Milk poured into water mixes with it; but butter churned from milk, floats on top of water. Similarly the milk of an ordinary person’s mind is quickly diluted by the waters of delusion.
Xx
JUNE 2 TUESDAY
True healing is effected through spiritual understanding. Man’s ignorance of his real nature or soul is the real cause of all other evils- physical, mental and maternal.
Xx
JUNE 3 WEDNESDAY
Seek god for His own sake. Don’t yearn for visions, spiritual phenomena or thrilling experiences. The path to the Divine is not a circus.
Xx
JUNE 4 THURSDAY
We are looking at god in each other. It is the most beautiful relationship.
Xx
JUNE 5 FRIDAY
From the depths of silence the geyser of God’s bliss shoots up regularly and flows over man’s being
Xx
JUNE 6 SATURDAY
By Kriya Yoga one’s consciousness functions on a higher plane; devotion to the Infinite Spirit then arises spontaneously in man’s heart.
Xx
JUNE 7 SUNDAY
When a true Yogi performs an action, karmically it is like writing in water. No mark remains.
Xx
JUNE 8 MONDAY
Just as coals, glowing red, reveal the presence of fire, so to me the body reveals the causative presence of Spirit.
Xx
JUNE 9 TUESDAY
God understands you when everyone else misunderstands you. He is the Lover who cherishes you always, no matter what your mistakes. He abandons you never.
Xxx
JUNE 10 WEDNESDAY
Religious rites may help man to think of God, his infinite creator. But if there is too much ritual, everyone forgets what it is all about.
Xx
JUNE 11 THURSDAY
God is Eternal Bliss. But how can I convey to you in words the nature of God? only in deep meditation shall you know His unique essence.
Xx
JUNE 12 FRIDAY
The rains of God ‘s mercy cannot gather on mountain tops of pride, but flows easily into valleys of humbleness.
Woman is motivated primarily by feeling, and man by reason; marriage is meant to balance these qualities.
Xx
JUNE 15 MONDAY
God choses those who choose Him.
Xx
JUNE 16 TUESDAY
Wherever a devotee of God is, there His saints come.
Xx
JUNE 17 WEDNESDAY
Why be upset because God hasn’t shown Himself to you? Think of the long time you ignored Him.
Xx
JUNE 18 THURSDAY
Sing not to man, but to God.
Xx
JUNE 19 FRIDAY
Arouse in men the love of God. Don’t draw them to you by displays of unusual powers. This is what my master Sri Yukteswarji, who had control over all natural forces, said to me before I left India to lecture in America.
Xx
JUNE 20 SATURDAY
You should methodize your life. God created routine . The sun shines till dusk and the stars shine till dawn.
Xx
JUNE 21 SUNDAY
By removing the dark screen of egotism, all His children may equally reflect His rays of Omniscience.
Xx
JUNE 22 MONDAY
If a man bowing before a stone image, sees it as a symbol and reminder of the living omnipresent Spirit, God accepts that worship.
Xx
JUNE 23 TUESDAY
Renunciation is not negative but positive. It is not the giving up of any thing except misery.
Xx
JUNE 24 WEDNESDAY
Cheerful performance of your earthly duties, coupled with daily meditation, is the better path.
Xx
JUNE 25 THURSDAY
Life is a battle. Men are fighting their inward enemies of greed and ignorance. Many are wounded with bullets of desires.
Xx
JUNE 26 FRIDAY
To the members of each race He has given some special aptitude, some unique genius, with which they may make a distinctive contribution to the world civilisation.
Xx
JUNE 27 SATURDAY
Within your physical form is a secret door to divinity. Unlock its sacred spinal door by the practice of scientific meditation.
Xx
JUNE 28 SUNDAY
The life of each Master /Guru follows a certain unseen pattern. St Francis was afflicted with diseases; the fully emancipated Christ followed himself to be crucified. Other great personages such as St Thomas Aquinas , Lahiri Mahasaya passed their days without tremendous stress or tragedy
JUNE 29 MONDAY
Saints attain final salvation from backgrounds vastly different. true sages demonstrate that regardless of external conditions, they are able to reflect the Divine Image within them. They play whatever role god wills.
JUNE 30 TUESDAY
In countless ways god is daily seeking your love. He does not punish you even if you refuse Him, but you punish yourself.
tags – Paramahamsa Yogananda ,Quotations, JUNE 2020 CALENDAR
Pictures are taken from various sources for spreading knowledge; this is a non- commercial blog. Thanks for your great pictures.
ஹிந்தி படப் பாடல்கள் – 51 – மலர்ந்தும் மலராத மலர்கள்!
R. Nanjappa
மலர்ந்தும் மலராத மலர்கள் ! திரை இசைத்துறை ஒரு கோட்டை போன்றது. புதிய ஆள் லேசில் உள்ளே வர முடியாது. 80 வரை இதில் கோலோச்சியவர்கள் 50க்கு முன்பே வந்தவர்கள். திரையிசையில் முக்கிய பாடல்கள் நாயக-நாயகி மேல் அமைபவை. ஒரு குரல் ஒருவருக்குப் பொருந்தி, அதை ரசிகர்கள் ஏற்றுகொண்டு விட்டால், வேறு ஒருவர் அந்த நாயக-நாயகிக்குப் பாடுவது அரிது. லதா மங்கேஷ்கர் மட்டும் தான் அனேகமாக எல்லா நாயகிகளுக்கும் பாடினார். ஆண்களில் இப்படி இல்லை. ரஃபி, கிஷோர், முகேஷ் , தலத் ஆகியோர் குரல் ஒவ்வொருவருக்கு என்று அமைந்துவிட்டது. 70க்குமுன் இந்த முறையை முற்றிலும் பின்பற்றாதவர் எ.ஸ்.டி பர்மன் ஒருவர்தான் 70க்குபிறகு கிஷோர் குமார் குரல் எல்லா நாயகர்களுக்கும் ஒலித்தது! லதாவின் ஆக்ரமிப்பால் பாடகிகளில் வேறு யாரும் (ஆஷாவைத் தவிர) பெரிய அளவில் வர இயலவில்லை! காரணத்திற்கு நாம் போகவேண்டாம். நடந்தது இதுதான்! சுமன் கல்யாண்பூர் இந்த நிலையில் முதலில் அடிபட்டது சுமன் கல்யாண்பூர். அவர் குரல் ஏறத்தாழ லதா குரல் போலவே இருக்கும். ஆனாலும் இவருக்கு வாய்ப்பு வரவில்லை. மம்தா படத்தில் சுசித்ரா ஸென் இரு வேடத்தில்-தாயாகவும் மகளாகவும் வருவார். ரஹே ந ரஹே ஹம் என்ற பாட்டை முதலில் லதா பாடுவார். பின்னர் இதே பாட்டு சுமன் குரலில் ஒலிக்கும், ஆனால் இசைத்தட்டுக் கம்பெனி சுமன் பாடிய இசைத்தட்டை வெளியிடவே இல்லை! டேப். சி.டி இல்லாத அந்தக் காலத்தில் , ரேடியோவையே நம்பியிருந்த அந்தக் காலத்தில், ரெகார்டு இல்லாமல் பாட்டை எப்படிக் கேட்கமுடியும்? ஏன் ரெகார்டு வெளியிடவில்லை? அதேபோல பின்னர் வெளியிட்ட டூயட் பாடல்கள் அடங்கிய சி.டியில் இவர் பாடிய 7 பாடல்கள் இருந்தும். மற்ற எல்லோருடைய ஃபோட்டோவைப் போட்டும், இவர் படம் கவரில் இடம்பெறவில்லை!
