Written by London Swaminathan


Date: 12 December 2018

GMT Time uploaded in London – 18-18

Post No. 5772

Pictures shown here are taken from various sources including google, Wikipedia, Facebook friends and newspapers. This is a non- commercial blog.

I am not giving a comprehensive list of assassinations that happened in Indian history. Just to compare the less known assassination that happened in Tamil Nadu I am giving some known attacks. As far as we know it started in 73 BCE and went up to 1991. Tamil poet Tiruvalluvar and Vishnusarman of Panchatantra also mentioned such assassinations.

Devabhuti, the last of the Sunga emperors, who was a weak, dissipated and debauched monarch was assassinated in his bed in dark by a slave girl dressed as his queen. He was killed in 73 BCE on the orders of his minister Vasudeva.

Julius Caesar was assassinated in Rome around that time. And his own friend Brutus was part of the conspiracy. All of us know the ‘Et tu Brute?’ (You too Brutus!) exclamation of Julius Caesar.

Mahatma Gandhi was assassinated by N Godse in 1948. In our own times Prime Minister Indira Gandhi was assassinated by her own bodyguard on 31 October 1984. Later her own son Rajiv Gandhi was assassinated by a LTTE girl from Si Lanka, near Chennai in 1991.

Tiruvalluvar, author of Tamil Veda, Tirukkural says,

An enemy will twist his words as he bends his bow;

Neither will forbade any good- 827

The meaning is

Do not be misled by the politeness or courtesy of language on the part of enemies. The enemy bends his words as he bends his bow, which is not for your good.

In the next couplet the poet says,

The enemy’s hands raised in salutation may conceal a weapon,

So too, his tears of sympathy are not to be trusted.

This is what happened in the case of Rajiv Gandhi’s assassination.

In Periya Puranam written around 12th century CE by Sekkizar, we have a similar story. It is a sad and heart breaking story.

Here is a summary:

There was a king by name Meyporul Nayanar ruling Chedi country from Tirukkovalur. He was a just king and conquered the nearby territories. He was a great Shiva devotee and respected any one coming with the Saivite symbols such as Vibhuti (holy ash), Rudraksha (holy garland) in saffron or white cloths.

Muthanathan, a near by king who was defeated several times by Meyporul, realised that he would never be able to defeat Meyporul by honest means. So he conspired and took the guise of Shiva devotee. He hid a dagger in a bundle of palm leaf manuscripts and approached the palace.

As usual all the gates were wide open for the ‘great devotee’ and he entered the palace room where the king was lying in bed with his wife. Knowing a person coming in an untimely hour, king’s body guard Dattan prevented him from entering the bedroom. But yet Muthanathan introduced himself as a great Guru and he had come with a rare manuscript to show it to the king. Datta could not stop him any more. When the ‘devotee/guru’ entered the bed room, the queen was surprised and got up suddenly. But the king showed all the respect due to any Shiva’s follower. When he asked the reason for his visit at the dead of night, disguised Muthanathan told the king that he had some rare Agama manuscripts and wanted to teach the king.

He also insisted that he should be alone without the queen to listen to the secret doctrines. The king readily obliged and came back all alone. Muthanathan opened the bundle and took the dagger and stabbed the king.

Hearing the commotion, his body guard Datta rushed into the room and caught hold of the assassin. But Meyporul told his bodyguard,

‘Datta, He is our man’. Please take him out of the town with full security and leave him alone; make sure that no one harms him! Datta did as he was commanded.

All this happened  just because the respect for the external Saivite (religious)  symbols! But Meyporul was made a saint among the 63 Famous Saivite Saints and worshipped in all the Shiva temples in Tamil Nadu.

We hear lot of stories even today that terrorists come in different disguises, particularly abusing religious faith and symbols. Since Tiruvalluvar also sings about hidden arms, he might have heard such stories.

Sekkizar, author of Periya Puranam, describes the appearance of Muthanathan in Saivite gear. ‘He appeared white outside (with smeared holy ash) but inside he was black. His mind was full of bad things’.

