2 Stories to introduce Swami Vivekananda


2 Stories to introduce Swami Vivekananda

While introducing Swami Vivekananda to a large audience at the Detroit Opera House (USA) on the evening of 11th March 1894, The Hon’ble Thomas W.Parmer said:


Story 1

“ Two Knights of honour once met on the field and seeing a shield Hanging on a tree, they halted. One said: “What a very fine silver shield”. The other hastened to reply that it was not silver, but copper.  Each disputed the other’s statement until at last they got off their horses, tied them on a tree, and drawing on their swords, fought for several hours. After they were exhausted by loss of blood, they staggered against each other and fell on the opposite sides from where they had been fighting. Then one chanced to glance up at the pendent shield and said, “Oh! You were right, my Friend! The shield is copper.” The other also looked up and said, “It is I who was mistaken. The shield is silver.” If they had the patience to look at both the sides of the shield, in the first place, it would have saved the unnecessary loss of much precious blood. I think, that if we care to dispassionately look at both sides of every question, perhaps there would be no argument or fighting”

“ We have with us tonight, who from the Christian standpoint is, I suppose, a pagan. But he belongs to a religion which was old, long before ours was even thought of by men. I am sure it will be pleasant to hear from the copper side of the shield. We have looked at it only from the silver side.”

Most of us do not have the patience to see the other side. The lesson is obvious. Here is a humble attempt to present the other side of the shield.


Story 2

A savage man might find a few gems, and prizing them, tie them together with a rude thong and string them around his neck. As he becomes slightly civilized, he would perhaps exchange the thong for a string. Becoming still more enlightened, he would fasten his gems with a silken cord and when possessed of high civilisation, he would make an elaborate setting for his gems (with gold wire etc.). But throughout all these changes in the settings, the gems,–that is, the essentials—would remain the same.” -From “Swami Vivekananda in America—New Discoveries”– by Marie Louise Burke.

Krishna in Bhagavad Gita says,

“ Mayi sarvmidam proktam

Sutre maniganaa eva” (Gita VII-7)

( All this is strung on Me, as rows of gems on a string)


Read my earlier posts: 60 Second Interview with Swami Vivekananda (Posted on 15 January 2012)

One Minute Bhagavad Gita (posted on 4th February 2012)

Contact:-  swami_48@yahoo.com


The King who saw God in Everything

The King who saw God in Everything

(Tamil version of this article is posted separately: Swaminathan)

Varaguna Pandya was a great devotee of Lord Shiva. Dalavaipuram Copper Plates of Pandyan Paranthaka Veeranarayan praised ‘Varagunan as one who always kept Shiva’s name in his heart’. Tamil books such as Tirukkovaiyar of Manikavasagar and Pattinathar Poems also praised his devotion to Lord Shiva. He lived in the ninth century AD. There are very strange stories about his blind devotion. He stood as an example of nine qualities attributed to a Bhakta/devotee by the Bhagavatha Purana.


Sravanam: Hearing about God

Kirtanam: Reciting God’s name

Sramanam: Remembering him in everything he sees or hears

Padasevanam: Service of him as manifested in all beings

Arachanam: Worshipping him in images and holy places

Vandanam: Showing proper respect to all holy images, holy persons, symbols

Dasyam: Feeling as his servant

Sakhyam: Treating God as his intimate friend

Atma nivedanam: Surrendering oneself to Him.


Appar alias Tirunavukkarasu also said the same thing about Bhakti/ devotion in his Thevaram verse. It is like a girl falling madly in love with a man. Then she sees him everywhere and in everything. We have lot of such references in the Sangam literature.

Pattinathar’s book ‘Tiruvidai Marudur Mummani Kovai’ is included as the Eleventh book (Tirumurai) in Saivite canon. Pattinathar has given all the anecdotes about Varaguna Pandya in his verse:

1.When Varaguna Pandya was staying in Tiruvidai Marudur, his guards caught a thief and brought him to the king. The thief wore holy ash on his forehead. Immediately Varaguna was reminded of Lord Shiva. He ordered his guards to release him at once.

2.When the foxes howled in the night, he thought they are saying the name of Lord Shiva and immediately he called his servants and asked them to give shawls to the animals so that they feel warm in the cold.

This is not new to the Tamils. Chieftain Pari provided his chariot for the jasmine climber as a support. Another chieftain Bekan gave a shawl to the dancing peacock thinking that it was shivering in the cold.  They are among the Seven Philanthropists of Tamil speaking world. King Kulasekara ordered his army to march to provide support to Rama who was fighting the demons. This happened while he was just listening to Ramayana. Rama lived several thousands of years before King Kulasekara.

3. When the frogs croaked in the nearby ponds Varaguna heard only Shiva’s name and asked the servants to throw gold coins and flowers in to the ponds.

4. Sesame seeds were dried in the hall of the local temple. It was meant for the sesame oil for the temple lamps. Varaguna saw a person eating it. He chastised him for eating God’s sesame seeds and asked whether he knew the consequences. Immediately he replied that he knew that he would be born as a bull that is used in the temple Oil Expeller unit. That oil will be used to light the lamps in the Shiva temple. As soon as the king heard it, he made him to spit the sesame seeds and ate it. Now it was the turn of the man to question. He asked the king why he ate the spat. Varaguna told him at once, the Oil Expeller needs two bulls to operate and he wanted to be the second bull.

5.While he was circling the temple , he saw a skull in the temple complex. He prostrated before the skull saying that the person must have done a lot of good things in his life to be this lucky.

6.When he saw some dog’s mess in the temple, though he was a king,  he himself cleaned it saying that it was a big service to Shiva.

7.Wherever he saw the fruits of Neem tree he was reminded of Shivlinga form and so he ordered to install sheds (shelter) on top of those fruits.

8. When his ministers brought the women of defeated kings for him to marry, he ordered them to be offered at the temples for service.


All these anecdotes are in a single verse of Pattinathar. King Varaguna was an extremist in Bhakti. If we look at his deeds superficially, we may think that he had gone mad. If we look deeper in to his activities, we would appreciate his devotion. At the end of the day, his activities never hurt anyone, never harmed anyone. We have such examples in several leaders’ lives. The disciple of a Guru or the follower of a leader does  something like this for the sake of his or her Master.

Tamil References mentioned above are given in the Tamil version of this article.

Contact: swami_48@yahoo.com


Tree Miracle and Statue Miracle of a Saivaite Saint

Tree Miracle and Statue Miracle of a Saivaite Saint

Thirugnana Sambandhar was a child prodigy. He started composing poems when he was three years old. We know many other child prodigies from different parts of the world who composed poems. But there is a big difference between Sambandhar and those poets. He composed devotional poems in different metres and genres. Though he did compose them 1300 years ago still they are used by millions of Tamil Hindus. His words had miraculous powers. Whatever he wanted to achieve, he achieved them through his verses. His poems led to a big moral and religious reformation. Above all, though we lost several thousands of his verses, we have more than 4000 of them today.

