ஆராய்ச்சிக் கட்டுரை எண்: 1905

எழுதியவர்- லண்டன் சுவாமிநாதன்

தேதி: 2 ஜூன் 2015

லண்டன் நேரம்: காலை 10-58

உலகின் மிகப் பழைய நூலான ரிக் வேதத்தில் ஒரு முக்கியமான வரலாற்று விஷயம் இருக்கிறது. மஹாபாரத யுத்தம்தான் உலகில் முதல் முதலில் அதிக நாடுகள் கலந்து கொண்ட யுத்தம். அந்தப் போரில் 29 நாடுகள் கலந்து கொண்டன. ஆனால் அதற்கும் முன்னதாக ஒரு பெரிய யுத்தம் நடந்தது. அதை வேதத்தை மொழி பெயர்த்த 20 வெளிநாட்டு “அறிஞர்கள்” மூடி மறைத்துவிட்டனர். ஆனால் இது பற்றி ரிக்வேதத்தில் நிறைய இடங்களில் வருகிறது.

எப்படி அர்ஜுனனும், கிருஷ்ணனும் காண்டவ வனத்தை எரித்தவுடன் மய தானவன் தலைமையில் ஒரு பெரிய அணி தென் அமெரிக்காவிலுள்ள பல இடங்களுக்குச் சென்று மாயா நாகரீகத்தைத் துவக்கினார்களோ அதே போல பத்து ராஜா யுத்தத்துக்குப் பிறகு நம்மவர்கள் ஈரான், கிரீஸ் வரை சென்று நாகரீகத்தைப் பரப்பினர். காண்டவ வனம் எரிப்புக்குப் பின்னர் , பாரதத்திலேயே தங்கியோர் கோண்டு இன மலைஜாதி மக்கள் ஆவர். அவர்கள் இருக்கும் இடம் கோண்டுவானா பிரதேசம் என்று இன்றும் அழைக்கப்படுகிறது. கோண்ட் பழங்குடிகளின் பெயர், கோண்ட்வானா (காண்டவ வனா) பிரதேசம் ஆகியன எல்லாம் காண்டவ வனம் என்னும் சொல்லிலிருந்து வந்தது என்பது கூட பலருக்குத் தெரியாது.

தச ராக்ஞ யுத்தம்

ராஜா என்ற சொல் இன்று வரை இமயம் முதல் இலங்கையின் தென் கோடி வரை எல்லா மொழிகளிலும் வழங்கிவருகிறது. தமிழில் “ர” என்ற எழுத்தில் சொற்கள் துவங்கக் கூடாது என்று தொல்காப்பியர் தடை போட்டதால் ராஜாவை “அரசன்” என்று ஆக்கி சங்க காலம் முதல் தமிழர்களும் சம்ஸ்கிருதச் சொல்லைப் பயன்படுத்தி வருகிறோம். ஆனால் வேத காலத்தில் பத்து அரசர்கள் இருந்ததாகச் சொன்னால் தங்களுடைய ஆரிய-திராவிட இனவெறிக் கொள்கை எல்லாம் தவிடு பொடியாகி விடும் என்று பயந்து பத்துப் பேரும் பழங்குடி இனக் குழுக்களின் தலைவர்கள் என்று வெளிநாட்டினர் முத்திரை குத்தி இதை அடியோடு மறைத்துவிட்டனர். இந்திய வரலாறு படித்த எவருக்கும் வேதத்தில் ஏராளமான இடங்களில் இந்த பத்து ராஜா யுத்தம் வருவதும் அவர்கள் கிரேக்கம் வரை சென்று நாகரீகத்தை நிறுவியதும் தெரியாது.

எல்லோரும் கால்டுவெல் பாதிரியார் சொன்னமாதிரி தமிழர்கள், வடமேற்கு திசையிலிருந்து (துருக்கி) இந்தியாவில் புகுந்தனர், மாக்ஸ் முல்லர் சொன்ன மாதிரி ஆரியர்கள் மத்திய ஆசியாவில் இருந்து இந்தியாவுக்குள் புகுந்தனர் என்று எண்ணி ஏமாந்திருந்தனர். இளிச்சவாயனைக் கண்டால் எருதும் மச்சான் முறை கொண்டாடும் – என்பது தமிழ்ப் பழமொழி. இங்கிலாந்தில் ரவுடி என்று பெயர் எடுத்து தற்கொலை செய்துகொள்ளப் போன ராபர்ட் கிளைவ் இங்கு கைப்பிடி ஆட்களுடன் ஒரு பெரிய சாம்ராஜ்யத்தையே நிறுவியவுடன் இந்துக்கள் ஒற்றுமையற்ற நெல்லிக்காய் மூட்டை என்றும் இளிச்சவாயர்கள் என்றும் கண்டு கொண்டனர். ஆக 20 வெளிநாட்டு “அறிஞர்களும்’ மனம் போன போக்கில் வேதத்தை மொழி பெயர்த்தனர். நம்மவர்களுக்கோ தமிழும் தெரியாது, சம்ஸ்கிருதமும் தெரியாது. ஆங்கிலமும் தெரியாது. ஆக ஆங்கிலத்தில் எதையும் எதிர்த்து எழுதவில்லை.

ஆங்கிலத்தில் இரண்டு கடிகாரங்கள் எப்பொழுதும் ஒரே நேரத்தைக் காட்டாது – என்று ஒரு பழமொழி உண்டு. அது போல இரண்டு வெள்ளைக்காரர்கள் வேதம் பற்றி ஒரே மொழி பெயர்ப்பை வெளியிடவில்ல. ஆயினும் வெள்ளைத் தோல் அறிஞர்கள் அனைவரும் ஒப்புக் கொண்ட விஷயம் வடக்கத்தியானும் தமிழனும் வெளிநாட்டிலிருந்து வந்தவர்களே என்று.

மேலும் உலகம் கி.மு4004ல் அக்டோபர் 23ம் தேதி காலை ஒன்பது மணிக்குக் கடவுளால் படைக்கப்பட்டது என்று பைபிள் பிரசாரகர்கள் உரத்த குரலில் பிரசாரம் செய்வதை இவர்கள் மனதார நம்பினர். ஆகையால் யூத, கிறிஸ்தவ, இஸ்லாமிய மதங்களைக் குறைகூறி ஒரு வரி கூட எழுதவில்லை. இத்தனை வெளிநாட்டோர் வேதங்களை அக்கு வேறு ஆணி வேறாக அலசி ஆராய்ந்தும் மற்ற மதங்களைத் தொடவே இல்லை.

கிரேக்கர்கள்தான் நாகரீகத்தின் சிகரத்தைத் தொட்டவர்கள் என்று அவர்களை இந்திரனே சந்திரனே என்று புகழ்ந்து தள்ளினர். ஏனெனில் கிரேக்க நாட்டை இவர்கள் அடிமைப் படுத்த முடியவில்லை.

