Pictures are taken from various sources for spreading knowledge.
this is a non- commercial blog. Thanks for your great pictures.
tamilandvedas.com, swamiindology.blogspot.com
Tiruvalluvar in his work Tirukkural praises the virtue of Chastity,
Of what avail is watch and ward? A woman’s will
is the best safeguard of her honour (Kural 57)
Another translation of the same couplet,
Of what use are prison walls to protect a woman’s virtue ?
The woman’s possession of a firm mind is her best protection
–Tirukkural 57
Prison walls, pad-locks and chastity belts are absolutely of no use to ensure a woman’s chastity. Her own conscience and inner strength will alone keep her really pure.
Xxxx
Chastity was valued as a virtue even in Western countries!
Shakespeare says,
“My chastity is the jewel of our house bequeathed down from many ancestors” in his drama ‘All is well that ends well’, Act 4, Scene 2
DIANA says,
Mine honour’s such a ring: My chastity’s the jewel of our house, Bequeathed down from many ancestors; Which were the greatest obloquy i’ the world In me to lose. Thus your own proper wisdom Brings in the champion honour on my part Against your vain assault.
It is strange that even in western countries, women’s chastity was a high virtue and women proclaimed it as an age-old virtue, followed by her ancestors; now western women may laugh at Diana.
Xxxx
In Valmiki Ramayana Yudha Kanda, this is what Rama says;
न गृहाणि न वस्त्राणि न प्राकारास्तिरस्क्रियाः | नेदृशा राजसत्कारा वृत्तमावरणं स्त्रियः ||
Na Grahani Na Vastrani Na Prakaara Striraskriyah NaDrisha RajSatkara Vrittam Avaranama Striyah
Translation:
Neither house, nor clothes, nor compound-wall, nor doors, nor any types of Royal honours cover a woman. Her character is her shield which protects her.
— Valmiki Ramayana, Yudha Kaanda, Ch114.
xxx
Manu, author of world’s first law book Manu Smrti (9-12) says,
Women are not guarded when they are confined in a house by men who can be trusted to do their jobs well; but women who guards themselves by themselves are well guarded -9/ 12 Manu Smrti
Xxx
Kamban , who lived 1000 years ago, gave us the Ramayana in Tamil Verses. He also repeated what Tiruvalluvar said,
In the Sundara Kanda, Hanuman was searching for Sita Devi. First he suspects that she may be in Ravana’s harem or bed room. But when he found her in the Asoka Grove under a tree, guarded by demon women , he was happy to see her chastity is well guarded. He wondered what gave her this protection. Was it Janaka’s good deeds in the form of Punya? Or the eternal Dharma? or Chastity guard/ fence? Wonder! Wonder! Who can do this? Unique! Can anyone like me explain this? (Sundara Kanda)
In the Aranya Kandam,
Jatayu is worried that Sita is going to be in the prison of Ravana; but at the same time, he was happy thinking that her chastity will save her, protect her from any harm
WRITTEN BY S NAGARAJAN Post No. 10,660 Date uploaded in London – – 15 FEBRUARY 2022
Contact – swami_48@yahoo.com Pictures are taken from various sources for spreading knowledge; this is a non- commercial blog. Thanks for your great pictures. tamilandvedas.com, swamiindology.blogspot.com
பக்தி எத்தனை வகைப்படும்? நாரதரின் பதில்! ச.நாகராஜன்
இறைவன் மீது கொண்டிருக்கும் பக்தி பல வகைப்படும். இதற்கு உதாரணமாக பக்தர்களின் வரலாறைப் பார்த்தாலேயே நமக்கு பக்தி பல வகைப்படும் என்பது புரியும். பக்தியின் வகைகளை நாரதர் தனது நாரத பக்தி சூத்திரத்தில் மிகத் தெளிவாகப் பட்டியலிட்டுக் காட்டுகிறார். பக்தி பதினோரு வகைப்படும். அவையாவன: 1) குண மாஹாத்ம்யாசக்தி 2) ரூபாசக்தி 3) பூஜாசக்தி 4) ஸ்மரணாசக்தி 5) தாஸ்யாசக்தி 6) சக்யாசக்தி 7) காந்தாசக்தி 8) வாத்ஸல்யாசக்தி 9) ஆத்மநிவேதனாசக்தி 10) தன்மயாசக்தி 11) பரமவிரஹாசக்தி பக்தியில் ஐந்து வித அங்கங்கள் உண்டு. 1) உபாசக 2) உபாஸ்ய 3) பூஜா த்ரவ்ய 4) பூஜா விதி 5) மந்த்ர ஜபம்
குண மாஹாத்ம்யாசக்தி (Love for the glorious qualities of the Lord) என்பது இறைவனின் எல்லையற்ற மஹிமை வாய்ந்த குணங்களின் மீது பக்தியாகும். ரூபாசக்தி (Love for his ravishing beauty) இறைவனின் எல்லையற்ற அழகின் மீது பக்தி கொண்டிருப்பதாகும். பூஜா சக்தி (Love for worship) என்பது பூஜை செய்வதில் விருப்பமாகும். ஸ்மரணாசக்தி (Love of constant remembrance) என்பது இறைவனை இடைவிடாது ஸ்மரணை செய்வதாகும்.
தாஸ்யாசக்தி (Love of service) என்பது இறைவனுக்கு தாஸ்யமாக சேவை செய்வதில் அடங்காத ஆர்வமாகும்.
சக்யாசக்தி (Love of His companionship as a friend) என்பது அவனுடன் தோழமை கொண்டிருப்பதில் உள்ள விருப்பமாகும்.
காந்தாசக்தி (Love of Him as that of a wife for her husband) என்பது ஒரு மனைவி தன் கணவன் மீது கொண்டிருக்கும் எல்லையற்ற அன்பு போல இறைவன் மீது அன்பு கொண்டிருப்பதாகும்.
வாத்ஸல்யசக்தி ( Love of Him as a son) என்பது ஒரு மகனின் மீது தாய் கொண்டிருக்கும் வாத்ஸல்யம் போல இறைவன் மீது அன்பு கொண்டிருப்பதாகும்.
ஆத்மநிவேதனாசக்தி (Love of Self Surrender to Him) என்பது தன்னை இறைவனுக்கு ஆத்ம நிவேதனம் செய்வதாகும்.
தன்மயாசக்தி (Love of complete absorption in Him) என்பது அவனிடத்திலேயே தன்மயமாவதை – லயிப்பதை – குறிப்பதாகும்.
பரமவிரஹாசக்தி (Love of the pain of separation from Him0 என்பது அவனை விட்டு நீங்கிய ஒவ்வொரு கணமும் விரஹத்தால் துடிப்பது போல இருப்பதாகும்.
ஆக இப்படிப்பட்ட பதினோரு வித பக்தியால் இறைவனை வழிபட்டு அவனை அடையலாம். இன்னும் பல வகை பக்திகளும் அவரவர் மனப்பக்குவத்திற்கேற்ப இருக்கலாம். அவையும் பக்தி தான்! ஒரே பக்தருக்கு ஒவ்வொரு சமயத்தில் வெவ்வேறு விதமாக பக்தியும் இருக்கக்கூடும். எடுத்துக்காட்டாக இராமகிருஷ்ண பரமஹம்ஸரைக் கூறலாம். வாத்ஸல்ய பக்திக்கு யசோதை; சக்ய பக்திக்கு அர்ஜுனன் என்று இப்படி ஒவ்வொரு வகையான பக்திக்கும் இதிஹாஸ புராணங்களில் ஏராளமான உதாரணங்கள் உண்டு. ஆழ்வார்கள், நாயன்மார்கள் சரிதத்திலிருந்தும் நமக்குப் பல்வேறு வகையான பக்திக்கான உதாரணங்கள் கிடைக்கும். ஒரே வார்த்தையில் சொல்லப் போனால் இறைவனிடம் அன்பு பூண்டு அவனை வழிபடுவதே பக்தியாகும். நாரத பக்தி சூத்ரத்தில் 82வது சூத்ரம் இந்த பதினோரு வகை பக்திகளைக் குறிப்பிடுகிறது. நாரதரின் பக்தி சூத்ரத்தில் மொத்தம் 84 சூத்ரங்கள் உள்ளன. பக்தி பற்றிய அற்புதமான ரகசியங்களை இந்த சூத்திரங்கள் விளக்குகின்றன!
Pictures are taken from various sources for spreading knowledge.
this is a non- commercial blog. Thanks for your great pictures.
tamilandvedas.com, swamiindology.blogspot.com
Kalki Avatar in Parsi literature (Post No.10,659)
Hindus believe that the last Avatar of Lord Vishnu will be Kalki Avatar, that is the incarnation of god. Kalki is expected to come on a white horse with a lightning sword. Many religions believe that their prophets will come back. Zoroastrian/ Parsi religion also believes in a or many future prophets.