லதா-ரஃபியிடையே கருத்து வேறுபாடு வந்து , அவர்கள் டூயட் பாடல்கள் பாடாதபோது சுமன் லதா இடத்தில் பாடினார். வாய்ப்பு போகிறது என்று உணர்ந்த லதா ரஃபியுடன் மீண்டும் பாடத்தொடங்கினார்! வாணி ஜயராம் ஹிந்தி திரை இசை உலகில் சரியான வாய்ப்புகள் வராத மற்றொரு பாடகி வாணி ஜயராம். இவர் “குட்டி” படத்தில் பாடிய போலேரே பபிஹரா என்ற பாட்டு மிகப் பிரசித்த மாயிற்று. அவர் கர்னாடக இசையுடன் ஹிந்துஸ்தானி இசையும் முறைப்படி கற்றவர், குரலும் வளமாக இருந்தது. மராத்திப் பாடல்களும் பாடியிருக்கிறார். ஆயினும் ஹிந்தியில் வாய்ப்புகள் வரவில்லை. இதோ அந்தக் “குட்டி” பாட்டு.
போலே ரே பபிஹராबोले रे पपीहरा नित मन तरसे, नित मन प्यासा नित मन तरसे, नित मन प्यासा बोले रे पपीहरा…
पलकों पर इक बूँद सजाए बैठी हूँ सावन ले जाए जाए पी के देस में बरसे नित मन प्यासा, नित मन तरसे बोले रे पपीहरा…
सावन जो संदेसा लाए मेरी आँख से मोती आए जान मिले बाबुल के घर से नित मन प्यासा, नित मन तरसेबोले रे पपीहरा…போலே ரே பபிஹராநித் மன் தரஸே நித் மன் ப்யாஸாநித் மன் தரஸே, நித் மன் ப்யாஸாபோலே ரே பபிஹரா
பல்கோ(ன்) பர் இக் பூந்த் ஸஜாயேபைடீ ஹூ(ன்) ஸாவன் லே ஜாயேஜாயே பீ கே தேஸ் மே பர்ஸேநித் மன் ப்யஸா, நித் மன் தர்ஸேபோலே ரே பபீஹரா.
இமையில் ஒரு சொட்டு நீர் அலங்காரமாக இருக்கிறதுகார்கால மேகம் அதை எடுத்துப் போகும் என நினைத்து அமர்ந்திருக்கிறேன்அதை என் அன்பரின் இடத்தில் பொழியும் (என நினைத்திருக்கிறேன்)இதயம் காத்திருக்கிறது, இதயம் ஏங்குகிறதுகுயில் கூவுகிறதுஸாவன் ஜோ ஸந்தேஸா லாயேமேரீ ஆன்க் ஸே மோதீ ஆயே
ஜான் மிலே பாபுல் கே கர் ஸேநித் மன் ப்யாஸா, நித் மன் தர்ஸேகார் மேகங்கள் செய்தி கொண்டுவந்தனஎன் கண்களில் முத்து வந்ததுஎன் தந்தை வீட்டிலிருந்து உயிர் வந்ததுஇதயம் காத்திருக்கிறது, இதயம் ஏங்கி நிற்கிறதுகுயில் கூவுகிறது!
[There are differences in some words in different versions. The exact meaning or nuance of some words is also not clear, as Gulzar’s usage and imagination are different. I offer this version with considerable diffidence. To confess, I am yet to become comfortable with Gulzar’s poetry.] Vasant Desai was a mentor and guide for Vani Jairam, This song made her an all-India figure instantly. This song is set in the Raga
Mian ki Malhar. It became a classic. ஹிந்தியில் இல்லாவிட்டாலும் பிற மொழிகளில் சுமார் 10000 பாடல்கள் பாடியிருக்கிறார்.முபாரக் பேகம் நல்ல குரலிருந்தும் நன்றாகப் பாடியும் சரியான வாய்ப்புகள் இல்லாத மற்றொரு பாடகி முபாரக் பேகம். அவருடைய மிகப் புகழ்பெற்ற பாடல் இது.
கபீ தன்ஹாயியோ(ன்) மேकभी तन्हाइयो मे यू हुमारी याद आएगी कभी तन्हाइयो मे यू हुमारी याद आएगी अंधेरे छा रहे होंगे, के बिजली कौंध जाएगी कभी तन्हाइयो मे यू अंधेरे छा रहे होंगे, के बिजली कौंध जाएगी अंधेरे छा रहे होंगेये बिजली रख कर जाएगी तेरे प्यार की दुनिया ये बिजली रख कर जाएगी तेरे प्यार की दुनिया ना फिर तू जी सकेगा और ना तुझको मौत आएगीकभी तन्हाइयो मे यू हुमारी याद आएगी
கபீ தன்ஹாயியோ(ன்) மே யூ(ன்) ஹமாரீ யாத் ஆயேகீஅந்தேரே சா ரஹே ஹோங்கே,கே பிஜ்லீ கௌந்த் ஜாயேகீகபீ தன் ஹாயியோ(ன்) மே….நீ தனிமையில் தவிக்கும்பொழுது எப்பொழுதாவது என் நினைவு வரலாம்!எங்கும் இருள் சூழும் பொழுது,மின்னல் பளிச்சிடலாம்!யே பிஜ்லீ ரக் கர் ஜாயேகீ தேரே ப்யார் கீ துனியாநா ஃபிர் தூ ஜீ ஸகேகா ஔர் நா துஜ்கோ மௌத் ஆயேகீஅந்த மின்னல் உன் அன்பு சூழ்ந்த உலகத்தை எரித்துவிடலாம்!அப்பொழுது உன்னால் வாழ முடியாது! உனக்கு மரணமும் நேராது!நீ தனிமையில் தவிக்கும் பொழுதுஎப்பொழுதாவது என் நினைவு வரலாம்!
எளிய, சிறிய பாடல்தான், ஆனால் கேட்பவர் அனைவரின் மனதைத் தொட்டது. பாட்டு சொன்ன பொருளும், அதைப் பாடியவர் குரலில் இருந்த ஒரு தனித்தன்மையும் கேட்டவர் அனைவரையும் உருகவைத்தது. What is that state in which one cannot live, but also not die? Can one imagine such a state of extreme misery? That is the feeling that this voice evokes. In the song “Tum na jaane kis jahan me kho gaye” in the film Saza, poet Sahir Ludhianvi expressed the same sentiment in this sharp line: maut bhi aati nahi, aas bhi jati nahi dil ko ye kya ho gaya, koi shah bhati nahi Mubarak Begum has sung her heart out in this song. இந்தப் பாடலில் வரும் “ஹமாரீ யாத் ஆயேகீ” என்ற சொற்களை இவர் பாடிய விதம் அனைவருக்கும் மிகவும் பிடித்துப் போயிற்று. படத்தின் பெயர் “ஜவான் முஹப்பத்” என்று இருந்ததை “ஹமாரீ யாத் ஆயேகீ” என்று மாற்றினார்கள்! Mubarak Begum was not new. She had been there since 1949, when she was introduced as a 13 year old for play back singing, and she got to sing about 150 songs in 100 odd films. But no major song like this. This song too she happened to get only because Lata Mangeshkar was not available for recording, and the producer could not wait!
