Veena and Tamil Yaaz in the Rig Veda (Post No.5422)

WRITTEN by London Swaminathan

Date: 12 September 2018


Time uploaded in London – 16-02 (British Summer Time)


Post No. 5422

Pictures shown here are taken from various sources including google, Wikipedia, Facebook friends and newspapers. This is a non- commercial blog.



Veena or Vina is seen in the hands of Sarasvati and Veena Dakshinamurthy (Shiva). Ravana and Agastya were very good Veena players. I have already given the story of a competition beween the two. Narada, the inter galactic traveller,was the greatest Veena player.Demon Ravana has Veena on his flag. Veena is found in the Rig Veda and thee Atharvan Veda. But in the 2000 year old Sangam Tamil literature we dont find Veena but Yaaz. Yaal is similar to veena, a string instrument. Veena figures for the first time in Post Sangam work, Silappadikaram,the most beautiful epic of the Five Tamil Epics.

Yaal or Yaaz is similar to lyre and harp.

Did Veena become Yaal (Yaaz) or Yaaz become Venna is a debatable point. Alternately they might have evolved simultaneously because  we find wind instruments, string instruments and drums all over the world. Even he Australian aborigines invented their own unique musical instrument.


My research shows that the seven notes went to Greece, Sumer and other parts of the world from the Hindu scriptures. Tamils also speak of seven notes with special Tamil tecnical terms. Since the seven notes are found in the Rig Veda, the oldest book in the world, it should have spread to other parts of the world fron the Vedic land.


There are supporting evidences in the Vedas. They talk of different musical instruments and they formed part of the main Vedic rituals.


Word Research


Yaaz gave birth to the musical term Jaaz (J and Y are interchangeable as we see in Jesus = Yesu, Judaism = Yuda etc)


Vaanan a musical term became Banan in Tamil (B and V are interchageable as we see in Bengal= Vanga in Tamil aad Sanskrit; even in ancient Tamil we seethis B=V change. Bandi was cart in Sangam Tamil; now Vandi is the modern Tamil word for cart).

I can give innumerable examples.


Vanan= Banan change is an important one. Throughout 2000 year old Tamil literature we see Banans (bards) singing the praise of Tamil kings. Greek God ‘Pan’ (god of the wild and Music) is also a cognate word to Banan and Vanan.

Now the question is how did Yaaz or harp or lyre disappear and only Veena survived. The strange thing is until fifth century CE we see only Yaaz in Tamil (except one refrence in Tamil epic about ‘Naradar Veenai’ in Silappadikaram); but after fifth century we see only Veena and not Yaaz (harp or lyre). The starnge thing about this harp or lyre or Yaaz is , it is seen in Gupta scultures and Gupta coins. Slolwly it disappeared from the scene.

Picture taken by me in London


Even today Yaaz is seen in East European countries. I took a picture of harp player in South Kensington, London where a lyre player was playing the music in the street. I got a similar picture in social media from Croatia. Why did this disppear and yield to Veena in India is a subject for research.


Now let us look at the Tamil Yaaz. We have refrences to several types of Yaaz from 7 to 1000 stringed instruments. The commentators of the Tamil epic gave all thse details about them. Swami Vipulananda was one of the scholars who collected all refrences to Yaaz from literature and published a book.

Yaaz or Lyre in Sumer

Like Vedic ceremoies musical instruments were used in religious rituals; Hittite texts attest to this. Like Vedic Hindus (Narada, Ravana), even priest played harps and lyres. Though lot of muscial instruments were discovered in tombs in Mesoptamia, they were only parts and not intact. But the 4000 year old reconstructed instruments are on display  in the museums now. Cylinder seals attest to Platforms on which musicians played.

Mesopotamia had two musical systems Akkadian and Sumer. It can be compared to the two main music streams in modern India- Carnatic and Hindustani. The Sumerian system used fixed tunings and prescribed patterns. Akkadian system used seven muscial notes and nine strings. Both have similarities to Indian Ragas and Spata Svaras.


This is the summary of my research paper submitted to souvenir in connection with Swami Vipulananda memorial Celebrations in France.


Please see the refrences from the Vedic literature given below:–

Vana in Rig Veda (RV) 1-85-10; 8-20-8; 10-97-8; 10-32-4

Atharvana- 10-2-17


Sapta Svara in RV (SEVEN NOTES) – 10-32-4


Pancha vimsa Brahmana says Sata tantu (hundred string Yaaz or Lyre) was used in MAHA VRATA CEREMONY.  taittiriya Samhita (7-5-92), Kataka Samhita (24-5) also refer to this 100 stringed lyre or Yaaz.

Picture shows Makara Yaaz and Senkotti Yaaz


‘Sapta Vani occurs in RV (1-164-24; 3-1-6; 9-103-





‘Veena in Taittiriya Samhita  6-1-4-1; Kataka Samhita 24-5; Matrayani Samhita , 3-6-8; Satapata Brahmana 3-2-4-6


Veena Vaadha (Palyer on Veena)Vajasaneyi Samhita

‘30-20; Taittiriya Brahmna 3-4-15-1


Veena Gathin (Veena palyer), Parts of Veena, Skin cover of Veena are also mentioned in the edic literature



‘Taiitiriya Brahmana 3-9-14-1; Satapata Brahmana 13-1-5-1 etc.



ஒரே பாட்டில் 22+5 தமிழ் இசைக் கருவிகள்: கம்பன் திறமை! (Post No.5223)

Very Rare Picture of Tamil Yaz- Musical Instrument

Written by London swaminathan


Date: 16 JULY 2018


Time uploaded in London – 8-06 am  (British Summer Time)


Post No. 5223


Pictures shown here are taken from various sources such as Facebook friends, Wikipedia, Books, Google and newspapers; thanks. Pictures may be subject to copyright laws.


கம்பன் பாட வந்தது இந்திரஜித்- இலக்குமணன் யுத்தம்; பாடல் வருவதோ யுத்த காண்டம், பிரம்மாஸ்திரப் படலம்! அங்கும் கம்பன் தன் தமிழ் கலைக் களஞ்சியத்தைக் காட்டத் தவறவில்லை. சான்ஸ் chance கிடைத்த போதெல்லாம் தமிழர்களின் கலாச்சாரத்தைக் காட்டுகிறான். ஒரே பாடலில் 22 இசைக் கருவிகளை அடுக்குகிறான்.

காரைக்கால் அம்மையார், பெருங்குன்றூர் பெருங்கௌசிகனார் (மலைபடுகடாம் ஆசிரியர்) ஆகியோரை விஞ்சும் பட்டியலைக் கம்பன் தருகிறான்!

கும்பிகை திமிலை செண்டை குறடு மாப்பேரி கொட்டி

பம்பை தார் முரசம் சங்கம் பாண்டில் போர்ப் பணவம் தூரி

கம்பலி உறுமை தக்கை கரடிகை துடிவேய் கண்டை

அம்பலி கணுவை ஊமை சகடையோடு ஆர்த்த அன்றே




கும்பிகை, திமிலை, செண்டை, குறடு, பெரிய பேரிகை, முழக்கும் பம்பை, மாலை அணிந்த முரசு,  சங்கு, பாண்டில், போருக்குரிய பணவம், தூரியம், கம்பலி, உறுமை, தக்கை, கரடிகை, உடுக்கை, புல்லாங்குழல், கணுவை, அம்பலி, கண்டை, ஊமை, சகடை என்னும் இசைக்கருவிகள் முழங்கின.


இந்தப் பாட்டில் 22 கருவிகளை அடுக்கி விட்டு, அடுத்த இரண்டு பாடல்களில் யானையின் மீதான பறை கீழே தொங்கவிடப்பட்ட மணி, ஊது கொம்பு, ஆகுளிப் பறை, பீலி என்னும் துளைக் கருவி, இவ்வாறு மொத்தம் 27 கருவிகளின் பெயர்களைச் சொல்லுகிறான்.

கம்பன் ராமாயணக் கதை மட்டும் சொல்லவில்லை. தமிழர் நாகரீகத்தையும் பாடல்களில் பாடிவிட்டான்.

