காளிதாசன் கண்ட பறக்கும் பாம்பு (Post No.3547)

e4c34-flying2bsnake

Written by London swaminathan

 

Date: 15 January 2017

 

Time uploaded in London:- 17-49

 

Post No.3547

 

 

Pictures are taken from different sources; thanks.

 

 

contact; swami_48@yahoo.com

 

காளிதாசன் உலக மஹா கவிஞன். ஏழே நூல்கள் எழுதி இந்த அளவுக்கு உலகப் புகழ் பெற்ற கவிஞனைக் காணமுடியாது. கிரேக்க மொழியில் இரண்டே நூல்கள் (இலியட், ஆடிஸி) எழுதிப் புகழ்பெற்ற ஹோமரைவிடப் பெரியவர் என்றே நான் சொல்லுவேன். காவியமே இல்லாத மொழியில்  முதல் முதல் காவியம் எழுதியதாலும் நாகரீகமற்ற காட்டுமிராண்டிகள் வாழ்ந்த ஐரோப்பாவில் அவர் வாழ்ந்ததாலும் வெள்ளைக்காரர்கள் கொஞ்சம் தூக்கலாகவே ஹோமரைப் புகழ்ந்து தள்ளுவர். அ தாவது “ஆலை இல்லாத ஊரில் இலுப்பைப்பூ சர்க்கரை” — என்ற கதை! ஆனால் வால்மீகி, வியாசன், ரிக்வேதத்தின் 400 கவிஞர்கள், உபநிஷத ஞானிகள் ஆகியோருக்குப் பின்னர் வந்த காளிதாசன் 2000 ஆண்டுகளுக்கு முன்னரே  இவ்வளவு புகழ் எய்தினாரென்றால் அதற்குக் காரணம் இல்லாமல் இல்லை. 1250-க்கும் மேலான உவமைகளை அள்ளிக் கொட்டிய காளிதாசனை ஒப்பிட வேண்டும் என்றால் சங்கத் தமிழ் புலவர் 450 பேர் உள்பட குறைந்து 500 கவிகளின் படைப்புகளை நான் பார்க்கவேண்டி இருக்கிறது.

04597-snakesthatfly_600x337

 

மேலும் இலக்கிய நயத்துக்காகவும் உவமைகளுக்காகவும் புகழ் பெற்ற காளிதாசனின் நூலில் ஏராளமான விஞ் ஞான (அறிவியல்) பூகோள (புவி இயல்) செய்திகள் இருப்பது பலருக்கும் தெரியாது. இன்று பறக்கும் பாம்பு பற்றிய ஒரே ஒரு விஷயத்தைப் பற்றி மட்டும் பார்ப்போம்.

 

1997-ல் காளிதாசன் எழுதிய ரகுவம்ச காவியத்தைப் படிக்கையில், ரகுவின் அம்புகள் பறக்கும் பாம்புகள் போலப் பறந்தன என்று காளிதாசன் எழுதியதைப் படித்துவிட்டு புத்தக margin மார்ஜினில் பறக்கும் பாம்பு என்று ஒரு ஆச்சரியக் குறி போட்டு வைத்திருந்தேன்.

 

அதைக் கற்பனை என்றே கருதி இருந்தேன்; அண்மையில் பி.பி.சி.யில் ஒரு செய்திப்படம் (டாகுமெண்டரி) பார்த்தபோது இந்தோ நேஷியாவில் அப்படி இருப்பதும் அது பறப்பதைப் படம்பிடிக்க அவர்கள் மிகவும் பிரயத்தனப் பட்டதும் தெரியவந்தது. உடனே ஓடிப்போய் ரகு வம்ச காவியத்தைப் புரட்டிப் பார்த்து அந்தக் குறிப்புடன் அருகில் பி.பி.சி. ஒளிபரப்பு என்றும் எழுதி வைத்தேன். இப்பொழுது பறக்கும் பாம்பு Flying Snake, Flying Serpent என்று கூகுள் செய்தாலோ விக்கி பீடியாவும் யூ ட்யூபும் (You Tube) ஏராளமான படங்களையும் கட்டுரைகளையும் தருகின்றன. பல தகவல் தொடர்பு வசதிகள் இல்லாத காலத்தே இப்படி காளிதாசன் இமயமலையின் நீளம், பறக்கும் விமானியின் அனுபவம், பாரசீகம் (ஈரான்) முதல் இந்தோநேசியா  வரையுள்ள நிலவியல் விஷயங்கள்– நாடுகள் பற்றி எழுதியதெல்லாம் அவன் மிகப்பெரிய அறிவாளி என்பதைக் கட்டுகிறது.

28542-snake2bflying2b1

இதோ ரகுவம்ச காவியத்தில் அவன் சொன்னது:-

தாமே வெற்றி பெறவேண்டும் என்ற லட்சியத்துடன் ரகுவும் இந்திரனும் போரிட்டனர். அவர்கள் விட்ட அம்புகள் இறக்கைகளையுடைய பறக்கும், கொடிய விஷப்பாம்புகள் போல இருந்தன. இந்திரன் விட்ட அம்புகள் கீழ்நோக்கியும் ரகு விட்ட அம்புகள் மேல் நோக்கியும் ப றந்தன. இருவரது சேனைகளும் அச்சத்துடன் விலகி நின்றன.

 

 

இந்த ஒரு விஷயத்தை மட்டும் காளிதாசன் எழுதி இருந்தால் இது ஒரு கற்பனை என்று ஒதுக்கிவிடலாம். ஆனால் காளிதாசனோ காந்தம் முதல் உருப்பெருக்காடி (பூதக் கண்ணாடி) வரை பேசுகிறான். ஆகவே அப்படி ஒதுக்கிவிடமுடியாது.

 

பறக்கும் பாம்புகள் Glider கிளைடர் போல லாவகமாகத் தரை இறங்கும் வகைப் பாம்புகளாலும். இவை இந்தியாவில் ஆந்திரப் பிரதேசம், இலங்கைத் தீவு, லாவோஸ் வியட்நாம், கம்போடியா முத லிய நாடுகளில் காணப்படுகின்றன. ஆக காளிதாசன் இறக்கை கட்டிய பாம்புகள் என்ற உவமையைப் பயன்படுத்தி அம்புக ளைக் குறிப்பிட்டது கற்பனை அல்ல ; காளிதாசனுக்கு இவை பற்றி நன்கு தெரியும் என்றே தோன்றுகிறது.

நீங்களும் Flying Snake, Flying serpent  என்று கூகுள் செய்தாலோ, யூ ட்யூபில் போட்டாலோ இக்காட்சியைக் காணலாம்.

 

-சுபம்-

முத்து பிறக்கும் இடங்கள் இருபது (Post No.3524)

Research Article by London swaminathan

 

Date: 8 January 2017

 

Time uploaded in London:- 6-28 am

 

Post No.3524

 

 

Pictures are taken from different sources; thanks.

 

 

contact; swami_48@yahoo.com

 

 

தந்தி வராக மருப்பிப்பி பூகந்தழை கதலி

நந்து சலஞ்சலம் மீன்றலை கொக்கு நளினமின்னார்

கந்தரஞ்சாலி கழைகன்ன லாவின் பல்கட்செவிக்கார்

இந்துவுடும்புகரா முத்தமீனுமிருபதுமே

—–உவமான சங்கிரகம், இரத்தினச் சுருக்கம்

யானைக் கொம்பு, பன்றிக்கொம்பு, முத்துச்சிப்பி, பாக்குமரம், வாழைமரம், நத்தை, சலஞ்சலம் (வலம்புரிச் சங்கு), மீ ன் தலை, கொடுக்குத் தலை, தாமரை, பெண்கள் கழுத்து, நெல், மூன்கில், கரும்பு, மாட்டுப்பல், பாம்பு, முகில், கர்ப்பூரம், முடலை, உடும்பு என்னும் இருபது இடங்களில் முத்து பிறக்கும்.

 

இந்த இருபது வகைகளில் கடலில் கிடைக்கும் முத்து ஒன்றுதான் அணிவரும் அணியும் முத்து.

 

1.தந்தி 2.வராகம் மருப்பு= யானை, பன்றி இவைகளின் கொம்புகள்

3.இப்பி = முத்துச் சிப்பிகளும்

4.பூகம் = கமுகங்காய் குல்லைகள்

5.தனி கதலி = ஒப்பற்ற வழைக்குலைகள்

6.நந்து = சங்கும்

7.சலஞ்சலம் = விசேஷ /அபூர்வ வலம்புரிர்ச்சங்கு

8.மீன்றலை = மீன் தலை

9.கொக்கு= கொக்கின் தலை

10.நளினம் = தாமரை

11.மின்னார் கந்தரம் = பெண்களின் கழுத்து

12.சாலி = செந்நெற் கதிர்க்குலை

13.கழை = மூங்கில்

14.கன்னல் = கரும்பு

15.ஆவின் பல் = பசுமாட்டின் பல்

16.கட்செவி = பாம்பு

17.கார் = மேகம்

18.இந்து = சந்திரன்

19.கரா =முதலை

20.உடும்பு= உடும்பின் தலை

 

Nose ring with pearls; picture from wikipedia

காளிதாசனும் இதையே சொல்கிறான்:

ஆரிய திராவிட வாதம் பொய் என்பதும், பாரதம் முழுதும் ஒரே கலாசாரம்தான் இருந்தது என்பதும் காளிதாசனின் 1250 உவமைகளையும் சங்கத் தமிழ் இலக்கிய உவமைகளையும் ஒப்பிட்டால் நன்கு விளங்கும். உலகில் வேறு எந்த கலாசாரத்திலும் அத்தகைய உவமைகளைக் காணவும் முடியாது; தமிழுக்கும் சம்ஸ்கிருதத்துக்கும் உள்ள அடிப்படை ஒற்றுமை போல வேறு எந்த மொழியிலும் காணவும் முடியாது!