இதுமட்டுமின்றி இந்தியர்களை மட்டமும் தட்டினர். எகிப்தியர்களுக்கு கி.மு.3100 முதல் அரசர்கள் உண்டு

சுமேரியர்களுக்கு கி.மு.3100 முதல் அரசர்கள் உண்டு

சீனர்களுக்கு கி.மு.3100 முதல் அரசர்கள் உண்டு

மாயா இனத்தினருக்கு கி.மு.3100 முதல் அரசர்கள் உண்டு. ஆனால் இந்தியாவில் மட்டும் புத்தர் காலத்துக்குப் பின்னர்தான் (கி.மு.600) அரசர்கள் உண்டு. சிந்து சமவெளி நாகரீகத்தில் கூடக் கிடையாது என்று புத்தகம் எழுதினர். அதை இன்று வரை நாம் படித்துக் கொண்டும் இருக்கிறோம். அவர்களுக்குத் தெரியும் இது சுய மரியாதை கெட்ட இனம். அப்படி சுயமரியாதையுடன் யாராவது குரல் கொடுத்தால், 2 திராவிடங்களையும் மார்க்சிஸ்டுகளையும் காசு கொடுத்து ஏவி விடலாம் என்று.

வெள்ளைக்காரன் சதி இன்றும் நடக்கிறது. யாராவது இந்துமததை எதிர்த்து கதை எழுதினால் அதை ஆங்கிலத்தில் மொழி பெயர்த்து வெளியிட்டு அவனுடைய வங்கிக் கணக்கில் ஒரு மில்லியன் டாலரைப் ‘பம்ப்’ செய்வர். ஏதேனும் புறச்சூழல் பற்றி கிளர்ச்சிகளைத் தூண்டிவிட்டு அவர்களுக்கு நிதி உதவி செய்வர். இதை எல்லாம் லண்டனில் உடகார்ந்து கொண்டு பார்க்கையில் தெளிவாகக் காண முடிகிறது.வெறும் திகிடுதத்தங் களையும், புறம்போக்குகளையும் திரைக்குப் பின்னால் இருந்து இயக்குவர்.

இப்பொழுது பத்து ராஜா யுத்தத்துக்கு வருவோம்:

சுதாஸ் என்று ஒரு மன்னன் இருந்தான். அவன் பரத ராஜ்யத்தை ஆண்டு வந்தான் அவனுக்கு விஸ்வாமித்ரர் குல குரு. அவரது ஆலோசனையில் படை எடுத்துச் சென்று விபாஸ், சுதுத்ரி நதிக்கரைகளில் சில அரசர்களை வென்றான். பின்னர் விஸ்வாமித்ரருடன் கருத்து வேறுபாடு ஏற்படவே அவரைப் பதவி நீக்கம் செய்துவிட்டு வசிஷ்டரை குல குருவாக நியமித்தான். இதனால் வசிட்டர்-விசுவாமித்திரர் இடையே நிரந்தரப் பகைமை ஏற்பட்டது.

விசுவாமித்திரர், பத்து ராஜ்யங்களின் அரசர்களைக் கூட்டிக் கொண்டு வந்து சுதாஸைத் தாக்கினார். ஆனால் அந்தப் பத்துப் பேரையும் சுதாஸ், மண்ணைக் கவ்வ வைத்தான். வந்த பத்து அரசர்களில் இரண்டு பேர் நதியில் மூழ்கி இறந்தனர். மற்றொருவர் போர்க்களத்தில் வீர மரணம் அடைந்தார். ஏனையோர் ஓடிப்போனார்கள் என்று சொல்லத் தேவை இல்லை. இது பாருஸ்னி நதிக் கரையில் நடந்தது.

இதற்குப் பின்னர் மேலும் மூவர் அவருடன் யமுனைக் கரையில் மோதினான். அவர்களுக்கும் அதே கதி—அதாவது சகதி!

சுதாசுடன் மோதிய பத்து ராஜாக்கள்: புரு, யது, துர்வாச, அனு, த்ருஹ்யு, பலனஸ், அலின, பக்து, சிவா, விஸ்வானின்

இவர்களை நான் அரசர்கள் என்று சொல்லுவதற்குக் காரணம் என்ன?

1.வேதத்தின் பழைய பகுதிலேயே கங்கைச் சமவெளி பற்றி பாடப் பட்டுள்ளது. கங்கை முதல் ஈரான் வரை பரவியிருந்த உலகின் அப்போதைய மிகப் பெரிய நாட்டில் பல ராஜாக்கள் இருப்பது இயல்பே. இதே போல பாபிலோனியாவில் ஒரே நேரத்தில் ஆறு ஏழு ராஜ்யங்கள் இருந்ததைக் காண்கிறாம். கிரேக்க நாட்டில் ஒவ்வொரு நகரமும் ஒரு நாடு. சுதாஸ் காலத்திலேயே யமுனைக் கரையிலும் ஒரு போர் நிகழ்ந்தது.

2.ரிக் வேததை அடுத்துள்ள வேதங்களிலேயே அஸ்வமேத யக்ஞம் பற்றி வருகிறது. இது சிறு பிள்ளை விளையாடும் அம்மா, அப்பா விளையாட்டல்ல. மாபெரும் சாம்ராஜ்யங்களை உருவாக்க பக்கத்து நாடுகளில் குதிரையை உலவவிட்டு அதை எல்லாம் வென்ற கதை இது. அப்படிச் செய்த மன்னர்களின் பட்டியல் சதபத பிராமணத்தில் உள்ளது.

3. மேலும் புத்தர் காலத்திலேயே 16 பெரிய நாடுகள் இருந்தது உறுதியாகத் தெரிகிறது. மாபாரதக் கதையில் 29 நாடுகள் வருகின்றன. இவை எல்லாம் ஓரிரவில் ஆகாசத்திலுந்து குதிக்க முதியாது.

4. இதை விட பெரிய சான்று ரிக் வேதத்தில் குறிப்பிடப்படும் சபா, சமிதி என்ற் அமைப்புகளில் உள்ளன. ரிக் வேத சபை என்ற சம்ஸ்கிருதச் சொல்லை இன்றுகூட தமிழர்கள் அவை என்று பயன்படுத்துகிறோம். ச என்னும் எழுத்தை தமிழர்கள் பயன்படுத்தக் கூடாது என்று தொல்காப்பியர் தடை போட்டதால் சபை என்பதை அவை என்று மாற்றிக் கொண்டோம். சமிதி என்பது இன்றும் ஆங்கிலத்தில் கமிட்டி என்ற பெயரில் புழங்குகிறது. இந்த இரண்டு சபைகளும் அரசனுக்கு ஆலோசனை வழங்கியது வேதங்களில் வருகிறது. உலகின் முதல் ஜனநாயக அமைப்பு இவைதான். ஆக வேத காலத்திலேயே அரசன் இருந்தது மட்டும் அல்ல. அரசனுக்கு ஆலோசனை வழங்கும் பொது மக்கள் அமைப்பும் இருந்தன. இந்த விஷயம் எல்லாம் ஆரிய-திராவிட இனவெறிக் கொள்கையைப் பரப்புவோர் வயிற்றில் புளி கரைத்தது. ஆக பத்து ராஜா யுத்தம் சின்னப் பயல்கள் சண்டை என்று எழுதிவிட்டனர்.

பத்துராஜா யுத்தத்துக்குப் பின்னர் பேட என்ற மன்னன் தலைமையில் அஜஸ், சிக்ருஸ், யக்சுஸ் ஆகிய மூன்று நாட்டு மன்னர்கள் சுதாசைத் தாக்கி தோல்வி கண்டனர்.

இதில் யக்சுஸ் எனப்படும் யக்ஷர்கள் கி.மு 1800 ல் எகிப்தைத் தாக்கி நீண்ட காலம் எகிப்தை ஆண்டனர். அவர்கள்தான் முதல் முதலில் எகிப்தில் குதிரைகளைப் போரில் பயன்படுத்தி எகிப்தியர்களுக்கும் குதிரைப் படை பற்றி கற்றுத்தந்தனர். த்ருஹ்யூ எற நாட்டில் இருந்து சென்றோர் ட்ரூய்ட்ஸ் என்ற பெயரில் ஐரோப்பா முழுவதும் சூரிய வழிபாட்டைப் பரப்பினர்.