A detailed description of the resurrection and the last judgment is contained in the last chapter of Bundashish , which is no doubt founded on original Avesta sources which are now lost. In it an old song is embodied, the purport of which is to show that, though it appears short sighted mortals impossible for the body ( when once dissolved into its elements scattered in every direction) to be restored again, yet nothing is impossible for the hard of the Almighty , who created heaven and earth, endows the trees with sap, gives life to embryos in the womb etc
For awakening the dead bodies, restoring all life destroyed by death, and holding the last judgment, the great prophet Sosyosh( Saoshyas in the Avesta) will appear by order of Ahuramazda. The idea is already to be found in the Avesta texts, only with the difference, that sometimes several, sometimes only one Saoshyas is mentioned.
The later Parsi legends distinguish Three Great Prophets who will appear before the end of the world. These are the men who will perpetuate life ( who will produce frasho-kereti). , men of the same stamp as the ancient prophets and fire priests, and bearing the same name, viz Saoshyanto. They will be commissioned to check the influence of the devil, which increases at the time when this world is verging towards its end, by restoring truth and faith and the good Zoroastrian religion.
Their names are potential and imply a simile; the dark period of wretchedness and sin, in which they appear, being compared to night, and the era of eternal bliss, they are endeavouring, to bring about, being likened to the brilliant day.
The first of these prophets is called
1.Hukhsha thra Mao /Hushedar mah /The moon of happy life
The second is
2.Hukhsshathra Bamya /Hushedar bami /
The Aurora of happy rule
And the third and the greatest is called
3.Saoshyas / Soshyos
He is believed to be a son of Spitama Zarathustra begotten in a supernatural way. This means, that just as Spitama Zarathustra was the greatest prophet and priest in ancient times, so will Soshyosh be the greatest of those to come.
Therefore he alone brings with him anew Nask of the Zend Avesta, which was hither to unknown, and reveals it to mankind.
Source book- The Parsis, Martin Haug,ear 1878
Xxx
My comments
Hukhssha= Subikksha??
Soshyos = swaya ojhas?? It can be compared with the light emitting sword of Kalki
This is the second part of Soma Yaga in India and Iran .
The Barsom or the bundle of twigs which is indispensable at the time of reciting Ijashne, is to be traced to one of the sacrificial rites at the great Soma. It was erroneously identified with the Barhis or sacred Kusha grass. Brahmins used to spread the sacred grass and invoke deities. Martin Haug thinks that it may be some unknown custom in the Soma sacrifice.
(Barsom or Baresma is a bundle of twigs. Parsi priests do the rites by holding them in their hands. Hindu priests also carry bundle of ficus tree (asvatta) twigs, but they don’t hold it in their hands. They place it in the fire one by one with ghee accompanied by mantras).
At the time of soma libation called Savana, which is to be performed three times on the same day , the three Sama Veda priests, the Udgata, ,the Prastota and the Pratiharta require a certain number of wooden sticks to be placed in a certain order when chanting the Samans. They use for this purpose the Udumbara tree, and call them Kusha, which is generally given to the sacred grass.
In the Agnishtoma 15 such sticks are required at the morning libation.17 at noon and 21 in the evening.
In other sacrifices such as Aptoryama, even a much large number of such sticks is required. The three singers then sing successively, one by one, in a very solemn manner the FIVE parts into which every Saman or verse adapted for singing is divided at certain sacrifices, while putting some of the sticks into a proper order. This ceremony is most essential, and unless observed and properly performed, all the effects of the Samans is lost.
The five parts of Saman mentioned above is called Pacha bhaktika. Performing of Saman chants is believed to take the sacrificer to the heaven. Most important of these is called Rathantaram (Carriage).
At the same time another peculiar custom is to be observed, which may be traced in the Yasna also. As soon as the singers chanted their verses , one of the Hotas must repeat a series of mantras from the Rigveda in order to praise and extoll the Saman. This ceremony is called Shastram.
This can be compared to a chanting in the Parsi religion.
At the end of the different Has of the Yasna, especially its Gatha portion, verses of the three hymns are often invoked as divine beings.
In Yas 19-6 we have seen that it is considered very meritorious to worship the Ahura Vairya formula after having repeated.
With regard to the division of the Samans into FIVE parts, it may be remarked that the Ahuna-vairya formula which is as important for the Parsi s as the Rathantaram Saman was for the Vedic Hindus, was also divided into FIVE parts.
xxxx
APRI Ceremony
In the Afringan ceremony of the Parsis there may be discovered a trace of Vedic ‘Apri’ ceremony, which is preparatory to the killing and offering of the sacrificial goats. The name is the same; Apri in Sanskrit, Afri in the Avesta, which initially means to invite; with which invitation the name of the being or beings, in whose honour the ceremony being performed, must always be mentioned. The Parsis mention the name of a deceased person or of an angel. The Vedic Hindus insert the names of different deities who are expected to come and enjoy the meal prepared for them. These solemn invitations being accompanied with a blessing, the Parsis understand by this ceremony a benediction . There are 11 Apri invocations.
Xxxx
Darsa Purnamasa
The new moon and full moon sacrifices known as Darsa purnama Ishti seems to correspond with the Darun ceremony of the Parsis, both are very simple; the Hindus use chiefly the Purodasha or sacrificial cakes, the Parsis the sacred bread Darun, which corresponds to the Purodasha.
Xxxx
The Chaturmasya Ishti
Chaturmasya Ishti is offered every four months or two seasons, corresponds to the Gahanbar ceremony of the Parsis. They celebrate it six times a year. Sacrificing animals was essential for these ceremonies among the Parsis until recent times; so it is with the Hindus also.
But as to animal sacrifice there is a great difference between the Hindus and the Zoroastrians / Parsis. Hindus must throw some parts of the sacrificed animal, such as the vapaa- peritoneum- , into the fire; while the Parsis simply consecrate the flesh and eat it as a solemn meal. They don’t throw it into the fire.
Xxx
Go Mutra or Cow urine ceremony
The great purification ceremony by means of cow’s urine is practised by the Parsis until this day . Hindus also do it. Pancha gavyam- five products of the most sacred animal cow — is used by the Hindus. One of the five products is cow’s urine.
Xxx
Kushti or Sacred thread ceremony
Hindus and Parsis wear sacred thread. Parsis call it KUSTI, aiwya aonhanem in the Zend Avesta. (Probably a corrupted form of Yajnopaveetham in Sanskrit).
As long as this ceremony has not been performed, one is no real member of the Parsi or Hindu community. The time for performing it lasts from 7 years to 16; the Parsis are invested with it in their seventh year.
(Manu Smrti gives different ages for sacred thread for Brahmana, Kshatriya and Vaisya communities).
Xxxx
Funeral ceremony
About the funeral rites, some similarities may be pointed out. After the death of a man, Hindus as well as Parsis must pray to raise the soul of the deceased up to heaven, which is the third day ceremony for the Parsis . On the tenth day after the death, Parsis perform certain ceremony and the Hindus do Kaka sparsha ceremony, that is they expose a ball of rice to be taken by a crow.
Xxx
Meru mountain
As to cosmological opinions the Hindus divide the whole world into seven dvipas, the Parsis into seven Keshvars- karshvare in the Avesta- regions. Both acknowledge a central mountain, which is called Meru by the Hindus and Albright by the Parsis . Haro barezaiti in the Avesta.
Xxx
My comments
Six seasons are seen only in India, where as only four seasons are clearly marked in the Western countries, particularly colder countries. Since Hindus migrated to Iran from India they retained the six seasons. So they have nothing to do with any other areas in the world.
Kusti ceremony is also seen only in Iran and India. So they are the original inhabitants of India. This sacred thread ceremony is not seen anywhere in the world. So Hindu migration from India is confirmed.
Soma juice usage and fire worship are seen only among Hindus and the Parsis in the world. Not even a trace of it is seen anywhere else.
Full moon, new moon fire worship is mentioned in the Vedas and the Parsi religion only. This also confirms that it originated in India and spread out side.
Funeral rites, marriage rites and wearing pure white clothes during the ceremonies also proved it Hindu based. Cotton clothes and white silk are used from time immemorial by the Hindus.
Milk, Cotton, paddy and seasame seeds used in Hindu ceremonies also proved hinduswere original inhabitants of India. These plants are tropical.
Above all these things, Vedic Sanskrit and Vedic customs are seen only in Iran and India. They are more fully developed in India than in Iran for over 2000 years. Vedic Sanskrit also was well developed with grammar and etymology and pronunciation guides, which is completely absent in Iran.