 

முத்துச் சரம், அறுந்த முத்து மாலை பற்றி “சூத்ர மணிகணா இவ” என்னும் பகவத் கீதை உவமை சங்க இலக்கியத்திலும் தொல்காப்பியத்திலும் இருப்பதை சென்ற வாரம் எழுதினேன். அதற்கு முன் முத்து பற்றி பல கட்டுரைகள் எழுதினேன். மிகச் சுருக்கமாக:-

 

சுவாதி நட்சத்திரத்தன்று பெய்யும் மழை சிப்பியின் வாய்க்குள் புகுந்து முத்து ஆகிறது என்று பர்த்ருஹரி சொன்னது கருவூர் கதப்பிள்ளையின் புறம் 380 பாடலில் உள்ளது.

காளிதாசனின் மாளவிகாக்னிமித்ரத்தில் உள்ளது (1-6)

 

யானைத் தந்தத்திலுள்ள முத்து பற்றி காளிதாசன் குறிப்பிடும் இடங்கள்:_ குமாரசம்பவம் — 1-6; ரகுவம்சம் 9-65;

 

தமிழ் இலக்கியத்தில் யானை முத்து, மூங்கில் முத்து பற்றி வரும் இடங்கள்:-

முருகு-304; மலைபடு-517; கலி 40-4; புறம் 170; ப.பத்து- 32; நற்.202; குறிஞ்சி 36; அகம் 282; 173

 

காளிதாசனுக்குப் பிடித்த உவமைகளில் முத்து மாலையும் ஒன்று.

பறவைகள் குடியேறும் போது (Please read my article on Bird Migration) பறந்து செல்லுவது முத்துமாலை போல உள்ளது என்றும் நதிகளை மலை உச்சியிலிருந்து பார்க்கையில் அவை முத்துமாலை போலத் தென்படும் என்றும் (ரகு.13-48; மேகதூதம் 49) கூறுகிறான்.

 

xxx

 

Ambergris from Sperm Whale used in perfumes

கீழ்கண்டபகுதி நான் எழுதிய பழைய கட்டுரையிலிருந்து:-

வராஹமிகிரர் எழுதிய பிருஹத் ஜாதகம் என்னும் அற்புத சம்ஸ்கிருத கலைக்களஞ்சியத்தில் பெர்fயூம் செய்வது எப்படி?” என்பது உள்பட 106 தலைப்புகளில் எழுதியுள்ள அரிய பெரிய விஷயங்களைக் கடந்த சில நாட்களில் கண்டீர்கள். இன்று முத்துக்கள் பற்றிப் பார்ப்போம்.

 

முத்துக்கள் உற்பத்தியாகும் எட்டு இடங்கள்:

த்விப: புஜக: சுப்தி: சங்க: அப்ர: வேணு: திமி: சூகர: சூதானி

முக்தா பலானி ஏஷாம் பஹூ சாது ச சுப்திஜம் பவதி

——-பிருஹத் சம்ஹிதா, அத்தியாயம் 81

பொருள்: யானை, பாம்பு, முத்துச் சிப்பி, சங்கு, மேகம், மூங்கில், திமிங்கிலம், காட்டுப் பன்றி ஆகிய இடங்களில் முத்து கிடைக்கும்.

வராக மிகிரர் இப்படிச் சொன்னாலும் விஞ்ஞானிகள் அறிந்த முத்துக்கள் கடலிலும் சில இடங்களில் ஆறுகளிலும்  கிடைக்கும் முத்துக்கள் மட்டுமே. மற்றவை எல்லாம் இதுவரை நிரூபிக்கப்படாதவையே. வராஹ மிகிரரும் தனக்கு முன் ஆயிரக்கணக்கான ஆண்டுகளாக நிலவி வரும் கருத்துக்களைத் தான் தொகுத்திருப்பதாகவே கூறுகிறார். அதனால் தன் நூலுக்கே சம்ஹிதை=தொகுப்பு எனப் பெயரிட்டுள்ளார்.

 

xxx

 

கடல் தரும் ஐந்து செல்வங்கள்

 

ஓர்க்கோலை சங்கம் ஒளிர்பவளம் வெண்முத்தம்

நீர்ப்படும் உப்பினோடைந்து

 

இவை ஐந்தும் கடல் தரும் செல்வம் என்று பழைய செய்யுள் கூறும்

 

ஒர்க்கோலை – அம்பர், அம்பர் க்ரிஸ் என்று அழைக்கப்படும் இது ஸ்பெர்ம் வேல் எனப்படும் திமிங்கிலத்திலிருந்து கிடைக்கிறது. மரத்திலிருந்து வெளியேறும் கோந்து போன்ற பிசினும் ஓர்க்கோலை என்று அழைக்கப்படும். மற்ற நான்கு: சங்கு,   பவளம், முத்து, உப்பு என்பன

 

 

அம்பர் அம்பர்க்ரிஸ் என்பது திமிங்கிலத்தின் குடலில் சுரக்கப்படும் ஒரு திரவம் கெட்டியாகி அதன் மலத்துடன் வெளியே தள்ளப்படும். உடலுக்குப் பூசும் வாசனைப் பொருட்களில் (செண்ட், பெர்ஃயூம்) அந்த நறுமணத்தை நீடிக்க வைக்க இது உதவும். மரத்திலிருந்து கிடைக்கும் பிசினைக் கொண்டு அலங்காரப் பொருட்களைச் செதுக்குவர். அதற்குள் ஏதேனும் பூச்சி, புழுக்கள் சிக்கியிருந்தால் அது ஆராய்ச்சிக்கு உதவுவதோடு அதன் மதிப்பும் அதிகரிக்கிறது.

Amber from trees with insects trapped inside.

MY OLD ARTICLES: _

 

Pearls in the Vedas and Tamil Literature- posted by me on 17 May 2014

http://swamiindology.blogspot.co.uk/2014/05/pearls-in-vedas-and-tamil-literature.html

 

1)Lord Krishna’s Diamond in USA? –  posted on 23 April 2012

https://tamilandvedas.com/2012/04/23/krishnas-diamond-in-usa/

2)அமுதசுரபி எங்கே? மயில் ஆசனம் எங்கே?

http://swamiindology.blogspot.co.uk/2012/05/blog-post.html

3)Gem Stones in Kalidasa and Tamil Literature

13th February 2012

http://swamiindology.blogspot.co.uk/2012/02/gem-stones-in-kalidasa-tamil-literature.html

 

ரத்தினங்களை அணிவதால் என்ன கிடைக்கும்? வராஹமிகிரர் பதில்!! Posted on 12 -2 -2015

 

–subham–

 

நாரதா கலகப் ப்ரியா! பாரிஜாத மரத்தின் கதை!! (Post No.3496)

கிட்டூர் (உ.பி.) என்னுமிடத்திலுள்ள பாரிஜாதம் (விக்கிபீடியா)

Written by London swaminathan

 

Date: 30 December 2016

 

Time uploaded in London:-  10-09 am

 

Post No.3496

 

 

Pictures are taken from different sources; thanks.

 

 

contact; swami_48@yahoo.com

 

 

நாரதர் என்றாலேயே கலகம்தானே! கலகம் ஏற்பட்டால்தான் தீர்வு பிறக்கும் என்பது இவரால்தான் வந்ததோ? ஒரு மாம்பழத்தைக் கொண்டுவந்து முருகனுக்கும் , கணபதிக்கும் இடையில் போட்டி வைத்து பழனி தலத்தை உருவாக்கினார். ருக்மணிக்கும் சத்யபாமாவுக்கும் இடையே பிணக்கு ஏற்படுத்தி துளசியின் மஹிமையை உலகுக்கு உணர்த்தினார். இந்தக் கதையில் பாரிஜாத பெருமையை உலகுக்குக் காட்டுகிறார்.

 

நாரதர் ஒரு அரிய பாரிஜாத மலரை தேவலோகத்திலிருந்து கொண்டுவந்து கிருஷ்ண பரமாத்மாவிடம் கொடுத்தார். அவர் அதை யாரிடம் கொண்டு கொடுக்கிறார் என்று பார்த்துக் கொண்டே நின்றார். அவருக்கும் தெரியும் கிருஷ்ணருக்குப் பல மனைவியர். அவர்களில் ருக்மணிக்கும் சத்யபாமாவுக்கும் இடையே கொஞ்சம் சலசலப்பு உண்டு என்று.

