பாவத்தின் தந்தை யார்? (Post No.4031)

Written by S NAGARAJAN

 

Date: 28 June 2017

 

Time uploaded in London:-  6-18 am

 

 

Post No.4031

 

 

Pictures are taken from different sources such as Face book, Wikipedia, Newspapers etc; thanks. 

 

 

ஹிந்து தர்ம அறநெறிக் கதை

பாவத்தின் தந்தை யார்? அரசனின் கேள்வி – பண்டிதரின் திண்டாட்டம்!

ச.நாகராஜன்

 

அரசன் ஒருவனுக்குத் திடீரென்று சந்தேகம் ஒன்று வந்தது.

பாவத்தின் தந்தை யார்?

அரசவையில் இருந்த பண்டிதரை தனது நண்பன் போலவே அவன் நடத்தி வந்தான்.

அவரை நோக்கி, “பாவத்தின் தந்தை யார்? இதற்கான சரியான பதிலை நீங்கள் சொல்ல வேண்டும்.” என்றான்.

 

பண்டிதருக்கோ பெரும் குழப்பம் ஏற்பட்டது.

யார் பாவத்தை உருவாக்கினார்கள்? யாரைப் பாவத்தின் தந்தை என்று சொல்வது?

அவரது முகத்தில் நிலவிய குழப்பத்தைக் கண்ட அரசன், “சரி, இதற்கு உடனடியாகப் பதில் சொல்ல வேண்டாம். ஒரு வாரத்திற்குள் பதில் சொல்லுங்கள். ஆனால் சரியான பதிலைச் சொல்லாவிட்டால் தகுந்த தண்ட்னை உண்டு” என்று எச்சரித்தான்.

 

 

வீடு திரும்பிய பண்டிதர் தனக்குத் தெரிந்த நூல்களை எல்லாம் புரட்டினார். சரியான பதிலைக் காணோம். தெரிந்தவர்களிடம் கேட்டுப் பார்த்தார். அவர்கள் உதட்டைப் பிதுக்கினர்.

நாட்கள் கழிந்தன.

 

ஊரில் ஓடும் நதிக்கரையின் ஓரமாக சோகமான முகத்துடன் அவர் நடந்து சென்று கொண்டிருந்தார்.

நாளைக்குள் பதில் சொல்ல வேண்டுமே!

அவர் முகத்தில் நிலவிய குழப்பதைப் பார்த்த தாசி ஒருத்தி பண்டிதரை அழைத்தாள்.

 

“என்ன பண்டிதரே! எப்போதும் உற்சாகமாகப் போவீர்கள். இன்று ஒரே சோகமாக இருக்கிறது முகம். என்ன விஷயம்?” என்று கேட்டாள்.

பண்டிதர், “பாவத்திற்குத் தந்தை யார் என்று தெரியாமல் தவிக்கிறேன்” என்று புலம்பினார்.

 

 

“அட, இது தெரியாதா? எனக்குத் தெரியுமே” என்று அவள் லேசாகச் சொன்னாள்.

பண்டிதருக்குத் தூக்கிவாரிப் போட்டது.

இவ்வளவு நம்பிக்கையுடன் சொல்கிறாளே, பதில் தெரியும் என்று!!

 

 

“பதிலைச் சொல்லேன்” என்று கெஞ்சினார் பண்டிதர்.

“சொல்கிறேன். ஆனால் இங்கல்ல, எனது வீட்டிற்கு வாரும். அங்கு வர தட்சிணையாக ஒரு பொன் காசு தருகிறேன்.” என்ற அவள் ஒரு பொற்காசைத்  தந்தாள்.

 

அதை வாங்கிக் கொண்ட பண்டிதர் தன் மனதிற்குள் இதற்கு பிராயச் சித்தம் செய்து கொள்ளலாம் என்று தனக்குத் தானே சமாதானம் சொல்லிக் கொண்டார்.

தாசியின் வீட்டை அடைந்த பண்டிதர், “இப்போது பதிலைச் சொல்லேன்” என்றார்.

 

 

“என் படுக்கை அறைக்கு வாருங்கள். இருபது பொற்காசு தந்து பதிலைச் சொல்கிறேன்” என்றாள் அவள்.

பண்டிதர் அவளது படுக்கை அறைக்குச் சென்றார். அடடா, என்ன அற்புதமான சயன அறை!

 

“சரி, இப்போது பதிலைச் சொல்லேன்” என்றார் பண்டிதர்.

“வந்தது வந்தீர்கள். என் மடியில் அமரந்து கொண்டு பதிலைக் கேளுங்கள். வாயில் கொஞ்சம் சுவையான மாமிசத்தை வேறு சாப்பிடலாம்” என்றாள் அவள்.

 

“சும்மா உட்கார வேண்டாம். நூறு பொற்காசுகள் தருகிறேன். என் மார்பைப் பாருங்கள். அதை அலங்கரிக்கும் வைர மாலையையும் கூடவே தருகிறேன்” என்றாள் அவள்.

 

பண்டிதர் அவர் மார்பகங்களைப் பார்த்தார். அதில் அலங்கரிக்கும் வைர மாலை அவர் கண்களைக் கவர்ந்தது.

“சரி, பெரிதாக பிராயச்சித்தம் செய்து கொள்ள வேண்டியது தான்!” என்று அவர் மனதை சமாதானப் படுத்திக் கொண்டு அவள் மடியில் அமர்ந்தார்.

ஒரு மாமிசத் துண்டை கையில் எடுத்து வாயில் போட இருந்த தருணம், அந்த தாசி திடீரென் எழுந்தாள். பண்டிதரைத் தூக்கித் தள்ளியதோடு பளார் என்று  ஒரு அறை அவரது கன்னத்தில் விட்டாள்.

 

பண்டிதர் துடிதுடித்துப் போனார்.

 

“இப்போது தெரிந்ததா, விடை? பாவத்தின் தந்தை ஆசை, பண்டிதரே, பேராசை. தெரிந்ததா, பதில்?” தாசியின் குரல் பண்டிதரின் மனதில் ஆழப் பதிந்தது.

அவருக்கு க்ஷண நேரத்தில் ஞானம் கிட்டியது.

கையில் இருந்த பொற்காசுகளை எல்லாம் தூக்கி எறிந்தார்.

சாலை வழியே “விடை தெரிந்து விட்டது, விடை தெரிந்து விட்டாது” என்று கத்திக் கொண்டே ஓடலானார்.

 

நேராக அரண்மனைக்குச் சென்ற பண்டிதர் மன்னரைச் சந்தித்தார். மக்கள் கூட்டமும் பெருகி விட்டது.

“மன்னா! விடை தெரிந்து விட்டது. பாவத்தின் தந்தை யார் என்று எனக்குத் தெரிந்து விட்டது” என்று சொல்லி விட்டு நடந்ததை அனைத்தும் அப்படியே சொன்னார்.

 

“மன்னா! எனக்குத்  தகுந்த தண்டனை கொடுத்து விடுங்கள். பண்டிதராய் இருந்தும் ஒரு இழிவான காரியத்திற்கு இணங்கினேன். என்னை தேச பிரஷ்டம் செய்து விடுங்கள்” என்று உருக்கமாக வேண்டினார்.

 

“ஆஹா! பாவத்தின்  தந்தை ஆசையா? பேராசையா. சரியான் பதில்” என்று மகிழ்ச்சியுடன் கூவிய மன்னன் பண்டிதரை ந்ண்பன் என்ற முறையில் கட்டிக் கொண்டார்.

 

“நாட்டை விட்டு வெளியேறுவதா? ஒருக்காலும் இணங்க மாட்டேன் அதற்கு! உங்களுற்க்கு ஞானம் வந்து விட்டதை உணர்கிறேன். இந்தக் கணம் முதல் நீங்களே எனது குரு. ஒரு நாளும் தவறான வழியில் செல்ல முடியாத நீங்களே எனக்குத் தகுந்த வழிகாட்டி. என்னை சீடனாக ஏற்றுக் கொள்ளுங்கள்” என்றான் மன்னன். பண்டிதரை அடி பணிந்து வணங்கினான்.

ஆமாம், பாவத்தின் தந்தை பேராசை தான்!

 

***

Rockefeller and Ramakrishna Paramahamsa on Desire! (Post No.4030)

Written by London Swaminathan
Date: 27 June 2017
Time uploaded in London- 18-07
Post No. 4030
Pictures are taken from various sources such as Face book, Wikipedia and newspapers; thanks.

 

 

American billionaire John D Rockefeller made a big fortune in the oil and natural gas industry. For over a century his family has been maintaining their position in the list of 100 richest men in the world. He never stopped making money. One curious American reporter asked him one day, “Mr Rockefeller, How much money is enough? Would you ever stop making money?”

 

Mr Rockefeller replied immediately without any hesitation, “Just a little bit more”. It is a very interesting answer. All of us want the same thing in every field, ‘a little bit more’. We never stop making money.

