பணக்காரனுக்கும் கவலை! யாசகனுக்கும் கவலை!!

சம்ஸ்கிருதச் செல்வம்-4  by S Nagarajan 

4. பணக்காரனுக்கும் கவலை! யாசகனுக்கும் கவலை!!

 

காலம் கலியுகம். இந்த யுகத்தில் நடக்கும் கூத்துக்களை எல்லாம் கண்டு வியக்கிறார் பெரும் கவிஞர் நீலகண்ட தீக்ஷிதர்.

 

கலிவிடம்பனா என்ற அற்புதமான நையாண்டி நூலையே படைத்து விட்டார். நூறு பாக்கள் இதில் அடங்கியுள்ளன. பிரபலமான அத்வைத வேதாந்தியும் கவிஞரும் பேரறிஞருமான அப்பய்ய தீக்ஷிதரின் தம்பி நாராயண தீக்ஷிதரின் மகன் நீலகண்ட தீக்ஷிதர். மதுரையில் திருமலை நாயக்க மன்ன்னிடம் முதல் அமைச்சராக இருந்தவர்.

 

கலிவிடம்பனாவில் 76-வது பாடலாக அமைந்துள்ள பாடல் இது.

 

பணக்கார பிரபுவிடம் ஒரு ஏழை பிச்சைக்காரன் யாசகத்திற்கு வருகிறான். அவன் முகத்தைப் பார்க்கிறார் கவிஞர். அவன் முகத்தில் ஒரே கவலை தெரிகிறது. அவன் கவலை அவருக்குப் புரிகிறது. யாசகம் கேட்கிறோமே, பிரபு என்ன தருவான், எவ்வளவு தருவான், தருவானா என்றெல்லாம் அவனுக்குக் கவலை. அது புரிகிறது கவிஞருக்கு.

 

ஆனால் பணக்காரனைப் பார்த்தால் அவன் முகத்திலும் கவலை. அவனுக்கு என்ன கவலை? கவிஞர் வியக்கிறார். பின்னர் புரிந்து கொள்கிறார். கலியுகத்தின் அவலத்தை நினைத்து ஒரு பாடலைப் பாடுகிறார். பாடல் இது தான்:-

 

கிம் வக்ஷ்யதீதி தனிகோ யாவதுத்விஜதே மன: I

கிம் ப்ரக்ஷ்யதீதி லுப்தோ(அ)பி தாவதுத்விஜதே தத: II

 

(தனிகன் – பணக்காரன்)

   

   பிச்சை கேட்க வந்தவன் என்ன கேட்கப் போகிறானோ என்று பணக்காரனுக்குக் கவலை; அவன் என்ன சொல்லப் போகிறானோ என்று கேட்க வந்தவனுக்கும் கவலை!

 

 ஆக இருவருக்கும் கவலை! இது தானோ கலியுகம் என்பது?!

 

***************

“திருப்புகழ் நெருப்பு என்று அறிவோம் யாம்”

திருப்புகழ் ஆராய்ச்சிக் கட்டுரை -5

“திருப்புகழ் நெருப்பு என்று அறிவோம் யாம்”

 

அருணகிரிநாதர் பாடியதில் நமக்குக் கிடைத்த திருப்புகழ் பாடல்கள் 1300க்கும் சற்று அதிகம். அவைகளில் அவரே திருப்புகழின் பெருமையைக் கூறும் இடங்கள் நவில்தொறும் நூல்நயம் பயக்கும். படிக்கப் படிக்கத் தெவிட்டாதது. திருப்புகழைப் பழிப்பவர்க்கு விடும் எச்சரிக்கையைப் பாருங்கள்:

 

“சினத்தவர் முடிக்கும் பகைத்தவர் குடிக்கும்

செகுத்தவர் உயிர்க்கும் சினமாகச்

சிரிப்பவர் தமக்கும் பழிப்பவர் தமக்கும்

திருப்புகழ் நெருப்பு என்று அறிவோம் யாம்

நினைத்தது அளிக்கும் மனத்தையும் உருக்கும்

நிசிக்கரு அறுக்கும்       –பிறவாமல்

நெருப்பையும் எரிக்கும் பொருப்பையும் இடிக்கும்

நிறைப் புகழ் உரைக்கும்   –செயல் தாராய்

 

திருத்தணியில் பாடிய இன்னொரு பாட்டில்

பலகாலும் உனைத் தொழுவோர்கள்

மறவாமல் திருப்புகழ் கூறி

படி மீது துதித்துடன் வாழ        –அருள்வாயே

என்பார்.

 

திருப்புகழ் படித்தால் இடர்கள் பறந்தோடும் என்று உறுதிபடக் கூறுகிறார்:

இருப்பவல் திருப்புகழ் விருப்பொடு படிப்பவர்

இடுக்கினை அறுத்திடும் எனவோதும்”

இதே கருத்தை வேல் வகுப்பிலும் கூறுவார்:

“ துதிக்கும் அடியவர்க்கு ஒருவர் கெடுக்க இடர்

நினைக்கின் அவர் குலத்தை முதல் அறக் களையும்

எனக்கோர் துணையாகும்

சொலர்க்கறிய திருப்புகழை உரைத்தவரை

அடுத்த பகை அறுத்து எறிய உறுக்கி எழு

மறத்தை நிலை காணும்”

 

சந்த நடை

சந்த நடை என்ற சொல் வரும் திருச்செங்கோட்டுப் பாடலில்:

“பத்தர் கணப்ரிய நிர்த நடித்திடு

பக்ஷி நடத்திய           குகபூர்வ

பச்சிம தக்ஷிண உத்தர திக்குள

பத்தர்கள் அற்புதம்        எனவோதும்

சித்ர கவித்துவ  சத்த மிகுத்த  தி

ருப்புகழைச் சிறிது அடியேனும்”

வரும் வரிகள் படிக்கப் படிக்கச் சுவைதரும்

கிருஷ்ண தேவராயரின் கல்வெட்டுகளில் பூர்வ தக்ஷிண உத்தர பச்சிம சதுஸ் சமுத்ராதிபதி என்று எழுதி இருக்கிறார். நான்கு திசைகளிலும் அவர் வெற்றி வாகை சூடியதை இது குறிக்கும். ஏறத்தாழ அதே காலத்தில் வாழ்ந்த அருணகிரியின் பாடல்களில் அதன் தாக்கம் தெரிகிறது.

 

 

எல்லோரும் நன்கு அறிந்த சின்ன எட்டு வரிப் பாடல்

பத்தியால் யான் உனைப் பலகாலும்

பற்றியே மா திருப்புகழ் பாடி என்று துவங்கும் பாடல்.

பெங்களூர் ரமணி அம்மாளின் இனிய குரலில் இந்தப் பாட்டைக் கேட்டவர்கள் மீண்டும் மீண்டும் கேட்பார்கள்.

 

வயலூர் திருப்புகழில்

“வீசா விசாலப் பொருப்பெடுத்து எறி

பேர் ஆரவாரச் சமுத்திரத்தினில்

மீளாமல் ஓடித் துரத்தியுட் குறுஒருமாவை (மா மரம்)

வேரோடு வீழத் தறித்து அடுக்கிய

போராடும் சாமர்த்திய திருக் கையில்

வேல் ஆயுதம் மெய்த் திருப்புகழ் பெறு வயலூரா”

என்றும் பாடுகிறார்.