Hundreds of miracles happened during Sambandhar’s life. He travelled to nook and corner of Tamil Nadu and sang about the temples. We come to know a great deal of Tamil history through his poems. Periapuranam of Sekkizar commented on everything he did and added further details. This hagiology of Tamil saints in Tamil poetry form was composed by Sekkizar in 12th century, approximately 500 years after Sambandhar.

Sambandhar’s big achievement came in Madurai ,the capital of seventh century Pandya kings. He reconverted Pandya king Nedumaran to Hinduism and defeated the Jains in several contests. Jains are a peace loving community and they believe in absolute non violence. The 24th Jain saint (Thirthankara) Mahavir was the contemporary of the Buddha. He and his followers commanded great respect. But the Jains who occupied Madurai involved them in politics and violence. When Sambandhar visited Madurai at the request of Pandya Queen and the Chief Minister, the Jains set fire to the building where the boy wonder Sambandhar was staying. This increased the tension between the Saivaites and the Jains.

Palmyra Tree Miracle

When Sambandhar visited Tiruvothur he saw a devotee crying. The devotee raised some Palmyra trees so that he can use the income for his community service in the Shiva temple. By rare coincidence all the trees were male trees and did not yield fruits. Atheists were mocking at him and teased him asking when his god would yield him fruits. When Sambandhar asked him the reason for his sad face, he told him about the male only Palmyra trees. Later Sambandhar visited the Shiva temple and looked at the Palmyra trees and he sang ten verses in praise of the Lord and said the male trees will yield (Kurumpai Aan Panai Eenum in Tamil). Next minute all the trees bloomed and bore plenty of Palmyra fruits! Dr R Nagasamy, renowned historian and archaeologist, has quoted the Sanskrit lines from the Upamanyu Bhakta Vilasam giving the same meaning: Tala: pumamsa: sruthvai they bhavanthu paritha: palai:

Temple Statue Miracle

Sambandhar visited Tirukkovilur. It is the custom of the Hindus to worship the temple tower as soon as they see it for the first time. When Sambandhar saw a temple building from a distance, he immediately paid due respects to the temple. The devotees who were following the Boy Wonder were embarrassed because it was not a Hindu temple. With very great hesitation a few of them went to him and informed him it was a Jain temple. But yet Sambandhar went in to the building and to the surprise of everyone, it was a Siva statue in the sanctum sanctorum. He converted the statue by his miraculous powers. Periapuranam was translated in to several languages including Sanskrit. Srinivasa Kavi of 16th century translated it verbatim. Dr R. Nagasamy has found out several missing pieces of Periapuranam, through his meticulous research. This episode of statue miracle is found in the Sanskrit version of Periapuranam, Upamanyu Bhakta Vilasam, according to Dr R Nagasamy. He believes that the Periapuranam Tamil verses regarding this miracle might have been lost.

Contact: swami_48@yahoo.com

Famous Yogi Explains Miracles- Part 2

Please read the First Part of this post before reading this. ‘Master’- in the post refers to Sri Paramahamsa Yogananda (1893-1952)

7. Can You See Future?

Master, I am conscious only of the present life. Why have I no recollection of previous incarnations and no foreknowledge of a future existence? A disciple inquired. Paramahamsaji replied:

“Life is like a great chain in the ocean of God. When a portion of the chain is pulled out of the waters you see only that small part. The beginning and the end are hidden. In this incarnation you are viewing only one link in the chain of life. The past and the future, though invisible, remain in the deeps of God. He reveals the secrets to devotees that are in tune with Him.”

8. Space and Time

Does Creation really go through a process of evolution? A disciple asked.

“Evolution is a suggestion of God in the human mind, and is true in the world of relativity. Actually everything is taking place in the present. In Spirit there is no evolution, as there is no change in the beam of light through which all the transient scenes of cinema pictures are manifested. The Lord can turn the motion picture of creation backward or forward, but everything is happening in an eternal now.”


9. Is There a Place Called Heaven?

“ I have never been able to believe in heaven, Master, a new student remarked. Is there truly such a place?”

“Yes”, Paramahamsaji replied. “Those who love God and who put their trust in Him go there when they die. On that astral plane, one has power to materialize anything immediately by sheer thought. The astral body is made up of simmering light. In those realms, colours and sounds exist that earth knows nothing about. It is a beautiful and enjoyable world, but even the experience of heaven is not the highest state. Man attains final beatitude when he overpasses the phenomenal spheres and realizes God, and Himself, as Absolute Spirit”.

10. What Happens After Death?

A group of disciples were walking with the Master on the lawn of the Encinitas hermitage (California,USA), which overlooks the ocean. It was very foggy and dark. Someone remarked, “How cold and gloomy it is!”.

“It is something like the atmosphere that envelopes a materialistic person t the time of death”, the Master said. “He slips from this world into what seems to be a heavy mist. Nothing is clear to him; and for a time he feels lost and afraid. Then, in accordance with his karma, he either goes on to a bright astral world to learn spiritual lessons, or sinks in to a stupor until the right karmic moment arrives for him to be reborn on earth. The consciousness of a devotee, one that loves God, is not disturbed by the transition from this world to the next. He effortlessly enters realm of light, love and joy.”

11. You are all STARS!

Looking at the stars while strolling one evening with a group of disciples, the Master said,” Each of you is comprised of many tiny stars—stars of atoms! If your life force were released from the ego, you would find yourself aware of the whole universe. When great devotees die, they feel their consciousness spreading over infinite space. It is a beautiful experience”.

(My comment: When great people die they become light and visible to other saints. Those who read lives of saints such as Seshadri Swamikal would have come across such anecdotes. In Mahabharata when Matali took Arjuna to alien world (Indraloka) in his chariot, Arjuna asked about stars. Matali replied that these were all the good souls. Patrick More, Royal Astronomer,UK, commented in his Sky at Night programmes on the BBC, that we were all once part of stars!)

12. When will God come to me?

“Why should God surrender himself easily to you”, The Master said during a lecture. “You who work hard for money and so little for divine realization! The Hindu saints tell us if we would give so short a time as twenty four hours to continuous, uninterrupted prayer, the Lord would appear before us or make Himself known to us in some way. If we devote even one hour daily to deep meditation on Him, in time He will come to us”.

“God chooses those who choose Him”.

“Why be upset because God hasn’t shown Himself to you? Think of the long time you ignored Him!