 

Everyone wants to compete with his neighbour or his close relative or his professional rival. This is a never-ending process. Great religious leaders like the Buddha, political leaders like Mahatma Gandhi emphasized contentment in all the fields. They taught us that ‘desire is the root cause of evil’.

 

Barber and the Seven Jars of Gold!

This reminds me of a popular story told by Sri Ramakrishna Paramahamsa; the story is given below:

“ A barber, who was passing under a haunted tree heard a voice say, ‘Will you accept seven jars full of gold?’. The barber looked around, but could see no one. The offer of seven jars of gold, however, roused his cupidity and he cried aloud, ‘Yes, I shall accept the seven jars.’ At once came the reply, Go home, I have carried the jars to your house.

 

The barber and ran home and he saw the sevens when he entered the house. He opened them and found them all full of gold, except the last one which was only half full. A strong desire now arose in the mind of the barber to fill the seventh jar also; for without it his happiness was incomplete. He therefore converted all his ornaments into gold coins and put them into the gold jar; but the mysterious vessel was as before, unfilled. This exasperated the barber. Starving himself and his family, he saved some more amount and tried to fill the jar; but the jar remained as before.

 

So one day he humbly requested the king to increase his pay, saying his income was not sufficient to maintain his family. The king also doubled his pay. He saved all the money and converted them into gold and tried to fill the jar, but in vain. He started begging from door to door. Nothing changed. The last gold jar was only half full.

 

Seeing his sad plight the king asked him one day, “Hello, when your pay was half of the pay you get now you were happy. Now you look dejected. What is the matter? Have you got the ‘seven jars’?

 

The barber was taken aback and he told the king his full story. Then the king told him that the Yaksha offered him the seven jars but he rejected them when he knew that he could not spend it. The barber realised his mistake and returned the seven jars to the tree (yaksha) taking the advice of the king. Such is the state of some men in the heaven. Those who do not understand the difference between what is real expenditure and what is real income, lose all they have.”

This is the story told by Sri Ramakrishna. We can compare it with little more bit of Rockefeller. The little more never ends. You never feel content. That is why Hindus did a daily Yajna (fire offering) and poured ghee (butter) and other essential things in the fire saying “Idam Na Mama” (it is not mine). If we can inculcate such a thought in everyone they will offer something to others instead of taking everything that comes their way in business or life.

–Subham–

 

 

ராக்பெல்லரும் ராமகிருஷ்ண பரமஹம்சரும் (Post No.4029)

Written by London Swaminathan
Date: 27 June 2017
Time uploaded in London- 7-19 am
Post No. 4029
Pictures are taken from various sources such as Face book, Wikipedia and newspapers; thanks.

 

 

உலகின் மிகப் பெரிய பணக்கார குடும்பங்களில் ஒன்று ராக்பெல்லர் குடும்பம். எண்ணெய், எரி வாயு ஆகிய இரண்டு  தொழில்களிலும் கோடிக் கணக்கில் சம்பாதிப்பவர்கள். ஒரு முறை ஒரு அமெரிக்க பத்திரிக்கை  நிருபர் அவரிடம் கேள்வி கேட்டார்.

 

மிஸ்டர் ராக்பெல்லர், பில்லியன் டாலர் கணக்கில் சம்பாதிக்கிறீர்கள். இன்னும் எவ்வளவு சம்பாதிக்கப் போகிறீர்கள்? உங்கள் நோக்கம் என்ன? என்று கேட்டார்.

 

ராக்பெல்லர் சிறிதும் தயங்கவில்லை; தனது கை விரல்களை ஒரு அங்குல இடைவெளிக்கு ( கட்டை விரல் கீழே, மற்ற நான்கு விரல்களும் மேலே) விரித்துக்கொண்டு இன்னும் கொஞ்சம்தான் என்றார். எவ்வளவு பொருள் பொதிந்த வாசகம்; எவ்வளவு அர்த்த புஷ்டியான வாக்கியம்! அக்ஷர லக்ஷம் பெறும்.

 

ஆசைக்கு அளவே இல்லை என்பதை சிறு விரல்களால் காட்டி விட்டார். அலை ஓய்ந்து சமுத்திர ஸ்நானம் செய்தவனும் இல்லை; போதும் இனிமேல், எனக்கு வேண்டாம் என்று சொல்லும் பணக்காரனும் இல்லை.

 

ஆர். எஸ்.எஸ் தலைவர் குருஜி மாதவ சதாசிவ கோல்வல்கர் மதுரை முகாம் ஒன்றில் பேசுகையில் கூறினார்; ஆசையே கூடாது; எல்லாம் பொது மக்களுடையது என்பதை உணர்த்தும் முகத்தான் நம் முன்னோர்கள் யாகத்தில் நெய்யை விடும் போது “இதம் ந மம” (இது என்னுடையது அல்ல) என்று சொல்லி விடுவர். அது மட்டுமல்ல. ஆசைத் தீயை அணைக்க முடியாது என்பதையும் இந்த யாக யக்ஞங்கள் உணர்த்தும். எப்படி நெய்யை  விட விட அக்னி சுவாலை விட்டு எரியுமோ அதே போல ஆசைக்குத் தீனி போடப் போட, ஆசைத்தீயும் வளரும் என்றார்.

ராம கிருஷ்ண பரமஹம்சர் இதை ஏழு ஜாடி அம்பட்டன் கதையில் இன்னும் அழகாக விளக்குகிறார். மஹாத்மா காந்தியும் போதும் என்ற எண்ணம் வளர வேண்டும் ;எல்லோருக்கும் எல்லாமும் கிடைக்க வேண்டும் என்றார். தமிழர்களோ ஆயிரக் கணக்கான ஆண்டுகளுக்கு முன்னரே “போதும் என்ற மனமே பொன் செய்யும் மருந்து” என்று சொல்லி வைத்தனர்.

நான் முன்னரே எழுதிய ஏழு ஜாடி அம்பட்டன் கதையைப் படிக்கவில்லையானால் இதோ படியுங்கள்:–

ராமகிருஷ்ண பரமஹம்சர் சொன்ன பேய்க்கதையை வள்ளுவன் குறள் 565-ல் சொன்னதை 20 ஆண்டுகளுக்கு முன் லண்டனில் இருந்து வந்த ‘’மேகம்’’ பத்திரிக்கையில் எழுதினேன்.

ஏற்கனவே எழுதிவிட்டதால் பேய்க் கதையை மிகவும் சுருக்கமாகப் பார்போம்:

‘’ராஜாவுக்கு முடிவெட்டும் ஒரு நாவிதன் காட்டு வழியாக வந்தான். மரத்தின் மீதிருந்த பிரம்ம ராக்ஷசன் (பேய்), உனக்கு ஏழு ஜாடி தங்கம் வேண்டுமா? என்று கேட்டது. யாருக்குதான் ஆசை இருக்காது? நாவிதனும் வேண்டும் என்று சொல்லவே ஏழு ஜாடி தங்கம் கிடைத்தது. ஆனால் ஒரே ஒரு குறை! ஒரு ஜாடியில் மட்டும் தங்கம் கொஞ்சம் குறைவாக இருந்தது. அதை எப்படியாவது நிரப்பவேண்டும் என்ற ஆசை வந்தது. உழைத்து உழைத்து ஓடாகிப் போய் எத்தனை போட்டாலுல் ஜாடி நிரம்பவே இல்லை.

ராஜாவுக்கு முடி வெட்டப் போகும் போதெல்லாம் மகிழ்ச்சியாக அவருடன் பேசிவிட்டு கூடுதலாகப் பணத்துடன் திரும்புவது அவனது வாடிக்கை. ஆனால் ஏழு ஜாடி தங்கம் வந்த பின் அந்த மகிழ்ச்சி எல்லாம் மாயமாய்ப் பறந்தோடி விட்டது. முகம் வாடியது, உடலும் மெலிந்தது. இவனது நடத்தையில் மாற்றம் வந்தது ராஜாவுக்கும் தெரிந்தது. எவ்வளவோ கேட்டுப் பார்த்தார். ஒரு வேளை நாடே சீர் கெட்டுப் போய்விட்டதோ என்று ராஜாவை வேறு வகை பயம் பிடித்துக்கொண்டது.. இவன் எவ்வளவு கேட்டும் சொல்லாமல் எப்போது பார்த்தாலும், கூடக் காசு வேண்டும் என்று சொன்னவுடன், ஒரு நாள் ராஜாவுக்குக் கோபம் வந்துவிட்டது, ‘’ஏ, சனியனே, என்ன? எங்கேயாவது ஏழு ஜாடித் தங்கத்தை எடுத்துவந்து விட்டாயா?’’ இப்படிப் பணத்துக்காக பேயாகப் பறக்கிறியே!’’ என்று திட்டினார்.

