Research Article No. 2083

Written by London swaminathan

Date : 19 August  2015

Time uploaded in London :–  9-18 am

நூறு ஆண்டுகளுக்கு முன்னர் வெளியான தமிழ் புதினங்களை லண்டனிலுள்ள பிரிட்டிஷ் நூலகத்தில் வாங்கிப் பார்த்தபோது சில விநோதமான வேறுபாடுகள் புலப்பட்டன.

இன்று நாவல்களுக்கு முன்னுரை எழுதுவதில்லை; அன்றைய நாவலகளில் முன்னுரை இருக்கிறது. இதில், நாவலாசிரியர்களே அதை எழுதியதற்காக காரணங்கள் சூழ்நிலையை விளக்குகின்றனர்.

இப்போது நாவல்களுக்குப் பொருளடக்கம் இருப்பதில்லை. அன்றைய நாட்களில் நாவல்களுக்குப் பொருளடக்கம் எழுதினர். வேதநாயகம் பிள்ளை எழுதிய தமிழின் பழைய நாவலான “பிரதாப முதலியார் சரித்திரம்” முதல் பல நாவல்களில் இதைக் காணலாம்.

எல்லா நாவல்களிலும் அட்டையில் படம் இருக்காது. அட்டையில், ஆங்கிலத்தில் நாவல் பற்றிய விவரங்கள், தலைப்பு எல்லாம் இருக்கும். இதற்கு அடுத்த பக்கத்தில்தான் தமிழில் கதைத் தலைப்பு, எழுதிய ஆசிரியர் பெயர்கள் இருக்கும். பிரிட்டிஷார் ஆண்ட காலத்தில் பாரதியார் போன்றோர் ஆங்கில ஏகாதிபத்தியத்துக்கு எதிராக ப் போர்க்கொடி உயர்த்தி பல பத்திரிக்கைகளை நடத்தியதாலும், ஸ்வதேச கீதங்கள் என்ற பெயரில் பாரதியார் (1908ல்) பாடல் புத்தகம் மூலம் தேசபக்தத் தீக்கனலை எரியவிட்டதாலும் இந்தத் தேவை ஏற்பட்டது. தங்களுக்கும் அந்த தேசபக்தர்களுக்கும் அல்லது அவரது புத்தகங்களுக்கும் யாதொரு தொடர்பும் இல்லை என்பதை அறிவிக்கும் முகத்தான் இப்படி ஆங்கிலத்தில் விவரங்களை வெளியிடும் அவசியம் ஏற்பட்டது போலும்.

நாவல்கள் அனைத்தும் இறை வணக்கப் பாடல் அல்லது ஸ்தோத்திரங்களுடன் துவங்குகின்றன. இன்றைய நாவல்களில் இப்படி இறைவனைப் பற்றிய பிரஸ்தாபங்கள் இல்லை.

நாவல்கள் எல்லாம் சுபமாகவே முடியும் (தமிழ் திரைப் படங்கள் போல)! சுபம் என்ற சொல்லும் இறுதியில் இருக்கும்.

நாவல்களை எழுதுவோர் புனைப் பெயர்களைப் பயன்படுத்தாமல் தன் சொந்தப் பெயர்களை, சகல விருதுகளுடன் பயன்படுத்தினர்!

ஆண்களோடு போட்டி போட்டுக் கொண்டு பெண்களும் தமிழ் நாவல்களை எழுதினர் (இதன் பட்டியலைத் தனியாகத் தருகிறேன்)

கடைசி பக்கத்திலும் பின் அட்டையிலும் அதே ஆசிரியர் எழுதிய பிற நூல்கள் பற்றியோ அல்லது வேறு ஆசிரியரின் நூல்கள் பற்றியோ விளம்பரம் இருக்கும்.

பிரதாப முதலியார் சரித்திரம் – என்னும் முதல் தமிழ் நாவலில் கடைசியில் அதுபற்றி வந்த ஆங்கில விமர்சனங்கள், கடிதங்கள் ஆகியனவும் சேர்க்கப் பட்டுள்ளன. அத்தனையும் புகழுரைகள்!

