Pictures are taken from various sources for spreading knowledge; this is a non- commercial blog. Thanks for your great pictures.
திரு அருட்பிரகாச வள்ளலாரின் வாழ்வில் நாம் காணும் அற்புதங்கள் பற்றிய மூன்று பகுதி குறுந்தொடரில் இது மூன்றாவது (இறுதிக்) கட்டுரை!
திரு அருட்பிரகாச வள்ளலார் வாழ்வில் நாம் காணும் அற்புதங்கள்! – 3
ச.நாகராஜன்
ஒரு சமயம் வள்ளலார் பெருமான் திருவாதிரை தரிசனத்திற்காக சிதம்பரம் செல்லுகையில் வழியில் ஒரு மனிதன் குன்ம நோயால் அவஸ்தைப் பட்டுக் கொண்டிருப்பதைப் பார்த்து கருணை கொண்டார். அவரது அருளால் அப்போதே அம்மனிதனின் வியாதி நீங்கியது.
வடலூரில் ஒரு சமயம் மழை இல்லாமல் போனது. அனைவரும் வருந்துவதைக் கண்ட சுவாமிகள் நான்கு செவி மழை பொழிய அனுக்கிரகித்தார். அதே போல புதுப்பேட்டையைச் சேர்ந்தவர்கள் சுவாமிகளை தங்கள் ஊருக்கு அழைத்துச் சென்று அங்கிருந்த இரண்டு கிணறுகளிலும் நீர் இன்மையைச் சொல்லி அருள் புரிய வேண்டினர். சுவாமிகள் அனுக்கிரகம் செய்தார். உடனே இரு கிணறுகளும் நிரம்பியதோடு அவற்றின் நீரும் இனிமையானது. அந்தக் கிணறுகள் இன்று வரை வற்றவில்லை என்பது குறிப்பிடத்தகுந்தது.
ஒரு இரவில் சுவாமிகளும் மஞ்சக்குப்பம் கோர்ட்டு சிரஸ்தார் இராமச்சந்திர முதலியாரும் ஒரு மாட்டு வண்டியில் ஏறி வடலூரிலிருந்து மஞ்சக்குப்பம் சென்று கொண்டிருந்தனர். வழியில் சில கள்வர்கள் வண்டியை மறித்தனர். முதலியார் கையிலிருந்த வைர மோதிரத்தைக் கழட்டுமாறு அவர்கள் அதட்டினர். சுவாமிகள் அக்கள்வரை நோக்கி ‘அவசரமோ’ என்றார். அவரை அடிக்க கள்வர் கையை ஓங்க, ஓங்கிய கைகள் அப்படியே நின்றன. அவர்களின் கண் பார்வையும் போனது. பின்னர் அவர்கள் சுவாமிகளிடம் மன்னிக்குமாறு வேண்ட ‘பிச்’ என்னும் மகா மந்திரத்தை சுவாமிகள் கூறினார். இழந்த பார்வையை மீண்டும் பெற்ற கள்வர்கள் அன்று முதல் களவுத் தொழிலை விட்டு விட்டு சன்மார்க்க நெறியில் நின்றனர்.
குறிஞ்சிப்பாடியில் உள்ள வணிகர் ஒருவர் வடலூர் நோக்கி வந்து கொண்டிருந்தார். ஜலங்கழிக்க மறைவில் ஒதுங்கும் போது புற்றரவு ஒன்று அவரைத் தீண்டி விட்டது. உடனே அவர் “இராமலிங்கத்தின் மீது ஆணை” என்று கூறவே அப்பாம்பு புற்றில் நுழையாமல் அப்படியே நின்று விட்டது. அதை அவர் கவனியாமல் பயந்து அங்கிருந்து விரைவாக அகன்று வீடு போய்ச் சேர்ந்தார். விஷம் அவரை ஒன்றும் செய்யவில்லை. பின்னர் அவர் வடலூர் வந்து சுவாமிகளை தரிசனம் செய்த போது, “அட, பிச்! ஒரு உயிரை எத்தனை நாள் தான் பட்டினி போடுகிறது?! மூன்று நாட்கள் ஆயிற்றே. உடனே போய் ஆணையை விடுதலை செய்யும்!” என்றார் சுவாமிகள். வியப்படைந்த அந்த வணிகச் செட்டியார் உடனே பாம்பு இருந்த இடத்திற்கு விரைந்தார். அங்கு புற்றின் வாயிலில் பாம்பு பரிதாபமாக படுத்துக் கிடந்தது. செட்டியார் ஆணையை விடுதலை செய்ய பாம்பு புற்றுக்குள் நுழைந்தது.