 

நாவிதனுக்குத் தூக்கிவாரிப் போட்டது, ‘’ராஜா, மன்னித்துவிடுங்கள், புதையல் கிடைத்ததை உங்களிடம் சொல்லவில்லை. மன்னித்துவிடுங்கள். வீட்டுக்கு ஓடிப்போய் கொண்டுவந்து 7 ஜாடி தங்கத்தையும் ஒப்படைத்துவிடுகிறேன் என்றான் நாவிதன். ராஜாவோ, சிரித்துக் கொண்டே, ‘’அந்த ஏழு ஜாடி தங்கத்தை இங்கே கொண்டுவந்து விடாதே. ஓடிப்போய் மரத்துக்கு அடியில் வைத்துவிட்டுத் திரும்பிப் பார்க்காமல் வந்து விடு’’ என்றார்.

நிறையாத ஏழாவது ஜாடி என்பது மனிதனின் பேராசையைக் குறிக்கும். அது எப்போதுமே நிறையாதது. அதுதான் வள்ளுவர் சொன்ன ‘பேய் காத்த செல்வம்’. ராமகிருஷ்ண பரமஹம்சரும் சொன்ன இக்கதை, நாடு முழுதும் நிலவிய கதை. அதைத் தமிழ்நாட்டோரும் அறிந்திருந்தனர். வள்ளுவன் இதை

‘’அருஞ்செவ்வி இன்னாமுகத்தான் பெருஞ்செல்வம்

பேஎய்கண் டன்னது உடைத்து’’ (குறள் 565)—என்றார்.

பொருள்: மக்களால் எளிதில் காண முடியாத, கோபம் கொண்ட மன்னனிடம் இருக்கும் செல்வம், பேய் காத்த செல்வம் போலப் பயன்படாது.

ஆசைத் தீயை அணைப்போம்; அமைதியாக, இன்பமாக வாழ்வோம்.

–subham–

 

The above story is from my old post —வள்ளுவன் சொன்ன சுவையான கதைகள்; posted on 18 July 2012

Tiruvalluvar statue in London | Tamil and Vedas

https://tamilandvedas.com/tag/tiruvalluvar-statue-in-london/

 

மரத்தின் மீதிருந்த பிரம்ம ராக்ஷசன் (பேய்), உனக்கு ஏழு ஜாடிதங்கம் வேண்டுமா? என்று கேட்டது. யாருக்குதான் ஆசை இருக்காது?

 

இதம் ந மம | Tamil and Vedas

https://tamilandvedas.com/tag/இதம்-ந-மம/

 

31 Oct 2016 – இந்த,” இதம் ந மம” ( என்னுடையது அல்ல) என்பது புறநானூற்றில் கடலுள் மாய்ந்த இளம் பெருவழுதி என்ற மன்னர் பாடிய பாட்டிலும் …

 

 

–subham–

 

 

 

 

ரொனால்டோவின் நன்றி! (Post No.4028)

 

rime Minister of Portugal Antonio Costa presented Narendra modi, PM of India with a jersey autographed by the famous footballer Chritiano Ronaldo 24th June 2017

Written by S NAGARAJAN

 

Date: 27 June 2017

 

Time uploaded in London:-  6-07 am

 

 

Post No.4028

 

 

Pictures are taken from different sources such as Face book, Wikipedia, Newspapers etc; thanks. 

 

 

 

உத்வேகமூட்டும் வீரர்

 

ரொனால்டோவின் நன்றி!

ச.நாகராஜன்

 

“எந்நன்றி கொன்றார்க்கும் உய்வுண்டாம் உய்வில்லை

செய்நன்றி கொன்ற மகற்கு”

என்பது வள்ளுவர் வாக்கு.

 

 

உண்மையில் நடந்த ஒரு சம்பவம் இந்தக் குறளுக்குத் தகுந்த ஒரு எடுத்துக்காட்டாகும்.

 

 

மிக பிரபலமான ஃபுட் பால் விளையாட்டு வீரரான கிறிஸ்டியானோ ரொனால்டோவின் (Christianao Ronaldo) வாழ்க்கையில் இளமைப் பருவத்தில் நடந்த சம்பவம் இது.

ஸ்பெயின் தேசத்தின் மிகச் சிறந்த ஃபுட்பால் வீரர் என்ற பெயரைப் பெற்றவர் அவர்.

 

அவருக்கு ஆல்பர்ட் என்ற ஒரு அருமை நண்பர் உண்டு. அவரைப் பற்றி ரொனால்டோ ஒரு இணையதள் பேட்டியில் இப்படிக் குறிப்பிட்டார்:

 

“எனது ஃபுட்பால் வாழ்க்கையில் ஆல்பர்ட்டுக்கு ஒரு முக்கிய பங்கு உண்டு.லிப்ஸனில் நாங்கள் இருவரும் ஒரு ஃபுட்பால் கிளப்பில் விளையாடிக் கொண்டிருந்தோம். ஒரு நாள் லிப்ஸன் ஸ்போர்டிங் கிளப்பிலிருந்து உயர் அதிகாரிகள் எங்கள் விளையாட்டைப் பார்க்க வந்தனர். அவர்களில் ஒருவர், “உங்களில் அதிகம் ஸ்கோரை எடுப்பவருக்கு  ஸ்போர்டிங் கிளப் ஃபுட்பால் அகாடமியில் சேர சிபாரிசு செய்வோம்” என்றார்.

எங்களது டீம் மூன்றுக்கு பூஜ்யம் என்ற கோல் கணக்கில் ஜெயித்தது.

 

 

முதல் கோலை நான் எடுத்தேன். இரண்டாவது கோலை ஆல்பர்ட் எடுத்தார்.அடுத்தாற்போல பந்து எதிரணிக்குச் செல்லுகையில் அந்த அணியின் கோல் கீப்பர் ஒன்றும் செய்ய இயலாத நிலையை ஆல்பர்ட் ஊகித்தறிந்தார். ஆனால் பந்தை அவரே கோலுக்குச் செலுத்தாமல் என்னிடம் தள்ளி விட்டார். நான் பந்தை அடித்து கோலை எடுத்தேன். இரண்டு கோல்களைப் போட்டதால் என்னையே அகாடமியில் சேர சிபாரிசு செய்தனர். அங்கு சேர்ந்தது என் ஃபுட்பால் வாழ்க்கையில் ஒரு பெரிய திருப்பு முனையாக் அமைந்தது. பின்னால் பல வேற்றிகளைப் பேற அதுவே வழி வகுத்தது.

 

 

பந்தயம் முடிந்த பிறகு ஆல்பர்ட்டிடம் நான், “ஏன் அந்த் கோலை நீயே எடுக்கவில்லை. என்னிடம் பந்தைத் தள்ளி விட்டு என்னை கோல் ஸ்கோர் செய்ய வைத்தாயே, ஏன்?” என்று கேட்டேன்.

அதற்கு ஆல்பர்ட்,”என்னை விட நீ நன்கு பெரிய ப்ளேயராக வர முடியும் என்பதால் தான்! உனக்கு ஒரு பெரிய எதிர்காலம் காத்திருக்கிறது. அதனால் தான்” என்று பதில் கூறினார்.

 

சில வருடங்கள் கழிந்தன.ஒரு பத்திரிகையாளர் ஆல்பர்ட்டை சந்தித்தார்.

 

மேலே கண்ட சம்பவம் உண்மை தானா என்று அவர் கேட்டார்.

அதற்கு ஆல்பர்ட்,”எனது ஃபுட் பால் வாழ்க்கையில் நான் ஒன்றும் பெரிதாகச் சாதித்து விட முடியாது என்பது எனக்கு நன்கு தெரியும். ஆனால் ரொனால்டோ நிச்ச்யம் பெரிய ஆளாக வருவார் என்று நம்பினேன். ஆகவே தான் அவருக்கு கோல் அடிக்க வாய்ப்பை ஏற்படுத்தினேன்.இப்போது நான் வேலை ஏதும் இல்லாமல் இருக்கிறேன். ஆனால் என்னுடன் விளையாடிய ரொனால்டோவோ பெரும் புகழ் பெற்றவராக ஆகி விட்டார்” என்று கூறினார்.

பத்திரிகையாளர் உடனே ஆல்பர்ட்டிடம்,” உங்களுக்கு வேலை இல்லை என்கிறீர்கள். ஆனால் பார்த்தால் நல்ல செல்வச் செழிப்புடன் இருப்பதாகக் காணப்படுகிறீர்களே”. இதன் இரகசியம் என்ன?” என்று வியந்து கேட்டார்.

 

“அட, அதுவா!இதெல்லாம் ரோனால்டோ எனக்கு அளித்தது தான்! அனைத்து பரிசுகளும் ரொனால்டோ தந்தவையே. இன்னும் அவர் என்னைத் தினமும் நினைத்துக் கொண்டிருக்கிறார். நன்றியுடன் அவர் தரும் பரிசுகளே என்னிடம் உள்ளன. என்னை வாழ வைக்கின்றன” என்றார்.