The world has not changed much from the days of Devabhuti. Even before Devabhuti, Manu gives a list of kings who were dethroned or killed. Vena was one of them who met a violent death from the revolting general public. Something like French Revolution must have happened and Vena was ‘guillotined’.

Tags- Meyporul Nayanar, Muthanathan, Assassinations, Devabhuti


கையில் புல்லாங்குழலுடன் சுவர்க்கத்துக்குப் போன புனிதர்!!!


இசை மூலம் இறைவனை அடைந்த ஆனாய நாயனார்
எழுதியவர்:– லண்டன் சுவாமிநாதன்
கட்டுரை எண்—982; தேதி— 16th April 2014.

அறுபத்து மூன்று சிவனடியார்களின் கதைகளைக் கவிதை வடிவில் தந்தது பெரிய புராணம். இதை நமக்குத் தந்தவர் சேக்கிழார் பெருமான். இதில் வரும் அப்பர், சுந்தரர், சம்பந்தர், கண்ணப்பர், நந்தனார் முதலிய கதைகள் பலருக்கும் தெரியும். ஆனால் சேக்கிழார் பாடிய இன்னும் சிலரைப் பற்றி பலருக்கு அதிகம் தெரியாது. குறிப்பாகப் புல்லாங்குழல் ஊதிக்கொண்டே சிவலோகம் சென்ற ஆனாயர் பற்றி பலருக்கும் தெரியாது. புல்லாங்குழலில் நமசிவாய மந்திரத்தை இசைத்தவுடன் சிவனே பூவுலகிற்கு வந்து ஆனாய நாயனாரை புல்லாங்குழல் ஊதிக் கொண்டே அழைத்துச் சென்ற அற்புதமான வரலாற்றை சேக்கிழார் மிக அழகாகப் பாடியுள்ளார். இது உலகில் வேறு எங்கும் நடக்காத அதிசயம்!!

flute, anayanar2

மேல் மழநாடு என்பது சோழ சாம்ராஜ்யத்தின் ஒரு பகுதி. அங்கே திருமங்கலம் என்று ஒரு ஊர். மங்கலம் என்றால் பிராமணர்கள் வாழும் ஊர் என்பது பொருள். ஆனால் அந்த ஊரில் வாழ்ந்த ஒர் மாடு மேய்க்கும் இடையர் பற்றிய கதை இது. அவர் பெயர் ஆனாயர். அவருக்கு தெரிந்தது மாடு மேய்க்கும் தொழில் ஒன்றுதான். கிருஷ்ண பரமாத்மாவின் ஜாதி. ஆனால் கண்ணனுக்கோ உலகில் தெரியாத விஷயம் இல்லை. ஆனாயருக்கு மாடு மேய்க்கும் தொழிலோடு வேறு இரண்டே விஷயங்கள் மட்டும் தெரியும். ஒன்று புல்லாங்குழல் வாசிப்பது, இரண்டு பஞ்சாட்சர மந்திரத்தை ஜபிப்பது. அதையும் புல்லாங்குழலிலேயே வாசித்து மகிழ்வார்.

செய்யும் தொழிலே தெய்வம் என்று இருந்த அவரது கவனிப்பில் ஆடு மாடுகள் எல்லாம் சாப்பிட்டுப் பல்கிப் பெருகின. ஒரு நாள் ஒரு கொன்றை மரத்தைப் பார்த்துவிட்டார். அதன் பூக்கள் சரம் சரமாகத் தொங்கியதைக் கண்டவுடன் சிவ பெருமான நினைவில் மூழ்கிவிட்டார்.

