All posts in category Music

Interesting Anecdotes from the World of Music

Mvsivan
Ari Maha Vaidyanatha Iyer

Compiled by London Swaminathan
Post no. 1072; Dated 29th May 2014.

Our musicians are very interesting people; they are intensely human and will do anything for the sake of friendship. They have a lively sense of humour too. At a performance by one of top ranking musicians two friends in front of him, were counting the number of times the artist was using snuff. The musician noticed and bided his time. When he was about to use the snuff again he turned to the gentlemen in front and said (in a loud voice so that all could her), “Sirs, this is the ninth time using snuff; take note and check with your previous counting and verify”. The whole house burst into boisterous laughter.

King who ate the chaff leaving the grain

There was a Zomorin in Calicut ( Zomorin is the hereditary royal title of Hindu rulers of Kozhikode in Kerala) who was fond of music and had also a good knowledge of the art. He used to patronise deserving musicians and give them rich presents. Once a great Pallavi vidwan (singer) happened to go to Calicut; the private secretary to the Zomorin arranged for a concert by the singer at the palace.
(Pallavi is the thematic line of a song. It is repeated a few times to help the percussionist to get an idea of Tala/beat)

The Zomorin had one weakness; he would ask the artist to give beforehand the wording of the song the singer proposed to sing. When he asked the singer he got wild. The Zomorin also got angry and the singer went away from the palace. The private secretary, who himself a fan of music, was a tactful man; he pacified the two and arranged a concert the next day. Zomorin also told him that he would not insist for the wording of the song. The musician sang beautifully well and got extra presents.

Zamorin
Zomorin of Calicut

When the artist was about to leave, the Zomorin asked him to give the wording of the pallavi. The singer said to him, “ I am ready to give you the pallavi of the song on condition that you will not get angry”.
The Zomorin agreed to the condition and the singer gave him the song and ran away from the palace. When the Zomorin looked at the paper where he wrote the song, it was written in Malayalam , “Zomorin ate the chaff”, the implication being that instead of enjoying the pure art of music, the Zomorin was after the words which especially in a pallavi was as insignificant as compared to the grain!

Morning Raga Bhupala
Certain ragas are considered appropriate to certain hours: for example, Bhupalam in the early morning, Saveri and Dhanyasi in the early afternoon, Poorva Kalyani in the evening, Kamboji and Nilambari in the night are considered suitable.
zomorin coin
Portugese meeting Zomorin

Pachampetta Nataraja Iyer was a great patron of music in Trichy District of Tamil Nadu. Whenever musicians passed that way they used to stay with him for a while and spend musically fruitful time in his company. Once the famous musician Maha Vaidyanatha Iyer (1844- 1893) happened to stay for a night with Nataraja Iyer. After supper Maha Vaidyanatha Iyer started singing. Nataraja Iyer wanted him to sing Bhupala, which ought to be sung only in the early morning hours. For a moment Vaidyanatha Iyer hesitated, and then said,”Certainly, I shall sing a Sloka as Ragamalika and include Bhupala also in the string of Ragas”.

He then started singing the Sloka and kept the listeners spell bound so that they lost count of time. Then he sang Bhupala raga also. When he sang that part of the song it was just dawn. In those days musicians used to sing a Raga for hours, and for even days without repetition. They were capable of such originality and creative expression.
Source : Facets of Indian Culture by R Srinivasan

Previous posts related to Music:–
True Art is Never Made to Order, post No.1066, 26-5-14
Acoustic Marvel of Madurai Temple 13-5-13
Superstition in the World of Music 12-4-14 (Post No.975)
Musical Pillars in Hindu Temples
இசைத் தமிழ் அதிசயங்கள் 31-1-2013
சங்கீதம் தோன்றிய வரலாறு- ஒரு புராணக் கதை 13-4-14 (976)
சப்தம் கேட்டால் இறந்துவிடும் அசுணமா? 15-4-14 (980)
கையில் புல்லாங்குழலுடன் சுவர்க்கத்துக்குப் போன மனிதர் 16-4-14 (982)
ஸ்ரீராமர் மீது முத்துசுவாமி தீட்சிதர் கிருதிகள் 8-4-14 (963)

Leave a comment
by Tamil and Vedas on May 29, 2014  •  Permalink
Posted in Music
Tagged , ,

Posted by Tamil and Vedas on May 29, 2014

https://tamilandvedas.com/2014/05/29/interesting-anecdotes-from-the-world-of-music/

True Art is Never Made to Order

Akbar_and_Tansen_visit_Haridas
Akbar and Tansen visiting Swami Haridas (Picture from Wikipedia)

Compiled by London Swaminathan
Post No. 1066; Dated 26th May 2014.

Art comes as a result of irresistible inner urge. A story is told of Tansen the great bard of Akbar’s court, which illustrates this point vividly. Moghul Emperor Akbar (1542—1605 CE) was very fond of music. One day when Tansen was in particularly good form and Akbar was all in ecstasy and asked Tansen, “What is the secret of this sweet concord of notes which takes me as if it were out of this world and transports me to Divine regions? I have not heard anyone else do it”.

The great bard replied, “Sir, I am only a humble pupil of my master, Swami Haridas; I have not mastered even a fraction of my master’s technique and grace and charm. What am I beside him whose music is a rhythmic flow of Divine harmony, beauty and charm in sound?”

1556 tansen

Akbar was greatly intrigued; he wanted to hear Haridas but he could not get Haridas to his court. So he and Tansen went to the Himalayas where Haridas was living. Tansen had already warned Akbar that swami would not sing except at his own leisure. Several days passed and Swami did not sing. One day Tansen sang a song taught by Swami and deliberately introduced a false note. It had almost had an electric effect on the saint; he turned to Tansen and rebuked him saying, “What happened to you, a pupil of mine, should commit such a gross blunder?”

He then started singing the piece correctly; the mood came to him and, as it were, enveloped him. He forgot himself in the music which filled the earth and heaven. Akbar and Tansen forgot themselves in the sheer melody.

It was a unique experience. When the music stopped, Akbar turned to Tansen and said, “You say that you learnt music from this saint and yet you seem to have missed that living charm of it all. Yours seems to be chaff beside this soul stirring music”.

tansen1

“It is true, Sire”, said Tansen. I sing to emperor’s bidding, but my Master sings to no man’s bidding but only when the prompting comes from his innermost self. That makes all the difference”.
True art is never made to order!

Source: Facets of Indian Culture by R Srinivasan, B V Bhavan, Mumbai.

haridas
Picture of Swami Haridas, Tansen’s Guru.

Leave a comment
by Tamil and Vedas on May 26, 2014  •  Permalink
Posted in Music
Tagged , , ,

Posted by Tamil and Vedas on May 26, 2014

https://tamilandvedas.com/2014/05/26/true-art-is-never-made-to-order/

Saint who went to Heaven with A Flute in Hand!!!

Anayar

Music Route to Heaven!
Essayist : London Swaminathan
Post No.983; Dated—16th April 2014.

There are different ways to reach God. Jnana route, Bhakti route, Karma route and Yoga route are some of the ways. Hindus popularised another route to heaven—Music route which is part of Bhakti route. That is the simplest and easiest route. It is like a high speed motorway. Anyone can follow it even without knowing music. You simply join a Bhajan group and ‘shout in your coarse and harsh voice’, but with sincerity and purity in heart. God answers immediately. Even in the music route, there are some short cuts. One devotee just played a flute and reached God!! This interesting story is found in the Tamil Purana called Peria (Great) Puranam.

Peria Puranam in Tamil gives the history of 63 saints who were devotees of Lord Siva. It is in verses. It was composed by Sekkizar in the twelfth century CE. This work tells the story of the lives of Tamil Saivite saints who lived at least 1200 years ago. The enthralling stories of the 63 Nayanars (Saivite saints) speak of the matchless devotion and fathomless love for god.

Anayar(pronounced Aanaayar) was a cowherd. He lived in Tirumangalam of Melmazanatu, part of Choza territory. He played ‘panchakshara’ mantra (NAMA SIVAYA) on flute and God came and gave him Moksha!
Here is the beautiful story of Anayar from two English translations:–

“Anayar used to drive his herds to the uncultivated land, and protect them from diseases and wild beasts. He also led them to lush pasture and clear water, so that their number rapidly increased. Like Lord Krishna he carried a flute (Vamsi) with him and used to play divine music. He used to play Lord’s Five Letter Prayer (Pancha Akshara = Na-Ma-Si-Va-Ya), with each of the seven notes accurately pitched. He poured forth a stream of such sweet and graceful sound that the whole world stood still to hear.

anayar color

One day Anayar set out to drive the herds of cattle and their calves to pasture. The blue peacocks called; the beetle sang their forest songs among the creepers; the white jasmine buds smiled seductively. Her waist slender as the lightning, her breast swaying gently as she moved, the maiden TIME drew near to dance in the wide amphitheatre of the world.