From my old Aticles:-


தமிழ் இசைக் கருவிகள்

1.காரைக்கால் அம்மையார் ஏழு பண்களையும் 11 இசைக் கருவிகளையும் கம்பனுக்கு சுமார் 500 ஆண்டுகளுக்கு முன்னர் பட்டியலிட்டார்

துத்தம் கைக் கிள்ளை விளரி தாரம்

உழை இளி ஓசை பண்  கெழும பாடிச்

சச்சரி கொக்கரை தக்கையோடு

தகுணிதம் துந்துபி தாளம் வீணை

மத்தளம் கரடிகை வன் கை மென் தோல்

தமருகம் குடமுழா மொந்தை வாசித்(து)

அத்தனை விரவினோடாடும் எங்கள்

அப்பன் இடம் திருவாலங்காடே


இதில் குரல், துத்தம், கைக்கிளை உழை இளி விளரி தாரம் என்பன ஏழு ஸ்வரங்களாகும்.

சச்சரி,கொக்கரை, தக்கை, தகுணிதம் கரடிகை, வங்கை, மெந்தோல் ,டமருகம், குடமுழா என்பன தோல் கருவிகள். அல்லது தாளம் எழுப்பும் கருவிகள். துந்துபி ஊதும் கருவி.



காரைக்கால் அம்மையாருக்கு 500 ஆண்டுகளுக்கு முன்னர் மலைபடுகடாமில் ஒரு பட்டியலைப் பார்க்கிறோம்



2).பத்துப் பாட்டில் ஒன்றான மலைபடு கடாம் என்ற நூலில் கூத்தர் கொண்டு சென்ற வாத்தியங்களின் பட்டியல் வருகிறது:

“ திண்வார்விசித்த முழவோடு ஆகுளி

நுண்ணுருக் குற்ற விளங்கடர்ப் பாண்டில்

மின்னிரும் பீலி அணிதழைக் கோட்டொடு

கண்ணிடை வகுத்த களிற்றுயிர்த் தூம்பின்

இளிப்பயிர் இமிரும் குறும்பரத் தூம்பொடு

விளிப்பது கவரும் தீங்குழல் துதைஇ

நடுவுநின் றிசைக்கும் அரிக்குரல் தட்டை

கடிகவர்பு ஒலிக்கும் வல்வாய் எல்லரி

நொடிதரு பாணிய பதலையும் பிறவும்

கார்க்கோட் பலவின் காய்த்துணர் கடுப்ப

நேர்சீர் சுருக்கிய காய கலப்பையீர் ( மலைபடு. 1-14)


இவ்வரிகளில் முழவு, ஆகுளி, பாண்டில்,  கோடு, தூம்பு, குழல்,  தட்டை, எல்லரி, பதலை முதலிய கருவிகளைக் காண்கிறோம்.

இசைக் கருவிகளை தமிழர்கள்  தோல் கருவி, துளைக் கருவி, நரம்புக் கருவி ,கஞ்சக் கருவி என்று பகுத்து வைத்தனர். குழலும் கோடும் தூம்பும் துளைக் கருவிகள் முழவு, முரசு, பறை, பதலை, துடி போன்றன தோல் கருவிகள். யாழ் என்பது நரம்புக் கருவி. பாண்டில் என்பது கஞ்சக் கருவி. (ஜால்ரா போன்றது).

வாழ்க தமிழ்! வளர்க தமிழ் இசை!!

Music from Temple Pillars- Indian Wonder



COMPILED  by London swaminathan


Date: 6 JULY 2018


Time uploaded in London –   13-58

 (British Summer Time)


Post No. 5188


Pictures shown here are taken from various sources such as Facebook friends, Wikipedia, Books, Google and newspapers; thanks. Pictures may be subject to copyright laws.

















POEMS ON INDIA (Post No.4880)

Compiled by London Swaminathan 


Date: 4 April 2018


Time uploaded in London –  7-42 am (British Summer Time)


Post No. 4880


Pictures shown here are taken from various sources such as Facebook friends, Books, Google and newspapers; thanks. Pictures may be subject to copyright laws.







Following are some of the poems about India composed by famous people. Tamil poet Bharati has composed lot of verses on India in Tamil. I will give the English translations of those separately.


Freedom from want and hunger
Freedom from disease
Freedom from ignorance and illiteracy
Freedom from caste and communal tensions
Freedom from foreign interference
These are not just dreams
These are free India’s aspirations
And for their fulfilment each one of us must be
Prepared for hard work and sacrifice
Together we can
Together we must
—–Directorate of Advertising and Visual Publicity, Govt. of India




Mother, I bow to thee!
Rich with thy hurrying streams,
Bright with thy orchard gleams
Cool with thy winds of delight
Dark fields waving, Mother of might
Mother free.
Glory of moonlight dreams
Over thy branches and lordly streams,
Clad in thy blossoming ,
Mother, giver of ease
Laughing low and sweet!
Mother, I kiss thy feet
Speaker sweet and low!
Mother, to thee I bow.
——Bankim Chandra Chatterjee



An Adieu


India, farewell! I shall not see again

Thy shining shores, thy peoples of the sun

Gentle, soft mannered, by a kind word won

To such quick kindness! O’er the Arab main

Our flying flag streams back; and backwards stream

My thoughts to those fair open fields I love,

City and village, maidan, jungle, grove,

The temples and rivers! Must it seem

Too great for one man’s heart to say it holds

So many many Indian sisters dear,

So many unknown brothers? That it folds

Lakhs of true friends parting? Nay! But there

Lingers my heart, leave-taking; and it roves

From hut to hut whispering “he knows and loves!”

Good-bye! Good-night! Sweet may your slumbers be,

Gunga! And Kasi! And Saraswati!

—Edwin Arnold

March 8, 1886



Past Glory

My country! In thy days of glory past
A beauteous halo circled round thy brow
and worshipped as a deity thou wast—
Where is thy glory, where the reverence now?
Thy eagle pinion is chained down at last,
And grovelling in the lowly dust art thou,
Thy minstrel hath no wreath to weave for thee
Save the sad story of thy misery!
Well—let me dive into the depths of time
And bring from out the ages, that have rolled
A few small fragments of these wrecks sublime
Which human eye may never more behold
And let the guerdon of my labour be,
My fallen country! One kind wish for thee!


Henry Louis Vivian Derozio (1819-1831,Kolkata)



Munshi’s Poem

Beyond the rugged plane

Andd the flowing stream

And life on these

Shines forth the

Light of knowledge

That Indian stands for.

–Kulapati K M Munshi



Sarojini Naidu’s Poem

Thy Future calls thee with a manifold sound

To crescent honours, splendours, victories vast;

Waken, O Slumbering Mother, and be crowned,

O friend, my country’s friend, O voice incarnate, free,

O India’s soul!

–Sarojini Naidu




Concern for India

Heavens have concealed thunderstorms under the horizons
Let not the nightingale of the garden remain unaware of the danger
Get concerned about the motherland
O! I innocent compatriot. Trouble is
In store for you,
There are signs of your destruction
In the skies above
Look at what is happening now, and
What is in store for the future,
Nothing would be gained by harping-on the tales of the past
Take heed, sons and daughters of Hind

—Poet Iqbal’s  poem,
Taswir I Dard




Our India is the best amongst the countries of the world. We are its nightingales and it is our garden.

That highest peak – neighbour of the sky is our guard.

A thousand rivulets play in its lap.

And due to them it has become the envy of the heaven.

religion does not teach us mutual hatred. we all are Indians and India is our country.

—Poet Iqbal (English translation of his Sare Jahan se achha Hindustan Hamara



INDIA, my INDIA, where first human eyes awoke to heavenly light!
All Asia’s holy place of pilgrimage, great Motherland of might!
World mother, first giver to human kind of philosophy and sacred lore,
Know ledge thou gav’st to man, God love, works, art, religions open door,
O even with all that grandeur dwarfed or turned to bitter loss and maim
How shall we mourn who are thy children and can vaunt thy mighty name?
Before us still there floats the ideal of these splendid days of gold
A new world in our vision wakes, Loves India we shall rise to mould.
India, my India, who dare call thee a thing for pity’s grace today?
Mother of wisdom, worship, works, nurse of the spirits inward Ray!
—-Dwijendra lal




Spreading her glory everywhere
India is developing
Adding strength and influence
India prospers day by day.