ராமகிருஷ்ண பரமஹம்சருக்கும் இது போன்ற ஒரு அனுபவம் உண்டு. ஒரு பச்சைப் பசேல் என்று பச்சைக் கம்பளம் விரித்தார் போன்ற வயல் வெளியில் ஒரு நாள் நடந்து கொண்டிருந்தார். தூரத்தில் வானத்தில் கருமேகங்கள் திரண்டு வந்தன. ஒரு பக்கம் பச்சை வயல்; மறுபக்கம் நீல மேகம்; இந்தப் பிண்ணனியில் வெள்ளை நிறக் கொக்குகள் சிறகடித்துப் பறந்தன. இந்த அற்புதமான இயற்கை எழிலைப் பார்த்தவுடன் அவருக்கு இவற்றை எல்லாம் படைத்த இறைவன் நினைவுக்கு வரவே வயல் வரப்பிலேயே சமாதி நிலைக்குப் போய்விட்டார். அவருடன் வந்தவர்கள் அவரை வீட்டுக்குத் தூக்கிக்கொண்டு போக வேண்டி இருந்தது. அவர் சமாதி கலைந்து சுய நினைவுக்கு வர சில நாட்கள் ஆயின!!


நாமாக இருந்தால் இந்த அற்புதமான காட்சியை உடனே மொபைல் போனில் புகைப் படம் பிடித்து அதை பேஸ் புக்கில் போட்டு பெருமைப் பட்டிருப்போம். ஆனால் ஆனாய நாயனார், ராம கிருஷ்ண பரமஹம்சர் போன்றோருக்கு சத்யம் – சிவம்—சுந்தரம் மூன்றும் இறைவனின் படைப்பு. எங்கெங்கெல்லாம் சுந்தரம் (அழகு) இருக்கிறதோ அது எல்லாம் அவர்களுக்கு இறைவனையே நினைவுபடுத்தும்.

கொன்றை மரத்தையும் அழகிய பூங்கொத்துக்களையும் கண்ட ஆனாயர் எடுத்தார் புல்லாங்குழலை, இசைத்தார் நமசிவாய மந்திரத்தை! இதைத் தொடர்ந்து அவரைச் சுற்றியிருந்த உலகமெல்லாம் ஆடாது அசங்காது நின்றன. இதோ சேக்கிழார் பாடல் வாயிலாகவே அதைக் காணுங்கள்:

“வள்ளலார் வாசிக்கும்
மணித் துளை வாய் வேய்ங்குழலின்
உள்ளுறை அஞ்செழுத்து
ஆக, ஒழுகி எழும் மதுர ஒலி
வெள்ளம் நிறைந்து எவ்வுயிர்க்கும்
மேல் அமரர் தருவிளை தேன்
தெள் அமுதின் உடன் கலந்து
செவி வார்ப்பது எனத் தேக்க”.

அதாவது அவர் வாசித்தது அமிர்தத்தையும் கற்பக மரம் ஒழுக்கும் தேனையும் கலந்து கொடுத்தது போல இருந்ததாம் (அமரர் தரு= கற்பக விருட்சம்).

அடுத்தாற்போல பசுக்களும் கன்றுகளும் மான் முதலிய காட்டு விலங்குகளும் என்ன செய்தன என்று படியுங்கள்:–

ஆன் நிரைகள் அறுகு அருந்தி
அசைவிடாது அணைந்து அயரப்
பால் நுரை வாய்த் தாய்முலையில்
பற்றும் இளம் கன்றினமும்
தான் உணவு மறந்து ஒழிய
தட மருப்பின் விடைக் குலமும்
மான் முதலாம் கான் விலங்கும்
மயிர் முகிழ்த்து வந்து அணைய.”

பொருள்:– பசுக்கள் சாப்பிட்ட உணவை அசைபோட மறந்தன. கன்றுகள் பாதியில் பால் குடிப்பதை நிறுத்தின. காளைகள் வந்து குழுமின. மான் முதலிய விலங்குகள் மயிர்க்கூச்சம் அடைந்தன.

anayar color

மயில் முதலிய பறவைகள் என்ன செய்தன என்பதையும் நம் கண் முன்னே படம் போலக் காட்டுகிறார் சேக்கிழார் பெருமான்:

ஆடு மயில் இனங்களும் அங்கு
அசைவு அயர்ந்து மருங்கு அணுக
ஊடு செவி இசை நிறைந்த
உள்ளமொடு புள் இனமும்
மாடு படிந்து உணர்வு ஒழிய
மருங்கு தொழில் புரிந்து ஒழுகும்.
கூடியவன் கோவலரும்
குறை வினையின் துணை நின்றார்

பொருள்:– மயில்கள் ஆடுவதை நிறுத்திவிட்டு ஆனாயரைச் சூழ்ந்து நின்றன. பறவைகள் அவரைச் சுற்றி கூடு கட்டின. இடையர்கள் பாதி வேலைகளைப் போட்டுவிட்டு அவரைச் சூழ்ந்து நின்றனர்.