சுவாமிகளின் அன்புக்கு பாத்திரமான தேவநாயகம் பிள்ளை என்பவரின் ஒரே புதல்வரான ஐயாசாமி என்பவர் நோய்வாய்ப்பட்டார். இருபது வயதே ஆன அவரை வைத்தியர்கள் கை விட்டு விட்டனர். அவர் ‘ஒ’வென்று அரற்றி சுவாமிகளை நினைத்துப் பிரார்த்தனை செய்தார். அன்று இரவே 11 மணிக்குப் பின்னர் அவர் இல்லம் வந்து சேர்ந்த சுவாமிகள் அவருக்கும் புதல்வருக்கும் திருநீறு கொடுத்து அருளி, “நாளை குணமாகும்” என்றார். மறு நாள் வியாதி குணமானது.
ஆனால் அவர் தேவநாயகம் வீட்டில் இருந்த அதே சமயம் வடலூர் சத்திய தரும சாலையில் சுவாமிகள் உபந்யாசம் செய்த வண்ணம் இருந்திருக்கிறார். இது பின்னால் தெரிய வர அனைவரும் இரு இடங்களில் ஒரே சமயத்தில் அவர் இருந்ததை எண்ணி பிரமித்தனர்.
இளம் வயதான் இஸ்லாமிய சிறுவன் ஒருவன் உடலில் எண்ணெயைத் தடவிக் கொண்டு ஆங்காங்கே பஞ்சை ஒட்ட வைத்து சுவாமிகளிடம் வந்து விளையாட்டாக, ‘எனக்கு உடம்பெல்லாம் சிரங்குங்க, நீங்க தீர்க்கணுங்க” என்றான். சுவாமிகள் “தீர்ந்து விடும், போ” என்று கூறி அவனை அனுப்பி வைத்தார். அவன் வீடு போய்ச் சேர்வதற்குள் பஞ்சு ஒட்ட வைத்த இடமெல்லாம் பெரும் சிரங்குகள் உண்டாகி அவன் துன்பம் அடைந்தான். துன்பம் பொறுக்க முடியாத நிலையில் சுவாமிகளிடம் வந்து முறையிடவே, சுவாமிகள் அவனிடம் சாலையில் உள்ள கிணற்று தீர்த்தத்தில் முழுகும்படி கூறினார். அவனும் தீர்த்தத்தில் முழுகினான். சிரங்குகள் அகன்றன.#
ஒரு நாள், வெளியே சென்ற சுவாமிகள் வரவில்லையே என்று எண்ணிய வேலூர் சண்முகம் பிள்ளை என்பார் சாலையை விட்டு வெளியே போய்ப் பார்த்தார். அங்கே சுவாமிகளுடைய அங்கங்கள் எல்லாம் தனித்தனியே கிடந்தன. ஐயோ என்று அலறி அந்த அன்பர் புலம்பித் தவித்த வேளையில் சுவாமிகள் திடீரென்று அவர் கண் முன்னே தோன்றினார்., “இனி நீர் இது மாதிரி வந்து பார்க்காதீர்” என்று அவரை சுவாமிகள் எச்சரித்தார். அவரும் மகிழ்ச்சியுடன் சுவாமிகளைப் பின் தொடர இருவரும் சத்திய தரும சாலையை அடைந்தனர்.