At the onset of dawn
With her darkness gone
Happiness flourishes on
In the minds of everyone

Oh, Motherland, like a Kamadhenu
When your chains are broken
There in the faces of villages
Is seen the smile of prosperity

The depressed, and the lazy
The sufferer and the greedy
Shall have no place
And with these will go illiteracy.
Vennikulam Gopalakurup

—A poem in Malayalam prescribed for fourth standard in Kerala



from A H H Murray’s book Highway to Empire


ஆஹிரி ராகம் பாடினால் ஆகாரம் கிடைக்காது! (Post No.4814)

Written by London Swaminathan 


Date: 14 MARCH 2018


Time uploaded in London – 6-35 am


Post No. 4814

Pictures shown here are taken from various sources such as Facebook friends, Books, Google and newspapers; thanks.








ஆஹிரி ராகம் பாடினால் ஆகாரம் கிடைக்காது! (Post No.4814)


ஒவ்வொரு ராகம் பற்றியும் ஒரு நம்பிக்கை உண்டு. மழை பெய்விக்கும் ராகம், தீயை உண்டாக்கும் ராகம், உறக்கத்தைத் தரும் ராகம், உற்சாகத்தை ஊட்டுவிக்கும் ராகம், நோய் தீர்க்கும் ராகங்கள், மாடுகளை அதிகம் பால் கறக்க வைக்கும் ராகம், மன நோய் தீர்க்கும் ராகம் எனப் பல பல.



ஆஹிரி ராகம் பாடினால் உணவு கிடைக்காது என்றும், அதைக் காலை நேரத்தில் பாடக்கூடாது என்றும் சொல்லுவர்; இது பற்றிய சுவையான கதை இதோ!



ஒரு பாகவதருக்கு ஆஹிரி ராகம் என்றால் உயிர் போல; அதைப் பாடிப் பாடி ஆனந்தம் அடைந்தார்; அதைக் கேட்ட ஒருவர் சொன்னார்:

“ஐயா, உமக்குத் தெரியாதா?ஆஹிரி  பாடினால் ஆகாரம் கிடைக்காது; அது மட்டுமல்ல அதைப் பகல் நேரத்தில் பாடக்கூடாது.”


“பாகவதர் சொன்னார்: அது எல்லாம் தவறான நம்பிக்கை; நானே அதைப் பொய்ப்பித்துக் காட்டுவேன்; அடுத்த ஊரில் நாளை முதல்  கோவில் திருவிழா நடக்கிறது. அங்கே சென்று கச்சேரியில் ஆஹிரிராகப் பாடல்களைப் பாடி உங்கள் கூற்றைப் பொய் என்று காட்டுகிறேன்” என்று சவால் விட்டர். அவரும் இசைவு தெரிவித்தார்.



அவரோ தேங்காய் மூடி பாகவதர்; அதிக வருமானம் இல்லாமல் அன்றாடக் கஞ்சிகே தாளம் போடுபவர்; அவர் கச்சேரியில் வாசிக்கப்போகும் செய்தி கேட்டவுடன் அவருடைய மனைவிக்கு ஆனந்தம்.


“நாதா, நான் கட்டுச் சோறு கட்டித் தருகிறேன்; கூஜாவில் தண்ணீரும் கொண்டு செல்லுங்கள்; கோவில் விழாவில் கண்டதைச் சாப்பிட்டு சரீரமும், சாரீரமும் கெட்டுவிடக்கூடாது” என்றாள்; அவருக்கு பரமானந்தம் சரி என்று சொன்னார்.


கட்டுச் சோற்றுக் கூடை, கூஜா தண்ணீர், குடை சகிதம் பயணம் ஆனார்.


பாதி தூரம் சென்றவுடன் களைப்பு மிகுதியால் ஒரு மரத்தடியில் அமர்ந்தார். கூடை சோற்றை நாயோ மாடோ சாப்பிட்டுவிடக் கூடாது என்பதற்காக அங்கே வளைந்து இருந்த ஒரு மூங்கில் மரத்தின் முனையில் கட்டித் தொங்க விட்டார்.  அழகிய குரலில் ஆஹிரி  ராகத்தை ஆலாபித்தார். அப்போது நண்பகல் நேரம்; ஒரு மணி நேரம், இரண்டு மணி நேரம் என்று பாடி சாதகம் செய்தார். மணி இரண்டு ஆனவுடன் பசி வயிற்றைக் கிள்ளியது. சரி, சாப்பிடப் போவோம் என்று எழுந்தார். ஆனால் ஆகாரக் கூடையயைக் காணவில்லை.

அடக் கடவுளே! பகல் நேரத்தில் ஆஹிரி இசைத்தால், உணவு கிடைக்காது என்பது உண்மைதானோஎன்று பயந்தார்; சுற்று முற்றும் தேடினார்;  மரத்தின் மீது இருந்த ஒரு பறவை காச்சு மூச்சென்று கத்தியது;  தலையை நிமிர்ந்து பார்த்தார்.


மூங்கில் மரம் நிமிர்ந்து நின்றது. அதன் உச்சியில் சோற்றுக் கூடை தொங்கிக் கொண்டிருந்தது. அதை எடுக்க முடியாமல் பரிதவித்தார். ஒரு கிராமத்தான் அதைப் பார்த்து, “ஓ, சுவாமி! மூங்கில் மரம் இரவில், குளிரில் வளைந்து பூமியைத் தொடும்; வெய்யில் ஏற, ஏற அது நிமிர்ந்துவிடும் என்பது உமக்குத் தெரியாதா? இரவு வரை காத்திருந்தால் சோற்று மூடை கீழே வரும்” என்றான்.

அவருக்கு இரவு வரை காத்திருக்க முடியாது என்பது புரிந்தது; பக்கத்து ஊருக்குச் சென்று பாசி ஆறுவோம் என்று நடந்தார். ஒரு தெருவின் முனையில் இருந்து கம கம வென அறுசுவை உண்டியின் வாசனை அடித்தது. அந்தத் தெருவுக்குள் நடந்து சென்றபோது ஒரு வீட்டின் வாசலில் ஒரே கூட்டம்; கல்யாண தோரணங்களும், வாழை மரமும் அலங்கரித்த பந்தல் வேறு இருந்தது.விசாரித்துப்  பார்த்த்ததில் அன்று கிராமம் முழுவதற்கும அங்கே இலவச விருந்து என்பதை அறிந்து உள்ளே சென்றார். பந்தியில் அமர்ந்தார்.



மரியாதையின் பொருட்டு பெண்ணின் தாய் , தந்தையரே எல்லோருக்கும் இலையில் பாயசம் முதலிய இனிப்புகளைப் பரிமாறிக்கொண்டு வந்தனர். அந்த நேரத்தில் பாகவதருக்கு உற்சாகம் மிகவே ஆஹிரி ராகத்தைப் பாடுவோம்; பகலில் பாடக்கூடாது; ஆகாரம் கிடைக்காது என்ற இரண்டு பழமொழிகளையும், நம்பிக்கைகளையும் தகர்போம் என்று எண்ணி பாகவதர் பேசத் துவங்கினார்:


“அன்பர்களே! ஆஹிரிதான் எவ்வளவு அழகு; ஆரபியின் அழகை ரசிக்காதவர்களும் சுவைக்காதவர்களும் உலகில் உண்டா? பகலிலும் ரசிக்கலாம்; இரவிலும் ரசிக்கலாம்; இதோ ஆஹிரியை ……….’’

—என்று பேசிக்கொண்டு இருந்த போது அவர் முதுகில் அடியும் குத்தும் விழுந்தன. அப்போதுதான் மணப் பெண்ணின் தாயார் பாயசம் பரிமாறிக் கொண்டு இருந்தாள். அவளும் பாயசக் கரண்டியால் அவர் தலையில் ஒரு போடு போட்டார்; பாகவதருக்கு ஒன்றுமே புரியவில்லை கண்கள் இருண்டன.


