3000 ஆண்டுகளுக்கு முன் தமிழர்கள்! – Part one (Post No.7850)

Post No.7850

Date uploaded in London – 19 April 2020

Contact – swami_48@yahoo.com

Pictures are taken from various sources for spreading knowledge; this is a non- commercial blog. Thanks for your great pictures.

நுறு ஆண்டுகளுக்கு முன்னர் சென்னையைச் சேர்ந்த வழக்கறிஞர் விஸ்வநாதன் கனகசபைப்பிள்ளை ஒரு புகழ் பெற்ற ஆங்கில நூலை எழுதினார். அதன் தலைப்பு 1800 ஆண்டுகளுக்கு முன்னர் தமிழர்கள் The Tamils 1800 Years Ago. முதல் முதலில் ஆங்கிலத்தில் தமிழின் பெருமையை உலகறியச் செயத பெருமை கனகசபைப்பிள்ளையைச் சாரும். இதைவிட அருமையான கட்டுரைகள், நூல்கள் அதற்கு முன்னரே தமிழில் உண்டு. ஆங்கிலத்திலும் கட்டுரைகள் உண்டு; ஆயினும் உருப்படியான ஒரு புஸ்தகத்தில் கொண்டு வந்த பெருமை இவருடையதே. இவர் சென்னையில் பிறந்தாலும் இலங்கை வம்சாவளியில் வந்தவர் என்பதால் அவர்களும் இவர்தம் பெருமையை விதந்தோதி மகிழவர்.

திராவிடர்கள் மத்தியதரைக் கடல் பேர்வழிகள் ; வந்தேறு குடிகள் என்று கால்டுவெல்கள் (Caldwell) கதைத்த காலத்தில் இவர் தமிழர்கள் மங்கோலியாவிலிருந்து வந்த குடியேறிகள் ; மண்ணின் மைந்தர் அல்ல என்று புஸ்தகத்தில் எழுதினார். இதனால் சில புருவங்கள் உயர்ந்தன . ஒட்டு மொத்தத்தில் புஸ்தகம் தமிழன் பெருமையை முரசு கொட்டியது என்பதில் இருவேறு கருத்துக்கு இடமில்லை .

இப்பொழுது நமக்கு கிடைக்கும் சான்றுகளைக் கொண்டு “3000 ஆண்டுகளுக்கு முன்னர் தமிழர்கள்” என்று புஸ்தகம் எழுத முடியும்.

சான்றுகளை ஒவ்வொன்றாகக் காண்போம் .

இந்தியாவில் மனித வாடை

ஆப்பிரிக்காவிலிருந்து மனிதர்கள் 40, 000 ஆண்டுகளுக்கு முன்னர் வெளியேறத் துவங்கினர் என்று முன்னர் கருதினர். ஆ னால் இந்தியாவில் ஒரு லட்சம் ஆண்டுகளுக்கு முன்னரே மனிதர் வாழ்ந்த தடயங்கள் கிடைத்துள்ளன இதைவிட அதிசய விஷயம் நாட்டின் மத்திய பகுதியிலுள்ள மத்திய பிரதேசத்தில் பிம்பேட்கா (Bhimbeta Caves) குகைகளில் 40,000 ஆண்டுகளுக்கு முன்னரே பழங்குடி மக்கள் வாழ்ந்து வண்ண ஓவியங்கள் வரைந்ததும் விக்கிபீடியா முதலிய என்சைக்ளோபீடியாக்களில் இருக்கின்றன. தமிழ் நாட்டில் சென்னைக்கு அருகிலுள்ள அச் சிரப்பாக்கம் முதிய இடங்களில் பல ஆயிரம் ஆண்டுகளுக்கு மன்னர் மக்கள் வாழ்ந்த தடயங்களும் கிடைத்துள்ளன. அதாவது இமயம் முதல் குமரி வரை பல ஆயிரம் ஆண்டுகளுக்கு முன்னரே மக்கள் வசித்துள்ளனர் . ஆனால் இவையனைத்தும் நாகரிகம் அடைவதற்கு முன்னுள்ள நிலை.

தென்னாடு / தமிழ் நாடு எப்போது நாகரீகம் எய்தியது?

ரிக் வேதம் :- 1.Rig Veda 10-61-8 and 1-179-6

ரிக் வேதம் பழமையான நூல் ; ஜாகோபியும் பாலககங்காதர திலகரும் ரிக் வேதம். 6000 முதல் 8000 ஆண்டு பழமையானது என்பர் ; மாக்ஸ் முல்லர் 3500 ஆண்டு பழமையானது என்பர் . இதில் இரண்டு இடங்களில் தென் பகுதி பற்றிய குறிப்புகள் வருகின்றன. ஓரிடத்தில் ‘தக்ஷிண பாத’ என்பது விந்தியமலைக்குத் தெற்கிலுள்ள தென்பகுதியைக் குறிக்கும் என்பர் சிலர். இன்னொரு இடத்தில் அகஸ்திய மகரிஷியை அவருடைய மனைவி லோபாமுத்திரை புகழ்ந்து கவி பாடி இருக்கிறார். அதில் அவரை ‘இரு வகுப்பினரின் நண்பர்’ என்று பாடுகிறார் . இந்த இரு வகுப்பினர் தமிழர்களும் வடக்கத்தியரும் என்று ஜம்புநாத அய்யர் மொழிபெயர்த்தார். ஆனால் வேதத்தை மொழிபெயர்த்த அனைவரும் இதை ஏற்கவில்லை அவர்கள் வெவ்வேறு அர்த்தம் கற்பிக்கிறார்கள். மேலும் இவ்விரு கவிதைகளும் அதி பயங்கர செக்ஸ் கவிதை என்பதால் Griffith க்ரிப்பித் மொழிபெயர்க்காமல் பிற்சேர்க்கைக்குத் தள்ளிவிட்டார் கவிதைகளை. அதுமட்டுமல்ல ‘செக்சி’ (Sexy) பகுதிகளை லத்தின் மொழியில் மட்டும் கொடுத்துவிட்டார். சுருக்கமாக்ச் சொன்னால் இரண்டும் நமக்குப் பயன்படாது.

தமிழர் நாகரீகம் எப்போது துவங்கியது ?

மூன்று வகையான தமிழ் கிறுக்கர்கள் , வெறியர்கள் உளர் ; அவர்கள் அதிகம் படித்தறியாத தமிழ் ஆர்வலர்கள் ; அவர்களுடைய மூன்று வாதங்கள்:-

1. ‘கல்தோன்றி மண் தோன்றாக்காலத்தே வாளொடு முன் தோன்றிய முத்த குடி’ – என்று ஆடுவர், பாடுவார்கள். இது உயர்வு நவிற்சி அணி; இதை அறியாத பாமரர் இதை அப்படியே சொல்லுக்குச் சொல் பொருள் (literal meaning) கொள்வர். அதாவது நாஸா (NASA) வெளியிடும் செவ்வாய், புதன் கிரக பரப்பைப் பார்த்தால் பிரம்மா ண்டமான பாறைகளைப் பார்க்கலாம். பலகோடி ஆண்டுகளுக்கு முன்னர் அப்படித்தான் பூமியும் இருந்தது. பின்னர் கோடிக்கணக்கான ஆண்டுகளில் பெய்த மழை , அடித்த வெப்பத்தில் அவை சிறிதாக உடைந்தன; மணற்பரப்பும் உருவானது. தமிழர்கள் கோடிக்கணக்கான ஆண்டுகளுக்கு முன்னர் உருவானதாக நம்பும் ஜீவன்களும் நமது நிலப்பரப்பில் இப்போதும் உள .

2.இரண்டாவது அணி சிந்து- சரஸ்வதி நதி தீர நாகரீகம் தமிழர் நாகரீகம் என்று நம்பி எதைச் சொன்னாலும் சிந்து சமவெளி நாகரீக போர்வைக்குள் மறைந்து கொண்டு கதைப்பார்கள். இவர்களை அப்பா அடிக்க வரும்போது அம்மாவின் புடவைக்குள் ஒளிந்து கொள்ளும் சின்னக் குழந்தைகளுக்கு ஒப்பிடலாம். சிந்துவெளியில் கண்டுபிடிக்கப்பட்ட 4000++++ முத்திரைக்ளுக்கு ஐம்பதுக்கும் மேலான வியாக்கியானங்கள் உண்டு. இன்றுவரை அதை எவரும் படிக்க முடியவில்லை. இது பற்றி கதைப்போர் எவரும் ஐராவதம் மஹாதேவன், அஸ்கோ பர்போலா, சர்மா முதலிய பெருமக்கள் 100 பேர் எழுதிய புஸ்தகங்களைப் பார்த்திருப்பார்களா என்பதே சந்தேகம். சிந்து என்ற சொல்லே சங்க இலக்கியத்தின் 30,000 வரிகளில் இல்லை என்பது இந்த மண்டூகங்களுக்குத் தெரியாது. 20 முறை கங்கை நதியையும் இமயமலையையும் புகழ்ந்து பாடிய சங்க புலவர்களுக்கு சிந்து நதி தெரியாது!! அது மட்டுமல்ல பிற்காலத்தில் சிந்து என்பதையும் கொடி , துணி என்ற பொருளில்தான் பயன்படுத்தினர்.

(தொல்காப்பியம் 3-363-1; சிலப்பதிகாரம் 16-138)

1960-களில் பின்லாந்து, சோவியத் மொழியியல் அறிஞர்கள் நடத்திய ஆய்வில் திராவிட மொழி அமைப்பு இந்த முத்திரைகளின் மொழியில் இருப்பதாகக் கூறினர் . உடனே திராவிடர்களும் மார்கசியங்களும் ஆகாசத்துக்கும் பூமிக்கும் குரங்குகள் போல தாவிக் குதித்தன . அதற்கு முன்னும் பின்னும் வேறு 50 விளக்கங்களும் இருக்கின்றன. அண்மையில் அமெரிக்க அறிஞர்கள் “டேய் , மண்டுகளா ! இது மொழியே இல்லை, வெற்று வரைபடங்கள்” என்று சொன்னவுடன் திராவிடர்களும் மார்கசியங்களும் பொங்கி எழுந்தன; காரசாரமாக எதிர்த்துப் பேசின. ஆனால் அந்தப் பரிதாப கேசுகளுக்கு ஒரு அரிய வாய்ப்பு இந்த தடவை கை நழுவிப்போனது. இது அமெரிக்க அறிஞர் குலாத்தில் இருந்து வந்ததால் ‘ஆரிய சூழ்ச்சி’, ‘பார்ப்பன சதி’ என்று கொக்கரிக்க முடியவில்லை இன்னும் சில அரைவேக்காடுகள் “பார்த்தியா? ஊர்ப்பெயர்களை” என்று எல்லாவற்றின் ஸ்பெல்லிங் Spellingsகுகளையும் தவறாக எழுதிக்காட்டி குதூகலிக்கின்றன. உலகில் 30 பெர்லின்கள் உண்டு; அமெரிக்காவில் சேலம், மதராஸ் என்ற நகரங்கள் உண்டு; உலகில் பத்து மதுரைகள் இருக்கின்றன. இவைகளையெல்லாம் வைத்து இது அதுவேதான் ; அது இதுவேதான் என்று சொல்லுவது போன்றது இது.

அப்படியானால் உண்மைதான் என்ன ?

அது எனக்குத் தெரிந்தால் இவ்வளவு நேரம் நோபல்பரிசு வாங்கியிருப்பேன் . இதை முதலில் உலகிற்கு வெளிப்படுத்திய அயோக்கிய வெள்ளைக்காரர்கள் இதற்கு ஆரம்பத்திலேயே ஆரிய – திராவிடம் பூசி ஆராய்ச்சியை மழுங்கடித்து விட்டனர். அந்த ஆரிய- திராவிட வாதம் அப்போதே 100 ஆண்டுப் பழமையான வாதம். இதை எல்லாம் மறந்து விட்டு ஒருவர் ஆராய்ந்தால் உண்மை வெளிப்படலாம். முதலில் இது பற்றிய 100 விளக்கங்களைப் படித்தால் வாய் வி ட்டுச் சிரிக்கலாம். ஹீராஸ் பாதிரியார் படித்த/ அடித்த ‘ஜோக்’ முதல் சோவியத்- பின்னிஷ் ‘ஜோக்’ வரை படித்து மகிழலாம். அதி வேக, பிரம்மாண்ட சூப்பர் கம்பியூட்டர்களில் இந்த முத்திரைகளைக் கொடுத்தும் விடை காண முடியவில்லை. ஆக, இன்று வரை சிந்து ஒரு புரியாத புதிரே ! இதை யாராவது படித்து தமிழ் எழுத்து, தமிழுக்கு தொடர்புடைய எழுத்து என்று நிரூ பித்தால் முதலில் மகிழ்வது நான்தான்.

அஸ்கோ பார்போலா (Asko Parpola) லண்டன் பல்கலைக் கழகத்தில் பேசி முடித்தவுடன், “என்ன உங்கள் அருமையான புஸ்தகத்தில்(Deciphering the Indus Script) , நமது காலத்தில் இதை எவராவது படித்தறிய முடியும் என்பது சந்தேகமே என்று முடித்துவிட்டிர்களே ; அதற்குப் பின்னர் ஏதேனும் புதிய செய்தி உண்டா?” என்று வினவினேன். ‘இல்லை’ என்று முடித்துவிட்டார். ஆனால் எல்லோரும் அவ்வப்போது ஆராய்சசிக்கட்டுரைகளை எழுதிக் குவிக்கின்றனர். அதில் தவறில்லை. எல்லோரும் லாட்டரி டிக்கெட் வாங்குகிறோம்; யாருக்கோ ஒருவருக்குப் பரிசு கிடைக்கிறதல்லவா! யார் கண்டார்? 1973 முதல் ஆராயும் எனக்கே பரிசு கிடைத்தாலும் கிடைக்கலாம்.

மூன்றாவது போலி கோஷ்டி – குமரிக்கண்ட – லெமூரியா கோஷ்டி.

3.கோடிக்கணக்கான ஆண்டுகளுக்கு முன்னர் கண்டங்கள் ஒட்டி இருந்தன. பின்னர் அவை தாமரை மலர்வது போல (Continental Drift) விரிந்து பரவின. இதை பங்கேயா(Pangaea) என்று கிரேக்க மொழியில் அழைப்பர். அது உண்மையில் பங்கஜ (Pankaja = Lotus + Pangea) என்ற சொல்லாகும் தமிழில் கூட பங்கய என்றுதான் எழுதுகிறோம். அந்தக் காலத்தில் ஒட்டியிருந்த ஒரு நிலப்பரப்பு குமரிக் கண்டம். அப்போது மனித இனம் தோன்றியதா என்பதே சந்தேகம் .

ஆனால் பஃறுளி ஆறு, குமரிக்கோடு ஆகியன கடலில் மூழ்கியது உண்மையே. சிலப்பதிகாரமும் இறை யனார் அகப்பொருள் உரையும் கூறியதில் உண்மை உளது. அவை எல்லாம் இரண்டு மூன்று நூற்றாண்டுகளில் (BCE) நிகழ்ந்தவையாக இருக்கலாம். அங்கு தமிழினம் தோன்றியது நல்ல கற்பனையே. கி.மு. இரண்டாம் நூற்றாண்டில் ஒரு பெரிய சுனாமி (Tsunami) ஏற்பட்டதை பூகர்ப்ப வியலாளரும் (Geologists) உறுதிப்படுத்துகின்றனர் .

