ஜொராஸ்த்ரர் யார்? காஞ்சி சுவாமிகள் உரை

ஜொராஸ்த்ரர் யார்

நூறு ஆண்டு வாழ சரகர் கூறும் விதிகள்

100 years life

Post 757 dated 24th December 2013.
ஹித ஹாரி, மித ஹாரி, ருது ஹாரி, சதா நிரோகி!

ஆயுர்வேத ஆசார்யர் சரகர் – பகுதி 3
(Please read first two parts posted earlier)
By ச.நாகராஜன்

.
சின்ன உண்மை
வியாதி இல்லாமல் வாழ ஒரு ரகசிய சூத்திரத்தை சரகர் இப்படிக் குறிப்பிட்டுள்ளார்:- ஹிதஹாரி, மிதஹாரி, ருதுஹாரி சதா நிரோகி! அதாவது எவன் ஒருவன் ஊட்டச் சத்தான உணவை உண்கிறானோ, கொஞ்சமாகச் சாப்பிடுகிறானோ, பருவகாலங்களுக்கேற்ற உணவைச் சாப்பிடுகிறானோ அவன் எப்போதும் வியாதியற்றவனாக இருப்பான்!

அல்பெரூனியின் வியப்பு

இந்தியாவிற்கு வந்து அதிசயங்களின் நாடாக இதைக் கண்ட அல்பெரூனி,” அவர்கள் (ஹிந்துக்கள்) சரகர் என்பவர் எழுதிய நூலைக் கொண்டுள்ளனர். அதுவே அவர்களின் இலக்கியங்களில் வைத்தியத்தில் மிகச் சிறந்த நூலாகக் கருதப்படுகிறது. த்வாபர யுகத்தில் அக்னிவேசர் என்ற பெயருடன் வாழ்ந்த ரிஷியே அவர் என்று அவர்கள் நம்புகின்றனர்” என்று குறிப்பிட்டிருக்கிறார்.

சரக சம்ஹிதை கி.பி. எட்டாம் நூற்றாண்டில் அராபிய மொழியில் மொழி பெயர்க்கப்பட்டது.

hundred-birthday-cake-007

சரக சம்ஹிதைக்கு விளக்கவுரைகள்

பின்னால் தோன்றிய பெரும் ஆயுர்வேத நிபுணர்கள் சரகருக்கு முதலில் தங்கள் வணக்கத்தைச் செலுத்துவது மரபானது. சஹாசங்கா என்ற மன்னனின் (கி.பி.375-413) அரண்மனை வைத்தியரான பட்டர ஹரிசந்திரா என்பவர் ‘சரக வ்யாக்யா’ என்ற தனது நூலையும், வாக்பட்டரின் மாணவரான ஜேஜிதா என்பவர் ‘சரக ந்யாஸா’ என்ற தனது நூலையும் சரகரைப் போற்றும் வகையில் சரகர் பெயரைத் தமது நூலுக்குச் சூட்டினர்.

ஜேஜிதா ‘நிரந்தர பாத வ்யாக்யா’ என்று சரகரின் நூலுக்கு ஒரு விளக்கவுரை நூலையும் எழுதினார். பட்டர ஹரிசந்திரா எழுதிய நூலின் ஒரு பகுதி மட்டும் இன்று கிடைத்துள்ளது.

ஸ்வாமி குமாரா என்பவர் பஞ்ஜிகா என்று ஒரு விளக்கவுரையை எழுதியுள்ளார். இதிலும் ஒரு பகுதியே இன்று நமக்க்குக் கிடைத்துள்ளது.

ஜயந்த பட்டர் என்பவர் தனது நியாய மஞ்சரியில் இதுவரை தோன்றியவர்களுள் எல்லாம் அறிந்த அறிவாளி சரகரே என்று புகழாரம் சூட்டியுள்ளார்.

ஏனெனில் சரகர் தனது சம்ஹிதையில் புகழ்பெற்ற 60 பேரை சுட்டிக் காட்டி மேற்கோளாக அவர்கள் கூறியதை எடுத்தாள்கிறார். வசிஷ்டர், ஜமதக்னி,பிருகு,வாமதேவர், ஆங்கீரஸர் போன்ற பெரும் மஹரிஷிகள் இந்த அறுபது பேரில் அடங்குவர்.

341+177+64 = 582

தாவர வகையிலான 341 மருந்துகளையும், மிருக வகையிலான 177 மருந்துகளையும் உலோகம் மற்றும் கனிமங்களின் அடிப்படையிலான 64 மருந்துகளையும் அவர் குறிப்பிடுகிறார். பாதரஸத்தைப் பற்றி அவர் குறிப்பிட்டாலும் அதன் மருத்துவப் பயன்பாட்டினை அவர் குறிப்பிடவில்லை.

100th-bday-5
அமெரிக்க நிபுணரின் புகழாரம்

அமெரிக்காவின் புகழ் பெற்ற மருத்துவ நிபுணரான ஜார்ஜ் க்ளர்க் என்ற அறிஞர் சரகரின் நூலை வரி வரியாகப் படித்து இப்படிக் கூறுகிறார்: “அவரது நூலைப் படித்து விட்டு இதை மட்டுமே நான் கூற முடியும்.
இன்றைய நவீன மருத்துவர்கள் தங்களது பார்மஸியிலிருந்து அனைத்து மருந்துகளையும் எறிந்து விட்டு சரகர் கூறிய முறைப்படி தங்கள் நோயாளிகளுக்கு சிகிச்சை அளிக்கத் தொடங்குவார்களானால் கல்லறையில் சவப்பெட்டி தயாரிப்பவர்களுக்கு மிகக் குறைந்த வேலையே இருக்கும். அத்துடன் ஊனமுற்றவர்களாக உலகில் மிகச் சிலரே இருப்பர்”

(If the physician of the present day world drop from the pharma copoeia all the modern drugs and treat their patients according to the method of Charaka there would be the least work for the undertakers and fewer chronic invalid to the world – Ceorge Clark)

100th-birthday-cake-007
நூறு ஆண்டுகள் வாழ விதிமுறைகள்

சூத்ர ஸ்தானத்தில் எட்டாவது அத்தியாயத்தில் நூறு ஆண்டுகள் வாழ்வதற்கான விதி முறைகளை சரகர் மிக விளக்கமாக்க் குறிப்பிடுகிறார்.

மிக நீண்ட விளக்கமாக அமையும் இந்தப் பகுதியில் சில விதிகளை மட்டும் இங்கே பார்க்கலாம். முழுக் குறிப்புகளையும் மூல நூலில் படித்து அவற்றைப் பின்பற்றலாம்.

பின்பற்றினால் இக உலகில் நூறு ஆண்டுகள் வாழ்வதோடு மறு உலகில் மேலான நல்ல ஆத்மாக்களுக்கான உலகை அடைவதும் நிச்சயம் என்று உறுதி படக் கூறுகிறார் சரகர்:
நூறு ஆண்டு வாழ்வதற்கான வழிகளில் சில முக்கியமானவை மட்டும்:-

1) தெய்வங்கள், ;பசுக்கள், அந்தணர்கள்,குருமார்கள்,வயதிலே பெரியோர்,ஆன்ம ஞானம் அடைந்த ஞானிகள், பாடம் கற்பித்த உபாத்தியாயர் ஆகியோருக்கு மரியாதை தந்து வணங்க வேண்டும்.
2) அக்னிக்கு ஆகுதி தர வேண்டும்.
3) நல்ல மூலிகைகளை அணிய வேண்டும்.
4) கால்களையும், மலம் மற்றும் சிறுநீர் கழிக்கும் உறுப்புக்களையும் அவ்வப்பொழுது சுத்தம் செய்தல் வேண்டும்.
5) உடலைச் சமச்சீரற்ற நிலையில் அங்கங்களை வளைத்து இருத்தல் கூடாது
6) ‘ஹம்’ என்ற ஒலியை எழுப்பக் கூடாது
7) தேவையற்ற சாகஸ செயல்களைச் செய்யக் கூடாது
இப்படி அறநெறிகளைக் கூறும் பட்டியல் போல நூற்றுக்கும் மேற்பட்ட நெறிகள் அடங்கிய பெரிய பட்டியலை சரகர் அளிக்கிறார்.

ஆயுள் என்பதன் விளக்கம்

ஆயுள் என்பதை விளக்கும் போது அவர் கூறுவது இது தான்:
சரீரேந்த்ரிய சத்வாத்ம சம்யோகம் தாரி ஜீவிதம் I
நித்யகச்சானுபந்தஸ்ச பர்யாயைராயுருச்யதே II

இந்த ஸ்லோகத்தின் பொருள் :- ஆயுள் என்பது உடல்,இந்திரியங்கள்,மனம், ஆத்மா ஆகிய அனைத்தின் சேர்க்கையைக் குறிப்பதாகும். அதை தாரி (உடலானது அழிவதைத் தடுப்பதாகும்) என்றும், ஜீவிதா (உயிருடன் இருக்கச் செய்வது) என்றும், நித்யக (உயிர் இருப்பதற்கான ஆதாரம்) என்றும், அனுபந்த (உயிர் உடலை விட்டு மறு உடலுக்கு அல்லது ஒரு பிறப்பு விட்டு மறு பிறப்புக்குச் செல்வது) என்றும் கூறலாம்.

