வேத கால அரசர்கள் பற்றிய விநோதச் செய்திகள்! (Post No.4145)

Written by London Swaminathan

 

Date: 10 August 2017

 

Time uploaded in London- 11-08 am

 

Post No. 4145

Pictures shown here are taken from various sources such as Facebook friends, Books, Google and newspapers; thanks.

 

 

வெள்ளைக்காரன் எழுதிய இந்திய சரித்திரம் அசோகரின் தாத்தா காலத்தில் இருந்து துவங்குகிறது. அதாவது நமது சரித்திரம் எல்லாம் 2400 ஆண்டு மட்டுமே பழமையானவை! அதற்கு முன் நம்மை ஆண்ட மன்னர்கள் யார் என்று எம்.ஏ. சரித்திரப் புத்தகம் வரையிலும் கிடையாது!! (கட்டுரை ஆசிரியர் மதுரை பல்கலைக்கழக எம்.ஏ. வரலாறு பட்டதாரி). ஆனால் ரிக்வேதத்தில் இந்தியாவை ஆண்ட மன்னர்கள் பெயர்களும், ஈரானை ஆண்ட மன்னர்கள் பெயர்களும் மஹாபாரதத்தில் சிந்துசமவெளியை ஆண்ட மன்னர்கள் பற்றியும் உள்ளன. சிரியாவை ஆண்ட பிரதர்தனன், தசரதன் (1350 BCE) பற்றிய கல்வெட்டு பற்றி 1935 ஆம் ஆண்டிலேயே காஞ்சி பரமாசார்ய சுவாமிகள் உரையாற்றியது உலகம் முழுதும் மிட்டனி நாகரீகப் புத்தகத்தில் உள்ளது. ஆனால் இந்திய சரித்திரப் புத்தகத்தில் கிடையாது. என்ன விநோதம்? நாமின்றும் அடிமைகளாகவே வாழ்கிறோம்! சரித்திரப் புத்தகமா? தரித்திரப் புத்தகமா? உடனே மாற்றி எழுதுவது நமது தலையாய கடமை.

 

வேதங்களில் உள்ள மந்திரப் பகுதிகளை சம்ஹிதை என்பர். அவை முழுதும் துதிப் பாடல்கள். அதற்குபின் பாதி உரை நடையிலும் கொஞ்சம் பாடல்களாகவும் உள்ளது பிராமணங்கள். இதற்கு வெள்ளைக்காரன் போட்ட தேதி சுமார் கி.மு 1000 அல்லது 800. ஆனால் இந்துக்கள் போடும் தேதி கி.மு.4000. சங்கத் தமிழ் நூல்கள் பற்றி இறையனார் களவியல் உரை கூறும் செய்திகளும் நீண்ட நெடுங்கால வரலாறு ப ற்றிப் பேசும். புராணங்களில் சுமார் 150 அரசர்களின் பெயர்களை வரிசைக் கிரமமாக கொடுத்துள்ளனர். இது பற்றி நிறைய எழுதிவிட்டேன். இப்பொழுது பிராமண நூல்களில் படித்த சுவையான விஷயங்களைச் சொல்லுவேன்:-

 

இந்திய அரசியல் சாசனம் “இந்தியா என்னும் பாரத நாடு…………………….” என்று துவங்குகிறது ஏன்? தபால்தலைகளில் ஆங்கிலத்தில் ‘இண்டியா’ என்றும் ஹிந்தியில் ‘பாரத்’ என்றும் உள்ளது. ஏன்?

 

உலகமே வியக்கும் வண்ணம் ஆண்டான் பரதன் என்ற மன்னன், அவன் நூறு அலக்ஸாண்டர்களுக்குச் சமமானவன். ஆயிரம் நெப்போலியன்களுக்குச் சமமானவன். புலிக்குட்டிகளும் சிங்கக்குட்டிகளும் அவன் நண்பன். அஞ்சாத நெஞ்சன்; அதி சூரன்; மஹா வீரன்; மாபெரும் பேரரசன்.

 

சகுந்தலை பெற்றதோர் பிள்ளை சிங்கத்தினைத்

தட்டி விளையாடி – நன்று

உகந்ததோர் பிள்ளை பாரத ராணி

ஒளியுறப் பெற்ற பிள்ளை

என்று சொற்தேரின் சாரதியாம் பாரதியால் பாடப்பெற்றவன்; பாராட்டப் பெற்றவன்.

அதே பாட்டில்

தெய்விகச் சாகுந்தலமெனும் நாடகம்

செய்த தெவர் கவிதை? – அயன்

செய்த தனைத்தின் குறிப்புணர் பாரத

 

தேவி அருட்கவிதை என்றும் பாடுகிறார்.

அப்பேற்பட்ட சாகுந்தல நாடகத்தில் உலகப் புகழ்பெற்ற காளிதாசன் பரதனின் புகழைப் பாடுகிறான். இந்தப்பிள்ளை உலகம் முழுதும் ஆள்வான் என்கிறான். இதற்கு முன்னர் மஹாபாரதத்தின் ஆதி பர்வத்தில் பரதன் புகழ் இருக்கிறது.

 

இந்த பூமியில் பரதனுக்கு முன்னால் பிறந்த அனைவரும்

அவனுக்குப் பின்னால் பிறந்த அனைவரும்  அவனது பெயராலேயே அழைக்கப்படுவர்

–ம.பா. 1-69-49

இவனைப் பற்றி சதபத பிராமணம் ஐதரேய பிராமணம் என்ன செப்புகின்றன என்பதைக் காண்போம்:–

தீர்கதமஸ் என்ற ரிஷி துஷ்யந்தன் மகனான பரதனுக்கு முடி சூட்டியதாக ஐதரேய பிராமணம் பேசும் (8-39). அவன் இந்த பூமி முழுதையும் வசப்படுத்தி 133 அஸ்வமேத யாகங்களைச் செய்ததாகவும் கூறும். 78 குதிரைகளை யமுனை நதிக்கரையிலும் 55 குதிரைகளை கங்கை நதிக்கரையிலும் கட்டி வைத்து அஸ்வமேதம் செய்தான் பரதன்.

 

அஸ்வமேதம் செய்த ஒவ்வொருவரையும் பாராட்டும்  பாடல் உண்டு.  அதில் ஆயிரம் குதிரைகளுடன் அஸ்வமேதம்செய்தான் என்று போற்றுகிறது அதாவது அலங்கரிக்கப்பட்ட அவனது குதிரை எங்கெல்லாம் சுற்றித் திரிகிறதோ அந்த இடமெல்லாம் அவனது ஆட்சிக்குட்பட்ட பகுதி. ஒருவரும் அதைத் தடுக்கவோ பிடிக்கவோ முன்வரவில்லை. ஆகையால் இந்த பூமி முழுதும் அவன் வசமானது.

தங்க நகைகளுடன் 10000 பெண்கள் பரிசு

 

எந்த ரிஷி அஸ்வமேதம் செய்விக்கிறாரோ அவருக்கு தானம் அளிப்பது மன்னர் மரபு.

அங்க என்னும் அரசனை அத்ரியின் மகனான உதமன்ய பட் டாபிஷேகம் செய்வித்தார். அவருக்கு அங்க மன்னன்

10,000 யானைகள்

10,000 தங்க நகை அணிந்த பணிப்பெண்கள்

ஒரு கோடி பசு மாடுகள்

87,000 வெள்ளைக் குதிரைகள்

கொடுத்தான். ( கவிஞர்கள் மிகைபடக்கூறல் ஏற்றுக் கொள்ளப்பட்ட நடைமுறை. ஆகையால் இவைகளை ஆயிரத்தால் வகுப்பது சரி என்று தோன்றுகிறது. மேலும் ஆயிரம் என்பதை “எண்ணற்ற” (innumerable, uncountable) என்ற பொருளிலும் வேத காலத்தில் பயன்படுத்தினர். ஆகவே நாம் ஒவ்வொரு எண்ணையும் ஆயிரத்தாலோ அல்லது நூறாலோ வகுக்க வேண்டும். இது நான் சொல்லுவதல்ல. மஹாபாஷ்யமெழுதிய பதஞ்சலி முனிவரே ராம ஆண்ட ஆயிரக் கணக்கான ஆண்டுகளை 365ஆல் வகுத்து இத்தனை ஆண்டுகள் ஆண்டான் என்று எழுதி இருக்கிறார்.

 

இன்றும் கூட பிராமண வீடுகளில் கல்யாணம், ஆயுஷ் ஹோமம், சீமந்தம்-வளைகாப்பு ஆகியவற்றில் நெருங்கிய உறவினர்கள் என்ன தொகை ஓதிவிட்டாலும் அதை உரத்த குரலில் மந்திரம் ஓதி அளிக்கும் புரோகிதர்கள் “லட்சம் கட்டி வராஹன்” என்றே சொல்லித் தருவர். ஆக இந்த நடைமுறை அக்காலத்தில் இருந்திருக்க வேண்டும்.

இறையனார் களவியல் உரையில் மூன்று தமிழ்ச் சங்ககங்களுக்குக் கொடுத்த ஆண்டுகளை வையாபுரிப் பிள்ளை போன்ற அறிஞர்கள் 37-ஆல் வகுத்தனர். நான் வேறு ஒரு கணக்குக் காட்டி இருக்கிறேன். (மூன்று தமிழ் சங்கங்கள் கட்டுகதையா என்ற எனது  பழைய ஆராய்ச்சிக் கட்டுரையில் மேல் விவரம் காண்க)

 

இனி வேத கால அரசர் பெயர்களும் அவர்களுக்கு பட்டாபிஷேகம் செய்வித்த முனிவர் பெயரையும் காண்போம். யமுனை நதி முதல் சிந்து-சரஸ்வதி வரை பிரம்மாண்ட பூமியில் வேத கால அரசர்கள் வாழ்ந்தனர்; ஆண்டனர். அவர்கள் செல்வம், உலகம் வியக்கும் வண்ணம் இருந்தது. வேதம் முழுதும் தங்கம் பற்றி வரும் குறிப்புகளைப் பார்த்தால் கஜினி முகமதுவும் அலெக்ஸாண்டரும், கொலம்பசும் ஏன் இந்தியாவை நோக்கிப் பயணம் செய்தனர் என்பது விளங்கும்.

 

வேத காலத்தில் இந்தியாவில் தங்கம் ஆறாக ஓடியது என்பதை “ஹிரண்யம்” என்ற சொல் வரும் இடங்களை ஆராய்ந்தால் விளங்கும்.

துஸ்தரிது பௌம்சாயன என்ற மன்னன், தான் தொடர்ந்து வரும் ஆட்சியில் பத்தாவது மன்னன் என்று பெருமை அடித்துக் கொள்கிறான் (சதபத. 12-9-3-1) ஒரு மன்னக்கு 35 ஆண்டு சராசரி வைத்தாலும் இவனது வம்சம் 350 ஆண்டுகள் ஆண்டதை பிராமண நூல்கள் செப்புகின்றன.

 

பரீக்ஷித்தின் மகனான ஜனமேஜயனை துர காவசேய என்ற ரிஷி பாட்டாபிஷேகம் செய்வித்தார்.

 

இது கலியுக துவக்கத்தில் கி.மு 3100ல் நடந்திருக்க வேண்டும். அதாவது மாபாரத யுத்தத்துக்குப் பின்னர் வந்த அரசர்கள்.

 

மனு வம்சத்தில் வந்த சார்யாத என்ற மன்னனை சியாவன பார்கவ முனிவர் பட்டாபிஷேகம் செய்வித்தார்.

 

சதானீக சாத்ராஜித என்ற மன்னனை  வாஜ ரத்னனின் மகனான சோமசுமா பட்டாபிஷேகம் செய்வித்தார்.

 

அமவாஸ்த்ய மன்னனையும் யுதாம் ஸ்ரௌஸ்தி ஔக்ரசேன்ய மன்னனையும் பர்வத, நாரத முனிவர்கள் பட்டாபிஷேகம் செய்வித்தார்கள்.