பூமிக்கடியில் வாழும் நாகர்கள், வானத்தில் சென்று கொண்டிருந்த தெய்வ மகளிரான அரம்பையர், வித்யாதரர், சாரணர், கின்னரர், தேவர்கள் ஆகியோர் விமானங்கள் எல்லா வற்றுடனும் அங்கே கூடிவிட்டனர்.

பணி புவனங்களில் உள்ளார்
பயில் பிலங்கள் அணைந்தார்
மணிவரை வாழ் அரமகளிர்
மருங்கு மயங்கினர் மலிர்ந்தார்
தணிவு இல் ஒளி விஞ்சையர்கள்
சாரணர் கின்னரர் அமரர்
அணி விசும்பில் அயர்வு எதி
விமானங்கம் மிசை அணைந்தார்.

இந்தப் பாடல்கள் புல்லாங்குழல் இசையின் மகிமையையும் பாடுவதால் அப்படியே பாடல் வடிவில் படிப்பது இன்பம் பயக்கும்.

மரங்கள் அசையவில்லை. ஆறுகள் ஓடவில்லை, அருவிகள் நீர் ஒழுக்கு இன்றி அப்படியே நின்றன. கடல் அலைகள் வீசவில்லை என்று சேக்கிழார் பாடிக்கொண்டே போகிறார். இப்படி ஸ்தாவர, ஜங்கமப் பொருட்கள் எல்லாம் பாதிக்கப்பட்ட நிலையில் சிவனும் உமையும் இந்த இசையில் மயங்கி காளை வாகனத்தில் ஏறிப் புறப்பட்டனர்.

ஆனாயர் குழல் ஓசை
கேட்டருளி அருள் கருணை
தான் ஆய திரு உள்ளம்
உடைய தவ வல்லியுடன்
கானாதி காரணர் ஆம்
கண்ணுதலார் விடை உகைத்து
வான் ஆறு வந்து அணைந்தார்
மதி நாறும் சடை தாழ

“உடனே எம்முடன் வருக. வீட்டுக்குள் போய் ‘’ட்ரஸ்’’ எல்லாம் ‘சேஞ்ச்’ (’மாற்ற) பண்ண வேண்டாம். அப்படியே எம்முடன் வருக”– என்று சிவனும் உமையும் கூறினர்:–

“இந்நின்ற நிலையே நம்பால்
அணைவாய் என, அவரும்
அந்நின்ற நிலை பெயர்ப்பார்
ஐயர் திருமருங்கு அணைந்தார்”

உடனே விண்ணவர்கள் மலர் மாரி பொழிந்தனர். முனிவர்கள் வந்து வேதம் ஓதினர். ஆனாயர் புல்லாங்குழலை நிறுத்தவே இல்லை. வாசித்துக் கொண்டே சிவனுடன் சென்று விட்டார். இவ்வாறு இசைக் கருவியை வாசித்துக் கொண்டே சிவலோகம் போன ஒரு தொண்டரைப் பற்றி படிக்கும் போது வியப்பாக இருக்கிறது. நாமும் கதையை முடித்தோம். நமசிவவாய ஓம்!!

விண்ணவர்கள் மலர் மாரி
மிடைந்து உலகம் மிசை விளங்க,
எண்ணில் அரு முனிவர் குழாம்
இருக்கு மொழி எடுத்து ஏத்த’
அண்ணலார் குழல் கருவி
அருகு இசைத்து அங்கு உடன் செல்லப்
புண்ணியனார் எழுந்தருளிப்
பொன் பொதுவினிடைப் புக்கார்.