மகிழ்ச்சியுடன் நீண்ட நாள் வாழ்வதே மனித வாழ்க்கையின் லட்சியமாகக் கொள்ள வேண்டும் என்பதே சரக சம்ஹிதையின் சாரமாகும்!
நீண்ட ஆரோக்கியமான மகிழ்ச்சிகரமான வாழ்க்கை வாழ சரகரை வணங்கி அவர் காட்டிய வழியில் நடக்க வேண்டியது மனிதனாகப் பிறந்த ஒவ்வொருவரின் கடமையாகும்.

**************** முற்றும்

contact swami_48@yahoo.com
Pictures are used from different sites;thanks.

‘Open Sesame’: Password to Heaven

open sesame 1
OPEN SESAME

By London swaminathan; Post No 756 dated 23rd December 2013

Encyclopaedias say that the origin of the famous phrase ‘OPEN SESAME’ from Alibaba and Forty Thieves is unclear. But my research shows that there is a story in Hindu mythology giving its origin. The interesting thing about this oil seed SESAME is that it is found in Vedic ceremonies and Indus Valley civilization. Hindus use them in their funeral rituals. Without sesame seeds there can be no funeral ceremonies or the monthly ceremonies for departed souls called Tila Tarpanam. (Tila =sesame seeds, sushma/sis mum=sesame).

sesame pods

Though we find sesame seeds in Assyrian and Egyptian cultures, the origin of this seed must be India. Cotton, Sugarcane and sesame seeds, all the three ancient plants found in the Indus Valley, went to the Middle East from India (Please read my earlier post: The Sugarcane Mystery: from Ikshvaku Dynasty to Indus Valley). I don’t make sweeping statements without any proof.

Sesame seed is associated with Lord Vishnu and Sesame oil (Gingely oil) is associated with his consort Maha Lakshmi. Vedic literature such as Boudayana Dharmasutra and Grhya sutra, Jaiminiya Grhya sutra and mythologies such as Garuda Purana refer to the use of sesame seeds. (Other Grhyasutra references for researchers: Asva.GS 1-9-6; Sank GS 1-28-6; Pa GS 1-15-4. Panini also refers to it (Ashtadyayee V.2.4, V.i.7).

Taila, sesame oil, is mentioned in the Atharva Veda where reference is made to keeping such oil in jars. In the Sankhayana Aranyaka (RV), reference is made to anointing with sesame oil. Yajur Veda also has references to it.
There is another proof for the origin of sesame seeds in India, is from 2000 year old Sangam Tamil literature. There are too many references to list here. But the innumerable proverbs, verbs and nouns about sesame in Tamil show that it is known to Indians for thousands of years. Moreover the Tamil word used for sesame ‘El’ has no cognates in Semitic or Indo Aryan group of languages. But it is used in the same ways in religious rituals from the Himalayas to Kanyakumari.

sesamepodsm

OPEN SESAME & TARPANAM

Shatila Ekadasi may be the origin for this phrase. Hindus consider this sesame as a Password for Heaven. An old woman did not do any food donation (Anna Dhanam) in her life. When God came to test her she gave only a mud ball, but yet she went to the heaven. Lord sent her back to earth to complete her duties which includes donating food to the needy. (Another version of the same story: But causally she mixed the sesame seeds in cow dung and used it as fuel which led her to the heaven). Hindus consider this seed as the vehicle for the world of the departed. They just give water with this black sesame seeds every month for the departed souls and say three times ‘Be satisfied’ (‘Trpyata’ and so the ceremony is called Tarpanam). In the olden days Hindus were doing Tarpanam every day. Nowadays orthodox Hindus do it 96 times in a year where as others do it 12 times a year.

Shat+ Tila= Shatila Ekadasi shows that sesame seeds can be used in six (Shat) different ways: Oil Bathing, Oil Massaging, Food, Charity(donation) of Til, Putting Tila in fire known as Havan/Homam, Oblations to departed souls.

In South India, oil bath with the sesame oil is considered auspicious. On Deepavali (diwali) day the Hindus take oil bath so that Lakshmi, Goddess of Wealth, resides in them permanently. They cook all the dishes only with this oil for religious festivals.

borwn-sesame-l

Makara Sankranti

Makara Sankaranti (Pongal Festival in Tamil) is one of the Hindu festivals associated with solar calendar. It is celebrated though out India. It is called Tila Sankaranti as well in Maharashtra because Tila Balls ( Tila Laddoos) are distributed on that day. Each family exchange Tila Laddoos saying ‘Forget the past and say sweet words’. It is a renewal of friendship. In Tamil Nadu it is the main festival for the Tamils. They celebrate it as Harvest Festival.

Sangam Tamil Literature

Ancient Tamils were ardent Hindus. They followed all the main Hindu rituals with some regional variations. India is a vast county with various climates. Every tenth line in their 30000 line Sangam corpus we see some reference to Hindu ideals. They also believed departed souls live in the South which I have explained in one of my posts. Wife of Bhootha Pandya went to commit ‘Sati’. All the elders in the Royal court of the Pandya Kingdom prevented her from jumping into the funeral pyre. But she ignored them and burnt herself with her husband’s body. She was well educated and the queen’s poem is part of Purananuru (verse 246). She listed the food items for a widow which includes sesame paste. The verbs with this El (sesame) are numerous. It may be compared to Iota in English (Not even an iota) mostly with negative connotations. One of the proverbs is ‘Like a sesame ball for a poor man’.

I have given more Tamil references in the Tamil version of my article.

Most famous Tamil poet Tiruvalluvar used this oil seed in his couplets (Kural 281, 470, 1298)
Sesamum indicum is the variety used by Indians. There are different wild varieties available in Africa. It is available in Black, White and Red colours. Sweets made up of sesame seeds are used in the Middle East and India.

ellu urundai

Garuda Purana

Garuda Purana and Bhavishya Purana give some information about sesame. It is considered very pure because it came out as sweat from the body of Lord Vishnu. Hindus use ‘sweat’ ‘dirt’,’ soil’ so that a layman will understand. What they mean is it is part of God’s body. The use of sesame drives away the evil spirits and demons. Tamils also used white mustard seeds for the same purpose according to Sangam Tamil literature.
Black colour is always associated with death in Hinduism. I have written about it in my post about Yama, God of death. He is called black. His vehicle buffalo is also black. Sesame seeds used in funeral rituals is also black. Sesame powder mixed with rice is offered to planet Saturn on Saturdays which is also a black planet. Saturn’s vehicle crow is also black. So we see a reason for the use of the sesame seeds in death rituals. Sesame oil is also used in funeral rituals. All the family members of the departed person have to look at their faces reflected in the oil. The oil is collected by the funeral person and no one is allowed to look at him.

Tilaka (Dots on the foreheads) and drop of sweat look like a sesame seed. May be the origin of Tilak is also from the shape of sesame/Tila seed. If one looks at a sesame seed under a magnifying glass one can easily understand it.
bread with sesame
Bread with Seame

Kanchi Shankaracharya

Kanchi Paramacharya Swamikal (Shankaracharya Sri Chandrasekara Indra Sarasvati Swamikal) adds some interesting information in his talk in Chennai in 1932. Brahmins change their sacred thread (Punul) every year on Upakarma day (full moon in Sravana month). On that day they used to eat only Sesame seeds and starve for the whole day. Next day they do a Homam (Havan) with 1008 peepal (Ficus religiosa) sticks. Now no one follows this ancient ritual.

The usage of sesame in the ancient languages like Sanskrit and Tamil and Indus Valley points out that the Vedic civilization and Indus Valley civilization are not very different. They are one and the same.

Please read my earlier post The Sugarcane Mystery: Indus Valley and the Ikshvaku Dynasty. Contact swami_48@yahoo.com

‘எள்’ மர்மம்: ரிக் வேதம் முதல் சிந்து சமவெளி வரை!

ellu urundai

By London swaminathan; Post No 755 dated 23rd December 2013

இந்துமத சடங்குகளில் பயன்படுத்தப்படும் எள், ரிக் வேதத்திலும், சிந்து சமவெளியிலும் காணப்படுகிறது. இதை வேத கால மக்கள் பயன்படுத்தி வந்ததால், சிந்து சமவெளி நாகரீகமும், வேதகால நாகரீகமும் வேறு வேறல்ல என்பதும் தெளிவாகின்றது.

இந்துமத நூல்கள், ‘எள்’ என்னும் தானியத்தை மஹா லெட்சுமியுடனும், மஹா விஷ்ணுவுடனும் தொடர்புபடுத்துகின்றன. தீபாவளி அன்று எண்ணை தேய்த்துக் குளிப்பத்தால் மஹாலெட்சுமி நம்மிடம் என்றும் வாசம் செய்வாள் (செல்வம் நிலையாகத் தங்கும்) என்ற நம்பிக்கையும் தென் இந்தியாவில் உண்டு.