 

 

அற்புதத் திருப்புகழ்

அவரே தன் வாயால் ‘அற்புதத் திருப்புகழ்’ என்றும் முருகன் புகழைப் பாடுவார்:

யானாக நாம அற்புதத் திருப்புகழ்’

தேனூற ஓதி எத்திசைப் புறத்தினும்

ஏடேவு ராஜ தத்தினைப் பணித்ததும் இடர் ஆழி”

 

 

யமன் வரும் போதும் முருகன் வந்து ‘அஞ்சாதே’ என்று சொல்லிக் காப்பாற்றுவானாம்:

“ படிக்கும் திருப்புகழ் போற்றுவன், கூற்றுவன் பாசத்தினால்

பிடிக்கும் பொழுது வந்து அஞ்சல் என்பாய் ”

நாமும் திருப்புகழைப் பாடி இடர் களைந்து இன்புறுவோமாக.

(படங்கள்: முக நூல்; நன்றி.)

 

 

எனது முந்தைய திருப்புகழ் ஆராய்ச்சிக் கட்டுரைகள்

1.தமிழில் திட்டத் தெரியுமா? வசை பாடுவது எப்படி?

2.சம்பந்தருக்கு அடிமை அருணகிரிநாதர்

3. தனிமையில் இனிமை: அருணகிரிநாதர்

4. டாக்டர் முருகனும் ‘பேஷன்ட்’ அருணகிரிநாதரும்

5. அருணகிரிநாதருடன் 60 வினாடி பேட்டி

Contact London Swaminathan at swami_48@yahoo.com for the list of all the 400+ articles.

Varaha Avatar: New Explanation

Varaha Avatar: New  Explanation

Dr M Lakshmikumari is a scholar. She was the president of Vivekanada Kendra, Kanyakumari and edited its journals. I have already published one excerpt from her book: “Mother’s Love- Gandhari’s First Night”. I want to share one more page from her book; please note the headings are mine, not hers:

From the book SITA MUST LIVE: THE ROLE OF WOMEN IN SOCIETY written by Dr M Lakshmikumari:

“ One is reminded of the meaningful story full of highly relevant symbolism from our Puranas, centred round the incarnation of Lord Vishnu as the boar to restore Mother Earth that had tilted and slipped into the depths of Ocean. The moral is when human beings become oblivious of their responsibilities consequent on their interconnectedness and interdependence, God Almighty incarnates as Yagna Varaha—symbol of the principle of sacrifice. When our actions become self oriented and disjointed, breaking the natural interrelatedness, Truth gets devalued and there is a tilt. Yagnavaraha comes to remind man of the urgency of bringing the sense of sacrifice into his actions, of raising them into Yagnas, so that harmony and strength are restored as also the balance.

 

When the side of truth and related values including natural relationships become heavily outweighed on the other side with untruth and injustice, when our thoughts, words and deeds become shallow and superficial not expressive of deeper levels of our being, the individual, family and the society suffer. With each act of injustice we perpetrate, the scale is tilting further and further, distancing us from our roots in the earth, snapping one or more links in our connectedness with the rest of nature.

When humanity loses its balance, naturally the earth also loses its balance. With every generation the tilt becomes more and more conspicuous. The net result is a spiritual crisis, as is happening in our generation.

 

“Every day we reach deeper into the storehouse of earth’s resources, put more of these resources to use and generate more waste of every kind in the process. We are living on overdrafts and our children will have nothing to live on or live for. Frustration and anger will be their only inheritance.”

contact london swaminathan: swami_48@yahoo.com

 

தமிழில் திட்டத் தெரியுமா? வசைபாடுவது எப்படி?

439px-Murugan_by_Raja_Ravi_Varma

திருப்புகழ் ஆராய்ச்சிக் கட்டுரை -4

தமிழில் திட்டத் தெரியுமா?

வசைபாடுவது எப்படி?

திருப்புகழில்  இருந்து பத்து வசவுப் பாட்டுகளைத் தேர்ந்தெடுத்து அதிலுள்ள வசவுகளைத் தொகுத்து உள்ளேன். அருணகிரிநாதரின் இளமைக் காலம் முழுதும் தீய பழக்க வழக்கங்களில் கழிந்ததால் அவர் இந்த வசவுகளில் ஒரு நிபுணர். ஆனால் அவர் முருகனால் காப்பாற்றப்பட்ட பின்னரும் இப்படி தன்னையே தாழ்த்திப் பாடுவது இது போன்ற ஆட்களையும் முருகன் காப்பாற்றுவான் என்பதைக் காட்டவே. பொதுவாக அவர் வசைமாறி பொழியும் இடங்கள் உண்மையில் இன்றும் தீய நிலையில் இருப்பவர்களைக் குறிப்பதாகும்.

 

அசடன், கவடன், விகடன், ஆதாளிவாயன்

 

அவகுண விரகனை வேதாள ரூபனை

அசடனை மசடனை ஆசார ஈனனை

அகதியை மறவனை ஆதாளிவாயனை— அஞ்சுபூதம்

அடைசிய சவடனை மோடாதி மோடனை

அழிகருவழி வரு வீணாதி வீணனை

அழுகலை அவிசலை ஆறான வூணனை  அன்பிலாத

கவடனை விகடனை நானா விகாரனை

வெகுளியை வெகுவித மூதேவி மூடிய

கலியனை அலியனை ஆதேச வாழ்வனை வெம்பி வீழுங்

களியனை அறிவுரை பேணாத மாநுட

கசனியை அசனியை மாபாதனாகிய

கதியிலி தனையடி நாயேனை ஆளுவது எந்நாளோ

I am a scoundrel, devil, wicked, stupid, refugee, loud mouth, hunter, stupid of all the stupid persons, idler of idlers, rotten stale foodstuff, glutton, cunning fellow devoid of love, sadist with a crooked mentality, man of foul temper, wretched harbinger of disasters, human scum, drinker, man of fickle life, sinner என்று அருணகிரி நாதர் தன்னையே நொந்துகொண்டு எனக்கு என்று அருளப் போகிறாய் என்கிறார்.

(திரு கோபாலசுந்தரம் அவர்களின் திருப்புகழ ஆங்கில மொழிபெயர்ப்பைப் பயன்படுத்தி இருக்கிறேன்).

 

துட்டர்கள் பட்டியல்

 

ஆசார வீனக் குதர்க்க துட்டர்கள்

மாதா பிதாவைப் பழித்த துட்டர்கள்

ஆமாவினைச் செகுத்த துட்டர்கள்   பரதாரம்

ஆகாத எமனாற் பொசித்த துட்டர்கள்

நானாவு பாயச் சரித்ர துட்டர்கள்

ஆவேச நீரைக் குடித்த துட்டர்கள்  தமியோர்சொங்

கூசாது சேரப் பறித்த துட்டர்கள்

ஊரார்க ஆசைப் பிதற்று துட்டர்கள்

கோலால வாவிற் செருக்கு துட்டர்கள்  குரு சேவை

கூடாத பாவத் தவத்த துட்டர்கள்

ஈயாது தேடிப் புதைத்த துட்டர்கள்

கோமாள நாயிற் கடைப் பிறப்பினில் உழல்வாரே

List of bad people: Those despicable people lacking in discipline, engaging in arguments, base people who abuse their parents, who kill the cows and eat beef, who cohabit with others wives, confident tricksters, immoral people who get intoxicated by drinking alcohol, thieves who usurp others wealth, blabbermouths, arrogant rogues, sinful people who don’t serve their masters, stingy people who amass wealth—those people will take birth baser than a boisterous mad dog.

