பெண்கள் மனிதப் பிறவிகளா? கிறிஸ்தவர் காரசார விவாதம் (Post No.7561)

WRITTEN BY London Swaminathan

Post No.7561

Date uploaded in London – 11 February 2020

Contact – swami_48@yahoo.com

Pictures are taken from various sources for spreading knowledge; this is a non- commercial blog.

உலகப் புகழ் பெற்ற தத்துவ வித்தகரும் இந்தியாவின் ராஷ்டபதியுமான சர்வபள்ளி டாக்டர் ராதாகிருஷ்ணன்

‘இந்தியாவின் புகழ் பெற்ற பெண்மணிகள்’ (GREAT WOMEN OF INDIA) என்ற 1953-ம் ஆண்டுப் புஸ்தத்துக்கு றிமுகக் கட்டுரை எழுதியுள்ளார். அதைத் தொடர்ந்து டாக்கா பல்கலைக் கழக துணைவேந்தர் ஆர்.சி . மஜூம்தார் (RAMESH CHANDRA MAJUMDHAR, VICE CHANCELLOR OF DACCA UNIVERSITY)  ஒரு கட்டுரை எழுதி இருக்கிறார் . கட்டுரையில் பல அரிய சுவையான விஷயங்களைக் காணலாம். இதோ சில சுவையான செய்திகள் —

டாக்டர் ராதா கிருஷ்ணன் அப்போது உபராஷ்டிரபதி . அவர் எழுதியதாவது-

இந்தியப் பண்பாட்டில் பொதுவாக பெண்களுக்கு மரியாதை கொடுக்கப்பட்டு வந்துள்ளது. அதை இந்த தொகுப்பில் உள்ள கட்டுரைகளும் எடுத்துரைக்கின்றன. ஆனால் அவ்வப்போது பெண்களுக்கு எதிரான குறிப்புகளையும் காணமுடிகிறது  கடவுளையே நாம் அரை ஆண்மகனாகவும் , அரை பெண்மணியாகவும் பார்க்கிறோம் அர்த்தநாரீஸ்வர வடிவத்தில். மநு சொல்கிறார் (3-56)- “எங்கே பெண்கள் கௌரவிக்கப்படுகிறார்களோ அங்கே கடவுள் மகிழ்சசி அடைகிறான் ; எங்கே அவர்களை மதிக்கவில்லையோ அவ்விடத்தில் நடைபெறும் அத்தனையும் பயனற்றுப் போகும்” .

ஆண்கள் செய்யும் அத்தனை வேலைகளையும் பெண்கள் , செய்ய இயலாது. ஏனெனில் அவர்களின் உடல்வாகு அதற்கு இடம் தராது . இதன் காரணமாக அவர்களை மட்டம் தட்ட முடியாது . அவரவர்களுக்கு உரிய செயல்களைச் செவ்வனே செய்வதே சிறப்பாகும்.

பழங்காலத்தில் பெண்களும் கல்வி கற்றனர்; பூணுல் அணிந்து கிரியைகளைச் செய்தனர். பிரம்ம வித்யைக்கு அவர்க்களும் உரிமை கொண்டாடினர். ‘மஹாநிர்வாண தந்திரம்’ கூறுகிறது – “பெண்களையும் வளர்த்து ஆளாக்கி கவனத்துடனும் பெரு முயற்சியுடனும் கல்விப் பயிற்சி தர வேண்டும்”- 8-47

தேவி மஹாத்ம்யம் என்னும் நூல் இயம்புகிறது – “அறிவின் எல்லா துறைகளும் நீயே! உலகம் முழுதுமுள்ள பெண்கள் யாவரும், தேவி! உன் வடிவங்களே” – 11-6.

கல்விக்கான கடவுளே ஸரஸ்வதி ஆவார் .

நாமும் மைத்ரேயி, கார்கி , அருந்ததி, லீலாவதி  முதலிய புகழ் பெற்ற பெண்மணிகளின் பெயர்களைக் கேள்விப்பட்டுள்ளோம்.

வேத காலத்தில் பெண்களுக்கு சம வாய்ப்புகள் கிட்டின. இதற்குப்பின்னர் அவர்களுக்கு அத்தகைய வாய்ப்புகள் கொடுக்கப்படவில்லை. இதனால் அவர்கள் அறியாமையிலும் மூட  நம்பிக்கைகளிலும் உழன்றனர்.

ராமகிருஷ்ண பரமஹம்சரும் கூட பைரவி பிராஹ்மணி என்ற பெண்மணியைத் தன் குருவாக ஏற்றார் . அவருடைய மனைவியான சாரதாதேவிக்கு அவர் கொடுத்த மரியாதையும் குறிப்பிடற்பாலது .