 

அவர் எதிர்பார்த்த மாதிரியே கொஞ்சம் சுவையான செய்தி கிடைத்தது. அந்த பாரிஜாத மலரை, கொஞ்சமும் தயங்காமல், யோசிக்காமல் ருக்மணியிடம் கொடுத்தார் கிருஷ்ண பரமாத்மா .

 

நாரதர், நாராயண, நாராயண – என்று உச்சரித்தவாறே விரைந்தார். சத்யபாமாவைக் கண்டார். ஒன்றுமே பேசாமல் முகத்தைத் தொங்கப் போட்டுக்கொண்டு சோகமே உருவாக நின்றார். சத்ய பாமாவுக்கு ஒரே பயம். என்ன நடந்ததோ, ஏது நடந்ததோ என்று அன்பாக விசாரித்தார்.

நாரதர் சொன்னார்::

ஒன்றுமில்லை, அரிய, பெரிய பாரிஜாத மலர் ஒன்றை உங்களுக்காகப் பறித்துக் கொண்டுவந்து கிருஷ்ணரிடம் கொடுத்தேன். நீங்கள் அவருக்கு மிகவும் பிடித்தமானவரே உங்களிடம் அது வந்துவிடும் என்று நினைத்தேன். அவரோ ஒரு நொடியும் தாமதிக்காமல் ருக்மணியிடம் கொடுத்துவிட்டார். அதுதான் எனக்கு பெரிய கவலை, துக்கம்:

கிட்டூர் (உ.பி.) என்னுமிடத்திலுள்ள பாரிஜாதம் (விக்கிபீடியா)

சத்யபாமா சொன்னார்:

அப்படியா சேதி? இப்போதே அந்த மலரை இங்கே கொண்டுவரச் சொல்லுகிறேன் என்றாள்.

நாரதர்: வேண்டாம், வேண்டாம்; அது ஒரு மலர்தானே. மரத்தையே கொண்டுவரச் சொல்லி கிருஷ்ணனிடம் கட்டளை இடுங்கள் என்றார்.

சத்யபாமா ஓடிப்போய் கோப க்ருஹத்தில் படுத்துக் கொண்டு கதவைச் சாத்திக் கொண்டாள். அந்தக் காலத்தில் அரசர்கள் பல மனைவியரை மணந்ததால் கோபக்காரர் அறை அல்லது வீடு ஒன்று வைத்திருப்பர். எந்த மஹாராணிக்கு மனத்தாங்கல் ஏற்படுகிறதோ அவர் அங்கு போய் அமர்ந்து தனது ஆதங்கத்தை வெளிப்படுத்துவார். மன்னர்களும் யாராவது ஒரு மனைவியரைக் காணவில்லை என்றாலும் முதலில் அஙுங்குதான் போய்ப் பார்ப்பார்.

சத்யபாமாவைத் தேடிக்கொண்டு கண்ணனும் அங்கே வந்தார்; கோபத்துக்கான காரணத்தை அறிந்தார்.

தேனே! மானே! கல்கண்டே! கரும்பே! இதற்கா கோபம்? நீ சொன்ன படி மரத்தை வேரோடு பெயர்த்தெடுத்து வருகிறேன். ஐந்து நிமிடம் பொறு என்று புறப்பட்டார்.

 

இதற்குள் நாரதர் இந்திர லோகத்துக்குச் சென்று, ” இந்திரா, வர வர லோகத்தில் திருட்டு பயம் அதிகமாகி வருகிறது. உன் பாரிஜாத மரத்தைக் கொஞ்சம் கண்காணித்து வா” என்று சொல்லிவிட்டுப் போனார்.

 

கிருஷ்ணன், பாரிஜாத மரத்தை அடியோடு பெயர்ப்பதை அறிந்து அவரைக் கையும் களவுமாகப் பிடித்தார்.

பவள மல்லிகை

கண்ணன் உண்மைக் காரணத்தைச் சொன்னவுடன் அவருக்குப் பரிதாபம் ஏற்பட்டது. எனக்கும் பல மனைவியர்; பல சண்டைகள்; உன் பிரச்சனை புரிகிறது. நீ இருக்கும்வரை இது பூவுலகில் இருக்கட்டும் என்றவுடன் கண்ணனும் அதை எடுத்துவந்து சத்யபாமாவின் தோட்டத்தில் ஊன்றி வைத்தான்.

 

கண்ணன் இறந்தவுடன் துவாரகாபுரி கடலுக்குள் சென்றது. அப்போது அந்த பாரிஜாத மரம் இந்திரலோகத்துக்கே சென்றுவிட்டது.

 

இப்பொழுது உத்தரப் பிரதேசத்தில் கிட்டோர் என்னுமிடத்தில் உள்ள ஒரு மரம் பாரிஜாதம் என்று கருதப்படுவதாக விக்கிபீடியா படம் போட்டுள்ளது. தமிழ்நாட்டில் பவள  மல்லிகைக்கும் பாரிஜாதம் என்ற பெயர் உண்டு.

 

–சுபம்–

 

துளசியின் மகிமையை விளக்கிய ருக்மணி! (Post No.3494)

a82d8-tulsi

Written by London swaminathan

 

Date: 29 December 2016

 

Time uploaded in London:-  8-58 am

 

Post No.3494

 

 

Pictures are taken from different sources; thanks.

 

 

contact; swami_48@yahoo.com

 

 

 

நாரதர் கலகம் நன்மையில் முடியும் என்பதற்கு மேலும் ஒரு கதை!

ருக்மணி, சத்யபாமா ஆகிய இருவரும் கிருஷ்ண பரமாத்மாவின் மனைவியர். லெட்சுமியின் மறு அவதாரம் ருக்மணி ஆவார். ஒரு நாள், கலக மன்னன் நாரதர், சத்யபாமாவைப் பார்க்க வந்தார். அவருக்கு ருக்மணி விஷயத்தில் கொஞ்சம் பொறாமை உண்டு. ஆகவே இனி வரும் பிறவிகளிலும் கிருஷ்ணன் தனக்கு கணவனாக வேண்டும் என்றும் அதற்கு வழி என்ன என்றும் கேட்டார்.

 

நாரதர் வந்த வாய்ப்பை நழுவ விடுவாரா? அவர் சொன்னார்: பிராமணர்களுக்கு தானம் கொடுத்தால் அது இனி வரும் ஜன்மங்களில் பன்மடங்காகக் கொடுத்தவருக்கே திரும்பிவரும் என்ற நம்பிகை உள்ளது. ஆகவே கிருஷ்ணனை எனக்கு தானம் கொடுத்துவிடு. நீ எத்தனை பிறவி எடுத்தாலும் அவர் உனக்கே கிடைத்து விடுவார்.

 

சத்யபாமா சொன்னாள்: அப்படியே ஆகட்டும், ஸ்வாமி! உங்களுக்கே கொடுத்துவிட்டேன்.

f156a-tulasi2bbig

கிருஷ்ணரும் நாரதருடன் புறப்பட்டார். நாரதருக்கு எடுபிடி வேலை செய்யும் ஆளாக கிருஷ்ணன் இருந்தார். நாரதரின் வீணையைச் சுமக்கும் வேலை, மூன்று உலகங்களுக்கும் அவர் பின்னால் ஓடும் பையனாக இருந்தார்.

 

தேவலோகம், வைகுண்டம், கைலாசம், குபேரனின் அளகாபுரி, இந்திரனின் அமராவதி, பிரம்ம லோகம் முழுதும் செய்தி காட்டுத் தீ போல பரவியது. கண்ணன் மீது தீராக்காதல் கொண்ட ஏனைய பெண்களும் மனைவியரும், அவரை உடனே திருப்பித் தரவேண்டும் என்று நாரதரிடம் முறையிட்டனர். அவர்கள் அனைவரும் சத்யபாமாவிடம் சென்று அனல் பறக்கப் பேசினர். அப்பொழுதுதான் தெரிந்தது அவர் செய்தது தவறு என்று. உடனே அவரும் நாரதரிடம் ஐயா, என் கணவரை உடனே திருப்பி அனுப்பவும் என்று செய்தி அனுப்பினாள்.

 

 

நாரதர் சொன்னார்:- பிராமணர்களுக்குத் தானம் கொடுத்த எந்தப் பொருளையும் திரும்பி வாங்குவது தவறு. வேண்டுமானால் உங்களுக்குத் திருப்பித் தருகிறேன். ஆனால் ஒரு நிபந்தனை. கிருஷ்ணனின் எடைக்குத் தக்க அளவு தங்கக் கட்டிகள் தரவேண்டு மென்றார்.