I will give the list of Vedic Sanskrit and Avestan language words separately.
Gatha for song and Manas for mind are seen in the oldest part of the Zend Avesta. Manas, Mind, Manam are seen in English and ancient Tamil literature. These words also proved Hindus migrated to Iran. Because words like manas, gatha were used in a vast geographical area in Indian subcontinent even before 2300 years. So the base was India and not Iran, certainly not colder areas of Asia or Europe.
I have found Gatha verses like the Bhagavad Gita and Rigveda and Atharvana Veda in the oldest part of the Zend Avesta.
–subham—
tags- Kusti, Parsi, Apri, Soma, Saman, Barsom, Kusha, Go Mutra
WRITTEN BY S NAGARAJAN Post No. 10,657 Date uploaded in London – – 14 FEBRUARY 2022
Contact – swami_48@yahoo.com Pictures are taken from various sources for spreading knowledge; this is a non- commercial blog. Thanks for your great pictures. tamilandvedas.com, swamiindology.blogspot.com
நமக்குத் தொழில் கவிதை! ச.நாகராஜன்
நமக்குத் தொழில் கவிதை என்றான் மஹாகவி பாரதி.
ஒரே ஒரு கவிதை இயற்றுவது என்பதே இமாலய கஷ்டம்.
இதில் கவிதையையே தொழிலாகக் கொண்டால் கவிஞன் படும் பாடு எவ்வளவு கஷ்டமானது என்பது புரியும்.
ஆசார்ய ஹேமசந்த்ர கவிதை இயற்றுவது எவ்வளவு கஷ்டம் என்பதை நன்கு உணர்ந்து அதை தன் ‘காவ்யானுசாஸன’த்தில் கூறுகிறார்.
முதலில் கவிதை இயற்ற பிரதிபா வேண்டும்.
பிரதிபா என்றால் புதியன உருவாக்கும் மேதையாக இருப்பது, மிகுந்த கற்பனை வளத்தைக் கொண்டிருப்பது, ஆழ்ந்த கருத்தை அனாயாசமாக அழகுறத் தருவது.
இந்த இயற்கையான அதி புத்திசாலித்தனத்தை, ஏராளமான காவியங்களைப் படிப்பதாலும் தன்னைச் சுற்றி இருப்பதை உற்று நோக்குவதாலும் மேம்படுத்திக் கொள்ளலாம். இந்த பிரதிபா இல்லையேல் கவிஞனும் இல்லை; காவியமும் இல்லை. இந்த பிரதிபா என்பது இருவகைப் படும் என்கிறார் ஆசார்ய ஹேமசந்திரர். ஒன்று : இயற்கையாக அமைவது இரண்டாவது : வெளிப்புறக் காரணங்களால் அமைவது
இந்த இருவகையான பிரதிபாவை மிக அதிக ஒளியுடனும் அதிக சக்தியுடனும் தருவதற்கு இரு வழிகள் உண்டு. ஒன்று வியுத்பத்தி எனப்படும் இரண்டாவது அப்யாஸம் எனப்படும். வ்யுத்பத்தி என்றால் மனித குலத்தில் இருக்கக்கூடிய பரந்த அறிவையும் நம்மைச் சுற்றி இருக்கும் பரந்த உலகில் நடப்பது அனைத்தையும் கூர்ந்து கவனித்து அறிவதாகும். வ்யுத்பத்தி என்பது படித்துப் படித்து தன் அறிவை சிகரத்தில் ஏற்றுவதையும் குறிக்கிறது.
எத்தனை இலக்கியங்கள்! அதில் தான் எத்தனை வகைகள்! அனைத்தையும் ஒருவன் நன்கு அறிந்து கொள்ள வேண்டும், யாப்பிலக்கணம், மொழியின் நுட்பங்கள், பழக்க வழக்கங்கள், சொற்களின் வல்லமை, வேத, இதிஹாஸ புராணங்கள், மகத்தான காவியங்கள் அனைத்தையும் முதலில் முறைப்படி கற்று உணர வேண்டும். வரலாறு, பூகோளம், பொருளாதாரம், தேசீய நிலவரம், தர்க்கம், சிருங்கார சாஸ்திரம், இதர மனித உணர்வுகளைத் தூண்டும் ரஸங்கள், யோகா உள்ளிட்ட அனைத்தையும் கற்று வல்லவனாதல் வேண்டும்.
இதன் பொருள் : வெறும் சப்தம் இல்லை. வெறும் ஒரு முதுமொழி இல்லை, வெறும் ஒரு கலை இல்லை – அனைத்துமே ஒரு காவியம் எழுதத் தேவை. ஒரு கவிஞனின் சுமை சொல்ல முடியாத அளவு பெரிது.
மாயவித்தை என்று இந்த்ர ஜால கலையை ஒரு கவிஞன் வெறும் வார்த்தையால் குறிப்பிட்டு விட்டால் அது கவிதை ஆகாது. அந்தக் கலையின் நுட்பத்தை உணர்ந்து அதில் ஒரு அம்சத்தைக் கோடிட்டுக் காட்டி கேட்பவனை பிரமிக்க வைத்து உயரத்தில் ஏற்ற வேண்டும், அது தான் கவிதை!
எதிலும் ஒரு ஒழுங்குமுறை, நியாயம், நேர்மை, பொருத்தம் வேண்டும் – அவன் உலகுக்கு அளிப்பதில்! லோகாதிநிபுணதா என்று கூறுகிறார் ஹேமசந்திரர். இது கவிஞனுக்கு முக்கியம்.
எதையோ பார்த்தோம், பாடினோம் என்று இருக்கக் கூடாது. ஒவ்வொரு சிறு விஷயத்திலும் அவனது பார்வை கூர்மையாக இருப்பதோடு அதில் நிபுணத்வத்தைக் கொண்டிருக்க வேண்டும்.
இது தான் ஐயா கவிதை!
சரி, இதை எல்லோரும் கொண்டிருக்க முடியுமா, கற்றுத் தேற முடியுமா?
இடைவிடாத முயற்சி, ஒரு கவிஞனான ஆசானின் பூரண வழிகாட்டுதல் – இந்த இரண்டும் இருந்தால் கவிஞன் ஆகலாம். Practice Makes Perfection என்பது ஆங்கிலப் பழமொழி. அப்யாஸோ ஹி கௌஸலம் என்பது சம்ஸ்கிருத மொழி. அப்யாஸம் எனப்படும் இடைவிடா முயற்சியினால் திறமை மேம்படும் என்பது இதன் பொருள்.
ஒரு துளி நீர் ஒரு கல்லைக் கரைக்காது.
“True ease in writing comes from art, not chance, As those move easiest who have learned to dance.” என்றார் அலெக்ஸாண்டர் போப் (Alexander Pope, Sound and Sense) ஆகவே கவிதை எழுத ஆசை கொண்டிருப்பவர் முதலில் ஏராளமான காவியங்களையும், காவிய உத்திகளையும் , கவிஞனின் நுட்பமான பார்வையையும் முதலில் படித்து ரஸித்து, உணர்ந்து அனுபவித்து மனதில் ஏற்றிக் கொள்ள வேண்டும். பிறகு சொற்கள் செய்யும் ஜால உலகத்தில் நுழையலாம்.
ஆகவே, முதலில் காளிதாஸனையும், கம்பனையும், பாரதியையும் கற்போம்;
பின்னர் கவிதை ஒன்றையும் சற்று முயன்று இயற்றிப் பார்க்கலாம்! நன்கு திறன் கூடி விட்டால் நாமும் சொல்லலாம் – நமக்குத் தொழில் கவிதை என்று!
முன்னேறிச் செல்லும் தேவிய! உன்னை தேவர்கள் போற்றி, உன் புகழை விரிவாக்கியுள்ளனர்.அதனால் உன்னுள் பெரும் புகழ் நுழைந்துவிட்டது நீயே நான்கு திசைகளையும் உனதாக்கிக் கொண்டுவிட்டாய் .
இதன் விளக்கம் – பூமாதேவியை தேவர்களும் புகழ்ந்து போற்றுகின்றனர். அதனால் அவள் புகழ் மேலோங்கி அவள் நாலு திசைகளிலும் கொடிகட்டிப் பறக்கிறாள் .
இதை பாரதியாரும் சத்ரபதி சிவாஜி பாடலில் சொல்கிறார் ,
தேவர்கள் வாழ்விடம் திறலுயர் முனிவர்
ஆவலோ டடை யும் அரும்புகழ் நாடு
ஊனமொன்றறியா ஞான மெய்ப் பூமி
வானவர் விழையும் மாட்சியார் தேயம்
பூமி சூக்தப் புலவன் பூமா தேவி பற்றிப் பகன்றதை, பாரதியார், பாரத தேவி மீது ஏற்றிப் பாடிவிட்டார்!