ஒரு நாள் வடலூருக்கு அருகில் இருந்த குள்ளஞ்சாவடிக்குப் பெருமானார் சென்றார். அங்குள்ள அன்பராகிய இஸ்லாமிய போலீஸ் ஹெட்கான்ஸ்டபிள் புது வஸ்திரம் ஒன்றை பெருமானாருக்குக் கொடுத்து அதை அணிந்து கொள்ளுமாறு வேண்டினார். அவரும் அதை அணிந்தார். அன்று இரவு அவர் படுத்திருந்த போது திருடன் ஒருவன் அந்த வஸ்திரத்தை மெல்ல இழுத்தான். இதைக் கண்ட கான்ஸ்டபிள் அவனைப் பிடித்து தண்டிக்க முயன்றார். அவரைத் தடுத்த சுவாமிகள் அந்த புது வஸ்திரத்தை அந்தக் கள்வனுக்கே கொடுத்து அனுப்பினார்.
சாலையில் இருந்த சில அன்பர்களுக்கு சுவாமிகளை போட்டோ எடுக்க வேண்டும் என்ற விருப்பம் உண்டாயிற்று. சென்னையில் உள்ள மாசிலாமணி முதலியார் முதலானவர்களைக் கொண்டு எட்டு தரம் போட்டோ படம் பிடித்தனர். ஆனால் ஒரு தடவையும் அவர் உருவம் படமாகவில்லை. சுத்த தேகத்தை எப்படிப் படம் பிடிக்க முடியும்?
வள்ளலார் வாழ்வில் நடந்த இப்படிப்பட்ட நிகழ்ச்சிகளை தொழுவூர் வேலாயுத முதலியார் அற்புதமாகச் சித்தரித்திருக்கிறார்.
மிக பிரம்மாண்டமான ஒரு மஹா புருஷர் தமிழ் மண்ணில் தோன்றி ஆயிரக் கணக்கான பாடல்களை அருளி இருக்கிறார் என்பது தமிழர்கள் செய்த புண்ணியமே.
வள்ளலாரைப் படித்து அவர் காட்டும் சன்மார்க்க நெறி வழி அனைவரும் நடப்போம்; உயர்வோம்!
Pictures are taken from various sources for spreading knowledge; this is a non- commercial blog. Thanks for your great pictures.
tamilandvedas.com, swamiindology.blogspot.com
Though I started blogging in tamilandvedas.wordpress.com and swamiindology.blogspot.com from June 2011, I am giving below the INDEX for SEPTEMBER, OCTOBER AND DECEMBER, 2011. INDEX FOR NOVEMBER WAS POSTED YESTERDAY
I did not give the date of loading or number for the article in the beginning. But all articles are available in both the blogs in the name of S Swaminathan. Later I used ‘London Swaminathan’.
Like you did with S Nagarajan’s articles INDEX get the articles by googling.
Following is the method:-
Paste the title of the article in the google (space)and add ‘from tamilandedas.com or ‘from swamiindology.blogspot.com’
Here is an example :
Is Brahmastra a Nuclear Weapon? from tamilandvedas.com
Or
Is Brahmastra a Nuclear Weapon? From swamiindology.blogspot.com
Since I am going to give nearly 6000 titles, you may not find time to read all the articles/ posts at once.
So, please take a print out of the Index or note down the title and date of your favourite posts.
Thanks for all your support. We are reaching two million hits now.
If you have any difficulty in getting the articles ,please let us know.
Be careful about the spelling of the title. Even a small mistake will take you somewhere and waste your precious time.
TAMIL TITLES ARE GIVEN SEPARATELY .
IN THE BEGINNING I UPLOADE MY ARTICLES IN
THE SPEAKING TREE OF TIMES OFINDIA
TAMIL HERITAGE FOUNDATION SITE
TAMIL BRAHMINS.COM etc.
So you may find the same articles on different days on different blogs
Pictures are taken from various sources for spreading knowledge; this is a non- commercial blog. Thanks for your great pictures.