The herdsmen, staff in hand drove the cattle out to graze over the cool pastures, and when their leader drew near, they gathered round to greet him. Nearby there stood a cassia tree (Kondrai in Tamil, Siva’s favourite tree), its branches swinging low and its flowers hanging down in clusters, like garlands made by human hands, or like Siva’s matted locks. When Anayar saw the tree, he stood and gazed upon it spell bound, his mind wholly centred on the Lord. Then from his heart he began to pour out his love without restraint.

As his love welled up within and overflowed, Anayar took up his flute and played as he was wont in praise of the Lord’s Five Letter Prayer, with music sweet as nectar that melted the very bones of every living creature!

Herd of cows ceased to chew the cud,
Fell into trance and gathered around him,
Calves with milk-froth ringed mouths
Ceased to suckle at the teats of their mothers,
Bands of bulls with spreading horns
Deer and other forest fauna
All with hairs on their hides a tingle,
Gathered around.

Dancing flocks of peacocks
Ceased their strutting and gathered around him,
Coveys of birds, their hearts filled with the music
Which entered through their ears,
Roosted around him, with roosted senses,
The hefty herdsmen
Working in the neighbourhood
Gathered around him,
Leaving aside half finished jobs.

aanaayanar

Denizens of the underworld of snakes
Debouched through underground passages
Mountain-dwelling maids
Many many massed around
Mazed in their minds
Vinjayas, Saranars, Kinnaras, Amaras,
Heaven-dwellers all of undiminishing luminance
All in daze, on the beautiful sky above,
In their chariots in the clouds crowded they.

As the tormentors and the tormented
Enjoyed with the same emotions,
The snake of mouth with full of pearly teeth
Swooned and fell on the peacock; the lion of unflagging ferocity
And the massive elephant sat together;
Beside the jaws of the tiger,
The delicate mouthed deer bedded.

The music of the fluting
Of the hollow reed,
Filling the world and capturing the heavens,
Rose in volume vast enough
To reach the holy ears
Of the out of reach-of deceitful devotion Sire
Who dances in the Golden Hall.

On graciously hearing
The music of the flute of Anayar,
The creator of the music, the Lord
With an eye on the forehead
Accompanied by the Willowy Dame of Austerities,
Whose heart was compassion incarnate
Mounted the bull
An appeared on the aerial highway
With his matted locks, the Nursery of the Moon
Trailing behind him.

flute, anayanar2

The heavenly hosts came too, jostling with the gods and crowding round. No other sound was heard but the soaring music of the flute, praising the Lord in the Five Letter Prayer.

Wishing to enjoy such music for all eternity, the Lord then said to Anayar, “Come just as you are, and live with us”.

The Lord then returned to the golden court. As he went, the earth shone bright with the flowers that rained down from on high. Countless sages chanted from the Vedas in his praise, and Anayar went with him, still playing on his flute.

Source: The History of the Holy Servants of the Lord Siva by Alastair McGlashan, Trafford Publishing, Oxford,2006 & Peria Puranam by G. Vanmikanathan, General Editor Dr.N.Mahalingam, Sri Ramakrishna Math, Madras, 1985

Contact swami_48@yahoo.com

Leave a comment
by Tamil and Vedas on April 16, 2014  •  Permalink
Posted in Music
Tagged , , ,

Posted by Tamil and Vedas on April 16, 2014

https://tamilandvedas.com/2014/04/16/saint-who-went-to-heaven-with-a-flute-in-hand/

கையில் புல்லாங்குழலுடன் சுவர்க்கத்துக்குப் போன புனிதர்!!!

Anayar

இசை மூலம் இறைவனை அடைந்த ஆனாய நாயனார்
எழுதியவர்:– லண்டன் சுவாமிநாதன்
கட்டுரை எண்—982; தேதி— 16th April 2014.

அறுபத்து மூன்று சிவனடியார்களின் கதைகளைக் கவிதை வடிவில் தந்தது பெரிய புராணம். இதை நமக்குத் தந்தவர் சேக்கிழார் பெருமான். இதில் வரும் அப்பர், சுந்தரர், சம்பந்தர், கண்ணப்பர், நந்தனார் முதலிய கதைகள் பலருக்கும் தெரியும். ஆனால் சேக்கிழார் பாடிய இன்னும் சிலரைப் பற்றி பலருக்கு அதிகம் தெரியாது. குறிப்பாகப் புல்லாங்குழல் ஊதிக்கொண்டே சிவலோகம் சென்ற ஆனாயர் பற்றி பலருக்கும் தெரியாது. புல்லாங்குழலில் நமசிவாய மந்திரத்தை இசைத்தவுடன் சிவனே பூவுலகிற்கு வந்து ஆனாய நாயனாரை புல்லாங்குழல் ஊதிக் கொண்டே அழைத்துச் சென்ற அற்புதமான வரலாற்றை சேக்கிழார் மிக அழகாகப் பாடியுள்ளார். இது உலகில் வேறு எங்கும் நடக்காத அதிசயம்!!

flute, anayanar2

மேல் மழநாடு என்பது சோழ சாம்ராஜ்யத்தின் ஒரு பகுதி. அங்கே திருமங்கலம் என்று ஒரு ஊர். மங்கலம் என்றால் பிராமணர்கள் வாழும் ஊர் என்பது பொருள். ஆனால் அந்த ஊரில் வாழ்ந்த ஒர் மாடு மேய்க்கும் இடையர் பற்றிய கதை இது. அவர் பெயர் ஆனாயர். அவருக்கு தெரிந்தது மாடு மேய்க்கும் தொழில் ஒன்றுதான். கிருஷ்ண பரமாத்மாவின் ஜாதி. ஆனால் கண்ணனுக்கோ உலகில் தெரியாத விஷயம் இல்லை. ஆனாயருக்கு மாடு மேய்க்கும் தொழிலோடு வேறு இரண்டே விஷயங்கள் மட்டும் தெரியும். ஒன்று புல்லாங்குழல் வாசிப்பது, இரண்டு பஞ்சாட்சர மந்திரத்தை ஜபிப்பது. அதையும் புல்லாங்குழலிலேயே வாசித்து மகிழ்வார்.

செய்யும் தொழிலே தெய்வம் என்று இருந்த அவரது கவனிப்பில் ஆடு மாடுகள் எல்லாம் சாப்பிட்டுப் பல்கிப் பெருகின. ஒரு நாள் ஒரு கொன்றை மரத்தைப் பார்த்துவிட்டார். அதன் பூக்கள் சரம் சரமாகத் தொங்கியதைக் கண்டவுடன் சிவ பெருமான நினைவில் மூழ்கிவிட்டார்.

ராமகிருஷ்ண பரமஹம்சருக்கும் இது போன்ற ஒரு அனுபவம் உண்டு. ஒரு பச்சைப் பசேல் என்று பச்சைக் கம்பளம் விரித்தார் போன்ற வயல் வெளியில் ஒரு நாள் நடந்து கொண்டிருந்தார். தூரத்தில் வானத்தில் கருமேகங்கள் திரண்டு வந்தன. ஒரு பக்கம் பச்சை வயல்; மறுபக்கம் நீல மேகம்; இந்தப் பிண்ணனியில் வெள்ளை நிறக் கொக்குகள் சிறகடித்துப் பறந்தன. இந்த அற்புதமான இயற்கை எழிலைப் பார்த்தவுடன் அவருக்கு இவற்றை எல்லாம் படைத்த இறைவன் நினைவுக்கு வரவே வயல் வரப்பிலேயே சமாதி நிலைக்குப் போய்விட்டார். அவருடன் வந்தவர்கள் அவரை வீட்டுக்குத் தூக்கிக்கொண்டு போக வேண்டி இருந்தது. அவர் சமாதி கலைந்து சுய நினைவுக்கு வர சில நாட்கள் ஆயின!!

aanaayanar

நாமாக இருந்தால் இந்த அற்புதமான காட்சியை உடனே மொபைல் போனில் புகைப் படம் பிடித்து அதை பேஸ் புக்கில் போட்டு பெருமைப் பட்டிருப்போம். ஆனால் ஆனாய நாயனார், ராம கிருஷ்ண பரமஹம்சர் போன்றோருக்கு சத்யம் – சிவம்—சுந்தரம் மூன்றும் இறைவனின் படைப்பு. எங்கெங்கெல்லாம் சுந்தரம் (அழகு) இருக்கிறதோ அது எல்லாம் அவர்களுக்கு இறைவனையே நினைவுபடுத்தும்.