பெரும்பாலும் குடும்பக் கதைகளாகவும், இந்துமதப் பின்னணிக் கதைகளாகவும் இருக்கின்றன.

எல்லா ஜாதி எழுத்தாளர்களும் கதைகள் எழுதினர். பிள்ளையார் சுழி போட்டு தெய்வ பக்தியுடன் நாவலைத் துவக்குகின்றனர். உள்ளே படங்கள் என்பதே இராது. நிறைய சம்ஸ்கிருதச் சொற்களையும் நாவலில் பயன்படுத்துகின்றனர். நாவல்களின் விலை 3 அணா முதல் ஒரு ரூபாய் 4 அணா வரை விலையிட்டனர்! ((ஒரு ரூபாயில் 16 அணாக்கள்)). அக்காலத்தில் மாத சம்பளமே எட்டு ரூபாய், பத்து ரூபய் இருந்தபோது இவ்வளவு விலை உயர்ந்த நாவல்களைப் பணக்காரர்களும், நூல்நிலையங்களும் மட்டுமே வாங்கியிருக்க முடியும். ஆனால் 1000 காப்பிகள் வரை அச்சிட்டிருக்கின்றனர்.நீண்ட நாவல் 400 பக்கம் வரை சென்றுள்ளது.

சில வங்காள நாவல்களின் மொழி பெயர்ப்புகளும் வந்துள்ளன.

இத்துடன் கீழே இணைத்துள்ள பக்கங்களைக் காணவும்:–

to be continued……………..

Article No. 2080

Written by London swaminathan

Date : 18 August  2015

Time uploaded in London :–  காலை 6-18

ஒரு நாள் ஸ்ரீ வல்லபாசாரியார் தம் சிஷ்யர் தாமோதரதாசர் பின்தொடரக் காட்டுப் பிரதேசத்தில் சென்று கொண்டிருந்தார். வழியில் தென்பட்ட ஒரு கோரக் காட்சி அவரை மேலே செல்லவிடவில்லை. இறக்கும் தருவாயில் ஒரு மலைப் பாம்பு செயலற்றுக் கிடந்தது. அதன் உடலை ஏராளமான எறும்புகள் மொய்த்துக் கொண்டு கடித்தன.கொடிய சித்திர வதை! மலைப் பாம்பு வேதனை தாளாமல் உடலை நெளித்து நெளித்துத் துன்புறுவது கண்ணராவியாக இருந்தது. இரு மனிதர் கண்களிலும் நீர் ததும்பியது.

ஸ்ரீ வல்லபாசார்யார் பெருமூச்சுடன், கையிலிருந்த கமண்டலத்திலிருந்து கொஞ்சம் தண்ணீர் எடுத்து, அந்தப் பாம்பின் மேல் தெளித்தார். அதற்கு நற்கதி கிடைக்கட்டும் என்று பரமனைப் பிரார்த்தித்தார். எறும்புகள் உடனே விலகிவிட்டன. மலைப் பாம்பும் நிம்மதியாக மரணத்தை வரவேற்றது. இருவரும் மேலே வழிநடந்தார்கள்.

ஸ்ரீ ஆச்சார்யரின் மனக் கலக்கம் நீங்காததைக் கண்ட சிஷ்யர் பணிவோடு காரணத்தை வினவவே, குரு பதில் சொன்னார்: “இந்த மலைப் பாம்பு போன பிறவியில் பிருந்தாவனத்தில் கண்ண பிரானின் திருக்கோயில் ‘மஹந்த்’ (தலைமை அர்ச்சகர்). இவனை நம்பி ஏராளமான சிஷ்யர்கள் அறப்பணிக்காக நிறைய பொருளுதவி செய்தார்கள். அவ்வளவையும் இந்த மனிதன் சுய சுக போகத்துக்கென்றே செலவு செய்துவிட்டு மடிந்தான். இந்தப் பிறவியில் அந்த சிஷ்யர்கள் எறும்புகளாக வந்து பழிதீர்த்துக் கொள்கிறார்கள். நிலைதவறிய குருவை எண்ணிப் பார்க்கிறேன். மனக் கலக்கம் மாறவில்லை.”

