னர்கள், கடவுளர் அத்தனை பேருக்கும் நகைகள். ஒரு மனிதன் கற்பனையில் சில விஷயங்களை எழுத வேண்டுமானாலும், அது அந்தக் காலத்தில் இருந்தால்தான் எழுத முடியும், வரைய முடியும், செதுக்க முடியும்.

 

இது ஒரு புறமிருக்க சிற்பியின் கைவண்ணத்தை எப்படிப் புகழ்வது! இதை நேரில் சென்று பார்த்தால்தான் புரியும். நாங்கள் ஒரு மணி நேரம் கண்டு களித்தோம். ஆயினும் பல நாட்கள் தங்கி ஆராய்ந்தாலோ அ ல்லது புத்தகத்தை வைத்துப் படித்துக் கொண்டே பார்த்தாலோதான் எல்லாம் விளங்கும்.

 

உஙகளுக்கு ஹளபீடு செல்ல வாய்ப்புக் கிடைத்தால் நழுவ விடாதீர்கள்.

 

இனி சில புள்ளி விவரங்கள்:–

 

1.ஹோய்சாள மன்னர்களின் தலைநகர் இது. பழைய பெயர் துவாரசமுத்திரம். 1200 ஆண்டுப் பழமை உடைத்து

 

2.விஷ்ணுவர்த்தனின் மகனான இரண்டாம் வீர வல்லாளன் காலத்தில் புகழ் கொடிகட்டிப் பறந்தது. காவிரி நதி முதல் கிருஷ்ணா நதிவரை இடைப்பட்ட பிரதேசம் எல்லாம் அவன் வசப்பட்டது.

 

3.ஆயினும் 1311ல் டில்லித் துருக்கர் வசமானது. நல்லவேளை. முஸ்லிம்களின் அழிவுப்படை இந்தச் சிறபங்களில் கை வைக்கவில்லை. நாம் செய்த புண்ணியமே!

 

  1. துருக்கப் படைத் தளபதி, டன் கணக்கில் தங்கத்தையும் ரத்தினக் கற்களையும் மட்டும் எடுத்துச் சென்றான்.

 

5.ஹளபீடு என்றால் பழைய தலை நகர் என்று பொருள்; காரணம்- இதற்குப் பின்னர் புதிய தலைநகர் உருவானது.

 

150 அற்புதக் கோவில்கள்

 

6.ஹோய்சாலர்கள் கர்நாடகம் மாநிலம் முழுதும் 150 கோவில்களைக் கட்டினர். ஒவ்வொன்றும் சிற்பக் கலையின் அற்புதம்.

 

  1. இந்த ஊர், பெங்களூரில் இருந்து 214 கிலோமீட்டர் தொலைவில் இருக்கிறது

 

8.முக்கியக் கோவில் ஹோய்சாளேஸ்வரர் சிவன் கோவில். ஜேம்ஸ் பெர்குசன் இதை ஏதென்ஸின் பார்த்தினானுடன் ஒப்பிட்டுள்ளார். ஆனால் நான் சென்ற மாதம் பார்த்தினானைப் பார்த்து வந்ததால், ஹளபீடுக் க்கு 100 மார்க்கும் இன்றுள்ள பார்த்தினான் கோவிலுக்கு 35 மார்க்கும் கொடுப்பேன் (எல்லா சிலைகளையும் கிறிஸ்தவ, முஸ்லீம் படை எடுப்பாளர்கள் ஒழித்துக் கட்டி விட்டார்கள் ஏதென்ஸில்)

 

9.இரண்டு கோவில்கள் அருகருகே உள்ளன. ஒன்றில் பெரிய நந்தி. இது விஷ்ணுவர்த்தனின் அன்பு மனைவி சாந்தலாதேவியின் பெயர் சூட்டப்பட்ட கோவில்.

 

  1. என்ன என்ன சிற்பங்களைக் காணலாம்?

எல்லா வகை மிருகங்களோடு மகரம் , ஹம்சம் போன்ற கற்பனை உருவங்கள்;

எல்லா வகை தெய்வங்கள்

பால கிருஷ்ணனின் லீலைகள்

கர்ண– அர்ஜுனன் யுத்தம்

கோவர்தன மலையைத் தூக்கும் கிருஷ்ணன்

கஜேந்திர மோட்சம்

சிவ தாண்டவம்

சிவனின் ரிஷப வாஹன கோலம்

ராவணன் தூக்கும் கயிலை மலை

ராமாயணக் காட்சிகள்

சிவலிங்கம், நந்தி, மந்தாகினி என்னும் அழகிகள், ஏழு குதிரைகளுடன் சூரியனின் ரதம், வித விதமான தூண்கள், விஷ்ணுவின் அவதாரங்கள் என்று அடுக்கிக் கொண்டே போகலாம்.

 

35,000 சிற்பங்கள்!

மீனாட்சி கோவிலில் 14 கோபுரங்கள் 14 ஏக்கர் கோவில் பரப்பில் 30000 சுதைகளைக் காணலாம்; ஹலபீடிலோ அரை மணி நாரப் பார்வையில் கண் வீச்சில் 35000 சிற்பங்களைக் காணலாம்! அதனால்தான் பிரம்மாண்ட மீனாட்சி கோவிலைவிட இது சிறந்த வேலைப்பாடு உடைத்து என்கிறேன்.

 

‘கடுகைத்துளைத்து ஏழ் கடலைப் புகட்டி குறுகத் தறித்த குறள்’ என்று தி ருக்குறளை எப்படி பாராட்டினரோ அப்படி, குறுகி இடத்தில் 35000 சிற்பங்களை உருவாக்கிய காட்சி உலகில் வேறு எங்கும் இல்லை! இல்லவே இல்லை!!!