கொன்றை மரத்தையும் அழகிய பூங்கொத்துக்களையும் கண்ட ஆனாயர் எடுத்தார் புல்லாங்குழலை, இசைத்தார் நமசிவாய மந்திரத்தை! இதைத் தொடர்ந்து அவரைச் சுற்றியிருந்த உலகமெல்லாம் ஆடாது அசங்காது நின்றன. இதோ சேக்கிழார் பாடல் வாயிலாகவே அதைக் காணுங்கள்:

“வள்ளலார் வாசிக்கும்
மணித் துளை வாய் வேய்ங்குழலின்
உள்ளுறை அஞ்செழுத்து
ஆக, ஒழுகி எழும் மதுர ஒலி
வெள்ளம் நிறைந்து எவ்வுயிர்க்கும்
மேல் அமரர் தருவிளை தேன்
தெள் அமுதின் உடன் கலந்து
செவி வார்ப்பது எனத் தேக்க”.

அதாவது அவர் வாசித்தது அமிர்தத்தையும் கற்பக மரம் ஒழுக்கும் தேனையும் கலந்து கொடுத்தது போல இருந்ததாம் (அமரர் தரு= கற்பக விருட்சம்).

அடுத்தாற்போல பசுக்களும் கன்றுகளும் மான் முதலிய காட்டு விலங்குகளும் என்ன செய்தன என்று படியுங்கள்:–

ஆன் நிரைகள் அறுகு அருந்தி
அசைவிடாது அணைந்து அயரப்
பால் நுரை வாய்த் தாய்முலையில்
பற்றும் இளம் கன்றினமும்
தான் உணவு மறந்து ஒழிய
தட மருப்பின் விடைக் குலமும்
மான் முதலாம் கான் விலங்கும்
மயிர் முகிழ்த்து வந்து அணைய.”

பொருள்:– பசுக்கள் சாப்பிட்ட உணவை அசைபோட மறந்தன. கன்றுகள் பாதியில் பால் குடிப்பதை நிறுத்தின. காளைகள் வந்து குழுமின. மான் முதலிய விலங்குகள் மயிர்க்கூச்சம் அடைந்தன.

anayar color

மயில் முதலிய பறவைகள் என்ன செய்தன என்பதையும் நம் கண் முன்னே படம் போலக் காட்டுகிறார் சேக்கிழார் பெருமான்:

ஆடு மயில் இனங்களும் அங்கு
அசைவு அயர்ந்து மருங்கு அணுக
ஊடு செவி இசை நிறைந்த
உள்ளமொடு புள் இனமும்
மாடு படிந்து உணர்வு ஒழிய
மருங்கு தொழில் புரிந்து ஒழுகும்.
கூடியவன் கோவலரும்
குறை வினையின் துணை நின்றார்

பொருள்:– மயில்கள் ஆடுவதை நிறுத்திவிட்டு ஆனாயரைச் சூழ்ந்து நின்றன. பறவைகள் அவரைச் சுற்றி கூடு கட்டின. இடையர்கள் பாதி வேலைகளைப் போட்டுவிட்டு அவரைச் சூழ்ந்து நின்றனர்.

பூமிக்கடியில் வாழும் நாகர்கள், வானத்தில் சென்று கொண்டிருந்த தெய்வ மகளிரான அரம்பையர், வித்யாதரர், சாரணர், கின்னரர், தேவர்கள் ஆகியோர் விமானங்கள் எல்லா வற்றுடனும் அங்கே கூடிவிட்டனர்.

பணி புவனங்களில் உள்ளார்
பயில் பிலங்கள் அணைந்தார்
மணிவரை வாழ் அரமகளிர்
மருங்கு மயங்கினர் மலிர்ந்தார்
தணிவு இல் ஒளி விஞ்சையர்கள்
சாரணர் கின்னரர் அமரர்
அணி விசும்பில் அயர்வு எதி
விமானங்கம் மிசை அணைந்தார்.

இந்தப் பாடல்கள் புல்லாங்குழல் இசையின் மகிமையையும் பாடுவதால் அப்படியே பாடல் வடிவில் படிப்பது இன்பம் பயக்கும்.

மரங்கள் அசையவில்லை. ஆறுகள் ஓடவில்லை, அருவிகள் நீர் ஒழுக்கு இன்றி அப்படியே நின்றன. கடல் அலைகள் வீசவில்லை என்று சேக்கிழார் பாடிக்கொண்டே போகிறார். இப்படி ஸ்தாவர, ஜங்கமப் பொருட்கள் எல்லாம் பாதிக்கப்பட்ட நிலையில் சிவனும் உமையும் இந்த இசையில் மயங்கி காளை வாகனத்தில் ஏறிப் புறப்பட்டனர்.

ஆனாயர் குழல் ஓசை
கேட்டருளி அருள் கருணை
தான் ஆய திரு உள்ளம்
உடைய தவ வல்லியுடன்
கானாதி காரணர் ஆம்
கண்ணுதலார் விடை உகைத்து
வான் ஆறு வந்து அணைந்தார்
மதி நாறும் சடை தாழ

“உடனே எம்முடன் வருக. வீட்டுக்குள் போய் ‘’ட்ரஸ்’’ எல்லாம் ‘சேஞ்ச்’ (’மாற்ற) பண்ண வேண்டாம். அப்படியே எம்முடன் வருக”– என்று சிவனும் உமையும் கூறினர்:–

“இந்நின்ற நிலையே நம்பால்
அணைவாய் என, அவரும்
அந்நின்ற நிலை பெயர்ப்பார்
ஐயர் திருமருங்கு அணைந்தார்”

உடனே விண்ணவர்கள் மலர் மாரி பொழிந்தனர். முனிவர்கள் வந்து வேதம் ஓதினர். ஆனாயர் புல்லாங்குழலை நிறுத்தவே இல்லை. வாசித்துக் கொண்டே சிவனுடன் சென்று விட்டார். இவ்வாறு இசைக் கருவியை வாசித்துக் கொண்டே சிவலோகம் போன ஒரு தொண்டரைப் பற்றி படிக்கும் போது வியப்பாக இருக்கிறது. நாமும் கதையை முடித்தோம். நமசிவவாய ஓம்!!

விண்ணவர்கள் மலர் மாரி
மிடைந்து உலகம் மிசை விளங்க,
எண்ணில் அரு முனிவர் குழாம்
இருக்கு மொழி எடுத்து ஏத்த’
அண்ணலார் குழல் கருவி
அருகு இசைத்து அங்கு உடன் செல்லப்
புண்ணியனார் எழுந்தருளிப்
பொன் பொதுவினிடைப் புக்கார்.

சுபம்! Contact swami_48@yahoo.com

Leave a comment
by Tamil and Vedas on April 16, 2014  •  Permalink
Posted in Music, Tamil, Tamil Literature
Tagged , , ,

Posted by Tamil and Vedas on April 16, 2014

https://tamilandvedas.com/2014/04/16/%e0%ae%95%e0%af%88%e0%ae%af%e0%ae%bf%e0%ae%b2%e0%af%8d-%e0%ae%aa%e0%af%81%e0%ae%b2%e0%af%8d%e0%ae%b2%e0%ae%be%e0%ae%99%e0%af%8d%e0%ae%95%e0%af%81%e0%ae%b4%e0%ae%b2%e0%af%81%e0%ae%9f%e0%ae%a9%e0%af%8d/

How did Rare Indian Animal ‘Asunam’ become extinct?

Mythical_Creatures_by_Jesteppi
Chart of mythical animals around the world

Written by London Swaminathan
Post No. 981; dated 15th April 2014

Sonic boom and Sonic bomb
Tamil literature gives us very interesting information about a rare animal called ‘Asunam’. It is phonophobic. It has got a good taste for melodious music. It is more musical than most men. But the minute someone plays on a big drum it dies at once. Sangam Tamil literature is 2000 year old. We have three references to this ‘Asunam’and later literature gives more information. It is not a mythical animal like griffin or Makara or Yali. Somehow palaeontologists and paleo zoologists missed this. Now we get more scientific information about sonic bombs and low frequencies emitted by submarines that killed even giant squids. Dolphins and whales commit mass suicides because of sonar disturbances. So we may look into this extinct animal again armed with all the scientific facts.

homa-bird-2

Mysterious Vedic Bird ‘Homa’

Tamil literature

‘Natrinai’ is one of the anthologies of Sangam Tamil literature and verses 244 and 304 give the following information:
In the mountainous ‘Kurinji’ area, ‘Asunam’ lives in the caves. It listens keenly to the buzzing sound (music) of the bees and beetles. The heroine of a love poem says, “My lover is like an Asunam. When he is near me it gives pleasure. When he is temporarily separated it gives me great sorrow. I am like Asunam attracted by melodious music and then killed by loud beating of the drums.