முழுப் பூசனிக்காயை சோற்றில் மறைக்கமுடியுமா? இப்பொழுது ஸ்ரீகாந்த் தலகரி போன்ற அறிஞர்கள் வெளி நாட்டு அறிஞர்களைச் சமைத்து புளிக்கறி வைக்கின்றனர். அது என்ன? தலகரி செய்யும் புளிக்கறி? ஆக உலகம் முழுதும் வேத கால நாகரீகத்தைப் பரப்பிய புகழ் இந்த பத்து நாட்டு மக்களியே சேரும்.

ப்ருதுஸ் அல்லது பார்த்தவாஸ்

பரசுஸ் அல்லது பார்ஸ்வாஸ்

பக்தஸ், பக்தூன்ஸ்

பலனாஸ்/பலூசிஸ்

சிவாஸ் (சிபி முதலியோர்/சோழர்களின் மூதாதையர்)

விசானின்ஸ்/பைசாசாஸ்

சிம்யூஸ்/ அல்பேனியார்கள்

அலைனஸ்- ஹெல்லனீஸ்/ கிரேக்கர்

ப்ருகுஸ்- துருக்கியர்.

ஒரு நாட்டு மக்கள் அந்த நாட்டின் பெயரால் அழைக்கப்படுவது தொன்றுதொட்டு இருந்து வரும் பழக்கம். சோழ நாட்டு பிராமணர்கள் சோழியா என்றும் குஜராத்துக்குப் பாண்டிய நாட்டிலிருந்து சென்ற பிராமணர் பாண்டியா என்றும், தெலுங்கு தேசத்தில் இருந்து சென்றோர் தில்லான் (த்ரிலிங்க தேச=தில்லன்) என்றும், சரஸ்வதி நதிதீரத்தில் இருந்து சென்றவர்கள் சாரஸ்வத பிராமணர் என்றும், திராவிட (தென்) பகுதிலிருந்து சென்றவர்கள் திராவிட் என்றும் அழைக்கப்படுகின்றனர். இவை இனப் பெயர்கள் இல்லை; நாட்டின் பெயர்கள்.

Prthus or Parthavas (RV 7-83-1) Parthians

Parsus or Parsvas (7-83-1) Persians

Pakthas (7-18-7) Paktoons

Bhalanas (7-18-7) Baluchis

Sivas (7-18-7) Kivas

Visanins  (7-18-7) Pisachas/Dards

Simyus (718-5) Sarmatians(ancient Albanians)

Alinas (7-18-7) Alans /Hellennes/ Ancient Greeks

Bhrgus (7-18-6) Phyrgians

ஆக வெள்ளைக்காரன் எழுதியதெல்லாம் பொய்யாய்ப் பழங்கதையாய்ப் போய்விட்டன.

எம்.ஜி.ஆருடன் கண்ணதாசன்

Written by S.NAGARAJAN

Article No.1904;

Dated 2 June 2015.

Uploaded at London time: 6-21 am

By ச.நாகராஜன்

தமிழில் சுருங்கச் சொல்லி விளங்க வைத்தல்!

தமிழின்  ஏராளமான சிறப்புக்களில் ஒன்று, எதையும் சுருங்கச் சொல்லி விளங்க வைத்தல். நுட்பமான கருத்துக்களை, ஆழ்ந்த தத்துவங்களை சிறு சொற்களால் கூறி விளங்க வைக்கும் மொழி உலக மொழிகளிலேயே இது ஒன்று தான். ஏன், வடமொழி, ஆங்கிலம் மற்றும் இதர மொழிகள் இதனுடன் இப்படிப் போட்டி போட முடியாதா என்ற கேள்வி எழுவது இயல்பே! இந்த மொழிகளிலும் இப்படிச் சுருங்கச் சொல்லும் வார்த்தைகள் உண்டு; சூத்திரங்கள் உண்டு. ஆனால் ஒன்றுடன் ஒன்று பின்னிப் பிணைய வைக்கும் வேர்ச் சொற்களும் ஒரு சொல்லுக்கு ஏராளமான பொருள்களும் தமிழில் மட்டுமே உண்டு.

இனிமையும் நீர்மையும் தமிழ் எனல் ஆகும்!

ஒவ்வொரு சொல்லும் இனிமையானது; ஒவ்வொரு சொல்லும் அழகானது! இதுவே தமிழுக்கு உள்ள தனிச் சிறப்பு.

இதில் இரு சொற்களில் ஏராளமான கருத்துக்களையும் உணர்ச்சிகளையும் அடக்கிக் காட்டியவர் கண்ணதாசன்! இது அவர் அப்பன், பாட்டன், முப்பாட்டனிடமிருந்து அவர் பெற்ற சொத்து! தமிழ்ச் சொத்து!

வள்ளுவனின் இரு சொல் விளையாட்டு

எடுத்துக் காட்டாக வள்ளுவரின் குறளை எடுத்துக் கொள்வோம். அவர் கடலை (கடல் போன்ற அளவு கருத்துக்களை) குறுக இரு சொற்களில் அடக்கிக் காட்டியவர்.

கற்கக் கசடற – குறள் 391

செய்க பொருளை – குறள் 759

என்னைமுன் நில்லன்மின் – குறள் 771

உண்ணற்க கள்ளை – குறள் 922

இருநோக்கு இவளுன்கண் – குறள் 1091

நினைத்தொன்று சொல்லாயோ – குறள் 1241

காண்கமன் கொண்கனை – குறள் 1265

வருகமன் கொண்கன் – குறள் 1266

பெரும் சிறப்புகளை அடக்கிய இந்த இரு சொல் காவியங்கள் தமிழில் மட்டுமே உள்ளன.

இளங்கோவடிகளின் இரு சொல் அறிவுரை

அடுத்து சிலப்பதிகாரத்தை எழுதிய இளங்கோவடிகள் காப்பிய முடிவில் மனித குலத்திற்கே மாபெரும் செய்தியைச் சுருக்கமாகச் சொல்கிறார் – இரு இரு சொற்களால்! இதை மிஞ்சிய அறவுரையை, அறிவுரையை யாரும் தர முடியாது.

வஞ்சிக் காண்டத்தில், வரந்தரு காதையில் 186 முதல் 202 முடிய உள்ள வரிகளைப் படித்தால் இளங்கோவடிகளின் அற்புத தவமும் தமிழின் சிறப்பும் புரியும், இதில் சில இரு சொற் ஓவியங்கள் இதோ:-

தெய்வம் தெளிமின்; தெளிந்தோர்ப் பேணுமின்

பொய்யுரை அஞ்சுமின்; புறஞ்சொல் போற்றுமின்;

ஊனூண் துறமின்; உயிர்க்கொலை நீங்குமின்;

தானம் செய்ம்மின்: தவம்பல தாங்குமின்;

செய்ந்நன்றி கொல்லன்மின்; தீநட்பு இகழ்மின்;

பொய்க்கரி போகல்மின்; பொருள்மொழி நீங்கல்மின்;

அருமையான தமிழ் மொழியின் விந்தைகளை இரு சொற்களில் எப்படி பார்க்க முடிகிறது, பார்த்தீர்களா!