 

உடனே கிருஷ்ணனை தராசின் ஒரு தட்டில் உட்காரவைத்து, அங்குள்ள பெண்கள் அனைவரும் தங்களுடைய நகைகளை தராசின் அடுத்த தட்டில் வைத்தனர். இப்படியாக துலாபாரம் ஆரம்பமானது. கிருஷ்ணனின் எடைக்குப் பக்கத்தில்கூட வரவில்லை அவர்களுடைய நகைகளின் எடை! மேலும் மேலும் தங்க கட்டிகளைச் சேர்த்தும் பலனில்லை.

f1832-tulasi-lady

உடனே அவர்கள் எல்லோரும் ருக்மணிக்குச் செய்தி அனுப்பினர். அவள் விரைந்தோடி வந்து எல்லோர் நகைகளையும் எடுங்கள் என்று உத்தரவிட்டாள். தான் கொண்டுவந்த ஒரே ஒரு துளசி இலையை அந்தத் தராசுத் தட்டில் வைத்தார். கிருஷ்ணன் உட்கார்ந்த தட்டும் மிகவும் லேசாகி மேலே எழும்பியது. எல்லோரும் துளசியின் மகிமையை அறிந்தனர். நாரதரும் சிரித்துக் கொண்டே யாருக்கும் தெரியாமல் நழுவிவிட்டார்.

 

இந்துக்கள் எல்லோர் வீட்டிலும், குறிப்பாக வைணவர்கள் வீடுகளில், துளசி மாடமிருக்கும். அதைத் தினமும் வழிபடுவதும், கோலமிட்டுப் பூஜை செய்வதும் வழக்கம்.

 

வடநாட்டில் கார்த்திகை மாத (அக்டோபர்-நவம்பர்) ஏகாதசி நாளில் துளசி கல்யாணம் செய்வது வழக்கத்தில் உள்ளது. துளசி-விஷ்ணு கல்யாணம் முடிந்தவுடன் கல்யாண சீசன் ஆரம்பமாகிவிடும். துளசி கல்யாணம் செய்தால் கன்யா தான புண்யம் கிட்டும் என்பது இந்துக்களின் நம்பிக்கை. கன்யாதானம் என்பது ஒருவருடைய பெண்ணை திருமணம் செய்து கொடுப்பதாகும். இதையும் இந்துக்கள் புனித காரியமாகவே கருதுவர்!

துளசி கல்யாண வைபோகமே!

-Subham-

 

 

நடுக் காட்டில் கச்சேரி! கபிலன், கம்பன், காளிதாசன் தகவல் (Post No.3488)

Written by London swaminathan

 

Date: 27 December 2016

 

Time uploaded in London:-  6-55 AM

 

Post No.3488

 

 

Pictures are taken from different sources; thanks.

 

 

contact; swami_48@yahoo.com

 

 

காளிதாசன் இயற்றிய குமார சம்பவம், ரகுவம்சம், மேக தூதம் ஆகிய மூன்று படைப்புகளிலுள்ள காட்டிற்குள் நடக்கும் இன்னிசை நிகழ்ச்சி பற்றி கபிலரும் கம்பனும் பாடியுள்ளனர். மிருச்சகடிகம் (மண்ணியல் சிறுதேர்) இயற்றிய சூத்ரகரும் காட்டில் நடந்த ORCHESTRA ஆர்க்கெஸ்ட்ரா பற்றி, தனது நாடகத்தில் சொல்கிறார். இமயம் முதல் குமரி வரை இப்படி ஒரே அணுகு முறை இருப்பது பாரதீய சிந்தனை ஒன்றே என்று காட்டுவதோடு ஆரிய-திராவிட வாதங்களுக்கும் வேட்டு வைக்கிறது. உலகில் வேறு எந்த நாட்டு இலக்கியத்திலும் அதிலும் 15 லட்சம் சதுர மைல் பரப்பில், அதுவும் 2000 ஆண்டுகளுக்கு முன்  இருந்த ஒரு மரபைக் காண  முடியாது

 

கபிலன் வருணனை

 

காட்டில் இன்னிசை நிகழ்ச்சி

காட்டில் மூங்கில் மரங்கள் வளர்ந்துள்ளன. அதில்    உள்ள ஓட்டைகள் வழியாகக் காற்று வீசும்போது புல்லாங்குழல் ஓசை எழுகிறது. மழை மேகங்கள் கர்ஜிக்கின்றன. இந்த இடி முழக்கம் மத்தளம் வாசிப்பது போல உள்ளது. மேகம் கர்ஜித்தால் மயில்கள் தோகை விரித்து ஆடத்தானே செய்யும்? இது இன்னிசை நிகழ்ச்சியுடன் ஒரு நடனக்காரி ஆடுவது போல இருக்கிறது. சில நேரங்களில் குயில் பாடினாலும் தவளைகள் குரல் கொடுத்தாலும் அதெல்லாம் வாய்ப் பாட்டாகக் கேட்கின்றன நம் கவிஞர்களுக்கு! பாட்டிலும் ஆட்டத்திலும் ஊறிப்போன  பாரத நாட்டில் இப்படி ஒரே சிந்தனை எழுவதில் வியப்பில்லை. ஆகவே ஒருவரைப் பார்த்து ஒருவர் ‘காப்பி’ அடித்தனர் என்று சொல்லத் தேவை இல்லை.

 

சம்ஸ்கிருதத்தில் மிருச்ச கடிகம் நாடகம் எழுதிய சூத்ரகனும் சங்க காலத்தில் வடநாட்டில் வாழ்ந்த புலவன் ஆவான். அவனும் இதுபோல இயற்கையை வருணித்துள்ளான் (மிருச்சகடிகம் (5-52)

 

 

முதலில் கபிலன் பாடலைப் பார்ப்போம்:

 

வண்டு துளைத்த மூங்கில் வழியே காற்று வீசியவுடன் புல்லாங்குழல் இசை எழுந்தது.

இதே நேரத்தில் அருவியிலிருந்து விழும் தண்ணீரின் ஓசை மத்தளம் வாசிப்பது போல இருந்தது.

மயில்கள் ஒரு பக்கம் ஆடின. மான்கள் ஒலி எழுப்பின.

 

வண்டுகளின் ரீங்காரம் யாழ் ஓசை போலவும், மான்களின் குரல் வாத்ய இசை போலவும் இருந்தது.

இவ்வளவும்  நடைபெறும் போது இதைப் பார்க்க ரசிகர் கூட்டம் வேண்டுமல்லவா?  குரங்குகள் கூட்டமாக உட்கார்ந்து இதைப் பார்த்து ரசித்தனவாம். இது கபிலன் பாடிய அகநானூற்றுப் பாடலில் காணப்படும் நல்லதொரு காட்சி!

 

ஆடமை குயின்ற அவிர்துளை மருங்கில்

கோடை யவ்வளி குழலிசையாகப்

பாடின் அருவிப் பனிநீர் இன்னிசைத்

தோடமை முழவின் துதை குரலாகக்

கணக்கலை இருக்கும் கடுங்குரல் தூம்பொடு

மலைப்பூஞ் சாரல் வண்டியாழாக

இன்பல் இமிழிசை கேட்டுக் கலிசிறந்து

மந்தி நல்லவை மருள்வன நோக்கக்

கழைவளர் அடுக்கத் தியலியாடும் மயில்

நனவுப்புகு விறலியில் தோன்றும் நாடன்

………………………………

–அகநானூறு 82 (கபிலன்)

சங்க இலக்கியத்தில் மேலும் சில் பாடல்களில் இது போன்ற இயற்கையின் புல்லாங்குழல் இன்னிசை நிகழ்ச்சிகளைக் காணலாம்:-

அகம் 225 (எ.ம.இளங்கீரனார்); அகம் 219 (கயமனார்)

 

கம்பன் கவிநயம்

 

கம்பனும் கிட்கிந்தா காண்டத்தில் கார்காலப் படலத்தில் இது போன்ற ஒரு காட்சியினை வருணிக்கிறான்

 

கிளைத்துளை மழலை வண்டு கின்னர நிகர்த்த மின்னும்

முளிக்குரல் மேகம் வள்வார்த் தூரியந் துவைப்ப போன்ற

வளைக்கையர் போன்ற மஞ்ஞை தோன்றிகள் அரங்கின் மாடே

விளக்கினம் ஒத்தகாண்போர் விழியொத்த விளையின் மென்பூ

 

பொருள்:-

வண்டுகளின் ரீங்காரம் கின்னரம் என்னும் யாழ் இசை போல இருந்தது.

மின்னலுடன் இடிக்கும் மேகம் மத்தளம் வாசிப்பது போல இருந்தது.

மயில்கள் வளையல் அணிந் தாடும் மங்கையர் போலத் தோன்றின.

செங்காந்தள் மலர்கள் நடன அரங்கில் விளக்குகளை ஏற்றி வைத்தது போல இருந்தன.

கருவிள மலர்கள் , காண்போரின் கருவிழிகள் போல விளங்கின.

இது கம்பனின் கற்பனை.