இரண்டாம் தமிழ் சங்க கவிதை என்று சேர்க்கப்பட்ட பாடல்களும் மொழி நடையில் மாற்றம் இல்லாததால் ஆயிரக்கணக்கான ஆண்டுகள் இடைவெளி இருக்க முடியாது. ஆகையால் களவியல் உரை சொல்லும் 10,000 ஆண்டுக்கு கணக்கு என்பது நம்புதற்கில்லை. அதை எழுதியவர் சங்கேத மொழியில் (Coded language) எழுதியள்ளனர். இவை எல்லாம் பாண்டிய நாட்டின் பழமையை இற்றைக்கு 2500 ஆண்டுக்கு முன் தள்ளும். அவ்வளவுதான்.(500 BCE)

இந்த மூன்று கற்பனைகளையும் ஒதுக்கிவிட்டு ராமாயண மஹாபாரதக் கூற்றுகளைக் காண்போம்.

TAGS — 3000 ஆண்டு, தமிழர்கள், PART 1

To be continued ………………………

1 Comment

by Tamil and Vedas on April 19, 2020 • Permalink

Posted in Uncategorized

Tagged part 1

Posted by Tamil and Vedas on April 19, 2020

https://tamilandvedas.com/2020/04/19/3000-%e0%ae%86%e0%ae%a3%e0%af%8d%e0%ae%9f%e0%af%81%e0%ae%95%e0%ae%b3%e0%af%81%e0%ae%95%e0%af%8d%e0%ae%95%e0%af%81-%e0%ae%ae%e0%af%81%e0%ae%a9%e0%af%8d-%e0%ae%a4%e0%ae%ae%e0%ae%bf%e0%ae%b4%e0%ae%b0/

ஹிந்தி படப் பாடல்கள் – 11 – சினிமா இசையின் பொற்காலம்! (Post 7849)

WRITTEN BY R. NANJAPPA

Post No.7849

Date uploaded in London – – 19 April 2020

Contact – swami_48@yahoo.com

Pictures are taken from various sources for spreading knowledge; this is a non- commercial blog. Thanks for your great pictures.

ஹிந்தி படப் பாடல்கள் – 11 – சினிமா இசையின் பொற்காலம்!

R.Nanjappa

சினிமா ஒரு பொழுதுபோக்கு அம்சமாகத்தான் கருதப்படுகிறது. பணம் ஈட்டுவதே அதன் குறிக்கோளாக இருக்கிறது.. ஆனாலும் சில டைரக்டர்கள் தங்கள் ஈடுபாடு, திறமை, அறிவாற்றல், கலை நோக்கு , உலகம்–வாழ்க்கை பற்றிய தங்கள் அடிப்படைத் தத்துவம், அணுகுமுறை ஆகியவற்றால் அதைக் கலையம்சம் மிக்கதாகச் செய்கிறார்கள். வி.சாந்தாராம், பிமல் ராய், ரிஷிகேஷ் முகர்ஜி போன்றவர்கள் இதற்குச் சிறந்த எடுத்துக் காட்டாக இருக்கிறார்கள். ‘கலைப்படம்‘ என்றே வருபவை தோல்வி யடைகின்றன, ஆனால் கலையம்சம் மிக்க சாதாரணப்படங்கள் வெற்றி பெறுகின்றன.

இதில் இசைக்கு முக்கிய பங்கு இருக்கிறது. இந்திய சினிமா 30களிலிருந்தே இசைக்கு இன்றியமையாத ஒரு சிறப்பு இடம் கொடுத்து வந்திருக்கிறது. மிகை அம்சம் என்று இல்லாமல் கதைப்போக்குடன் கலந்தே இசை

மலர்ந்தது. இது ஹாலிவுட்டிலும் நடக்காதது. 40களில் வளர்ந்தது. 50களில் மிகச்சிறந்த உயர்ந்த நிலையை எய்தியது. 60களுக்குப் பிறகு வீழ்ச்சி கண்டது. இன்று இசை என்ற பெயரில் ஏதோ சப்தம் எழும்புகிறது, அவ்வளவுதான்.

1950- 65 க்கு இடைப்பட்ட ஆண்டுகளை நமது சினிமா இசையின் பொற்காலம் என்று கருதுகிறார்கள்.

யோசித்துப் பார்த்தால் இதற்கு சில முக்கிய காரணங்கள் புலப்படும். பாடலாசிரியர்களின் பணி பற்றிப் பார்த்தோம் இன்று வேறு ஒரு கோணத்தில் பார்ப்போம்.

பாரம்பரிய சங்கீதத்தின் புதிய பரிணாமம்– பரிமாணம்: Evolution -Dimension

இந்திய சினிமா இசை நமது பாரம்பரிய சங்கீதத்தின் அடிப்படையிலேயே எழுந்ததுதான். இது சாஸ்த்திரீயம், நாட்டுப்புறம், பக்தி–பஜனை என்ற பல பிரிவுகளை உள்ளடக்கியது.

இதில் 50 முதல் ஒரு புதிய சகாப்தம் தோன்றியது. சுதந்திரத்திற்குப் பிறகு மேலை இசையில் தேர்ந்த பல கோவாக்காரர்கள் பம்பாய்க்கு வந்தனர். அங்கிருந்த கிளப்புகளில் சேர்ந்தனர். மேற்கத்திய இசையை முறைப்படிக் கற்றிருந்த இவர்கள், பல மேற்கத்திய இசைக்கருவிகளில் தேர்ந்திருந்ததோடு, பல மேற்கத்திய உத்திகளில் சிறந்திருந்தனர்.

Chord, counter-melody, arrangement, orchestration, prelude,interlude, notation என்று பற்பல உத்திகளில் தேர்ந்திருந்தனர்.

நமது இசை அமைப்பாளர்கள் இவர்களை Assistant, Arranger என்ற பெயர்களில் அமர்த்திக்கொண்டனர். [[இவர்களில் Anthony Gonsalves, Chic Chocolate, Frank Fernand, Sebastian D’Souza, Alfred Rose, Remo Fernandes போன்றோர் முக்கியமானவர்கள்.ஆனால் இவர்கள் பெயர் அதிகம் வெளியில் வரவில்லை! ]

இவர்கள் வரவினால் 50களில் ஹிந்தி திரை இசை புதுப் பொலிவு பெற்றது. பாடல்களின் மெட்டு நமது பாரம்பரிய சங்கீதத்தின் அடிப்படையில் இருந்தாலும் Background, interlude, countermelody, orchestration போன்ற அம்சங்களில் மேற்கத்திய உத்திகளும் நுணுக்கங்களும் புகுந்தன– திரை இசை புத்துயிரும் புதிய பரிமாணமும் dimension பெற்றது! அவற்றின் ஈர்ப்பு மிகுந்தது! இந்த மேற்கத்திய அம்சங்களை நீக்கிவிட்டுக்கேட்டால் பல பாட்டுக்கள் ‘சப்‘பென்று போய்விடும்! Mitti Mein Sona என்ற படத்தில் ” பூசோ ந ஹமே ஹம் உன் கேலியே” என்று ஆஷா போன்ஸ்லே பாடும் அருமையான பாடல் வரும்.இதில் பியானோ இசை கூடவே வரும். இதில் பியானோ இசையை நீக்கிவிட்டுக் கேளூங்கள்– ‘சப் ‘தான்! Everybody praises O.P.Nayyar for the tune but the piano was played by Castelino senior who is forgotten.

[குறிப்பு: இந்த அந்தோனி கொன்ஸால்வஸ் இசை அமைப்பாளர் (லக்ஷ்மிகாந்த்-)பியாரேலாலுக்கு வயலின் ஆசிரியராக இருந்தவர். அவருக்கு மரியாதை செய்யும் விதத்தில்தான் அவர் பெயரில் “My name is Anthony Gonsalves” என்ற Amar Akbar Anthony படப் பாடல் அமைந்தது.

சிக் சாக்லேட் ( இயற் பெயர் Antonio Vaz” ஆக்ரி கத்” என்ற படத்தில் ஒரு சீனில் வருவார் plays Trumpet. சில படங்களுக்கு இசை அமைத்தார்.]]

Film music acquired a modern face with an ancient base!

“மேல் நாடு வேறு–கீழ் நாடு வேறு; இரண்டும் சேரின் பேறு” என்று 50களில் எழுதினார் தமிழறிஞர் அ.சிதம்பர நாதன் செட்டியார், திரை இசை விஷயத்தில் எவ்வளவு உண்மையாகி விட்டது!

காதல் இல்லாமல் சினிமா இல்லை!

நமது சினிமாவின் ஜீவனாடியாக இருப்பது காதல்! இபோது அடி தடி யெல்லாம் அதிகமாகிவிட்டாலும், போக்கிரி கேரக்டர்களை பெருமைப்படுத்திக் காட்டினாலும், காதல் என்ற அம்சம் இல்லாமல் சினிமா கதை இல்லை. 50 களில் வெளிவந்த காதல் அம்சம் இல்லாத பூட் பாலிஷ், தோ ஆங்கே பாரஹ் ஹாத் போன்ற லட்சியப் படங்கள் இன்று ஓடுமா என்பது சந்தேகமே.

காதல் கதையுடன் நல்ல இசை சேருவது பாலும் தேனும் கலப்பது போலாகும்.

இது நம் மரபுடன் நன்கு ஒத்துப் போகும் விஷயம்! சிருங்கார ரசம் என்று இது நம் இலக்கியங்களில் புகழப்படும் . நாயக–நாயகி பாவம் என்று பக்தி இலக்கியத்தில் இது முக்கிய இடம் பிடித்து விட்டது!

ஜயதேவரின் மஹாகாவியமான ‘கீத கோவிந்தம்‘ இதற்குச் சிறந்த எடுத்துகாட்டு, உலகப் புகழ் பெற்றுவிட்டது.

நமது ஹிந்துமதம் வாழ்க்கையை வெறுத்து ஒதுக்குவது அல்ல. To run away from life is not the way to lead life!அறம், பொருள், இன்பம் வீடு என மனித வாழ்க்கைக்கு நான்கு லட்சியங்களை வகுத்து வைத்திருக்கிறது. இதில் இன்பம் என்பது இவ்வுலக இன்பம் அனைத்தையும் குறிக்கிறது. இதில் காதலும் அடங்கும். தமிழ் தொல்காப்பியமும் திருக்குறளும் இதற்கு இலக்கணம் வகுத்திருக்கின்றன. சம்ஸ்கிருதம், தமிழ் இரு மொழி இலகியத்திலும் காதல் உயர்வாகவே பேசப்பட்டிருக்கிறது.

நமது சமய இலக்கியமும் இதைப் புகழ்ந்தே வந்திருக்கிறது. உலகின் முதல் காதல் கடிதம் ருக்மிணி ஸ்ரீ கிர்ஷ்ணருக்கு எழுதியதாகத்தான் இருக்கும்! இது ஸ்ரீமத் பாகவத்தில் வருகிறது. கீதையில் ஸ்ரீ கிருஷ்ணரே சொல்கிறார்:

தர்ம அவிருத்தோ பூதேஷு காமோஅஸ்மி 7.11

உயிரினங்களில் தர்மத்திற்கு விரோத மில்லாத காமமாக நான் இருக்கிறேன்.

சாஸ்திரங்களீன் நோக்கம் மனிதனின் நியாயமான ஆசைகளை நிராகரிப்பதல்ல, அவற்றை முறைப்படுத்துவதே ஆகும். “இக பர சௌபாக்யம் அருள்வாயே” என அருணகிரி நாதர் வேண்டுகிறார்.. எனவே நம் படங்களில் காதல் இடம்பெறுவது தவறல்ல, அது சித்தரிக்கப்படும் முறையே பல சமயங்களீல் வரம்பு மீறியும் முறை தவறியும் போகிறது.

காதல் பற்றி நம் சினிமாவில் எண்ணிலடங்காத அளவில் பாடல்கள் இருக்கின்றன. இவை பல நிலைகளில் வருபவை. சிலவற்றை இங்கு பார்ப்போம்.

ஸுஹானீ ராத்

सुहानी रात ढल चुकी, ना जाने तुम कब आओगे
जहां की रुत बदल चुकी, ना जाने तुम कब आओगे

ஸுஹானி ராத் டல் சுகீ, நா ஜானே துப் கப் ஆவோகே

ஜஹா(ன்) கீ ருத் பதல் சுகீ, நா ஜானே தும் கப் ஆவோ கே

அழகிய இரவு கழிந்துவிட்டது, நீ எப்பொழுது வருவாய் என்று தெரியவில்லையே!

உலகில் பருவங்களும் மாறிவிட்டன, நீ எப்பொழுது வருவாய் என்று தெரியவில்லையே!

नज़ारे अपनी मस्तियाँ, दिखा–दिखा के सो गये
सितारे अपनी रोशनी, लुटा–लुटा के सो गये
हर एक शम्मा जल चुकी, ना जाने तुम कब आओगे
सुहानी रात ढल…

நஃஜாரே அப்னீ மஸ்தியா(ன்) திகா திகா கே சோ கயே

ஸிதாரே அப்னீ ரோஷ்னீ , லுடா லுடா கே ஸோ கயே

ஹர் இக் ஷம்மா ஜல் சுகீ, நா ஜானே தும் கப் ஆவோகே

ஸுஹானீ ராத்…..

அழகிய காட்சிகளும் தங்கள் தோற்றத்தைக் காட்டிவிட்டு மறைந்து விட்டன.

தாரகைகளும் மின்னி மின்னிப் பின் உறங்கச் சென்று விட்டன!

ஒவ்வொரு விளக்கும் எரிந்துத் தீர்ந்துவிட்டது!

நீ எப்பொழுது வருவாயோ, தெரியவில்லையே!

ஸுஹானீ ராத்…

तड़प रहे हैं हम यहाँ, तुम्हारे इंतज़ार में
खिजां का रंग, आ–चला है, मौसम–ए–बहार में
हवा भी रुख बदल चुकी, ना जाने तुम कब आओगे
सुहानी रात ढल…

தடப் ரஹே ஹை ஹம் யஹா(ன்), தும்ஹாரே இன்தஃஜார் மே

கிஃஜா கா ரங்க், ஆ சலா ஹை, மௌஸ்ம்–ஏ– பஹார் மே

ஹவா பீ ருக் பதல் சுகீ, நா ஜானே தும் ஆவோ கே

ஸுஹானீ ராத்.

நான் மனது துடிக்க இங்கே உனக்காகக் காத்திருக்கிறேன்

வஸன்த காலத்தின் நிறம் இங்கே அழகான இந்தப் பருவத்தில் வந்துவிட்டது

காற்றும் திசை மாறி வீசத்தொடங்கி விட்டது

நீ எப்பொழுது வருவாயோ, தெரியவில்லையே

Song: Suhani Raat Film: Dulari 1949 Lyrics: Shakeel Badayuni

Music Naushad Singer: Mohammad Rafi.

உள்ளினும் தீராப் பெருமகிழ் செய்தலால்

கள்ளினும் காமம் இனிது. 1201

ஒருநாள் எழுநாள் போல் செல்லும் சேண்சென்றார்

வருநாள் வைத்(து) ஏங்குபவர்க்கு. 1269

One of the most beautiful melodies in Hindi movies, in the young, sweet voice of Rafi. This song catapulted Rafi to the top and became one of his most iconic, trademark songs. Even after 70 years it has not lost its appeal. One of the masterpiece creations of Naushad. He is one of our old veterans.

In those days, Naushad was not above using Western techniques, though later he championed the cause of Hndustani and folk Indian music. Even then he continued to use Western instruments. In fact, he composed on the piano. In one meeting, he was extolling the virtues of Indian music. Some one in the audience asked him why then was he using Western instruments liberally in his songs? Naushad could not answer!

