கம்ப ராமாயணத்தில் கண்ணாமூச்சி! (Post No.3556)

Written by London swaminathan

 

Date: 18 January 2017

 

Time uploaded in London:- 22-14

 

Post No.3556

 

 

Pictures are taken from different sources; thanks.

 

 

 

contact: swami_48@yahoo.com

 

 

கண்ணாமூச்சி விளையாட்டு உலகெங்கிலும் விளையாடப்படுகிறது. இது தமிழன் கண்டுபிடித்த விளையாட்டோ என்று எண்ணத் தோன்றுகிறது. ஏனெனில் மேலை உலகத்தில் கிரேக்கர்கள் முதல் முதலில் இது பற்றிக் குறிப்பிட்டுள்ளனர். ஆனால் அதற்கும் முன்னரே 2000 ஆண்டுப் பழமையான சங்கத் தமிழ் இலக்கியத்திலும் அதற்கு ஆயிரம் ஆண்டுக ளுக்குப் பின்னர் வந்த கம்பராமாயணத்திலும் காணப்படுகிறது. ஒரே ஒரு வித்தியாசம் பழங்காலத்தில் இதைப் பெண்கள் விளையாடியதாகவே தமிழ் இலக்கியமும் சம்ஸ்கிருத இலக்கியமும் சொல்கின்றன.

பார்வதி, சிவ பெருமானின் கண்களை மூடி விளையாடியதாகவும் உடனே உலகமே இருண்டதாகவும், அதன் காரணமாக உலகிற்கு ஒளியூட்ட சிவன் நெற்றிக் கண்ணைத் திறக்க நேரிட்டது என்றும் புராணங்கள் செப்பும்.

 

முதலில் கம்ப ராமாயணப் பாடலைப் படித்து ரசிப்போம்:-

 

கம்பராமாயணம், பால காண்டம்

 

பொன்னே தேனே பூமகளே காண் எனை என்னா

தந் நேர் இல்லாள் அங்கு ஒரு கொய்யல் தழை மூழ்கி

இன்னே என்னைக் காணுதி நீ என்று இகலி தன்

நல் நீலக் கண் கையின் மறைத்து நகுவாளும்

 

பொருள்:-

 

தனக்கு நிகராக எவரையும் பெறாத ஒரு மங்கை, “பொன் போன்றவளே! தேனே! இலக்குமி போன்ற செல்வமுடையாளே! நான் ஒளிந்து கொள்கிறேன். நீ என்னைக் கண்டுபிடி பார்க்கலாம் என்று தோழியிடம் கூறினாள். அந்த்ச் சோலையில் மலர்ச் செடிகளும் புதர்களும் மண்டிக் கிடக்கும் இடத்தில் ஒளிந்து கொண்டாள். தோழி அவளைக் கண்டுபிடிக்க முடியாதபோது, பின்னே வந்து தோழியின் கருங்குவளை மலர் போன்ற பொத்திக் கொண்டு, “நீ இப்போது என்னைக் காண்பாயாக” என்று சொல்லி சிரித்தாள்.

 

 

கம்ப ராமாயணத்துக்கு முன்னரே சங்க கால இலக்கியத்தில் கண்பொத்தி விளையாடும் குறிப்பு கிடைக்கின்றது:

சிலம்புகமழ் காந்தள் நறுங்குலை யன்ன

நலம்பெறு கையின் என் கண்புதைத்தோயே

பாயல் இந்துணையாகிய பனைத்தோள்

தோகை மாட்சிய மடந்தை

நீயலது உளரோ என் நெஞ்சமர்ந்தோரே (293, ஐங்குறு நூறு)

 

 

பொருள்: மலையில் மணம் கமழும் காந்தள் போன்ற விரல்களால் என் கண்களைப் பொத்திய என் நங்காய், என் நெஞ்சில் என்றும் வீற்றிருப்பவர் பாயலில் என் மனதுக்கினிய துணைவியாகிய மயில் போன்றவளே. மனைத்தக்க மாண்புடைய மடந்தை நீயன்றி பிறர் யாருளர்? எதற்காக என் கண்ணைப் புதைத்தனை? (தலைமகன், தலைவியைப் பார்த்துச் சொன்னது)

 

 

இந்த விளையாட்டு எப்படி தோன்றியது?

தாய்மார்கள், குழந்தையை விட்டு விலகிச் சென்றால், சிறிது நேரத்தில் அழத் துவங்கும். சில நேரங்களில் குழந்தையை அழவிட்டு வேடிக்கை பார்க்க தாய்மார்கள் கதவுக்குப் பின்னாலோ, திரைக்குப் பின்னாலோ நிற்பர். குழந்தை அழுவதற்கு முன்னர், அதன் முன் தோன்றி கொஞ்சும் மொழிக ளைச் சொன்னவுடன் குழந்தை சிரிக்கும். அதைக் கண்டு தாய்மார்கள் மகிழ்வர். குழந்தை வளர்ந்த பின்னரும் இது நீடிக்கும். பின்னர் குழந்தை களே தமக்குள் இந்தக் கண்ணாமூச்சி விளையாட்டை ஆடத் துவங்கும். ஆதி மனிதன், குகைகளில் வாழ்ந்த காலத்தில் தன் மகன்களையும் கொஞ்ச நேரம் தவிக்கவிட்டுப் பின்னர் அவர்கள் முன் தோன்றி ஆனந்தப் படுத்தி இருப்பன். ஆகவே இது மிகப் பழங்கால விளையாட்டுகளில் ஒன்றாகும்.

 

இதை, கண்களில் துணியைக் கட்டிவிட்டு சுற்றி நின்றும் விளையடலாம். அல்லது ஒருவர் கண்ணைப் பொத்தி இருக்கையில் மற்றவர்கள் ஓடி ஒளிந்துகொண்ட வகையிலும் ஆடலாம்..

இந்த விளையாட்டில் பல சாதகங்கள் உள்ளன:

காசு பணம் தேவை இல்லை.

விளையாட விசேஷ பலகையோ, காய்களோ தேவை இல்லை

எத்தனை பேர் வேண்டுமானாலும், எந்த இடத்திலும், எவ்வளவு நேரம் ஆனாலும் விளையாடலாம்.

வயது வரம்போ, கால வரம்போ கிடையாது.

நல்ல உடற்பயிற்சியும் மனத் தெளிவும் பிறக்கும்.

பலருடன் தோளொடு தோள் உரசி ஆடுவதால் சகோதரத்துவம் வளரும்.

உலகிலேயே மிகப்பெரிய கண்ணாமூச்சி ஆட்டம் கேம்பிரிட்ஜ் அருகில் மில்டன் பூங்காவில் 2016 செப்டம்பரில்  நடந்தது. ஆயிரத்தும் மேலானோர் கலந்துகொண்டனர்..

–Subham–

 

இந்திய அதிசயம்: இந்தியாவின் நீண்ட நெடுஞ்சுவர் (Post No.3552)

 

Amid MP’s forests, mountains, fields and villages stands Raisen’s wall, a structure that evokes more questions than answers. (Pratik Chorge/HT Photo)

Written by London swaminathan

 

Date: 17 January 2017

 

Time uploaded in London:- 9-09 am

 

Post No.3552

 

 

Pictures are taken from different sources; thanks.

 

 

contact; swami_48@yahoo.com

 

Look closely, the two snakes are not knotted up but artfully entwined, indicating that the artist took care over the design. The icon stands at one end of the wall, near Gorakhpur. (Pratik Chorge/HT PHOTO)

 

உலக அதிசயங்களில் ஒன்று சீன நெடுஞ்சுவர். விண்வெளியிலிருந்தும் காணக்கூடியது. 5500 மைல் நீளம் உடையது. இடையிடையே சுவர் இல்லாத அல்லது மறைந்து போன பகுதிகளும் உண்டு. இதற்கு அடுத்த நீண்ட சுவர் இந்தியாவில் மத்தியப் பிரதேசத்தில் இருப்பது பலருக்கும் தெரியாது. இதன் நீளம் ஐம்பது மைல்கள்தான். ஆயினும் இது ஒரு வரலாற்றுப் புதிராகவே இருந்து வருகிறது. இதை யார் கட்டினார்கள்? ஏன் கட்டினார்கள்?   என்று தெரியவில்லை.

 

இது மத்தியப் பிரதேச மாநிலத்தில் போபாலுக்கும் ஜபல்பூருக்கும் இடையே உள்ளது. இது கோரக்பூர் தேவ்ரி என்ற கிராமத்திலிருந்து —  சோக்கிகர் வரை செல்கிறது. விந்திய மலைப் பள்ளத்தாக்குகள், தேக்குமரக் காடுகள், லாங்கூர் இனக் குரங்குகள் வசிக்குமிடங்கள், கிராமங்கள், கோதுமை வயல்கள் ( ராய்சென் மாவட்டம்) வழியாக இந்த 80 கிலோமீட்டர் சுவர் கட்டப்பட்டுள்ளது. ஓரிடத்தில் 20 ஆண்டுகளுக்கு முன் கட்டப்பட்ட ஒரு அணையும் இதைத் தடுக்கிறது.

 

இந்தச் சுவர் வழியாக நடந்து சென்றால் போகப்போக பல அதிசயப் புதிர்கள் வந்து கொண்டே இருக்கும்! பாழடைந்த கோவில்கள், யாரும் வசிக்காத வீடுகள், உடைந்த சிலைகள், படிக்கட்டுகள் உடைய படிக் கிணறுகள், கரை எழுப்பப்பட்ட குளங்கள், விநோதமான நாகர் (பாம்பு) சின்னங்கள் என்று யாரும் விளக்கமுடியாத தடயங்களைக் காணலாம். இதைக் காணும் வரலாற்று ஆர்வலர்கள் நாம் இப்போது மேல்பரப்பை மட்டும் கண்டு ‘நுனிப்புல் மேய்ந்து கொண்டிருக்கிறோம்’. இன்னும் தோண்டத்தோண்ட ‘தொட்டனைத்து ஊறும் மணற்கேணி போல’ பல அதிசயங்கள் வரும் என்கின்றனர்.