 

 

  1. காளிதாசி என்ற சிற்பி இதை உருவாக்கியதாகக் கல்வெட்டு சொல்கிறது

 

  1. உண்மையைச் சொல்லி விடுகிறேன்; எனது காமிரா பார்த்த அளவுக்கு என் கண்கள் காணவில்லை

வானிலுள்ள நடசத்திரங்களை பைனாகுலரும் , டெலஸ்கோப்பும் நன்கு காணும்; நமது ஊனக் கண்களோ மேம்போக்காகவே காணும்.

 

அருகிலுள்ள ஏனைய கோவில்களைக் காண நேரம் கிடைக்கவில்லை. அடுத்த முறை போகும்போது லண்டனில் நூலத்திலுள்ள புத்தகங்களைப் படித்துவிட்டுப் போவேன்!

 

 

வாழ்க ஹோய்சாளர்கள் (ஹோய்சாள = புலிகடிமால்);

வளர்க அவர்தம் கலைகள்!

 

–subam—

 

லிப்ஸ்டிக்! ஸ்டிரா!! – கம்பன் தரும் வியப்பூட்டும் சித்திரங்கள்! (Post No.4020)

Written by S NAGARAJAN

 

Date: 21 June 2017

 

Time uploaded in London:-  5-44  am

 

 

Post No.4020

 

 

Pictures are taken from different sources such as Face book, Wikipedia, Newspapers etc; thanks. 

 

 

கம்ப சித்திரம்

 

இலங்கை மங்கையின் லிப்ஸ்டிக்! அயோத்தி மங்கையின் ஸ்டிரா!! – கம்பன் தரும் வியப்பூட்டும் சித்திரங்கள்!

 

ச.நாகராஜன்

 

கவிச்சக்கரவர்த்தி கம்பன் இராமாயணத்தில் ஏராளமான சுவையான செய்திகளைத் தந்துள்ளான்.

 

உற்றுக் கவனித்து ரசிப்போர் வியப்பது நிச்சயம்.

எடுத்துக்காட்டாக அவன் லிப்ஸ்டிக்கையும் ஸ்டிராவையும் குறிப்பிட்டிருப்பதைச் சொல்லலாம்.

 

இருபதாம் நூற்றாண்டில் நவ நாகரிக மங்கையர்  மேக் அப் செய்து கொள்ளூம் போது லிப் ஸ்டிக்கைப் பூசாமல் இருப்பது இல்லை.

 

இந்த உதட்டில் பூசும் அழகிய சாயம் பற்றி கம்பன் குறிப்பிடும் பாடல் இது:

 

 

குண்டலக் குழைமுகக் குங்கும கொங்கையார்

வண்டலைத் தெழுகுழற் கற்றைகால் வருடவே

விண்டலத் தகவிரைக் குமுதவாய் விரிதலால்

அண்டமுற் றுளதவூ ரழுதபே ரமலையே

     (அக்ககுமாரன் வதைப் படலம் பாடல் 42- வை.மு.கோ பதிப்பு)

 

 

இப்பாட்டின் பொருள் : குண்டலமென்ற காதணி அணிந்த செவி உடைய முகத்தையுடைய குங்குமக் குழம்பை அணிந்த மார்பகம் கொண்டவரான இராக்ஷஸ மகளிர்  வண்டுகளை அலையச் செய்து  மேல் எழுப்பப் பெற்ற கூந்தல் தொகுதி அவிழ்ந்து காலகளிலே விழுந்து புரண்டு கொண்டிருக்க நறுமணமுள்ள ஆம்பல் போன்ற செம்பஞ்சு ஊட்டிய வாய்களை திறந்து விரிவதனால் அந்த இலங்கையில் உள்ளார் அழுத பெரும் குரலோசை மேல் உலகம் வரை எட்டிற்று.

 

 

இலங்கை ராக்ஷஸ மகளிர் செம்பஞ்சுக் குழம்பை வாயில் அழகுக்காகப் பூசியதை கம்ப சித்திரம் காட்டுகிறது.

சிந்தாமணியிலும் கூட ‘அம்மலரடியுங்கையும் அணி கிளர் பவளவாயும் செம்மலர் நுதலு நாவும் திருந்தொளி யுகிரோடங்கே, விம்மிதப்பட்டு வீழ வலத்தகமெழுதியிட்டாள் என்று வருகிறது.

 

 

அலத்தகக் குமுதம் என்பது செங்குமுதம் ஆகும். அந்தக் காலத்திலேயே மகளிர் அனைவரும் செம்பஞ்சுக் குழம்பை வாயில் பூசிக் கொள்வது வழக்கம்  என்பது தெரிய வருகிறது.

அலத்தகம் என்பது தமிழ் இலக்கியத்தில் பல இடங்களில் வருகிறது!

 

 Ms Lalita malar maniam of Kualalumpur enjoying tender coconut water with a straw.

 

ஆக லிப்ஸ்டிக்கை சுந்தர காண்டத்தில் கூறிய கம்பன். நாம் இன்று இளநீர் குடிக்கவும், குளிர் பானங்களைக் குடிக்கவும் பயன்படுத்தும் ஸ்டிரா பயன்பாட்டையும் பால காண்டத்தில் உண்டாட்டு படலத்தில் குறிப்பிடுகிறான்.

பாடலைப் பார்ப்போம்:

 

 

 

வான் துணை பிரிதலாற்றா வண்டினம் வச்சை மாக்கள்

ஏன்றமா நிதியம் வேட்ட விரவல ரென்ன வார்ப்பத்

தேன் தரு கமலச் செவ்வாய் திறந்தன ணுகர நாணி

ஊன்றிய கழுநீர் நாளத் தாளினால் ஒருத்தி உண்டாள்.