நான் என்ன தவறு செய்தேன்? என்று கேட்டுக் கொண்டு இருந்தபோதே நாலைந்து பேர் அவரை தர,தரவென இழுத்துக் கொண்டு போய் வெளியே தெருவில் நிறுத்தி திட்டத் துவங்கினர்:

“அடே பாவி உண்ட வீட்டிற்கு இரண்டகம் நினைக்கலாமா? மணப் பெண்ணின் தாயை பட்டப் பகலில் அவமானப் படுத்துகிறாயே!” என்று சொல்லி மேலும் இரண்டு அடி போட்டனர். நான் அப்படி ஒன்றும் செய்யவில்லையே, உங்கள் கண்களுக்கு முன் பந்தியில் வாழை இலை முன் அல்லவா உட்கார்ந்து  இருந்தேன்” என்று சொல்லி அழுதார்;

அட, நீ மணப் பெண்ணின் தாயார் ஆஹிரியை ‘’அழகி, ருசி, ரசி’’ என்று சொன்னாயே! என்றவுடன்தான் அந்த வீட்டுப் பெண்மணியின் பெயர் ‘ஆரபி’ என்று விளங்கியது. பின்னர் அவர்களிடம் ஆஹிரி பற்றிய முழுக் கதையையும் சொல்லி, தனது மகத்தானா  ஆஹிரி ராக விளக்கத் திட்டம் பற்றியும் சொன்னார்; பின்னர் எல்லோரும் பரிதாபப்பட்டு அவரை உள்ளே அழைத்துச் சென்று அறுசுவை உணவு அளித்தனர்.


வீட்டுக்குத் திரும்பிச் சென்றவுடன் அவர் மனைவி ஆவலுடன் கேட்டாள்: “என்னங்க ஆஹிரி பாடினீர்களா? நல்ல சன்மானம் கிடைத்ததா?”


சன்மானமா, தன் மானத்தைக் காப்பாற்றிக் கொண்டதே பெரும்பாடு; ஆஹிரியைப் பகலில் பாடினால் ஆகாரமும் கிடைக்காது என்பது மட்டும் அல்ல; அடி உதையும் கிடைக்கும் என்று தன் கதை  முழுவதையும் விளக்கினார்!


எனது இரண்டு பிளாக்குகளிலும் உள்ள முந்தைய சங்கீதக் கட்டுரைகள்:—


சாவேரி சோக ராகமா? | Tamil and Vedas…/சாவேரி-சோக-ராகம…

மூட நம்பிக்கைகள் தோன்றுவது எப்படி? 4 கதைகள். Post No. 978 ; Date 14th April 2014. By London Swaminathan. பேராசிரியர் ராமானுஜ சீனிவாசன் இந்திய கலாசாரம் பற்றி எழுதிய புத்தகம் ஒன்றில் இசையில் மூட நம்பிக்கைகள் வளர்ந்தது பற்றி நான்கு கதைகள் சொல்லுகிறார். இவை இசைக்கு மட்டுமின்றி …



பாடப்பாட ராகம் | Tamil and Vedasபாடப்பாட-ராகம்/

Written by London Swaminathan. Date: 29 NOVEMBER 2017. Time uploaded in London- 9-38 am. Post No. 4444. Pictures shown here are taken from various sources such as Facebook friends, Books, Google and newspapers; thanks. ஆஸ்திரியாவில் பிறந்த புகழ்பெற்ற வயலின் கலைஞர் பிரெடெரிக் க்ரைஸ்லர் Frederic (Fritz) Kreisler (1875-1962) ஆவார். அவர் வாழ்வில் ஒரு சுவையான சம்பவம் …



ராகங்கள், தான்சேன், ராக தேவதை | Tamil and ……/ராகங்கள்-தான்சேன…

பாரத சாம்ராட் என்று கவிஞர்கள் அக்பரைப் புகழ்ந்த போது தான்ஸேனை சங்கீத சாம்ராட் என்று அவர் அழைத்தார். அவர் மேக மல்ஹார் ராகத்தைப் பாடினால் மழை பொழியும்! (தான்ஸேன் தீபக் ராகம் பாடிய போது தீ ஜுவாலை எழுந்ததையும் குருநாதர் ஹரிதாஸைப் பார்க்க அக்பர் …


பைரவி ராகம் | Tamil and Vedasபைரவி-ராகம்/

… எழுதியுள்ளார். அதில் பல்வேறு இசை வகைகளைக் கேட்டால்கிடைக்கும் நன்மைகளையும் விவரித்துள்ளார். … பைரவிராகம் பக்க வாத நோயைத் தீர்க்கும், காய்ச்சலைப் போக்கும்; எப்போதும் உடனடி சுறுசுறுப்பை ஏற்படுத்தும் என்று கண்டுபிடிக்கப்பட்டுள்ளது. தனது ‘ராக …


ராகங்கள்- தமிழ்,வடமொழிப் பெயர்கள் | Tamil ……/ராகங்கள்-தமிழ்வடம…

7 Jun 2014 – பழந்தக்க ராகம் = ஆரபி /சுத்த சாவேரி இந்தோளம் = மாய மாளகௌளம் புறநீர்மை = பூபாளம் /ஸ்ரீகண்டி நட்டராகம் = பந்துவராளி நட்டபாடை = நாட்டை கொல்லி = பிலஹரி கொல்லி கவ்வாமை = நவரோகி தக்கேசி = காம்போதி தக்கராகம் = ஏகதேச காம்போதி நேரிசை = சிந்து கன்னடா


கல்யாணி ராகம் | Tamil and Vedasகல்யாணி-ராகம்/


23 Jul 2016 – Article Written S NAGARAJAN Date: 23 July 2016. Post No. 2996. Time uploaded in London :– 5-26 AM ( Thanks for the Pictures). DON’T REBLOG IT AT LEAST FOR A WEEK! DON’T USE THE PICTURES; THEY ARE COPYRIGHTED BY SOMEONE. (for old articles go to OR சுகமான கல்யாணி , ராகங்களின் ராணிக்கு வந்த ஒரு அற்புதமான கடிதம்! (எனது …


Music | Tamil and Vedas | Page 5…:/tamilandvedas…/5/

7 Jun 2014 – தற்போது இன்னிசை நிகழ்ச்சிகளுக்குச் செல்வோரிடம் தமிழ் பண்களின் (ராகம்) பெயரைச் சொன்னால் அவர்களுக்கு என்ன ராகம் என்று தெரியாது. ஏனெனில் தேவாரம் … பழந்தக்க ராகம் = ஆரபி /சுத்த சாவேரி இந்தோளம் ….. Four Birds in One …


Pancharatna Kritis | Tamil and Vedas

திருவையாற்றிலுள்ள உங்கள் சமாதியில் ஆண்டுதோறும் ஜனவரி மாதம் ஆராதனையில் பாடப்படும் (ஐந்து) பஞ்ச ரத்தின கீர்த்தனைகள் எவை? நாட்டை ராகத்தில்– ஜகதாநந்த காரக. ஆரபி ராகத்தில் – சாதிஞ்செனே, ஓ மனசா. கௌளைராகத்தில் – துடு குகல நன்னே தொர. வராளி ராகத்தில் – கன கன …



If you sing Ahiri Raga, You won’t get Food! (Post No.4805)

Written by London Swaminathan 


Date: 3 MARCH 2018


Time uploaded in London – 21-23


Post No. 4805

Pictures shown here are taken from various sources such as Facebook friends, Books, Google and newspapers; thanks.







A lot of strange beliefs are there about Indian Ragas. Musicians believe that a particular raga will bring rain and another will produce fire. I have already given the incident about Tansen. In South India there is a popular story about Ahiri Raga ( a particular tune).


What is a Raga? Melodic framework; the network of ascending and descending scale of notes which give or determine the melody; a tune


One Thanjavur musician was very fond of Ahiri raga. He had mastered that Raga. Thanjavur is a town famous for Carnatic musicians.  This person was told that he should not sing Ahiri Raga in the day time and if he violates that rule he wouldn’t get food for the day. He wanted to prove that the belief about Ahiri was false. So he was waiting for an opportunity. The news came that there was a big music festival in the nearby village and so he proceeded towards the village by walk. In those days, there were no restaurants. So he packed his lunch in a basket and carried it with him. Halfway through he felt very tired and so he wanted to take a nap. He tied the food basket in a bamboo tree which was bent towards the ground.

The bamboo trees bend during night time or in the cold and then slowly straightens up when the sun is shining bright. The singer did not know that. When he woke up he couldn’t see the food basket. After a while he looked up and then saw the food basket was 30 to 50 feet above him. In the middle of the woody area he couldn’t get any help and so he walked towards the nearby village to get some help. Now he started to doubt about the Ahiri Raga. But he was determined to prove that the belief about Ahiri and food was wrong.