 

பத்திரிகையாளர் பிரமித்தார். அவர் வாயிலாக உலகம் ரொனால்டோவின் நன்றி பாராட்டும் பெரும் குணத்தை அறிந்தது.

செய் நன்றி கொன்றவர்க்கு உய்வே இல்லை என்பதைத் தெரிந்து கொள்வது ஒன்று. அதை உள்ளத்தில் ஏற்றி நன்றி பாராட்டுவது இன்னொன்று.

 

 

ரொனால்டோவின் நன்றி பாராட்டும் குணம் வள்ளுவர் வழி வாழும் செம்மல் அவர் என்பதைக்  காட்டுகிறது.

 

உத்வேகமூட்டும் செயலைப் புரிபவர் எங்கிருந்தாலும் எந்த நாட்டைச் சேர்ந்தவரானாலும் நல்லவரே!

 

ரொனால்டோ ஃபுட்பால் வீரர் மட்டுமல்ல; அரிய குணம் கொண்ட அற்புத மனிதரும் கூட!

***

 

போர்ச்சுகல்லில் யோகா பரவுகிறது! (Post No.4027)

Written by London Swaminathan
Date: 26 June 2017
Time uploaded in London- 21-16
Post No. 4027

 
Pictures shown here are taken  by me in Lisbon, Portugal on 25th June 2017; They are taught Yoga by a genuine swamiji Sri Amrta Suryananda Maharaja.

 

ஐரோப்பாவில் பல நாடுகளில் யோகசனப் பள்ளிகள் இருந்தாலும் போர்ச்சுகல் நாட்டில் சீராக , முறையாக யோகாசனம் பரவுவதை நேரில் கண்டேன். நாங்கள் ஆறு பேர் லண்டனிலிருந்து புறப்பட்டு போர்ச்சுகல் நாட்டின் தலை நகரானன லிஸ்பனில் நடந்த ஐரோப்பிய ஹிந்து ஃபோரம் பொதுக்குழு கூட்டத்தில் கலந்து கொள்ளச் சென்றோம் (Hindu Forum of Europe AGM in Lisbon) . எல்லாம் அவரவர் செலவு. சொந்தப் பணத்தைப் போட்டுச் சென்றோம். ஆனால் அதற்கு அடுத்த இரண்டு நாள் போர்ச்சுகீஸிய யோகா பெடெரேஷனின் கூட்டம், யோகா பயிற்சி, இந்தியப் பிரதமரின்  போர்ச்சுகீசிய விஜயம் ஆகியன இருந்ததால் கூடவே தங்க ஏற்பாடுகள் செய்தோம். அந்த இரண்டு நாட்களுக்கான சாப்பாடு, தங்குமிடம் எல்லாவற்றையும் அந்த யோகா அமைப்பே எங்களுக்கு இலவசமாகச் செய்து கொடுத்தது.

 

அட, நம்மிடம் ஏதோ எதையோ எதிர்பார்த்துதானே எல்லோரும் ‘இலவசங்களை’ அள்ளி வீசுகிறார்கள்; இதுவும் அப்படித்தான் என்று மனதில் எங்கோ ஒரு மூலையில் கொஞ்சம் சம்சயம் (Doubt) இருந்தது. ஆனால் இந்த ஐயப்பாட்டை முளையிலேயே கிள்ளி எறியும்படி, எங்கள் ஒவ்வொருவரையும் யோகா பெடெரேஷன் தொண்டர்களே வரவேற்றனர். நாங்கள் வெவ்வேறு நேரத்தில் வெவ்வேறு விமானத்தில் தரை இறங்கிய போதிலும் ஒவ்வொருவரையும் தனித்தனி தொண்டர் வரவேற்றார். இவர்களை எல்லாம் ஒருங்கிணைக்கும் ஒருவர்  வந்தார்.    அவர் ஸ்ப்ரெட் ஷீட்ட் (Spread sheet) வைத்துக்கொண்டு சரி பார்த்தார். இதை எல்லாம் பார்த்தவுடன் இந்த பெடெரேஷன் நல்ல திட்டமிட்டு இயங்கும் (organised group) ஒரு குழு என்று தெரிய வந்தது. எல்லோரும் தங்களை சுவாமிஜி அனுப்பியதாக சொல்லிக் கொண்டனர். யார் அந்த சுவாமிஜி என்று கேட்டவுடன், போர்ச்சுகீசிய ஆக்ஸெண்டில் accent சூர்யா நண்டா மஹா ராஜா என்றனர்.

ஹிந்து போரம்  (Hindu Forum) கூட்டம் முடிந்த மறு நாளன்றுதான் அந்த சூர்யாநந்தா மஹாராஜாவைப் பார்த்தோம். எளிய தோற்றம்; எல்லோருடனும் அவரே வந்து பழகினார். எங்களை வரவேற்றவர்கள் எல்லோரும் வெள்ளையர்கள் ஆனால் பெயர்கள் எல்லாம் இந்துப் பெயர்கள்!

 

ஹிந்து போரம் முடிந்த மறுநாளன்று யோகா பெடெரேஷனின் முதல் நாள் கூட்டம்  பலகலைக் கழக மண்டபத்தில் நடந்தது அப்பொழுதுதான் நாங்கள் எல்லோரும் சுவாமிஜிக்கு வணக்கம் சொன்னோம். ஆனால் பிரதர் நரேந்திர மோடி, லிஸ்பன் நகரிலுள்ள புகழ்மிகு ராதாகிருஷ்ணா கோவிலுக்கு வரவிருந்ததால் மஹாநாட்டைத் துவக்கி வைத்துவிட்டு சுவாமிஜி  சென்றுவிட்டார். பின்னர்தான் தெரிந்தது; இதற்காகவே அவர் சீடர்களை, இரண்டு அணிகளாகப் பிரித்து மோடி வரவேற்புக்கு ஒருகுழுவை அனுப்பி இருந்தார் என்பது. எல்லா இடங்களிலும் சத் சங்கம், நாம சங்கீர்த்தனம் ஆகியவற்றுடன் துவங்கியது.

 

சுவாமி அம்ருத சூர்யாநந்த மஹராஜாவும் அவரது சீடர்களும் சொன்ன விஷயங்களைச் சுருக்கமாகத் தருகிறேன்; அடுத்த கட்டுரையில் கூட்டத்தில் பேசியோர் தந்த சுவையான விஷயங்களைத் தருகிறேன்

 

2011 ஆம் ஆண்டில் ஒரு யோகா மஹாநாட்டுக்காக இவர் பெங்களூரிலுள்ள பண்டிட் ரவி சங்கரின் ஆர்ட் ஆப் லிவிங் Art of Living அமைப்பின் உதவியைக் கேட்டவுடனேயே அவர் தயக்கமினிறி இடம் கொடுத்தார். அங்கே பாபா ராம்தேவ் மற்றும் புகழ்பெற்ற யோகா குருக்கள் எல்லோரும் வந்து சேர்ந்தனர். அம்ருத சூர்யாநந்தா முன்வைத்த சர்வதேச யோகா தினத் தீர்மானம் ஒரு மனதாக நிறைவேறியது. அதை ஐ.நா. சபை ஏற்காவிட்டாலும் அதைக் கொண்டாடுவோம் என்று தீர்மானித்தனர். பின்னர் நல்ல வேளையாக நரேந்திர மோடியின் பாரதீய ஜனதா கட்சி ஆட்சி ஏற்பட்டதால் அது உலகம் முழுதும் பரவியது. இன்று உலகின் முக்கிய நகரங்கள் எல்லாவற்றிலும் யோகா தினம் கொண்டாடப்படுகிறது

 

போர்ச்சுகல்லில் பள்ளிக்கூடங்களிலும் யோகா சொல்லித் தரப்படுகிறது. மறு நாள் யோகா காட்சி அணிவகுப்புக்கு வந்த அனைத்து அதிகாரிகளும் , அரசியல்வாதிகளும், சர்வ மதத் தலைவர்களும் யோகா பயிற்சிக்கு ஆதரவு தெரிவித்தனர். அவர்கள் அனைவரும் சுவாமிஜி மீது வைத்திருக்கும் மதிப்பும் நல்லுறவும் அவர்களுடைய பேச்சிலிருந்தே தெரிந்தது.

 

ஆயிரம் பேர் யோகாசன அணிவகுப்பு, பயிற்சி செய்து காட்டினர். 40 பேர் ஹார்மோனியம் வாசித்தனர். அதற்குப் பின்னர் நூறு பேர் பல்வேறு வாத்தியங்களில் விருந்து அளித்தனர்.சிறுவர்கள், மேடையில் ஏறி யோகா பயிற்சி செய்தனர்.