“As a small cup cannot be a receptacle for the vast waters of an ocean, so the limited human mind cannot contain universal consciousness. But when, by meditation, one continues to enlarge his mind he finally attains omniscience. He becomes united with the Divine Intelligence that permeates the atom of creation.”


If you want to know more about MIRACLES, please read the following posts in my blogs:

1.Time Travel by Two Tamil Saints 2.Do Hindus believe in E.T.s and Alien Worlds? 3.Is Brahmastra a Nuclear Weapon? 4.Amazing Powers of Human Mind 5.Spaceships and Special Prayer Days 6.Miracles! You can do it! 7.Mysterious messengers for Ajanta, Angkor Wat and Sringeri 8.Mysterious disappearance of Great Hindu Saints 9.Two Mangoes that changed the Tamil World 10.Do Dreams have meaning? 11.Hindus’ Future Predictions 12.Mysterious Tamil Bird Man 13.மந்திரங்களுக்கு சக்தி உண்டு 14.விண்வெளி ராக்கெட்டும் விஷேச பிரார்த்தனையும் 15.அதிசய பறவைத் தமிழன் 16.When Animals worship God, Why not Men?

Famous Yogi Explains Miracles- Part 1


Paramahamsa Yogananda (1893-1952) is one of the greatest Yogis of modern India. He entered Mahasamadhi  in Los Angeles, California, USA on 7th March 1952. The great world teacher demonstrated the value of Yoga not only in life but also in death. Weeks after his departure his unchanged face shone with the divine lustre of incorruptibility: “ The absence of any visual signs of decay in the dead body of Paramahamsa Yogananda offers the most extraordinary case in our experience…….. No physical disintegration was visible in his body even twenty days after death…… No indication of mould was visible on his skin and no visible desiccation took place in the bodily tissue”, was the report of Mr Harry T. Rowe, Los Angeles Mortuary Director.

“An Autobiography of a Yogi” written by Paramahamsa Yogananda sold millions of copies in different languages. “The Master Said” was a book of his quotations and anecdotes. Following excerpts explain the miracles. Since he was a great Yogi he explains how miracles happen in simple terms.

(Sub headings only are mine, rest is from the book. I have selected only anecdotes where he dealt with the miracles.)


1.Why Gurus don’t cure disciples’ sickness?

“When a certain student became sick, Paramahamsaji asked her to see a doctor. A disciple asked:

Master why didn’t you heal her?

“Those that have received from God the power of healing use it only when He commands”, the Guru replied.  “The Lord knows that sometimes it is necessary for his children to undergo suffering. People who want divine healings should be ready to live in accordance with God’s laws. No permanent healing is possible if a person continues to make the same mistakes and thus invites the return of the disease. True healing is effected only through spiritual understanding. Man’s ignorance of his real nature or soul is the root cause of all other evils—physical, material and mental”, said the Master.


2.Did Jesus change water into wine?

Master, how could Jesus change water into wine? A disciple asked. Yoganadaji replied: “The universe is the result of a play of light—vibration of life energy. The motion pictures of creation, like scenes on a cinema screen, are projected and made visible through beams of light. Christ perceived the cosmical essence as light; in his eyes no essential difference existed between the light rays composing water and the light rays composing wine. Like God in the beginning of creation, Jesus was able to command the vibrations of life energy to assume different forms.

All men that overpass the delusory realms of relativity and duality enter the true world of Unity. They become one with Omnipotence, even as Christ said ‘He that believeth on me, the work that I do shall he do also: the greater works than these shall he do; because I go unto my Father (John 14-12).

3. Ancient Saints visit Earth

Yoganandaji and a group of disciples were taking their evening exercise on the lawn of the Encinitas hermitage. One of the young men inquired about a certain saint, whose name he did not know.

Sir, he said “it was the master who appared before you here some months ago”

“I don’t remember”, Paramahamsaji replied.

“it was out in the back garden, Sir”.

“ Many visit me there; I see some who have passed on, and some who are still on earth”.

“How wonderful, Sir”

“Wherever a devotee of God is, there His saints come”. The guru passed a minute or two while he did a few exercises. Then he said:

“ Yesterday, while I was meditating in my room, I wanted to know certain things about the life of a great master of ancient times. He materialized before me. We sat on my bed for a long time, side by side, holding hands.”

“Sir, did he tell you about his life?”

“Well, Yoganandaji answered, “in the interchange of vibratio I got the whole picture”.


4.Why do Great Saints “Suffer”?

With awe the disciples were discussing the sufferings gladly endured by the martyred saints of history. The Master said:

“ The fate of the body is wholly unimportant to a man of God realization. The physical form is like a plate that a devotee uses while he eats the wisdom-dinner of life. After his hunger has been eternally satisfied, of what worth is the plate? It may get broken, but the devotee hardly notices. He is absorbed in the Lord”.

“ The life of each Master follows a certain unseen pattern. St Francis was afflicted with diseases; the fully emancipated Christ allowed himself to be crucified. Other great personages such as St Thomas Aquinas and Lahiri Mahasaya passed their days without tremendous stress or tragedy. Saints attain final salvation from backgrounds vastly different. True sages demonstrate that, regardless of external conditions, they are able to reflect the Divine Image within them”.


5. Why some Yogis don’t use Miracles?

Paramahamsa Yogananda said to his disciples on one occasion, “Most people are interested in miracles and wish to see them. But my Master, Sri Yukteswarji, who had control over all natural forces, held very stern views on the subject. Just before I left India for lecture in America, he said to me, ‘Arouse in men the love of God. Don’t draw them to you by displays of unusual powers’. If I walked on fire and water, and filled every auditorium in the land with curiosity seekers, what good would come of it? See the stars, the clouds, and the ocean; see the mist on the grass. Can any miracle of man compare with these essentially inexplicable phenomena? Even so, few men are led through Nature to love God—the Miracle of all Miracles”.

Picture: Sri Yogananda with Sri Ramana Maharishi


6. How do Gurus help save their disciples?

How may a saint take on himself the bad karma of others? A student asked. The Master replied:

“If you saw that someone was going to hit another, you could step in front of the intended victim and let the blow fall on you. That is what a great master does. He perceives, in the lives of his devotees, when unfavourable effects of their past bad karma are about to descend on them. If he thinks it wise, he employs a certain metaphysical method by which he transfers to himself the consequences of his disciple’s errors. The Law of Cause and Effect operates mechanically or mathematically; yogis understand how to switch its currents. Because saints are conscious of God as eternal being and Inexhaustible Energy, they are able to survive blows that would kill an ordinary man. Their minds are unaffected by physical disease or worldly misfortunes.”