 

 

காளிதாசன் கற்பனை ஓவியம்

 

 

இவர்களுக்கெல்லாம் முன்னதாக தனது மூன்று நூல்களில் இதே கருத்தை இயம்பியுள்ளான் காளிதாசன் :-

மேக தூதத்தில் (பாடல் 58) அவன் சொல்வதாவது:மேகமே! காற்றினால் நிரப்பப்படும் மூங்கில்கள் இனிமையாக ஒலிக்கும்.

கின்னரப் பெண்கள் ஜோடியாக நின்று சிவனின் முப்புரம் எரித்த நிகழ்ச்சியைப் பாடுவர்.

மேகமாகிய உன்னுடைய கர்ஜனை குகைகளில் எதிரொலித்து மத்தளம் போலக் கேட்கும்.

அங்கு நிரந்தரமாக வாசம் செய்யும் சிவபெருமானுக்கு இவை சுருதி, பாட்டு, தாளம் ஆகிய மூன்றையும் கொடுக்கும் இன்னிசை நிகழ்ச்சியாக அமையும்.

 

ரகுவம்சத்திலும் இதையே சொல்லுவான்:

 

திலீபன் காட்டு வழியில் செல்லுகையில், மூங்கில் மரத் துவாரங்களில் காற்று புகுந்து புல்லாங்குழல் இசையை எழுப்பின; இதே காற்று புதர்களில் பட்டு எழுப்பிய ஓசை திலீபனின் புகழைப் பாடுவதாக இருந்தது (ரகு 2-12)

நாலாவது சர்கத்திலும் (4-53) குமாரசம்பவத்திலும் (1-8) இதே மூங்கில் மர ஓசை, மேக கர்ஜனை ஆகியன வருகின்றன.

சம்ஸ்கிருதத்தில் இதே கருத்து வேறு பல நூல்களிலும் இருப்பதால் இமயம் முதல் குமரி வரையுள்ள ஒரு கற்பனை இது என்பது விளங்கும்.

 

–Subahm–

 

 

 

 

 

ரிக்வேதத்திலும் கம்ப ராமாயணத்திலும் தவளைப்பாட்டு! (Post No3451)

Research Article written by London swaminathan

 

Date: 15 December 2016

 

Time uploaded in London:- 10-25 am

 

Post No.3451

 

 

Pictures are taken from different sources; thanks.

 

contact; swami_48@yahoo.com

 

 

 

ரிக்வேதத்தின் ஏழாவது மண்டலத்தில் வசிஷ்டர் பாடிய தவளைப் பாட்டு மிகவும் பிரபலமானது. இதை கிரேக்க நாட்டின் கவிஞன் அரிஸ்டோபனிஸின் தவளைப் பாட்டுடன ஒப்பிடுவர் இருமொழி வித்தகர்.

தமிழில் கம்பன் சொன்ன தவளைப் பாட்டுடன் இதை ஒப்பிட்டு ஆராய்வோம்.

 

ரிக் வேத தவளைப் பாட்டு

ரிக்வேதத்தின் ஏழாம் மண்டலத்தில் வசிஷ்டரும் அவரது சந்ததியினரும் பாடிய துதிப்பாடல்கள் உள்ளன. இது வேதத்தின் மிகப்பழைய பகுதிகளில் ஒன்று. ஆச்சர்யமான விஷயம் என்ன வென்றால் வசிட்டனுக்கு குறைந்தது 1000 அல்லது 2000 ஆண்டுகளுக்குப் பின்னர் கிரேக்க நாட்டின்  நகைச்சுவை எழுத்தாளன் அரிஸ்டோபனீஸ் இதே தவளை உவமையைப் பயன்படுத்தி அரசியல் கிண்டல் செய்துள்ளான். இது கி.மு 405-ல் நடந்தது. அதற்கு 1000 ஆண்டுகளுக்குப் பின்னர் கம்பன் இதைப் பயன்படுத்தியுள்ளான. பாரதி பாடல்களிலும் இந்தப் பாடலின் தாக்கம் தெரிகிறது.

இதோ வசிட்ட மகரிஷியின் தவளைப் பாட்டின் சுருக்கம்:

1.ஓராண்டுக்கால மவுன விரதம் அனுஷ்டித்த பிராமணர்கள் எழுந்துவிட்டனர். தவளைகளை மழைக்கடவுள் (பர்ஜன்யன்) எழுப்பிவிட்டான்.

2.குளத்தின் தரையில், உலர்ந்த தோலுடன் கிடந்த தவளைகளின் மீது எப்போது வானத்திலிருந்து வெள்ளம் இறங்கிவந்ததோ! தவளைகள் இசைக்கும் ஒட்டுமொத்த இசை தாய்ப் பசுவும் கன்றுகளும் சேர்ந்து குரல் கொடுப்பது போல இருக்கிறது.

3.தாகத்தில் தண்ணீருக்காக தவித்த காலத்தில் அவற்றின் மீது மழை பொழிந்து தள்ளிவிட்டது. ஒரு தந்தை மகனுடன் கொஞ்சிக் குலவுவது போல, ஒவ்வொரு தவளையும் மற்றொன்றை வாழ்த்தியும் பேசியும் மகிழ்கின்றன.

 

4.தண்ணீர் ஓ ட் டத்தில் நீந்தி, விளையாடுகையில், ஒன்றை மற்றது அன்புடன் வரவேற்கிறது. தண்ணீரில் நனைந்த தவளை தாவிக்குதிக்கையில், பச்சைத் தவளையும் புள்ளித் தோல் தவளையும் ஒருங்கே பாடுகின்றன. .

5.ஒரு தவளை மற்றொரு தவளையின் மொழியை திருப்பிச் சொல்லுவது, ஆசிரியர் சொல்லித் தரும் பாடத்தை பையன் திருப்பிச் சொல்லுவது போல இருக்கிறது.

நீரில்  இப்படி வாய்ச்சாலத்துடன் பேசுகையில் உன்னுடைய ஒவ்வொரு உறுப்பும்  பெருக்கிறது.

  1. ஒரு தவளை மாடு போல “அ ம்மா” என்கிறது மற்றது ஆடு போல “மே மே” என்கிறது. ஒரு தவளை பச்சை நிறம்; இன்னொன்று புள்ளியுடன் காணப்படும்.

அவை எல்லாவற்றுக்கும் பெயரோ ஒன்றேதான்; ஆயினும் அவற்றின் குரலோ வெவ்வேறு குரலை ஏற்றி இறக்கிப் பேசுகின்றன.

7.இது அதிராத்ர யாகத்தில் சோம யாகத்தில் நிரைந்த குடங்களைச் சுற்றி உட்கார்ந்து கொண்டு பேசும் பிராம ணர்களைப் போல இருக்கிறது.

ஆகையால், எல்லா தவளைகளும் இந்த நாளைக் கொண்டாட குளத்தைச் சுற்றி நிற்கின்றன- முதல் நாள் மழை இது.

 

8.ஓராண்டுக் காலம் முழுதும் சோமரசத்துடன் பிராமணர்கள் செய்யும் யக்ஞம்,—-இதோ உயர்ந்த குரலில் இசைக்கின்றனர்.

இந்த அத்வர்யுக்கள், கொதிக்கும் கெட்டில் போல வியர்த்துக் கொட்டுகின்றனர். எல்லோரும் ஒளியாமல் வந்து நிற்கின்றனர்.

 

9.கடவுள் நிர்ணயித்த 12 மாத ஒழுங்கு நியதியை கடை பிடிகின்றார்கள். மனிதர்கள் எப்போதும் பருவ காலத்தைப் புறக்கணிப்பதில்லை.

மழைக்காலம் வந்துவிட்டால் கொதிக்கும் கெட்டில்களுக்கு விடுதலை கிடைக்கும்.

10.பசுக்குரல், ஆட்டுக்குரல் ஆகியன பணத்தை வாரி வழங்குகின்றன. பச்சைத் தவளையும் புள்ளித் தவளையும் நமக்கு பொக்கிஷத்தை உறுதி செய்யும்..

தவளைகள் நமக்கு நூற்றுக் கணக்கான பசுக்களைத் தருகின்றன.. நம்முடைய வாழ் நாளை ஆயிரம் சோமரசம் பிழியும் வரை அதிகரிக்கின்றன.

 

பாடல் முழுதும் பிராமணர்களும் தவளையும் ஒப்பிடப்படுகின்றனர்.

 

கம்ப ராமாயணத்தில்

தவளைப் பாட்டில் வரும் (ஆசிரியர்- மாணவர்) உவமையைக் கம்பனும் பயன்படுத்துவதை கீழே காணலாம்:–

கல்வியின் திகழ் கணக்காயர் கம்பலைப்

பல்விதச் சிறார் எனப் பகர்வ பல் அரி,

செல் இடத்து அல்லது ஒன்று உரைத்தல் செய்கலா

நல் அறிவாளரின், அவிந்த, நா எலாம்

–கார்காலப் படலம், கிட்கிந்தா காண்டம்

 

பொருள்:-

பள்ளி ஆசிரியரிடம் கல்வி கற்கும் சிறுவர்கள் ஆரவாரத்துடன் சப்தமிட்டுக்கொண்டே கல்வி கற்பார்கள். இதுபோல மழைக் காலத்தில் தவளைகள் எல்லாம் சப்தம் போட்டன. ஆனால் சரத்காலம் வந்தவுடன் அவை எல்லாம் மிகுதியாகக் கத்தாமல் அடங்கிப் போயின. இது எப்படி இருந்தது என்றால் அறிஞர்கள் எங்கு சொல் எடுபடுமோ அந்த இடத்தில் மட்டுமே பேசுவர்.