 

விஸ்வகர்மா பௌவன மன்னனை காஸ்யப மஹரிஷி பட்டாபிஷேகம் செய்வித்தார்.

சுதாஸ பௌஜாவனனை வசிஷ்ட மஹரிஷி பட்டாபிஷேகம் செய்வித்தார்.

மருத்த ஆவிக்ஷித மன்னனை சம்வர்த ஆங்கிரஸ் பட்டாபிஷேகம் செய்வித்தார்.

இது போல அஸ்வமேதம் செய்த மன்னர்களின் நீண்ட பட்டியலும் உளது.

ரிக்வேத மன்னர்கள், பிராமண நூல் மன்னர்களை வரிசைப் படுத்தும் ஆராய்ச்சியைத் துவக்க வேண்டும். சிரியா-துருக்கி மிட்டனி (Mitannian Civilization)  சாம்ராஜ்யத்தில் தசரத பிரதர்தன மன்னர்களின் பெயர்கள் கி.மு 1350ல் கிடைப்பதாலும் ரிக்வேத மந்திரத்தில் உள்ள அதே ஆர்டரில் (in the same order as in Rig Veda) இந்திர-மித்ர- வருணன் பெயர்கள் கியூனிFஆர்ம் (Cuneiform inscription) கல்வெட்டில் கிடைப்பதாலும் வேத கால மன்னர்கள் அதற்கும் முற்பட்டவர்களே. பாஞ்சாலம் முதலிய தேசங்கள் குறிப்பிடப்படுவதாலும் மஹாபாரத யுத்தத்தில் சிந்துசமவெளி மன்னர்கள் கலந்து கொண்டது பற்றீய குறிப்பு உளதாலும் ராமாயணத்தில் ராமனின் சகோதர்கள் சிந்து சமவெளி பகுதியை வென்ற குறிப்பு உளதாலும் சரஸ்வதி-சிந்து சமவெளி நாகரீகமும் வேத காலத்துக்குட்பட்டது என்பது எனது துணிபு.

 

ஆனால் கால வரிசைக் கிராமத்தை அறிய மேலும் ஆராய்ச்சி தேவை. தற்போது வெள்ளைக்காரன் எழுதிய புத்தகங்களை குப்பைத் தொட்டியில் போட்டுவிட்டு புராண, இதிஹாச, வேத மன்னர் பட்டியலைத் தர வேண்டும். காலக் கணிப்பீட்டை எதிர்கால ஆராய்ச்சியாளருக்கு விட்டுவிடலாம்.

 

சுமேரிய, எகிப்திய, சீன,மாயன் நாகரீகங்களை கி.மு3000ல் துவங்கிவிட்டு அதற்கு முந்தைய பாரத நாகரீகத்தை கி.மு 300ல் துவக்குவது நியாயம் இல்லை. வரலாற்றை மாற்றி எழுதுக!

 

–Subham–

அதீனா தேவி தோன்றிய கதை (Post No.4128)

Written by London Swaminathan

Date: 4 August 2017

Time uploaded in London- 12-14

Post No. 4128

Pictures shown here are taken from various sources such as Facebook friends, Books, Google and newspapers; thanks.

அதீனா என்னும் தேவதை (Goddess Athena) இந்துமதக் கடவுளரான துர்கா சரஸ்வதி, லெட்சுமி ஆகிய மூவரின் பிம்பம் என்று சொல்லலாம். நாம் எப்படி ஒரே சக்தியை மூன்று துறைகள் கொடுத்து மூன்று தேவிகளாக வழிபடுகிறோமோ அதே போல கிரேக்கர்களும் கல்வி, வீரம், வெற்றி ஆகியவற்றுக்கு அதிதேவதையாக அதீனாவைத் தேந்தெடுத்தனர். இந்துமதத்துக்கும் கிரேக்க கலாசாரத்துக்கும் உள்ள தொடர்புகளை ஏற்கனவே சில கட்டுரைகளில் விளக்கியுள்ளேன். அதீனாவின் சின்னம் ஆந்தை. பறவைகளில் மிகவும் புத்திசாலி ஆந்தை என்பதால் இந்த தெரிவு. இந்துக்   கடவுளான லெட்சுமிக்கும் உலூக என்றால் வடமொழியில் ஆந்தை. தமிழிலும் சம்ஸ்கிருதத்திலும் அந்த பெயர்களுடன் புலவர்களும் அறிஞர்களும் உண்டு (ஓதலாந்தை, பிசிர் ஆந்தை)

 

அதீனா பற்றிய குறிப்புகள் கி.மு.800 முதல் கிடைக்கின்றன. அதாவது வேத காலக் கடவுளருக்கு மிகவும் பின் வந்தவள். வேத காலக் கடவுளரான த்யவ் (Dyaus Pitr) பிதர் என்பவரை கிரேக்கர்கள் ஸூஸ் (Zeus) என்பர். அவருடைய தலையிலிருந்து அதீனா தோன்றியதாக ஒரு கதை உண்டு. அவளுடைய தாயார் மேதிஸ் METIS (ஞானம்). இதுவும் மதி (மூளை, அறிவு) என்ற சம்ஸ்கிருதச் சொல்லுடன் தொடர்புடையதே. வேதகால தேவதையான அதிதி போலவும் இவரை சிறப்பிப்பர். அதாவது எல்லா நல்ல குணங்களுக்கும் அதி தேவதை.

ஏதென்ஸ் நகரத்துக்கு யாரை தேவதையாக நியமிப்பது என்று கருத்து வாக்கெடுப்பு நடந்தது. பொசைடான் (Poseidon)  என்னும் கடல் தேவதைக்கும் அதீனாவுக்கும் நடந்த போட்டியில் பொசைடான் உப்பு நீர்க்கடலைக் காட்டினார். ஆகையால் மக்கள் அவரை ஒதுக்கிவிட்டனர். அதீனா புனித மரமான ஆலிவ் (Olive Tree)  (ஒலிவ) மரக் கிளையைக் காட்டியதால் அவளையே மக்கள் தேர்ந்தெடுத்தனர். அந்த மரக் கிளையே சமாதானத்தின் சின்னம் ஆகும்.

இந்த தருணத்தில் இன்னொரு விஷயத்தை நினைவு கூறுதல் பொருத்தமாகும். உலகில் முதலில் சமாதானம் வேண்டிப் பாடிய பாடல் ரிக் வேதத்தின் கடைசி பாடலாகும்.

 

சூஸ் என்னும் கடவுளுக்கு நிகரான அறிவுடைய ஒரு தேவதை தோன்றப் போகிறாள் என்று ஆரூடம்(prophesy) சொல்லப்பட்டது. அப்படித் தனக்குப் போட்டியாக யாரும் வந்துவிடக்கூடாது என்பதற்காக சூஸ் தனது மனைவியான மேதிஸ் (மதி= அறிவு) என்பவரை விழுங்கி விடுகிறார். ஆனால் சூஸுக்கு ஒரு நாள் பொறுக்கமுடியாத தலைவலி ஏற்பட்டது. உடனே தச்சர்களுக்கு அதிதேவதையான   (Hephaistos) ஹெபஸ்டோசை அழைத்து தலையைப் பிளக்கச் சொன்னார். அவர் கோடாரியைக் கொண்டு பிளக்கவே அதீனா உதயமானாள்.

 

இது ஒரு அடையாள பூர்வ கதை. இதுபோல வேதத்திலும் குறிப்பாக பிராமண நூல்களிலும் நிறைய சங்கேத மொழிக் கதைகள் உண்டு. இதற்கு அர்த்தம் புரியாத மேலை நாட்டினர் தத்துப் பித்து என்று உளறியுள்ளனர்.

 

 

எங்களுக்குச் சுற்றுலா கைடு (guide) ஆக அந்த பெண்மணி இந்தக் கதையைச் சொல்லி முடித்த பின்னர் இதை சிவன் தலையில் கங்கை புகுந்த கதையுடன் ஒப்பிட்டாள். ஆகாயத்திலிருந்து பாய்ந்த கங்கா தேவியின் வேகத்தைக் கட்டுப்படுத்த சிவன் அவளைத் தன் தலையில் தாங்கி பின்னே வெளியே விட்டார் என்பது புராணக் கதை. இதற்கு இரண்டு விதப் பொருள் உள்ளது.

ஒன்று கங்கா நதி சிவ பெருமான் உறையும் கயிலை மலைப் பகுதியிலிருந்து தோன்றுவதைக் குறிப்பது.

இரண்டாவது அறிவு/ ஞானம் என்பதைக் கட்டுக்குள் வைக்கவேண்டும். அதன் பிரவாஹம் ஒருவரை அகந்தையிலோ, தவறான வழியிலோ செலுத்தி விடக்கூடாது.

 

இந்தக் கருத்துகளை விளக்குவதே அதீனா/ கங்கா  தேவி பிறந்த கதை.

 

கிரேக்க நாட்டு வரலாறு எல்லாம் மிக மிக உருச் சிதவுற்ற வேதகாலக் கதைகள் ஆகும். Hermes ஹெர்மிஸ்= சரமா, த்யௌ பிதர்= சூஸ் , Nereids நெரைட்ஸ் = நீர்த் தேவதைகள் போன்ற நூற்றுக் கணக்கான ஒற்றுமைகள் இருந்தாலும் கதையின் போக்கு முழுவதையும் காண்கையில் நம்முடன் ஒப்பிட இயலாது. அதாவது வேத கால இந்துக்கள் — பாமர மக்கள் — அங்கு குடியேறி இருக்கலாம். அவர்கள் நம் கதையைத் திரித்திருக்கலாம். இப்போதும்கூட தமிழ்நாட்டின் கிரா    மப்புறக் கதைகளிலும், தல புராணக் கதைகளிலும் இந்துமதக் கதைகள் எவ்வளவு திரிபு அடைந்துள்ளன என்பதை ஆரய்வோருக்கு இது தெள்ளிதின் புலப்படும்

 

–subham–

அதீனா சிலையும் மத வெறியர்கள் அதை அழித்த கதையும் (Post.4127)

Picture of London Swaminathan

 

Written by London Swaminathan

Date: 4 August 2017

Time uploaded in London- 8-13 am

Post No. 4127

Pictures shown here are taken from various sources such as Facebook friends, Books, Google and newspapers; thanks.

pictures by Natarajan Krishnan of Sydney (my Sambandhi)

 

ஜூலை மாதக் கடைசியில் நாங்கள் ஏதென்ஸ் நகருக்கும் சாண்டோரினி என்ற வரலாற்றுச் சிறப்பும் இயற்கை வனப்பும் கொண்ட தீவுகளுக்கும் சென்று வந்தோம். இது பற்றிய எனது முந்தைய கட்டுரைகளைப் படித்துவிட்டு இதைப் படிக்கவும்.

 

கிரேக்க நாட்டின் தலை நகரான ஏதென்ஸ் நகரில் ஆக்ரோபொலிஸ் என்னும் இடத்தில் பார்த்தினான் கோவில் (Athena Temple in Parthenon at Acropolis in Athens, Greece) உள்ளது இதில் இருந்த அழகிய அதீனா தேவியின் சிலையை கிறிஸ்தவ மத வெறியர்களும் முஸ்லீம் மத வெறியர்களும் அழித்த கதை மிகவும் வருந்தத்தக்க கதை.