        (பாடல் 19)

 

 

தசரதனுடன் மிதிலை நோக்கிச் சென்றது அவனது சேனை.

அப்போது நடந்த நிகழ்ச்சிகளை வரிசையாகக் கூறுகிறான் கம்பன்.

 

பிரிய மாட்டாமல் ஆகாயம் வரை வண்டுகள்  மொய்த்துக் கொண்டிருக்கின்றன.கஞ்சனிடத்தில் இருக்கின்ற பெருஞ்செல்வத்தைக் கேட்க வந்துள்ள யாசகர்கள் போல அந்த வண்டுகள் ஆர்ப்பரிக்க சேனைக் கூட்டத்தில் சென்ற ஒருத்தி  தேனைச் சொரிகின்ற தாமரை மலர் போல உள்ள தனது செந்நிற வாயைத் திறந்து  மதுவைப் பருகுவதற்குக் கூசி, செங்கழுநீரின் உள் துளையுள்ள தண்டினால் கிண்ணத்தில் இருந்ததை உறிஞ்சிப் பருகலானாள்.

மதுவைப் பருக நாணிய அயோத்தி மங்கை செங்கழுநீரின் உள் துளை உள்ள தண்டை ஸ்டிராவாகப் பயன்படுத்தினாள். அந்தத் துளை வழியே மதுவை உண்டாள்.

 

 

ஆக லிப்ஸ்டிக்கும், லிப் மூலமாக உறிஞ்சிக் குடிக்கும் ஸ்டிராவும் கூட கம்ப சித்திரத்தில் இடம் பெற்று விட்டதை எண்ணி ரசிக்கலாம்; மகிழலாம்.

 

போகிற போக்கில் கம்பன் தரும் சின்னச் சின்ன தகவல்கள் இவை.

அந்தக் காலத்திலேயே லிப்ஸ்டிக்; அந்தக் காலத்திலேயே ஸ்டிரா!

அழகு தானே!

****

கம்பன் தரும் சித்திரம்: இந்திரஜித்தின் வீடு (Post No.4011)

Ramleela festival in Delhi, where demons are burnt

Written by S NAGARAJAN

 

Date: 18 June 2017

 

Time uploaded in London:-  6-40  am

 

 

Post No.4011

 

 

Pictures are taken from different sources such as Face book, Wikipedia, Newspapers etc; thanks.

 

contact: swami_48@yahoo.com

 

 

கம்பனின் கவிதை

கம்பன் தரும் சித்திரம்: இந்திரஜித்தின் வீட்டைக் காவல் காத்த லட்சணம்!

 

ச.நாகராஜன்

 

கவிச் சக்கரவர்த்தி கம்பன் தன் மேதா விலாசத்தைச் சுந்தர காண்டம் முழுவதும் அள்ளித் தெளித்துக் கொண்டே போகிறான்,

எந்த ஒரு செய்யுளை எடுத்துக் கொண்டாலும் சரி, அதை முழுவதுமாக இரசித்து லயித்து அதன் அருமை பெருமைகளை மனதில் ஏற்றிக் கொண்ட பின்னரே அடுத்த செய்யுளுக்குப் போக முடிகிறது.

 

 

ஆகவே தான் பாரதி கவிதையில் எல்லையொன்றின்மை அல்லது இன்ஃபினிடிக்கு உதாரணம் காண வேண்டுமென்றால் கமப்னின் கவிதையில் அவன் மேதா விலாசத்தின் மூலம் காணலாம் என்று புக்ழந்துரைத்தான்.

 

 

ஒரே ஒரு பாடலை மட்டும் இங்கு பார்ப்போம்.

இலங்கையின் பெருமையைச் சொல்ல வந்த கம்பன் இந்திரஜித்தின் மாளிகை பற்றிய காவலைச் சொல்கிறான்.

அந்த வீரர்கள் காவல் காத்த லட்சணத்தை அவன் சொல்லும் போது நகைச்சுவையும் தவழ்கிறது; இலங்கையின் அளப்பற்ற வீர பராக்ரம காவலும் புரிகிறது.

 

ஏதியேந்திய தடக்கையர் பிறை யெயிறிலங்க

மூதுரைப் பெருங்கதைகளும் பிதிர்களு மொழிவார்

ஓதி லாயிர மாயிர முணர்விலி யரக்கர்

காது வெஞ்சினக் களியினர் காவலைக் கடந்தான்

 

ஊர்தேடு படலம் பாடல் எண் 139 வை.மு.கோபாலகிருஷ்ணமாச்சாரியார் பதிப்பு

– பாடல் எண் 234, சுந்தரகாண்டம் உ.வே.சா பதிப்பு

 

Ravana lifting Kailash

ஏதி ஏந்திய தட கையர் – வாள் முதலிய ஆயுதங்களைக் கொண்ட பெரிய கைகளை உடையவர்கள்

 

பிறை எயிறு இலங்க – பிறைச் சந்திரன் போன்ற வக்கிரமான பற்கள் வெளியே விளங்க இருப்பவர்கள் அதாவது சிரித்தவாறு புன்முகத்துடன் இருப்பவர்கள்

முது உரை பெருங்கதைகளும் பிதிர்களும் மொழிவார் – பழமொழிகளுடன் பெரிய சரித்திரங்களையும் விடுகதைகளையும் சொல்லிக் கொண்டிருப்பார்கள்

 

காது வெம் சினம் களிறினர் – பகைவரைக் கொல்ல வல்ல பெரிய கோபத்தினாலாகிற போரில் பெரிய மகிழ்ச்சியை அடைபவர்கள்

 

ஓதில் ஆயிரம் ஆயிரம் உணர்வு இலி அரக்கர் – அளவு சொல்ல முனையும் போது ஆயிரத்தை ஆயிரத்தால் பெருக்கி வரும் தொகையை உடைய அறிவற்ற ராக்ஷஸர்களின் காவலை

கடந்தான் – அனுமன் அந்த இந்திரஜித்தின் வீட்டு வாயிலைக் கடந்து அதன் உள்ளே சென்றனன்.