மதுமதி (1958) படத்தில் ஷைலேந்த்ரா எழுதி சலில் சவுத்ரி இசையமைத்த ஒரு கஃஜல் பாட்டை மிக அருமையாகப் பாடினார்: rahegaa ishq teraa khaaq me milaa ke mujhe hue hai ibtadaa-e-raj itahaa ke mujhe ham haal-e-dil sunaayege suniye ki na suniye sau baar muskuraayege suniye ki na suniye suniye ki na suniye ham haal-e-dil sunaayege YouTube link :https://www.youtube.com/watch?v=1PNKSaYsHCE
1963ல் ஷங்கர்-ஜெய்கிஷன் இசையில் ரஃபியுடன் பாடிய டூயட் ஒன்று மிகப் பிரசித்தமாயிற்று- படம்: ஹம்ராஹீ “mujh ko apne gale laga lo” See the YouTube link here: https://www.youtube.com/watch?v=mNuGHO97JaI. முபாரக் பேகம் 81க்குப் பிறகு பாடவில்லை. மிகுந்த கஷ்டதசையில் இருந்து காலமானார்.(2016) நமது சினிமா உலகின் போக்கு இதுதான். கவி கைஃபி ஆஃஜ்மி எழுதினார்; (காகஃஜ் கே ஃபூல்) dekhi zamaane ki yaari bichhde sabhi, bichhde sabhi baari baari matlab ki duniyaa hai saari bichhde sabhi, kyaa le ke milen ab duniyaa se, aansoo ke siwaa kuchh paas nahin ik haath se deti hai duniyaa, sau haathon se le leti hai ye khel hai kab se jaari Y
Pictures are taken from various sources for spreading knowledge; this is a non- commercial blog. Thanks for your great pictures.
அமர்ந்தவாறே தியானம் செய்தால் புத்தராகி விட முடியுமா?
ச.நாகராஜன்
அமர்ந்தவாறே தியானம் செய்தால் புத்த நிலையை அடைந்து விடலாம் எனப் பலரும் நினைக்கின்றனர்.
இது சரிதானா?
சான் எனப்படும் தியானம் அமர்ந்து தியானம் செய்யும் போது மனதை வழிப்படுத்த வேண்டும் என்று போதிக்கிறது. அதைச் சரியாக அறிந்து கொள்ள வேண்டும்.
தர்மத்தை ஞானத்தைக் கொண்டு மனதைப் பயன்படுத்தி ஒளி பெறச் செய்தல் தான் புத்த நிலையை அடைய வழியாகும்!
ஒருமுறை மாஸ்டர் நான்யு ஹுவாய்ரங் (Master Nanyue Huairang) என்பவர் (677-744) தனது சீடரான மாஜு டாவோய் (Mazu Daoyi) அருகில் வந்தார்.
மாஜுவுக்கு தியானம் என்றால் நிரம்பப் பிடிக்கும். மணிக்கணக்காக அமர்ந்திருப்பார். இப்படி மாதக் கணக்கில் தியானத்தைப் பயிற்சி செய்து வந்தார்.
மணிக்கணக்கில் மாஜு தினம் அமர்வதைக் கேள்விப்பட்ட மாஸ்டர் நான்யு இந்த இளம் சீடன் அப்படி என்ன தியானம் செய்கிறான், அதன் மூலம் எந்த நிலையை அடைந்திருக்கிறான் என்று பார்க்கலாம் என நினைத்தார்.
மாஸ்டர் : அப்பனே! இப்படி அமர்ந்தவாறே தியானம் செய்து எந்த நிலையை அடைய நீ நினைக்கிறாய்?
மாஜு : நான் புத்தராக வேண்டும் என்று இப்படிச் செய்கிறேன்.
இதைக் கேட்ட மாஸ்டர் அருகிலிருந்த ஒரு செங்கல்லை எடுத்து பெரிய கல்பாறை ஒன்றில் மெதுவாகத் தேய்க்க ஆரம்பித்தார்.
சிறிது நேரம் இப்படிக் கழிந்தது.
மாஜுவுக்கு ஆவல் உந்தியது. ஏன் மாஸ்டர் இப்படிச் செய்கிறார்?
மாஜு கேட்டார் : மாஸ்டர்! ஏன் இப்படி செங்கலை பாறாங்கல்லில் தேய்த்துக் கொண்டிருக்கிறீர்கள்?
மாஸ்டர் உடனே பதில் கூறினார் இப்படி : “இந்த செங்கல்லை ஒரு கண்ணாடி ஆக்கத் தான் இப்படி பாலிஷ் செய்து கொண்டிருக்கிறேன்.”
மாஸ்டர் பதில் சொன்னார் : “ செங்கல்லை பாறாங்கல்லில் தேய்த்துக் கண்ணாடி ஆக்க முடியாதென்கிறாய், அப்படியானால் அமர்ந்த நிலையில் தியானம் செய்து நீ மட்டும் எப்படி புத்தராக முடியும்?”
நெடு நேரம் அமர்ந்து தியானம் செய்தால் புத்தராகி விடலாம் என நினைத்திருந்த மாஜு திகைத்துப் போனார்.
திகைப்பு மேலிட அவர் மாஸ்டரிடம் கேட்டார் : “பின்னர் எது தான் சரியான வழி?”
மாஸ்டர் புன்முறுவல் ததும்பச் சொன்னார் : “ அப்பனே! இது காளை மாடு வண்டியை இழுப்பதற்கு ஒத்தது. காளை நகரவில்லை என்றால் உன் கையிலிருக்கும் சவுக்கால் காளையை அடிப்பாயா அல்லது வண்டியை அடிப்பாயா?”
மாஜுவுக்கு வாய் அடைத்துப் போனது. காளை மாடு நகரவில்லை என்றால் வண்டியை அடித்து என்ன பிரயோஜனம்? அவருக்குச் சற்று புரிந்தது போல இருந்தது. மாஸ்டர் முகத்தை நோக்கினார்.
மாஸ்டர் தொடர்ந்தார் : “தியானம் என்பது மனதைப் பயிற்சிப்படுத்தும் வழிமுறை. உட்கார்ந்திருப்பது அல்ல வழி ! வெறுமனே உட்காருவதால் தியானம் சித்திக்காது. அல்லது கண்ணை மூடிப் படுத்திருந்தாலும் பலன் இருக்காது. மாறாக புத்த நிலையை எய்தி புத்தராக வேண்டுமெனில் புத்தருக்கென்று ஒரு வடிவம் தனியாக இல்லை என்பதை முதலில் அறிய வேண்டும். புத்த தர்மம் என்பது கீழ்ப்படிதல் இல்லாத தர்மம். உலகை ஒருவன் பற்றி இருக்கவும் கூடாது; உதறித் தள்ளவும் கூடாது. நீ இப்படி புத்த நிலையை அடைவதற்காகத் தொடர்ந்து அமர்ந்திருப்பதானது “புத்தரைக் கொலை” (Killing the Buddha) செய்வதாகும்.