Continued in Second Part…………………….. contact swami_48@yahoo.com

தமிழ் முனிவர் அகஸ்தியர்

Agastya Rishi Statue from Indonesia;location-London V&A Museum.


By ச.நாகராஜன்

தமிழ் இலக்கணம் வகுத்த மஹரிஷி

தமிழர்களுக்கு மிகவும் பிடித்த மஹரிஷி அகத்தியர். முருகனிடமிருந்து தமிழைப் பெற்று அதற்கு இலக்கணமெல்லாம் வகுத்து தமிழைத் தமிழருக்குத் தந்த மஹரிஷி அகஸ்தியர். இவரைப் பற்றிய ஏராளமான சுவையான கதைகள் ராமாயண, மஹாபாரத இதிஹாஸங்களிலும் பதினெட்டு புராணங்களிலும் காணலாம்.

ராமருக்கு ஆதித்ய ஹ்ருதயத்தை  உபதேசித்தவர்.ஹயக்ரீவரிடமிருந்து லலிதா சஹஸ்ரநாமத்தைப் பெற்றவர். சரஸ்வதி ஸ்தோத்திரத்தை இயற்றியவர். இவரது மனைவி லோபாமுத்ரை அம்பாளின் மிக நெருங்கிய அணுக்க பக்தை.


அகத்தியரின் நாடி ஜோதிடம்

தமிழ் சித்தர்களில் மிகப் பெரும் சித்தர் அகத்தியர். அகத்தியர் பெயரால் உலவி வரும் ஏராளமான சித்த மருத்துவ நூல்கள் அவரது வைத்திய புலமையைப் பறை சாற்றும். அகத்தியர் சிறந்த ஜோதிட மஹரிஷியும் கூட. குறிப்பாக நாடி ஜோதிடத்தில் அகத்தியரின் நாடி ஜோதிடம் தனி ஒரு இடத்தைப் பிடிக்கிறது.


பனை ஓலைச் சுவடிகளில் உலகில் பிறக்கும் அனைவரது ஜாதகங்களும் பதிவு செய்யப்பட்டு அவர்களுக்கான பலன்களை பிறந்ததிலிருந்து இறக்கும் வரை சொல்வதோடு அவர்களின் முன் ஜென்ம வரலாறும் சுருக்கமாகக் கூறப்படுவதைக் கண்டு வியக்காதவர்களே கிடையாது.


நாடி ஜோதிடம் பார்க்க முதலில் ஆண் என்றால் வலது கைப் பெருவிரலும் பெண் என்றால் இடது கைப் பெருவிரலும் காட்டப்படவேண்டும். அகத்தியரின் நாடி ஜோதிட சுவடிகளில் தம்மிடம் உள்ள சுவடிகளில் குறிப்பிட்ட ஜாதகரின் ஜாதக பலன் இருக்கிறதா என்று ஜோதிடர் கண்டு பிடிப்பார். ரேகைக்கு விதவிதமான நல்ல பெயர்களும் உண்டு (முக்கமல சங்கு ரேகை என்பது போல!)முன் ஜென்மத்தில் செய்த தர்மம் (நல்ல காரியம்) எவ்வளவு, கர்மம் (தீய காரியம்) எவ்வளவு என்பது தெரிவிக்கப்படும் (தர்மம் 9 கர்மம் 1- நல்ல ஜாதகர்) இதைத் தொடர்ந்து ஜாதகரின் முன் ஜென்மமும் விளக்கப்படும். பின்னர் ஜாதகர் பிறந்த வருடம், ஜாதகம் தெளிவாகச் சொல்லப்படும். பின்னர் பலன்களும் ஆயுள் குறித்த விவரங்களும் வரும். பரிகாரம் தேவையெனில் அவையும் கூட விளக்கப்படும்.

ஆங்கிலேயர் ஒருவரின் பெயரைப் பற்றிச் சுவடி குறிப்பிடும் போது முழத்தில் பாதி இவர் பெயர் என வர அவர் ஜான் (முழத்தில் பாதி சாண்) என்று சொல்லப்பட்ட நேர்த்தியும் நாடி ஜோதிடத்தில் தான் உண்டு!

இப்படிப்பட்ட அகத்தியரின் நாடி ஜோதிடம் உள்ளிட்டவற்றை ரஷ்யர்கள் மொழிபெயர்த்து ஆய்வு செய்வது குறிப்பிடத்தக்கது.


ஒரு ஜாதகரின் குண நலன்கள், அவரது வெற்றிகள், தோல்விகள், மனைவி மக்கள், பதவி, நோய்கள் என அனைத்தையும் அகத்தியரின் சுவடிகள் தெரிவிக்கும் போது பிரமிப்பின் உச்சியைத் தான் எட்ட வேண்டியிருக்கும்!


அகத்தியரின் பிறப்பு

அகத்தியரைப் பற்றிய பிறப்பு பற்றி மஹாபாரதம் ஆதி பர்வம் கூறுவதைச் சுருக்கமாகப் பார்க்கலாம்:

பிரம்மாவினுடைய புத்திரர் மரீசி. மரீசியினுடைய புத்திரர் காஸ்யபர். காஸ்யபருக்கு தக்ஷப்ராஜாபதியின் புத்திரியாகிய அதிதி என்பவளிடத்தில் பன்னிரெண்டு புத்திரர்கள் ஜனித்தார்கள். அவர்களுக்கு பன்னிரெண்டு ஆதித்தியர்கள் என்று பெயர். அப்பன்னிருவரில் மித்திரர் என்பவர் ஒருவர். அந்த மஹாத்மாவுக்கு ஊர்வசியின் காரணமாக விந்து வெளியேற அதைக் கும்பத்தில் ஏந்தினார்.அதிலிருந்து அகஸ்தியர் உண்டானார். இந்தக் காரணத்தினால் அவருக்கு கும்ப சம்பவர் என்றும் பெயருண்டு.