 

இதுபற்றி ராய்சென் நகர மருந்துக்கடை வணிகர் ராஜீவ் சோபே (57) கூறியதாவது: “1980 ஆம் ஆண்டுகளில் இதைப் பார்த்தது முதல் நான் மோட்டார் சைக்கிளில் பலருடன் சென்று ஆராய்ந்து கொண்டே இருக்கிறேன். ஒருநாள் சுகதேவ் மஹராஜ் என்ற துறவி என் கடைக்கு வந்தார். தனது குடில் வரை இந்தச் சுவர் வருவதாகச் சொல்லி தனக்கும் இது பற்றி அறிய ஆர்வம் உண்டு என்றார். அது முதல் நானும் அவரும் பலரையும் காலில் செருப்பு இல்லாமல் அழைத்துச் சென்று, கோவில் பகுதிகளை ஆராய்ந்து வருகிறோம்”.

தொல்பொருட் துறையில் பணியாற்றி ஓய்வுபெற்ற நாராயண வியாஸ் சொன்னார்: ” இந்த சுவர் இந்த ப்பகுதியில் கிடைக்கும் கற்களால் எழுப்பப்பட்டுள்ளது. மேலும் அதன் மீது நடந்து செல்லும் அளவுக்கு அகலம் உள்ளது. ஆயுதங்களும் ஆட்களும் மறைந்து இருக்க மாடங்கள் உள்ளன. இதைப் பார்க்கையில் இது ஒரு ராணுவப் பாதுகாப்புச் சுவர் போல உள்ளது.”

 

ஆனால் கோரக்பூர் ஜோதிடர் ராகவேந்திர கார்வே, “நடுக்காட்டில் எதற்கப்பா பாதுகாப்புச் சுவர்?” என்று இடை மறிக்கிறார். இவரும் நாராயண வியாசும் சுவரை பெரிய சர்வே செய்துள்ளனர்.

இது பத்து அல்லது பதினோராம் நூற்றாண்டுச் சுவர் என்றும் பார்மர் வம்ச மன்னர் ஆட்சிக் காலத்தில் தோன்றியது என்றும் அவர்கள் கருதுகின்றனர். ஆயினும் கல்வெட்டுகள் எதுவும் கிடைக்கவில்லை.

 

காலசூரி வம்சத்தினர் போரில் ஆர்வமுடையோர். அவர்களைத் தடுத்து நிறுத்த பார்மர் வம்ச மன்னர்கள் இதைக் கட்டியிருக்கலாம் என்றும் கருதுகின்றனர். பார்மர் வம்ச கோவில்கள் கட்டிடங்களிலுள்ள உத்திகள் இங்கே காணப்படுகின்றன என்பது அவர்களுடைய வாதம்.

 

இந்த இடத்தைச் சுற்றி வசிப்பவர்கள், முன்னர் அங்கிருந்த சிம்மவாஹினி அம்மன், கால பைரவர் சிலைகள் எல்லாம் மாயமாய் மறைந்துவிட்டன. இப்போது உடைந்த சிலைகள் மட்டுமே உள்ளன. பலரும் இந்தச் சுவரின் கற்களை எடுத்துச் சென்று வீடு கட்டுகின்றனர். இதை முறையாகப் பாதுக்காக்க வேண்டும் என்று சொல்கிறார்கள்.

The wall zig-zags across the Vindhya mountains just north of the Bhopal Jabalpur Road in Raisen district, and alongside, a man-made pond has been discovered. (Pratik Chorge, Ashwin Patil/HT Photo)

 

In most Indian temples, elephant icons have been used at the base, their strength metaphorically holding up the stones. Could that have been the case with the temples inside Raisen’s wall too? (Pratik Chorge/HT PHOTO)

 

 

ஹிந்துஸ்தான் டைம்ஸ் பத்திரிக்கையில் வெளியான கட்டுரையின் சுருக்கம் இது; நன்றி.

 

–Subham–

 

Bull Fighting in the 1890s (Post No.3523)

Compiled by London swaminathan

 

Date: 7 January 2017

 

Time uploaded in London:-  20-41

 

Post No.3523

 

 

Pictures are taken from different sources; thanks.

 

 

contact; swami_48@yahoo.com

 

 

 
“There are several other kinds of amusement, some of them of a vulgar character, Bull fighting is one of them.

The bull fighting must not be regarded as like the familiar bull-fighting in Spain, or any other western country. This fight is called ‘sallikattoo’, and takes place during the day.

 

A large plain is chosen for the purpose and the villagers collect money among themselves with which to meet the necessary expenditure. They send out invitations to the people of other villages and inform them of the fixed day for bull-fight. This news spreads abroad among all classes of the people who come in numbers in bands and parties, both men and women to the spot appointed. The people of the village who have arranged the bull fight erect temporary sheds at their own cost in order to accommodate their visitors. As it is a public meeting place, the sellers of various articles flock to it with their different kinds of goods.

At about eight O clock in the morning all assemble in the plain. Sometimes there are thousands of people met on such occasions. Several fighting bulls will be brought by the villagers from different districts. The owner of each bull ties a new cloth around its neck. In  some cases the owner puts money in a corner of the cloth. He takes the bull to the headman of the assembly and bows his head to him. Then the headman inquiries concerning the parentage and name if he does not happen to know him. Then be asks the herald or the crier to beat his drum three times. This is a sign for the people to understand that a fighting bull will be let loose in the midst of the assembly. This is a signal also to the men who have come to fight the bull, and take the cloth and the money its neck that they must hold themselves in readiness. The owner of the bull takes him to the centre of the assembly, and there be lets him loose by warning the bult to take cate of and to make his way through the crowd to his shed.

 

As soon as ever the bull is set free, ten or fifteen men come to the front of the assembly without either stick or knife, and they face the bull manfully. Some of the clever bulls defend themselves hours together, hurting many of those men, and sometimes killing one or two; at last they escape from their hands and go home, leaping and frisking for joy. There are many bulls who are known to be great fighters and who allow anyone to take the cloths from their necks. Whoever takes the cloth considered to be a is hero. The bullocks are brought in to fight, one after another, the whole day through, and sometimes this terrible struggle between man and beast will be continued for two or three days. Some of the owners of the bulls offer a large sum of money to anyone who can arrest their bulls before the assembly.

 

These beasts are very knowing and clever in their fighting; they stand quietly before the assembly, and do not run or jump but if anyone approaches them, they hit him with their horns or legs as quickly as a flash of lightning. The people who come to witness the fight occupy the ground for half a mile in a crescent form. Some will sit and some will stand, just as they may please, and most of them will be exposed to the wind and the sun; but this they consider as nothing compared with the pleasure they derive from watching the bull-fight. The public do not pay a penny on occasions of this kind.

 

–Subham–

அதிசய வரலாற்று ஆய்வாளர் பி.என்.ஓக் (Post No. 3515)

Written by S NAGARAJAN

 

Date: 5 January 2017

 

Time uploaded in London:-  6-27 AM

 

 

Post No.3515

 

 

Pictures are taken from different sources; thanks.

 

Contact: swami_48@yahoo.com

 

 

by ச.நாகராஜன்

 

இந்திய வரலாறு – பி. என். ஓக்கின் புதிய கண்ணோட்டம்

 

இந்திய வரலாற்றை அதிசயக்கத்தக்க முறையில் ஆய்வு செய்து ஏராளமான புத்தகங்களை எழுதிய அதிசய வரலாற்று ஆய்வாளர் பி.என்.ஓக் ஹிந்து தர்மத்தின் புகழையும் பெருமையையும் உலகறியச் செய்தவர்களில் ஒருவர்.

 

 

1917ஆம் ஆண்டு  மார்ச் மாதம் இரண்டாம் தேதி பிறந்து 2007ஆம் ஆண்டு டிசம்பர் மாதம் 4ஆம் தேதி மறைந்தார்.

 

90 வயது நிறைவாழ்வு வாழ்ந்த புருஷோத்தம நாகேஷ் ஓக்கை பி.என், ஓக் என்றே உலகம் அறிந்தது.

 

ஹிந்து வரலாறு சின்னாபின்னாபடுத்தப்பட்டு திரித்து, மாற்றி, சிதைத்து எழுதப்பட்டிருப்பதைக் கண்டு மனிதர் கொதித்தெழுந்தார். முறையாக வரலாற்றை ஆய்வு செய்யத் தொடங்கினார். இன்ஸ்டிடியூட் ஃபார் ரீ ரைட்டிங் இண்டியன் ஹிஸ்டரி என்ற ஒரு அமைப்பை நிறுவித் தன் ஆய்வு முடிவுகளை உலகினருக்கு அறிவித்தார். இதிஹாஸ் பத்ரிகா என்ற வரலாற்று இதழ் ஒன்றையும் நடத்த ஆரம்பித்தார். மதத்திற்கெல்லாம் தாய் மதமாக ஹிந்து மதம் இலங்கியது என்பதே இவர் வரலாற்று ஆய்வின் உயிரோட்டமான தத்துவமாக இருந்தது.

 

வேத நாகரிகத்தின் வரலாறு

 

ஏசு கிறிஸ்து, வாடிகன் சிடி, காபா,வெஸ்ட் மினிஸ்டர் அப்பே, தாஜ்மஹால் பற்றிய இவரது ஆய்வு முடிவுகளும் கண்டுபிடிப்புகளும் பலரை அதிர்ச்சிக்குள்ளாக்கின. ப்லரை கோபம் கொள்ள வைத்தன.

