மணிபத்ரா

Written by London Swaminathan 

Date: 5 JUNE 2018

Time uploaded in London – 19-31

Post No. 5079

Pictures shown here are taken from various sources such as Facebook friends, Books, Google and newspapers; thanks. Pictures may be subject to copyright laws.

WARNING: PLEASE SHARE MY ARTICLES; BUT DON’T SHARE IT WITHOUT AUTHOR’S NAME AND THE BLOG NAME. BE HONEST; OTHERS WILL BE HONEST WITH YOU

தமிழர்களின் ஐம்பெரும் காப்பியங்களில் தனித்து நிற்பது ‘நெஞ்சை அள்ளும் சிலப்பதிகாரம்’ என்று பாரதியாரால் போற்றப்பட்ட சிலப்பதிகாரம் ஆகும்; அதன் தொடர்கதை மணிமேகலை என்னும் காப்பியத்தில் உள்ளதால் அவைகளை இரட்டைக் காப்பியங்கள் என்று அழைப்பர் தமிழர்.

யார் இந்த மணிமேகலை?

மாதவியின் மகளுக்கு மணிமேகலை என்று பெயர்; மாதவி , மணிமேகலை என்பதெல்லாம் ஸம்ஸ்க்ருதப் பெயர்கள். மணிமேகலை என்பது கடல் வணிகரின் பாதுகாப்புத் தெய்வம் ஆகும். இந்த தெய்வம் தென் இந்திய வணிகர்களின் பெண் தெய்வம். வடக்கிலுள்ள வணிகர்கள் மணிபத்ரா என்ற யக்ஷனை இது போலப் பயணிகளின் தெய்வமாகக் கருதினர். 2300 ஆண்டுகளுக்கு முந்தைய ஜாதகக் கதைகளில் மணிபத்ரா, மணிமேகலை போன்ற தெய்வங்களின் கதைகள் வருகின்றன. புத்த மதத்தினர் ராமாயண, மஹாபாரத, பஞ்ச தந்திர, ஹிதோபதேச மற்றும் நாட்டுப்புற கதைகளை எல்லாம் புத்தர் பெயரில் ஏற்றி பௌத்த ஜாதகக் கதைகள் என்று பாலி மொழியில் எழுதி வைத்தனர். இதுவும் நன் மையில் முடிந்தது. ஸமுத்ர வாணிஜ (வணிகர்) கதை, மஹா ஜனக கதை முதலியன மூலம்  அக்கால கடல் வணிகத்தை நாம் அறிய முடிகிறது.

மஹா ஜனக ஜாதகத்தில் ஒரு உரையாடல் வருகிறது:–

மஹா ஜனகன் என்பவன் சென்ற கப்பல்  உடைந்து போய் உயிரைக் கையில் பிடித்துக்கொண்டு மூச்சு இளைக்க நீந்திக் கொண்டிருந்தான்.

அப்பொழுது மணிமேகாலா தேவி அவனைப் பார்த்தாள்; இருவருக்கும் இடையே நடந்த உரையாடல்:—

மணிமேகலை:-

யாரையா நீ? இந்தப் பரந்த பெருங்கடலில் பயனின்றி கைகளை அடித்துகொண்டு தப்பிக்கலாம் என்ற நப்பாசையுடன் போகிறாயே நீ யார்? யாரை நம்பி இப்படி உயிர் பிழைக்கலாமென்ற நம்பிக்கையுடன் போகிறாய்?

மஹா ஜனகன்:

ஓ, தேவதையே! எவன் ஒருவன் ஆனாலும் நம்பிக்கையுடன் முயற்சி செய்வது அல்லவோ கடமை; எனக்குக் கண்ணுக்கு எட்டிய தூரம் வரை கரை தென் படவில்லை என்பது உண்மைதான்; ஆயினும் கரையை அடைய என் பயணத்தைத் தொடர்வேன்.

மணிமேகலை:-

கடலில் உன் தைரியத்தைக் காட்டுவதில் பயன் ஒன்றும் இல்லை, அன்பனே! கரையை அடைவதற்கு முன்பே நீ அழியப் போகிறாயே!

மஹா ஜனகன்:

ஓ கடவுளே! நீ இப்படிச் சொல்லலாமா? நான் அழிந்தாலும் கூட எனக்கு ஏற்படக்கூடிய அவப் பெயரை நான் தவிர்க்கலாமே. என்னைப் போல முயற்சி செய்பவன், பின்னர் வருத்தப்படுவதற்கு எதுவும் இராது.

மணிமேகலை:-

வெற்றி பெறாத முயற்சியில் என்ன பலன்? அதுவும் வெற்றி என்பது கண்ணுக்கு எட்டிய தொலைவில் காணவில்லையே! மரணம் என்பது தவிர்க்க முடியாத சூழ்நிலையில் என்ன பயன்?

மஹா ஜனகன்:

பார்! என் தோழர்கள் அனைவரும் மூழ்கி இறந்து விட்டனர்; ஆயினும் நான் மட்டும் நீந்துகிறேன் பார்; என் உடலில் சக்தி உள்ள வரை நான் நீந்துவேன். நான் கடலைக் கடக்க முயற்சி செய்வேன்.”

மணிமேகலையின் கோவில் காவேரி முகத்வாரத்தில் இருந்தது. குமரி முதல் கடாரம் வரை அவள் வணங்கப்பட்டாள்.