 

இந்திரஜித்தின் வீட்டைக் காவலர்கள் காவல் காத்த லட்சணம் இது தான்.

 

அவர்கள் இரவு நேரப் ப்ணியாளர்கள். விழித்திருந்து காவல் காக்க வேண்டும்.

 

எதிரிகளே இல்லாத நாடு இலங்கை. எத்தனையோ வருடங்கள் ஆயிற்று போர் நடந்து. அப்போது என்ன தான் செய்வது- இரவு கண் முழிப்பிற்கு?

 

விடுகதைகளும் புதிர்களும் பெருங்கதைகளும் பேசி மகிழ்ந்து நேரத்தைப் போக்கினர் (வெட்டி அரட்டை அவர்களை மகிழ்வித்து கண் தூங்காமல் விழிக்க வைத்திருந்தது)

 

மூதுரை அல்லது முதுமொஈ என்பதற்கு தொல்காப்பியர் நல்ல விளககத்தை அளித்துள்ளார்: “ நுண்மையும் சுருக்கமும் ஒளியுடமையும் மென்மையும் என்றிவை விளங்கத் தோன்றிக், குறித்த பொருளை முடித்தற்கு வரூஉம் ஏது நுதலிய முதுமொழியான் “ என்கிறார் தொல்காப்பியர்.

பெருங்கதை என்றால் தேவாசுர யுத்தம், பாற்கடல் கடைந்தது, பழைய கால ராக்ஷ்ஸர் வரலாறு போன்றவை.

 

பிதிர் என்பது புதிர்.

 

இதற்கு வை.மு,கோ பதிப்பில் ஒரு எடுத்துக்காட்டு தரப்படுகிறது.

ஒரு சமயம் கம்பர் ஔவையாரை நோக்கி ‘ஒரு காலடீ, நாலிலைப் பந்தலடி’ என்று சொல்லி இதன் பொருள் என்ன என்று வினவினார்.

 

அதற்கு ஔவையார் அதே மரியாதையுடன், ‘ஆரையடா சொன்னாயடா’ என்று பதிலிறுத்தார்.

ஆரைக்கீரையின் காம்புகள் நான்கு பிளவுபட்ட இலைகளை உடையவனாய் இருக்கும்.

 

அதை டி போட்டு கம்பர் கேட்க ஔவையார் டா போட்டு பதில் சொன்னார்.

 

எதிரிகளே இல்லாத நாடு இலங்கை. அதன் வீரர்கள் காவல் காக்க கஷ்டப்பட்டு விழிக்க புதிர்களைப் போட்டு அதை விடுவித்து மகிழ்ந்து பொழுது போக்கினர். ‘டைம் பாஸ்’!

கம்பன் புதிர் போடுதலை எந்த இடத்தில் பொருத்தி இருக்கிறான் என்பதை நினைக்கும் போது வியப்பு மேலிடுகிறது.

இப்படி பொருத்தம்  பார்த்து அவனைப் போலச் சேய்யுளை அமைக்கும் கவிஞன் உலக அளவில் தேடினாலும் இன்னொருவர் கிடைக்க மாட்டான்.

 

உண்மை; வெறும் புகழ்ச்சி இல்லை இது!

***

 

விஞ்ஞானம் நிரூபிக்கும் வால்மீகி முனிவர் கூறும் உண்மைகள்! (Post No.3807)

written by S NAGARAJAN

 

Date:11 April 2017

 

Time uploaded in London:-  5-44 am

 

 

Post No.3807

 

 

Pictures are taken from different sources; thanks.

 

contact: swami_48@yahoo.com

 

 

விஞ்ஞானம் மெய்ஞானம்

ஞான ஆலயம் மார்ச் 2017 இதழில் வெளியான கட்டுரை

 

விஞ்ஞானம் நிரூபிக்கும் வால்மீகி முனிவர் கூறும் உண்மைகள்!

 

by ச.நாகராஜன்

 

நாஸா நிரூபிக்கும் சேது

 

அறிவியல்  முன்னேற முன்னேற பல்வேறு ஆய்வின் முடிவுகள் ஹிந்து மதம் கூறும் தத்துவங்களையும் கொள்கைகளையும் உண்மை என நிரூபித்துக் கொண்டே வருகின்றன.

வால்மீகி தான் இயற்றிய ராமாயணத்தில் உண்மையைத் தவிர வேறொன்றும் உரைக்கவில்லை.

 

நாஸா எடுத்த சாடலைட் படம் சேது அணை இருப்பதை உறுதி செய்ததை நாம் அறிவோம் (ஞான ஆலயம் டிசம்பர் 2007 இதழில் இந்தக் கட்டுரை ஆசிரியர் எழுதிய கட்டுரையை வாசகர்கள் நினைவு கூரலாம்)

 

ஜெர்மனியைச் சேர்ந்த வரலாற்று ஆய்வாளர்களான புரபஸர் க்ளாஸ் டி ருல் (Prof Klaus D Ruhl)  மற்றும் அவரது இந்திய சகாவான புரபஸர் விஷாத் திரிபாதி ஆகியோர் ராமர் கட்டிய சேதுவைப் பற்றிய உண்மையை நிரூபிக்கத் தயார் என்று அகில உலக இராமாயண் மாநாட்டில் 2007இல் அறிவித்தனர்.