சிஷ்யரின் கோரிக்கைப் படி சிறந்த குரு யார் என்பதை விளக்கினார் வல்லபர்: “சிரத்தையோடு தினமும் தெய்வத்துக்கு எவர் திருத் தொண்டு புரிகிறாரோ, செருக்கு, சினம், வேட்கை ஆகியவை சிறிதும் இல்லாமல் எவர் வாழ்கிறாரோ, பகவானின் சொரூபத்தை உணர்ந்தவர் எவரோ, அத்தகைய அறிவாளியை மெய்யறிவு பெற விரும்பும் எவரும் குருவாகக் கொள்ளலாம்.”

(தமிழ்:எஸ். ராஜன், ஜூலை, 1964 மஞ்சரி)

தீனதயாள்  உபாத்யாயா

Article No. 2076

Written by London swaminathan

Date : 16  August  2015

Time uploaded in London :–  8-47 am

ஹிந்து மத சாது, சந்யாசிகள் அபூர்வ நினைவாற்றலை உடையவர்கள். அவர்களுடைய அபார நினைவாற்றலுக்கு முக்கிய காரணம் பிரம்மசர்ய விரதமே!

இளம் வயதில் யார் ஒருவன் மனம், மொழி, மெய் ஆகிய மூன்றின் (திரி கரண சுத்தி) வாயிலாக பெண்களை நினையாமல் இருக்கிறானோ அவனுக்கு மூளையில் மேதா நாடி என்ற ஒரு விஷேச குணம் வளரும். இதைப் பெற்றவர்கள் அபார நினைவாற்றலைப் பெறுவர். சிலர் இந்த ஞாபக சக்தியைப் பெரிதாக்கிக் கொள்வர். சிலர் அதைப் பொருட்படுத்தாது வேறு சில சித்திகளைப் பெறுவர். மேதா நாடி பற்றி சுவாமி விவேகாநந்தர் எழுதியுள்ளார்.

நமது காலத்திலும் நமது தந்தையர் காலத்திலும் வாழ்ந்த இரண்டு பெரியோர்கள் சுவாமி விவேகாநந்தரும், காஞ்சி பரமாச்சார்ய சுவாமிகளும் ஆவர். காஞ்சி காமகோடிபீடச் சங்கராசார்யராகத் திகழ்ந்த சந்திர சேகர இந்திர சரஸ்வதி (1894-1994) அவர்களுக்கு இருந்த நினைவாற்றலை ஒவ்வொரு பக்தரும் தனது அனுபவத்தில் விளக்கியு ள்ளனர். ஒருவரை ஒரு முறை பார்த்துவிட்டால், பேசிவிட்டால் அது 50 ஆண்டுகளுக்குப் பின்னரும் அவர் மனதில் அப்படியே இருக்கும். ஒவ்வொரு நாளும் தனிப்பட்ட முறையில் நூற்றுக்கணக்கான முக்கியஸ்தர்களை (வி.ஐ.பி.க்களை)ச் சந்தித்து ஆசிர்வதிக்கும் அவர், யாரோ ஒரு கிராமத்தான் போனாலும் அவன், குலம், கோத்திரம், குடும்பம், ஊர் பற்றி அன்பாக விசாரிப்பார். என்னைப் போன்ற ஏழை, எளியேனைக் கூட எப்போதோ சந்தித்ததை அப்படியே கூறி அன்பாக விசாரிக்கிறாரே என்று எல்லோரும் உருகிப் போவர். இதை ஆங்கிலத்தில் “போட்டோகிராபிக் மெமரி” என்பர்.