BOOKS INDIANS SHOULD READ- 11
Chapter 4 Part 2
R. Nanjappa
Woes of the Uninc.
The much tom-tomed reforms have focused on the narrow corporate sector which is
controlled by the central government. The Uninc. is at the mercy of the state govts which
are hardly touched by reform.
On the contrary, the Uninc. becomes victims of numerous state minions like the cops, various
departments, municipal authorities, local goons reporting to the party, etc. Though they have been
the growth drivers, they have not received recognition or benefits, if any.
In fact, moves like FDI in retail will hit them even more, due to the concessional terms
extended to the foreign entities, while even normal recognition is denied to the Uninc. It is also hit by various thoughtless moves. For instance, when the Court orders that the motor vehicles
should have electronic number plates, it drives out of employment thousands of workers who are now
earning a living painting such boards , without teaching them another craft, while conferring the
privilege of making the new number plates on four companies!
The Uninc. is not a burden on the society or the govt. It is self-reliant, generates its own business
and income, saves enormously. It has no benefits of steady income, regular wages, insurance or pension.
It does not depend on govt for employment. Yet,in the name of reform focusing on the big sector, people
from the Uninc are driven out. Is there any wonder why poverty is still a phenomenon?
Prof. Vaidyanathan also points out how the leftists are against the self-employed, calling them
petite-bourgeoisie!
“ Our government’s policies are likely to displace the self-employed and render them
unemployable.”
Law and Social capital
In a deeply perceptive chapter, the professor points out how it is so difficult for the small man to enforce
contracts under our legal system which does not appreciate the Time-Value of Money. What better can
we expect when the govt itself is the largest litigator? He records in a brilliant passage:
“It is extremely important to recognize the social capital we have accumulated in the
form of community and family linkages and we need to think afresh instead of getting
boxed into the Anglo-Saxon jurisprudence system. We need to remember that we have less
than ten thousand police stations in our country but have more than two million temples ie
places of worship.. by and large contract compliance is more due to the fear of God than
of legal processes”.
Bias against the sector
In spite of its essentially beneficial economic role, the Uninc. does not get adequate credit facilities
from the banking system which dotes on the corporate sector ( and gets kicked in return by way of
unrecovered loans.) But there is a deeper bias against this sector.
“the metropolitan elite are allergic to indigenous institutions and the communists are
stuck in their nineteenth century rhetoric.”
Corruption as a form of Tax
The book has an interesting chapter on taxation. He says:
“The perception that India is an under-taxed economy is a myth, if one takes into account
the endemic issue of under-coverage as well as corruption in the system.”
In other words, corruption is for us another form of taxation. He provides interesting list of services by
govt employees where corruption works as taxation ie regular fees for regular items. eg: birth and death
certificates!
Shopping jungle in Ranganathan Street, T.Nagar, Chennai.
Who dominate here: corporates or Uninc?
Saving: Value of Gold
Those engaged in the Uninc. sector have to depend on their own means for their saving . This they often
find in gold, which also doubles up as insurance and pension. There is poor return, but great security.
The stock market is a big tragedy. It is a hoax. It is an eternal scam.In spite of all the hype in the media,
only about 100 scrips are active; even in these, more than 70% of trading is not for delivery- this is pure
speculation! His chapters on the financial markets provide many deep insights.
Caste
Analysing the caste factor, the book points out how more than 55% of the Uninc. enterprises
were owned by ST/SC/OBC in the rural areas, and about 50% of the total. These are clusters and
hierarchies and form important social capital. This is not generally understood or appreciated.
வள்ளலார் கருங்குழியில் இருந்த சமயம் பாலு ரெட்டியார் என்ற அன்பர் அவரை அணுகி தான் குஷ்ட நோயால் வருந்துவதைச் சொல்லி அதைத் தீர்க்க வேண்டும் என்று வேண்டினார். சுவாமிகளும் உடனே அவருக்கு திருநீறு கொடுத்து அருள் பாலிக்க அவர் குஷ்டம் நீங்கியது.