இப்படி தேவார திருவாசகம், நாலாயிர திவ்ய பிரபந்தம்,சங்க இலக்கியம், சமீப கால நூல்கள் போன்ற அனைத்திலுமே இந்த இரு சொல் விந்தை ஏராளம் உண்டு.

பாரதியாரின் இரு சொல் மந்திரம்

கடைசியாக மஹாகவி பாரதியார் இதில் ஆற்றிய விந்தைகள் ஏராளம் உண்டு; இடம் கருதி சிலவற்றை மட்டும் சுருக்கமாக இங்கே பார்க்கலாம்.

வாழிய செந்தமிழ்!

சுடரே போற்றி!

விதியே வாழி!

செய்க தவம்!

சாகாவரம் அருள்வாய்!

வந்தேமாதரம் என்போம்!

நெஞ்சு பொறுக்குதிலையே!

ஆயிரக் கணக்கில் இப்படி இரு சொல் ஓவியங்களைத் தமிழில் எடுக்க முடியும்; வேறு மொழிகளில் இனிமையும் நீர்மையும் கொண்டுள்ள உவமைகளைக் காண்பது அரிது!

கண்ணதாசனின் இரு சொல் திரை ஓவியங்கள்

இந்த பாரம்பரியத்தில் வந்த கண்ணதாசனுக்குக் காலம் கை கொடுத்தது; திரைப்படத் துறை மின்னி மின்னி முன்னேறும் பருவத்தில் அவர் பாடலாசிரியராக பல்வேறு வாழ்க்கை நிலைக் களன்களுக்காக பாடல் எழுத வேண்டிய சூழ்நிலையை இறைவன் உருவாக்கி இருந்தான்.

கலங்காதிரு மனமே என்ற இரு சொல் முத்திரையுடன் தன் காலடித் தடத்தை திரைப்படப் பாடல் துறையில் அவர் பதித்தார். இது தான் அவர் இயற்றிய முதல் திரைப்படப் பாடல்.கன்னியின் காதலி என்ற திரைப்படத்தில் இடம் பெற்றது இந்தப் பாடல்!

கலங்காதிரு மனமே! – நீ

கலங்காதிரு மனமே!  – உன்

கனவெல்லாம் நனவாகும்

ஒரு தினமே!

இனி பல சொல்லோவியங்களை இரு சொற்களில் படைத்து திரையுலகப் பாடல்களில் ஒரு தனி ஏற்றத்தைத் தந்த கண்ணதாசனின் பாடல்களைத் தொகுத்து அவற்றின் சிறப்பை எழுத ஒரு தனி நூல் தேவையாயிருக்கும் என்பதால் சில பாடல்களை மட்டும் இங்கே சுட்டிக் காட்டி முடிக்கலாம்! வாசகர்கள் அசை போட்டு அதன் சிறப்புகளை மனதில் ஏற்றி மகிழ முடியும்!

பாடலும் படமும்!

கங்கைக்கரைத் தோட்டம்

கன்னிப் பெண்கள் கூட்டம் –ஓ

கண்ணன் நடுவினிலே

காலை இளங்காற்று

பாடிவரும் பாட்டு

எதிலும் அவன் குரலே   – படம் : வானம்பாடி

அழகு ரசிப்பதற்கே

அறிவு கொடுப்பதற்கே

மனது நினைப்பதற்கே – ஆஹா!

வாழ்க்கை வாழ்வதற்கே   – படம்  வாழ்க்கை வாழ்வதற்கே

வரவு எட்டணா

செலவு பத்தணா

அதிகம் இரண்டனா –

கடைசியில் துண்டனா     படம் பாமா விஜயம்

பாட்டுப் பாடவா

பார்த்துப் பேசவா

பாடம் சொல்லவா

பறந்து செல்லவா       படம்  தேன்நிலவு

பேசுவது கிளியா – இல்லை

பெண்ணரசி மொழியா

கோவில்கொண்ட சிலையா

கொத்து மலர்க்கொடியா

பாடுவது கவியா – இல்லை

பாரிவள்ளல் மகனா

சேரனுக்கு உறவா

செந்தமிழர் நிலவா     படம் : பணத்தோட்டம்

கண்ணெதிரே தோன்றினாள்

கனிமுகத்தைக் காட்டினாள்

நேர்வழியில் மாற்றினாள்

நேற்றுவரை ஏமாற்றினாள்           படம்  இருவர் உள்ளம்

நீ என்பதென்ன

நான் என்பதென்ன                 படம் வெண்ணிற ஆடை

தோட்டத்து மாப்பிள்ளை

வீட்டைத் தேடிவந்தால்

சும்மா வரலாமா                   படம்   இதயத்தில் நீ

களங்கமில்லா காதலிலே

காண்போம் இயற்கையெலாம்          படம்   இல்லறஜோதி

பொன்னென்பேன் சிறு

பூவென்பேன் – காணும்

கண்ணெண்பேன் வேறு

என்னென்பேன்?!                  படம் போலீஸ்காரன் மகள்

நூற்றுக்கணக்காக உள்ள இரு சொற்பாடல்களில் மேலே பத்தைப் பார்த்தோம்.

இவற்றில் நவரஸங்களும் ததும்பும்; உணர்ச்சிகள் பொங்கும்; தமிழ் சுருக்கமாக விளையாடும்; விரிவாக அர்த்தத்தைத் தரும்.

இவற்றைத் தொகுத்துப் பாடினாலே

வரும் சுகம்

இது நிஜம்!

மூன்று சொல் கவிதைகளுக்குள் மூழ்க வேண்டுமெனில் அது ஒரு கடல் அல்லவா! அங்கு முத்தும் பவழமும் சங்கும் – இன்னும் விலை மதிப்பில்லா மணிகள் அனைத்தும் அல்லவா கிடைக்கும்.

கவியரசின் அனுபவி ராஜா அனுபவி படத்தின் முத்தான வார்த்தைகள் நினைவுக்கு வருகிறதா –   முத்துக் குளிக்க வாரீகளா!!

-தொடரும்

Compiled by S NAGARAJAN

Article No.1900; Dated 31 May 2015.

Uploaded at London time: 6-52 am 

இலக்கியப் பணியில் கண்ணதாசன்! – 3

By ச.நாகராஜன்

சாவுக்குப் பயப்படவில்லை – கவிஞர்!

’பொன்னுடன் பிறந்தேன்’ பகுதியில், ‘சாவை மகிழ்ச்சியோடு வரவேற்கும் என்னை விட்டு, சாகவே விரும்பாத அவரைக் கொண்டு போய் விட்டார்’ எனக் கூறும் தாங்கள், ‘ஶ்ரீ கிருஷ்ணகாந்தன் பாமாலைப்’ பகுதியில்,

‘கனிவுடைய வயதிலொரு எழுபது கொடுத்தென்னைக் காத்தருள் கிருஷ்ண காந்தா’ என்றும்,

‘பதி நினது கதை புகல உடல் நிலையை நீ கொஞ்சம் பார்த்தருள் கிருஷ்ண காந்தா’ என்றும்,

‘விவரமறியாத எனை பல வயது வாழ விடு விமலனே கிருஷ்ணகாந்தா’

என்றும், முரண்பாடாகக் கூறி இருப்பது ஏன்?

இப்படி உரிமையோடு கேள்வியைக் கேட்ட அன்பரின் பெயர் இர.இலாபம் சிவசாமி.