எப்படி சோமநாத புர சிவன் கோவிலை உடைத்து கஜினி முகமது டன் கணக்கில் தங்கம் கொண்டு சென்றானோ, எப்படி போர்ச்சுகீசியர்கள் யாழ்ப்பாண இந்துக் கோவில்களை நாசப்படுத்தினரோ, எப்படி மாலிக்காபூர் மதுரை திருவரங்கம் பகுதி கோவில்களைக் கொள்ளை அடித்து கோவில்களை இடித்தானோ, எப்படி மாயா, அஸ்டெக், இன்கா, ஒல்மெக் நாகரீகங்களை ஸ்பானிய கிறிஸ்தவ வெறியர்கள் அழித்து தங்கத்தை எல்லாம் ஸ்பெயின் நாட்டுக்குக் கொண்டு சென்றார்களோ, எப்படி அவுரங்க சீப் அயோத்யா ராமர் கோவிலையும் மதுரா நகர கிருஷ்ணன் கோவிலையும் இடித்து மசூதி கட்டினானோ—– அப்படி அதீனா தேவி சிலையை முஸ்லீம்களும் கிறிஸ்தவர்களும் மாறி மாறி உடைத்து

2000 ஆண்டுகளுக்கு மசூதியாகவும் சர்ச்சாகவும் பயன்படுத்தினர் (விக்கிபீடியா ஆங்கிலப் பகுதியில் முழு விவரம் காண்க)

சுருக்கத்தை மட்டும் தமிழில் தருகிறேன்:-

 

‘போதாக்குறைக்கு பொன்னியும் வந்தாளாம்’ என்பது போல மிச்சம் மீதி இருந்த தூண்களை பிரிட்டிஷ்காரர்களும் , பிரெஞ்சுக்காரர்களும் கொள்ளை அடித்து அவரவர் மியூசியங்களில் வைத்துக் கொண்டனர். மதுரை மீனாட்சி அம்மனின் நீலக்கல்லையும் கோஹினூர் வைரத்தையும்  விக்டோரியா ராணி “திருடியது போல”, இவைகளைத் திருடினர் வெள்ளைக்கார்கள். இதில் ஒரே ஒரு நன்மை உண்டு. நம்மூர் திராவிட அரசியல்வாதிகளின்   கைகளில் கிடைத்திருந்தால் போன இடமே தெரிந்திருக்காது. இவர்கள் காட்சி சாலையிலாவது (Museum) வைத்து இருக்கிறார்கள். நம்மூர் பிராமணப் பெண்கள் கையிலோ, செட்டியார் கைகளிலோ சிக்கி இருந்தால் உருக்கி புது நகை செய்து அதில் ரத்தினக் கற்களைப் பொருத்தி இருப்பர். வெள்ளைக்கார, கொள்ளைக்காரன் காட்சிப் பொருளாகவாது பாதுகாத்து வைத்திருக்கிறான்.

 

பார்த்தினான் கோவில் இருந்த இடத்தில், அதற்கு முன்னதாக ஒரு நூறு கால் மண்டபம் இருந்தது. இப்படி 100 கால் , 1000 கால் மண்டபங்கள் கட்டுவது இந்துக்களின் வழக்கம். இதுவும் நமது இந்து சமய  செல்வாக்கைக் காட்டுகிறது. 2500 ஆண்டுகளாக இருந்த இந்தக் கோவில் முதலில் பாரசீகப் படை எடுப்பில் சேதமானது.

 

இரண்டாம் தியோடோசியஸ் கி.பி.435ல் கிறிஸ்தவ சமயமல்லாத கோவில்கள் (Pagan Temples) அனைத்தும் மூடப்படவேண்டும் என்று உத்தரவிட்டான். கான்ஸ்டாண்டிநோபிள் கிறிஸ்தவ மன்னன் ஒருவன் அதீனா சிலையைக் கொள்ளை அடித்து அந்த நகருக்குக் கொண்டு சென்றான். பின்னர் அது அழிக்கபட்டது. ஆறாம் நூற்றாண்டில் அதை கிறிஸ்தவ சர்ச்சாக மாற்றி வர்ஜின் மேரி VIRGIN MARY (கன்னி மேரி) சிலையை வைத்தனர். (சமணர்களும், பௌத்தர்களும், முஸ்லீம்களும், கிறிஸ்தவர்களும் இந்தியாவில் இந்து சிலைகளை அகற்றி தங்கள் சிலைகளை வைத்தது போல)

அவர்கள் மற்ற கடவுளர் சிலைகளை உடைத்தனர். மேலும் சிலவற்றை கிறிஸ்தவ சிலைகள் என்று புனைக் கதைகளை எட்டுக்கட்டினர். முடிந்தவரை கிறிஸ்தவ ஓவியங்களை சுவர்களில் வரைந்தனர்.

 

கிறிஸ்தவர்கள் கட்டிட அமைப்பைச் சிறிது மாற்றி வாசலை கிழக்கு நோக்கி வைத்தனர். பின்னர் ரோமன் கதோலிக்க சர்ச்சாக 200 வருடம் நீடித்தது.

 

1456ல் ஏதென்ஸ் மீது படை எடுத்து வெற்றி பெற்ற ஆட்டோமான் துருக்கியர்கள் அக்கட்டிடத்தை கிரேக்க ஆர்த்தடக்ஸ் கிறிஸ்தவர் கைகளில் முதலில் ஒப்படைத்தனர். பின்னர் அதை மசூதியாக மாற்றினர்.

1687ல் ஏற்பட்ட துருக்கிய யுத்தத்தில் அதைத் துப்பாக்கி மருத்து சாலையாகப் பயன் படுத்தினர். அபோது ஏற்பட வெடிப்பில் பெருமளவு பகுதி சேதமானது. கிறிஸ்தவப் படைகள் வீசிய பீரங்கிக் குண்டுகள் கோவில் பகுதிகளைத் தகர்த்துதது. இப்போது கிரேக்க அரசு, பார்த்தினான் கோவிலுக்கு விரிவான திருப்பணி செய்து வருகிறது.

 

பார்த்தினான் அதிசயம்

பார்த்தினான் கட்டிடம் எட்டு தூண்களையும் நீளவாக்கில் 17 தூண்களையும் உடையது. இதை ஏ 4 சைஸ் (A 4 Size Paper) பேப்பருடன் ஒப்பிடலாம் என்று எங்களுக்கு விளக்கம் தந்த (Tourist Guide)  கைடு சொன்னாள். மேலும் இது சம-மட்டமான தரையில் அன்றி சிறிது வளைந்து இருப்பதால் இந்த தூண்களிலிருந்து கோடு கிழித்தால் அவை ஐந்து கிலோமீட்டர் உயரத்தில் சந்திக்கும் என்றும் அப்பொழுது பிரமிடு வடிவம் உருவாகும் என்றும் சொன்னாள்.

அடுத்த கட்டுரையில் அதீனா தேவியின் தோற்றம் பற்றிய கதை இந்து மதத்துடன் எப்படித் தொடர்புடையது என்பதைக் காண்போம்.

 

–Subham–

எதென்ஸ் நகரமும் இந்துசமயத் தொடர்பும் (Post No. 4124)

Written by London Swaminathan
Date: 3 August 2017
Time uploaded in London- 17-44
Post No. 4124
Pictures shown here are taken from various sources such as Facebook friends, Books, Google and newspapers; thanks.

 

 

pictures by london swaminathan.

 

 

கிரேக்க நாட்டின்   தலைநகரான ஏதென்ஸ் நகரத்துக்கு ஜூலை மாதக் கடைசியில் (2017) போய் வந்தேன்— 9000 ஆண்டுப் பழமையுடையது என்று பெருமை பேசும் நகரில் நின்றது மகிழ்ச்சி தந்தது. இந்த நகரம் பற்றிய விஷயங்கள் இந்து மதத்துடன் நெருங்கிய தொடர்புடையது. எங்களுக்கு வரலாற்றுப் பெருமைகளை விளக்குவதற்கு ஒரு பெண்மணி முன்வந்தார். அவருக்கு 100 யூரோ கொடுத்தோம். அதற்கு முன் ஒவ்வொருவரும் ( 11 பேர்) 30 யூரோ கொடுத்து டிக்கெட்டும் வாங்கினோம்.

எங்களுக்கு கிரேக்க நாட்டின் சரித்திரத்தை விளக்கிய பெண்மணி நாங்கள் இந்தியர்களா என்று கேட்டுவிட்டு சிவபெருமான் முடியில் தாங்கிய கங்காதேவியையும் அதீனா தேவியையும் ஒப்பிட்டார். அதற்கு முன் சில விஷயங்களைச் சொல்லுகிறேன்.

அதீனா தேவியின் பெயரில் உருவான நகரம் ஏதென்ஸ். இது போல நகரங்களைப் பெண்களாகக் கருதும் வழக்கமும், நகரங்களுக்கு பெண் தெய்வங்களின் பெயரை இடும் வழக்கமும் இந்து வழக்கம். மும்பயி, கல்கத்தா, மதுரை, கன்யாகுமரி முதலிய நூற்றுக் கணக்கான நகரங்கள் பெண் தெய்வங்களின் பெயர்களை உடையன. மதுரையின்   பெண் தெய்வம் பற்றி சிலப்பதிகாரம் பேசுகிறது. மணிமேகலை, தெய்வம் அயோத்யா தேவி முதலியன பற்றி மணிமேகலை, ரகுவம்சம் ஆகியன பேசுகிறது. நகரங்களைப் பெண்களாகக் கருதுவதை தமிழ், சம்ஸ்கிருத இலக்கியங்களில் காணலாம்.

 

அதீனா தேவி ஒரு கன்னிப் பெண்; இதனால் அவளை அதீனா பார்தினோஸ் (Athena Parthenos) என்பர்; நாம் கன்யாகுமரி என்று சொல்லுவதற்கு இணையானது அதீனா பார்த்தினோஸ். கன்னிகள் மூலம் பிறந்த பலர் இந்து மதத்தில் உண்டு. பஞ்ச பாண்டவர்கள், சீதா தேவி, ஆண்டாள், திரவுபதி போன்றோர் சில எடுத்துக்காட்டுகள்.

 

அதீனா தேவி கோவில், ஏதென்ஸில் ஆக்ரோபொலிஸ்(Acropolis) என்னுமிடத்தில் உயர்ந்த குன்றில் உள்ளது. அந்தச் சிலை இருந்த கோவிலை பார்த்தினான் (Parthenon) என்பர். அது கிரேக்க நாட்டின் முக்கியச் சின்னம். அதிலிருந்த அதீனா தேவியின் சிலையை கிறிஸ்தவர்களும் முஸ்லீம்களும் சேர்ந்து அ ழித்தனர். சமீப காலத்தில் முஸ்லீம் பயங்கரவாதிகள் எப்படி பாமியன் புத்தர் சிலைகளையும், சிரியாவிலுள்ள பல்மைரா கட்டிடங்களையும் அழித்தனரோ அப்படி வெள்ளையர்களும் முஸ்லீம்களும் திட்டமிட்டு அழித்தனர். பார்த்தினான் கோவிலை சர்ச்சாகவும் மசூதியாவும் மாற்றினர். இந்தக் கதைகள் எல்லாம் விக்கிபீடியாவில் விரிவாக உள்ளது நானும் கட்டுரையின் இரண்டாவது பகுதியில் தருவேன்.

பார்த்தினான் கோவிலைக் கட்டிய சிற்பி பிடியாஸ் (Phidias). அதீனாவின் சிலை மிக உயரமான சிலை. தங்கத்தினாலும் தந்தத்தினாலும் ஆனது. அதை குண்டுவைத்து தகர்த்துவிட்டனர். பார்த்தினான் கோவிலின் சலவைக் கற்களை வெள்ளையர்கள் கொள்ளை அடித்தனர். பெரிய கொள்ளைக்காரன் வெள்ளைகாரன்தான்- அதாவது பிரிட்டிஷ்காரனான எல்ஜின்.  எல்ஜின் மார்பிள் என்ற பெயரில் பல துண்டுகள் பிரிட்டிஷ் மியூசியத்தில் உள்ளன. மற்ற துண்டுகள் நியூயார்க் ரோம், ஏதென்ஸ் முதலிய மியூசியங்களில் இருக்கின்றன.

 

எங்களுக்கு விளக்க வந்த கைடு, எல்ஜின் மார்பிள் என்ற பெயரில் அவை இருப்பதை ஆட்சேபித்தார். அதை பிடியாஸ் மார்பிள் அல்லது பார்த்தினான் மார்பிள் என்றல்லவா சொல்லவேண்டும். கொள்ளை அடித்த எல்ஜின் பெயரில் எப்படி அழைக்கலாம்?என்றார்.