 

கர்நாடகத்தைச் சேர்ந்த இளம் பெண்மணி நந்தினி சிக்லா போர்ச்சுகல்லில் இந்திய தூதராக உள்ளர் அவர் யோகாசனம்  செய்வதற்காகவே அதற்குரிய உடையில் வந்தார். மேடை ஏறி முழங்கிய போதும் இன்று நான் தூதராகஇன்றி யோகாசனம் செய்யும் சீடனாக வந்தேன் என்று சொல்லி யோகாசனத்திலும் உற்சாகத்துடன் கலந்து கொண்டார்.

 

யோகா ஆபத்து!

முதல் நாள் நாங்கள் நடத்திய ஹிந்து போரம் கூட்டத்தில் நெதர்லாந்து பிரதி நிதி ராட்ஜ் பாண்டோ யோகாசனத்தையும் இந்து மதத்தையும் பிரிப்பதால் ஏற்படும் ஆபத்துகளை விளக்கினார். இது பற்றி தான்நடத்திய ஆராய்ச்சி முடிவுகளை வெளியிட் டார். எல்லோரும் யோகாசனம் என்ற பெயரைச் சொல்லி யோகா பியர் Yoga Beer, யோகா குஸ்தி சண்டை Yoga Wrestling , யோகா பாடி பில்டிங் Yoga Body Building என்பன வெல்லாம் நடத்துகின்றனர். இது பல கோடி டாலர் குவிக்கும் தொழில் என்பதால் எல்லோரும் இதில் இறங்கிவிட்டனர். யோகத்துக்கும் இந்து மதத்துக்கும் தொடர்பு இல்லை; இதை யார் வேண்டுமானாலும் செய்யலாம் என்று பிதற்றத் துவங்கி விட்டனர். இந்து மதத்தில் பதஞ்சலி அவர்களோவெனில்  எட்டு வித கட்டுப்பாடுகள் உடையவர்கள்தான் இதைச் செய்யலாம் என்று சொல்லி இருக்கிறார். அப்படிப்பட்ட மனக் கட்டுப்பாடோ, ஐம்புலக் கட்டுப்பாடோ இல்லாமல் யோகா  என்று யாராவது கற்றுக் கொடுத்தால் அது சர்கஸ் வித்தை அல்லது ஜிம்னாஸ்டிக்ஸ் Gymnastics தான் என்றார். ஆகவே யோகம் இந்து மதத்தினுடையது; அதில் கட்டுப்பாடுகள் உண்டு; அப்படித் தர்மத்தின் பிண்ணனி இல்லாமல் யோகா சொல்லிக் கொடுக்கக் கூடாது என்றார்.

 

எனது பேச்சு

நானும் அவரை ஆதரித்துப் பேசினேன். தர்மம் அல்லது உற்கட்டுப்பாடு- மனக் கட்டுப்பாடு இல்லாமல் யோகப் பயிற்சி செய்தால், அல்லது கற்றுக் கொடுத்தால் விரைவில் செய்திப் பத்திரிக்கைகளில் யோகா கொலை, யோகா கற்பழிப்பு, யோகா தற்கொலை, யோகா வழிப்பறி என்றெல்லாம் செய்திகள் வரத் துவங்கி விடும். யோகம் என்பது இந்துக்களுடையதே என்று காட்ட வேதங்களிலும் சிந்து சமவெளி முத்திரைகளிலும் சான்றுகள் உள்ளன என்றேன்

 

இன்று லண்டனில் ஆண்டுதோரும் பிரம்மாண்டமான யோகக் கண்காட்சிகள் நடக்கின்றன. அங்கே வெள்ளைக்காரர்கள் ஏராளமான ஸ்டால்கள் Stalls வைக்கின்றனர், வெள்ளைக்காரர்கள் ஏராளமான யோகா பத்திரிக்கைகள் நடத்துகின்றனர். அசைவ உணவு சாப்பிடுவோர், குடிகாரர்கள் கூட அதைச் செய்துகொண்டே யோகாசனம் செய்கின்றனர். இதையெல்லாம் நீக்கி யம , நியமம் என்னும் கட்டுப்பாடுகளுடன் செய்வதே ‘யோகம்’ ‘ஆசனம்’ என்பதை இந்துக்கள் உலகிற்கு பறை அறிவிக்க வேண்டும் என்றேன்.

 

–சுபம்—

 

 

 

Yoga without Religion is Dangerous! (Post No.4026)

Written by London Swaminathan
Date: 26 June 2017
Time uploaded in London- 11-15 am
Post No. 4026

Pictures shown here are taken  by me in Lisbon, Portugal on 25th June 2017; They are taught Yoga by a genuine swamiji Sri Amrta Suryananda Maharaja.

International Yoga day is celebrated on 21st June around the world. Though Jagatguru Amrta Suryananda Maharaja of Lisbon, Portugal proposed this in Bengaluru and got the consent from other famous and popular Yoga Gurus of India in 2011, it is Narendra Modi, Prime Minister of India who made it more popular.

 

Yoga is a multibillion dollar business today. But one unfortunate thing about Yoga is that it has been hijacked by bad elements in some parts of the world. They do business with the ‘Yoga seal’ (Mudra). Some of them are moving away from the ideals of yoga. We see Yoga Mudra in Indus seals and Egyptian statues. It originated in India. Buddha who was born as a Hindu followed the traditional Yoga taught by Patanjali and attained wisdom under the Bodhi tree. Both Mudra and Bohi (Peepul tree) are important for the Hindus. Brahmins who recited Vedas used Bodhi sticks (Peepal or Ficus religiosa) for their fire rituals every day and it is seen in Indus seals as well. Brahmins who recited Vedas followed Asana postures during their ‘thrice a day ritual called Sandhya Vandhanam’. Buddha whose first Gurus were Hindus taught him these things. So his famous posture with fingers showing different Mudras became very attractive.

 

From Hindusim it went to Buddhism and now all people have started Yoga schools around the world. They have adapted it to suit their business needs. Nowadays Tom, Dick and Harry and Mary, July and Samantha are running YOGA schools!!!

 

Big exhibitions are held in the Olympia hall in London every year, attracting lot of Yoga businesses. There are umpteen Yoga magazines published around the world. Someone in America started wrestling yoga, another one started selling Yoga beer; in short the word YOGA is misused and abused. There is no central authority to control this. Some religions banned Yoga because it is basically Hindu. Very true. It is Hindus’ property.

 

If some says Yoga has nothing to do with religion, please don’t believe it. It is based on religion. If there is no religion in Yoga and Asanas it will leads to many dangers.

 

Hindu Forum of Europe Discussion

Hindu Forum of Europe held its AGM in Lisbon on 23rd of June 2017. Mr Radj Bhondoe (of Nethrlands) who has done lot of research in this filed spoke on this topic and emphasized that we should create awareness about Yoga. He pointed out Yoga without dharma is just gymnastics. Yoga without religion is just circus.

 

There can be different types of Yoga, different schools of Yoga. There is nothing wrong in it. We can adapt it according to our own needs. It is not possible to use just mats made up of grass in Western countries; we may use Yoga mats made up of recyclable materials. But if someone says that anyone can do Yoga without the traditional controls, it is dangerous.

Yoga is taught with the Yamas and Niyamas, in short physical and mental controls. Without these controls, it will open up a Pandora’s Box –other dangers.

Yoga Murder, Yoga rape, Yoga Robbery!

In the Hindu Forum meeting, I was invited to make some comments on Radj Bhonde’s talk. I readily agreed with him. I pointed out we read several news items about saints and ascetics, Babas and Swamijis involved in Rape, murder and theft cases. I warned that the same thing would happen in this field. If there is no control over our physical and mental behaviour it will be disastrous. We may even hear about Yoga murder, Yoga Rapes, Yoga robberies and Yoga thefts. We must warn all the Hindu organisations to create awareness. We don’t need to insist the slogan ‘Yoga without Hinduism is dangerous’; but we must say ‘Yoga without Dharma is dangerous’. Physical and mental controls are essential for yoga practisioners

 

What I have not told in the Hindu Forum meeting is given below:

 

Sabarimala, the famous pilgrim centre in Kerala, India attracts 20 million pilgrims within a short span of time- just 40 days. In the olden days, only genuine devotees went to have darshan of Sri Ayyappa alias Dharma Sasta. The very word Sasta gave the English word System. It was a disciplined movement at one time. Now it has become a fashion to wear black/blue dhotis or and black shirts with a Tulsi or Rudraksha mala (garland ); after forty days of fasting their behaviours becomes obnoxious. Some even abused the uniform and robbed people or raped women according to newspaper stories. Fortunately, it was not widespread and now under good control. But Ayyappa devotees don’t command the respect they commanded at one time. Some of them are disciplined only for FORTY DAYS or a Mandala. Yoga may go that way if there is no control.