Statue of Agastya from Prambanan, Indonesia (Wikipedia picture)


அகத்தியரின் மனைவி

அவரது மனைவி லோபாமுத்ரை பற்றிய கதையும் ஒன்று உண்டு. ஒரு சமயம் இவரது முன்னோர்கள் குழியில் தலை கீழாகத் தொங்கிக் கொண்டிருப்பதைக் கண்டு அதன் காரணத்தை அகஸ்தியர் வினவ அவர்கள்,”உனக்குக் குழந்தைகள் இல்லாததால் இப்படி இருக்கிறோம்” என்று பதில் தந்தனர். இதனால் நல்ல மனைவியைத் தேடி அலைந்த அகஸ்தியர் யாரும் அகப்படாததால் ஜீவராசிகளின் சகல நல்ல அம்சங்களையும் ஒருங்கு திரட்டி ஒரு அழகான பெண்ணை சிருஷ்டித்தார். அந்தச் சமயம் விதர்ப்ப தேசத்து அரசன் குழந்தை வேண்டி தவித்துக் கொண்டிருந்தான். அவனிடம் அந்த சிசுவை மகளாகும் படி அகஸ்தியர் அனுக்ரஹித்தார். நாளுக்கு நாள் அந்தக் குழந்தை அழகுடன் மிளிர்ந்து வளர்ந்தது. அவளுக்கு அந்தணர்கள் லோபாமுத்திரை என்று பெயரிட்டனர். அவளையே தனக்கு கன்னிகாதானம் செய்விக்கும்படி விதர்ப்ப ராஜனைக் கேட்க அவனும் சம்மதித்தான்.அகஸ்தியருக்கும் லோபாமுத்ரைக்கும் திருதா

ஸ்யூ என்ற புத்திரர் ஜெனித்தார்.இப்படி ஒரு சத்புத்திரன் பிறந்ததால் அகஸ்தியரின் முன்னோர்கள் தாம் விரும்பிய நற்கதியை அடைந்தனர்.

பார்வதிக்கும் பரமேஸ்வரனுக்கும் நடந்த விவாஹத்தின் போது தேவர்கள் அனைவரும் ஹிமகிரியில் கூட வடகோடி உயர்ந்து தென்கோடி தாழ்ந்தது. அதை சரிப்படுத்த ஈஸ்வரன் அகஸ்தியரைத் தென் திசைக்கு அனுப்ப அன்றிலிருந்து அகஸ்தியர் பொதியமலை வாசியானார். இந்த விருத்தாந்தத்தை ஸ்கந்த புராணம் விரிவாகக் கூறுகிறது.

ஆக இப்படி அகஸ்தியரைப் பற்றிய ஏராளமான தகவல்களை நமது புராணங்களிலும் ஜோதிட நூல்களிலும் சித்த மருத்துவ நூல்களிலும் நாம் படித்து அகத்தியரின் பெருமையை உணரலாம்.


My brother S NAGARAJAN is writing a series about all the Great Seers (Rishis) of India. He has already written about the 27 stars and other topics in Astrology. It is all based on science or Hindu scriptures.Next article is about Varahamihira in two parts. All his articles are in Tamil. If you need English translation, please let us know.


Tamil Saint’s Mad Experiment

By S Swaminathan

Picture: Appaiya Dikshitar hands over manuscripts to Neelakanta Dikshitar

Appaiya Dikshitar (1520- 1593) was a big name in Tamil Saivaite circle. He was a great devotee of Lord Shiva. He wrote 104 books on various subjects. He was an erudite scholar and an authority on Vedas, Ithihasas, Puranas (epics and mythologies) and Sanskrit grammar. He has composed poems, hymns and commented on many scriptures. He lived in different towns of Tamil Nadu including Kancheepuram, Vellore, Chidambaram, and Tiruvanmiyur.

He was born in a place called Adayapalam near Arani. His name was Vinayaka Subramaniam. He challenged anyone who opposed Advaita philosophy (Non duality). He countered several peoples’ arguments and they were all published as books.

One day he was very much worried. He thought about the day of his departure from the world.  He was wondering whether he would think of Shiva at the time the messengers of death arrive from Yamaloka. So he thought of a mad experiment, literally a mad one. Would I think of my weakening body or diseases that may afflict at old age or Lord Shiva on the last day?

He called his devoted students and told them, “Look I am going to eat poisonous Datura seeds  (umaththan kay in tamil). Them I am going to blabber. Please note down every word I utter till I am under the influence of that poison. Don’t forget to record my actions as well”.

His students were puzzled, but yet they can’t say no to their guru. He ate the poisonous seeds and the disciples gave him the antidote after some time according to his instructions. He did blabber when he had gone mad under the influence of those seeds. His students faithfully recorded everything he said. He was very anxious and could not wait to see what he said under the influence of poison.  To his surprise what he said was nothing but new hymns on Lord Shiva. There were 50 hymns which themselves became a beautiful book under the name Unmatha Pralapam (mad man’s sayings)or Atmarpana Stuti.

Hindus believe that whatever one does throughout one’s life would come at the end. A good man or woman would get only good thoughts on the day of death. Even Lord Krishna in Baghavad Gita (Chapter 8-sloksa 8) says,” He who meditates on the God with his thought attuned by constant practice and not wandering after anything else, he, O Partha,  reaches the God (paramam purusham diyam).

Appayya Dikshitar’s grand nephew Neelakanta Dikshitar was another famous scholar and minister during Madurai King Tirumalai Nayak’s rule. (Please read the moving story about Neelakanta Dikshitar in my post The Wonder That is Meenakshi Temple).

Books authored by both the Dikshitas were published in English and some in French.

Datura seeds would make one go mad. In the olden days people used to give it to their enemies in milk or food. There were many stories of mothers in law giving it to daughters in law or vice verse.

For further details contact swami_48@yahoo.com or swaminathan.santanam@gmail.com


Aladdin’s Magic Lamp and Tamil Saints

Aesop’s Fables, The Thousand One Nights, Decameron Tales, The Canterbury Tales and many more folk tales of Europe have adapted Indian stories. Many of the characters themselves were alien to Europe. For example when Aesop used an Asian animal or bird we knew for sure it was not from Europe.


The art of storytelling has developed to the highest standards in India. In the Forest of Naimisaranya , saints used to gather and listen to stories. Sometimes such sessions lasted for twelve years. Though most of the stories are mythological in nature we come across all the fables, anecdotes and supernatural elements. Putting one story within another is story is also typical Indian. We see all these traits in the above European and Middle Eastern books. They have adapted many stories from the stories of Vikramaditya, Pancha Tantra, Katha Sarit Sagara, Dasa Kumara Charitra and Maha Bharata. Many Western and Eastern scholars have already identified such areas. But not many people knew that they have even copied from the miracle stories of Tamil Saints Sambandhar, Appar and Sundarar. Aladdin and the wonderful lamp is part of The Thousand One nights. But it was added by a European author to the Arabic version of 1001 nights just two hundred years ago. He attributed it to a Syrian in the Middle East.Aladdin’s genie performed several miracles for him.


Most of the Hindus know the Yaksha Prasna story of Mahabharata. Yakshas are super natural spirits who occupy the lakes, trees, junctions of the roads and hills. They are supposed to have supernatural powers. In Tamil literature we come across Bhutham, a benevolent natural spirit, in the Pandya inscriptions, Thevaram Hymns, Silappadikaram and other minor Tamil works. The Bhutams or the spirits or the supernatural beings have done marvellous tasks.