 

பார்த்தினான் கோவில், கி.மு 440 வாக்கில் கட்டப்பட்டது. அதற்கு முன்னரும் ஒரு கோவில் இருந்ததாக ஐதீகம்.

 

— subham—

தமிழர்களின் குமரிக் கண்டம் அழிந்தது எப்படி? (Post No.4121)

 

 

Written by London Swaminathan
Date: 2 August 2017
Time uploaded in London- 15-54
Post No. 4121
Pictures shown here are taken from various sources such as Facebook friends, Books, Google and newspapers; thanks.

 

 

pictures by london swaminathan.

 

 

சிந்து சமவெளி நாகரீக அழிவுக்கும்  , குமரிக்  கண்ட மறைவுக்கும்   கிரேக்க எரிமலை வெடிப்புக்கும் தொடர்பு?

 

கிரேக்க நாட்டுத் தீவில் இன்பச் சுற்றுலா – பகுதி 2 (முதல் பகுதி நேற்று வெளியானது)

 

 

 

சான்டோரினி (Santorini Islands) தீவு அழகான பிரமிப்பூட்டும் காட்சிக்கு மட்டும் பெயர்போன இடம் என்று எண்ணிவிடக்கூடாது. அந்த மண்ணில் நின்றபோது எனக்கு ஏற்பட்ட ஆனந்தத்துக்கு அளவே இல்லை. ஏன் என்றால் நான் சிந்து/ சரஸ்வதி நதிச் சமவெளி நாகரீகம் பற்றி எழுதிய 20, 25 கட்டுரைகளுக்கும், ஆரிய- திராவிட ‘புருடா’, ‘கப்ஸா’, ‘பொய் பித்தலாட்டம்’ பற்றி எழுதிய 20, 30 கட்டுரைகளுக்கும் எனது தேரா (Thera/ Santorini சாண்டோரினி) தீவு விஜயத்துக்கும் தொடர்பு உண்டு.

வரலாற்றையே மாற்றிய ஒரு மிகப் பெரிய எரிமலை வெடிப்பு கி.மு 1630ல் ஏற்பட்ட எரிமலை வெடிப்பாகும். அதற்கு முன்னரும் பின்னரும் இந்த தேரா/ சாண்டோரினி எரிமலை பல முறை சீறி இருக்கிறது.

 

எரிமலை வெடித்து அதற்குள் ஏற்படும் பள்ளங்களில்  நீர் நிரம்பி ஏற்படும் சமுத்திரப் பகுதிகளை கால்டெரா எனபர். அப்படிப்பட்ட கால்டெரா (Caldera) வில்தான் நான் நின்றேன்.

 

இந்த பிரம்மாண்ட தேரா வெடிப்பு பற்றி பல மர்மங்கள் உள்ளன. தமிழர்களாகிய நாம் குமரிக் கண்டம் மறைந்தது பற்றி எப்படி அங்கலாய்க்கிறோமோ அதே போல கிரேக்க நாட்டு எழுத்தாளர்களும் புலவர்களும் அட்லாண்டீஸ் (Atlantis) என்னும் மர்ம கண்டம் முழுகியது பற்றி நிறைய எழுதி வைத்துள்ளனர். அதை ஏற்காதோரும் இந்த எரிமலை வெடிப்பால் மினோவன் (Minoan Civilization) நாகரீகம் அழிந்ததை ஒப்புக் கொள்வர். இந்த எரிமலை சீற்றத்துக்கும் 3600 ஆண்டுகளுக்கு முன்னர் ஏற்பட்ட சீன ஆட்சிக் குழப்பத்துக்கும், எகிப்திய ஆட்சிக் குழப்பத்துக்கும் (கி.மு.1600) இதுவே காரணம் என்பது வரலாற்றாய்வா ளர்களின் ஊகம். இதை எல்லாம் பார்க்கும் போது நமது குமரிக் கண்டம் மறைந்ததற்கும் சிந்து / சரஸ்வதி நதி தீர நாகரீகம் க்ஷீணம் அடைந்து படிப்படியாக மறைந்ததற்கும் தொடர்பு இருக்கிறது என்பது என் கணிப்பு. ஆகையால்தான் நான் இந்த மண்ணில் நின்றபோது ஒரு பிரமிப்பு, ஆனந்தக் களிப்பு!

2000 தீவுகள் உடைய நாடு!!

 

கிரேக்க நாட்டுக்குச் சொந்தமாக 2000க்கும் மேலான தீவுகள் உள்ளன.

கடலிடையே உள்ள சிறிய குன்றுகளையும் கணக்கில் சேர்த்தால் 6000 தீவுகள் என்றும் சொல்லுவர்.

 

இவ்வளவு தீவுகள் இருந்தாலும் (Crete) க்ரீட் எனப்படும் மினோவன் நாகரீக தலைமையிடமும் இந்த சாண்டோரினி தீவும்தான் முக்கியமானவை.

 

சாண்டோரினி தீவின் தலை நகர் Fபிரா. (Fira)–இயா என்னும் கிராமத்தில் (Oia) சூரிய அஸ்தமனத்தைக் காண ஏராளமானோர் வருவர். கழுதையில் சுற்றிப் பார்க்கவும் வசதி உண்டு. எல்லாவற்றுக்கும் கட்டணம்தான். ஏதன்ஸ் நகரை விட உணவும் உறைவிடமும் அதிக செலவு பிடிக்கும் இடங்கள்.

 

இந்த இடம் ஒரு குறிப்பிட்ட வகை ஒயின் (Wine) செய்வதற்கும் பெயர் பெற்ற இடம். ஆகையால் பழங்காலத்தில் எப்படி ஒயின் செய்தனர் என்பதைக் காட்டும் மியூசியமும் (Winery Museum)  உள்ளது.

அக்ரோதிரி (Akrotiri) என்னும் இடத்தில் தொல்பொருட் துறையினர் மினோவன் நாகரீக தடயங்களைக் கண்டு எடுத்துள்ளனர். அங்கு ஒரு காட்சி சாலையும் இருக்கிறது.

கருப்பு நிற மணல் கடற்கரையும் சிவப்பு மணல் கடற்கரையும் ஒரே தீவில் இருப்பது இயற்கை அதிசயமே.

 

நாங்கள் இயா (oia) கிராமத்தில் கடைத் தெருவில் நின்றபோது நம் ஊரில் மார்கழி மாத பஜனை கோஷ்டி வருவது போல ஒரு கோஷ்டி இசை முழக்கத்துடன் சென்றது. தினமும் நடக்கும் கிரேக்க இசை நடன ஷோவுக்கு விளம்பரம் தேடி துண்டுப் பிரசுரங்கள் விநியோகித்துச் சென்றனர்.

 

ஒரு பழங்கால மொனாஸ்ட்ரிக்கும் (Monastery) சென்று வந்தோம். கிரேக்க நாட்டில் கிரேக்க ஆர்த்தடாக்ஸ் சர்ச் வகுப்பினர் (Greek Orthodox) அதிகம். இது பிராடெஸ்டண்ட், கதோலிக்கத்திலிருந்து வேறுபட்டது.

 

சுற்றுலா வரும்படியை நம்பியே மக்கள் வாழ்கின்றனர். கிரேக்க நாடு சலவைக் கல் எனப்படும் மார்பிள் (marble) கற்களை அதிகம் உற்பத்தி செய்கிறது. உலக உற்பத்தியில் ஏழு சதவிகிதம் இவர்களுடையதே. கிரேக்கர்களுக்கு என்று சில விசேஷ உணவு வகைகளும் உண்டு. நாங்கள் கிரீக் சாலட் (Greek salad) முதலிய வெஜிட்டேரியன் வகைகளை மட்டும் சுவைத்தோம்.

 

அடுத்த கட்டுரையில் ஏதென்ஸ் அதிசயங்களை எழுதுகிறேன்.

TAGS:- தேரா மினோவன், சிந்துவெளி, குமரிக்கண்டம்

–சுபம்–

கஜினியும் ஹிட்லரும்: ரஷியர்களும் ஹிந்துக்களும்! (Post No.4117)

Written by S NAGARAJAN

 

Date: 1 August 2017

 

Time uploaded in London:- 4-51am

 

 

Post No.4117

 

 

Pictures are taken from different sources such as Face book, Wikipedia, Newspapers etc; thanks. 

 

 

இரண்டு கோர ராட்ஸசர்கள் : எதிர் விளைவு பற்றிய ஒரு ஒப்பீடு

 

 

கஜினியும் ஹிட்லரும்: ரஷியர்களும் ஹிந்துக்களும்! விசித்திரமான எதிரெதிர் மனப்போக்கு!!

 

by ச.நாகராஜன்

 

நம் கண் முன்னே வரலாறு கண்ட இரு மாபெரும் பாவிகள் கஜினியும், ஹிட்லரும்!

ஹிட்லரை சமீப காலத்திலேயே அனைவரும் பார்த்து விக்கித்து விட்டனர்.

இப்படி ஒருவன் தோன்ற முடியுமா என்ற திகைப்பும், மலைப்பும் அனைவருக்கும் உண்டு.

அரவிந்தர் அவனுக்கு ஆன்மாவே கிடையாது என்று கூறி இருக்கிறார்.

 

அப்படி ஒரு கோரமான படைப்பு; படைப்பு விசித்திரம்!

இதே அளவு கோரமான கொடூரன் கஜினி முகமது.

அவனுக்கும் ஆன்மா இருந்திருக்காது; கோரமான படைப்பு.

ஹிட்லரால் பாதிக்கப்பட்டவர்கள் ரஷியர்கள்.

அவர்களால் இந்த கோர ராட்ஸசனின் கொடுமைகளைத் தாளவே முடியவில்லை.

ஆகவே ரத்தத்திற்கு ரத்தம்; சாவுக்கு சாவு என்று சபதம் எடுத்தனர் அவர்கள்.

BLOOD FOR BLOOD; DEATH FOR DEATH என்பதே அவர்கள் முழக்கமாகவும் சபதமாகவும் அமைந்தது.

 

ரஷியாவிலிருந்து வெளிவரும் கம்யூனிஸ்ட் பத்திரிகையான பிராவ்தாவைப் பற்றி அனைவரும் அறிவர். அதில் 22-8-1941 மாஸ்கோ ரேடியோவில் ஒலிபரப்பான ஒலிப்ரப்பு பற்றிய தலையங்கம் ஒன்று வெளியானது.

 

 

ஆங்கிலத்தில் அதை அப்படியே கீழே பார்க்கலாம்:

“BLOOD FOR BLOOD; DEATH FOR DEATH ‘ is the title of an editorial in the ‘Pravda’, the organ of the Communist party quoted by the Moscow radio on 22-8-1941. The article which gives details of atrocities perpetrated by the Nazis of Soviet citizen says, “no words can express the intensity of feeling and the wrath which prevails in the hearts of Soviet men and women on hearing the news of the atrocities carried out by the German hordes on their bloody way.

 

 

Intense hatred which knows no pity and which knows no mercy is the only rule of fighting against biped animals which constitute the German Fascist armies.

 

(இந்த வரியை அப்படியே கஜினி முகமதுவிற்கும் பாதிக்கப்பட்ட ஹிந்துக்களும் கூடச் சொல்லலாம்)

 

 

Wherever its armies pass they leave behing hem a morbid trail fo muder and robbery. The HITLER DOGS  have covered with shame not only German army but also all  GERMAN PEOPLE. To redeem its shame, to resore to itself the place in the family of peoples the German nation must clear itself of the HITLER VERMIN. Every hour brings news of crimes carried out by the Fascists on Soviet soil.”

 

The article goes on to give details of almost unspeakable horrors carried out by the Nazis in search for military information citing such instances as men, women and children soaked in petrol in a village square and burned alive.

A nine year old boy shot in front of his mother who then joined the guerillas. The journal declares, “corpses, corpses and again corpses, all totured and killed people, the same scenes in every village, in every town where the Germans have passed.”

 

“What army ever committed such crimes?” asks the Pravda. “Does the Fascist gang of robbers deserve the name of army for these monstrosities, for all these crimes are not isolated cases, they are a mass phenomenon, a system taught by the German Fascist army command.”