When he went into the nearby village he saw group of people in front of a house where from good smell of fresh food was coming out. He came to know that it was a wedding celebration and all the villagers were fed there. So he also went there sat among the locals. Batch by batch the feast was served. When his turn came he went into the dining hall and wanted to show his talent and at the same time wanted to prove his belief about Ahiri Raga. The food was on the plantain leaf and the parents of the bride were serving the sweets to every one. It is customary to serve the sweet first in Hindu weddings. When the bride’s mother was serving the sweet this person made an announcement:

“Friends Ahiri is very good; who said that it was not a suitable one. I like Ahiri; everyone likes Ahri; Ahiri is beautiful and I am going to ………….”


Before he completed the sentence, people started beating him severely. He was taken out and shown the doors. Bride’s father came out and scolded him: How dare you talked about my wife in public?


He was blinking and said apologetically, “ Sir,I never talked about your wife. I only praised Ahiri in public because I like…….”

Before he completed the sentence more blows came on his face and the back. Then the people nearby told him ‘Don’t you know his wife’s name is Ahiri and you sad that you liked Ahiri very much”. Then only it dawned upon him that they mistook it for the lady of the house instead of the Raga.


He explained what he meant and proved his innocence. Then he was allowed to take food. But he decided  never to sing Ahiri during day time!!!







இதை எழுதிய மாங்காய் மடையன் யார்? அது, நான்தான்! (Post No.4507)

WRITTEN by London Swaminathan 


Date: 17 DECEMBER 2017 


Time uploaded in London-  7-35 AM



Post No. 4507

Pictures shown here are taken from various sources such as Facebook friends, Books, Google and newspapers; thanks.



ஆஸ்திரிய நாட்டு இசை மேதையும் சாஹித்ய கர்த்தாவுமான மோசார்ட் (Mozart) திரு ஞான சம்பந்தர் போல இளம் வயதிலேயே பாடல்களை எழுதியவர்; பாடியவர். அவரிடம் ஒரு பையன் வந்தான்.

ஐயா, எப்படி ஸிம்பனி (symphony ஸ்வரத் தொகுப்பு) எழுதுவது என்று எனக்குச் சொல்லுங்கள் – என்றான்


“அட, நீ ரொம்பச் சின்னவன். முதலில் நாட்டுப் பாடல், கதை பாட்டு (ballads) ஆகியவற்றை எழுதிப் பழகு” – என்றார்.


“என்ன இப்படிச் சொல்கிறீர்கள்? நீங்கள் மட்டும் பத்து வயதிலேயே ஸ்வரங்களை எழுதினீர்களே!”



அது உண்மைதான். ஆனால் ஸிம்பனி எப்படி எழுதுவது என்று நான் யாரிடமும் போய்க் கேட்கவில்லையே – என்றார்.


வான மயிலாடக் கண்டு தானும் அதுவாகப் பாவித்த வான் கோழியின் கதை போல உள்ளது அந்தப் பையன் கதை!



பிரபல ஜெர்மன் தத்துவ ஞானி (Nietzsche) நீட்ஸே, வாக்னருடன் பேசிக்கொகொண்டிருந்தார்.

“நான் நினைக்கிறேன்; மோசார்ட் எழுதிய  F பிகாரொவில் (Figaro) அற்புதமான இசையைக் கண்டு பிடித்து இருக்கிறார்”.


வாக்னர் (Wagner) சொன்னார்: அவர் அற்புதமான இசையைக் கண்டுபிடிக்கவில்லை. நீங்கள் சொன்னதற்கு நேர்மாறாக நடந்தது. அவர் இசையில் அற்புதத்தைக் கரைத்துவிட்டார்”.





அற்புத நினைவு சக்தி!


பிரான்ஸ் தேசத்தைச் சேர்ந்த குனோட் (Gunod) ஒரு சாஹித்யகர்த்தா (composer) ; பியானோ வாத்யக்காரர். அவர் மற்றொரு மேதையான பெர்லியோஸ் (Berlioz) எழுதிய  ரோமியோவும் ஜூலியட்டும் என்ற இசை நிகழ்ச்சியின் ஒத்திகைக்குப் போயிருந்தார். மறுநாள் வீட்டுக்கு பெர்லிசோவை அழைத்தார். முதல்நாள் கேட்ட இசையை அப்படியே அ ட்சரம் பிசாகாமல் பெர்லியோஸுக்கு வாசித்துக் காண்பித்தார்.


அவருக்கு ஒரு பக்கம் வியப்பு; மற்றொரு பக்கம் திகைப்பு.

நன்றாக வாசித்தீர்கள் ஆனால் இதை எங்கிருந்து தெரிந்து கொண்டீர்கள்? என்று வியப்புடன் கேட்டார்.

அவருக்கு ஒரு சந்தேகம்; யாரோ தன்னுடையதைத் திருடிக் கொடுத்து இருக்க வேண்டும்; அல்லது இரண்டு பேர் ஒரே மாதிரி இசை அமைத்த உலக அதிசயம் நடந்திருக்க வேண்டும் என்று.


குனோட் சொன்னார்: “நான் உங்கள் ஒத்திகை நிகழ்ச்சிக்கு வந்தேனல்லவா?அப்போது கேட்டதைத்தான் நினைவில் வைத்து எழுதினேன்!”



அருவருக்கத்தக்க இசை!!!


சீஸர் ப்ராங்க் (Caesar Frank) என்பவர் நல்ல இசை அமைப்பாளர்; மிகவும் சாது. அதிகமாக வெளியே வந்தவர் அன்று; இதனால் அவரைப் பலருக்கும் தெரியாது. அவர்  அமைத்த இசை முழங்கிய  கச்சேரியில் அவர் ரஸிகப் பெருமக்களுடன் உட்கார்ந்திருந்தார். பொதுவாக புதிய இசை அமைப்பாளர்களுக்கு கடும் எதிர்ப்பு இருக்கும். அவருக்கும் பிற்காலத்தில்தான் அங்கீகாரம் கிடைத்தது.


அவர் உட்கார்ந்திருந்த வரிசைக்குப் பின்னால் செல்வச் செருக்குள்ள ஒரு சீமாட்டி உட்காந்திருந்தாள். அவள் அகந்தையின் உறைவிடம். ஒரு பாட்டுக்கும் இன்னொரு பாட்டுக்கும் இடையே ஏற்பட்ட இடைவெளி நேரத்தில் அந்தப் பெண் உரத்த குரலில் எந்த மடையன் அருவருக்கத்தக்க இந்தப் பாட்டை எழுதினானோ! என்று நகைத்தாள்.

ஸீஸர் ப்ராங்க் மெதுவாகப் பின்னால் திரும்பி, அம்மணி, இந்தப் பாட்டை எழுதியவன் நான்தான் – என்றார்

TAGS:- இசை ,மேதைகள், நினைவு சக்தி, இளம் வயது, மோசார்ட், குனோட், மடையன்


இசை மேதையின் அபார ஞாபக சக்தி!

Written by  London Swaminathan 


Date: 14 DECEMBER 2017 


Time uploaded in London-  7-26 am



Post No. 4493

Pictures shown here are taken from various sources such as Facebook friends, Books, Google and newspapers; thanks.



ஆர்டுரோ டோஸ்கானினி  (ARTURO TOSCANINI) இசை இயக்குநர் ஆவார். ஆரம்ப காலத்தில் அவர் ஸெல்லோ (CELLO) வாத்தியம் வாசிப்பவராக இருந்தார். பிரபல வயலின் வித்வான்கள்; சாஹித்ய கர்த்தாக்ளுடன்க நல்ல தொடர்பு வைத்திருந்தார். வயலின் மேதைகள்  ரோமானினி, என்ரிகோ போலோ, இசை அமைப்பாலர் போல்சோனி ஆகியோர் ஒரு முறை சந்தித்தனர் அவர்கள் அப்பொழுது போல்சோனி எழுதிய அடாகியோ ஒன்றை வாசித்தனர்.


அடாகியோ (ADAGIO) என்பது ஆமைவேகத்தில் ஊர்ந்து செல்லும் ஒரு (ITEM) ஐட்டம். நம்மூர் தில்லானாவுக்கு எதிர்ப்பதம் என்றும் சொல்லலாம்.