According to my statistics, there are more Non-Hindus practising “yoga” than the Hindus in the western countries. There are more “Yoga”schools run by westerners than Hindus in European countries. A non-vegetarian or a drinker of alcohol can’t be a Yoga practitioner.  Unless they have the body control and mind control, it is just physical exercise they do. Let them do it for their own health. But it is NOT Yoga. Yoga aims to give a long life in a sound body so that the body can be used to reach spiritual heights. Please spread this awareness. Never ever repeat the words “Yoga has nothing to do with religion”. It is religion; religion of Dharma; religion of self control; religion of good qualities (Satva Guna). Let others tell they teach breathing exercises or Postures for flexible body movements. Don’t abuse or misuse the words ‘Yoga’ and ‘Asana’. Hindus living in Western countries must proclaim this to the world.

 

(My sincerer thanks to Radj Bhondoe for bringing up this subject for discussion).

I will write about how genuine Yoga that is spread in Portugal by Swami Amrta Suryananda Maharaja tomorrow; I have just returned from Portugal to London)

 

Mrs Nandini K.Sigla, Indian ambassador to Portugal, is doing Yoga with swamiji’s disciples

–Subham–

 

 

பர்மாவில் 969 இயக்கம்! எண் ரகசியம் – 4 (Post No.4025)

Written by S NAGARAJAN

 

Date: 26 June 2017

 

Time uploaded in London:-  9-24 am

 

 

Post No.4025

 

 

Pictures are taken from different sources such as Face book, Wikipedia, Newspapers etc; thanks. 

 

 

 

எண் ரகசியம்

காபிரைட் உள்ள தொடர் இது. திரு எஸ்.சுவாமிநாதன் அனுமதி பெற்று www.tamilandvedas.com மற்றும் கட்டுரை ஆசிரியரின் பெயரோடு வெளியிடல் வேண்டும். மீறியவர்கள் மீது சட்டப்படி நடவடிக்கை எடுக்கப்படும்.

 

எண் ரகசியம் – 4

பர்மாவில் 969 இயக்கம்! 

 

ச.நாகராஜன்

 

எண்கள் வாழ்க்கையில் மட்டும் முக்கிய அங்கத்தை வகிக்கவில்லை.

ஒரு நாட்டின் அரசியல் சூழ்நிலையில் கூட முக்கியத்துவத்தை வகிக்கிறது.

எடுத்துக்காட்டாக மியான்மர் என்று இன்று வழங்கப்படும் பர்மாவை எடுத்துக் கொள்வோம்.

 

 

அங்கு 969க்கும் 786க்கும் இடையே ஒரு பெரிய போராட்டமே நடந்தது.

சில வருடங்களுக்கு முன்னர், 2012ஆம் ஆண்டில், மதத்துடன் சம்பந்தப்படுத்தப்பட்ட எண் பெருத்த விளைவை அங்கு, அரசியல் அரங்கத்தில் ஏற்படுத்தியது.

 

969 என்ற எண்ணை புத்த மதத் துற்விகள் தங்களது இயக்கத்திற்கான எண்ணாக அறிமுகப்படுத்திப் பயன்படுத்த ஆரம்பித்தனர்.

 

இந்த எண்ணின் மூலமாக அவர்கள் தங்கள் மதத்தினருக்கு அறிவுறுத்திய விஷயம் இது தான்:

புத்த மதத்தினர் தங்கள் மதத்தைச் சார்ந்தவர்கள் நடத்தும் கடைகளில் மட்டுமே பொருள்களை வாங்க வேண்டும். அவர்கள் ஒருக்காலும் முஸ்லிம் மைனாரிட்டியினரின் கடைகளை அணுகக் கூடாது. அவர்களுடன் மண உறவு வைத்துக் கொள்ளக் கூடாது. அவர்களுக்கு எதையும் விற்கவும் கூடாது.

 

 

இந்த இயக்கம் நாளடைவில் முஸ்லீம்களின் மீது துவேஷம் ஏற்படுத்தும் ஒன்றாக மாறியது. வன்முறையையும் தூண்டியது.

ஆனால் 969 என்ற எண் உண்மையில் அமைதியையும் சமாதானத்தையும் பரப்புவதற்கான எண்ணாகத் தான் முதலில் அறிமுகப்படுத்தப்பட்டது.

 

 

இந்த எண் எப்படித் தோன்றியது. இதன் இரகசியம் என்ன?

புத்த மத சம்பிரதாயத்தில் ‘த்ரி ரத்ன” எனப்படும் மூன்று ரத்தினங்கள் 24 அருங்குணங்களைக் கொண்டிருப்பவை. புத்தரின் ஒன்பது விசேஷ அம்சங்களையும், புத்த உபதேசங்களைக் குறிக்கும் ஆறு உபதேசங்களும், துறவிகளுக்கான ஒன்பது குணாதிசயங்களும்  குறிப்பதே 969 என்ற எண் ஆகும்.

ஒன்பது + ஆறு + ஒன்பது 969 ஆக உருவானது.

அஸ்வின் விராது என்பவரே இந்த 969 ஐப் பரப்ப முக்கிய காரணமாக அமைந்த புத்த பிட்சு. இது முஸ்லீம்களை எதிர்க்கும் போராட்டமாக பின்னர் மாறி விட்டது.

 

 

ஸ்டிக்கர்கள்,கொடிகள்,கம்ப்யூட்டர் CDக்கள் என அனைத்திலும் 969 என்ற எண் பொறிக்கப்பட்டது. பர்மாவெங்கும் இவை விற்க்ப்பட்டன.

அத்துடன் வாங்குவோர் அனைவரும் எதை வாங்கினாலும் அதில் 969 என்ற எண்  பொறிக்கப்பட்டிருக்கிறதா என்று பார்த்து வாங்குமாறு அறிவுறுத்தப்பட்டனர்.

 

இந்த 969இன் செய்தி ஒன்றே ஒன்று தான்.தங்கள் தேசத்தின் பொருளாதாரத்தைப் பாழ்படுத்தும் முஸ்லீம்களை ஆதரிக்கக் கூடாது என்பது தான்.

இத்தனைக்கும் பர்மாவில் முஸ்லீம்களின் ஜனத்தொகை ரீதியிலான சதவிகிதம் 4% மட்டுமே!

 

இஸ்லாமியர் பெரிதும் மதித்துப் போற்றும் எண் 786.

“in the name of Allah, the ever meerciful, the ever compassaonate”  என்பதை abjad என்ற பழைய கால அராபிய எண்கணித சாஸ்திரம் குறிக்கிறது. .இந்த சாஸ்திரம் கிறிஸ்துவுக்கு முன்னர் 1500 ஆண்டு பழமையானது என்பதை உர்கார்டி பிரதிகள் காட்டுகின்றன. ஒவ்வொரு எழுத்துக்கும் ஒரு நம்பரை இந்த எண் கணிதம் குறிப்பிடுகிறது. விரிவான இந்த எண் சாஸ்திரப்படி கீழே உள்ள எழுத்துக்கள் 786ஐக் குறிக்கிறது.

பிஸ்மில்லா என்பதன் எண்ணாக 786 அமைகிறது. ஆகவே இந்த எண்ணை இஸ்லாமியர் மிகவும் புனித எண்ணாகக் கருதுகின்றனர். இஸ்லாமியரைப் பொறுத்த மட்டில் மிகவும்  மதிப்பு வாய்ந்த 786 ஒரு அதிர்ஷ்ட எண். தெய்வீக எண்!

சூப்பர் ஸ்டார் ரஜினிகாந்த் 1981இல் வெளியான தீ என்ற ப்டத்தில் இந்த எண்ணைக் கையில் அணிந்திருந்தார். அமிதாப் பச்சன், சிரஞ்சீவி ஆகியோரும் திரைப்படத்தில் இந்த எண்ணைத் தேர்ந்தெடுத்து மகத்தான வெற்றியைப் பெற்றதுண்டு.

 

 

ஆக பர்மாவில் 969 எண்ணைத் தம் இயக்கத்தின் முக்கிய எண்ணாகக் கொண்டவர்கள் 786 என்ற எண்ணுக்கு எதிரானவர்கள் ஆனார்கள்.

 

ஒரு வழியாக இந்தப் போராட்டம் வலு இழந்தாலும் கூட இன்றும் கூட பிட்சு அஸ்வின் விராது 969 இயக்கத்தை வழி நடத்தி வருகிறார்.

 

எண் ஆக்கவும் வல்லது; அழிக்கவும் வல்லது என்பதை நாடுகளின் சரித்திரத்திலிருந்து அறிய முடிகிறது!

***

 

Taxes Anecdotes (Post No.4024)

compiled  by London Swaminathan
Date: 22 June 2017
Time uploaded in London- 21-05 (on 21st June 2017)
Post No. 4024
Pictures are taken from various sources such as Face book, Wikipedia and newspapers; thanks.

 

President Roosevelt has frequently been a guest, in years past, on the Nourmahal, luxurious yacht belonging to Vincent Astor. He was once invited to take a winter cruise.

“Oh, don’t put that big thing in commission just for me”, he protested.

“Mr President, the Nourmahal is in commission all year around”, said its owner.