 

வோர்ல்ட் வேதிக் ஹெரிடேஜ்  – எ ஹிஸ்டரி ஆஃப் ஹிஸ்டரிஸ் (World Vedic Heritage – A History of Histories) என்ற இவரது புத்தகம் மிக அருமையான புத்தகம். 92 அத்தியாயங்களில் 1312 பக்கங்களில் பல்வேறு அதிசயமான தகவல்களைத் தொகுத்து இதில் அவர் தந்திருக்கிறார்.

 

இதில் இவர் கூறும் முக்கிய செய்திகளில் இரண்டை மட்டும் இங்கு சுருக்கமாகப் பார்ப்போம்.

 

 

ஏசு கிறிஸ்து என்று ஒருவர் இல்லை

 

ஏசு கிறிஸ்து என்று ஒருவர் இல்லை

Did Jesus Ever Lived  என்ற (76ஆம்) அத்தியாயத்தில் ஏசு பற்றிய பல்வேறு தகவல்களை முறையாக இவர் ஆய்வு செய்கிறார்.

பின்னர் அவர் முத்தாய்ப்பாகக் கூறுவது இது தான்:

 

“Thus from beginning to end the Jesus story is one big fiction which developed as a mushroom growth gathering heterogeneous elements in its meandering course over centuries after it had acquired a head-start with the grouse of an ambitious, short- tempered, angry man called Saus alias Paul expelled from the management of the Christ cult.

 

 

It is hoped that the above details would help people who believe in logic to realize how the whole foundation of Christianity is entirely fictious despite its colossal spread and size.” (Page 1003)

 

 

தாஜ்மஹல் ஒரு ஹிந்து ஆலயமே

 

தாஜ்மஹல் ஒரு ஹிந்து ஆலயமே

தாஜ்மஹல் உண்மையில் தேஜோ மஹாலயம் என்ற ஹிந்து ஆலயம் என்று கூறும் இவர் அதற்கான் ஆதாரங்களை அள்ளித் தருகிறார்.

 

பிரம்மாண்டமான தாஜ்மஹாலில் பார்வையாளர்கள் குறிப்பிட்ட சில பகுதிகளை மட்டுமே இன்று பார்க்க அனுமதிக்கப்படுகின்றனர். உண்மையில் அனைத்துப் பகுதிகளையும் பார்க்க அனுமதித்தால் இந்த உண்மையை எளிதாகப் புரிந்து கொள்ளலாம் என்பது இவரது வாதம்

இவரது கூற்று:

 

“The marble Taj Mahal in Agra (India) is surrounded by numerous such palatial, red stone pavilions which escapes visitor’s attention, being misled by the concoted Shahjahan-Mumtaz legend. The Taj Mahal is Tejo-Mahalaya a Hindu temple-palace complex built several centuries before the 5th generation. Mogul ruler Shahjahan, (Reference, our research book titiled – THE TAJ MAHAL IS A TEMPLE PALACE). Shajahan requisioned the edifice, robbed it of its costly fixtures and furniture (such as silver doors, gold-railings, gems stuffed in the  marble grill, strings of pearl hanging on the Shivling amd the  legemdary  peacock throne) and misused it recklessly as a Muslim cemetery. Thus history has been turned so topsy turvy as to credit the very person who robbed, ravaged and descrated the Taj Mahal with having built it. Such is the appalling state of history all the world over,” (Page  1246)

 

இப்படிப்பட்ட ஏராளமான செய்திகள் பக்கத்திற்குப் பக்கம் தரப்படுகின்றன; நம்மை பிரமிக்க வைக்கின்றன.

 

 

சரியான ஹிந்து நாகரிக வரலாற்றுக்காக உழைத்தவர்

 

ஷெர்லாக் ஹோம்ஸ் துப்பறியும் சர் ஆர்தர் கானன் டாயிலின் நாவலில் வரும் லாஜிக், அகதா கிறிஸ்டியின் நாவலில் வரும் மர்மம், இர்விங் வாலஸ் நாவல்களில் வரும் எதிர்பாரா திடுக்கிடும் திருப்பங்கள் போன்றவற்றை இந்திய வரலாற்றில் காண முடியும் என்பதை ஓக் நிரூபிக்கிறார்.

 

நேதாஜி சுபாஷ் சந்திரபோஸின் உதவியாளராக சில காலமும், பத்திரிகையாளராக சில காலமும், இந்திய தகவல் ஒலிபரப்புத்துறை அதிகாரியாக நீண்ட காலமும் பணியாற்றிய இந்திய வரலாறு எப்படி திரிக்கப்பட்டிருக்கிறது என்பதைக் கண்டு பிடித்து, அதன் உண்மையான வரலாறு என்ன என்பதை ஆய்வு செய்து தருவதிலேயே ஓக் தனது வாழ்நாள் முழுவதையும் செல்வழித்து அர்ப்பணித்தார்.

 

போற்றுதலுக்கும் தூற்றுதலுக்கும் இலக்கான மகத்தான வாழ்வு வாழ்ந்த அவர் வேத நாகரிகத்தை வெளிச்சம் போட்டுக் காட்ட வந்த பெரும் மேதை என்றே சொல்லலாம்!

 

********

 

5000 வருடங்களுக்கு முந்தைய எகிப்திய நகரத்தின் கண்டுபிடிப்பு (Post No. 3487)

Written by S NAGARAJAN

 

Date: 27  December 2016

 

Time uploaded in London:-  5-31 AM

 

Post No.3487

 

 

Pictures are taken from different sources; thanks.

 

 

contact; swami_48@yahoo.com

 

 

பாக்யா வார இதழில் அறிவியல் துளிகள் பகுதியில் வெளியாகியுள்ள கட்டுரை

 5000 வருடங்களுக்கு முந்தைய எகிப்திய நகரத்தின் கண்டுபிடிப்பு!

 

 

ச.நாகராஜன்

 

“எகிப்தில் உள்ள பிரமிடுகளைத் தவிர அங்குள்ள கட்டிடங்கள் அனைத்தும் வண்ண ஓவியங்களாலும் செதுக்கப்பட்ட கற்களாலும் சிற்பங்களாலும் முப்பரிமாண சிலைகளாலும் அலங்கரிக்கப்பட்டிருந்தன” – எகிப்திய அகழ்வாராய்ச்சித் தகவல்

 

  உலகின் பழமையான நாகரிகங்களில் ஒன்று எகிப்திய நாகரிகம் என்றும் எகிப்தில் உள்ள பிரமிடுகள் அபூர்வ சக்தி வாய்ந்தவை என்பதையும் பறைசாற்றி பல நூறு புத்தகங்கள் வெளியாகியுள்ளன.

 

பெரும் நிபுணர்களும் ஆய்வாளர்களும், சரித்திர ஆசிரியர்களும் பிரமிடின் சக்தியைப் புகழ்ந்து அதிசயிக்கின்றனர். நெபோலியன் உள்ளிட்ட மாவீரர்கள் பிரமிடின் அமானுஷ்ய சக்தியை நேரில் சென்று அனுபவித்து வியந்திருக்கின்றனர்.

 

 

2008ஆம் ஆண்டு நவம்பர் மாதம் வரை எகிப்தில் 118 பிரமிடுகள் கண்டுபிடிக்கப்பட்டிருக்கின்றன. தொடர்ந்து எகிப்தில் அகழ்வாராய்ச்சிப் பணி நடந்து கொண்டே இருக்கிறது.

 

இதன் தொடர்ச்சியாக, இப்போது எகிப்திய வரலாற்றில் புதிய ஒரு சுவையான செய்தி சேர்ந்துள்ளது.

 

5000 வருடங்களுக்கு முந்தைய எகிபதிய நகரம் ஒன்றின் சிதிலமடைந்த பகுதிகள் கண்டுபிடிக்கப்பட்டிருப்பதை உலகத்தின் அறிவியல் பத்திரிகைகள் நவம்பர் 2016 இறுதி வாரத்தில் அறிவித்துள்ளன!

 

 

பண்டைக்காலத்தில் இருந்த ஒருங்கிணைந்த பிரம்மாண்டமான எகிப்தில் அபிடாஸ் (Abydos) என்ற பகுதியில் உள்ள இந்த நகரம் பாரோக்களின் ஆரம்ப காலத்தில் அமைக்கப்பட்டிருந்திருக்கலாம் என்று மஹம்மதி அஃபிபி என்ற எகிப்திய அரசின் தலைமை அகழ்வாராய்ச்சியாளர் தெரிவித்திருக்கிறார். இவரது அறிக்கை அராபிய மொழியில் வெளியிடப்பட்டிருக்கிறது.

 

இந்த நகரின் கட்டிடங்கள்  களிமண்ணாலான செங்கல்லால் கட்டப்பட்டிருக்கின்றன.

 

கட்டிடங்களின் அருகே ஒரு கல்லறையும் இருக்கிறது. இங்கு ஒரு மனிதனின் உடலும் கண்டுபிடிக்கப்பட்டிருக்கிறது.

 

 

 

இந்தக் கல்லறையில் பாரோக்கள் புதைக்கப்படவில்லை என்றும் அபிடாஸை ஆண்ட முந்தைய கால  மன்னர்கள் புதைக்கப்பட்டிருக்கலாம் என்றும் நிபுணர்கள் கருத்துத் தெரிவிக்கின்றனர்.