முத்து நாராயண ரெட்டியார் என்பவர் கண் பார்வையற்று வருந்தினார். சுவாமிகளிடம் தன் குறையைச் சொல்லவே அவருக்கு திருநீறு கொடுக்கவே அவருக்குக் கண் பார்வை வந்தது. இதனால் மனம் மிக மகிழ்ந்த ரெட்டியார் தன் செல்வம் முழுவதையும் அவர் பெயருக்கு எழுதி வைப்பதாகச் சொன்னார். அதை ஏற்க மறுத்த சுவாமிகள், ‘சீனிவாசப் பெருமாள் கோவிலுக்கு எழுதி வைத்து விடுங்கள்’, என்றார்.
ஒரு சமயம் அன்பர் ஒருவருடன் செஞ்சி மலைக்குச் சென்றார் சுவாமிகள். அன்பர் பசியால் வருந்த உடனே ஒரு லட்டையும் செம்பு நிறைய நீரையும் வரவழைத்துக் கொடுத்தார்.
கூடலூரில் அப்பாசாமி செட்டியார் என்ற அன்பருக்கு வாழைத் தோட்டம் ஒன்று இருந்தது. அதில் சென்ற போது சுவாமிகளை பேயன் வாழைமரத்திலிருந்த பாம்பு ஒன்று தலையில் தீண்டி விட்டது. அனைவரும் பதறினர். பாம்பைக் கொல்ல எத்தனித்தனர். சுவாமிகள் ‘அது தானாகவே இறந்து விடும். அது இறப்பதற்காகவே என்னைத் தீண்டியது’, என்றார். பாம்பின் விஷம் சுவாமிகளை ஒன்றும் செய்யவில்லை. சிறிது நேரத்தில் பாம்பு இறந்தது.
கூடலூர் அப்பாசாமி செட்டியார் வீட்டில் ஒரு சமயம் சுவாமிகள் ஒரு அறையில் இருந்தார். அப்போது ஒரு மனிதர் தங்கு தடையின்றி உள்ளே நுழைந்து சுவாமிகள் இருந்த அறைக்குள் சென்றார். அவரை எங்கேயும் காணாததால் சுவாமிகளை வினவ, “அவர் ஒரு சித்தர். என்னைக் காண வந்தார். இந்நேரம் காசியில் இருப்பார். இதோ அவர் கொடுத்த லட்டு” என்றார் சுவாமிகள்.
உள் நாக்கு வளர்ந்து பெரும் துன்பமுற்ற ஜவுளி வியாபாரி ஒருவர் சுவாமிகளிடம் தன் குறையைச் சொல்ல அவர், அதைத் திருநீறு கொடுத்தே தீர்த்தருளினார்.
அதே போல கண் நோயினால் முகம் வீங்கித் தவித்த ஒருவர் சுவாமிகளை அணுக, பக்கத்திலிருந்த ஒரு வாழைப்பழத்தை எடுத்து அவரிடம் கொடுத்து, “இதை வைத்துக் கட்டு” என்றார். அவர் சொன்னது போலவே வாழைப்பழத்தை வைத்துக் கட்டியவுடன் நோயும் நீங்கியது.
வேட்டவலம் என்னும் ஊருக்கு ஜமீந்தாராக விளங்கியவர் அப்பாசாமி. அவருக்கு இரு மனைவிகள். ஒரு மனைவியை பிரம்மராக்ஷஸ் பிடித்துக் கொண்டது. இன்னொரு மனைவியை மகோதர நோய் வருத்தியது. ஏராளமான பொருட்செலவில் பூசாரிகள், மந்திரவாதிகள் வைத்தியர்கள் உள்ளிட்டோர் வந்து பார்த்த போதும் பிரம்ம ராக்ஷஸ் போகவில்லை; மகோதர நோயும் போன பாடில்லை. ஜமீந்தார் சுவாமிகளைத் தனது அரண்மனைக்கு விஜயம் செய்ய வேண்டுமென்று வேண்டினார். சுவாமிகளும் இசைந்தார். ஜமீந்தார் இரு நாற்காலிகளை தயார் செய்தார். தான் நினைத்த நாற்காலியில் சுவாமிகள் அமர்ந்தால் தனக்கு நல்லது நேரும் என்று அவர் நினைத்து அப்படிச் செய்தார். சுவாமிகளை எதிர் கொண்டழைத்த ஜமீந்தாரின் மனைவி அவரிடமிருந்து திருநீறை வாங்கியவுடன் அவரைப் பிடித்த பிரம்மராக்ஷஸ் அகன்றது. ஜமீந்தார் கண்ணீர் வடித்தார். அவர் நினைத்த நாற்காலியிலேயே வள்ளலார் அமர்ந்தார். அவரது இன்னொரு மனைவிக்கு மூன்று வேளை திருநீறு கொடுக்க அவரது நோயும் தீர்ந்தது.