XXX
பாடல்/ மந்திரம் 56
யே க்ராமா யதரண்யம் யாஹா ஸபா அதி பூம்யாம்
யே ஸம் க்ராமா ஸமிதயஸ் தேஷு சாரு வதேம தே -56
பாடல் 56ன் பொருள்
கிராமங்களில், காடுகளில், பாரிலுள்ள அனைத்து சபைகளில் , மக்கள் கூடும் கூட்டங்களில் , சமிதிகளில் உன் புகழ் படுவோம்; இனிமையானதையே சொல்லுவோம்
இது மிகவும் பொருள் பொதிந்த பாடல். கிராம சபை முதல் ஐ.நா . சபை வரை பூமியை — பாரத பூமியைப் புகழ்வோம் ; காதுக்கு இனிமையானதைப் பேசுவோம்.
என்ன பக்தி பாருங்கள் !!!
இதில் இரண்டு முக்கியமான மொழியியல் LINGUISTIC FACTS விஷயங்கள் வருகின்றன.
சபை SABHA என்ற சொல்லை திருவள்ளுவரும் அவருக்கு முந்தைய சங்கப் புலவர்களும் அவை என்று மாற்றிப் பாடியுள்ளனர். அதாவது தமிழில் ச- என்னும் எழுத்தில் சொற்கள் வரக்கூடாது என்று பிராமண தொல்காப்பியன் — த்ருண தூமாக்கினி – தடை போட்டுவிட்டான்; ஏனெனில் ஸம்ஸ்க்ருதத்தில் , டஸ் புஸ் என்று ஸ – வில் துவங்கும் சொற்களே அதிகம். ஆகையால் வடக்கிலிருந்து சிவன் அனுப்பிய அகஸ்தியர் — தொல்காப்பியரின் குருநாதர் — ஸ -வுக்குத் தடை விதித்தார் போலும். வியாஸ மகரிஷிக்கு ஸ -கார குக்ஷி என்று பெயர்; நினைத்த இடங்களில் எல்லாம் ஸ – எழுத்தை அள்ளி வீசி விட்டார்.
“ச” வரும் இடமெல்லாம் ஒரு உயிர் எழுத்தைப் போட்டு அவை ஆக்கிவிட்டனர் தமிழர்கள் .
இந்த ஸபா என்னும் சொல் ரிக்வேதத்தில் வரும் சொல். இன்றும் லோக் ஸபா, ராஜ்ய ஸபா, தமிழ்நாடு சட்ட மேலவையில் உள்ளது. ஆக தமிழர் பயன்படுத்தும் சட்டை, சட்டம், அவை எல்லாம் ஸம்ஸ்க்ருதச் சொற்கள்.
ச – வில் துவங்கும் எல்லா சொற்களும்) ஸம்ஸ்க்ருதச் சொற்கள் என்பதை 18 மேல் கணக்கு நூல்களிலும் (சங்க இலக்கியம்) 18 கீழ்க் கணக்கு நூல்களிலும் (திருக்குறள், பழமொழி, நாலடியார் முதலியன) காணலாம்.
XXXX
இதையும்விட இரண்டு முக்கிய அதிசயங்கள் உள்ளன.
ஸபா எப்படி அவை ஆனது ?
‘ப = வ’ ஆக மாறி ‘பை = வை’ ஆகிவிட்டது. (B=V; V=B)
இன்றும் வங்கத்தை பெங்கால் BENGAL என்று வ=ப மாற்றத்தைக் காண்கிறோம்.
இந்த ப= வ B= V மாற்றம் 3000 ஆண்டுப் பழமை உடைய ஈரானிய – பாரசீக இலக்கியத்திலும் உளது. அஸ்வ என்பதை அஸ்ப ASVA = ASBA என்பர். ஈரான் என்ற பெயரோ ஆர்ய ARYA = IRAN என்பதன் திரிபு, மரூஉ என்பதை உலகமே ஒப்புக்கொள்கிறது. எப்படித் தமிழிலும் ப- வ ஆனது.??
ஆக லண்டன் சாமிநாதன் சொல்லும் THEORY/HYPOTHESIS தியரியே சரி; தமிழும் ஸம்ஸ்க்ருதமும் வெவ்வேறு குடும்பம் என்று சொல்லும் BISHOP CALDWELL கால்டுவெல் கும்பலுக்கு வேட்டு வைக்கும் சொல் இது.
இதை விடப் பெரிய அதிசயம் ரிக் வேத, அதர்வண வேத “சமிதி” என்னும் சொல்; கமிதி COMMITTEE என்று உலக மொழிகளில் புழங்குகிறது ; பிரெஞ்சு மொழி செய்த குழப்பத்தால் ச = க C= K ஆக மாறுகிறது; சமிதி என்பதை SAMITI = COMMITTEE இன்றும் நாம் ஆங்கிலத்தில் கமிட்டி என்று பயன்படுத்துகிறோம். சமிதி என்று எழுதிவிட்டு அதை கமிட்டி என்று உச்சரிக்கிறோம் !!!
காடுகளிலும் கூட புகழ் பரப்புவோம் என்று அதர்வண வேத புலவன் செப்புவது நோக்கற்பாலது. என்ன சிம்பிள் SIMPLE LANGUAGE மொழி பாருங்கள்!! இந்த மந்திரத்தில் உள்ள கிராமம், ஸபா, சமிதி, ஆரண்யம் பூமி – எல்லாம் கிராமத் தமிழனுக்கும் கூடப் புரியும்; தெரியும்
COMMITTEE = SAMITI
SABHA = AVAI; LOK SABHA, RAJYA SABHA
ARANYAM, GRAMA, BHUMI
CHARU = SWEET ; CHARU LATHA
XXX
பாடல்/ மந்திரம் 57
அஸ்வ இவ ரஜோ துதுவே வி தான் ஜனான் ய ஆக்ஷியன் ப்ருதிவீம் யாத ஜாயத
பூமாதேவி ஆனவள், குதிரை தன் கால் தூசியை உதறித் தள்ளுவது போல இதுவரை தோன்றியவர்களை எல்லாம் தான் பிறந்த நாளிலிருந்து உதறிவிட்டாள் ; அவள் முன்னேறிச் சென்று கொண்டே இருக்கிறாள்; இந்த ப் பூமியிலுள்ள தாவரங்களையும் மரம் செடி கொடிகளையும் காப்பவள் அவளே.
நல்ல கருத்து ; தோன்றிய மனிதர்களை உதறித்தள்ளிய போதும் தொடர்ந்து மரம் செடி கொடி கானகங்களை உதறவில்லை ; பசுமை என்னும் ஆடையுடன், நீலத் திரை கடல் சூழ வாழ்ந்து கொண்டிருக்கிறாள்.
மனிதர்களின் நிலையாமை பற்றிப் பாடிய புறநானூற்றுப் புலவர் பாடல்களை இது நினைவுபடுத்தும்.
பருதி சூழ்ந்த இப்பயங்கெழு மாநிலம்
ஒருபகல் எழுவர் எய்தியற்றே!
வையமும் தவமும் தூக்கின், தவத்துக்கு
ஐயவி அனைத்தும் ஆற்றாது; ஆகலின்
கைவிட்டனரே காதலர்; அதனால்
விட்டோரை விடா அள், திருவே;
விடாஅதோர் இவள் விடப்பட்டாரே
–வான்மீகியார், புறம் 358
பொருள்:
கதிரவன் சுற்றும் இந்த வளம் செறிந்த பூமிக்கு ஒரே நாளில் 7 பேர் அரசனானதும் உண்டு. இல்லறத்தையும், துறவறத்தையும் ஒப்பிட்டால் துறவறமே சிறந்தது. தவம் மலை என்றால், இல்லறம் சிறு வெண்கடுகு (ஐயவி) போன்றதாகும். தவம் செய்ய முடியாததால்தான், காதலர்கள் இல்லறத்துக்கு வந்தனர். வீடு பேற்றை விரும்பியோர் இல்லறத்தைக் கைவிட்டனர். யார் வருந்தி வருந்தி அழைக்கவில்லையோ அவளிடம் லெட்சுமி போய் ஒட்டிக்கொள்வாள். இல்வாழ்வில் அழுந்தியோரிடம் தங்க மாட்டாள்.