எடுத்துக்காட்டாக 5000 ஆண்டுகளுக்கு முன்னர் அபிடாஸை ஆண்ட ஆஹா என்ற மன்னர் ஒரு பிரம்மாண்டமான வளாகத்தைக் கட்டியுள்ளார். இங்கு அவர் வேலையாட்களுக்கான தனி கல்லறை ஒன்றையும் அமைத்துள்ளார்.

 

 

அத்துடன் அந்தக் காலத்தில் பொழுதுபோக்கிற்காக நடத்தப்படும் களியாட்ட நிகழ்ச்சிகளில் களிப்பூட்டி உற்சாகப்படுத்த குள்ளர்கள் பங்கேற்பர். அவர்களுக்கும் தனி இருப்பிடங்களை ஆஹா அமைத்துத் தந்துள்ளார்.

சிங்கங்களுக்கும் நாய் உள்ளிட்ட இதர மிருகங்களுக்கும் தனி இருப்பிடங்கள் அமைக்கப்பட்டிருந்தன.

 

 

ஆஹா மன்னரின் கல்லறை கடந்த நூறு ஆண்டுகளுக்கு முன்னர் கண்டுபிடிக்கப்பட்டது. அந்தக் கல்லறையில் காணப்படும் ஏராளமான மிருகங்களின் உடல்கள் அவர் இறந்த பிறகு அவருடன் கல்லறையில் புதைக்கப்பட்டிருக்கலாம் என்று நிபுணர்கள் கூறுகின்றனர்.

 

இதில் முக்கியமான அம்சம் இந்த நகரின் பழமை குறித்தது தான். சில நிபுணர்கள் இந்த நகரம் 7000 ஆண்டுகளுக்கு முன்னர் அமைக்கப்பட்ட மிகப் பழமையான நகரம் என்று கூறுகின்றனர்.

 

    ஆனால் அராபிய மொழியில் இருந்த அறிக்கையை மொழிபெயர்ப்பு செய்யும் போது தவறுதலாக இது 7000 ஆண்டு பழமை வாய்ந்தது என்பது குறிப்பிடப்பட்டிருக்கலாம் என்று  கருதும் சில நிபுணர்கள் எகிப்திய அரசு ஆங்கிலத்தில் அறிக்கையை வெளியிட வேண்டுமென்று வேண்டுகோள் விடுத்துள்ளனர்.  அத்துடன் இந்த நகரம் எவ்வளவு பெரியது, அதன் பரப்பளவு என்ன போன்ற தகவலை எல்லாம் கூட எகிப்திய அரசு வெளியிடவில்லை என்றும் உலக தொல்பொருள் ஆராய்ச்சியாளர்கள் கூறி அதையும் தெரிவிக்குமாறு கேட்டுக் கொண்டுள்ளனர்.

 

எகிப்திய தொல்பொருள் ஆராய்ச்சிப் பிரிவிற்குக் கடுமையான பணத்தட்டுப்பாடு இருப்பதால் அது ஊடகங்களுக்கு சரியான முறையில் அறிக்கையைத் தர முடியவில்லை என்பதும் ஒரு முக்கியமான விஷயம்.

 

உலகின் மிகப் பழமையான நகரம் அபிடாஸ் தானா என்பதை ஆராய விஞ்ஞானிகள் தயாராகி வருகின்றனர். அப்படி இந்த நகரம் மிக மிகப் பழமையானது என்று நிரூபிக்கப்பட்டு விட்டால் அது உலக சரித்திரத்தில் ஒரு முக்கியமான திருப்பம் தரும் செய்தியாக அமையும்!

 

 

 

அறிவியல் அறிஞர் வாழ்வில் …

 

ஃபாஸில்ஸ் (FOSSILS) எனப்படும் படிமப்பாறைகள், பழைய கால மிருகங்களின் உடல்களே என விஞ்ஞான உலகம் 18ஆம் நூற்றாண்டில் முடிவுக்கு வந்தது.

 

இந்தத் துறையில் மிகவும் ஈடுபாட்டுடன் இதை ஆராய்ந்தவர் விஞ்ஞானி ஜோஹன் பெரிஞ்சர் (Johann Beringer).  அவர் வுர்ஸ்பர்க் பல்கலைக்கழகத்தில்   (University of Wurzburg) பேராசிரியராகப் பணியாற்றி வந்தார்.

 

ஃபாஸில்ஸ் அனைத்துமே கடவுளால் படைக்கப்பட்டு தெய்வீக காரணங்களுக்காக பூவுலகிற்கு அனுப்பப்பட்டுள்ளது என்று அவர் திடமாக நம்பினார்.

 

அவருடைய படிமப்பாறை பைத்தியத்தைப் பற்றி நன்கு உணர்ந்த அவரது மாணவர்கள் ஆங்காங்கு தாங்களே உருவாக்கிய ஃபாஸில்ஸை புதைத்து வைக்க ஆரம்பித்தனர்.இதில் வேடிக்கை என்னவென்றால் சிரிய, பாபிலோனிய, ஹிப்ரூ எழுத்துக்களுடனெல்லாம் இவை கிடைக்க ஆரம்பித்தன.

 

பெரிஞ்சருக்கோ ஒரே உற்சாகம்.

 

அனைத்து ஃபாஸில்ஸையும் அட்டவணைப்படுத்தி ஒரு பெரிய புத்தகத்தை 1726ஆம் ஆண்டில் அவர் வெளியிட்டார்.

ஒரு நாள் அவர் பெயர் கொண்ட ஒரு ஃபாஸில்ஸே கிடைத்தது.

 

அப்போது தான் அவருக்கு சந்தேகம் வந்தது.

அவர் எழுதிய புத்தகத்தைப் பலரும் கிண்டல் செய்ய ஆரம்பிக்கவே அனைத்துப் புத்தகங்களையும் தானே திருப்பிப் பெற்றுக் கொண்டார். இந்தப் புத்தகத்தின் பிரதி அரிதாகிப் போய் விடவே இதை அரிய பொருள்கள் சேகரிப்போர் தேடிக் கண்டுபிடித்து அதிக விலைக்கு வாங்கினர்.

 

மனம் நொந்து போன பெரிஞ்சர் தன்னை கேலி செய்பவர்கள் மீது பெரிய வழக்கு ஒன்றையும் தொடர்ந்தார்.

அவர் இறந்த பிறகு அவரது உறவினர் ஒருவர் அந்தப் புத்தகத்தை மீண்டும் அச்சடித்து வெளியிட்டு பெரிய லாபத்தை ஈட்டினர்.

1963ஆம் ஆண்டு பெரிஞ்சரைப் பற்றி ஆராய்ந்த வரலாற்று ஆசிரியர் மெல்வின் ஈ. ஜான் என்பவர் உண்மையில் அவரது மாணவர்கள் இந்த தகாத வேலையில் ஈடுபடவில்லை என்றும் பெரிஞ்சரின் புகழைப் பொறுக்க மாட்டாத அவர்கள் சகாக்களே இந்த வேலையில் பலரை ஈடுபடுத்தியதாகவும் கண்டு பிடித்துள்ளார்.

 

ஆனாலும் என்ன, இறக்கும் வரையில் அவர் கேலிக்குத் தான் ஆளாக வேண்டியிருந்தது.

*******

 

 

மாமன்னன் அசோகனை அசத்திய விலை மாது! (Post No 3433)

Written by London swaminathan

 

Date: 9 December 2016

 

Time uploaded in London: 10-45 am

 

Post No.3433

 

 

Pictures are taken from different sources; thanks.

 

contact; swami_48@yahoo.com

 

(Posted in English as well)

நம் ஒவ்வொருவரிடையேயும் மகத்தான சக்தி இருக்கிறது. அதைத் தேவை ஏற்படும் போது பிரயோகித்து அதிசயம் நிகழ்த்தலாம். இதோ பேராசிரியர் உஷர்புத் சொன்ன கதை. அவர் முதலில் அமெரிக்காவில் மின்னசோட்டா பலகலைக் கழக சம்ஸ்கிருதத் துறைப் பேராசிரியராக இருந்து பின்ன வேதபாரதி என்ர பெயரில் சாமியார் ஆனார்.

 

மாமன்னன் அசோகன் அவன் தலைநகரான பாடலிபுத்ரம் (பாட்னா) அருகில் கங்கை நதியை வேடிக்கை பார்த்துக் கொண்டிருந்தான்.

 

அமைச்சர்கள், பரிவாரம் புடைசூழ நின்றிருந்தான் அசோகன். திடீரென்று ஒரு கேள்வி கேட்டான். யாராவது இந்த கங்கை நதியைப் பின்னோக்கி ஓடச் செய்ய முடியுமா? இந்தக் கேள்விக்குப் பதில் சொல்ல முடியாமல் எல்லோரும் திகைத்து நின்றனர்.

 

மாமன்னன் ஆயிற்றே! ஆகவே ஒரு மந்திரி பயந்துகொண்டே சொன்னார்:

“மன்னர் மன்னவா! உலகில் எவ்வளவோ காரியங்களை நடத்த முடியாது என்று நினைப்பர்; ஆனால் உங்களைப் போன்ற மாவீரர்கள் நடத்திக் காட்டிவிடுவீர்கள்; ஆயினும் ஒரு நதி பின்னோக்கிச் சென்றதாக நாங்கள் கேள்விப்பட்டதில்லை. என் பதிலில் குறையிருந்தால் மன்னிக்கவும்” – என்று சொல்லி முடித்தார்.

 

அந்தப் பக்கமாக நடந்து சென்ற ஒரு விலை மாது இதைக் கேட்டுக்கொண்டே இருந்துவிட்டு அருகில் வந்தாள். “நான் செய்வது இழி தொழில் ஆகையால் இங்கு பேசலாமா என்று தெரியாது. மன்னர் அனுமதித்தால் நான் பேசுகிறேன்”.