 

 

ரிக் வேதப் பாடலில் வேறு பல விஷயங்களும் நமக்குத் தெரிகின்றன. ஒரு வருடத்துக்கு 12 மாதங்கள் என்று நாம் உலகிற்குக் கற்பித்தோம்; 100, 1000 ஆகிய டெஸிமல் (தசம) ஸ்தானத்தை நாம் உலகிற்குக் கற்பித்தோம். மழையையும் இயற்கையயும் ரசித்துப் பாடுவதை உலகிற்குக் கற்பித்தோம். தவளை உவமையைக் கற்பித்தோம். ஓராண்டுக் காலத்துக்கு பிராமணர்கள் நீண்ட யாகம் செய்ததை அறிகிறோம். அவ்வளவு காலத்துக்கு அவர்கள் மவுன விரதம் கடைப்பிடித்ததை அறிகிறோம்.

 

பாரதி பாடுகிறான்:

 

பாரதி பாடலில் முப்பது கோடி முகமுடையாள் எனில் சிந்தனை ஒன்றுடையாள் என்ற வரிகளையும் பல நிர்றப் பூனைகள் பற்றிய பாடலையும் இந்த ரிக் வேத தவலைப் பாட்டு நினைவுபடுத்தும்:-

 

வெள்ளை நிறத்தொரு பூனை
எங்கள் வீட்டில் வளருது கண்டீர்
பிள்ளைகள் பெற்றதப் பூனை
அவை பேருக்கொரு நிறம் ஆகும்.
சாம்பல் நிறத்தொரு குட்டி,
கரும் சாந்தின் நிறம் ஓரு குட்டி
பாம்பின் நிறமொரு குட்டி
வெள்ளை பாலின் நிறம் ஓரு குட்டி.
எந்த நிறமிருந்தாலும்
அவை யாவும் ஓரே தரம் அன்றோ
இந்த நிறம் சிறிதென்றும்
இஃது ஏற்றம் என்றும் சொல்லலாமோ
வண்ணங்கள் வேற்றுமை பட்டால்
அதில் மானுடர் வேற்றுமை இல்லை
எண்ணங்கள் செய்கைகள் யாவும்
இங்கு யாவர்க்கும் ஒன்றென காணீர்!

 

 

–suBham–

 

 

மாப்பிள்ளை நாயக்கர் தட்டை அறுத்தது போல – ஒரு பழமொழிக் கதை (Post No.3447)

26628-field2band2bcloud

Written by London swaminathan

 

Date: 14 December 2016

 

Time uploaded in London:- 9-20 am

 

Post No.3447

 

 

Pictures are taken from different sources; thanks.

 

contact; swami_48@yahoo.com

 

This story is posted  already in English

தமிழில் பல பழமொழிகள், ஒரு சம்பவத்தையோ அல்லது ஒரு குறிப்பிட்ட குழுவின் அனுபவத்தையோ வைத்துத் தோன்றியவை.

கம்மவார் நாயுடு என்பது நல்ல பணவசதியும் நில புலன்களும் சொத்து சுகங்களும் நிறைந்த ஒரு சமூகம் இருக்கிறது. அவர்கள் நல்ல உழைப்பாளிகள்; விடாமுயற்சியுடையவர்கள்— சில கிராமங்கள் முழுவதும் இச் சமூகம் நிறைந்திருக்கும். இந்த சமூகத்தில் மாப்பிள்ளைமார்கள் ராஜா போல நடத்தப்படுவர்.

ஒரு பணக்கார குடும்பத்தில் பெண் எடுத்த மாப்பிள்ளை அந்தக் கிராமத்திற்குச் சென்று மாமனார் வீட்டில் விருந்தாளியாக அமர்ந்தார். ராஜ போகம்தான். மாப்பிள்ளைக்கு தின்னு தின்னு தினவெடுத்துப் போயிற்று. மாமனாருக்கு 400 ஏக்கர் நிலம். அவர் தனது நிலத்திலுள்ள பயிர்களை அறுவடை செய்யும் காலம் வந்தது. அது பற்றி வேலையாட்களுடன் விவாதிக்கையில் @நுணலும் தன் வாயால் கெடும்@ என்பது போல மாப்பிள்ளையும் வாய் திறந்தார்.

 

“மாமா, நான் சும்மாத்தானே இருக்கேன். நானும் கொஞ்சம் அறுவடை செய்யறேன். உங்களுக்கும் கூலி மிச்சமாகும். நானும் உதவி செய்ததுபோல இருக்கும்”.

 

மாமனார் சொன்னார்: “அதற்கென்ன? நீங்களும் என் கூட வரலாம். இன்னும் கொஞ்ச நேரத்தில் நிலத்துக்குத்தான் போறேன். வேலை என்ன என்று காட்டிக் கொடுக்கிறேன்”.

 

மாமனாரும் மாப்பிள்ளையும் காலை எட்டு மணிக்கு வயலுக்குச் சென்றார்கள். மாமனார் மேடான ஒரு இடத்திற்கு அழைத்துச் சென்று தனது நிலத்தின் நான்கு எல்லைகளையும் சுட்டிக்காட்டினார்.

மாப்பிள்ளை

“பூ, இவ்வளவுதானா! இதில் கால் பகுதியை எனக்கு ஒதுக்கிவிடுங்கள்; மிச்சம் முக்கால் பகுதியை கூலியாட்கள் செய்யட்டும்” – என்றார்.

மாமனாருக்கு ரொம்ப சந்தோஷம்.

அப்போது கடும் கோடை காலம்; சித்திரை மாத வெய்யில் உடலைத் தகித்தது. மாப்பிள்ளைக்கு பத்து கஜ தூரம் கூட அறுவடை செய்ய முடியவில்லை. பயிர்களை அறுக்க முடியவில்லை. மெதுவாக வீட்டுக்கு நடையைக் கட்டினார்.

 

காலலை 11 மணி இருக்கும்; மாப்பிள்ளை வீட்டுக்குத் திரும்பிவிட்டார். அப்பொழுதுதான், மாப்பிள்ளையின் பெருமையையும் அவர் தானாக முன்வந்து அறுவடைப் பணியில் உதவி செய்ய முன்வந்ததையும் சொல்லி பெருமைப் பட்டுக்கொண்டிருந்தார் மாமனார்.

 

மாப்பிள்ளையைக் கண்டு திடுக்கிட்ட அவர், எப்படி இருந்தது வேலை? எவ்வளவு முடித்தீர்கள்? என்று கேட்டார்.

மாப்பிள்ளை சொன்னார்:

எனக்கு நில வேலை செய்து ரொம்ப நாளாய் விட்டதால் வேகமாகச் செய்யமுடியவில்லை. ஆகையால் நூறு ஏக்கர் வேண்டம் ; 50 ஏக்கரில் பயிர்களை வெட்டி விடுகிறேன்.

 

மாமனாரும் அதற்கு ஒப்புக் கொண்டார். மறு நாளும் இதே கதைதான். வயிறு புடைக்கச் சாப்பிடும் பழக்கமுள்ள மாப்பிள்ளைக்கு உடம்பு வணங்கவில்லை; மூச்சு முட்டியது; வியர்வை வியர்த்தது. காலை எட்டு மணிக்கு நிலத்துக்குப் போனவர் 11 மணிக்கு வீடு திரும்பிவிட்டார்.

f108f-er2buzavan2bfield252c2bclose

மாமனாரும் வழக்கம் போல குசலம் விசாரித்தார்.

மாப்பிள்ளை சொன்னார்:

உடம்பு முன்னைப்போல இல்லை. ஆகையால் 50 ஏக்கரில் வேலை செய்ய முடியும் என்று தோன்றவில்லை. 25 ஏக்கரை மட்டும் எனக்கு ஒதுக்குங்கள் மற்றதை கூலியாட்களிடம் விட்டுவிடுங்கள் என்றார்.

 

மாமனாரும், அதற்கென்ன? ஒரு கவலையும் வேண்டாம். நீங்கள் முடிந்த தைச் செய்யுங்கள் என்றார்.

நாட்கள் ஓடின. மாப்பிள்ளையால் ஒன்றும் செய்ய முடியவில்லை. மறு நாள் மாமனாருடன் நிலத்துக்குச் சென்றா. இருவரும் அறுவடை நடக்கும் நிலத்தின் நடுவே நின்றனர்.

 

மாமா, ஒன்று செய்கிறேன். உங்கள் கழுத்தைத் திருப்பிப் பாருங்கள். இந்த கழுத்துக்குக் கீழே எவ்வளவு பயிர் உள்ளதோ அதை அட்டும் நான் அறுப்பேன், மிச்ச எல்லாவற்றையும் கூலியாட்களிடம் விட்டுவிடுங்கள் என்றார்.