–தொடரும் ……………………………
tags– அவை, சட்டை, சட்டம் , தமிழ் , மேலவை, ஸம்ஸ்க்ருதம், சபை
WRITTEN BY S NAGARAJAN Post No. 10,655 Date uploaded in London – – 13 FEBRUARY 2022
Contact – swami_48@yahoo.com Pictures are taken from various sources for spreading knowledge; this is a non- commercial blog. Thanks for your great pictures. tamilandvedas.com, swamiindology.blogspot.com
பிப்ரவரி 2022 ஹெல்த்கேர் இதழில் வெளியாகியுள்ள கட்டுரை!
டயபடீஸை புரிந்து கொள்ளுங்கள்; அதைத் தீர்க்கும் வழிகள் தெரியும்! ச.நாகராஜன்
வள்ளுவர் கூறுகிறார் : நோய் நாட வேண்டும், நோய் முதல் நாட வேண்டும் – என்று.
உண்மை தான், முதலில் நோய் என்ன என்று புரிந்து கொண்டு அது ஏன் வந்தது என்று ஆராய்ந்து அதைத் தீர்க்கும் வழிகளைக் கண்டு அவற்றைக் கடைப்பிடித்து நோயைத் தீர்க்க வேண்டும். இந்த வகையில் டயபடீஸ் பற்றிய அடிப்படைச் செய்திகளை முதலில் புரிந்து கொள்வது அவசியம். முதலில் அதைப் பார்ப்போம்:
டயபடீஸ் என்றவுடனேயே ‘சர்க்கரையைக் குறை’ என்று அனைவரும் கூறுவதைப் பார்க்கிறோம். ஆனால் முதலில் இரத்த சர்க்கரை அளவு (Blood Sugar Level) அதிகமாக என்ன காரணங்கள் என்பதைப் பார்க்க வேண்டும். பல காரணங்களால் அது அதிகரிக்கிறது. உடல் எடை கூடி மிகவும் பருமனாக இருப்பது, நிறைவுற்ற கொழுப்புகள் (Saturated Fats), வெஜிடபிள் எண்ணெயிலிருந்து தயாரிக்கப்படும் உணவுப் பொருள்களில் உள்ள கொழுப்புகள் (Trans fats), ரிபைன்ட் கார்போ ஹைட்ரேட்ஸ் ஆகிய இவற்றினாலும் முறையற்ற உணவுப் பழக்கங்களினாலும் வாழ்க்கை முறையினாலும் டயபடீஸ் உருவாகிறது. உங்கள் இல்லத்தில் இன்னும் பலருக்கு டயபடீஸ் இருந்தால் அதுவும் ஒரு காரணம் தான்! ஆகவே மொத்தப் பழியையும் சர்க்கரை மேல் போடக் கூடாது என்பது தான் முதல் அடிப்படை உண்மை
டயபடீஸ் என்பது இரண்டு மூன்று நாட்கள் இருந்து விட்டுப் போகும் ஜூரம் போன்ற வியாதி அல்ல. வாழ்நாள் முழுவதும் நீடித்து இருக்கும் ஒன்று அது. முழுவதுமாக அதைக் குணப்படுத்த முடியாவிட்டாலும் கூட தொந்தரவு தராத படி அதைக் கட்டுக்குள் வைக்க முடியும். சரியான வழி முறைகளைக் கையாண்டால் அது கூடவே இருந்தாலும் அது நம்மை பாதிக்காதபடி வாழ முடியும்.
03) வயதானவர்களுக்குத் தான் டயபடீஸ் வரும் என்பது தவறான செய்தி. வேலை பார்க்கும் ஆண்களுக்கும் பெண்களுக்கும் கூட எந்த வயதிலும் கூட அது வரலாம். 04) டயபடீஸ் இரு பிரிவாக – டயபடீஸ் 1 டயபடீஸ் 2 என்று – பிரிக்கப் படுகிறது. இதைச் சரியாகப் புரிந்து கொள்ளாமல் விட்டு விட்டால் கண் பார்வை போகலாம், சிறுநீரகம் பாதிக்கப் படலாம், இன்னும் உடலின் பல பாகங்கள் பாதிக்கப்படலாம்.
05) டயபடீஸைப் போக்க இன்சுலின் இஞ்ஜெக்ஷன் என்று ஒரு வார்த்தையில் சொல்லி விட்டுப் போக முடியாது. அது இதய சம்பந்தமான நோயிலும் கொண்டு விடலாம். ஆகவே இரத்த சர்க்கரை அளவை அவ்வப்பொழுது சரிபார்த்துக் கொண்டிருப்பதோடு இதர உடல் அவயவங்களும் சரியாக இருக்கின்றனவா என்றும் சரி பார்த்துக் கொள்ளல் அவசியம். 06) சர்க்கரையை அடியோடு உணவில் ஒழிக்க வேண்டும் என்பதில்லை. சரியான சிகிச்சைகள், வாழ்க்கை வழிமுறைகளைக் கையாண்டால் சில சமயம் மட்டும் சர்க்கரைப் பொருள்களை உண்ணவும் முடியும்.
07) டயபடீஸின் கூடப் பிறந்த அக்காள் மனச்சோர்வு. எனக்கு மட்டும் ஏன் இப்படி என்ற கேள்வி கூடவே இருந்து கொண்டிருக்கும். ஆகவே வாழ்க்கையை பாஸிடிவ் நோக்கில் வாழக் கற்றுக் கொள்ள வேண்டும். ஒவ்வொரு கணத்தையும் நாமே இன்பமாக ஆக்கிக் கொள்ள வேண்டும். 08) பார்டர் டயபடீஸ் எனும் ஜாக்கிரதையான சர்க்கரை அளவு இருப்பின் உடனடியாக எச்சரிக்கை நடவடிக்கைகளை மேற்கொள்ளல் வேண்டும். ரத்த்தத்தில் குளுகோஸ் அளவை அடிக்கடி சரிபார்த்தால் போதும், உரிய நடவடிக்கைகளை மேற்கொள்ளலாம்.
09) ரத்த ஓட்டம் குறைவதால் கால்களில் அதன் அறிகுறி தெரியும். அப்படி பாதங்களில் பிரச்சினை ஏற்பட்டால் உடனடியாக அதை உரிய முறையில் சிகிச்சை எடுத்துத் தீர்த்துக் கொள்ளல் அவசியம். பாதங்கள் என்பது டயபடீஸைப் பொறுத்த மட்டில் மிக முக்கியமான கவனிக்கப்பட வேண்டிய ஒரு அங்கம்.
10) உடல் பயிற்சி, தகுந்த உணவுத் திட்டம், ரத்த சர்க்கரை அளவை அவ்வப்பொழுது கண்காணித்தல், தேவை எனில் டாக்டரின் அறிவுரைப்படி இன்சுலின் போட்டுக் கொள்ளல், மன அமைதி, உற்சாகமான வாழ்க்கை முறை இவையே டயபடீஸ் போக்க தகுந்த வழி முறைகள் ஆகும். ஒரு ஒன்பது வழி செக் அப் திட்டம் கீழே தரப்பட்டுள்ளது. அதைப் படித்து தேவையான நடைமுறைகளை உடனடியாக மேற்கொள்ளலாம் :
1) குடிப்பழக்கம் இருந்தால் அதை நிறுத்த வேண்டும். 2) புகை பிடித்தல் தீங்கானது. அதையும் விட வேண்டும். 3) ரத்த சர்க்கரை அளவு, கொலஸ்ட்ரால் கட்டுக்குள் இருக்க வேண்டும். 4) உடல் ரீதியான மெடிகல் செக் அப் இன்றியமையாத ஒன்று. 5)கண் பார்வை சரியாக இருக்கிறதா என்று கண் டாக்டரிடம் செக் அப் செய்வது நல்லது. 6) தடுப்பூசிகள் : போடப்படவேண்டியவற்றைத் தவிர்க்கக் கூடாது.
7) பற்களின் பாதுகாப்பு இன்றியமையாதது. ஈறுகள் சம்பந்தமான வீக்கம், ரத்தம் வடிதல் உள்ளிட்டவை டயபடீஸுக்கான அறிகுறிகளாக இருக்கலாம். 8) பாதங்களில் ரத்த ஓட்டம் குறைவாக இருந்தால் அதில் வலி, உணர்வற்ற தன்மை இருக்கக்கூடும். சிறிய காயம், வெடிப்பு,வீக்கம் கூட பெரிய அளவு பாதிப்பைத் தரக்கூடும். ஆகவே பாதங்கள் பற்றிய கவனிப்பு தேவை. சரியானபடி அதை நீரினால் அலம்பி சுத்தமாக வைத்துக் கொண்டாலே போதுமே! 9) டாக்டரின் அறிவுரை, நவீன கால சோதனை முறைகள், நவீன சாதனங்களின் உபயோகிப்பு – இவை எல்லாமே இருக்கும் போது டயபடீஸைப் பற்றிக் கவலைப்பட வேண்டாம். ஆனால் உரிய முறையில் அனைத்து நடவடிக்கைகளையும் மேற்கொள்ளல் அவசியம் அல்லவா! ***
Pictures are taken from various sources for spreading knowledge.
this is a non- commercial blog. Thanks for your great pictures.
tamilandvedas.com, swamiindology.blogspot.com
NO PURDAH IS SEEN IN INDUS VALLEY;GREAT TAMIL POET AND RIG VEDA AGAINST PURDAH, VEIL, HIJAB
Neither in the Indus Valley Civilization nor in the Rig Veda we come across purdah or veil that covers face and head.