The commentator explains that the Tamils played on lyre to attract the Asunams from the caves and suddenly played on drums to kill them. Another verse from another Sangam Tamil anthology called ‘Akananuru’ (verse 88) gives similar information. The only difference is that the commentator describes Asunam as a bird here.
‘Nammanik kadikai’– is one of the 18 minor Tamil works. Verse three of the book is very clear about Asunam. It described it as an animal. It compares Asunam with several other people in public life.
The celebrated author Kamban of Kamba Ramayanam compared himself to Asunam! He said, “Among the stalwarts of Tamil language, probably my poems may be like playing drums to Asunams”. Kamban was so humble that he said his poems may not be of good quality, but the fact of the matter is that he is considered one of the great poets of the Tamil speaking world.

homa-bird-1
Homa bird is the logo of Iran Airlines

My Research Findings on ASUNAM:–

My research on the Asunam based on the above verses and Tamil encyclopaedia Abhidana Chintamani has found out the salient features of Asunam stories. I can summarise them as follows:–
1.Though there are only three references in the ancient Sangam literature, we know that it is not a bird, but an animal.
2.It lived in the caves of the mountains which ancient Tamils called ‘Kurinji ‘lands.
3.Asunam loved mellifluous music but susceptible to harsh music particularly high decibel noise. Modern research shows that sounds of 185 decibels or more can kill human beings.
4.Tamils deliberately played on lyre to attract it and killed them by playing on big drums. It may be one of the reasons for its extinction. The other reason is noise pollution. It might have slowly disappeared.
5. Very few references in the 2000 year old Sangam Tamil literature show that it was a rare animal even at that time. Other animals like tigers, elephants and bears are referred to hundreds of times.
6.Ancient Tamils knew the power of sound waves. Modern research in this field has led into the development of sonic bombs. We already knew the effect of sonic booms emitted by supersonic jets. We now know the effect of sonar waves on dolphins and whales.
7.It will be good that if Tamils do more research and find out the fossils from mountainous area.
8.I have given the full details of the poets names with full quotes in the Tamil version of this article and we know where those poets lived in ancient Tamil Nadu. So we can narrow down the area of our search.
9.Adi Shankara who lived in the first century BC or before, adds some interesting details ( I follow Kanchi Paramacharya in dating Adi Shankara, which is supported by Tamil literature. Please read my earlier article for the dating)

China,_testa_di_makara,_
Mythica Hindu Makara in China

Adi Shankara on Deer Hunt
Verse (sloka) 76 of Viveka Chudamani of Adi Shankara says,
The deer, the elephant, the moth, the fish and the honey bee —- these five are annihilated because of their slavery to one or the other of the senses such as sound etc., through their attachment. What then is the condition of a man who is attached to all these five?
The commentators add the following information about deer:
“The deer is always fascinated by melodious sound and the deer hunter sings to charm the deer. Attracted by the melody of sound, the deer has no awareness of the danger it is in and turns in the direction of the music; the hunter soon makes it his target”.
Asunam may belong to the family of deer.

Makara-1thailand
Makara in Thailand

Contact swami_48@yahoo.com

My other articles on related topics:

https://tamilandvedas.wordpress.com/2013/02/16/hindu-eagle-mystery-deepens/

Four Birds in One Sloka: Adi Sankara and Nature | Tamil …
tamilandvedas.wordpress.com/…/four-birds-in-one-sloka-adi-sankara-an…‎
9 -7- 2012

The Mysterious Vedic Homa Bird – Tamil and Vedas
tamilandvedas.wordpress.com/…/the-mysterious-vedic-homa-bird-does-it…‎
10 Dec 2011 –

The Mysterious Vedic Homa Bird: Does It Exist?
1

Leave a comment
by Tamil and Vedas on April 15, 2014  •  Permalink
Posted in Music, Tamil, Tamil Literature
Tagged , , ,

Posted by Tamil and Vedas on April 15, 2014

https://tamilandvedas.com/2014/04/15/how-did-rare-indian-animal-asunam-become-extinct/

சப்தம் கேட்டால் இறந்துவிடும் அதிசய மிருகம் ‘அசுணமா’!!

Mythical_Creatures_by_Jesteppi

கட்டுரையாளர்—லண்டன் சுவாமிநாதன்
கட்டுரை எண்—980; தேதி— 15 ஏப்ரல் 2014.

(This article is available in English)

சங்கத் தமிழ் இலக்கியத்தில் ஒரு அதிசய விஷயம் இருக்கிறது. அசுணமா என்னும் ஒரு மிருகம் பற்றிய தகவல் இது. இப்போது இந்த விலங்கு உலகில் இல்லை. எவ்வளவோ விலங்குகள் இப்படி அழிந்து போய்விட்டன. படங்களில் மட்டுமே காணலாம். தொல்விலங்கியல் (Paleontolgy or Paleo zoology) என்னும் துறை இது போன்ற விலங்குகளின் எலும்புக்கூடுகள் ,படிம அச்சுக்கள் (Fossils) ஆகியவற்றை சேகரித்து வைத்துள்ளன. ஆனால் தமிழ் இலக்கியத்தில் உள்ள அசுணமா பற்றி அவர்களுக்கு ஒன்றும் தெரியாது. தடயங்களும் கிடைக்கவில்லை.

வேதத்திலும் ராமகிருஷ்ண பரமஹம்சர் கதையிலும் வரும் ஹோமா பறவை (Homa Bird) பற்றி முன்னர் எழுதினேன். அதைப் போன்றே இதுவும் காலப்போக்கில் அழிந்து போய் இருக்கவேண்டும். இதோ அந்த அதிசய அசுணமா பற்றிய விவரம்:–

நற்றிணைப் பாடல் 244, பாடியவர் கூற்றங்குமரனார்
“விழுந்த மாரிப் பெருந்தண் சாரல்
கூதிர்க் கூதளத்து அலரி நாறும்
மாதர் வண்டின் நயவரும் தீம் குரல்
மணம் நாறு சிலம்பின் அசுணம் ஓர்க்கும்
உயர் மலை நாடற்கு உரைத்தல் ஒன்றே”

பொருள்:—மழை கொட்டும் குளிர்ந்த மலைப்பகுதி. அங்கே கூதிர்க் காலத்தில் கூதாளி பூ மலர்ந்து மணம் வீசும். அழகிய வண்டு மிக இனிமையாக ரீங்காரம் செய்யும். அதை நறுமணம் வீசும் குகையில் இருந்து அசுணம் என்னும் விலங்கு கூர்ந்து கேட்கும்.

நற்றிணைப் பாடல் 304, பாடியவர்:- மாறோக்கத்து நப்பசலையார்

“மணிமிடை பொன்னின் மாமை சாய, என்
அணிநலம் சிதைக்குமார் பசலை; அதனால்
அசுணம் கொல்பவர் கைபோல், நன்றும்,
இன்பமும் துன்பமும் உடைத்தே,
தண்கமழ் நறுந்தார் விறலோன் மார்பே.

பொருள்:– (என் காதலன் என்னோடு இருந்தால் என் அழகு குன்றாது). அவர் என்னை விட்டுப் பிரிந்துவிட்டால், தங்கத்தையும் நீலமணியையும் சேர்த்துக் கட்டிய மாlலையில், தங்கத்தின் அழகு குன்றுவது போல என் மேனி அழகு குன்றும். பசலை தோன்றி அழகைக் கெடுத்துவிடும். அதனால் குளிர்ந்த மணம் கமழும் மாலை அணிந்த என் காதலன் மார்பு அசுணம் என்னும் விலங்கைக் கொல்பவர் கை போன்றது. அதாவது இன்பம் தந்து பின்னர் துன்பத்தைக் கொடுக்கும்.

இதன் விளக்கம் என்ன கூறுகிறது என்றால், அசுணம் என்னும் சங்கீத ஞானம் ( இசையறி விலங்கு ) உடைய விலங்கைக் கொல்வோர் முதலில் யாழ் என்னும் கருவியை வாசிப்பர். அதைக் கேட்டு அது மகிழ்ந்து அருகில் வரும். பின்னர் பெரிய டாமாரம், முரசு முதலியவைகளை வாசிப்பர். அந்த சப்தம் தாங்காமல் அது அப்படியே இறாந்துவிடும். இது போல என் காதலர் பிரிந்தால் என்னை வாட்டி வதைத்து கொல்வது போலாகும் என்று தலைவி உவமை காட்டுகிறாள்.

homa-bird-2
Picture of Vedic Homa bird in Iran

அகநானூற்றிலும் ஒரு பாடல் உண்டு.

பாடல் 88; பாடியவர்:– ஈழத்துப் பூதந்தேவன்
இரும்புலி தொலைத்த பெருங் கை யானைக்
கவுள் மலிபு இழிதரும் காமர் கடாஅம்
இருஞ் சிறைத் தொழுதி ஆர்ப்ப யாழ் செத்து
இருங்கல் விடர் அளை அசுணம் ஓர்க்கும்
காம்பு அமல் இறும்பில் பாம்பு படத் துவன்றி.
கொடுவிரல் உளியம் கெண்டும்
வடி ஆழ் புற்றின வழக்கு அரு நெறியே?