அன்பர்களின் வேண்டுகோளுக்கிணங்க அவ்வப்பொழுது இரும்பு, ஈயம், செம்பு ஆகிய உலோகங்களைத் தங்கமாக மாற்றிக் காண்பிப்பார் சுவாமிகள். பின்னர் யாரும் அதை எடுக்காதபடி கேணிகளிலும் குளங்களிலும் எறிந்து விடுவார். அவருடனேயே இருந்த வேம்பையர் என்பவர் சுவாமிகள் உலோகங்களை மாற்றும் விதத்தையும் அதற்கென அவர் கொண்டிருந்த பொருள்களையும் நன்கு கவனித்து வந்தார். அந்தப் பொருள்களைச் சேகரித்து தானும் மற்ற உலோகங்களைத் தங்கமாக மாற்ற முயன்றார். அவர் கண் பார்வை உடனே மங்கி ஒளியை இழந்தது. என்ன செய்தும் கண் பார்வை வரவில்லை. சுவாமிகளிடம் வந்து தான் செய்த தவறை ஒளிக்காமல் சொல்லி மன்னிப்பு வேண்டினார் அவர். சுவாமிகள் நீரை எடுத்து அவர் கண்ணில் பூசவே கண்ணொளி அவருக்கு மீண்டது.
விருத்தாசலத்தில் வசித்து வந்தவர் வேங்கடேச ஐயர் என்பவர். அவர் ஒரு வக்கீல். ஞாயிற்றுக்கிழமைகளில் சுவாமிகள் ஆற்றும் பிரசங்கங்களுக்குத் தவறாமல் வருகை புரிந்து அதைக் கேட்டு முடிந்த பின்னர் இரவு நேரத்தில் மூன்று மைல் தூரமுள்ள காட்டுப் பாதையைக் கடந்து அவர் ஊர் திரும்புவது வழக்கம். காட்டுப் பாதையில் செல்லும் போது அவர் முன்னர் (ஆள் யாரும் இல்லாமல்) இரு தீவட்டிகள் மட்டும் போய்க் கொண்டிருக்கும். அதை ஏந்துபவர் யாரும் இருக்க மாட்டார்கள். சுவாமிகளின் அருட்செயலே இது என்பதை உணர்ந்த ஐயர் வடலூருக்கு வந்து அங்கேயே தங்கி சுவாமிகளின் பூரண அருளுக்குப் பாத்திரர் ஆனார்.
சுவாமிகளின் சத்திய தரும சாலையில் ஒரு நாள் இரவு திடீரென்று நூறு பேர் வந்து சேர்ந்தனர். சமையல் எல்லாம் முடிந்து அனைவரும் உண்ணும் தருணம் அது. என்ன செய்வது என்று அனைவரும் தவித்தனர். ‘பிச், இலை போடுங்கள் எல்லோருக்கும்’ என்று கூறிய சுவாமிகள் தானே அனைவருக்கும் பரிமாற ஆரம்பித்தார். இருந்த உணவு நூறு பேருக்கும் போதுமானதாக இருந்தது. அனைவரும் திருப்தியுடன் உண்டனர்.
Tamil and Vedas 