மற்றொருத் தடவை போல்சோனி தவிர மற்ற எல்லோரும் சந்திக்கும் வாய்ப்பு கிடடைத்தது. அவர்களுக்குள் போல்ஸோனி பற்றி சம்பாஷணை எழுந்தது. அடடா! அவருக்குதான் இசை அமைப்பதில் என்ன திறமை? அவர் மட்டும் இப்பொழுது இருந்தால் அடகியோவை மீண்டும் வாசித்து இன்புறலாமே! அதை எழுதி வைத்துக் கொள்ளாமல் விட்டுவிட்டோமே என்று அங்கலாய்த்தனர்.


திடீரென்று டோஸ்கானினி  ஒரு பேப்பரும் பென்ஸிலும் கொடுங்கள் என்றார். காகிதம் கையில் கிடைத்தவுடனே, ம்ள மளவென்று அடாகியோவுக்கான நொடேஷன் எல்லாவற்றையும் ஸ்வரம் தப்பாமல் எழுதிக் கொடுத்தார். அனைவரும் அதை வாசித்து மகிழ்ந்தனர்.

அந்த அடாகியோவில் நான்கு பகுதிகள் உண்டு

நம்ம ஊரில் ஒரு சாகித்யகர்த்தா எழுதிய ஒரு பாடலை அவர் கச்சேரி முடிந்து திரும்பியவுடன் அவர் பாடிய புதிய பாடலை ஸ்வரம் தப்பாமல் எழுதிக்கொடுப்பது போலாகும் இது.



ஆசை, அகந்தை, அலட்சியம்!!!


ப்ரூனோ வால்டர்ஸ் (BRUNO WALTERS) நல்ல இசை அமைப்பாளர். மிகவும் அமைதியானவர்; அடக்கம் உடையவர்; பழகுதற்கு இனியர்.

அவர் முதல் தடவை நியூயார்க் பிலார்மானிக் நிகழ்ச்சி நடத்தியபோது முதல் ஸெல்லோ வாத்யம் (CELLIST) வாசிப்பவற்கான நாற்காலியில் ஆல்ப்ரெட் வாலென்ஸ்டைன் (ALFRED WALLENSTEIN)  உட்கார்ந்து கொண்டார்.அத்தோடு நில்லாமல் ஒத்திகை நடந்தபோதும் சரி, இன்னிசை நிகழ்ச்சியிலும் சரி,  நடத்துநர் ப்ரூனோவைக் கண்டுகொள்ளவில்லை. வேண்டுமென்றே அலட்சியம் செய்தார். அங்குமிங்கும் ‘பராக்’ பார்த்துக் கொண்டிருந்தார். வேறு ஒரு இசை அமைப்பாளராக இருந்தால், கோபத்தில் அவரை திட்டியிருப்பார். ஆனால் ப்ரூனோ அவரிடம் சென்று, என்னைத் தனியாகச் சந்தியுங்கள் என்றார்.


வாலென்ஸ்டைனும் தனிச் சந்திப்புக்காக வந்தார்.


“வாலன்ஸ்டன், உங்களுக்கு என்னதான் வேண்டும்? ஒருமாதிரி இருக்கிறீர்களே, உங்கள் ஆசை அபிலாஷைகள்தான் என்ன? சொல்லுங்கள்”.


வாலன்ஸ்டைன் சொன்னார்: “நான் ஒரு சிறந்த இசை நடத்துநர் (CONDUCTOR) ஆக வேண்டும்”.


உடனே ப்ரூனோ, அமைதியாகச் சொன்னார்:

“அதற்கென்ன, ஆகுங்களேன் ஆனால் வாலன்ஸ்டைன் போன்றவரை முதல் வரிசையில் உட்கார வைத்துவிடாதீர்கள்!”



சங்கீத அவுரங்கஸீப்புக்கு சிபாரிசுக் கடிதம்!


லியோபோல்ட் ஸ்டோகோவ்ஸ்கி (LEOPOLD TOKOWSKI) என்பவர் பெரிய இசை அமைப்பாளர் (MUSIC CONDUCTOR); அவருக்கு ஒரு பிரபல வயலின் வித்வான் சிபாரிசுக் கடிதத்துடன்,  வேறு ஒரு இளம் வயலின் வித்வானை அனுப்பி இருந்தார்.


அது நல்ல சிபாரிசு என்பதால், ‘இப்போதைக்கு பிலடெல்பியாவில் இசைக் குழுவில் இடம் இல்லை. சில நாட்கள் பிலடெல்பியாவில் தங்கினால் ஏதேனும் உதவி செய்வேன்’ என்றார் ஸ்டோகோவ்ஸ்கி.


வந்த ஆளின் அதிர்ஷ்டம், ஒரு முக்கியக் கச்சேரிக்கு முன், இசைக்குழு வயலின் வித்வானுக்கு உடம்பு சரியில்லாமல் போய் ஆஸ்பத்திரிக்கு சிகிச்சைக்காக அழைத்துச் சென்றனர்.


ஆகையால் சிபாரிசுக் கடிதத்துடன் வந்தவரிடம் டோகோவ்ஸ்கி வந்து, பீதோவனின் (BEETHOVEN SYMPHONY) பாட்டுக்கு நீங்கள் ஈடுகொடுத்து வாசிப்பீர்களா? என்றார். அவரும் தலையை அசைத்துவிட்டு, அவ்வாறே வாசித்தார்.


ஆனால் நேரம் ஆக ஆக அவர் முகத்தில் கொஞ்சமும் சுரத்து இல்லை; பிடிக்காத விஷயமாக இருந்தால் குழந்தைகள் எப்படி நெளியுமோ, முகத்தைச் சுழிக்குமோ அப்படி சுழித்தார்.

டோகோவ்ஸ்கி அவரிடம் சென்று என்ன விஷயம்? என்று கேட்டார்.

உடம்பெல்லாம் சரியா? ஏதேனும் உடம்பு கோளாறா? டாக்டரைக் கூப்பிடவா? என்று கேட்டார்.

அவர் இல்லை என்று சொன்னவுடன்,

மிகவும் கோபத்துடன், பின்னர் ஏன் இப்படி முகத்தை, குரங்கு மூஞ்சி போல வைத்துக்கொண்டு முழிக்கிறீர்கள் என்று விரட்டினார்.


அதுவா……….. அதுவா,,,,,,,,,,,,,,,,, எனக்கு சங்கீதம் பிடிக்கவே பிடிக்காது! — என்றார் கோணமூஞ்சி வயலின் வித்வான்!



Tags:-சங்கீத சம்பவங்கள், அபார ஞாபக சக்தி, வயலின் வித்துவான், அவுரங்கசீப், அகந்தை



Amazing Memory of Toscanini! Conductors Anecdotes (Post No.4489)

Compiled by  London Swaminathan 


Date: 13 DECEMBER 2017 


Time uploaded in London-  11-12 am



Post No. 4489

Pictures shown here are taken from various sources such as Facebook friends, Books, Google and newspapers; thanks.


Conductors Anecdotes 

Amazing Memory of Toscanini!

One of the great traditions of contemporary music is the astounding and infallible memory of Arturo Toscanini. One time early in his career, when Toscanini was a cellist, he formed an acquaintance with the violinists Romanini and Enrico Polo, and with Bolzoni ,the composer.

Bolzoni once composed an Adagio which the group performed on a special occasion. More than a year later the two violinists and Toscanini again met but Bolzoni was absent.

What a pity! Someone exclaimed, that Bolzoni has the score. If he had left us a copy we might have had the quartet we liked so much.

Toscanini said, give me a pencil and paper

Whereupon he proceeded to write down all four parts of the Adagio from memory.

ADAGIO:- a piece of music that should be played slowly


Never have a Wallenstein in front of you!

The fine conductor, Bruno Walter, is a man of gentle and sensitive temperament. The first time that he conducted the New York philharmonic the noted cellist Alfred Wallenstein, occupied the first cellist’s chair . Walter was annoyed and embarrassed by the fact that Wallenstein ignored him throughout rehearsal and concerts alike, gazing everywhere in the auditorium, except at the conductor, while playing. Where another man might have flown into rage, Walter merely asked that Wallenstein come to speak privately with him.

Tell me Mr Wallenstein, said Walter mildly, what is your ambition?

I should like some day to be a conductor

Well, said Walter gently, I only hope you never have Wallenstein in front of you.