After giving an extract from the note-book of a dead German soldier referring to mass exefutions of population it quotes an excerpt from the secret instruction of a German army commander. This instruction states, “It is necessary to emphasise once more the fundamental problems arising from conditions of warfare on the eastern front. Here more than on other front it is necessary to develop in the German soldier a feeling of mercilessness. A feeling of COMPASSION towards anybody irrespective of age or sex  CANNOT BE TOLERATED.

Every initiative of German soldiers likely to spread fear of the German army must be encouraged. It is necessary to inculcate in every German soldier a feeling of personal interest in this war.

 

The Soviet people will never forget nor will it forget these crimes. The blood calls for CRUEL AND MERCILESS VENGEANCE.

 

This Vengeance will come; it’s hour is near. The Soviet people have arisen in the Fatherland war and they will not lay down their arms until the enemy is crushed and annihilated.

“BLOOD FOR BLOOD , DEATH FOR DEATH.”

 

இந்த கட்டுரையில் உள்ள வார்த்தைகளில் ஹிட்லர் அல்லது நாஜி என்பதற்கு பதிலாக கஜினி முகமது அல்லது அவன் படை என்றும் சோவியத் மக்கள் என்பதற்கு பதிலாக ஹிந்து மக்கள் என்றும் போட்டுப் படித்துப் பார்த்தால அதிசயமாக அப்படியே கட்டுரை பொருத்தமாக இருக்கிறது அல்லவா?

ரஷியர்கள் தாங்கள் நினைத்தபடி ரத்தத்திற்கு ரத்தம்; சாவுக்கு சாவு என பழி வாங்கினார்கள்.

 

 

சரித்திரம் காட்டும் சித்திரவதை முகாம்களையும் ஸ்டாலினின் வன் கொடுமைகளையும் படித்தவர்கள் இதை அறிவர்.

(உண்மையில் ஹிட்லரை விட அதிகமான பேரைக் கொன்று முதலிடத்தைப் பிடிப்பது ஸ்டாலின் என்பது அதிசயமான செய்தியாக இருக்கலாம்; ஆனால் அது உண்மை!)

இப்போது ஹிந்து தேசத்திற்கு வருவோம். ரஷியர்கள் போல ரத்தத்திற்கு ரத்தம் ;சாவுக்கு சாவு என்ற அணுகுமுறையில் ஹிந்துக்கள் ஒரு போதும் இருந்ததில்லை.

 

 

கஜினி முகமது தொட்டு ஔரங்கசீப் வரை, கிழக்கிந்த கம்பெனி வணிகன் முதல் இறுதியான மவுண்ட்பேட்டன் பிரபு வரை ஹிந்துக்களுக்குச் செய்த கொடுமைகள் எவ்வளவு?

ஒரே வரியில் பிரிட்டிஷாரைப் பார்த்து விவேகானந்தர் சொல்லி விட்டார்: “நீங்கள் எங்களுக்குச் செய்த கொடுமைகளுக்கு ஹிந்து மஹா சமுத்திரம் அடியில் உள்ள சேற்றை முழுதுமாக வாரி உங்கள் மீது இறைத்தாலும் நீங்கள் எங்களுக்குச் செய்த தீங்கிற்குத் தினையளவும் பதில் செய்ததாக ஆகாது.

 

 

உண்மை; இது கஜினிக்கும் பொருந்தும் தானே!

 

    ஆனால் வழிவழியாக வந்த உயர்ந்த சிந்தனா பாரம்பரியம் கொண்ட ஹிந்துக்கள், முஸ்லீம்களை ஒட்டு மொத்தமாக அழிக்க எண்ணம் கூடக் கொள்ளவில்லை. மதமாற்றவும் நினைக்கவில்லை!!      

    பிரிட்டிஷாரை ஒட்டு மொத்தமாக ரத்தத்திற்கு ரத்தம் சாவுக்கு சாவு என்று முழங்கி அழிக்க முற்படவில்லை.

 

இஸ்லாமியரை இன்று வரை வாழ வைத்து மதிப்புடன் நடத்தி வருகிறோம். அனைத்து இஸ்லாமிய நாடுகளுடன் தோழமை உறவு தொடர்கிறது.

 

பிரிட்டிஷாரை மிகவும் நேர்மையாகவும் நியாயமாகவும் கடைசி வரை நடத்தினோம் – சுதந்திரத்திற்குப் பின்னரும் கூட.

இது தான் ஹிந்து பாரம்பரியத்திற்கும் இஸ்லாமிய மற்றும் கிறிஸ்தவ பாரம்பரியத்திற்கும் உள்ள வேற்றுமை.

 

இஸ்லாம் தன்னை ஒப்புக்கொள்ளாதவனை ஒப்புக் கொள்ளாது. காபிர் காபிர் தான்!

கிறிஸ்தவமும் ஏசுவிடம் “ஓப்புக் கொடுக்காதவரை ஒப்புக் கொள்ளாது.

 

ஆனால் ஹிந்து மதமோ அப்படியில்லை; ஒரு ஹிந்துவானவன், “அனைவரும் வாழ வேண்டும்; கொள்கையில், வாழ்க்கை முறையில், மதத்தில், இனத்தில் வேறுபட்டிருந்தாலும் கூட என்று எப்போதும் எண்ணி வந்திருக்கிறான்; எண்ணி வருகிறான்; இனியும் எண்ணுவான்.

இதுவே ஒரே வித்தியாசம்.

 

இதே அணுகுமுறை இஸ்லாமியருக்கும் கிறிஸ்தவர்களுக்கும் வருமானால் அப்போது “உலகத்தில் கலி அழிந்தது; கிருத யுகம் எழுந்தது மாதோ என்று உரக்கக் கூறலாம்.

****

கொலைகாரன்,கொள்ளைக்காரன் கஜினி (Post No.4114)- Part 2

Written by S NAGARAJAN

 

Date: 26 July 2017

 

Time uploaded in London:- 5-33 am

 

 

Post No.4114

 

 

Pictures are taken from different sources such as Face book, Wikipedia, Newspapers etc; thanks. 

 

 

ராட்ஸசன் கஜினி

 

கொலைகாரன்,கொள்ளைக்காரன் கஜினி முகமதுவின் கொடூரச் செயல்கள் – 2

by ச.நாகராஜன்

 

கஜினியின் பத்தாம் படையெடுப்பு கி.பி.1022ஆம் ஆண்டு நிகழ்ந்தது.

 

கனௌஜ் ராஜாவுடன் கூட்டுச் சேர்ந்து அவன் லாகூரை ஆண்ட மன்னன் இரண்டாம் ஜெயபாலைத் தோற்கடித்தான்.

லாகூரை தனது ராஜ்யத்துடன் இணைத்துக் கொண்டான்.

அங்கு தன் சார்பில் ஒரு கவர்னரை நியமித்தான்.

இது தான் முகலாய சாம்ராஜ்யம் இந்தியாவில் தோன்ற வழி வகுத்தது.

 

 

கஜினியின் பதினொன்றாம் படையெடுப்பு 1023ஆம் ஆண்டில் நிகழ்ந்தது. ஆனால் அவன் இதில் வழக்கம் போல கொள்ளையடிக்க முடியவில்லை.

 

அடுத்த ஆண்டு பால்க் நோக்கிப் படையெடுத்த அவன் அங்கு தன்னை எதிர்த்து கலகம் செய்த சுல்தானை அடக்கினான்.

ஆனால் அந்த மஹா பாவிக்கு – பாப ராட்ஸசனுக்கு – இந்தப் பன்னிரெண்டாம் படையெடுப்பு ஹிந்துக்களின் புனித பூமியான சோமநாத்தின் மீது பார்வை பதிய உதவியது.

மஹா பிரம்மாண்டமான சோம்நாத் ஆலயம் ஹிந்துக்க்ளின் உயிர்.

 

அரபிக் கடலின் அலைகள் தழுவி பூஜை செய்த ஆலயம் சோமநாதர் ஆலயம்.

பக்தர்கள் மிகுந்த பக்தியுடன் பூஜை செய்து வழிபட்ட தலம் அது.

1024ஆம் ஆண்டு அக்டோபர் மாதம்.

 

முல்தான் நகரை அடைந்தான் கஜினி. சிந்து பாலைவனத்தின் ஊடே ஆஜ்மீர் நகர் நோக்கிச் செல்ல ஆயத்தமானது அவனது சேனை.

 

மூன்று நாட்கள் நீடித்தது யுத்தம்.

 

ஆலயத்தை முகமதின் சேனை அணுகக் கூட முடியவில்லை. திடீரென்று கஜினி சேனாவீரர்கள் அனைவரும் பார்க்கும்படி தரையில் வீழ்ந்தான். வெற்றி பெற வேண்டும் என்று பிரார்த்தனை செய்தான். உடனே மூர்க்கத்தனமாக வெறி கொண்ட அவனது சேனை போருக்கு ஆயத்தமானது.

 

உக்கிரமான போரில் சோமநாதர் ஆலயத்தைப் பாதுகாத்த படை பின் வாங்கியது. 5000 பேர் பிணமாகக் கிடந்தார்கள்.

சோமநாதர் ஆலயத்தின் பிரம்மாண்டமான மண்டபத்தை அடைந்தான் பாப ராட்ஸசன்.

 

பிறகு கர்பகிரஹத்தினுள் நுழைந்தான். பின்னர் தான் போரில் பயன்படுத்தும் தனது கோடாலியாலேயே விக்ரஹத்தை அடித்து நொறுக்கினான்.

விக்ரஹத்தின் இரு துண்டுகளை எடுத்து கஜினிக்கு அனைவரின் பார்வைக்காகவும் அனுப்பினான்.

சுமார் 600 ஆண்டுகள் அந்தத் துண்டுகள் பார்வையாளர்களின் பார்வைக்கு வைக்கப்பட்டிருந்தது.

 

1612ஆம் ஆண்டு இந்த வரலாற்றையெல்லாம் எழுதிய ஃபெரிஷ்டா (Ferishta)  தான் அவற்றைப் பார்த்ததாக எழுதியுள்ளார்.

ஆலயத்தினுள் இருந்த பிராமணர்கள் கஜினி முகமதிடம் விக்ரஹத்தை மட்டும் சேதப்படுத்த வேண்டாம் என்று கெஞ்சினர். அதற்கு ஈடாக ஒரு பெரும் செல்வத்தைத் தருவதாகச் சொல்லி மன்றாடினர்.

 

அவர்களிடம் ஆணவத்துடன் கஜினி முகமது,” வரலாற்றில், அழிப்பவன் முகமது என்று இருக்க வேண்டுமே அல்லாது சிலைகளை விற்பவன் முகமது” என்று இருக்கக் கூடாது” என்று கூறினான்.

 

அவன் சிலையை உடைத்து பெயர்த்தெடுத்த  போது அதனடியில் எழுத்தினால் விளக்க முடியாத பெரும் செல்வமும் ரத்தினக்கற்களும் கிடைத்தன.

 

சோமநாதர் என்ற பிரம்மாண்டமான ஆலயத்தில் 2000 பிராமணர்கள் பணி புரிந்தனர். 500 நாட்டியமாடும் நங்கையர் இருந்தனர்.300 பாடகர்களும் 300 நாவிதர்களும் இருந்தனர்.

நாவிதர்கள் வரும் பக்தர்கள் கர்பகிரஹம் செல்வதற்கு முன் அவர்களுக்கு மொட்டை அடிப்பது வழக்கம்.

 

நெஹ்ர்வாலா ராஜாவைத் தோற்கடித்த பின்னர் முகமது குஜராத்தின் தலைநகரில் சிறிது காலம் ஓய்வெடுத்தான்.

குஜராத் அவனுக்கு மிகவும் பிடித்து விட்டது. அதையே தனது தலைநகராமாக ஆக்கிக் கொள்ளலாமா என்று யோசித்தான்.

அங்கிருந்து சிலோன் மீதும் பெகு மீதும் படையெடுக்கலாம் என்றும் ஆலோசித்தான்.