இராமர் பிறாந்த தேதி

 

இராமாயணம் நடந்த காலத்தில் ராமர் பிறந்த நேரத்தில் இருந்த பல்வேறு கிரக் நிலைகளை வால்மீகி ரிஷி கூறியிருப்பதை வைத்து ஆராய்ந்து அப்படிப்பட்ட கிரக நிலைகள் கிறிஸ்து பிறப்பதற்கு 5114 ஆண்டுகளுக்கு முன்னர் ஜ்னவரி மாதம் 10ஆம் தேதி அமைந்திருந்ததாக இப்போது பிரபல ஆராய்ச்சியாளர் புஷ்கர் பட்நாகர் கூறுகிறார்.. தி இன்ஸ்டிடியூட் ஃபார் ஸயிண்டிபிக் ரிஸர்ச் ஆன் வேதா என்ற ஆய்வு நிறுவனம் இந்த கணிதத்தைப் போடுவதற்கான  ஒரு விசேஷ மென்பொருளை வடிவமைத்துள்ளது. அதன் உதவி கொண்டு இந்த முடிவை அவர்  கண்டுள்ளார். இதே கிரக நிலைகள் சுழற்சி அடிப்படையில் இதற்கு முன்னர் வரும் போது காலம் இன்னும் பல ஆயிரம் ஆண்டுகளுக்கு முன்னர் உள்ள தேதியைக் காண்பிக்கும் என்பது இன்னும் சில அறிஞர்களின் முடிவு.

 

196 ராமாயண ஸ்தலங்கள்!

 

2002 ஆம் ஆண்டில் டாக்டர் ராம் அவதார் சர்மா என்ற ஆய்வாளர் ராமாயணத்துடன் தொடர்பு கொண்ட 196 இடங்களுக்கு நேரில் சென்று ஆய்வு நடத்தி அங்கெல்லாம் இன்றும் கூட ராமாயணம் நடந்ததற்கான சின்னங்கள் இருப்பதை உறுதிப் படுத்தியுள்ளார்.

 

குகனின் வமிசாவளியினர்

 

டெல்லி பல்கலைக் கழகத்தைச் சேர்ந்த டாக்டர் சௌபே மற்றும் புரபஸர் வி.ஆர்.ராவ் ஆகியோர் இன்னொரு உண்மையைத் தங்கள் ஆய்வின் மூலம் கண்டறிந்துள்ளனர்.மிராஜ்பூர், வாரணாசி,பண்டா மற்றும் அலஹாபாத் ஆகிய இடங்களில் இன்றும் இருந்து வரும் கொல் என்னும் பழங்குடியினர் குகனுடைய வம்சத்தின் வழித்தோன்றல்கள் என்று அவர்கள் கூறுகின்றனர்.இவர்களுடைய மரபணுக்கள் பத்தாயிரம் வருடங்களாக இருந்து வரும் ஒரு குடியினரின் மரபணுக்களாகும் என்ற அவர் கூற்று ஆரியர் இந்தியாவின் மீது படையெடுத்து வநதனர் என்ற ஆரிய-திராவிட வாதத்தைத் தவிடு பொடியாக்குகிறது.

 

பிரித்தாளும் சூழ்ச்சியில் கை தேர்ந்த ஆங்கிலேய அரசுக்கு உறுதுணையாக இருந்த பல அறிஞர்களின் கட்டுக்கதையான ஆரிய திராவிட வாதம் தற்போதைய பல்வேறு அறிஞர்களின் ஆய்வால் முற்றிலும் கட்டுக்கதை என்பது நிரூபணமாகி விட்டது.

 

நான்கு தந்தங்கள் கொண்ட யானை உண்மையே

 

சுந்தர காண்டத்தில் இராவணனின் அரண்மனை நான்கு தந்தங்கள்  கொண்ட யானைகளால் காவல் காக்கப்படுவதை வால்மீகி முனிவர் நான்காவது ஸர்க்கம் 29ஆம் சுலோகத்தில் “வாரணைச்ச சதுர்தந்தை:” என்ற சொற்றொடர் மூலம் குறிப்பிடுகிறார்.

அதே காண்டத்தில் 27ஆம் ஸர்க்கத்தில் வரும் சுலோகம் இது:

 

ராகவஸ்ச மயா த்ருஷ்டச் சதுர்தந்தம் மஹாகஜம் |

ஆரூட: சைல சங்காஷம் சசார சஹ லக்ஷ்மண: ||

 

விபீஷணனின் பெண்ணான திரிஜடை, இராவணன் அழிக்கப்பட்டு சீதையுடன் இராமன் சேருவதாகத் தான் கண்ட கனவை சீதையிடம் கூறுகிறாள். அப்போது அவள் கூறும் இந்த சுலோகத்தின் பொருள்: “ராகவர் லக்ஷ்மணரோடு கூடியவராய் நான்கு தந்தங்களை உடைய குன்று போல உள்ள யானையின் மீது ஏறினவராக என்னால் காணப்பட்டார்”

 

நான்கு தந்தங்கள் கொண்ட யானையே இல்லை; அது கற்பனை என பல “பகுத்தறிவுவாதிகள்” கிண்டலும் கேலியுமாக கூறி வந்ததுண்டு.