இந்த உரையாடலானது, அந்தக் கால மாலுமிகளின் நம்பிக்கையையும், விடா முயற்சியையும், நற் பெயர் எடுக்க வேண்டும் என்ற பேரவாவையும் காட்டுகிறது

வடக்கில் மணிபத்ரா என்ற யக்ஷ்னை இதே போல வணிகர்கள் வழிபடுவர். மதுரா முதலிய இடங்களில் அவாது சிலைகளும் கோவில்களும் இருந்தன. இப்பொழுது மிகப்பெரிய மணிபத்ரா சிலை மதுரா ஜில்லாவில் (உ.பி) இருக்கிறது. குவாலியர் பகுதியில் ஒரு காலத்தில் பெரிய அளவில் மணிபத்ரா வழிபாடு நடந்து வந்தது.

ஸமுத்ர வணிக ஜாதகத்தில் உள்ள ஒரு கதையும் 2300 ஆண்டுகளுக்கு முன்னர் கடல் பயணம் என்பது எவ்வளவு சர்வ சாதாரணமாக இருந்தது என்பதைக் காட்டுகிறது.

இதோ அந்தக் கதை:

ஒரு நகரத்தில் தச்சர்கள் அனைவரும் சேர்ந்து மரச்சாமான்கள் செய்து விற்பதற்காக கடன் வாங்கினர். ஆனால் அவர்கள் திட்டம் குறித்த காலத்துக்குள் நிறைவேறவில்லை; கடன் கொடுத்தவர்களோ நச்சரிக்கத் துவங்கினர். தச்சர்கள் அனைவரும் ஒரு திட்டம் போட்டனர்; நாம் எல்லோரும் ஒரு கப்பல் செய்வோம்; திரை கடல் ஓடித் திரவியம் கொணர்வோம் என்றனர். அந்த திட்டப்படியே ஒரு நாள் கப்பலில் புறப்பட்டனர். அவர்களுடைய அதிர்ஷ்டம் காற்றும் கடலும் அவர்களுக்கு உறுதுணையாக நின்றன.  ஒரு அழகான தீவுக்குச் சென்றனர். தென்னை மரங்களும் பழ மரங்களும் காய்த்துத் தொங்கின. அங்கு இவர்களுக்கு முன்னமே வேறு ஒருவன் உடைந்த கப்பலில் இருந்து அங்கு நீந்தி வந்து வசித்தான்; இவர்களைப் பார்த்தவுடன்

“ஆஹா, என்ன  ஆனந்தம்

உழைக்காமலேயே வாழும் இடம் இதுதான்.

நெற்றி வேர்வை நிலத்தில் சிந்தி உழைக்கும் உழைப்பாளிகள் இங்கு  வர வேண்டாம். எனது தாய்நாட்டைவிட இதுதான் இன்பம் தருகிறது”.

இந்தப் பாடல் கிரேக்க புலவன் ஹோமர் எழுதிய ஆடிஸி காவியத்தில் வரும் மாயா லோக மனிதர்கள் போல இருக்கிறது. அவர்கள் தேன் குடித்து உயிர் வாழ்ந்தனர்;  ஆடிஸியஸை அழைத்த போது அந்த சோம்பேறித் தனமான சுக போகம் வேண் டாம் என்றும் வீர தீரச் செயல் செய்யவே விருப்பம் என்றும் பதில் கொடுத்துவிட்டு வெளியேறுகிறான்.  அதை நினைவு படுத்துகிறது இந்த ஜாதக் கதை.

ஆகவே பழங்கால வணிகரின் வாழ்க்கையை அறிய இந்த ஜாதக் கதைகளும் ஏனைய நூல்களும் உதவுகின்றன; கடற்பயணம் என்பதும் கனவுலகம் போன்ற வெளிநாடுகளும் எல்லோரும் அறிந்த விஷய மாக இருந்தது.

-சுபம்–

Written by London Swaminathan 

Date: 4 JUNE 2018

Time uploaded in London – 18-28

Post No. 5076

Pictures shown here are taken from various sources such as Facebook friends, Books, Google and newspapers; thanks. Pictures may be subject to copyright laws.

WARNING: PLEASE SHARE MY ARTICLES; BUT DON’T SHARE IT WITHOUT AUTHOR’S NAME AND THE BLOG NAME. BE HONEST; OTHERS WILL BE HONEST WITH YOU

வேத காலம் முதல் நாம் கடல் வணிகம் செய்து வருகிறோம். வேதத்தில் இரு புறமுள்ள கடல்கள் என்ற சொற்றொடர் வருவதால் மேலைக் கடற்கரையையும் கீழைக் கடற்கரையையும் அவர்கள் ஒருங்கே ஆண்டது தெரிகிறது.

சிலப்பதிகாரத்தில் மாசாத்துவான் மகன் கோவலன் என்றும் மாநாய்க்கன் மகள் கண்ணகி என்றும் நாம் பயில்கிறோம். இது அவர்களுடைய பெயர்கள் அன்று. அவை பட்டங்கள் ஆகும். அதாவது தலா ய்லாமா, போப்பாண்டவர், சங்கராச்சார்யார் போன்ற பட்டங்கள். அல்லது டாக்டர், வக்கீல் என்பது போலத் தொழில் பட்டங்கள் எனலாம். இரண்டும் ஸம்ஸ்க்ருதச் சொற்கள்.