சுபம்! Contact swami_48@yahoo.com

Manikkavasagar’s age: History Puzzle solved!

delhi mus.manikka2

By London Swaminathan
Post No 881 Date: 2-3- 2014

Manikkavasagar is one of the four great Tamil Saivite saints. Appar, Sundarar, Sambandar and Manikkavasagar are known as ‘The Four Saints’ in Tamil. All the four revived Saivism in Tamil Nadu after it was under the spell of Jainism and Buddhism for a few centuries. We know the times of the three saints Appar alias Tirunavukkarasar, Sambandar – the Boy Wonder and Sundarar. But the age of Manikkavasagar remained a mystery.

(M= Read as Manikkavasagar)

Neither the three saints of Thevaram mentioned ‘M’ by name nor ‘M mentioned the other three in his two works. This was a great puzzle for the historians.

Manikkavasagar was the author of two Tamil works known as Tiruvasagam and Tirukkovaiyar. Since there is a reference to a great Saivite king Varaguna Pandyan , some scholars thought he lived in the ninth century. Of the two Vargunan Pandyas known to history one was a great devotee of Lord Shiva. So ‘M’ (Manikkavasagar) was placed in his times i.e. ninth century AD.

Thiruvathavur,December 1997

Tiruvathavur Temple (Manikkavasagar’s Birth Place)

But Appar’s Thevaram contradicted this. In one of the Thevaram hymns, Appar who lived in the seventh century mentioned the major event that happened in ‘M’s life time. Lord Shiva brought a lot of horses to the Pandya king and they turned into foxes in the night. Then M was punished for the fraud and Siva rescued him later through his miracles. If we go by Appar’s Thevaram reference to this story, M must have lived before eighth century.

Appar is very reliable and he was the one who mentioned about a clash between Dharumi and Nakkirar, two poets of Sangam age. Later Tiru Vilaiyadal Puranam expanded on this episode.

Now new information has emerged which puts ‘M’ before the Thevaram Triad i.e. the three saints Appar, Sundara, Sambandar who composed the Thevaram hymns on Lord Shiva.

New Data to prove M’s Age:

Periya Purana (Great Purana) written by Sekkizar gives the story of 63 Saivite saints. Manikkavasagar is not included in the Purana. But scholars thought that the basis for Sekkizar’s Purana was two earlier short poems done by Sundara and Nambi Andar Nambi. Both of them refer to ‘Poy Adimai Ilatha Pulavar’, literally translated it would sound ‘the poet(s) whose homage was flawless’ or ‘the poet(s) without hypocrisy’. Nambi andar nambi was the one who took is as a reference in plural and interpreted as poets such as Kapilar, Paranar and other such Sangam poets. Neither Sekkizar nor Sundarar interpreted it as poets in plural.
Famous archaeologist and historian Dr R Nagaswamy, who is well versed in Tamil and Sanskrit, has done a good deal of research into the Sanskrit translations of Periya Puranam. According to him there are two translations UPAMANYU BHAKTA VILASAM and AGASTYA BHAKTA VILASAM. Both these works throw much light on the line ‘Poy Adimai Ilatha Pulavar’. Both treat it as singular and mentioned a Brahmin poet by name Sathyadasan who lived in Vedapuram. They also pointed out that he lived praising Siva for 12 years before reaching the feet of Lord Siva. (Source ‘Poyyili Malai ‘by Dr R Nagaswamy).

Thiruvathavur,December 1997-3
Shrine of Manikka vasagar

Going by the Sanskrit translations, I guess they refer only to Manikkavasagar. The name of the God in Thiruvathavur is Vedapureeswar. This proves that the Vadavur is derived from Vedpuram. Manikkavasagar may have two names, one Sathydasan given by his parents and Vedapura saint (Vathavurar in Tamil).
This means he must have lived at least a century or two before Appar and Sambandar. There are also other proofs to establish his age such as non reference to Ganesh or Shiv linga, the literary genre he used and Tiruvempavai verse which a later poetess Andal copied from him. Second part of my article in Tamil gives more on these aspects.

with sekkizar

The Great Four Saivite Saints with Sekkizar,author of Periya Puranam.

For Tamil references of verses, please follow my Tamil version of this article
Contact swami_48@yahoo.com