போதாயன தர்மசூத்திரம், க்ருஹ்ய சூத்திரம், ஜைமினீய க்ருஹ்ய சூத்திரம் ஆகியவற்றில் எள் பற்றிய குறிப்புகள் வருகின்றன. தைலம் (எண்ணை) பற்றிய குறிப்புகள் அதர்வ வேதத்திலும், சாங்காயன ஆரண்யகத்திலும் காணப்படுகின்றன. ஜாடிகளில் எண்ணையைச் சேமித்து வைப்பது, எண்ணை தேய்த்துக் குளிப்பது ஆகியன பற்றி அவை பேசுகின்றன.(a few Grhyasutra references: Asva. GS1-9-6; Sanka. GS 1-28-6; Pa GS 1-15-4; there are many more in the same Grhyasutras; Panini in his Paniniyam V-2-4, V-i-7)

பிராமணர்கள் மாதந்தோறும் செய்யும் நீத்தார் கடன் ‘தில தர்ப்பணம்’ என்று அழைக்கப்படும். ‘திலம்’ என்றால் எள் என்று பொருள். இந்த சம்ஸ்கிருத சொல்லில் இருந்துதான் ‘தைலம்=எண்ணெய்’ என்ற சொல் வந்தது. இதேபோல தமிழிலும் எள்ளில் இருந்து எடுக்கப்படும் நெய் ‘எள்+நெய்’=எண்ணெய்=எண்ணை என்று ஆகியது. இந்த எள்ளை ஏன் இறந்து போனவர்களுக்குக் கொடுக்கிறோம்? எள்ளை ஏன் சனைஸ்வர பகவானுக்கு நைவேத்தியம் செய்கிறோம்? என்று ஆராய்வதே இக்கட்டுரையின் நோக்கம்.

(திலம் என்பதில் இருந்துதான் திலகம் (பொட்டு) என்பதும் வந்தது போலும்! ‘தில’த்தை பூதக்கண்ணாடியின் கீழே வைத்துப் பார்த்தால் திலகம் உருவத்தில் திகழும்!!)

எள் என்னும் எண்ணை வித்து வேதத்தில் இடம் பெறுகிறது. 3000 ஆண்டுகளுக்கு முன், சிந்து சமவெளியிலும் காணப்படுகிறது.. கறுப்பு, வெள்ளை, பழுப்பு நிறத்தில் இது கிடைக்கும். ஆப்பிரிக்காவிலும் மத்தியக் கிழக்கிலும் எள் காணப்படுகிறது. அசீரிய, எகிப்திய நாகரீகத்திலும் எள் பற்றிய குறிப்புகள் உள்ளன. ஆயினும் இந்தியாவில் காணப்படும் எள் தனி ரகம். இதன் தாவர இயல் பெயர். சிசேமம் இண்டிகம் Sesamum indicum.

bread with sesame
Bread with sesame

எள் பற்றி கருட புராணத்தில் வரும் குறிப்பை அபிதான சிந்தாமணியில் காண்கிறோம்: “ இது ஒரு சிறு செடி. இதன் வித்தில் எண்ணெய் எடுப்பர். விஷ்ணுவின் வியர்வையில் உண்டானது ( பாமர மக்களுக்குப் புரிவதற்காக இப்படிச் சொல்லுவதுண்டு. அதன் உருவம் வியர்வைத் துளி போல தோன்றும்) ஆகையால் மிகத் தூய்மையானது. இதனைக் கண்டால் அசுரரும் பூதப்பிரேத பைசாச முதலியோரும் வெகுண்டு ஓடுவர். இந்த எள் கருப்பும் வெண்மயுமென இரு வகைத்து. எந்த நிறமுள்ள எள்ளையேனும் தானங்களோடு சேர்த்துக் கொடுப்பின் அதிகப் பயனுள்ளதாகும் சிரார்த்தத்தில் கறுப்பு எள்ளைச் சேர்த்தால் பிதுர்தேவர்கள் அதிகக் களிப்படைவர்—(கருடபுராணம்)

எள்ளும், சனைஸ்வர பகவானும், சனியின் வாகனமான காகமும் கறுப்பு நிறத்தவை. மரணத்துக்கு அதிபதியான எமனும் அவனது வாகனமான எருமையும் கறுப்பு நிறத்தவை. ஆக மரணத்துக்கும் கறுப்பு நிறத்துக்கும் உள்ள தொடர்பு காரணமாக நீத்தார் கடன்களில் எள் பயன்படுத்தப்படுகிறது என்றும் கொள்ளலாம். சனிக்கிழமைகளில் சனி பகவானுக்கு எள்ளுஞ் சாதம் படைக்கப்படுகிறது.

மனிதர்கள் நாகரீகம் அடைவதற்கு முன், இறந்தோருக்கு மாமிசத்தைப் படைத்து வந்தனர் என்றும் பிற்காலத்தில் மாமிசத்துக்குப் பதிலாக எள் கொடுக்கப்பட்டது என்று கூறுவாரும் உளர். உண்மையில் எள்ளில் தாவர வகை புரத்ச் சத்து அதிகம். எண்ணையில் கொழுப்பு சத்தும் அதிகம்.
காஞ்சி பரமாசார்ய ஸ்வாமிகள் உபந்யாசம் (16-11-1932, சென்னை)
sesamepodsm

“ ஆவணி அவிட்டத்தன்று எள்ளு மாத்திரம் சாப்பிட்டு அன்று முழுதும் பட்டினி இருந்து மறுநாள் 1008 ஸமித்தால் ஹோமம் பண்ணவேண்டும். அந்த ஹோமம் ஸ்வர வர்ண லோபங்களுக்காகச் செய்ய வேண்டும் அதை ஒவ்வொரு வருஷமும் பண்ணவேண்டும்”.

ஷட் தில ஏகாதசி:

மாசி மாத கிருஷ்ண பட்சத்தில் வரும் ஏகாதசி ஆறு எள் (ஷட் தில= ஷடில) ஏகாதசி என்று அழைக்கப்படும். அன்ன தானம் செய்யாத ஒரு பெண் எள் மட்டும் கொடுத்து சுவர்க்கம் புகுந்த கதை இந்த ஏகாதசிக்கு அடிப்படையாக அமைந்தது. அவரைச் சோதிக்க விஷ்ணு, ஒரு பிச்சைக்காரர் வேஷத்தில் வந்தார் என்றும் அப்போது அவர் மண் உருண்டை ஒன்றை மட்டுமே கலயத்தில் போட்டார் என்றும் கதை. அவர் சொர்க்கம் புகுந்தபோதும் தானம் என்ற ஒன்றைச் செய்யாததால் பூமிக்கு அனுப்பப்பட்டார். அவர் வறட்டி தட்டியதில் எள்ளும்கலந்ததாகவும் அது ஹோமத்தில் பயன்படுத்தப்பட்ட போது அந்தப் புண்ணியமே அவரைக் காப்பாற்றியது என்றும் கூறுவர்.

அன்றைய தினம் ஆறு விதத்தில் எள் பயன்படுத்தப்படுகிறது. ஆறு வகை உபயோகங்கள்: இறந்து போன உறவினருக்கு நீருடன் அளிப்பது, தானம் செய்வது, உணவில் சேர்ப்பது, எண்ணை தேய்த்து குளிப்பது, மசாஜ் செய்வது, யாகத்தில் பயன் படுத்துவது.

மகர சங்கராந்தி, சகட் சௌத் பண்டிகைகளில் எள் உருண்டை கொடுக்கும் பழக்கமும் மஹாராஷ்ட்ரம் முதலிய மாநிலங்களில் உண்டு. அவ்வாறு கொடுக்கும் போது “ இந்த எள் உருண்டையை ஏற்றுக் கொண்டு இனிய சொற்களைக் கூறுங்கள்” என்று சொல்லும் வழக்கமும் இருக்கிறது. அதாவது பழைய மோதல் சம்பவங்களை மறந்து நட்புடன் வாழத் துவங்குவோம் என்பது இதன் பொருள். இதனால் மகர சங்கராந்தியை தில (எள்) சங்கராந்தி என்றும் அழைப்பர்.

open sesame 1

அலிபாபாவும் நாற்பது திருடர்களும் கதையில் “ஓப்பன் சிசேம்” என்று சொன்னவுடன் குகையின் வாயில் திறக்கும். இந்த சொற்றொடரை இப்போது ஆங்கிலத்தில் காணலாம். ஆனால் இதன் மூலமோ காரணமோ யாருக்கும் தெரியாது. ஒருவேளை இது இந்துமததில் இருந்து சென்றிருக்கலாம். ஏனெனில் சுவர்க்கத்தின் வாயில் திறக்கவும், இறந்தோர் வாழும் இடத்துக்கு நமது மதிப்பையும் மரியாதையையும் அனுப்பவும் எள் மட்டுமே பயன்படுத்தப்படுகிறது (ஷடில ஏகாதசி கதையில் விவரம் காண்க).