கழுதை தேய்ந்து கட்டெறும்பு ஆனது போல மாப்பிள்ளை வேலை செய்ய வேண்டிய இடமும் சுருங்கிப் போனது. இதுதான் மாப்பிள்ளை நாயக்கர் தட்டை (ப்பயிர்) அறுத்தது போல என்ற பழமொழியின் வித்து ஆகும்.

 

–சுபம்–

திமிங்கிலம் பற்றிக் காளிதாசனும் சங்கப் புலவர்களும் தரும் அதிசயத் தகவல் (Post No.3426)

Research Article Written by London swaminathan

 

Date: 7 December 2016

 

Time uploaded in London: 9-50 am

 

Post No.3426

 

 

Pictures are taken by Tamil Conference Booklet.

 

contact; swami_48@yahoo.com

 

(English version of this research article is also posted)

2000 ஆண்டுகளுக்கு முன் வாழ்ந்த காளிதாசனும் சங்கப் புலவர்களும் கடலில் வாழும் திமிங்கிலங்கள் பற்றி அரிய தகவல்களைக் கூறுகின்றனர். அவ்வப்பொழுது நாடு முழுதும் உள்ள கடற்கரைகளில் இறந்துபோன திமிங்கிலங்கள் கரை ஒதுங்குவதையும், சில நேரங்களில் உயிருடன் கரை ஒதுங்கி தத்தளிப்பதையும் பத்திரிக்கைகளில் படிக்கிறோம். ஆனால் 2000 ஆண்டுகளுக்கு முன் திமிங்கிலங்கள் நம் நாட்டுக் கரை ஓரமுள்ள கடற் பகுதியில் வந்து சென்ற விஷயங்களைக் காளிதாசன் பாடலும் காளிதாசன் புலவர் பாடல்களும் காட்டுகின்றன.

 

இப்போது அவை நம் நாட்டுக் கடற்பகுதிகளில் வசிப்பதில்லை. நம்மவர்கள் வேட்டையாடி அழித்திருக்கலாம் அல்லது கடல் வெப்ப நிலை மாற்றத்தால் அவை வேறு பகுதிகளுக்குச் சென்றிருக்கலாம்.

இதோ காளிதாசன் பாடல்:

 

காளிதாசன் கண்ட அற்புதக் காட்சி இது; திமிங்கிலங்கள் ஏராளமான மீன்களுடன் கூடிய தண்ணீரை உறிஞ்சி, மீன்களை வாயில் வைத்துக் கொண்டு, தலையிலுள்ள ஓட்டை வழியாக நீரைப் பாய்ச்சுவதைக் காளிதாசன் கண்டு மகிழ்ந்துள்ளான். இதை எல்லாம் விமானத்திலிருந்து இராமபிரான், சீதைக்குக் காட்டுவதாக கவி புனைந்துள்ளான் காளிதாசன்.

சசந்த்வமதாய நதீமுகாம்ப: சம்மீலயந்தோ விவ்ருதானனத்வாத்

அமீ சிரோபிஸ்திமய: சரங்ரைரூர்த்வம் விதன்வதி ஜலப்ரவாஹான்

ரகுவம்சம் 13-10

அமீ-இந்த, திமய: – திமிங்கிலங்கள்,  விவ்ருத் ஆனனத்வாத்- – திறந்த வாய்களை உடையதால், சமத்வம் – பிற கடல்வாழ் உயிரினங்களுடன் கூடிய, நதீமுகாம்ப:- ஆற்றின் முகத்வார நீரை,  ஆதாய- எடுத்து, சம்மீலயந்த: – வாய்களை மூடிக்கொள்கின்றன, சரங்க்ரை:- துளைகளுடன் கூடிய தலைகளின் வழியாக நீர்ப்பெருக்கை, ஊர்த்வம்- மேல் நோக்கி, விதன்வந்தி- விடுகின்றன.

(திமிங்கிலங்கள் உண்மையில் மூச்சுக் காற்றை வெளியேற்றவே கடலின் மேல் மட்டத்திற்கு வருகின்றன. அவை மேல் மட்டத்துக்கு வரும்போது வீசும் மூச்சுக் காற்று நீரில் குளிர்ந்து நீர்த்துளி ஆவதாலும், காற்றுடன் கடல் நீர் வீசுவதாலும் தண்ணீர் தெளித்தது போலாகிரறது. மேலும் திமிங்கிலங்களின் நீச்சலாலும் நீர்த்திவலைகள் வெளியே வரும். அதன் தலை ஓட்டையிலிருந்து வருவது மூச்சுக் காற்றுதான்; தண்ணீர் அல்ல என்பது விஞ்ஞான உண்மையாகும்)

தமிழ்க் கடலில் திமிங்கிலங்கள், Whales & Sperm Whale

Whales

இதோ சங்கப் புலவர்களின் திமிங்கிலப் பாடல்கள்:–

2000 ஆண்டுகளுக்கு முன்னர் தமிழ்நாட்டுக் கரை ஓரமாக திமிங்கிலங்கள் கூட்டம் கூட்டமாகச் சென்றிருக்க வேண்டும். ஏனெனில் திமிங்கிலங்கள் தலையிலிருந்து உயரே பாய்ச்சும் நீரானது, காற்றினால் அடித்துவரப்பட்டு  மீனவர் குடிசைகள் மீது விழுந்ததாகத் தமிழ்ப் புலவர்கள் பாடுகின்றனர். அது மட்டுமல்ல தலையில் அதிக எண்ணையுடன் வரும் SPERM WHALE ஸ்பேர்ம் வேல் – எனப்படும் திமிங்கிலம் பற்றியும் பாடுகின்றனர். இது தவிர சுறாமீன்கள் செய்யும் அட்டூழியங்கள், வலைகளைக் கிழித்துக் கொண்டு வெளியேறுவது ஆகியன பற்றியும் பாடியுள்ளனர். இப்பொழுது தமிழ்நாட்டின் கரை ஓரங்களில் திமிங்கிலங்களைக் காணமுடியாது. எப்போதாவது வழி தவறி, திசை மாறி அடித்துவரப்படும் திமிங்கிலங்களை மட்டுமே பார்க்கலாம்.

 

பேர் ஊர் துஞ்சும்; யாரும் இல்லை;

திருந்துவாய்ச் சுறவம் நீர் கான்று, ஒய்யெனப்

பெருந்தெரு உதிர்தரு பெயலுறு தண் வளி

போர் அமை கதவப் புரைதொறும் தூவ,

கூர் எயிற்று எகினம் நடுங்கும் நல்நகர்ப்

…………………

நற்றிணைப் பாடல் 132

 

பெரிய ஊர் உறங்கும் வேளை; தூங்காதவர் யாரும் இல்லை; பெரிய வாயுடைய திமிங்கிலம் தண்ணீரைப் பாய்ச்சும். குளிர்ந்த காற்று ஒய்- என்ற ஒலியுடன் வீசும்;  அந்தக் காற்றில் திமிங்கிலத் தலையிருந்து பொங்கும் நீர் அடித்து வரப்படும். கடலோரமாகவுள்ள மீனவர் வீடுகளில் அது மழைபோலப் பெய்யும்; இரட்டைகதவுகளின் துவாரம் வழியாக அது வீட்டுக்குள்ளேயும் தெரிக்கும்.

Sperm whale

கபிலர் பாடிய நற்றிணைப் பாடல் 291-ல் எண்ணைத் தலையுடைய SPERM WHALE ஸ்பெர்ம் வேல் பற்றிப் பாடுகிறார்:-

 

நீர்பெயர்ந்து மாறிய செறி சேற்று அள்ளல்

நெய்த்தலைக் கொழு மீன் அருந்த, இனக் குருகு

குப்பை வெண்மணல் ஏறி, அரைசர்

ஒண்படைத் தொஉகுதியின் இலங்கித் தோன்றும்

தண் பெரும் பௌவ நீர்த்துறைவற்கு

……………….

 

இது ஒரு கடற்கரைக் காட்சி; எண்ணைச் சத்தை அதிகமாகக் கொண்ட தலையையுடைய ஒரு திமிங்கிலம்  வழிதவறிப்போய் கடற்கரையோர சேற்றில் சிக்கிக் கொண்டது. அதைச் சாப்பிட பெரிய கொக்குக் கூட்டம் வெண்மணலில் குவிந்துவிட்டன. அது எப்படி இருக்கிறது என்றால் ஒரு அரசரின் படை போல உள்ளது.

 

நற்றிணைப் பாடல் 175-ல் மீன் எண்ணை பற்றிய குறிப்பு வருகிறது. மீன் பிடித்து வந்த பரதவர் (மீனவர்), மீன்களைக் கடற்கரையில் குவித்துவிட்டு பெரிய கிளிஞ்சல்களில் மீன் எண்ணையை ஊற்றி விளக்கு ஏற்றுவர் என்று ஒரு புலவர் பாடி இருக்கிறார். இது சுறா போன்ற எண்ணைச் சத்துடைய மீன்களில் இருந்து எடுக்கப்பட்ட எண்ணையாக இருக்கலாம். இதுதான் மீனவர்களின் எரிபொருள்.