வோ மேரீ தரஃப்

वह मेरी तरफ यूं चले आ रहे हैं
वह मेरी तरफ यूं चले आ रहें हैं
की अरमान धड़कन से टकरा रहे हैं
वह मेरी तरफ यूं

வோ மேரீ தரஃப் யூ(ன்) சலே ஆ ரஹே ஹை(ன்) 2

கீ அர்மான் தட்கன் ஸே டக்ரா ரஹே ஹை

அவள் என்னை நோக்கி நடந்துவருகிறாள்–

இதயத் துடிப்புடன் எதிர்பார்ப்பும் துடிக்கிறது!

उन्हें देखने को उठी मेरी नज़रें
मुझे देखते ही झुकी उनकी पलकें
न जाने वह क्यों हम से शर्मा रहें हैं

உன்ஹே தேக் நே கோஉடீ மேரீ நஃஜ்ரே(ன்)

முஜே தேக் தே பீ ஜுகீ உன்கீ பல்கே(ன்)

ந ஜானே வோ க்யோ(ன்) ஹம்ஸே ஷர்மாரஹே ஹை(ன்)

அவளைப் பார்க்க என் பார்வை உயர்ந்தது–

என்னைப் பார்த்ததும் அவள் கண்கள் தாழ்ந்து கொண்டன!

என்னைக் கண்டதும் ஏன் அவள் வெட்கப்பட வேண்டும்?

न जाने वह क्यों हम सेशर्मा रहें हैं
की अरमान धड़कन से टकरा रहे हैं
वह मेरी तरफ यूं

ந ஜானே வோ க்யோ(ன்) ஹம்ஸே ஷ்ர்மா ரஹே ஹை

கீ அர்மான் தட்கன் சே டக்ரா ரஹே ஹை

வோ மேரீ தரஃப்……..

என்னைக் கண்டதும் ஏன் அவள் வெட்கப்படவேண்டும்?

மனதுத் துடிப்புடன் எதிர்பார்ப்பும் துடிக்கிறது!

जो कलियाँ खिली हैं तो गुल भी खिलेंगे
निगाहे मिली है तो दिल भी मिलेंगे
की साँसों में पैगाम आ जा रहें हैं
की अरमान धड़कन से टकरा रहे हैं
वह मेरी तरफ यूं

ஜோ கலியா(ன்) கிலீ ஹை தோ குல் பி கிலேங்கே

நிகாஹே(ன்) மிலீ ஹை தோ தில் பீ மிலேங்கே

கீ ஸா(ன்) ஸோ மே பைகாம் ஆ ஜா ரஹே(ன்) ஹை

கீ அர்மான் தட்கன் ஸே டக்ரா ரஹே ஹை

வோ மேரீ தரஃப் …….

மொட்டு வந்துவிட்டது எனில் மலரும் பூத்துவிடும்!

கண்கள் கலந்துவிட்டன, எனில் மனமும் கலந்துவிடும்!

ஸ்வாசத்திலேயே செய்திகள் வருகின்றனவே!

இதயமும் எதிர்பார்ப்பும் துடிக்கின்றனவே!

उन्हें देख कर दिल लगा रंग लाने
है दिल क्या कहीं बात माने न माने
की हम दिल की हरकत से घबरा रहे है

की अरमान धड़कन से टकरा रहे हैं

वह मेरी तरफ यूं चले आ रहें हैं
की अरमान धड़कन से टकरा रहे हैं
वह मेरी तरफ यूं.

உன் ஹே தேக் கர் தில் லகா ரங்க் லானே

ஹை தில் க்யா கஹீ பாத் மானே ந மானே

கீ ஹம் தில் கீ ஹர்கத் ஸே கப்ரா ரஹே ஹை(ன்)

கீ அர்மான் தகன் ஸே டக் ரா ரஹே ஹை(ன்)

வோ மேரீ தரஃப் யூ சலே ஆரஹே ஹை (ன்),

கே அர்மான் தட்கன் ஸே டக் ரா ரஹே ஹை(ன்)

அவளைப் பார்த்ததும் மனதில் புதிய உற்சாகம் பிறந்துவிட்டது!

ஆனால் மனது என் சொல்லைக் கேட்குமோ,கேட்காதோ!

மனதின் இந்த நிலை கண்டு பயம் வந்து விட்டதே!

மனதுடன் சேர்ந்து எதிர் பார்ப்பும் துடிக்கிறதே!

அவள் என்னை நோக்கி நடந்து வருகிறாள்!

Song: Wo meri taraf yun Film: Kaafila 1952 Lyricist: Vrajendra Gaud

Music: Husnlal Bhagatram Singer: Kishore Kumar.

One of the best ever songs of Kishore, before he became the singing sensation of the 70s. In fact some of his earlier songs are superb, but he went unrecognised for twenty years, even though he sang some of his best songs in the earlier period. This is a very fine composition and the lyrics are sublime. The song will have magical effect on serious listeners due to the fusion of melody, lyrics and the fantastic voice quality of early Kishore. LIstening is believing.

Pandits Husnlal Bhagat Ram were popular and successful composers of the late 40s and early 50s but ran out of luck. They had to work in the orchestra of Laxmikant-Pyarelal later for a living!

Please do listen to this gem on YouTube.

இந்தப் பாடல் ஒரு சீரிய கவிதை! எளிய சொற்கள், ஆனால் magical effect! கம்பதாசன் போன்ற கவிதான் இதை மொழிபெயர்க்க முடியும்!

என்ன இனிய கருத்துக்கள், எத்தனை பண்பட்ட உணர்ச்சிச் சித்திரம்.

இதில் பயன்படுத்தியுள்ள சொற்கள் இலக்கிய பாரம்பரியத்தில் ஊறியவை. eg armaan அர்மான் என்ற பெர்ஷிய மொழிச் சொல்.. Excellent poem and excellent romantic song.

நோக்கினாள்; நோக்கி இறைஞ்சினாள்; அஃதவள்

யாப்பினுள் அட்டிய நீர். 1093

யான் நோக்குங் காலை நிலன்நோக்கும்; நோக்காக்கால்

தான் நோக்கி மெல்ல நகரும் 1094

மை தில் ஹூ(ன்)

मैं दिल हूँ एक अरमान भरा तू आ के मुझे पहचान ज़रा
एक सागर हूँ ठहरा ठहरा तू आ के मुझे पहचान ज़रा
மை தில் ஹூ(ன்) எக் அர்மான் பரா, தூ ஆகே முஜே பஹசான் ஃஜரா

ஏக் ஸாகர் ஹூ (ன்) டஹ்ரா டஹ்ரா, தூ ஆகே முஜே பஹசான் ஃஜரா

நான் ஆசைகளும் எதிர்பார்ப்பும் நிறைந்த ஒரு இதயம்

இங்கு வந்து என்னிடம் பரிச்சயம் செய்துகொள்

நான் ஓர் அசையாத கடல்; நீ இங்கு வந்து என்னை அறிந்துகொள்

खुद मैने हुस्न के हाथों में शोखी का छलकता जाम दिया
गालों को गुलाबों का रुतबा कलियों को लबों का नाम दिया
आँखों को दिया सागर गहरा तू आ के मुझे पहचान ज़रा

குத் மை நே ஹுஸ்ன் கே ஹாதோ(ன்) மே,

ஷோ கீ கா சலக்தா ஜாம் தியா

காலோ(ன்) கோ குலாபோ(ன்) கா ருத்வா,

கலியோ(ன்) கோ லபோ(ன்)கா நாம் தியா

ஆன்கோ கோ தியா ஸாகர் கஹரா

தூ ஆகே முஜே பஹசான் ஃஜ ரா

நான் தானே அவள் அழகை பெரிதாகப் புகழ்ந்தேன்!

அவள் கன்னங்களை ரோஜாவுக்கு நிகராகச்சொல்லி பெருமைப் படுத்தினேன்!

அவள் உதடுகளை மொட்டுக்கள் என்றேன்!

அவள் கண்களை ஆழ்ந்த நீலக் கடல் என வருணித்தேன்!

வா, இங்கே வந்து என்னை அறிந்துகொள்!

ये सच है तेरी महफील में मेरे अफ़साने कुछ भी नहीं
पर दिल की दौलत के आगे दुनिया के खजाने कुछ भी नहीं
यूँ मुझसे निगाहों को ना चुरा तू आ के मुझे पहचान ज़रा

யே ஸச் ஹை தேரீ மஹஃபில் மே

மேரே அஃப்ஸானேகுச் பீ நஹீ

பர் தில் கீ தௌலத் கே ஆகே,

துனியா கே கஃஜானே குச் பீ நஹீ

யூ(ன்) முஜ் ஸே நிகாஹோ(ன்) கோ ந சுரா

தூ ஆகே முஜே பஹ் சான் ஃஜரா

ஆம், இது உண்மைதான்: உன்னுடைய களியாட்டக் கூட்டத்தில்

நான் ஒரு பொருட்டே அல்ல!

ஆனல் ஒன்று: மனதின் செல்வத்திற்கு முன்பு

இந்த உலகத்தின் பணப்பெருக்கெல்லாம் துச்சமே! ( என்று அறிந்துகொள்)

நீ என்னிடமிருந்து உன் பார்வையைத் திருப்பிக் கொள்ளாதே

நீ இங்கு வந்து என்னை அறிந்துகொள்!

இப்பாட்டிற்கு இணையே இல்லை

Song: Main dil hun Film: Anhonee 1952 Lyricist: Satyendra Athaiyya

Music: Roshan Singer: Talat Mahmood

This is one of the best ever love songs in our movies. Sublime melody and superb poetry elevate it to the status of supreme flower of sentimental love. Belonging to the genre Ghazal, it is rendered by Talat, the King of Ghazals. No one can match him in rendering expressive Urdu words with great feeling, sensitivity, imagination and art. Listen to the way he renders ” “mere afsaane kuch bhi nahi” – the heart will miss a beat or two! Such artists are born, gift of the heavens. Beyond imitation.

Roshan was a sensitive composer, but not the pushy type. Unfortunately, he died rather early. This is one of his most memorable creations.

This was conceived as a piano song- one of the popular ways of picturising a love song in Hindi movies, but was wasted on Raj Kapoor in the movie, whose film persona did not match the lofty sentiments of this Ghazal. Yet, the mastery of Talat was such that the song soared above all limitations of filmy faults and reigns even today as a great example of Ghazals in our movies. Such songs just happen, do not appear even once in a decade!

Ghazal: ” is a form of amatory poem or ode, originating in Arabic poetry. A ghazal may be understood as a poetic expression of both the pain of loss or separation and the beauty of love in spite of that pain.”

மலர்காணின் மையாத்தி நெஞ்சே இவள்கண்

பலர்காணும் பூவொக்கும் என்று. 1112

முறிமேனி முத்தம் முறுவல் வெறிநாற்றம்

வேலுண்கண் வேய்த்தோ ளவட்கு. 1113

I have given some passages from our great Tirukkural. See how such images, thoughts and feelings are universal! This is how our literary forms and traditions are carried on by great poets, may be unconsciously, nevertheless effectively!

In love, the world is One.

…… ஆதலினால் காதல் செய்வீர்: உலகத்தீரே!
அஃதன்றோ இவ்வுலகத் தலைமை யின்பம்;
காதலினால் சாகாம லிருத்தல் கூடும்;
கவலைபோம், அதனாலே மரணம் பொய்யாம்.
…………… மஹாகவி பாரதியார்.

[ மேலும் பார்ப்போம் ]

tags – ஹிந்தி படப் பாடல்கள் – 11 , Kaafila, Anhonee, Dulari

Leave a comment

by Tamil and Vedas on April 19, 2020 • Permalink

Posted in Uncategorized

Tagged Anhonee, ஹிந்தி படப் பாடல்கள் - 11, Dulari, Kaafila

Posted by Tamil and Vedas on April 19, 2020

https://tamilandvedas.com/2020/04/19/%e0%ae%b9%e0%ae%bf%e0%ae%a8%e0%af%8d%e0%ae%a4%e0%ae%bf-%e0%ae%aa%e0%ae%9f%e0%ae%aa%e0%af%8d-%e0%ae%aa%e0%ae%be%e0%ae%9f%e0%ae%b2%e0%af%8d%e0%ae%95%e0%ae%b3%e0%af%8d-11-%e0%ae%9a%e0%ae%bf%e0%ae%a9/

மஹரிஷி ஜாபாலி! -3 (Post No.7848)

WRITTEN BY S NAGARAJAN

Post No.7848

Date uploaded in London – – 19 April 2020

Contact – swami_48@yahoo.com

Pictures are taken from various sources for spreading knowledge; this is a non- commercial blog. Thanks for your great pictures.

மஹரிஷி ஜாபாலி பற்றிய மூன்று கட்டுரைகளில் இது கடைசிக் கட்டுரை

மஹரிஷி ஜாபாலி! -3

(ஜாபாலியின் நாத்திக வாதத்திற்கு ராமரின் பதில்!)

ச.நாகராஜன்

ஜாபாலி ராமரைப் பார்த்துக் கூறிய நாத்திக வாதத்தை, ராமர் வெறுத்து ஒதுக்குவதை வால்மீகி ராமாயணம் அயோத்யா காண்டம் 109வது ஸர்க்கம் விரிவாகச் சொல்கிறது. இந்த ஸர்க்கம் 40 ஸ்லோகங்களைக் கொண்டது.

அவற்றில் சிலவற்றை மட்டும் இங்கு சுருக்கமாகப் பார்ப்போம்.

ஜாபாலியின் நாத்திக வாதத்தைக் கேட்ட ராமபிரான் தனது சுபுத்தியாலேயே இப்படிச் சொல்ல ஆரம்பித்தார் என்று முதல் ஸ்லோகம் கூறி இயல்பாகவே ராமர் ஆத்திகர் என்பதைக் கூறுகிறது. (இறைவன் ஒரு ஆத்திகன்!)

நீர் சொல்வது செய்யக் கூடாதது (அகார்யம்!), இதமளிக்காதது (அபத்யம்).

ஒருவன் சுசியா அல்லது அசுசியா என்பதை ஒழுக்கம் ஒன்றே உரைக்கின்றது. (சாரித்ரம் ஏவ வ்யாக்யாதி)

ராஜானுஷ்டானம் சத்யம் மட்டுமே தான்! (ராஜவிருத்தம் சத்யம் ஏவ!)

சத்யம் ஏவ பஜேத்! (ஒவ்வொருவனும் சத்யத்தையே சர்வமுமாகக் கொள்ள வேண்டும். சத்யத்தை மேற்கொண்ட நான் அதன்படியே நடப்பேன்!)

பரலோக நம்பிக்கை கொண்டவனாக இருந்து கொண்டு உலக வாழ்வை நடத்துவேன். (ச்ரத்ததான: சன் லோகயாத்ராம் ப்ரவர்த்தயே)

ஒரு புத்திமானானவன் ஜனங்களுக்கு நாத்திகவாதத்தால் சந்தேகப்படுபவனாக எவன் ஒருவன் இருக்கிறானோ அவனுக்கு முகமே கொடுக்க மாட்டான். (நாத்திகவாதியை முகத்தாலும் பார்க்க மாட்டான்!)