ஆவேச நீரைக் குடித்த துட்டர்கள் என்று குடிகாரகளைச் சாடும் அழகு தனி அழகு

 

கசுமாலம்

சென்னை வாசிகளுக்கு மிகவும் பிடித்த வசவு கசுமாலம். இதை பகவத் கீதையில் அர்ஜுனனை நோக்கி கண்ண பிரானும் பயன்படுத்துகிறார். இந்த சம்ஸ்கிருத சொல்லுக்கு அழுக்கு என்று பொருள்

ஊனேறெலும்பு சீசீமலங்க

ளோடே நரம்பு  கசுமாலம்

Bones wrapped in flesh and skin along with disgusting faeces and discharged slags, nervous system, other dirts……

 

சங்காளர் சூது கொலைகாரர் குடிகேடர் சுழல்

சிங்கார தோளர் பண ஆசையுளர் சாதியிலர்

சண்டாளர் சீசீயவர் மாயவலை………..

Cut throats, gamblers, murderers, destroyer of families, women loitering around with sensuous shoulders covetous after money, indulging in carnal pleasures, coming from the basest lineage

 

தரையினில் வெகுவழி சார்ந்த மூடனை

வறியனை நிறை பொறை வேண்டிடாமத

சடலனை மகிமைகள் தாழ்ந்த வீணனை மிகு கேள்வி

தவ நெறி தனைவிடு தாண்டு காலியை

அவமதி அதனில் பொலாங்கு தீமை செய் சமடனை வலிய அசாங்க மாகிய தமியேனை

I am an utter fool, crazy drunkard, arrogant scum, wastrel, roaming loafer, deliberately harmed others, an outcast, who went chasing after women என்று அருணகிரி நாதர் தன்னையே நொந்துகொண்டு எனக்கு என்று அருளப் போகிறாய் என்கிறார். காலி என்ற சொல் குறிப்பிடத்தக்கது.

 

பித்தர், அஞ்சர்,அவலர், பேய்க்கத்தர்

அறிவிலாப் பித்தர் உன்றன் அடிதொழாக் கெட்ட வஞ்சர்

அசடர் பேய்க் கத்தர் நன்றி அறியாத

அவலர், மேற் சொற்கள் கொண்டு கவிகளாகப் புகழ்ந்து

அவரை வாழ்த்தித் திரிந்து பொருள்தேடிச்

Stupid fools, evil people who never worship your feet, idiots, indulging in devilish deeds, thankless miserable ones—these are the people on whom I wasted words composing poems praising them, I went on heaping plaudits on them to make money.

 

சகல கருமிகள் சௌவிய சமயிகள்

சரியை கிரியைகள் தவமெனு மவர்சிலர்

சவலை யறிவினர் நெறியினை விடைனி யடியேனுக்

Ritualists, religious fanatics, those who worship through offerings and meditation, confused and unwise ones— I wanted to give up all these things.

தவநெறி தவறிய குருடுகள் தலைபறி கதறிய பரபாதத்

தருமிகள் கருமிகள் வெகுவித சமயிகள் அவரொடு சருவாநின்

The blind people who departed from the righteous path, the proponents of other religions who boisterously thrust their tenets by plucking hairs (like the Jains), the evil doers and various religious zealots—I have been locking horns with all these people. ‘தவநெறி தவறிய குருடுகள்’ என்பது படித்து இன்புறத் தக்கது.

 

பாவி, கோபி, பேடி, மோடி, லோபி, கோழை, பேய்

 

மதிதனை யிலாத பாவி குரு நெறி இலாத கோபி

மனநிலை இலாத பேயன்   அவ மாயை

வகையது விடாதபேடி தவநினைவிலாத மோடி

வரும் வகை யிதேது காயம் எனநாடும்

Sinner, coward, devil, hot tempered, ruffian, wicked miser, worthless fellow எனக்கும் அருள்புரி என்கிறார். பேடி, மோடி, கோபி, லோபி என்பன படிக்க சுவையாக இருக்கின்றன.

இன்னொரு இடத்தில் தேரா வ்ருதா, காமா விகாரன், ஆபாச ஈனன், அசாப சாசன், மோடாதி மோடன், கேடன், துரோகன், லோபன், வீணன் என்று அடுக்குகிறரர்.

 

குபேரன் யார்?

கொடாதவனை யேபு கழ்ந்து

குபேரனென வேமொ ழிந்து

குலாவியவ மேதி ரிந்து புவிமீதே

I used to praise a miser who had never given charity calling him the greatest giver like Kuberan and I kept on flattering him and wandering with him in vain!

பிறந்தார் கிடந்தார் இருந்தார் தவழ்ந்தார்

நடந்தார் தளர்ந்து பிணமானார்.

இந்தக் கருத்தை ஆதி சங்கரர், அப்பர் பெருமான் போன்றோர் அழகிய பாடல்களில் பாடியுள்ளனர் ( பாலனாய்க் கழிந்த நாளும்——-தேவாரம்; பாலஸ்தாவத் க்ரீடா சக்த:- ஆதி சங்கரரின் பஜ கோவிந்தம்)

 

contact london swaminathan at swami_48@yahoo.com

Mother’s Love: Gandhari’s First Night

Mother’s Love: Gandhari’s First Night

(Mothers! Choose anyone: work or child; childminder or you).

From the book SITA MUST LIVE: THE ROLE OF WOMEN IN SOCIETY written by Dr M Lakshmikumari:

 

“ An episode from the Mahabharata comes to mind which has some bearing in this context. After the war, the blind king Dritharashtra is consoling his much bereaved queen. He says, “Devi, there is no way out of this tragedy for which you are also responsible. Can you recall the words I spoke on our first wedding night when I entered into our bed chamber and saw you sitting mute and blind? I had hoped to see the world through your eyes but you decided to blindfold yourself without caring for me. No doubt, you earned for yourself the great distinction of being a pathivrata (chaste woman, loyal to husband). When our first child Duryodhana was brought to us, I put him on your lap and begged you to remove your blindfold and look at our first born and drench him with mother’s love, pouring through your eyes. But you cared not. Preserving your unique Pathivratya was more important for you than the well being of your child. Your children were brought up without tasting the rare elixir of mother’s love and no wonder, they grew up rebellious, selfish, non caring as embodiments of adharma. On the other side, Queen Kunti magnanimously gave way for Madri to accompany King Pandu to heaven, nurtured her own and Madri’s children with rare maternal love and care. They grew up to become embodiments of Dharma, and today they stand victorious.

Our present day world is getting filled with blind men and blindfolded women who have no time to take out of their selfish pursuits to care and nurture their children. Children losing their childhood could be the first warning signal— that humanity is about to lose its ‘human hood’.

The above write up was from the book Sita must live.

(I want to add one more episode: swami)

 

Picture of blind Dhritarashtra and blindfolded Gandhari

Mother’s power

A mother’s loving look can do miracles- is illustrated by another episode in the epic. Gandhari was given a boon for his lifelong pathivratya. Whatever or whoever she looks at will become indestructible. When she remembered theboon, she thought of using it to make her son Duryodhana invincible. She asked him to come naked before her so that her look will make him completely indestructible. When he was going all naked, Krishna came and ridiculed him for going naked. Having heard Krishna he covered his groin area with a cloth and appeared before his mum. She looked at him but the groin area did not get the magical protection. Krishna knowing this weakness, reminded Bhima when he had one to one mace fight with Duryodhana. As per Krishna’s signal, Bhima struck Duryodhana in the thigh area and eventually he was killed. A mother can save her child by her love is the moral of the story. Unfortunately the child was not ready to receive it fully in this story. That is the fate of people who follow adharma.