புங்கம்பட்டியைச் சேர்ந்தவர்.

அதற்கு கண்ணதாசன் ஜனவரி 1978 இதழில் கவிஞர் இப்படி பதில் அளிக்கிறார்:-

நான் வயது கேட்கிறேன். ஆரோக்கியத்தைக் கேட்கிறேன். ஆனால் மரணம் வந்து விடுமோ என்று அஞ்சுவதில்லை. நான் இறந்துவிட நேர்ந்து விடும் என்று தோன்றும் போது, மரணத்தை மகிழ்ச்சியோடு ஏற்றுக் கொள்ளத் தயாராகி விடுவேன். சுருங்கச் சொன்னால் ஆரோக்கியமாக நடமாட விரும்புகிறேன்; சாவுக்குப் பயப்படவில்லை.

நான் நிரந்தரமானவன். எந்த நிலையிலும் எனக்கு மரணமில்லை!

தனது வாக்குமூலமாக அவர் படைத்த ஒரு பாடலில்

ஒரு கோப்பையிலே என் குடியிருப்பு                                                                       

ஒரு கோலமயில் என் துணையிருப்பு                                            

இசைப்பாடலிலே என் உயிர்த்துடிப்பு                                                      

நான் பார்ப்பதெல்லாம் அழகின் சிரிப்பு                                                

ஒரு கோப்பையிலே என் குடியிருப்பு   

காவியத் தாயின் இளைய மகன்                                                          

காதல் பெண்களின் பெருந்தலைவன் –நான்

காவியத் தாயின் இளைய மகன்                                                          

காதல் பெண்களின் பெருந்தலைவன்

பாமர ஜாதியில் தனி மனிதன் – நான்                                             

படைப்பதனால் என் பேர் இறைவன்

ஒரு கோப்பையிலே என் குடியிருப்பு                                                                       

ஒரு கோலமயில் என் துணையிருப்பு                                            

இசைப்பாடலிலே என் உயிர்த்துடிப்பு                                                       

நான் பார்ப்பதெல்லாம் அழகின் சிரிப்பு                                                 

ஒரு கோப்பையிலே என் குடியிருப்பு                                                                       

மானிட இனத்தை ஆட்டி வைப்பேன் – அவர்                                   

மாண்டு விட்டால் அதைப் பாடி வைப்பேன் – நான்

மானிட இனத்தை ஆட்டி வைப்பேன் – அவர்                                   

மாண்டு விட்டால் அதைப் பாடி வைப்பேன் – நான்                                  

நிரந்தரமானவன் அழிவதில்லை – எந்த                                              

நிலையிலும் எனக்கு மரணமில்லை

ஒரு கோப்பையிலே என் குடியிருப்பு                                                                       

ஒரு கோலமயில் என் துணையிருப்பு                                             

இசைப்பாடலிலே என் உயிர்த்துடிப்பு                                                      

நான் பார்ப்பதெல்லாம் அழகின் சிரிப்பு                                                   

ஒரு கோப்பையிலே என் குடியிருப்பு                                                                        

“நான் நிரந்தரமானவன் அழிவதில்லை – எந்த நிலையிலும் எனக்கு மரணமில்லை” என்று முத்தாய்ப்பாகக் கூறிய கவியரசர் இசைப்பாடலில் தன் உயிர்த்துடிப்பு இருப்பதாகத் தன்னிலை விளக்கம் அளித்து விட்டார்.

ஆக கண்ணதாசனின் பாடல்கள் இருக்கும் வரை, எங்கேனும் ஓரிடத்தில் ஒலிக்கும் வரை அந்த உயிர்த்துடிப்பு இருப்பதாகத் தான் அர்த்தம். அந்தப் பாடல் ஒலிக்கும் வரையில் அவர் நிரந்தரமானவர்.

‘அந்த நிலையினில்’ அவருக்கு மரணமில்லை! ரத்த திலகத்தில் திலகமான பாடலைத் தானே பாடினார் கவியரசர்.

 அவரே பாடியுள்ள அந்தக் காட்சியில் ‘எந்த நிலையிலும் எனக்கு மரணமில்லை’ என்ற வரியைப் பாடும் போது மட்டும் அவர் இமைகளை மூடிக் கொண்டு கைகளை ஆட்டுவதைப் பார்க்கலாம்!

‘கண்களை மூடினாலும்’ காலமெல்லாம் ஜீவித்திருப்பதை ‘சிம்பாலிக்காக’ உணர்த்தி விட்டாரோ, என்னவோ!

கண்ணனருள் கை கூட கண்ணதாசனின் பாடல்கள்!

நீண்ட ஆயுளைக் கேட்டவர்; அதில் ஆரோக்கியமான வாழ்வைக் கேட்டவர்; அதில் பரமனின் புகழையும் தெள்ளு தமிழ்க் காவியங்களையும் பாட ஆசைப்பட்டவர். இதற்கு ‘ஆகாத தொடர்பையெல்லாம் அறுக்க’ இறைவனை வேண்டியவர் என்ற அளவில் பலப்பல பாடல்களைப் பாடியவர் கண்ணனின் லீலைகளைத் தான் பாடியதைக் கற்றோர்க்கு கண்ணன் அருள் கை கூடும் என்கிறார்:-

“வடமொழியின் கீதத்தைத் தமிழினிலே வரைகின்றேன்                                   

கீத கோவிந்தமிதைக் கிருஷ்ணனது லீலைகளை                                      

நாதமொழி விளையாடும் நல்ல மணிப் பாடல்களை                             

சொல்லோடு பொருளழகு தோய்ந்து வரும் கவிதைகளை                            

கற்றோர்க்கும் மற்றோர்க்கும் கண்ணனருள் கைகூடும்!”

என்று அவரது கூற்று உண்மையே என்பதை ‘கோபியர் கொஞ்சும் ரமணன்’ (ஜெயதேவரின் ரஸலீலா) என்ற அவரது காப்பியம் படிப்போர்க்குப் புலனாகும்.

டாக்டர் சரஸ்வதி ராமநாதன், கவிஞர் கண்ணதாசன் படல்கள் பற்றி ஆய்வு செய்து டாக்டர் பட்டம் பெற்றவர்.(நாங்களாண்டுதோறும் ஆகஸ்ட் 15 ஆம் தேதியன்று மதுரை தினமணி அலுவலகத்தில் நடத்திய மாபெரும் பட்டி மன்றங்களில் கலந்துகொண்டு எங்களை மகிழ்வித்தவர்)

இலக்கியப் பணி – ஒரு கண்ணோட்டம்

கண்ணதாசனின் இலக்கியப் பணியை

• அரசியல் சார்ந்த பாடல்கள், கட்டுரைகள், கவிதைகள் (இதில் பெரும்பாலானவை அபத்தமானவை என்று அவரே பின்னால் கூறி விட்டார்)
• திரை இசைப் பாடல்கள்
• கதைகள் மற்றும் நாவல்கள்– பொது
• கட்டுரைகள் – பொது
• ஆன்மீக இலக்கியம் (அர்த்தமுள்ள இந்து மதம் உள்ளிட்டவை)
• காப்பியங்கள்
• சுய சரித்திரம் (இது மிக முக்கியமானது – ஏனெனில் இதில் சமகால அரசியல் அடங்கி இருக்கிறது)
• திரைக் கதை வசனம்
• மேடைப் பேச்சுக்கள் மற்றும் கேள்வி–பதில்கள்
• பொதுவான கவிதைகள்
• பத்திரிகை மற்றும் அரசியல் அறிவிப்புகள் உள்ளிட்ட இதர எழுத்துக்களும் மொழி பெயர்ப்புகளும்

என்ற பல பெரும் பிரிவுகளில் பிரிக்கலாம்.