தென் இந்தியாவில் எல்லா சமயச் சடங்குகளிலும் நல்லஎண்ணைதான் பயன்படுத்தப்படுகிறது எள்ளில் ஏராளமான வகைச் சத்துகள் இருக்கின்றன. எள் செடியின் எல்லா பாகங்களும் மருத்துவத்தில் பயன்படுகின்றன. (விக்கிபீடியா முதலிய கலைக் களஞ்சியங்களில் கண்டு கொள்க)

சங்க இலக்கியத்தில் எள்

தமிழில் சங்க காலம் முதலே எள் பற்றிய குறிப்புகள் உண்டு. எள் பற்றிய வினைச் சொற்கள், பெயர்ச் சொற்கள், பழமொழிகள் ஆகியவற்றைப் பார்க்கையில் தமிழர்களின் வாழ்வில் எள் 2000 ஆண்டுகளுக்கு முன்னரே இரண்டறக்கலந்த ஒரு பண்டம் என்பதும் புலனாகிறது. கீழே விவரங்களைக் காண்க:

எள்ளல்= கேலி செய்தல், மட்டம் தட்டுதல்
எள்ளி நகையாடுதல்= நகைப்புரியவனாக்குதல், அவமானப்படுத்தல்
எள் அளவும் சந்தேகம் இல்லை= ஒரு துளியும் சந்தேகம் இல்லை
ஏழைக்கேற்ற எள்ளுருண்டை= மிகவும் மலிவான பொருள்
கூட்டத்தில் எள் போட இடம் இல்லை= நெருக்கமான கூட்டம், கொஞ்சமும் இதம் இல்லை
அவ்வளவு கூட்டம்! எள்ளுப் போட்டால் எண்ணெய் ஆகிவிடும்!= எள் நசுக்கப்படு எண்ணை வெளியேறும்.

sesame pods

இப்படி எத்தனையோ சொற்களும் சொற்றொடர்களும் இருப்பதைக் காண்கையில் இந்த தானியம் பாரத நாட்டிலேயே தோன்றியிருக்க வேண்டும் என்பதும் தெளிவாகிறது. ‘தில’ என்ற சம்ஸ்கிருத சொல் மூலமோ ‘எள்’ என்ற சொல்லின் மூலமோ வேறு மொழிகளில் இல்லாததால் வெளி தேசத்தின் செல்வாக்கு நம் மீது இல்லை; எள் என்பது இறக்குமதியான பொருள் இல்லை என்பதும் விளங்கும்.

பிராமணர் வீட்டு திதிகளிலும் எள்ளுருண்டை பயன்படுத்தப்படுகிறது மத்தியக் கிழக்கில் கிறிஸ்தவர்கள், முஸ்லீம்கள், யூதர்கள் ஆகியோர் எள்ளைக் கொண்டு செய்யப்படும் இனிப்பு முதலியவைகளைச் சாப்பிட்டாலும் இந்துமதம் ஒன்றில்தான் இது சமயச் சடங்குகளில் பயன்படுகிறது. பொதுவாக வேற்று நாட்டுச் சரக்குகள் சமயச் சடங்குகளில் இடம்பெறாது. பிராமணர்கள், திவசங்களில் மிளகாய் முதலிய இறக்குமதிப் பண்டங்களையோ, முட்டைக்கோசு, காலிபிளவர், முதலிய வெளிநாட்டுக் காய்கறிகளையோ இன்றுவரை திவசத்தில் சமைக்கமாட்டார்கள். ஆகவே எள் எனபதை இந்தியர்களுக்கு யாரும் அறிமுகப் படுத்தவில்லை. இந்தியர்கள்தான் மற்றவர்களுக்கு அறிமுகப் படுத்தினார்கள் என்றால் மிகை இல்லை.

சங்க இலக்கியத்தில் எள் :– அகம்-71, கலி-35-23, குறுந்த்- 112, புற—174, 246, 313, 321, மலை-562.. இதுதவிர, எள்ள, எள்ளப்படு, எள்ளல், எள்ளலன், எள்ளலான், எள்ளார், எள்ளி, எள்ளிய, எள்ளினும், எள்ளீயும், எள்ளு, எள்ளுக, எள்ளுதல், எள்ளுநர், எள்ளுபு, எள்ளும், எள்ளுமார், எள்ளுவாய், எள்ளுற்று என்று பல வினை சொற்களும் 2000 ஆண்டுகளுக்கு முன்னரே தமிழில் இருப்பதால் எள் என்பது இந்தியாவில் தோன்றி வெளிநாடுகளுக்குச் சென்றிருக்கவேண்டும் என்பது என் முடிவு. எள் என்பதில் இருந்தே எளிய, எளிமை முதலியன வந்ததா என்பதும் ஆய்வுக்குஇய விஷயங்கள்.
திருவள்ளுவரும் 281, 470, 1298 முதலிய குறள்களில் எள்ளைப் பயன்படுத்துகிறார்.

borwn-sesame-l

புறநானூற்றில் எள் துவையல்
பூதப் பாண்டியன் இறந்தவுடன் கணவனின் சிதைத் தீயில் பாய்ந்து உடன்கட்டை ஏறமுயன்ற கோப்பெருந்தேவியை (மஹா ராணியை) சான்றோர்கள் தடுத்து நிறுத்தமுயன்றனர். இதனால் மிகவும் கோபம் அடைந்த தேவியார் ஒரு அழகான பாட்டைப் பாடி அவர்களை நிந்தித்துவிட்டு தீயில் பாய்ந்தார். அந்தப் பாட்டில் “ என்னை நெய் இல்லாத தண்ணீரில் ஊறவைத்த சோறும், புளிச்ச கீரையும், எள்ளுத் துவையலும் சாப்பிடும் பெண் என்று நினத்துவிட்டீர்களா?” என்று சாடுகிறார். இதிலிருந்து அக்கால உணவுப் பழக்கங்களும் தெரியவருகிறது.

சூடாமணி நிகண்டு எள், நூ, எண் ஆகிய மூன்று பெயர்களை எள்ளுக்குத் தருகிறது. எள் என்ற சொல்லின் அடிப்படையில் பிறந்த எல்லா வினைச் சொற்களும் மட்டமான பொருளிலேயே (எ.கா. எள்ளி நகையாடுதல்) வரும். ஆனால் எள்ளின் மகிமை தெரிந்த பின்னர் இனிமேல் எள்ளை மதிப்புடன் நடத்துவோம்!!

Please read my earlier post The Sugarcane Mystery: Indus Valley and the Ikshvaku Dynasty. Contact swami_48@yahoo.com

Sath Sangathve Nissangathvam….

in good company

By London Swaminathan; post No. 754 dated 21st December 2013.

Greatest philosopher of India, Adi Shankara, says,
“ Satsangatve nissangatvam
Nissangatve nirmohatvam
Nirmohatve nischalatattvam
Nischalatattve jeevanmuktih” –Bhajagovindam (9)

“Through the company of the good, there arises non-attachment; through non-attachment there arises freedom from delusion; through freedom from delusion there arises steadfastness; through steadfastness, there arises liberation in life”- Bhajagovindam

Bhagavan Ramana has rendered this verse into Tamil in his supplement to Ulladu Narpathu (supplement to Forty Verses on Existence)

Avvaiyar on the same theme

Tamil poetess Avvaiyar, who lived several centuries ago, says

“Sweet is solitude; sweeter is to meditate upon god. Sweeter still is the company of wise people (saints); and the sweetest is to think about the great people always, whether you are wide awake or sleeping. (i.e.to follow them is the sweetest thing in the world)”

In another verse in ‘Vakkundam’, she reemphasizes this point,

“It is good to see good people; good to listen to them, it is better to talk about their virtues and the best is to go along with them”.
avvaiyum muruganum

Lord Krishna says in Bhagavad Gita
“When a man puts away all the desires of his mind, O, Partha, and when his spirit is content in itself, then is he called stable in intelligence” (2—55)

Negatively, the state is one of freedom from selfish desires and positively, it is one of concentration on the Supreme, according to Dr S Radhakrishnan.

Valluvar’s Advice

Tiruvalluvar, Tamil poet who lived at least 1500 years ago says in his Tirukkural:
“Weigh the worth and chose for friendship men of ripe wisdom who know the law (Kural 441)

“Cultivate amity and seek help from men who remove present ills and guard you from future ills (Kural 442)

“To please great men and make them one’s own is the rarest of all rare blessings (Kural 443)

Here we see Valluvar, Avvaiyar, Lord Krishna and Adi Shankara repeating the same thing about Association with the Good people. Great men and women think alike!

upadesh
The Bible says
“ Wisdom flows from the mouth of the Righteous”—(Proverbs 10-31)

An ancient saying from the Middle East says:

He who knows not, and knows not that he knows not, is a fool. Shun him.
He who knows not, and knows that he knows not, is simple. Teach him.
He who knows, and knows not he knows , is asleep. Wake him.
He who knows, and knows that he knows is wise. Follow him.

The largest story collection in the world, Katha Sarit Sagara, has some beautiful quotes:

“Association with the good is a cause of exaltation” (Story of Parents of Udayana)
“Association with the good produces good manners” (Story of Parents of Udayana)
“Association with the great produces benefit” (Story of the Holy boar)

“Association with persons of virtuous conduct benefits everyone” (Story of Anangarati)

Even animals, if they are of a noble strain, do not desert a lord or friend in calamity, but rescue him from it (Story of Jackal that turned into an elephant).

Even the gods protect righteous men who do not, even in emergencies, desert their principles, and cause them to attain their objects (Story of Brahmana who became a Yaksa)

The good are easily melted with compassion, and show causeless friendship to all. (Introduction to KSS)
Good men will do everything for the sake of those that implore their aid (Vetala story 18)

Natha-Swamis-2008

Good people spare even a thief, though ordinarily he ought not to be spared, if they find that he is a benefactor (Story of Brahman, goat and the rogues)

Good men desire a life of retirement after they enjoyed their youth (Story of Alankaravati).
Let us be in the company of the good and the wise.