கோபத்துடன் (சரோஷம்) இப்படிக் கூறிய ராமரைப் பார்த்து தணிந்த குரலில் ஜாபாலி கூறினார் இப்படி : நான் நாத்திகர்களுடைய வசனத்தைச் சொல்லவில்லை. (அஹம் நாஸ்திகானாம் வசனம் வ்ரவீமி ந). நான் நாத்திகனும் இல்லை. (அஹம் நாஸ்திக: ச ந) எதுவும் இல்லை என்பதும் இல்லை (கிஞ்சன ந அஸ்தி ந). சமயத்திற்கேற்றபடி ஆத்திகனாய் இருப்பேன். (காலம் சமீக்ஷய ஆஸ்திக: பவேய). இச்சமயத்தில் சமயத்திற்கேற்றபடி நாஸ்திகனாய் இருந்தேன். (காலே புன: ஏவ நாஸ்திக: அபவம்)

இப்படி ஒரேயடியாக மாறிய (பல்டி அடித்த) மஹரிஷி ஜாபாலி ராமரை திருப்பி அழைத்துப் போவதன் பொருட்டே தனது வார்த்தைகள் சொல்லப்பட்டது என்பதை ஒப்புக் கொள்கிறார்.

இப்படியாக ஜாபாலியின் போலி வாதம் ஒரு முடிவுக்கு வந்தது.

இனி பல முனிவர்கள் ஜாபாலி என்ற பெயருடன் இருந்ததால் ராமாயணத்தில் வரும் ஜாபாலி முனிவர் பற்றிய விஷயங்களை மட்டுமே இது வரை பார்த்தோம்.

ஜாபால உபநிடதம் போன்றவற்றை இங்கு நாம் சொல்லவில்லை.

அடுத்து ஜபல்பூர் நகரமே ஜாபாலி மஹரிஷியின் பெயரால் அமைந்தது என்பதையும் நாம் கவனத்தில் கொள்ள வேண்டும்.

நர்மதை நதிக் கரையில் ஜாபாலி வெகு காலம் தவம் புரிந்ததாகவும் நாம் காண்கிறோம்.

திருப்பதியில், கோவிலிலிருந்து சுமார் இரண்டு மைல் தூரத்தில் ஜாபாலி தீர்த்தம் என்று ஒரு அழகிய தீர்த்தம் உள்ளது. இந்த இடத்தில் தான் மஹரிஷி ஜாபாலி தவம் செய்து முக்தி அடைந்தார் என்று சொல்லப்படுகிறது.

இங்கு ஒரு ஆஞ்சனேயர் ஆலயமும் அஞ்சனா தேவி தீரத்தமும் உள்ளன.

திருப்பதியில் உள்ள இன்னொரு பிரசித்தி பெற்ற தீர்த்தமான பாபவினாசன தீர்த்தமும் கூட ஜாபாலி மஹரிஷியுடன் தொடர்பு படுத்தப்பட்டு இங்கு ஜாபாலி தவம் புரிந்ததாகக் கூறப்படுகிறது.

சென்னையிலிருந்து சுமார் எட்டு கிலோ மீட்டர் தூரத்தில் செங்கல்பட்டு மாவட்டத்தில் அமைந்துள்ள தலம் சிங்கப்பெருமாள் கோவில். முன்னொரு காலத்தில் இது காடாக இருந்தது. அப்போது ஜாபாலி மஹரிஷி விஷ்ணு எடுத்த நரசிம்ம கோலத்தை இங்கு காண விரும்பியதாகவும் அதன்படி விஷ்ணு அவருக்கு அருள் பாலித்து தன் நரசிம்ம கோலத்தைக் காண்பித்ததாகவும் இந்தத் தலத்தின் தல வரலாறு கூறுகிறது.

இதே போல வட நாட்டிலும் ஜாபாலி மஹரிஷியை தொடர்பு படுத்திக் கூறப்படும் தலங்களும் உள்ளன.

மஹரிஷி ஜாபாலி விஷ்ணு பக்தர் என்பதையும் ராமரின் அரசவையில் இடம் பெற்றவர் என்பதையும் இராமாயணம் மற்றும் புராணங்கள், தல வரலாறுகள் ஆகியவற்றால் அறிந்து கொள்ள முடிகிறது.

பெரும் மஹரிஷிகளில் இடம் பெறும் ஜாபாலி வித்தியாசமான ஒரு மஹ ரிஷி!

***

ஜாபாலி மஹரிஷியைப் பற்றிய இந்தத் தொடர் நிறைவு பெறுகிறது.

tags — ஜாபாலி! -3 ,ராமரின் பதில்

Leave a comment

by Tamil and Vedas on April 19, 2020 • Permalink

Posted in Uncategorized

Tagged ஜாபாலி! -3, ராமரின் பதில்

Posted by Tamil and Vedas on April 19, 2020

https://tamilandvedas.com/2020/04/19/%e0%ae%ae%e0%ae%b9%e0%ae%b0%e0%ae%bf%e0%ae%b7%e0%ae%bf-%e0%ae%9c%e0%ae%be%e0%ae%aa%e0%ae%be%e0%ae%b2%e0%ae%bf-3-post-no-7848/

தமிழ் குறுக்கெழுத்துப் போட்டி1842020 (Post No.7847)

WRITTEN BY LONDON SWAMINATHAN

Post No.7847

Date uploaded in London – 18 April 2020

Contact – swami_48@yahoo.com

Pictures are taken from various sources for spreading knowledge; this is a non- commercial blog. Thanks for your great pictures.

குறுக்கே

1. – 6 எழுத்துக்கள் – ராமனின் முன்னோர் சரிதை ; காளிதாசனின் காவியம்

4 –3- மரத்தடியில் காவி உடையில் கண்ணை மூடி பிரார்த்திப்பார்

5. – 4- மின்சாரத்தை செலுத்தப் பயன்படும் உலோகம்

7. – 3- வைத்தியருக்கு பித்தம் , சிலோத்துமம் ஆகியவற்றுடன் இதுவும் தெரியும் / வலமிருந்து இடம் செல்க

8. – 3- பாட்டின் தாளத்துடன் இதையும் சொல்லுவர் / வலமிருந்து இடம் செல்க.

8. – 3- சீதையின் புருஷன்

கீழே

1. – 6 எழுத்துக்கள் – மருத்துவத்தில் சிறந்த தானம்

2. -3- சேரர் தலைநகர்

9. – 3– யானைக்குப் பிடிப்பது / கீழிருந்து மேல் செல்க

3.– 6– சாவித்ரியின் கணவன்

10.– 6–உலகப் புகழ்பெற்ற நாடகம்/ கீழிருந்து மேல் செல்க

–

-subham–

2 Comments

by Tamil and Vedas on April 18, 2020 • Permalink

Posted in Uncategorized

Posted by Tamil and Vedas on April 18, 2020

https://tamilandvedas.com/2020/04/18/%e0%ae%a4%e0%ae%ae%e0%ae%bf%e0%ae%b4%e0%af%8d-%e0%ae%95%e0%af%81%e0%ae%b1%e0%af%81%e0%ae%95%e0%af%8d%e0%ae%95%e0%af%86%e0%ae%b4%e0%af%81%e0%ae%a4%e0%af%8d%e0%ae%a4%e0%af%81%e0%ae%aa%e0%af%8d-154/

அகஸ்தியர் பற்றி தென் கிழக்காசிய நாடுகளில் கல்வெட்டுகள் (Post No.7846)

WRITTEN BY LONDON SWAMINATHAN

Post No.7846

Date uploaded in London – 18 April 2020

Contact – swami_48@yahoo.com

Pictures are taken from various sources for spreading knowledge; this is a non- commercial blog. Thanks for your great pictures.

அய்யாசாமி கல்யாணராமன் எழுதிய ஆர்யதரங்கிணி என்ற ஆங்கில நூலின் இரண்டாவது பாகத்தில் தமிழ் முனிவன் அகஸ்தியர் பற்றிய அதிசயச் செய்திகள் உள்ளன. நம்மில் பெரும்பாலோர் அறிந்திராத செய்திகள் அவை.

சிராத்த மந்திரத்தில் அகஸ்தியர் :-

உயிர் நீத்த முன்னோர்களுக்கு ஆண்டுதோறும் பிராமணர்கள் சிராத்தம் அளிப்பர். இதில் கடவுளர் 12 பேருடன் இரண்டு மனிதர்களுக்கும் சேர்த்து 14 பேருக்கு இறுதி அஞ்சலி செலுத்துவது வழக்கம். அவ்விருவர் காஷ்யப ரிஷி, அகஸ்திய ரிஷி . அதாவது இறைவனுக்கு சமமாகப் போற்றப்படுவர் இராண்டே மனிதர்கள். அதிலும் ஒரு சிறப்புள்ளது என்கிறார் அய்யாசாமி கல்யாணராமன்.

காஷ்யப ரிஷி ,காஷ்மீர் மாநிலத்துக்குப் பெயர் கொடுத்த ரிஷி. அகஸ்திய ரிஷி தென் தமிழ் நாட்டின் பொதிய மலைக்குப் பெயர் ஈ ந்தவர் ; இமயம் முதல் குமாரி வரை ஒரே நிலப்பரப்பு பாரத நாடு என்பதையும் இது காட்டுகிறது.

இதுதான் அந்த மந்திரம்-

ஈசான விஷ்ணு கமலாசன கார்த்திகேய

வன்னித்ரயார்க்க ராஜனிஸ கணேஸ்வரானாம்

கிரௌஞ்சமரேந்த்ர கலசோத்பவ

காஸ்யபனாம் பாதம் நமாமி

சிவன், விஷ்ணு, பிரம்மா, கார்த்திகேயன், மூன்று அக்நிக்கள், சூர்யன், சந்திரன், கணேஸ்வர, கிரௌஞ்ச, இந்திர , அகஸ்திய காஸ்யபர் ஆகியோரின் பாதங்களை நான் வணங்குகிறேன் — என்பது மந்திரத்தின் பொருள் .

கலச உத்பவ = கும்ப முனி = அகஸ்தியர்

இந்திய இலக்கியத்தில் அகஸ்தியர் வெவ்வேறு இடங்களில் வெவ்வேறு கோணங்களில் தோன்றுகிறார். ரிக்வேதத்தில் ஒரு துதியில் மனைவி லோபாமுத்ராவின் வேண்டுகோளின்படி இல்லறக் கடமைகளை நிறைவேற்றியதைக் காண்கிறோம். ராமாயணத்தில் ராமனுக்கு வீரமும் வெற்றியும் தரும் ஆதித்ய ஹ்ருதய ஸ்தோத்திரத்தை உபதேசித்து ‘வெற்றி நமதே’ என்று உறுதியளிப்பதைக் காண்கிறோம். மஹாபாரதத்தில் அவர்க்கு ஒரு புதிய பணி தரப்படுகிறது. பெருங்குடி மக்களை தென்னகத்துக்கு அழைத்துச் சென்று பூ பாரத்தை சீர்செய்வதைப் பார்க்கிறோம் .

புராணங்களில் அவரது சாதனைகள் – கடல் நீரைக் குடித்தார்; விந்திய மலையின் கர்வத்தை பங்கம் செய்தார். வாதாபி இல்வலன் என்ற கொடிய அரக்கர்களின் கொட்டத்தை ஒடுக்கினார் . இது பாதாமி ஆர்யபுரத்தில் /ஐஹோல் ஆண்ட இரண்டு அசுரர் ஆட்சியை வீழ்த்திய வரலாற்று நிகழ்ச்சிகளாக இருக்கலாம் .பின்னர் வந்த புராணங்கள் இவர் நட்சத்திரமாக தென் வானத்தில் ஜொலிப்பதாய்க் குறிப்பிடுகின்றன. ரோமானியர்களும் இதை ‘கனோபஸ்’ CANOPUS என்று அழைத்தனர். அதற்கும் கூட

கலசத்தில் உதித்தவர் என்றே பொருள்.

தென்னிந்தியாவில் இவருக்கு கோவில்கள் உள . இவருடன் தொடர்புகொண்ட கோவில்களும் அதிகமுள .

‘மூர்த்தி சிறிதானாலும் கீர்த்தி பெரிது’ என்று அவை காட்டும். மகத்தான சக்தி, துணிவு, கனிவு , பரந்த நோக்கம் உள்ளவராக அவரை சித்தரிக்கின்றனர். ரிக்வேதத்தில் அவரை ‘இருவகுப்பினாருக்கும் நண்பர்’ என்று ஒரு மந்திரம் கூறுகிறது. அதாவது தேவர்களுக்கும் அசுரர்களுக்கும் சகாயம் செய்தவர். தென்னிந்தியாவில் இவர் தர்மத்தைப் பரப்பினார்.

இவருடைய சேவை அலைகடலுக்கு அப்பாலும் சென்றது. அகஸ்தியர்தான் கடலோடிகளின் தெய்வம். ‘அகஸ்த்யோதயே ஜலானி ப்ரசிதந்தி’ — என்று சம்ஸ்க்ருதத்தில் ஒரு பழமொழி உண்டு. அகஸ்திய நட்சத்திரம் உதயமாகிவிட்டால் கடல் நீர் சா ந்தமாகிவிடும் என்பது இதன் பொருள்.

தென் கிழக்காசிய நாடுகளில் இவரைப் போற்றும் கல்வெட்டுகள் காணப்படுகின்றன.

இந்தோனேஷியாவிலுள்ள மத்திய ஜாவா தீவில் ஒரு கல்வெட்டில்,

விஹிதே கலசஜ நாம்நா

பத்ரலோகஹ்வயே விபுதகேஹே

தஸ்யத புத்ர பௌத்ர :

பவந்து லப்தே சதபத ஜீவ:

பொருள்

பத்ரலோகம் என்ற பெயரில் இங்கே எழுந்தருளியுள்ள கும்ப முனியானவர் புத்ர பவுத்திர சந்ததியினரின் ஆசை அபிலாஷைகள் நிறைவேற அருள்வாராகுக

இன்னொரு கல்வெட்டில் காணப்படும் வாசகம் –

சக ஆண்டு 682, மார்கழி மாதம் வெள்ளிக்கிழமை, கிருஷணபக்ஷ அஷ்டமி , கும்பலக்கினம் கூடிய சுப தினத்தில் , அதி மேதாவியான நமது மன்னர், வேத பண்டிதர், சாது சன்யாசிகளின் உதவியுடன் , செவ்வனே பணியாற்றும் சிற்ப சாஸ்திர வல்லுநர்கள் உதவியுடன் கலச முனிவரின் சிலையைப் பிரதிஷ்டை செய்தார்.

கிழக்கு ஜாவாவில் கி.பி.760 கல்வெட்டு சொல்லும் …

தானியமும் , நெல்லும், தங்கச் சுரங்கங்களு ம் நிறைந்த தீவு யவத் தீவு – ஜாவா- இங்கு அற்புதமான தெய்வீக சம்பு — சிவன் – கோவில் கொண்டுள்ளார் .குஞ்சரகுஞ்ச என்ற வளமான தேசத்தின் வம்சத்தில் வந்தவர் இதை உருவாக்கினார்

அகஸ்த்யரின் சிலைகள் குள்ளமாகவும், சடைமுடியாலான மகுடத்துடனும் தொந்தியுடனும் படைக்கப்பட்டுள்ளன. கைகளில் கமண்டலம், மணி/ ஜப மாலை, த் ரிதண்டம் என்னும் குச்சி உளது. இது போல இலங்கையிலும் இருக்கிறது

கல்யாண ராமன் கொடுத்த ஒரு அடிக்குறிப்பில்– அகஸ்தியர் ஒரு கம்போடிய மன்னரின் மகளை திருமணம் செய்த

செய்தியைக் கம்போடிய கல்வெட்டு கூறுகிறது. இதை நாலாவது அத்தியாயத்தில் காண்க என்று எழுதியுள்ளார்.

தமிழ் இலக்கியத்தில் அகஸ்தியர் பெருமை மிகு இடத்தைப் பெறுகிறார் அகத்தியம் என்ற இலக்கண நூலைப் படைத்தவர் அவர். ஆனால் இப்போது அந்த நூல் கிடைக்கவில்லை.