வேத காலத்தில் பெண்கள் தங்கள் கணவர்களைத் தேர்ந்தெடுத்ததை அறிகிறோம். இதற்காக ‘சமான’ என்ற விழாக்கள் நடந்தன. கல்யாணம் என்பது மதிப்பிற்குரிய ஒரு விஷயமாக போற்றப்பட்டது .

துர்கா சப்த சதியில் ஒரு சுவையா விஷயத்தைக் காண்கிறோம். அங்கே துர்க்கை கல்யாணம் ஆகாத குமாரி. அவளைத் திருமணம் செய்துகொள்ள அசுரர்கள் ஆசைப்படுகின்றனர். அப்போது துர்கா தேவி சொல்கிறாள் —

“போரில் என்னை எவர் ஒருவர் வெல்கிறாரோ, எவர் ஒருவர் என்னையும் விஞ்சும்  கர்வத்தைக் காட்டுகிறாரோ, எவர் ஒருவர் எனக்குச் சமமானவரோ அவரை நான் மணந்து கொள்வேன்” .

இதிலிருந்து பெண்கள் வெறும் இன்பத்தைத் தரும் அடிமைகள் அல்ல என்பது விளங்கும்.

மஹாபாரதத்தில் ஆதி பர்வத்தில் ஒரு ஸ்லோகம் உரைக்கிறது -1-3-9

“உன்னுடைய இருதயம்/ உள்ளம் என்னுடையதாகட்டும் ;

என்னுடைய இருதயம்/ உள்ளம் உன்னுடையதாகட்டும்”;

ஆகையால் காம சுக போகத்தை அவர்கள் வெறுக்கவில்லை

கல்வி கற்க வரும் சிறுவனுக்கு ‘தாயைச் சிறந்ததொரு கோயில் இல்லை’ என்பது தொனிக்கும் வகையில் முதலிலேயே மாத்ரு தேவோ பவ’  (தாயே கடவுள் என்று கருது) – என்று கற்றும் தருகிறோம். மனு இதை மிகவும் வலியுறுத்தி மொழிகிறார் –

“பத்து உபாத்யாயர்களை விட   ஒரு ஆச்சார்யர் பெரியவர் ;

ஒரு தந்தையானவர் 100 ஆச்சார்யர்களை  விடச் சிறந்தவர் ஆவார்;

ஒரு தாய் என்பவளோ 1000 தந்தையரையும் விடச்  சிறந்தவர் ஆவார்” – 2-145

xxx

இவ்வாறு டாக்டர் ராதா கிருஷ்ணன் எழுதியத்தைத் தொடர்ந்து டாக்டர் ரமேஷ் சந்திர மஜூம்தார் எழுதுகிறார் –

“நம்முடைய அதிர்ஷ்டம் ரிக் வேதத்தின் பத்தாவது மண்டல 85 ஆவது துதி (Rik Veda 10-85) கல்யாண மந்திரத்தை அப்படியே இன்று வரை காப்பாற்றி வந்துள்ளது. உலகில் வேறு எங்கும் இல்லாத இந்த ஒப்பற்ற கவிதை, இந்துக்கள் திருமணத்துக்கு எவ்வளவு மதிப்பும் மரியாதையும் கொடுத்தனர் என்பதைக் காட்டுகிறது ; ஒரு நாகரிகம் வாய்ந்த சமுதாயத்தில் நடக்கும் திருமணத்தின் மிகப்பழைய (oldest document on marriage) குறிப்பு இதுதான்”.

“இதற்குப்பின்னர் அவர் பெண்களுக்கு எதிரும் புதிருமாக உள்ள கருத்துக்களை இந்து மத நூல்களில் இருந்த எழுதிவிட்டு நாம் பெரும்பாலும் கேள்விப்படாத முக்கிய விஷயத்தை எழுதுகிறார்).

“பெண்கள் இயல்பாகவே தீய குணங்களுடன் படைக்கப்பட்டவர்கள் என்று குறை கூறுகிறீர்களே. ஆண்களிடம் அத்தகைய தீய குணங்கள் இல்லையா? என்று வராஹ மிஹிரர் கேட்கிறார்.

உலகம் முழுதும் பெண்களுக்கு எதிரான போக்கு காணப்பட்டது . கி.பி. 585ல் பிரான்சில் மேசன் நகரில் நடந்த கிறிஸ்தவ குருமார்கள் மகாநாட்டில்(Synod of Macon) பெண்கள் மனிதப் பிறவிகளா என்று காரசாரமாக விவாதித்தனர்.

கௌதம புத்தர் 2600 ஆண்டுகளுக்கு  முன்னரே பெண்களை கடுமையாக நடத்தினார் . பவுத்த சங்கத்தில் அவர்களை அனுமதிக்க முடியாது என்று அடம்பிடித்தார்.