Katha Sarit Sagara quotes are taken from Dr Sternbach’s book.

contact swami_48@yahoo.com
************

இனியது கேட்கின் தனிநெடு வேலோய்!

avvaiyum muruganum

By London Swaminathan; post No. 753 dated 21st December 2013.

அவ்வையாரிடம், முருகப் பெருமான் ‘அம்மையே! இனியது எது?’ என்று கேட்டார்; அவ்வை சொன்னார்:

“இனியது கேட்கின் தனிநெடு வேலோய்!
இனிது! இனிது! ஏகாந்தம் இனிது !
அதனினும் இனிது ! ஆதியைத் தொழுதல்
அதனினும் இனிது ! அறிவினர் சேர்தல்
அதனினும் இனிது! அறிவுள்ளோரை
கனவிலும் நனவிலும் காண்பதுதானே!”

பொருள்: தனிமையில் இருப்பது இனிது. அதைவிட இனிது அந்தத் தனிமையிலும் இறைவனைத் தொழுவது இனிது. அதைவிட இனிது சத்சங்கம், அதாவது ஞானம் படைத்த நல்லோரைச் சேர்ந்து வாழ்வது. எல்லாவற்றையும் விட இனிது கனவிலும் நனவிலும் அந்த பெரியோரை நினைப்பதே! அதாவது அவர்களைப் பின்பற்றுவதே!

இதையே வாக்குண்டாம் என்ற பாடலில் மேலும் தெளிவாகச் சொல்கிறார்:

“நல்லாரைக் காண்பதுவும் நன்றே நலமிக்க
நல்லார் சொல் கேட்பதுவும் நன்றே—நல்லார்
குணங்கள் உரைப்பதுவும் நன்றே அவரோடு
இணங்கி இருப்பதுவும் நன்று” —-(வாக்குண்டாம்)

இந்த அவ்வையாருக்கு முன் வாழ்ந்த, பாரதத்தின் மிகப் பெரிய தத்துவ ஞானி ஆதி சங்கரர், அவருடைய ‘பஜ கோவிந்தம்’ என்னும் பாடல் நூலில் கூறுகிறார்:
சத் சங்கத்வே நிஸ்ஸங்கத்வம்
நிஸ்ஸங்கத்வே நிர்மோஹத்வம்
நிர்மோஹத்வே நிஸ்ஸலதத்வம்
நிஸ்ஸலதத்வே ஜீவன் முக்தி —— (பாடல் 9, ‘பஜ கோவிந்தம்’)

பொருள்; ஞானிகளின் சேர்க்கையினால், ஆசைகள் அறவே நீங்கும்; ஆசைகள் நீங்கினால் மோஹம் நீங்கும்; மோஹம் நீங்கினால் சஞ்சலமற்ற திடச் சித்தம் தோன்றும்; இந்த திடச் சித்தம் வந்துவிட்டால் முக்தி கிடைக்கும், அதாவது, உயிர்வாழும்போதே யோகிகள் ஆகிவிடுவோம்.

மேற்கூறிய நிலைக்கு எடுத்துக்காட்டாக, நமது காலத்தில் வாழ்ந்த காஞ்சி பரமாச்சார்ய சுவாமிகள், ரமண மகரிஷி, ராமகிருஷ்ண பரமஹம்சர் ஆகியோரைக் கூறலாம்.
பகவான் ரமணர் எழுதிய ‘உள்ளது நாற்பது’ நூலின் அனுபந்தத்தில் ஆதி சங்கரரின் மேற்கூறிய ஸ்லோகத்தைத் தமிழில் தந்துள்ளார்.

கண்ண பிரானும், பகவத் கீதையில், சொல்லுவார்:
பார்த்தா! எப்பொழுது மனத்தில் உள்ள ஆசைகள் அனைத்தையும் தூரத் தள்ளுகிறானோ, ஆத்மாவிடத்தில் ஆத்மாவினாலேயே அடைந்த மகிழ்ச்சி நிறைந்த அவன் அப்போது ஸ்திதப் ப்ரக்ஞன் என்று சொல்லப்படுகிறான் (கீதை 2—55)

ராமகிருஷ்ண பரமஹம்சர் இந்த நிலையை இன்னும் அழகாக விளக்குவார்: “நுனியில் பிளவு உடைய நூல் ஊசியின் காது வழியே செல்லாது. அதைப்போல ஆசைகள் அற்பம் இருந்தாலும் ஒருவன் ஈசுவர சந்நிதானத்தை அடையமாட்டான்”.

upadesh

வள்ளுவர் அறிவுரை:

தமிழ் முனிவன், தெய்வப் புலவன் திருவள்ளுவரும் திருக்குறளில் பெரியாரைத் துணைக்கோடல், சிற்றினம் சேராமை எனப் பல அதிகாரங்களில் இந்தக் கருத்தை விளக்குவார்:
“ஒருவன் அடையும் பேறுகள் எல்லாவற்றிலும் அரிய பேறு எனப்படுவது தம்மைவிட மூத்த ஆறிவுடையோரப் போற்றித் தமக்கு சுற்றமாகக்கொள்ளும் செயலாகும் ( குறள் 443)
ஏறத்தாழ அவ்வையார், இனியது கேட்கின் தனிநெடு வேலோய் …பாடலில் சொன்ன கருத்தை ரத்தினச் சுருக்கமாகச் சொல்லிவிட்டார் வள்ளுவர் !

அறத்தின் கூறுபாடுகளை அறிந்த மூத்த அறிவுடையவர்களின் அரிய நட்பினைக் கொள்ளும் வகையினை ஆராய்ந்து அறிந்துகொள்ள வேண்டும் (குறள் 441)

உற்ற துன்பத்தை முதலில் நீக்கி, மீண்டும் அந்த துன்பம் வராமல் முன்கூட்டியே காக்கவல்ல பெரியோர்களை போற்றி நட்பாகக் கொள்ள வேண்டும் (442)

கதாசரித் சாகரம் என்ற உலகிலேயே மிகப் பெரிய கதை நூலிலும் அழகான மேற்கோள்கள் சம்ஸ்கிருதத்தில் உள்ளன. பெயர் தெரியாத ஒரு புலவர் எழுதிய விவேக சிந்தாமணி நூலில் அதற்கு இணையான மேறோள்கள் இருப்பதால் அந்தப் பாடல்களைத் தருகிறேன். எளிய தமிழ் என்பதால் பொழிப்புரையே தேவை இல்லை:

இம்மையில் சுவர்க்கம்
நற்குணன் உடைய வேந்தை
நயந்து சேவித்தல் ஒன்று;
பொற்பு உடை மகளிரொடு
பொருந்தியே வாழ்தல் ஒன்று;
பற்பலரோடு நன்னூல்
பகர்ந்து வாசித்தல் ஒன்று;
சொற்பெறும் இவைகள் மூன்றும்
இம்மையில் சுவர்க்கம் தானே! —(விவேக சிந்தாமணி)

மூன்று வகை சொர்க்கலோக இன்பங்களில் ‘வாசகர் வட்டமும்’ ஒன்று. அந்த வாசகர்கள் நன்னூலை வாசித்து , விவாதித்து பகிர்ந்து கொள்வராம்; அதாவது சத் சங்கம்!

Natha-Swamis-2008

அறிவுள்ளோர் தமக்கு நாளும்
அரசரும் தொழுது தாழ்வார்
நிறையொடு புவியில் உள்ளோர்
நேசமாய் வணக்கம் செய்வார்
அறிவுள்ளோர் தமக்கும் யாதோர்
அசடது வருமே யாகில்
வெறியர் என்று இகழார் என்றும்
மேதினி உள்ளோர் தாமே!
அறிவுள்ளோருக்கு அரசரும் பணிவர் என்பது சொல்லாமலே விளங்கும் !

அருட் பிரகாச வள்ளலார் ராமலிங்க சுவாமிகள்:
“ஒருமையுடன் நினது திருமலரடி நினைக்கின்ற
உத்தமர் தம் உறவு வேண்டும்
உள்ளொன்று வைத்து புறம்பொன்று பேசுவார்
உறவு கலவாமை வேண்டும்” என்று பாடுகிறார்.
சத் சங்கம் வேண்டும் என்பதை வள்ளலார் தூய தமிழில் கூறிவிட்டார்!

நாமும் ஞானிகளின் சந்நிதியில் நலம் பெறுவோம்!
சத் சங்க பஜனைகளில் பங்கு கொள்ளுவோம்!!

contact swami_48@yahoo.com

Tamil Poetess Encounter with a Ghost

ghost 1

By London Swaminathan; Post No.752 dated 19th December 2013

I have already written about the Ghost Seal of Indus Valley and the Ghost that killed 72 Tamil People. I have also written about Ramakrishna Paramahamsa’s story about ghost and 7 jars of gold and Swami Vivekananda’s encounter with the spirits of his dead relatives. Now here is a popular story about Avvaiyar’s encounter with a ghost. Avvaiyar was the most popular poetess of Tamil speaking world. Though there were several Avvaiyars in different centuries, she was always associated with Tamil language and Hindu Gods. The style of Tamil language used by different Avvaiyas indicates that there were three to six Avvaiyars. The current story shows an Avvaiayar 15th or 16th century.