பொருள்:—“புலியைக் கொல்லும் பெரிய கை உடையது யானை. அதன் கன்னத்தில் இருந்து மத நீர் வடியும். அதில் வண்டின் கூட்டம் மொய்க்கும். அதன் ரீங்காரத்தை யாழின் ஒலி என்று கருதி பெரிய குகைகளில் உள்ள அசுணப் பறவைகள் உற்றுக் கேட்கும். அத்தகைய காட்டில் பாம்புகள் இறந்து போகும் படி கரடிகள் புற்றுகளைத் தோண்டும். என் காதலன் இப்படிப்பட்ட கஷ்டமான வழியில் சென்றானோ?”

நான்மணிக் கடிகை என்ற பிற்கால பதினென் கீழ்க்கணக்கு நூலிலும் ‘அசுணமா’ வருகிறது. இதில் முதல் தடவையாக அசுணம்+மா (மிருகம், விலங்கு) என்ற சொல் வருவதால் அசுணம் என்பது பறவை இல்லை என்பதும் தெரிகிறது:

பறைபட வாழா அசுணமா உள்ளம்
குறைபட வாழார் உரவோர் – நிறைவனத்து
நெற்பட்ட கண்ணே வெதிர்சாம் தனக்கொவ்வாச்
சொற்பட வாழாதாம் சால்பு (நான்மணிக்கடிகை, பாடல் 3)

பொருள்:— பறையின் ஒலி செவியில் விழுந்தால் ‘அசுணமா’க்கள் உயிர் வாழாது. அறிவுடையோர் ஊக்கம் குறைந்துவிட்டால் உயிர்வாழ மாட்டார் (காண்க-1). மூங்கில்கள் நெல் (தானியம்) தோன்றியவுடன் அழிந்துவிடும். மானமுள்ளவன் அவச்சொல் ஏற்பட்டால் உயிர்வாழ மாட்டான் (காண்க–2).

(1).அதாவது பயனுடைய செயல்களைச் செய்யும் வலிமை போய்விட்டால் தர்மன் முதலிய பஞ்ச பாண்டவர்கள் மேரு மலையை நோக்கி நடந்தே உயிர்விட்டது போல.. (2.)அதாவது சிறைவைக்கப்பட்ட சேர மன்னன் கணைக்கால் இரும்பொறை தண்ணீர் கேட்டவுடன் அவமானப் படுத்தப்பட்டான். உடனே உயிர் துறந்தான், கோவலனுக்கு மரணதண்டனை விதித்தது தவறு என்று கண்ணகி சுட்டிக் காட்டியவுடன் பாண்டிய மன்னனும் அவனது மனைவியும் உடனே உயிர்விட்டனர்.

homa-bird-1
Mythical Vedic Homa Bird is the emblem of Iran Airlines

அசுணம் பற்றி எனது ஆராய்ச்சி முடிவுகள்

1.மூன்று சங்க இலக்கியப் பாடல்களில் அகநானூற்று உரையில் மட்டும் பறவை என்று வருகிறது. பாட்டில் விலங்கா பறவையா என்ற சொல் இல்லை. உரைகாரர்தான் அவ்வாறு கூறுகிறர். குகையில் வாழக்கூடியது விலங்காகத்தான் இருக்க வேண்டும் என்பது என் கருத்து.
2.இது குறிஞ்சி நிலப் பாடல்களில் மட்டும் மூன்று புலவரால் பாடப் படுவதால் இது மலையும் மலை சார்ந்த பகுதிகளிலும் வாழ்ந்த ஒரு விலங்கு என்றே கருத வேண்டும்.
3.மேலும் யாழ் வாசித்து பின்னர் பெரிய பறை (முரசு) ஒலி எழுப்பி கொன்ற செய்தியும் இருப்பதால் தமிழர்கள் இதை மாமிசத்துக்காக வேட்டையாடியே கொன்றிருக்கலாம்.
4.ஒலி அலைகளுக்கு எவ்வளவு சக்தி உண்டு என்பதை இது காட்டுகிறது. இப்படிப்பட்டதொரு விலங்கு,— சப்தம் அதிகரிக்கும் உலகில்— தாமாகவே அழிந்து போயிருக்கவும் வாய்ப்பு உண்டு.
5.இது மலைக் குகைகளில் வாழும் என்பதை எல்லா புலவர்களும் கூறுவதால் அந்தத் தகவல் சரியாகவே இருக்கும்.
6.இதைப்பற்றி சங்க நூல்களில் மூன்றே குறிப்புகள் மட்டும் வருவதால் 2000 ஆண்டுகளுக்கு முன்னரே இது அபூர்வ விலங்கு ஆகியிருக்க வேண்டும்.
7. நவீன கால ஆராய்ச்சிகள் இது உண்மை என்றே காட்டுகின்றன. 185 டெசிபல் சப்தத்துக்கு மேல் கேட்டால் உடனே மரணம் சம்பவிக்கும். அதை அடிப்படையாக வைத்து சோனிக் பாம்ஸ் (சப்த வெடிகுண்டுகள் உருவாக்கப்பட்டுள்ளன. மேலும் நீர் மூழ்கிக் கப்பல்களில் இருந்து வெளியாகௌம் கீழ்மட்ட அலைவரிசை ஒலிகள் டால்பின், திமிங்கிலம் போன்ற பிராணிகளைக் கொன்றதௌ அல்லது குழப்பிவிட்டது தற்கால ஆய்வுகளில் உறுதி செய்யப்பட்டுள்ளது. டால்பின் எனப்படும் மிக புத்திசாலியான கடல் விலங்கும் திமிங்கிலங்களும் கூட்டமாகக் கடற்கரைக்கு வந்து “தற்கொலை” செய்துகொள்வதற்கு நீர்மூழ்கிக் கப்பலின் ஒலி அலைகளே காரணம் என்றும் கண்டுபிடிக்கப்பட்டுள்ளது.

China,_testa_di_makara,_
Hindu Mythical animal Makara in China

கம்ப ராமாயணத்தில் அசுணம்

கம்பனும் ராமாயணத்தில் அசுணமா பற்றிப் பாடுகிறான்.
துறை அடுத்த விருத்தத் தொகைக் கவிக்கு
உறை அடுத்த செவிகளுக்கு ஓதில் யாழ்
நறை அடுத்த அசுண நல் மாச் செவிப்
பறை அடுத்தது போலும் என் பாஅரோ.
பொருள்:–சான்றோர்கள் பல விருத்தப் பாக்களைக் கேட்டிருப்பார்கள். அந்தப் பாக்களுக்கு உறைவிடமாகத் திகழும் சான்றோர்களுக்கு என் பாடலை ஓதினால் இசை என்னும் தேனைச் சாப்பிட்ட சிறந்த விலங்கின் காதுகளில் பறை ஒலி விழுந்தது போல இருக்கும்.

அபிதான சிந்தாமணியில் சிங்காரவேலு முதலியார் கீழ்கண்ட செய்தியை எழுதி வைத்துள்ளார்.:–
அசுணம் : இது பேடையை விட்டு நீங்காத பறவை இதனிறம் உருவம் முதலிய நன்றாக விளங்கவில்லை. இதன் ஓசையை தலவனீக்கத்தில் தலைவி பொறாமைக்குத்த் தமிழ்நூலார் உவமை கூறுவர்.. (இந்தத் தகவல் பறவை என்று சொல்லுவது சரியெனப் படவில்லை).

Makara-1thailand
Hindu Makara in Thailand

மான் வேட்டை பற்றி ஆதி சங்கரர்

ஆதி சங்கரர் பாடிய விவேக சூடாமணி தோத்திரத்தில் பாடல் 76-ல் மான்களை இசை பாடி பிடிக்கும் வழக்கத்தைக் குறிப்பிடுகிறார். ஆக அசுணமா என்பது இது தொடர்புடைய ஒரு விலங்காக இருக்கலாம்.
பாம்புகளுக்கு செவிகளே இல்லை என்று உயிரியல் நிபுணர்கள் கூறியபோதும் மகுடி ஊதி பாம்பு பிடிக்கும் பாம்புப் பிடாரர் பற்றி இந்தக் காலம் வரை செய்திகள் கிடைக்கின்றன.( பாம்புக்கு கட் செவி= கண்களே செவி என்று தமிழில் ஒரு சொல் உண்டு. இது பற்றி நான் எழுதிய ஆய்வுக் கட்டுரையில் முழு விவரம் காண்க.)