சார்த்தவாஹன என்றால் வணிகர் தலைவன். அதாவது வணிகர்கள் ஒரு கூட்டமைப்பு வைத்து அதில் ஒருவரைத் தலைவர் ஆக்குவர். அவர் மஹா சார்த்தவாஹனன் ; தமிழில் மாசாத்துவான். கப்பல் வணிகர்கள்  மஹா நாயக்கன் என்பவரைத் தலவராகக் கொள்வர். அவர் மாநாய்க்கன். ஆக கோவலன், கண்ணகி ஆகியோரின் தந்தை பெயரை நாம் அறியோம் ஆனால் அவர்கள் பட்டங்க ளையே அறிவோம். அக்காலத்தில் ஜாதி முறைக் கல்யாணம் இருந்ததால் வணிகர் குலத்துக்குள் அத்திருமணம் முடிந்தது.

சார்த்தவாஹன என்பதற்கு அமரகோஷம் போன்ற ஸம்ஸ்க்ருத நிகண்டுகள் பொருள் தருகையில் “ஒரே/ சம அளவு முதலீடு செய்த வணிகர் குழு” என்று சொல்லும்; அவர்கள் ஊர் விட்டு ஊர் போய் அல்லது நாடு விட்டு நாட்டுக்குப் போய் வியாபாரம் செய்வர்.

வேதத்தில் இந்தச் சொல் இல்லாவிடினும் ‘பாணி’ என்ற சொல் உள்ளது. அது வணிகரைக் குறிக்கும்; பிற்காலத்தில் ‘பனியா’ என்ற சொல் வணிகரைக் குறித்தது.

வேத காலத்தை அடுத்து வந்த பாணினி என்ற உலகப் புகழ்பெற்ற இலக்கண வித்தகர் (கி.மு. ஏழாம் நூற்றாண்டு) போகிற போக்கில் ஒரு எடுத்துக் காட்டாக ‘உத்தரபத’ (வட பெரும் வழி) என்று சொல்கிறார். அப்படியானால் ‘தென் பெரும் வழி’ ஒன்றும் இருந்திருக்க வேண்டும் என்று ஊகிக்கலாம்.

அதர்வண வேதத்தில் ப்ருத்வி சூக்தத்தில் (பூமி) பல வழிகளில் செல்லும் வணிகர் பற்றிய குறிப்புகள் உள. ஆக வேத காலம் முதல் வணிகம் நடந்தது தெளிவு. அது மட்டுமல்ல; அதே துதியில் பல மொழி பேசும் மக்கள் பற்றிய குறிப்பும் உளது. ஆகவே அக்காலத்திலேயே மக்கள் பல்வேறு மொழி பேசும் பகுதிகளுக்கோ நாடுகளுக்கோ சென்றதும் தெரிகிறது.

“மக்கள் பயணிக்க பல வழிகள் உளது;

ரதங்களும் மாட்டு வண்டிகளும் செல்ல அவை உள்ளன;

நல்லோரும் தீயோரும் அவற்றில் செல்லலாம்;

அவைகள் எங்கள் கட்டுப்பாட்டில் வரட்டும்;

வழிப்பறி கொள்ளையர்களையும் எதிரிகளையும் விரட்டுவோம்.”

–அதர்வ வேதம் 12-47

“வற்றாது பால் சுரக்கும் பசுக்கள் போல

இந்த பூமியும் எங்களுக்கு ஆயிரம் நதிகள் (வழி) மூலம் வளம் சுரக்கட்டும்;

பல்வேறு மொழிகளையும் சமய வழிகளையும்,

வாழும் இடங்களுக்கு ஏற்ப

பின்பற்றும் பூமி இது”

–அதர்வ வேதம் 12-45

இந்தத் துதியிலிருந்து தெரிவதென்ன?

பூமியில் பல சாலைகள்/ பயண வழிகள் இருந்தன

மக்கள் தொடர்புக்கு இவைகளே சிறந்த வழிகள்

ரதங்களும் வண்டிகளும் அதில் ஓடின;

எல்லோரும் அதில் பயணிக்க முடியும்;

ஆயினும் வழிப்பறி திருடர்கள் உண்டு;

பாதுகாக்கப்பட்ட வழிகள் இன்பம் தரும் பாதைகள் ஆகும்.

அரசனும் அதிகாரிகளும் அவைகளைப் பாதுகாப்பர்.

அகஸ்தியர் கடல் குடித்த வரலாறு, விந்திய  மலையை கர்வ பங்கம் செய்த வரலாறு முதலியன மறை பொருளில் வரலாறு உணர்த்தும் நூல்களாகும். கடலைக் குடித்தார் என்றால் அகஸ்தியர்தான் முதலில் வணிகர் குழுவுடன் தென்கிழக்கு ஆசிய நாடுகளுக்குச் சென்றார் என்பது பொருள்.  அவர் விந்திய மலையைக் கர்வ பங்கம் செய்தார் என்றால், விந்திய மலையின் தலையைத் தட்டி, சாலை அமைத்தார் என்பது பொருள். ஆக அகஸ்தியர் காலத்தில் இருந்து இந்தப் பயணம் துவங்கிவிட்டது. அதை நமது புராணங்கள் விளக்குகின்றன.