Sinnamanur Copper Plates of Pandya King narrated how a Pandya king used the service of Bhutams to repair the tanks and lakes. Irayanar Kalaviyal commentary also gave this story.

Saivite saint Tiru Gnana Sambhandhar was going from one town to another town to worship god in different temples. When he went to Thiruvaduthurai, his father Siva Patha Hruthayar asked him for some financial help to do a yagna (fire ceremony). Then Sambhandhar started singing a hymn.  Immediately a Bhutam appeared before him and left 1000 gold coins in front of the shrine. Sambhandhar sent the treasure to his father.


Another great Tamil great saint Appar was reconverted to Hinduism from Jainism. He prayed for Hindu religious symbols to appear on his body. It is customary to have those symbols marked on the body like tattoos during initiation ceremony. Immediately a Bhutam appeared before him and marked the holy Saiva symbols Tri Sul/Trident and the Bull emblems on his shoulders.

One may wonder who the Bhutams were. Were they some Shiva devotees dressed like short and ugly dwarfs? Or were they some supernatural beings that appeared like bolt from the blue?


The next episode will show that that they were NOT ordinary human beings disguised as Bhutams.

Sundarar, the last of the three Thevaram saints, was receiving paddy and pulses on a regular basis from one of his devotees who was a rich land lord. Because of a big drought the crops failed. So the land lord was very much worried. One day he went to bed skipping his dinner. Lord Shiva appeared in his dream and told him that he had given him paddy for Sundarar. When the landlord woke up, he saw a mountain heap of paddy. When he sent a word to Sundarar about this miracle, Sundarar thought how he was going to carry all the paddy to his home town Tiruvarur which was miles away from the Landlord’s town. Shiva sent his Battalion of Bhutas ( Bhuta Ganam) to shift them to Sundarar’s  place overnight. Since all these things were beyond human comprehension, they wrote everything for future generations.


Sundarar was very good friend of the King of Chera (modern Kerala)  country. When he visited the Chera country, the king gave him enormous gifts. But he lost all those to robbers who were none other than Shiva Bhuta Ganas. When Sundarar prayed to god and sang about it, he got all the robbed goods back.


Silappadikara Sadukka Bhutam

Silappadikaram is a moving Tamil epic. It has a reference to Bhutas in the City Squares. They used to ask questions like the Oracles of Delphi. One of the Bhutas in the city of Pumpuhar ate bad people who were liars, traitors, prostitutes or people who have illicit intimacy. In another place the epic refers to a person beaten to death by the Bhuta because of his lies. The four Bhutas in charge of four castes vacated the city before Kannaki burnt Madurai.

So we can safely conclude that the above episodes lay seeds for all the ghost or spirit stories in the European literature.



ஓதமீள வேலெறிந்து பேராயிரம் கிரது செய்தும்

பூத கணம் பணியாண்டும் புவனதலப் பொதுனீக்கியும்

யானை யாயிர மையமிட்டும் அபரிமித அதிசயங்கள் செய்து

–சின்னமனூர் சிறிய செப்பேடு

வசையில் மாக் கயல் புலிசிலை வடவரை நெற்

றியில் வரைந்தும்

தடம் பூதம் பணிகொண்டு தடாகங்கள் பல திருத்தியும்

அரும்பசி நோய் நாடகற்றி அம்பொற்சித் ரமுயரியும்

—-சின்னமனூர் பெரிய செப்பேடு


தவம் மறைந்து ஒழுகும் தன்மை இலாளர்

அவம் மறைந்து ஒழுகும் அலவற் பெண்டிர்

அறைபோகு அமைச்சர், பிறர்மனை நயப்போர்

பொய்க்கரியாளர், புறங்கூற்றாளர், என்

கைக் கொள் பாசத்துக் கைப்படுவோர்

எனக் காதம் நான்கும் கடுங்குரல் எழுப்பிப்

பூதம் புடைத்து உண்ணும் பூத சதுக்கமும்

–சிலப்பதிகாரம் (இந்திர விழா எடுத்த காதை)



காரைக்கால் அம்மையாருடன் 60 வினாடி பேட்டி

உங்கள் பாடல்களில் பக்திச் சுவையும் தமிழ் சுவையும் நனி சொட்டச் சொட்ட இருக்கிறது. தமிழ் பெண்கள் அப்போது மொழிப் பயிற்சி பெற்றார்களோ?

பிறந்து மொழி பயின்ற பின் எல்லாம் காதல்

சிறந்து நின் சேவடியே சேர்ந்தேன்:- நிறந் திகழும்

மைஞ்ஞான்ற கண்டத்து வானோர் பெருமானே !

எஞ்ஞான்று தீர்ப்பது இடர்?

நீங்கள் தினமும் இறைவனிடம் வேண்டுவது?

இறவாத இன்ப அன்பு வேண்டிப்பின் வேண்டுகின்றார்

பிறவாமை வேண்டும் மீண்டும் பிறப்புண்டேல் உன்னை என்றும்

மறவாமை வேண்டும் இன்னும் வேண்டு நான் மகிழ்ந்து பாடி

அறவா நீ ஆடும் போதுன் அடியின் கீழ் இருக்க என்றார்

ஒரே பாட்டில் சங்கர நாராயணனையும் அர்த்த நாரீஸ்வரரையும் பாடி “அரியும் சிவனும் ஒன்னு அறியாதவன் வாயில் மண்ணு” என்று காட்டிவிட்டீர்களே!

ஒருபால் உலகளந்த மால் அவனாம்; மற்றை

ஒருபால் உமையவளாம் என்றால்- இருபாலும்

நின்னுருவமாக நிறந்தெரிய மாட்டோமால்

நின்னுருவோ மின்னுருவோ நேர்ந்து.

சுவையான மாம்பழத்தைப் படைக்கப் போய், கணவரால் பக்திப் பெண்மணி என்று பயந்து கைவிடப்பட்டு, பேய் உருவை விரும்பிப் பெற்று, சிவபிரானால் “ வரும் இவர் நம்மைப் பேணும் அம்மை, காண்” என்று பார்வதிக்கு அறிமுகப்படுத்தப் பட்டீரே. உமது திரு ஆலங்காட்டில் காலால் நடக்ககூட சம்பந்தர் தயங்கினாரே உமது அன்பு பயன் கருதாப் பேரன்பு அல்லவோ!

இடர் களையாரேனும் எமக்கு இரங்காரேனும்

படரும் நெறி பணியாரேனும்—சுடர் உருவில்

என்பறாக் கோலத் தெரியாடுமமெம்மனார்க்கு

அன்பறாது என் நெஞ்சு அவர்க்கு.