 

மாமன்னன் அசோகன் “அதற்கென்ன? பெண்ணே, பேசு” என்றான்.

அந்தப் பெண் சொன்னாள். “இதோ பாருங்கள். இப்பொழுது நதியைப் பின்னோக்கி ஓடச் செய்கிறேன். அது தோன்றிய மலையை நோக்கி ஓட வைக்கிறேன்” என்றாள்.

 

எல்லா அமைச்சர்களும் வியப்புடன், “செய்து காட்டுங்கள்” என்று சொன்னார்கள். அவள் சொன்னவுடன் நதி மேல் நோக்கி மலையை நோக்கி ஓடத்துவங்கியது. இதனால் வரக்கூடிய இயற்கை விபத்துகளை உணர்ந்த அசோகன் “போதும் போதும் நிறுத்திவிடு; முன்னோக்கியே ஓடச் செய்துவிடு” – என்றான் அவளும் அப்படியே செய்தாள்.

 

மன்னன் கேட்பதற்கு முன்னால் அனைத்து அமைச்சர்களும், “அம்மணி! எப்படி இந்த அதிசயத்தைச் செய்தீர்கள்? என்று வினவினர்.

அவள் சொன்னாள்,

 

“வாழ்நாள் முழுதும் ஒருவர் ஏதேனும் ஒரு உறுதிமொழி அல்லது விரதத்தைக் கடைப் பிடித்து அதை யாருக்கும் சொல்லாமல் வைத்திருந்தால் மகத்தான சக்தி வரும். அந்த சக்தியை ஒரே ஒரு முறை மட்டும் இப்படி செலவிடலாம்

“நான் சொல்லுவது உண்மையானால்”, “நான் செய்தது உண்மையானால்” என்று சொல்லிவிட்டு இப்படிக் கட்டளையிடால அது நிறைவேறும் என்றாள்.

 

அம்மணி நீங்கள் என்ன உண்மையை , உறுதி மொழியை ரகசியமாகக் கடைப்பிடித்தீர்கள்? என்று கேட்டார்கள்.

நான் சந்தர்ப்ப சூழ்நிலையால் இந்த விலை மாதர் தொழிலில் இறங்கினேன். அப்பொழுது இந்தத் தொழிலிலும் ஏதேனும் சத்தியத்தைக் கடைப்பிடிக்க முடியுமா என்று வியந்தேன். அன்று என் மனதில் தோன்றியது. “மாமன்னன் வந்தாலும் சரி குஷ்ட ரோகி வந்தாலும் சரி; அவர்களுக்கு மனத்தளவிலும் உடல் அளவிலும் சமமான இன்பம் கொடுப்பேன்” என்ற திட விரதம் பூண்டேன். அந்த விரதத்தை இன்றுதான் முதல் தடவையாக உங்களிடம் சொல்லுகிறேன். ஒரு விரதத்தை ஏற்று அதை வாழ்நாள் முழுதும் கடைப் பிடித்தால் அப்பொழுது மகத்தான சக்தி சேரும். அதை ஒரே ஒரு முறை பயன்படுத்தலாம்! என்று சொல்லிவிட்டு அவள் வந்த வழியே திரும்பிச் சென்றாள்.

 

என் கருத்துகள்:-

 

இதுபோல மனத்தின் மகத்தான சக்தியைக் காட்டும் சில கதைகள் நினைவுக்கு வருகின்றன. இவைகளை முன்னரே எழுதிவிட்டதால் தலைப்பை மட்டும் தருகிறேன்:-

1.நோயுற்ற ஹுமாயுனைக் காப்பாற்ற, அவனது தந்தை (Babar) மூன்றுமுறை வலம் வந்து “அல்லாவே! என் உயிரை எடுத்துக் கொண்டு என் மகனைக் காப்பாற்று” என்ற சம்பவம்

2.துரியோதணனைக் காப்பாற்ற “நிர்வாணமாக நில்; என் பார்வை படுமிடம் எல்லாம் பலம் பெறுவாய்; உன்னை யாரும் கொல்லமுடியாது” என்று சொல்லியும் அவன் தனது மர்ம ஸ்தானங்களை மறைத்த சம்பவம்

 

3.திரிசங்கு மன்னனை விஸ்வாமித்திரன் சொர்க்கத்துக்கு அனுப்பிய சம்பவம் — இப்படி எவ்வளவோ சம்பவங்கள் நினைவுக்கு வருகிறது.

 

–Subham–

 

 

 

கண்ணாடி புராணம்! ‘அடுத்தது காட்டும் பளிங்கு போல’ (Post No.3412)

Research Article Written by London swaminathan

 

Date: 3 December 2016

 

Time uploaded in London: 8-25 am

 

Post No.3412

 

Pictures are taken from various sources; thanks. They are representational.

 

contact; swami_48@yahoo.com

 

English version of this article is also posted.

கண்ணாடி என்பது நம் நாட்டிலும் உலகில் ஏனைய பழைய நாகரீகங்களிலும் நீண்ட நெடுங்காலமாக புழக்கத்தில் உள்ளது.  இது இந்தியாவில்தான் தோன்றியிருக்க வேண்டும். ஏனெனில் மஹாபாரதத்திலுள்ள பகவத் கீதை முதல் ஆண்டாள் பாடிய திருப்பாவை வரை (தட்டொளி) கண்ணாடியைக் காண்கிறோம். தமிழில் மிகப் பழைய நூல் என்று கருதப்படும் தொல்காப்பியம் முதல் கேரளத்தில் பெருந்தலைவர் நாராயண குரு கண்ணாடிக் கோவில் வைத்தது வரை இது நமது வாழ்வில் இரண்டறக் கலந்திருப்பதையும் காணலாம்.

திருவிழாக் காலங்களில் கன்யாப் பெண்களை வீட்டுக்கு அழைத்து கண்ணாடி, குங்குமச் சிமிழ், சீப்பு கொடுக்கும் வழக்கமும் உளது. தீபாவளி, விஷுக் கனி காணுதலின் போது கண்ணாடியில் முகம் பார்க்கும்/ விழிக்கும் வழக்கமும் உளது.

 

கண்ணாடி உடைவது அபசகுனம் முதலிய பல சகுன சாத்திர தகவலும் உள.

 

மெக்சிகோவில் அஸ்டெக் நாகரீகத்தில் ஒருவர் பெயர் ‘புகைக் கண்ணாடி’. ஜப்பானில் ஆட்சியாளர் மாறும்போது கண்ணடி கொடுப்பர். கண்ணாடி தேவதை அமர்தரேசுவும் இருக்கிறது. எட்ருஸ்கன் நாகரீகக் கண்ணடிகளின் பின்னால் அற்புதமான வரைபடங்கள் உள்ளன.

 

முதலில் வான்புகழ் வள்ளுவன் தேனினும் இனிய தமிழில் செப்பியதைக் காண்போம்

 

 

அடுத்தது காட்டும் பளிங்கு போல் நெஞ்சம்

கடுத்தது காட்டும் முகம் (குறள் 706)

 

பொருள்:-

தன்னை அடுத்த பொருளைக் கண்ணாடி காட்டும்; அதுபோல ஒருவனுடைய உள்ளத்தில் எழும் உணர்வுகளை அவன் முகமே காட்டிவிடும்.

 

 

திருவள்ளுவமாலையில்

 

தினையளவு போதாச் சிறுபுன்னீர் நீண்ட

பனயளவு காட்டும்படித்தால் – மனையளகு

வள்ளைக் குறங்கும் வளநாட வள்ளுவனார்

வெள்ளைக் குறட்பா விரி

-திருவள்ளுவ மாலை, கபிலர்

பொருள்:-

மனையில் வளர்க்கப்படுகின்ற பறவைக் குஞ்சுகள், உலக்கைப் பாட்டால் கண் உறங்குகின்ற வளம் பொருந்திய நாட்டை உடைய மன்னவனே! திரு வள்ளுவனின் குறட்பா அளவில் சிறிது; ஆனால் அது காட்டும் பொருள் மிகப்பெரிது. எப்படியென்றால், புல் நுனியில் படிந்துள்ள பனித்துளி, ஒரு தினையரிசிக்கும் சிறியது; ஆயினும் பக்கத்திலுள்ள பனைமரத்தை அதன் உள்ளே (கண்ணாடி போல) பார்க்கலாம் அல்லவா? -திருவள்ளுவ மாலை, கபிலர்

 

xxx

ஒல்காப் புகழ் தொல்காப்பியன் பகர்வதையும் பார்ப்போம்

 

சூத்திரம்தானே ஆடி நிழலின் அறியத் தோன்றி

நாடுதல் இன்றி பொருள் நனி விளங்க

யாப்பினுள் தோன்ற யாத்து அமைப்பதுவே

தொல்காப்பியம், பொருளதிகாரம் (1425)

 

பொருள்:-

சூத்திரம் என்பது, கண்ணாடிக்குள்  அதன் பிரதிபலிப்பில் ஒரு பெரிய மலையே தோன்றுவது போல, ஆராய்தல் இல்லாமலேயே, கூறப்பெற்றுள்ள பொருள் தெளிவாக விளங்குமாறு அமையும்.  யாப்பினுள் ஏதாவது ஒன்று வடிவமைத்து அமைப்பதாகும்.