 

பின்னர் தனது பிரதிநிதியை அங்கு நியமிப்பது என்ற முடிவுக்கு வந்தான்.

 

முல்தான் நோக்கிச் செல்ல முயன்ற அவன் பாலைவனத்தினூடே செல்ல வேண்டியிருந்தது. அவனுக்கு வழிகாட்டியாக அமைந்த ஹிந்துக்கள் தவறாக அவனை வழி நடத்தவே சொல்ல முடியாத சித்திரவதைக்கு ஆளானான்.

 

வெப்பம் ஒரு பக்கம்; தாகம் ஒரு பக்கம், அவன் தவித்தான்.

தனக்கு வழிகாட்டியவர்களை அவன் சித்திரவதை செய்ய ஆரம்பித்தான்.

ஒரு புனிதமான தலத்தைச் சின்னாபின்னமாக்கிய அவனுக்குத் தகுந்த பாடம் கற்பிக்க வேண்டுமென்றும் பழி வாங்க வேண்டும் என்றும் எண்ணியே அவனுக்கு அப்படித் தவறுதலாக வழிகாட்டியதாக அவர்கள் ஒப்புக் கொண்டனர்.

 

ஒரு வழியாக 1026ஆம் ஆண்டு கஜினியை அவன் அடைந்தான்.

குஜராத்தில் அவன் நியமித்த வைசிராயான இளவரசன் அவனிடம் தன் எதிரியைத் தன்னிடம் தருமாறு வேண்டினான். கஜினியை அடைந்தவுடன் அவன் பெற்ற முதல் பெடிஷன் அது.

வைசிராயின் வேண்டுகோளுக்கு இணங்கி அவன் எதிரியை அவனிடமே ஒப்படைக்க இணங்கினான் கஜினி.

 

ராட்ஸசனான அந்த வைசிராய் தனது சிம்மாசனத்தின் கீழே ஒரு குழியைத் தோண்டச் சொன்னான். அதில் அவனை உயிருடன் புதைப்பது அவன் திட்டம்.

 

ஆனால் தலைநகர் நோக்கிச் சென்ற வைசிராய் வழியில் ஒரு மரத்தின் அடியே இளைப்பாறுவதற்காகப் படுத்தான்.

தனது  முகத்தில் ஒரு சிவப்புத் துண்டைப் போட்டு மூடி அவன் உறங்க ஆரம்பித்தான்.

 

பெரிய பருந்து ஒன்று அந்த சிவப்புத் துண்டை ரத்தம் சொட்டும் இறைச்சித் துண்டு என்று நினைத்து பாய்ந்து கவ்வ, அவன் கண்கள் இரண்டும் பருந்தால் பிடுங்கப்பட்டன.

குருடனான அவன் ஆட்சி செய்யத் தகுதியற்றவன் ஆனான்.

எந்தக் குழியில் எதிரியைப் புதைக்க வேண்டும் என்று எண்ணினானோ அந்தக் குழியில் அவன் போடப்பட்டான்.

கஜினி முகமதின் கடைசியும் பதிமூன்றாவதுமான படையெடுப்பு பஞ்சாபில் இருந்த் ஜட் இனத்தவரை “புனிதமாக்கி” இஸ்லாமுக்கு மதமாற்றம் செய்வதற்காக எடுக்கப்பட்டது.

 

சோமநாதர் ஆலயத்தை அவன் அழிக்க முயன்ற போது ஜட்கள் அவனுக்கு எதிராக இருந்தனர்.

 

சிந்து நதியில் ஒரு கப்பல் போரில் கஜினி அவர்களைத் தோற்கடித்தான். எந்த இடத்தில் அலெக்ஸாண்டர் 1300 ஆண்டுகளுக்கு முன்னர் தனது நாட்டிற்கு திரும்பத் தீர்மானித்தானோ அதே இடம் தான் அது!

இத்துடன் கஜினியின் இந்தியப் படையெடுப்பு வரலாறு முடிகிறது.

பின்னால் அவன் செல்ஜுக் துருக்கர்கள் உள்ளிட்டவர்க்ளுடன் போரிட்டான்.அந்த வரலாறு தனி வரலாறு.

1030ஆம் ஆண்டு ஏப்ரல் மாதம் 29ஆம் நாள் கஜினியில் அவன் மரணமடைந்தான்.

 

அவன் மரணமடைவதற்கு இரு தினங்களுக்கு முன் அவன் மரணப்படுக்கையில் இருக்க, அவன் கொள்ளையடித்த செல்வம் அனைத்தும் வரிசையாக  அவன் முன்னர் எடுத்துச் செல்லப்பட்டது. அந்த ஊர்வலத்தில் அவனது குதிரைகள், ஒட்டகங்கள், யானைகள், ரதங்கள் பிரம்மாணடமான ஆர்ப்பாட்டத்துடன் அணி வகுத்துச் சென்றன.

தான் இறப்பதை நினைத்து அவன் கலங்கிக் கண்ணீர் விட்டான்.

ஒரு வழியாக பாப ராட்ஸசனின் பூவுலக வாசம் ஒரு முடிவுக்கு வந்தது.

 

மனித இனத்தில் கோரமான கொலைகளை மதம் மற்றும்  இனம் ஆகியவற்றின் பேரால் செய்தவர் இருவர்.

ஒருவன் கஜினி முகமது.இன்னொருவன் ஹிட்லர்.

இஸ்லாத்தின் பெயரால் லட்சக்கணக்கானோரைக் கொன்று குவித்த மாபாவி கஜினி முகமது.

 

யூத இனத்தை அழிப்பேன் என்று கங்கணம் கட்டி லட்சக்கணக்கான யூதர்களைக் கொன்று குவித்தவன் ஹிட்லர்.

ஹிட்லருக்கு ஆன்மாவே கிடையாது என்று கூறியிருக்கிறார் மஹரிஷி அரவிந்தர். அவன் ஒரு கோரமான அபூர்வப் படைப்பு என்று இதற்குப் பொருள்.

 

அப்படியானால் அவனுடன் போட்டி போட்டுக் கொண்டு அவனுடன் சம எடை இருக்கும் கஜினிக்கும் ஆன்மா கிடையாதோ! அவனும் ஒரு கோரமான அபூர்வப் படைப்பு தானோ!!

 

ஒவ்வொரு ஹிந்துவும் சோமநாதர் ஆலயம் மீண்டும் எழுப்பப்பட்ட வரலாற்றைப் படித்து கஜினி அழிக்க முயன்றாலும் அழிக்க முடியாத மாபெரும் ஹிந்து சக்தியைப் பற்றி எண்ணிப் பெருமிதம் கொள்ள வேண்டும். அழியாத ஒரு தொடர்ச்சியான பாரம்பரியத்தைச் சேர்ந்தவர்கள் நாம் என்பதை உணர்ந்து அதைக் காக்க உறுதி பூண்டு பணியாற்ற வேண்டும்.

 

***                                                         வரலாறு தெரியாமல் ஹிந்துக்கள் இருக்கக் கூடாது என்பதற்காகவே பாப ராட்ஸனைப் பற்றி எழுத நேர்ந்தது.அபூர்வ தியாகிகளாக அமைந்த ஹிந்து ராஜாக்களைப் பற்றித் தெரிந்து கொண்டு அவர்களைப் போற்றிப் புகழ வேண்டுமல்லவா!

 

***                                                             கஜினி பற்றிய் கட்டுரை முடிகிறது.

ஆனால் இதன் தொடர்ச்சியாக ஹிட்லரையும் கஜினியையும் இணைத்து இன்னொரு கட்டுரை விரைவில் மலரும்.

***                                                            இந்தக் கட்டுரைத் தொடரில் உள்ள வரலாறுக்கு ஆதாரமாக அமையும் நூல் The Muslim Epoch.

எழுதியவர் : J.D.Rees I.C.S.

முதல் பதிப்பு வெளியான ஆண்டு 1894

 

 

 

கொலைகாரன்,கொள்ளைக்காரன் கஜினி!- Part 1 (Post No.4111)

Written by S NAGARAJAN

 

Date: 25 July 2017

 

Time uploaded in London:- 6-57 am

 

 

Post No.4111

 

 

Pictures are taken from different sources such as Face book, Wikipedia, Newspapers etc; thanks. 

 

 

 

ராட்ஸசன் கஜினி

 

கொலைகாரன்,கொள்ளைக்காரன் கஜினி முகமதுவின் கொடூரச் செயல்கள்

ச.நாகராஜன்

 

தனது நீண்ட நெடும் வரலாற்றில் ஹிந்துஸ்தானம் பார்த்த கொடூரன்களில் கஜினி முகமது ஒரு பாப ராட்ஸசன்.

 

அவன் செய்த கொடுமைகளை எழுதக் கூடாது என்று செகுலரிஸம் பெயரால் சொல்வது நியாயமில்லை.

வரலாறு மறைக்கப்படக் கூடாது. ஒரு வேளை மறக்கப்பட்டாலும் கூட!

அந்தப் பாவி இஸ்லாமின் பெயரால் ஹிந்துஸ்தானத்தில் செயத அக்கிரமங்களை எழுதவே கை நடுங்கும்.

 

கி.பி 1002ஆம் ஆண்டு அவன் ஹிந்துஸ்தானத்தின் மீது முதல் முறையாகப் படையெடுத்த பின் திரும்பிக் கொண்டிருந்தான்.

அந்த முதலாவது படையெடுப்பில் அவனை எதிர்த்து வீரத்துடன் போரிட்டவன் லாகூரை ஆண்ட ராஜா ஜெயபால்.

அவனை வென்ற கஜினி முகமது 16 நெக்லெஸ்கள் உட்பட ஏராள செல்வத்தைக் கொள்ளையடித்தான். ஒர் நெக்லஸின் மதிப்பு மட்டும் 80000 ஸ்டர்லிங் பவுண்ட் மதிப்பு என்கிறார்  The Muslim Epoh என்ற நூலை எழுதிய ஜே.டி.ரீஸ்.( J.D.Rees I.C.S -First published in 1894)

 

 

ஹிந்து மன்னனான ஜெயபால் கஜினி முகமது மற்றும் அவனது புதல்வனால் தோற்கடிக்கப்பட்டவுடன் இந்தத் தோல்விக்கான முழுப் பொறுப்பையும் தானே ஏற்றான்.

ஆனந்த் பால் என்ற தன் மகனிடம் அரசுப் பொறுப்பை ஒப்படைத்தான்.

 

பின்னர், ஒரு பெரிய சிதையைத் தயார் செய்து அதில் புகுந்து தனக்குத் தானே சிதைய்ல் தீ மூட்டிக் கொண்டு உயிர்த் தியாகம் செய்தான்.

 

அற்புதமான இந்த உயிர்த் தியாகம் பற்றி இதுவரை ஹிந்து மக்கள் அறிந்திருக்கின்றனரா என்பது கேள்விக் குறி.

ஹிந்து தியாகங்களையும் இந்த தேசத்தைத் தற்காத்துப் போரிட்ட வீரச் செம்மல்களையும் பற்றி  பாடப் புத்தகங்களிலோ அல்லது இதர விதமாகவோ எழுத செகுலர் அரசு இடம் தரவில்லை.

 

 

ஜெயபாலின் சிதை பற்றிச்  சொல்பவர் ஃபெரிஷ்டா (Ferishta) என்ற யாத்ரீகர். வரலாற்று ஆசிரியர்.

காளிகட்டைச் சேர்ந்த ஜமீந்தார்கள் கூட இதே போல தங்கள் தொண்டையைத் தாங்களே அறுத்துக் கொண்டு தங்கள் வாரிசுகளிடம் பொறுப்பை ஒப்படைத்தார்களாம். இதை பயணம் செய்த பயணிகள் எழுதி வைத்துள்ளார்கள்.

Sanskrit in Gazni Mohammed Coins!

 

இரண்டு வருடம் கழித்து பாடியாவைச் சேர்ந்த ராஜாவைக் குறி வைத்தான் கஜினி. அவனை மதமாற்றுவதே அவன் முக்கியக் குறிக்கோள்.