அந்தக் காலத்தில் வடக்கில் பூபாரம்/ ஜனத்தொகை அதிகரித்தவுடன் சிவபெருமானே அகஸ்தியரை அழைத்து தென் பகுதிக்கு அனுப்பியது ஆளே இல்லாத தென் பகுதிக்கு ஆட்களை குடியேற்றியது தெரிகிறது. அகஸ்தியர் தலைமையில் 18 குடிகள் வந்தனர். இவை இல்லாம் கி.மு.800 முதல் 1000 வரை நடந்ததால் அந்தக் காலத்திலேயே மக்களின் பெரும்பயணம் துவங்கியதை நாம் அறிகிறோம். அதற்கு முன்னதாக ராமன் காலத்தில் கடலோர போக்குவரத்து நடந்தது. காடுகள் வழியே போகச் சாலைகளோ முறையான பாதைகளோ இல்லை அந்தப் பெருமை அகஸ்தியர் என்னும் முனிவரையே /இஞ்சினீயரையே சாரும்!!!

–சுபம்–

Written by S NAGARAJAN

Date: 4 JUNE 2018

Time uploaded in London –  6-56 am  (British Summer Time)

Post No. 5074

Pictures shown here are taken from various sources such as Facebook friends, Books, Google and newspapers; thanks. Pictures may be subject to copyright laws.

நடைச்சித்திரம் : மேலாண்மை நகைச்சுவை

எனது கம்பெனியில் சேருகிறீர்களா, சார், நீங்கள்?

ச.நாகராஜன்

எனது கம்பெனியில் வேலைக்கு ஆட்களை எடுக்கிறோம்.

நீங்கள் சேருகிறீர்களா, சார்?

**

கம்பெனி தலைமை நிர்வாகிகளைப் பற்றிய அனுபவங்கள் அநேகமாகப் பலருக்கும் ஒரே மாதிரியாகத் தான் இருக்கும். பணியைப் பற்றிய அறிவு நன்கு இல்லாவிட்டாலும் மற்றவரை நன்கு வேலை வாங்கத் தெரிய வேண்டும்; அதாவது நன்கு செயல் திறமையுடனும் அறிவுடனும் இருக்கும் பலரையும் நன்கு பயன்படுத்தத் தெரிந்திருக்க வேண்டும்;

இன்னொரு வித தலைமை நிர்வாகிகள் உண்டு; அவர்கள் மானேஜ்மெண்டின் தலைமைக்கு தலைமையாக இருக்கும் கம்பெனி உரிமையாளர்களை “அனுசரித்து” நடப்பவர்கள்.

இதற்கு அர்த்தம் எப்படி வேண்டுமானாலும் எடுத்துக் கொள்ளலாம். அதாவது “ஆமாம் சாமி” யாக இருக்க வேண்டும்!

சரி இன்றைய கம்பெனிகளின் நிர்வாகிகள் – பாஸ் – எப்படி இருக்கிறார்கள்?

ஒரு ஜோக் உண்டு.

கிளி ஒன்றை வாங்க வந்தவர் அதன் விலையைக் கேட்டார்.

500 டாலர் என்றார் கடைக்காரர்.

“500 டாலரா? கிளிக்கா” என்று வாயைப் பிளந்தார் விலையைக் கேட்டவர்.

“இதற்கு கம்ப்யூட்டர் ஆபரேட் பண்ணத் தெரியும் “ என்றார் கடைக்காரர்.

அடுத்த கிளியைப் பார்த்த அவர், “இதன் விலை என்ன?” என்றார்.

“இதன் விலை ஆயிரம் டாலர் என்றார் கடைக்காரர்.

“ஆயிரம் டாலரா? ஒரு கிளிக்கா இந்த விலை” மலைத்துப் போய்க் கேட்டார் அவர்.

“இந்தக் கிளிக்கு யூனிக்ஸ் ஆபரேடிங் சிஸ்டம் தெரியும.புராகிராமும் பண்ணும்” என்றார் கடைக்காரர்.

மூன்றாவதாக இருந்த கிளியைப் பார்த்த அவர், “இதன் விலை என்ன?” என்று கேட்டார்.

இதன் விலை இரண்டாயிரம் டாலர் என்றார் கடைக்காரர்.

“என்ன இரண்டாயிரம் டாலரா?” என்று மயங்கி விழும் நிலையில் இருந்தார் கேட்டவர். “அப்படி என்ன இது செய்கிறது?”

“உண்மையைச் சொல்லப் போனால் இது ஒன்றுமே செய்து நான் பார்த்ததில்லை. ஆனால் மற்ற இரண்டு கிளிகளும் இதை “பாஸ்” என்று கூறி பவ்யமாக நடந்து கொள்கின்றன!” என்றார் கடைக்காரர்.

எக்ஸிகியூடிவ் என்பவர் யார் என்பதை இப்போது புரிந்து கொண்டால் சரி.

ஒரு நல்ல எக்ஸிகியூடிவ் திறமையானவர்களைத் தேர்ந்தெடுக்க வேண்டும். நல்ல வேலை வாங்க வேண்டும். தலைமைக்கும் தலைமையாக இருக்கும் உரிமையாளர்களை “அனுசரித்து” நடக்க வேண்டும்.