 

ஆனால் என்கார்டா என்சைக்ளோபீடியா (Encarta Encyclopedia)  என்னும் கலைக்களஞ்சியம் இப்படிப்பட்ட நான்கு தந்தங்கள் கொண்ட யானைகள் 38 மில்லியன் ஆண்டுகளுக்கு முன்னர் இருந்தது என்பதையும் அவற்றின் பெயர்

 

மஸடோடோண்டாய்டியா (MASTODONTOIDEA) என்றும் குறிப்பிடுகிறது. அந்த இனம் 15 மில்லியன் ஆண்டுகளுக்கு முன்னர் அழிந்து பட்டது என்றும் பின்னர் இரண்டு தந்தங்கள் உடைய யானைகள் தோன்றின என்றும் அந்தக் கலைக் களஞ்சியம் தெரிவிக்கிறது.

 

ஆய்வுகள் பல நவீன உபகரணங்களுடன் நடத்தப்பட நடத்தப்பட புதிய உண்மைகள் வெளியாகிக் கொண்டே இருக்கின்றன. ஒவ்வொன்றும் வால்மீகி கூறி இருக்கும் ஒவ்வொரு வார்த்தையும் உண்மையே என்பதை நிரூபிக்கின்றன.

சத்தியத்தின் அடிப்படையில் சத்திய நாயகனான ராமனின் சரிதத்தைக் கூறும் வால்மீகி ராமாயணத்தில்,

“ஏகைகமக்ஷரம் ப்ரோக்தம் மஹா பாதக நாசனம்” – அதில் வரும் ஒவ்வொரு எழுத்தும் கூறப்படுகையில் அது மகா பாதகத்தையும் போக்கி விடும் என்று முன்னோர் கூறியது பொருள் படைத்ததல்லவா!

******

 

 

ராமாயணம் படித்தால் சாபம் தீரும்! ராமாயண அதிசயங்கள்! (Post No.3753)

 

Written by London swaminathan

 

Date: 24 March 2017

 

Time uploaded in London:- 20-41

 

Post No. 3753

 

Pictures are taken from various sources; thanks.

 

contact; swami_48@yahoo.com

 

 

 

உலகில் ராமாயணம் போல தொடர்ந்து எழுதப்பட்ட இதிஹாசம் வேறு எதுவும் கிடையாது. சுமார் 3000 ராமாயணங்கள் இருப்பதால் எண்ணிக்கை விஷயத்திலும் இதற்கே முதலிடம்.

 

சுமார் 2200 ஆண்டுகளுக்கு முன் வால்மீகி ராமாயணம் எழுதப்பட்டதாக வெளிநாட்டு ஆராய்ச்சியளர் செப்புவர். ஆனால் இதுதான் ஆதி காவியம், “சோகத்திலிருந்து பிறந்ததே ஸ்லோகம்” என்று இந்துக்கள் பகர்வர். காதல் புரியும் பறவைகளில் ஒன்றை, ஒரு வேடன் அடித்து வீழ்த்த, அதைப் பார்த்த வால்மீகியின் உணர்ச்சி கொந்தளிக்க, அந்த சோகத்தில் உருவானது ஸ்லோகம் (செய்யுள்).

ராஜதரங்கிணி என்ற வரலாற்று நூலில் கல்ஹணர் என்ற புலவர் ஒரு சுவையான விஷயத்தைச் சொல்கிறார். அசோகனுக்குப் பின்னர் காஷ்மீரை ஆண்ட இரண்டாவது தாமோதரன், திவச தினத்தன்று குளிக்கப் போனபோது பசியுடன் இருந்த சில பிராமணர்கள் உணவு படைத்துவிட்டுச் செல்லும்படி கோரினராம். விடஸ்தா நதியில் குளித்த பின்னரே அவ்வாறு செய்வேன் என்று அரசன் சொல்லவும், பிராமணர்கள், விதஸ்தா நதியை அவனுக்கு முன்னால் கொண்டு வந்தனராம். அதனை அவன் மாயத் தோற்றம், உண்மயல்ல என்று சொல்லி நிராகரிக்கவே, பிரமணர்கள் அவனைப் பாம்பாகப் போகும் படி சபித்தனர். அவன் வருந்தவே, ஒரே நாளில் ராமாயணம் முழுவதையும் கேட்டால் இந்த சாபத்திலிருந்து விமோசனம் பெறலாம் என்று அவர்கள் சாப விமோசனம் கொடுத்தனர். இந்த தாமோதரன் ஹுஸ்கர், ஜுஸ்கர், கனிஷ்கர் முதலிய மன்னர்களுக்கு முன் — 2200 ஆண்டுகளுக்கு முன் —வாழ்ந்தவன்..

2500 ஆண்டுகளுக்கு முன்னரே ராமாயணம் தென் குமரி வரை பரவிவிட்டது. புத்தமத்த ஜாதகக் கதைகளில் தசரத ஜாதகம் முதலியன    இருப்பதும் , சங்கத் தமிழ் நூலான புறநானூற்றில் வால்மீகி சொல்லாத 2 கதைகள் இருப்பதும்,  காதா சபத சதியில் கோதவரி நதிக்கரையில் ஒரு வீட்டில் ராமாயண  ஓவியம் இருப்பதாகப் பாடி இருப்பதும் இதன் பழமைக்கு சான்று பகரும். ஆழ்வார் பாடல்களில் பல புதிய விஷயங்கள் உள்ளன. வால்மீகி என்ற பெயரில் புறநானூற்றுக் கவிஞர், 2000 ஆண்டுகளுக்கு முன்னரே இருந்துள்ளார்!

 

ராமாயணம் பற்றிய மற்றொரு அதிசயம் சமண ராமாயணம், பௌத்த ராமாயணமென்று எல்லோரும் ராமன் கதை பாடி மகிழ்ந்தனர்.

 

ராமாயணம் பற்றிய மற்றொரு அதிசயம், நிறைய மொழிகளில் இதை இயற்றி இருப்பதாகும்.தென்கிழக்கு ஆசிய மொழிகளிலும் கூட ராமன் கதை உண்டு.