 

ஆனால் தீரமிக்க ராஜா மூன்று நாட்கள் இடைவிடாமல் போரிட்டான்.

 

நான்காம் நாள் இரண்டு படை வீரர்களும் செய் அல்லது செத்து மடி என்ற விரதத்துடன் ஒருவரை ஒருவர் எதிர் கொண்டனர்.

திடீரென்று மெக்காவை நோக்கி விழுந்து வணங்கிய கஜினி முகமது” முன்னேறுங்கள்; கடவுள் நம் பக்கம் இருக்கிறார்” என்று கூவினான்.

 

தீவிரமான தாக்குதலை எதிர் கொண்ட ஹிந்து ராஜா தன் கோட்டையை விட்டு வெளியேறி காட்டை அடைந்து தன் வாளால் தன்னை முடித்துக் கொண்டான்.

முதல் மற்றும் இரண்டாம் படையெடுப்பில் அடித்த கொள்ளையைப் பார்த்த கஜினிக்கு ஆச்சரியமாக இருந்தது.

இவ்வளவு செல்வமா?

 

தனது மூன்றாம் படையெடுப்புக்கு ஒரு வருடம் கழித்து ஆசையுடன் ஆயத்தமானான்.

 

ஆனந்த் பாலுடன் போரிட்ட அபுல் ஃபட்டா லோடி ஆனந்த் பால் தோற்கவே, கஜினியிடம் சமாதானம் பேசினான். சமாதானம் உடனே ஏற்கப்பட்டது. ஏனெனில் காஸ்கர் அரசன் கோரஸ்ஸானின் தலை நகரான ஹெராத் என்ற நகரின் மீது படையெடுத்தான்.

 

மிகுந்த தந்திரசாலியான கஜினி இந்த அவசர நிலையில் தனது வெற்றிகளை எல்லாம் ஒரு இந்திய பிரதிநிதியிடம் ஒப்படைத்தான்.

 

அவனது முதல் வேலை ஹிந்துக்கள் அனைவரையும் மதமாற்றம் செய்ய வேண்டும், முகமதியர்களைப் பாதுகாக்க வேண்டும் என்பது தான்.

 

தன் தேச மக்களுக்கு எதிராகத் தானே துரோகம் இழைக்க வேண்டிய நிலை அவனுக்கு ஏற்பட்டது.

1006இல் கஜினி நோக்கிச் சென்ற முகமது, பல்க் என்ற இடம் அருகே நடந்த பெரும் போரில் எலிக் கான் என்பவனை எதிர்த்தான்.

 

போரைப் பற்றி எழுதிய வரலாற்று ஆசிரியர்கள் குதிரைகளின் ஓலமும் வீரர்களின் கைகலப்பு சத்தமும் வானை எட்டியது என்று எழுதியுள்ளனர்.

 

1008இல் லாகூர் மன்னனான ஆனந்த் பாலை ஒரேயடியாக அழிப்பது என்று கஜினி முகமது கங்கணம் பூண்டான்.

ஆனந்த் பாலோ முகமதியர்களை நாட்டை விட்டு விரட்ட வேண்டும் என்ற ஒரே நோக்கத்தில் அனைத்து ஹிந்து மன்னர்களின் உதவியையும் நாடினான். அனைவரும் உடன் பட்டனர்.

 

Ghazni in modern Afghanistan

வரலாறு காணாத அளவில் மிக பிரம்மாண்டமான ஹிந்து சேனை ஒன்று உருவானது.

இந்த சேனையின் பிரம்மாண்டம் எவ்வளவு பெரியது என்றால் பெஷாவர் அருகே அது கஜினி முகமதை நாற்பது நாட்கள் எதிர் கொண்டு போரிட்டது.

 

ஆனால் தந்திரக்காரனான முகமது மன்னனின் யானையைத் துரத்திக் கொண்டே செல்லவே ஹிந்து வீரர்கள் தலைவன் இல்லாத நிலையில் கலங்கி அசந்து நின்றனர்.இந்தத் தருணத்தைப் பயன்படுத்திக் கொண்ட முகமதுவின் சேனை ஹிந்து வீரர்களை கொன்று குவித்தது.

 

இருபதினாயிரம் பேர் போர்க்களத்திலிருந்து ஓடினர்.

அடுத்து, அமிர்த்ஸருக்கு வடகிழக்கில் இருந்த இமயமலை அடிவார நகரான நாகர்கோட்டின் மீது கஜினி முகமது பார்வையைச் செலுத்தினான்.

 

அங்கிருந்து தங்கம், விலை மதிப்புள்ள ரத்தினக்கற்கள், வெள்ளி உள்ளிட்ட ஏராளமான செல்வத்தைக் கொள்ளையடித்தான்.

அந்தக் கால மதிப்பின் படி இது 313,333 ஸ்டர்லிங் பவுண்ட் மதிப்புடையதாகும்.

 

கஜினிக்குத் திரும்பிய முகமது தனது நகருக்கு வெளியே ஒரு பெரிய மைதானத்தைத் தேர்ந்தெடுத்தான்.

அங்கு தான் கொள்ளையடித்த அனைத்தையும் கண்காட்சியாக வைத்தான்.

 

தன் சேனையில் இருந்த படைப்பிரிவு தலைவர்களுக்கு பரிசுகளையும் வீர விருதுகளையும் அளித்தான்.

மக்களுக்கோ ஒரே விருந்து!

 

1011இல் டெல்லிக்கு மேற்குப் பக்கம் 30 மைல் தொலைவில் இருந்த தாணேஸ்வரத்தை நோக்கித் தனது ஆறாம் படையெடுப்பை எடுத்தான்.

புனிதமான யமுனை நதியோ அருகில் இருந்தது. மன்னன் ஆனந்த் பால் தனது சகோதரனை அனுப்பினான்.

 

தாணேஸ்வரத்தை விட்டு விடுவதாயிருந்தால் அந்தப் படையெடுப்பில் கொள்ளை அடிக்கும் கொள்ளைக்காரனான கஜினி முகமது வழக்கமாக எதிர் பார்க்கும் கொள்ளையைத் தந்து விடுவதாக சொல்லி அனுப்பினான்.

 

ஆனால் கோவில் சிலைகளை உடைப்பதையே நோக்கமாகக் கொண்ட கஜினி முகமது அந்த கோரிக்கையை நிராகரித்தான்.

கோவில்கள் இடிக்கப்பட்டன. சிலைகள் உடைக்கப்பட்டன.

இரண்டு லட்சம் பேரை அடிமைகளாகப் பிடித்துக் கொண்டு ஊர் திரும்பினான்.

 

இதனால் ஒவ்வொரு முகமதிய வீரனுக்கும் ஏராளமான அடிமைகள் கிடைத்தனர்.

 

 

தனது ஏழாம் படையெடுப்பில் அந்தப் பாவி எதிர் கொண்டது ஆனந்த் பாலை அடுத்து அரியணை ஏறிய இரண்டாம் ஜெய்பாலை! காஷ்மீரில் இருந்த அனைவரையும் முஸ்லீம்களாக மாறக் கட்டாயப் படுத்தினான்.

 

மாற மறுத்த ஹிந்துக்களைக் கொன்று குவித்தான்.

அவனது எட்டாம் படையெடுப்பும் காஷ்மீரின் மீது தான்.

தன்னை எதிர்த்த படைத்தலைவர்களைத் தண்டிப்பதே இந்தப் படையெடுப்பின் நோக்கமாக அவன் கொண்டிருந்தான்.

கங்கைக் கரையில் அமைந்திருந்த கனௌஜ் நகரின் மீது அவன் பார்வை விழுந்தது.

 

அந்த அழகிய நகரம் செல்வச் செழிப்பிற்கு பெயர் பெற்றது. உலக அளவில் அது ஒரு உன்னதமான நகரம்.

ஒரே ஒரு உதாரணம் சொல்ல வேண்டுமென்றால் அங்கிருந்த வெற்றிலைபாக்கு கடைகள் மட்டும் 30000 என்ற எண்ணிக்கையைத் தொட்டதாம்.

 

அந்த நாட்களில் உலகின் எந்த நாட்டிலும் இந்த எண்ணிக்கையில் வெற்றிலை பாக்கு கடைகள் இல்லை என்றால் இதர கடைகளைப் பற்றியும் கனௌஜின் செல்வச் செழிப்பையும் யாரும் எளிதாக ஊகித்துக் கொள்ளலாம்.

கஜினியின் படையில் ஒரு லட்சம் குதிரைகள் இருந்தன. 20000 போர் வீரர்கள் இருந்தனர்.

 

ஆனால் ராஜாவோ எதிர்ப்பே தெரிவிக்காமல் தோல்வியை ஒப்புக் கொண்டான்.

மதுராவில் அடித்த கொள்ளை சொல்லத்தரமன்று. அனைத்துக் கோவில்களும் இடிக்கப்பட்டன. சிலைகள் உடைக்கப்பட்டன.

தப்பியது மதுரா கோவில் மட்டுமே. ஏன்? அது அவ்வளவு வலுவாக உறுதியாகக் கட்டப்பட்டிருந்தது.

 

 

அதை கஜினி முகமதாலும் கூட இடிக்க முடியவில்லை.

மஹாபன் ராஜா கஜினி தன் மக்களை கொன்று குவிக்கும் கோரத்தைப் பார்த்து கண்ணீர் விட்டான்.

 

தன் மனைவி மக்களுடன் நதியினுள் சென்றான்.

இதே போல ரஜபுதன ராஜாவும் தங்கள் மனைவி மகன்களுடன் தீயை எரியூட்டி அதில் விழுந்து உயிர் துறந்தனர்.

தோல்வியை ஏற்க அவர்கள் மனம் ஒப்பவில்லை.

இப்போது கஜினி அடித்த கொள்ளையின் மதிப்பு அந்தக் கால பண மதிப்பீட்டில் 416000 ஸ்டர்லிங் பவுண்டாகும்!!

 

5300 அடிமைகள், 350 யானைகள் , இது தவிர சிலைகளின் கண்களில் இருந்த விலையே மதிக்க முடியாத மாணிக்கக் கற்கள், முத்துக்கள் பதித்த நெக்லேஸ்கள், நீலக்கற்கள் ஆகியவையும் கொள்ளையில் அடக்கம்.

 

இந்தக் கொள்ளையால் மகிழ்ச்சி அடைந்த கஜினி  ஊருக்குத் திரும்பியவுடன் அங்கு சலவைக் கற்களால் ஒரு பெரிய மசூதியைக் கட்டினான். அதில் இருந்த கம்பளங்களில் விதவிதமான நவரத்தினக் கற்களை இழைத்தான்.

 

அவன் செய்த கொள்ளையையும் கொலையையும் நினைத்தாலே நெஞ்சம் நடுங்கும்.

 

அந்த பாப ராட்ஸசன் செய்த இன்னும் பல கொடுமைகளை இன்னொரு கட்டுரையில் காணலாம்

 

– அடுத்த கட்டுரையுடன் முடியும்.

 

 

கம்பவர்மன் கல்வெட்டில் பாவ புண்ணியம் பற்றிய சுவையான செய்தி (Post No.4098)

கம்பவர்மன் கல்வெட்டில் பாவ புண்ணியம் பற்றிய சுவையான செய்தி (Post No.4098)


Written by London Swaminathan


Date: 20 July 2017


Time uploaded in London- 13-50


Post No. 4098


Pictures shown here are taken from various sources such as Facebook friends, Books, Google and newspapers; thanks.

 

 

கம்பவர்மன் சுமார் 1100 ஆண்டுகளுக்கு முன் வாழ்ந்த பல்லவ மன்னன். கி.பி.900 வாக்கில் ஆட்சி செய்தவன். அவனது பல கல்வெட்டுகள், நடுகல் கல்வெட்டுகளாகும். உயிர்த் தியாகம் செய்தவர்களுக்கு நடுகல் நட்டு அதற்கு ஊர் மக்களும் அந்தப் பக்கம் போய்வரும் யாத்ரீகர்களும் வழிபாடு செய்வதை சங்க இலக்கிய நூல்கள் செப்புகின்றன.