சிஷ்யர்கள் மிகவும் வற்புறுத்தவே பெண்களை புத்த சங்கத்தில் அனுமதித்துவிட்டு , நான் எவ்வளவு காலம் என் கொள்கைகள் இந்த பூமியில் நிலவும் என்று நினைத்தேனோ அதில் பாதிக் காலம்தான் என் மதம் இந்தப் பூமியில் நிலவும் என்று ஆருடம் கூறினார். நூறு வயது பிக்குணி கூட நேற்று வந்த 16 வயது பிட் சுவுக்கு  மரியாதை செய்ய வேண்டும். என்றார். மேற்கு நாடுகளில் இதையும் விட நிலைமை  மோசம். கிரேக்க, ஸீ ன தத்துவ  ஞானிகளான கன்பூசியஸ், அரிஸ்டாட்டில், பிரெஞ்சு அறிஞர் ரூஸோ ,  ஆங்கிலக் கவிஞன் மில்டன் ஆகியோரும் பெண்களுக்கு எதிராகப் பொழி ந்து தள்ளினர் ஆண்களை விட பெண்கள் மட்டம் என்றும் அவர்கள் கீழ்ப்படிந்து நடக்க வேண்டும் என்றும் எழுதினார்கள்.”

xxx

என் கருத்து

பாரதி போன்று பழங்கால உலகில் பெண்களுக்கு ஆதரவு கொடுத்த அறிஞர் வராஹமிஹிரர் ஒருவரே. 1500 ஆண்டுகளுக்கு முன்னரே பெண்களுக்கு சம உரிமை உண்டு என்று வாதாடினார். இந்தியர்களைவிட மிகவும் மோசமானவர்கள் மேலை நாட் டார்தான். இந்திய பெண்களுக்கு ஓட்டுரிமை கிடைத்த பின்னரே பிரிட்டிஷ் பெண்களுக்கு ஓட்டு உரிமை கிடைத்தது.

சங்கத் தமிழிலக்கியம் , திருக்குறளில் கூட ‘கணவனே கண்கண்ட தெய்வம்’, ‘கல்லானாலும் கணவன், புல்லானாலும் புருஷன்’ என்று படிக்கிறோம். கம்பனும், பட்டினத்தாரும் பிறரும் பெண்களை  சாடுகின்றனர் . ஆனால் இதை சரியான பார்வையில் பார்க்க வேண்டும். இந்துக்கள் பெண்களை மூன்று கோணங்களில் அணுகினர்.

1.தாய் என்ற பார்வையில், அவர்கள் தெய்வமாகப் போற்றப்பட்டனர் . எல்லா பெண்களும் யாரோ ஒருவருக்குத் தாய் என்பதும் அவர்களுக்குத் தெரியும் .

2. இரண்டாவது கோணம்- அவர்கள் யாரோ ஒருவருக்கு மனைவி. அப்போது அவர்கள் ‘சுகம் தரும், வீட்டு வேலை செய்யும் ஒரு ‘கருவி’, ‘வஸ்து’ என்று கருதப்பட்டனர்.

3. மூன்றாவது கோணம் – விலைமகளிர் போல குணம் உடைய பெண்கள். அவர்களை பற்றி எச்சரிக்கவே பக்தி இலக்கிய பாடகர்கள் அவர்களை சாடினர் .

ஆக நிஜ வாழ்வைப் பார்க்கையில் பெண்களைப் போற்றியதையும் தூற்றியதையும் காண முடிகிறது .விக்டோரியன் கால (Victorian period Novels)  ஆங்கில நாவல்களில் ,பெண்களை புத்தியில்லாத , பொறாமை கொண்ட, அலர் தூற்றும் வம்புக்காரிகளாக (Dumb, Ignorant, Gossip mongers)  சித்தரிப்பதைக் காணலாம்.

வேத காலத்தில் இருந்த பெண்களின் உன்னத நிலை, காலப்போக்கில் சரி ந்து வந்ததை இந்து சமய நூற்கள் தெளிவாகப் படம்பிடித்துக் காட்டுகின்றன. அக்காலத்தில் பாரதி போன்றோர் வராஹமிஹிரர் போன்றோர் மிகவும் குறைவு. அது மட்டுமல்லாது வெளிநாட்டோர் படை எடுப்புகளும் பெண்களின் நிலையைப் படு குழியில் தள்ளி ன பாரசீகர், கிரேக்கர், சகரர் , ஹுணர் , முஸ்லீம்கள் , கிறிஸ்தவர்கள் படை எடுப்பு காரணாமாக  பெண்கள் நிலைமை படிப்படியாக மோசமாகி வந்ததை வரலாறு காட்டுகிறது.

உலகிலுள்ள பழங்கால பெண் கவிஞர்கள் , அறிஞர்களைப்  பட்டியலிட்டால்  நாம் மிக உன்னத நிலையில் இருப்பதைப் பார்க்க முடியும்.

வாழ்க பாரதி, வாழ்க பெண்ணினம்

–subham—