ராமாயண வழிகாட்டி -1

ராமாயண வழிகாட்டி

அத்தியாயம் – 1

ச.நாகராஜன்

 

வால்மீகி முனிவரால் இயற்றப்பட்ட ராமாயணத்தில் இல்லாத நன்னெறிகளே இல்லை. வேதத்திற்குச் சமானம் என்று ஆன்றோர்களால் கொண்டாடப்பட்ட இந்த நூலை தினமும் பாராயணம் செய்ய வேண்டும் என்பது அவர்களின் அறிவுரை!

 

சூக்தி சதகம் என்னும் சுபாஷித தொகுப்பு நூலில் வரும் ஒரு அற்புதமான கவிதை வால்மீகியை ராம ராம என்று கூவும் குயில் என்று வர்ணிக்கிறது. ராமாயணத்தை பாராயணம் செய்யும் பக்தர்கள் முதலில் சொல்லும் ஸ்லோகங்களில் இதுவும் ஒன்று.

 

கூஜந்தம் ராம ராமேதி மதுரம் மதுராக்ஷரம் I

ஆருஹ்ய கவிதா ஷாகாம் வந்தே வால்மீகி கோகிலம் II

 

ஆருஹ்ய கவிதா ஷாகாம் – கவிதை என்னும் மரத்தின் உச்சியில் ஏறி

கூஜந்தம் ராம ராமேதி மதுரம் மதுராக்ஷரம் – ராம ராம என்னும் இனிய அக்ஷரங்களை இனிமையாகக் கூவும்

வந்தே வால்மீகி கோகிலம் – அந்த வால்மீகி என்னும் குயிலை வணங்குகிறேன்

 

முதல் காவியத்தை இயற்றியதால் வால்மீகி ஆதி கவி எனப்படுகிறார். முதல் காவியம் ராமாயணம் என்பதால் இது ஆதி காவியம் என அழைக்கப்படுகிறது. கவிதையின் சிகரத்தில் ஏறியவர் என்பதோடு ராம நாமத்தைக் கூவிக் கூவிப் பாடும் குயில் என வால்மீகி அழைக்கப்படுகிறார்.

 

24000 ஸ்லோகங்களில் ஏகைகமக்ஷரம் ப்ரோக்தம் மஹாபாதக நாசனம் என்று ஒரு அக்ஷரத்தைச் சொன்னாலே மஹா பாதகங்களும் நாசமடையும் என்று உறுதி சொல்லப்பட்டிருப்பதால் முடிந்த அளவு அதை நாம் கற்று பாராயணம் செய்வது நலம் பயக்கும்.

ராமாயணத்தில் நிச்சயம் தெரிந்து கொள்ள வேண்டிய சில நல்ல ஸ்லோகங்களை இனம் காட்டும் முயற்சியே ராமாயண வழிகாட்டி.

இதன் மூலம் மூல ராமாயணத்தின் அனைத்து ஸ்லோகங்களையும் படிக்கும் ஆசை எழுந்தால் அதுவே இந்த முயற்சிக்கான வெற்றி.

 

மனப்பூர்வமாகக் கொண்டாடப்பட வேண்டியவர்கள் யார்?

 

தன்யா: கலு மஹாத்மானோ முனயஸ்த்யக்த கில்பிஷா

ஜிதாத்மானோ மஹாபாகா யேஷாம் நஸ்த: ப்ரியா ப்ரியே

 

எவர்களுக்கு சுகதுக்கம் இரண்டும் இல்லாமல் இருக்கின்றதோ   அவர்கள் தான் மஹாத்மாக்கள். ஜிதேந்திரியர்கள். மஹாபாக்கியசாலிகள்.முனிவர்கள்.தன்யர்கள். மனப்பூர்வமாகக் கொண்டாடப்பட வேண்டியவர்கள்.

(கொடிய ராக்ஷஸிகள் சீதையை மிரட்ட வருந்தி சீதை புலம்பும் போது கூறியது – வால்மீகி ராமாயணம்; சுந்தர காண்டம் இருபத்தாறாவது ஸர்க்கம் 49ஆம் ஸ்லோகம்)

 

மஹான்களுக்கு சீதையின் நமஸ்காரம்

 

ப்ரியாந்ந ஸம்பவேத் து:க்க

       மப்ரியா ததிகம் பயம்

தாப்யாம் ஹி யே வியுஜ்யந்தே

       நமஸ்தேஷாம் மஹாத்மனாம்

 

சுகமெனக் கொண்டதால் மன அஸந்துஷ்டி இல்லாதிருக்கிறது. துக்கமெனக் கொண்டதால் அனாவஸ்யமான மன ஏக்கம் உண்டாகிறது. எவர்கள் அவ்விரண்டுகளாலும் விடுபட்டிருக்கிறார்களோ அந்த மஹாத்மாக்களுக்கு நமஸ்காரம்

(கொடிய ராக்ஷஸிகள் சீதையை மிரட்ட வருந்தி சீதை புலம்பும் போது கூறியது – வால்மீகி ராமாயணம்; சுந்தர காண்டம் இருபத்தாறாவது ஸர்க்கம் 50ஆம் ஸ்லோகம்)

 

மஹாத்மாக்களை நமஸ்கரிப்பதால் ஆபத்து, மா சம்பத்து ஆகி விடுகிறது! By S Nagarajan

****************

வேத நாயும் மாதா கோவில் நாயும்

படத்தில் சர்ச்சில் பிரார்த்தனை செய்யும் அதிசய நாய்

உலகில் முதல் முதலில் நாயின் பெருமையைப் போற்றியது உலகின் மிகப் பழைய மத நூலான ரிக் வேதம் ஆகும். இந்துக்கள் எப்போதுமே பிராணிகள் தாவரங்களின் பால் அன்பு மழை பொழிபவர்கள். சம்ஸ்கிருத, தமிழ் இலக்கியங்களில் உள்ள ஆயிரக் கணக்கான குறிப்புகள் இதை உறுதி செய்கின்றன. மஹா பாரதத்திலும் ராமாயணத்திலும் வியாசரும் வால்மீகியும் நாய்கள் பற்றிய சுவையான கதைகளைச் சேர்த்துள்ளனர். டோக்கியோ விலுள்ள நாய் சிலை உலகப் புகழ்பெற்றது. இப்போது இத்தாலிய மாதா கோவில் நாய்க் கதை ஒன்றும் லண்டன் பத்திரிக்கைகளில் படங்களுடன் வெளியாகி இருக்கிறது. இதோ சுவையான நாய்க் கதைகள்:

 

இத்தாலியில் சான் டொனாசி என்னும் ஊரில் சாண்டா மரியா அசுந்தா மாதாகோவில் இருக்கிறது. அங்கு மரியா மார்கரிட்டா லோசி என்ற பெண்மணி ஏழு வயதான ‘டாம்மி’ என்ற நாயுடன் சர்ச்சுக்கு (மாதாகோவில்) போவது வழக்கம். இதை யாரும் பொருட்படுத்துவதில்லை. அவர் காலடியில் ‘டாம்மி’ அமைதியாக அமர்ந்திருக்கும். சென்ற ஆண்டு அவர் இறந்துவிட்டார். அந்த நாய் திடீரென்று கடந்த இரண்டு மாதங்களாக தினமும் சர்ச் மணி அடித்தவுடன் பிரார்த்தனைக் கூட்டத்துக்கு வந்துவிடுகிறது! அங்குள்ள பாதிரியாரும் அதை அன்புடன் உபசரிக்கிறார்.