My Articles related to this topic:—

Mysterious Tamil Bird Man | Swami’s Indology Blog
SWAMIINDOLOGY.BLOGSPOT.COM

Four Birds in One Sloka: Adi Sankara and Nature | Tamil …
tamilandvedas.wordpress.com/…/four-birds-in-one-sloka-adi-sankara-an…‎
9 -7- 2012

The Mysterious Vedic Homa Bird – Tamil and Vedas
tamilandvedas.wordpress.com/…/the-mysterious-vedic-homa-bird-does-it…‎
10 Dec 2011 –

https://tamilandvedas.wordpress.com/2013/02/16/hindu-eagle-mystery-deepens/

contact swami_48@yahoo.com

Leave a comment
by Tamil and Vedas on April 15, 2014  •  Permalink
Posted in Music, Tamil
Tagged , , ,

Posted by Tamil and Vedas on April 15, 2014

https://tamilandvedas.com/2014/04/15/%e0%ae%9a%e0%ae%aa%e0%af%8d%e0%ae%a4%e0%ae%ae%e0%af%8d-%e0%ae%95%e0%af%87%e0%ae%9f%e0%af%8d%e0%ae%9f%e0%ae%be%e0%ae%b2%e0%af%8d-%e0%ae%87%e0%ae%b1%e0%ae%a8%e0%af%8d%e0%ae%a4%e0%af%81%e0%ae%b5%e0%ae%bf/

Mystic No.7 in Music !!

seven blue

Compiled by London Swaminathan
Post No.977; Date 13th April 2014

Professor Ramanuja Srinivasan (1887-1975) writes:

“It may be incidentally pointed out that the number 7 which gives the number of time units in Misrajati appears to have fundamental importance in nature. In most of nature’s processes this number turns up at every turn as it were. We have seven days in the week; we have seven lokas, seven Rishis, twice seven manas, seven colours in the spectrum, seven notes in the music scale and so on.

Certain diseases reach critical stages on the 7th, 14th, 21st, 28th days, all multiples of seven. It is no wonder 7 was considered a mystic number by our ancients. Many of our folk tunes (chindus, Temmangus in Tamil) which are a natural expression of the musical soul of the nation seem to be in Misra patterns. Kavadi Cindus such as ‘Bhumi Mechidum’, ‘Sendhil Managar’, and the popular Anandakalippu tune ‘ Nandavanathil Or Andi’ (all Tamil songs) are in this Tala. Many of the devotional hymns lend themselves naturally to this tala patern; very many of the well-known padas of Kshetrajna are in Tripura Tala. There is something remarkable therefore about this tala. May it not be that because of the uniqueness of the number 7 that Syama Sastri gave that special prominence to Tripua Tala?

The above piece is from page 99 of Facets of Indian Culture By R Srinivasan

Aaroganam

Why Kalidasa chose No.7?

“ As regards ‘Shakuntalam’, let me at the outset make a few observations about the construction of the drama. To me, this play seems to be perfect from the stand point of construction and scenic development. You know there are seven acts in ‘Shakuntalam’. I wonder why Kalidasa chose the number seven for the number of acts in his best play. According to the rules of Sanskrit histrionic art, a drama may have from five to ten acts. Kalidasa has taken the number seven. We know that seven is considered to be a mystic number, full of occult significance; there are the seven notes of the musical scale and the seven prismatic colours. It is also interesting to note that Shakespeare when he speaks of the world as a stage divides the life of man into seven stages

“And one man in his time plays many parts
His acts being seven stages”—————-

Might it not be that Kalidasa wanted to show this drama was to represent the world with the seven great stages and so divided into seven acts? I would even go further and try to show that there is some analogy between the seven stages mentioned by Shakespeare and the seven acts of ‘Shakuntalam’.
Page 168 of Facets of Indian Culture By R Srinivasan.
(Then the professor compares both the plays in detail).

&&&&&
seven

ORIGIN OF SAPTA SWARAS ( Seven Musical Notes)

It is said that the seven principal Svaras have been primarily devised according to the voices and sounds of animals and birds.
Kalidasa refers to the traditional belief in his Raghuvamasam (1-39), where Dilipa and Sudakshina, on their way to the hermitage of Vashista, came across the sounds of the peacocks, corresponding to the Sadja ( Sadjasamvadhini keka dvidha bhinnah sikhandibhih)
R or Rsaba is like the sound of the bull
Ga or Ganghara is like the sound of the goat
Ma or Madhyama is like the sound of the Kraunca bird
Pa or Panchama is like the sound of the cuckoo
Dha or Dhaivata is like the sound of the horse
Ni or Nisada is like the sound of the elephant

From ‘Sixty Four Arts in Ancient India’, Anil Baran Ganguly, Delhi, 1962

days of wek

Please read my article Four Stages of Life and Seven ages of Man (posted on 21st March 2013:

Four Stages of Life and Seven Ages of Man
Mar 21, 2013
contact swami_48@yahoo.com

Leave a comment
by Tamil and Vedas on April 13, 2014  •  Permalink
Posted in Music
Tagged , ,

Posted by Tamil and Vedas on April 13, 2014

https://tamilandvedas.com/2014/04/13/mystic-no-7-in-music/

சங்கீதம் தோன்றிய கதை: ஒரு புராண வரலாறு

Musical Instruments3

கட்டுரையாளர்: லண்டன் சுவாமிநாதன்
கட்டுரை எண்:- 976 தேதி- 13th April 2014

மனிதன் என்பவன் வெறும் வயிறு, மூளை மட்டும் படைத்தவன் அல்ல; அவனுக்கு இருதயம் என்ற ஒன்றும் இருக்கிறது. அதுதான் அந்த இரண்டையும் விட அதிக முக்கியப் பங்காற்றுகிறது.. அர்ஜுனன் வெறும் வீரனாகவும் வில் வீச்சு நிபுணனாகவும் மட்டும் இல்லை. அவன் இசையிலும் நடனத்திலும் தேர்ச்சி பெற்றிருந்தான். விராடனுடைய சபையில் (அஞ்ஞாதவாச காலத்தில்) அவன் பிருஹன்னளை என்ற பெயரில் மாறுவேடம் பூண்டு தங்கிய காலத்தில் அந்நாட்டு இளவரசிக்கு இரண்டு கலைகளையும் கற்பித்தான்.

இசைக்கு பாம்புகளும் மிருகங்களும் மயங்குகின்றன என்றால் மனிதர்கள் மயங்குவதில் வியப்பு என்ன? மிருகங்களைவிட கூடுதலாக மனிதன் ரசிக்காததே வியப்பான விஷயம்.

கல் மனத்தையும் கரைக்க வல்லது சங்கீதம். இறைவனை அடையவும் உயர்ந்த சிந்தனை ஏற்படவும் சங்கீதம் உதவும். இறைவனை அடைய சம்சார சாகரம் என்னும் பிறவிப் பெருங்கடலைக் கடக்க வேண்டும் என்று வள்ளுவர் முதல் நேற்றுவந்த கவிஞர்கள் வரை பாடி வைத்துள்ளனர். இந்தக் கடலைக் கடக்க பல வழிகள் உண்டு. ஞானக் கப்பல் அல்லது ஞானப் பாலம் என்பன சில வழிகள்.

good tabla

சங்கீதம் என்னும் பாலம் சுருக்கு வழியில் இறைவனை அடைய உதவுவதால் “நாளும் இன்னிசையால் தமிழ் (தேவாரம்) பரப்பிய” ஞான சம்பந்தர் முதலானோர் இந்த வழியைத் தேர்ந்தெடுத்தனர். ஊர் ஊராக அவர் பாடிக் கொண்டு செல்லுகையில் அவரைத் தொடர்ந்து 5000 பேர் வரை பாடிக் கொண்டு சென்றதாக நூல்கள் மூலம் அறிகிறோம்.

வேதத்தில் இருந்து தோன்றியது இசை என்றும் சொல்லுவர். சாமவேதம் இசையுடன் ஒதப் பட்டது. இராக்ஷசனாகிய ராவணன் சாமவேதத்தில் வல்லவன். தன் நாட்டுக் கொடியில் வீணைச் சின்னத்தைப் போட்டு இசைக்கு பெருமை சேர்த்தவன். சாம வேதம் இசையின் தோற்றுவாய். சாம வேதத்துக்கும் மூத்தவன் சிவன். அவனுக்குப் பிடித்த இசை சாமகானம்.

இந்த சங்கீதம் தோன்றியது பற்றி பிரம்ம புராணம் கூறும் கதை சுவையானது மட்டுமல்ல. ஒருவரை சிந்திக்கவும் வைக்கிறது. சிவனை “மகிழ்விக்க” சங்கீதம் தோன்றியதாம்! அப்போது அதை நம்மையும் மகிழ்விக்கும் தானே? இதோ கதை:–

தட்சனின் யாகத்தில் சிவனை அவமதித்ததைக் கண்டித்து பார்வதி தீக்குளித்த கதையும் அந்த சதி தேவியை சிவன் உயிர்ப்பித்த கதையும் அனைவரும் அறிந்த கதை.