இவரது மாணரான தொல்காப்பியர் பா ணினியைப் போல சூத்திரங்கள் வடிவில் ஒரு நூலைப் படைத்தார். அவரது இயற்பெயர் த்ருண பிந்து . அவர் அகஸ்தியரின் சீடர் என்ற பெயரில் ஜாவானிய கல்வெட்டுகளிலும் காணப்படுகிறார். தொல்காப்பியர் கி.மு மூன்றாம் அல்லது நாலாம் நூற்றாண்டில் வா ழ்ந்தார் என்று இதுகாறும் கருதப்பட்டு வந்தது இப்போது அதற்கும் 200 ஆண்டுகளுக்கு முன்னர் வாழ்ந்தவர் என்று கருதப்படுகிறது —

இவ்வாறு அவர் தனது ஆங்கிலப் புஸ்தகத்தில் எழுதியுள்ளார். இது வெளியான வருடம் 1970.

SOURCE – ARYATARANGINI, IN TWO VOLUMES, A.KALYANARAMAN, ASIA PUBLISHING HOUSE, LONDON, 1970.

tags – அகஸ்தியர் , கல்வெட்டுகள், , த்ருண பிந்து, சிராத்தம்

–SUBHAM —

Leave a comment

by Tamil and Vedas on April 18, 2020 • Permalink

Posted in Uncategorized

Tagged சிராத்தம்

Posted by Tamil and Vedas on April 18, 2020

https://tamilandvedas.com/2020/04/18/%e0%ae%85%e0%ae%95%e0%ae%b8%e0%af%8d%e0%ae%a4%e0%ae%bf%e0%ae%af%e0%ae%b0%e0%af%8d-%e0%ae%aa%e0%ae%b1%e0%af%8d%e0%ae%b1%e0%ae%bf-%e0%ae%a4%e0%af%86%e0%ae%a9%e0%af%8d-%e0%ae%95%e0%ae%bf%e0%ae%b4/

THE TAMILS 3000 YEARS AGO (Post No.7845)

WRITTEN BY LONDON SWAMINATHAN

Post No.7845

Date uploaded in London – 18 April 2020

Contact – swami_48@yahoo.com

Pictures are taken from various sources for spreading knowledge; this is a non- commercial blog. Thanks for your great pictures.

A Madras lawyer called Viswanatha Kanakasabhai Pillai (1855-1906) wrote an excellent book under the title ‘THE TAMILS 1800 YEARS AGO’ in English and spread the name and fame of the Tamil community in the world. Though there were more scholarly works before him , all those works were mostly in Tamil. He was the first one to bring out a solid book in English about the Tamils. Though the book contains many absurd remarks such as Tamil originated in Mongolia etc, the credit goes to Pillai for enlightening the Non -Tamil Speaking world. Of late, lot of scholarly works in English such as ‘The Smile of Murugan’ by Czech scholar Kamil Zvelebil (1927-2009) threw more light on the Tamil.

( I always recommended this book and A L Basham’s ‘The Wonder That was India’ to all my students at the SOAS, University of London).

Now with the knowledge we have acquired from various archaeological and literary sources we may even write a book ‘THE TAMILS 3000 YEARS AGO’. Now we know that men started living in the heart of India one lakh years ago. The Bhimbetka caves in Madya Pradesh show that primitive men lived there 100,000 years ago started painting the caves 40,000 years ago.

In Tamil Nadu we have evidence to show that men lived here at least 40,000 years ago in the Palaeolithic age.

But when were the people in the South civilized?

When did the Tamil civilization begin?

1.Tamils are fanatics and they claim every day that they were the first civilized human beings on the earth. There is even a saying that ‘Tamils appeared with swords in their hands before the rocks became sand’. You have to imagine a rocky surface like Moon or Mars and imagine Tamils fighting among themselves with swords. 2.There is another group of fake Tamil scholars who claim their origin in Indus-Sarasvati River basin. 3.There is yet another group of fake and fanatical people who claim they originated in Kumari Kandam also known as Lemuria.

You can have a good laugh at these three groups and enjoy their jokes if you are familiar with linguistics, sociology, anthropology and world history. They take some words like Dravidian etc out of context and interpret it in their own way. Soviet and Finnish “scholars” said something about the structure of Indus script or words. Even after 80 years not an inch of progress made in that direction with all the super computers in our hands. So it is absurd. And over fifty interpretations are there for Indus Script!

So what is the truth?

Ramayana has reference about the Kapatapuram devoured by the Sea.

Mahabharata has reference to Arjuna’s marriage with a lady in the South .

Manu smriti has reference to people in the South.

All Tamil literature speak of Agastya codifying a grammar for Tamil Language which proves that Tamil language existed before Agastya; that Engineer Agastya even diverted River Kaveri into the plains of Tamil Nadu like the North Indian engineer Bhageertha diverted Ganges in to the plains of Uttar Pradesh, Bihar and Bengal. He even took Tamils to South East Asia to establish Hindu culture there which lasted until 16^th or 17^th century. We find statues of Agastya in almost all South East Asian country.

HERE ARE THE FACTS

2700 years ago, Panini wrote the first grammar book in the world; he mentioned Marica (black pepper). Commentators who came a few hundred years after him, wrote about various routes. So it might have come by land route from the South.

Before him Engineer and Great Rishi Agastya laid a land route via Vindhya Mountains. Till then there was no land route along the mountainous area. But this Agastya is not the Rishi mentioned in Rig Veda as the husband of Loamuda. But a descendent in the same Agastya Gotra. Puranas clearly say he ‘belittled Vindhya Mountains’ (Garva Bhangam).

Rama and Lakshmana contemporary of Agastya might have used the land route via mountains or coastal route. But we have clear reference to Rocky caves of Kishkinda, now identified with Hampi in Karnataka. What we know from Ramayana is that there were semi civilized race with monkey or ape totems. They were literate, educated but lived with a different set of rules. In course of time they were pictured as monkeys.

Reference about Kapatapuram may be later additions. BUT Kapatapuram comes from three difference sources. From Ramayana, from Chanakya’s Arthsastra (kapata pearl) and Tamil Iraiyanar Akapporul Urai (Tamil Sangam) ; so it must be true. But the period of sea devouring Kapatapuram may be Second century BCE when there was a big Tsunami according to geological scientists.

Then came Mahabharata, where we see more civilised people once again with different set of rules. Arjuna married Chitrangatha, one among them. Tamils called her Alli Rani in their folk tales.

Though there are references to Pandya, Kapatapura in the epics, they were all in the updated versions of the epics. The evidence shows that Hindus constantly edited their scriptures and updated them. That is why we have different versions in the Puranas.

These are all non -historical literary sources.

But we know that Ravana lived in an island beyond India. Because Sanskrit word lanka means Island.

Historical Literary sources

1.Rig Veda 10-61-8; 1-179-6

Though there are two remarks about Dakshinapatha- Southern route and Agastya’s connection with two classes, both are very vague. Different interpretations are available.

R V 1 – 179- 6 says about two classes and Agastya .

But except Jambunathan no body translated ’two classes’ as Tamils and Northerners. So we have to leave it.

The dakshinapatha/southern route reference in 10-61-8 gets some support from Vedic Index of AA Macdonell and A B Keith. It is in Bodhayana Dharmasutra as well. Other reference to Tamil women wearing flowers to decorate their head and hair is also in dharma sasatras.

2.Panini’s Ashtadhyayi

The reference about Marica/ pepper clearly show the southern connection

3.Kautilya’s Reference to Pearl as Kapata Muktam also shows Tamil city Kapatapuram existed at 4^th century BCE.

4.Mahavamsam of Sri Lanka

Mahavamsam says that Pandya king of Madurai sent his daughter along with the daughters of ministers to Sri Lanka for marrying the Royals in Sri Lanka IN THE Sixth century BCE. But we don’t know which Madurai. Then (South) Madurai was devoured by the sea.

5.Megasthanes reference about Pandya Queen

Megathanes , Greek Amabassador mentioned a Panadaiya (Pandy Rani Goddess Meenakshi??) queen ruling in the south.

6.Asokan ,Kharavelan Inscriptions

Very clear matter is available from the 2300 old Asokan inscriptions. It mentioned the Tamil Kingdoms

Two hundred years after Asoka, Kharavelan of Orissasays that he defeated the Pandya King in spite of the Tamil Front formed by the three kingdoms.

7.Sanskrit literature- Kalidasa etc

Kalidasa was the first poet in India to mention the Pandya – Agastya connection. My research and famous foreign and Indian scholars place him in second century BCE. Sangam Tamil never mentioned Agastya but indirectly connects Pothiyil (Southern Mountains) and Himalayas in one Purananuru’s verse. This confirm two stories related by later commentators:

1.To control the population explosion in Northern India, Lord Shiva sent him to the South; He also ordered him to give Tamil a grammar. He brought 18 tribes to South India according to Tamilcommentators.

2.He is the one who wrote the first grammar book for Tamil language Known as Agaththiyam; it is lost; but his disciple Tolkappiar wroe the next grammar which is followed to day.

8.Sangam Tamil literature

Sangam Tamil literature commentators say a Chera King fed both Kaurava and Pandava army. Without any secondary evidence it is very difficult to believe that. Actual word used in the poem is ‘Perum Soru’ meaning big feast. My opinion is this is given to honour the departed souls every year. Even today, Saivite saints departure days are celebrated as Guru Puja and all are fed on that day.

In Purananuru verse 201 Kapilar, the brahmin poet who contributed highest number of poems to the Sangam corpus,talks about 49 generations of a chieftain known as Irungovel . If we give 1000 years for 49 generations we can guess his tribe came with Ahastya to Tamil Nadu around 1000 BCE.

9.Three Tamil Sangams

Three Tamil Sangams are given an incredible period of 10,000 years which cannot be supported by anyone who knew world history. Again the fabulous dates are given in a coded language. (I have explained it in my article on the Age of Three Sangams)

10.Foreign trade with Rome Egypt and Babylonia

Roman trade between South India and Rome for 400 years from First century BCE is confirmed by Tamil Sangam books and discoveries of coins throughout South India. Cross references are available in Roman books. Other links have only Sanskrit words such as Kapi (monkey) Tuki (Siki for Peacock) Maricha (for black pepper) etc.

11.Tsunamis – geological evidence

One Tsunami that happened in second century BCE corresponds well with our Tamil Sangam stories. Language of the second Tamil Sangam verses are like the Third Tamil Sangam poets without any difference. So the gap between each Tamil Sangam is only 100 years or so.

12.Kumarikandam called Lemuria might have existed before civilised men appeared on the face of earth. There is no scientific proof for a civilized land mass.

xxx

TAMILS HAVE NO CONNECTION WITH INDUS; NOT EVEN THE RIVER IS MENTIONED IN SANGAM LITERATURE, WHERE AS GANGA AND HIMALAYA ARE MENTIONED 20 TIMES.

13.CONCLUSION

We have confirmed sources to show that 18 civilised groups/ tribes came to Tamil Nadu under the leadership of Engineer cum Sailor cum Seer Agastya in the 10^th century BCE. He may be a later Agastya, not the Rig Vedic one. Agastya is a gotra name and so many people with the same name existed.

But even before this migration of 18 tribes from the north semi civilised groups with Vanara (apes) totems lived in South India.

Though Palaeolithic and Neo lithic tools show that people lived for several thousand years before this, they may not be civilised.

All ancient Sanskrit scriptures tell us that sons and descendants of Kshatriya turned Brahmana Rishi Visvamitra had 50 sons. They did not follow Vedic rituals and were demoted as Sudras and sent to South. Like British sent all criminals to Australia and other places, Hindu criminals were also banished to the South. Price Vijaya, a criminal from Bengal was sent to Sri Lanka.

Now we can write a book The Tamils 3000 Years Ago.

THE TAMILS, 3000 YEARS AGO, INDUS CIVILIZATION, KUMARI, LEMURIA

–subham–

4 Comments

by Tamil and Vedas on April 18, 2020 • Permalink

Posted in Uncategorized

Tagged lemuria

Posted by Tamil and Vedas on April 18, 2020

https://tamilandvedas.com/2020/04/18/the-tamils-3000-years-ago-post-no-7845/

ஹிந்தி படப் பாடல்கள் – 10 – ஸ்வரமும் சாஹித்யமும் (Post No.7844)

WRITTEN BY R.NANJAPPA

Post No.7844

Date uploaded in London – – 18 April 2020

Contact – swami_48@yahoo.com

Pictures are taken from various sources for spreading knowledge; this is a non- commercial blog. Thanks for your great pictures.

ஹிந்தி படப் பாடல்கள் – 10 – ஸ்வரமும் சாஹித்யமும்

R.Nanjppa

இசை – ஸ்வரமும் சாஹித்யமும்

இசைக்கு அடிப்படை ஸ்வரங்கள். ஆனால் இசை சாஹித்யத்துடன் சேரும்போதுதான் அதற்கு ஒரு முழுமை , நிறைவுத்தன்மை கிடைக்கிறது, மனதில் நிலைக்கிறது.

நமக்கு தித்திப்பு சாப்பிடவேண்டும். சர்க்கரை, வெல்லம் , தேன் இவற்றை நேரடியாகச் சாப்பிடலாமா? எவ்வளவு சாப்பிட முடியும்? ஒரு தின்பண்டமாகச் செய்தால் தான் அதிகம் சுவைக்கலாம்..

‘டைகர் ‘ வரதாச்சாரியார் ரயில் பயணத்தின் போது (சிதம்பரம்–சென்னை) ஸஹானா ராகத்தை எடுத்தால் விடியவிடிய , சென்னை வந்து சேரும் வரை ஆலாபனை செய்வாராம் –

இன்று இதை எத்தனை வித்வான்கள் செய்வார்கள்? எத்தனை பேருக்கு கேட்டு ரசிக்க இயலும்?

ராகத்தை ஸ்வரத்தால் உருவாக்குகிறோம். இது மனக் கற்பனை தான். இதைச் சிலர்தான் அனுபவிக்கமுடியும். இத்தகைய மன ஓட்டம் அமைவது அரிது. அதற்கே சாஹித்யம் என்ற சால்வையைப் போர்த்தினால் பலரும் தரித்துக் கொள்ளலாம்!

நமது புராதன சங்கீதம் அதிக வழக்கில்லாமல் இருந்தபோது, சாஹித்யமியற்றி ராகங்களை நிலைக்கச் செய்து, இசை மக்களிடையே பரவச்செய்தவர்கள் கர்னாடக இசையின் மும்மூர்த்திகள். அவர்களுக்கும் முன்பு வந்தவர் புரந்தரதாசர். இவர்கள் இயற்றிய சாஹித்யமில்லாமல் பல ராகங்கள் நமக்குப் புரியவே புரியாது. நம்மில் பலருக்கும் இன்றும் ஸ்வரங்களை மட்டும் வைத்தே ஒரு ராகத்தை அடையாளம் காண முடியாது. சக்கனி ராஜ என்றால் கரஹரப்ரியா என்போம். ஆரோஹணம்–அவரோஹணம் மட்டும் சொன்னால் என்ன புரியும்?

கர்னாடக–ஹிந்துஸ்தானி மரபுகள்

கர்னாடக இசை சாஹித்யத்தையே சார்ந்திருக்கிறது. ஹிந்துஸ்தானி இசை பெரும்பாலும் ஸ்வரத்தையே வைத்துப் பாடுவது. ஏன் இப்படி ஆயிற்று? ஹிந்துஸ்தானி இசையில் ஏன் சாஹித்யம் அதிகமில்லை? இதற்கு ரா.கணபதி ஒரு விளக்கம் தருகிறார், இந்திய இசைக்கு இரு பெரும் ஆதாரங்கள் நாரதரும் ஹனுமானும் ஆவர்.. நாரதர் சாஹித்யத்திற்கு முக்கிய இடம் தந்தார்– அவர்தான் கர்னாடக இசையின் ஆதி குரு. ( “நாரத குரு ஸ்வாமி” என்று தியாகையர் பாடுகிறார்.)