எப்படிப் பிரித்தாலும். இவற்றில் எதைப் படித்தாலும் அன்றாட நிர்வாக ரீதியில் அவர் எழுதியவை மற்றும் அரசியல் சார்ந்த தவறான கொள்கையின் அடிப்படையில் அமைந்த கட்டுரைகள் ஆகியவற்றைத் தவிர இதர இலக்கியப் பணியில் அவரது பணி மகத்தானது என்பதை உரத்த குரலில் ஓங்கிக் கூறலாம்.

தனித் தனியே ஒவ்வொன்றையும் அலசி ஆராய்ந்தால் இந்த உண்மை தெரியவரும்.

ஈர்ப்புள்ள அன்பர்கள் அவர் இழுத்த இழுப்புக்கெல்லாம் போகலாம்; இறுதியில் கண்ணனைச் சேரலாம்!

• தொடரின் இப்பகுதி முற்றும்

Compiled by London Swaminathan

Article No.1898; Dated 30 May 2015.

Uploaded at London time 7-16 am

ஆல்பர்ட் ரைட், வில்பர் ரைட் ஆகிய இருவரும் அமெரிக்காவில் விமானத்தைப் பறக்க விடுவதற்கு முன்னால் நம்மவர் பம்பாயிலிருந்து விமானங்களைப் பறக்கவிட்டது பற்றி இந்த பிளாக்கில் இரண்டு ஆண்டுகளுக்கு முன்னர் ச.நாகராஜன் எழுதிய கட்டுரை வெளியானது. அதற்கு இரண்டு ஆண்டுகளுக்குப் பின்னர் ஒருவர் விஞ்ஞான மாநாட்டு துவக்க உரையில் அதைக் குறிப்பிட்டவுடன் எல்லாப் பத்திரிக்கைகளிலும் அது ஏதோ புதிய செய்தி போல வெளியானது.

இது போல ராமன் விமானம் அயோத்திக்குப் பறந்தது எப்படி? என்பதை நான் லண்டன் விஞ்ஞான சஞ்சிகைக் கட்டுரை அடிப்படையில் எழுதினேன். இதுவும் ஒரு காலத்தில் பத்திரிக்கைகளில் தலைப்புச் செய்தியாக வரலாம். பிரம்மாஸ்திரம் என்பது அணு ஆயுதம் என்று 2005 ஆம் ஆண்டில் லண்டன் சவுத் இந்தியன் சொசைட்டி (south Indian Society)  மலரில் எழுதி, பின்னர் இந்த பிளாக்கில் 2011ல் வெளியான கட்டுரையையும் பலரும் பயன்படுத்தி வருகின்றனர். மிக்க மகிழ்ச்சி.

இங்கே, ஆரிய தரங்கிணி (Arya Tarangini by A Kalyanaraman) என்ற ஆராய்ச்சி நூலை எழுதிய ஏ.கல்யாணராமன் கண்டுபிடித்த ஒரு விஷயத்தை உங்களுடன் பகிர்ந்து கொள்ள ஆசை. இப்பொழுது மிகவும் சர்வ சாதாரணமாகிவிட்ட பாராசூட், மலையேறும் கருவிகள் 2000 ஆண்டுகளுக்கு முன்னர் இந்தியாவில் பயன்படுத்தப்பட்டதை சம்ஸ்கிருத ,பாலி மொழி நுல்களில் காண முடியும்.

அந்தக் காலத்தில் கதைகள் எழுதுவதிலும் நம்மவரே முதலில் நின்றனர். இப்பொழுது சூப்பர் மேன், ஸ்பைடர் மேன், ஹாரி பாட்டர், (Superman, Spiderman, Harry potter) இதற்கும் முந்தைய அராபிய இரவுக் கதைகள், கல்லிவரின் லில்லிபுட் பயணம், பேய்க்கதைகள், ஈசாப் கதைகள், ஏசு சொன்ன உபமானக் கதைகள் ஆகியன எல்லாம் நம்மவர் எழுதிய நூல்களில் இருந்து சென்றவையே என்றும் முன்னரே காட்டியுள்ளேன்.

பாணினி என்பவர் உலகின் முதலாவது இலக்கணப் புத்தகத்தை 2700 ஆண்டுகளுக்கு முன்னர் எழுதினார். அவருக்கு 200 ஆண்டுகளுக்குப் பின்னர் வந்த காத்தியாயனர் என்பவர் வார்த்திகா என்ற விளக்க உரை எழுதினார். அதில் பலவகையான பாதைகள் குறிப்பிடப்படுகின்றன:-

வாரிபத= கடல் வழி (கப்பல் போக்குவரத்து)

கரிபத= யானைப் பாதை

அஜபத=ஆட்டுப் பாதை (ஆடு செல்லும் ஒற்றையடி பாதை)

சங்குபத=மலை ஏறுதல் (மலை ஏறும் கருவிகளைப் பயன்படுத்தி)

ஹம்சபத= வான் வழி (உ.ம். ராமர், குபேரர், ராவணன், உபரிசாரன்)

தேவபத= விண்வெளிப் பயணம் (உ.ம்.நாரதர், மாதலி).

சம்ஸ்கிருதச் சொல்லான ‘பத’ என்பதில் இருந்தே ஆங்கிலச் சொல்லான Path பாத், தமிழ்ச் சொல்லான பாதை என்பன வந்தன.

பழங்காலத்தில் நம்மவர்கள் போக்குவரத்தில் மிகவும் முன்னேறி இருந்ததை பல நிகழ்ச்சிகள் காட்டுகின்றன. கிருஷ்ணனும் பலராமனும் அடிக்கடி உத்தரப் பிரதேச மதுரா நகரிலிருந்து குஜராத் கடற்கரை ஓரமுள்ள துவாரகாவுக்கு வந்து சென்றார்கள். பரதன் கேகய (Afghan) நாட்டிலிருந்து அயோத்திக்கு வந்து போனான். ராவணனும் அவனது உறவினர்களும் கோதாவரி பிராந்தியத்தில் வந்து விளையாடிச் சென்றார்கள், இமயமலை வரை சென்று அவன் கயிலாயத்தையே ஆட்டப் பார்த்தான்.

பருவக் காற்று ரகசியங்கள் இந்துக்களுக்குத் தெரியுமாதலால் ஒரே வாரத்தில் இலங்கையிலிருந்து மேற்கு வங்க மாநிலத்துக்கு வந்து கங்கை நதி வழியாக இமய மலை வரை சென்றனர். இதை ருசுப்பிக்கும் செய்திகள் மஹாவம்சத்தில் உள்ளன. மேலும் கரிகால் சோழனின் முன்னோர்கள் பருவக் காற்றைப் பயன்படுத்தியதைப் புறநனூறு குறிப்பிட்டுச் சொல்கிறது. இந்தப் பின்னணியில் பார்த்தால் எந்தச் செய்தியும் வியப்பை ஏற்படுத்தாது.