Sperm Whale

நெடுங்கடல் அலைத்த கொடுந்திமிற் பரதவர்

கொழுமீன் கொள்ளை அழி மணல் குவைஇ

மீன் நெய் அட்டிக் கிளிஞ்சில் பொத்திய

சிறு தீ விளக்கில் துஞ்சும்……………

 

கம்பனும் கூட திமிங்கில எலும்புக்கூடு பற்றி ஒரு பாடலில் கூறுகிறான்

அண்டமும் அகிலமும் அடைய அன்று அனலிடைப்

பண்டு வெந்தென நெடும் பசை வறந்திடினும் வான்

மன்டலம் தொடுவது அம் மலையின் மேல் மலை எனக்

கண்டனன்  துந்துபி கடல்  அனான் உடல் அரோ

 

தென்புலக் கிழவன்  ஊர் மயிடமோ திசையின் வாழ்

வன்பு உலக்கரி மடிந்தது கொலோ மகரமீன்

என்பு உலப்புற உலர்ந்தது கொலோ இது எனா

அன்பு உலப்பு அரிய நீ உரை செய்வாய் என அவன்

 

துந்துபிப் படலம் , கிட்கிந்தா காண்டம்

 

பொருள்:-

மிகுந்த ரத்தம் வற்றிப் போயிருந்தாலும், ஊழித்தீயில் வெந்தது போன்றும் வான மண்டலத்தைத் தொடுவது போன்றும், கடல் போலப் பரவிக் கிடக்கும் துந்துபி என்னும் அசுரனின் உடல் எலும்புக் குவியலை, ருசியமுக மலையில் கண்டான்; அது வேறு ஒரு மலைபோலக் காணப்பட்டது.

 

அதைப் பார்த்த ராமன் சொன்னான்:- இது என்ன தென் திக்கில் பயணம் செய்யும் எமதர்மனின் வாகனமான எருமைக் கடாவா? திக்குகள் தோறும் உள்ள யானைகள் இறந்து கல்லானதோ! மகரம் என்னும் பெரிய  மீன் இறந்தபின்னர் உலர்ந்து கிடக்கும் எலும்புக்கூடா? என்று வியந்து சுக்ரீவனை நோக்கி உனக்குத் தெரிந்ததைச் சொல் என்றான்.

Whale Bone

உடனே துந்துபி என்னும் அரக்கனை வாலி கொன்ற வரலாற்றைச் சுக்ரீவன் சொன்னான்.

இங்கு வருணிக்கப்படும் மகர மீன் சுறாமீன் அல்ல; பெரிய திமிங்கிலமாகும். மகர என்ற சொல்லை டால்பின், சுறாமீன், திமிங்கிலம் ஆகிய எல்லாவற்றிற்கும் பயன்படுத்துவர்.

 

—subham–

 

குகைகள் பற்றி கம்பன் தரும் சுவையான தகவல் (Post No.3407)

Written by London swaminathan

 

Date: 1st December 2016

 

Time uploaded in London: 19-40

 

Post No.3407

 

Pictures are taken from various sources; thanks. They are representational.

 

contact; swami_48@yahoo.com

 

மேல் நாடுகளில் குகைகள் பற்றி ஆராய்வோருக்காக (Speleology) சங்கங்கள் உள்ளன. உலகில் எங்கு குகைகள் இருந்தாலும் அங்கு சென்று நவீன கருவிகளை வைத்து முதலில் ஆராய்ந்துவிட்டு பின்னர் கயிறு கட்டி உள்ளே இறங்குவர். பின்னர் அது பற்றிய சுவையான தகவல்கள் வெளியாகும். நமது இந்தியாவில் ஏராளமான குகைகள் உள்ளன. மேகாலயாவில் உள்ள குகைகளைப் பற்றி கூட ஒரு ஆங்கிலக் கட்டுரை வந்தது.

 

வால்மீகி ராமாயணத்தில் கதையின் முக்கியத் திருப்பமே குகை மூலமகத்தான் வந்தது. கிஷ்கிந்தையில் குகைக்குள் போன வாலி வரவில்லை என்றவுடன், பயந்து போனதம்பி சுக்ரீவன் அதன் வாயிலை மூடவே வந்தது வம்பு! பின்னர் நடந்த கதை எல்லாம் நாம் அனைவரும் அறிந்ததே.

 

இமயமலையில் நைமிசாரண்யம் என்னும் இயற்கை அழகு மிக்க பூமி அருவிகளும், அடவிகளும் (காடு), குகைகளும் வனவிலங்குகளும் நிறைந்த இடம். அங்குதான் முனிவர்கள் தங்கி புராணக் கதைகளைக் கேட்டனர்; எழுதினர்; யாக யக்ஞங்களைச் செய்தனர்.

இதே போல கிஷ்கிந்தையிலும் குகைகள் இருந்தது வாலியின் கதை மூலம் தெரிகிறது. கிஷ்கிந்தை குகைகள் பற்றிக் கம்பன் கூறும்  பாடலைக் காண்போம்:

 

சரம்பயில்நெடுந்துளி நிரந்த புயல் சார

உரம் பெயர்வு இல் வன் கரி கரந்துற ஒடுங்கா

வரம் பகல் நறும் பிரசம் வைகல் பல வைகும்

முரம்பினில் நிரம்பல முழைஞ்சியடை நுழைந்த

கார்காலப் படலம், கிட்கிந்தா காண்டம்

 

பொருள்:-

வானில் பரவிக்கிடந்த மேகங்களில் இருந்து மழை கொட்டியது அம்புகள் சரமாரியாக வந்ததுபோல இருந்தது. அப்போது தேன்கூடுகளில் இருந்து தேன் வழிந்தது. அப்பொழுது அந்த யானைகள்  மழையைப் பொறுக்க முடியாதபடி குகைக்குள் ஒவ்வொன்றாக நுழைந்தன.

 

இப்பொழுது நாம் இந்தக் காட்சியைக் கற்பனை செய்து பார்ப்போம்; யானைகள் நுழையும் அளவுக்கு பெரிய வாயில்கள்!! அவ்வளவு யானைகளுக்கும் இடம் தரும் அளவுக்கு அகன்ற ஆழமான குகைகள்! இப்படி இருந்ததாம் கிஷ்கிந்தைப் பகுதி.

 

(முழை=குகை, பிரசம்=தேன்கூடு)

 

முழை என்ற சொல் சங்க இலக்கியத்தில் பரிபாடல், அகநானூறு, புறநானூறு பாடல்களில் வருகிறது. பேகன் ஆண்ட மலைப் பகுதியில் பெரிய குகைகள் இருந்தனவாம். அகநானூறு பாடல் ஒன்றில் இரவுநேரத்தில் தன்னைக் காண வரவேண்டாம்; ஏனெனில் மலைக்குகைகளில் புலிகள் இருக்கின்றன என்று காதலனுக்கு காதலி கூறுகிறாள்.

 

குகை என்ற சம்ஸ்கிருதச் சொல் சங்கப் பாடல்களில் கிடையாது. முழை என்ற சொல்லே நீண்டகாலத்துக்குப் பயன்படுத்தப்பட்டது.

காளிதாசன் பாடலில் குகைகள்

உலகப் புகழ்பெற்ற கவிஞன் காளிதாசன், குமாரசம்பவம் என்னும் காவியத்தில் முதல் 18 பாடல்களில் இமய மலையை அற்புதமாக வருணிக்கிறான். அதில் இரண்டு பாடல்களில் குகைகளைப் பற்றியும் சொல்கிறான். கிம்புருஷப் பெண்கள், இமயமலைக் குகைகளில் இருப்பதாகவும் மேகங்கள் குகைகளின் வாயிலில் தவழ்ந்து செல்லுகையில் அவை திரை போல இருந்து அவர்களுக்கு உதவின என்றும் பாடுகிறான்.

 

சங்க இலக்கியப் பாடல்களில் குகை (முழை)

அகம்-168, பரி-8, 19, புற. 147, 157, 158.

 

காளிதாசன் குமார சம்பவம் – 1-12, 1-14

 

–SUBHAM–

 

ஒரு யானையின் சோகக் கதை!(Post No.3379)

Compiled by London Swaminathan

 

Date: 22 November 2016

 

Time uploaded in London: 19-49

 

Post No.3379

 

Pictures are taken from various sources; they are representational only; thanks.

 

 

 

contact; swami_48@yahoo.com

 

1907ஆம் அண்டு வெளியான தமிழகம் என்ற பத்திரிக்கையில் வெளியான ஒரு சம்பவத்தை கீழே காண்க. இதே போல உ.வே.சாமிநாத அய்யர் எழுதிய ஒரு யானையின் கதையை முன்னரே எழுதியுள்ளேன்.