Reverence, Please

The eminent conductor. Malcolm Sargent, was conducting a Royal Choral Society rehearsal of The Messiah. He was displeased with the women’s section s rendering of For unto Us a child is born. Calling for attention, he begged, Just a little more reverence, please, and not so much astonishment.



Basil Cameron

When Basil Cameron, the conductor, was starting on his musical career, he looked round for a good name and decided on Von Hindenburg. And a good name it was, up to the beginning of August 1914, when Von Hindenburg quietly disappeared like so many Germans of the period In his case, however, the public was astounded to hear that the brilliant young conductor they had admired was commanding the German army.



I don’t like Music, Sir

A certain young violinist came to Leopold Stokowski with a very forceful and impressive letter of introduction from an old and respected friend of the notable conductor.

I am very sorry that there is no opening for you now in the orchestra, Stokowski  explained , but it you can stay in Philadelphia for a while, I will be very glad to place you  at the first opportunity.

The chance came little more than a week later, when the second violinist was rushed to the hospital for an appendectomy only a few hours before a concert. Stokowski called the young aspirant and said,

We are playing a Beethoven cycle. Can you manage the second violin in the Seventh and Eighth symphonies?

Eagerly the young man assured him he could. In the opening passages of the Seventh symphony that night the conductor listened sharply for the strains of the second violin and noted that the newcomer seemed to be doing well. Glancing at him, he was shocked to see an expression of great agony and anguish on the violinist’s face.

Heavens, he thought, there must be a curse on the second violin. Will he be able to last out the programme!

As the symphony progressed from movement to movement, the second violinist appeared to writhe and grimace in increasing torture. Stokowski s concern began to change to anger and irritation. At the intermission, seeking to control himself, he went to the musicians dressing room and demanded,

Are you sick?

Why, no, said the young man.

Is there anything paining you?

Not at all.

Then, shouted Stokowski angrily, you must not approve of my conducting.

Oh, sir, said the musician, it is a privilege to play under you.

Then why on earth were you making such outlandish faces?

Oh, that, said the young man,

Well, you see, sir, I just don’t like music.


Xxxx SUBHAM xxxx



சங்கீத சாம்ராஜ்யம்: காசு கொடுத்து ரஸிகர் கூட்டம் சேர்த்த பாகவதர்! (Post No.4488)


சங்கீத சாம்ராஜ்யம்: காசு கொடுத்து ரஸிகர் கூட்டம் சேர்த்த பாகவதர்! (Post No.4488)



Written by London Swaminathan 


Date: 13 DECEMBER 2017 


Time uploaded in London-  8-51 am



Post No. 4488

Pictures shown here are taken from various sources such as Facebook friends, Books, Google and newspapers; thanks.



புகழ்பெற்ற வயலின் வித்வான் ப்ரிட்ஸ் க்ரைச்ட்லர் (FRITZ KREISTLER) தனது நண்பருடன்  கடைத் தெருவில் நடந்து சென்றார். அங்கே ஒரு மீன் விற்கும் கடை இருந்தது. அதில் வரிசையாக காட் வகை (CODFISH) மீன்கள் அடுக்கி வைக்கப்பட்டிருந்தன. ஒவ்வொரு மீனும் வாயைப் பிளந்து கொண்டு இமைக்காத கண்களுடன் பார்த்துக்கொன்டிருந்தன.

திடீரென்று க்ரைட்ஸ்லர் தனது நண்பரின் கைகளைப் பிடித்தார். அடடா! நான் கச்சேரி வாசிக்கப் போக வேண்டும் என்பது நினைவுக்கு வந்துவிட்டது! என்றார்.


(அவரது ரசிகர்கள் வாயைப் பிளந்து கொண்டு, கண்கொட்டாமல் இசையை ரசிப்பராம்!)



மயக்கமா? தயக்கமா?

பிரான்ஸ் லிட்ஸ் (FRANZ LITSZ) என்ற புகழ் பெற்ற பியானோ வாத்தியக் கலைஞர் காசுகொடுத்து ரஸிகர்களை ‘செட் அப்’ பண்ணுவாராம். நல்ல அழகான பெண்களைக் கூட்டிவந்து, இந்தோ பாரு  உனக்கு 25 பிராங்க் (FRANKS) பணம் தருவேன். நான் இந்தப் பாட்டு வாசிக்கும்போது நீ மயக்கம் போட்டு விழுவதாக நடிக்க வேண்டும்; நான் உன்னைக் காப்பாற்றுவதாக நடிப்பேன். ஆனால் யாருக்கும் விஷயத்தை வெளியே சொல்லக்கூடாது. சரியா? — என்று சொல்லி அழைத்துவருவார்.


அவருக்கு மிகவும் புகழ் ஈட்டித் தந்த கிருதியை வாசிக்கும்போது, பணம் வாங்கிய பெண்மணி தடாலென்ற சப்தத்துடன் மயக்கம் போட்டு விழுவாள்; உடனே மேடையில் இருக்கும்  பிரான்ஸ், திடீரென்று தனது பியானோ ஆசனத்திலிருந்து கீழே குதிப்பார். அந்தப் பெண்மணியை அலாக்காகத் தூக்கிச் சென்று மேடைக்குப்பின் சென்றுவிட்டு வருவார்.


உடனே ரஸிகர் அனைவரும் அடடா! என்ன வாசிப்பு! என்ன ரசனை; மயக்கமே போட்டுவிட்டாளே! என்று பேசிக்கொள்வர்.


ஒருமுறை இவரது கணக்கு, தப்புக் கணக்காகிவிட்டது; காசு வாங்கிய பெண் மயக்கம்போட்டு விழ மறந்து விட்டாள்! அதை எதிர்பார்த்துக் காத்திருந்த பிரான்ஸ், என்ன செய்வதென்று திகைத்து அவரே மயக்கம்போட்டு விழுந்துவிட்டார்!


லண்டன் பெட்டிகோட் லேன் மார்க்கெட் (PETTICOAT LANE MARKET)

(இதைப் படித்தவுடன் எனக்கு எங்கள் லண்டனில் ஞாயிறு தோறும் நடக்கும் ஒரு ஏமாற்று வேலை நினைவுக்கு வருகிறது. லண்டனில் நுற்றாண்டுக் கணக்கில் நடக்கும் சாலை ஓரக் கடைகள் இன்றும் உண்டு. அவர்கள் ஞாயிறுதோறும் ரோட்டில் கடை விரிப்பர். இதில் மிகவும் புகழ்பெற்றது பெட்டிகோட் லேன் எனப்படும், லிவர்பூல் ஸ்ட்ரீட் (LIVERPOOL STREET) மர்க்கெட்டாகும். நான் வெளிநாடுகளில் இருந்து விருந்தினர் வருகையில் அவர்களை அழைத்துச் சென்று காட்டுவேன்; கூட வருபவரிடம் இந்த வேடிக்கை பற்றிச் சொல்லிவிட்டு ஒரு மூலையில் நின்று ஓரக் கண்களால் இதைப் பாருங்கள் என்பேன்.


அங்கே ஒருவன் திடீரென்று வந்து துண்டை விரிப்பான். நிறைய பெர்fயூம் பாட்டில்களை (PERFUME BOTTLES) வெளியே அடுக்கிவைப்பான். எல்லாம் பிரபல பிராண்ட் நேம்ஸ் (BRAND NAMES) உடைய சென்ட்கள். ஓடி வாருங்கள், ஓடி வாருங்கள்! போனால் வாராது; பொழுது விடிஞ்சா கிடைக்காது;  மூடப்பட்ட ஒரு கடையிலிருந்து வந்த  STOCK ஸ்டாக் இவை! இதோ இதைக் கடையில் வாங்கினால் 40 பவுன்; நான் தருகிறேன் 20 பவுனுக்கு; இதைப் பாருங்கள்!! இதைப் போய் கடையில் வாங்கினால் இதன் விலை 30 பவுன்; நான் உங்களுக்கு 15 பவுனுக்கு தருகிறேன் ; இதோ இதைப் பாருங்கள். நீங்கள் AIRPORT DUTY FREE SHOP ஏர்போர்ட் ட்யூட்டி ப்ரீ ஷாப்பில் வாங்குவதில் கால் பங்கு விலைக்குத் தருகிறேன்; போய்விடாதீர்கள்; இனித்தான் முக்கிய ரஹஸியத்தைச் சொல்லப் போகிறேன்; இன்று ஸ்பெஷல் டிஸ்கவுண்ட் SPECIAL DISCOUNT ONLY TODAY; அத்தனைக்கும் சேர்த்து 25 பவுன் கொடுங்கள் போதும் என்று அவன் சொல்லி முடிப்பதற்குள் அங்கு கூடியிருக்கும் பெருங்க் கூட்டத்தில் இருந்து நாலு ஐந்து இளம் வெள்ளைக்கார அழகிகள் ஓ, வாவ்! எனக்கு இரண்டு வேண்டும் என்று 50 பவுன்களை எண்ணிக் கொடுப்பர்; அதற்குள் இன்னொரு பெண்மணி எனக்கும் வேண்டும் என்று காசு கொடுப்பாள்; மூன்றாவது அழகியோ அனைவரையும் விலக்கித் தள்ளிவிட்டு பிரமாதம் எனக்கும் என் நண்பிக்கும் வேண்டும் என்று காசு கொடுப்பாள்.