பாலி மொழி “நித்தேச”, சம்ஸ்கிருத பிருஹத் கதா, புத்த ஜாதகக் கதைகள் முதலியன பல வீர தீரக் கதைகளைச் சொல்லுகின்றன. சௌதாச என்பவன் அசேர என்னும் மன்னனுடன் கடல் வழிப் பயணம் மேற்கொள்கிறான். சுவர்ணபூமிக்குச் சென்று தங்கம் கொண்டுவர அவர்கள் புறப்பட்டனர். அவர்கள் போன பாதைகள் பின்வருமாறு:–

வாரி பத; கடல் பயணம்

வேத்ர பத: டார்ஜான் படத்தில் பார்ப்பது போல மரத்தில் இருந்து தொங்கும் ராட்சதக் கொடிகளைப் பிடித்துக் கொண்டு பாறைக்குப் பாறை அல்லது மரத்துக்கு மரம் தாவிச்சென்றனர்.

வம்ச பத: காட்டுவழியில் மூங்கில் கழிகளைப் பயன் படுத்திச் செல்லுதல்

சங்கு பத: மலை ஏறுதல். ஒரு தோலில் ஆன கயிற்றில் கொக்கியை மாட்டி மலை மேல் வீசுதல். அது மாட்டிக் கொண்டவுடன் அதைப் பிடித்து மலை ஏறுதல். அங்கு வைர ஊசியால் துளை செய்து ஒரு ஈட்டியை நட்டு மீண்டும் தோல் கயிற்றை மேலே எறிந்து மேலும் மேலும் சென்றனர்.

பாராசூட் (சாத்ர பத)

அஜ பத:- மலையில் கிராதர்கள் எனப்படும் வேட்டுவ இன மக்களிடம் ஆடுகலை விலைக்கு வாங்கி அதன் மீது மலைகளில் ஒற்றையடிப் பாதையில் பயணம் செய்தனர்.

பின்னர் பள்ளத்தாக்குகளைக் கடப்பதற்காக அந்த ஆடுகளைக் கொன்று ரத்தம் படிந்த தோலை மேலே போர்த்திக் கொண்டனர்.

சகுனபத (பறவைப் பாத): உடனே ராட்சதக் கழுகுகள், ஆட்டுத்தோல் போர்த்திய மனிதர்களை மாமிச பிண்டம் என்று கருதி கொத்திச் செல்லும். அது மாமிசம் அல்ல , மனிதன் என்று தெரிந்தவுடன் பள்ளத்தாக்கில் போட்டுவிடும். அவர்கள் அங்கேயுள்ள தங்கத்தை எடுத்துக் கொண்டு வேறு வழிகளில் திரும்புவர்.

இந்த பாத, பத என்ற சொற்கள் ரிக் வேதத்திலேயே உள்ளன. மேலும் கழுகு மூலம் சோமலதா என்படும் கொடியைக் கொண்டு வருதல் முதலியன ரிக் வேதத்திலும், மரகதக் கற்களை எடுப்பது சம்ஸ்கிருத நூல்களிலும் உள்ளன.

இதற்குப் பின்னர் ஊர்ந்து செல்லும் ஜானு பத, மலையில் குகை ஏற்படுத்தி, சுரங்கம் தோண்டி வெளியே வரும் தாரிபத, மூஷிகபத (எலி வழி) முதலியனவும் உள்ளன.

சாத்ர பத என்பது குடை போன்ற ஒரு கருவியில் மெல்லிய தோலைப் போர்த்தி அதைப் பிடித்துக் கொண்டு மலை உச்சியிலிருந்து இறங்குதல். இதை இன்று பாரச்சுட் என்று அழைக்கிறோம். இதை விமானத்தில் இருந்து அவசரமாக இறங்க அல்லது குதிக்க இன்று பயன்படுத்துகிறோம்.

வணிக பத, வாரி பத

எப்படி பத (பாதை) என்பதை எல்லா இந்திய மொழிகளும் பயன்படுத்துகின்றனவோ, அதே போல ரிக் வேதச் சொல்லான வணிக (வியாபாரம்) என்பதையும் எல்லோரும் பயன்படுத்து கிறோம்.வேதத்தில் வாரி பத, வணிக பத என்ற வழிகள் பாடப்படுகின்றன. பல்வேறு வழிகளை தோண்டிக் கொடுத்ததற்காக, பாதைகளை வகுத்துக் கொடுத்ததற்காக இந்திரனைப் பாராட்டும் துதிகளும் உண்டு. பூஜ்யு (Bhujyu) என்பவரை நடுக்கடலில் இருந்து அஸ்வினி தேவர்கள் காப்பாற்றிய பாடல்களும் உண்டு.

முப்பது நதிகளைப் பற்றிய ஏராளமான துதிகளும் அவர்களுக்கு நீர்ப் போக்குவரத்தின் (Water Transport) மீதான ஆர்வத்தைக் காட்டும். உலகில் வேறு எந்த நாட்டுப் பழங்கால இலக்கியத்திலும் ஒரே புத்தகத்தில் இவ்வளவு பாடல்களைக் காண முடியாது.

நீர் என்ற சொல் ரிக் வேதத்தில் வருகிறது. இதைத் தமிழ்ச் சொல் என்று பலரும் எண்ணினர். ஆனால் இதுவும் வடமொழிச் சொல்லே. ஏனெனில் நீர்த் தேவதைகளான நீரெய்ட்ஸ் (Nereids) பற்றி கிரேக்க மொழியிலும் மிகப் பழங்காலத்தில் வழங்கி வருவதால் இது தமிழ்ச் சொல் இல்லை என்பது தெரிகிறது. நாராயண என்பவருக்கு நீரின் மேல் மிதப்பதால் அப்பெயர் வந்ததையும் புராணங்கள் எடுத்துக் காட்டும்.

எல்லாவற்றிற்கும் மேலாக மனுவின் (Floods) பிரளயம்- கப்பல் கதை உலகில் எல்லா பழைய இலக்கியங்களிலும் பேசப்படுகின்றன. பைபிளில் இக்கதையில் வரும் நோவா (Nova) என்பதும் சம்ஸ்கிருதச் சொல்லாக இருப்பதால் இந்தக் கதை இந்தியாவில் சென்றது கண்கூடு. நோவா என்றால் கப்பல் (நாவ்). நவ என்றால் புதிய — இந்த இரண்டு அர்த்தங்களுமே அந்தக் கதையில் பொருந்தும். கப்பல் சம்பந்தமான நேவி ( Navy கடற்படை) முதலிய சொற்கள் இன்று ஐரோப்பிய மொழிகள் அனைத்திலும் புழங்குகின்றன.

Written by S NAGARAJAN

Research Article No.1896; Dated 29 May 2015.

Uploaded at London time 5-56 am

By ச.நாகராஜன்

தமிழின் நடை வளம்!

தமிழின் சிறப்புகள் ஏராளம்; அவற்றில் ஒன்று எந்த நடைக்கும் ஏற்றபடி நெகிழ்ந்து கொடுக்கும் அதன் தன்மை.

தமிழ் தனது – ஒரு நடையில் உருக்கும்; ஒரு நடையில் மயக்கும்; ஒரு நடையில் குதூகலப்படுத்தும்; ஒரு நடையில் ஆட வைக்கும்.. இப்படி பல வடிவங்களை எடுக்க வல்ல தெய்வ மொழி தமிழ்.

நடைகளின் வடிவங்களுக்கு உதாரணங்களாக ஆயிரம் நடைகளைச் சொல்லலாம். இடம் கருதி சமீப கால ‘நடை மன்னர்கள்’ சிலர் பெயரை மட்டும் இங்கு குறிப்பிடுவோம்.