ஒரு எக்ஸ்கியூடிவ் லேடி கார் ஓட்டும் போது ஒரு பஸ் மோதி இறந்தார்.

அவரை மேல் உலகில் செயிண்ட் பீட்டர் வரவேற்றார்.

“நீங்கள் பெரிய எக்ஸிகியூடிவ். அனைத்தும் அறிந்தவர். வேலையாட்களை எடுத்து அவர்களுடன் பணி புரிந்தவர். ஆகவே உங்களுக்கு ஒரு சலுகை.

ஒரு நாள் உங்களை நரகத்திற்கு அனுப்புகிறேன். அடுத்த நாள் உங்களை சொர்க்கத்திற்கு அனுப்புகிறேன். 48 மணி நேரம் கழித்து உங்கள் முடிவின் படி நீங்கள் எங்கு செல்ல விரும்புகிறீர்களோ அங்கு செல்லலாம்”

செயிண்ட் பீட்டரின் இந்த அபார சலுகையால் மனம் மகிழ்ந்த பெண்மணி முதலில் நரகம் சென்றார்.

அபாரமான வரவேற்பு.அனைத்துப் பெண்களும் அழகிகள். பியூட்டி பார்லரின் செண்ட் வாசனை கமகமத்தது.

அவரை வரவேற்று கோல்ப் மைதானத்திற்கு கூட்டிச் சென்றனர். நல்ல விளையாட்டு.பின்னர் க்ளப் ஹவுஸில் டின்னர். அடாடாடா! அதுவல்லவா டின்னர்.

டெவில் நேரடியாக வந்து நமது பெண்மணியை வரவேற்று நலம் விசாரித்தார்.

பிறகு பார்ட்டி. நல்ல அரட்டை.

24 மணி நேரம் முடிந்தது.

இப்போது சொர்க்கத்திற்கு அவர் கொண்டு செல்லப்பட்டார்.

மேகக் கூட்டங்களின் நடுவே தேவதைகள்! அவரை வரவேற்றன. நல்ல பாடல். அழகிய நடனம். ஆனந்தமாக இருந்தது.

24 மணி நேரம் முடிந்தது.

அவர் செயிண்ட் பீட்டரிடம் தன் முடிவைச் சொல்லும் நேரம்.

“நன்கு யோசித்துப் பார்த்தேன். சொர்க்கம் நன்றாகத் தான் இருக்கிறது. ஆடலும் பாடலும் சரி தான். ஆனால் நரகத்தில் இருக்கும் சுகமே தனி. ஆகவே அங்கேயே செல்ல விரும்புகிறேன்.”

அவர் நரகத்திற்கு அனுப்பப்பட்டார்.

நரகத்தில் கோரமான உருவங்கள் ஹாஹா என்று இப்போது அலறிக் கொண்டிருந்தன. நாற்றம் தாங்க முடியவில்லை. பார்க்கும் இடமெல்லாம் சகிக்க முடியாத குப்பை கூளச் சாப்பாடு.

அலறிப் போன பெண்மணியை டெவில் – கோரமான உருவம் – பார்த்து அசிங்கமாகச்  சிரித்தது.

“நேற்று நான் வந்த போது இந்த இடம் பிரமாதமாக இருந்ததே” என்று வருத்தம் தோய பயத்துடன் எக்ஸ்கியூடிவ் பெண்மணி கேட்டார்.

அதற்கு டெவில் பதில் சொன்னது” “ நேற்று உங்களை தேர்ந்தெடுக்கும் நாள்.இன்றோ நீங்கள் பணியாளருள் ஒருவர்.” (Yesterday we were recruiting you; today you are staff!”)

கம்பெனிகளைப் பற்றியும் எக்ஸிகியூடிவ் பற்றியும் ஒரு நல்ல ஐடியா கிடைத்தால் சரி!

**

எனது கம்பெனியில் வேலைக்கு ஆட்களை எடுக்கிறோம்.

நீங்கள் சேருகிறீர்களா, சார்?

***

Image of Augustus, Roman Emperor

Written by London Swaminathan 

Date: 3 JUNE 2018

Time uploaded in London – 20-59

Post No. 5073

Pictures shown here are taken from various sources such as Facebook friends, Books, Google and newspapers; thanks. Pictures may be subject to copyright laws.

WARNING: PLEASE SHARE MY ARTICLES; BUT DON’T SHARE IT WITHOUT AUTHOR’S NAME AND THE BLOG NAME. BE HONEST; OTHERS WILL BE HONEST WITH YOU

ரோமானிய மன்னன் அகஸ்டஸ் (கி.மு/கி.பி. முதல் நூற்றாண்டு)  ரோமானிய சாம்ராஜ்யத்தை ஆண்டபோது ‘பாண்டியோன்’ என்னும் மன்னன் அங்கே ஒரு தூதனை அனுப்பினான். அவனுடன் ஒரு சந்யாஸி சென்றார். அவருடைய பெயர்  ஜார்மனோசேகஸ் என்று கிரேக்க எழுத்தாளர்கள் எழுதி வைத்துள்ளனர். இவர்கள் சந்திப்பு 2000 ஆண்டுகளுக்கு முன்னர் கி.மு.19 வாக்கில் நடந்தது. இதற்குப் பின்னர் அந்த சந்யாஸி கிரேக்க நாட்டின் தலநகரான ஏதென்ஸ் மாநகரில் எல்லோர் முன்னிலையிலும் பஹிரங்கமாக தீக்குளித்தார். இதைக் கண்டு ஏதென்ஸ் மாநகரமே அதிசயித்து நின்றது. ஊரெங்கும் அதே பேச்சு.