அந்த பெட்டிகோட் லேன் மார்க்கெட்டுக்கு வருவோர் பெரும்பாலும் லண்டனில் ஒரு சில நாட்களே தங்கும் டூரிஸ்டுகள்; அவர்களும் முண்டியடித்துக் கொண்டு முன்னால் போய் ஆளுக்கு ஒன்று வாங்குவர்.


ஏற்கனவே வாங்கிய பெண்கள் அனைவரும் ஒரு மூலையில் சென்று ஒளிந்து கொண்டு இருந்துவிட்டு திரும்பிவந்து அவனிடம் பெர்fயூம் பாட்டில்களைத் திருப்பிக் கொடுப்பர். அடுத்த பத்து நிமிடத்தில் மீண்டும் இதே காட்சி துவங்கும்; இவர்கள் கூலிக்கு மாரடிக்கும் அழகிகள்! ஏமாறுவோர் இருக்கும் வரை ஏமாற்றுவோரும் இருப்பர்!)





ஒரு பாகவதரின் சோகம்!


உலகப் புகழ்பெற்ற பியானோ கலைஞர் படெரெவ்ஸ்கி (PADEREWSKI) ஒரு நாள் கச்சேரி முடிந்தவுடன் ஸோகம்  ததும்பிய முகத்துடன், மேடைக்குப் பின்னால் போய் அமர்ந்தார். அவருடைய உதவியாளருக்கு மனக் கவலை.

ஐயன்மீர்! உடல்நலம் சரியில்லையா? ஏன் இப்படி முகத்தை தொங்கப்போட்டுக்கொண்டு உட்கார்ந்திருக்கிறீர்கள்? என்று வினவினார்.

உடனே படெரெவ்ஸ்கி பதில் கொடுத்தார்?

எனது முக்கிய ரஸிகர்கள் இருவர் இன்று வரவில்லை; அதான் ஒரே கவலை.

அட, இந்த ஊரில் உங்களுக்கு நண்பர்கள் வேறு இருக்கிறார்களா? உங்களுடன் நான் அவர்களை என்றும் பார்த்ததே இல்லை யே என்றார் உதவியாளர்.


இது அமெரிக்காவின் தொலைதூர ஒரு ஊரில் நடந்தது.

ஆமாம் எனக்கு இங்கே ரஸிக நண்பர்கள் உண்டு; ஆனால் நானும் அவர்களைச் சந்தித்ததே இல்லையே என்றார்.

உதவியாளருக்கு ஒன்றும் விளங்கவில்லை. நீங்கள் சொல்லுவது ஒன்றும் புரியவில்லையே என்றார்.

உடனே படரெவ்ஸ்கி தொடர்ந்தார்:-


20 ஆண்டுக் காலமாக நான் இந்த ஊரில் வந்து வாசிக்கிறேன். ஒவ்வொரு முறையும் நான் வசிக்கும்போது இரண்டாவது வரிசையில் அமர்ந்து நரைத்த தலை முடிய ஒரு  தம்பதியினர் என் வாசிப்பை ரஸிப்பர்; அவர்கள் ரஸிக்கும் விதத்தைப் பார்த்து நான் கூட வாசிப்பேன். அவர்கள் உண்மையான ரஸிகர்கள்; இன்று வரவில்லிலையே! ஏதேனும் எசகு பிஸகாக ஆகியிருக்குமோ என்று சொல்லிவிட்டு  பேசாமடந்தையாகிவிட்டார்


மேலும் உணர்ச்சிவசப்பட்டு விட்டார்.


(ஒரு பாகவதருக்கு ரஸிகர்கள் எவ்வளவு முக்கியமானவர்கள் என்பது இதிலிருந்து புரியும்; நான் லண்டனில் நான்கு சங்கங்கள் நடத்திக் கொண்டிருந்த காலத்தில் பிரபல வித்துவான் டி.வி.கோபால கிருஷ்ணனின் (SRI T.V.G) இன்னிசையை ஏற்பாடு செய்திருந்தேன்; திடீரென்று ஏற்பாடு செய்ததால் ஒரு 75 பேருக்கும் குறைவாக ரஸிகர் இருந்தனர். கச்சேரி முடிந்தவுடன் எனக்கோ கவலை; கூட்டம் குறைந்ததற்கு ஏதேனும் சப்பைக்கட்டு காரணம், நொண்டிச் சாக்கு சொல்லுவோம் என்று அவரை மெதுவாக அணுகினேன்.


நான் பேசுவதற்கு முன் “எனக்கு இன்று ரொம்ப த்ருப்தி; இப்படிப்பட்ட ஆடியன்ஸுக்கு வாசிப்பதுதான் எனக்குப் பிடிக்கும்” என்றார். மேலும் தொடர்ந்து “இது போல அடிக்கடி ஏற்பாடு செய்யுங்கள்; எனக்கு பணம் முக்கியமில்லை; இப்படிப்பட்ட ரஸிகர்கள்தான் வேண்டும்” என்றார்.


எனக்கு வியப்பும் சந்தோஷமும் மேலிட்டாலும் இதன் பின்னனி நன்கு விளங்கியது.  லண்டனில் பல அரங்கேற்றங்கள், கச்சேரிகள் நடக்கும். அதில் வரும் பாதிக் கூட்டத்துக்கு சங்கீத ம் என்றால் அரைக் கிலோ என்ன விலை? என்று கேட்பர். அரங்கேற்றம் செய்யும் மாணவ மாணவியரும் மிலிட்டரி ட்றில் MILITARY DRILL போல அந்த ஆறு பாட்டை மட்டும் உருப்போட்டு வைத்திருப்பர்.



ஏனைய பாட்டுகளுக்கு பொருள் கேட்டாலோ, ‘ராகம் வராகம், தாளம் வேதாளம், க்ருதி ப்ரக்ருதி’ என்பர்; பெற்றோர்களோவெனில் 10,000 பவுண்ட் கடன் வாங்கி அரங்கேற்றம் நடத்திவிட்டு அதன் பொருள் விளங்காப் புதிராக — குதிராக – நிற்பர்.


ஆயினும் எனக்கு சந்தோஷமே; அந்த வீட்டுக் குழந்தைகள் காபரே, கூபரே என்று கிளப்புகளுக்கும் பாப் மியூஸிக் கச்சேரிகளுக்கும் போகாமல்,  ஏதோ இரண்டு தியாகராஜ கிருதிகளையும் புரந்தரதாஸர் கீர்த்தனைகளையும் பாடுகிறதே என்று மகிழ்வேன்.


‘ஆலை இல்லாத ஊரில் இலுப்பைப்பூ சர்க்கரை’ என்ற பழமொழி போல இங்கு யார் வேண்டுமானாலும் எந்த ஸ்கூல் வேண்டுமானாலும் நடத்தலாம். யோகா கற்பிக்கும் முக்கால் வாசிப்பேர் வெள்ளைக்காரர்கள்; ஒரு புத்தர் சிலையோ நடராஜர் சிலையோ வீட்டில் வைத்திருப்பர்!

அவர்களும் வாழ்க!


TAGS:- சங்கீத விநோதங்கள், ரஸிகர், காசு, படரெவ்ஸ்கி, மயக்கம் போட்ட, பாடகர் பாகவதர்