“Well”, rejoined the President, “I guess we will have to raise taxes on the rich again.”

 

xxx

Second Notice is more effective!

A New York man received from the Bureau of Internal revenue a “Second Notice”, that his tax payment was overdue, and carrying with it dire threats as to what would be done if it was not immediately forthcoming.  Hastening to the collector’s office, the man paid up and said, “I would have paid this before but I didn’t get your first notice”.

“Oh”, replied the clerk, “we have run out of first notices, and besides, we find that the second notices are a lot more effective”.

 

xxx

Afraid to Open

A commentary on the artist and society is found in the incident of Joseph Conrad and the offer of knighthood that was sent him in a long blue official envelope, bearing the legend “On His Majesty’s Service”

For weeks, this lay untouched on Conrad’s desk. At last the Prime Minister sent a messenger to see what had happened. Conrad, it transpired, had been afraid to open it. He thought it was the Income Tax.

 

xxx

Song for a Tax man!

 

Theodore Hook, the English Poet, was entertaining a party at his cottage in Fulham (London) with comic song improvisations, when in the middle of it his servant entered with, “Please, sir, here is Mr Winter, the tax collector; he says he has called for taxes.” hook would not be interrupted, but went on at the pianoforte, as if nothing had happened, with the following stanza,

“Here comes Mr Winter, collector of Taxes

I advise you to pay him whatever he axes;

Excuses wont do; he stands no sort of flummery.

Though Winter his name is, his presence is summary”.

 

—Subham–

 

இந்தியாவில் மட்டுமே இப்படி! (Post No.4023)

Written by S NAGARAJAN

 

Date: 22 June 2017

 

Time uploaded in London:-  20-18 (on 21st June 2017)

 

 

Post No.4020

 

 

Pictures are taken from different sources such as Face book, Wikipedia, Newspapers etc; thanks. 

 

 

தெய்வ தேசம்

இப்படியும் இருக்கிறார்கள்! இந்தியாவில் மட்டுமே இப்படி!! – 1

 

ச.நாகராஜன்

 

பாழ்பட்டு நிற்கும் கலியுகத்தில் தர்ம தேவதை ஒற்றைக் காலில் நிற்கிறாளாம்.

ஆனால் அந்த ஒற்றைக் காலில் நிற்பதற்கும் தர்மத்தை ஆதரிக்கும் தெய்வ தேசமான பாரதம் தான் காரணமாகும்.

இன்றைக்கும் என்றைக்கும் இது உண்மை!

 

 

ஒரு சம்பவத்தை – நிஜமாக நடந்ததைப் – பார்ப்போம்.

2016ஆம் ஆண்டு ஆகஸ்ட் மாதம் 30ஆம் தேதி செவ்வாய்க்கிழமை கொல்கத்தாவிலிருந்து வெளி வரும் ஈ தேஷ் என்ற பத்திரிகை  முந்தைய வெள்ளிக்கிழமை நடந்த ஒரு சம்பவத்தை வெளியிட்டது.

சம்பவம் இது தான்.

 

 

மும்பையில் அவசரம் அவசரமாக மாலையில் அலுவலகத்திலிருந்து தொழுகைக்குச் செல்லக் கிளம்பினார் ரமீஸ்.

பொதுவாக அவர் தொழுகையை ஒரு நாளும் தவற விட்டதே இல்லை.

அன்று அவசரத்தில் தனது பர்ஸை ஆபீஸ் டிராயரிலேயே விட்டு விட்டு வெளியே வந்து விட்டார்.

 

 

ஒரு ஆட்டோவைப் பிடித்து அதில் உட்கார்ந்த அவர் பையில் கையை விட்ட போது பகீர் என்றது. பர்ஸைக் காணோம். அலுவலகத்திலேயே அதை விட்டு விட்டோம் என்பது அப்போது தான் அவருக்குப் புரிந்தது.

இப்போது ஆட்டோகாரருக்குக் கொடுக்கக் கூட ஒரு பைசா இல்லை.

 

திரும்பி அலுவலகம் சென்று பர்ஸை எடுக்கலாம் என்றால் தொழுகை முடிந்து விடும். நேரமே இல்லை. ‘போதாத நேரம் அவருக்கு.

 

என்ன செய்வது?

ஒரு கணம் ஆட்டோ டிரைவரைப் பார்த்தார்.

நெற்றியில் நீள்மான குங்கும திலகக் கீற்று. கையில் கண்பதி உற்சவத்திற்கான பச்சையை வேறு இரு கரங்களிலும் அவர் குத்தி இருந்தார். நல்ல கணபதி பக்தர் போலும்!

ரமீஸின் பதட்டத்தைக் கவனித்த டிரைவஎ, “என்ன, ஏதாவது தகராறா, சாஹப் என்று கேட்டார்.

 

ரமீஸ் தன் நிலைமையைச் சொன்னார்.

“என்னை மசூதியில் இறக்கி விட்டு இருபது நிமிடம் காத்திருங்கள். தொழுகையை முடித்து கொண்ட உடனேயே என் வீட்டிற்குப் போய் அங்கு உங்களுக்கான ஆட்டோ சார்ஜையும் கூடவே காத்திருந்ததற்கான வெய்டிங் சார்ஜையும் தந்து விடுகிறேன். தொழுகையை மட்டும் தவற விட்டு விடக் கூடாது. எனக்கு இதைச் செய்ய முடியுமா? என்று அவர் டிரைவரைக் கேட்டார்.

 

 

பிஸியான் மாலை நேரம். மும்பையில் ஆட்டோ சவாரீயில் ஏதோ சிறிது ச்ம்பாதிக்க உகந்த நேரம்.

டிரைவர் தனது வேண்டுகோளை ஏற்பாரா?

“கவலைப்படாதீர்கள். உங்களை மசூதியில் டிராப் செய்து விடுகிறேன். ஆனால் காத்திருக்க ம்ட்டும் என்னால் முடியாது.தொழுகையை நல்லபடியாக முடித்து வீடு திரும்புங்கள்

 

டிரைவருக்கு எப்படி நன்றி சொல்வது என்று தெரியாமல் திக்குமுக்காடிப் போனார் ரமீஸ்.

மசூதி வந்தது. அங்கு ஆட்டோ டிரைவர் செய்ததைப் பார்த்து ஆடிப் போனார் ரமீஸ்.

 

தன் சட்டைப் பையில் கையை விட்டு சில நோட்டுகளை எடுத்த டிரைவர், ரமீஸிடம் கொடுத்து, “இதை வைத்துக் கொள்ளுங்கள். வீடு போய்ச் சேருங்கள் என்றார்.

ரமீஸ் இறங்கியவுடன் ஒரு வார்த்தையும் மேற்கொண்டு பேசாமல் ஆட்டோ சர்ரென்று கிளம்பியது.

 

 

பிஸியான் நேரத்தில் பிழைப்புக்கான அடுத்த சவாரியை நோக்கி அது கிளம்பியது!

தொழுகையை முடித்த ரமீஸ் பிரமிப்பிலிருந்து விடுபடவே இல்லை.

மாலையில் நடந்த சம்பவம் அவர் மனதை விட்டு அகலவே இல்லை.

 

 

மறு நாள் அந்த ஆட்டோ டிரைவரைத் தேட ஆரம்பித்தார். நெடு நேரம் பல தெருக்களில் தேடிய பின்னர் அவரைக் கண்டு பிடித்தார்.

 

அவரைப் பார்த்த ஆட்டோ டிரைவர், கூப்பிய க்ரங்களுடன், “அட வந்து விட்டீர்களா? என்று வரவேற்றார்.

‘வந்து தானே ஆக வேண்டும். நீங்கள் செய்த உதவியை என் வாழ்நாளில் என்றுமே நான் மறக்க மாட்டேன் என்று உணர்ச்சி பொங்க்ச் சொன்னார் ரமீஸ்.

கொஞ்ச நேரம் பேசிக் கொண்டிருந்து விட்டு ஆட்டோவுக்கான கட்டணத்தை நன்றியுடன் சேர்த்துக் கொடுத்தார் ரமீஸ்.

அவர் திரும்பும் போது அவர் கையில் ஆட்டோ டிரைவர் கொடுத்த கண்பதி உற்சவத்திற்கான அழைப்பிதழ் இருந்தது.

ரமீஸின் உள்ளமோ ஒளி மயத்தால் விகசித்தது.

இப்படியும் ம்னிதர்கள் இருக்கிறார்கள்!

 

 

இந்தியாவில் மட்டுமே அல்லவா இப்படி நடக்க முடியும்.

தெய்வ தேசத்தில் ஏகம் சத்; விப்ரா: பஹுதா வதந்தி.

உண்மை ஒன்றே; அதை அறிஞர்கள் பலவாறாகச் சொல்கிறார்கள்.