Tambourine_21787

கைலாசத்துக்கு சிவனும் உமையும் திரும்பி வரும் செய்தியை தேவ லோக பத்திரிக்கை நிருபரான நாரதர் பிரம்மாவுக்கும் விஷ்ணுவுக்கும் தெரிவித்தார். கோபக் கனல் பொங்க திரும்பிவரும் சிவனுக்கு ஆறுதல் தர அவர்கள் ஒரு வரவேற்பு உபசாரமும் இன்னிசை நிகழ்ச்சியும் ஏற்பாடு முடிவு செய்தனர். சங்கீதத்தில் நிபுணன் என்று தனக்குத் தானே பெருமை பாராட்டும் நாரதர் முந்திக் கொண்டு நான் தான் பாடுவேன் என்றார். தேவர்கள் எல்லோரும் சரி என்று சொல்லவே அவர் பாடத் துவங்கினார். ஒரே அபஸ்வரம்.

ராகங்கள், ராகினிகள் ஒவ்வொன்றும் மனிதன் போலவே உருவம் பெற்றவை. நாரதர் பாடிய அபஸ்வரத்தில் அவைகளின் முகம் நாணிக் கோணியது. தலைகள் அறுந்து விழுந்தன. எல்லோருக்கும் தர்மசங்கடம் ஆகிவிட்டது. ஒரு நல்ல பாடகரைக் கொண்டு இதைச் சரிக்கட்ட வேண்டும் என்று தேவர்கள் சபை ஏக மனதாக ஒரு தீர்மானம் நிறைவேற்றியது. நல்ல பாடகருக்கு எங்கே போவது?

trimurti

அட, கையில் வெண்ணையை வைத்துக் கொண்டு யாராவது நெய்க்கு அலைவார்களா? இதோ நமது மாட்சிமை தங்கிய சிவபெருமானையே கேட்கலாமே என்று யோசனை கூறினர். கடவுள்களில் எளிதில் திருப்திப்படுத்தக் கூடியவர் சிவன் தான். கொஞ்சம் புகழ்ந்தாலும் போதும் வரங்களை அள்ளி வீசிவிடுவார். இதனால் இவருக்கு ‘ஆசுதோஷ்’ என்று பெயர். எளிதில் மகிழக்கூடியவர் என்று இதற்கு அர்த்தம்.

எல்லோரும் சிவனைத் தோத்தரித்து வேண்டவே அவரும் இசைந்தார். ஆனால் என் பாட்டை ரசிக்கக்கூடிய நல்ல ‘ஆடியன்ஸ்’ (ரசிகர் குழு) வேண்டும் என்று ஒரு நிபந்தனை போட்டார். உடனே உலக மகா ரசிகன், புல்லாங்குழல் வித்வான் விஷ்ணுவை (கிருஷ்ணாவதாரத்தில் ப்ளூட்) அழைத்து முதல் வரிசையில் உட்கார வைத்தனர். கச்சேரி களை கட்டியது. ஆடல் வல்லானாகிய நடராஜனுக்கு சங்கீதம் என்பது ரத்தத்தில் ஊறிய கலை. சாமகானப் ப்ரியன் வேறு. அவர் பாடப் பாட ராகங்களும் ராகினிகளும் முழு உருப்பெற்றனர். புதுப் பொலிவும் பெற்றனர்.

Musical Instruments

இது பிரம்ம புராணத்தில் உள்ள கதை. யாரோ ஒருவர் மிகைப் படுத்தி எழுதியதாக சிலர் சொல்லக்கூடும் ஆனால் இதில் இந்துக்களின் சிந்தனைப் போக்கு தெளிவாகத் தெரிகிறது. அது என்ன?
1. இசை என்பது இறைவனிடம் தோன்றியது.
2. இசை– துன்பம் கோபம் இவைகளைப் போக்கி ஒருவரை மகிழச் செய்யும்
3. இசைக்கு உயிர் உண்டு. இசை என்பதை சரியான ஸ்வரத்தில் பாடாவிடில் உரு மாறும். நன்றாகப் பாடினாலோ திரு ஏறும்.
4. சப்தம் என்பது சக்தி வாய்ந்தது. அஷ்டாவக்ரன் கதையில் தவறான வேத ஸ்வரம் எப்படிக் கருவில் இருந்த குழந்தையை அஷ்ட (எட்டு) வக்ரம் (கோணல்) அடையச் செய்ததோ அது போல ஒலி அலைகளுக்கு சக்தி உண்டு.
5. தேவலோகத்தில் இசையும் நடனமும் ஒரு முக்கியக் கலை.
இவ்வளவு விஷயங்களையும் இந்தக் கதையிலிருந்து உணரலாம். இந்த உண்மைகளைப் புகட்டவே ஒருவர் இப்படிப் புராணக் கதையை எழுதினார் என்று சொன்னாலும் மிகை இல்லை.

beautiful saraswati

இந்துக் கடவுள்களும் இசைக் கருவிகளும்

எகிப்து நாட்டு சிற்பங்கள், கிரேக்க நாட்டு சிற்பங்கள் ஆகியவற்றில் இசைக் கருவிகளைக் கண்டபோதிலும், அந்த தெய்வங்கள் மறைந்து ஆயிரம் ஆண்டுகள் ஆகிவிட்டன. ஆனால் அதற்கும் முன் சாமவேதத்தில் தோன்றிய இசையை இந்துக் கடவுள் கைகளில் உள்ள இசைக் கருவிகள் இன்றும் இசைத்துக் கொண்டிருக்கின்றன. ஆயுத பூஜை அன்று அத்தனை இசைக் கருவிகளையும் இறைவன் முன்னிலையில் சந்தனம் குங்குமம் இட்டுப் பூப்போட்டு பூஜை செய்யும் வழக்கம் உலகில் வேறு எங்கும் இல்லை!!

சரஸ்வதி கையில் வீணை
சிவன் கையில் உடுக்கை
விஷ்ணு கையில் சங்கு
கண்ணன் கையில் புல்லாங்குழல்
நந்தி கையில் மிருதங்கம்
நாரதர் கையில் வீணை
இப்படி அடுக்கிக் கொண்டே போகலாம். பிருங்கி, தும்புரு….. என்று பட்டியல் நீண்டு கொண்டே போகும்.

நடராஜர் ஆடும் போது யார் யார் என்ன வாத்தியங்கள் இசைத்தனர் என்பதை சில ஸ்லோகங்களில் படித்தால் தேவலோக ‘ஆர்க்கெஸ்ட்ரா’ பற்றி நன்கு விளங்கும்.
Contact swami_48@yahoo.com

1 Comment
by Tamil and Vedas on April 13, 2014  •  Permalink
Posted in Music, Tamil
Tagged , ,

Posted by Tamil and Vedas on April 13, 2014

https://tamilandvedas.com/2014/04/13/%e0%ae%9a%e0%ae%99%e0%af%8d%e0%ae%95%e0%af%80%e0%ae%a4%e0%ae%ae%e0%af%8d-%e0%ae%a4%e0%af%8b%e0%ae%a9%e0%af%8d%e0%ae%b1%e0%ae%bf%e0%ae%af-%e0%ae%95%e0%ae%a4%e0%af%88-%e0%ae%92%e0%ae%b0%e0%af%81/

Superstition in World of Music !

Musical Instruments

Compiled by London Swaminathan
Post No. 975; Date 12th April 2014

“Superstition is a seasoned sneak who can insidiously worm his way into any field of human thought or activity. There is practically no department of human life where he does not rear his ugly head and music is no exception

“Superstition is generally defined as blind belief or action which has not the support of reason. Superstitious people do a thing simply because other people do it or tradition demands it. The following story gives a striking picture of typical superstition.