 

நாய்கள் நன்றியுள்ள பிராணிகள். மேலை நாடுகளில் இரண்டாம் உலகப் போரில் சேவையாற்றிய பல நாய்களுக்கு சிலைகள் உண்டு. ஆயினும் போரில் சம்பந்தப்படாத ஜப்பானிய ஹசிகோவின் கதை மிகவும் உருக்கமானது. டோக்கியோ பல்கலைக்கழகத்தில் விவசாயத் துறை பேராசிரியர் யுனோ ஒரு நாயை வளர்த்தார். அதன் பெயர்தான் ஹசிகோ (எட்டாம் எண் என்று அர்த்தம்). பேராசிரியர் தினமும் பல்கலைக்கழகத்தில் இருந்து வரும்போது சிபுயா என்ற ரயில் நிலைய வாசலில் அது காத்து நிற்கும். அவர்களது இந்த நட்பு ஓராண்டு நீடித்தது. ஆனால் அவர் 1925ல் மூளையில் ரத்தம் உறைந்து இறந்துவிட்டார். அவர் எப்படி ரயில் நிலையத்துக்கு வருவார்? ஆயினும் ஹசிகோ ஒன்பது ஆண்டுகளுக்கு அதே ரயில் நிலையத்துக்கு அதே நேரத்துக்கு தவறாமல் போய் பேராசிரியருக்காக காத்து நின்றது. ஜப்பானின் மிகப்பெரிய பத்திரிகை இந்த நாய் பற்றி ஒரு கட்டுரை வெளியிட்டவுடன் அது உலகப் புகழ் பெற்றது. 1934 ஆம் ஆண்டு அந்த ரயில் நிலைய வாயிலில் நாயுக்கு ஒரு வெண்கலச் சிலை வைத்தனர். அந்த சிலைத் திறப்புவிழாவுக்கு ஹசிகோவும் வந்தது!

படத்தில் ஹசிகோ சிலை

1935ல் ஹசிகோ புற்றுநோய் காரணமாக இறந்தது. அதன் உடலைப் பதப்படுத்தி டோக்கியோ தேசிய மியூசியத்தில் வைத்திருக்கின்றனர். மஹா பாரதத்திலும் ராமாயணத்திலும் ரிக் வேதத்திலும் இந்துக்கள் ஏன் நாய்க் கதைகளை எழுதினர் என்பது இப்போது நமக்கு நன்கு விளங்கும்.

நாய்கள் நன்றியுடையவை மட்டும் அல்ல. அபூர்வ சக்திகளை யுடையதும் கூட. மனிதனை விட 3000 மடங்கு அதிகம் மோப்ப சக்தி/முகரும் சக்தி கொண்டவை. பூகம்பம், சுனாமி, எரிமலைச் சீற்றம் ஆகியவற்றை பல நாட்களுக்கு முன்னரே அறிந்து ஊளை இடத் துவங்கிவிடும். பூமிக்கடியில் கேட்கும் உறுமல் சப்தத்தை அவை கேட்கின்றன என்று விஞ்ஞானிகள் சொல்கின்றனர்.

 

ரிக் வேதத்தில் நாய்

ரிக் வேதம் இற்றைக்கு 3500 ஆண்டுகளுக்கு முன் உலகில் எழுந்த முதல் மத நூல். அதில் ‘சரமா’ என்ற நாய் இந்திரன் வளர்த்த நாய். அதற்கு சரமேயஸ் என்ற பெயரில் இரண்டு குட்டிகளும் உண்டு. அவை ஒவ்வொன்றுக்கும் 4 கண்கள். அதாவது அவற்றின் சக்தியைக் குறிப்பிட இப்படி சங்கேத மொழியில் வேத காலப் புலவர்கள் மொழிவர். பாணிக்கள் இந்திரனின் பசுக்களைத் திருடிய போது சரமாதான் அவைகளைக் கண்டுபிடித்தது. அதன் குட்டிகளான சரமேயஸ் யம தர்ம ராஜனின் காவலர்கள். அதாவது சாவு வருவதை முன் கூட்டி அறிவிக்கும் சக்தி படைத்தவை!

(கிரேக்கர்கள் இதை ஹெர்மிஸ் என்று மாற்றி அவர்கள் புராணத்தில் சேர்த்துவிட்டனர். சம்ஸ்கிருத ‘ஸ’ கிரேக்க மொழியில் ‘ஹ’ ஆக மாறும். இதனால்தான் ‘சி’ந்து நதி ஆட்களை ‘ஹி’ந்துக்கள் என்று மொழிந்தனர்)

ரிக் வேத காலத்தில் மனிதன் நாய் வளர்த்த செய்தி இதில் கிடைக்கிறது. அது மட்டுமா? அதற்கு பெயர் வைத்தது, அதன் சேவைக்கு நன்றி கூறும் முகத்தான் அவை பற்றி கவிதை பாடியது ஆகியவற்றையும் எண்ணி இந்துக்கள் பெருமைப்படலாம்.

படத்தில் தத்தாத்ரேயர் (ரவிவர்மா ஓவியம்)

மகாபாரதத்தில் நாய்

பாண்டவர்கள் தங்கள் இறுதிக் காலத்தை புனித திசையான வடக்கில் இருக்கும் மேரு மலையை நோக்கி நடந்தே கழிக்க எண்ணுகின்றனர். தர்மபுத்திரனை ஒரு நாய் பின்தொடர்ந்து செல்கிறது. இப்படிப் போகும் வடதிசைப் பயணத்தை மகா பிரஸ்தானம் என்பர். சங்க காலத் தமிழர்கள் வட திசை நோக்கிச் செல்லுவதற்குப் பதிலாக வட திசை நோக்கி அமர்ந்து உண்ணாவிரதம் இருந்து உயிர் நீத்தது புறநானூற்றில் உள்ளது பாண்டவர்கள் ஒவ்வொருவராக சுருண்டு விழுந்து இறந்தனர். கடைசியாக மிஞ்சியது தர்மனும் நாயும்தான். சொர்க்கத்துக்குப் போனபோது நாயை உள்ளேவிட முடியாது என்று சொல்லிவிட்டனர். நாய்க்கு அனுமதி இல்லாவிடில் எனக்கு சொர்க்கமே வேண்டாம் என்று சொன்னார் தர்மர். உடனே அந்த நாய் தான் தர்ம தேவதை என்று சுய ரூபத்தைக் காட்டி இறுதிக் காலத்திலும் தர்மன் கடைப்பிடித்த தர்மத்தைப் பாராட்டியது.