 

***

நன்றி: கொல்கொத்தாவிலிருந்து வெளி வரும் ஆங்கில வார இதழ் TRUTH – 16-9-2016

 

லண்டனில் நான் கற்ற பாடம் Post No.4022)

Written by London Swaminathan
Date: 21 June 2017
Time uploaded in London- 15-12
Post No. 4022
Pictures are taken from various sources such as Face book, Wikipedia and newspapers; thanks.

 

1987 ஆம் ஆண்டு ஜனவரி 3 ஆம் தேதி லண்டனில் தரை இறங்கினேன். பி.பி.சி. ( B B C Wold Service) தமிழோசை ஒலிபரப்புக்காக பிரிட்டிஷ் அரசு என்னை அழைத்தது (உலக சேவை அரசின் நேரடி பார்வையில் உடையது. சாதரண பி.பி.சி.(BBC One, BBC Two) மக்கள் தரும் லைசென்ஸ் பணத்தில் ஓடும் அமைப்பு).

 

இந்தியாவில் 25 ஆண்டுக்காலம் ஆர்.எஸ்.எஸ். முதலிய அமைப்புகளில் இருந்தும்கூட லண்டனில், — புதிய நாடு, புதிய தட்ப வெப்ப நிலை, புதிய சூழ்நிலை காரணமாக — ஒன்றும் செய்ய இயலவில்லை. இப்போது போல தடுக்கி விழுந்தால் தமிழர்களைக் காணும் காலம் அல்ல அது. தமிழர்களும், வெஜிட்டேரியன் உணவும் தேடிக் கண்டு பிடித்த காலம் அது. இப்பொழுது தோழான், துருத்தி அகதி, சகதி எல்லோரும் வரலாம்.

 

 

1993 முதல்தான் நிறைய பொதுப் பணிகள் செய்ய வாய்ப்பு கிடைத்தது. நாலு சங்கங் களில் பொறுப்பு வகித்து சுமார் பத்து அமைப்புகளுக்கு இரண்டு லட்சம் பவுன்களுக்கு மேலாக நிதி சேகரித்து அளித்தேன். அதில் ஒரு அனுபவம்:—

 

பல ஆண்டுகளுக்கு முன்னர் மதுரை மாவட்டம் தேனியில் இருந்து சுவாமி ஓம்காரானந்தா வந்தார். அவர் இரு முறை லண்டனுக்கு வந்த போதும் நான் சார்ந்திருந்த அமைப்புகள் மூலம் பல இடங்களில் கூட்டங்கள் ஏற்பாடு செய்தேன் அவர் பெரிய தத்துவ வித்தகர். உண்மைச் சாமியார்; நான் கூட்டம் ஏற்பாடு செய்த கோவில்களில் ஒன்று லூயிஷாம் என்னும் இடத்திலுள்ள சிவன் கோவில்; இலங்கைத் தமிழர்களால் சிறப்பாக நடத்தப்படும் கோவில்.

 

ஒரு கூட்டம் ஏற்பாடு செய்தால் அதற்கு முதல் நாள் அவர்களுக்கு நினைவுபடுத்தி “எப்போது அழைத்து வரலாம், எவ்வளவு நேரம் பேச வேண்டும், என்ன வயதுக்கார ர்கள்? எவ்வளவு பேர் வருவார்கள் என்று எதிர் பார்க்கிறீர்கள்? என்றெல்லாம் விசாரித்து பேச்சாளர்களுக்கு சொல்லுவது என் வழக்கம். அதன்படி சிவன் கோவில் நிகழ்ச்சிப் பொறுப்பாளரை டெலிபோனில் அழைத்து விசாரித்தேன்.

“தம்பி நாளை காலை பத்து மணிக்கு சுவாமிகள் பேசலாம். பின்னர் கேள்விகள் கேட்டால் பதில் சொல்லட்டும் ஒரு மணி நேரம் அல்லது ஒன்றரை மணி நேரம் இருந், தால் போதும்; அப்புறம் கோவில் நிர்வாகிகளும் குருக்கள்களும் மரியாதை செய்வார்கள் என்றார். யார் வருகிறார்கள் என்று கேட்டேன்.

“அதுவா, நம்ம தமிழ் ஸ்கூல் பிள்ளைகள்தான். ஆரம்ப வகுப்பு முதல் பள்ளி இறுதிப் படிப்பு வரை படிக்கும் மாணவ மாணவியர். ஆனால் பெருமளவு சின்னக் குழந்தைகள்தான்” என்றார்.

 

எனக்கு தூக்கிவாரி போட்டது. டெலிபோனில் அதைக் காட்டவா முடியும்? பெரிய பதட்டத்துடன் “அடக் கடவுளே, அவர் பெரிய அறிஞர். வேதங்கள், உபநிஷத்துகள், கீதை பற்றி பெரியோர்களுக்காக பேசக்கூடியவர். அரிய வாய்ப்பை நழுவவிடுகிறீர்களே” — என்றேன்.

அவரோ நிதானமாக ,

“தம்பி; நீங்கள் அவர் ஒரு நல்ல , உண்மையான சந்யாசி என்று சொன்னதால்தான் இப்படி செய்திருக்கிறேன். எங்கள் பிள்ளைகள் பார்ப்பது எல்லாம் சினிமாவில்—தெய்வீகத்  திரைப்படங்களில் வரும் நடிப்பு சந்யாசிகளைத் தான் பார்த்திருக்கிறார்கள்; நிஜ வாழ்விலும் இப்படி மனிதர்கள் இருக்கிறார்கள் என்பது அவர்களுக்குத் தெரியாது. நாங்கள் சொல்லினால் விளக்கி புரியவும் வைக்க முடியாது. ஆகையால் கூப்பிட்டுக் கொண்டு வாருங்கள் அவரைப் பார்த்தால் போதும். அவர் எதுவும் பேசலாம்; ஆசியைகளுக்கும் கோவிலுக்கு வரும் மற்ற பெரியோர்களுக்கும் அறிவித்திருக்கிறோம் அவர்களும் வருவார்கள்” என்றார்.

என் கண்களில் நீர் வராத குறைதான். அவருடைடய அணுகுமுறை என் உள்ளத்தை உருக்கிவிட்டது. நானும் ஒரு பாடம் கற் றேன். ஒரு தனி மனிதன் நல்லவனாக இருந்தால், ஆன்மீக வாதியாக இருந்தால் அவருடைய தோற்றம் எத்தனை இளம் உள்ளங்களின் அடி மனதில் — பிஞ்சுப் பருவத்தில் – பதியும் என்று அந்த கோவில் நிர்வாகிக்கு இருந்த அனுபவ அறிவு எனக்கு இல்லாததை உண ர்ந்தேன்.

சுவாமிகளும் எல்லா வயதினரையும் வசப்படுத்தும் — பரவசப்படுத்தும் — அருளுரை வழங்கினார்.

 

இதை நான் சென்ற சனிக்கிழமை லண்டன் மித்ர சேவா அமைப்பில் பேசியபோது சொன்னேன்; எனது ஆங்கிலக் கட்டுரையில் கொடுத்தும் இருக்கிறேன்.

 

ஆக நமக்கு வேண்டியது எல்லாம் உதாரண புருஷர்களே; காஞ்சி பரமாசார்ய சுவாமிகள் ரமண மகரிஷி போன்று ஏழைக் குடிசையில், ரிஷி முனிவர் போல, வாழ்பவர்கள் காலில் உலகமே விழும்; சரண் அடையும்.

 

(( இப்பொழுது என் மனதில் ஓடும் எண்ணங்களையும் எழுதுகிறேன்:

நடிகர்கள் என்பவர்கள் வெறும் நடிகர்களே; சுய வாழ்வில் யோக்கியர்கள் அல்ல. நடிப்புக்கு பணம் வாங்குதலிருந்து எல்லாமே திரை மறைவு வேலைகள்தான். அவர்கள் உலகிற்குப் பாடம் கற்பிக்க முடியாது. இதே போல திருக்குறளை மேடையில் முழக்கி நாம் எல்லோரும் தமிழர்கள் என்றும் ‘யாதும் ஊரே யாவரும் கேளிர்’ என்பதை நூறு முறை சொல்லி ஏமாற்றும் மேடைப் பேச்சாளர்களையும் நாம் அறிவோம்.

இயற்கையில் ஒரு விதி இருக்கிறது. எங்கு சத்தியம் இல்லையோ அது அழிந்தே தீரும் இது நானோ ஒரு சந்யாசியோ போடும் சாபம் அல்ல. இயற்கை நியதி. பாரதியார் பாஞ்சாலி சபதத்தின் இறுதியில் சொன்னது நினைவுக்கு வருகிறது

“தருமத்தின் வாழ்வதனைச் சூது கவ்வும்

தருமம் மறுபடி வெல்லும் எனுமியற்கை

மருமத்தை நம்மாலே உலகங் கற்கும் வழிதேடி விதி இந்தச் செய்கை செய்தான்”.

–SUBHAM–