A king in one of the 56 kingdoms of ancient India had a dumb son. Though he was handsome he did not learn anything. The king tried his best to educate him but all in vain. Thinking that idiot cannot rule the country after him, he banished him. The stupid prince went to another country and walking along the road in the capital city. Princess of that country Elavar Kuzali saw the handsome man from the balcony of the palace and fell in love with him at first sight. Immediately she wrote in a palm leaf, “please come and meet me tonight at the choultry in the northern part of the city”. She expressed her love in a sexy language.

Unfortunately the prince was an illiterate and so he gave the letter to beggar on the road. He was afflicted with leprosy. When he read the letter, knowing that he was an illiterate, told him that the city police suspect him to be a criminal and he would be arrested if he was seen in the city and he had to leave the city immediately.

ghost4

The idiotic prince believed every word of the leper and ran for his life. The lecherous leper used the golden opportunity to meet the princess of the country. When they met at the dark choultry in the night, none can recognise the other. When the day broke she saw a leper and committed suicide out of disappointment. In the meantime, the stupid prince showed the same letter to another man. He gave him the true version of the letter. When he rushed back to the choultry to meet the princess, he saw the dead body of the beautiful princess and committed suicide. Both of them became ghosts and made the choultry their permanent residence. Whoever comes to the choultry in the night was driven out by these two ghosts. No one dared to walk by the choultry in the night.

One day Avvaiyar came to the choultry in the evening to take rest after a day long walk. The people in the neighbourhood warned Avvaiyar about the ghosts in the haunted place. She did not bother about the ghosts. She spread her mat and slept well. But at the end of the first quarter of the night, a female ghost came shouting ‘I will thrash you , thrash you’ and scared her. Avvai recited a poem and then the ghost ran away. This is the gist of the poem:

ghost-3

The man who cannot learn a stanza
Having heard twice repeated;
The fool whose eyes see a blank palm leaf,
But his hand knows not to write on it;
The miserable woman that bore this wretch
To make a laughing stock for people
Thrash them my devil, thrash them soundly

When the ghost came again at the second quarter of the night, Avvaiyar composed one more poem and the ghost ran away. The meaning of the poem is: “The miserly people are like fruit trees infested with poisonous beetles–useless to anyone. They never use what they have saved, but their relaties will take everything. Thrash such misers”.

Again the ghost visited her at the end of third quarter and fourth quarter. She insulted her for her lack of knowledge.

The meaning of her third and fourth verses is: People lead carefree life thinking that the sky is pouring down rain, people are ready to donate, and they are compassionate — thrash such lazy people. Some type of pith won’t get wet even after immersed in water for thousands of years. There are people who never enjoy pleasure with women. Thrash them, Thrash them.

Ghosts-spirits2

At last she- ghost fell at her feet praying for liberation from the ghost form. Avvaiyar blessed her to become a good Tamil scholar in her next birth.

Please Read my earlier Posts about Ghosts:

Ghost that killed 72 Tamil people
Ghost seal in Indus valley

Contact: Swami_48@yahoo.com

ஔவையாரை மிரட்டிய பேய் !

ghost4

By London Swaminathan; Post No. 751 dated 19th December 2013.

தமிழ் உலகம் அறிந்த மூதாட்டி ஔவை. சங்க காலம் முதல் 16, 17 ஆம் நூற்றாண்டு வரை பல ஔவையார்கள் தமிழ் நாட்டில் வாழ்ந்தது அவர்களின் மொழி நடையிலிருந்து தெள்ளத் தெளிவாகத் தெரிகிறது. குறைந்தது மூன்று முதல் ஆறு ஔவையார்கள் வரை வாழ்ந்ததாக ஆராய்ச்சியாளர் கருதுகிறார்கள். பேயால் மிரட்டப்பட்ட ஔவைப் பாட்டி சமீப காலத்தில் வாழ்ந்த புலவர் என்பது அவரது பாடல்களில் தெரிகிறது. ஒருவேளை அவர் காலத்தில் நடந்த நிகழ்ச்சிகளைப் பிற்காலப் புலவர்கள் ஔவையாரின் பெயரில் எழுதியிருந்தாலும் வியப்பதற்கில்லை.

எது எவ்வாறாகிலும் ‘நெருப்பு இல்லாமல் புகையாது’, ஏதோ ஒரு ஔவையார் பேயைக் கண்டதால்தான் இந்தக் கதை இன்றுவரை நீடிக்கிறது. மேலும் ஔவை என்று சொன்னவுடன் தமிழ் மொழிப்பற்றும், தெய்வ பக்தியும் பளிச்சென மின்னுவதையும் காண்கிறோம். ஏற்கனவே சிந்து சமவெளியில் சில முத்திரைகளில் பேய் இருப்பதையும், நீலி என்ற பெண்பேய் 72 தமிழர்களைக் கொன்றதையும், விவேகானந்தர், பேய்கள் பற்றி சொன்னதையும் தனித் தனியே எழுதிவிட்டேன். இதே பிளாக்—கில் நீங்கள் படித்திருப்பீர்கள்.

இதோ மற்றும் ஒரு சுவையான உண்மைக் கதை:

ஒரு ஊரில் ஒரு ராஜா இருந்தார். அவருக்குப் பிறந்த பிள்ளையோ மஹா மூடன். எவ்வளவோ வாத்தியார்கள் வந்தும் அவனுக்கு அரிச்சுவடி கூட கற்பிக்க முடியவில்லை ஆனால் உடல்வாகில் ஆண் அழகன். மனம் உடைந்த ராஜா, இவனிடம் அரசாட்சி போய்விடக்கூடாது என்று கருதி அவனை நாடு கடத்தினார்.

பக்கத்து நாட்டுக்குப் போன ராஜ குமாரன், தெருவில் சுற்றிக் கொண்டிருந்தான். அந்த நாட்டு இளவரசி ‘தமிழறியும் பெருமாள் ஏலவார்குழலி’ உப்பரிகையில் இருந்து வேடிக்கை பார்த்தபோது இந்த இளவரசன்- ஆண் அழகனைக் கண்டு காதல் வசப்பட்டாள். ஒரு ஓலையில் காதல் கடிதம் எழுதி அதை அவனிடம் சேர்ப்பிக்க தோழியை அனுப்பினாள். கடிதம் மூலம் இரவில் ஊரின் வடக்குப் புற சத்திரத்துக்கு வரும்படி அழைத்தாள்.

ghost-3

எழுதறிவில்லாத அந்த இளவரசன் ரோட்டில் பிச்சை எடுதுக் கொண்டிருந்த குஷ்டரோஹி ஒருவனிடம் ஓலையைக் காண்பித்தான். அவனுக்கு ரொம்ப சந்தோஷம். சரியான ஏமாளி என்பதை உணர்ந்து, அந்தக் கடித வாசகத்தை மாற்றிச் சொன்னான். அந்த இளவரசன் ஒரு குற்றவாளி என்று ராஜா கருதுவதால் அவன் உயிர்பிழைக்க உடனே தலைநகரை விட்டு வேறிடத்துக்குப் போகவேண்டும் என்று கடித ஓலையில் இருப்பதாகப் பொய் சொன்னான்.

இளவரசன் ஓலையை வாங்கிக் கொண்டு ஓட்டம் பிடித்தான். குஷ்டரோஹி அன்று இரவில் சத்திரத்துக்குச் சென்று இருட்டில் காத்திருந்தான். ராஜகுமாரி வந்தவுடன் அவளுடன் காதல் மொழி பேசிக் கட்டித் தழுவி இரவைக் கழித்தான். பொழுது புலர்ந்தது. உண்மையை அறிந்த ராஜகுமாரி மனம் உடைந்து அங்கேயே தற்கொலை செய்துகொண்டாள்.

இதற்குள் ராஜகுமாரன், வேறு ஒருவனிடம் ஓலையைக் காண்பிக்க, அவன உண்மையைக் கூறினான். இளவரசன் ஓடோடி சத்திரத்துக்கு வந்தான். ராஜகுமாரி சடலத்தைக் கண்டு அவனும் தற்கொலை செய்துகொண்டான். இருவரும் இளமையில் வாழ்க்கையை முடித்துக் கொண்டதால் பேயாகி சத்திரத்தில் அலைந்தார்கள். வருவோர் போவோருக்கு எல்லாம் தொல்லையும் கொடுத்தார்கள்.

ஒருநாள் நமது தமிழ் மூதாட்டி ஔவையாரும் அந்தப் பக்கம் வந்து சத்திரத்தில் இரவில் ஓய்வெடுக்கப் போனார். அதைப் பார்த்த பொது மக்கள் அங்கே அலையும் பேய்களின் சேட்டைகளை எடுத்துரைத்தனர். அவரோ ‘என்னை ஒரு பேயும் ஒன்றும் செய்யமுடியாது’ என்று துணிச்சலாக பாயை விரித்துப் படுத்தார்.