இப்படி தமிழ்நாட்டு பாண்டிய மன்னனின் தூதனுடன் சென்றவர் பெயர் ஜார்மனோசேகஸ் என்பதை சிரமனாச்சார்யா என்று மாற்றி இவர் புத்தமதத்தினராக இருக்கக்கூடும் என்று  ராலின்ஸன், கென்னடி போன்றோர் பிதற்றி வைத்தனர். இதைச் சற்று ஆராய்வோம்.

2000 ஆண்டுகளுக்கு முன்னர் பாண்டிய மன்னனின் தூதருடன் வடநாட்டு சந்யாஸி போக வாய்ப்புகள் மிகவும் குறைவு. காரணங்கள் என்ன?

1. நமக்குத் தெரிந்தவரை புத்த மத, சமண மத சந்யாஸிகள் எவரும் 2000 ஆண்டுகளுக்கு முன்னர் தீக்குளித்து உயிர்த் தியாகம் செய்த வரலாறு இல்லை. ஏனெனில் இது இந்துக்களின் வழக்கம்.

2.கபிலர் என்ற பிராஹ்மணப் புலவன்தான் தமிழ் இலக்கியத்தில் அதிகமான பாடல்களை யாத்தவர். அவர் பாரி மன்னனின் இரு புதல்விகளையும் கல்யாணம் கட்டிக் கொடுத்த பின்னர் திருக்கோவிலூரில் தீக்குளித்தார். இன்றும் சுற்றுலாப் பயணிகள் அங்கே சென்று கபிலர் பாறையில் வணக்கம் செலுத்தி வருகின்றனர்.

இந்து சாமியார்கள், சாது  சந்யாஸிகள் வாழ்க்கையின் குறிக்கோள் முடிந்தவுடன் இப்படித் தீக்குளித்து உயிர்த் தியாகம் செய்வது ராமாயண, மஹாபாரத கால வழக்கம்.

3. ராமனைச் சந்தித்த சபரி என்ற வேடுவக் கிழவி உன்னை சந்தித்ததால் வாழ்க்கையின் பயனை எய்திவிட்டேன் என்று சொல்லி தீக்குளித்து மோட்சம் எய்தினாள்

4.சரபங்கர் என்ற முனிவரும் வேதவதியும் இவ்வாறு தீப்புகுந்ததை ராமாயணத்தில் காண்கிறோம்.

5.இதே போல ஆதிசங்கரர் ஆர்வத்தோடு வாதாட வந்த குமாரில பட்டர், எரியும் உமிக்கு நடுவில் தன் உடலை வைத்து, கொஞ்சம் கொஞ்சமாகக் கருகி இறந்த சம்பவத்தையும் நாம் அறிவோம். “நீங்கள் நான் உயிர்த் தியாகம் செய்யும் தருணத்தில் வந்து விட்டீர்கள் ஆயினும் என் சிஷ்யரிடம் வாதாடுங்கள்” என்று சொல்லி சங்கரரை அனுப்பி வைத்தார்.  அத்தகைய சாது சந்யாஸிகளுக்கு உடல் என்பது அழுக்கான ஆடை போல. அதைத் தூக்கி எறிவதில் எந்தக் கஷ்டமும் இல்லை.

6.வெளி நாடுகளுக்குச் சென்று கலாசாரத்தைப் பரப்பியது இந்துக்கள் என்பதை தென்கிழக்கு ஆசிய நாடுகள் அனைத்திலும் 1500 ஆண்டுகளுக்கு நிலவிய இந்துக் கலாசாரம் காட்டுகிறது; அதை நிறுவியவர்கள் கௌன்டின்யன், அகஸ்தியர் என்ற இரண்டு பிராஹ்மணர்கள் என்பதை அங்குள்ள கல்வெட்டுகள் காட்டி நிற்கின்றன. ஆக பாண்டிய மன்னருடன் சென்றவர் இந்து சாமியாரே என்பதற்கு அதுவும் அத்தாட்சி.

7.ஸ்பெயின், போர்ச்சுகல் ஆகிய நாட்டைச் சேர்ந்த கிறிஸ்தோபர் கொலம்பஸ் போன்ற மாலுமிகள் கொள்ளைக்காரர்கள் மட்டுமல்ல; கிறிஸ்தவக் கொலைகாரர்களும் கூட; சென்ற நாடுகளில் உள்ள பழங்குடி மக்களை அழித்து அங்குள்ள தங்கம் அனைத்தையும் கொள்ளையடித்தனர். இவர்கள் அங்கு செல்லும் முன் ஒரு இந்து சாது அங்கே சென்று அவர்களுக்கு நல்லொழுக்கத்தைக் கற்பித்தார்.  1200 ஆண்டுகளுக்கு முன்னர் பகிரங்கமாகத் தீக்குளித்தார். அப்படி உயிர்த் தியாகம் செய்யும் முன்பு ‘’நான் திரும்பி வருவேன்’’ என்று அறிவித்தார்.  இதற்குப் பல நூற்றாண்டுகளுக்குப் பின்னர் அங்கே சென்ற கிறிஸ்தவர்களைப் பார்த்து அவர்கள்தான் ஆரூடம் சொன்ன இந்து சந்யாஸி என்று கருதி காலில் விழுந்து வணங்கினர். அந்தக் கிறிஸ்தவக் கொலைகாரர்களோ அவர்களைக் கொன்று அங்குள்ள நூலகங்களை எரித்து, தங்கத்தை எல்லாம் ஸ்பெயின் நாட்டுக்குக் கொண்டு சென்றனர். எஞ்சிய சில தஸ்தாவேஜுகளில் இருந்து நமக்கு இந்தத்  தகவலகள் கிடைத்தன.