உ.வே.சாமிநாதையர். தமிழ் தாத்தா. அழகிய ஆற்றொழுக்கு போன்ற நடை. பேசுவது போல இருக்கும். உம் உம் என்று உம் கொட்டி, சிறு குழந்தைகள் அடுத்து என்ன என்று கேட்பது போல ஆர்வமூட்டுவதாக இவர் நடை இருக்கும்.

மஹாகவி பாரதியார் நடை. சின்னச் சின்ன வாக்கியங்கள். வலிமையும் ஆழமும் நிறைந்திருக்கும். வேத சப்தங்கள் போல! நிறுத்தி, நிதானித்துப் பல முறை படித்து உத்வேகம் பெற முடியும். அதில் எழும் உணர்ச்சி பல காலம் நம்மை விட்டுப் போகாது.

கல்கி கிருஷ்ணமூர்த்தி நடை. ஜில்லென்ற தென்றல் காற்று போல மேலே வந்து குளிர்விக்கும் நடை. எந்த இடத்தில் தொட்டாலும் ஒரு ஜில்லிப்பு. எடுத்த புத்தகத்தைக் கீழே வைக்க மனமே வராது. பொன்னியின் செல்வனைத் தொட்டவர்கள் தொட்டவர்களே. அதன் நடையழகிலும் கதையழகிலும் ஈடுபட்டவர்கள் பட்டவர்களே!

தி.ஜ.ர. நடை

இதையெல்லாம் தாண்டி இன்னொரு நடை. திஜர நடை. மஞ்சரி ஆசிரியராகப் பல காலம் பணி புரிந்த தி.ஜ.ரங்கநாதன் சிறு சிறு வாக்கியங்களாக அழகாக எழுதுவார். படிப்போரின் மனதில் எளிதாக அவர் சொல்வது ஆழப் பதியும்.

எடுத்துக்காட்டாக அவர் தன் கதைகளைப் பற்றிச் சொல்லும் சில வாக்கியங்களை இங்கே பார்ப்போம்:-

“கதைகளை எல்லாம் பொதுப்படையாக இரண்டு பிரிவாகப் பிரிக்கலாம்; ஒன்று, பிரத்தியட்ச வாழ்க்கைச் சித்திரம். மற்றது அமானுஷ்ய கற்பனை. மேதைகள் தாம் சுவைக்குறைவு இல்லாத அமானுஷ்ய கற்பனைகளைப் படைக்க முடியும். என்னைப் போன்றவர்களுக்கு பத்திரமான வழி, பிரத்தியட்ச வாழ்க்கைச் சித்திரங்களே. எங்களைச் சூழ்ந்த உலக அரங்கத்தை நாங்கள் போட்டோ எடுப்போம். எங்களுடைய வாழ்க்கை ஆதர்சங்களும் லட்சியங்களும் அந்தப் போட்டோவுக்கு மெருகு கொடுக்கும்.

கண்ணதாசனும் தி.ஜ.ர.வும்

தி.ஜ.ரவுடன் நெடுங்காலம் நெருங்கிப் பழகிய ஒருவர் ராஜரங்கன் (எம்.ஆர். ரங்கராஜன் என்ற 17 வயது பையன் திஜரவுடன் பழக ஆரம்பித்த போது அவருக்கு வயது 55. அவருக்கு ராஜரங்கன் என்ற பெயரைத் தந்தவரே திஜர–தான்!)

அவர், “தி.ஜ.ர.- மறவாக் கணங்கள்” என்று ஒரு நூற்றாண்டு அஞ்சலிக் கட்டுரையை மஞ்சரி டிசம்பர் 2001 இதழில் எழுதியுள்ளார்.  அவர் விவரிக்கும் ஒரு சுவையான சம்பவத்தை அவர் எழுத்துக்களிலேயே பார்ப்போம்:-

“குழந்தை போல மகிழ்ச்சிப் புன்முறுவலோடு ஒரு நாள் தி.ஜ.ர. என்னை மவுண்ட்ரோடுக்கு அழைத்துப் போனார். ஆயிரம் விளக்கு மசூதிக்கு எதிர்ப்புறத்தில் ஒரு கட்டிடத்தின் மாடியில், கவிஞர் கண்ணதாசன் நடத்தி வந்த தென்றல் பத்திரிகைக் காரியாலயம் இருந்தது.

“வா, கண்ணதாசன் இருக்காரோ பார்ப்பாம்” என்று விடுவிடுவென்று ஏறினார்.

கவிஞர் ஊரில் இல்லை. அவர் உதவியாளரிடம், “கல்கி நினைவாக சமீபத்தில் கண்ணதாசன் ஒரு தலையங்கம் எழுதினாராமே. அது இருக்கோ?” என்று கேட்டார்.

அதை வாங்கி,”இதைப் பார்” என்று காண்பித்தார். கண்ணதாசனுக்கு தி.ஜ.ர.வின் எளிமையான தமிழ்நடையின் மேல் பெரு மதிப்பு. சிறு சிறு வாக்கியங்களாக அவர் எழுதத் தொடங்கியதே கூட அந்த பாதிப்பு தான் என்று கூறலாம். கல்கியைப் பற்றி எழுத வந்த அந்தத் தலையங்கத்தில் அவர் தி.ஜ.ரவைப் பாராட்டி, அவர் தமிழ் நடையை மனமாரப் புகழ்ந்திருப்பதை, “பார்த்தாயா? எவ்வளவு பிரியமாய் சொல்லியிருக்கார்” என்று ஒரு குழந்தையின் குதூகலத்துடன் சொன்னார். காழ்ப்பு நிறைந்த உலகத்தில் கள்ளமில்லாத பாராட்டை ரசிக்கும் வெள்ளை மனத்தின் வெளிப்பாடு இது.”

தி.ஜர.வைத் தன் எழுத்து நடைக்கு குருவாக கண்ணதாசன் கொண்டிருந்தார். கள்ளமில்லாமல் வெளிப்படையாக தி.ஜ.ர.வை அவர் பாராட்டி தன் நன்றியை வெளிப்படுத்தி இருக்கிறார் அந்தக் கட்டுரையில்.

சிறு சிறு வாக்கியங்கள் – சிறப்பான கருத்துக்கள்!

கவிஞர் கண்ணதாசனின் நடை பளீர் பளீரென இருக்கும். இதற்கு சிறந்த எடுத்துக்காட்டு செப்பு மொழி பதினெட்டு. சின்னச் சின்ன வாக்கியங்கள். நகைச்சுவையுடன் கூடிய ஆழ்ந்து சிந்திக்க வைக்கும் வைர வரிகள்.

நகைச்சுவைக்கு ஒரு எடுத்துக்காட்டு:-

“காற்றடிக்கும் போது தென்னை மரம் கூட ஏன் ஆடுகிறது என்று வெகு நாட்கள் யோசித்துப் பார்த்தேன். பிறகு தான் விபரம் புரிந்தது – தென்னையில் இருந்து தானே கள் வருகிறது!” (கண்ணதாசன் ஜூன் 1976 இதழில் செப்பு மொழிகள் பகுதியில்)

இரண்டிரண்டு வார்த்தைகளில் பெரும் கருத்துக்களையும் சந்தோஷத்தையும் அடக்கியிருக்கும் இவரது திறமைக்கு நூற்றுக்கணக்கான பாடல்களை எடுத்துக் காட்டாகத் தரலாம். அதற்கு தனி கட்டுரை!

**********