தனது தவறை உணர்ந்த மாஜூ இன்னும் மாஸ்டரின் அறிவுரையை எதிர்
நோக்கி அவர் முகத்தை பக்தியுடன் பார்த்துக் கேட்டார் : “ அனைத்து தர்மங்களுக்கும் இயைந்தபடி என் மனதை நான் எப்படிப் பயன்படுத்திக் கொள்வது?”
மாஸ்டர் விளக்கினார் : “ நல்லது! நீ இப்போது நன்கு விளங்கிக் கொண்டாய் – மனம் என்னும் நிலத்தில் விதைகளை விதைக்க வேண்டும்; நான் போதிக்கும் தர்மம் தான் மழை! கர்மப் பிணைப்புக்குத் தக நீ உனது உண்மையான வழியை உணர்வாய்!”
அன்றிலிருந்து நெடுநேரம் அமர்வதை மாஜூ விட்டு விட்டார்.
சுமார் பத்து ஆண்டு காலம் மாஸ்டருடன் தொடர்ந்து இருந்தார்.
பெரும் நிலையை எய்தினார்!
தியானத்தின் முக்கிய வெற்றி நல்ல விதைகளை மனதில் பதிய வைப்பதில் தான் அடங்கி இருக்கிறது. அதில் பெரியோர் போதிக்கும் அறநெறிகள் அல்லது தர்மம் மழையெனப் பொழியும் போது விதை முளைத்துச் செடியாகி, பின்னர் மரமாகிப் பழங்களைத் தரும்.!
Pictures are taken from various sources for spreading knowledge; this is a non- commercial blog. Thanks for your great pictures.
TAMIL – SANSKRIT RELATIONSHIP – PART 8 (CONCLUDING PART) BY PSS SASTRI (Post No.8062)
THIS IS THE EIGHTH AND LAST PART OF PS SUBRAHMANYA SASTRI’S LECTURE IN TRIVANDRUM IN JANUARY 1946.
I have not posted all the pages from Index. Anyone interested in full index ,please e mail me. My e mail ID is at the top.
Page 96 – Presents given to Lord Skanda are same in Paripatal and Mahabharata
Page 96- 100 important Tirukkural couplets are explained and similarities are shown from Sanskrit.
Pages 101 and 102 Conclusion
HIS CONCLUDING PARAGRAPH
“FROM THE ABOVE PASSAGES , IT CAN BE SAFELY BE INFERRED THAT, FROM THE TIME OF SANGAM CLASSICS, VEDIC RELIGION AND CULTURE WERE ADOPTED AND ENCOURAGED IN THE TAMIL COUNTRY BY THE KINGS OF THE THREE KINGDOMS OF CERA, COLA AND PANTIYA AND HENCE A KNOWLEDGE OF SANSKRIT LITERATURE FROM THE VEDIC PERIOD TO THE CLASSIC PERIOD IS ESSENTIAL TO UNDERSTAND AND APPRECIATE A LARGE NUMBER OF PASSAGES SCATTERED AMONG THE POEMS OF CLASSICAL TAMIL LITERATURE” .
CONCLUDED ON PAGE 102.
INDEX FROM PAGE 103 TO 112.
****
MY COMMENTS
Those who read Kanchi Paramacharya’s (1894-1994) lectures would know that Vedic culture was not adopted by Tamils in Sangam period. He gives examples with words like Velvi ,Marai, Nan Marai from the oldest poems. The Tamil words used by most of the poets shows its pre- existence.
My view is that even if we accept the date of Agastya’s first visit to do new grammar for Tamil language as 1000 BCE, a lot of things should have happened in 1000 years before Sangam Age. Most of the scholars date Agastya’s visit to Tamil Nadu between 700 BCE and 1000 BCE.
We have got secondary evidence from Sri Lanka’s Mahavamsa and Valmiki Ramayana. Both show Brahmins lived from Kashmir to Kandy in Sri Lanka from very ancient times. The Yagas performed by Karikal Choza,Rajasuya Yaga of Cholza Perunarkilli, Asvamedha of Pandya king Mudukudumi Peruvazuthi are some of the proofs.(Kalidasa in Raguvamsa talk about Pandya’s Asvamedha Yajna)
I have shown that mostly Brahmin Tamil poets of Sangam age using Kalidasa’s 200 similes out of 1500 placed Kalidasa in first century BCE (not Gupta period). Even G U Pope noticed it and remarked it in his comments on Kurinjippattu of Kapilar.
Except this ‘adopting’ theory of PSS, we may agree with him in other points.
Last but not the least I have been showing in my posts that at least 25 Greek words are of Tamil origin (Paleo=Pazaiya, Tele=Tolkai, Clepto= Kalavu, Odo=Odu, Nereids= Neer/water etc). And there are over 1000 Tamil words in English (One=Ondru, Eight=Ettu, Paraaya =Pray etc). I have a long list.
And there are thousands of Sanskrit words without any trace in Indo European languages. And hundreds of Hindu customs and beliefs are completely absent in other parts of the world. All these explode the theories of Suniti Kumar Chatterji, MB Emeneau, T Burrow et al. When they were not able to explain properly, they hide behind the supposed languages like Munda, Supposed Indo-European. It is similar to Tamils hiding behind Indus Valley Civilization to prove their antiquity. I have compared it to a child hiding in Mother’s sari when father is angry with his mischief.
If one is well versed in Greek, Sanskrit and Tamil, a new book will be written in the History of Linguistics.
I have been listing Tamil words found in Rig Veda or vice versa separately. To put it in a nutshell, (I believe that) Tamil and Sanskrit contributed a lot to all the ancient languages. Man might have originated in Kenya or Ethiopia in Africa and migrated to different parts of the world 60,000 years ago or even earlier; but culture spread from India to other parts of the world.
tags – Tamil- Sanskrit- 8, Relationship, PS S Sastri,
Pictures are taken from various sources for spreading knowledge; this is a non- commercial blog. Thanks for your great pictures.
ஒரே சொல் மீண்டும் மீண்டும் வந்தால் ஓரிரு இடங்களில் மட்டுமே கட்டத்தில் இருக்கும். கொண்டு கூட்டி பொருள் கொள்க . விடை கீழே உள்ளது . சில நேரங்களில் படங்களைப் பார்த்தாலும் விடை காண உதவலாம்.
விடை
1.ம யில் கண்ணிக்கு மசக்கை, மாப் பிள் ளை க்கு அவத்தை
2.மயி லைக் கண் டு வான்கோ ழி ஆடி னாற் போ ல
3.மயி லே மயிலே இறகு கொடு என் றால் கொடுக்குமா?
4.மயில் ஓந் திக்கு வ லிய கண்ணைக் கொடுக்கிறது போல
Source book :–
பயன்படுத்திய நூல்- கழகப் பழமொழி அகர வரிசை, கழக வெளியீடு
Pictures are taken from various sources for spreading knowledge; this is a non- commercial blog. Thanks for your great pictures.