ஹனுமாரோ, சுத்த ஸ்வரத்தை மட்டுமே வைத்து இசையை வளர்த்தார்–இது வட இந்தியாவில் நிலைபெற்றது, இதன் விவரத்தை ரா.கணபதி எழுதிய “ஜய ஹனுமான்” என்ற புத்தகத்தில் காணலாம். ஸ்வாமி விவேகானந்தரின் கருத்து வேறு. ]

ஒன்று மட்டும் தெளிவு. ராகத்தைப் பாடுவதில்–ஆலாபனை செய்து வளர்ப்பதில் ஹிந்துஸ்தானிப் பாடகர்களுக்கு இணை இல்லை. சாஹித்யம் இல்லாமல் நம்மவர்களால் அதிக நேரம் தாக்குப்பிடிக்க முடியாது! ஹிந்துஸ்தானி இசையில் கற்பனைக்கு அதிக இடம் இருக்கிறது, நம்மவர் இசையில் கணக்கு அதிகம். அதனால்தான் ஹிந்தி இசையமைப்பாளர்கள் ஒரே ராகத்தை வைத்து அனேக மெட்டுக்கள் அமைக்கிறார்கள். ஆவாரா, ஸ்ரீ420 படங்களில் பெரும்பாலான மெட்டுக்கள் பைரவி (ஹிந்துஸ்தானி) ராகத்தின் அடிப்படையில் அமைந்தவை என்பதை எத்தனை பேர் நம்புவார்கள்?

இன்னொரு காரணமும் உண்டு.இந்திய பாரம்பரிய இசை நமது சமய, புராண–இதிஹாசங்களூடன் நெருங்கிய தொடர்புடையது. அதனால் ஸாஹித்யமும் அப்படித்தான் இருக்கும் இந்த நிலையை இன்று வரை கர்னாடக இசையில் காணலாம். ஹிந்துஸ்தானி இசையும் அப்படித்தான் இருந்தது. ஆனால் வட இந்தியாவில் முஸ்லிம் சுல்தான்கள் வந்தபிறகு நிலை மாறியது. சங்கீத வித்வான்கள் அரசர்கள்–பிரபுக்கள் ஆதரவை நம்பியே பிழைக்கவேண்டிய நிலையில் இருந்தனர்–ஆனால் சுல்தான்களுக்கு நமது தெய்வ சம்பந்தமுள்ள இசை ஒத்துவராது. [இஸ்லாம் மதம் இசையை அனுமதிப்பதில்லை.]

அதனால் ஸாஹித்யம் அதிகமில்லாத வழக்குகளைப் பின்பற்றினர். இருக்கும் ஸாஹித்யமும் சிருங்கார ரசத்துடன் கூடியது அதனால் ஹிந்துஸ்தானி இசை அவ்வளவாக பொதுமக்களிடையே பரவவில்லை. சாது–சன்துக்கள், பக்திமான்கள் வாயிலாக பக்தி சங்கீதம் பரவலாக மக்களைச் சென்றடைந்தது. ஹிந்தி சினிமா இசையின் வாயிலாகத்தான் சங்கீதத்திற்கு பொதுமக்களிடையே பெரும் ஆதரவு கிடைத்தது.

[ இங்கே ஒரு செய்தி. முஹம்மது ரஃபி ஹிந்தித் திரையிசையில் முன்னணியில் இருந்தவர். ஒரு சமயம் இவர் மெக்கா யாத்திரை போனார். சில முல்லாக்கள், சினிமாவிற்குப் பாடிப் பிழைப்பது இஸ்லாம் மதத்திற்கு எதிரானது என்று ரஃபியிடம் சொன்னார்கள். நல்ல மனிதர் ரஃபிக்கு இது மன உளைச்சலைத் தோற்றுவித்தது. ரஃபி பாடத் தயங்கினார்–அவர் மார்க்கெட் சரிந்தது என்று சொல்வார்கள்.]

ஹிந்தி திரை இசைக் கவிஞர்களின் பணி

ஹிந்தியில், 50,60களில் இருந்த பாடலாசிரியர்கள் எல்லோருமே உண்மையிலேயே கவிஞர்களாக இருந்தவர்கள். இலக்கிய மரபு சிதையாமல், இலக்கணம் வழுவாமல் எழுதியவர்கள்.They were not mere wordsmiths, but wove real poetry and philosophy through words. இவர்கள் உருது–ஹிந்தி கவிச் சம்மேளனங்களில் கலந்துகொண்டு பெயர் வாங்கியவர்கள். பாடல்களில் படச் சூழ்நிலையை மீறிய கருத்துக்களைச் சொன்னவர்கள். அதனால் தான் சினிமா பார்க்காதவர்கள் கூட அப்பாடல்களை இன்னமும் ரசிக்கமுடிகிறது.

இதிலும் தனி மரபுகள் உண்டு. ஸாஹிர் லுதியான்வி. ஷகீல் பதாயுனி, மஜ்ரூஹ் ஸுல்தான்புரி, ஹஸ்ரத் ஜய்புரி போன்றோர் பெரிய உருதுக் கவிகள். பரத் வியாஸ் இலக்கண ஹிந்தி எழுதியவர். ஷைலேந்த்ரா பழகு ஹிந்தி–ஹிந்துஸ்தானியில் எழுதியவர். ராஜேந்த்ர கிஷனும் அப்படித்தான். இவர்கள் அனைவரின் பாடல்களுமே இலக்கிய வளம், சமுதாய நோக்கு, ஆன்மீக நாட்டம் [ அல்லது உலகியல் மீறிய நிலைப்பாடு] ஆகிய அம்சங்கள் அமைந்தவை. இவர்கள் எழுதிய பாடல்கள் கவிதைகள், இன்றுவரை அறிஞர்களால் பாராட்டப் படுகின்றன.மக்களால் ரசிக்கப்படுகின்றன.

இவர்கள் இசைக்கு ஆற்றிய பணியின் இன்னொரு பரிமாணம் குறிப்பிடத்தக்கது.

ஹிந்தி சினிமா தொடங்கியது முதல் இசை அதன் முக்கிய அங்கமாகத் திகழ்ந்து வருகிறது. இந்தப் பாடலாசிரியர்கள் எளிய சாஹித்யம் இயற்றி நல்ல கருத்துக்கள் மக்களைச் சென்றடைய வழிவகுத்தார்கள். இசை இயக்குனர்களின் திறமையுடன் கவித்திறமையும் சங்கமித்து இசை ஆறு வெள்ளமெனப் பாய்ந்தது! இதுவே ஹிந்தித் திரைப் பாடல்களீன் ஜனரஞ்சகத் தன்மைக்கு முக்கிய காரணம். இதில் திரைக் கவிஞர்களீன் பங்கை குறைத்து மதிப்பிட முடியாது.

கவிஞர்கள் காட்டும் கற்பனை உலகு !

உலகை விமர்சித்த, ரசித்த கவிகளைச் சில கட்டுரைகளில் பார்த்தோம். இவர்கள் சொல்லும் மாற்று என்ன? சில உரைகளைப் பார்ப்போம்.

வேறு இடம் நாடு!

ऐ मेरे दिल कहीं और चल
ग़म की दुनिया से दिल भर गया
ढूँढ ले अब कोई घर नया

ஏ மேரே தில் கஹீ(ன்) ஔர் சல்

கம் கீ துனியா ஸே தில் பர் கயா

டூன்ட் லே அப் கோயீ கர் நயா

மனமே, வா இங்கிருந்து கிளம்பி விடுவோம்

வேறு எங்காவது புதிய இடம் தேடிக் கொள்வோம்

உலகத் துன்பங்கள் மனதை நிறைத்துவிட்டன

चल जहाँ ग़म के मारे न हो
झूठी आशा के तारे न हो
उन बहारों से क्या फ़ायदा
जिस में दिल की कली जल गयी
जख्म फिर से हरा हो गया

சல் ஜஹா(ன்) கம்ஸே மாரே ந ஹோ

ஜூடி ஆஷா கே தாரே ந ஹோ

உன் பஹாரோ(ன்) ஸே க்யா ஃபாய்தா

ஜிஸ்மே தில் கீ கலீ ஜல் கயீ

ஜஸ்ம் ஃபிர் ஸே ஹரா ஹோகயா

துன்பத்தின் அடி விழாத அந்த இடத்துக்குப் போவோம், வா

பொய்யான ஆசைகள் இல்லாத அந்த இடத்திற்குப் போவோம் வா

மொட்டுக்களைக் கருக்கி விடுகிறதே– அத்தகைய வசந்தத்தினால்

என்ன பயன்?

பழைய புண்களை மீண்டும் திறக்கும் அதனால் என்ன பயன்?

வேறு இடத்திற்கும் போவோம், வா

चार आँसू कोई रो दिया
फेर के मुँह कोई चल दिया
लूट रहा था किसी का जहां
देखती रह गयी ये ज़मीन
चूप रहा बेरहम आसमान

சார் ஆஸூ(ன்) கோயீ ரோ தியா

ஃபேர் கே முஹ் கோயீ சல் தியா

லுட் ரஹா தா கிஸீ கா ஜஹா(ன்)

தேக்தீ ரஹ கயீ ஏ ஃஜமீன்

சுப் ரஹா பே ரஹம் ஆஸ்மான்

சிலர் கண்ணீர் விடுகிறார்கள்

சிலர் முகத்தைத் திருப்பிக்கொள்கிறார்கள்

சிலர் இடம் இங்கே கொள்ளை போகிறது

இந்தப் பூமி அதைக் கண்டவாறே இருந்துவிட்டது

இரக்கமற்ற வானமும் பேசாமல் இருந்துவிட்டது

Song: Ae mere dil kahin aur chal Film: Daag 1953 Lyricist: Shailendra

Music: Shankar-Jaikishan Singer: Talat Mahmood. This song was a top hit, is popular still.

Talat had a unique voice, with vibration. It was silky smooth, mellifluous. His Urdu diction was superb, the best in the industry. His rendering was always sensitive to the lyrics. He was the original king of Ghazals. Soaked in the culture of Lucknow, he did not run after music directors for chance. In the 60s, changes in recording technology worked against his voice, as the vibrato was magnified and appeared as tremolo. The kind of gentle songs he sang went out of fashion. In his day, he was the top voice. He can never be imitated.

நாம் எல்லோரும் கலப்பற்ற சந்தோஷத்தையே நாடுகிறோம், ஆனால் அதைத் தவறான இடத்தில் தேடுகிறோம் என்பார்கள் ஞானிகள்.

உலகை எப்படி எதிர்கொள்வது?

புதிய இடம் தேடவேண்டுமானால், முதலில் இருக்கும் இடத்தின் குறைகளைத் தெரிந்துகொள்ள வேண்டும். இந்த உலகம் ஏன் வேண்டாம்?

உலோகாயதமாக என்ன சொன்னாலும் நமது ஆன்மீக மரபில், இந்த உலகம் நமது சாஸ்வதமான இடம் அல்ல என்பதை வலியுறுத்துகிறார்கள்.

naliniidalagata jalamatitaralaM

tadvajjiivitamatishayachapalam

viddhi vyaadhyabhimaanagrastaM

lokaM shokahataM cha samastam .

நளினீ தளகத ஜலம் அதி தரளம்

தத்வத் ஜீவிதம் அதிஶய சபலம்

வித்தி வ்யாத்யபி மான க்ரஸ்தம்

லோகம் ஷோக ஹதம் ச சமஸ்தம்

வாழ்க்கை தாமரையிலைத் தண்ணீர் போல சஞ்சலமானது. இது நோய், தன்னலம், துக்கம் ஆகிய வற்றுக்கு இருப்பிடமானது என்பார் ஆதி சங்கரர். இது கஷ்டம் –துக்கம் வந்தபோது சொன்னதல்ல. பொதுவாகவே இதுதான் உலகின் இயல்பு.

பகவான் கிருஷ்ணர் கீதையில் இந்த உலகின் இயல்பை ஆறு இடங்களில் சொல்கிறார்.

–துக்காலயம் அஸாஸ்வதம் 8.15

–ம்ருத்யு ஸம்ஸார வர்த்மனி 9.3

–அனித்யம் அஸுகம் லோகே 9.33

– ம்ருத்யு ஸம்ஸார ஸாகராத் 12.7

–ஜன்ம ம்ருத்யு ஜரா வ்யாதி துக்க தோஷானு தர்சனம் 13.8

–ஜன்ம ம்ருத்யு ஜரா துக்கைர் 14.20

புத்தர் இந்த விஷயத்தையே தன் அடிப்படைக் கொள்கையாக்கினார். உலகம் துக்க மயம்,அதற்குக் காரணம் இருக்கவேண்டும், பரிகாரம் இருக்கவேண்டும், அதை அடைய மார்க்கம் இருக்கவேண்டும்–இவையே புத்தரின் மதம்.

[ஆனால் கிருஷ்ணருக்கும் புத்தருக்கும் ஒரு முக்கிய வித்தியாசம். கிருஷ்ணர் யாரையும் உலகைத் துறக்கச் சொல்லவில்லை! அர்ஜுனன் சன்னியாசியாவேன் என்ற போது அவனைக் கடிந்து கொண்டார்! இந்த உலகின் உண்மை நிலையை அறிந்து , நம் இறுதி லட்சியத்தையும் உணர்ந்து அதற்குத் தக்கபடி வாழ்க்கை நடத்தவேண்டும் என்பதே கிருஷ்ணரின் உபதேசம். உலக வாழ்கையை விட்டுசன்னியாசம் மேற்கொள்ளவேண்டும் என்பது புத்தரின் முக்கிய போதனை. இது ஹிந்து தர்மத்தின் வழியல்ல.]

இந்த விஷயத்தையே நமது கவிகள் சினிமாவுக்கு உகந்த முறையில் பாடுகிறார்கள்.

யாருக்கு என்ன நடக்கிறது?

दुनिया वही, दुनियावाले वही
कोई क्या जाने किसका जहां लुट गया

துனியா வஹீ, துனியா வாலே வஹீ

கோயீ க்யா ஜானே கிஸ்கா ஜஹா(ன்) லுட் கயா

Song: Ramayya vastavayya Film: Shri420 Lyricist: Shailendra

Music: Shnakar Jaikishan Singer : Mukesh (this stanza)

வெளிப்பார்வைக்கு உலகமும் அதில் வசிக்கும் மக்களும் ஒரே மாதிரி தான் தென்படுகிறார்கள். உலகம் அதன் வழியில் வழக்கம் போல் சென்றுகொண்டே இருக்கிறது.ஆனால் யார் வீட்டில் என்ன கொள்ளை நடந்தது என்பது யாருக்குத் தெரியும் என்று கேட்கிறார் ஷைலேந்த்ரா..

ஆனாலும் உலகைக் கொளுத்து என்று எல்லோரும் சொல்வதில்லை! மனதை மேம்படுத்து என்று சொல்கிறார்கள். கவிஞரின் கற்பனை பாருங்கள்.