 

பல ராமாயணங்கள் நமக்குக் கிடைக்கவில்லை. ஆயினும் அது பற்றிய குறிப்புகள் உள. மஹா ராமாயணம் மூன்றரை லட்சம் ஸ்லோகங்கள் உடையது. இப்போதுள்ள இதிஹாசங்களில், நூல்களில் உலகில் மிகப் பெரியது மஹாபாரதம்- அதில்கூட ஒரு லட்சம் ஸ்லோகம்தான்!

 

நாரதர் எழுதிய சம்வ்ரத ராமாயணம் 24,000, லோமசர் எழுதிய லோமச ராமாயணம் 32,000 ஸ்லோகங்களைக் கொண்டவை. 60, 000 ஸ்லோகங்களுக்கு மேலக உடைய இரண்டு ராமாயணங்கள் இருந்தனவாம்..

 

சமண ராமாயணம் பிராக்ருத மொழியிலும், பௌத்த ராமாயணங்கள் பாலி மொழியிலும், இந்து ராமாயணங்கள் சம்ஸ்கிருத, தமிழ் மொழிகளிலும் இருந்தன.

 

ப உ ம சரிய (பதும சரிதம்) என்ற சமண ராமாயண த்தை விமல சூரி என்பவர் சுமார் 2000 ஆண்டுகளுக்கு முன் எழுதியதாக ச் சொல்லுவர்– அதில் 118 பருவங்கள் உள்ளன. ராவணனின் 10 தலை, கும்பகர்ணனின் ஆறுமாத தூக்கம் முதலியன பொய் என்று இதன் ஆசிரியர் அப்போதே எழுதியுள்ளார்

 

பௌத்தர்களின் ஜாதக் கதையான தசரத ஜாதகத்திலும், வால்மீகி ராமாயணத்திலும் ஒரே மாதிரியான பல ஸ்லோகங்கள் இருக்கின்றன. அக்காலத்திலேயே ராமன் கதை பற்றிப் பல பொதுவான விஷயங்கள் உலவி வந்தது இதனால் தெரிகிறது

 

பழமைக்கு உவமைச்  சான்று

சம்ஸ்கிருதத்தில் உவமைகள் இல்லாத காவியங்கள் குறைவு. வால்மீகி  ராமாயணத்தில் 3462 உவமைகள் இருப்பதாக அந்த உவமைகளைத் தொகுத்தளித்த ஆராய்ச்சியாளர் எம்.எம்.பாடக் கூறுகிறார்.

சீதையை விஷப் பாம்புக்கு ஒப்பிடுவது, இந்திர த்வஜம் போல அவன் வீழ்ந்தான் என்று உவமிப்பது முதலியன வால்மீகியின் பழமையை காட்டுகிறது ஏனெனில் பிற்காலத்தில் பாம்பை தீய விஷயங்களுக்கு மட்டுமே உவமை கூறினர்; இந்திர விழாவில் இந்திர த்வஜ கம்பத்தை அடித்துச் சாய்க்கும் உவமை எல்லாம் பிற்காலத்தில் பயன்படுத்தப்படவில்லை.

 

சுந்தர காண்டத்தில் 19 ஆவது அத்தியாயத்தில் தொடர்ந்து 30 உவமைகள் வருகின்றன. இது ஒரு புதுமை.

உவமைகள் பற்றி ஆராய்ந்த அறிஞர் இதில் குறைந்தது 13 வகை உவமைகள் இருப்பதாகப் பட்டியல் தருகிறார்.

3462 உவமைகளில்

2240 பூர்ண வாக்யா ச்ரௌதி

548 தர்மலுப்தா சமாசக

257 சமாசக பூர்ண ஆர்த்தி

174 தர்ம வசக லுப்தா பூர்ணா உவமை வகைகள் என்பார்.

 

 

வால்மீகி குறைந்தது 200 வகை தாவரங்களையும், 135 வகை ஆயுதங்களையும் குறிப்பிடுகிறார்.

 

எனது பழைய கட்டுரை:

வால்மீகி ராமாயணத்தில் 3462 உவமைகள்! கட்டுரையை எழுதியவர் :– லண்டன் சுவாமிநாதன்; ஆராய்ச்சிக் கட்டுரை எண்- 1491; தேதி 16 டிசம்பர், 2014.

 

–Subham–

 

மண்டோதரி பற்றி இரண்டு விசித்திரக் கதைகள் (Post No.3680)

0e629-mandodari-in-siya-ke-ram-piyali-munsi

Written by London swaminathan

 

Date: 1 March 2017

 

Time uploaded in London:- 8-27 am

 

Post No. 3680

 

Pictures are taken from various sources; thanks.

 

contact; swami_48@yahoo.com

 

 

ராவணனின் மனைவியான மண்டோதரியை இந்துப் பெண்கள் தினமும் காலையில் வணங்குகின்றனர்சீதை.அஹல்யா,திரவுபதி, குந்தி, தாரா, மண்டோதரி என்ற பஞ்சகன்யைகளை (5 பெண்களை) யார் தினமும் நினைக்கிறார்களோ அவர்களுடைய பாபங்கள் அகன்று அவர்கள் புண்ணியம் அடைவார்கள் என்பது இந்துக்களின் வௌவான நம்பிக்கை.

ராமகிருஷ்ண பரமஹம்சரும் , மாணிக்கவாசகரும் மண்டோதரி பற்றி சொல்லும் கதைகள் விநோதமானவை.

 

மண்டோதரி மயன் என்னும் அசுரனின் மகள்; இந்திரஜித்தின் தாய்; ராவணன் உயிர் துறந்தவுடன் உயிர் நீத்த பத்தினி; சீதையை விட்டுவிடும்படி ராவணனுக்கு புத்திமதி சொன்ன வீராங்கனை!