ஆகவே மாயன், கிரேக்க எழுத்தாளர்கள் மூலம் நாம் அறிவது இந்து சந்யாஸிகள் தீக்குளித்து உயிர்த் தியாகம் செய்வர் என்பதாகும்.

ராமாயண, மஹாபாரத்திலிருந்தும் தமிழ் இலக்கியத்திலிருந்தும் நாம் அறிவது வாழ்க்கையின் குறிக்கோள் முடிந்த இந்துக்கள் தீக்குளித்து உயிர்த் தியாகம் செய்வர் என்பதாகும். குமாரிலபட்டர் போன்றோரும் இவ்வாறு உயிர் துறப்பது அல்லது வடக்கிருந்து உயிர் துறப்பதை நாம் ஸம்ஸ்க்ருத இலக்கியத்தில் இருந்தும் அறிகிறோம். பாண்டிய மன்னனே தூதனை அனுப்பியது இந்த இந்து சந்யாஸியை அறிமுகப்படுத்தத்தானோ!!!

-சுபம்–

Written by S NAGARAJAN

Date: 3 JUNE 2018

Time uploaded in London –  9-54 am  (British Summer Time)

Post No. 5071

Pictures shown here are taken from various sources such as Facebook friends, Books, Google and newspapers; thanks. Pictures may be subject to copyright laws.

ச.நாகராஜன்

இந்தியா சுதந்திரம் பெற்று விடக் கூடாது என்பதில் முனைப்பாக இருந்தவர் வின்ஸ்டன் சர்ச்சில்.

அதை விட அவரது மோசமான எண்ணம் அப்படி ஒருவேளை சுயாட்சி தர நேர்ந்தாலும் அல்லது சுதந்திரமே தர நேர்ந்தாலும் இந்தியாவைத் துண்டாடி இந்தியா, பாகிஸ்தான் ஆகிய இரு நாடுகளை உருவாக்கித் தீராத தலைவலியை இந்தியாவிற்குத் தந்து விட வேண்டும் என்பது தான்.

முதல் எண்ணம் வெற்றி பெறவில்லை.

இரண்டாவது எண்ணம் வெற்றி பெற்று விட்டது.

இந்தியர்களை அயோக்கிய ராஸ்கல்கள் என்று அவர் கூறிய அவரது பிரபலாமான மேற்கோள் பற்றி ஒரு கட்டுரை எழுதினேன். (இந்தியர்கள் தங்கள் நாட்டை ஆளத் தகுதியற்ற நாள் சீக்கிரம் வரும் என்று அவர் குறிப்பிட்டார்; அது நிறைவேறி விடும் படி நமது அரசியல் கோமாளிகள் நடந்து கொள்வதை வருத்தத்துடன் குறிப்பிட்டு, அது நிறைவேறாமல் இருக்க இளைய தலைமுறை நடவடிக்கை எடுக்க வேண்டும் என்றும் எழுதியுள்ளேன்)

ஆனால் நன்றி கெட்ட சர்ச்சில் தனது உயிரைக் காப்பாற்றிய ஹிந்து-சீக்கிய ஜவான்களின் நாடான இந்தியாவையே பிரிக்கத் திட்டம் போட்டது தான் மன்னிக்க முடியாத செயல்.

சர்ச்சில் தனது சுயசரிதத்தில் அவர் இளம் ராணுவ வீரராக கைபர் கணவாய் அருகே பணியாற்றிய போது நடந்த ஒரு சம்பவத்தைக் குறிப்பிட்டுள்ளார்.

அவரை முஸ்லீம் பத்தான்கள் சுற்றி வளைத்தனர்.

அவர் உயிர் போகவிருந்த தருணத்தில் அவரது ப்ளாட்டூனில் இருந்த ஹிந்து-சீக்கிய ஜவான்கள் குறுக்கிட்டு அவர் உயிரைக் காப்பாற்றினர். தனது உயிர் காப்பாற்றப்பட்டது ஹிந்து-சீக்கிய ஜவான்களாலேயே என்று அவரே எழுதியுள்ளார்.

ஆனால் அவர் பிரதம மந்திரியான போது நடந்த சம்பவங்கள் விசித்திரமானவை. இந்தியாவைப் பிரிப்பதே அவர் நோக்கமாக இருந்தது. 1940 மே 10ஆம் தேதி அவர் பிரிட்டனின் பிரதம மந்திரியாக ஆனார்.

முகம்மதலி ஜின்னாவை அவர் ஆதரித்துத் தயார் படுத்தினார்.