STORY 1
“ A Guru was living in an Ashrama with his disciples. A sick cat one day strayed into the place and the Guru tended it and brought it back to normal health. The cat became the pet of the hermitage and stayed there. As time went on, it began to take liberties with the Guru and started disturbing him when he was in meditation. So he tied it to his cot before sitting for meditation. All the disciples noticed it. In course, the Guru passed away and the senior disciple took his place as the head of the Ashrama.
As time went by, tying the cat to the cot became an important item in meditation, and accent shifted from meditation proper to tying the cat. The cat died. As meditation cannot begin without the cat-tying item they got hold of another cat for the purpose. After some time meditation reduced to tying the cat to a cot and nothing more. Every disciple got hold of a cat and meditation started and ended with tying the cat to the cot!!
Musical Instruments3

STORY 2
“I attended a music competition at which there were two judges one of whom was a well known musicologist and so dominated the show. The lady who was to me obviously was the best singer did not get the first prize. I was greatly surprised. The musicologist judge was asked to say a few words at the end. He referred a Ragamalika song sung by the best singer (who did not however get the prize) and said it was not right to have used the raga (tune) Saveri as the last in raga series, it being associated with the sentiment of sorrow and it was usual to finish with auspicious ragas like Sourashtra or Madhyamavati. I was greatly amused to hear the savant indulging in such a fabric of fanciful assumptions, probably based on hearsay.

good tabla

STORY 3
Here is again another striking example of superstition. Till a few years ago it was usual to begin a classical concert with the piece “Vatapi Ganapatim” in raga Hamsadhwani by Dikshitar. It had many advantages and set the right atmosphere at the beginning and it was in praise of Ganapati, the remover of all obstacles. After sometime I noticed some performers began their concerts with the kritis ‘Raghunayaka’ or ‘Raghukula tilaka’, all in Hamsadhwani. I asked one of the musicians why they did not begin with a piece on Sri Ganapati as per tradition. His answer simply floored me. He said that he intention was NOT to propitiate Ganapati , but to begin with raga Hamsadhwani in which vatapi ganapatim was composed!

Tambourine_21787

STORY 4
Take again the unfortunate raga ‘Ahiri’. It is sincerely believed by some that if one sings it in the morning he will have to go without food for the whole day. This superstition developed almost on the lines of the cat story given above. A musician tied his food packet to the end of a bent bamboo and started singing ‘Ahiri’ raga. As the day got hot the bent bamboo straightened itself and the food packet went up high in the air and beyond possibility of being reached. So the man missed his lunch. From this solitary instance developed the superstition about Ahiri raga. Poor Ahiri!!

trimurti

Do we need Miracles for making one great?

Some people do not feel happy unless the lives of great people abound in fantastic occurrences; they mistakenly think that such stories and miracles add glamour to the lives of such great saints and sages. The truth is just the other way about. The greatness of saint Thygaraja stands rooted in his music and his unparalleled devotion to Sri Rama; he does not need any boosting up with the stories and miracles.”
Source: Facets of Indian Culture by Professor Ramanuja Srinivasan, Bharatiya Vidya Bhavan, Bombay. Year 1990.

contact swami_48@yahoo.com

Leave a comment
by Tamil and Vedas on April 12, 2014  •  Permalink
Posted in Music
Tagged ,

Posted by Tamil and Vedas on April 12, 2014

https://tamilandvedas.com/2014/04/12/superstition-in-world-of-music/

Interesting Story about Music in Purana!

musical-instruments-ak47-guitar

AK-47 look alike Guitar!

Compiled by London Swaminathan
Post No.972; dated 11th April 2014.

“A man is not merely his brain or stomach; there is his heart, he has his emotions which play a more important part in his life as a man than mere brawn and brain. We find Arjuna is not only a great warrior, a superb archer but an expert in music and dance. This comes in handy to him when he enters service in Virata’s court as Vrihannala and teaches these arts to the princess there”.

“Music is to be produced by the throat, the hands to be used to bring out the meaning of the song, the eyes should express the appropriate ’bhava’ and the feet keep rhythm all the time”.

young artist.
Young Musician

Teaching Music at Schools

“The value of musical instruction in schools can never be over estimated. Music is a great purifie, it cleanses the school as it does our homes of all that is ugly to our senses. It gives a real tone to all that forms part of school life. In ways which may be at times imperceptible, it works out an emotional alchemy, expunges the dross from the human nature and makes it pure, harmonious and balanced. In an institution where good music is taught by really good musicians many of the problems of discipline will be automatically solved. The child’s nature becomes refined, delicate and responsive to higher impulses and ideas.

The psychology of music is a very interesting study. In some mysterious way music goes to affect the child’s character for the better. The harmony of the vibrations set up by music produces a wonderful soothing influence on the nervous system; in very many cases tends to curb the otherwise rebellious tendencies of many a youth.

Even snakes are charmed by music, the deer and the cows are moved by by harmony of sounds. Is it then wonder that a human being is moved by music? The wonder is that we are not more musical than we are. An unmusical nature is an abnormality, a freak of nature.

The ancient Greeks realised this so well that they planned their whole politics in such a way that music and art played a very important part in every kind of national activity”.

Source:– Prof. R Srinivasan in his book ‘’Facets of Indian Culture’’,B V Bhavan, Bombay, 1990

scottish symphony in chenai

Scottish symphny visited Chennai schools

Music is the language of human souls

“Music is the language of human souls and is the one and only medium which can easily convey human feelings direct to the divine realm. It is a unique and unchallengeable medium that gives the singer supreme delight and transports him to sublime heights, to a state of bliss and godliness.

Music melts the hardest of hearts and draws every living being with its magical notes, transporting the listeners to the unknown region of enchanting sound harmonies far beyond the trammels of this world. It makes the singer loses himself/herself in the ecstasy of his/her own melody, plunging him/her in to a ‘’Bhava Samadhi’’, a state of intensely elevating meditation.

Music of India owes its origin to the practice of Vedas. The Sama Veda was the source of music. Large number of tunes came into use as Samans which are believed to be the original sources of later indian music. It is said that there is a thousand ways of singing the Samans.

As found in the Chandogya Upanishad, Samans were addressed to different elements of nature like the cloud, the seasons, the tree, the plant, the animals etc.

The music of the Vedas inspired the popular music of India the following saying fully bears this out:

Sama vedaa diidam geetam
Samjagraaha pitaamahah

beautiful saraswati

Hindu Gods with Musical Instruments

“Goddess Saraswati is always shown with a Veena in her hands, lord Siva with a Damaru, lord Vishnu with a conch, lord Krishna with the flute and Narada with an Ektara or Veena.
In no other musical system in the world does ‘tala’ (time measure) assume such an important role or allow of such wide and intricate manipulation as in Karnatik (South Indian) music. What a variety of Tala instruments have been in use and also associated with great saints and Devas!

In some verses describing music we have references such as these:–
“Prahlada handles the cymbals: Uddhava plays the Tala instrument called Kamsya; Indra, the king of Devas, plays Mridangam; Brahma, the creator, and Prahlada keep time with cymbals; great ones like Nandi, Bringi play varieties of drums, and all these keep in tune with the great Cosmic Dance of Nataraja (dancing Siva)”.

flute

STORY FROM BRAHMA PURANA

There is an interesting legend in the Brahma Purana about how music was created out of chaos.
“The story goes like this. When lord Siva restored his wife sati to life and took her to with him to Kailash, Narada communicated this news to Narayana, Brahma and other gods. They all expressed a keen desire to meet the couple and stage some entertainment in their honour and to greet and welcome them.

Accordingly, Siva, sati and all the gods were invited to Vaikuntha puri, the abode of Narayana. Narada used to pride himself on his prowess as a great music artiste, and he offered to sing before this distinguished assembly of gods and goddesses.

With the kind permission of Vishnu, Narada started singing. Narada had an impression that nobody could sing like him in the Tribhuvana (all the three worlds).

Though Narada prided himself very much for the mastery of the art of music, he failed miserably to make a correct and perfect representation of the musical notes. It is said that because of this failure of Narada to maintain the correct symmetry of musical notes, a great disaster took place; and the disaster was that the Ragas and Raginis had their arms and feet, faces and heads completely chopped off. Those days a musical Raga and Ragini were believed to be animate like human beings. Each raga and Ragini had a body and face, arms and feet and each was glowing with beauty and lustre.

In the vocal recital of Narada, the musical notes were not sung correctly and therefore ragas and Raginis became grotesquely disfigured. For restoring the former normal figures of these mutilated creatures, gods decided that some master singer should be invited for demonstrating a correct vocal recital of those musical notes. Now who could be there in the Tribhuvana except lord Siva to render the musical notes correctly? He was the best musician unrivalled in the art. All the gods and goddesses prayed unto lord Siva for his agreeing to give a vocal recital of celestial music.

Siva agreed, but he asked, ‘’if I have to sing where is the person who could rightly appreciate my music.’’. Eventually lord Vishnu was invoked to become listener to lord Siva’s music. Lord Siva started singing, he rose to the highest pitch of celestial music and lo, the figurines of ragas and Raginis regained their old forms and original lustre.”

Source: Sixty-four Arts in Ancient India by Anil Baran Ganguly, The English Boos Store, Delhi, 1962

Contact swami_48@yahoo.com

Pictures are used from face book and news papers;thanks

Leave a comment
by Tamil and Vedas on April 11, 2014  •  Permalink
Posted in Music
Tagged , , ,

Posted by Tamil and Vedas on April 11, 2014

https://tamilandvedas.com/2014/04/11/interesting-story-about-music-in-purana/

« Older Posts
Newer Posts »