 

ராமாயணத்தில் நாய்

உத்தரகாண்டம் 60, 61 அத்தியாயத்தில் வால்மீகி முனிவர் ஒரு நாயின் கதையைக் கூறுகிறார். ஒரு நாயை ஒரு பிராமணன் அடிக்கவே அது ராம பிரானிடத்தில் புகார் செய்கிறது. ராமன அந்த பிராமணனுக்கு ‘சம்மன்’ அனுப்பவே அவன் கோர்ட்டில் ஆஜர் ஆனான். அவனுக்கு என்ன தண்டனை கொடுப்பது என்று மந்திரிகளைக் கேட்டபோது பிராமணர்களைத் தண்டிக்கமுடியாது என்று கூறிவிட்டனர். ஆனால் ராமன் அந்த பிராமணனை ஒரு மடத்துக்குத் தலைமை அதிகாரியாக நியமித்து ‘தண்டணை’ கொடுத்தார்! எல்லோருக்கும் ஒரே ஆச்சரியம். உத்தமபுத்திரன், சத்திய ஆத்மா ராமனா இப்படிச் செய்கிறான்? என்று புருவத்தை உயர்த்தினர். இதன் காரணம் நாய்க்குக் கூடத்தெரியுமே என்று ராமன் குறிப்பால் உணர்த்தினார்.

நாய் தன் கதையைக் கூறியது. பூர்வ ஜன்மத்தில் ஒரு மடத்தின்/ கல்வி நிறுவனத்தின் தலைவர் தாம் என்றும் அப்போது பணத்தைக் கையாண்ட குற்றத்தால் இப்போது அந்த பிராமணன் கையில் அடிபட நேரிட்டது என்றும் விளக்கியது. எல்லோருக்கும் விளங்கியது. அந்தப் பிராமணன்அதிகாரியாகப் பதவி ஏற்று தவறு செய்வான், தன்னாலேயே நரகத்துக்குப் போவான் என்று.

இந்தக் கதையில் பல நீதிகள் இருக்கிறது. விரிவஞ்சி விடுக்கிறேன்.

 

ஆதி சங்கரர் கண்ட 4 நாய்கள்

உலக மகா தத்துவ மேதை ஆதி சங்கரர் காசி மாநகரத்தில் 4 நாய்களுடன் வந்த சண்டாளனைப் பாதையில் இருந்து விலகச் சொன்னபோது அவன் கேட்ட கேள்வி ஆதி சங்கரருக்கு ஞானம் அளித்தது. அந்த சண்டாளனை பரமேஸ்வரனாகவும் 4 நாய்களை 4 வேதங்களாகவும் அவர் உணர்ந்தார்..

தத்தாத்ரேயர் என்னும் திரிமூர்த்தி அவதாரம் 4 வேதங்களை 4 நாய்களாக அழைத்து வரும் அற்புதமான படத்தை பாரதம் போற்றும் ஓவியர் ரவிவர்மா அழகாக வரைந்துள்ளார்.

புண்ய சீலர் நாமதேவ் வைத்திருந்த உணவுப் பண்டத்தில் ஒரு பகுதியை நாய் திருடிக் கொண்டு ஓடியது. அவரும் அதன் பின்னால் ஒடினார். எதற்காக? நெய் இல்லாமல் அதைச் சப்பிட்டால் நாயின் குடல் வெந்து விடுமே என்று எண்ணி நெய்யையும் அதற்குக் கொடுக்க ஓடினார்.

இந்து மதம் முழுதும் மரம், செடி, கொடி, பிராணிகள் எல்லாம் போற்றப்படுகின்றன. இப்போது வெளி நாட்டினர் இதை எல்லாம் படம் பிடித்து நாம் இன்று கூறும் புறச் சூழல் விடயங்களை இந்துக்கள் 3000 ஆண்டுகளுக்கு முன்னரே கூறிவிட்டனர் என்று டெலிவிசனில் காட்டுகின்றனர் (அண்மையில் நாகப் பாம்புகளைப் போற்றும் நாக பஞ்சமி நிகழ்ழ்சிகளை லண்டனில் கண்டோம்)

இந்து என்று சொல்லடா! தலை நிமிர்ந்து நில்லடா!!

 

Please read other animal stories posted earlier in this blog:

1. Animal Einsteins (Part 1 and Part 2)

2. Can parrots recite Vedas?

3. Why do animals worship Gods?

4. Mysterious Messengers for Ajanta, Angkor Wat and Sringeri

5. Elephant Miracles

6). 45 Words for Elephant

7. Can Birds Predict your Future?

8. Two Little Animals That Inspired Indians

9. Three Wise Monkeys from India

10. Mysterious Tamil Bird Man

11. Gajendra Moksha in Africa

12.அதிசய பறவைத் தமிழன்

Contact London Swaminathan at swami_48@yahoo.com

 

Vedic Dog and Church Dog

 

Picture of the dog that regularly attends Mass in an Italian Church

Ramayana Dog and Mahabharata Dog

Dog stories are numerous and very interesting. Hindus were the first to introduce them in to literature. We have the earliest reference to a dog in Rig Veda. That is the oldest reference of this faithful creature. Mahabharata and Ramayana have two interesting dog stories. We have the most famous dog statue in Tokyo railway station. But a church dog story in London newspapers made me to write this article. Let us look at them one by one.

 

Tommy is a seven year old German shepherd dog who used to accompany its owner Maria Margerita Lochi. Margerita went to Santa Maria Assunta Church in San Donaci in Italy. The dog went with her to the church and sat at her feet during mass. Everybody loved the dog. But its owner Maria died last year. The dog has started coming to mass in the Church for the past two months. On the day of Maria’s funeral, it followed her coffin and joined the mourners. Now it comes to the church as soon as the church bell rings for the mass. Father Donato Panna told the news papermen that the dog is well behaved and doesn’t make any sound.

The most famous Tokyo dog Hachiko was raised by a professor at the University of Tokyo. Every day the dog came to Shibuya railway station to receive him. After a year of this strange friendship, Professor H. Ueno died suddenly. He never came to the station, but the dog Hachiko came to the station looking for his master everyday  for nine years!! The dog died of cancer in 1935. Even before it died, a newspaper story about the dog made it a national celebrity. In 1934, one year before its death, people erected a bronze statue in front of Shibuya Railways station and the dog also took part in the opening ceremony! After its death, is body was stuffed and is kept in the National Museum in Tokyo.

 

Now we know why Rig Veda gave so much importance to the first dog in human history, Sarama and its two children Sarameyas. Now we understand why Vyasa of Mahabharata and Valmiki of Ramayana introduced two dog stories in the epics.

Picture of Dattatreya with the four dogs

Dog in Rig Veda

Sarama was the dog of Indra. It pursued and recovered the cows stolen by the Panis. Some scholars interpreted it symbolically. But whatever may be the truth, Hindus were the first one to raise a faithful dog and use it for guarding the property. We gave them due credit and now we know the name for at least 3500 years. It had two children called Sarameyas each with four eyes.  The Greeks copied this story from us and created a character called Hermes (They change S to H and that is how the word Hindu came from the River Sindhu). Rig Vedic Rishis were grateful and immortalised Sarama.

Sarameyas were the watchdogs of Yama.

 

Dog in Mahabharata

Dogs are always associated with Yama, God of Death. If a big calamity or death is going to happen, dogs will know it well in advance and bark or howl for several days before that event. We read such stories before big earthquakes or tsunamis or volcanic eruptions. Scientists now know the reason for their strange behaviour. They are thousand times more sensitive than human beings. They can feel the tremors deep beneath the ground. Their smelling is 3000 times more powerful than humans. When Pandavas decided to end their life, what is called Mahaprathanika, a dog was taken by the eldest of the Pandavas, Dharma (See 17th Parva- Mahaprastanika Parva). Tamils also did some sort of ritual sacrifice called Vatakkiruththal, that is fasting to death facing North. Pandavas also travelled towards Mount Meru in the holy direction North and one by one died on the way. Last was Dharma. When he went to the heaven, God of death refused entry/permission for the dog. Immediately Dharma also declined the offer of entry. He told the guards if the dog was not allowed he would not come in. Then the dog showed its real face, ‘God of Dharma’ itself.