 

போர்க்காலங்களில் தாமாக முன்வந்து களபலி கொடுக்கும் வழக்கம் மஹாபாரத காலம் முதல் இருந்து வருகிறது. இதை நவகண்டம் பற்றிய எனது கட்டுரையில் காண்க. அப்படிப்பட்ட நவகண்டம் ஒன்று நடந்த பின்னர் நட்ட கம்பவர்மன் நடுகல்லில் பல முக்கிய விஷயங்கள் உள்ளன:-

 

  1. இந்த நாடு கங்கை தோன்றும் கங்கோத்ரி இருக்கும் இமயம் முதல் குமரி வரை ஒன்று!

2.போருக்கு முன், ஒருவன் உயிர்ப்பலி கொடுத்து நாட்டைக் காக்க மக்களுக்கு வீரம் ஊட்டும் வழக்கம் மகாபராத காலம் முதல் — அஸ்தினாபுரம் முதல் — குமரி வரை – இருந்துள்ளது!

 

  1. கல்வெட்டுகளுக்கு தீங்கிழைப்போருக்கு பாவம் வரும்; அவைகளைக் காப்போருக்கு புண்ணியம் கிடைக்கும்.

 

கம்பவர்மனின் திருவாமூர்க் கல்வெட்டு

ஸ்ரீ கம்ப பருமற்கு

யாண்டு இருபதாவது

பட்டை பொத்தனுக்கு ஒக்கொண்ட நாகன் ஒக்க

தித்தன் பட்டைபொத்தன் மேதவம் புரிந்ததென்று

படாரிக்கு நவகண்டங் குடுத்து

குன்றகத்தலை அறுத்துப் பிடலிகை மேல்

வைத்தானுக்கு

திருவான்மூர் ஊரார் வைத்த பரிசாவது

எமூர்ப் பறைகொட்டக்

கல்மேடு செய்தராவிக்குக் குடுப்பாரானார்

பொத்தனங் கிழவர்களும் தொறுப்பட்டி நிலம்

குடுத்தார்கள்

இது அன்றென்றார்

கங்கையிடைக் குமரி இடை எழுநூற்றுக் காதமும்

செய்தான் செய்த பாவத்துப் படுவார்

அன்றென்றார் அன்றாள் கோவுக்கு

காற்ப்பொன் றண்டப்படுவார்

 

உதவிய நூல்; கல்வெட்டு ஓர் அறிமுகம், தமிழ்நாடு தொல்பொருள்துறை ஆய்வுத்துறை வெளியீடு, 1976

ஆயிரம் ஆண்டுகளுக்கு முன் மக்கள் பாவ புண்ணியங்களுக்குப் பயந்ததால்தான் நமக்குப் பல கல்வெட்டுகள் கிடைத்துள்ளன. இன்றோ கோவில் சிலைகளையே திருடி விடுகின்றனர்.

 

மேலும் கங்கையையும் குமரியையும் குறிப்பிட்டதன் காரணம் இவ்விரண்டும் புனித நீர்த்துறைகளாகும். இதன் பொருள் என்ன வென்றால் சாதாரண இடத்தில் பாவம் செய்வதைவிட புனித இடத்தில் பாவம் செய்வது பல மடங்கு கொடியது என்பது தமிழரின் நம்பிக்கை.

 

கல்வெட்டின் பொருள்:-

பல்லவ மன்னன் கம்ப வர்மனின் 20-ஆவது ஆட்சி ஆண்டில் இது பொறிக்கப்பட்டது. பட்டை பொத்தன் என்பவனின் வெற்றிக்காக ஒக்கொண்டநாகன் ஒக்கதித்தன் என்பவன் தன்னுடைய தலையை அறுத்து பிடாரியின் பீடத்தில் வைத்தான். அவனுக்கு திருவான்மூர் மக்கள் பறைகொட்டி , கல் நட்டு சிறப்பு செய்தார்கள். நிலமும் கொடையாக அளிக்கப்பட்டது.

 

இக்கொடைக்கு ஊறு செய்வோர் கங்கைக்கரை முதல் குமரி வரையுள்ள மக்கள் செய்த அனைத்து பாவங்களையும் பெறுவார்கள். மேலும் மன்னனுக்கு கால் பொன் அபராதமும் கட்ட வேண்டும்.

 

நாகர்கள் பெயர்கள் சங்க இலக்கியப் புலவர் பட்டியலில் இருபது பேர் வரை உள்ளனர். குபதர் கால கல்வெட்டுகளிலும் பலர் நாகன் என்ற பெயர் உடையவர்கள் ஆவர்.

TAGS: கம்பவர்மன், நவகண்டம்,  கங்கை குமரி, பாவம்

–subham–

சத்ரபதி சிவாஜி: சத்ய சாயிபாபா அருளுரை! (Post No.4097)

Written by S NAGARAJAN

 

Date: 20 July 2017

 

Time uploaded in London:- 5-51 am

 

 

Post No.4097

 

 

Pictures are taken from different sources such as Face book, Wikipedia, Newspapers etc; thanks. 

 

 

 

பெரியோரின் ஆசி

சத்ரபதி சிவாஜியின் நமஸ்காரம்!-ஸ்ரீ சத்ய சாயிபாபாவின் அருளுரை!

ச.நாகராஜன்

 

 

ஸ்ரீ சத்ய சாயிபாபா 24-7-2002 அன்று நிகழ்த்திய குரு பூர்ணிமா உரை குறிப்பிடத்தகுந்த ஒன்று.

 

அதில் அணு ரகசியத்தை விளக்கிய கணாதரைப் பற்றிய அனைத்தையும் விவரிக்கிறார்.

 

அந்த உரையில் சத்ரபதி சிவாஜியின் வாழ்க்கையில் நடந்த ஒரு அருமையான சம்பவத்தை எடுத்துரைக்கிறார்.

ஒருமுறை சத்ரபதி சிவாஜி மஹாராஜாவும் அவரது மந்திரியும் மாலை நேரத்தில் உலா சென்று கொண்டிருந்தனர்.  அப்போது எதிரில் ஒரு புத்த துறவி வந்து கொண்டிருந்தார். சிவாஜி தனது மகுடத்தைக் கழட்டி விட்டு அவரை சாஷ்டாங்க நமஸ்காரம் செய்தார். மந்திரிக்கோ இது பிடிக்கவில்லை.

 

ஒரு சாதாரண துறவியின் பாதங்களில் மாமன்னனான சாம்ராட் சிவாஜி அடி பணிந்து வணங்குவதா? அவர் மனம் இதை ஏற்கவில்லை.

 

மந்திரியின் மன ஓட்டத்தை சிவாஜி ஒரு கணத்தில் புரிந்து கொண்டார். மந்திரிக்கு ஒரு பாடம் கற்பிக்க வேண்டும் என்று அவருக்குத் தோன்றியது.

 

சிவாஜி மனித குலத்திற்கே எடுத்துக்காட்டாக தர்ம வழியில் நின்றவர்; தனது சகலத்தையும் தியாகம் செய்தவர்.

 

ஒரு நாள் தனது மந்திரியை சிவாஜி அழைத்தார். உடனடியாக ஒரு வெள்ளாட்டின் தலை, ஒரு செம்மறி ஆட்டின் தலை, ஒரு மனிதனின் தலை ஆகிய மூன்றையும் கொண்டு வருமாறு உத்தரவு பிறப்பித்தார்.

 

மந்திரிக்கு வெள்ளாட்டின் தலையையும் செம்மறி ஆட்டின் தலையையும் கொண்டு வருவதில் பிரச்சினை ஏதும் இருக்கவில்லை.

 

ஆனால் மனிதனின் தலை?!!!

சுடுகாட்டிற்குச் சென்று அங்கு ஒரு சவமாக இருந்த மனிதனின் தலையை வெட்டி அதைக் கொண்டு வந்தார்.

மந்திரி கொண்டு வந்த மூன்று தலைகளையும் சிவாஜி பார்த்தார். உடனடியாக சந்தைக்குக் கொண்டு சென்று அவற்றை விற்குமாறு மந்திரியிடம் அவர் உத்தரவு பிறப்பித்தார்.

 

வெள்ளாட்டின் தலை மற்றும் செம்மறி ஆட்டின் தலை ஆகிய இரண்டையும் மந்திரியால் உடனடியாக விற்க முடிந்தது.

ஆனால் மனிதனின் தலை? அதை யாரும் வாங்க முன்வரவில்லை.

 

இரண்டு நாட்கள் மந்திரி முயன்று பார்த்தார், ஊஹூம், பயனில்லை.

 

யாரும் அதை வாங்க முன் வராத நிலையில் சத்ரபதியிடம் சென்று தன் இயலாமையை மந்திரி கூறினார்.

 

உடனே சிவாஜி, “ மந்திரி அவர்களே! பார்த்தீர்களா?  ஒரு துறவியின் பாதங்களில் என் சிரத்தை வைத்து வணங்கிய போது நீங்கள் வெகுவாக வருத்தப்பட்டீர்கள். உடலை விட்டு உயிர் பிரிந்த போது செத்த மனிதனின் தலைக்கு என்ன நேர்கிறது என்பதை நீங்கள் பார்த்து விட்டீர்கள். அதை நிலை தான் ஒவ்வொருவனுக்கும் நேரும். அதற்கு மதிப்பே இருக்காது. ஆகவே உயிருடன் இருக்கும் போது மிகப் பெரும் ஆத்மாக்களின் முன்னர் பணிந்து வணங்கி நம்மை நாம் புனிதப்படுத்திக் கொள்ள வேண்டும். புரிகிறதா?” என்றார்.

 

தர்ம நெறி வாழ்வும் சத்தியமுமே மனிதனுடன் எப்போதும் கூட வந்து அவனைக் காப்பாற்றும்.

 

மந்திரி இதைப் புரிந்து கொண்டார்.

தனது உரையின் இறுதியில் மீண்டும் சிவாஜியைக் குறிப்பிட்ட பாபா, துரியோதனனையும் எடுத்துக் காட்டாகக் கூறினார்.

துரியோதனனின் கடைசி விநாடிகளில் அவன் கூறினான்: “ நான் உயிருட்ன இருந்த வரை மிகவும் மரியாதையுடன் மதிக்கப்பட்டேன். நாளை இந்த உடல் காக்கைகளுக்கும் நரிகளுக்கும் தான் விருந்தாக ஆகப் போகிறது”

இதை உணர்ந்து தர்ம நெறியுடன் வாழ வேண்டும் என்றார் பாபா.

அருளாளர்கள் அனைவருமே பெரியோரைப் பணிந்து அவர்கள் ஆசியைப் பெறுதல் வேண்டு என்பதைத் தங்கள் வாழ்வில் வற்புறுத்தி வந்துள்ளனர்.

 

சத்ரபதி சிவாஜி துகாராம் மஹராஜைப் பார்த்து அவருடனேயே தங்கி விடுவதாகச் சொன்ன போது, “வேண்டாம். ஸ்வராஜ்யமே உனது பணி. அதை அடை” என்று அருளினார்.

சமர்த்த ராமதாஸரோ அவரது குருவாக ஒவ்வொரு விஷயத்திலும் சிவாஜிக்கு அருள் பாலித்தார்.

‘உனக்கு வெற்றி மேல் வெற்றி கிடைக்கும்’ என்று ஆசீர்வதித்த ஸ்ரீ சமர்த்த ராமதாஸர், “நான் உன அருகிலேயே உள்ள பாலிக் கோட்டையில் தான் தங்கியுள்ளேன்” என்று அருளினார்.

அதன் பின் பாலிக் கோட்டைக்கு சஜ்ஜன் கர் – “ஆன்றோர் உறைவிடம்” எனப் பெயர் சூட்டப்பட்டது.

பெரியோரைப் பணிவது எவ்வளவு பயனைத் தரும் என்பதை சத்யசாயி பாபா சத்ரபதி சிவாஜியைச் சுட்டிக் காட்டிக் கூறியது எவ்வளவு பொருள் பொதிந்தது!

***