हमसे न छुपाओ बच्चों हमें तो बताओ
आने वाली दुनिया कैसी होगी समझाओ
आने वाली दुनिया में सबके सर पे ताज होगा
न भूखों की भीड़ होगी, न दुखों का राज होगा
बदलेगा ज़माना ये सितारों पे लिखा है

ஹம்ஸே ந சுபாவோ பச்சோ ஹமே தோ பதாவோ

ஆனே வாலீ துனியா கைஸே ஹோகீ ஸம்ஜாவோ

ஆனே வாலீ துனியா மே சப்கே ஸர் பே தாஜ் ஹோகா

ந பூகோ(ன்) கீ பீட் ஹோகீ, ந துக்கோ (ன்) கா ராஜ் ஹோகா

பத்லேகா ஜமானா யே தாரோ(ன்) பே லிக்கா ஹை

குழந்தைகளே! என்னிடம் மறைக்காமல் சொல்லுங்கள்

வரப்போகும் உலகம் எப்படி இருக்கும்?

வரப்போகும் உலகில் எல்லோர் தலையிலும் கிரீடம் இருக்கும்!

பசித்து வாடுபவர்களின் கூட்டம் இருக்காது,

துன்பம் அங்கே ஆட்சி செலுத்தாது!

இந்த உலகம் மாறும் என்பது நிச்சயம்–

இது நட்சத்திரத்தில் (வானில்) எழுதப்பட்டிருக்கிறது!

Song: Nannhe Munnhe bachche Film: Boot Polish 1954 Lyricist: Shailendra

Music: Shankar -Jaikishan Singers: Manna Dey and Asha Bhonsle

எத்தனை நம்பிக்கயுடன் குழந்தைகள் சொல்கின்றனர்! இத்தகைய நம்பிக்கை ஊட்டுவதுதானே நல்லோர்களின் செயல்? எல்லோரும் இந் நாட்டு மன்னர் என பாரதியார் பாடவில்லையா? அப்படித்தானே பாரத சமுதாயம் வாழவேண்டும்?

எதிர்காலத்தில் நம்பிக்கையூட்டும் இன்னொரு பாடல்,

तुझे अपने पास बुलाती है, तेरी दुनिया
कबसे बाँहें फैलाती है, तेरी दुनिया
तुझे अपने पास बुलाती है

वहाँ छोटे–बड़े सब एक–से

नहीं कोई जो तेरे दुख पे हँसे
वहाँ रिश्ते न होंगे झूठ के
सबको सीने से लगाती है, तेरी दुनिया

तुझे अपने पास बुलाती है

துஜே அப்னே பாஸ் புலாதீ ஹை தேரீ துனியா

கப் ஸே பாஹே(ன்) ஃபைலாதீ தை தேரீ துனியா

துஜே அப்னே பாஸ் புலாதீ ஹை தேரீ துனியா

வஹா(ன்) சோடே படே ஸப் ஏக் ஸே

நஹீ கோயீ ஜோ தேரே துக் பே ஹஸே

வஹா(ன்) ரிஷ்தே ந ஹோங்கே ஜூட் கே

ஸப்கோ ஸீனே ஸே லகாதீ ஹை தேரீ துனியா

துஜே அப்னேபாஸ் புலாதீ ஹை தேரீ துனியா

உன்னுடைய உலகம் உன்னைத் தன்னிடம் அழைக்கிறது

எப்போழுதிலிருந்தோ கதவைத் திறந்து வைத்திருக்கிறது!

உன் உலகம் உன்னை அழைகிறது!

அங்கு சிறியவன்–பெரியவன் எல்லாம் ஒன்றுதான்

உன் துக்கத்தைக் கண்டு சிரிப்பவர்கள் யாரும் இருக்க மாட்டார்கள்

அங்கே போலி உறவினர்கள் எவரும் இருக்கமாட்டார்கள்

எல்லோரையும் தன் மார்புடன் அணைத்துக் கொள்ளூம் உன் உலகம்

உன் உலகம் உன்னை அழைக்கிறது.

Song: Tujhe apne paas bhulaati hai Film: Daag 1953 Lyricist: Shailendra

Music: Shankar-Jaikishan Singer. Talat Mahmood

சிறியவன்-பெரியவன் விஷயம் ” பெரியோரை வியத்தல் இலமே, சிறியோரை இகழ்தல் அதனினும் இலமே” என்ற புறநானூற்று வரிகளை நினைவுபடுத்துகிறது.

மேலும் ஒரு கற்பனை

दुनियावालों से दूर, जलनेवालों से दूर
आ जा, आ जा चले कहीं दूर, कहीं दूर, कहीं दूर

वो प्यार का जहाँ हैं, हर दिल पे मेहरबाँ हैं
कुछ और वो ज़मीं हैं, कुछ और आसमाँ हैं
ना ज़ुल्म का निशाँ हैं, ना ग़म की दास्ताँ हैं
हर कोई जिसको समज़े वो प्यार की ज़ुबाँ हैं

துனியா வாலோ(ன்) சே தூர் ஜல்னே வாலோ(ன்) ஸே தூர்

ஆஜா ஆஜா சலே(ன்) கஹீ (ன்) தூர் கஹீ (ன்) தூர் கஹீ(ன்) தூர்

வோ ப்யார் கா ஜஹ(ன்) ஹை, ஹர்தில் பே மெஹர்பா(ன்) ஹை

குச் ஔர் யே ஃஜமீன் ஹை, குச் ஔர் ஆஸ்மான் ஹை

ந ஃஜுல்ம் கா நிஷா(ன்) ஹை, ந கம் கீ தாஸ்தான் ஹை

ஹர் கோயீ ஜிஸ்கோ சம்ஜே ஓ ப்யார் கீ ஃஜுபான் ஹை

இந்த உலகத்தவரிடமிருந்து, பொறாமை பிடித்த இவர்களிடமிருந்து

வா, நாம் வேறு எங்கோ செல்வோம்

அது அன்பு நிறைந்த இடம், ஒவ்வொருவர் மனதிலும் கருணை இருக்கும்

அங்கு பூமியும் வானமும் வேறு தன்மை கொண்டவை !

அங்கு குற்றத்தின் குறியே இருக்காது

துன்பத்தின் சாயையே இருக்காது

அங்கு யார் எது பேசினாலும் அது அன்பின் மொழியாகவே இருக்கும் !

Song: Duniya walon se duur Film: Ujala 1959 Lyricist: Shailendra

Music: Shankar-Jaikishan Singers: Mukesh & Lata Mangeshkar

நம்மால் இப்படிக் கற்பனையாவது செய்யமுடிகிறதா?

பாரதியாரின் கற்பனையூர்

ஜான் ஸ்கர் John Scur (?)என்ற ஆங்கிலக் கவிஞர் “The Town of Let Us Pretend” என்று எழுதிய கவிதையை மஹாகவி பாரதியார் தமிழில் மொழிபெயர்த்தார். அதில் சில பத்திகள்:[ மூல ஆங்கிலக் கவிதையோ, எழுதியவர் பற்றிய குறிப்போ கிடைக்கவில்லை.]

கற்பனையூரென்ற நகருண்டாம்–அங்குக்

கந்தர்வர் விளையாடுவாராம்

சொப்பன நாடென்ற சுடர் நாடு–அங்குச்

சூழ்ந்தவர் யாவர்க்கும் பேருவகை

எக்காலமும் பெரு மகிழ்ச்சி–யங்கே

எவ்வகைக் கவலையும் போருமில்லை.

கள்ளரவ் வீட்டினிற் புகுந்திடவே– வழி

காண்பதி லாவகை செய்திடுவோம்– ஓ!

பிள்ளைப் பிராயத்தை இழந்தீரே! – நீர்

பின்னுமந் நிலைபெற வேண்டீரோ

குழந்தைக ளாட்டத்தின் கனவையெல்லாம்–அந்தக்

கோலநன் னாட்டிடைக் காண்பீரே;

இழந்த நல் லின்பங்கள் மீட்குறலாம் – நீர்

ஏகுதிர் கற்பனை . நகரினுக்கே.

இதில் நாம் கள்ளம்–கபடை விட்டு மனதில் தூய்மையாகி குழந்தைபோலாகிவிடல் வேண்டும் என்கிறார்,

இதற்கு எழுதிய குறிப்பில், ” கவலைகளை முற்றும் துறந்துவிட்டு உலகத்தை வெறுமே லீலையாகக் கருதினாலன்றி மோக்ஷம் எய்தப் படாது” என்று எழுதியிருக்கிறார்.

உலகம் லீலை–விளையாட்டு, கனவல்ல. விளையாட்டு எனில், அதில் ஈடுபடுவோரெல்லாம் குழந்தைகளல்லவா? மக்கள் குழந்தை போன்ற கள்ளமில்லா மன நிலையைப் பெறவேண்டும்.

இந்த உலகின் கவலை–கஷ்டங்களை மறக்க ஒரே வழி இந்த உலகை நடத்தும் சக்தியின் துணையை நாடுவதுதான். வள்ளுவர் சொல்லிவிட்டார்:

தனக்குவமை யில்லாதான் தாள்சேர்ந்தார்க் கல்லால்

மனக்கவலை மாற்றல் அரிது.

பிறவிப் பெருங்கடல் நீந்துவர்; நீந்தார்

இறைவன் அடி சேராதார்,

Reach and Grasp!

இத்தகைய நம்பிக்கைதான் இவ்வுலக வாழ்க்கைக்கு ஆதாரம். ஆங்கிலக் கவிஞர் ராபர்ட் ப்ரௌனிங்க்

எழுதினார்:

I, painting from myself to myself,

Know what I do, am unmoved by men’s blame

Or their praise either. Somebody remarks

Morello’s outline there is wrongly traced

His hue mistaken; what of that ? or else,

Rightly traced and well ordered; what of that?

Speak as they please, what does the mountain care?

Ah, but a man’s reach should exceed his grasp,

Or what is a heaven for?

[Robert Browning: Andrea del Sarto 1853

இந்த உலகை மீறிய சக்தி ஒன்றின் மீது வைத்த நம்பிக்கையால்தான், இந்த உலகில் வாழமுடியும். [ Reach will exceed the grasp by faith in heaven!]

திரைக்கவிகள் இதைக் கற்பனையில் காண்கின்றனர். Poetry takes us to philosophy.

[இன்று எல்லா பாடல்களும் கவி ஷைலேந்த்ராவினுடையதாக அமைந்து விட்டன! இது தற்செயலாக நிகழ்ந்தது.. ஷைலேந்த்ரா உண்மையான கவி ஆர்வம் கொண்டவர். பெரிய கவியாக வேண்டுமென்று நினைத்தவர். 1947-48ல் ஒரு கவி சம்மேளனத்தில் இவர் வாசித்த கவிதையைக் கண்டு ரசித்த ராஜ்கபூர் இவரை சினிமாவிற்கு பாடல் எழுதும்படி அழைத்தார். சினிமாவுக்கு பாடல் எழுதுவது அகௌரவம் என்று நினைத்த ஷைலேந்த்ரா மறுத்துவிட்டார். பின்னர், பம்பாயில் மதுங்கா ரயில்வே பட்டறையில் வேலை பார்த்துவந்த ஷைலேந்த்ரா 1949ல் பணக்கஷ்டத்தால் வருந்தி, தானே ராஜ்கபூரிடம் சென்று படத்திற்குப் பாட்டெழுத சான்ஸ் கேட்டார். ‘பர்ஸாத்” படத்தில் முதலில் எழுதத்தொடங்கி 1966 வரை பல சிறந்த பாடல்களை எழுதினார்.]

tags – ஹிந்தி படப் பாடல்கள் – 10 , ஸ்வரம் , சாஹித்யம், Shree 420, Daag,R Nanjappa

****

Leave a comment

by Tamil and Vedas on April 18, 2020 • Permalink

Posted in Uncategorized

Tagged சாஹித்யம், ஸ்வரம், ஹிந்தி படப் பாடல்கள் - 10, Daag, Shree 420

Posted by Tamil and Vedas on April 18, 2020

https://tamilandvedas.com/2020/04/18/%e0%ae%b9%e0%ae%bf%e0%ae%a8%e0%af%8d%e0%ae%a4%e0%ae%bf-%e0%ae%aa%e0%ae%9f%e0%ae%aa%e0%af%8d-%e0%ae%aa%e0%ae%be%e0%ae%9f%e0%ae%b2%e0%af%8d%e0%ae%95%e0%ae%b3%e0%af%8d-10-%e0%ae%b8%e0%af%8d%e0%ae%b5/

மஹரிஷி ஜாபாலி! -2 நாத்திக வாதம் (Post No.7843)

ச.நாகராஜன்

ஜாபாலி ராமரைப் பார்த்துக் கூறிய நாத்திக வாதம் வால்மீகி ராமாயணத்தில் மட்டுமே உள்ளது; கம்ப ராமாயணத்தில் கம்பன் இதைச் சொல்லவில்லை.

(வால்மீகி ராமாயணத்தில்) ஜாபாலி ராமரைப் பார்த்துக் கூறுகிறார் :

ஓ! ராமா! தனது தேசத்தின் ஒழுக்கங்களில் பற்றுடையவனும் குலதர்மானுஷ்டம் உடையவனுமான் உனக்கு பாமர மனிதனுக்கு ஏற்ற இந்த சமயத்திற்கொவ்வாத புத்தி நிச்சயம் கூடாது. (அயோத்யா காண்டம் அத்தியாயம் 108 ஸ்லோகம் 2)

“Enough, O Rama! Let not your wisdom be rendered void like a common man, you who are distinguished for your intelligence and virtue.” (2)

யாருக்கு யார் பந்து? யாரால் யாருக்கு என்ன ஆக வேண்டும்? ஏனெனில் ஒரு ஜீவன் தனியாகவே பிறக்கிறது. தனியாகவே இறக்கிறது. (3)

“Who is related to whom? What is there to be obtained by anything and by whom? Every creature is born alone and dies alone.” (3)

ஒ! ராமா! எந்த மனிதன், “இவர் எனது தந்தை,இவள் எனது தாய்” என்று பாசம் வைக்கிறானோ அவன் முழுப் பித்தன் என்று அறி! எவனும் எவனுக்கும் எந்த உறவும் இல்லை. (4)

“O, Rama! He who clings to another, saying, ‘This is my father, this is my mother, he should be known as one who has lost his wits. There is none who belongs to another.” (4)

ஓ! ராமா! ஒரு மனிதன் ஒரு கிராமத்தைக் கடக்கும் போது ஓரிடத்தில் இரவைக் கழிக்கிறான். அடுத்த நாள் அந்த இடத்தை விட்டுக் கிளம்பி தனது பயணத்தைத் தொடர்கிறான். அதே போலத் தான் தாய், தந்தை, வீடு, உடைமைகள் எல்லாம்! அவை தங்குமிடமே! புத்திசாலி அவற்றின் மேல் பற்று கொள்வதில்லை. (5,6)

“O, Rama! As one who passes the a strange village spends the night the and the next day leaves that place and continues his journey, so are mother, father, home and possessions to a man; they are but a resting place. The wise do not become attached to them”. (5,6)

ஓ! புருஷோத்தம! தந்தையிடமிருந்து வந்த அந்த ராஜ்யத்தைத் துறந்து துன்பம் தருவதும் பல பீடைகளையுடையதுமான இதுவரை முன்னோர்களால் அனுஷ்டிக்கப்படாததுமான வக்ர வழியை நீ அனுஷ்டிக்கக் கூடாது. (7)

“O, chief of men! You as such should not abandon your father’s kingdom in order to dwell in a lonely forest, that is excruciating hard to traverse and full of thorny thickets.” (7)

நகர தேவதையானது ஒற்றைப் பின்னலுடன் உன்னையே எதிர்பார்த்துக் காத்திருக்கின்றாள். உன்னை பாக்கியம் பெற்ற அயோத்தியில் அபிஷேகம் செய்து கொள். (8)

“Get yourself crowned in the prosperous kingdom of Ayodhya. That city is waiting for you, with your locks duly unfound.” (8)