 

xxx

 

5000 ஆண்டுப் பழமையான பகவத் கீதை கூறுவதைக் கேளுங்கள்

பகவத் கீதையில் (3-38)

தூமேனாவ்ரியதே வஹ்னிர் யதா தர்சோ மலேன ச

யதோல்பேனாவ்ருதோ கர்ப்பஸ் ததா தேனேதமாவ்ருதம்

 

பொருள்:–

எப்படித் தீயானது புகையால் மறைக்கப்படுகிறதோ, கண்ணாடி அழுக்கால் மறைக்கப்படுகிறதோ, எப்படி கருவானது கருப்பையால் மறைக்கப்படுகிறதோ, அப்படியே காமத்தால், இந்த ஞானம் மறைக்கப்படுகிறது. (3-38)

 

விவேக சூடாமணியில்

ஆதிசங்கரர் தனது விவேக சூடாமணியில் கூறுகிறார்:

யத்ரைச ஜகதா பாஸோ தர்ப்பணாந்தபுரம் யதா

தத் ப்ரஹ்ம்மமிதி ஞாத்வா க்ருத க்ருத்யோபவிஷ்யசி

பொருள்:-

ஒரு கண்ணாடியில் ஒரு நகரத்தின் பிரதிபலிப்பைக் காண்பது போல நீயே பிரம்மம்; இதை உணர்ந்துவிட்டால் பூரணத்துவம் பெறுவாய். பிரபஞ்சமே உன்னிடத்தில் பிரதிபலிக்கிறது.(ஆதி சங்கரர்)

 

 

Etruscan Mirror

காளிதாசனில்

 

ராஜரிஷி வம்சஸ்ய ரவி ப்ரசூதேருபஸ்தித: பஸ்யத கீத்ருசோயம்

மத்த சதாசார சுசே: கலங்க: பயோதவாதாத் இவ தர்பணஸ்ய

 

பொருள்:-

மக்களின் ஆர்வங்களையும் உணர்ச்சியையும் மன்னன் பிரதிபலிக்கிறான். ஆதலின் அரசன் அழுக்கற்ற கண்ணாடியாகத் திகழ வேண்டும் (ரகுவம்சம் 14-37

 

ரவிப்ரஸூதே= சூர்யனிடமிருந்து உண்டானதும்

சதாசார சுசே:= நன்னடத்தையால பரிசுத்தமாக இருப்பதுமான

ராஹர்ஷிவம்சஸ்ய= ராஜ ரிஷியான இக்ஷ்வாகுவின் வம்சத்திற்கு

மத்த:= என்னிடமிருந்து

தர்பணஸ்ய = கண்ணாடிக்கு

பயோதவாதாத் இவ = மேகத்திலிருந்து வந்த காற்றினாலே (மாசு ஏற்படுவது) போல

கீத்ருச: = எப்படிப்பட்ட

அயம் கலங்க: = இம் மாசு

உபஸ்தித: = ஏற்பட்டது

பஸ்யத= பாருங்கள்

 

எப்போதும் தூயதாய் விளங்கும் என் குலத்துக்கு என்னால் அவப்பெயர் வந்துவிட்டதே (மேகம், காற்றினால் வரும் அசுத்தம் எப்படி எளிதில் கண்ணாடியிலிருந்து நீங்குமோ அது போல இதுவும் எளிதில் போய்விடும் என்பது உட்பொருள்; அதாவது நிரந்தர களங்கம் இல்லை)

Greek Mirror

காளிதாசன் சாகுந்தலம் நாடகத்திலும் ரகு வம்சத்தில் பிற இடங்களிலும் கண்ணாடி உவமையைக் கூறுவதால் 2000 ஆண்டுகளுக்கு முன்னர் வீடு தோறும் கண்ணாடி இருந்ததும், அதில் நம் குலப் பெண்கள் முகம் பார்த்து அலங்கரித்ததும் நம் மனக் கண் முன் வரும்.

இது போன்ற கண்ணாடி உவமைகள் பிற்கால இலக்கியங்களிலும் இருக்கின்றன. அவைகளைப் பின்னர் காண்போம்.

Mirror Temples! Hindu Wonders!! (Posted on 3 October 2013)

 

 

-Subham-

 

 

 

பாரத தேசத்தின் மஹிமை! (Post No.3389)

 

GREATNESS OF INDIA,THAT IS BHARAT

Written by S NAGARAJAN

 

Date: 26 November 2016

 

Time uploaded in London: 5-36 AM

 

Post No.3389

 

Pictures are taken from various sources; they are representational only; thanks.

 

 

 

 

contact; swami_48@yahoo.com

 

 

பாரில் உள்ள தேசங்களில் எங்கள் தேசம் உயர் தேசம்.

 

பாரத தேசத்தின் மஹிமை!

 

ச.நாகராஜன்

 

 

மனிதப் பிறவி என்பது மிகவும் அரிதாகக் கிடைக்கும் ஒன்று என்பது நமது அற நூல்களின் முடிபு. அரிது அரிது மானிடராய்ப் பிறத்தல் அரிது என்றார் ஔவையாரும்,

அப்படிப்பட்ட மனிதப் பிறவியும் பாரத தேசத்தில் கிடைப்பது அரிதிலும் அரிது.

 

 

இதை பாகவதம் நன்கு விளக்குகிறது.

பாகவதத்தின் ஐந்தாம் ஸ்கந்தத்தில் 17ஆம் அத்தியாயத்தில் கீழ்க்கண்டபடி பாரத தேசத்தின் தனித்தன்மை கூறப்படுகிறது:

 

“இந்த ஜம்புத்வீபத்திலும் பாரத வர்ஷமே கர்ம கக்ஷேத்ரமாம்!”

 

கர்ம பூமியாகிய பாரத தேசத்தின் பெருமையை ஐந்தாம் ஸ்கந்தம் இருபதாவது அத்தியாயம் நன்கு விளக்குகிறது.

 

 

அதில் சில பகுதிகள்:

 

“கல்ப காலம் முடியும் வரையும் சுகங்களை அனுபவித்து மீளவும் பிறக்கும் படியான சுவர்க்க லோகத்தைக் காட்டிலும் அல்பமான ஆயுளை உடைய மானிடர் வசிக்கும்படியான பாரத பூமியில் பிறப்பது மேலானது.

 

“பாரத வர்ஷத்தில் பிற்ந்த மனிதர்கள் நிலையற்றதான மனித சரீரத்தினால் செய்யும் செயல்களைப் பகவானிடத்தில் அர்ப்பணம் செய்து மனச்சிறப்புடன் அவ்னை உபாசித்து ஜன்ம ஜரா  மரணம் முதலிய பயங்களின்றி விஷ்ணுவின் ஸ்தானமாகிய வைகுண்ட லோகத்தை அடைகின்றனர்.

 

“ப்ரம்ம லோகத்தில் அந்த பகவானுடைய கதைகளாகிற அம்ருத நதிகள் கிடைக்காது.

அந்த நதிகளைப் பணியும் தன்மை உடையவரும் சாதுக்களின் லட்சணம் அமைந்தவ்ருமாகிய பாகவதர்கள் கிடைக்க மாட்டார்கள்.

 

“நாம் குறைவறச் செய்த யாகம் ப்ரவசனம் முதலிய புண்ய கர்மம் சுவர்க்க சுகத்தைக் கொடுத்து மிகுந்திருக்குமானால்  அந்தப் புண்ய கர்மத்தினால் நமக்குப் பாரத தேசத்தில் பகவானை நினைக்கும்படியான மனித ஜன்மம் உண்டாகுமாக. பகவான் அந்நினைவுடன் தன்னைப் பணிகின்றவர்களுக்கு மோக்ஷ சுகத்தைக் கொடுக்கிறான் அல்லவா!”

 

 

முழுப் பகுதியையும் பாகவதத்தில் படித்து நாம் பாரத தேசத்தில் பிறந்ததை எண்ணி மகிழலாம்.

 

உரிய கர்மங்களைச் செய்து உய்யலாம்!

 

ஆங்கிலத்தில் படிக்க விரும்புபவர்களுக்குச் சில பகுதிகள் ஆங்கிலத்தில் கீழே தரப்படுகின்றன:

 

 

“Preferable to attainment of Swarga, the abode of those who live for a whole Kalpa, and from where return to birth (Samsara) is inevitable, is birth in land of Bharata with the shortest span of  life; for here the thoughtful can in a moment get rid of his Karma and permanently attain the feet of Sri Hari.

 

“Jivas, who having been born in this land of Bharata, do not endeavour  to attain Moksha (liberation), get caught (in the meshes of Samsara), again and again, like birds of a forest.

 

 

“ O, blessed are the sons of the land of Bharata, for Sri Hari, the one perfect Lord of all, delightfully accepts all their offerings, when they offer them to gods, invoking them with mantras under different names.

 

“ Therefore, the gods also desire to be born on the sacred land of Bharata in order to store up great, inexhaustible merit.

 

“He who having been born in the land of Bharata sets his face against righteous duties is like unto him who abandons the cistern of nectar and gives preference to a pot of poison.

 

“He who neglects the worship of Vasudeva and takes to wicked actions is like unto him who necglects the Kamadhenu (the cow of plenty) and thirsts after the  milk of Aka plant.

 

“ In this manner the celestials praise the land of Bharata. Those who having been born here, get addicted only to worldly objects, are certainly deluded by Sri Hari’s Maya.”

 

(Srimad Bhagavata V 20)

மேலே சில பகுதிகளே தரப்பட்டுள்ளன.முழு அத்தியாயத்தையும் படிக்கும் ஆர்வத்தை இந்தப் பகுதிகள் ஊட்டும் என்பதில் ஐயமில்லை!

**********

புலி நிகர் புலிட்ஸர்! (Post No.3353)

Written by S NAGARAJAN

 

Date: 14 November 2016

 

Time uploaded in London: 9-08 AM

 

Post No.3353

 

Pictures are taken from various sources; they are representational only; thanks.