SRI TYAGARAJA-19, Tradition of Devotees
Devotees are a distinct community
Every saint in the bhakti tradition is unique, but together they all constitute a distinct category, different from those great souls who pursue other paths. In the end, all genuine paths should lead to God or Liberation and in that sense are equal but they are not the same.
In India, pundits have argued endlessly on the comparative merits or ease of the various paths, especially Bhakti, Jnana and Karma, each with its own almost endless variety. Such debate is often sickening and absurd. Real jnanis down the ages have been great devotees, as devotees have been full of Jnana. The debates are indulged in mainly by those who lack either jnana or bhakti or both. The Gita gives us detailed characteristics of stitaprajna, jnani, bhakta, yogi and we can observe that they are all the same, viewed from different angles.
Sri Tyagaraja regarded Narada as his Guru. And Narada combines both jnana and bhakti to an extraordinary measure, much as Vyasa did later. But Narada is taken as the prime exemplar of the path of devotion, especially suited for this Kali age.This was proclaimed clearly by Sri Ramakrishna in the 19th century. Coming before him, Sri Tyagaraja claimed his lineage from Narada, and is staking his claim to be regarded primarily as belonging to the parampara of Bhakta-Bhagavatas. With characteristic humility, such devotees consider themselves the devotee of devotees! Says Tyagaraja:
Bhadrachala Ramadasu
Ramadasa dasa Tyagarajanuta…..(brindavana lola) Tyagaraja who is the servant of Ramadasa.
The reference is to Kancherla Gopanna, affectionately called Bhadrachala Ramadasu, for his extraordinary devotion and exploits concerning the Rama temple at Bhadrachalam, also drawing in the Muslim ruler Tani Shah. He lived (1620-1680) just a hundred years before Tyagaraja (1767-1847) and his life must have assumed legendary proportions among the devout, especially during those turbulent times. He sang his heart out in devotion, if also in distress,and in a way his kirtanas can be regarded as models for Tyagaraja, as they combine intense personal call for protection, along with recalling incidents from the life of Rama the great Avatar, besides describing his gunas, Nama, etc. Tyagaraja had great admiration and fascination for Ramadas. He sings about him in at least 3 other places.
Bhagavadagresarulagu Narada Prahlada Parashara Ramadasulu baguga Sri Raghuramuni padamula bhakti jesina reeti Tyagarajuniki ipudu Kaligi yunte gada kalgunu……….(Kaligi yunte)
How can Tyagaraja obtain bhakti for Sri Rama like the great bhagavatas Narada, Prahlada, Parashara and Ramadasa had, unless he has great merits? ( ie unless it is ordained by his previous punya, as written in his forehead).
Here, Tyagaraja ranks Ramadas along with legendary,canonical figures like Narada, Prahlada and Parashara, who constitute the very foundation of the bhakta-bhagavata tradition!
In the Devagaandhari kriti, Ksheerasagara sayana, Sri Tyagaraja recounts how Rama saved Gajendra, Draupadi, and built the bridge to Lanka to save Sita and in that context recalls how he saved Ramadas:
Dheerudau Rama dasuni bandhamu deerchinadi vinnanura I have heard about how you removed the chains binding the heroic Ramadas.
Here, Tyagaraja values the heroism of Ramadas and ranks him along with Gajendra, Draupadi and even Sita! No wonder, he calls himself a servant of Ramadas!
In the kriti “Emi dova palkuma”, Sri Tyagaraja says: Ramadasu vale naite Sita Bhama mandalinchunu Had I been a devotee like Ramadasu, perhaps Sita Devi might have recommended my case.
The idea that Sita has to recommend his case to Rama is in accord with the Sri Vaishnava tradition that the Mother has to recommend the case to the Lord. Sri Ramadasu himself sings in a kirtan:
Sita to Recommend:
Nanu brovu mani cheppave, Sitamma talli
Nanu brovu mani cheppave
Nanu brovu mani cheppu narishiromani
Janakuni kuthura janai Janakamma
Prakkana jeruka chekkili nokkuchu
chakkaka marukeli chokki yundedi vela
Lokantharangudu Srikantha ninukooti
Ekanta muna neka chayyanuna vela
Atrija vinutudu bhadragirisudu
Nidramelkoluvela nelataro bodhinchi
Nanu brovu mani cheppave
O Mother Sita, please tell Rama to save me.
O jewel among women, Janaka’s daughter, Janaki,
O mother, please tell Rama to save me.
Please tell his sweetly, when he is alone with you at a pleasant moment..
This shows the esteem Tyagaraja had for Ramadasu. He feels a kinship with all devotees everywhere.
Devotees are relatives
Dhara nijabhagavadagresaru levaro varellanu vara Tyagarajuniki parama baandavulu …….Seetamma The genuine devotees all over the world constitute the dear relatives of Tyagaraja.
Devotees delight in the company of other devotees: Rama bhakti samrajyam emaanavula gabbeno manasa Aamanavula sandarsana matyanta brahmanandame
Getting devotion for Rama is like attaining the samrajyam ie the post of Chakravarti. Only the darsan of such devotees can confer delight like the bliss of Brahman.
Inta kannananda memi O Rama Rama Santa janula kolla sammatiyunte gani Aaduchunadamuna baduchu eduda raveduchu manasuna goodi yundedi chalu
O Rama! If the mind can feel at peace in the company of bhagavatas who are always engaged in Harikirtan, can there be a greater bliss?
It is enough to dance forgetting the self, to sing immersed in the flow of divine music, requesting Bhagavan to appear before us!
Devotees enjoy each other’s company
In fact Bhagavan tells us in the Gita that this is how the devotees enjoy themselves when they meet: Satatam kirtayanto mam yatantascha drudavrata: Namasyantascha mam bhaktya nityayukta upasate 9.14 Glorifying me always and striving with firm resolve, bowing down to Me in devotion, always steadfast, they worship Me.
Machchitta madgatapranaa bodhayanta: parasparam Kathayanthascha mam nityam tushyanti cha ramanti cha 10.9
With their minds wholly on Me, with their senses absorbed in Me, enlightening one another, and always speaking of Me, they are satisfied and delighted.
This is what the Gopis also sing about in the Gopika Gitam: (Srimad Bhagavatam) Tava kathamrutam taptajivanam kavi bhiriditam kalmashapaham sravana mangalam srimadatatam bhuvi grunanti te bhurida jana: 10.31.9
The nectar of your story saves people from the suffering due to the three kinds of taapas. It is sung by Kavis (Jnanis). It eradicates all our papas. It is sweet to listen to and confers auspiciousness. It confers prosperity and is widespread. Those who recite the story are the most blessed people in the world.
Viewed in this background, we realise how deeply soaked Tyagaraja is in the tradition of bhakta-bhagavata! At every step his kirtanas take us back to the very fountain and source of devotion : Bhagavatam, Gita, Ramayana! At various places Tyagaraja remembers and honours all the ancient bhaktas and bhagavatas.