Neither in 2000 year old Sangam Tamil literature nor in Sanskrit literature we see face veil or Purdah
All the Temple statues and paintings are semi nude; no veil; we see only bra and covering clothes from waist to foot.
2300 year old sculptures in Buddhist centres Barhut, Sanchi and Amaravati show beautiful ladies without face veil.
The only thing on women’s head is some crown or diadem. In all statues or idols of South Indian goddesses, we see this. Even in the Indus valley one with lot of necklaces, a Mother Goddess, wears a crown/ or headgear in a crude form.
Some people have pointed out that something like a veil is referred to in 8-33-19 and 10-85-30 of the Rig Veda.
In the footnote to 8-33, it is clearly told they referred to one named Asangan was cursed to become a woman and she became a man again. A strange story indeed. In that context the garment is spoken of. Griffith translated it as VEIL and the general meaning of veil is ‘that which conceals, covers’. Only in the context of Muslim women, it means a face cover.
It is a known fact that Muslim women who lived in desert conditions of North Africa and Middle East covered their faces to protect them from sand storms. Muslims in Turkey and several other countries including Bangladesh, Pakistan and Indonesia did not wear veil. Now only fanatical religious leaders force them to put on veil. Even in Iran we saw it only after revolution under Khomeini.
With the background of 2300 year old sculptures, paintings and 4000 year old Indus Valley clay figures we can boldly say Hindus never worn anything like face cover or head cover.
After Muslim invasion in 8th century, North Indian women started covering their head and if necessary their faces to protect their honour.
Bharatiyar ,the greatest of the modern Tamil poets, criticised face veil as the custom of Delhi Turks. Tulukkan or Tuurkkan is the Tamil word for a Muslim. R=L change is universal
Here is what Bharati said:-
KANNAMMA – MY LOVE; REMOVAL OF VEIL
1.IT IS THE CUSTOM WITH DELHI MUSLIMS
TO KEEP THE LOTUS FACE WITH VEIL COVERED
The liana waist and the jutting breast
Are to be veiled, as Sastras so prescribe
2.By veiling the breast and liana -waist
Beauty is not under a Bushel hid;
Amorous art is not taught by word of mouth
Can love flourish behind a veiled visage?
3.’Noble are Aryan customs’ you say
Did ever Aryan dames their faces veil?
Having met more than once and love exchanged
Wherefore this coy persistence- all formal?
4.Who will then dare essay, me to obstruct
If by force I pluck the veil from your face?
Of what avail is pretension idle?
Can ever rind of fruit the eater defy?
–Translation by Dr T N Ramachandran from Tamil
One may wonder why did poet Bharati describe his imaginary lady love Kannamma with a veil? The whole poem is against veil ; perhaps he wanted to boldly attack veil under some disguise. He was disgusted to see Hindu women in North India covering their head with sari. He lived in Kasi/ Varanasi for some time, and he had widely travelled in North India.
Bharati knew that Hindu women wore it because of Muslim atrocities against Hindu women. Bharatiyar described all these atrocities in two long poems on Guru Govinda Simhan and Veera Sivaji in Tamil.
Rig Vedic references from 8-33-19 and 10-85-30 are not about face veil or head cover. Rig Veda gives three words for dress worn by people
Vaasaas 1-115-4; 7-72-2
Adhivaasas 1-140-9; 10-5-4
Atka or drapi or uttariya , later days sipra 5-54-11, 6-172, 8-7-25
This was called usnisa or pugri in later times.
They can be broadly classified as upper garment, lower garment/ loin cloth and Usnisa, a turban or a diadem or a crown in kings and gods.
Rig Veda Mandala 8 Hymn 33-17/19
1. WE compass thee like waters, we whose grass is trimmed and Soma pressed. Here where the filter pours its stream, thy worshippers round thee, O Vṛtra-slayer, sit. 2 Men, Vasu! by the Soma, with lauds call thee to the foremost place: When comest thou athirst unto the juice as home, O Indra, like a bellowing bull? 3 Boldly, Bold Hero, bring us spoil in thousands for the Kaṇvas’ sake. O active Maghavan, with eager prayer we crave the yellow-hued with store ol kine. 4 Medhyātithi, to Indra sing, drink of the juice to make thee glad. Close-knit to his Bay Steeds, bolt-armed, beside the juice is he: his chariot is of gold. 5 He Who is praised as strong of hand both right and left, most wise and hold: Indra who, rich in hundreds, gathers thousands up, honoured as breaker-down of forts. 6 The bold of heart whom none provokes, who stands in bearded confidence; Much-lauded, very glorious, overthrowing foes, strong Helper, like a bull with might. 7 Who knows what vital ower he wins, drinking beside the flowing juice? This is the fair-checked God who, joying in the draught, breaks down the castles in his strength. 8 As a wild elephant rushes on this way and that way, mad with heat,’ None may compel thee, yet come hither to the draught: thou movest mighty in thy power. 9 When he, the Mighty, ne’er o’erthrown, steadfast, made ready for the fight, When Indra Maghavan lists to his praiser’s call, he will not stand aloof, but come. 10 Yea, verily, thou art a Bull, with a bull’s rush. whom none may stay: Thou Mighty One, art celebrated as a Bull, famed as a Bull both near and far. 11 Thy reins are very bulls in strength, bulls’ strength is in thy golden whip. Thy car, O Maghavan, thy Bays are strong as bulls: thou, Śatakratu, art a Bull. 12 Let the strong presser press for thee. Bring hither, thou straight-rushing Bull. The mighty makes the mighty run in flowing streams for thee whom thy Bay Horses bear. 13 Come, thou most potent Indra, come to drink the savoury Soma juice. Maghavan, very wise, will quickly come to hear the songs, the prayer, the hymns of praise. 14 When thou hast mounted on thy car let thy yoked Bay Steeds carry thee, Past other men’s libations, Lord of Hundred Powers, thee, Vṛtra-slayer, thee our Friend. 15 O thou Most Lofty One, accept our laud as nearest to thine heart. May our libations be most sweet to make thee glad, O Soma-drinker, Heavenly Lord.
16 Neither in thy decree nor mine, but in another’s he delights,— The man who brought us unto this.
17 Indra himself hath said, The mind of woman brooks not discipline, Her intellect hath little weight.
18 His pair of horses, rushing on in their wild transport, draw his car: High-lifted is the stallion’s yoke.
19 Cast down thine eyes and look not up. More closely set thy feet. Let none See what thy garment veils, for thou, a Brahman, hast become a dame.
नहि षस्तव नो मम शास्त्रे अन्यस्य रण्यति | यो अस्मान्वीर आनयत || इन्द्रश्चिद घा तदब्रवीत सत्रिया अशास्यं मनः | उतो अह करतुं रघुम || सप्ती चिद घा मदच्युता मिथुना वहतो रथम | एवेद धूर्व्र्ष्ण उत्तरा || अधः पश्यस्व मोपरि सन्तरां पादकौ हर | मा ते कषप्लकौ दर्शन सत्री हि बरह्मा बभूविथ ||
nahi ṣastava no mama śāstre anyasya raṇyati | yo asmānvīra ānayat || indraścid ghā tadabravīt striyā aśāsyaṃ manaḥ | uto aha kratuṃ raghum || saptī cid ghā madacyutā mithunā vahato ratham | eved dhūrigvedaṛṣṇa uttarā || adhaḥ paśyasva mopari santarāṃ pādakau hara | mā te kaṣaplakau dṛśan strī hi brahmā babhūvitha ||
XXX
IN THE WEDDING
In South Indian weddings the bride and bride groom must play competition like games in the evening on the wedding day. It is called NALUNGU. Probably this is absent in North Indian weddings. So to surprise the bride groom, they decorate and dress up the bride nicely and put a curtain between the bride and bride groom. After a great suspense it is removed, and the bridegroom will be stunned at the beauty of his bride. He has seen her before several times, but not dressed as a bride. So to make it a memorable moment they introduced a veil or a curtain. Otherwise, it was never a part of Hindu women’s dress until the Muslim invasion; we know the famous story of Padmini and Aladdin Khilji. Just to protect her honour Chittor Rani Padmini entered fire with hundreds of her girlfriends and servants.