விவேகாநந்தா தபால்தலைகள்

சுவாமி விவேகாநந்தர் வாழ்விலும் அவரது நினைவாற்றலை விளக்கும் அரிய சம்பவங்கள் உண்டு. அவர் ஒரு புத்தகத்தைப் படித்துவிட்டால், பக்கம் பக்கமாக அப்படியே மனதில் பதிந்துவிடும். அவர் அடிக்கடி நூலகத்துக்குப் போவார். நூலகரிடம் அந்தப் புத்தகம், எங்கே, இந்தப் புத்தகம் எங்கே என்று கேட்டு நச்சரித்து வாங்குவார். ஒரு முறை நூலகருக்குக் கோபமே வந்துவிட்டது. புத்தகத்தைப் பார்க்க மட்டும் வாங்குகிறீர்கள? படிக்க வாங்குகிறீர்களா? என்று கேட்டுவிட்டார். சுவாமி விவேகாநந்தரோ, பொறுமையாக, நான் படித்துவிட்டேனே! எந்தப் பக்கத்தில் என்ன உள்ளது? என்று கேட்டால் நான் சொல்லத் தயார் என்றார். நூலகரும் விடவில்லை. அவரைக் கேள்வி கேட்டுச் சோதித்தார். விவேகாநந்தரின் அபூர்வ நினைவாற்றலக் கண்டு வியந்தார்.

ஜனசங்கக் கட்சியின் (இப்போது பாரதீய ஜனதா என்று பெயர்) தலைவராக இருந்த, காலஞ் சென்ற தீனதயாள் உபாத்யாயாவும் இப்படி நல்ல நினைவாற்றல் உடையவர். பார்லிமெண்டின் இருசபைகளிலும் உள்ள சுமார் 800 உறுப்பினர்களின் பெயர்களும் தோற்றமும் அவருக்கு அத்துபடி. யாரைபார்த்தாலும், இன்முகத்துடன் பெயரைச் சொல்லி மரியாதை செலுத்துவார். இதனால் அரசியல் எதிரிகளுமவரை நண்பர் போல் கருதினர்.

பிரம்மசர்ய விரதம் கடைபிடித்த வேத கால இந்துக்கள், இந்த அபூர்வ விஷயங்களைச் சர்வ சாதாரணமாகச் செய்தனர். உலகில் மிகப்பெரிய அதிசயம் வேதங்களை எழுதாமலேயே, அப்படியே 4000 ஆண்டுகளாக வாய் மொழியாகப் பரப்பி வருவதாகும். இது போன்ற இலக்கிய அதிசயம் உலகில் எங்கும் இல்லை, இனி வரப்போவதுமில்லை. அளவில் மிகப் பெரிய வேதத்தின் ஒரு சாகையை (கிளை) மனப்பாடம் செய்வதோடு அதன் ஆறு அங்கங்களில் ஏதாவது ஒன்றையும், அமர கோஷம் போன்ற நிகண்டுகளையும் அப்படியே ஒப்பிப்பர். இதற்கு குருகுல வாசத்தில் அவர்கள் கடைப் பிடித்த பிரம்மசர்ய விரதமே காரணம்

ஆனால் ஒருவரின் நினைவாற்றலுக்கு வேறு பல காரணிகளும் உண்டு. பயிற்சி மூலம் இதைப் பெறலாம். வெளிநாட்டுக்கார்கள் சங்கீதக் குறிப்புகள் (நொடேஷன்) இல்லாமல் பாட மாட்டார்கள். ஆனால் நம் நாட்டு இசைக் கலைஞர்களோ நூற்றுக் கணக்கான பாடல்களை எழுதி வைக்காமலே ஒவ்வொரு கச்சேரியிலும் பாடுவர்.

தவ சீலர் காஞ்சி சங்கராச்சார்ய சுவாமிகள்

ஆர்வம் காரணமாகவும் பெறலாம். சிலர் சினிமா வசனங்களையும், நூற்றுக்கணகான பாடல்களையும் நினைவு வைத்திருப்பது ஆர்வம் காரணமாகப் பிறந்த சக்தி. சகுந்தலாதேவி போன்ற இளம் வயது மேதைகளிடமும் இதைக் கண்டோம். வெளிநாடுகளிலும் இப்படி நினைவாற்றல் மேதைகள் நூற்றுக் கணக்கில் உண்டு. அவை அபூர்வமாக நிகழ்பவை. ஆனால் இந்துக்களோ இதை எல்லோரும் பெறும் முறையை உலகிற்குக் கற்பித்தனர்!