Honour to ancient devotees
Parama bhagavata mauni vara sasi Vibhakara Sanaka Sanandana Digeecha sura kimpurusha kanaka- kachipusuta Narada Tumburu Pavanasunu balachandara dhara Suka Sarojabhava bhusuravarulu parama pavanulu ghanulu sasvatulu Kamalabhava sukhamu sadanubhavulu gaka
Endaro Mahanubhavulu
Andariki vandanamu
I salute all the great souls:
The great Munis who are supreme bhagavatas,
Chandra and Surya, Sanaka and Sanandana, Dikpalakas,Devas, Kimpurushas, Prahlada, Narada, Tumburu, Anjaneya, Lord Shiva, Suka, Brahma, the great among the Brahmanas. These are all pure souls, who have no end and always enjoy divine bliss. I salute all of them, and also all the other great souls.
Tushtudai barega sadbhakta (Manasa Sri Ramachandra)
Real bhaktas are always full of happiness.
With such a disposition, what can a real bhakta need or ask from God?
Devotee doesn’t ask for anything
Srimantulau nee sodarulu seyu reeti Paada seva koritini Chirakalamaina maata yokatira Vemaru balgajalara ……..(Sri maaninee) I only desire to render service to you such as your blessed brothers perform. This is what I have been requesting you for a long time. Should I repeat it a thousand times? Such devotees feel their job is over with surrender; it is for the Lord to dispense things in His own way:
Entarani tanakentaponi ni chenta viduvajala
Whatever comes, whatever goes, I will never leave your presence. (Because that itself is the greatest treasure or fortune)
Antakari nee chenta jeri Hanumantudai koluvaleda
Shiva who conquered Yama- did He not assume the form of Hanuman and serve you? Seshudu Shivuniki bhushudu Lakshmana veshiyai koluvaleda Adisesha, who is the ornament of Shiva- did he not incarnate as Lakshmana and serve you? Sishtudu mauni varishtudu gobba Vasishtudu hitudu gaaleda That great Jnani, the great Vasishta- did he not become your purohit (Acharya) to teach you the beneficial (correct ) way? Naravara neekai suraganamulu
Vanarulai koluvaleda
Did not the Devas assume the form of monkeys in order to serve you as Rama, the best of men? The idea is that all these great Ones merely desired to serve Rama in different ways. How can Tyagaraja wish for anything else? Everything is left to Him.
Manasu telisi brochinanu marachinanu neeve Rama ……(Itara daivamu) If you know my heart and save me, or forget me, you are my only refuge. Nee krupa vittamanusu jaala ….(Kori vachchiti) I take it that your blessings are the greatest wealth. Such devotees delight in the company and even at the mere sight of other devotees.
Bliss of Haridasas
Haridasulu vedale muchchata kani
Anadamaye dayalo
O the merciful, generous One! The sight of Haridasas walking the streets with Tyagaraja gives such great pleasure! Hari Govinda Narahari Rama Krishna yani Varusaga namamu karunato jeysusu They are singing names like “Hari, Govinda, Narahari, Rama, Krishna,” with great feeling. Sangatiganu mrudanga ghoshamulache Bongusu veethula kegusu merayuchu They are taking rounds of the streets with Sankirtan, blending with the sounds of mrudanga, full of overflowing happiness and delight Chakkani hariche jikkitimani madi jokkuchu namame dikkani pogaduchu
They feel so completely united with Bhagavan that they have lost their head , and take Him as the sole refuge and offer praise
Dittamuga nadu kattuto nadugulu Bettuchu talamu batti gal galla naga Tying the uttariyam firmly at the waist, keeping steps softly one by one, marking ‘gal, gal’ sound with karatalam, Jnamuto Rama dhyanamuto manchi Ganamuto menu dana mosanguchu With full awareness, complete dhyana on Rama, with sweet music , dedicating the body completely for Rama seva, Rajarajunipai jajulu challuchu Rajilluchu Tyagarajunito goodi haridasululu vedale They shower jaji flowers on Rama, the king of kings. Such a sight of the Haridasas together gives such great pleasure!
Such is the tradition of Bhakta-Bhagavata that Sri Tyagaraja represents , upholds and celebrates! We may say he has demonstrated that the way of true devotion is still possible and practicable. Here, Tyagaraja is not only the Sadguru, but Acharya who lived his life in the light of what he said.
ஜாதகக் கதைகள் புத்தரின் பூர்வ ஜன்மக் கதைகள் ஆகும் . இவற்றில் அவர் மனிதர்கள், மிருகங்கள், பறவைகள் முதலியனவாகப் பிறந்த கதைகளும் உண்டு. இவை குறைந்தது 2300 ஆண்டுப் பழமை உடைத்து; ஏனெனில் இந்தியாவிலும் பல நாடுகளிலும் இந்தக் கதைகள் சித்திரங்களாகவும் சிற் பங்களாகவும் படைக்கப்பட்டுள்ளன. பல மொழிகளில் ஆதிகாலத்திலேயே மொழிபெயர்க்கப்பட்டுள்ளன . இன்று 500 க்கும் மேலான ஜாதகக் கதைகள் இருந்த போதிலும் 500 மட்டுமே ‘ஒரிஜினல்’ கதைகள் என்பது தெரியவந்துள்ளது.
ஜாதகக் கதைகள் அனைத்தும் பழங்கால இந்தியாவில் வழங்கிய கதைகள் ; அவற்றை புத்த மதத்தினர் தங்கள் கொள்கைகளைப் பரப்ப பயன்படுத்தினர் என்பதை எல்லா ஆராய்ச்சியாளர்களும் ஒப்புக்கொள்வார்கள். மதம் என்பதை ஒதுக்கிவைத்துவிட்டு இக்கதைகளை ஆராய்ந்தால் அக்கால சமுதாய நிலை தெரியவருகிறது .
ஜாதகக் கதைகளில் 484-ஆவது கதை ‘சாலி கேதார ஜாதகம்’ எனப்படும். அதாவது நெல் வயல் பற்றியது. சாலி என்பது அரிசியைக் குறிக்கும்.
கதைச் சுருக்கம் பின்னவருமாறு :
போதிசத்துவர் ஒரு கிளியாகப் பிறக்கிறார். அறிவின் ஆற்றலால் கிளிகளின் தலைவர் ஆகிறார். தினந்தோறும் மற்ற கிளிகளுடன் சென்று நெல் வயல்களில் நெற் கதிர்களை மேய்வது வழக்கம். வயது முதிர்ந்த பெற்றோர்கள் (கிழ கிளிகள்) கேட்டுக்கொண்டதால் அது இப்பொறுப்பினை ஏற்றது. மற்ற கிளிகள் வயிறு புடைக்க தின்றுவிட்டுத் திரும்பிவிடும். போதி சத்துவராகப் பிறந்த தலைமைக் கிளி மட்டும் தான் சாப்பிட்ட பின்னர் தானியக் கதிர்களையும் எடுத்து செல்லும் . இவை அனைத்தும் ராஜகிருஹத்துக்கு அருகிலுள்ள சாண்டில்ய கிராமத்தில், கௌசிகன் என்ற அந்தணரின் நிலத்தில் நடந்தது. அவருக்கு 1000 ஏக்கர் நிலம் இருந்தது. அதில் 500 ஏக்கரை உறவினர்களுக்குப் பிரித்துக் கொடுத்துவிட்டு மீதி 500 ஏக்கர் நிலத்தை வைத்திருந்தார். அதைக் கிளிகள் மேய்ந்த வேகத்தைப் பார்த்தவுடன் காவற்காரன் அந்தணரிடம் சென்று என்ன செய்வதென்று கேட்கிறான். கௌசிகன் என்ற அந்தணரும் உனக்குத் தெரியாதா என்ன? குதிரை மயிரால் ஆன வலையை விரித்து தலைமைக் கிளியைப் பிடித்து வா என்கிறார்.