கீதையில் கண்ணன் “பிரம்மார்ப்பணம் பிரம்மஹவிர் ப்ரம்மஹ்னௌ ப்ரம்மனாஹுதம்” என்ற ஸ்லோகத்தில் அர்ப்பணம் பிரம்மம், அர்ப்பிக்கப்படும் பொருளும் பிரம்மம் என்பது போல நீங்களும்…….

அறிவானும் தானே; அறிவிப்பான் தானே,

அறிவாய் அறிகிறான் தானே;- அறிகின்ற

மெய்ப்பொருளும் தானே; விரிசுடர் பார் ஆகாயம்

அப்பொருளும் தானே அவன்.

உங்களுக்கு இசைப் பயிற்சியும் உண்டோ? 7 பண்களும் 11 இசைக் கருவிகளும்

உங்கள் சொற்களில் நடம் புரிகின்றனவே!

துத்தம் கைக் கிள்ளை விளரி தாரம்

உழை இளி ஓசை பண்  கெழும பாடிச்

சச்சரி கொக்கரை தக்கையோடு

தகுணிதம் துந்துபி தாளம் வீணை

மத்தளம் கரடிகை வன் கை மென் தோல்

தமருகம் குடமுழா மொந்தை வாசித்(து)

அத்தனை விரவினோடாடும் எங்கள்

அப்பன் இடம் திருவாலங்காடே

பிறவிப் பெருங் கடல் நீந்துவார் நீந்தார் இறைவன் அடி சேராதார் என்று வள்ளுவன் கூறுகிறான். நீங்கள் அதை எதிரொலிப்பது போல உள்ளதே!

வினைக் கடலை ஆக்குவிக்கும் மீளாப் பிறவிக்

கனைக் கடலை நீந்தினோம் காண்.

நீங்கள் ஆண்டாளுக்கு முந்தியவர். எற்றைக்கும் ஏழேழ் பிறவிக்கும் உந்தன்னோடு உற்றோமே யாவோம் என்று அவர் பாடியது உம்மைப் பார்த்துத் தானோ!

அவர்க்கே எழுபிறப்பும் ஆளாவோம்; என்றும்

அவர்க்கே நாம் அன்பாவது அல்லாமல்- பவர்ச் சடை மேல்

பாதுகாப்போழ் சூடும் அவர்க்கல்லால் மற்றொருவர்க்கு

ஆகாப்போம்; எஞ்ஞான்றும் ஆள்.

வணிகர் குலத்தில் புனிதவதியாக அவதரித்து, பேய் என்று உங்களையே அழைத்துக் கொண்டீர்கள்.ஆனால் இறைவனோ உம்மை அன்பாக அம்மையே என்று அழைக்க அழியாப் புகழ் பெற்றுவிட்டீர்கள். சொற் சிலம்பம் ஆடும் பக்தர்களை வேத வாத ரதா: என்று கண்ணன் பரிகசிக்கிறாரே?

நூலறிவு பேசி நுழைவிலாதார் திரிக !

நீலமணிமிடற்றோன் நீர்மையே-மேலுவந்தது;

எக்கோலத்து எவ்வுருவாய் எத்தவங்கள் செய்வாருக்கும்

அக்கோலத்து அவ்வுருவே ஆம்.

நீங்களும் அதையே சொல்கிறீர்கள். திருவாலங்காட்டு மூத்த திருப்பதிகம், அற்புதத் திருவந்தாதி, திரு இரட்டை மணிமாலை முதலிய பாடல்கள் பாடினீர்கள். இதைப் படிப்பதால் என்ன பயன்?

உரையினால் இம்மாலை அந்தாதி வெண்பாக்

கரைவினால் காரைக்கால் பேய் சொல்-பரவுவார்

ஆராத அன்பினோடு அண்ணலைச் சென்றேத்துவார்

பேராத காதல் பிறந்து.

தமிழர்களுக்கு என்று ஒரு கின்னஸ் சாதனை நூல் இருந்தால் 1.மண்டல முறையில் அந்தாதி பாடியது, 2.பதிகம் பாடியது, 3.கட்டளைக் கலித் துறையில் பாடல் பாடியது, 4.கயிலை மலைக்கு தலையால் நடந்து சென்றது,5. பதிகத்தில் கடைக்காப்பு வைப்பது, 6.பதிகத்தில் இயற்றியவரின் பெயரைக் கூறி முத்திரை வைப்பது 7.முதலில் இரட்டை மணி மாலை பாடியது 8. பேய் பற்றி விரிவாக வருணித்தது 9.கம்போடியாவில் சிலை உடைய தமிழ் பெண் ஆகிய ஒன்பது தலைப்புகளில் உங்கள் பெயரைப் பதிவு செய்துவிடுவார்கள்! நன்றி அம்மையாரே!


சுந்தரருடன் 60 வினாடி பேட்டி

(கேள்விகள்: சுவாமிநாதன் கற்பனை; பதில்கள்: சுந்தரர் தேவாரத்திலிருந்து. இது போல கம்பன் முதல் கண்ணதாசன் வரை மேலும் 25 பேட்டிகள் உள்ளன. படித்து மகிழ்க)

வாழி திருநாவலூர் வன் தொண்டரே ! இறைவனே உமக்கு அடி எடுத்துக் கொடுக்க, உம் வாயிலிருந்து மலர்ந்த, பொன்னான பாடல் என்னவோ?

பித்தா பிறை சூடி, பெருமானே அருளாளா

எத்தால் மறவாதே நினைக்கின்றேன் மனத்துன்னை

வைத்தாய் பெண்ணைத் தென்பால் வெண்ணெய் நல்லூர் அருட்துறையுள்

அத்தா உனக்காளாய் இனி அல்லேன் எனல் ஆமே

ஆண்டாண்டு தோறும் அழுது புரண்டாலும் மாண்டவர் வருவாரோ என்று அவ்வையாரும் முடிசார்ந்த மன்னரும் பின்னர் பிடிசாம்பராய்ப் போவர் என்று பட்டினத்தாரும் கூறுகின்றனர், உங்கள் கருத்து……?

வாழ்வாவது மாயம் இது மண்ணாவது திண்ணம்

பாழ்போவது பிறவிக் கடல் பசி நோய் செய்தபறிதான்

தாழாது அறம் செய்யின் தடங் கண்ணான் மலரோனும்

கீழ்மேலுற நின்றான் திருக் கேதார மென்னீரே.

ஆதி சைவர் குலத்து உதித்தீர். மன்னர் நரசிங்க முனையரையரால் வளர்க்கப் பெற்றீர். ருத்ர குல கணிகை பரவை, வேளாளர் குலப் பெண் சங்கிலி ஆகியோரையும் மணந்தீர். 1300 ஆண்டுக்கு முன்னரே புரட்சித் திருமணம் செய்தீர். நம்பி ஆரூரரே, சிவனைப் பாடவா இவ்வளவும்……?

