Ganges in Greek Geographer’s Writings! (Post No.4090)

Written by London Swaminathan


Date: 17 July 2017


Time uploaded in London-21-37


Post No. 4090


Pictures shown here are taken from various sources such as Facebook friends, Books, Google and newspapers; thanks.

 

India is the land of mighty rivers, and Ganga is the holiest of all those rivers. Ganga’s sister stream Yamuna is also worshipped because of Lord Krishna’s association with the river. Their banks are dotted with temples and shrines and thousands upon thousands worship daily the sacred streams. The principal centres of worship on the Ganges are Gangotri, the source of the Ganges in the mountain; Haridwar, where she forsakes her mountain home; Triveni Sangam (Allahabad) where she joins water with Yamuna (Jumna) and the mythical stream, the Sarasvati; Benares (Varanasi), the holiest city for the Hindus; and Sagar Island, where she mingles with the ocean.

 

According to the Greek geographer Strabo (64 BCE to 24 CE), Hindus worshipped Jupiter Pluvius, the River Ganges, and the gods of the country. This Jupiter Pluvius was Indra (Strabo 15-1-69). This shows Ganges was worshipped by the Hindus 2000 years ago which was noted by a Greek writer.

 

The day of Ganga’s supposed descent on earth, the tenth of the light half of Jeshth (June), and the day of the full moon or Kartik (October) are observed as festivals in her honour by all Hindus.

 

Water Power!

“Take away, O Waters, whatsoever is wicked in me, what I have done by violence or curse, and untruth” is a Vedic prayer repeated often today (Rig Veda 1-22-3)

So strong is the popular belief in the sanctity of the river that both in private life as well as in the law-courts people often give up cherished claims if their opponents deny them when holding Ganges water in their hands or swearing by the Ganges.

In the Mahabharata it is said that the “Gita comprises all the Sastras, i.e.sacred writings, Hari (Vishnu) all the gods and the Ganges all the Sacred places”.

In addition to the Ganges there are many others which are regarded as sacred by the Hindus. River Narmada also considered sacred for burning dead bodies on its banks.

 

Hindu River Marathon!

 

To follow the course of any river on foot is considered a highly meritorious act. A pilgrim, for example, sets out from the source of Ganges at Gangotri and walks by the left bank of the river to its mouth, at Ganga sagara; then turning round, he proceeds by the right side back to Gangotri, when he departed. This takes six years to accomplish. In the same way a pilgrim starts from the source of Narmada, a peak on the Vindhya Mountains, and walks to the mouth near Broach and back. This takes three years. The rivers Godavari and Krishna require only two years for the same process. Of course, the merit accumulated is in proportion to the time occupied in pilgrimage and the sacredness of the ground traversed.

 

Romans and Persians

Romans and Persians did something like a river worship in the olden days.

Gen.Sleeman points out that among the Romans and ancient Persians rivers were propiated  by sacrifices. When Vitellius crossed the Euphrates with the Roman legions to put Tiridates on the throne of Armenia, he propiated the river by the scrfice of a hog, a ram and a bull. Tiridates himself sacrificed a horse. Tacitus does not praise the river god, but the stream itself.

 

Plato makes Socrates condemn Homer for making Achilles behave disrespectfully towards the river Xanthus in offering to fight him (illiad 20-73); and towards the river Spercheus, another acknowledged god, in presenting to the dead body of Patroclus the locks of his hair which he had promised to the river (Iliad 23-14—53)

Hindu customs such as worshipping a river and giving hair to god, prevailed in those places 2000 years ago. But the beauty of Hinduism is that these customs prevail in India with the same fervour, but in other countries it has gone into the history books.

 

–Subham–

 

கடவுளை வணங்க வேண்டிய நேரங்கள் (Post No.3107)

IMG_3203

Written by London Swaminathan

 

Date: 31 August 2016

 

Time uploaded in London: 10-59 AM

 

Post No.3107

 

Pictures are taken from various sources; thanks for the pictures.

 

 

 

உண்ணும் பொழுதும் உறங்கும் பொழுதும் ஒரு தொழிலைப்

பண்ணும் பொழுதும் பகரும் பொழுதும் நின்பாதத்திலே

நண்ணும் கருத்துத் தமியேனுக்கென்றைக்கு நல்குவையோ

விண்ணும் புகழ்க் கடவூர் வாழும் கள்ள விநாயகனே

— அபிராமி பட்டர்

 

பொருள்:-

தேவர்களும் போற்றும் திருக்கடவூரில் வாசம்புரியும் கள்ளப் பிள்ளையாரே! என்றைக்கு உண்ணும் பொழுதும், உறங்கும் போதும், எந்தத் தொழிலையும் செய்யத் தொடங்கும் போதும், பேசுவதற்குத் தொடங்கும் போதும் உன் திருவடிகளை நினைக்கும் நல்ல பண்புகளை எனக்குத் தரப்போகிறாயோ — என்று அபிராமி பட்டர் துதிக்கிறார். ஆகையால் அவர் கருத்துப் படி எவ்வப்பொழுது கடவுளை வணங்க வேண்டும் என்று தெரிகிறது.

HY14-PUSHKAR_2472025g.jpg,hindu 2

காலையில் 12 மந்திரங்களைச் சொல்லி சூரியனை  வழிபடும் வழக்கமிருப்பதால் (சூர்ய நமஸ்காரம்) அதி காலையில் கடவுளை வணங்க வேண்டும் என்பதும் சொல்லாமலேயே விளங்கும்.

 

பிராமணர்களும் — பழங்காலத்தில் மூவர்ணத்தினரும் — “காணாமல் கோணாமல் கண்டு” கொடுத்தனர்.

 

அதாவது சூரியனைக் காணாமல் ( சூர்ய உதயத்துக்கு முன்), கோணாமல்,  சூரியன் உச்சியில் இருக்கையில் நிழல் விழாது/சாயாது, கண்டு, அதாவது சூரியன் மலைவாயில் விழுந்து மறைவதற்கு முன் சந்தியா வந்தனம் செய்ய வேண்டும் என்று அறிந்தனர்.

 

தேவாரம் போன்ற துதிகளிலும் “முப்போதும் தீண்டுவார்” என்ற வரியில் இவ்வழக்கத்தைக் காணலாம்.

 

ஆக குறைந்தது முப்பொழுது, முதிர்ந்த நிலையியில் எப்பொழுதும், எதைச் செய்தாலும் இறைவனை நினைத்தல் அவசியம்.

 

 

காலை எழுந்தவுடன் சொல்லவேண்டிய துதி

 

கராக்ரே வசதே லக்ஷ்மீ கரமத்யே சரஸ்வதீ

கரமூலேது கோவிந்த: ப்ரபாதே கரதர்சனம்

 

பொருள்:-

வலது கையின் நுனியில்  லக்ஷ்மியும், நடுப்பகுதியில் சரஸ்வதியும், அடிப்பகுதியில் கோவிந்தனும் வசிக்கிறார்கள் காலியில் கரத்ர்சனம் செய்யவேண்டும்.

சிலர் கோவிந்த: என்ற இடத்தில் கௌரீ வாசம் செய்வதாகக் கொண்டு கௌரீஸ்யாத் என்றுமுரைப்பர்.

IMG_5160 (2)

இதிலிருந்து தூங்கி எழுந்தவுடன் வலது கையைப் பார்த்து கடவுளின் பெயரை உச்சரித்தல் ஆன்றோர் வகுத்த வழி என்பதும் தெரிகிறது. இதை ப்ராத ஸ்மரணம் என்பர்.