அவனும் அவ்வாறே செய்து கிளிகளின் தலைவனைச் சிறைப் பிடித்துக் கொண்டுவருகிறான் . பின்னர் அந்த ணருக்கும் கிளிக்கும் உராயாடல் நடக்கிறது. அதில் அந்த பிராமணன் கேட்ட கேள்விக்கு கிளி பதில் சொல்கிறது. தான் தினமும் சாப்பிட்டுவிட்டு மூன்று பேருக்கு தானியம் கொண்டு செல்வதாகாச் சொல்கிறது.
நான் ஒரு கடனைத் திருப்பிக் கொடுக்கிறேன். அதற்கு ஒரு கொத்து தானியம்.
நான் ஒரு கடனும் கொடுக்கிறேன் ; அதற்கு ஒரு கொத்து தானியம்.;
பிற்காலத்துக்காக வைப்பு நிதியும் வைத்துக் கொள்கிறேன் ;அதற்கு ஒரு கொத்து தானியம்.
ஆகையால் மூன்று தானியக் கதிர்களைக் கொண்டு செல்கின்றேன்.
கிளி சொன்ன பதிலைக் கேட்ட பிராமணன் வியப்படைந்து மேலும் விளக்கம் கேட்கிறான்.
அதற்குக் கிளி அளித்த விளக்கம் பின்வருமாறு-
என் வயதான பெற்றோர்க்கு நான் படைக்கும் தானியம் – கடனைத் திருப்பிச் செலுத்துவதாகும்
என் குஞ்ச்சுகளுக்கு நான் கொடுக்கும் உணவு கடன் கொடுப்பதாகும் .
ஏழை எளிய , இயலாத கிளிகளுக்கு நான் கொடுப்பது வைப்பு நிதி ஆகும். (அதாவது வங்கியில் போடும் பிக்ஸட் டெபாசிட் Fixed Deposit) .
இதைக்கேட்ட உடனே அந்தப் பிராமணன் தனக்குச் சொந்தமான 500 ஏக்கர் நிலத்தையும் கிளிக்கே அளிக்கிறான். ஆனால் அதுவோ நிலம் எனக்கு வேண்டாம் என்று சொல்லிவிடுகிறது அந்தணனும் நீயும் உன் சுற்றத்தாரும் வேண்டுமளவுக்கு இனிமேல் சாப்பிட்டுக் கொள்ளுங்கள் என்கிறான் . கிளியை விடுதலை செய்து விடுகிறான்.
இது அருமையான கருத்தைச் சொல்கிறது . முதலில் ஒருவன் பெற்றோர்க்கு செய்ய வேண்டிய கடமை ; இரண்டாவது குழந்தைகளைக் காப்பாற்ற வேண்டிய கடமை; கடைசி தருமம், சமுதாயத்துக்குச் செய்ய வேண்டிய கடமை. இந்தப் புண்ணியம் மறு ஜன்மப் பிறப்பிலும் உதவும் என்பதை இந்துக்கள் ஒப்புக்கொள்வர்
இது வள்ளுவன் குறளிலும் எதிரொலிக்கிறது:-
துறந்தார்க்கும், துவ்வாதவர்க்கும், இறந்தார்க்கும்
இல்வாழ்வான் என்பான் துணை – குறள் 42
மூன்று வகை விதிக்களுடனும் இதை ஒப்பிடலாம். பிராரப்தம், சஞ்சிதம், ஆகாம்யம் என்பது மூன்று வகை விதிகளை விளக்கும்.
கதையிலுள்ள நீதியைத் தாவிர நாம் அறியும் விஷயங்கள் –
1.மறு பிறப்பு 2.நம்பிக்கை, 3.அந்தணரும் 1000 ஏக்கர் நெல் வயல் வைத்திருந்தமை, 4.உறவினருக்குப் பிரித்துக் கொடுத்தது, 5.கிளிகளைப் பிடிக்க குதிரை மயிரால் வலை பின்னுவது, 6.சாண்டில்ய கோத்திர பெயரில் கிராமம் இருப்பது, 7.அந்தணரின் அறுதொழில்களில் ஒன்று தானம் கொடுத்தல்- அதன்படி 500 ஏக்கர் நிலத்தையும் அவன் கிளிக்குக்கு கொடுப்பது, 8.பறவைகளின் அறிவு. 9.மனிதர்களுக்குள்ள மூன்று கடமை முதலியன.
தமிழ் இலக்கிய ஒப்பீடு
திருக்குறளில் 42, 43 ல் இதே கருத்து இருப்பது;
சாண்டில்ய கோத்திரப் புலவர் அதே பெயரில் சங்க இலக்கியத்தில் இருப்பது.
கோசிக (கௌசிக) பெயரும் கோத்திரமும் சங்க இலக்கிய, சிலப்பதிகார நூல்களில் காணப்படுவது
இவற்றை ஒப்பிட்டு மகிழலாம்.
ஜாதகக் கதைகள் இமயம் முதல் குமரி வரை ஒரே பண்புகள் நிலவியத்தைக் காட்டுகின்றன.
இதில் வரும் கவிதைகளை ஆங்கிலத்தில் கவிதை வடிவிலேயே மொழி பெயர்த்துள்ளனர். கவிதைப் பகுதியை தமிழிலும் கவிதைகளாகச் செய்வது சுவையை அதிகரிக்கும் .
குறள் 42 என்பது மநு நீதி நூலின் 6-89 ஸ்லோகத்தின் மொழிபெயர்ப்பு. இல்வாழ்வான் என்பவன் பிரம்மச்சர்ய மாணவர்களுக்கும் , வானப்ரஸ்தாஸ்ரம PENSIONERS பென்ஷனர்களுக்கும் , யாசகம் கேட்கும் துறவியர்க்கும் உதவுவதால் இல்லலறத்தானே சிறந்தவன் என்பது மனுவின் வாக்கு. குறளிலும் ‘இறந்தார்’ என்பதை இரு பொருள்பட உரைகாரர்கள் வியாக்கியானம் செய்துள்ளனர்.
meethi meethi baato(n) se, meethi meethi meethi meethi baato(n) se, bachna zara duniya ke logo mein hai, jaadu bhara meethi meethi
இனிக்கஇனிக்கப்பேச்சைக்கேட்டால், ஜாக்கிரதையாகஇரு!
உலகத்தில்ஜனங்கள்கபடம்நிறைந்தவர்கள்!
khub tej hai, ilm jise koi chor bhi le na sake bhar le khazana, tera zamana jag mein rahega, tera naam sada
கல்விநிறைந்தபெருத்தசெல்வம்
இதைஎந்தத்திருடனும்எடுத்துச்செல்லமுடியாது!