பொன்னார் மேனியனே புலித்தோலை அரைக்கசைத்து

மின்னார் செஞ்சடைமேல் மிளிர் கொன்றை அணிந்தவனே

மன்னே மாமணியே மழ பாடியுள் மாணிக்கமே

அன்னே உன்னையல்லால் இனி யாரை நினைக்கேனே


சிறுவரும் புரிந்து கொள்ளும் அருமையான பாடல். ராமா நீ நாமமு ஏமி ருசிரா என்று பத்ராசலம் ராமதாஸ் பாடினார். சிவ நாமத்தின் சுவை பற்றி…

பண்ணிடைத் தமிழொப்பாய் பழத்தினிற் சுவையொப்பாய்

கண்ணிடை மணி ஒப்பாய் கடு இருள் சுடர் ஒப்பாய்

நல்ல சுவையான பாடல். சேக்கிழார் பெருமான் தமிழர்களுக்கு வழங்கிய மாபெரும் கொடை பெரிய புராணம். அதைப் பாடுவதற்கு அச்சாரம் போட்டதே உம்முடைய திருத் தொண்டர் தொகையாமே?

தில்லை வாழ் அந்தணர்தம் அடியார்க்கும் அடியேன்

திரு நீலக் கண்டத்துக் குயவனார்க்கு அடியேன்

இல்லையே என்னாத இயற்பகைக்கும் அடியேன்

இளயான்றன் குடிமாறன் அடியார்க்கும் அடியேன்

வெல்லுமா மிகவல்ல மெய்ப் பொருளுக்கு அடியேன்

விரி பொழில் சூழ் குன்றையார் விறன்மிண்டற்கு அடியேன்

அல்லி மென் முல்லையந்தார் அமர்நீதிக்கு அடியேன்

ஆரூரன் ஆரூரில் அம்மானுக்காளே

நல்ல துவக்கம். இசையும் தமிழும் இணைந்ததோ. நீரே நாளும் இன்னிசையால் தமிழ் பரப்பும் ஞான சம்பந்தன் என்று புகழக் காரணம்?

ஏழிசையாய் இசைப்பயனாய் இன்னமுதாய் என்னுடைய

தோழனுமாய் யான் செய்யும் துரிசுகளுக்குடனாகி

மாழை ஒண்கண் பாவையைத் தந்து ஆண்டானை மதியில்லா

ஏழையேன் பிரிந்திருக்கேன் என் ஆருர் இறைவனையே

குற்றம் செய்தவர்களை எல்லாம் மன்னிப்பவன் என்பதால்தான் சிவ பெருமானைத் தஞ்சம் அடைந்தீரோ?

நற்றமிழ் வல்ல ஞான சம்பந்தன்

நாவினுகரையன் நாளைப்போவானும்

கற்ற சூதன் நற் சாக்கியன் சிலந்தி

கண்ணப்பன் கணம் புல்லன் என்றிவர்கள்

குற்றம் செயினும் குணம் எனக் கருதும்

கொள்கை கண்டு நின் குரை கழல் அடைந்தேன்

பொற்றிரள் மணிக் கமலங்கள் மலரும்

பொய்கை சூழ் திருப்புன்கூர் உளானே

உம்மைச் சிவன் படாத பாடு படுத்திவிட்டாரே. உம்மை அடிமை என்று வழக்காடு மன்றத்தில் ஆவணம் எல்லாம் காட்டி ஆட்கொண்டாரே…..

கற்பகத்தினைக் கனக மால் வரையைக்

காமகோபனைக் கண்ணுதலானைச்

சொற்பதப் பொருள் இருள் அறுத்தருளும்

தூய சோதியை வெண்ணெய் நல்லூரில்

அற்புதப் பழ ஆவணம் காட்டி

அடியனா வென்னை ஆளது கொண்ட

நற்பதத்தனை நள்ளாறனை அமுதை

நாயினேன் மறந்தென் நினைக்கேனே

காஞ்சியில் இழந்த பார்வையைப் பெற்றபின் பாடிய பதிகம்:

ஆலந்தான் உகந்து அமுது செய்தானை ஆதியை அமரர் தொழுது ஏத்தும்

சீலந்தான் பெரிதும் உடையானைச் சிந்திப்பார் அவர் சிந்தையுளானை

ஏலவார் குழலாள் உமை நங்கை என்றும் ஏத்தி வழிபடப் பெற்ற

காலகாலனைக் கம்பன் எம்மானைக் காணக் கண் அடியேன் பெற்றவாரே

“அன்பில் பெருகிய சிறப்பின் மிக்க அர்ச்சனை பாட்டேயாகும்; ஆதலால் மண்மேல் நம்மைச் சொற்றமிழ் பாடு” என்று இறைவனே உம்மைப் பணித்தார். உமக்கும் பசியோடு வந்த பக்தர்களுக்கும் சோறிட்டு சிவன் மறைந்தவுடன் பாடியது—-

இத்தனை யாமாற்றை அறிந்திலேன் எம்பெருமான்

பித்தரே என்றும்மைப் பேசுவார் பிறர் எல்லாம்

முத்தினை மணி தன்னை மாணிக்கம் முளைதெழுந்த

வித்தனே குருகாவூர் வெள்ளடை நீயன்றே


முதலை வாயில் போய் மாண்ட சிறுவனையும் மீட்டுக் கொடுத்தீர்கள். சேரமான் பெருமாள் நாயனார் கொடுத்த பொருளை உம்மிடமிருந்து வேடர் பறித்தவுடன் மீட்கப் பாடிய பாடல்——

கொடுகு வெஞ்சிலை வடுக வேடுவர்


எத்துக்கு இங்கிருந்தீர் எம்பிரான் நீரே

தங்கக் கட்டிகளை ஆற்றில் போட்டுவிட்டு குளத்தில் தேடிய பெருந்தகையே.திருமுதுகுன்றில் ஆற்றில் இட்ட பொன்னைத் திருவாருர்க் குளத்தில் தேடி அதை அள்ளிக் கொண்டு போனபோது பாடிய பதிகம்

பொன் செய்த மேனியினீர் புலித்தோலை அரைக்கசைத்தீர்

முன் செய்த மூவெயிலும் எரித்தீர் முது குன்றமர்ந்தீர்

மின் செய்த நுண்ணிடையாள் பரவை இவள் தன் முகப்பே

என்செய்த வாறடிகேள் அடியேன் இட்டளங்கெடவே..

சுந்தரத் தமிழில் பாடிய சுந்தரரே நன்றி.