 

We see two points here.1.Dharma wont deviate from the path of dharma( morality) even if it is obtaining heaven.2.Dogs are given so much importance because they are friends of human beings. Rig Veda was the first book to acknowledge it.

Picture of the most famous dog Hachiko in front of Shibuya Railaway Station,Tokyo

 

Dog in Ramayana

The dog story in Uttarkanda (chapter 60,61) of Ramayana has some sense of humour. A dog went to Rama and complained that a Brahmin hurt it without any reason. Immediately Rama summoned him and admonished him. When he asked the ministers what punishment the Brahmin should be given, they told Rama a Brahmin is exempted from punishments. But Rama made the Brahmin a head of an institution to the astonishment of his ministers. When the ministers questioned him about it he told them that the dog knows it well. The dog explained that in its previous birth it was the head of that institution and misappropriated money. So by giving that position he is liable to commit sins and go to hell. Power corrupts and absolute power corrupts absolutely!

 

Adi Shankara and the 4 Dogs

We have lots of references to dogs in Hindu religious literature. Adi Shankara shunned a Chandala( low caste) who came with four dogs. Later he realised that the Chandala was Lord Parameswara and the four dogs were four Vedas. Lord Dattatreya’s four dogs were four Vedas. Lord Bhairava’s vehicle (Vahana) is a dog. Saint Namdev gave a dog his whole food when it stole part of it.

Lord Krishna in Bhagavad Gita (5-18) says,

“ Sages see with an equal eye, a learned and humble Brahmin, a cow, an elephant, or even a dog or an outcaste”.

 

Please read other animal stories posted earlier in this blog:

1. Animal Einsteins (Part 1 and Part 2)

2. Can parrots recite Vedas?

3. Why do animals worship Gods?

4. Mysterious Messengers for Ajanta, Angkor Wat and Sringeri

5. Elephant Miracles

6). 45 Words for Elephant

7. Can Birds Predict your Future?

8. Two Little Animals That Inspired Indians

9. Three Wise Monkeys from India

10. Mysterious Tamil Bird Man

Contact London Swaminathan at swami_48@yahoo.com

சம்பந்தருக்கு அடிமை அருணகிரிநாதர்

 

Murugan Statue at Batu Caves, Malaysia

திருப்புகழ் ஆராய்ச்சிக் கட்டுரை- 3

சம்பந்தருக்கு அடிமை அருணகிரிநாதர்

அருணகிரிநாதரின் திருப்புகழில் அப்பர், சுந்தரர், சம்பந்தர் ஆகியோரின் தேவார செல்வாக்கையும் மாணிக்கவாசகரின் திருவாசகச் செல்வாக்கையும் நன்கு காணமுடியும். இருந்தபோதிலும் அவர் சம்பந்தருக்குதான் அடிமை என்பதை அவரே திருப்புகழ் பாடல்களில் கூறுகிறார். 1300க்கும் அதிகமான திருப்புகழ் பாடல்கள் நமக்குக் கிடைத்துள்ளன. இதில் 149 பாடல்களில் அவர் திரு ஞான சம்பந்தப் பெருமானை நெஞ்சாரப் புகழ்கிறார், போற்றுகிறார். அவரைப் போல அமிர்த கவி இயற்ற அருள்  புரியுமாறு முருகப் பெருமானிடம் இறைஞ்சுகிறார். இந்த 149 பாடல் மேற்கோள்களையும் இங்கே கொடுத்தால் இந்தக் கட்டுரை புத்தக அளவுக்குப் பெருத்துவிடும். இதோ ஒரு பானைச் சோற்றுக்கு ஒரு சோறு பதம் என்பது போல சில எடுத்துக் காட்டுகள்:

 

புமியதனில் ப்ரபுவான

புகலியில்வித் தகர்போல

அமிர்தகவித் தொடைபாட

அடிமைதனக் கருள்வாயே;

சமரிலெதிர்த் தசுர்மாளத்

தனியயில்விட் டருள்வோனே

நமசிவயப் பொருளானே

ரசதகிரிப் பெருமானே

 

சம்பந்தரைப் புகலி (சீர்காழி) வித்தகர் என்று புகழ்ந்து அவரது பாடல்களை அமிர்தம் போன்றவை என்றும் போற்றுகிறார்.

பொதுவாக அவர் நால்வரின் தெய்வத் தமிழ் பாடல்களை “ஆரண கீத கவிதை, உபநிடத மதுர கவிதை, ஞானத் தமிழ் நூல்தாளக் கவிதை, பக்திமிக இனிய பாடல்” எனப் பாராட்டுகிறார்.

ஞான சம்பந்தருடன் வாதம் செய்து தோற்றுப்போன சமணர்கள் கழுவில் ஏறிய மதுரை சம்பவத்தைப் பல பாடல்களில் குறிப்பிடுகிறர். எப்போதெல்லாம் சம்பந்தரைச் சொல்கிறாரோ அப்போதெல்லாம் தமிழைப் புகழ்வதையும் காண்கிறோம். அன்று ஞான சம்பந்தர் இல்லாவிடில் தமிழே அழிந்திருக்கும் என்பது அருணகிரியின் கணிப்பு.

 

செந்தமிழ் நாளும் ஓதி உய்ந்திட ஞானமூறு

செங்கனி வாயிலோர் சொல் அருள்வாயே

பஞ்சவனீடு கூனுமொன்றிடு தாபமோடு

பஞ்சவறாதுகூறு சமண்மூகர்

பண்பறுபீலியோடு வெங்கழுவேற வோது

பண்டித ஞான நீறு தருவோனே

 

இன்னொரு பாடலில்

அழுதுலகை வாழ்வித்த கவுணியகுலாதித்த

அரிய கதிகாமத்தில் உரிய அபிராமனே—என்பார்.

சம்பந்தரின் ஊராகிய சீர்காழியில் பாடிய திருப்புகழ்களில் மறவாமல் அவரைப் பாடுகிறார்.

சேனக்குரு கூடலில் அன்று ஞானத் தமிழ் நூல்கள் பகர்ந்து

சேனைச் சமணோர் கழுவின் கண்மிசையேறத்

தீரத் திருநீறு புரிந்து மீனக்கொடியோன் உடல் துன்று

தீமைப் பிணி தீர உவந்த குருநாதா

என்று அற்புதமாகப் பாடுகிறார்.

 

அதே சீர்காழியில் பாடிய வேறு ஒரு பாடலில்

சமயமும் ஒன்றிலை என்ற வரும்பறி

தலையரு நின்று கலங்க விரும்பிய தமிழ் கூறும்

என்று தமிழையும் ஞான சம்பந்தரையும் ஒருங்கே புகழ்கிறார்.

 

ஒரு பாடலில் பாண்டிய மன்னனை தெற்கு நரபதி என்றும் சம்பந்தரை கவுணியர் பெருமான் என்றும் துதிக்கிறார்:

 

புத்தர் அமணர்கள் மிகவே கெடவே

தெற்கு நரபதி  திருநீறிடவே

புக்க அனல்வய மிகஏடுயவே உமையாள்தன்

புத்ரனென இசைபகர் நூல் மறநூ

கற்றதவமுனி பிரமாபுரம்வாழ்

பொற்ப கவுணியர் பெருமான் உருவாய் வருவானே.