இதைநீநிறப்பிக்கொள்! உலகம்உன்னுடையதாகும்
உன்பெயர்உலகில்என்றும்நிலைத்திருக்கும்!
mehnat se din raat padhunga pahla number pass karunga, shabash
நான்இரவுபகல்பாடுபட்டுப்படிப்பேன்
முதல்நம்பரில்தேறிவிடுவேன்!
சபாஷ்!
meethi meethi baato se, bachna zara duniya ke logo mein hai, jaadu bhara
இனிக்கஇனிக்கப்பேச்சைக்கேட்டால், ஜாக்கிரதை!
khel kud mein khona nahi baat baat mein rona nahi tu hai sitara, chanda se pyaara karna jahan mein, koi kaam bada
சதாவிளையாட்டுஎன்றுபொழுதைக்கழிக்காதே
தொட்டதற்கெல்லாம்அழாதே
நீயேதாரகை, சந்திரனைவிடஅழகு,
உலகில்எதாவதுசாதனைசெய்!
hindustan ki shaan banunga desh ka uncha naam karunga, shabash
இந்தியாவில் பிரகாசிப்பேன்!
தேசத்தின் பெயரை உயர்த்துவேன்!
சபாஷ்!
meethi meethi baato se, bachna zara duniya ke logo mein hai, jaadu bhara meethi meethi
இனிக்க இனிக்கப் பேச்சைக் கேட்டால், ஜாக்கிரதை!
jhoom jhoom tufa ki nazar raahe gher le teri agar jhoom jhoom tufa ki nazar raahe gher le teri agar hoga andhera, koi na tera fir tu bachega kaise, humko bata
புயல் உன் பாதையைச் சூழ்ந்துகொண்டு,
எங்கும் இருள் சூழ்ந்து, உனக்கென்று எவரும் இல்லாவிட்டால்
எப்படித் தப்புவாய், எனக்குச் சொல்!
tufano(n) se nahi darunga himmat se main nikal padunga, shabash
புயலுக்கெல்லாம் அஞ்சமாட்டேன்
துணிவுடன் வெளிவந்துவிடுவேன்!
சபாஷ்! meethi meethi baato se, bachna zara duniya ke logo mein hai, jaadu bhara
இனிக்க இனிக்கப் பேச்சைக் கேட்டால், ஜாக்கிரதை!
Song: Meethi meethi batho(n) se Film: Qaidi No.911 1959
Lyrics: Hasrat Jaipuri
Music: Dattaram Singers: Lata Mangeshkar & Daisy Irani
Pictures are taken from various sources for spreading knowledge; this is a non- commercial blog. Thanks for your great pictures.
காட்டு வாத்துக்கள் பறக்கின்றன, குருவே!
ச.நாகராஜன்
புத்த குருமார்கள் சீடர்களுக்கு ஞான நிலையை எய்த பல்வேறு வழிகளைக் கையாண்டனர். சில அடிகளும் சீடர்களுக்கு விழுவதுண்டு.
ஒவ்வொரு குருவுக்கும் ஒவ்வொரு வழி. மாஸ்டர் மாஜு ஒரு முறை கையாண்ட வழி இது:-
மாஸ்டர் மாஜு டயொய் (Mazu Daoyi) ஒரு நாள் தன் சீடரான பைஜாங் ஹுவாய்ஹையுடன் (Baizang Huaihai – 720-814) நடந்து சென்று கொண்டிருந்தார்.
எப்படியாவது தனது சீடர் உயரிய நிலையை எய்து விட வேண்டும் என்பது அவரது அவா.
அப்போது தலைக்கு மேலே சில பறவைகள் பறந்து சென்று கொண்டிருந்தன. மாஜு, பைஜாங் ஹுவாங்ஹையைப் பார்த்து, “ அவை என்ன?” என்று கேட்டார்.
பைஜாங் ஹுவாங்ஹை, “ காட்டு வாத்துக்கள் என்று பதில் கூறினார்.
“அவை எங்கே போகின்றன?” என்று அடுத்த கேள்வி வந்தது.
“அவை பறந்து போய் விட்டன” என்று பதில் சொன்னார் பைஜாங் ஹுவாங்ஹை.
இதைக் கேட்டவுடன் மாஜூ தனது சீடரின் மூக்கை அழுத்தமாகப் பிடித்துத் திருகினார். பைஜாங் ஹுவாங்ஹை வலியால் துடித்தார். ஓவென்று அலறினார்.
இப்போது மாஜு கேட்டார் :” இன்னும் அவை பறந்து போய் விட்டன என்று தான் சொல்கிறாயா?”
இந்தச் சொற்களைக் கேட்டவுடன் அந்த க்ஷணமே அவருக்கு உயரிய ஞானம் ஏற்பட்டு விட்டது! ஒரு பெரிய அரிய அனுபவத்தை அவர் பெற்றார்.
இது எப்படி ஞானம் திடீரென்று வந்தது.
மூக்கை அழுத்தமாகப் பிடித்து வலிக்கும் படி திருகினால் ஞானம் வந்து விடுமா?
முதலில் இருந்த நிலைக்கும் மூக்கைத் திருகிய பின்னர் இருந்த நிலைக்கும் இடையே என்ன நடந்தது?
உண்மையிலேயே காட்டு வாத்துக்கள் பறந்து தான் போயின. ஆகவே தான் பைஜாங் ஹுவாங்ஹை அவை பறந்து போய் விட்டன என்று பதில் சொன்னார்.
ஆனால் அவர் கூறிய பதில் உலகியல் நிலைக்கு ஏற்பச் சொன்ன பதில்.
அவர் உலகியல் இயல்பான, வருவது- போவது என்ற நிலையிலேயே இருந்தார்.
அதைக் கடந்து செல்ல வேண்டும் என்ற உணர்வு அவருக்கு இல்லை.
நிலையற்ற இந்த உலகில் வருவதும் போவதுமாக ஆயிரக்கணக்கான விஷயங்கள் ஒவ்வொரு கணமும் நடந்து கொண்டே தான் இருக்கின்றன. நல்லது, கெட்டது, வருவது, போவது இவை சகஜம்.
ஆனால் உண்மையான இயல்பான நிலை என்பது இவற்றையும் கடந்த சூனியம்; அமைதி! எழுவது, அழிவது, வருவது, போவது என்று பேசுவதற்கு எதுவுமே இல்லை.
இந்த வாய்ப்பைத் தன் சீடருக்கு ஞான நிலையை அடையச் செய்ய உறுதி பூண்ட குரு நன்கு பயன்படுத்திக் கொண்டார்.
அவரது மூக்கைத் திருகியவுடன் இந்த நிலையை அவர் கடந்து விட வேண்டும் என்று அவர் எதிர்பார்த்தார்.
அது தான் நடந்தது.
பின்னர் சீடர் பெரும் ஞானியானார். உலகியலில் நாம் பார்க்கும் அனைத்தையும் தாண்டி இருப்பது தான் சாந்தி என்பதை அவர் உணர்ந்து கொண்டு அனைவருக்கும் உபதேசிக்க ஆரம்பித்தார்.
அல்லல் படும் மனதை அமைதிப் படுத்தி அனைத்து சாதாரண உலகியல் நடப்புகளைத் தாண்டி அப்பால் போனால் வருவது சாந்தி! அதுவே புத்த நிலை!
Tamil and Vedas 