Last but not the least, 3000 year old Egyptian, Greek, Roman statues of females did not wear veil.
XXXX SUBHAM XXXXX
tags- Purdah, Veil, Muslim, Women, Bharati, Rig Veda, Indus valley
தற்காலத்து தமிழ் உலகின் மிகப் பெரிய கவிஞன் பாரதியார் என்பதில் இரு வேறு கருத்துக்கு இடமில்லை. அவர் மாபெரும் தமிழ் அபிமானி, தேச பக்தர், சர்வ சமய புரவலர், இந்து மத போற்றுநர் என்பதிலும் எவருக்கும் ஐயமில்லை. ஏசுவையும், புத்தரையும், முகமது நபியையும் பாராட்டிப் பாடல்களும் இயற்றினார் என்பது எல்லோரும் அறிந்த உண்மை. அவருக்கு பர்தா , முகத்திரை பிடிக்காது. ஏனெனில் இது வேத காலப் பெண்களிடத்தில் கிடையாது. இது அவர் சொல்லும் செய்தி; நான் செய்யும் விமர்சனம் அல்ல.
வேத வாழ்வைக் கடைபிடிக்க வேண்டும்; பெண்கள் சுதந்திரமாக வாழவேண்டும் என்று தற்காலத்தில் பாடிய முதல் கவிஞனும் பாரதிதான் .
பாரதியின் படலைப் படிப்பதற்கு முன்னர் இன்னொரு விஷயத்தையும் கவனிப்போம். இந்தியாவின் புராதனப் பெண்கள் சிலைகள் சாஞ்சி, பர்ஹுத் , அமராவதி முதிய இடங்களில் உள்ளன. அவைதான் பெண்களின் பழைய சிலைகள். அதாவது 2300 ஆண்டுகள் பழமையானவை. அதற்கு முன்னர் இலக்கிய வருணனைகளிலும் முகத்திரை கிடையாது. கல்யாண சடங்குகளின் போது முதல் தடவையாக பெண்ணைப் பார்க்கும்போது SUSPENSE சஸ்பென்ஸ், வியப்பு,வேடிக்கை, கேளிக்கை இருக்க வேண்டும் என்பதற்காக திரைக்குப் பின்னர் உட்கார வைத்து திரையைத் திறந்தனர்.
நமது வீட்டில் சின்னக் குழந்தைகளுடன் கண்ணாமூச்சி விளையாடும்போது கூட இப்படி ஒளிந்து கொண்டு முகத்தைக் காட்டினால் அது பெரிதாகச் சிரிக்கும்; ஆனந்தம் அடையும். அது போல பெண்ணை மஹத்தாக அலங்கரித்து திடீரென்று காட்டும்போது, முன்னர் பார்த்த பெண் இவள்தானா அல்லது புதிய தேவதையா என்று மணமகன் வியப்பான் . இந்த விஷயம் ரிக் வேத 10-85 கல்யாண மந்திரத்தில் தெளிவாக உள்ளது. நீயே மஹாராணி என்று அந்த மந்திரம் பெண்ணைப் புகழ்கிறது .
இன்னொரு விஷயத்தையும் கவனிக்க வேண்டும். உலகில் மிகப்பழமையான ஓவியங்கள் நமக்கு எகிப்தின் பிரமிடுகளில், ஏனைய கட்டிடங்களிலும் கிடைக்கின்றன. அவர்களும் பர்தா அணியவில்லை . சங்கத் தமிழ் நூல்களிலும், கோவில் சிலைகளிலும் பர்தா கிடையாது. அஜந்தா, சித்தன்னவாசல், தஞ்சசைக் கோவில் ஓவியங்களிலும் பெண்கள் பர்தா அணியவில்லை.
முஸ்லீம்கள் ஏன் அணிந்தார்கள் என்றால் சவூதி அரேபியா போன்ற பாலைவனத்தில் (DESERT SAND STORMS) வாழ்ந்த பெண்கள் தங்களை மணற் புயல் காற்றிலிருந்து காப்பதற்காக அதை அணிந்தனர். முஸ்லீம்கள் வாழ்ந்த துருக்கியில் பர்தா கிடையாது.
பல இனத்தவரும் பர்தா அணிவதாக வைத்துக் கொள்வோம். ஒருவருடைய முகக் குறிப்பைவைத்தது அவர்களுடைய எண்ணங்களை அறிய வாய்ப்பே இல்லாமல் போய்விடும். இது பள்ளி ஆசிரியர்கள் , வாடிக்கையாளரை சந்திக்கும் பொறுப்பில் உள்ளவர்களுக்கு பெரிய சங்கடத்தை விளைவிக்கும். ஆக PRACTICAL பிராக்டிகல் ஆகப் பார்த்தாலும், விஞ்ஞான SCIENTIFIC முறையில் பார்த்தாலும் பர்தா தேவை இல்லை.
இதை முஸ்லீம்களே முன்வந்து செய்தால் இன்னும் அழகாக இருக்கும். இதற்காக ஒரு கோர்ட், ஒரு இயக்கம், ஒரு சட்டம் தேவை இல்லை.
அவர்கள் சமய விழாக்களில் பங்கு கொள்ளும்போது அவர்கள் வழக்கப்படி செய்யலாம். அதற்குத் தடை ஏதுமில்லை. ஆக வரலாற்று ரீதியிலும் கிரேக்க, ரோமானிய, எகிப்திய , சீன, இந்து கலாசாரங்களில் பர்தா கிடையாது.
சிலர் ரிக் வேதத்தில் உள்ள 10,552 மந்திரங்களில் இரண்டே மந்திரங்களைக் காட்டி ஏதோ பர்தா இருந்ததாக சொல்ல முனை ன்றனர் . அந்த 8-33 மந்திரத்தின் அடிக்குறிப்பிலேயே கடைசி மூன்று மந்திரங்கள் புரியவில்லை ‘எசகு பிசகாக’ உள்ளது என்று எழுதிவைத்துள்ளனர்.
ஸ்திரீயினுடைய மனம் கட்டுக்கடங்காதது ; அவளுடைய மனத் திட்பம் அற்பமாயிருக்கிறது என்று இந்திரன் சொன்னான்.
8-33-18
(17க்கும் 19க்கும் சம்பந்தமில்லாத விஷயம் )
இந்திரனுடைய இரண்டு குதிரைகள் அவனுடைய ரதத்தை வேகமாக இழுக்கின்றன. தேரின் தண்டம் – இணைக்கும் கட்டை — இரண்டு குதிரைகளின் மீது உள்ளன.
8-33-19
உன்னுடைய கண்களைக் கீழே செலுத்தவும்; மேலே பார்க்காதே; கால்களை இருகச் சேர்த்துக் கொள்ளவும் உன் ஆடை மறைத்திருப்பதைக் காணாமல் இருப்பார்களாக.. ஏனெனில் நீ பிராமணனாய் இருந்து — ஆணாக இருந்து — ஸ்திரியானாய்
இதற்கு ஜம்பு நாத அய்யர் எழுதிய அடிக்குறிப்பு :-
16 முதல் 19 வரையான பாடல் தெளிவாக இல்லை . முந்தைய பாடல்களுடன் தொடர்பும் தெரியவில்லை . 16, 18 இரண்டும் ஒரு பெண் படுவது. 17 ஒரு மனிதன் கூறுவது. 19 இந்திரன் ஆசங்கனிடம் கூறுவது. இந்த ஆசங்கன் கடவுளால் பெண்ணாக மாறுமாறு சபிக்கப்பட்டு பின் ஆணாக மாறினான் என்று ஒரு கதை உண்டு.
ஆக இது பர்தா பற்றியது அல்ல. ஒரு ஆண் பெண்ணாக மாறி மீண்டும் ஆணாக மாறும்போது உடை பற்றிச் சொன்ன விஷயம். இது பர்தாதான் என்று சாதிப்பார் ஆண் -பெண் – ஆண் ஆனதையும் நம்புகிறார்களா ? பகிரங்கமாகச் சொல்லட்டுமே. அது சரி இப்படி ஓவியமோ சிலையோ பர்தாவுடன் 2300 ஆண்டுகள்ளாக இல்லையே .