ஓ! சக்ரவர்த்தி குமாரா! தேவ லோக அரசனான இந்திரனுக்கு நிகராக அயோத்தியில் மிகச் சிறந்த அரச சுக போகங்களை அனுபவி. (9)

“O, prince! Enjoy the royal luxuries worthy of you. Move around in Ayodhya as Indra the Lord of celestials does in heaven!” (9)

தசரதன் உமக்கு உறவினர் அல்லர்; அவருக்கு நீரும் உறவுமில்லை. அரசன் வேறு; நீர் வேறு. ஆகவே நான் சொல்வதைக் கேள். (10)

“Dasaratha is none to you nor you in anyway to him. That king is another and your are another. Hence, do what is told by me?” (10)

இவ்வுலகில் தந்தை ஒரு ஜீவனுக்கு நிமித்த மாத்திரமே. ஒருவனுக்கு ருது நீராடியுள்ள தாயால் சேகரிக்கப்பட்ட சுக்கிலம், சோணிதமே முழு முதற் காரணம். (11)

“The father is only the seed of a being. The sperm and the ovum blend at the right time in the mother’s womb, so that a human being is born in this world.” (11)

அந்த அரசன் அவர் போய்ச் சேர வேண்டிய இடத்திற்குப் போய்ச் சேர்ந்து விட்டார். இதுவே மனிதர்களுக்கு இயல்பு. ஆகவே பொய்யான சம்பந்தத்தால் நீ துன்புற்றுக் கொள்கிறாய். (12)

“The king has gone, where he had to go. This is the fate of all being unnecessarily, you are still frustrated over the matter.” (12)

பொருள், தர்மம் இவற்றில் எவரெல்லாம் பற்றுள்ளவர்களோ அவர்களைக் கண்டு நான் வருந்துகிறேன். மற்றவர்களைப் பற்றி நான் வருந்தவில்லை. ஏனெனில் அவர்கள் இவ்வுலகிலும் துன்பத்தை அடைந்து செத்தும் அழிந்தனர். (13)

“I pity all those whosoever, devoted to wealth and religious merit, not other (who are devoted to sense-enjoyment), for, they, having undergone suffering in this life, have met with extermination after death.” (13)

இந்த மூட ஜனம் அஷ்டகா சிரார்த்தம் (எட்டாம் நாள் கிரியை), பிதிரு சிரார்த்தம் என்று இதுவே நோக்கமாக அனுஷ்டிக்கிறது. எவ்வளவு உணவு வீணாகிறது என்று நீயே பார்! செத்த மனிதன் எப்படி உண்ணுவான்? (14)

“These people say, ‘The eighth day should be given up to sacrifices for the spirits of our ancestors.’ See the waste of food. What will a dead man eat?” (14)

அன்னமானது ஒருவனால் இங்கு உண்ணப்பட்டு இன்னொரு உடலைச் சேருமானால், தூரப் பயணம் மேற்கொண்டு வேறு தேசம் செல்பவனுக்கு இவ்விடத்திலேயே சிரார்த்தத்தைச் செய்ய வேண்டும். அப்போது அவர்களுக்கு வழியில் கட்டுச்சாதம் தேவையில்லை. (15)

“If food eaten by one here, reaches another’s body, then let a sacrifice be offered for those who are setting out on a distant journey. Will it not become a food on their path?” (15)

யாகம் செய்; தானம் கொடு; தீக்ஷை மேற்கொள்; தவம் புரி; அனைத்தையும் துற என்று கூறும் இந்த நூல்கள் தானங்களில் ஆசை உண்டு பண்ணுவதற்காக புத்திமான்களால் செய்யப்பட்டவையே! (16)

“Perform sacrifices, distribute gifts, consecrate yourselves, practise ansterity and renunciation’ – These writings are composed by learned men for the sake of inducing others to give.” (16)

ஓ! புத்திசாலியே! ஆகவே, இந்த உலகமன்றி பரலோகம் இல்லை என்றே தீர்மானி!! எது கண்களுக்கு புலன் ஆகின்றதோ அதை மட்டும் எடுத்துக் கொள்; கண்ணுக்குப் புலன் ஆகாததை விட்டு விடு. (17)

“O, the highly wise! Arrive at a conclusion, therefore, that there is nothing beyond this Universe. Give precedence to that which meets the eye and turn your back on what is beyond our knowledge.” (17)

பரதனால் வேண்டப்பட்ட நீ,உலகத்தார் எல்லோரும் ஒப்புக் கொண்ட முன் சொன்ன நிச்சயத்தை முன்னிட்டு ராஜ்யத்தை ஏற்றுக் கொள். (18)

“Honour the judgment of the wise and regarding that which is approved by all, accept the kingdom as propitiated by Bharata.” (18)

(ஆங்கில மொழியாக்கம் கீழ்க்கண்ட தளத்திலிருந்து தரப்பட்டது:

https://sanskritdocuments.org/sites/valmikiramayan/ayodhya/sarga108/ayodhyaitrans108.htm#VerseLocator )

இப்படி ஜாபாலி நாத்திகர்களுக்குத் தலைவனாக இருந்து அந்தப் பழைய காலத்திலேயே நாத்திகத்தைச் சொல்லி இருக்கிறார். இதை ராமர் தூக்கி எறிந்து விட்டார்.

“அஸத்தியத்தைப் பேசாதீர்” என்று அவரை அடக்கி விட்டார். அவர் மீது சிறிது கோபமும் கொண்டார். ராமரின் பதிலையும் மஹரிஷி ஜாபாலி பற்றிய இதர சில விஷயங்களையும் அடுத்த கட்டுரையில் காண்போம்!

tags — மஹரிஷி, ஜாபாலி! -2 , நாத்திக வாதம்

***

Leave a comment

by Tamil and Vedas on April 18, 2020 • Permalink

Posted in Uncategorized

Tagged நாத்திக வாதம்

Posted by Tamil and Vedas on April 18, 2020

https://tamilandvedas.com/2020/04/18/%e0%ae%ae%e0%ae%b9%e0%ae%b0%e0%ae%bf%e0%ae%b7%e0%ae%bf-%e0%ae%9c%e0%ae%be%e0%ae%aa%e0%ae%be%e0%ae%b2%e0%ae%bf-2-%e0%ae%a8%e0%ae%be%e0%ae%a4%e0%af%8d%e0%ae%a4%e0%ae%bf%e0%ae%95-%e0%ae%b5%e0%ae%be/

SANGAM TAMIL VERSE THROWS MORE LIGHT ON RIG VEDA (Post No.7842)

WRITTEN BY LONDON SWAMINATHAN

Post No.7842

Date uploaded in London – 17 April 2020

Contact – swami_48@yahoo.com

Pictures are taken from various sources for spreading knowledge; this is a non- commercial blog. Thanks for your great pictures.

Two thousand years ago about 450 Tamil poets composed 2500 plus poems. Around fourth century CE, those poems were made into 18 books. They are called Sangam Tamil works. Though Tamils are banned from using ‘SA’ beginning words tSangam Age Tamil scholars used the Sanskrit word ‘Sangam’. Tamils used it to mean academy and assembly of poets. Of the 18 Sangam works the most important book is Purananuru, part of Eight Anthologies. Other ten works are made into a separate book.

Purananuru consists of approximately 400 verses. This book deals with various aspects of Tamil life. We come to know about the kings, their trade with Rome, the wars they fought, the support they gave to poets and Tamil language and their religious life . Sangam period Tamils were predominantly Hindus . They never mentioned Buddha or Mahavira in their poems, though we have few indirect references to their followers. Post Sangam works like Silapaadikaram and Manimegalai, the Twin Epics, have more references to them.

Karikala,one of the Choza kings , did a Yaga in eagle shaped altar. Another Choza king Perunarkilli performed Rajasuya Yajna. One Pandyan king had done innumerable Yahas and installed Yupa pillars every where. The coins with his name Peruvazuthi has horse picture. He must have performed an Asvamedha Yaga. Another Brahmin poet approached a Chera king and requested him to send him to Swarga/ Heaven. At the performance of tenth Yaga, both his wife and himself disappeared. They went to heaven and it is documented in one of the Eight Anthologies.

Though there are several poems about Hindu gods, their Vahanas, their flags, their temples I want to compare one Purananuru verse with two Rig Vedic Hymns. When Sayana of 13th century wrote a commentary on the Rig Veda , world ‘s oldest book, it looked like he guessed lot of things and wrote. Religious heads like Shankaracharyas never use them because they follow the old tradition that you should not look into the meaning of verses but follow it literally for its magical mantra effect. In short no body corrected Sayana or challenged him . Western indologists were cunning enough to quote him wherever it served their motives and in other places gave their opinions

There are several verses where even Sayana says he couldn’t understand. Griffith was honest enough to admit in every other page saying he ‘could not understand’, ‘meaning is obscure’, ‘he is not certain’ etc. Other translators made guesses according to their whims and fancies.

The Purananuru verse number 166 may help Vedic scholars to understand some difficult hymns of Rig veda.

First let me give some salient features of verse 166 and then show how we can use them to interpret Rig Vedic verse 1-164 and 1-72

In Purananuru 166, poet Avur Mulan kizar praises one Brahmin called Vinnan Dayan.

Vinnan Daayan is the tamilized Sanskrit name Vishnu dasa. Poets surname shows that he was from the caste of agriculturists.

He got gifts, probably, after attending the Yajna . This shows that even non Brahmins attended yagas and received prizes.

The verse begins with a praise for Lord Shiva. He says Vishnu dasa was a great devotee of Lord Shiva whose mouth is always reacting Vedas .

He praised Brahmins mastered Four Vedas And Six ancillary subjects. We know that it includes grammar, astrology, etymology etc.

He also said Brahmins rejected the atheists argument and established One Dharma.

While praising Brahmins like this he says Vishnu dasa came in the family of who did 21 types of Yagas.(see the explanation at the bottom)

This is the one which helps us to understand RV I-164-3.

Dirgatamas, the blind poet of Rig Veda, used lots of numbers.

He says

THE SEVEN WHO ON THE SEVEN WHEELED CAR ARE MOUNTED HORSES, SEVEN IN TALE, WHO DRAW THEM ONWARD.

SEVEN SISTERS UTTER SONGS OF PRAISE TOGETHER, IN WHO THE NAMES OF THE SEVEN COWS ARE TREASURED… RV 1-164-3

Commentators interpreted the Seven as seven swaras of music, seven meters in

Prosody, seven rays of sun etc.

The three sevens may mean 3×7 Yagas. The Vedic hymn might have meant two types of cows like the Tamil poem.

Here is another mantra with Number Seven,

KNOWING THE LAW, THE SEVEN STRONG FLOODS FROM HEAVEN, FULL OF GOOD THOUGHT, DISCERNED THE DOORS OF THE RICHES.

SARAMA FOUND THE CATTLE S FIRM BUILT PRISON WHERE BY THE RACE OF MAN IS STILL SUPPORTED – RV 1-72-8.

Here also the seven floods from heaven is not explained satisfactorily.

Three Sevens are all not explained by the Vedic commentators.

So we have to review all the sevens in the verses. Sangam Tamils commentaries may help us to clear the vagueness.

xxxx

What is 3 X 7 ?

In the commentary of Puram 166,

The doyen of Tamil literature Dr U V Swaminatha Iyer listed all the 21 yagas..

They are broadly divided into three sevens and they are

Soma Yajnas 7

Havir yajnas 7

Paga Yajna 7.

(I have given all the 21 names in my Tamil article.)

What is 2 X 7 ?

And in another Tamil line of the verse two (2×7) sevens come. These are ghee made from the milk of seven domestic cows and ghee made from the milk of seven wild cows.

Later the poet added that the Brahmin ladies who assisted Vishnu dasa wore special head ornaments and the gentleman wore deer skin.

Sangam Age Tamils were very familiar with the Himalayas and the Ganges river because of Kalidasa’s works. Of the 1500 images and similes of Kaliadsa, Sangam poets have used at least 200 similes. Avur Mulankizar wished the king to live a “long life like the Himalayas”.

When he praised the wife of Vishnu dasa he praised their chastity and their beauty. He added two interesting points also,

She is a woman of few words.

And she did what he said.

Here we are reminded of the saying of Greek philosopher Democritus, who said,

FEWSNESS OF WORDS IS AN ORNAMENT TO A WOMAN- Democritus.

Vishnudasa performed the Yagas, Fire Ceremonies, where

His use of Ghee (clarified butter) shamed Water

His lot of Yagas shamed the Numbers

His Spread of fame shamed the Earth

(such was his great ness, says the poet.)

–subham–

Leave a comment

by Tamil and Vedas on April 17, 2020 • Permalink

Posted in Uncategorized

Tagged Purananuru, RV 1-164-3, RV 1-72, Types of Yagas, verse 166

Posted by Tamil and Vedas on April 17, 2020

https://tamilandvedas.com/2020/04/17/sangam-tamil-verse-throws-more-light-on-rig-veda-post-no-7842/

SWAMI CROSSWORD 1742020 (Post No.7841)

WRITTEN BY LONDON SWAMINATHAN

Post No.7841

Date uploaded in London – 17 April 2020

Contact – swami_48@yahoo.com

Pictures are taken from various sources for spreading knowledge; this is a non- commercial blog. Thanks for your great pictures.

Sanskrit words used in almost all Indian languages are given here.

across

1. — (9)- Kautilya /Chanakya suggested four ways to find a solution to political problems and the first two are here. In Sanskrit

7. (5) – food we eat in Sanskrit

8. – (7)- Celestial musician

10. (6) Nose; English word nose came from this Sanskrit word

11. – (5) Work; job in Sanskrit

12. – (5) metal copper in Sanskrit

15. – (8) – one of the 56 Desas/ countries of Ancient India. Ptolemy wrote Larike, a region in Soth Gujarat.

17. (5)- Vedic Tribe, friends of Trtsus in the Rig Veda

18. (10)– Sweet Music In Sanskrit

XXX

down

1. (10) – World famous Sanskrit Drama written by Kalidasa, meaning Bird Girl

2. – (3) Snake in Rig Veda; also a demon In Sanskrit

3 – (10)- World’s first Law Book written in Sanskrit- Pre Hammurabi literature

4. – King praised by Bhana Bhatta

5. – (8) – name of Vishnu in Vaishnavites Great mantra In Sanskrit

6. (10)- Kautilya /Chanakya suggested four ways to find a solution to political problems and the last two are here. In Sanskrit

9 – In Sanskrit bright, pure, fire

11. – Neck In Sanskrit

13.– Without impurities; pure; feminine name

14. – disguise, dress In Sanskrit

16. – atomic particle In Sanskrit

Tamil and Vedas

3000 ஆண்டுகளுக்கு முன் தமிழர்கள்! – Part one (Post No.7850)

ஹிந்தி படப் பாடல்கள் – 11 – சினிமா இசையின் பொற்காலம்! (Post 7849)

மஹரிஷி ஜாபாலி! -3 (Post No.7848)

தமிழ் குறுக்கெழுத்துப் போட்டி1842020 (Post No.7847)

அகஸ்தியர் பற்றி தென் கிழக்காசிய நாடுகளில் கல்வெட்டுகள் (Post No.7846)

THE TAMILS 3000 YEARS AGO (Post No.7845)

ஹிந்தி படப் பாடல்கள் – 10 – ஸ்வரமும் சாஹித்யமும் (Post No.7844)

மஹரிஷி ஜாபாலி! -2 நாத்திக வாதம் (Post No.7843)

SANGAM TAMIL VERSE THROWS MORE LIGHT ON RIG VEDA (Post No.7842)

SWAMI CROSSWORD 1742020 (Post No.7841)

Categories

Archives

Tag Cloud

Blog Stats

Follow Blog via Email

Click here to ‘Like’ this page on Facebook!

Bugscore