 

 

 

contact; swami_48@yahoo.com

 

 

இந்த வார பாக்யா இதழில் வெளி வந்துள்ள கட்டுரை

புலிட்ஸர் பரிசுகள் அளிக்கப்பட ஆரம்பித்து நூறு ஆண்டுகள் நிறைவடைவதை ஒட்டிய சிறப்புக் கட்டுரை!

 

புலி நிகர் புலிட்ஸர்!

ச.நாகராஜன்

அமெரிக்க பத்திரிகையாளர்களுக்கு புலிட்ஸர் பரிசு என்றால் ஒரே ஆனந்தம். தங்கள் பணிக்கான உயரிய அங்கீகாரம் புலிட்ஸர் பரிசு என அவர்கள் கருதுகின்றனர்.

 

பத்தாயிரம் டாலர் பரிசுத் தொகை, தங்க மெடல் இவற்றிற்கெல்லாம் மேலாக அவர்கள் பெறும் பெரும் அங்கீகாரம் உலகிலேயே பத்திரிகைத் தொழிலின் மிகச் சிறந்த பரிசாகும்.

இந்த புலிட்ஸர் பரிசு 1917ஆம் ஆண்டில் நிறுவப்பட்டது.  சரியாக நூறு ஆண்டுகள் நிறைவடைகின்றன!

 

 

பத்திரிகைத் துறையில் மிகப் பெரும் சாதனையாளரான புலிட்ஸரை ஒரே வரியில் விவரித்து விடலாம். புலிக்கு நிகராகப் பாய்ந்து செய்திகளைப் பிடித்தவர் புலிட்ஸர்.

அவரது வாழ்க்கையே உத்வேகமூட்டும் ஒன்று.

புலிட்ஸர் ஹங்கேரியில் உள்ள புடாபெஸ்ட் நகருக்கு அருகில் உள்ல  மகோ என்ற இடத்தில்  பிறந்த யூதர். (தோற்றம் 10-4-1847 மறைவு: 29-10-1911).

 

 

அமெரிக்க ராணுவம் ஆள் எடுக்கிறது என்று கேள்விப் பட்டு ராணுவத்தில் சேர அமெரிக்கா வந்தார். ராணுவத்தில் பணியாற்றினார். போர் முடிந்த பின்னர் நியூயார்க் திரும்பினார்.

அவர் இள வயதில் செய்யாத வேலை இல்லை. அவருக்குக் கண் பார்வை வேறு மங்கல். அமெரிக்கா வந்த போது அவருக்கு ஆங்கிலமும் தெரியாது. 17 வயது இளம் வாலிபர்!

வெய்ட்டராகப் பணிபுரிந்தார். மூட்டைகளைத் தூக்கினார். கல்லறையில் சவப்பெட்டியை வைப்பதற்காகக் குழிகளைக் கூட வெட்டினார்.

 

 

ஜெர்மானிய பத்திரிகை ஒன்றிற்கு நிருபர் தேவைப் படுகிறார் என்று கேள்விப்பட்டு அதில் சேர்ந்தார். பத்திரிகைத் தொழிலில் ஈடுபட்டவுடன் தனக்கு எது உகந்தது என்பதை நொடி நேரத்தில் முடிவெடுத்தார்

 

பத்திரிகை. ஆம், பத்திரிகைத் தொழில் தான் தனது சுவாசம் என்பதை அவர் புரிந்து கொண்டார்.

செய்தி என்றால் அவருக்கு வெல்லக் கட்டி. ஒரு செய்தியை எப்படித் தேடிக் கண்டு பிடிக்க வேண்டும், அதில் எது முக்கியம், மக்கள் எதை விரும்புவர், அதை அவர்களுக்கு என்ன சொற்களில் எப்படித் தர வேண்டும் என்பதெல்லாம் அவருக்கு அத்துபடியானது.

 

36ஆம் வயதில் சொல்லும்படியாகச் சற்றுப் பணம் சேர்ந்தது.

அப்போது 1883ஆம் ஆண்டில் நியூயார்க் வோர்ல்ட் என்ற பத்திரிகை விற்பனைக்கு வந்தது. அது வருடத்திற்கு இமாலய நஷ்டம் என்று சொல்லக் கூடிய நாற்பதினாயிரம் டாலர் நஷ்டத்தில் இயங்கிக் கொண்டிருந்தது.

தைரியமாக அதை வாங்கினார் அவர்.

 

அவர் கைக்குப் பத்திரிகை வந்தவுடன் பத்திரிகை செய்தியே ஒரு புது வடிவம் கொண்டது.

சம்பிரதாயம் தூக்கி எறியப்பட்டது.சின்னச் சின்ன எழுத்துக்களில் சுவாரசியமின்றி தரப்பட்ட செய்திகள் புது வடிவம் கொண்டன! முதன் முதலாக முதல் பக்கத்தில் தலைப்புச் செய்தி என்று ஒன்றை பெரிய கொட்டை எழுத்துக்களில் பிரசுரித்தார்.

என்ன விஷயம் என்பதைப் பளிச்செனப் பார்த்த மக்கள் மிக்க ஆவலுடன் பத்திரிகையை வாங்கிப் படித்தனர். நாளுக்கு நாள் சர்குலேஷன் கூடியது.

 

 

பளீர் தலைப்புகள், விறுவிறுப்பான செய்திகள், வேகமான எழுத்தோட்டம், உடனடிச் செய்தி என ஏராளமான அம்சங்களைத் தாங்கிய பத்திரிகை 15000 பிரதிகள் விற்பனை என்பதிலிருந்து ஒரு லட்சத்திஐம்பதினாயிரம் என்ற அளவுக்குத் தாவியது.. 1883இல் பிரதிகள் ஆறு லட்சம் என்ற அளவுக்கு உயர்ந்தது.

சக போட்டியாளர்கள் அரண்டு போயினர்.

பத்திரிகை தர்மத்தை அவர் மீறுகிறார் என வயிற்றெரிச்சலுடன் கூவிப் பார்த்தனர்.

 

 

எல்லோ ஜர்னலிஸம் (மஞ்சள் பத்திரிகை) என்ற புது வார்த்தையே புலிட்ஸரால் தான் உருவானது.

மக்கள் புலிட்ஸரின் ஸ்டைலுக்கு மகத்தான ஆதரவு தரவே எதிர்ப்புகள் அமுங்கிப் போயின.

 

பத்திரிகைத் துறையில் நேர்மையான சுதந்திரம் வேண்டும் என்று அவர் முழங்கினார். வெறும் செய்திகளை மட்டும் தருவது பத்திரிகையாளரின் வேலை இல்லை, செய்திகளின் ஆதாரத்தைத் தூண்டித் துருவிக் காண வேண்டும், அத்தோடு துப்பறிந்து ஆராய்ந்து என்ன நடக்கிறது என்பதை நாட்டு மக்களுக்குச் சொல்ல வேண்டும் என்ற முனைப்பில் இன்வெஸ்டிகேடிவ் ரிபோர்டிங் என்பதைத் தொடங்கினார்.

இதனால்  அரசியல்வாதிகள் உட்பட்ட பலருக்கும் சங்கடம் ஏற்பட்டது. எதிர்ப்புகள் கிளம்பின. ஆனாலும் அவர் விடவில்லை.

43ஆம் வயதில் அவரது பார்வை முற்றிலுமாகப் போனது. தனது நியூயார்க் மாளிகையிலிருந்தே அவர் பத்திரிகை நிர்வாகத்தை நடத்தலானார்.

 

 

அவர் நியமித்த காப் என்ற  எடிட்டருக்கும் அவருக்கும்  தலையங்கம் சம்பந்தமாக அவ்வப்பொழுது கருத்து வேறுபாடு ஏற்பட்டுக்கொண்டே இருந்தது. கடைசியில் அவருக்கு சுதந்திரத்தைத் தந்து தன் கருத்துக்களையும் அவருக்குத் தெரிவிக்கலானார்.

 

தனது தகவல் தொடர்புக்கு ஒரு ரகசிய கோடிங் முறையை அவர் தயாரித்தார். அந்த குறிப்பிட்ட இரக்சிய கோடிங் அமைப்பிற்காக 20000 வார்த்தைகள் அடங்கிய ஒரு பெரிய புத்தகமே உருவானது.

64ஆம் வயதில் கான்ஸர் நோயினால் அவர் இறந்தார்.

அவரது உயிலில் எழுதப்பட்ட விருப்பத்தின் படி  அவர் பெயரால் 1917இல் இன்வெஸ்டிகேடிவ் ரிபோர்டிங் உள்ளிட்ட பத்திரிகைத் துறைகளுக்கு பரிசுகள் அளிக்கப்படலாயின..

 

 

சுவையான சம்பவங்கள் நிரம்பிய வாழ்க்கை அவருடையது.

ஒருமுறை புரபஸர் தாமஸ் டேவிட்ஸன் என்பவர்,” மிஸ்டர் புலிட்ஸர், நீங்கள் நிருபர்களிடம் மிகவும் மிருதுவாகப் பேசி நடந்து கொள்கிறீர்கள். ஆனால் எடிட்டர்களிடமோ மிகவும் கடுமையாக இருக்கிறீர்கள், இது சரியா என்று கேட்டார்.அதற்கு உட்னே புலிட்ஸர்,”நல்லது, அது ஏனென்றால் ஒரு நிருபர் என்பவர் எனது நம்பிக்கையாக இருக்கிறார். ஆனால் எடிட்டரோ எனக்கு ஏமாற்றம் அளிக்கிறார்” என்று பதில் அளித்தார். அவரது

இந்த பதில் முத்திரை பதிலாக பத்திரிகை உலகில் பேசப்படுகிறது.