XXXXX
கண்ணம்மா என் காதலி –3
தில்லித் துருக்கர் செய்த வழக்கமடி ! பெண்கள்
திரையிட்டு முகமலர் மறைத்து வைத்தல்
வல்லி இடையினையும் – ஓங்கி முன்னிற்கும் – இந்த
மார்பையும் மூடுவது சாத்திரம் கண்டாய்
ஆரியர் முன்னெறிகள் மேன்மை யென்கிறாய்
ஆரியப் பெண்களுக்கு திரைகள் உண்டோ?
ஆக பாரதியார் சொல்லுவதே சரி. இது தில்லித் துலுக்கர் செய்த வழக்கம்
கண்ணம்மா ஏன் முத்திரையுடன் வந்தாள் ? என்று ஒரு கேள்வி எழலாம். ; துலுக்கர் படையெடுப்பின்போது அவர்கள் இந்துப் பெண்கள் மீது நடத்திய தாக்குதலை வீர சிவாஜி பாடலிலும், குரு கோவிந்த் சிம்மன் பாடல்களிலும் பாரதியார் விரிவாகப் பாடி சாடுகிறார். ஆகவே கண்ணம்மா (வடக்கத்திய ராஜபுதன பெண் அல்லது கோபியர் தலைவி ராதா) வை அவர் வடக்கத்திய பெண்ணாக கற்பனை செய்வதே “பர்தா முறை ஒழிக” என்ற கருத்தை விளக்கவே என்று சொன்னால் மிகையாகாது. பாடல் முழுதும் அவர் பிரஸ்தாபித்த ஒரே வழக்கம் பர்தா – முகத் திரைதான்!
Pictures are taken from various sources for spreading knowledge.
this is a non- commercial blog. Thanks for your great pictures.
tamilandvedas.com, swamiindology.blogspot.com
Two religions need fire for their worship. Hindu religion and Parsi religion, also known as Zoroastrianism use fire in their worship. Two hundred years ago every Brahmin Hindu family had fire pot in their house. Several hundred years ago, every Brahmin family had three types of fire in every house and they did fire worship three time every day. Now we rarely see fire altar or fire place in Brahmin families. All the fire worship moved to temples. One or two times in a year Brahmins invite priests to their houses to do fire worship at home.
Parsis can’t do any worship without fire. They do Soma yaga like Hindus. They’re the only ones who continue Soma Yaga until this day. Parsi priests import Soma plant from Iran . No book gives the name of the plant. But Hindus used Putika plant as an alternative to extinct Soma plant in the occasional Soma Yaga.
German Indologist, Martin Haug did elaborate research into their Fire Worship and compared it with the Vedic fire sacrifices. He was well versed in several languages and translated Aitareya Brahmana of the Rig Veda.
Sangam Tamil literature praised Tamil brahmins as ‘Three Agni/ fire Brahmins’ , ‘Muth Thee Andanar’. Nowadays you don’t see the Three Fires in any Brahmins house. They are Aahavaeeyam, Gaarhapatyam and Dakshinagniyam.
The Indian Hindus and the Iranian Parsis were practising same type of Yagas at least 2000 years ago.
All the Sanskrit terms are retained in Zend Avesta. If you apply linguistic rules, you can easily identify them. Martin Haug succeeded in this method in 1858.
Hota in the Rigveda becomes Zota in Zend Avesta.
Atharvana or Adhvaryu becomes Athrava in Zend Avesta.
Mantra reciter becomes Maathran in Zend Avesta.
(Rig Vedic words Gatha, Varuna, Indra, Druj, Aramaiti etc retained without any change)
xxxx
Agnicayana ceremony
Here is the full description of Soma Yaga
Two hundred years ago, lot of Brahmins were doing Agnihotra. Martin Haug says in the dominions of Gaikwar at Baroda in Gujarat the number was high. But doing it was expensive. The Peshwas in Mahabharata used to support them. Some Vedic fire sacrifices/ Yajnas/ Yagas lasted for 12 days.
Among the 14 Agnihotris who presented themselves at the Dakshina meeting at Poona , between 15th November and 15th December in 1861, only one could be found who had performed all the numerous sacrifices, some of which require from six to twelve days for their performance and an outlay of many thousand rupees in 1850s.
(In Bhopal Union Carbide Poison Gas Tragedy in 1984, four thousand people died immediately; late many more thousand died in poison gas related sickness; but the homes of Agnihotris were not affected at all)
xxx
Comparisons by Marti Haug
Athrava
The very name for Priest in Zend Avesta is Athrava. In the Vedas it was Atharvan.
The Vedic words Ishti and Ahuti became Ishti and Azuiti in the Zend Avesta.
What is Ishti?
A series of invocations of several deities, accompanied by the offering of sacrificial cakes called Purodasha.
What is Ahuti?
The invocation of one deity with the offering.
But by the time of Zend Avesta, original meaning was lost and only the general meanings ‘gift’, ‘invocation or praise’ have survived.
Xxx
YAGA SPOONS, LADLES
Hota
The Hota, the reciter of the Mantras of the Rigveda is identified with Zaota priest in the Zend Avesta.
Adhvaryu priest , managing priest, prepared everything for Hota.
In Parsi religion Rathwi, nowadays called Rapsi is the servant of chief priest Zaota, nowadays called Zota.
(Through out the Zend Avesta ‘H’ becomes ‘Z’)
Rathwi or Rapsi is the corrupted form of Rithwik in Sanskrit
Xxx
In the Sraoshavavareza, who represents angel Srosh, the Pratiprasthata of the Vedic sacrifices may be recognised, because this priest holds in his hand a wooden sword, during the time of sacrifice, to drive away the evil spirits.
In the Parsi fire sacrifices Atarevaksho is in charge of the vessel in which the fire is, and in the Vedas it is Agnidhra who holds the fire.
Atarevaksho = Agnidhra
Xxxx
Soma Sacrifices
The Yajishn or Ijashne as performed by the Parsi priests contains all the elements which constitute the four or seven of the Jyotistoma cycle of sacrifices of the Vedic Brahmins.
They are the prototypes of all Soma sacrifices.
The Agnistoma, i.e. the ‘praise of Agni/fire’, is the opening sacrifice of this cycle and indispensable for every Agnihotri to gain the object wished for, Heaven , bears a particular resemblance to the performance of Ijashne.
But in Parsi religion the whole ceremony is much shortened.
Xxx
Four goats sacrifice
In the Agnistoma four goats are killed and their flesh is partly offered to the gods by throwing them into fire. Agni/ fire is the mediator between gods and men.
Hindu sacrificer partly eats the flesh. But in Parsi religion, no animal is killed during Ijashne ceremony; only some hair of an ox is placed in a small vessel and shown with other things to the fire. This is a remnant of animal sacrifice. Formerly the Parsis used a piece of meat.
Xxx
Purodasha Cakes
The Purodasha cakes in the Vedic sacrifices , must be offered to various deities in a particular order. Parsis changed it to a small flat bread and called it Darun
Fresh milk is also required during Upasad ceremony. It’s Gaush jivya of Parsis.
(Upasad story in Aitareya Brahmana is already posted here a few days ago).
The Sanskrit word ‘Go’ for cow can be seen in Gaush jivya. ‘Go’ becomes Cow in English.
Ghee or butter is also used in Vedic ceremony. It is Gaush hudhao in Parsi.
Xxx
Udaka shanti
Consecrated Water, called Udaka shanta, is required in Vedic ceremony.
It is called Zaothra in Parsi.
Xxx
Soma Juice
Soma is called Haoma in Parsi. ‘S’ is absent in Persian and Greek. So they changed it to ‘H’ . Sindhu became Hindu because of these people.
The most important part of both the Jyotishtoma sacrifices and the Ijashne ceremony of the Parsi is the juice of the Soma plant.
Nowadays Soma is not available. So Hindus use Putika as a substitute for the Soma plant. Parsis use the branches of a particular shrub grown in Iran/ Persia.
Both the communities bring the plant fresh and extract the juice by reciting Mantras/ verses by using stones. Parsis use pomegranate branch along with the soma plant.
Hindus strains the juice with a cloth whereas the Parsi priests use a metal saucer with nine holes.
In Vedic Jyotistoma ceremony 16 priests take part and all of them taste Soma juice.
Part of the juice is offered to gods in fire.
In Parsi ceremony , two priests take part and very little is drunk by the Zaota priest.
Parsis don’t offer it into the fire.
Vedic priests use variously shaped wooden vessels to throw the juice into Agni, the messenger of gods. Parsis just show it to Agni.
Parsis prepare the juice for second time and throw it into a well.
The two preparations of the Parsis correspond to the morning libation and midday libation of the Vedic people. They are called Pratah savana and Mahyandina savana. Vedic people offered it in the evening as well. But no sacrifice is allowed in the evening or night in Zoroastrian/ Parsi religion.
Tamil and Vedas 