ஆனால் இரண்டாவது உலக மகா யுத்தம் எதிர்பாராத விதமாக வந்து பிரிட்டனை அச்சுறுத்தியது.

தனது மின்னல் வேகப் படையால் ஹிட்லர் ஒவ்வொரு நாடாக கபளீகரம் செய்து கொண்டு முன்னேறினான்.

அவனை மகாத்மா காந்திஜி உள்ளிட்ட அனைவரும் ஆதரிக்கவில்லை. பிரிட்டன் தனக்கு உதவி செய்யுமாறு கெஞ்சி வேண்டிய போது அதற்கு காந்திஜியின் தலைமையில் இந்திய மக்கள் சம்மதித்தனர். ஹிட்லரால் பாதிக்கப்பட்டு இந்தியாவிற்கு ஐரோப்பாவிலிருந்து வரும் யூத அகதிகளுக்குப் புகலிடம் தரவும் இந்திய தேசிய காங்கிரஸ் முன் வந்தது. ஆனால் பிரிட்டன் இதை ஏற்கவில்லை. என்றாலும் ஹிந்து-சீக்கிய மக்கள் சில யூதர்களை இங்கு குடியேறச் செய்தது.

ஆனால் முகம்மதலி ஜின்னாவோ ஹிட்லரின் வருகை பிரமாதமான ஒன்று என்றும் ஹிட்லரை தான் ஆதரிப்பதாகவும் பகிரங்கமாகக் கூறினார்.

1938 செப்டம்பரில் மூனிச் உடன்படிக்கை ஜனநாயக செக்கோஸ்லேவேகியாவை அழித்த போது ஜின்னா ஹிட்லர் தங்களுக்கு (இந்திய முஸ்லீம்களுக்கு)  உத்வேகம் ஊட்டும் ஒருவர் என்று கூறினார்.

பிரிட்டனுக்கு ஆதரவு தந்த காந்திஜிக்கும் இந்திய மக்களுக்கும் துரோகம் இழைத்த சர்ச்சில், பிரிட்டனின் எதிரியான ஹிட்லரை ஆதரித்த ஜின்னாவுக்கு ஆதரவு தந்தார்.

பாகிஸ்தானை உருவாக்குவதில் முனைப்பாக உதவி செய்தார்.

இந்த நீண்ட நெடிய சுதந்திரப் போரில் ஒன்று தான் கிரிப்ஸ் மிஷன். (Cripps Mission) கிரிப்ஸ் லேபர் கட்சி.சர்ச்சிலோ கன்ஸர்வேடிவ் கட்சி.

கிரிப்ஸ் இந்திய மக்களுக்கு உதவ வேண்டும் என்ற எண்ணத்தில் சில திட்டங்களை முன் வைத்தார். சுயாட்சி தரப்படும் என்ற அவரது தேனான திட்டம் பேப்பர் அளவிலேயே இருந்தது. ஆக்கபூர்வமான ஒன்றாக அது இல்லாததால் காந்திஜி உள்ளிட்ட அனைவரும் அந்தத் திட்டத்தை நிராகரித்தனர்.

கிரிப்ஸின் மிஷன் தோல்வி அடைந்தது.

இதைத் தான் சர்ச்சில் மிகவும் விரும்பினார்.

கிரிப்ஸின் இந்திய விஜயம் மகத்தான தோல்வியை அடைந்தது என்ற செய்தியைக் கேட்டவுடன் அளவிலா ஆனந்தம் அடைந்த சர்ச்சில் தனது அதிகாரபூர்வமான இல்லமான 10, டவுனிங் தெருவில் தனது இல்லத்தில் இருந்த காபினட் அறையில் டான்ஸ் ஆடினார். அவ்வளவு மகிழ்ச்சி!

இதை பிரிட்டிஷ் எழுத்தாளர் மைக்கேல் எட்வர்டஸ் (Michael Edwardes) எழுதியுள்ளார்.

அமெரிக்க ஜனாதிபதியான ரூஸ்வெல்ட் இந்தியாவிற்கு உதவப் பெரிதும் விரும்பினார். யுத்தத்திற்கோ அமெரிக்க உதவி சர்ச்சிலுக்குத் தேவையாக இருந்தது. ஆகவே கண் துடைப்பிற்காக யுத்த கால மந்திரி சபை உறுப்பினரான கிரிப்ஸை இந்தியாவிற்கு அனுப்ப சர்ச்சில் சம்மதித்தார்.

இது அமெரிக்க ஜனாதிபதிக்காக – வெறும் கண் துடைப்பிற்காக. ஆனால் அவர் தோற்றவுடன் இந்தியாவை உருப்படாமல் செய்ய வேண்டும் என்ற தன் எண்ணம் பலித்ததற்கு ஆனந்த நடனம் ஆடினார் சர்ச்சில்.

சர்ச்சிலின் குள்ளநரித் தந்திரம் இந்தியாவைப் பிரிக்க வழிவகை செய்தது.

ஆனால் மிகக் குறுகிய காலத்திலேயே பாகிஸ்தான் இரண்டு பட்டது – பாகிஸ்தான், பங்களாதேஷாக.

இதுவும் போய் அகண்ட பாரதம் உருவாகும் என அரவிந்தர் கூறியுள்ளார். அதைக் காலம் தான் மெய்ப்பிக்கும்!

***