முதல் ஜாம முடிவில் ஒரு பெண் பேய் அலறிக்கொண்டு வந்தது. ஔவையாரை ‘எற்று எற்று’ என்று சொல்லிக்கொண்டு எற்ற வந்தது. ஔவையார் ஒரு வெண்பாப் பாடலைப் பாடியவுடன் அது ஓட்டம் பிடித்தது.
Ghosts-spirits2

வெண்பா இருகாலிற் கல்லானை வெள்ளோலை
கண்பார்க்கக் கையால் எழுதானைப்—பெண்பாவி
பெற்றாளே பெற்றாள் பிறர் நகைக்கப் பெற்றாளே
எற்றோமற் றெற்றோமற் றெற்று

வெண்பாவை இரண்டுமுறை கற்றாலும் அறியாத மூடன், ஓலையில் எழுதமுடியாத பேதையை எல்லோரும் நகைக்கும்படி பெற்றாளே அவளைப் போய் எற்றி உதை என்பது முதல் பாட்டின் பொருள்.

மீண்டும் இரண்டாம் ஜாம முடிவில் இதே போல நடந்தது. ஔவையார் மீண்டும் ஒரு வெண்பா ஆயுதத்தைப் பிரயோகித்தார். பெண் பேய் ஒட்டம் பிடித்தது.

கருங்குளவி சூளுரைத்து ஈச்சங்கனி போல்
வருந்தினர்க் கொன்றீயாதான் வாழ்க்கை – அரும்பகலே
இச்சித் திருந்த பொருள் தாயத்தார் கொள்வரே
எற்றோமற் றெற்றோமற் றெற்று

விஷக் குளவி வசிக்கும் ஈச்ச மரம் யார்க்கும் உதவாதது போல, வருந்தியவர்களுக்கு தானம் செய்யாதவன் வைத்திருக்கும் பொருள், இறுதியில் சுற்றத்தார்க்குப் போய்ச் சேரும். அத்தகைய கருமிகளை எட்டி உதை என்பது இரண்டாம் பாட்டின் பொருள்.

மூன்றாம் ஜாம முடிவிலும் இதே கதை. மேலும் ஒரு வெண்பா குண்டு!! பேய் ஓட்டம்!!

வானம் உளதால் மழையுளதால் மண்ணூலகில்
தானம் உளதால் தயை உளதால்—ஆனபொழுது
எய்த்தோம் இளைத்தோம் என்றே ஏமாந்திருப்பாரை
எற்றோமற் றெற்றோமற் றெற்று

வானமும் தானமும், மழையும் இவ்வுலகில் உண்டு. இதனை எண்ணி சோம்பித் திரிவாரை எத்தி உதை என்பது மூன்றாம் பாட்டின் பொருள்.

நான்காம் ஜாம முடிவிலும் மேலும் ஒரு வெண்பாவை வீசவே பேய் அவர் காலில் விழுந்து விமோசனம் வேண்டவே, அடுத்த ஜன்மத்தில் நீ புலவனாகப் போவாய் என்று வாழ்த்தினார்.

எண்ணாயிரத்தாண்டு நீரில் கிடந்தாலும்
உண்ணீரம் பற்றாக் கிடையே போல் – பெண்ணாவாள்
பொற்றொடி மாதர் புணர்முலை மேல் சேராரை
எற்றோமற் றெற்றோமற் றெற்று

எட்டாயிரம் ஆண்டுகள் நீரில் கிடந்தாலும் ஈரப்பசையே ஏறாத நெட்டிமரம் போல சிலர் உள்ளனர். மாதர் இன்பம் என்பதையே அனுபவியாத அத்தகைய மரக்கட்டை போன்றோரை போய் எத்தி உதை என்று சொல்லவே, பேய் ஔவையார் காலில் விழுந்தது.
ghost 1

பேய்கள் எனது முந்தைய கட்டுரைகளையும் காண்க:

1.தமிழ்நாட்டை உலுக்கிய பேய்
2.சிந்து சமவெளியில் பேய் முத்திரை
3.வள்ளுவன் சொன்ன பேய்க்கதை
4.பேய்கள் பற்றி பாரதி & விவேகானந்தர்

எனது பிளாக்—கில் ஆங்கிலத்திலும் இக்கட்டுரைகள் கிடைக்கும்.
தொடர்பு முகவரி swami_48@yahoo.com

17. மூ!

Zhaozhou

Post No.750 posted on 18th December 2013.
Part 17 of History of Zen Buddhism in Tamil written by Santanam Nagarajan of Bangalore.

17. மூ!

ச.நாகராஜன்

ஜென் பிரிவில் உதித்த பெரும் மாஸ்டர் சாவோ சௌ சங்-ஷென் Zhàozhōu Cōngshěn (778-897).ஜப்பானைச் சேர்ந்த இவரை ஜோஷு Jōshū Jūshin என்ற பிரபலமான பெயரால் அனைவரும் அறிவர்.
‘மூ’ (Wu) என்ற பிரபலமான ஒரு கோயனால் உலகில் இன்றளவும் அவர் போற்றப்படுகிறார்.

பெரும் ஞான நிலையை எய்திய இவர் நான் – சூவான் என்ற ஆசார்யரிடம் சிஷ்யராக இருந்தார் (748-835) ஆசார்யர் மஹாநிர்வாணம் அடைந்த பின்னர் சீனாவில் நாடெங்கும் சுற்றி வரலானார் தனது வாழ்நாளில் கடைசி நாற்பது ஆண்டுகளில் வட சீனாவில் ஒரு சிறிய ஆலயத்தில் தங்கி இருந்து தன் சிஷ்யர்களுக்குப் போதித்து வந்தார். சில வார்த்தைகளிலேயே பெரும் உபதேசத்தை அருளும் அரிய பாணியை இவர் கைக்கொண்டிருந்தார்.

ஒரு துறவி அவரிடம்,” ஒரு நாய்க்கு புத்தத் தன்மை இருக்கிறதா?” என்று கேட்டார்.

மஹாயான புத்தமத தத்துவத்தின் படி புத்தத் தன்மை என்பது அனைத்து உயிரினங்களிடமும் இருக்கும் ஒரு அடிப்படைத் தன்மையாகும். எல்லா உயிரினங்களிடமும் என்று சொல்லும் போது அது ஒருஅலங்காரச் சொற்றொடர் இல்லை. மனிதர்களை மட்டும் அல்ல, நிஜமாகவே எல்லா உயிரினங்களையும் அது குறிக்கும்.ஆகவே அதில் நாயும் அடங்கும்! அதுவும் உயிரினத்தில் ஒன்று தானே!! ஆகவே துறவி கேட்ட கேள்விக்கான சரியான பதில் ஆம் என்பதே!

ஆனால் சாவோ சௌ சங்-ஷென் “மூ” என்று பதில் அளித்தார்.இதை உச்சரிக்கும் போது ஒரு மிருகத்தின் தீனமான குரலைப் போல அல்லது முனகலைப் போல உச்சரிக்க வேண்டும். “மூ,,ஊ.ஊ” என்று!
“மூ! இல்லை! இங்கே என்ன நடக்கிறது?” என்றார் சாவோ சௌ சங்-ஷென்.

இந்த கோயனில் உள்ள கேள்வியானது “இருக்கையின் இயற்கை” (exixtence nature) பற்றியது! துறவியின் கேள்வி ‘இருக்கை’ பற்றிய ஒரு பக்கமான – சிதைந்த -பார்வையினால் கேட்கப்பட்ட ஒன்று. சாவோ சௌ சங்-ஷென் துறவியின் சிதைந்த சிந்தனைக்கு ஒரு அடி கொடுத்து அவரது சம்பிரதாயமான சிந்தனையை உடைத்தார்.

இந்த கோயன் “சாவோ சௌ சங்-ஷென்னின் நாய்”என்ற பெயரில் உலகெங்கும் பிரபலமானது.
கடந்த 12 நூற்றாண்டுகளாக ஜென் புத்த மதத்தினர் இந்த கோயன் பற்றி ஆழ்ந்து தியானிக்கின்றனர்.
Joshu 1

“மூ” என்பது சீனாவில் வூமென் ஹூகை (1183-1260) என்பவரால் தொகுக்கப்பட்ட கதவில்லாத கதவு (Gateless Gate) என்ற 48 கோயன்கள் அடங்கிய தொகுப்பில் முக்கியமான கோயன் ஆகும். ஜென் மாஸ்டர்களுக்கும் சீடர்களுக்கும் இடையே பல ஆண்டுகளில் நடந்த உரையாடல்,கேள்விகளில் மிக முக்கியமானவை மட்டும் இந்தத் தொகுப்பில் தொகுக்கப்பட்டது.ஒவ்வொரு கோயனும் தர்மம் பற்றிய ஒரு விளக்கமாக அமைகிறது.

‘மூ’ என்ற கோயன் நம்மிடையே நிலவும் மாயத்திரையை அறுத்து எறிய வல்ல ஒரு முக்கியமான கோயன். அது கென்ஷோ எனப்படும் ஞானோதய அனுபவத்தைத் தர வல்லதாக கருதப்படுகிறது. மூடி இருக்கும் அறைக் கதவை உடைத்துத் திறப்பது போல அல்லது மேகமூட்டத்தின் இடையே மறைந்திருக்கும் சந்திரனைச் சிறிது பார்ப்பது போல இந்த அனுபவத்தைக் கூறலாம்.

‘மூ’ என்பதை ஆம் என்றோ இல்லை என்றோ அர்த்தமாக எடுத்துக் கொள்ள முடியாது. ஒன்றுமில்லை அதாவது சூன்யம் என்பதை விளக்க மாஸ்டர் சாவோ சௌ சங்-ஷென் குறிப்பாக அந்த வார்த்தையைப் பயன்படுத்தினார் என்றும் பலர் வியாக்யானம் செய்கின்றனர்.