Article No. 2075

Written by London swaminathan

Date : 16  August  2015

Time uploaded in London :–  7-31 am

நெப்போலியன் பிரான்ஸ் நாட்டின் மாபெரும் வீரன். இறுதியில் ஆங்கிலேயர்களிடம் தோற்று, சிறையில் வஞ்சனையாகக் கொல்லப்பட்டார். அதாவது ரத்தத்தில் மெதுவாகக் கலக்கும் விஷத்தை உணவில் சேர்த்துக் கொடுத்து அவரை ஆங்கிலேயர்கள் கொன்றதை, பிற்காலத்தில் அவரது சடலத்திலுள்ள தலை முடிகளை ஆராய்ந்ததில் தெரிய வந்தது. நிற்க.

நெபோலியன், தனது படை வீரர்களுக்கு உற்சாகம் ஊட்ட பல தந்திரங்களைக் கையாள்வார். அவர் வழி … தனி வழி! படை வீரர்களைச் சந்திக்கும் முன்பு தனது மெய்க் காப்பாளர்களைக் கூப்பிட்டு, இந்தப் பட்டாளத்தில் உள்ள முக்கிய வீரர்களின் முழு விவரங்களையும் அறிந்து வா என்று சொல்லி அனுப்புவார். அவரிடம் கேட்ட விஷயங்களை அப்படியே நினைவில் வைத்துக் கொண்டு பட்டாள அணிவகுப்பு மரியாதையை ஏற்கச் செல்வார்.

stamp napoleon bonaparte

திடீரென்று ஒரு குறிப்பிட்ட படை வீரர் முன்பு நின்று, அவனது பெயரைச் சொல்லி அன்புடனும், அதிகாரத்துடனும் அழைத்து, “ ஆஹா, நீ இந்தப் பட்டாளத்தில் இருக்கிறாயா? நீ அந்த xxxxx போரில் போரிட்ட முறையை நான் மறக்கவே இல்லை. நீ பெரிய வீரன்தான். அது சரி, ஊருக்குப் போய் வந்தாயா? உனது தந்தை எப்படி இருக்கிறார்? —– இப்படி அன்பு மழை பொழிவார்.

திடீரென்று என்ன இது? உனக்கு இதுவரை ஒரு மெடல், விருது கூட கிடைக்கவில்லையா? இதோ இப்போதே உத்தரவு போடுகிறேன் – என்று சொல்லி அவருக்கு ஒரு விருதும் கொடுப்பார் (ராணுவ வீரர்கள் சிறப்பாகப் போர் புரிந்தால், அவர்களுக்குக் கிடைக்கும் அந்தஸ்து முதலியன அவர்கள் உடையிலேயே குத்தப் பட்டிருக்கும்/ பொருத்தப்பட்டிருக்கும்)

இப்படிச் சொல்லிவிட்டு அந்தப் படை வீரனுக்கு ஒரு பட்டம் கொடுக்கப்பட்டவுடன் பட்டாளம் முழுதும் ஒரே பரபரப்பு ஏற்பட்டு விடும். எல்லோரும், “ கடவுளே! நம் தலைவருக்குத் தெரியாத விஷயமே உலகில் இல்லை போலும்!! நம்முடைய ஊர், குடும்பம், நாம் போரிட்ட முறை எல்லாவற்றையும் தலைவர் அறிந்திருக்கிறார். நமக்கும் விரைவில் பட்டங்கள், விருதுகள், மெடல்கள் ஏதேனும் கிடைக்கலாம்” என்று பேசிக் கொள்வர். அது மட்டுமல்ல. இது மற்ற பட்டாளங்களுக்கும் காட்டுத் தீ போல பரவிவிடும். படை வீரர்கள் முன்னைவிட பன் மடங்கு உற்சாகமாகப் போரிடுவர்.

ஒரு தலைவனுக்குரிய அததனை குணநலன்களையும் பெற்றவர் நெப்போலியன்!

Article No. 2074

Written by London swaminathan

Date : 16  August  2015

Time uploaded in London :–  6-37 am

I have been publishing booklets that are over 100 years old in this blog for the benefit of future researchers. They are from the British Library, London. I have got one on Pariah caste and two booklets on Saurashtras (of Tamil Nadu). Here is the booklet on Origin of Pariahs in Tamil:–

Published in 1894