 

 

“ஸீதையைத் தங்கள் நாயகியாக்கிக் கொள்வது கருத்தானால், தங்களுடைய மாயா சக்தியால் ராமனுடைய உருவத்தை எடுத்துக்கொண்டு அந்த ஸீதையைத் தாங்கள் ஏன் ஏமாற்றிவிடக் கூடாது? என்று மண்டோதரி தன் கணவனான ராவணனைக் கேட்டாள்.

 

அதற்கு ராவணன் “சீ! போ, ராமனை நினைத்த மாத்திரத்தில் எனக்குச் சொல்லவொண்ணாத ஆனந்தமும் இன்பமும் உண்டாகின்றன. பரமபதமான சொர்கமும்கூட வெறுப்பாகிவிடும் போலத் தோன்றுகிறது. அப்படியிருக்க அவனுடைய திவ்விய ரூபத்தை எடுத்துக்கொண்டால் எனக்குச் சிற்றின்பத்தில் எப்படி மனம் செல்லும்?” என்று பதில் சொன்னான்.

 

ஆதாரம்:— ராமகிருஷ்ண பரம்ஹம்சரின் உபதேச மொழிகள், பக்கம் 152 (ராமகிருஷ்ணமடம், மயிலாப்பூர், சென்னை)

 

மாணிக்க வாசகர், திருவாசகத்தில் இரண்டு இடங்களில் மண்டோதரி பெயரைக் குறிப்பிடுகிறார்.

 

உந்து திரைக்கடலைக் கடந்தன்

றோங்கு மதிலிலங்கையதனில்

பந்தணை மெல்விரலாட்கருளும்

பரிசறி வாரெம்பிரானவாரே

–திருவார்த்தை, திருவாசகம்

 

 

இதற்கு வியாக்கியானக்காரர்கள் சொல்லும் விளக்க உரை:-

 

மண்டோதரி ராவணன் மாளிகையில் இருந்து இறைவனைத் தியானித்தாளாக, இறைவன் குருமேனி தாங்கியிருந்த  கோலத்துடன், அங்குச் சென்று அவளுக்குக் காட்சியளிக்க, இறைவனுடைய பேரழகில் ஈடுபட்டுப் பேரின்பத்தைக் கேட்கவிருந்த அவள் மயங்கிச் சிற்றின்பத்தில் தன்னுடைய சிந்தையைச் செலுத்தினாள். அவளுடைய அறியாமையைக் கண்ட இறைவன், அவள் கற்பொழுக்கம் கெடாதிருக்க, உடனே அந்த இடத்தை விட்டு மறைந்தார். அவள் வருந்தினாள். அவள் கொண்டது ஒருதலைக் காமம் ஆதலின் பெண் குழந்தை ஒன்று அவளுக்குப் பிறந்தது. அதனைப் பெட்டியுள் வைத்துக் கடலில் விட்டாள். அதுவே மிதிலையில் வந்து ஒதுங்கிப் புதையுண்டு ஜனகனுடைய உழுகால் நுனியில் வெளிவந்தது என்பது வரலாறு.

 

ஆதாரம்:–பக்கம் 1168,  திருவாசகம் ,திருவாவடுதுறை ஆதீனம், 1964

3510a-mandodari-stopping-ravan

ராவணனைத் தடுத்து நிறுத்தும் மண்டோதரி

 

இன்னொரு இடம்:

 

ஏர்தரு மேழுல கேத்த எவ்வுரு வுந்தன் நுருவாய்

ஆர்கலி சூழ்தென்னி லங்கை யழகமர் வண்டோதரிக்குப்

பேரரு ளின்ப மளித்த பெருந்துறை மேய பிரானைச்

சீரிய வாயாற் குயிலே தென்பாண்டி நாடனைக் கூவுவாய்

–குயில்பத்து, திருவாசகம்

 

 

பொருள்:

 

கடல் சூழ்ந்த அழகிய இலங்கையில் வண்டோதரிக்கு எழுச்சியை விளைவிக்கும் ஏழுலகத்தவர்களும் போற்றக் காணப்பெறும் எல்லா வடிவங்களும் தன் வடிவேயாய்ப் போந்து பேரருளால் பேரின்பத்தையளித்த பெருந்துறைக்கண் விரும்பி எழுந்தருளியுள்ள பெருமானை, தென்பாண்டி நாட்டானை உனது புகழமைந்த வாயால் வரக்கூவுவாயாக குயிலே என்றவாறு.

 

ஆதாரம்:–பக்கம் 748,  திருவாசகம் ,திருவாவடுதுறை ஆதீனம், 1964

 

அசுரப் பெண்களையும் இந்துக்கள் தினமும் கொண்டாடுவது ஆரிய-திராவிட மாயையைப் பரப்பும் அறிவிலிகளுக்கு செமையடி கொடுக்கும்; எல்லா அசுரர்களும், இராக்கதர்களும் சிவனையும், பிரம்மாவையும், விஷ்ணுவையும் பிரார்த்தித்து வரம் வாங்கியது அவர்களும் இந்துக்களே; ஆனால் சக்தியைத் தீய வழியில் பயன்படுத்தியவர்கள் என்பதை காட்டுகின்றன. ‘அசுரர்களும் இராக்கதர்களும் திராவிடர்கள்’ என்று அங்கலாய்க்கும் பொந்தெலிகளுக்கும் பேதிலிகளுக்கும், ஆரிய-திராவிட இனவாதம் பேசும் அசிங்கங்களுக்கும் இது செமையடி தரும்.

 

–subaham–