ஆகவே ‘மூ’ என்ற எழுத்தை அது பற்றி எங்கெல்லாம் விளக்கப் படுகிறதோ அங்கெல்லாம் காட்சிப் பொருளாக மாட்டி வைப்பது இன்றைய மரபாக ஆகி விட்டது.

மூவில் மூன்று கோடுகள் உள்ளன.

முதலில் கிடைமட்டமான கோடு அடுத்து மேலிருந்து கீழாக வரும் கோடு ஒரு க்ளாக்வைஸ் சுழலைக் கொண்டு பின்னர் கீழிறங்கும்..அடுத்து கீழிறங்கிய கோடு வலது பக்கமாகச் செல்லும்.

மாஸ்டர் வூமென் ஹூகை ஆறு வருட காலம் சிரமப்பட்டு ‘மூ’ என்றால் என்ன என்பதை உணர்ந்து கொண்டார்! இதைப் பற்றிய வியாக்யானத்தில் அவர் குறிப்பிடுவது இது: “உனது மொத்த உடலையும் அதில் உள்ள 360 எலும்புகளையும் 84000 மயிர் அடிப் பைகளையும் சந்தேகமாக ஆக்கிக் கொண்டு இந்த ஒரே ஒரு வார்த்தையான ‘மூ’ என்பது பற்றித் தியானம் செய்! இரவு பகலாக நன்கு ஆழத் தோண்டிக் கொண்டே இரு! இருக்கிறது என்றோ அல்லது இல்லை என்றோ நினைக்காதே! அதை ஒன்றுமில்லை என்றும் யோசிக்காதே. பழுக்கக் காய்ச்சிய சிவப்பான இரும்புக் குண்டை முழுங்குவது போல அது இருக்கும். அதை வாந்தி எடுக்க முயன்றாலும் உன்னால் முடியாது!

நம் முன்னே இருக்கும் காலை நேரப் பனியை விலக்குவது போல ‘மூ’ பற்றிய அர்த்தத்தை உணர்வது ஆகும்.

இதைப் போன்ற கோயனை ஒரு குரு உச்சரிக்கும் போது சிஷ்யரான ஒருவர் “ இதன் அர்த்தம் என்னவென்று நான் நினைக்க்றேன் என்றால்” என்று சொல்ல ஆரம்பிக்கும் போதே மாஸ்டர் குறுக்கிட்டு “ நீ நினைப்பது ஏற்கனவே தப்பாக ஆகி விட்டது!” என்பார்.

சுலபத்தில் விளக்க முடியாதது – மூ! அனுபவத்தில் உணர வேண்டியது ‘மூ’

தர்க்கரீதியாக உணர முடியாத ஒன்று மூ! தர்க்கரீதியாக ஒருவர் இது பற்றி அறிய விரும்புவது இரும்புச் சுவரில் முஷ்டியால் குத்திக் கொள்வது போல என்று ஜென் மாஸ்டர்கள் கூறுகின்றனர்!
Mu cone1

சின்ன உண்மை
‘மூ’ எங்கிருந்து பிறந்தது என்று ஆராயப் போனால் அது போதிதர்மரைச் சுட்டிக் காட்டுகிறது. போதிதர்மரின் சமாதி இருக்கும் இடம் சீனாவில் உள்ள ஷான்ஸி மாகாணத்தில் “பேர் இயர் மவுண்டன்” (Bear Ear Mountain) என்னும் இடமாகும். அங்குள்ள ஒரு கல்வெட்டில் ‘மூ’ செதுக்கப்பட்டிருக்கிறது, இதை சக்கரவர்த்தி வூ செதுக்கியதாக வரலாறு சொல்கிறது. பின்னால் வந்த ஆசாரியர் மூ என்ற பிரபல கோயனை உருவாக்கினார். contact swami_48@yahoo.com

******************** தொடரும்
Please read the 16 parts posted earlier in this blog.

Albert Einstein and Thiruvalluvar

einstein 1

By London Swaminathan; Post No. 749 dated 17th December 2013.

Tiru Valluvar is the most popular Tamil poet and the author of Tirukkural which is called Tamil Veda. Valluvar lived at least 1500 years ago. Albert Einstein was the greatest physicist of our time. He was the author of the Theory of Relativity.Einstein was born in 1879 in Germany and died in 1955in Princeton, USA. Both were great thinkers in their own fields. Let me compare a few quotations of Einstein with the Tamil poet Valluvar.

ZEAL
“One should not pursue goals that are easily achieved. One must develop an instinct for what one can just barely achieve through one’s greatest efforts.” —Albert Einstein
All thought should be the thought of rising high though it fails; it is the nature of success. Your aspirations keep you on a higher plane (Tirukkural 596)

Though wounded with arrows, the elephant stands firm in his greatness; he who has spirit never loses heart when he fails (Tirukkural 597)

Let a man lift himself by himself; let him not degrade himself; for the self alone is the friend of the self and self alone is the enemy of the self. (Bhagavad Gita 6-5)
Purananuru verse 214 of Kopperum Chozan also advises everyone to Aim High. A person who wanted to hunt an elephant will come with an elephant after a successful hunt. A person who wants to hunt quails may come even without a single bird. So aim high in life.

LOVE
Gravitation cannot be held responsible for people falling in love. How on earth can you explain in terms of chemistry and physics so important a biological phenomenon as first love? Put your hand on a stove for a minute and it seems like an hour. Sit with that special girl for an hour and it seems like a minute. That is relativity.
—Albert Einstein
For those who are counting days for the final return, of the beloved so long away, A single day will drag on like seven (Tirukkural 1269)
everybidy-is-a-genius

WISDOM
The important thing is not to stop questioning —Albert Einstein
To discern the truth from whatever source it emanates Is the true quality of wisdom (Tirukkural 423)

VEGETARIANISM
Although I have been prevented by outward circumstances from observing a strictly vegetarian diet, I have long been an adherent to the cause in principle. Besides agreeing with the aims of vegetarianism for aesthetic and moral reasons, it is my view that a vegetarian manner of living by its purely physical effect on the human temperament would most beneficially influence the lot of mankind—Albert Einstein
It is inconsistent with the way of living compassion
To fatten oneself on the flesh of a fellow creature ( Tirukkural 251)
Those who have a vision that is not blurred by mental confusion,
Will not eat the meat of dead carcasses (Tirukkural 258)

EXPLAINING
If you can’t explain simply, you don’t understand it well enough—Albert Einstein
Those, who cannot express their thought acquired after deep study,
Are like a bunch of flowers without fragrance (Tirukkural 650)

GENIUS

Everybody is a genius. But if you judge a fish by its ability to climb a tree, it will live its whole life believing that it is stupid—Albert Einstein
One should not slacken under a feeling that a job is too difficult to be done; effort will give the greatness necessary to do it (Tirukkural 611)
T hose who labour on untiringly and without fault will overcome even fate (Tirukkural 620)

quote-einstein-evil-people
IDLENESS
The world will not be destroyed by those who do evil, but by those who watch them without doing anything—Albert Einstein
A person steeped in indolence without noble deeds will see his home ruined by growing vices (Tirukkural 604)
These four are pleasure boats of loss and ruin: Procrastination, Forgetfulness, Idleness and Dozing (Tirukkural 605)

*******

Where Parimelazakar went wrong!!
“The Lord Indra himself is effective witness to the prowess of a sage
Who has really conquered the five senses” (Tirukkural 25)
(Indra, the king of the Devas himself, will bear testimony to the will power of those who curbed the desires of the five senses).

Parimel azakar interpreted it wrongly. He took it as an insult to Indra. But Manakkudavar, another old commentator, has correctly interpreted it. Indra has trepidations of the heart, whenever a sage effectively controls all his senses and reaches the height of the penance, lest he should ultimately endanger his own position—and so naturally, he is witness to the ascetic’s prowess. Dr S M Diaz has rightly pointed out it.
This is confirmed by other references in Hindu and Buddhist scriptures:
“And Indra through Brahmacharya brought the heavenly lustres to Devas” (AV 11/5/19)
“It was by the watchfulness that Indra became the chief of the Gods” ( Buddha in Dhammapada 2-10)

**********
valluva-nayanar

“Who was Tiruvalluvar?” was written and posted in this blog sometime ago. I quote only GU Pope’s verse below:

‘’Sage Valluvar, priest of the lowly clan,
No tongue repeats, no speech reveals thy name;
Yet, all things changing, dieth not thy fame
For thou art bard of universal man;

And still thy ‘book’ above the waters wan’
Virtue, true wealth, and joy, and being’s aim,
In sweetest mystic couplets doth proclaim
Where winds sea-wafted palmy forests fan.

Haply undreamed of ‘visions’ glad thine eyes
In reals beyond thy fabled ‘seven fold birth’,
And clouds of darkness from thy spirit roll;

While lands far off have heard with strange surprise
Faint echoes of thy song. Though all the earth
Men hail thee brother, seer of spotless soul’’
—Written by Dr G.U. Pope
From the book The Sacred Kural by H.A.Popley, year 1931
Also read my earlier post: Who was Tiruvalluvar? In this blog.
Contact swami_48@yahoo.com

******************