 

புலிட்ஸர் அமெரிக்க ஜனாதிபதியை விட உலகம் அதிக சக்தி வாய்ந்ததாக இருக்க வேண்டும் என்று விரும்பினார். இந்த மக்களின் சக்தியும் அவர்களின் கருத்துச் சுதந்திரமும் என்பது வேற்று கிரகங்களில் வசிப்பவர்களிடம் கூட செல்வாக்கைச் செலுத்தும் என்று எண்ணினார். இது சம்பந்த்மாக பிரம்மாண்டமான ஒரு விளம்பர போர்டைக் கூட நியூ ஜெர்ஸியில் நிறுவ அவர் விரும்பினார். அந்த விளம்பரத்தை செவ்வாய் கிரகத்தில் இருப்பவர் கூடப் பார்க்கும் படி பெரிதாக அமைக்க வேண்டும் என்பது அவர் எண்ணம்.

 

 

தன் எண்ணத்தை அவர் அனைவரிடமும் சொன்ன போது இதை எப்படி மறுப்பது என்று யாருக்கும் புரியவில்லை. ஒரே ஒருவர் மட்டும் மெதுவாகக் கேட்டார் இப்படி: “சரி சார்! அதை எந்த மொழியில் எழுதுவது, அதைச் சொல்லுங்கள்!”

அவ்வளவு தான், புலிட்ஸரால் பதில் சொல்ல முடியவில்லை. செவ்வாய் கிரக வாசிகளின் மொழி யாருக்குத் தான் தெரியும்?!

 

அமெரிக்க பத்திரிகை வரலாற்றில் புலிட்ஸரின் பெயர் பொன் எழுத்துக்களில் பொறிக்கப்பட்டதற்கான காரணம் : “பொது ஜன சேவையில் ஈடுபடுபவர்களை ஊக்குவிக்க வேண்டும் என்பதற்காகவும், பொதுஜனங்களின் ஒழுக்க நெறிகளை உயர்த்துவதை ஊக்குவிப்பதற்காகவும், அமெரிக்க இலக்கியத்தை மேம்படுத்தவும், கல்வியை மேம்படுத்தவும் அவர் புலிட்ஸர் பரிசுகளை நிறுவியது தான்!

 

*********.

 

 

 

 

 

 

மீண்டும் திறக்கப்பட்ட ஏசு கிறிஸ்துவின் கல்லறை! (Post No3345)

புனித கல்லறை, ஜெருசலம்

 

WRITTEN by S NAGARAJAN

 

Date: 12 November 2016

 

Time uploaded in London: 4-59 AM

 

Post No.3345

 

Pictures are taken from various sources; they are representational only; thanks.

 

 

 

contact; swami_48@yahoo.com

 

 

பாக்யா இதழில் வெளி வந்துள்ள கட்டுரை

 

பல  நூற்றாண்டுகளுக்குப் பின்னர் திறக்கப்பட்ட ஏசு

 

கிறிஸ்துவின் கல்லறை!

 

ச.நாகராஜன்

 

புனிதர் ஏசு கிறிஸ்துவின் கல்லறை கி.பி.1555ஆம் ஆண்டுக்கு முன்னரே அதன் மூடப்பட்ட ஒரிஜினல் கல்லின் மீது புதிதாகச்  சலவைக் கற்கள் வைக்கப்பட்டு மூடப்பட்டது என்பது வரலாற்றுச் செய்தி.

 

ஏசு கல்லறை,ஜெருசலம்

 

இந்தப் புனிதமான கல்லறையைப் பாதுகாக்கும் திட்டத்தின் ஒரு பகுதியாக கிரீஸ் நாட்டில் ஏதன்ஸ் நகரில் உள்ள நேஷனல் டெக்னிகல் இன்ஸ்டிடியூட்டைச் சேர்ந்தவர்கள் இந்தப் புனித ஸ்தலத்தின் உட்பகுதிகளை அணுக வேண்டியது அவசியம் எனத் தீர்மானித்தனர். நேஷனல் ஜியாகிராபிக் சொஸைடியைச் சேர்ந்த ஃப்ரெடெரிக்  ஹைபெர்ட், “எங்களுக்குத் தெரிந்த வரையில் நாங்களே முதன்முறையாக இதைத் திறந்து பார்க்கப் போகிறோம்” என்று அறிவித்தார்.

 

 

பழைய புராணங்களை ஆய்கின்ற வரலாற்று ஆய்வாளர்கள், ஏசு உண்மையில் வாழ்ந்த ஒரு புனிதரே என்று சொல்வதோடு அவர் கி.பி. முதல் ஆண்டில் இப்போது பாலஸ்தீனம என்று அழைக்கப்படும் பெத்லஹேமில் பிறந்தார் என்றும் இஸ்ரேலில் உள்ள நாசரேத்திற்குப் பின்னர் சென்றதாகவும் கி.பி, 29ஆம் ஆண்டு வாக்கில் அவர் மறைந்ததாகவும் உறுதி படக் கூறுகின்றனர்.

ஹிப்ரூ பைபிளின் படி ஏசு ஒரு குகையில் கல் மேடை ஒன்றில் வைக்கப்பட்டு கற்களினால் மூடப்பட்டார்.

 

கான்ஸ்டண்டைன் என்ற முதல் கிறிஸ்தவ சக்கரவர்த்தி கி.பி, 326இல் தனது தாயான ஹெலினாவை தனது பிரதிநிதியாக ஜெருசலத்திற்கு அனுப்பினார். அங்குள்ளோர் ஒரு குகையைக் காண்பித்து இங்கு தான் ஏசுவின் கல்லறை உள்ளது என்று அவரிடம் குறிப்பிட்டனர். உடனே அந்தக் குகையில் ஒரு புனித

ஸ்தலத்தை கான்ஸ்டண்டைன் நிர்மாணித்தார். குகையின் மேல் மூடி அகற்றப்பட்டது. அங்கு வருகை புரிவோர் குனிந்து கீழே பார்க்கும் வண்ணம் அந்த புனித ஸ்தலம் அமைக்கப்பட்டது. அது ஹோலி எடிக்யூல் (Holy Edicule) என்று அழைக்கப்படலாயிற்று.

ஆயிரத்தி எண்ணூறுகளில் ஏற்பட்ட ஒரு தீ விபத்தால் அதை  மீண்டும் புனருத்தாரணம் செய்ய வேண்டிய அவசியம் ஏற்பட்டது.

இதை மூன்று சர்ச்சுகளின் அமைப்புகள் கூட்டாக இப்போது நிர்வகித்து வருகின்றன..

 

Picture of Holy Edicule in Jerusalem

1958இல் இந்த அமைப்புகள் அனைத்தும் ஒரு மனதாக இதை உரிய முறையில் பாதுகாத்துப் பராமரிக்க வேண்டும் என்று தீர்மானித்தன. என்றபோதும் ஐம்பது ஆண்டுகள் கழிந்த பின்னரே இதை எப்படிச் செய்வது என்றும் இதற்கு எப்படி நிதி திரட்டுவது என்றும் தீர்மானித்தன. இதற்கு ஆகும் செலவு சுமார் 40 லட்சம் டாலர்கள் ஆகும்.

 

 

ஆயிரத்தி தொள்ளாயிரத்து நாற்பதுகளில் இரும்புக் கம்பிகளால் ஒரு தடுப்பு இங்கு அமைக்கப்பட்டது.

 

இதை உரிய முறையில் சீரமைக்கத் தீர்மானித்த புனரமைப்புக் குழுவினர் முதலில் 19ஆம் நூற்றாண்டில் நிறுவப்பட்ட சலவைக் கற்களை அகற்றினர். பின்னர் 15ஆம் நூற்றாண்டில் நிறுவப்பட்ட சலவைக்கற்களையும் அகற்றினர். அப்போது அவர்கள் கண்டது 12ஆம் நூற்றாண்டில் மூடப்பட்ட சலவைக் கற்களை. அவற்றையும் அகற்றிய பின்னர் முதன் முதலில் நிறுவப்பட்டிருந்த கல்லைக் கண்டனர்.

 

 

“இங்கு உள்ளே இருப்பதை ஆய்வு செய்வது எங்கள் நோக்கமல்ல. ஒரு டி என் ஏ (DNA) சோதனையும் நடைபெறாது வேறு எந்த ஒரு ஆய்வும் செய்யப்பட மாட்டாது” என்று உறுதிபடக் கூறிய குழுவினர் இது ஆய்வுக்கு அப்பாற்பட்ட நம்பிக்கை சம்பந்தப்பட்ட விஷயம் என்றனர்.

 

‘கடந்த பல நூற்றாண்டுகளாகப் புனிதமாகக் கருதப்பட்ட இந்த ஸ்தலத்தில் எந்த ஒரு ஆய்வும் எந்த  ஒரு புதிய விஷயத்தையும் தரப் போவதில்லை. இந்தத் திட்டதின் மூலமாக நீங்கள் குனிந்து பார்த்து, இது வரை பார்க்க முடியாம்ல இருந்த, முன்னர் அமைக்கப்பட்டிருந்த பழைய இடத்தை இப்போது நன்கு பார்க்க முடியும்’ என்கின்றனர் இதைப் பராமரிக்க இருக்கும் குழுவினர்.

 

ஏசுபிரானின் ஒரிஜினல் கல்லறை திறக்கப்பட்டதையொட்டி

உலகெங்குமுள்ள கிறிஸ்தவர்களிடையே பலத்த எதிர்பார்ப்பு எழுந்துள்ளது. இந்த புனித ஸ்தலம் பற்றிய செய்தியே இப்போது பரபரப்பாகப் பேசப்படும் இன்றைய செய்தி!                  ஆதாரம் : லைவ் ஸயின்ஸ்

***********