 

சம்பந்தரை முருகப் பெருமானின் அவதாரம் என்று போற்றுவது சைவ மரபு. அதை இந்தப் பாடல் உறுதிசெய்துவிட்டது.

சம்பந்தப் பெருமான் ஞானப் பாலருந்தியதையும் பாட மறக்கவில்லை:

உமைமுலைத் தருபாற்கொடு

உரிய மெய்த் தவமாக்கி நலுபதேசத்

தமிழ்தனை கரைகாட்டிய திறலோனே

சமணரைக் கழுவில் ஏற்றிய பெருமாளே— என்பர்.

ஞானசம்பந்தரைப் பர சமயக் கோளரி என்றும் போற்றிப்பரவுகிறார். இருபது பாடலுக்கு ஒரு பாடல் வீதம் சம்பந்தரையும் அவர்தம் லீலைகளையும் துதிபாடுவதால் அருணகிரியை சம்பந்தரின் அடிமை என்பதில் தவறு ஒன்றுமிலை.

 

நாளும் இன்னிசையால் தமிழ் பரப்பிய ஞான சம்பந்தர் வாழ்க! புகலி வித்தகன் புகழ் பாடிய அருணகிரி வாழ்க!! தெய்வத் தமிழ் வாழ்க!!!

 

முந்தைய திருப்புகழ் ஆராய்ச்சிக் கட்டுரைகள்:

1.தனிமையில் இனிமை: அருணகிரிநாதர்

2.அருணகிரிநாதருடன் 60 வினாடி பேட்டி

3.டாக்டர் முருகனும் ‘பேஷன்ட்’ அருணகிரிநாதரும்

Contact London Swaminathan at swami_48@yahoo.com for the list of all the 400+ articles.

 

நல்லவர்களை யாருடன் தான் ஒப்பிடுவது?

சம்ஸ்கிருதச் செல்வம்-3 by S Nagarajan 

நல்லவர்களை யாருடன் தான் ஒப்பிடுவது?

 

அந்தப் புலவர் ஊர் ஊராகச் செல்பவர். பலரையும் பார்த்த பழுத்த அனுபவஸ்தர். ஒரு நாள் தான் கண்ட நல்லவர்களை எண்ணி எண்ணி நெஞ்சம் நெகிழ்ந்தார். அவர்களின் மேன்மையை ஒரு பாடலாகப் பாட எண்ணினார். அவர்களை யாருடன் ஒப்பிடலாம்? யோசித்தார்.

 

முதலில் பரந்த கடலைப் பரந்த நெஞ்சம் உள்ள அவர்களுடன் ஒப்பிடலாமா! அது உப்புக் கரிக்குமே

க்ஷாரோ வாரிநிதி:

 

குளிர்ந்த சந்திரனுக்கு அவர்களின் குளிர்ந்த பார்வை மற்றும் மனத்திற்காக ஒப்பிடலாமா?

சந்திரனுக்குக் களங்கம் உண்டே! நல்லவருக்குக் களங்கமே கிடையாதே!

களங்க கலுஸ்சந்த்ரோ

 

பிரகாசமான சூரியனுக்கு அவர்களின் பிரகாசத்தை ஒப்பிடலாமா?

ஆனால் சூரியன் சுட்டெரிக்குமே! அவர்கள் ஒரு நாளும் யாரையும் எரித்தது இல்லையே!

ரவி ஸ்தாபக்ருத:

 

மழை பொழியும் மேகத்திற்கு அவர்களது வள்ளன்மையை ஒப்பிடலாமா? ஆனால் மேகமோ சபல புத்தியுடையது. சில சமயம் பொழியும். சில சமயம் பொழியவே பொழியாது. என்றுமே பொழியும் வள்ளல்களுக்கு அதை ஒப்பிடுவது சரியில்லையே!

சரி வானம் ஒப்பிடுவதற்கு சரிப்படுமா. அதன் அகன்ற தன்மையைச் சொல்லலாமா! ஆனால் வெறும் சூன்யமான இடமாயிற்றே! சரிப்படாது.

 

பர்ஜன்யஸ்சபலாஸ்ரயோ(அ)ப்ரபடலாத்ருஷ்ய: ஸுவர்ணாசல:

 

சரி ஆழ்ந்த தன்மையைக் குறிக்க பாதாளத்தை ஒப்பிடலாமா! அங்கு பாம்புகள் அல்லவா நிறைந்திருக்கும். நல்லோரிடம் விஷம் ஏது?

சரி, ஸ்வர்க்கத்தில் உள்ள கேட்டவற்றையெல்லாம் வாரி வழங்கும் காமதேனுவுடன் ஒப்பிடலாமா? ஆனால் அது  கேவலம் ஒரு மிருகம் தானே! நல்லவர்கள் மனிதர்கள் ஆயிற்றே! ஒப்பிடுவது சரியில்லையே!

 

ஷூன்யம் வ்யோம ரஸா த்விஜிஹ்ன விதூதா ஸ்வர்கமதேனு: பசு:

 

சரி,கற்பகத் தருவை ஒப்பிடலாமா! அதுவோ மரம்; அதுவும் சரியில்லை.

சரி,நினைத்ததை வழங்கும் சிந்தாமணிக்கு ஒப்பிடலாமா. ஹூம், அது வெறும் கல்! கல்லுடனா நல்லவர்களை ஒப்பிடுவது?

காஷ்டம் கல்பதருர்த்ருஷஸ்த்சுரமணிஸ்தத்

கேன சாம்யம் சதாம் II

 

புலவர் குழம்பிப் போனார். நல்லவர்களை யாருடன் தான் ஒப்பிடுவது?

யாருடனும் ஒப்பிட முடியாது. தன் இயலாமையை அப்படியே கவிதையாகப் பொழிந்து விட்டார். பாடலை

முழுவதும் பார்ப்போம்:

 

க்ஷாரோ வாரிநிதி: களங்க கலுஸ்சந்த்ரோ ரவி ஸ்தாபக்ருத:

பர்ஜன்யஸ்சபலாஸ்ரயோ(அ)ப்ரபடலாத்ருஷ்ய: ஸுவர்ணாசல: I

ஷூன்யம் வ்யோம ரஸா த்விஜிஹ்ன விதூதா ஸ்வர்கமதேனு: பசு:

காஷ்டம் கல்பதருர்த்ருஷஸ்த்சுரமணிஸ்தத்

கேன சாம்யம் சதாம் II

 

 

கடலோ உப்புக் கரிக்கும்.சந்திரனோ களங்கமுடையது. சூரியனோ சுட்டெரிக்கும். மழைமேகமோ சபலமானது.வானமோ சூன்ய மயம். பாதாளமோ பாம்புகள் நிறைந்தது.ஸ்வர்க்கத்தில் உள்ள காமதேனுவோ ஒரு மிருகம். கற்பகத் தருவோ ஒரு மரம். சிந்தாமணியோ ஒரு கல். நல்லவர்களை யாருடன் தான் ஒப்பிடுவது?!

 

இது அமைந்துள்ள சந்தம்  சார்தூலவிக்ரிதம் என்னும் சந்தம்.

 

*****************